<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:blogger='http://schemas.google.com/blogger/2008' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-3192135552953053841</id><updated>2024-10-03T14:57:58.865+07:00</updated><category term="นิทานชาดก"/><category term="นิทานพื้นบ้าน"/><category term="กากับนกเค้า"/><category term="กาวิดน้ำ"/><category term="งูเห่ากับพังพอน"/><category term="จับเมียเจ้าชู้"/><category term="จิ้งจอกเจ้าปัญญา"/><category term="จิ้งจอกแข่งราชสีห์"/><category term="ตายเพราะปาก"/><category term="นกมูลไถ พิชิตเหยี่ยว"/><category term="พญาครุฑ"/><category term="พญานาค"/><category term="มนต์ปลุกเสือ"/><category term="มหาสมุทร"/><category term="รักต่างชั้น"/><category term="ฤาษีสอนลูก"/><category term="ฤาษีเลี้ยงช้าง"/><category term="ลิงโง่"/><category term="หงส์หามกา"/><category term="อุบายแก้กลโกง"/><category term="เกลือจิ้มเกลือ"/><category term="เพราะรักเมียแท้ ๆ"/><category term="โง่หรือฉลาด"/><title type='text'>นิทานชาดก ก่อนนอน</title><subtitle type='html'>นิทาน แปลว่า เหตุเป็นเครื่องมอบให้ซึ่งผล, มูลเค้า, เรื่องเดิม ส่วน ชาดก แปลว่า ประวัติการทำความดีของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ที่มีมาในชาติก่อน ๆ</subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://fable-108.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3192135552953053841/posts/default?redirect=false'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://fable-108.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><author><name>mamboojang</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09104995663549484077</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiDJHognXjIGDLbd2vaHSKzdvLyq1LGqVd-RKKCK4EG5yXhluNGaLiMm9kSgHPDx4PixcCa9fF-iOgIefZWpWvVbJXHMKN29NcR0_wHwrkBk54yhwW210wFb8sKi-Bspg4/s220/001.jpg'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>19</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3192135552953053841.post-8564370996452001863</id><published>2010-06-03T16:23:00.013+07:00</published><updated>2010-06-03T18:07:19.403+07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="นิทานชาดก"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="เพราะรักเมียแท้ ๆ"/><title type='text'>เพราะรักเมียแท้ ๆ นิทานชาดก</title><content type='html'>&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: bold; color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;คนเราไม่อาจเลือกเกิดได้ตามใจชอบ เพราะหากเลือกเกิดได้ทุกคนคงอยากเกิดเป็นลูกคนรวย ไม่มีใครยอมเกิดเป็นลูกคนจนอย่างแน่นอน แต่ความรวยความจนไม่ใช่เครื่องชี้วัด &quot;คุณธรรมในใจคน&quot; คนรวยแต่จิตใจจนคุณธรรมก็มี คนจนแต่ใจมากล้นด้วยคุณธรรมก็มากหลาย ความมีความจนเป็นเพียงสิ่งที่สมมุติขึ้นเท่านั้น มิใช่สิ่งที่จะอำนวยความสุขให้ได้เสมอไป การกระทำของตัวเองต่างหาก เป็นบ่อเกิดความสุข นิทานเรื่องนี้มาใน &quot;ปุบผรัตตชาดก เอกนิบาต&quot;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhj6xxOtZC2L0EZU3ih1BGZpRkV1W4f4-dgSNAAHY6pQF0DV-XNNmQXlr3pT3oqnRzUx1G1IlO8r_ubZdWEM0gmySQuznyrVxbfyUT3Mn_j5cxVScv4waC3W-cBRxv3bEPcHW5Nw0inUrrt/s1600/001.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhj6xxOtZC2L0EZU3ih1BGZpRkV1W4f4-dgSNAAHY6pQF0DV-XNNmQXlr3pT3oqnRzUx1G1IlO8r_ubZdWEM0gmySQuznyrVxbfyUT3Mn_j5cxVScv4waC3W-cBRxv3bEPcHW5Nw0inUrrt/s320/001.JPG&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5478497038960820914&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีขอทานผัวเมียคู่หนึ่ง อาศัยอยูชานเมืองแห่งหนึ่ง เพราะเกิดมายากจนจึงไม่มีเงินพอที่จะซื้อเสื้อสวย ๆ มาสวมใส่ได้ มีเพียงผ้าขาวผืนเดียวที่ผู้เป็นผัวให้เมียซักแล้วเก็บไว้&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ต่อมาวันหนึ่ง ในเมืองจัดงานประจำปีขึ้น เป็นงานรื่นเริงที่มีคนมาเที่ยวมากมาย สองผัวเมียจึงมานั่งคุยกัน ผู้เป็นผัวเอ๋ยขึ้นว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;น้องจ๋า... เอาผ้าที่ซักไว้มาให้พี่ พี่จะใส่ไปเที่ยว&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;อ่าวพี่ ... แล้วน้องละ &quot; ผู้เป็นเมียถามอย่างน้อยใจ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;เรามีอยู่ผืนเดียว แบ่งกันคนละครึ่งก็แล้วกัน&quot;&lt;/span&gt; ผัวเอ่ยอย่างเป็นธรรม&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;ไม่ได้หรอกพี่ ผ้าผืนเดียวแค่นี้ แบ่งกันจะพอนุ่งห่มได้อย่างไรกัน&quot; ผู้เป็นเมียค้าน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;ถ้าเป็นเช่นนั้น ให้พี่นุ่งไปเที่ยวก่อน เมื่อพี่กลับมาน้องใส่ไปเที่ยวก็แล้วกัน &quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;ไม่เอาหรอก! งานนี้ใคร ๆ เขาก็แต่งตัวอวดกันด้วยเสื้อผ้าสวย ๆ งาม ๆ จะให้น้องใส่ผ้าขาวห่วย ๆ อย่างนี้ไปได้อย่างไร ได้อายคยเขาตายห่าเลย พี่ ... พี่รักน้อองจริงหรือเปล่า&quot; ผู้เป็นเมียแสดงความไม่เจียมตัวออกมา และถามผัวอย่างมีเลศนัย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;รักสิ ... รักมากด้วย&quot; ผู้เป็นผัวตอบ&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;ถ้าพี่รักน้องจริง ก็หาผ้าสวย ๆ มาให้น้องใส่สิ&quot; เมียผู้ไม่เจียมกล่าว&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;โธ่! ฐานะอย่างเรา พี่จะหาเสื้อผ้าสวย ๆ มาให้น้องได้อย่างไร&quot; ผู้เป็นผัวตอบด้วยความรุ้สึกน้อยเนื้อต่ำใจในโชควาสนา แล้วย้อนถามผู้เป็นเมียว่า &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;แล้วน้องตต้องการผ้าชนิดไหนละ! &quot;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;น้องอยากได้ผ้าย้อมด้วยดอกคำสักผืนจ๊ะ&quot; เมียตอบอย่างไม่ต้องคิด&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;หา ... ผ้าย้อมดอกคำ มันเป็นของชั้นดี มีแต่ในคลังหลวงเท่านั้น จะหามาได้อย่างไร น้องคิดให้มันดี ๆ ซิ&quot; ผู้เป็นผัวอุทานด้วยความตกใจ และบอกเหตุผลที่ไม่อาจหาผ้าชนิดนั้นมาได้&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;พี่พูดเช่นนี้ หมายความว่าพี่ไม่รักน้องจริงใช่ไหม!&quot; &lt;/span&gt;ผู้เป็นเมียตัดพ้อด้วยความน้อยใจ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;รักซี ทำไมพี่จะไม่รักเมียของพี่ &quot; ผัวตอบไม่ทันจบ เมียก็พูดสอดขึ้นว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;ถ้าพี่รักน้อง แล้วทำไม ไม่อยากให้น้องแต่ตัวสวย ๆ เหมือนคนอื่นเขาละ&quot; &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ผู้เป็นผัวได้ฟังเช่นนั้น จึงพูดปลอบใจเมียว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;ก็เพราะรักน้องนี่ละ พี่จึงตามใจน้องทุกอย่าง&quot; &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;ถ้าพี่รักน้องจริง พี่ต้องไปขโมยผ้ามาจากคลังหลวงให้น้องสิจ๊ะ ไม่เช่นนั้นจะถือว่าพี่ไม่รักน้องจริง&quot; ผู้เป็นเมียพูดเอาแต่ได้ โดยไม่คิดถึงชีวิตของผัวเลยสักนิด&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เทวดาผู้สิงสถิตอยู่ที่ต้นไม่ใหญ่ข้างกระต๊อบ เห็นว่าเมียขอทานผู้นี้ไม่เจียมตัว ทะเยอทะยานให้ผัวไปขโมยของหลวง จึงปรามขึ้นว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;นี่พวกเจ้าทั้งสอง การคิดจะทำเช่นนั้นมันบาป และมีโทษอย่างมหันต์เลยนะ จงละเว้นเสียเถิด&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;เอ๊ะ ... เสียงใครมาห้าม&quot; ทั้งสองอุทานพร้อมๆ กัน และสามีก็พูดว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;มีคนห้าม พี่ว่าต้องไม่ดีแน่ ๆ พี่ว่าน้องเชื่อพี่นะจ๊ะ มันไม่ดีหรอก นุ่งห่มตามมีตามเกิดเรานี่แหละ&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;ไม่เอาน้องไม่ยอมจริง ๆ ด้วย&quot; ผู้เป็นเมียทำเสียงเง้างอน จนในที่สุดผู้เป็นผัวต้องยอมตามใจ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ดึกของคืนวันนั้น ขณะที่ทุกคนต่างพากันเที่ยวงานยอย่างสนุกสนาน ชายขอทานกลับแอบย่องเข้าไปในห้องท้องพระคลัง เพื่อขโมยผ้าย้อมดอกคำและทันใดนั้นเองก็มีเสียงร้องเอะอะโวยวายขึ้น&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;ขโมย ...ขโมย... ช่วยกันจับให้ได้นะ เร็ว ๆ ขโมย ...&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ในที่สุดขอทานผู้น่าสงสารก็ถูกจับได้ เจ้าหน้าที่ต่างรุมซ้อมจนเขาสะบักสะบอม แล้วขังไว้โดยไม่สอบสวนแต่อย่างใด พอรุ่งเช้าจึงนำตัวเขาไปเฝ้าพระเจ้าแผ่นดินให้พระองค์สอบสวนและตัดสิน พิจารณาโทษ หลังจากทรงสอบสวนวินิจฉัยแล้ว พระเจ้าอยู่หัวทรงมีพระราชโองการว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;นำไปเสียบหลาวประจานไว้นอกเมือง&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;รับด้วยเกล้าพระเจ้าค่ะ&quot; เจ้าหน้าที่ทูลราชโองการ แล้วนำชายขอทานไปเสียบหลาวประจาน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ชายขอทานได้รับทุกขเวทนาอย่างแสนสาหัส ก่อนจะสิ้นใจตาย เขาได้รำพึงรำพันเป็นคติไว้ว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;อันบุรุษที่ตายเพราะหลงรักสตรีนั้นมีมากหลาย การจะเลือกหญิงมาเป็นคู่ครองดำรงวงศ์ตระกูลนั้น ครวเลือกเอาหญิงที่ดีมีจรรยางาม อย่าเลือกเอาหญิงที่เห็นแก่ตัวเลย เพราะหญิงเช่นนี้จะนำอันตรายมาให้ ดังเช่นข้าพเจ้า&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เมื่อกล่าวจบ เขาก็สิ้นใจตายบนหลาวอย่างน่าเวทนาที่สุด&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;มาชาติสุดท้าย สองผัวเมียได้เกิดมาเป็นผัวเมียกันอีก ส่วนเทวดาได้มาเกิดเป็นพระพุทธเจ้า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: bold;&quot;&gt;นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt; โทษของความไม่รู้จักประมาณตน คนที่คิดการใหญ่เกินตน กระทำการใหญ่เกินตน ย่อมพบกับความพินาศ ล่มจม การประฟฤติผิดศิลธรรมจรรยาบรรณอันดีงามของสังคม เป็นสิ่งที่ไม่สมควรอย่างยิ่ง อนึ่ง การตามจภรรยาสุดที่รักนั้น ควรตามใจในสิ่งที่ถูก ที่ควร &quot;รักเมียให้ถูกทาง&quot; หากตามใจจนเกินเลย ความพินาศล่มจมจะมาถามหาอย่างแน่นอน&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://fable-108.blogspot.com/feeds/8564370996452001863/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://fable-108.blogspot.com/2010/06/blog-post_4390.html#comment-form' title='1 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3192135552953053841/posts/default/8564370996452001863'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3192135552953053841/posts/default/8564370996452001863'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://fable-108.blogspot.com/2010/06/blog-post_4390.html' title='เพราะรักเมียแท้ ๆ นิทานชาดก'/><author><name>mamboojang</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09104995663549484077</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiDJHognXjIGDLbd2vaHSKzdvLyq1LGqVd-RKKCK4EG5yXhluNGaLiMm9kSgHPDx4PixcCa9fF-iOgIefZWpWvVbJXHMKN29NcR0_wHwrkBk54yhwW210wFb8sKi-Bspg4/s220/001.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhj6xxOtZC2L0EZU3ih1BGZpRkV1W4f4-dgSNAAHY6pQF0DV-XNNmQXlr3pT3oqnRzUx1G1IlO8r_ubZdWEM0gmySQuznyrVxbfyUT3Mn_j5cxVScv4waC3W-cBRxv3bEPcHW5Nw0inUrrt/s72-c/001.JPG" height="72" width="72"/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3192135552953053841.post-4142891200606721210</id><published>2010-06-03T16:10:00.007+07:00</published><updated>2010-06-04T12:58:07.775+07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="จิ้งจอกแข่งราชสีห์"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="นิทานชาดก"/><title type='text'>จิ้งจอกแข่งราชสีห์ นิทานชาดก</title><content type='html'>&lt;span style=&quot;font-weight: bold; color: rgb(51, 255, 51);font-size:130%;&quot; &gt;คนก็ดี สัตว์ก็ดี สมบูรณ์ด้วยทรัพสินและบริวาร ย่อมไม่ปรารถนาที่จะแข่งขันกับผู้ที่มีฐานะต่ำกว่า การแข่งขันเพื่อเอาชนะผู้มีฐานะต่ำกว่า ไม่ได้เกิดคุณประโยชน์อันใดเลย มิหนำซ้ำยังเป็นการลดตัวลงไปเปรียบกับผู้ที่ต่ำกว่านั้นอีกด้วย ดังนั้น ผู้มีฐานะสูงกว่าเขาจะไม่แข่งขันกับผู้ที่มีฐานะต่ำกว่า ดังนิทานเรื่องนี้ใน &quot;ภัททรชาดก ทุกนิบาต&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;ในป่าแห่งหนึ่ง พญาราชสีห์ตัวหนึ่ง มีลูกหนึ่งตัว อาศัยอยู่ในถ้ำ พร้อมกับบริวารมากมาย และในที่อันไม่ไกลจากนั้น มีสุนัขจิ้งจอกอาศัยอยู่&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;วันหนึ่งมีฝนตกลงมาอย่างหนัก เป็นเหตุให้สรรพสัตว์หลบอยู่ในที่อยู่อาศัย รวมทั้งราชสีห์ด้วย เมื่อฝนหยุดแล้วราชสีห์ทั้งหลายก็มาชุมนุมกันอยู่หน้าถ้ำ และพากันส่งเสียงสีหนาท ( เสียงของราชสีห์เป็นที่น่าเกรงขามของสัตว์ทั้งปวง&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;) พร้อม ๆ กัน เพื่อประกาศความเป็นเจ้าของป่า ให้สรรพสัตว์ได้รู้&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhdmccZ_LxaCpdr6_h-WXLrHhvK9rpFfHwZUvxHIPVP6wyrW3cBEXeJVpzRP7EGqt8gx_PoEmIY32twcY33wzpebErAtum3CQjhWQ1Uq58VmllxvCZ116n88UWYKMKqE4H-kg6W4KoJbDiN/s1600/001.jpg&quot;&gt;&lt;img style=&quot;cursor: pointer; width: 320px; height: 263px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhdmccZ_LxaCpdr6_h-WXLrHhvK9rpFfHwZUvxHIPVP6wyrW3cBEXeJVpzRP7EGqt8gx_PoEmIY32twcY33wzpebErAtum3CQjhWQ1Uq58VmllxvCZ116n88UWYKMKqE4H-kg6W4KoJbDiN/s320/001.jpg&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5478792660651150658&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;จิ้งจอกพอได้ยินเสียงสีหนาทเช่นนั้น มันก็ต้องแสดงอำนาจของมันบ้าง จึงร้องด้วยเสียอันดัง เมื่อร้องแล้วก็รอฟังเสียงราชสีห์&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ฝ่ายราชสีห์ทั้งหลายพอได้ยินเสียงร้องของสุนัขจิ้งจอก ก็พากันหัวเราะเยาะ ด้วยความสมเพชใจยิ่งนัก&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;โธ่ ... ไอ้จิ้งจอกชั้นต่ำ ช่างไม่เจียมตัวจริง ๆ บังอาจมาร้องแข่งกับพวกเรา&quot; &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;แล้วราชสีห์ทั้งหมดก็พยายามเงียบเสียง ด้วยไม่ปรารถนาที่จะร้องแข่งกับสุนัขจิ้งจอก เพราะเห็นว่าสุนักจิ้งจอกเป็นสัตว์ชั้นต่ำกว่าตน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ข้างฝ่ายเจ้าจิ้งจอก เมื่อไม่ได้ยินเสียงร้องของราชสีห์ ก็คิดกำเริบเสิบสานลำพองใจยิ่งนัก&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;ฮ่า ๆๆๆ ... ข้านึกว่ามันจะแน่ พอได้ยินเสียงเรา ก็พากันเงียบกริบปานเป่าสาก &quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ลูกพญาราชสีห์ เมื่อเห็นฝูงราชสีห์พากันเงียบ จึงเกิดความสงสัย จึงถามพญาราชสีห์ว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;เสียงสัตว์ชนิดใด ครอบงำเสียงราชสีห์ ราชสีห์ได้ยินเสียงเช่นใดจึงไม่ร้องตอบกลับหรือพ่อ !&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;ลูกเอ๋ย เสียงที่ลูกได้ยินมันเป็นเสียงจิ้งจอกชั้นต่ำ ราชสีห์ไม่ชอบสกุลมัน จึงไม่ร้องตอบมัน การร้องแข่งกับเจ้าจิ้งจอก ก็เหมือนกับการลดตัวลงไปเทียบกับมัน ดังนั้น ราชสีห์จึงไม่ร้องตอบมัน ลูกเอ่ย&quot;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ลูกพญาราชสีห์ได้ฟังเช่นนั้น ก็หายข้องใจทันที&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ในชาติสุดท้าย สุนักจิ้งจอกได้เกิดมาเป็นพระโกกาลิก และเพื่อนพระเทวทัต ส่วนพญาราชสีห์ได้เกิดเป็นพระพุทธเจ้า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: bold;&quot;&gt;นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt; การแข่งขันกับคนชั่ว การแข่งขันกับคนโง่ การแข่งขันกับคนพาลสันดาลหยาบ ถึงแม้จะชนะได้ก็ไม่คุ้ม ไม่เกิดประโยชน์อันใด มีแต่ทำให้ตนมัวหมอง เสื่อมเสียเกียรติภูมิไปด้วย&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://fable-108.blogspot.com/feeds/4142891200606721210/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://fable-108.blogspot.com/2010/06/blog-post_9652.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3192135552953053841/posts/default/4142891200606721210'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3192135552953053841/posts/default/4142891200606721210'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://fable-108.blogspot.com/2010/06/blog-post_9652.html' title='จิ้งจอกแข่งราชสีห์ นิทานชาดก'/><author><name>mamboojang</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09104995663549484077</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiDJHognXjIGDLbd2vaHSKzdvLyq1LGqVd-RKKCK4EG5yXhluNGaLiMm9kSgHPDx4PixcCa9fF-iOgIefZWpWvVbJXHMKN29NcR0_wHwrkBk54yhwW210wFb8sKi-Bspg4/s220/001.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhdmccZ_LxaCpdr6_h-WXLrHhvK9rpFfHwZUvxHIPVP6wyrW3cBEXeJVpzRP7EGqt8gx_PoEmIY32twcY33wzpebErAtum3CQjhWQ1Uq58VmllxvCZ116n88UWYKMKqE4H-kg6W4KoJbDiN/s72-c/001.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3192135552953053841.post-5703137645242138734</id><published>2010-06-03T16:01:00.010+07:00</published><updated>2010-06-04T12:41:59.888+07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="นกมูลไถ พิชิตเหยี่ยว"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="นิทานชาดก"/><title type='text'>นกมูลไถ พิชิตเหยี่ยว นิทานชาดก</title><content type='html'>&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: bold; color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;ธรรมดาของสัตว์โลกทุกชนิด ผู้มีกำลังย่อมกดขี่ข่มเหง เอารัดเอาเปรียบผู้อ่อนแอกว่า แต่ถ้าผู้อ่อนแอกว่าใช้สติปัญญา ให้ไหวพริบปฏิภาณ ย่อมสามารถพิชิต ผู้มีกำลังมากกว่าได้ ดังนิทานเรื่องต่อไปนี้ ซึ่งมาใน &quot;สกุณมิคชาดก ทุกนิบาต&quot;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZM1OFHB17Znv5pa5zOTipqyMCkPNtpeMoK-z4B572MO46gtWrD_ocMWoL48Dd3WG8L59o1gQSYLHQ2w6hFkP84jEltPSyeeTLJJ3zIQlAbba-7BKkFmvVxL0gyeuFIwyICXDq3NMzExwy/s1600/001.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;cursor: pointer; width: 270px; height: 320px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZM1OFHB17Znv5pa5zOTipqyMCkPNtpeMoK-z4B572MO46gtWrD_ocMWoL48Dd3WG8L59o1gQSYLHQ2w6hFkP84jEltPSyeeTLJJ3zIQlAbba-7BKkFmvVxL0gyeuFIwyICXDq3NMzExwy/s320/001.JPG&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5478471350987050898&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;ณ ทุ่งกว้างแแห่งหนึ่ง นกมูลไถตัวหนึ่งหากินอยู่ตามมูลไถที่เขาไถไว้ ได้รับความสุขและความปลอดภัยด้วยดีเสมอมาเป็นเวลาช้านาน แต่เมื่อเนินนานไปนกมูลไถเริ่มเบื่อกับความจำเจ คิดอยากไปหาประสบการณ์ที่อื่น ๆ บ้าง ตามประสาผู้อยากรู้อยากเห็น&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;เอ้อ ... เราหากินอยู่ที่นี่ก็นานค่อนชีวิตแล้ว เราน่าจะไปหากินยังที่อื่น ๆ บ้าง เผื่อจะอุดมสมบูรณ์กว่าที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ อยู่อย่างนี้มันไร้รสชาติสิ้นดี&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เมื่อคิดเช่นนั้นแล้ว เจ้านกมูลไถก็ย้ายทำเล หากินของตนไปยังที่อื่นทันที โดยลำพัง เพราะความอยากรู้อยากสัมผัสบรรยากาศใหม่ ๆ บินมาได้ไกลพอสมควร เจ้านกมูลไถเห็นที่โล่งแห่งหนึ่งอาหารชุกชุม ถึงได้ถลาลงหากินอย่างเพลิดเพลิน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhTgnMME91AhpylL0H9lu1vHKI2f9MfGLd9167-xQG8qQKGvqD5yArZvyFZnW8eED4GgBlQkzU7KKH4qbBFPYmSbPv2HmyhbvF6WrlJivtw0kMrIPjoTp56syCLBA1UcLVhbETToYHOq7rO/s1600/001.jpg&quot;&gt;&lt;img style=&quot;cursor: pointer; width: 239px; height: 320px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhTgnMME91AhpylL0H9lu1vHKI2f9MfGLd9167-xQG8qQKGvqD5yArZvyFZnW8eED4GgBlQkzU7KKH4qbBFPYmSbPv2HmyhbvF6WrlJivtw0kMrIPjoTp56syCLBA1UcLVhbETToYHOq7rO/s320/001.jpg&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5478785026743102738&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;วันแรกผ่านไปด้วยดี แต่เหตุร้ายก็มาเยือน พอในวันที่สอง ขณะที่นกมูลไถหากินอยู่นั้น เหยี่ยวตัวหนึ่งโฉบลงมาจิกตัวมันไป โดยมี่นกมูลไถไม่มีโอกาสได้ป้องกันตัวเลย เพราะความไม่ชำนาญพื้นที่ มันจึงร้องคร่ำครวญด้วยความเสียใจว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;โอ้ ... เรานี่ช่างบุญน้อยเสียจริง เรารักษาตัวไม่รอดเพราะมาหากินต่างถิ่น ถ้าเรายังหากินยังถิ่นของเรา เราคงไม่ถูกทำร้ายเช่นนี้แน่&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;เจ้าหากินอยู่ที่ไหน...&quot; เหยี่ยวได้ฟังนกมูลไถคร่ำครวญ จึงถามอย่างใคร่รู้&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;เราหากินตามมูลไถ ยังชายเมืองโน่น และไม่เคยมีใครมาทำร้ายเราได้เลย แม้แต่พวกท่าน&quot;&lt;/span&gt; นกมูลไถเห็นโอกาสที่จะรอดพ้นจากความตาย จึงกล่าวทำนองว่าถ้าแน่จริงก็ปล่อยข้าแล้วไปไล่จับยังถิ่นข้าสิ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;เจ้าคิดว่่าเจ้าอยู่ยังถิ่นของเจ้าจะพ้นเงื้อมมือข้าเรอะ &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt; ข้าจะปล่อยเจ้าไปแล้ววันหน้าข้าจะไปตามล่าเจ้า แล้วเจ้าจะรู้ว่าเจ้าคิดผิด เพราะลำพังแค่ขี้ไถจะช่วยอะไรเจ้าได้ ฮ่า ๆๆๆ...&quot; &lt;/span&gt;เหยี่ยวกล่าวอย่างมั่นใจในศักยภาพของตัวเองแล้วปล่อยนกมูลไถไป&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhug2G39yTL2Qq8OaTVvuCp4tCcn07TTvrgONz041YzZxQv9Pyv3MSR8X2r_TcTKBp5vLdQsWqmCoG439M9Qa4rFH10FkOtwUrey-omJuQH42Onu6NJJRAHJLjElxSoMZ6azKmLBDTXtubR/s1600/001.jpg&quot;&gt;&lt;img style=&quot;cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhug2G39yTL2Qq8OaTVvuCp4tCcn07TTvrgONz041YzZxQv9Pyv3MSR8X2r_TcTKBp5vLdQsWqmCoG439M9Qa4rFH10FkOtwUrey-omJuQH42Onu6NJJRAHJLjElxSoMZ6azKmLBDTXtubR/s320/001.jpg&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5478786361046441426&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;นกมูลไถ เมื่อรอดตายก็รีบบินกลับยังภูมิลำเนาเดิมของตนทันที และก็ไม่คิดที่จะไปหากินที่อื่นอีกเลย มันจะหากินด้วยความระมัดระวัง เพราะเกรงว่าเหยี่ยวจะโฉบจิกเอาไปเป็นเหยื่อ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;และแล้ววันหนึ่ง ขณะที่นกมูลไถกำลังหากินอยู่นั้น พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นเหยี่ยวตัวที่เคยจับตน กำลังบินโฉบ บินร่ิอนอยู่ จึงร้องทักทายว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;เฮ้ย ... เจ้าเหยี่ยว ข้ออยุ่นี่ ครั้งก่อนข้าพลาดถูกเจ้าจับกินนอกถิ่น ถ้าเจ้าแน่จริง ก็จับข้าให้ได้เร็ว  ๆ ข้าจะรอ ...&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;บังอาจ !... เจ้ากล้าท้าทายเราเรอะ ไอ้กระจอก เตรียมตัวตายได้เลย &quot;&lt;/span&gt; เหยี่ยวได้ยินคำร้องท้าทายจากนกมูลไถตัวเล็ก ๆ กโมโหโกรธ จึงตวาดไปแล้วก็รีบถลาลงมาอย่างรวดเร็ว&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;นกมูลไถระวังตัวอยู่แล้ว มันจึงหลบลงไปตามก้อนดินที่เขาไถไว้ เหยี่ยวไม่ได้ระวังตัว หุบปีกทั้งสองข้างดิ่งลงมาอย่างรวดเร็ว ด้วยหมายจะพิฆาตนกมูลไถ จึงหลบไม่ทัน หน้าอกกระแทกก้อนดินอย่างแรง จนอกแตกตายคาที่&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;นกมูลไถ เมื่อเห็นตัวปลอดภัยดีแล้ว จึงออกมาจากที่ซ่อน แล้วจึงกล่าวอย่างผู้มีชัยว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;อย่าคิดว่าเจ้ามีกำลังมากกว่า แล้วจะรังแกผู้ด้อยกว่าได้เสมอไป หากผู้มีกำลังด้วยกว่าใช้สติปัญญา อย่างรอบคอบ ก็อาจจะเอาชนะได้เช่นกัน&quot;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;มาชาติสุดท้าย เหยี่ยว ได้เกิดมาเป็นพระเทวทัต ส่วนนกมูลไถ ได้มาเกิดเป็นพระพุทธเจ้า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: bold;&quot;&gt;นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt; คนที่มีกำลังเข้มแข็ง แต่หากหยิ่งทรนง ย่อมจะพบกับภัยพิบัติมากกว่าจะพบความสำเร็จ จงเข้มแข็ง แต่อย่าแข็งกระด้าง จงอ่อนน้อม แต่อย่าอ่อนแอ&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://fable-108.blogspot.com/feeds/5703137645242138734/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://fable-108.blogspot.com/2010/06/blog-post_952.html#comment-form' title='6 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3192135552953053841/posts/default/5703137645242138734'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3192135552953053841/posts/default/5703137645242138734'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://fable-108.blogspot.com/2010/06/blog-post_952.html' title='นกมูลไถ พิชิตเหยี่ยว นิทานชาดก'/><author><name>mamboojang</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09104995663549484077</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiDJHognXjIGDLbd2vaHSKzdvLyq1LGqVd-RKKCK4EG5yXhluNGaLiMm9kSgHPDx4PixcCa9fF-iOgIefZWpWvVbJXHMKN29NcR0_wHwrkBk54yhwW210wFb8sKi-Bspg4/s220/001.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZM1OFHB17Znv5pa5zOTipqyMCkPNtpeMoK-z4B572MO46gtWrD_ocMWoL48Dd3WG8L59o1gQSYLHQ2w6hFkP84jEltPSyeeTLJJ3zIQlAbba-7BKkFmvVxL0gyeuFIwyICXDq3NMzExwy/s72-c/001.JPG" height="72" width="72"/><thr:total>6</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3192135552953053841.post-1828802987250705784</id><published>2010-06-03T13:26:00.012+07:00</published><updated>2010-06-03T15:39:07.655+07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="งูเห่ากับพังพอน"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="นิทานชาดก"/><title type='text'>งูเห่ากับพังพอน นิทานชาดก</title><content type='html'>&lt;span style=&quot;font-weight: bold; color: rgb(51, 255, 51);font-size:130%;&quot; &gt;คนเราเกิดมาร่วมโลกกัน ถึงแม้เป็นศัตรูกัน เราก็สามารถเป็นมิตรกันได้ ถ้าหากต่างฝ่ายต่างถ้อยทีถ้อยอาศัยกัน แต่ถ้าหากต่างคนต่างเอาแต่ใจตนเอง ก็ยากที่จะเป็นมิตรกันได้ ย่อมจะเป็นเหตุให้เกิดความไม่สงบขึ้นในสังคม &quot;ศัตรูกลับเป็นมิตร&quot; ได้หากไม่เอาแต่ทิฐิตน ดังนิทานเรื่องนี้มาใน &quot;กุลชาดก ทุกนิบาติ&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;เมื่อครั้งอดีตที่ยาวนาน ท่ามกลางป่าอันสงบสงัด ฤาษีตนหนึ่งได้นั่งบำเพ็ญเพียรภาวณาอยู่ในบรรณศาลาหลังน้อยอย่างเงียบ สงบ มีเพียงเสียงลมพัดยอดไม้ เสียงสรรพสัตว์ในป่าใหญ่ขับกล่อม และไร้ซึ่งแสงสีใด ๆ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjajiY2nCnoWnzdsNexFQ_jp5l6VGmBNlPPw-5lUD319jWA8GBGxUJN4SpjDkaky6S4yUJnVzFfuxsOGNzXOzqPK4AqnxpXFZBVUCE8Q1FKLFT0JVhTTrBoXEL0h3Vtu5mA6rkZyapQuvZI/s1600/001.jpg&quot;&gt;&lt;img style=&quot;cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjajiY2nCnoWnzdsNexFQ_jp5l6VGmBNlPPw-5lUD319jWA8GBGxUJN4SpjDkaky6S4yUJnVzFfuxsOGNzXOzqPK4AqnxpXFZBVUCE8Q1FKLFT0JVhTTrBoXEL0h3Vtu5mA6rkZyapQuvZI/s320/001.jpg&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5478441280294662258&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;ณ ที่ใกล้ ๆ บรรณศาลานั้น มีจอมปลวกใหญ่อยู่แห่งหนึ่ง งูเห่ากับเจ้าพังพอนได้ยึกเป็นวิมาน แต่ว่างูเห่ากับเจ้าพังพอนมักจะหาเรื่องเถียงกัน ทะเลาะวิวาทกันอยุ่เสมอ จนเป็นที่รำคาญของฤาษี ฤาษีจึงดำริว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;อันงูเห่ากับพังพอนนี่ แม้มันเป็นศัตรูกัน แต่ถ้ามันถ้อยทีถ้อยอาศัยกัน ไม่อวดแบ่งใส่กัน มันก็อาจจะเป็นมิตรกันได้ เราควรหาวิธีผูกมิตรให้มันทั้งคู่&quot;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhLCVbB1RmVyleGKtwyKBGuGTaQPb3lfXgKk2D7z93_KoF7_FCDUWrWqnTZq0Hsd1LvxcB7bObeGANcNJhFJGdVSkFQDCKgfYXgNkW6hFiekCMyE4hpP1Y8K4h-4hyphenhyphenCcRm82GIO0nii88Uc/s1600/001.jpg&quot;&gt;&lt;img style=&quot;cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhLCVbB1RmVyleGKtwyKBGuGTaQPb3lfXgKk2D7z93_KoF7_FCDUWrWqnTZq0Hsd1LvxcB7bObeGANcNJhFJGdVSkFQDCKgfYXgNkW6hFiekCMyE4hpP1Y8K4h-4hyphenhyphenCcRm82GIO0nii88Uc/s320/001.jpg&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5478445939566744242&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;ในวันรุ่งขึ้น ฤาษีจึงเรียกงูเห่ากับพังพอนเข้ามาหา แล้วพูดกับพังพอนก่อนว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;พังพอน เจ้าเป็นสัตว์เกิดแต่เถ้าไคล เป็นสัตว์โลกเดียวกัน อยู่ในจอมปลวกเดียวกันกับงูเห่า เหตุใดจึงนอนแยกเขี้ยวเป็นศัตรูกันอยู่ทุกวี่วัน ภัยจะมีแต่ไหนกัน เจ้าระแวงกันไปเองต่างหาก&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;โอ้... พระเจ้าตา ไอ้เห่ามันมองหน้าข้าพเจ้าด้วยแววตาหาเรื่องอยู่เสมอ จะไม่ให้ข้าพเจ้าระแวงได้อย่างไร&quot; พังพอนฟ้องทันที&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ว่าแล้ว ฤาษีก็หันมากล่าวกับงูเห่าว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;งูเห่า... เจ้าก็เช่นกัน ต่างก็เป็นเพื่อนร่วมโลก อยู่ในป่าเดียวกัน เห็นกันอยู่ทุกวัน ควรจะเป็นมิตรกันไว้ เผื่อยามตกทุกข์ได้ยากจะได้พึ่งพากัน &quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;พระเจ้าตา ไอ้พังพอนมันหาเรื่องก่อนนะ&quot; งูเห่าโยนความผิดให้พ้นตัว&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;เอาละ ...เจ้าทั้งคู่ลดทิฐิมานะ ลดการอวดเบ่งใส่กันได้แล้ว ถ้าเจ้าทั้งคู่ไม่หวาดระแวงกัน เจ้าทั้งคู่ก็อยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข ที่เจ้าทะเลาะกันอยู่นี่ ก็เพราะความหวาดระแวงของตนเอง&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;ครับ พระเจ้าตา พวกข้าเจ้าจะไม่ระแวงกันอีกต่อไป&quot; งูเห่ากับพังพอนรับปากฤาษี&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;จำเดิมแต่บัดนั้นเป็นต้นมา งูเห่าและพังพอนคู่นั้น ก็อยู่ร่วมจอมปลวกเดียวกันอย่างมีความสุข&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;มาชาติสุดท้าย งูกับพังพอนได้มาเกิดเป็นเสนาบดีที่เป็นศัตรูกัน แล้วภายหลังกลับเป็นมิตรกัน ส่วนฤาษีได้เกิดมาเป็นพระพุทธเจ้า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: bold;&quot;&gt;นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า &lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;คนที่หวาดระแวงกัน แม้จะเดินตามกัน หรือนอนอยู่บ้านเดียวกัน ก็หาความสุขไม่ได้ ความหวาดระแวง การอวดเบ่งใส่กัน เป็นต้นตอของความเข้าใจผิดกัน สามัคคีกันไว้เถิด เพราะพระพุทธเจ้าทรงตรัสสรรเสริญ ความสามัคคีว่า &quot;สุขา สังฆัสสะ สามัคคี&quot; ความสมัคคีของหมู่คณะนำประโยน์สุขมาให้&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://fable-108.blogspot.com/feeds/1828802987250705784/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://fable-108.blogspot.com/2010/06/blog-post_457.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3192135552953053841/posts/default/1828802987250705784'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3192135552953053841/posts/default/1828802987250705784'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://fable-108.blogspot.com/2010/06/blog-post_457.html' title='งูเห่ากับพังพอน นิทานชาดก'/><author><name>mamboojang</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09104995663549484077</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiDJHognXjIGDLbd2vaHSKzdvLyq1LGqVd-RKKCK4EG5yXhluNGaLiMm9kSgHPDx4PixcCa9fF-iOgIefZWpWvVbJXHMKN29NcR0_wHwrkBk54yhwW210wFb8sKi-Bspg4/s220/001.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjajiY2nCnoWnzdsNexFQ_jp5l6VGmBNlPPw-5lUD319jWA8GBGxUJN4SpjDkaky6S4yUJnVzFfuxsOGNzXOzqPK4AqnxpXFZBVUCE8Q1FKLFT0JVhTTrBoXEL0h3Vtu5mA6rkZyapQuvZI/s72-c/001.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3192135552953053841.post-8421984097051005939</id><published>2010-06-03T13:22:00.010+07:00</published><updated>2010-06-04T09:06:57.938+07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="นิทานชาดก"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="เกลือจิ้มเกลือ"/><title type='text'>เกลือจิ้มเกลือ นิทานชาดก</title><content type='html'>&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;คนที่หาวิธีคดโกงผู้อื่น เมื่อผู้อื่นรู้ทัน ย่อมจะไม่ได้รับความเชื่อถือ เมื่อโกงเขา เขาก็ย่อมโกงตอบ หรือหาหนทางแก้ไขและป้องกัน นิทานจะเล่าต่อไปนี้มาใน &quot;สุหนุชาดก ทุกนิบาต&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ในอดีตที่ผ่านมา พระเจ้าพรหมทัตได้เสวยราชย์ปกครองอาณาประชาราษฎร์ พระองค์สร้างกองทัพให้มีความเข้มแข็ง โดยได้ตั้งงบประมาณซื้อม้ามาประจำการกองทัพ จึงได้ตั้งข้าราชการผู้หนึ่งขึ้นเป็นผู้ติดต่อ ตีราคาซื้อม้า ซึ่งเจ้าหน้าที่คนนี้มีคุณธรรม ซื้อม้าในราคายุติธรรม ทำให้พระองค์คิดว่าสิ้นเปลืองงบประมาณ จึงคิดหาวิธีซื้อม้าในราคาถูก ๆ จึงได้ปลดเจ้าหน้าที่คนเก่าออก แต่งตั้งเจ้าหน้าที่ซื้อมาคนใหม่เข้ารับหน้าที่แทนและได้สั่งกำชับไว้อย่างดีว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgmOB7ow_lblVOH5l8dHytd-XHVf7ax_963o2Sw71r4pLfLG9iVddA7gSYbPxl04cyXKEm8yWNBk5lCL2EA6MvvF0uiM6XDi_AGpDsJEdxIcKAqz4JSVZEgWPRG4ioJ2zNtBNTZ3ZJgVsP-/s1600/001.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgmOB7ow_lblVOH5l8dHytd-XHVf7ax_963o2Sw71r4pLfLG9iVddA7gSYbPxl04cyXKEm8yWNBk5lCL2EA6MvvF0uiM6XDi_AGpDsJEdxIcKAqz4JSVZEgWPRG4ioJ2zNtBNTZ3ZJgVsP-/s320/001.JPG&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5478468088702224194&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;นี่...เจ้าคนเก่านั้นมันซื้อม้าราคาแพงเกินไป เป็นการสิ้นเปลืองงบประมาณ เจ้าต้องซื้อในราคาถูก ๆ คือเมื่อพ่อค้านำม้ามาขาย เจ้าต้องปล่อยม้าตัวที่ดุร้ายให้ออกมากัดม้าของพ่อค้า ที่นี้เจ้าก็กดราคามันเสียให้หนัก&quot;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&quot;พระเจ้าค่ะ&quot; เจ้าหน้าที่ซื้อม้าคนใหม่รับพระราชโองการ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เมื่อพ่้อค้านำม้ามาขาย เจ้าหน้าที่คนใหม่ก็ปล่อยม้าตัวดุร้ายให้ออกมาอาละวาดกัดม้าของพ่อค้าจนเป็นแผล พอเวลาตีราคา เจ้าหน้าที่คนใหม่ก็กดราคาว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;นี่ม้าพวกเจ้ามีแต่แผล จะให้ซื้อราคาแพง ๆ ไม่ได้หรอก ของไม่ดี ไม่มีคุณภาพอย่างนี้&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;พอกล่าวเช่นนี้แล้วก็ตีราคาม้าในราคาต่ำจนพ่อค้าขาดทุนยับเยิน พวกพ่อค้าจึงปรึกษากันว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;ขืนเป็นแบบนี้พวกเราแย่แน่ ๆ พวกเราต้องหาทางแก้ ... ไหนใครมีวิธีดี ๆ เสนอบ้าง&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;พวกเราควรไปปรึกษากับเจ้าหน้าที่คนเดิมนะ เพราะแกเป็นคนซื่อสัตย์ ไม่เอาเปรียบพวกเรา แกคงมีวิธีแก้ไขแน่&quot; พ่อค้าคนหนึ่งเสนอ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;พ่อค้าจึงพากันเดินทางไปหาเจ้าหน้าที่คนเก่า เมื่อไปถึงก็ปรับทุกข์ทันทีว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;นี่ท่าน หากเป็นเช่นนี้ต่อไป พวกผมไม่มีทุนเลี้ยงม้าขาขายอีกแน่นอน ที่มีวิธีแก้ไขอย่างไรช่วยบอกทีเถอะ&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;อดีตเจ้าหน้าที่ซื้อม้า คิดใคร่ครวญตามที่พ่อค้าม้าเล่าให้ฟังอยู่ครู่หนึ่งจึงกล่าวว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;แบบนี้ต้องเกลือจิ้มเกลือ เพราะหากสิ่งที่มีกำลังเสมอกัน ย่อมจะไม่ทำอันตรายแก่กัน ดังนั้น เมื่อพวกท่านนำม้ามาขาย จงเอาม้าตัวที่ดุร้ายมาด้วย เวลาเขาปล่อยม้าที่ตัวดุ ๆ ออกมา พวกท่านก็จงปล่อยม้าตัวที่ดุ ๆ ออกมาเช่นกัน เมื่อเป็นเช่นนี้ มันก็จะทำอะไรกันไม่ได้&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เหล่าพ่อค้าได้ฟังกลอุบายต่างก็พออกพอใจ แล้วลาอดีตเจ้าหน้าที่กลับไป&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ในกาลต่อมา พ่อค้าเหล่านั้นก็นำม้ามาขายอีกครั้ง เมื่อเจ้าหน้ามี่ปล่อยม้าตัวดุร้ายออกไปพวกพ่อค้าก็ปล่อยม้าตัวที่ดุร้ายออกมาเช่นกัน ร้ายต่อร้ายเจอกันต่างดูเชิงกันอยู่ ไม่มีตัวไหนกล้าลงมือ ทำให้เจ้าหน้าที่แปลกใจยิ่งนัก และจำเป็นต้องซื้อม้าในราคาเต็ม&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เมื่อซื้อเสร็จแล้ว ก็นำความไปกราบทูลพระเจ้าพรหมทัต&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;แผนการของพระองค์ล้มแหลวแล้ว&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;ล้มแหลวได้อย่างไรกัน!&quot; พระเจ้าพรหมทัตตรัสถาม และทรงดำริในพระทัยว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;แปลกแท้ ๆ มันต้องมีอะไรเกิดขึ้นแน่ ๆ&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;จึงเชิญอดีตเจ้าหน้าที่มาปรึกษาหารือ เจ้าหน้าที่คนเก่งจึงกราบทูลรายงานว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;ที่เป็นเช่นนี้ ก็เพราะม้าทั้งสองฝ่าย ต่างมีนิสัยเหมือนกัน ดุร้ายพอ ๆ กัน จึงมิอาจทำอันตรายแก่กันได้&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;พระเจ้าพรหมทัตพิจารณาความจริงตามนั้น จึงสั่งให้ซื้อม้าในราคาเต็มตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ฝ่ายพ่อค้าทั้งหลายต่างก็ยงย่องสรรเสริญสติปัญญาของอดีตเจ้าหน้าที่ ที่ได้ช่วยแนะแนวทางให้พวกตนได้รับความยุติธรรม&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;มาชาติสุดท้าย พระเจ้าพรหมทัตได้เกิดมาเป็นพระอานนท์ เจ้าหน้าที่ซื้อม้าคนเก่า ได้มาเกิดเป็นพระพุทธเจ้า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: bold;&quot;&gt;นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า &lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;คนที่เห็นแก่ได้นั้น ย่อมสรรหาวิธีมาโกงอยู่เสมอ แต่การโกงนั้น ย่อมสร้างความเสียหายแก่ทั้งสองฝ่าย อนึ่ง คนที่มีสติปัญญา ย่อมสามารถเป็นที่พึ่งของผู้ตกทุกข์ได้ยาก ประดุจพ่อแม่ซึ่งเป็นที่พึ่งพาของลูก ๆ และผู้ที่มีอัธยาศัยเหมือนกันย่อมเข้ากันได้ดี ดังเช่นนิทานเรื่องนี้&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://fable-108.blogspot.com/feeds/8421984097051005939/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://fable-108.blogspot.com/2010/06/blog-post_725.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3192135552953053841/posts/default/8421984097051005939'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3192135552953053841/posts/default/8421984097051005939'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://fable-108.blogspot.com/2010/06/blog-post_725.html' title='เกลือจิ้มเกลือ นิทานชาดก'/><author><name>mamboojang</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09104995663549484077</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiDJHognXjIGDLbd2vaHSKzdvLyq1LGqVd-RKKCK4EG5yXhluNGaLiMm9kSgHPDx4PixcCa9fF-iOgIefZWpWvVbJXHMKN29NcR0_wHwrkBk54yhwW210wFb8sKi-Bspg4/s220/001.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgmOB7ow_lblVOH5l8dHytd-XHVf7ax_963o2Sw71r4pLfLG9iVddA7gSYbPxl04cyXKEm8yWNBk5lCL2EA6MvvF0uiM6XDi_AGpDsJEdxIcKAqz4JSVZEgWPRG4ioJ2zNtBNTZ3ZJgVsP-/s72-c/001.JPG" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3192135552953053841.post-7749136028967269582</id><published>2010-06-03T13:16:00.009+07:00</published><updated>2010-06-04T08:42:44.163+07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="นิทานชาดก"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="รักต่างชั้น"/><title type='text'>รักต่างชั้น นิทานชาดก</title><content type='html'>&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: bold; color: rgb(51, 255, 51); font-style: italic;&quot;&gt;นิทานเรื้องนี้มาใน &quot;สิงคาลชาดก ทุกนิบาต&quot; ชี้ให้เห็นโทษของการไม่เจียม ไม่รู้จักประมาณตน ทะเยอทะยานเกินกำลัง&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ท่ามกลางป่าใหญ่อันสมบูรณ์แห่งหนึ่ง ครอบครับราชสีห์ครอบครับหนึ่ง อาศัยอยู่ในถ้ำแห่งหนึ่งรวมทั้งสิ้น 10 ตัว คือ พ่อแม่ พี่ตัวผู้ 7 ตัว น้องตัวเมีย 1 ตัว&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ในที่ไม่ไกลจากนั้นมีถ้ำแก้วผลึกแห่งหนึ่ง เป็นที่อาศัยของสุนัขจิ้งจอก ทั้งราชสีห์ ทั้งสุนัขจิ้งจอกต่างก็อยู่ในเขตของตน ไม่ล้วงล้ำอาณาเขตของกันและกัน ทั้ง 2 ฝ่ายจึงอยุ่ในป่าเดียวกันได้อย่างสันติสุขเสมอมา&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ครั้งเมื่อกาลเวลาล่วงผ่านไปโดยลำดับ พ่อแม่ราชสีห์ตายลงตามอายุขัย คงเหลือแต่ลูก 8 ตัวพี่น้อง ซึ่งต่างก็รักใคร่กลมเกลี่ยวกันดี โดยพี่ทั้ง 7 จะเป็นผู้นำอาหารให้น้องตัวเมีย ผลัดเปลี่ยนเวรกันตัวละวัน มันไม่ยอมให้น้องตัวเมีย ซึ่งเป็นน้องเล็กของมันออกล่าเหยื่อด้วยตัวเอง เพราะกลัวจะได้รับอันตรายและพวกมันยังหวงน้องราวกับไข่ในหินก็มิปาน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ฝ่ายเจ้าจิ้งจอกตั้งแต่พ่อแม่ราชสีห์ตายไป มันก็กล้าที่จะผ่านมาทางถ้ำราชสีห์ บังเอิญวันหนึ่งได้เห็นราชสีห์สาวน้อยอยู่ในถ้ำตัวเดียว มันจึงเข้าไปหา พูดจาผูกมิตรไมตรี วันแล้ว วันเล่า จนจิ้งจอกหลงรักราชสีห์สาวน้อยอย่างหัวปักหัวปำ วันไหนไม่ได้เห็นหน้าขอให้ได้ผ่านหน้าถ้ำก็สุขใจ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjt7x-4y76S71zJza9wAMJ2-bt0yk7ESUOeC-njQORuIw5b2gwVg3iYnuh27vhIengvktfuavfWhMyHED4WaDnyq2TL3ido25eYAZ3HQBfi5m6V16pLfsn6DpHdkBmkhWgxKlTK4sijNRGP/s1600/001.jpg&quot;&gt;&lt;img style=&quot;cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjt7x-4y76S71zJza9wAMJ2-bt0yk7ESUOeC-njQORuIw5b2gwVg3iYnuh27vhIengvktfuavfWhMyHED4WaDnyq2TL3ido25eYAZ3HQBfi5m6V16pLfsn6DpHdkBmkhWgxKlTK4sijNRGP/s320/001.jpg&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5478565104375577330&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;เมื่อผูกมิตรไมตรีได้ระยะเวลาพอสมควร จิ้งจอกหนุ่มก็คิดจะบอกรัก และขอราชสีห์สาวแต่งงาน มันจึงพยายามรวบรวมความกล้า ลบล้างความกระดากอายออกจากใจ แล้วจึงตรงไปหาราชสีห์สาว พูดจาเกี้ยวพาราสี พร่ำพรรณนาต่าง ๆ นานา&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;น้องจ๋า พี่จอกนี้รักน้องสีห์จริง ๆ นะ เดี๋ยวพี่จะให้ผู้ใหญ่มาขอน้องจะว่ายังไงจ๊ะ&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;พี่จอก เรามันคนละชั้นกัน ต่างเผ่าพันธุ์กัน เรารักกันไม่ได้หรอก&quot; ราชสีห์สาวพูดอย่างไม่ใส่ใจ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;พี่รักน้องสีห์จริง ๆ นะ แม้เราจะต่างเผ่าพันธุ์ ต่างเชื้อชาติกัน แต่ความรักมันไม่มีพรหมแดน น้องสีห์จะไม่สงสารพี่บ้างเลยหรอ !&quot;&lt;/span&gt; จิ้งจอกหนุ่มยังไม่ลดความพยายาม&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;ฉันไม่สงสารพี่หรอก และไม่สนใจด้วย เรามันคนละชั้น&quot; ราชสีห์สาวตัดบทอย่างไม่มีเยื่อใย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เจ้าจิ้งจอกเห็นว่าไม่ได้ผล จึงจำใจหอบความผิดหวังกลับถ้ำ แต่มันก็มาเกี้ยวพาราสีทุกวัน ในขณะที่พี่ๆ ของราชสีห์สาวออกล่าเหยื่อ จึงสร้างความกลุ้มอกกลุ้มใจให้ราชสีสาวยิ่งนัก จนเป็นที่ผิดสังเกตของพี่ ๆ ด้วยความห่วงใยมันจึงพากันถามน้องสาวตัวเดียวของมันว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;น้องเป็นอะไรไปหรือ! ดูน้องกลุ้มใจอยู่ มีอะไรก็บอกพี่ๆ มาเถิด อย่าปกปิดเลย&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;เอ้า... บอกพวกพี่มาสิ ใครรังแกน้องพี่ พวกพี่จัดการเอง&quot; น้องสาวเงียบ พี่ ๆ จึงคะยั้นคะยอถาม และนางราชสีห์สาวน้อยก็ระบายความอัดอั้นตันใจให้พี่ ๆ ฟังอย่างละเอียด&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;เฮ้ย ! มันขนาดนั้นเลยเหรอ มันชักจะมากไปแล้ว ไอ้จิ้งจอกสถุล ริบังอาจจีบน้องข้า เดี๋ยวจะต้องสั่งสอนให้รู้สำนึก&quot; &lt;/span&gt;บรรดาพี่ๆ พอได้ฟังน้องสาวบรรยายต่างก็พากันเดือดดาลอย่างยิ่ง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;น้องพี่ ไอ้เจ้าจิ้งจอกมันอยู่ไหน  เดี๋ยวพี่จะจัดการมันเอง&quot; ราชสีห์ผู้พี่ตัวหนึ่งถามน้องสาวด้วยความเดือดแค้น&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;ใช่...ใช่...ใช่ พวกเราต้องจัดการมัน&quot;&lt;/span&gt; บรรดาพี่ ๆ ต่างสนับสนุน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ราชสีห์ตัวพี่ใหญ่ เมื่อเห็นน้อง ๆ พากันเดือดดาลใจ จึงกล่าวเตือนว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;ใจเย็น ๆ น้องพี่ เมื่อน้องสาวเราไม่เล่นด้วย เจ้าจิ้งจอกจะทำอะไรได้&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;ไม่ได้พี่ ต้องจัดการมัน ไม่งั้นไม่หายแค้น ... เจ้าจิ้งจอกมันอยู่ไหนบอกพี่มาเร็ว&quot; พี่ตัวหนึ่งคัดค้านพี่ใหญ่ แล้วหันไปถามน้องสาว&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhw_QMczwXDH_A76vztfIEo_G4qWxOMxggEtOuVZFJrPrw_2TC-3_w_juKL24mwPIh83CVUP7RMHQMgc5TcS8Zkci9ooXGUnCL4FPUszX_55tO3JAdFpN_EpzalZAyNrl-p5IIKc8B4EuYZ/s1600/001.jpg&quot;&gt;&lt;img style=&quot;cursor: pointer; width: 213px; height: 320px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhw_QMczwXDH_A76vztfIEo_G4qWxOMxggEtOuVZFJrPrw_2TC-3_w_juKL24mwPIh83CVUP7RMHQMgc5TcS8Zkci9ooXGUnCL4FPUszX_55tO3JAdFpN_EpzalZAyNrl-p5IIKc8B4EuYZ/s320/001.jpg&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5478725428545766818&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;&quot;เจ้าจิ้งจอกมันอยู่ในอากาศจ๊ะพี่&quot; ราชสีห์สาวบอกตามความรุ้สึก เพราะเห็นถ้ำแก้วผลึกส่องแสงสว่างเหมือนกลางหาว&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;บรรดาพี่ ๆ ทั้งหมดยกเว้นพี่ใหญ่ จึงพากันกระโจนตรงไปยังถ้ำแก้ผลึก เมื่อไปถึงก็มองเห็นสุนัขจิ้งจอกอยู่ในถ้ำแก้วผลึก จึงพากันกระโจนใส่จนสุดแรง ทำให้หน้าอกกระแทกถ้ำแก้วผลึกหัวใจแตกตายหมดทั้ง 6 ตัว&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;เอ ... สงสัยเจ้าจิ้งจอก คงไม่ได้อยู่ในอากาศแน่ ๆ น้อง ๆ เราไม่น่าบู่มบ่ามเลย&quot; &lt;/span&gt;ราขสีห์พี่ใหญ่คิดและพิจารณาอย่างถี่ถ้วน ก็รู้ว่าสุนัขจิ้งจอกไม่ได้อยุ่ในอากาศ แต่อยู่ในถ้ำแก้วผลึก จึงแผดเสียงร้องดังก้องป่า สุนัขจิ้งจอกได้ยินเสียงราชสีห์ก็กลัวจนหัวใจแตกตาย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ชาติสุดท้าย สุนัขจิ้งจอกได้เกิดเป็นลูกชายช่างตัดผม นางราชสีห์สาวได้เกิดเป็นราชินีเมืองไฟศาลี พี่ชายใหญ่ได้เกิดเป็นพระพุทธเจ้า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: bold;&quot;&gt;นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า &lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;โทษของความไม่รอบคอบ กระทำอะไรโดยไม่พิจารณา ย่อมได้รับผลเสียมากกว่าผลดี ดังเช่น ราชสีห์ทั้ง 6 ตัว และการที่รักชอบ ผู้สูงศักดิ์กว่า ย่อมเป็นสิ่งที่เป็นไปได้ยาก คนที่ไม่เจียมตัว มักทะเยอทะยานใผ่สูง ก็ย่อมจะพบความผิดหวัง ดังเช่นสุนัขจิ้งจอก&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://fable-108.blogspot.com/feeds/7749136028967269582/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://fable-108.blogspot.com/2010/06/blog-post_3657.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3192135552953053841/posts/default/7749136028967269582'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3192135552953053841/posts/default/7749136028967269582'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://fable-108.blogspot.com/2010/06/blog-post_3657.html' title='รักต่างชั้น นิทานชาดก'/><author><name>mamboojang</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09104995663549484077</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiDJHognXjIGDLbd2vaHSKzdvLyq1LGqVd-RKKCK4EG5yXhluNGaLiMm9kSgHPDx4PixcCa9fF-iOgIefZWpWvVbJXHMKN29NcR0_wHwrkBk54yhwW210wFb8sKi-Bspg4/s220/001.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjt7x-4y76S71zJza9wAMJ2-bt0yk7ESUOeC-njQORuIw5b2gwVg3iYnuh27vhIengvktfuavfWhMyHED4WaDnyq2TL3ido25eYAZ3HQBfi5m6V16pLfsn6DpHdkBmkhWgxKlTK4sijNRGP/s72-c/001.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3192135552953053841.post-3618097866529282827</id><published>2010-06-03T13:12:00.006+07:00</published><updated>2010-06-03T22:02:53.940+07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ตายเพราะปาก"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="นิทานชาดก"/><title type='text'>ตายเพราะปาก นิทานชาดก</title><content type='html'>&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: bold; color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;การพูดจาโดยไม่รู้กาลเทศะ ย่อมทำให้เกิดผลเสียมากกว่าจะทำให้เกิดผลดี คนที่พูดไม่ถูกเวลา มักจะพบกับความพินาศ นิทานเรื่องต่อไปนี้ มาใน &quot;กัสสปชาดก ทุกนิบาต&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg1djw7sYiMWdTfwTq-YtmYb8Zck-eSYcyTC37iuLhSwL8fKCsIms1HzHO5sqQKSZ57iI2bnikBD6OrkO_O4ccNkeMtp3GUvLGfkpNQelitlCwx5kNLU1uaYabazP4xK2TXnyjTHLDc6kLK/s1600/001.jpg&quot;&gt;&lt;img style=&quot;cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg1djw7sYiMWdTfwTq-YtmYb8Zck-eSYcyTC37iuLhSwL8fKCsIms1HzHO5sqQKSZ57iI2bnikBD6OrkO_O4ccNkeMtp3GUvLGfkpNQelitlCwx5kNLU1uaYabazP4xK2TXnyjTHLDc6kLK/s320/001.jpg&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5478556564649085522&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;ณ สระน้ำที่แห้งขอดแตกระแหง เต่าตัวหนึ่งกำลังหากินอย่างลำบาก ขณะนั้นมีหงส์ 2 ตัว บินผ่านมาเห็นเต่ากำลังหากินในหนองน้ำที่แห้งขอด เมื่อเห็นภาพเช่นนั้นจึงร้องถามว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;นี่เจ้าเต่า ! สุขสบายดีหรือเปล่า อาหารการกินเป็นอย่างไรบ้างละ ! &quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;โอ้ย... แย่มากข้าจะอดตายอยู่แล้ว &quot;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;เจ้าไปอยู่กับพวกเราสิ อาหารอุดมสมบูรณ์ เจ้าจะไม่ลำบากแบบนี้&quot; &lt;/span&gt;หงส์ทั้ง 2 ตัวชวน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;จะไปยังไงละ !&quot; เต่าถาม&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;ไม่ใช่เรื่องยากหรอก เดี๋ยวเราทั้งสองจะหามเจ้าไปเอง&quot;&lt;/span&gt; หงส์ทั้งสองกล่าว&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;หงส์ตัวหนึ่งได้นำท่อนไม้ ขนาดพอเหมาะมาท่อนหนึ่งแล้วกล่าวว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;เจ้าคาบท่อนไม้นี่ให้แน่น ห้ามพูดเด็ดขาด ใครถามใครทักก็ห้ามพูด&quot;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;ตกลง มันไม่ใช่เรื่องยากเลย&quot;&lt;/span&gt; เต่าเอ่ยขึ้นแล้วก็คาบตรงกลางท่อนไม้&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ฝ่ายหงส์ทั้งสองคาบท่อนไม้คนละข้าง แล้วบินไปในอากาศ ขณะที่บินผ่านเมืองพาราณาสี เด็กทั้งหลายต่างก็ตะโกนขึ้นว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;หงส์หามเต่า หงส์หามเต่า&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เต่าได้ยินก็คิดจะตอบว่ามันเรื่องอะไรของพวกเอ็ง พอคิดแล้วก็ลืมคำเตือนของหงส์ มันจึงอ้าปากจะพูด พออ้าปาก ร่างก็หล่นลอยละลิ่วลงมาจากอากาศกระแทกพื้นกระดองแตก ตายคาที่&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ชาวเมืองต่างพากันมุงดู เพราะไม่เคยเห็นเหตุการณ์ประหลาดเช่นนี้มาก่อน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ในขณะที่พระเจ้าพรหมทัตกำลังเสด็จเลียบพระนคร ทอดพระเนตเห็นชาวเมืองกำลังชุ่มนุม จึงสั่งถามอำมาตย์ว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;เขามุงดูอะไรกันหรือ ท่านอำมาตย์&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;อำมาตย์จึงกราบทูลรายละเอียดให้ทรงทราบ แล้วกราทูลว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;ขอเดชะ เต่าตัวนั้น ตายเพราะปากของมันเอง มันคาบท่อนไม้ไว้ดีแล้ว แต่อ้าปากพูดในเวลาที่ไม่เหมาะสม ปากมันจึงพิฆาตตัวเอง  ขอเดชะ บัณฑิตที่เห็นเหตุการณ์นี้ จึงควรจะพูดแต่เรื่องที่ดีงามตามกาลเวลาที่สมควร อย่าได้เที่ยวพูดพล่ามเป็นน้ำท่วมทุ่ง พระเจ้าค่ะ&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;พระราชาทรงสดับดังนั้น ก็ทรงเข้าพระทัยว่าอำมาตย์เตือนพระองค์ทางอ้อม ตั้งแต่นั้นมาพระองค์ก็ไม่ตรัสพร่ำเพรื่อเหมือนแต่ก่อนอีกเลย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;มาชาติสุดท้าย พระเจ้าพรหมทัตได้มาเกิดเป็นพระอานนท์ ส่วนอำมาตย์ ได้เกิดมาเป็นพระพุทธเจ้า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: bold;&quot;&gt;นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า &lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;การพูดจาทั้งเรื่องดีมีประโยชน์ ทั้งเรื่องไม่ดี ไม่มีสาระ ในกาลเวลาที่ไม่เหมาะสม ย่อมเกิดโทษ มากกว่าผลดี การจะพูดอะไรต้องรุ้จักเวลา เหตุการณ์ และสถานะการณ์ ไม่เที่ยวพูดพล่ามอวดรู้อวดฉลาด&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: bold; color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;พูดดีเป็นศรีแก่ปาก พูดมากปากอาจมีสี&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://fable-108.blogspot.com/feeds/3618097866529282827/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://fable-108.blogspot.com/2010/06/blog-post_6882.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3192135552953053841/posts/default/3618097866529282827'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3192135552953053841/posts/default/3618097866529282827'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://fable-108.blogspot.com/2010/06/blog-post_6882.html' title='ตายเพราะปาก นิทานชาดก'/><author><name>mamboojang</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09104995663549484077</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiDJHognXjIGDLbd2vaHSKzdvLyq1LGqVd-RKKCK4EG5yXhluNGaLiMm9kSgHPDx4PixcCa9fF-iOgIefZWpWvVbJXHMKN29NcR0_wHwrkBk54yhwW210wFb8sKi-Bspg4/s220/001.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg1djw7sYiMWdTfwTq-YtmYb8Zck-eSYcyTC37iuLhSwL8fKCsIms1HzHO5sqQKSZ57iI2bnikBD6OrkO_O4ccNkeMtp3GUvLGfkpNQelitlCwx5kNLU1uaYabazP4xK2TXnyjTHLDc6kLK/s72-c/001.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3192135552953053841.post-2679806415125802974</id><published>2010-06-03T13:03:00.007+07:00</published><updated>2010-06-04T11:39:44.878+07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="นิทานชาดก"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="อุบายแก้กลโกง"/><title type='text'>อุบายแก้กลโกง นิทานชาดก</title><content type='html'>&lt;span style=&quot;font-weight: bold; color: rgb(51, 255, 51);font-size:130%;&quot; &gt;คนที่คดโกงผู้อื่น ผู้อื่นก็จะโกงตอบ ผู้มีไหวพริบปฏิภาณ ย่อมสามารถแก้กลโกงของผู้อื่นได้อย่างแยบยน นิทานเรื่องนี้มาใน &quot;กูฏวาณิชชาดก ทุกนิบาต&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;กาลครั้งหนึ่ง มีพ่อค้า 2 คน เป็นเพื่อนรักกัน  คนหนึ่งอยู่ในเมือง อีกคนหนึ่งอยู่บ้านนอก ทั้งสองต่างถ้อยทีถ้อยอาศัยกันและทำมาค้าขายร่วมกันอย่างราบรื่นเสมอมา&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;อยู่มาวันหนึ่งพ่อค้าบ้านนอกได้นำผาลไถจำนวน 500 เล่มเข้าไปฝากเพื่อนผู้เป็นพ่อค้าในเมืองให้ช่วยขาย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiKIkqU7Pz5qzkB-nhm8-bpX0fLYBME935298AhaeYNavx-2L0vnubcmdKa5O4NuyJXYM-r9iBXDLHnYm_teBWA_rHLHN0xKfkaWxnof4BXWRUP0iwfrhurYnzYuY6Y11uHnq5rzRL3BZb5/s1600/001.gif&quot;&gt;&lt;img style=&quot;cursor: pointer; width: 319px; height: 239px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiKIkqU7Pz5qzkB-nhm8-bpX0fLYBME935298AhaeYNavx-2L0vnubcmdKa5O4NuyJXYM-r9iBXDLHnYm_teBWA_rHLHN0xKfkaWxnof4BXWRUP0iwfrhurYnzYuY6Y11uHnq5rzRL3BZb5/s320/001.gif&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5478767696927241010&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;เพื่อนรัก ฝากขายหน่อยนะ&quot; &lt;/span&gt;ขายหมดเมื่อไรเราค่อยมาแบ่งกัน พ่อค้าชาวเมืองก็รับฝากขายให้&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;พ่อค้าในเมืองขายผาลไถหมดแล้ว ก็เกิดความโลภ จึงหาอุบายวิธีที่จะโกงพ่อค้าบ้านนอก อีกหลายวันต่อมาพ่อค้าบ้านนอกก็เข้ามาในเมือง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;สวัสดีเพื่อน ขายดีไหม เราเอาเงินมาแบ่งกันดีกว่า&quot; พ่อค้าบ้านนอกทัก&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;แย่ละเพื่อน ... หนูกัดผาลไถหมดเลย&quot; พ่อค้าในเมืองกล่าวและชี้ให้ดูกองขี้หนูที่ตนเองได้นำมากองไว้ พลางกล่าวขอโทษอย่างจริงใจ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;นั่นแหละ คือสิ่งที่มันทิ้งไว้ ขอโทษจริงๆ เพื่อน ข้าสะเพร่าเอง&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;พ่อค้าบ้านนอกรู้ว่าเป็นกลโกงของเพื่อน จึงพูดแบบไม่ใส่ใจว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;ช่างมันเถอะ มันกินหมดแล้วก็ช่างมัน ข้าอยากอาบน้ำหน่อยว่ะ &quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;เอาเลยตามสบาย&quot; พ่อค้าในเมืองบอกพลางนึกกระหยิ่มใจ ที่อุบายของตนใช้ได้ผลกับเพื่อนรักร่วมค้าขาย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;พ่อค้าบ้านนอก ได้ชวนลูกชายของพ่อค้าขี้โกงไปยังท่าน้ำ และได้นำเด็กไปไว้ที่บ้่านเพื่อนอีกหลังหนึ่ง แล้วก็กลับมาที่บ้านพ่อค้าขี้โกงคนเดียว ด้วยความกระหืดกระหอบ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;อ้าว! แล้วลูกชายข้ามันไปไหนเสียละ&quot; &lt;/span&gt;พ่อค้าในเมืองถามทันที&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;เพื่อนรัก ตอนข้าอาบน้ำอยู่ เหยี่ยวดำตัวใหญ่ได้โอบเอาลูกชายเพื่อนที่ยืนอยู่บนฝั่งไป ข้าปรบมือไล่มัน มันก็ไม่ปล่อย กลับบินหนีไป&quot;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;เจ้า ... เจ้าฆ่าลูกชายข้า ข้าจะเอาเจ้าเข้าคุก&quot;&lt;/span&gt; พ่อค้าในเมืองแผดเสียงด้วยความโกรธและเสียใจ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;แล้วพ่อค้าทั้งคู่ก็ไปศาลให้ตุลาการตัดสิน พอตุลาการได้ฟังโจทก์และจำเลยกล่าวหากันก็คิดว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;อืม ! แก้ลำได้ดี คนหนึ่งคิดอุบายโกง อีกคนหนึ่งคิดอุบายแก้โกง&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ท่านตุลาการ จึงวินิฉัยชี้ขาดว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;การแก้อุบายโกงนั้นดีแล้ว ถ้าหากหนูกัดกินผาลไถได้ เหยี่ยวก็คาบคนไปได้เหมือนกัน เจ้าคนที่ลูกชายหาย จงคืนเงินค่าผาลไถให้เจ้าของ ถ้าไม่ส่งเจ้าก็คงไม่ได้ลูกคืน&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;ถ้าเขาคืนลูกชายให้ ข้าพเจ้าจะคืนเงินค่าผาลไถให้เขาทันที&quot; พ่อค้าในเมือง กล่าวกับตุลาการ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;เป็นอันตกลง เขาคืนเงินค่าผาลไถให้ข้าพเจ้า ข้าพเจ้าก็นำตัวลูกชายมาคืนเขา&quot;&lt;/span&gt; พ่อค้าบ้านนอกกล่าว&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;พ่อค้าทั้งสองเอาเงินค่าผาลไถและลูกชายมาคืนให้กันต่อหน้าตุลาการ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;มาชาติสุดท้าย พ่อค้าคนโกงได้เกิดมาเป็นพ่อค้าคนโกงอีก พ่อค้าบ้านนอกได้มาเกิดเป็นอุบาสก ส่วนตุลาการได้เกิดมาเป็นพระพุทธเจ้า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: bold;&quot;&gt;นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt; คนโกงย่อมมีคนโกงตอบ คนล่อลองก็มีคนล่อลวงตอบ เหนือโจรยังมีโจร เหนือคนโกงยังมีคนโกง &quot;เพราะว่าทุกอย่างเป็นของคู่กัน&quot;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://fable-108.blogspot.com/feeds/2679806415125802974/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://fable-108.blogspot.com/2010/06/blog-post_7549.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3192135552953053841/posts/default/2679806415125802974'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3192135552953053841/posts/default/2679806415125802974'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://fable-108.blogspot.com/2010/06/blog-post_7549.html' title='อุบายแก้กลโกง นิทานชาดก'/><author><name>mamboojang</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09104995663549484077</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiDJHognXjIGDLbd2vaHSKzdvLyq1LGqVd-RKKCK4EG5yXhluNGaLiMm9kSgHPDx4PixcCa9fF-iOgIefZWpWvVbJXHMKN29NcR0_wHwrkBk54yhwW210wFb8sKi-Bspg4/s220/001.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiKIkqU7Pz5qzkB-nhm8-bpX0fLYBME935298AhaeYNavx-2L0vnubcmdKa5O4NuyJXYM-r9iBXDLHnYm_teBWA_rHLHN0xKfkaWxnof4BXWRUP0iwfrhurYnzYuY6Y11uHnq5rzRL3BZb5/s72-c/001.gif" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3192135552953053841.post-7519386721173753799</id><published>2010-06-03T12:57:00.008+07:00</published><updated>2010-06-04T11:10:15.225+07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="กากับนกเค้า"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="นิทานชาดก"/><title type='text'>กากับนกเค้า นิทานชาดก</title><content type='html'>&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: bold; color: rgb(51, 255, 51); font-style: italic;&quot;&gt;นิทานเรื่องนี้มาใน &quot;อรุณชาดก ติกนิบาต&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ในสมัยเมื่อต้นกัป ทุกชีวิตมีฐานะมีสิทธิเท่าเทียมกัน ยังไม่มีกษัตริย์ ไม่มีผู้ปกครอง ไม่มีผู้นำ ส่วนส่วนของสัตว์ต่าง ๆ ก็เป็นเฉกเช่นเดียวกัน แต่เมื่อกาลเวลาหมุนเวียนเปลี่ยนไป วิถีชิวิตความเป็นอยู่ของคนและสัตว์ก็เปลี่ยนไป ทุกชีวิตจ้องเอาเปรียบกัน ไม่ให้เกียรติกัน ชิงดีชิงเด่นกัน ทำให้เกิดความวุ่นวายโกลาหลขึ้น&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;วันหนึ่งมวลหมู่มนุษย์ได้ประชุมปรึกษากันถึงปัญหาต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นและหาแนวทางอยู่ร่วมกันอย่างสันติสุข ต่างก็ถามกันว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;พวกเราควรเลือกผู้ใดผู้หนึ่งทำหน้าที่ปกครอง เพื่อให้เกิดสันติสุข&quot;&lt;/span&gt; ผู้หนึ่งเสนอขึ้นในที่ประชุม&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;แล้วพวกเราควรจะเลือกคนเช่นไร ให้เป็นประมุขละ!&quot; ที่ประชุมปรึกษากัน และแล้วทุกคนต่างเห็นพ้องต้องกันว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;พวกเราสมควรเลือกบุรุษผู้มี่มีรูปร่างงดงาม กิริยามารยาทดี เป็น &lt;span style=&quot;font-weight: bold; color: rgb(51, 204, 0);&quot;&gt;&quot;กษัตริย์&quot; &lt;/span&gt;ผู้มีอำนาจปกครอง ตัดสินความพิพาทต่าง ๆ&quot;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ฝ่ายสัตว์ที่อาศัยอยู่บนภาคพื้นดิน ก็ประชุมปรึกษากันแต่งตั้งให้ราชสีห์เป็น &quot;เจ้าแห่งป่า&quot;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ข้างฝ่ายหมู่มัจฉา ต่างก็พร้อมใจกันยกตำแหน่ง &quot;พญา&quot; ให้กับปลาอานนท์&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgfq-RWG3dGWrX77IYcVdV0mdwzngXzoluva-B0aFDwTYz_bTsSGakK235jvZI2Rvha79bZPJLnO63Lu4O1xvRuWvnAENpUMZgB7ifMNPKqEOM2cvdmh9kvMCKkN03hM_mEpslaISPAN1Mr/s1600/001.jpg&quot;&gt;&lt;img style=&quot;cursor: pointer; width: 274px; height: 184px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgfq-RWG3dGWrX77IYcVdV0mdwzngXzoluva-B0aFDwTYz_bTsSGakK235jvZI2Rvha79bZPJLnO63Lu4O1xvRuWvnAENpUMZgB7ifMNPKqEOM2cvdmh9kvMCKkN03hM_mEpslaISPAN1Mr/s320/001.jpg&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5478762552754374578&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;ส่วนฝ่ายฝูงวิหค ได้ประชุมกันเพื่อหาผู้ปกครองฝูงวิหค ที่ประชุมได้เสนอนกเค้าเป็นประมุข&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;ข้าเห็นด้วย...ข้าก็เห็นด้วย ... เหมาะสมข้าสนับสนุน&quot;&lt;/span&gt; ต่างก็ส่งเสียงสนันสนุนกันแซ็งแซ่&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;แต่ข้าไม่เห็นด้วย&quot; เสียงหนึ่งสอดแทรกขึ้นในที่ประชุม สะกดให้นกทุกตัวเงียบกริบลงทันที แล้วต่างก็จ้องมองเจ้าของเสียงเป็นตาเดียวกัน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;อ้าว... ท่านกาทำไมถึงคัดค้าน ท่านมีเหตุผลอันใดหรือ&quot; ที่ประชุมถาม&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;กาตัวนั้นจึงกล่าวขึ้นว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;ท่านทั้งหลาน พวกมนุษย์ได้เลือกเอาผู้มีรูปร่างงดงาม มีกิริยาดีงาม เป็นกษัตริย์ ฝูงสัตว์สี่เท้าได้เลือกเอาราชสีห์เป็นเจ้าป่า ฝูงปลาได้เลือกปลาอานนท์ เป็นพญา แต่เหตุไฉนพวกเราจึงพากันแต่งตั้งนกเค้าผู้มีหน้าตาน่ากลัวมาเป็นนายใหญ่ด้วย ข้าพเจ้าขอคัดค้าน ท่านทั้งหลายจงดูหน้านกเค้าเถิดขนาดไม่โกรธยังน่าเกลียดน่ากลัวขนาดนี้ ถ้าโกรธขึ้นมาจะน่ากลัวขนาดไหน&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgLvfxZfMZtm-KX2niUxUWIB0wahk40_Ppc1P7DaaUwj4Bnp3K2JX2leq-iObuVFIxwaKF18r51-UfTnBO3sz-7GE6LOiOgmcrBrgqk191RApFMbDIHPnV8pKKyplhoWLfBjK9UUWXNl54W/s1600/001.jpg&quot;&gt;&lt;img style=&quot;cursor: pointer; width: 313px; height: 320px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgLvfxZfMZtm-KX2niUxUWIB0wahk40_Ppc1P7DaaUwj4Bnp3K2JX2leq-iObuVFIxwaKF18r51-UfTnBO3sz-7GE6LOiOgmcrBrgqk191RApFMbDIHPnV8pKKyplhoWLfBjK9UUWXNl54W/s320/001.jpg&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5478764214782026770&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;เมื่อกากล่าวจบก็บินขึ้นไปสู่อากาศแล้วร้อง 3 ครั้งว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: bold; color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;ข้าไม่ชอบ ... ข้าไม่ชอบ ... ข้าไม่ชอบ ...&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ฝ่ายนกเค้าได้ยินเช่นนั้นก็โกรธไม่พอใจกา จึงบินไล่จิกตีกา กากับนกเค้าจึงไม่ถูกกันตั้งแต่นั้นมา และฝูงนกจึงตกลงใจแต่งตั้งหงส์ทองเป็น&lt;span style=&quot;font-weight: bold;&quot;&gt; &quot;พญา&quot;&lt;/span&gt; ของพวกมัน&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhnFkrr9YOwjlZt41zwgho5HUReNsfF-I-j87MUxVnDXDgCBDGrcmFIwQzOOLQDZqxwGt5h3LdSruKa5Hdg4JrPYx3kRQ_jM5m6ArBtx9xrrV7S-XLey5Wvq_uk4RelbNPASIAzHnMvgQXu/s1600/001.gif&quot;&gt;&lt;img style=&quot;cursor: pointer; width: 193px; height: 320px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhnFkrr9YOwjlZt41zwgho5HUReNsfF-I-j87MUxVnDXDgCBDGrcmFIwQzOOLQDZqxwGt5h3LdSruKa5Hdg4JrPYx3kRQ_jM5m6ArBtx9xrrV7S-XLey5Wvq_uk4RelbNPASIAzHnMvgQXu/s320/001.gif&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5478765742532687090&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;มาชาติสุดท้าย พญาหงส์ได้มาเกิดเป็นพระพุทธเจ้า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: bold;&quot;&gt;นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt; ผู้นำ ผู้ปกครอง ถ้าเป็นผู้ที่พร้อมด้วย รูป กิริยามารยาท ย่อมเป็นที่พอใจของคนทั่วไป ส่วนผู้นำที่มีจิตใจต่ำทรามย่อมไม่มีใครปรารถนาจะให้มาเป็นผู้นำ&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://fable-108.blogspot.com/feeds/7519386721173753799/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://fable-108.blogspot.com/2010/06/blog-post_03.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3192135552953053841/posts/default/7519386721173753799'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3192135552953053841/posts/default/7519386721173753799'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://fable-108.blogspot.com/2010/06/blog-post_03.html' title='กากับนกเค้า นิทานชาดก'/><author><name>mamboojang</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09104995663549484077</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiDJHognXjIGDLbd2vaHSKzdvLyq1LGqVd-RKKCK4EG5yXhluNGaLiMm9kSgHPDx4PixcCa9fF-iOgIefZWpWvVbJXHMKN29NcR0_wHwrkBk54yhwW210wFb8sKi-Bspg4/s220/001.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgfq-RWG3dGWrX77IYcVdV0mdwzngXzoluva-B0aFDwTYz_bTsSGakK235jvZI2Rvha79bZPJLnO63Lu4O1xvRuWvnAENpUMZgB7ifMNPKqEOM2cvdmh9kvMCKkN03hM_mEpslaISPAN1Mr/s72-c/001.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3192135552953053841.post-3337065528413634863</id><published>2010-06-02T22:39:00.008+07:00</published><updated>2010-06-03T09:40:52.120+07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="จับเมียเจ้าชู้"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="นิทานชาดก"/><title type='text'>จับเมียเจ้าชู้ นิทานชาดก</title><content type='html'>&lt;span style=&quot;font-style: italic; color: rgb(51, 255, 51); font-weight: bold;font-size:130%;&quot; &gt;คนที่ฉลาด มีไหวพริบ ปฏิภาณ ย่อมรู้ทันคนอื่น ไม่ถูกหลอกได้ง่าย ๆ คนที่ไม่ทันคนอื่นย่อมถูกหลอกอยู่ร่ำไป นิทานเรื่องนี้มาใน &quot;คหปติชาดก ทุกนิบาต&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;เมียของผู้มีฐานะดีคนหนึ่ง เป็นผู้หญิงมักมากในกาม มีใจโลเลไม่ชื่อตรงต่อผู้เป็นผัว นางได้แอบเล่นชู้กับผู้ใหญ่บ้าน อยู่เสมอเมื่อมีโอกาส เมื่อผู้เป็นผัวทราบก็พยายามจับผิด&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ในฤดูฝน ข้าวกล้ายังไม่ทันสุก ก็เกิดอาหารขาดแคลน ลูกบ้านจึงปรึกษากันว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;นี่ก็เหลืออีกตั้งเดือนหนึ่ง จึงจะได้เก็บเกี่ยว แต่ตอนนี้อาหารบ้านเรามันขาดแคลน พวกเราจะทำอย่างไรกันดี ใครมีข้อเสนอดี ๆ บ้าง&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;พวกเราควรไปขอวัวท่านผู้ใหญ่มาเป็นอาหาร เก็บเกี่ยวเสร็จแล้วค่อยรวบรวมเอาข้าวเปลือกไปใช้หนี้แทนวัว&quot; คนหนึ่งเสนอขึ้นในที่ประชุม&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;เออ...ดี ๆ...เออ...เข้าท่า ๆ...&quot; เสียงสนับสนุนดังแซงแซ่&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;แล้วชาวบ้านก็พากันไปหาผู้ใหญ่บ้าน ซึ่งก็สามารถตกลงกันได้ด้วยดี&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjVWY3t5j6NClhSbdiyST7UU7jJ5xHHyN7kpRUvS_NnxsA1IP3m8xSkjZ3-I2sB6_vL8mrsniQhhWjEZnA6IGXYrmdaFrYrYLZlFdoQLvUVwy3Fbx5J9QrwzSWF3yeUrHOGf60igUN70v73/s1600/1275494322280.png&quot;&gt;&lt;img style=&quot;cursor: pointer; width: 320px; height: 242px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjVWY3t5j6NClhSbdiyST7UU7jJ5xHHyN7kpRUvS_NnxsA1IP3m8xSkjZ3-I2sB6_vL8mrsniQhhWjEZnA6IGXYrmdaFrYrYLZlFdoQLvUVwy3Fbx5J9QrwzSWF3yeUrHOGf60igUN70v73/s320/1275494322280.png&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5478206584785719794&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;ต่อมาวันหนึ่งชายผู้มีเมียเล่นชู้จึงคิดจะจับเมียชู้ให้ได้ จึงทำเป็นออกไปทำธุระข้างนอก เพื่อหลอกให้เมียตายใจ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ฝ่ายชายชู้ก็คอยโอกาสอยู่แล้ว จึงย่องเข้าไปในบ้าน เหมือนแมวจะขโมยกินปลาย่าง แล้วทั้งสองก็บรรเลงเพลงชู้กันอย่างสนุกสนานสุดเหวี่ยงในขณะที่นั่งพักอยู่นั้น ผู้เป็นเมียชำเลืองเห็นผู้เป็นผัว ซึ่งกำลังเดินเข้าประตูบ้านพอดีจึงรีบบอกชู้&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;โอ้ย... แย่แน่ ๆ คราวนี้ จะทำอย่างไรดีนี่&lt;/span&gt;&quot; ชายชู้ตกใจกลัวจนทำอะไรไม่ถูกหนีก็ไม่ทัน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;พี่ผู้ใหญ่ไม่ต้องกลัวหรอก ฉันมีวิธี&quot; หญิงชู้กล่าว&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;มีวิธีอะไร รีบว่ามาเลย เดี๋ยวไม่ทันการณ์&quot; ชายชู้เร่ง&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;คือพวกเราต่างก็ได้เอาเนื้อวัวของพี่ผู้ใหญ่มากิน พี่ผู้ใหญ่ก็ทำทีเป็นมาทวงหนี้ค่าเนื้อวัวสิ คือพี่ผู้ใหญ่ไปยืนกลางเรือน เดี๋ยวฉันจะไปยืนอยู่ที่ประตูยุ้งข้าว แล้วฉันจะร้องบอกพี่ผู้ใหญ่ว่าข้าวเปลือกไม่มี &quot; หญิงชู้อธิบายยุทธวิธีหลอกผัวให้ชู้ฟัง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ผู้ใหญ่บ้านผู้บ้ากามก็ทำตามที่หญิงชู้แนะนำทันที&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ผ่ายผู้มีทรัพย์แต่เมียมีชู้ พอเห็นกิริยาของคนทั้งสองก็รู้ได้ทันทีว่าเป็นอุบาย จึงเดินเข้าไปพูดกับคนทั้งสองอย่างรู้ทันทีว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;เมื่อตอนที่ไปเอาเนื้อวัวมา เราก็ตกลงกันแล้วว่าเก็บเกี่ยวเสร็จถึงจะใช้หนี้ แต่ผู้ใหญ่มาก่อนกำหนด ต้องมาเพื่อจุดประสงค์อื่นแน่ ๆ อีนังเมียตัวดี มึงก็รู้ใช่ไหมว่าในยุ้งข้าวไม่มีข้าวเปลือก แล้วยังเสือกขึ้นไปนั่งอยู่ที่ประตูยุ้งข้าว แล้วร้องว่า ข้าวเปลือกไม่มีอีก  ไอ้ผู้ใหญ่ การกระทำของแกกับหญิงบัดซบคนนี้ ข้ารุ้หมดแล้ว ข้าไม่ชอบเลยจริง ๆ แกทำได้อย่างไรกัน พวกแกไม่อายชาวบ้านเขาบ้างเลยหรือ ข้าอดสูใจเหลือเกิน&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เมื่อกล่าวเช่นนี้แล้ว เขาก็ได้บรรเลงเพลงแม่ไม้มวยไทยใส่ผู้ใหญ่บ้าน จนล้มลุกคลุกคลาน และได้บรรเลงเพลงตบใส่เมียชั่วจนระบม ด้วยความโกรธแค้นที่ถูกสวมเขา&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;มาชาติสุดท้าย ชายมีทรัพย์เมียมีชู้ ได้เกิดมาเป็นพระพุทธเจ้า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: bold;&quot;&gt;นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า &lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;คนที่ทำผิดย่อมมีพิรุธให้เห็นอยู่เสมอ ถึงจะมีอุบายอย่างไรก็ตาม ย่อมแสดงพิรุธออกมาให้เห็น การเล่นชู้ คบชู้เช่นนี้ เป็นเรื่องที่น่าละอายเป็นที่สุด เป็นอีกสาเหตุหนึ่งที่ทำให้เกิดการฆาตกรรม โทษของมันไม่ต้องรอถึงชาติหน้า&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://fable-108.blogspot.com/feeds/3337065528413634863/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://fable-108.blogspot.com/2010/06/blog-post_9188.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3192135552953053841/posts/default/3337065528413634863'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3192135552953053841/posts/default/3337065528413634863'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://fable-108.blogspot.com/2010/06/blog-post_9188.html' title='จับเมียเจ้าชู้ นิทานชาดก'/><author><name>mamboojang</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09104995663549484077</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiDJHognXjIGDLbd2vaHSKzdvLyq1LGqVd-RKKCK4EG5yXhluNGaLiMm9kSgHPDx4PixcCa9fF-iOgIefZWpWvVbJXHMKN29NcR0_wHwrkBk54yhwW210wFb8sKi-Bspg4/s220/001.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjVWY3t5j6NClhSbdiyST7UU7jJ5xHHyN7kpRUvS_NnxsA1IP3m8xSkjZ3-I2sB6_vL8mrsniQhhWjEZnA6IGXYrmdaFrYrYLZlFdoQLvUVwy3Fbx5J9QrwzSWF3yeUrHOGf60igUN70v73/s72-c/1275494322280.png" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3192135552953053841.post-8328471065187671014</id><published>2010-06-02T22:28:00.007+07:00</published><updated>2010-06-03T10:01:43.346+07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="นิทานชาดก"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ฤาษีสอนลูก"/><title type='text'>ฤาษีสอนลูก นิทานชาดก</title><content type='html'>&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-style: italic; color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;ความเป็นพ่อลูกกันที่สมบูรณ์นั้น มิใช่เป็นได้ง่าย ๆ ต้องประกอบด้วยคุณธรรมที่สำคัญ คือต้องแนะนำพร่ำสอนศิลปะการใช้ชีวิต แนะนำศาสตร์การดำเนินชีวิต มอบทรัพย์มรดกให้ และหาคู่ครองให้เมื่อถึงกาลอันควร เมื่อทำได้เช่นนี้จึงเรียกว่า &quot;พ่อ&quot; ดังนิทานใน &quot;อรัญญชาดก จตุกนิบาต&quot; ที่โบราณาจารย์ท่านเล่าสืบต่อกันมา ดังนี้&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;กาลครั้งอดีตที่ล่วงเลยมา ครอบครัวหนึ่งอยู่ร่วมกันอย่างสันติสุข พ่อ แม่ และลูกชาย ต่างก็ทำหน้าที่ของตนอย่างไม่บกพร่อง เมื่อลูกชายเจริญวัย ผู้เป็นแม่ก็ด่วนจากไปอย่างกระทันหัน สองพ่อลูกจัดการงานศพเรียบร้อยแล้วพากันออกบวชเป็นฤาษีอยู่ในป่า มีเผือกมัน และผลไม้ต่าง ๆ เป็นอาหาร ฤาษีสองพ่อลูก ดำเนินชีวิตอยู่ท่ามกลางธรรมชาติอย่างมีความสุข&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ต่อมาวันหนึ่ง ฤาษีผู้เป็นพ่อ ได้สั่งลูกก่อนเข้าป่าหาอาหารว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;วันนี้พ่อต้องไปไกล ลูกอยู่เฝ้าบรรณศาลาอย่าได้เที่ยวไปที่อื่นละ&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ในวันนั้นเอง โจรได้เข้าปล้นหมู่บ้านแห่งหนึ่ง กวาดต้อนเอาคนไปเป็นเชลย มีหญิงสาวคนหนึ่งได้หลบหนีเข้าป่าไปจนถึงบรรณศาลาแห่งนั้น ฤาษีหนุ่มเห็นหญิงสาว หญิงสาวก็เห็นฤาษีหนุ่ม เลือดกายก็ร้อนเร่า ไฟราคะลุกเผา ผลาญจิตใจของหนุ่มสาวทั้งคู่ พวกเขาจึงได้เสียกันด้วยความเต็มใจทั้งสองผ่าย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;พี่ ! มาเถาะเราหนีไปอยู่ด้วยกัน&quot; หญิงสาวกล่าวชวน&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;เดี่ยวก่อน ขอให้พี่พบพ่อก่อน&quot; ชายหนุ่มแบ่งรับแบ่งสู้&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;ถ้าเช่นนั้น เมื่อพี่พบพ่อแล้ว ไปหาฉันที่หมู่บ้านโน้นนะ&quot; &lt;/span&gt;หญิงสาวกล่าว แล้วจากไป คอยอยู่ในที่ที่ตกลงนัดหมายกันไว้&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เมื่อฤาษีผู้เป็นพ่อกลับมา ฤาษีหนุ่มผู้ถูกความรักความใคร่ทำลายศีล จึงถามพ่อทันที&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;พ่อครับ! ถ้าผมออกจากป่าไปอยู่ถิ่นชาวบ้าน ควรจะคบหาคนเช่นใด มีชาติตระกูล มีกิริยาเช่นใดครับ ...&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;ลูกเอ๋ย ... ผู้ใดคบหาสมาคมกับลูก เชื่อถ้อยคำของลูก เมื่อลูกผิดเขายกโทษให้ลูก เมื่อลูกไปจากป่านี้แล้วจงคบกับคนเช่นนั้นเถิด&quot; ฤาษีผู้เป็นพ่อกล่าว แล้วสอนลูกด้วยความห่วงใยว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;ลูกพ่อ คนเรามันเดาใจยาก รู้หน้าแต่ไม่รู้ชัดถึงจิตใจ จิตใจคนมันกลับกลอกเหมือนลิง วันนี้รัก พรุ่งนี้ก็ลืม คิดดูให้ดี ๆ นะลูกนะ&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เมื่อได้ฟังเช่นนั้น ฤาษีหนุ่มผู้กลุ้มรัก ก็ถึงกับอึ้งไป เพราะไม่เห็นทางที่จะหาคนเช่นนั้นได้เลย จึงกล่าวกับฤาษีผู้พ่อว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;โอ้พ่อ! คนที่สมบูรณ์แบบเช่นนี้ จะหาได้จากที่ไหนละครับ มันยากกว่าเข็นครกขึ้นภูเขาเสียอีก&quot;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ฤาษีหนุ่มจึงตัดสินใจอยู่้กับพ่อ ไม่ไปหาหญิงสาวตามที่ได้นัดหมายกันไว้ มาชาติสุดท้าย ฤาษีกุมาร ได้มาเกิดเป็นหญิงสาว ฤาษีผูเป็นพ่อ ได้เกิดเป็นพระพุทธเจ้า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: bold;&quot;&gt;นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า &lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;พ่อที่ดีต้องบากบั่น พากเพียรพยายามเลี้ยงลูกอย่างดี คอยแนะนำพร่ำสอน คอยห้ามปรามไม่ให้ลูกทำชั่ว เป็นต้น พ่อที่ทำตัวได้เช่นนี้เรียกว่า &quot;พ่อพระ&quot; พวกเราอยากเป็นพ่อประเภทไหน ก็เชิญเลือกเอาเถิด&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://fable-108.blogspot.com/feeds/8328471065187671014/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://fable-108.blogspot.com/2010/06/blog-post_5684.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3192135552953053841/posts/default/8328471065187671014'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3192135552953053841/posts/default/8328471065187671014'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://fable-108.blogspot.com/2010/06/blog-post_5684.html' title='ฤาษีสอนลูก นิทานชาดก'/><author><name>mamboojang</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09104995663549484077</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiDJHognXjIGDLbd2vaHSKzdvLyq1LGqVd-RKKCK4EG5yXhluNGaLiMm9kSgHPDx4PixcCa9fF-iOgIefZWpWvVbJXHMKN29NcR0_wHwrkBk54yhwW210wFb8sKi-Bspg4/s220/001.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3192135552953053841.post-8531198737957069064</id><published>2010-06-02T22:21:00.012+07:00</published><updated>2010-06-03T11:25:00.920+07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="นิทานชาดก"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ฤาษีเลี้ยงช้าง"/><title type='text'>ฤาษีเลี้ยงช้าง นิทานชาดก</title><content type='html'>&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-style: italic; color: rgb(51, 255, 51); font-weight: bold;&quot;&gt;คนว่ายาก สอนยาก ใครเตือนก็ไม่ฟัง ทำตามใจตนเอง โดยไม่คิดถึงคำเตือนของผู้อื่น ผู้นั้นมักฉิบหาย ดังนิทานใน &quot;อินทสมานโคตชาดก ทุกนิบาท&quot; เรื่องต่อไปนี้&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ณ ท่ามกลางป่าอันสงบร่มเย็น มีต้นไม้และลำธารอันอุดมสมบูรณ์ ฤาษีตนหนึ่งปลูกอาศรมอยู่ไม่ห่างจากลำธารมากนัก บำเพ็ญเพียรภาวนาอยู่อย่างสงบสุข และมีคนมาบวชเป็นศิษย์มากขึ้นเรื่อย ๆ ซึ่งฤาษีก็สอนให้ทุกคนเป็นคนดี ไม่เบียดเบียนผู้อื่น ไม่ลักขโมย ไม่ประพฤติตนออกนอกลู่นอกทาง ไม่มุสา ไม่เสพของมึนเมาทุกชนิด ซึ่งลูกศิษย์ทุกคนต่างปฏิบัติตนอย่างเคร่งครัด&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ต่อมามีชายหนุ่มคนหนึ่งนามว่า &lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;อินทสมาน&quot;&lt;/span&gt; มาขอบวชเป็นลูกศิษย์อยู่ด้วย แรก ๆ ก็ไม่มีปัญหาอะไร แต่พอนาน ๆ ไป ฤาษี&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;อินทสมานเริ่มแก่วัด จึงออกลวดลาย อาจารย์ว่ากล่าวตักเตือนอะไรเขาก็ไม่ยอมฟัง จะโต้เถียงแย้งอาจารย์ไปข้าง ๆ คู ๆ แต่อาจารย์ก็ไม่ว่าอะไร เพราะคิดว่า &quot;ไม่คุ้มเสีย&quot;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;จำเนียรกาลต่อมาฤาษี&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;อินทสมาน ได้นำเอาลูกช้างมาลี้ยงในอาศรมฝ่ายอาจารย์รู้เรื่องก็รีบเข้าไปกล่าวตักเตือน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhVRaOumf9ejHUNM0RFki85IzLGEMYTn14e1f-fAokDqir865l3XSwtf4GmI_Duwlw5QWN8XTWWuAV1aljmE4hO0-m5C5qcZ4Xbu-s5_ihM0mL_KY57T9hMYkaHznOWR53YW3OY6J0xaapi/s1600/001.jpg&quot;&gt;&lt;img style=&quot;cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhVRaOumf9ejHUNM0RFki85IzLGEMYTn14e1f-fAokDqir865l3XSwtf4GmI_Duwlw5QWN8XTWWuAV1aljmE4hO0-m5C5qcZ4Xbu-s5_ihM0mL_KY57T9hMYkaHznOWR53YW3OY6J0xaapi/s320/001.jpg&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5478389071696675778&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);font-size:130%;&quot; &gt;อินทสมาน การเอาลูกช้างมาเลี้ยงไว้มันก็ดีอยู่ แต่เราไม่ใช่ควาญช้าง เราเป็นฤาษี จะเลี้ยงให้มันเชื่องได้อย่างไรหรือ เกิดมันเป็นสัตว์ดุร้าย มันจะเป็นภัยต่อตัวเองนะ เราเป็นฤาษีควรจะบำเพ็ญเพียรภาวนา มากกว่าหาอะไรมาผูกมัดตัวเองเช่นที่เธอกำลังทำอยู่นี่&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;อาจารย์ครับ สงสารมันนะ กลัวมันไม่มีอะไรกินอย่างเพียงพอ&quot; ฤาษี&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;อินทสมานแย้งอาจารย์&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);font-size:130%;&quot; &gt;อินทสมาน ธรรมดาช้างมันอยู่ป่าซึ่งอุดมสมบูรณ์ มันคงไม่อดตายหรอกนะ ควรปล่อยให้มันไปอยู่ป่าเสีย&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot; อาจารย์ยังกล่าวเตือนสติของลูกศิษย์&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;อาจารย์ ... ผมอยากเลี้ยงไว้ดูเล่น ไหน ๆ ก็เลี้ยงมันแล้ว นึกว่าสงสารมัน&quot; ลูกศิษย์หัวดื้อไม่ยอมฟังอาจารย์ เถียงไปข้าง ๆ คู ๆ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ฤาษี ผู้เป็นอาจารย์ไม่ว่าอะไรอีก และได้เดินหนีไปจากที่นั่น ฝ่ายฤาษี&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;อินทสมาน ก็ยังคงเลี้ยงลูกช้างต่อไป&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ต่อมาคราวหนึ่ง ฤาษี&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;อินทสมานได้เข้าป่าลึกไปหาผลไม้กับลูกศิษย์คนอื่น ๆ เป็นเวลาถึง 3 วัน ปล่อยให้ช้างอดอาหารอยู่ที่อาศรม จนเกิดอาการคลุ้มคลั่ง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;โอ้ยหิว ฤาษีชั่วปล่อยให้เราหิวจนแสบไส้ เดี๋ยวต้องจัดการให้สาสม&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เมื่อคิดเช่นนั้นแล้ว ช้างหิวก็ทำลายเครื่องใช้สอยของฤาษีจนหมดสิ้น แล้วก็ออกไปคอยดักทางของฤาษี ด้วยจิตหวังร้าย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ฝ่ายฤาษี พอได้ผลไม้ตามที่ต้องการแล้ว ก็พากัันกลับมาที่อาศรมเจ้าช้างหิวก็แอบอยู่ข้างทางด้วยหวังจะกำจัดฤาษีหนุ่มผู้ที่ทำให้ตนหิวโหย เมื่อได้โอกาสเหมาะมันก็แล่นออกจากที่ซ่อน ตรงเข้าไป เอางวงรัดฤาษีหนุ่มแล้วฟาดกับพื้นจนถึงแก่ความตาย แล้ววิ่งเตลิดหนีเข้าป่าไป&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt; ผ่ายลูกศิษย์ได้ไปหาอาจารย์แล้วเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นให้อาจารย์ฟังอย่างละเอียด อาจารย์จึงยกอุทาหรณ์สอนลูกศิษย์ว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;การคบกับคนพาลนั้น ย่อมนำอันตรายมาให้อย่างแน่นอน เป็นคนไม่ควรดื้อดึงต่อคำแนะนำสั่งสอนของครูอาจารย์ และนักปราชญ์ ควรทำตัวเป็นคนว่านอนสอนง่าย &quot;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;มาชาติสุดท้าย ฤาษีว่ายากได้เกิดเป็นภิกษุว่ายากรูปหนึ่ง ส่วนอาจารย์ได้มาเกิดเป็นพระพุทธเจ้า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: bold;&quot;&gt;นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า &lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;คนที่ได้ชื่อว่า &quot;นักเรียน นักศึกษา&quot; ที่พ่อแม่ครูอาจารย์ สู้อุตสาห์แนะนำพร่ำสอน แต่ไม่ยอมเชื่อฟังหนีเรียนเที่ยวห้างสรรพสินค้า เที่ยวผับ เที่ยวบาร์ สร้างความเสื่มเสียต่อวงศ์ตระกูล และสุดท้ายก็กลายเป็น &quot;ขยะสังคม&quot;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://fable-108.blogspot.com/feeds/8531198737957069064/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://fable-108.blogspot.com/2010/06/blog-post_1560.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3192135552953053841/posts/default/8531198737957069064'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3192135552953053841/posts/default/8531198737957069064'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://fable-108.blogspot.com/2010/06/blog-post_1560.html' title='ฤาษีเลี้ยงช้าง นิทานชาดก'/><author><name>mamboojang</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09104995663549484077</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiDJHognXjIGDLbd2vaHSKzdvLyq1LGqVd-RKKCK4EG5yXhluNGaLiMm9kSgHPDx4PixcCa9fF-iOgIefZWpWvVbJXHMKN29NcR0_wHwrkBk54yhwW210wFb8sKi-Bspg4/s220/001.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhVRaOumf9ejHUNM0RFki85IzLGEMYTn14e1f-fAokDqir865l3XSwtf4GmI_Duwlw5QWN8XTWWuAV1aljmE4hO0-m5C5qcZ4Xbu-s5_ihM0mL_KY57T9hMYkaHznOWR53YW3OY6J0xaapi/s72-c/001.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3192135552953053841.post-3777322652206314866</id><published>2010-06-02T08:02:00.008+07:00</published><updated>2010-06-02T08:43:48.361+07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="นิทานชาดก"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="มนต์ปลุกเสือ"/><title type='text'>มนต์ปลุกเสือ นิทานชาดก</title><content type='html'>&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-style: italic; color: rgb(51, 255, 51); font-weight: bold;&quot;&gt;คนที่รู้เท่าไม่ถึงการณ์ รู้ครึ่ง ๆ กลาง ๆ แล้วก็อวดฉลาด เมื่อเจอเหตุร้ายย่อมเอาตัวไม่รอด นิทานเรื่องนี้มาใน &quot;สัญชีวชาดก เอกนิบาต&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เมื่อครั้งอดีตกาลที่ผันผ่านมา ณ เมืองพาราณาสี มีสำนักของอาจารย์ผู้ทิศาปาโมกข์ &lt;span style=&quot;font-style: italic;&quot;&gt;(แปลว่า อาจารย์ผู้มีชื่อเสียงโด่งดัง&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-style: italic;&quot;&gt;)&lt;/span&gt; คนหนึ่ง มีชื่อเสียงโด่งดังขจรขจาย ลูกเจ้าหลานเธอทั้งหลายรวมทั้งเศรษฐีคนมีตังค์ทั้งหลาย ต่างก็ส่งบุตรหลานไปศึกษาเล่าเรียนยังสำนักของอาจารย์ผู้ทิศาปาโมกข์&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เศรษฐีชาวเมืองพาราณาสีคนหนึ่ง มีลูกชายคนหนึ่งนามว่า &lt;span style=&quot;font-style: italic; color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;สัญชีวมาณพ&quot;&lt;/span&gt; พอเจริญวัยขึ้น เศรษฐีผู้เป็นพ่อก็ปรารถนาให้ลูกชายได้เล่าเรียนเพื่อจะได้มีวิชาความรู้รักษาวงศ์ตระกูลสืบต่อไป&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;วันรุ่งขึ้น&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;เศรษฐีก็นำลูกชายไปฝากเป็นศิษย์ของอาจารย์ อาจารย์ทิศาปาโมกข์พอได้เห็นลักษณะของสัญชีวมาณพ ก็รู้ได้ทันทีว่าเป็นคนฉลาด จึงรับไว้เป็นศิษย์ สัญชีวมาณพเป็นศิษย์ที่ดี ตั้งอกตั้งใจเล่าเรียน ท่องบ่นตามที่อาจารย์มอบ อาจารย์สั่งด้วยความเคารพ จึงปรากฏว่าเขาเรียนได้เร็วกว่าศิษย์คนอื่น ๆ  อาจารย์ทิศปาโมกข์จึงเอ่ยปากชมต่อหน้าลูกศิษย์คนอื่น ๆ ตั้ง 500 คนว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;สัญชีวมาณพ เป็นคนขยันและตั้งใจเรียนเป็นอย่างดี ทั้งเป็นคนว่าง่าย สอนง่าย ไม่ขี้เกียจ สมควรที่จะเอาเป็นแบบอย่าง&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;สัญชีวมาณพรุ้สึกปรื้มยิ่งนัก จึงตั้งหน้าตั้งตาเรียนอย่างเต็มที่ ทั้งอาจารย์ผู้ทิศาปาโมกข์ก็หวังว่าสัญชีวมาณพคงจะเป็นตัวแทนของตน เมื่อตนตายไป จึงถ่ายทอดวิชาต่าง ๆ จนหมดสิ้น และได้สอนมนต์&lt;span style=&quot;font-style: italic; color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt; &quot;มนต์ชุบชีวิต&quot;&lt;/span&gt; ปลุกสัตว์ที่ตายให้พื้น ซึ่งไม่เคยสอนให้แก่ใครเลย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiLPHyl1JmBvtbG1uMwiQUBTLhlLcwuu-1gCJ77S0ARPqZBwWEJ31syCz0q1-3oj_7hKZLKkQ4fSPWjBj4XAE8ub61AFrCNBo4raFVv19r-RtBgB3AB5C9uAD-0f40B205Z3fxFhhIY7JCv/s1600/001.jpg&quot;&gt;&lt;img style=&quot;cursor: pointer; width: 320px; height: 230px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiLPHyl1JmBvtbG1uMwiQUBTLhlLcwuu-1gCJ77S0ARPqZBwWEJ31syCz0q1-3oj_7hKZLKkQ4fSPWjBj4XAE8ub61AFrCNBo4raFVv19r-RtBgB3AB5C9uAD-0f40B205Z3fxFhhIY7JCv/s320/001.jpg&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5477981628121740626&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;ในกาลต่อมา สัญชีวมาณพใคร่จะทดลองวิชาที่ได้เล่าเรียนมา วันหนึ่ง เขาได้เข้าไปในป่าหาพืนกับศิษย์คนอื่น ๆ บังเอิญได้เจอซากเสือโคร่งตัวหนึ่ง เขาจึงพูดกับเพื่อน ๆ ว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;ใครอยากดูบ้าง นี่เราจะชุบชีวิตเสือโคร่ง อยากดูเป็นบุญตามั้ย !&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;อยากดู ...อยากดู...&quot; เสียงเพื่อน ๆ ตอบรับพร้อมกันจนดังเซ่งแซ่&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;เพื่อความปลอดภัย ขอให้ทุกคนขึ้นต้นไม้ให้สูงพอสมควร&quot; &lt;/span&gt;สัญชีวมาณพบอกกับเพื่อน ๆ ส่วนตัวเองก็นั่งลงไกล้ ๆ ซากเสือโคร่ง แล้วเริ่มสาธยายมนต์ เมื่อเสร็จกระบวนพิธีจึงซัดก้อนกรวดก้อนหนึ่งไปยังซากเสือโคร่ง ชั่วครู่เดียวมันก็ลุกขึ้น และกระโจนเข้าตะปบสัญชีวมาณพ จนถึงแก่ความตาย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เพื่อน ๆ ต่างก็ตกตะลึงต่อเหตุการณ์ เมื่อเห็นว่าปลอดภัยดีแล้วจึงพากันรีบลงจากต้นไม้เดินมุ่งหน้าสู่สำนัก และเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้อาจารย์ฟังอย่างละเอียด&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;ช่างน่าเสียดายแท้ สัญชีวมาณพเป็นคนฉลาดและมีปัญญาดี แต่ขาดความรอบคอบไปหน่อย ยังไม่ได้เรียนมนต์แก้เลย ตัวเองจึงต้องพบกับความตาย&quot;&lt;/span&gt; อาจารย์กล่าวด้วยความรู้สึกเสียดาย เสียใจที่ศิษย์รักมีอันเป็นไป และได้กล่าวเตือนลุกศิษย์ทั้งหลายว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;การคบกับคนชั่ว อันธพาลสันดาลหยาบ ย่อมจะทำให้ตัวเองเดือดร้อน เหมือนกับสัญชีวมาณพที่ตายเพราะเสียโคร่งฉะนั้น&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;มาชาติสุดท้าย &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;สัญชีวมาณพ ได้เกิดเป็นพระเจ้าอชาตศัตรู อาจารย์ผู้ทิศาปาโมกข์ ได้เกิดเป็นพระพุทธเจ้า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: bold;&quot;&gt;นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า &lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;การทำอะไรก็ตามหากขาดความระมัดระวังรอบคอบ ผลเสียย่อมจะเกิดตามมาอย่างแน่นอน การคบกัยคนเลว อันธพาลสันดาลชั่ว ก็จะทำให้ตนเองพลอยเดือดร้อนไปด้วย คบคนเช่นใดก็ย่อมเป็นเช่นนั้น ดังสุภาษิตโบราณที่ว่า &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;คบคนพาล พาลพาไปหาผิด คบบัณฑิต บัญฑิตพาไปหาผล&quot;&lt;/span&gt; &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://fable-108.blogspot.com/feeds/3777322652206314866/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://fable-108.blogspot.com/2010/06/blog-post_02.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3192135552953053841/posts/default/3777322652206314866'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3192135552953053841/posts/default/3777322652206314866'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://fable-108.blogspot.com/2010/06/blog-post_02.html' title='มนต์ปลุกเสือ นิทานชาดก'/><author><name>mamboojang</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09104995663549484077</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiDJHognXjIGDLbd2vaHSKzdvLyq1LGqVd-RKKCK4EG5yXhluNGaLiMm9kSgHPDx4PixcCa9fF-iOgIefZWpWvVbJXHMKN29NcR0_wHwrkBk54yhwW210wFb8sKi-Bspg4/s220/001.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiLPHyl1JmBvtbG1uMwiQUBTLhlLcwuu-1gCJ77S0ARPqZBwWEJ31syCz0q1-3oj_7hKZLKkQ4fSPWjBj4XAE8ub61AFrCNBo4raFVv19r-RtBgB3AB5C9uAD-0f40B205Z3fxFhhIY7JCv/s72-c/001.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3192135552953053841.post-91246412870965141</id><published>2010-06-01T20:21:00.011+07:00</published><updated>2010-06-01T21:37:12.866+07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="นิทานชาดก"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="หงส์หามกา"/><title type='text'>หงส์หามกา</title><content type='html'>&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-style: italic; color: rgb(51, 204, 0); font-weight: bold;&quot;&gt;คนที่ไม่เจียมตัว ไม่รู้ที่ต่ำที่สูง พูดอวดอ้างตนเอง ย่อมทำให้ตนเองพบกับความต้อยต่ำ นินทานเรื่องนี้มาจาก &quot;วินีลกชาดก ทุกนิบาต&quot;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh4_f_QiJmS_ea5UekBUCOJq90ok2jtHmtDNZ-IEmdxnYqFa4FBr26xr7Gpd7WbisiyEOWdgTKN1IkGFloiBddZbzFrauSdCEXpwmQrAG43hZ9e1yPQZymQW6W03sB-kH-UOvIuEC4qKVqI/s1600/001.jpg&quot;&gt;&lt;img style=&quot;cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh4_f_QiJmS_ea5UekBUCOJq90ok2jtHmtDNZ-IEmdxnYqFa4FBr26xr7Gpd7WbisiyEOWdgTKN1IkGFloiBddZbzFrauSdCEXpwmQrAG43hZ9e1yPQZymQW6W03sB-kH-UOvIuEC4qKVqI/s320/001.jpg&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5477796908283708466&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;กาลเมื่อครั้งในอดีตที่ผ่านมา กลางป่าใหญ่แห่งหนึ่ง มีพญาหงส์ตัวหนึ่ง อาศัยอยู่บนต้นไม้ใหญ่ อันเปรียบดังทิพยวิมาณ  พญาหงส์มีนางหงส์ตัวหนึ่งเป็นเมีย แต่มิเพียงเท่านั้น พญาหงส์ยังแอบมีสัมพันธ์กับนางกา ซึ่งอยู่ในป่าไกลออกไปอีกด้วย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;วันเวลาผ่านพ้นไป นางหงส์ก็ให้กำเนิดลูก 2 ตัว ผ่ายนางกาก็ให้ลูกตัวหนึ่ง แต่ลูกนางกา ซึ่งมีพญาหงส์เป็นพ่อ ไม่ได้มีสีดำเหมือนกาทั่วไป มันมีขนสีเขียวมันวาว นางกาจึงตั้งชื่อให้ลูกตัวเองว่า&lt;span style=&quot;font-style: italic;&quot;&gt; &quot;วินิลกะ&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjdXLp5SdHFyZKDzI8SJJE2AHt31KqGR9bOS9KkyOtUDA5Dcoduqk4zK-UwcVC8H2IiAlP7qryZSmuNE-6ZkninvvZqrFWeapgZBwba3Se6HcWegv47dzYt39WH2t_U5y3NQ0xxPbQQzlp4/s1600/001.jpg&quot;&gt;&lt;img style=&quot;cursor: pointer; width: 290px; height: 320px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjdXLp5SdHFyZKDzI8SJJE2AHt31KqGR9bOS9KkyOtUDA5Dcoduqk4zK-UwcVC8H2IiAlP7qryZSmuNE-6ZkninvvZqrFWeapgZBwba3Se6HcWegv47dzYt39WH2t_U5y3NQ0xxPbQQzlp4/s320/001.jpg&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5477807696399356274&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;จำเนียรกาลต่อมา พญาหงส์พิจารณาเห็นว่าลูกกานั้นอยู่ไกล อาหารไม่อุดมสมบูรณ์ และยังกันดารอีกด้วย จึงคิดที่จะนำมาอยู่ด้วย คิดเช่นนั้นจึงปรึกษากับลูกทั้งสองว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;ลูกรัก น้องของเจ้าที่เกิดกับนางกา อยู่ไกลในที่กันดาร อาหารก็ขาดแคลน ถ้าเรานำเขามาอยู่ด้วยชีวิตเขาก็จะมีความสุขขึ้น ลูกเห็นว่าเป็นยังไง&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;แล้วแต่พ่อเถอะ แต่ก็ดีเหมือนกัน เพราะอย่างน้อยลูกกาก็เป็นลูกพ่อ ก็เหมือนกับเป็นน้องของลูกด้วย&quot; หงส์หนุ่มทั้งสอง ตอบพ่ออย่างจริงใจ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;ถ้าลูกไม่รังเกียจน้อง ก็จงไปนำเขามาอยู่กับเราด้วยกันเถิด&quot;&lt;/span&gt; พญาหงส์กล่าวสรุป&lt;br /&gt;ลูกหงส์ทั้งคู่จึงบินบ่ายหน้าสู่ที่อยู่ของกา เมื่อไปถึงรังของกา จึงกล่าวชวนว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;น้องพี่... พ่อของเราเห็นว่าน้องอยู่ห่างไกล และกันดาร อาหารก็ไม่สมบูรณ์ สู้ทางโน้นไม่ได้ พ่อจึงให้พี่ทั้งสองมารับ&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;วิเศษเลยพี่ พวกเราจะได้อยู่ด้วยกัน&quot; ลูกกา (วินีลกะ) กล่าวด้วยความดีใจอย่างออกนอกหน้า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;ถ้าเช่นนั้น น้องจงเกาะที่กิ่งไม้นี้ให้แน่น ๆ เดี๋ยวพี่จะพาไป&quot;&lt;/span&gt; หงส์ตัวหนึ่งกล่าว พร้อมยื่นกิ่งไม้ขนาดพอเหมาะให้วินีลกะจับ และตัวเองก็จับตัวละข้าง พาวินิลกะบินข้ามเมืองแห่งหนึ่งไป&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ในขณะนั้น ในเมืองมิถิลากำลังมีงานฉลองอย่างยิ่งใหญ่ พระเจ้ามิถิลาทรงรถเลียบเมือง สองฝากถนนเต็มไปด้วยชาวประชา ที่มาเฝ้าชมพระบารมี เจ้าวินีลกะมองเห็นเช่นนั้น ก็พูดด้วยความคึกคะนองว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;หงส์สองตัวหามเราไป เหมือนม้าอาชาไนย คู่เทียมรถนำเจ้าเมืองเลียบเมืองฉะนั้น&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;ไอ้กาปากหมา เอ็งไม่เจียมตัวเลยนะ&quot; &lt;/span&gt;หงส์ทั้งสองได้ฟังก็รู้สึกโกรธคิดจะปล่อยทิ้งก็เกรงใจพ่อ จึงจำใจนำไปจนถึงรัง แล้วก็เล่าเรื่องให้พญาหงส์ฟังโดยตลอด&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;พญาหงส์ได้ฟังก็โกรธยิ่งนัก ที่ลูกกามิได้เจียมตัวเลย จึงไล่กลับถิ่นฐานเดิม โดยหงส์ทั้งคู่ไปส่ง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;ไอ้เจ้านีลกะ! แม้เจ้าจะเป็นลูกข้า แต่เจ้าไม่เจียมตัวเลย เจ้าอย่ามาอยู่ในป่านี้เลย จงกลับไปยังถิ่นเดิมของเจ้าเสียเถิด&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ชาติสุดท้าย พญาหงส์ ได้เกิดมาเป็นพระอานนท์ ลูกหงส์ได้เกิดเป็นอัครสาวก กาวินีลกะได้เกิดเป็นพระเทวทัต ส่วนพระเจ้ามิถิลา ได้เกิดเป็นพระพุทธเจ้า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: bold;&quot;&gt;นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า &lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;คนเราแม้จะมีพ่อเป็นใหญ่เป็นโต แต่ไม่เจียมตัว เที่ยวอวดอ้าง เที่ยวเบ่ง &quot;พ่อกูใหญ่&quot; ไม่เกรงกลัวกฎหมายบ้านเมือง ก็จะเป็นเช่นเดียวกับวินีลกะ การเจียมตัว อ่อนน้อมถ่อมตนไม่อวดเก่ง   ไม่ข่มเหงผู้อื่น ย่อมจะเป็นที่เจริญใจของผู้อื่น &quot;อ่อนน้อมถ่อมตนสร้างคนให้เป็นใหญ่&quot;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://fable-108.blogspot.com/feeds/91246412870965141/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://fable-108.blogspot.com/2010/06/blog-post.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3192135552953053841/posts/default/91246412870965141'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3192135552953053841/posts/default/91246412870965141'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://fable-108.blogspot.com/2010/06/blog-post.html' title='หงส์หามกา'/><author><name>mamboojang</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09104995663549484077</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiDJHognXjIGDLbd2vaHSKzdvLyq1LGqVd-RKKCK4EG5yXhluNGaLiMm9kSgHPDx4PixcCa9fF-iOgIefZWpWvVbJXHMKN29NcR0_wHwrkBk54yhwW210wFb8sKi-Bspg4/s220/001.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh4_f_QiJmS_ea5UekBUCOJq90ok2jtHmtDNZ-IEmdxnYqFa4FBr26xr7Gpd7WbisiyEOWdgTKN1IkGFloiBddZbzFrauSdCEXpwmQrAG43hZ9e1yPQZymQW6W03sB-kH-UOvIuEC4qKVqI/s72-c/001.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3192135552953053841.post-5752669217289116902</id><published>2010-05-15T08:47:00.013+07:00</published><updated>2010-06-01T20:21:28.224+07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="จิ้งจอกเจ้าปัญญา"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="นิทานชาดก"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="นิทานพื้นบ้าน"/><title type='text'>จิ้งจอกเจ้าปัญญา - นิทานชาดก ก่อนนอน</title><content type='html'>&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51); font-weight: bold; font-style: italic;&quot;&gt;การรู้จักพิจารณาอย่างรอบคอบก่อนจะลงมือทำอะไร ย่อมสามารถป้องกันภัยอันตรายที่จะเกิดขึ้นเพราะความประมาท เลินเล่อได้ นิทานเรื่องนี้มาใน &quot;สิงคารชาดก เอกนิบาท&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ณ ท่ามกลางป่าใหญ่ที่อุดมสมบูรณ์ด้วยธรรมชาติ ต้นไม้น้อยใหญ่แผ่กิ่งก้านสาขา สร้างความร่มรี่น สุนัขจิ้งจอกฝูงหนึ่งอาศัยอยู่ในป่าแห่งนี้อย่างมีความสุข โดยไม่มีคนมาเบียดเบียน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi8Y3t3I3iNt-aj0Ajon0QCLJckFR-tKCC06JzmmKVzO4HuC4ulhBv5425Q975Lt0w-BI4q7PgUsY81iA8DmX5_Kc_jVYwxqjFgw2mVa8Cjp_tGdEx-a8I3sxU6OKe43OWjBAmI_dn8mtCR/s1600/001.jpg&quot;&gt;&lt;img style=&quot;cursor: pointer; width: 320px; height: 221px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi8Y3t3I3iNt-aj0Ajon0QCLJckFR-tKCC06JzmmKVzO4HuC4ulhBv5425Q975Lt0w-BI4q7PgUsY81iA8DmX5_Kc_jVYwxqjFgw2mVa8Cjp_tGdEx-a8I3sxU6OKe43OWjBAmI_dn8mtCR/s320/001.jpg&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5471316593667913506&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;แต่แล้ว! สิ่งที่เป็นมหันตภัยก็ได้เกิดขึ้น วันหนึ่งในตัวเมืองมีการจัดงานมหรสพกันอย่างสนุกสนาน บรรดาคอสุราจึงพากันตั้งวงสังสรรค์กันอย่างสนุกสนานตามประสาขี้เมา&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);font-size:130%;&quot; &gt;&quot;เอ้ย! ไปเอาเนื้อย่างมาหน่อยโว้ย กินเหล้าไม่มีกับแกล้ม ระวังท่านยมบาลตีกระบาลเอานะโว้ย ฮ่า ๆๆๆ ...&quot; ขี้เมาคนหนึ่งพูดท่ามกลางวง&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&quot;ส.จ. เสียใจว่ะเพื่อน เหลือแต่หม้อ เอาหม้อย่างมั้ย! &quot; อีกคนซึ่งนั่งใกล้หม้อตอบล้อเพื่อน &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);font-size:130%;&quot; &gt;&quot;หมดแล้วหรือ! ได้ไงวะ กินเหล้าไม่มีกับแกล้ม มันก็เหมือนกับนอนกับเมียไม่ได้กอดซิวะ&quot; คนขี้เมาคนแรกโวยวาย อ้างสำนวนขี้เมาอย่างโหลยโท่ย&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;&quot;ก็มันหมดนี่หว่า ... ย่างหม้อแกล้มเหล้าไปก่อนแล้วกัน&quot; อีกคนก็ยืนยัน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;ไม่ได้! เดียวข้าจัดการเอง พวกเอ็งรออยูนี่ละ ไม่นานต้องมีกับแกล้มแน่นอน&quot;&lt;/span&gt; ขี้เมาคนแรกบอก เขาจึงลุกขึ้นจากวงมุ่งหน้าสู่ป่าใหญ่ด้วยหมายจะเอาเนื้อสุนัขจิ้งจอกมาเป็นกับแกล้ม เมื่อเข้าไปในป่า ก็คิดหาอุบายกัดการกับสุนัขจิ้งจอกทันที&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;ถ้าเราเดินพล่านอยู่เช่นนี้ ไม่มีทางได้กับแกล้มแน่ เดี๋ยวเราต้องหลอกมันซะหน่อย&quot; &lt;/span&gt;คิดแล้ว เขาแกล้งนอนตาย โดยมือกำท่อนไม้ไว้ เมื่อจิ้งจอกเข้ามาได้ระยะจะฟาดให้ตายในทีเดียว&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;อีกครู่ใหญ่ สุนัขจิ้งจอกฝูงหนึ่งก็เดินผ่านมา พอเห็นคนนอนตาย จึงพากันจะเข้าไปกินเนื้อคนเป็นอาหาร&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;โอ้ ... ลาภปากเหลือหลาย มีคนตายอยู่ตรงนั้น เอ้า พวกเรา! ลุย...&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&quot;เอ้ย! ช้าก่อน พวกเราสังเกตให้ดีเห็นไหม...นั่นมันนอนกำท่อนไม้ไว้แน่นเลย ข้าจะพิสูจน์ให้ดู&quot; จ่าฝูงเตือนสมุนแล้วเดินไปหาชายชี้เหล้าอย่างระมัดระวัง โดยเดินไปใต้ลม พอได้ระยะก็ได้สัมผัสกับสมหายใจอุ่น ๆ ที่มาตามกระแสลม จึงกล่าวขึ้นว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;นี่พวกเจ้ายังโชคดี ที่ไม่ป่มบ่ามเข้าไป ไม่เช่นนั้นตายแน่ ๆ เพราะไอ้หมอนี่มันยังไม่ตาย&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;จ่าฝูงพูดจบย่องเข้าไปคาบดึงเอาปลายท่อนไม้ออกมา แต่ชายขี้เมารีบดึงกลับทันที เจ้าสุนัขจิ้งจอกจึงกล่าวกับชายชี้เหล้าว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;นี่เจ้า! เจ้ามานอนแกล้งตายเพื่อหลอกผู้อื่นทำไมหรือ ...&quot;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&quot;ก็ข้าต้องการเนื้อเจ้าไปทำกับแกล้มนะสิ เจ้าจิ้งจอกหน้าโง่&quot; ชายขี้เหล้ากล่าวด้วยฤทธิ์แห่งดีกรี แล้วก็คว้างท่อนไม้หมายจะให้ถูกเจ้าสุนัขติ้งจอก แต่ไม่เป็นไปตามที่ใจต้องการ ทำให้เขาโมโห ซ้ำสุนขจิ้งจอกวิ่งหนีไปไกลอีกด้วย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;เออ ... วันนี้ฆ่าไม่ได้ วันหน้าก็มี วันพระไม่ได้มีวันเดียวหรอก&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;เจ้านี่ช่างอาฆาตเหลือเกิน ทั้ง ๆ ที่เรามิได้ทำอะไรให้ ระวังด้วยนะ อย่าเอาชีวิตชั่ว ๆ ไปทิ้งซะก่อนะ มาล่าข้าให้ได้ก่อน&quot; สุนัขจิ้งจอกเยาะเย้ยอย่างสนุก&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ชายขี้เมา ไม่ตอบโต้ เดินกลับด้วยความผิดหวัง โดยมีความโมโหเป็นรางวัล มาชาติสุดท้าย นักเลงสุรามาเกิดเป็นพระเทวทัต สุนักจิ้งจอกจ่าฝูงได้เกิดมาเป็นพระพุทธเจ้า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: bold;&quot;&gt;นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า&lt;/span&gt; &lt;span style=&quot;font-weight: bold; color: rgb(51, 255, 51); font-style: italic;&quot;&gt;ก่อนที่จะทำสิ่งใดลงไปจงพิจารณาให้ถี่ถ้วน ตรวจสอบผลดี ผลเสีย ให้รอบคอบ อย่าเชื่ออะไรง่ายโดยไม่พิจารณา อย่าเชื่อในกลอุบาย คนอื่นโดยไม่พิจารณาโดยเด็ดขาด &quot;การจะทำอะไรต้องคิดให้รอบคอบเสีียก่อน จึงจะรักษาตัวรอดปลอดภัย&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://fable-108.blogspot.com/feeds/5752669217289116902/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://fable-108.blogspot.com/2010/05/blog-post_15.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3192135552953053841/posts/default/5752669217289116902'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3192135552953053841/posts/default/5752669217289116902'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://fable-108.blogspot.com/2010/05/blog-post_15.html' title='จิ้งจอกเจ้าปัญญา - นิทานชาดก ก่อนนอน'/><author><name>mamboojang</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09104995663549484077</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiDJHognXjIGDLbd2vaHSKzdvLyq1LGqVd-RKKCK4EG5yXhluNGaLiMm9kSgHPDx4PixcCa9fF-iOgIefZWpWvVbJXHMKN29NcR0_wHwrkBk54yhwW210wFb8sKi-Bspg4/s220/001.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi8Y3t3I3iNt-aj0Ajon0QCLJckFR-tKCC06JzmmKVzO4HuC4ulhBv5425Q975Lt0w-BI4q7PgUsY81iA8DmX5_Kc_jVYwxqjFgw2mVa8Cjp_tGdEx-a8I3sxU6OKe43OWjBAmI_dn8mtCR/s72-c/001.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3192135552953053841.post-4033118074491908739</id><published>2010-05-13T10:20:00.011+07:00</published><updated>2010-05-15T09:18:16.363+07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ลิงโง่"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="โง่หรือฉลาด"/><title type='text'>โง่หรือฉลาด - นิทานชาดก ก่อนนอน</title><content type='html'>&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-style: italic; color: rgb(51, 255, 51); font-weight: bold;&quot;&gt;นิทานเรื่ิองนี้มาใน &quot;กปายกฏฐิชาดก ทุกนิบาต&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ณ ชายแดนเมืองพาราณสี ของพระเจ้าพรหมทัต เกิดกลุ่มโจรร้ายออกอาละวาดเที่ยวปล้น สร้างความเดือดร้อนให้แก่อาณาประชาราษฎร์อย่างเหลือคณานับ ทหารรักษาชายแดนได้เข้าเฝ้ากราบทูลถวายรายงานว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;ขอเดชะ บัดนี้ชายแดนเกิดความเดือดร้อนหนัก&quot; ด้วยมีโจรกลุ่มหนึ่งไม่เกรงพระราชอาญา ได้พากันไปเทียวปล้น ทำให้ชาวบ้านได้รับความเดือดร้อนแสนสาหัส ทหารรักษาดินแดนก็มิอาจจะต่อกรกับโจรกลุ่มนี้ได้ ขอพระองค์โปรดเสด็จไปดับทุกข์เข็ญด้วยเถิดพระเจ้าค่ะ&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;บังอาจมาก! ไอ้โจรกลุ่มนี้ มันหมิ่นพระราชานุภาพของเรา ท่านอำมาตย์ท่านจงไปจัดทัพให้พร้อม เราจะไปจัดการดับอหังการกลุ่มโจร&quot; พระเจ้าพรหมทัต ทรงพิโรจน์และได้รับสั่งเสนาบดีให้เตรียมทัพ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เมื่อทุกอย่างพร้อม กระบวนทัพจึงได้ฤกษ์ออกเดินสู่ชายแดน พระเจ้าพรหมทัต รับสั่งให้หยุดพักเป็นระยะ เพราะหนทางที่ยกทัพไปนั้นไกลพอสมควรและทรงเกรงว่ากำลังพลจะเหนื่อยล้าเกินไป&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ในเวลาหยุดพัก ณ ที่แห่งหนึ่ง พวกทหารเสบียง พวกทหารเสบียงได้นึ่งถั่วราชมาศใส่ไว้ในรางอาหารม้า มีลิงตัวหนึ่งแอบดูอยู่บนต้นไม้ มันเห็นว่าเป็นถั่วก็เกิดอยากกินขึ้นมาทันที&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhN2gZh5WFAvMjJBG2Zl3kHq2VSQN_GWctctc1NwgyD6MyONP6bRa9BBijVzUBwayV9mf59ZDgCswoJQG4Vqpm777hHQ4xyo9aLZ53xUODgPfKUyAfeuZ5oX9sIhnMLWpospW08J2mbgWgz/s1600/003.jpg&quot;&gt;&lt;img style=&quot;cursor: pointer; width: 264px; height: 320px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhN2gZh5WFAvMjJBG2Zl3kHq2VSQN_GWctctc1NwgyD6MyONP6bRa9BBijVzUBwayV9mf59ZDgCswoJQG4Vqpm777hHQ4xyo9aLZ53xUODgPfKUyAfeuZ5oX9sIhnMLWpospW08J2mbgWgz/s320/003.jpg&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5470595279098417186&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;พอพวกทหารเผลอ เจ้าลิงก็ปีนจากต้นไม้อย่างรวดเร็ว คว้าเอาถั่วใส่ปากจนเต็มแก้ม 2 ข้างแล้วก็กำจนเต็มมือ 2 มือ รีบปีนไปบนต้นไม้ทันที&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ด้วยความบังเอิญ เมื่อลิงขึ้นไปนั่งอยู่บนต้นไม้ มันทำถั่วราชมาศหลุดมือเม็ดหนึ่ง เจ้าลิงเกิดความเสียดายถั่วเม็ดนั้นมาก จึงคายถั่วในปาก และหว่านถั่วในกำมือทิ้ง แล้วรีบปีนลงจากต้นไม้เพื่อมาหาถั่วเมล็ดนั้น&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;แต่ไม่ว่ามันจะพยายามหาอย่างไรก็ไม่พบ จนอ่อนใจ ปีนขี้นไปนั่งเจ่าอยู่บนต้นไม้ พระเจ้าพรหมทัตเสด็จมาพบเข้า ทรงเห็นลิงมีอาการหงอยเศร้าซึม ทรงปริืวิตก (กังวล) ว่า จะมีเหตุร้ายเกิดขึ้นกับพระองค์ จึงรับสั่งให้ราชครูเข้าเฝ้า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;ท่านราชครู ลิงตัวนี้มันดูซึม ๆ มันจะเป็นลางร้านแก่เราไหม!&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;ราชครูได้กำหนดตรวจตรา อย่างละเอียดทุกแง่มุม จึงกลาบทูลว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;ขอเดชะ เจ้าลิงตัวนั้นมันซึมเศร้าเพราะความโง่ของมัน มันขโมยถั่วราชมาศสำหรับมาจนเต็มแก้มทั้งสองข้าง และกำเอาจนเต็มมือ แล้วปีนขึ้นไปบนต้นไม้ บังเอิญถั่วเมล็ดหนึ่งหล่นจากมือมัน มันจึงทิ้งถั่วที่เหลือทั้งหมด แล้วลงมาหาถั่วเมล็ดนั้น แต่หาอย่างไรก็ไม่พบ มันจึงซึใเศร้า พระเจ้าค่ะ &quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;เออแน่ะ ... เจ้าลิงมันอับปัญญาเอาของมากมาแลกของเพียงน้อยนิด ตัวเราขณะนี้ก็เช่นเดียวกัน เรายกทัพใหญ่เพื่อไปปราบโจรกระจอกกลุ่มหนึ่ง ซึ่งเหมือนเอาพิมเสนไปแลกเกลือ ซ้ำร้ายนี่ก็เข้าสู่ฤดูฝนแล้วการเดินทางก็ลำบาก ผลคงไม่คุ้มอย่างแน่นอน เหมือนลิงตัวนี้ที่เอาของมากมาแลกของเพียงนิดเดียว&quot; พระเจ้าพรหมทัตได้สดับการถวายวิสัชชนา ก็ทรงใคร่ครวญด้วยพระสติปัญญาของพระองค์ เมื่องทรงเห็นว่า &lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;ไม่คุ้ม&quot; &lt;/span&gt;จึงรับสั่งให้ถอนทัพกลับพระนคร&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ฝ่ายโจรชายแดน ได้ยินข่าวว่าพระเจ้าพรหมทัตยกทัพมาปราบต่างก็เกรงพระราชอาญาจึงพากันแตกหนีกระจัดกระจาย ชายแดนสงบสันติสุขอีกครั้ง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;มาชาติสุดท้าย พระเจ้าพรหมทัตเกิดเป็นพระอานนท์ ราชครูได้เกิดเป็นพระพุทธเจ้า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt; &lt;span style=&quot;font-weight: bold;&quot;&gt;นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า&lt;/span&gt;  &lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51); font-weight: bold; font-style: italic;&quot;&gt;คนโง่เขลาเบาปัญญาย่อมไม่รู้ว่าสิ่งใดไม่ควร บางทีอาจจะทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งไปโดยขาดปัญญา อันจะนำผลเสียมาให้อย่างมากมาย เหมือนลิงโง่ดังกล่าว หากเป็นเช่นนี้ ก็เข้าข่ายว่า &quot;โง่แต่อวดฉลาด&quot; ก่อนที่จะทำสิ่งใดลงไป ต้องคิดถึงความเหมาะสม สิ่งใหนทำแล้วตนไม่เดือดร้อน ไม่เบียดเบียนคนอื่น สิ่งนั้นเหละสมควร งานเล็ก ๆ น้อย ๆ  อย่าได้เอากำลังส่วนมากทุ่มใส่ จะเข้าสุภาษิตไทยที่ว่า &quot;ขี่ช้างจับตั๊กแตน&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://fable-108.blogspot.com/feeds/4033118074491908739/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://fable-108.blogspot.com/2010/05/blog-post_7437.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3192135552953053841/posts/default/4033118074491908739'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3192135552953053841/posts/default/4033118074491908739'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://fable-108.blogspot.com/2010/05/blog-post_7437.html' title='โง่หรือฉลาด - นิทานชาดก ก่อนนอน'/><author><name>mamboojang</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09104995663549484077</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiDJHognXjIGDLbd2vaHSKzdvLyq1LGqVd-RKKCK4EG5yXhluNGaLiMm9kSgHPDx4PixcCa9fF-iOgIefZWpWvVbJXHMKN29NcR0_wHwrkBk54yhwW210wFb8sKi-Bspg4/s220/001.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhN2gZh5WFAvMjJBG2Zl3kHq2VSQN_GWctctc1NwgyD6MyONP6bRa9BBijVzUBwayV9mf59ZDgCswoJQG4Vqpm777hHQ4xyo9aLZ53xUODgPfKUyAfeuZ5oX9sIhnMLWpospW08J2mbgWgz/s72-c/003.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3192135552953053841.post-4124576905114957027</id><published>2010-05-13T09:07:00.011+07:00</published><updated>2010-05-13T10:15:50.540+07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="กาวิดน้ำ"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="มหาสมุทร"/><title type='text'>กาวิดน้ำ</title><content type='html'>&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;การรำพึงถึงสิ่งที่สูยหายไปแล้ว การกระทำอย่างใดอย่างหนึ่งโดยปราศจากความรอบรู้ ไม่รู้จักประมาณตน ประมาณงาน ย่อมจะเหนื่อยเปล่า ไม่เกิดประโยชน์อันใด อยู่ใน &quot;กาชาดก เอกวิบาต&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhxbp71fgkIfyiKe_LmGFepASdPgfioC9Zf9nEDKI0PteedsqcaYPa0LqluXfDhB9Wu-nKarPvuyNN-QbX6m-IAb1CIOzzjEBpwNEXxw09QR33rWZy7WB6D-uc_7oFFzjpP68KN9PJwmOTH/s1600/002.jpg&quot;&gt;&lt;img style=&quot;cursor: pointer; width: 290px; height: 320px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhxbp71fgkIfyiKe_LmGFepASdPgfioC9Zf9nEDKI0PteedsqcaYPa0LqluXfDhB9Wu-nKarPvuyNN-QbX6m-IAb1CIOzzjEBpwNEXxw09QR33rWZy7WB6D-uc_7oFFzjpP68KN9PJwmOTH/s320/002.jpg&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5470572380762485538&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;เมื่อครั้งอดีตกาล ณ ริมฝั่งมหาสมุทรอันอุดมสมบูรณ์ มีกา 2 ผัวเมียอาศัยอยู่ที่ต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งริมฝั่งมหาสมุทร อย่างสุขสำราญ ด้วยมีอาหารอย่างอุดมสมบูรณ์&lt;/span&gt; &lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;กินอย่างอิ่มหมีพีมันอยู่ทุกวี่วัน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ณ วันหนึ่งชาวบ้านได้พากันรำลึกนึกถึงบุญคุณของพญานาค ที่ได้ช่วยบรรดาลให้ฝนตกต้องตามฤดูกาล ข้าวกล้าได้ผลอย่างเต็มเม็ดเต็มหน่วย จึงได้พร้อมใจกันจัดพิธีบวงสรวงพญานาค ในพิธีนั้นชาวบ้านต่างพากันนำอาหารอันรสเลิศนานาชนิดมาบวงสรวง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;โอ้โห! วันนี้ช่างเป็นลาภปากอย่างเหลือหลาย น้องรัก ...ดูสิ อาหารดี ๆ ทั้งนั้น &quot; กาผู้เป็นผัวกล่าวกับนางกาด้วยน้ำลายสอ&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;แล้วกาทั้งสองก็พากันบนลงไปกินเครื่องบวงสรวงอย่างสุขสำราญและเมื่ออิ่มหนำแล้วก็พากันบินกลับรัง แต่นางกาเกิดอยากเล่นน้ำ จึงชวนกาตัวผัวไปเล่นน้ำทะเล&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjHpjALX0v7jyu9HyRc9JLP_c88GNcUavV-gMx3MUGjcxrPC66FjlhbsPE69j3huggcxsGE2mqaDKxl_risd1GOetoNvB5ZXBwa4AqenfRApRUn7AHsvbxwDw1HGNpwyJh0MThQ98jXBbr3/s1600/001.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjHpjALX0v7jyu9HyRc9JLP_c88GNcUavV-gMx3MUGjcxrPC66FjlhbsPE69j3huggcxsGE2mqaDKxl_risd1GOetoNvB5ZXBwa4AqenfRApRUn7AHsvbxwDw1HGNpwyJh0MThQ98jXBbr3/s320/001.JPG&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5470584839317454114&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;ในขณะที่กาทั้งคู่เล่นน้ำอย่างเพลิดเพลิน พลันคลื่นลูกใหญ่ซัดเข้าใส่เต็มเปา นางกาไม่ทันระวังตัวจึงถูกคลื่นกลืนลงสู่ท้องมหาสมุทรทันที&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;โธ่! เมียรักของพี่ ... พี่ขาดเธอไป พี่จะอยู่อย่างไร&quot; กาผู้เป็นผัว เมื่อเห็นเมียรักถูกคลื่นซัดจมหายไปต่อหน้าต่อตา ก็สุดที่จะกลั้นความเศร้าเสียใจเอาไว้ได้&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;กาทั้งหนุ่มสาว ทั้งแก่เฒ่า เมื่อเห็นกาหนุ่มรำพันอย่างเศร้าโศก ต่างก็เข้ามาไถ่ถามด้วยความเป็นห่วงเป็นใย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;น้า ...น้า... น้าร้องไห้ทำไมหรือ! &quot; กาตัวหนึ่งถาม&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&quot;ฮือ ๆๆๆ... &quot; กาหนุ่มยิ่งคร่ำครวญและร้องไห้โฮ กล่าวปนสะอื้นน้ำตานองหน้าว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;เมียรักของน้าถูกคลื่นซัดจมลงไป และถูกปลาฮุบเป็นเหยื่อ โดยที่น้าไม่มีโอกาสได้ช่วยเหลือ นางตายไปต่อหน้าต่อตา ฮือ ๆๆๆ...&quot;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&quot;นี่ไอ้หนุ่ม! เอ็งไม่ต้องเสียใจ เดี๋ยวพวกเราจะช่วยกันวิดน้ำมหาสมุทรให้แห้ง เราจะต้องเห็นศพนางบ้างละวะ&quot; ลุงกาแสดงความฉลาดออกมาด้วยความเห็นใจกาหนุ่ม&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;ใช่... พวกเราช่วยกันคนละไม้คนละมือ มันต้องสำเร็จแน่นอน บรรดาสมาชิกกา ต่างกล่าวสนับสนุนความคิดของลุงกา&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ดังนั้น กาทุกตัวจึงช่วยกันเอาจงอยปากอมน้ำในมหาสมุทรไปทิ้งบนฝั่ง เที่ยวแล้ว เทียวเล่า จนกาทุกตัวปากแห้งผาก คางล้า ตาแดง แต่น้ำในมหาสมุทรก็ไม่มีท่านว่าจะลดลง ฝูงกาจึงเริ่มท้อใจ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;พวกเราจะทำอย่างไรกันดี&quot; ลุงกาเจ้าของความคิดวิดน้ำจากมหาสมุทรกล่าวอย่างอ่อนใจ&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;โอ้! เมียรัก พี่ไม่อาจช่วยเธอได้ พี่แสนเสียดายเธอเหลือเกิน พี่จะทำอย่างไรดี&quot; กาหนุ่มเมียตายรำพัน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBf1NFx61IkVo1MjvOb6VfK4ENsMFJqqPPS1u3kQA8S2vxHFaRB13hJpTQDfujhHqRegrQU4w2yA572AjkapiSnvIJ4Tb9cQrU7Xhj4dtRyNdj5wt45OgHL4Rq3ZI5cej3NNUt8lx6beep/s1600/001.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;cursor: pointer; width: 231px; height: 320px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBf1NFx61IkVo1MjvOb6VfK4ENsMFJqqPPS1u3kQA8S2vxHFaRB13hJpTQDfujhHqRegrQU4w2yA572AjkapiSnvIJ4Tb9cQrU7Xhj4dtRyNdj5wt45OgHL4Rq3ZI5cej3NNUt8lx6beep/s320/001.JPG&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5470588031366945010&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;ฝูงกาต่างรู้สึกสงสารและเห็นใจเจ้ากาหนุ่มจึงพากันเตือนสติ ให้กำลังใจ ในขณะนั้นเทวดาตนหนึ่ง ได้แสดงตัวด้วยเพศที่น่ากลัว แล้วกล่าวว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: bold; color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;ไอ้กาทั้งหลาย พวกเจ้าจะเสียใจไปทำไม นี่เป็นเรื่องธรรมดา ทุกชีวิตต้องตาย การเศร้าโศกเสียใจ ไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นมาได้หรอก จงหมั่นทำความดีไว้ ตายไปคนจะได้สรรเสริญ และได้เป็นเสบียงเดินทางไปในสัมปรายภพ (ภพหน้า)&quot;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiBYe6LN_KAFTfg0nNBcF-P8xz4bddwasoesMRvuTtwWb5FuhqUh9nW6uqR2EGM_iqO1_o4JWVlLzPPi3AAWmzYb10vW0LwD_aATqovBb5BwXankT8nsb8e-NroWF7EGTgKafHnzsCVB9Zc/s1600/002.jpg&quot;&gt;&lt;img style=&quot;cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiBYe6LN_KAFTfg0nNBcF-P8xz4bddwasoesMRvuTtwWb5FuhqUh9nW6uqR2EGM_iqO1_o4JWVlLzPPi3AAWmzYb10vW0LwD_aATqovBb5BwXankT8nsb8e-NroWF7EGTgKafHnzsCVB9Zc/s320/002.jpg&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5470586761867767410&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;ฝูงกาได้ยินเช่นนั้น ต่างตกใจ แตกตื่นบินหนีอย่างชุลมุนวุ่นวาย มาชาติสุดท้ายกาทั้งหลายได้มาเกิดเป็นภิกษุแก่ ที่รำพันถึงเมียเก่าของเพื่อนที่ตายไป ส่้วนเทวดาได้มาเกิดเป็นพระพุทธเจ้า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: bold;&quot;&gt;นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า&lt;/span&gt; &lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51); font-style: italic; font-weight: bold;&quot;&gt;การทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งที่เหลือวิสัย โดยไม่คำนึงถึง &quot;ศักยภาพ&quot; ของตนแม้ทำไปจะเหนื่อยเปล่า ถึงจะใช้ความพยายามสักปานใดก็ตาม&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://fable-108.blogspot.com/feeds/4124576905114957027/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://fable-108.blogspot.com/2010/05/blog-post_3038.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3192135552953053841/posts/default/4124576905114957027'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3192135552953053841/posts/default/4124576905114957027'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://fable-108.blogspot.com/2010/05/blog-post_3038.html' title='กาวิดน้ำ'/><author><name>mamboojang</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09104995663549484077</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiDJHognXjIGDLbd2vaHSKzdvLyq1LGqVd-RKKCK4EG5yXhluNGaLiMm9kSgHPDx4PixcCa9fF-iOgIefZWpWvVbJXHMKN29NcR0_wHwrkBk54yhwW210wFb8sKi-Bspg4/s220/001.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhxbp71fgkIfyiKe_LmGFepASdPgfioC9Zf9nEDKI0PteedsqcaYPa0LqluXfDhB9Wu-nKarPvuyNN-QbX6m-IAb1CIOzzjEBpwNEXxw09QR33rWZy7WB6D-uc_7oFFzjpP68KN9PJwmOTH/s72-c/002.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3192135552953053841.post-4330275334922692946</id><published>2010-05-13T07:54:00.014+07:00</published><updated>2010-05-13T09:07:18.079+07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="พญาครุฑ"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="พญานาค"/><title type='text'>พญานาคกับพญาครุฑ</title><content type='html'>&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjyhkjQHETCVsYEqVEGVsh5WdF9rs5-o_YbNM-Qmm1WaInji9Nqia6ABg_1vl8VQDIZmyfhJf0I7Uo0tNy358H7My8-psw6aqhDyY3i8AMPmYYWtb5hjuBoFku-5TvbdbtkdU0TSHnRXzZ0/s1600/001.png&quot;&gt;&lt;img style=&quot;cursor: pointer; width: 320px; height: 203px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjyhkjQHETCVsYEqVEGVsh5WdF9rs5-o_YbNM-Qmm1WaInji9Nqia6ABg_1vl8VQDIZmyfhJf0I7Uo0tNy358H7My8-psw6aqhDyY3i8AMPmYYWtb5hjuBoFku-5TvbdbtkdU0TSHnRXzZ0/s320/001.png&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5470553637334426898&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style=&quot;text-align: left; color: rgb(51, 255, 51); font-style: italic; font-weight: bold;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51); font-style: italic; font-weight: bold;&quot;&gt;ในโลกนี้ไม่มีมิตรศัตรูถาวร คนเราถ้ารู้จักปรับทัศนคติเข้าหากัน ร่วมกันเดินทางสายกลาง ย่อมจะก้าวเดินร่วมกันได้อย่างมีความสุข นิทานเรื่องนี้มาใน &quot;อุรคชาดก ทุกนิบาต&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เมื่อครั้งที่พระเจ้าพรหมทัตครองราชสมบัติอยู่ ณ.กรุงพาราณสี อาณาประชาราษฎร์ต่างชื่นชมในพระบารมียิ่งนัก เพราะพระองค์ทรงปกครองด้วย&lt;a href=&quot;http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%97%E0%B8%A8%E0%B8%9E%E0%B8%B4%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1&quot;&gt;ทศพิษราชธรรม&lt;/a&gt;  คราวหนึ่ง พระองค์รับสั่งให้จัดงานมหรสพอย่างยิ่งใหญ่ เพื่อให้ประชาชนได้พักผ่อนหย่ิอนใจ หาความสุขสำราญ ผู้คนต่างหลั่งไหลมาจากทุกสารทิศ แม้กระทั่ง&lt;a href=&quot;http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%9E%E0%B8%8D%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%84&quot;&gt;พญานาค&lt;/a&gt;กับพญาครุฑก็ยังจำแลงแปลงกายเป็นคน เดินปะบนเทียวชมมหรสพกับฝูงชน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjCOKYazimp5VtQg121ERA0lXE7h1MD5bX6TpyW7NNOhTlDqU7E9rEoTjLwtEi8tonR05Sr4B67URFdAvyetK6MLHIDGWVWVrUydvZEZ6dF3drj8Puc_F_SKIzURKrsInD-IxRoboN5KWFO/s1600/002.jpg&quot;&gt;&lt;img style=&quot;cursor: pointer; width: 187px; height: 320px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjCOKYazimp5VtQg121ERA0lXE7h1MD5bX6TpyW7NNOhTlDqU7E9rEoTjLwtEi8tonR05Sr4B67URFdAvyetK6MLHIDGWVWVrUydvZEZ6dF3drj8Puc_F_SKIzURKrsInD-IxRoboN5KWFO/s320/002.jpg&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5470557765307209874&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;ทุกคนที่มาเที่ยวต่างก็มีความสุข สนุกสนานเฮอา หัวเราะ ปรบมืออย่างครึ้นเครง ในครั้งนั้น พญาครุฑยืนดูมหรสพอยุ่เบื้องหน้า พญานาคยืนอยู่เบื้องหลัง โดยทั้งคู่มิได้เอะใจแต่อย่างใด ต่างดูมหรสพกันอย่างเพลิดเพลิน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;คราวหนึ่งพญานาคถูกอกถูกใจอย่างเต็มที่ในการแสดง จึงเผลอตัวยกมือตบไหล่พญาครุฑพลางหัวเราะอย่างถูกอกถูกใจ ทำให้พญาครุฑขุ้นใจและหันขวับมามองทันที&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;เฮ้ย! นายถือดียังไงมาตบไหล่ข้า หาเรื่องหรือไง&quot; พญาครุฑเอาเรื่อง&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&quot;เฮ้ย! ขอโทษที เพลินไปหน่อย ...&quot; พญานาคพูดได้เท่านั้น ก็ต้องหลบหน้าทันที&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;เฮ้ย! พญานาคนี่หว่า ข้ากำลังอยากพบตัวอยู่พอดี&quot; พญาครุฑกล่าวอย่างโมโห&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ผ่ายพญานาคตกใจกลัว มิได้ตอบโต้แต่ประการใด รีบหนีไปอย่างรวดเร็ว พญาครุฑก็ติดตามไปทันที ด้วยหมายจะชำระแค้นให้สิ้นซาก&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;พญานาคก็พยายามหนีจนสุดฤทธิ์ แต่พญาครุฑก็ตามไม่ห่าง ขณะนั้น มีฤาษีตนหนึ่งเปลื้องผ้าเปลือกไม้อยู่ที่ริมลำธารแล้วลงอาบน้ำอยู่ในลำธาร พญานาคเห็นไม่มีที่พึงอื่นจึงจำแลงกายเป็นลูกแก้วเข้าไปหลบในผ้้าเปลือกไม้ของฤาษี ด้วยคิดว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;ท่าจะหนีไม่พ้นแล้วเรา ต้องอาศัยฤาษีช่วย ไม่งั้นตายแน่ ๆ &quot;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;ฝ่ายพญาครุฑที่ตามมาติด ๆ แม้รู้อยู่ว่าพญานาคแปลงเป็นลูกแก้ว หลบซ่อนอยู่ที่ผ้าเปลือกไม้ ด้วยความเคารพในฤาษีจึงมิอาจเลิกผ้าเปลืิอกไม้ออก ได้แต่รอคอยด้วยหวังว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;เดี่ยวเถาะ ... ท่านดาบสหยิบผ้านุ่งห่มเรียบร้อยเมื่อไร เสร็จข้าแน่ ไอ้พญานาค&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href=&quot;http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%94%E0%B8%B2%E0%B8%9A%E0%B8%AA&quot;&gt;ดาบส&lt;/a&gt;รู้วาระจิตของพญาครุฑ จึงกล่าวเตือนว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;คนที่ยำเกรงต่อผู้มีคุณวุฒิภาวะสูงกว่า แม้กระหายใคร่จะสังหารพญานาค แต่ก็ไม่ทำเพราะพญานาคได้หลบอยู่ในผ้าเปลือกไม้ของผู้มี่มีวุฒิภาวะสูงกว่าผู้นั้นเป็นผู้ประเสริฐ จะเป็นผู้มีอายุยืนยาว ขออาหารทิพย์จงเกิดมีต่อผู้นั้น จงอย่าทำปาณาติบาต (ฆ่ากัน) เลย &quot;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEioOHJGMsa90gKtYvZwNNRNK2ywcUP1hZ6NjR8ommYgjUzgRj9nfC39Q8ZudesN_slf_Gv7MDeUha6vz6VpJ6q1vJghOi8gsphsBFLLPN54CACGCbLnQb8I1bxauFw0PUCkEmHAjjOf6aWt/s1600/001.png&quot;&gt;&lt;img style=&quot;cursor: pointer; width: 191px; height: 320px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEioOHJGMsa90gKtYvZwNNRNK2ywcUP1hZ6NjR8ommYgjUzgRj9nfC39Q8ZudesN_slf_Gv7MDeUha6vz6VpJ6q1vJghOi8gsphsBFLLPN54CACGCbLnQb8I1bxauFw0PUCkEmHAjjOf6aWt/s320/001.png&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5470567279360462770&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;พอกล่าวจบดาบสก็ขึ้นจากน้ำนุ่งห่มผ้าเปลือกไม้ แล้วนำพญานาคกับพญาครุฑไปสู่อาศรม กล่าวพรรณนาอานิสงส์ของเมตา และพร่ำสอนไม่ให้เบียดเบียนกัน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ในที่สุดพญานาคกับพญาครุฑ ก็กลายเป็นมิตรกัน มิได้มุ่งร้ายต่อกันอีกเลย มาชาติสุดท้ายดาบสได้มาเกิดเป็นพระพุทธเจ้า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: bold;&quot;&gt;นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51); font-weight: bold; font-style: italic;&quot;&gt;ทุกคนรักตัวกลัวตายด้วยกันทั้งสิ้น จงนำเอาเมตตาธรรมเข้ามาใช้ให้มาก อย่าปล่อยให้จิตใจเป็นคนป่าอีกต่อไปเลย ความสุขความสงบย่อมเกิดจาก &quot;เมตตา&quot; ดังพุทธสถภาษิตที่ว่า &quot;โลโดปัตถัมภิกา เมตตา&quot; เมตตาเป็นธรรมค้ำจุนโลก&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://fable-108.blogspot.com/feeds/4330275334922692946/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://fable-108.blogspot.com/2010/05/blog-post_13.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3192135552953053841/posts/default/4330275334922692946'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3192135552953053841/posts/default/4330275334922692946'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://fable-108.blogspot.com/2010/05/blog-post_13.html' title='พญานาคกับพญาครุฑ'/><author><name>mamboojang</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09104995663549484077</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiDJHognXjIGDLbd2vaHSKzdvLyq1LGqVd-RKKCK4EG5yXhluNGaLiMm9kSgHPDx4PixcCa9fF-iOgIefZWpWvVbJXHMKN29NcR0_wHwrkBk54yhwW210wFb8sKi-Bspg4/s220/001.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjyhkjQHETCVsYEqVEGVsh5WdF9rs5-o_YbNM-Qmm1WaInji9Nqia6ABg_1vl8VQDIZmyfhJf0I7Uo0tNy358H7My8-psw6aqhDyY3i8AMPmYYWtb5hjuBoFku-5TvbdbtkdU0TSHnRXzZ0/s72-c/001.png" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3192135552953053841.post-969169550648143223</id><published>2010-05-12T22:09:00.011+07:00</published><updated>2010-05-13T09:26:48.559+07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="นิทานชาดก"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="นิทานพื้นบ้าน"/><title type='text'>นิทานเรื่อง &quot;เหี้ยกับกิ่งก่า&quot;</title><content type='html'>&lt;span style=&quot;font-style: italic; color: rgb(51, 255, 51); font-weight: bold;font-size:130%;&quot; &gt;การคบหากับคนนิสัยเสีย เห็นแก่ตัว เห็นแก่ได้ ย่อมนำความพินาศมาให้อย่างมากมาย นิทานเรื่องนี้มามาใน &quot;โคธชาดก เอกนิบาต&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiRJhB219xqoEsrduyEIDE-KBELB3TDTDdSK30oua5eLeSrtFMSrhEmgdT_X38c1j64Xqt1YYnA4-46o_ZHSfSlTdJyIwply_FlmVt2OaFkLwgUIIahcQMow22DE3JTDylUIEbl3qXr4ZoA/s1600/001.jpg&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiRJhB219xqoEsrduyEIDE-KBELB3TDTDdSK30oua5eLeSrtFMSrhEmgdT_X38c1j64Xqt1YYnA4-46o_ZHSfSlTdJyIwply_FlmVt2OaFkLwgUIIahcQMow22DE3JTDylUIEbl3qXr4ZoA/s320/001.jpg&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5470402499463530418&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;ณ ป่าแห่งหนึ่งพญาเหี้ยพร้อมบริวารได้อาศัยอยู่ในโพรงต้นไม้แห่งหนึ่งและพญาเหี้ยมีลูกตัวหนึ่ง ซึ่งเป็นที่รักดุจดั่งดวงใจ มีนามว่า &lt;span style=&quot;font-weight: bold; font-style: italic;&quot;&gt;&quot;โคธมิลลิก&quot;&lt;/span&gt; เมื่อเติบโตขึ้นสามารถเลื้อยคลานไปมาได้ ก็ออกตระเวณรอบ ๆ ที่อยู่ และตระเวณออกไปไกลที่อยู่ขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งวันหนึ่งได้พบกับฝูงกิ้งก่า จึงได้สร้างมิตรไมตรี เป็นเพื่อนกับลูกกิ้งก่าตัวหนึ่งโดยที่พญาเหี้ยไม่รู้&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj5KQtd4GMJzosgtOp8KS9deuvYVDIHRCaLsO4c3F3VHB638La4YiOqwl4zyUCqrv1PLCjr57zMcm08xmG48mBhd2-5N7QRd6oikaygxJ7rm6kZSUzOLj8c462eEf66c-nHXrAGY-i16N8I/s1600/001.jpg&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj5KQtd4GMJzosgtOp8KS9deuvYVDIHRCaLsO4c3F3VHB638La4YiOqwl4zyUCqrv1PLCjr57zMcm08xmG48mBhd2-5N7QRd6oikaygxJ7rm6kZSUzOLj8c462eEf66c-nHXrAGY-i16N8I/s320/001.jpg&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5470404245291043666&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;ต่อมา วันหนึ่งพญาเหี้ยรู้เรื่องเข้า จึงไม่สบอารมณ์อย่างมากได้เรียกลูกรักเข้ามาอบรมเป็นการใหญ่&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;โคธมิลลิก ลูกพ่อ! เหี้ยมีตระกูลสูงกว่ากิ้งก่ายิ่งนัก พ่อได้ทราบมาว่าลูกไปคบหากับกิ้งก่าใช่ไหม ! &quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&quot;ใช่พ่อ&quot; โคธมิลลิก ตอบแล้วย้อนถามว่า&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;ทำไมละพ่อ! กิ้งก่าเป็นสัตว์เหมือนกับเรา คบหากันไว้ก็ไม่น่าจะเสียหายอะไรหรอกน่า !&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&quot;เสียหายสิ! ทำไมจะไม่เสียหาย และเสียหายมากด้วย&quot; พญาเหี้ยกล่าวด้วยความขัดเคืองใจ&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;พ่อ! ลูกไม่เห็นจะเสียหายตรงไหนเลย เราก็คบกันธรรมดาฉันมิตร&quot; โคธมิลลิกโต้แย้ง&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&quot;กิ้งก่าสกุลต่ำกว่าเรา ยิ่งเราไปคบก็ยิ่งทำให้เราเสื่อมศักดิ์ศรี จะนำความเดือดร้อนมาสู่วงศ์ตระกูล&quot; พญาเหี้ยพยายามโน้มน้าวจิตใจโคธมิลลิก&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;เป็นไปไม่ได้เลยพ่อ เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด กิ้งก่าที่ลูกคบหามีนิสัยดี ทั้งนั้นเลย&quot; โคธมิลลิก โต้แย้งไม่ยอมฟังเหตุผลของพญาเหี้ย&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&quot;เอ้อดี ... พ่อเตือนแล้วไม่ฟัง เมื่อภัยมาถึงเจ้าจะน้ำตาตกใน&quot; พญาเหื้ยโกรธลูกตัวเองที่หัวดื้อไม่ยอมฟังคำตักเตือน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ผ่ายโคธมิลลิกก็ยังคงเที่ยวแวะเวียนไปคบหาสมาคมกับกิ้งก่าอยู่เสมอด้วยความสนุกสนาน เพลิดเพลินโดยมิใส่ใจคำตักเตือนของพญาเหี้ยผู้เป็นพ่อ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;พญาเหื้ยเห็นว่าลูกไม่ยอมเชื่อฟัง ก็คิดว่าสักวันต้องมีภัยตามมาแน่นอน จึงได้บอกบริวารให้ช่วยกันสร้างเกราะป้องกันภัย โดยเกณฑ์แรงงานให้ช่วยกันขุดปล่องสำหรับหลบภัย เมื่อเกิดเหตุฉุกเฉินจะได้พากันหนีลงปล่องเอาตัวรอด&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;กาลเวลาหมุนเปลี่ยนเวียนไป โคธมิลลิกเติบโตขึ้นตามลำดับ มีร่างกายใหญ่โต ผิดกับกิ้งก่าที่มีร่างกายเล็ก จนมิอาจเทียบกันได้เลย แต่โคธมิลลิกก็ยังคบหากับกิ้งก่าอยู่เช่นเดิม มีการกอดรัด หยอกล้อกันตามปกติ ครั้งหนึ่งกิ้งก่าถูกโคธมิลลิกโอบกอดรัดในขณะที่เล่นหยอกล้อกัน ทำให้เกิดความเจ็บปวด แทบจะทนไม่ไหว จะร้องห้ามก็เกรงใจเพราะเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็กเล็ก ๆ กิ้งก่าจึงคิดหาวิธีการกำจัดเหื้ย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เมื่อถึงต้นฝนปลายร้อน สายฝนกระหน่ำลงมาทั่วปฐพี น้ำเจิ่งนองไปทั่ว ฝูงเมลงเม่าก็ออกมาจากจอมปลวกบินว่อนด้วยความดีใจ ฝ่ายเหื้ยเมื่อเห็นเช่นนั้น ก็รีบออกมาจากโปรงไม้มากินแมลงเม่าอย่างเพลิดเพลินใจ กิ่งก่าอันตรายเห็นเป็นโอกาสเหมาะที่จะกำจัดเหื้ย จึงเทียวเสาะแสวงหานายพรานเหมือนสวรรค์เป็นใจ กิ้งกาได้พบกับนายพรานพร้อมสุนัขล่าเนื้อ จึงถามว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;ท่านจะไปไหนหรือ นายพราน!&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&quot;เราจะไปจับเหื้ย &quot; นายพรานตอบ&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;โอ้ นี่ถ้าท่านต้องการให้ช้าช่วย ข้าก็ยินดี เพราะข้ารู้ที่อยู่ของเหื้ย&quot; กิ้งก่าได้โอกาสอย่างเจ้าเล่ห์&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&quot;เอ้อดี ... งั้นเจ้าพาเราไปสิ&quot; นายพรานอุทานอย่างลิงโลดใจ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhiexx4Zfyp-c6bh7mvoRBMG3j26QgNr_lSHPIK0KVDkFdYbKz4anXWyQrgYbC23sZwmmEnqkNDje3ZY15bZdIfDb5zmbBvX4X7snKfioqcP_mjG83pT_ET7OXKXW04mczJDfpFGyNI5KAt/s1600/001.jpg&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhiexx4Zfyp-c6bh7mvoRBMG3j26QgNr_lSHPIK0KVDkFdYbKz4anXWyQrgYbC23sZwmmEnqkNDje3ZY15bZdIfDb5zmbBvX4X7snKfioqcP_mjG83pT_ET7OXKXW04mczJDfpFGyNI5KAt/s320/001.jpg&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5470544581282647010&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;กิ้งก่าได้นำนายพรานมาจนถึงจอมปลวกที่ฝูงเหื้ยกำลังเพลิดเพลินกับการกินแมลงเม่า ทันทีที่นายพรานมาถึงก็โรยฟางจนทั่ว แล้วจุดไฟเผา ฝูงเหื้ยต่างก็หนีกันอย่างอลหม่าน นายพรานก็ดักทุบตีเหื้ยตัวที่วิ่งหนีไปทีละตัว ทีละตัว ส่วนตัวที่พ้นเงื้อมือของนายพราน ก็ถูกสุนขล่าเนื้อกัดตาย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;พญาเหื้ย เห็นเหตุการเช่นนี้ ก็เข้าใจทันทีว่าอันตรายที่เกิดขึ้นนี้มาจากลูกตัวเองที่คบหาสมาคมกับกิ้งก่าอันธพาล พลางกล่าวคำสุภาษิตไว้ว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(51, 255, 51);&quot;&gt;&quot;การคบกับคนพาล ย่อมนำความฉิบหายมาให้ คนพาลย่อมทำลายวงศ์ตระกูลของตนให้พินาศ&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ต่อมาชาติสุดท้าย ลูกพญาเหื้ยได้เกิดเป็นภิกษุรูปหนึ่งที่คบหาพระเทวทัต กิ้งก่าได้เกิดเป็นพระเทวทัต ส่วนพญาเหื้ยได้เกิดมาเป็นพระพุทธเจ้า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: bold;&quot;&gt;นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า&lt;/span&gt; &lt;span style=&quot;font-style: italic; color: rgb(51, 255, 51); font-weight: bold;&quot;&gt;การคบหาคนพาลสันดาลชั่วนั้น นอกจากตัวเองจะเดือดร้อนแล้ว บางทีอาจนำความฉิบหายมาสู่วงศ์ตระกูลด้วย อนึ่งลูกที่ดื้อรั้น ไม่ยอมฟังคำตักเตือน ไม่ยอมฟังคำสั่งสอนของพ่อแม่ย่อมจะพบกับความวิบัติ ดังเช่น โคธมิลลิก ดังสุภาษิตที่โบราณท่านกล่าวไว้ว่า คบคนพาลพาลพาไปหาผิด คบบัณฑิต บัณฑิตพาไปหาผล&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://fable-108.blogspot.com/feeds/969169550648143223/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://fable-108.blogspot.com/2010/05/blog-post.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3192135552953053841/posts/default/969169550648143223'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3192135552953053841/posts/default/969169550648143223'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://fable-108.blogspot.com/2010/05/blog-post.html' title='นิทานเรื่อง &quot;เหี้ยกับกิ่งก่า&quot;'/><author><name>mamboojang</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09104995663549484077</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiDJHognXjIGDLbd2vaHSKzdvLyq1LGqVd-RKKCK4EG5yXhluNGaLiMm9kSgHPDx4PixcCa9fF-iOgIefZWpWvVbJXHMKN29NcR0_wHwrkBk54yhwW210wFb8sKi-Bspg4/s220/001.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiRJhB219xqoEsrduyEIDE-KBELB3TDTDdSK30oua5eLeSrtFMSrhEmgdT_X38c1j64Xqt1YYnA4-46o_ZHSfSlTdJyIwply_FlmVt2OaFkLwgUIIahcQMow22DE3JTDylUIEbl3qXr4ZoA/s72-c/001.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry></feed>