...the one who puts LOVE the first

Խոստովանություն

2015-03-20T06:57:00.002-07:00

Հիմա չգիտեմ անցյալս գրեմ,
Ներկան վայելեմ ու քեզ սիրեմ,
Թե անցյալի մասին գրածս տամ ապագայում կարդաս:
Ախր ինչու պետք է փորձես հասկանալ,
Որ կարդացածդ այս նույն անտեսված պահն է,
Որ հիմա քեզ եմ անտեսում անցյալս գրելու համար :
Ինչու պետք է մեկը մյուսին խանգարի
Ու ամեն բան ակամայից իրար խառնի:
Անորոշությունիցս ներկա լոկ լռությունդ է ազատում.
Դու ես ինձ ներկայում փրկում:

Չգիտեմ նորից կրկնեմ թռիչքս
Դեպի անորոշն ու անհայտը:
Ցատկեմ ներքև այս ամենի միջով, անցնեմ
Ու չիմանամ ինչ է սպասում ինձ:
Կասկածում եմ ու երկմտում,
Հրաժարվում եմ` վերադառնում:
Ու էլի քո սառած հայացքը ինձ ուշքի է բերում,
Կարծես անխոս մի ապտակ ու կրկին շնչում եմ, ապրում.
Նորից դու ես ներկայում ինձ փրկում:

Ամենափրկիչ եմ դարձրել ես քեզ
Ու չես առարկում, շարունակում ես մնալ անխոս ու հեզ:
Շարունակում ես ժամերով հետևել պայքարիս.
Պայքարում եմ ես ի դեմ ներկայիս, ապագայիս ու անցյալիս:
Զուսպ ես, իմ պես չես: Չես գոռում, կռվում:
Հակառակը ժպտում ես, գրկում, աչքերս մաքրում:
Հասկանում ես, որ իմ դեմ պայքարում մեկ է ես եմ էլի պարտվում
Ու նորից դու ես քո սիրով ինձ փրկում:
---------------------------------------------------------
Հ.Գ. Սիրում եմ քեզ, Սպիտակ Մարդուկ ♥

"Let it snow" new song for Dalita

2014-12-02T01:25:00.001-08:00

Every Christmas I wish for love
Of someone special sent from above.
And I know that he is somewhere
Very close, but how to get there?
Every snowflake gives me a hope
I do believe in a greater love.
Wishing on a star - not a thing to do
I got to wake up and make all come true.

Open your doors, let the winter in
Let your heart feel what you believe in
Smile to life, it will smile you back
Winter's come, let's make a magic land.

Let it snow! And now I can live my dream.
Let it snow! Ready to love, I'm here!
Let it snow! The feelings I have inside are the stars I hide
Now I'll let them shine.
Let is snow!

Wish you are there too looking for me,
Having the same what I have in me.
See all the stars and the moon are here,
They're singing my song to find you near.

I will close my eyes, and I'll make a wish
To find this Christmas you, my hero.
That time my smile will light the way,
That smile will lead you straight to me.

If you are finally there, let it snow!
If you hear me now, let it snow!
If you're feeling love, let it snow!
Let it snow!

Ամենասիրունը

2014-08-02T10:56:00.002-07:00

Ամենասիրունը սկսվում է գիշերը.

Հենց այն նույն պահին, երբ դու

քո գեղեցիկ աչքերն ես փակում:

Ամենասիրունը սկսվում է անձայն.

Լուռ քո շնչառությամբ ու անհանգիստ քնով,

Քո ներկայությամբ ու փափուկ մարմնով:

Ամենասիրունն է, երբ լուսնի դեմքով,

իր մեղմ դեղին լույսով քո դեմքն է հառնում աչքերիս առաջ

Ու ես մոռանում եմ մի ամբողջ կյանք,

Մոռանում եմ ապրածս, այն ինչ հիմա կա:

Քո այդ լուսնի շողքով հրեշտակ պատկերը

Խելքահան է անում ինձ, խառնում է մտքերս:

Ուզում եմ գոռալ կամ լուռ շշնջալ,

Որ ամենից շատ քեզ եմ հենց սիրում,

Որ ամենասիրուն պահն եմ ես ապրում:

Ուզում եմ գրկել ու պահել իմ մեջ

քո այս նուրբ պատկերն ու բացել նոր էջ,

որ ամենասիրուն այս զգացմունքով լեցուն

ամեն նոր գիշեր պահես ինձ արթուն:

"Lordemuse"

2014-07-21T13:45:00.001-07:00

The moon is yours and the sun is mine

The hearts that beat seems they are fine

But the whole world now is on their knees

Cause when we love there's no release.

Wind is higher than voices can be found,

Lies can easily break me down and

Guns can shot the heavens let them brown

Town is eager think that you are mine.

Try to keep the silence between your dreams

And catch the flowers of the prism

That built a prison for both of us,

and it keeps blowing till it turns to dust.

Hide - is only way to show them the love

That burn us inside and is all above.

Cry but your voice is still unplugged

Like my heart is barely ducked.

See, the waves can smooth it all in here

Do we need this stuff along that fear

That can throw you down the sky

And leave me on the sun.

Tickle him back, you're all in lordemuse!

/special thanks to Lorde for motivation/

BLUE SKY

2014-05-22T15:25:00.002-07:00

Version 1:
...Let's go!
I'm turning the pages and we're back again
The past that we lived in has turned into pain
The hurts that we both share melt right trough my eyes
Just go ahead and leave me somewhere in blue sky

Bridge:
The wings you have broken, will rise with new love
I swear you are mindless since you've left up this life
We both need a shelter, some fresh air to breath
All doves of the freedom to live in peace.

Chorus:
Chasing love isn't humble, you can find it inside
Bridges burnt, no illusions, time to figure it out.
Sun is hope we can shine with, stars make aim it to fly
Higher than all the mountains, flitter up to blue sky.

Version 2:
Your memories killed me, me hanged by a thread
The rain is not over, still tears have to spread
The child that's inside me is so naive to be brave
I'm catching the wind outta time makes me a slave

Bridge:
See wings you have broken are rising trough love
I swear you are mindless since you've left all this life
We both need a shelter, some fresh air to breath
All doves of the freedom to live in peace.

Chorus:
Chasing love isn't humble, you can find it inside
Bridges burnt, no illusions, time to figure it out.
Sun is hope we can shine with, stars make aim it to fly
Higher than all the mountains, flitter up to blue sky.

Conclusion:
And now I'm standing on the highest height of all the hatred you left
See if you can bring me back to the level of a love that I felt
Can you feel the pain my blood runs through, ha?
Catch me, Touch me, Throw me, shout it out loud.
Stay away from love, go on the trail,
Cheat me all the way and then light my brain,
Heaven is so close, I see the blue sky
Don't make me love, oh just bring me back to life.

Chorus:
Chasing love isn't humble, you can find it inside
Bridges burnt, no illusions, time to figure it out.
Sun is hope we can shine with, stars make aim it to fly
Higher than all the mountains, flitter up to blue sky.
https://www.facebook.com/LiveStreamPhilosophy

Ընկերոջս

2014-03-22T13:15:00.000-07:00

Ժպտում ես...
Հաստատ գիտեմ, որ ժպտում ես:
Վերևից էլ նայում ես ինձ ու ժպտում ես:
Ծիծաղդ դեռ լսում եմ, իմ մտքերում դեռ այն հնչում է,
Ամեն մի նոր հուշով այն տիեզերքում սավառնում է:
Կարոտն անէացնում ու հառաչանքից ժայթքում է,
Ծիծաղդ դեռ լսվում է ու հաստատ գիտեմ` դու այդժամ ժպտում ես:

Հուզվում ես...
Իմ պես այս տողերը կարդալով հուզվում ես:
Ամենահեռու թվացող աստղի լույսի ներքո հուզվում ես:
Արցունքներդ դեռ խոնավ են պահում անցյալիդ հատակը,
Այն քոնը չի ու չի էլ եղել, այն ամեն դեպքում անհատակ է:
Դու հուզմունքդ թաքցնում ես, բայց ես գիտեմ, որ դատարկ է,
Պայքարդ ներքուստ վերստին սին ու աննպատակ է:

Մարում ես...
Մոմի լուսի պես դու մարում ես:
Աղոթքներից առաջացած շշուկների մեջ դու լուռ հալվում ես:
Հավատքիդ ամեն մի նոր տողով դու վառվում ու հանգչում ես:
Խելագար ամբոխներից հեռանում ու մարդկանց Աստվածներ անվանում ես:
Դարավոր բոցկլտող լույսի ու անվերջ մթության պայքարում մշտապես պարտվում ես:

Ապրում ես...
Հավիտյան իմ սրտում ապրում ես:
Իմ ու քո օրերի ապրածով դու անդադար ապրում ես:
Անարդար կյանքից ու բիրտ պահերից փախչում, բայց միևնույն է ապրում ես:
Կատարյալ մենության մեջ լռույթունն անտեսում ես ու կրկին ապրում ես:
Իմ գոյության պահին դու անընդհատ ծնվում ու անմահանում ես:
Քանի դեռ հիշում եմ, քանի դեռ շնչում եմ, դու այդքան ապրում ես:

Անծանոթին

2013-12-27T14:52:00.000-08:00

Այնքան անիրական ես թվում...
Չեմ հասկանում ես եմ հորինել քեզ ինձ ընկեր,
Թե երկնքում են որոշել մեր տեղը:
Ամեն դեպքում անիրական ես...
Խոսում եմ հետդ, ժպտում անվերջ,
Բայց միևնույն է մի բարդ, անշեջ
Վախ է մեջս մոլեգնում անդադար,
Չեն տեսնում աչքերս ապագան արդար:
Վախում եմ կորցնել, վախում եմ տրվել,
Չեմ էլ հասկանում ինչ է պատահել:
Արդեն կաս, կողքիս ես, բայց էլի հեռու,
Ասես արձագանք, որն երբեք չի լռելու:
Մի հեռու հարազատ, լուսավոր հոգի,
Որ եկել է միայնակ կյանքս ամոքի:
Բայց էլի էնքան անիրական ես դու:
Ուզում եմ գրկել, ուզում եմ ասել,
Որ շնորհակալ եմ, որ դու եկար, դու կաս...
Ուզում եմ գոռալ, որ ամենուր լսվեմ,
Բայց անիրական ես, չկաս, դու չկաս:
Ձայնդ հենց լռում է, համոզվում եմ, որ ճիշտ եմ,
Հասկանում եմ, որ զուր էր, որ անտուն գիժ եմ:
Բայց հաջորդ պահին նոր մի մեծ ուժով
Գալիս ես քանդում պատնեշն այս ձեռքով:
Շշնջում ես, որ կաս, որ կլինես դեռ դու,
Որ անգամ կողքիս, հենց այստեղ, շատ մոտ
Չլինես մի օր, լինես շատ հեռու
Չես թողնի, որ սիրտս զգա քո հանդեպ կարոտ:
Ու ես էլի հավատում եմ քեզ,
Ու նորից ապրում եմ, ես կերտում եմ մեզ,
Հավատում եմ կաս, կլինես, հոգիս
Չնայած անիրական ես ու չկաս կողքիս...

Спеши Любить

2013-12-04T01:30:00.000-08:00

Взглянешь на небо - ни облачка.

Взглянешь по внимательнее - звезда горит.

Видишь, любимая?

Пока смотришь сердце сжимается,

И душа рвётся к тебе в объятия.

Хочеться кричать да побежать скорее,

Чтоб оказаться рядом с тобой.

Чувствуешь ветер? Гудя в бездне ночи,

Мучает твое сердце, душу тревожит.

Он смеется тебе в лицо,

Зная, что ты не сможешь стать как он.

Ты напрягаешься, хочешь стать им,

Но ты забываешь, ты - человек,

Тебе не дано стать ветром.

Ветром, который смог бы зайти в ее комнату прохладным утром,

Коснуться ее щеки, губ...

Взгляни на небо!

Ты все ещё живешь,

А жизнь-то летит,

Как та красивая белая птица,

И ты думаешь:

"Как не справедлив мир..."

Как бы тебе хотелось стать птицей той,

Тогда бы ты улетел в небеса

Вслед за стаей птиц, ищущих покоя,

В путь далекий, ведущий к ней,

Но тебе не дано этого, пойми.

Ты видишь? В эту звёздную ночь,

Когда на небе ни облачка.

А белая птичка плывет в небесах,

Ты видишь пару - двух сердец любящих,

Которые так и твердят только о любви.

Видишь их радость, смеха их чистый звон...

А у тебя свобода хромает и тебе грустно.

Тебе хочеться поскорее удрать ото всего,

Взлететь в звездное небо

Да раскрыть белые крылья и долетеь до нее...

Но пойми,

Тебе этого не дано.

Время летит.

Все меняется в мгновение.

Жизнь так коротка - все может случиться.

А тебе дано лишь одно:

Спешить любить,

И ничего в жизни не должно остановить твое движение, полёт

На пути к радости своей,

Чтоб не опоздать.

Спеши любить.

Ведь она живёт

И ждёт от жизни только этого.

Black Heart

2013-04-04T07:22:00.002-07:00

No lights in a distance.

No stop sign here to come ahead.

There`s no one that innocence.

The time is up to get too mad.

Here in the shadows of the dark sky,

Here in the war for love that`s gone,

I`m fucking lost by your embrace,

I`m face to face again...

Here, lying aside,

Lost in the dark

Facing lies that you left me around

With my black heart,

With my black heart.

Then you, you`ve closed all the doors

Pulled out my mind.

You left me loveless,

I`m lost in blood

of my black heart,

of my black heart.

I`m feeling so cold now,

The sun that used to shine is off.

My heart is black somehow,

who else to come and release the dove?

Trough the coldest night of all,

Through the time that`s getting rough,

While I`m blessed by your grace,

I`m face to face again...

Here, lying aside,

Lost in the dark

Facing lies that you left me around

With my black heart,

With my black heart.

Then you, you`ve closed all the doors

Pulled out my mind.

You left me loveless,

I`m lost in blood

of my black heart,

of my black heart.

How many lies I have to live?

How many lives I need to breathe?

How many times you'll take me high and bring back again in time.

With my black heart

There`s nothing possible

There`s nothing mine.

I keep bleeding,

I`m face to face again...

https://www.youtube.com/watch?v=bW8tFBVsvj4&list=FLqHtE-vfdHGsy3GMGgxNnjA&feature=mh_lolz

Վստահություն (Trust)

2013-04-04T05:57:00.000-07:00

Ի՟նչ է վստահությունը: Ինչու՟ ենք մենք վստահում: Ու՟մ կարելի է վստահել և ինչո՟ւ:

Սրանք հարցեր են, որոնք, կարծում եմ, շատ անգամ են ծագել տարբեր մարդկանց մոտ: Նրանցից յուրաքանչյուրն էլ իր մեկնաբանությունն է տվել տվյալ երևույթին ու հասկացել այն յուրովի: Վերջերս ես նույնպես զերծ չմնացի այս ինքնաբուխ հարցադրումից ինքս ինձ և փորձեցի հասկանալ դրանց բնույթը, պատճառ հանդիսացող սկզբնաղբյուրը, դրդապատճառը և փորձեցի տալ իմ մեկնաբանությունը "վստահություն" կոչվածին:

"Վստահության մասին խոսելիս գուցե կրկնեմ բազմաթիվ այլ մարդկանց մտքեր, շարադրեմ դրանք նմանատիպ կամ մոտ բառերով: Չեմ կարծում դա լավ չէ, քանզի բոլորս էլ մարդ ենք, բոլորս էլ կյանքի որևէ փուլում հանդիպում ենք այս հարցին, ոմանք անտեսում են այն, ոմանք էլ հուսահատ քայլում են առաջ` կյանքի ուղին անցնելիս կրկին չստանալով իրենք իրենցից պատասխան հերթական ծագած հարցի վերաբերյալ:

Հիմնվելով ասածիս վրա` "վստահությունը", այսպես, թե այնպես, ծագում է տարբեր մարդկանց մոտ կյանքի տարբեր փուլերում: Կարող եմ պնդել, որ դա համամարդկային հոգեվիճակ է, որի հետևանքով` դրական, թե բացասական, մարդիկ հոգեկան փոփոխույթուններ են կրում, ինչն էլ ազդում է նրանց հետագա կյանքի վրա:

Կարծում եմ` "վստահությունը" առաջ է գալիս գիտակցաբար, երբ հասուն մարդը վստահության կարիք է զգում, չնայած, որ ինքն արդեն ի զորու է պաշտպանվել: Հետևաբար, մենք վստահում ենք, որ պաշտպանվենք: "Վստահություն" բառը, որի արմատը վստահ լինելն է, այսինքն` մի բանի շուրջ համոզված և անկոտրում, անհերքելի կարծիք ունենալը: Իսկ ե՟րբ ենք մենք համոզված լինում որևէ երևույթի կամ մարդու նկատմամբ. միայն այն ժամանակ, երբ դա արդեն փորձում ենք և ստանում հիմնավոր արդյունք տեսնելիս:

Վստահությունը ես ինքս շատ անգամ ասոցացնում եմ սիրո արտահայտման և դրա ցուցաբերման հետ: Կարծում եմ, որ հենց սերը մի քանի գործողությունների, երևույթների և հոգեկան վիճակների համախառն արդյունք է` արտահայտված` պայմանականորեն ընդունված և այն նկարագրող մեկ բառով: Կարծում եմ` բարդ սիրային հարաբերություններում "վստահության" դերը երկրորդական չի կարող լինել, ավելին`ընդհակառակը: Մարդ կարող է շփվել, ապրել, արարել միայն այն մարդու կողքին, ում վստահում է: Հակառակ դեպքում այդ ամենը ոչ այլ է, քան ինքնախաբեություն, կյանքի ու ժամանակի անիմաստ վատնում: Սակայն մարդը սովորություն ունի վստահել դիմացինին միայն այն դեպքում, երբ վերջինիս փորձության է ենթարկում: Բազմաթիվ ձևերով և ուղիներով կարելի է փորձել մարդկանց վստահությունը: Ոմանք այն տեսնում են հավատարմության մեջ, ոմանք այն կապում են կարեկցանքի և դժվար պահին հենարան ապահովելու մեջ, այլոք` անկեղծության և անկեղծանալու սովորության մեջ, իսկ մնացած յուրաքանչյուրն իր պատկերացումն ունի ուղիների որոնման մեջ:

Ինձ համար "վստահությունը" ներկայանում է որպես վազ` պատրաստված շատ տանկարժեք ապակուց, նուրբ է և պահանջում է հատուկ պահպանման պայմաններ: Դժվար չէ այս տեսակետից պատկերացնել, թե ինչպես է արձագանքում վազը իր հետ կատարված երևույթներին: Երբ սովորական վազը լցնենք ծաղիկներով, ավելացնենք մաքուր, պարզ ջուր և ամեն օր խնամենք թե՜ ծաղիկները, և թե՜ թարմացնենք ջուրը, ապա, ինքստինքյան, այդ հասարակ վազը բոլորի ուշադրության կենտրոնում կհայտնվի և անկասկած աչքի կընկնի ու կտարբերվի այս` գորշ ու մռայլ, ամենօրյա իրականությունից: Լոկ հոգատարության ու խնամքի դեպքում միայն վազը երկար կծառայի Ձեզ ու կուրախացնի Ձեր կողքիններին, Ձեր շրջապատին:

Բայց, ինչպես միշտ, պետք է նայել մեդալի հակառակ կողմը, որտեղ ճիշտ հակառակն է: Այդ նույն վազը, անուշադրության մատնվելով և աչքաթող լինելով, գուցե մի օր կարող է երրորդ անձի միջամտությամբ ընկնել և կոտրվել, բաժանվել մեծ ու փոքր հարյուրավոր կտորների: Եվ այդ ժամանակ ինչքա~ն էլ փորձես բոլոր փշուրները հավաքել ու միացնել իրար, միևնույն է շատ հատվածներ անհնարին կլնի գտնել, իսկ գտնավածներն էլ, որքան էլ ամուր ու աննկատ սոսինձված լինեն, ի զորու չեն լինի վազին հաղորդել իր երբեմնի տեսքը, անգամ ամենաբյուրեղյա մաքուր ջուրն ու էնդեմիկ ծաղիկները այլևս չեն ունենա այն տեսքը, ինչ ունեցել են անցյալում:

Վազ-վստահություն հարաբերությունը, որքան էլ իրար հետ չառնչվող երևույթներ լինեն, ես դրանք համեմատել եմ շատ իրար նման կողմերի հիման վրա: Բայց կա մի շատ կարևոր տարբերություն դրանց միջև. վազը շոշափելի է ու տեսանելի աչքին, իսկ վստահությունը` հոգևոր է ու անտեսանելի մյուսների և, շատ դեպքերում էլ, հենց մեզ համար: Հոգու խորքում գտնվող "վստահության փխրուն վազը" ներկայացվում է միայն խոսքով, ու այն կարող ես թաքցնել բոլորից` առանց "նրա միջի ծաղիկները հանելու, կամ դատարկելու միջի ջուրը": Մինչդեռ իրական վազը տեսանելի է ու մեկնաբանման կարիք չունի:

Մարդիկ շատ են պնդում, որ այլևս ոչ ոքի չեն վստահում: Այս տեսակ արտահայտությունը կարծում եմ կախված է միայն ու միայն իրենց հոգու եղած "վազի" վիճակից, բայց, կարծում եմ, հնարավոր չի լինի ապրել առանց որևէ մեկին վստահելու: Մարդուն լիարժեք ճանաչելու համար նախ` անմիջական շփում պետք է ունենաս վերջինիս հետ, ապա` վստահես: Բայց շատ քչերն են, որ պատրաստ են պատմել իրենց "վստահության վազի առկա կոտրվածքների մասին", բացել իրենց հոգին Ձեր առջև ու պատմել իրական անցյալը: Անհնարին է դառնում հատկապես այն ժամանակ, երբ "վազի անցյալը" հաճելի չի լինում հերթական անգամ հիշել, ինչ խոսք, դրա մասին ինչ-որ մեկի հետ կիսվել, այն էլ` անծանոթի հետ:

Ընդհակառակը, մարդիկ ովքեր չունեն միմյանցից գաղտնիքներ, երբ երկուսն էլ գիտեն միմյանց հոգեկան «տրավմաների», ապրումների ու վստահության պատճառով վերապրածի մասին, դառնում են իրար վստահող մարդկանց լավագույն օրինակ: Այս դեպքում գուցե՟ հարց առաջանա, իսկ ինչպե՟ս գտնել այդ մեկին, որին կվստահես: Կարծում եմ այս հարցի պատասխանը մեզանից յուրաքանչյուրը պետք է ինքը ստանա` հիմնվելով իր վերապրածի, ներկա ապրելակերպի և ապագայից ունեցած ակնկալիքների ու նպատակների վրա: Ես իմ կողմից միայն կարող եմ ավելացնել, որ նախ` պետք է վստահենք ինքներս մեզ, մի փոքր քիչ` կողքիններին ու փորձենք, կոտրված "վազերի" համար մեղավորներ փնտրելիս, առաջինը քննարկել մեր անձը: Պետք է հասկանալ, թե ի՟նչ ենք մենք արել այդ "վազի" պահպանման և այն երրորդ անձի միջամտությունից պաշտպանելու համար: Հավատացած եղե՜ք, այս կերպ միայն ապրելն ու, ինչու չէ, վստահելը առավել հեշտ կլինի Ձեզ համար, Ձեզ շրջապատողների համար:

Միայն քեզ հետ

2013-03-10T04:54:00.003-07:00

Մինչ կփակես դռներն ու կհեռանաս

և հավիտյան կայրես կամուրջը քո անհաս:

Լոկ երեք բառ կարող է մեզ փրկել հիմա.

դա սրտիս ձայնն է, որ երբեք լուռ չի մնա:

Միայն քեզ հետ

իմ մենությունը ես թողնում եմ ետևում

ու քո ջերմ շողերի մեջ սիրուն տրվում:

Միայն քեզ հետ եմ ապրում,

Ազատ ճախրում, նոր կյանք եմ արարում:

Միայն քեզ հետ

ամայանում են արցունքները, կորում անհետ,

և ձայնս նոր հզորությամբ դառնում է երգ:

Միայն քեզ հետ եմ ժպտում

ու վերևից լոկ միայն սերդ եմ խնդրում:

Խոսքերս այս, խնդրում եմ քեզ, մի անտեսիր

և հավիտյան սիրուս խոստումն ընդունիր:

Լոկ մի ժպիտդ ինձ նոր կյանք է բերելու,

Եվ իմ սիրտն անվերջ քեզ սա է ասելու.

Միայն քեզ հետ

իմ մենությունը ես թողնում եմ ետևում

ու քո ջերմ շողերի մեջ սիրուն տրվում:

Միայն քեզ հետ եմ ապրում,

Ազատ ճախրում, նոր կյանք եմ արարում:

Միայն քեզ հետ

ամայանում են արցունքները, կորում անհետ,

և ձայնս նոր հզորությամբ դառնում է երգ:

Միայն քեզ հետ եմ ժպտում

ու վերևից լոկ միայն սերդ եմ խնդրում:

St. Valentine's Day

2013-02-12T23:14:00.005-08:00

So many words I still have to tell you

Too much feelings I want to give too

Veins of mine are full of your love

And there's nothing else is you above

Levels of life I want to pass with you

Every minute I want to stand next to you

Nothing in this world can make us apart

There's no one else to have my heart

I am the guardian angel of yours forever

Never have been this much in love with another

Even if the end of time will come

Still I`ll be next to you all around

Days are passing, rivers are running

And nothing can change the destiny ahead

You and me will stand together till the end!

The Vow

2013-01-30T05:11:00.001-08:00

Even if all the oceans are parched,

Even if all the shapes of time are arched,

Even if all the wishes are latched

And there`s nothing else to be matched,

When the heavenly power to blow me up,

When all the shattered dreams to crawl up,

Even if the hidden feelings fight against us

Nothing in this world can make us fuss.

Cause I am your heartbeat,

And I bet I`ll live till it beats.

Իմ Հրեշտակի Պահապան Հրեշտակն Եմ Ես

2013-01-25T04:32:00.000-08:00

Յուրաքանչյուր հրեշտակ`

Կես լուրջ, թե կես կատակ,

Ինքն ունի հրեշտակի կարիք,

Ինքն էլ է երբեմն զգում սպառնալիք:

Հորինված չեն ասածներս,

Սին ու փուչ չեն այս խոսքերս:

Ես էլ եմ ունեցել իմ հրեշտակը,

Սա է իմ ու նրա սիրո հիշատակը:

Լեցուն է կյանքը անակնկալներով,

Մենք էլ ապրում ենք լավի ակնկալիքներով:

Սակայն ոչ ոք ապահովագրված չէ,

Ոչ ոք վատից ու չարից պաշտպանված չէ:

Այս կյանքում դժվար ու պայքարով լի

Լոկ հրեշտակիս սերն էր անհերքելի:

Դաժան ու ցուրտ օրերի արդարացված հուզմունքն է,

Իմ ու իմ հրեշտակի պարզ, զուլալ զգացմունքն է:

Երջանկությունը հավիտյան չէ ու անվերջ,

Այն մի պահ է` շատ կարճ ու ոչ անշեջ:

Ես չեմ լինի առաջինը, ով կխոսա այդ մասին,

Չեմ էլ լինի վերջինն, ով կվերապրի վիճակն այս սին:

Հիշում եմ դեռ երեկ էր իմ հրեշտակը,

Անտեսելով սառնամանիքի ապտակը,

Ձեռքս ամուր սեղմած ուժգին ձյան տակ`

Ամեն մի նոր փաթիլի հետ ապացուցում իր սերն անհատակ:

Ժպիտը նրա տաքացնում էր հոգիս,

Կարծես գարունն էր անընդհատ կողքիս:

Իմ հրեշտակն էր նա` մի պարզ էակ,

Ում այս տողերն եմ թողնում հիշատակ:

Ձյունառատ մի առավոտ ես եկա քեզ հյուր,

Անհագ ցանկությամբ` տալ քեզ մի համբյուր,

Լոկ մեկ անգամ կրկին հպվել շուրթերիդ

Եվ անէանալ` թողնելով պարզ ժպիտ դեմքիդ:

Եկել եմ` անսովոր հանդերձներ հագած,

Գլխավերևումդ սպիտակ, լայն թևերս բաց:

Թարթիչներիս ձյունը հալչում է, հոսում,

Կարծես ինձ քեզ հետ խոսել չի թողնում:

Եվս մեկ անկեղծ արցունքի կաթիլ`

Հոսած քո աչքից` նուրբ, ինչպես փաթիլ:

Աչքերդ համբույրով սրբեցի կրկին

Ու վերապրեցի մեր անցած անավարտ ուղին:

- Ո՟վ ես դու,- հանկարծ հարցրեցիր մի պահ:

Տարիները դարեր դարձան ինձ համար:

Մի՟թե թե փոխվել եմ այդքան քո աչքին,

Մի՟թե մեր միջի անդունդն է դարձել ահագին:

Ախր, ես նույնն եմ` քեզ հրեշտակ ասողը,

Ժպիտից ծնված քո արցունքներ մաքրողը:

Հիմա ուղղակի ես եմ հրեշտակ դարձել

Ու վերջին անգամ քեզ այցի եկել:

Ու դու ժպտացիր, գրկեցիր ինձ ուժգին:

Քեզ ես հպվեցի ամուր ու շշնջացի.

- Քո պահապան հրեշտակն եմ ես,

Եկել եմ ասելու, որ ապրես, արարես:

Ուզում եմ ապրես, մեր երկուսիս տեղն ապրես:

Ուզում եմ շարունակես ու իմ անավարտ գործերն ավարտես,

Իմ չզգացածը առավել մեծ զգացմունքով փոխարինես,

Քո մտքերում, հուշերում, սրտում ինձ անսահման սիրես:

Եկել եմ ասեմ, որ կողքիդ եմ միշտ,

Ինչ էլ, որ լինի` լինի դա սխալ, թե ճիշտ,

Որ ամեն վայրկյան վերևում քեզ եմ սպասելու

Ու գունավոր երազներիդ մեջ քեզ այցի գալու:

Հիմա խոստացիր, որ առհավետ պետք է միշտ ժպտաս

Ու չհանձնվես, պայքարես, ցնծաս:

Խոստացիր, որ կյանքդ կլցնես խինդով,

Ծիծաղով թովիչ, մեր անվերջ սիրո համար աղոթքով:

Ավաղ բաժանեց կյանքը մեզ դաժան

Ու էլ չենք կարող այսուհետ լինել անբաժան:

Ամեն անգամ, երբ նայես երկնքին,

Խնդրում եմ չլաս, չհուզվես կրկին:

Սիրտդ, որ ցավի, իմն էլ է զգալու նույնը, հոգի'ս;

Թե ժպիտը հոգիդ պարուրի, կրկին կզգամ քեզ կողքիս:

Թող անհետանամ աչքերումդ թաց, թող, որ ներծծվեմ քո մեջ,

Որ ամեն մի պահ սիրեմ քեզ իմ սիրով անվերջ:

Ցավոք ժամանակն է հեռանալ, բարձրանալ վերև:

Ապրիր միշտ խաղաղ, ապրիր միշտ թեթև:

Միշտ էլ հիշելու եմ ու սիրելու եմ քեզ.

Չէ՟ որ իմ հրեշտակի պահապան հրեշտակն եմ ես:

Բա ինչու է ցավեցնում...?

2012-12-25T03:01:00.001-08:00

Բա ինչու է ցավեցնում...?

Ախր ասում են թևեր է տալիս,

Ասում են ուրախությունից է միայն լացելդ գալիս:

Բա ինչու է ցավեցնում...?

Երբ նկարված էր ամենը գունեղ ու սքանչելի,

Երբ ամեն բան գրված էր պարզ ու մատչելի:

Բա ինչու է ցավեցնում...?

Չե որ ընդունված է նրան գնահատել բոլորից առավել,

Ինքը չէ, որ ստիպում է ժպտալ ու իր մասին բղավել:

Բա ինչու է ցավեցնում...?

Գուցե ես եմ սխալ ընկալել իրեն ու շարունակաբար

Խաբում եմ մեզ, անհետացնելով այն մեր մեջ մեղմաբար:

Բա ինչու է ցավեցնում...?

Երբ ասում ես, որ ես ճիշտ եմ, որ ինքը կա իմ սրտում հավետ,

Իսկ արդյունքում դու ես, ես եմ - անորոշության մեջ կորում անհետ:

Բա ինչու է ցավեցնում...?

Երբ գրկելիս քեզ, զգում եմ թե ներսս ինչպես է շողում,

Ապրում է, ցնծում, մի վայրկյան անգամ հոգիս չի լռում:

Բա ինչու է ցավեցնում...?

Ախր ես անում եմ ամեն բան, որ նա միշտ ապրի

Ու մեր կյանքի ուղիները լույսով պարուրի:

Բա էլ ինչու է բիրտ, կոպիտ վարվում,

Երկուսիս տանջում, իրար դեմ հանում?

Չէ որ անհերքելի են համարում մի կարծիք`

Թե սերն է մարդուն դարձնում երջանիկ:

"Անվերնագիր"

2012-11-17T00:10:00.003-08:00

...Չեմ սիրում ներողություն բառը,

Այն միշտ ավելի շատ է ցավեցնում:

Չեմ կարող տեսնել այդ հայացքդ սառը,

Երբ դեռ տաք է սիրտս ներսում:

Անտանելի է անվերջ թվացող լռությունդ,

Երբ հոգիս ամբողջ ձայնով երգում է քո առջև:

Անիմաստ է պայքարելս, անկոտրուն է էությունդ`

Չեմ տեսնում ոչինչ այլևս մեր միջև:

Հարբեցնող է քո բուրմունքը

Ու ես տրվում եմ կույր հոսանքին,

Անվերջ է թվում ինձ այս թռիչքը,

Երբ չկա պատասխան քո ոչ մի արարքին:

Սպանիչ է միշտ էլ մենությունը,

Երբ գրկած եմ քեզ, երբ "իմն" եմ անվանում:

Անթերի խաղ է այս բեմականությունը,

Դրա ամեն մի վարկյանը ինձ ու քեզ է սպանում:

Անողորմ են քո բոլոր խոսքերը,

Որ դուրս են պրծնում քո բերանից:

Ես ատում եմ արդեն քո շուրթերը,

Որ թունավոր են դարձել ամենից:

Անկասկած անվարանելի է որոշումս,

Դու արժանի չես ոչ մի կաթիլ արցունքիս:

Հաղթած եմ մեր պատերազմում, ահա շահումս`

Գնում եմ անվերադարձ, դատարկված թողնելով հոգիս:

Հեռավոր են քո աչքերը, դրանց փայլը...

Դրանք արդեն խամրել են սիրուս պես:

Գիտեմ շատ լավ քո ամեն մի գալիք քայլը,

Դարձրել ես ինձ էլ անսիրտ ու բիրտ քո պես:

Ահավոր է հիմա առանց այն երգի,

Որ լսվում էր մեր միասնությունից:

Գարշելի է դարձել իրականում ու անարգի

Իմ ու քո դատարկ հառաչանքը անտեղի:

Դատարկվել է կենսատու այն ավազանը,

Որ սնուցում էր կյանքս, օգնում էր ապրել:

Հիմա ինձ ասա, ուր է քո դաժան գավազանը,

Որով կարողանում ես ինձ այդքան անվերջ հարվածել:

Անմարդկային են այժմ զգացմունքներս,

Փորձում եմ փախչել հեռու ինքս ինձնից,

Բայց ոնց կարող եմ զոհ չգնալ արցունքներիս,

Երբ ամեն մի նոր ակնթարթ սկսվում էր քեզնից:

Հոգնացնում են անդադար խոստովանություններդ,

Ես թույլ ու անզոր եմ անմարդկայնությանդ դեմ:

Արդեն անորսալի են դարձել բոլոր մտքերդ,

Մերկացած ու սին ես կանգնած եմ դրանց դեմ:

Անսահման լկտիությունն է պարուրել հոգիդ

Ու դա արդեն քոնն է ամբողջ էությամբ:

Իմ դեմ դուրս կգամ, եթե աչքերս փակեմ

Քո այս վերաբերմունքին, ազնվությամբ...

Արդարացված եմ համարում քեզնից հեռանալս,

Էլ չի լինի ոչ մի մռայլ ամպ իմ գլխավերևում:

Անհնար է միայն լինելու մոռանալս,

Երբ գիշերները երազիս քո ուրվագիծն է երևում:

Պատրաստ եմ արդեն կանգնել ու դիմակայել,

Պայքարել երազանքներիս ու իղձերիս դեմ,

Միայն թե ժամանակն է պետք կանգնեցնել

Կամ հակառակը` արագացնել քայլերս անհետք:

Հուսալքված ամենից ու լիովին լքված`

Տես, դողում եմ այս կյանքում ամայի:

Բայց ես կապրեմ` չարքի ու ցավի վրա թքած,

Չէ որ առջևում մի նոր կսկիծ պետք է հայտնվի:

Արդարացված է ի վերուստ քեզնից հեռանալս`

Դու արժանի չես իմ անմնացորդ այս սիրուն:

Անմտածված ու խենթ կթվա Ձեզ ասածս,

Ինչևէ..., գերի չեմ դառնա քո պեսին....

" ...To Somebody I Used To Know"

2012-11-09T00:11:00.000-08:00

Dear Somebody that I used to know,

It has been three weeks since we met each other in Subway.

I couldn`t recognize you at once. I know that you are so close to my heart, but who you are I couldn`t understand: a devil with angel eyes, or just a human with an angel smile. But I guessed that something in you is an angelic:) I didn`t know that moment that you`ld change my whole life and I`ld have to dry my tears now while writing these words about you, about us, about you and I.

All my life I tried not to regret for anything, because as you used to say: "Anything could happen...". Yeah, dear really I didn`t know what was waiting for me in 3 weeks, but I was eager to move through the new road of a life my destiny presented me. I stepped up to you just as we have been knowing each other for awhile and whispered to you "where have you been all my life...?". You just smiled and the whole world of mine turned into something heavenly given and it made me lose my mind just thinking about you, dreaming about us, imagining of our future... But these all took me so far from the reality that I started not to notice things that if I saw today would never let me down like this. I stopped feeling the difference between you and me, cause in that "Californian King Bad" we were the same...But how I couldn`t get, that there are some million miles between you and me, between your future and mine. Eye to eye, chick to chick...we were just that close, and now I had nothing but memories to live on with.

Memories never disappear, now I know it for sure. I told ya once that "happiness is not forever, happiness is just a moment, after which comes disappointment. But don`t bother cause if we don`t have bad times will never understand what happiness has been, we`ll never have the real value of that happy moment. So let`s live this moment and make a real happiness. Let`s be happy for to smile about it when we`ll be disappointed ever." Sorry, dear, but I didn`t mentioned that in the moment of disappointment and loneliness you`ll smile of a moment of joy and happiness but trough tears and trembling, like I do now...

I wont regret ever for the time, for that short but so much meaning to me period of my life... How I can regret for the kiss I gave you at night while you`re sleeping next to me. When I was afraid to wake you up from your peaceful dreaming in my arms...

How I can regret for those eyes...the two diamonds that used to brighten my day like rays of sunshine Oh, God, how that angel could ever break my heart, how that angelic look can ever be brighten for another man, how?

How I can regret the crazy things we do, while every place we`ve been together now reminds me of you, while every step in our past makes me look around and looking for you... But I swear i`m afraid, i`m so afraid to find you in the crowd, find you with another man, and see him holding those hands that made me tremble while touching them...while holding them at cold nights, while painting through them in the darkest night some silhouettes of heart-shapes.

I won`t regret ever about the sounds of you laughing, they are still in my head, and I still smile cause I knew I was the guilty for your smile, for you indescribable smile, girl...

There`s nothing I will ever regret...just know, that you`ll stay in my heart in some tiny corner of it, not to be shown, not to be damaged, not to be harmed like you wouldn`t be if you stayed in my life...IF!

You raised me up, and I was standing on the mountain...but now I`m falling from the heavens and it doesn`t matter I`ll be hurt, I`ll fall to pieces or be destroyed...cause I cannot feel nothing more. The pain I got from you, it damaged my internal life, my soul and my heart...It seems like all my feelings were locked up and stayed high there in heaven. And heaven only knows what I`m about now, when I`m smiling while falling down to the reality of life full of danger, loneliness, harm and ongoing pain.

See the tears are drowning they own, and the time will heal everything... I promise I`ll forget you and try to live by moving on. I hope some day I`ll learn to live not looking for you everywhere, and I can say you name easily...

You told me: "...you don`t deserve me cause you love in a way that no one will ever know..." Yes, you were right, I loved ya, and loved ya in a way another will never do...because you yourself don`t deserve it. I can only say to you that my love is enough to move on and I`m sure, don`t ever mind baby, I`ll find someone like you even I have to walk trough the edge of a razor of this life. And I know that the "new you" will be loved even more and stronger, cause you made me that much higher, by pushing me down...What doesn`t kill us it always makes us stronger, and you`ll see it... And when you regret about what you`re losing now, which I`m sure you will, just close your eyes and watch all we`ve been trough, live that moments again and try not to open your eyes, cause the love we had it took all over and now it all has gone...

Please try to be happy and make the "new me" more happy, be with him more truly and regard him like you would like him to regard you... Always remember me, like I will... Always live with these memories, like will... And please try to love, like I loved and will forever...

With love,
Somebody That You Used To Know

"Night of a miracle"

2012-10-04T18:00:00.000-07:00

Girl: I`m thinking of a love, baby.

Boy: I`m dreaming on you, lady.

G: Can you feel the growing rush in me?

B: You keep on hypnotizing me.

G: I know this night of love, baby

Both: Can fix and tight our hearts finally.

B: The feeling that I got, lady

Both: Get stronger here tonight.

At the night of a miracle

Stars make you hear their calls

Looking for the satellite of love.

At the night of a miracle

Your life can`t be critical

(And ) You can do whatever you want.

G: Fairytale is gonna end, darling

B: Then we have to last it more, start it.

G: And I`m gonna dance with you, beat it

B: So my heart will have a quick beating.

G: I need a miracle to fly higher

B: And my soul is gonna feel your fire

G: Night of miracle is on, burn it

Both: Hear the lover`s brand new hit!

At the night of a miracle

Stars make you hear their calls

Looking for the satellite of love.

At the night of a miracle

Your life can`t be critical

(And ) You can do whatever you want.

G: And the night is gonna end, keep it

B: You can save our love tonight, save it.

G: Can I got a one last kiss,

Both: With this kiss it means no goodbye.

At the night of a miracle

Stars make you hear their calls

Looking for the satellite of love.

At the night of a miracle,

A kiss gonna save the love

For loving hearts to never say Goodbye!

in live memory of you...

2012-06-25T06:44:00.001-07:00

...Just imagined that you`re gone - the feeling I`ve got in.

Sometimes I feel alone even if you`re next to me.

And now when you`re so far I`m thinking of it again

Trying to figure out the drama I`m gonna live someday.

Your morning massage: "Hi " still keeps me warm against the cold

The tearful shouts and fights still return us two into some bold.

Crushing figures scared will mean nothing to me this time

Feeling hurt is better instead of feeling nothing at all.

Heaven only knows what the drops have got in them

How many broken hearts need me up to their range.

Imagined I`m all alone left in the desert of emptiness.

It`s already late at night and still need your warmness.

Healthy eyes and strong sounds still means nothing to the goal

Cause reality of powerlessness can`t be shown by my caress.

You`re too far from me and I, just imagine days without

How can I live on when every night I still hear your sounds.

Whispers in the air still fill my room with joy.

Memories of your touch still make me days to enjoy.

Heavily breathing, trying to stand, but really nothing has that embrace

Than just one your glance that I need just for once.

Please don`t leave me ever this way, I cant` take this anymore

If you`re gone somewhere someday I can`t do without ya "amor"...

" Miss Sensuality "

2012-04-25T04:58:00.002-07:00

Look at that Goddess!

Look at her, now!

My heart is trembling

I got to love ya!

She`s Miss Sensuality: Her lips are too hot,

Her eyes - full of fire, I`m burning tonight.

Every time we get touched, I`m loosing my mind.

Even stars are crushed - Her light makes them blind.

Her voice is so gentle So I gotta hold her tender.

This magic sensation Leaves no frustration.

With her unique devotion She makes high the nation.

Got us full of emotions, With her sensual motions.

Miss Sensuality, unheard-of your quality,

Tonight there`s no gravity, we can reach infinity.

Dedicated to my Muse - Jasmine Palyan

" Весеннее Утро "

2012-04-19T03:28:00.003-07:00

Встану на рассвете, открою окна:

Сколько цветов на свете радуют ока.

Глатну весенней утренней росы

И начну рисовать я вчерашние сны.

Начну я с неба, с голубого дна

Твоих глаз веселых, белоснежние облака.

Нарисую я солнышко, лучи глаз твоих добрых,

Что стремятся в окошко, теплых, ярких, бодрых.

Нарисую листьев девственные почки,

Как твои ресници, брови - на деревьях рожки.

Нарисую птиц пархающих стаей,

Как волосы любимой моей, желанной.

Нарисую маленкий, плоский холм в красе,

Как твой кончик носа, что так нравится мне.

Нарисую речку - нежный голос твой,

Что шепчет утром: "С добры утром, родной".

Рисунок не полный, закрываю окно,

Осталась любовь и чувство одно:

Кто-то рисует наш рай как-будто,

Как меня обнимаешь в это весеннее утро.

" D.I.Y. note "

2012-04-18T02:47:00.000-07:00

Yet I`m ready to search ya in da clubs,

Look through these blinding lights of pubs.

But I`m still afraid to find ya with H-I-M,

Cause I cant` take this, that`s what I`m.

00:27, 07 April - 08 April, 2012

"City of "Blinding Lights"

2012-03-01T23:08:00.000-08:00

...Really :) There`s a lot of lights and sounds there in the evening city: cars are passing by, birds are swinging high in the sky, couples are enjoying the evening air. It seems that everything is perfect there ...in the city of "Blinding Lights".

Question: Why blinding?

Answer: Cause if you get into details of every process of this evening, you`ll get the final answer yourself. I`ll be a pessimist to your eyes, if you go on with detailing all these. But see, there`s a little difference between my pessimism and the reality surrounding all of you.

If you could have my eyes and watch through them like me, you`ll see instead of passing cars - taxis, with a hurrying man in it. He is out of time getting home to prove his heart`s annoying concern growing inside of him. He doesn`t want to believe that she could ever let someone else into her life. The existence of a nervous driver, always speaking about a better life in his past, makes that man go crazy to get out of the car as soon as possible.

Or, have a look at that bird, flying as fast as it can, to get to its group and not to be the only white among black ones. But it`s higher than its power, it is sick enough to fly on. It needs some support, it can`t fly higher alone. So finally it will have to move on, but with a heavy wings of killing loneliness. Think a little further. What will happen to the lonely bird in the end: winter will come soon, and afterwards hunger will also come holding hands with cold bringing the poor bird closer to death there, high in the skies.

OMG, the couple!!! The couple is the main reason why I`d better name this city full of blinding lights. Look at that "happy" couple: they are smiling, laughing... but, uh, H-E-R hand! Oh her hand is trying to turn off the phone to avoid the call from some one aside, to cancel her current life and to start a new relation, a new way of lying, a new hope from H-I-M. Look at his eyes. They drive her crazy. But see, every minute he turn his head and, through that eyes, he is looking for a GUY, to enjoy with him the time after the date with her. He`ll never tell about hid second part of nature to her. Cause he is sure she`ll never understand him. She loves her too egoistically to accept another part of him. She needs the happiness and hope that could be next to him. She did not fight so long to share the victory with someone else. But the feeling that makes her boyfriend mad and it eats him inside bit by bit, never to leave him, moreover, it`s going to raise above him and destroy their "happy'' future.

Camera flashes - everywhere! Only a similar photo, taken by that foreigner, can fix and show the beauty of that lights, birds and couples in the city, where only me can see that all is false and just like a theater, played suddenly, without a screenplay written especially for it earlier in my city of blinding lights.

"Love & Tech"

2012-02-13T02:25:00.000-08:00

՛՛Սերը և տեխնոլոգիաները՛՛

Ձմեռ է: Տանն եմ: Բացում եմ նոութբուքս: Գործ չունեմ անելու, ուղղակի սովորականի պես մենակ եմ ու սիրտս կրկին քեզ է կարոտում: Facebook-ի էջս բաց է: Երկու նոր նամակ: Կարծես թե սովորական է, բայց սիրտս բաբախում է` գուցե նա՟ է գրել: Նամակները ընկերներիցս են: Հրավիրում են խնջույքի, քանզի գիտեն ինձ, խառնվածքս, գիտեն, որ ինձ հետ ձանձրանալ չի լինի: Որքան կցանկանայի նրանք իմանային, որ ես ուզում եմ ավելի անկեղծ լինել իրենց հետ: Կուզեի իմանային, որ օրս սկսում եմ քեզնով, սրտիս թախիծը քո անունն է կրում, համակարգչիս ծրագրերի բոլոր ծածկաբառերը քո անունով են, որ համակարգիչ եմ ներբեռնել նկարներդ դեռ այն ժամանակ, երբ ամեն երեկո զբոսնելուց հետո վերադառնում էինք տուն և անհամբեր սպասում մեր վիրտուալ հանդիպմանը, որպեսզի կիսվենք այդ օրվա տպավորություններով: Հիշում եմ, երբ Skype-ով շփվելիս, քո ուղարկած ամեն մի բառը, տողը, նախադասությունը ու անգամ smile-իկները copy էի անում և պահպանում, որ մի օր, երբ հանկարծ այլևս չլինես կողքիս, կարդամ դրանք ու հուշերը լրացնեն քո բացական:

Արդեն ուշ է: Փակում եմ բոլոր սոցիալական կայքերը` դու այնտեղ չկաս, իսկ եթե կաս անգամ` հիմա ուրիշն է ներբեռնում քո նկարները, քո ուղարկած ամեն մի բառը, տողը, նախադասությունը ու smile-իկները copy է անում և պահպանում, որ մի օր, երբ հանկարծ այլևս չլինես կողքին`շարունակես ապրել գոնե իր համակարգչում:

Անցնում են օրեր: Եղանակները փոխում են մեկը մյուսին: Իսկ ես կարծես մոռանում եմ քեզ: Սակայն կյանքը սիրում է անակնկալներ մատուցել:

Առավոտ էր: Արագորեն բացում եմ Facebook-ը: Կուրսեցիս ասել է, որ մեկնաբանել են ստատւսիս տակ: Սիրտս այնքան ուժեղ էր զարկում, կարծես թե հիմա թևեր կառնի ու դուրս կթռչի: Զգում էի, որ դրանք իմ այդքան սպասված տողերն են լինելու: Բացում եմ էջս, ուր վաղուց գրած ստատուսս` ՛՛...ես քեզ միշտ կսիրեմ՛՛ մեկնաբանվել է. ՛՛Բարև: Ծանոթանա՟նք:՛՛ Մի պահ հուսահատությունն է պարուրում հոգիս: Չեմ հասկանում իմաստը: Չէ որ իմ տողերը այդ խորհուրդը չեն կրում: Սակայն վայրկյան անց հետևեց հաջորդ նախադասությունը` ՛՛Երևում է սիրել գիտես: Գուցե փորձե՟նք շփվել:՛՛ Մեկնաբանության հեղինակը շատ համառ ու նպատակասլաց թվաց ինձ ու ես մտա իր էջ: Նա տասնինը տարեկան աղջիկ էր: Համեստ արտաքինով, բայց շատ գրավիչ ժպիտով: Տգեղ կլիներ իմ կողմից չպատասխանել նրա ՛՛Բարևին՛՛: Ու մենք սկսեցինք շփվել:

Անցան օրեր, ամիսներ... Այդ աղջիկը հիմա կողքիս է և նայում է թե ինչպես եմ հուզվում այս տողերը գրելիս: Ու գիտեք, որն է զարմանալին, որ հիմա նա է իմ նկարները, բառերը, տողերը և նախադասությունները copy արել ու պահել իր համակարգչում, ու ոչ թե նրա համար, որ մի օր կարող է չլինեմ իր կողքին, ՈՉ: Պարզապես դա սիրո արտահայտման ձև է տեխնոլոգիայի միջոցով: Ֆիքսված և պահպանված մի ակնթարթ, անմահացած ու հավերժացած խոսքերում և պատկերներում, որոնք կարող է չկրկնվեն երբեմնի ունեցած ուժգնությամբ և խորությամբ այլևս:

Մի երեկո երբ Facebook-ում շփվում էի ընկեևրներիս հետ`կուրսեցիս, մի հրաշալի անձնավորություն ուղղարկեց ինձ այս մրցույթի մասին ինֆորացիա և նրա մեկ բառը գրված անգլերենով` ''Try'' (փորձիր) ստիպեց ինձ հավատալ: Ու ես որոշեցի մասնակցել մրցույթին, որովհետև ունեմ պատմություն Ձեզ հետ կիսելու: Կցանկանայի, որ ՆԱ, ում սիրել եմ և նրանք ովքեր ապրել են և ունեն նմանատիպ մի պատմություն` շարունակեն հավատալ և հիշել, որ սերն անմար է և յուրօրինակ, անգամ եթե տեխնոլոգիաների հիշողություններում պահված հուշերով է ապրում:

"Maybe I...? Maybe you...?"

2012-01-30T06:27:00.000-08:00

Who has broken this silence?

Maybe I...? Maybe you...?

Who has left here this absence?

Maybe I...? Maybe you...?

Who has made the things go harder?

Maybe I...? Maybe you...?

Who has stopped us going further?

Maybe I...? Maybe you...?

Who has burnt our last December?

Maybe I...? Maybe you...?

Who has wished for coldest winter?

Maybe I...? Maybe you...?

Who has spoiled all fun for Christmas?

Maybe I...? Maybe you...?

Who has broken hearts inside us?

Maybe I...? Maybe you...?

Who has damaged the whole pure nature?

Maybe I...? Maybe you...?

Who has changed our loving future?

Maybe I...? Maybe you...?

Who`ll answer to all these questions?

Maybe I...? Maybe you...?

Who will pass through all the stations?

Maybe I...? Maybe you...?

Who will try to write our love notes?

Maybe I...? Maybe you...?

Who can count our feelings real votes?

Maybe I...? Maybe you...?

The only thing I know for sure

This desert we are walking through.

So, who ought to give last kiss forever?

Maybe I...? Maybe you...?