കണവന്റെ കുറിമാനം

2012-10-30T15:22:00.001+05:30

Life is meaning full...........

ജീവിതത്തിനു എവിടെയോക്കെയെ ഒരു താളം വന്നുവെന്ന് തോന്നുന്നു ... പഴയപോലെ ഒന്നും അല്ല , ജീവിക്കണം................! അതും വെറുതെ അല്ല നല്ല വൃത്തിയായിട്ട്........., ആ തോന്നലായിരിക്കാം സ്വന്തമായി എന്തെങ്കിലും ചെയ്യണം എന്ന് തോന്നാന്‍ കാരണം . പ്ലാന്‍ ഒരുപാടുണ്ട്. പക്ഷെ പണം കയ്യില്‍ ഇല്ല. അതൊക്കെ പോകട്ടെ ഞാന്‍ ഈ കോപ്പ് പിന്നേം എഴുതണം എന്ന് കുറെ നാളായി കരുതുന്നു മറ്റേടത്തെ തിരക്ക് കാരണം ഒന്നും നടക്കണില്ല . തിരകീന്നു പറഞ്ഞാല്‍ രാവിലെ സ്റ്റുഡിയോ തുറക്കണം പിന്നെ ചെയകുടിക്കാന്‍ പോകണം , അതും അക്ഴിഞ്ഞു ഒരു സിനിമ കാണണം .... കൂടെ ഫെസ്ബുക്കും , ഈ തിരക്കിനിടയില്‍ നിന്നും എങ്ങനെ ആണവോ ഒന്ന് രക്ഷപെടുക .പിന്നെ വിശേഷങ്ങള്‍ ഒരുപാട് പറയാനുണ്ട്‌ , എപ്പോള്‍ കുറച്ചു പണി ഉള്ളതിനാല്‍ കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു പറയാം ... നീയൊക്കെ ഇതു വായിക്കുമോ എന്തോ........ വായിച്ചാല്‍ ഒന്നും പറയാതെ പോകല്ലും ......................

Jinu.....,

വീണ്ടും തുടങ്ങട്ടെ ................,

2012-03-27T19:06:00.000+05:30

കുറച്ചായി എഴുതീട്ടു സാഹചര്യങ്ങള്‍ എല്ലാം തന്നെ മനസിനെ എഴുത്തിന്റെ വഴിയില്‍ നിന്നും എടുത്തു മാറ്റി കളഞ്ഞു . ഇപ്പോഴും എഴുതാന്‍ തോന്നിട്ടല്ല , മറിച്ച് ആരോടും പറഞ്ഞു തീര്‍ക്കാന്‍ പറ്റാത്ത സങ്കടങ്ങള്‍ ഒന്ന് എവിടെങ്കിലും കോറി ഇട്ടേക്കാം എന്ന് കരുതി . സങ്കടങ്ങള്‍ എന്ന് പറയുമ്പോ തീര്‍ത്തും സ്വകാര്യം ആയവയാണ് കേട്ടോ. പെരുമാറ്റത്തില്‍ വന്ന ഒരു ചെറിയ പിഴവ് കൊണ്ട് ഒരാള്‍ എന്റെ പേരില്‍ മനസ്സില്‍ കുറെ ഏറെ സങ്കടങ്ങള്‍ വച്ചോണ്ട് നടക്കുന്നു . ചിരിക്കുന്ന മുഖം ആണെങ്കിലും ഉള്ളു നീരുന്നത് ഞാന്‍ കാണാന്‍ തുടങ്ങീട്ടു കുറച്ചായി . എന്നോട് പറയാന്‍ പറ്റാത്ത സങ്കടങ്ങള്‍ ആയിരിക്കും . അറിയാവുന്ന ദൈവങ്ങളെ ഒക്കെ വിളിച്ചോണ്ട് ഞാന്‍ ഇന്ന് ചോദിച്ചു........ ശെരിക്കും മഴ പെയ്യുകയായിരുന്നു മനസ്സില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരായിരം സങ്കടങ്ങള്‍ ഓരോ തുള്ളി കണ്ണ് നീരായീ മെല്ലെ പെയ്തു ഇറങ്ങിയപ്പോ എന്റെ മനസിലെ സങ്കടങ്ങള്‍ ഒരു മലമുകള്‍ ഏറി നില്‍ക്കയായിരുന്നു . ആ സമയങ്ങളില്‍...... എന്നരുകില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കില്‍ ........ ഇടംകൈ കൊണ്ട് നെറുകില്‍ തലോടീ , വലം കൈ കൊണ്ട് കണ്ണുനീര്‍ തുടച്ചു , പെയ്തു തോര്‍ന്ന ആ കണ്ണുകളില്‍ നോക്കി ഞാന്‍ പറയുമായിരുന്നു . ഇനി നിന്നെ ഒരിക്കലും കരയാന്‍ ഞാന്‍ അനുവദിക്കില്ല എന്ന് .......................

സഫലം ..

2010-10-20T16:29:00.000+05:30

                                                   അങ്ങനെ +2 എന്ന സ്വപ്ന ജീവിതത്തില്‍ നിന്നും മുന്ന് വര്‍ഷം അറുമാതിക്കാന്‍ ഞാന്‍ എന്‍ .എസ്സ് .എസ്സ് കോളജിലേക്ക് . ആരുടേയും കാലു പിടിക്കാതെ തന്നെ അഡ്മിഷന്‍ കിട്ടി . അപ്പോഴൊക്കെയും ഏതെങ്കിലും വഴിയരുകില്‍ അവളെ കണ്ടു മുട്ടും എന്ന് ഞാന്‍ പ്രതീക്ഷിച്ചു . കോളേജ് തികച്ചും വേറിട്ട ഒരു ലോകം ആയിരുന്നു . ജീവിതത്തിന്റെ ഒരു പുതിയ കാല ഖട്ടം അവിടെ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു . ഒരുപാട് സൌഹൃതങ്ങള്‍ ഒരു പാട് അനുഭവങ്ങള്‍ , കലഹങ്ങള്‍ അതും സൌഹൃത കലഹങ്ങള്‍ ആണ് .കൊച്ചു കൊച്ചു ഉടായിപ്പുകള്‍ അങ്ങനെ അങ്ങനെ ജീവിതം വളരെ ലാവിഷ് ആയി മുന്നോട്ടു നീങ്ങി .ഞാന്‍ അങ്ങനെ സന്തോഷത്തോടെ നടക്കുന്നത് ആ കാലത്ത് ദൈവങ്ങള്‍ക്ക് ഒട്ടും ഇഷ്ടം ആയിരുന്നില്ല എന്ന് തോന്നുന്നു . ആയിടയ്ക്കാണ് ഞാന്‍ അവളെ പരിചയ പെടുന്നത് . എന്റെ ക്ലാസ്സ്‌ മേറ്റ്‌ ആണ് പക്ഷെ ഞാന്‍ കാണാനും പരിചയപെടാനും ഒരു പാട് വൈകി . ക്ലാസ്സ്‌ തുടങ്ങി ഏതാണ്ട് നാല് മാസം കഴിഞ്ഞാണ് ഞാന്‍ അവളെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് . ഒരു നിഷ്ക്കളങ്ക ആയ പെണ്‍കുട്ടി . നാക്കിനു പണ്ടേ എല്ലില്ലത്തത് കൊണ്ട് ഉച്ചയൂണ് കഴിഞ്ഞു സ്ത്രീ സദസ്സിനു മുന്നില്‍ ഞാന്‍ അങ്ങനെ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുക്കുകയായിരുന്നു . പെട്ടെന്നാണ് വെറും വെറുതെ ഇരിക്കുന്ന അവളുടെ മുഖത്ത് കണ്ണ് ഉടക്കുന്നത് . കണ്ടിട്ട്, എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞാല്‍ പ്രതികരിക്കും എന്ന്    തോന്നിയില്ല . ചാഞ്ഞ മരമല്ലേ ഓടിക്കയരിയെക്കാം എന്ന് ഞാന്‍ അങ്ങ് കരുതി . പക്ഷെ എന്റെ ധാരണകളെ തകിടം മറിച്ച് അവള്‍ ശരിക്കും പ്രതികരിച്ചു ....!!!    @ #$ %$ #@ #$ ( എനിക്ക് കിട്ടിയ പ്രഹരം ) കടിക്കാത്ത പട്ടിയുടെ വായില്‍ കൈ തിരുകി കടി വാങ്ങുന്ന പണി .....!!എന്റമ്മോ .........!!!
                                                   ഞങ്ങളുടെ സൌഹൃതത്തിനു തുടക്കം അവിടെ നിന്നായിരുന്നു , മറ്റു സ്ത്രീ സൌഹൃതങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു, ശരിക്കും ഉറച്ചവ എന്നാല്‍ അവയില്‍ നിന്നും വ്യത്യസ്തം ആയിരുന്നു അവളോട്‌ ഉണ്ടായിരുന്ന . എന്റെ മനസ് എന്നും എനിക്ക് ശത്രു ആണ് . ചെയ്യരുത് എന്നുള്ളതെല്ലാം ചെയ്യിക്കും . ഞങ്ങളെ കുറിച്ച് കുറെ ഇല്ലാ കഥകള്‍ പ്രചരിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു . ഏതായിരുന്നു അതിന്റെ ഉത്ഭവസ്ഥാനം എന്ന് ഇന്നും എനിക്കറിയില്ല . കഥകളൊക്കെ ഞങ്ങള്‍ അറിയുന്നതും വളരെ വൈകി ആണ് . ഒരുപാട് പ്രണയ അഭ്യര്‍ഥനകള്‍ അവള്‍ക്കു വന്നു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു , എല്ലാം കിറു കൃത്യമായി എന്നോട് പറയുകയും ചെയ്യും . മറച്ചു വയ്ക്കാന്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല . പക്ഷെ ആരോടും അവള്‍ക്കു പ്രണയം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല . അതാവാംഞങ്ങള്‍ക്കിടയിലെ സൌഹൃതത്തെ എല്ലാവരും പ്രണയം ആയി കണ്ടത് . കോളേജ് കവലയില്‍ രാവിലെ ബസ്സിറങ്ങി എന്നെക്കാത്ത് നില്‍ക്കുന്ന അവളെയും ഒരുമിച്ചു നടന്നു പോകുന്ന ഞങ്ങളെയും ആരാണിങ്ങനെ പിണക്കിയതെന്നു എനിക്ക് മനസിലായില്ല . പതിയെ എന്നോടുള്ള സംസാരം കുറഞ്ഞു വന്നു . ഒരു തരം ഒഴിഞ്ഞു മാറ്റം അതെനിക്ക് തങ്ങവുന്നതിനു അപ്പുറത്തായിരുന്നു , ആ അകല്‍ച്ച ഒരുപാട് നാള് നീണ്ടു നിന്നില്ല . അകല്‍ച്ച എന്നില്‍ പ്രണയത്തിന്റെ വിത്ത് പാകി . പക്ഷെ ഒരിക്കലും എനിക്കതവളോട് പറയാന്‍ പറ്റുമായിരുന്നില്ല . അത്രയ്ക്ക് ഞാന്‍ അവളെ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു അവളെന്നെയും . അകല്‍ച്ച മാറ്റാന്‍ എന്ന വ്യാജേന ആണ് ഞാന്‍ അവളോടെ എന്റെ പ്രണയം പറഞ്ഞത് കൂടുതല്‍ ഒന്നും ഞാന്‍ പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല സ്നേഹപൂര്‍വ്വം ഉള്ള ഒരു തല്ലോ ഒരു നുള്ളലോ അത്ര മാത്രം . പക്ഷെ ഒരു പാട് നാളെ മനസ്സില്‍ കൂടികിടന്നതെല്ലാം പുറത്തേക്കു വരുകയായിരുന്നു . കോളേജ് മുറ്റത്തെ കാറ്റാടി കാവിന്റെ ആളൊഴിഞ്ഞ ഒരു കോണില്‍ അവളെന്നെ കൂട്ടികൊണ്ട് പോയീ . ഞങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത്‌ എന്ന് എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു . ഒരായിരം കണ്ണുകള്‍ ഞങ്ങളെ പിന്തുടരുന്നതും അറിഞ്ഞില്ല . അവള്‍ പറഞ്ഞതൊക്കെയും എന്നില്‍ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞു മാറാനുള്ള കുതന്ത്രങ്ങള്‍ ആയിട്ടാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത് പക്ഷെ അതെല്ലാം സത്യമായിരുന്നു എന്ന് പിന്നിട് എനിക്ക് മനസിലായി . തന്റെ പ്രനയഭ്യര്ധന നിരസിച്ചതില്‍ ഇവളോട്‌ നീരസം തോന്നിയ ഏതോ ഒരുവന്‍ പറഞ്ഞിരക്കിയ എല്ലാ കഥകള്‍ ഞാന്‍ ഒഴികെ കോളേജില്‍ ഉള്ളവര്‍ എല്ലാം അറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരുന്നു . എന്റെ പേരില്‍ എന്റെ പ്രീയ ചങ്ങാതി കരയുന്നത് കണ്ടപ്പോള്‍ എനിക്ക് സഹിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല .
                                                                                     പിന്നീടുള്ള കുറച്ചു കാലങ്ങള്‍ മദ്യത്തിന്റെ ലഹരിയില്‍ ഞാന്‍ ജീവിച്ചു ഒരുപാട് സുഹൃത്തുക്കള്‍ , ഒരുപാട് ബന്ധങ്ങള്‍ , അല്പം രാഷ്ട്രീയം , അങ്ങികാരങ്ങള്‍ പക്ഷെ ഇവയൊന്നും അവളുടെ സൌഹൃതത്തിനു പകരം ആയില്ല ഞാന്‍ അപ്പോള്‍ രണ്ടാം വര്‍ഷ മലയാള സാഹിത്യ വിദ്യാര്‍ത്ഥി ആണ് . ക്ലാസ്സുകളില്‍ ഒന്നും തന്നെ കയറാന്‍ താല്പര്യം പ്രകടിപ്പിക്കാതിരുന്ന ഞാന്‍ ഉച്ച സമയങ്ങളില്‍ ഉണ് കഴിക്കാന്‍ കൃത്യമായി ക്ലാസ്സില്‍ എത്തുമായിരുന്നു . ഉച്ചയുണിനു ശേഷം അവള്‍ക്കായി പതിച്ചു കൊടുത്തിരുന്ന സമയത്തില്‍ മറ്റു സുഹൃത്തുക്കള്‍ കടന്നു വന്നു എന്റെ വളിപ്പ് തമാശകളും ലാത്തി അടിയും അവര്‍ക്ക് ആവശ്യമായിരുന്നു . പക്ഷെ ആ കാപാലിക മാരുടെ താടനത്തിനും , മദ്യത്തിന്റെ മാസ്മരികതയ്ക്കും എന്നെ വിട്ടു കൊടുക്കാതെ അവള്‍ വീണ്ടും വന്നു . നിന്റെ പ്രണയം ഞാന്‍ കാണാന്‍ വൈകിപോയീ എന്ന ആമുഖത്തോടെ . എന്റെ സന്തോഷത്തിനു അതിരില്ലായിരുന്നു . അവളുടെ പ്രണയത്തേക്കാള്‍ ഏറെ ഞാന്‍ സൌഹൃതം കൊതിച്ചിരുന്നു . ഞങ്ങളുടെ സൌഹൃത പൂര്‍ണമായ പ്രണയം അങ്ങനെ വളര്‍ന്നു പന്തലിച്ചു . ഒരുക്കലും മോട്ടിടുവാണോ പൂക്കുവാണോ ഞങ്ങള്‍ അനുവദിച്ചില്ല . ഇതൊരു തിരിച്ചറിവിന്റെ ഭലം ആയിരുന്നു . ഒരിക്കലും ഒന്നിക്കാന്‍ കഴിയില്ല എന്ന തിരിച്ചറിവിന്റെ

വീണ്ടും.......!!!!

2010-10-15T15:42:00.000+05:30

വഴി തെറ്റി വന്നതാണെന്ന് കരുതല്ലേ .....! സാഹചര്യ തെളിവുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലും വാദി ഭാഗത്തിന്റെ കടുത്ത വിമര്‍ശനത്തില്‍ കുറ്റം എല്ലാം ശിരസ്സാ വഹികെണ്ടിവന്നതിനാലും കുറച്ചു നാളത്തേക്ക് എന്റെ സിസ്റെതില്‍ നിന്നും കമ്പനി ആവശ്യങ്ങള്‍ക്ക് ഒഴികെയുള്ള വഴികള്‍ എല്ലാം അവര്‍ ആ ബൂര്‍ഷ്വാസികള്‍ അടച്ചുകളഞ്ഞു . ഇത്ര നാളും എന്റെ മനോഗതങ്ങള്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് മുന്നില്‍ തുറക്കാതെയും ഒരു ബ്ലോഗിന് പോലും കമന്റാതെയും ഞാന്‍ എന്റെ ജീവിതം തള്ളി നീക്കിയത് എങ്ങനെ ആണെന്ന് അറിഞ്ഞാല്‍ പെറ്റ തള്ള പോലും പൊറുക്കുല. എന്നാണെങ്കില്‍ ദോണ്ടേ ഈ ചേച്ചിടെ ബ്ലോഗ്‌ ( http://kattapremam.blogspot.com/ ) കണ്ടപ്പോ എന്തെങ്കിലും പറയണമല്ലോ എന്ന് കരുതി , ഓരോ അടി വരുന്ന വഴിയെ . എന്നാ പറയാനാന്നേ ....! ഞാന്‍ ആണേ ഒന്നും പറയാന്‍ പോയില്ല കിട്ടിയതും മേടിചോണ്ടിങ്ങു പോന്നു , പെണ്ണല്ലേ ഒരുവട്ടമോക്കെ ക്ഷേമിക്കം . വിശേഷങ്ങള്‍ ഒക്കെ ഒരു പാടുണ്ട് പറയാന്‍ ഞാന്‍ നാളെ വരം എന്ന് കുറച്ചു പണി ഉണ്ടേ .... ലാല്‍ സലാം സഖാവെ ലാല്‍സലാം

ഒരു ചെറിയ യാത്ര

2010-08-06T18:27:00.000+05:30

ശനിയാഴ്ച സമയം ഏകദേശം വെളുപ്പിന് 5 ആയി കാണും , ഈ മഹാനഗരത്തില്‍ വന്നതിനു ശേഷം ഞാന്‍ ആദ്യമായാണ് ഈ സമയത്ത് എഴുന്നേല്‍ക്കുന്നത്‌ . കാരണം മറ്റൊന്നുമല്ല weekend അല്ലെ ഒരു ചെറിയ outing ഞങ്ങള്‍ പ്ലാന്‍ ചെയ്തിരുന്നു . ദൂരെ എങ്ങും പോവാന്‍ പരുപാടി ഇല്ലായിരുന്നു അങ്ങനെ ആണ് ഹോഗ്ഗനക്കല്‍ പോകാം എന്നു തീരുമാനിക്കുന്നത്‌ . ഏകദേശം 130 കി . മി .ദൂരം മാത്രമേ ഇവിടെ നിന്നും അവിടെ വരെ ഉള്ളു . ഞാനും , പ്രശാന്ത്‌ , മോയിന്‍ , ഗണേഷ് ഇത്ര മാത്രം . നാലുപേര് മതി എന്നു നേരത്തെ തീരുമാനിച്ചിരുന്നു , കാര്‍ ഡ്രൈവര്‍ വാക്കുപാലിച്ചു കൃത്യം 6 മണിക്ക് തന്നെ എത്തി ചായകുടിയും മറ്റുപരുപാടികളും കഴിഞ്ഞു 7 മണിക്ക് മുന്‍പേ ഞങ്ങള്‍ പുറപ്പെട്ടു . അന്നത്തെ പ്രഭാതത്തിനു തണുപ്പ് കുറവായിരുന്നു എന്നിട്ടും ചുണ്ടില്‍ സിഗരറ്റ് എരിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു . നല്ല നീണ്ടു നിവര്‍ന്ന റോഡിലുടെ വണ്ടി അതിന്റെ പരമാവതി വേഗത്തില്‍ പായുകയാണ് . കര്‍ണാടക തമിഴ്നാട്‌ അതിര്‍ത്തിയില്‍ എത്താന്‍ അധികം സമയം വേണ്ടി വന്നില്ല
അവിടത്തെ ചെക്കിങ്ങെല്ലാം കഴിഞ്ഞു നേരെ ഞങ്ങള്‍ ഹോസുര്‍ എത്തി . അവിടെ ഉള്ള ശരവണഭവന്‍ ഹോട്ടലില്‍ കയറി പ്രഭാത ഭക്ഷണം കഴിച്ചു . പിന്നീടവിടെ നിന്നും ഒരു നീണ്ട യാത്രയായിരുന്നു . നഗരത്തിന്റെ എല്ലാ ബഹളങ്ങളില്‍ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞുള്ള ഒരു യാത്ര . ആദ്യമൊക്കെ പാത അത്രയ്ക്ക് കടിനമായിരുന്നില്ല പക്ഷെ കുറെ ചെന്നുകഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ റോഡ്‌ ഇല്ലാത്ത പോലെ ആയീ . ശരിക്കും വികസിച്ച ഒരു നഗരത്തില്‍ നിന്നും ഏറെ ദൂരെയല്ല എങ്കില്‍പോലും , ഞങ്ങള്‍ ചെന്നെത്തിയ സ്ഥലം അത്രയ്ക്ക് കുഗ്രാമം ആയിരുന്നു . നഗരത്തിന്റെ കാപട്യമോ , തിരക്കോ ഒന്നും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല . ശരിക്കും ശാന്തമായ സ്ഥലം വിജനമായി കിടക്കുന്ന കൃഷിയിടങ്ങള്‍ അങ്ങിങ്ങായി ചെറിയ കുടിലുകള്‍ . മനുഷ്യവാസം തീരെ കുറവാണെന്ന് തോന്നി അവിടമെല്ലാം കണ്ടിട്ട് . ഒറ്റപ്പെട്ടു മേയുന്ന പയ്ക്കളെയും കാണാമായിരുന്നു . നാട്ടിലെ പയ്ക്കളുടെ കഴുത്തില്‍ കയറും മണിയും ഒക്കെ ഉണ്ടാവും പക്ഷെ ഇവയ്ക്കൊന്നും ഒരു ബന്ധനവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല , സ്വച്ചന്ദമായി അവ മേയുന്നു . യാത്ര മുന്നോട്ടു പോവുന്തോറും പറ്റം പറ്റമായി കുട്ടികള്‍ പോവുന്നത് കണ്ടു തുടങ്ങി പക്ഷെ അടുത്തെങ്ങും സ്കൂള്‍ കണ്ടില്ല കുറെ ദൂരെ ചെന്നപ്പോഴാണ് ഒരു സ്കൂള്‍ കണ്ടത് അവിടെയ്ക്ക് വരാനാണ് കിലോമീട്ടരുകല്‍ക്കപ്പുരം മുതല്‍ കുട്ടികള്‍ നടക്കുന്നത് അവര്‍ക്കുസഞ്ചരിക്കാന്‍ സ്കൂള്‍ ബസ്സോ മറ്റു വാഹനങ്ങളോ ഒന്നും ഉണ്ടായതായി കണ്ടില്ല .

യാത്ര മദ്ധ്യേ

യാത്ര പിന്നെയും മുന്നോട്ടു തന്നെ , പോവുന്തോറും എനിക്ക് അത്ഭുതം ഏറി വന്നു കാരണം പാത വിജനമാണ് ഒരു മനുഷ്യ ജീവിയെ പോലും കാണാനില്ല . ഞങ്ങള്‍ക്കപ്പോഴേക്കും ദാഹിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു രാവിലെ ആയിരുന്നതിനാല്‍ ഒന്നും വാങ്ങിയിരുന്നില്ല . അവിടെ നിന്നും കുടിക്കാന്‍ വെള്ളം കിട്ടുമോ എന്നു എനിക്ക് സംശയമായിരുന്നു പക്ഷെ അധിക ദൂരം പോവേണ്ടി വന്നില്ല ഒരു പള്ളിയും അതിനോട് ചേര്‍ന്ന് കുറച്ചു കടകളും വീടുകളും കണ്ടു . ഒരു കടയില്‍ നിന്നും വെള്ളവും മറ്റും വാങ്ങി വീണ്ടും യാത്രയായി . പിന്നീടുള്ള യാത്ര സുഖമായിരുന്നു നേരിടേണ്ടി വന്ന ഒരേ ഒരു പ്രശ്നം ടോള്‍ പിരിവായിരുന്നു കൈ കാനിക്കുന്നവര്‍ക്കെല്ലാം 20 ഉം 30 കൊടുക്കേണ്ടി വന്നു അങ്ങനെ ഒരു തരത്തില്‍ ഞങ്ങള്‍ ഹോഗ്ഗനക്കല്‍ എത്തിച്ചേര്‍ന്നു . ആദ്യമായാണ് ഇങ്ങനെ ഒരു യാത്ര സമയം 10 നോടടുക്കുന്നതെ ഉള്ളു .. വണ്ടി ഒരടുത് പാര്‍ക്ക്‌ ചെയ്തു ഡ്രൈവറിനെ വിളിച്ചപ്പോള്‍ വരുന്നില്ല എന്നു പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് ഞങ്ങള്‍ നടക്കാന്‍ തുടങ്ങി , അപ്പൊ മുതല്‍ക്കേ ആള്‍ക്കാര്‍ വന്നു എന്തൊക്കെയോ ചോദിക്കുന്നുണ്ട് കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് കാര്യം മനസിലായത് പുഴമീന്കിട്ടും അത് വേണോ എന്നാണ് ചോദിക്കുന്നത് അതിനൊന്നും പിടികൊടുക്കാതെ മുന്നോട്ടു...........! കണ്ടു മുട്ടിയതെല്ലാം മലയാളികളെ ആയതില്‍ ആശ്ചര്യം ഒന്നും തോന്നിയില്ല . അവിടന്ന് നേരെ വെള്ളച്ചാട്ടം ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു . കണ്ടതെല്ലാം കണ്ണിനു കുളിരായിരുന്നു ഉടനെ രണ്ടു മൂന്ന് പെരുവന്നിട്ടു തടവാണോ എന്നു ചോദിച്ചു ഞാന്‍ അന്ധാളിച്ചു , തടവാനോ എന്തോന്ന് ....!!!! അറിയാവുന്ന തമിഴില്‍ കാര്യം തിരക്കി ഓയില്‍ മസ്സാജിംഗ് വേണോ എന്നാണ് ചോദിച്ചത് അവര്‍ക്കും പിടികൊടുക്കാതെ രെക്ഷപെട്ടു . വളഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു പോവുന്ന സിമന്റ് പാലത്തിലൂടെ കുറച്ചു നടന്നു . പാരപ്പുരത്തിട്ടു , കണ്ടാല്‍ കാട്ടുപന്നി എന്നു തോന്നിപ്പിക്കുന്ന, അണ്ണാച്ചിമാരെ തിരിച്ചും മറിച്ചും തടവുന്നു . എല്ലായിടത്തും പോലീസിന്റെ ബന്ദവസ്സുണ്ട് പുഴയിലെ വെള്ളത്തിന്‌ ഒഴുക്ക് കൂടുതല്‍ ആണ് അതുകൊണ്ട് നിയന്ദ്രണം ഏര്‍പെടുതിയിരിക്കയാണ് എന്നു പിന്നീടു അറിയാന്‍ കഴിഞ്ഞു

നടത്തം ഒരു തൂക്കു പാലതിനടുത്തെത്തി അവിടെ ഒരാള്‍ക്ക് 5 രൂപ വീതം കൊടുക്കേണ്ടി വന്നു പാലം കയറി ഇറങ്ങി നിറയെ പാറക്കുട്ടങ്ങള്‍ . ഒരു ചേട്ടന്‍ വന്നു മീന്‍ വേണോ എന്നുചോദിച്ചു വേണ്ട എന്നു പറഞ്ഞപ്പോള്‍ , ഇപ്പോ പിടിച്ചു വറുത്തു തരാം എന്നായി അയാള്‍ . എങ്കില്‍ ആയിക്കളയാം എന്നായി ഞങ്ങള്‍ . ഒരു വലയും എടുത്തു അയാള്‍ പാറയില്‍ ചവിട്ടി വെള്ളച്ചാട്ടത്തിനു താഴേക്കു പോകുന്നത് ഞങ്ങള്‍ക്ക് കാണാമായിരുന്നു . വല വീശി നാല് കണമ്പ് കിട്ടി എന്ത് രസം ഉള്ള കാഴ്ച . അപ്പൊ തന്നെ അതിനെ കൊന്നു വൃത്തിയായി കഴുകി മുളകും മസാലയും ഒക്കെ പുരട്ടി എണ്ണയില്‍ വറുത്തു തന്നു . അത് കഴിഞ്ഞു നടത്തം ഒരു കുളിക്കടവില്‍ എത്തി . അങ്ങോട്ട്‌ കടക്കുന്നതിനും പണം കെട്ടേണ്ടി വന്നു മോയിന്‍ അവിടെ ഇറങ്ങി കുളിച്ചു . ഞങ്ങള്‍ അത് നോക്കി കരയില്‍ ഇരുന്നു .

നല്ല തിരക്കുണ്ടായിരുന്നു അവിടെ പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും കുളിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു അവിടെയും തിരുമ്മാന്‍ സദാസന്നധരായി ആളുകള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു . മലയാളിയുടെ ആധിപത്യം അവിടെയും ഉണ്ടായിരുന്നു . കോളേജ് വിദ്യാര്‍ഥികള്‍ ആണ് കൂടുതലും . തട്ടിയും മുട്ടിയും അവരങ്ങനെ നീങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു അധികം ഒഴുക്കും ആഴവും ഇല്ലാത്ത ഒരിടത്ത് കുറച്ചു പെണ്‍കുട്ടികള്‍ കുളിക്കുന്നു . ഞങ്ങള്‍ അവിടെ നിന്നും പ്രധാന വെള്ളച്ച്ചാട്ടതിനടുതെക്കു നീങ്ങി . അങ്ങോട്ട്‌ നീങ്ങും തോറും ഒരു ചാറ്റമഴയുടെ പ്രതീതി ഉണ്ടായിരുന്നു മരത്തിന്റെ ഇലകളില്‍ നിന്നും വെള്ളത്തുള്ളികള്‍ താഴേക്ക്‌ വീണുകൊണ്ടിരുന്നു . ഉഗ്രമായ ശബ്ദത്തോടെ പുഴവെള്ളം മലയിടുക്കുകളില്‍ പതിക്കുന്ന കാഴ്ച ഏറ്റെ രസം ഉള്ളതായി തോന്നി നിമിഷനെരതിനുള്ളില്‍ തന്നെ ഞങ്ങളുടെ ഡ്രസ്സ്‌ എല്ലാം നനഞ്ഞു കുതിര്‍ന്നു . ആകാഴ്ച കുറെ നേരം നോക്കി കണ്ടു കൊതി തീരാതെ ഞങ്ങള്‍ തിരിഞ്ഞു . കാരണം അപകട സാദ്യത ഏറെ ഉണ്ടായിരുന്നു . അവിടന്ന് നടന്നു വട്ടവഞ്ചിക്കാരുടെ അടുതെത്തി പുറപ്പെടുമ്പോള്‍ ഏറ്റവും പ്രതീക്ഷ അതായിരുന്നു . പക്ഷെ അതെല്ലാം അസ്ഥാനത്താക്കി വെറും അഞ്ചു നിമിഷം കൊണ്ട് ഒരു ചെറിയ ഒഴുക്ക് തുഴഞ്ഞു തീര്‍ത്തു . പുഴയില്‍ ക്രമാതീതമായി വെള്ളം പോങ്ങിയതിനാല്‍ ബോട്ടിംഗ് നിര്‍ത്തി വച്ചിരിക്കയായിരുന്നു . മനസില്ല മനസ്സോടെ ഞങ്ങള്‍ തിരികെ പോരാന്‍ ഒരുങ്ങി സമയം ഏകദേശം 3 ആയിട്ടെ ഉള്ളു . പിന്നീടൊരിക്കല്‍ കൂടെ വരാം എന്നതീരുമാനത്തില്‍ ഞങ്ങള്‍ തിരികെ പോരാന്‍ തുടങ്ങി ഹോഗ്ഗനക്കലിന്റെ ഓര്‍മയ്ക്കായി കുറച്ചു സടനങ്ങളും വാങ്ങി ഞങ്ങള്‍ തിരികെ പുറപെട്ടു ശബ്ദായമാനമായ മഹാ നഗരത്തിലേക്ക്

http://www.youtube.com/watch?v=O-h9HUOZJ9A&feature=player_embedded#!

നഷ്ട പ്രണയം. 3

2010-07-27T18:48:00.000+05:30

                                                   പ്രണയം അത് പറഞ്ഞറിയിക്കാന്‍ പറ്റാത്ത ഒരു വികാരമാണ് . അത് ഒരാള്‍ക്ക് ഒരാളോട് മാത്രം തോന്നുന്ന ഒന്നല്ല , മറിച്ച് എപ്പോഴും മനസ്സില്‍ തിങ്ങി നില്‍ക്കുന്ന ഒരു സര്‍ഗ്ഗ സമ്പന്ന ........!.എന്റെ മൂന്നാമത്തെ പ്രണയം തുടങ്ങുന്നത് പതിയെ തണുത്ത് തുടങ്ങിയ ഒരു നവംബര്‍ മാസത്തിലാണ് . അന്ന് വര്‍ഷത്തില്‍ ഒരുക്കല്‍ മാത്രം വര്‍ണ വസ്ത്രങ്ങള്‍ ഉപയോഗിക്കാന്‍ അനുവാദമുള്ള ദിവസം ആയിരുന്നു . രാവിലെ ഉണ്ടായ ആഹോഷവും ഉച്ച ഊണിന്റെ ആലസ്യവും പേറി പതിവ് വായീ നോട്ടത്തിനിരങ്ങിയതായിരുന്നു ഞങ്ങള്‍ . നടത്തത്തിനിടയില്‍ എവിടേയോ എന്റെ കണ്ണുടക്കി.
                                        അവളെ ഞാന്‍ ആദ്യമായി കാണുകയാണ് . +1 ക്ലാസ്സ്‌ തുടങ്ങി ഏകദേശം ഒരു മാസത്തിനുള്ളില്‍ എല്ലാവരെയും കണ്ടു കഴിഞ്ഞിരുന്നു . പക്ഷെ ഇവള്‍ ആരാലും ശ്രേധിക്കപ്പെടാതെ ഇത്രയും നാള്‍ .......! പരിചയപ്പെടാന്‍ ഒരുപാട് സമയം വേണ്ടി വന്നില്ല ഞാന്‍ പരിചയ പെടുമ്പോള്‍ അവള്‍ കരയുകയാണ് .ആരുടെയോ ഒരു കുത്തുവാക്കില്‍ അവള്‍ അത്രയും വേദനിക്കുന്നതില്‍ ഞാന്‍ ഏറെ ഖേദിച്ചു ആ മകരത്തില്‍ തന്നെ ഞാന്‍ അവളോട്‌ എന്റെ പ്രണയം അറിയിച്ചു , ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവള്‍ എന്നെ കടന്നു പോയീ . പിറ്റേന്ന് കാണുമ്പോള്‍ പറയും എന്നാണ് ഞാന്‍ കരുതിയത്‌ പക്ഷെ അന്നെന്നല്ലേ പിന്നെ അവള്‍ അതിനെ കുറിച്ച് സംസാരിച്ചില്ല അപ്പോഴൊക്കെയും അവളെന്റെ സുഹൃത്തായി തുടര്‍ന്നു. എനിക്ക് സംശയമായി ഇനി വേറെ വല്ല ബന്ധവും ഉണ്ടോ ...? പക്ഷെ അതെന്റെ തെറ്റിദ്ധാരണ മാത്രം ആയിരുന്നു . ഒരു പാവം കുട്ടി ആയിരുന്നു അവള്‍ സ്കൂള്‍ ജീവിതം ഒരു മഠത്തില്‍ കഴിച്ചു അവിടെനിന്നും ഞാന്‍ പഠിച്ചിരുന്ന സ്കൂളില്‍ +2 പഠിക്കാന്‍ എത്തി , അവള്‍ക്കത് തികച്ചും പുതിയ ലോകം ആയിരുന്നു എന്തൊക്കെയോ ആകര്‍ഷണീയത അവളില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്തായിരുന്നു എന്നെനിക്കറിയില്ല . കാലം അതിന്റെ ഇഷ്ടത്തിന് നീങ്ങി ഞാനും അതിനൊപ്പം പോയീ . അവളോടുള്ള പ്രണയം അപ്പോഴും ബാക്കി ആയിരുന്നു .
                                                    +2   ക്ലാസ്സ്‌ തുടങ്ങി അതികം വയ്കാതെ ഞാന്‍ വീണ്ടും അവളോട്‌ കാര്യം പറഞ്ഞു . പക്ഷെ അന്നവള്‍ എന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു അതെനിക്ക് പുതിയ ഉണര്‍വ് തന്നു . എന്റെ ക്ലാസ്സില്‍ ഇരുന്നു നോക്കിയാല്‍ അവളെ കാണാമായിരുന്നു . ആയിടക്കാണ്‌ ക്ലാസ്സ്‌ ടീച്ചര്‍ പുതിയ നിയമ നടപടികള്‍ കൊണ്ട് വന്നു . ഞാന്‍ പണ്ടേ ബാക്ക് ബഞ്ചു കാരനയിരുന്നല്ലോ . ടീച്ചര്‍ ആദ്യം ക്ലാസ്സ്‌ നമ്പര്‍ അനുസരിച്ചിരുത്തി ഞാന്‍ ആരാമാനയിരുന്നു രണ്ടാമത്തെ ബഞ്ചില്‍ ഒന്നാമത് വന്നു ആദ്യത്തെ പിരിയഡ് കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ തന്നെ ഞാന്‍ ചാടി ബാക്കില്‍ വന്നു എനിക്കവളെ കാണണമെങ്കില്‍ ബാക്ക് ബഞ്ചില്‍ ഇരിക്കണം . എന്നെ അവിടെ പിടിച്ചിരുത്താനായി ഇടയ്ക്കിടെ അവളുടെ കടമിഴികള്‍ എന്നെ നോക്കുമായിരുന്നു .പക്ഷെ ടീച്ചര്‍ പിന്നേം പുലിയായി ബാക്കിലെ ബഞ്ചില്‍ നിന്നും എന്നാ മാത്രം പൊക്കി മുന്നില്‍ കൊണ്ട് പോയീ മാതാ , പിതാ , ഗുരു ദൈവം എന്നായത് ടീച്ചറുടെ ഭാഗ്യം . സത്യത്തില്‍ ടീച്ചര്‍ എന്റെ നല്ലതിന് വേണ്ടി ആണ് അങ്ങനെ ചെയ്തത് കാരണം ഞാന്‍ ആകാലത്ത്‌ കുറച്ചു പടിച്ചുതുടങ്ങിയിരുന്നു . വൈകാതെ ഞാന്‍ പിന്നിലേക്ക്‌ വിടവാങ്ങി .വീണ്ടും പൂരവാതികം ശക്തിയോടെ അവളെ കണ്ടു തുടങ്ങി ...... അങ്ങനെ ഞങ്ങളുടെ ജൂനിയര്‍ കുട്ടികളെ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്ന ദിവസം വന്നെത്തി . അതിരാവിലെ ക്ലാസ്സില്‍ എത്തി വേണ്ട ഒരുക്കങ്ങള്‍ എല്ലാം കഴിച്ചു ഏകദേശം 10 മണിയോടെ ഞങ്ങള്‍ അടുത്തുള്ള ഒരു ഷാപ്പില്‍ പോയി എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ആദ്യത്തെ കള്ളുകുടി ആയിരുന്നു അത് . ഹ ഹ എന്ത് സുഖമുള്ള കുടി , തിരിച്ചു ക്ലാസ്സില്‍വന്നപ്പോള്‍ പരുപാടികള്‍ ഒക്കെ തുടങ്ങി ഞങ്ങള്‍ സ്റ്റേജില്‍ കയറി ഒരു ഡാന്‍സും കളിച്ചു . അപ്പോഴേക്കും വയറ്റില്‍ കിടന്നു കള്ളു മൂത്തിരുന്നു താഴെ ഇറങ്ങി എല്ലാവരും കൂടെ ക്ലാസ്സ്‌ റൂമില്‍ ചെന്ന് കിടന്നു . അതികനേരം അവിടെ കിടക്കേണ്ടി വന്നില്ല എങ്ങനെ അറിഞ്ഞു എന്നൊന്നും അറിയില്ല ഒരുപറ്റം ടീച്ചര്‍മാര്‍ ഞങ്ങളുടെ റൂമിലേക്ക്‌ ഇടിച്ചു കയറി ആര്‍ക്കും പുറത്തിറങ്ങാന്‍ പറ്റാത്ത അവസ്ഥ . കള്ളിന്റെ വീര്യം കൊണ്ടാണോ എന്തോ എനിക്ക് ലെവലേശം പേടിതോന്നില്ല അവര്‍ ഓരോരുത്തരെ ആയി മണത്തു നോക്കി . ഭാഗ്യം എന്നെ മനതുനോക്കിയ സര്‍ കല്ലുകുടിചിരുന്നോ എന്നാണെന്റെ സംശയം പുള്ളിക്കാരന് മണം കിട്ടില്ല ദൈവമേ ഇതെന്തു കളി എന്നു ഓര്‍ത്തു പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോ അതാ നില്‍ക്കുന്നു അവള്‍ ഒരു പറ്റം കുട്ടികളുടെ കൂടെ . അന്ന് എന്റെ അഞ്ചു ചങ്ങാതിമാര്‍ ഒരാഴ്ചത്തേക്ക് പുറത്താക്കി . ആ സ്കൂളിന്റെ ചരിത്രത്തില്‍ ആദ്യമായി വെള്ളമടിച്ചതിന്റെ പേരില്‍ പുറത്താക്കപെടുന്നവര്‍ എന്ന പേര് അങ്ങനെ അവര്‍ക്ക് കിട്ടി
                                              പക്ഷെ അസന്നമയെ ദുര്‍വിധി എന്നെ വെറുതെ വിട്ടില്ല മറ്റുകുട്ടികള്‍ എല്ലാവരും തന്നെ എന്നെ കുടിയന്മാരെ നോക്കുന്ന പോലെ നോക്കാന്‍ തുടങ്ങി . പലരും മിണ്ടാതെ ആയീ , ടീച്ചരന്മാര്‍ ഞങ്ങളുടെ മുന്നില്‍ കരഞ്ഞു ശരിക്കുമുള്ള സ്നേഹം അന്ന് എനിക്ക് ബോധ്യമായി . കുറച്ചു ദിവസങ്ങള്‍ക്കുശേഷം , എന്റെ കൂട്ടുകാര്‍ വന്നു കഴിഞ്ഞു , ഞാന്‍ അവളെ കാണാന്‍ ചെന്നു . ഞാന്‍ വിളിച്ചിട്ട് അവള്‍ അറിയുന്ന ഭാവം പോലും കാണിച്ചില്ല ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഞാന്‍ തിരികെ പോന്നു . വൈകുന്നേരം സ്ക്കൂളുവിട്ടു പുറത്തിറങ്ങിയ എന്റെ മുന്നില്‍ അവള് വന്നു . എന്നെയും കൂട്ടി ഗ്രൗണ്ടില്‍ ഉള്ള പുളിമര ചുവട്ടില്‍ ചെന്നിരുന്നു , അവള്‍ അന്ന് പറഞ്ഞതൊന്നും എനിക്ക് ഓര്‍മയില്ല പക്ഷെ നിറഞ്ഞൊഴുകിയ രണ്ടു കണ്ണുകള്‍ മറക്കാന്‍ എനിക്ക് കഴിയുന്നില്ല , ഇത്രമാത്രം കരുതല്‍ എനിക്ക് മേല്‍ അവള്‍ക്കുണ്ടാവും എന്നു ഞാന്‍ ഒരിക്കല്‍ പോലും കരുതിയിരുന്നില്ല പക്ഷെ അവളുടെ മനസ്സില്‍ ഞാന്‍ എന്തെല്ലാമോ ആയിരുന്നു . അത് മനസിലാക്കി കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ എനിക്ക് അവളോട്‌ പ്രണയം അല്ല ഒരു തരം ആരാധനയാണ് തോന്നിയത് . എന്റെ പേരില്‍ മറ്റുകുട്ടികള്‍ അവളെ കളിയാക്കിയിരുന്നു .ഒരിക്കലും അതിനെ ചോദ്യം ചെയ്യാന്‍ അവള്‍ എന്നെ അനുവദിച്ചില്ല . ആയിടയ്ക്ക് അവളോട്‌ പലരും പ്രണയ അഭ്യര്‍ഥന നടത്തി , പിന്നിട് ഞാന്‍ അറിഞ്ഞു എന്റെ പേര് പറഞ്ഞാണ് അവള്‍ അതെല്ലാം ഒഴിവാക്കിയതെന്ന് . ഹോ അങ്ങനെ എങ്കിലും അവള്‍ക്കെന്നോട് പ്രണയം ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നറിഞ്ഞതില്‍ എനിക്കിപ്പോഴും ഒരു സന്തോഷം ഉണ്ട് . പക്ഷെ ശരിക്കും അത് പ്രായത്തിന്റെ ചപലത മാത്രം ആയിരുന്നു എന്നു എനിക്കിപ്പോ മനസിലാവുന്നു . അന്ന് അവള്‍ക്കു കുറച്ചുകൂടെ പക്വത വന്നിരുന്നു അതാണ് അവള്‍ എന്റെ പ്രണയത്തെ കാണാതെ നടന്നത് , ഒരിക്കലും ഒരു കൂടിച്ചേരല്‍ ഉണ്ടാവില്ല എന്നു ഒരുപക്ഷെ അവള്‍ക്കു മനസ്സിലയിരുന്നിരിക്കാം .
                                                          കാലത്തിന്റെ വണ്ടിക്കു വീണ്ടു വേഗത കൂടി കണ്ടും കാണാതെയും പറഞ്ഞും പറയാതെയും ഞങ്ങളുടെ നാളുകള്‍ നാടിന്‍റെ നടുവേ ഓടി അവസാന പരീക്ഷയും കഴിഞ്ഞു ഞങ്ങള്‍ പിരിയുമ്പോള്‍ പറയുവാന്‍ ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല   കാണാം എന്നോ കാണില്ലെന്നോ വിളിക്കമെന്നോ വിളിക്കില്ലെന്നോ , എഴുതമെന്നോ എഴുതില്ലെന്നോ , ഒന്നും ഞങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ പറഞ്ഞില്ല . പക്ഷെ ഒന്നരിയാമായിരുന്നു ഞങ്ങള്‍ പിരിയുകയാണ് എന്റെ മനസ്സില്‍ അപ്പോഴും പ്രണയം ബാക്കി നില്‍ക്കുകയായിരുന്നു . അതൊരു   ഏപ്രില്‍ മാസം ആയിരുന്നു പിന്നീടു ഞങ്ങള്‍ പതിയെ പുതിയ മേച്ചില്‍ പുറങ്ങള്‍ തേടി യാത്രയായി ..! ഈപ്പോള്‍ വര്‍ഷങ്ങള്‍ ഏറെ കഴിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞ ദിവസം അവളുടെ വീടിന്റെ കുറച്ചു അടുത്തുള്ള റോഡില്‍ കൂടെ എനിക്ക് യാത്ര ചെയ്യേണ്ടതായി വന്നു അവളുടെ വീടിനു മുന്നില്‍ അന്നൊരു പന്തല്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു യാത്രയുടെ തിരക്കൊക്കെ കഴിഞ്ഞു വീട്ടില്‍ എത്തിയ ഞാന്‍ അവളുടെ നാട്ടുകാരനായ സുഹൃത്തിനെ വിളിച്ചു കാര്യം അന്വേഷിച്ചു അപ്പോള്‍ അറിഞ്ഞു അവളുടെ കല്യാണ നിശ്ചയത്തിനു വേണ്ടിയിട്ട പന്തലായിരുന്നു അതെന്നു . ഇപ്പോല്‍ അവളുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞു എനിക്ക് ക്ഷണം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല . 6 വര്‍ഷം ഒരുപാട് ദൈര്ഖ്യമുള്ള കാലഖട്ടമാണ് . അത് വളരെ കൂടുതല്‍ ആണ് ഒരാള്‍ക്ക് ഒരാളെ മറക്കാന്‍ , മറന്നിട്ടുണ്ടാവണം .... അല്ലാ    !!!! ഒര്ത്തിട്ടിപ്പോ എന്തിനാ   . ഹാ ഹാ ഹാ അങ്ങനെ ഒക്കെ ആണ് പ്രണയം

വീണ്ടും

2010-07-15T20:35:00.000+05:30

ഹാ ......! കുറെ നാളായി ഇതിലെ വന്നിട്ട് , എന്താന്നറിയില്ല മനസ് വല്ലാതെ കൈമോശം വന്നിരിക്കുന്നു . എന്ത് കൊണ്ടെന്നു ഞാന്‍ ഇതു വരെ ചിന്തിച്ചില്ല , എന്തിനാ പിന്നെ വട്ടുപിടിക്കും . ഈ കാലയളവില്‍ ഞാന്‍ കുറെ സിനിമകള്‍ കണ്ടു പഴയതും പുതിയതും നല്ലതും ചീത്തയും അങ്ങനെ അങ്ങനെ കുറെ എണ്ണം . കുറെ ബുക്കുകള്‍ വായിച്ചു , വൈക്കം മുഹമ്മദു ബഷീറിന്റെ ബുക്കുകള്‍ ആണ് കൂടുതലും വായിച്ചിരുന്നത് ഇപ്പോല്‍ അത് മാറുന്നു മാധവികുട്ടിയുടെ പുസ്തകങ്ങലോടാണ് പ്രേമം . കഴിഞ്ഞ ദിവസം ഞാന്‍ ഒരെണ്ണം പണം മുടക്കി വാങ്ങി . അപ്പൊ ഒന്നും തോന്നിയില്ല എങ്കിലും ഇപ്പോ അതൊരു അത്ഭുതം ആയി തോന്നുന്നു . ഇത്രയും നാളത്തെ യാത്രയില്‍ എനിക്ക് ഒന്നുമായി തീരാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല , എന്നാല്‍ ഇനി എങ്ങനെ ആയിരിക്കും എന്നു പ്രവചിക്കാനും വയ്യ . ആരുടെയൊക്കെയോ ഔധര്യത്തിന്റെ പേരില്‍ ഞാന്‍ എവിടെ വരെ എത്തി . അതോക്കെപോവട്ടെ വെറുതെ സെന്ടിമെന്‍സ് ആവും വേണ്ട അത് മറന്നു കളഞ്ഞേക്ക് . സിനിമ കണ്ട കൂട്ടത്തില്‍ കുറച്ചു പഴയ - സഞ്ചാരം എന്നുപേരുള്ള - സിനിമ കണ്ടു . സ്വവര്‍ഗ്ഗ അനുരാഗത്തെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന ഫിലിം ആണ് . ഒരുപാടു പേരൊന്നും ശ്രേദ്ധിക്കാതെ പോയ ഒന്നായിട്ടാണ് ഞാന്‍ പിന്നെ അറിഞ്ഞത് . പക്ഷെ നല്ല ഒരു പ്രമേയം പക്ഷെ അതിനെ തീരെ ചെറുതാക്കി കളഞ്ഞു എന്നു എനിക്ക് തോന്നി . ഒരുപ്പാട്‌ നക്ഷ ശോഭ ഒന്നുമില്ലെങ്കില്ലും സ്ഥിരബുദ്ധിക്ക് മനസിലാവുന്ന രീതിയില്‍ അതിനെ അവതരിപ്പിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞു എന്നതില്‍ വളരെ സന്തോഷം . ഇന്നത്തെ മനുഷ്യ സമൂഹത്തിനുള്ള ഒരു വെല്ലുവിളി എന്നുപറയാന്‍ പറ്റില്ല എന്നാലും ഒരു ചെറിയ ചോദ്യം അതില്‍ അവശേഷിക്കുന്നുണ്ട് . ഇന്നലെ അര്‍ജന്റീനയില്‍ സ്വവര്‍ഗ്ഗ വിവാഹം നിയമവിധേയമാക്കി . ഒരുപക്ഷം എതിര്‍ക്കുന്നു എങ്കിലും ഭൂരിപക്ഷവും ഇതിനെ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു . നമ്മുടെ നാട്ടിന്‍പുറവും ഇതുപോലെ മാറണം എന്നൊന്നും ഞാന്‍ പറയുന്നില്ല . പക്ഷെ മാറ്റേണ്ട ഒരുപാട് കാര്യങ്ങളെ ഞാന്‍ ഉള്‍പെടുന്ന സമൂഹം വച്ചുപോരുപ്പിക്കുനുണ്ട് .
അവശ്യം ഇല്ലാത്ത കാര്യത്തിനും ഇടപെടുന്ന നമ്മള്‍ ചിലപ്പോള്‍ ആവശ്യം ഉള്ള കാര്യങ്ങള്‍ വരുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഒന്നും അറിഞ്ഞില്ലേ രാമനാരായണ എന്നാ രീതിയില്‍ നോക്കി നില്‍ക്കാറുണ്ട് . കഴിഞ്ഞ ദിവസം നടന്ന ചില സംഭവങ്ങള്‍ അതിനുള്ള ചെറിയ ഉദാഹരണങ്ങള്‍ ആണ് . ഒന്ന് രാത്രി ബസ്സില്‍ യാത്ര ചെയ്ത ഒരു സ്ത്രീയെ കയരിപിടിച്ച ഒരു യുവാവിനെ അവര് തന്നെ അടിചിട്ടു , മറ്റുള്ള യാത്രക്കാര്‍ എല്ലാം ഒരു സിനിമ കാണുന്ന ലാഖവത്തില്‍ അതിനെ നോക്കി ഇരുന്നു . മറ്റൊന്ന് കൊച്ചിയില്‍ റോഡില്‍ കൂടെ നടന്നു പോയ സ്ത്രീയെ മാന്യന്‍ എന്നു തോന്നിക്കുന്ന ഒരുവന്‍ കയരിപിടിച്ചു അതിനെ ചോദ്യം ചെയ്ത അവരെ മര്‍ദിച്ചു അവശയാക്കി . അതുകാണാന്‍ അവിടെ കൂടിയവരോടു പോലീസ് എന്തെ നിങ്ങള്‍ തടഞ്ഞില്ല എന്നു ചോദിച്ചപ്പോള്‍ , ഭാര്യയും ഭര്‍ത്താവും തമ്മിലുള്ള വഴക്കാണ് എന്നു കരുതി എന്നായിരുന്നു മറുപടി . ഇതിനൊരു മറുപുറം കൂടെ ഉണ്ട് , വഴിയില്‍ തലചുറ്റി വീണ ആരു യുവതിയെ കുറേപേര്‍ ചേര്‍ന്ന് ആശുപത്രിയില്‍ എത്തിച്ചു . പ്രഥമ ചികിത്സയ്ക്ക് ശേഷം സ്വബോധം വീണ്ടെടുത്ത അവരോടു സുഖ വിവരം അന്വേഷിച്ച ഒരാളോട് അവര്‍ പറഞ്ഞതിപ്രകാരം ആണ് , നിങ്ങള്‍ എന്നെ ഇവിടെ വരെ കൊണ്ടുവന്നത് എന്നെ രക്ഷിക്കനല്ലല്ലോ എന്റെ അവിടയും എവിടയും ഒക്കെ പിടിക്കാന്‍ അല്ലെ ..? എന്നു . ആര്‍ക്കു സഹിക്കാന്‍ കഴിയും ഈ മറുപടി ...! നമ്മള്‍ മാറേണ്ടിയിരിക്കുന്നു ഒരിക്കലും ആരെയും കണ്ടു പഠിക്കാന്‍ ഞാന്‍ പറയില്ല കാരണം നമുക്ക് നമ്മളെ ആയി തീരാന്‍ കഴിയൂ . ബിന്‍ ലാദന് ഒരിക്കലും മഹാത്മാ ഗാന്ധി ആവാന്‍ കഴിയില്ല . ഞാന്‍ ഇന്നു നല്ലത് മാത്രമേ ചെയ്യു എന്നു തീരുമാനിച്ചു ഇറങ്ങുന്ന ദിവസം ആയിരിക്കും ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ കള്ളത്തരം ചെയ്യുന്നത് . എല്ലാവരെയും ഉദ്ദേശിച്ചു പറഞ്ഞതല്ല . ചിന്തിക്കണം നല്ലതുപോലെ എല്ലാത്തിനെ പറ്റിയും അല്ലാതെ വിശാലമായ ഒരു മനസിനെ ചെറിയ ഒരു കൂട്ടില്‍ തലച്ചിടുക അല്ല വേണ്ടത് ഞാനി പറയുന്നതൊക്കെ നെഗറ്റീവ് സെന്‍സില്‍ എടുക്കരുത് എന്നു അപേക്ഷ , നിര്‍ത്തട്ടെ , ശുഭരാത്രി

ഒരു മദ്യപാന കാലം

2010-07-05T00:57:00.000+05:30

ഏകദേശം ഒരാഴ്ച കാലമായീ ഞാന്‍ മദ്യപാനം തുടരുന്നു . എല്ലാദിവസവും നല്ല സുഖം ആണ് , എല്ലാം മറന്നു മനസ്സ് നൂല് കെട്ടാത്ത പമ്പരം പോലെ പറക്കുകയാണ് . എങ്ങോ നഷ്ടമായി തുടങ്ങിയ സൌഹൃതങ്ങള്‍ അതിനുമപ്പുറം ഞാന്‍ എന്റെ എല്ലാം പങ്കുവച്ച എന്റെ പ്രണയം . ജീവിതം അങ്ങനെ ഒക്കെയാണ് കറുത്തതും വെളുത്തതും ആയ ഒരുപാട് കാര്യങ്ങള്‍ പ്രധാനം ചെയ്യുന്നു . പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയത് മദ്യപാനം ആണ് ഓള്‍ഡ്‌ മങ്ക് എന്ന വിലകുറഞ്ഞ മധ്യം ആണ് ഞങ്ങള്‍ കഴിക്കുന്നത്‌ അത് തരുന്നത് സുഖമല്ല ഒരു തരാം ഒളിച്ചോട്ടം ആണെന്ന് ഞാന്‍ ഇപ്പോ മനസിലാക്കുന്നു . എന്നുവരെ തുടരും എന്നു എനിക്ക് അറിയില്ല , പക്ഷെ മനസ് നിര്‍ത്താന്‍ സമ്മതിക്കുന്നില്ല . ഇന്നു ഞാന്‍ ഒരു കഥ കേട്ടു . മദ്യപാനത്തിന്റെ ദൂഷ്യ ഭലങ്ങള്‍ പേറി ആശുപത്രിയുടെ അത്യാഹിത വിഭാഗത്തില്‍ എത്തിപെട്ട ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ കഥ . എന്തിനായിരുന്നു തുടങ്ങിയതെന്നോ എപ്പോഴാണ് തുടങ്ങിയതെന്നോ അറിയില്ല .അതിനൊരിക്കലും സന്തോഷ പര്യവസാനി ആയിരിക്കുവാന്‍ കഴിയില്ല എന്നു ഞാന്‍ തിരിച്ചറിയുന്നു പോകട്ടെ എന്തിനു വേണ്ടി ആണ് എന്നൊന്നും അറിയില്ല പക്ഷെ തുടരുന്നു . ഒരു സുഖം ഉള്ള തുടര്‍ച്ച ഹ ഹ മതി സമയം ഒരു പാടായി ഞാന്‍ ഉറങ്ങട്ടെ ശുഭരാത്രി

അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല ഞാന്‍

2010-05-21T20:24:00.000+05:30

എവിടെയോ നഷ്‌ടമായ പ്രണയ വര്‍ണങ്ങള്‍ കൈ നഖങ്ങളാല്‍ എന്നെ കുത്തി നോവിക്കവേ - പ്രീയ പ്രണയിനി നിന്നെ കണ്ടു കൊതി തീരും മുന്നേ , പ്രണയിച്ചു തീരും മുന്‍പേ , സ്നേഹിച്ചു തുടങ്ങും മുന്‍പേ - നിന്നിലേക്ക്‌ വരുവാന്‍ ഞാന്‍ ഇതാ ഒരുങ്ങുകയയീ . നീയില്ലാതെ ഒരു മാത്ര എനിക്ക് ജീവിക്കാനാവില്ല എന്തെ നീ എന്നെ തനിച്ചാക്കി പോയീ നീ എന്നെ അത്രയ്ക്ക് സ്നേഹിചിരുന്നില്ലേ . എന്നിട്ടും..............................................!!!!!!!

ഒരു മാത്ര നിനക്ക് പറയാമായിരുന്നു എനിക്ക് പോകുവാന്‍ സമയമായീ എന്നു . പക്ഷെ നീ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല . പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍ നമുക്കൊരുമിച്ചു യാത്രയകാമായിരുന്നു . നീയുള്ള ലോകം എനിക്കെന്നും സന്തോഷം നിറഞ്ഞതായിരിക്കും , നീയിതരിയുന്നുവേ എന്നറിയില്ല . പ്രീയെ ഞാനും വരുകയാണ് നിന്നരുകിലേക്ക് ............!!!!!!

നഷ്ട പ്രണയം തുടര്‍ച്ച

2010-05-17T14:28:00.000+05:30

അങ്ങനെ ആ ദിവസം കൊഴിഞ്ഞു വീണു മറുപടി കിട്ടാതെ നീറുന്ന ഹൃദയവുമായീ ഞാന്‍ വീട്ടിലേക്കു പോയീ . എന്നെ കൊതുപ്പിക്കാന്‍ എന്നവണ്ണം അവള്‍ അന്നും എന്നെ കടന്നു പോയീ , പക്ഷെ അവളില്‍ ഒരു ഭാവ ഭേദവും കണ്ടില്ല .....! എന്റെ മനസ്സില്‍ എവിടേയോ ഒരു ആന്തല്‍ അനുഭവപെട്ടു പിറ്റേന്ന് സ്കൂളില്‍ എത്തി ആദ്യമേ എന്റെ ചങ്ങാതിയെ കണ്ടു , അവന്‍ ആകെ വല്ലാതെ ഇരിക്കുന്നു . ഞാന്‍ കാര്യം ചോതിച്ചു അപ്പോഴാണ് അവന്‍ ഇന്നലെ നടന്ന കാര്യംപറയുന്നത് . ഒരാളുടെ ചങ്കിലേക്ക്‌ തുരുമ്പ് പിടിച്ച കത്തി കുത്തി ഇറക്കി പിന്നെ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ഇട്ടു തിരിച്ചാല്‍ എങ്ങനെ ഇരിക്കും അതായിരുന്നു എന്റെ അവസ്ഥ . അവള്‍ക്കു ആളു മാറി പോയി പോലും അവളെ കാണാന്‍ ഞാന്‍ പോകുമ്പോള്‍ അവനെയും കൂട്ടാറുണ്ട് അതുമല്ല അവള്‍ക്കു കത്ത് കൊടുത്തത് അവനാരുന്നു അതില്‍ പേരും വച്ചിരുന്നില്ല സത്യത്തില്‍ അവള്‍ കരുതിയത്‌ അവനാണ് അവളെ പ്രേമിക്കുന്നത് എന്നാണ് . .....................പോയ അണ്ണാന്‍ എന്നു കേട്ടിട്ടുണ്ടോ ? അതാരുന്നു എന്റെ അവസ്ഥ . അവരുടെ പ്രണയം അങ്ങനെ തളിര്‍ത്തു തുടങ്ങി . ങ്ഹാ .......! അവളെ എനിക്ക് വിധിച്ചിട്ടില്ല എന്നു കരുതി ഞാന്‍ ആശ്വസിച്ചു . പക്ഷെ കാലങ്ങള്‍ കടന്നു പോയീ ആ പ്രണയത്തിനു ആയുസ്സ് കുറവായിരുന്നു . മാസങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം അത് പൊട്ടി ഹി ഹി ....... എനിക്ക് സന്തോഷം ആയീ . പിന്നീട് ഞാന്‍ അവളെ മറന്നു പക്ഷെ വീണ്ടും കണ്ടു മുട്ടേണ്ടി വന്നു
+2 അഡ്മിഷന്‍ നടക്കുന്ന സമയം , ഞാന്‍ മഹാ അലമ്പനും പഠന കാര്യത്തില്‍ പിന്മുരക്കാരനും ആയതിനാല്‍ അഡ്മിഷന്‍ കിട്ടാന്‍ നന്നേ കഷ്ടപെട്ടു . അങ്ങനെ അത് നേടി ക്ലാസ്സില്‍ ചെല്ലുമ്പോള്‍ അതാ അവളവിടെ ഇരിക്കന്നു . ഇതിനിടയില്‍ ഞങ്ങള്‍ ചങ്ങാതി മാരായി കഴിഞ്ഞിരുന്നു . പിന്നീടുള്ള എന്റെ സൌഹൃതങ്ങളില്‍ ആദ്യം പറയാവുന്ന പെണ്‍ പേര് അവളുടെതാണ് . എന്റെ നല്ല സുഹൃത്ത് ആയിരുന്നു അവള്‍ . ഏറെ തവണ ഞങ്ങള്‍ ഒരുമിച്ചു സ്കൂളില്‍ പോയി വന്നിട്ടുണ്ട് . ഒരു പാട് കാര്യങ്ങള്‍ പങ്കുവച്ചിട്ടുണ്ട് പക്ഷെ അപ്പോഴൊക്കെ ഒന്നും ഞാന്‍ അവളെ പ്രേമിച്ചിട്ടില്ല , പ്രേമിചിരുന്നെങ്കില്‍ എനിക്കൊരു കാമുകിയെ കിട്ടിയേനെ പക്ഷെ ഇത്ര നല്ല ഒരു ചങ്ങാതിയെ എനിക്ക് നഷ്ടമാവുമായിരുന്നു . ഇന്നു ഞാന്‍ അവളെ ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ പക്ഷെ ഒരു ചെറിയ നീറ്റല്‍ മനസിലുണ്ടാവുന്നു ചിലപ്പോള്‍ ഒരു തുള്ളി കണ്ണുനീര്‍ പോടിഞ്ഞെക്കം . ഇനി ഒരിക്കലും ഒരു വഴി വാക്കിലും ഞാന്‍ അവളെ കാണില്ല , ഒരിക്കലും സംസാരിക്കില്ല , കാരണം ഈ കഴിഞ്ഞ മകര തണുപ്പില്‍ അവള്‍ എവിടെയ്ക്കോ യാത്രയായീ ആരോടും പറയാതെ , ഒരു വാക്കുപോലും ഉരിയാടാതെ അവള്‍ പോയീ . ഇപ്പോല്‍ എന്റെ ചങ്ങാതിക്ക് കൊടുക്കാന്‍ പ്രാര്‍ത്ഥനകള്‍ മാത്രം ബാക്കി , എവിടെ ആയിരുന്നാലും നിന്റെ ആത്മാവ് സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കട്ടെ
പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നു നിന്റെ ആത്മാവിനു വേണ്ടി ...........................!!

ഒരുപടി മുന്നേ നമ്മള്‍ ചിന്തിച്ചു നടപ്പിലാക്കെണ്ടിയിരുന്ന കുറച്ചു കാര്യങ്ങള്‍

2010-05-13T18:59:00.000+05:30

   എത്രപേര്‍ ഇതു വായിക്കും , വായിച്ചാല്‍ തന്നെ ഇതില്‍ പറയുന്ന പോലെ ഒക്കെ ചെയ്യുമോ എന്നറിയില്ല എന്നിരുന്നാലും ചിന്തിക്കുക എങ്ങോട്ടാണ് നമ്മള്‍ പോകുന്നത് , അവസാനം എന്തായിരിക്കും പക്ഷെ ഓര്‍ക്കുക നമ്മള്‍ ഒരുപാടു വൈകിപോയീ ...........................!

§ÄáÕæø æµÞI æÕÏßÜÞÏßøáKßÜï §JÕÃ  ÎÜÏÞ{ßµæ{ æÉÞUß‚Äí. æµÞ¿á¢ºâ¿ßW ÎÈá×cÈá¢ ¼àÕ¼ÞÜB{á¢ æÉÞUçÜxá ÕÞ¿ß ÕàÃá. µã×ß µøßEáÃBß. ¼ÜÞÖÏB{ßW ¼ÜÈßøMá ÎáXæÉKæJAÞ{á¢ Õxß.

®LáæµÞIÞÃá çµø{ÎßBæÈ Äà‚â{ÏßÜÞµáKæÄKá¢ §ÄßæÈLÞÃá ÉøßÙÞøæÎKá¢ µÞÜÞÕØí@Þ ÉÀÈ ø¢·æJ dÉÎá¶æø Ø¢Øí@ÞÈ ÄÜØí@ÞÈJí  ²Kß‚ÃßÈßøJß ÎÜÏÞ{ ÎçÈÞøÎ çºÞÆß‚á. çµø{JßÈá çÎæÜÏáIÞÏßøáK É‚Mßæa µá¿ ÈNZ Îáùß‚áÈàAáKÄÞÃí §ÄßÈá dÉÇÞÈ µÞøÃæÎKí ¥ÕV ¯µØbøJßW ÉùEá. ¿ÞV çùÞÁáµ{á¢ çµÞYdµàxá¢ æÉøáµßÏÄá¢ §JßøßÎáxæJ ÎHáµâ¿ß ææ¿ÜáµZæµÞIá Îâ¿ßÏÄá¢ ²ÞçøÞ ÕV×Õá¢ ¥Fá Üf¢ ÕÞÙÈBZ çùÞÁßÜßùBáKÄá¢ ¥Õ ¥LøàfJßçÜAá É¿VJáK µÞVÌY ÁçÏÞµíææØÁáæÎÞæA çµø{æJ æÉÞUßAáKá.

çùÞÁá¢ æµGß¿Õá¢ ÕIßµ{á¢ çÕæIKáÕÏíAÞX ÈÎáæA{áMÎÜï. Éçf ¥ÕÏíAá ÄÃáMßæa µá¿ Éß¿ßÏíAÞX ÄÃW ÎøBZ ÈGáÕ{VJÞX ÈÎáæAçL Î¿ß? ²øá ÜßxV æÉçd¿ÞZ µJáçOÞZ 2.36 µßçÜÞd·Þ¢ µÞVÌY ÁçÏÞµíææØÁí ÉáùJáÕß¿áKá. ²øá çÄAáÎøJßÈá ÕV×¢ 55 µßçÜÞd·Þ¢ µÞVÌYÁçÏÞµíææØÁí ¦·ßøÃ¢ æº‡ÞÈÞµá¢.  ¥ÄáæµÞIí §ì ºâ¿á µáùÏíAÞX..... ²øá ÎøæÎCßÜá¢ È¿áµ, ÈNáæ¿ ÍâÎßAí  ²øá µá¿Éß¿ßAáµ

  µÞÜÞÕØí@ÞÎÞxJßæa ÍÏÞÈµÎÞÏ ÍÕß×cJáAæ{ çµø{¢ Îá¶ÞÎá¶¢ µIáÄá¿BßæÏKá¢ §ì ÈßÜ Äá¿VKÞW ÎÜÏÞ{ßÏáæ¿ ¼àÕßÄ¢ ¥GßÎùßAæM¿áæÎKá¢ ÕßÜÏßøáJW. µÞÜÞÕØí@ÞÎÞxæJÏá¢ ¦ç·Þ{ÄÞÉÈæJÏá¢µáùß‚á ÎÜÏÞ{ ÎçÈÞøÎ Ø¢¸¿ßMß‚ ÕßÆ·íÇøáæ¿ µâGÞÏíÎÏßÜÞÃí çµø{¢ µøáÄßÏßøßçAI µæIJW ÉCáÕÏíAæMGÄí.

1995ÈáçÖ×ÎÞÃí çµø{Jßæa ÄÞÉÈßÜÏßW æÉæGKáU ÕVÇÈ Äá¿BßÏÄí. ÎÝAÞÜ¢ ÎÞùßÏÄá ÈæN ÆáøßÄJßÜÞAß; ¥µÞÜÎÝÎâÜ¢ µã×ß ¥ÕÄÞ{JßÜÞÏß; ØâøcÄÞÉçÎxá ÎÜÏÞ{ßAá æÉÞUáKá. §æÄÜïÞ¢ ¦ç·Þ{ÄÞÉÈJßæa Éß¿ÜßAáÕ‚á øfæM¿ÞX µÝßÏßæÜïKá µâGÞÏíÎ ²ÞVÎæM¿áJß.

  Äßøß‚ùßÕáµZ
çµø{Jßæa µÞÜÞÕØí@ÞÎÞxæJAáùß‚á ÕßÆ·íÇøáæ¿ Ø¢¸¢ ÎâKá ÎÃßAâùßÜÇßµ¢ ²Kß‚ßøáKá ºV‚æºÏíÄçMÞZ ÕßçÏÞ¼ßMßÜïÞæÄ ®Jßç‚VK Èß·ÎÈBZ ²çGæùÏÞÃí. ÈNáæ¿ ÈÞ¿á ÎÞùßJá¿BßæÏKí ¥ÕV ¦ÃÏß¿áKÄßBæÈ:

1. ÈNáæ¿ È·øB{ßÜá¢ d·ÞÎB{ßÜá¢ ²øáçÉÞæÜ ºâ¿í ©ÏøáKá. ÆßÕØæJ ÉøÎÞÕÇß ºâ¿á µâ¿áçOÞZÄæK µáùE ºâ¿ßW µáùÕá¢ Ø¢ÍÕßAáKá. ¥ÄÞÏÄí, 24 ÎÃßAâùßÈáUßW ºâ¿ßÜáIÞµáK ¥Lø¢ ÕVÇß‚ßøßAáKá. ØÎàµãÄ µÞÜÞÕØí@ ®K ÈNáæ¿ ¥ÙCÞø¢ §Èß ©çÉfßAáµ.
2. ºâ¿áµÞÜJá ÈNáæ¿ ¼ÜÞÖÏB{ßæÜ ¼ÜÈßøMí ÉÝÏµÞÜæJAÞZ ÍàµøÎÞ¢ÕßÇ¢ ÄÞÝáKá. ÕøZ‚Ïáæ¿ ÄàdÕÄ ÕÜïÞæÄ µâ¿ß.
3. µ¿ÜßæÜ ¼ÜÈßøMí ©ÏøáµÏá¢ ©MáæÕU¢ ÈÆßµ{ßçÜAá¢ Öái¼ÜÞÖÏB{ßçÜAá¢ µ¿KáµÏùáµÏá¢ æº‡áKá.
4. çµø{JßæÜ ºßÜ dÉçÄcµ §¿B{ßæÜ ºâ¿í Ø¢Øí@ÞÈJßæa æÉÞÄá ¥ÕØí@ÏßWÈßKá ÎÞùß øIá Áßd·ßÏá¢ ÎâKá Áßd·ßÏáæÎÞæA ÕVÇß‚á.
5. ÉÝÏ çøÞ·BZ ÉÜÄá¢ §ÜïÞÄÞÏß. µâ¿áÄW ¥Éµ¿µÞøßµ{ÞÏ ÉáÄßÏ çøÞ·BZ æÉÞGßMáùæM¿áKá.
6. ÎÝÏáæ¿ ØÎÏ¢ ÎÞùß; ¥{ÕßÜá¢ ÎÞx¢.
7. æµÞÄáµáçÉÞæÜÏáU ÉÜ ¼àÕßµ{áæ¿Ïá¢ çÎ‚ßWØí@Ü¢ ÎÞùß.
8. ØØcB{áæ¿ ÉâÕß¿Üá¢ ÉøÞ·ÃÕá¢ ¥ÄáÕÝß ÈßÜÈßWMá¢ ¥Éµ¿JßW. ²ì×ÇØØcBZAá¢ Íà×Ãß.
9. ÎÈá×cæa µVÎçÖ×ßÏßW §¿ßÕí. ºâ¿ßæÈ çÈøß¿ÞX µâ¿áÄW ©ìV¼¢ çÕIßÕøáKá. ¥Äá ÎÜÏÞ{ßÏáæ¿ ¼àÕßÄæ‚ÜÕá¢ µâGß.
10. §øáÉÄá ÕV×JßÈßæ¿ çµø{¢ ¥Äßæa ¦µÞÖçJAá ÄUßÕß¿áK µÞVÌY ææÁ ²ÞµíææØÁßæa ¥{ÕßW ÕÜßÏ ÕVÇÈ. 1990W 240 ÉßÉß®¢ ¦ÏßøáKá çµø{JßæÜ µÞVÌY ææÁ ²ÞµíææØÁí ÕÎÈæÎCßW, §çMÞZ ¥Äí 285 ÉßÉß®¢ ¦Ïß.

  ®BæÈ Äà‚â{ÏßÜÞÏß?
¥Løàf ©ì×íÎÞÕßæÜ µáÄß‚áºÞGJßÈí ®ÜïÞÕøá¢ ²KÞ¢ µÞøÃÎÞÏß µIÄí ÈNáæ¿ ÙøßÄçÎÜÞMí ÈÞ¢ÄæK Îáùßæ‚ùßÏáKÄÞÃí. É‚Mßæa µ¿ ÉùßAáKÄá ÉÜ øàÄßÏßÜÞÃí. ÎøcÞÆæµG ÕÈÈÖàµøÃÎÞÃá Îá¶cÕßÜïX. ÉÞÜAÞGá¢ ÉáÈÜâøá¢ §¿áAßÏßÜá¢ çµø{JßæÜ Îxí ¯Äá Øí@ÜæJAÞ{á¢ ºâ¿á µâ¿ßÏÄßÈá µÞøÃ¢ ÕÈÎù ÕàIáÕßºÞøÎßÜïÞæÄ Îáùßæ‚ùßEÄáÎâÜ¢ ÄÎßÝíÈÞ¿ßæa ÕøI µÞÜÞÕØí@ §ì Øí@ÜB{ßçÜAá µ¿KáµÏùßÏÄÞÃí. ÉÞÜAÞGí ÉµW 12 ÎÃßAá¢ ÎâKáÎÃßAáÎß¿ÏßW ÉÞ¿JßùBÞX ÉxÞJ øàÄßÏßW ºâ¿á µâ¿ß §ì çÕÈWAÞÜJí.

§¿ÈÞGßÜá¢ ÄàødÉçÆÖJá¢ Ø¢ÍÕß‚Äá ÎæxÞKÞÃí. §Õß¿B{ßW ¿ÞV çùÞÁáµ{á¢ çµÞYdµàxí æµGß¿B{á¢ æÉøáµß. µùáMí Øâøcæa ºâ¿á µâ¿áÄÜÞÏß ¦·ßøÃ¢ æº‡áµÏá¢ ¥çÄ ¥{ÕßW ºáxáÉÞ¿ßçÜAá dÉØøßMßAáæÎKÄáÎÞÃí ¿ÞV çùÞÁáµZ æÉøáµßÏÄáæµÞIáU µáÝM¢. çµÞYdµàxí æµGß¿B{á¢ §çÄ øàÄßÏßWÄæK æÉøáÎÞùá¢. çùÞÁáµ{á¢ æµGß¿B{á¢ ÕçKÞæG. Éçf, ¥ÕÏíAáçÎçÜ É‚ßÜµ{áÎÞÏß ÎøBZ ÄÜÏáÏVJß ÈßKÞW ÎÄß. Éçf, §Õßæ¿ æºÏíÄÄá ÎøBZ æÕGßÈàAßÏáU ÕßµØÈÎÞÃí.

ØâøcÄÞÉæJ dÉÄßËÜßMßAáK çµÞYdµàxí æµGß¿B{ÞÃá ÈÞ¢ ÄàVJÄí. ¥LøàfJßçÜAá µÞVÌY ææÁ ²ÞµíææØÁí É¿VJßÕß¿áKÄßW ÎÜÏÞ{ßµ{áæ¿ ÕÞÙÈçdÉÎ¢ ºßÜïù ÉCÜï ÕÙßAáKÄí. ²øá ÕV×¢ çµø{JßW ¥FáÜf¢ ÕÞÙÈB{ÞÃá ÈßøJßÜßùBáKÄí. ²øá ÜàxV æÉçd¿ÞZ µJáçOÞZ 2.36 µßçÜÞ µÞVÌY ææÁ ²ÞµíææØÁí ¦Ãí ¥LøàfJßçÜæAJáKÄí. §ì µÞVÌY ææÁ ²ÞµíææØÁí ÕÜßæ‚¿áçAI ÎøB{ÞµæG, ÆßÕçØÈ µáùEáÕøáKá. ºâ¿á¢ ÕøZ‚Ïá¢ µâ¿ßÏçÄÞæ¿ ÌÞAßÏáU µÞ¿á¢ ÈÖßAáKá. µÞGáÄàæµÞIá ÎÞdÄ¢ ÕV×¢ 3817 æÙµí¿V ÕÈ¢ ÈÖßAáKáæÕKÞÃá ÕÈ¢ÕµáMßæa µÃAí.

ÎÞÜßÈc¢ ºàE{ßÏáçOÞÝáIÞµáK Îàæ@ÏíX ÕÞÄµ¢ µÞVÌY ææÁ ²ÞµíææØÁßæÈAÞZ ÕßÈÞÖµøÎÞÃí. ÎHßæa ÈÈÕá ÈßÜÈßVJáKÄßW çµø{¢ ÕX ÉøÞ¼ÏÎÞÏß. µáKáµZ §¿ß‚áÈßøJß, ÉÞ¿BZ ÈßµJßÏçMÞZ æÕU¢ Ø¢ÍøßAÞX §¿ÎßÜïÞÄÞÏß.

ÕàGáÎáxBZ ÎáÝáÕX µÜïá¢ ææ¿Üá¢ ÉÄß‚á ØßÎaßGí ©ùMß‚í ²øáÄáUß æÕU¢çÉÞÜá¢ ÎHßçÜAßùBÞæÄÏÞAß. ËÜ¢, çÕÈW Äá¿BáçOÞZÄæK ÎHá ºáGáæÉÞUÞX Äá¿Bß. çµø{JßW ÕX ÕcÕØÞÏBæ{ÞKáÎßÜïÞJÄßÈÞW ¥LøàfÎÜßÈàµøÃ¢ µáùÕÞæÃæKÞøá ÕÞÆÎáIí. §Äá æÉÞUÏÞÃí. ÕcÞÕØÞÏßµ ©WÉKB{áæ¿ ¯xÕá¢ ÕÜßÏ ©ÉçÍÞµíÄÞAæ{K ÈßÜÏíAí ÎÞÜßÈcBæ{ÜïÞ¢ ÕKáçºøáKÄá ÈÎáAß¿ÏßWÄæKÏÞÃí.

ÎÝAÞÜ¢ çÎÏßWÄæK Äá¿Bß. ÎÝ ÉÜçMÞÝá¢ dÉ{ÏÎÞÏß. çÕÈÜÞæÃCßW ¥ÄßçÕÈÜá¢. Õß×áÕßÈá ÉâçAI æµÞKµZ µá¢ÍJßÜá¢ ÎàÈJßÜá¢ ÉâÕßGá. ©‚ÏíAá ÉÞ¿Já ÉÃßæÏ¿áAÞÈÞÕÞæÄ ÉÃßAÞV ÄÃÜáçÄ¿ß µøµÏùß. æÄÞG¿áJ dÉçÆÖB{ßWçÉÞÜá¢ ÕcÄcØíÄ µÞÜÞÕØí@æÏK ÕßºßdÄÎÞÏ dÉµãÄßdÉÄßÍÞØJßÈá¢ çµø{¢ ØÞfc¢ÕÙß‚á.

ÉøßØí@ßÄßÕßÈÞÖÕá¢ ØâøcøÖíÎßµ{ßæÜ ÄÞÉÕcÄcÞØÕá¢ ØÎádÆÞLVÍÞ·æJ dÉÕÞÙB{á¢ ¥oßÉVÕÄØíçËÞ¿ÈB{á¢ ÙøßÄ·ãÙ ÕÞÄµB{áæ¿ ¥ÎßÄÎÞÏ ÉáùLUÜá¢ ¦ç·Þ{ÄÞÉÈJßÈí §¿ÏÞAßæÏKá¢ §Äí ²¿áÕßW µÞÜÞÕØí@Þ ÎÞxJßÈí §¿ÏÞAßæÏKáÎÞÃá ÕßÆ·íÇøáæ¿ ÎÄ¢. ÕcÕØÞÏ ÕßÉïÕJßÈáçÖ×¢ ÙøßÄ·ãÙ ÕÞÄµB{áæ¿ ¥ÎßÄÎÞÏ ÉáùLUÜÞÃá ÄÞÉÈßÜ ÕVÇßAÞX §¿ÏÞAßÏæÄKá  ÕßÆ·íÇV ºâIßAÞGáKá.

  ¨ ºâ¿ßÈí çµø{¢ ¯Äá µá¿ Éß¿ßAÃ¢?

  1. Îø¢
ÎøBZ ÈGá ÍâÎßAá ÄÃÜß¿áµÏÞÃí ÕVÇß‚áÕøáK ºâ¿ßæÈ çÈøß¿ÞÈáU ËÜdÉÆÎÞÏ ÎÞV·¢. ÄÞÉØLáÜßÄÞÕØíÅ ÈßÜÈßVJÞX ÎøBZAá µÝßÏá¢. ²øÞZAí ²øá Îø¢ ®K ÄøJßW ÕàGáÕ{MßW Îø¢ È¿Þ¢. ºâ¿ßæÈ æºùáAÞÈá¢ ÎæHÞÜßMá Ä¿ÏÞÈá¢ ¼ÜØ¢øfÃJßÈá¢ Îø¢ ÎÄß. ÎøBZ µÞVÌY èÁ ²ÞµíæØÁí ¦·ßøÃ¢ æº‡áKÄßÈÞW ¥Løàf ÎÜßÈàµøÃ¢ µáùÏíAÞ¢. ²øá ÜàxV æÉçd¿ÞZ µJáçOÞZ 2.36 µßçÜÞd·Þ¢ µÞVÌY èÁ ²ÞµíèØÁÞÃá ÉáùJáÕß¿áKÄí. ²øá çÄAáÎøJßÈí 55 µßçÜÞd·Þ¢ µÞVÌY èÁ ²ÞµíèØÁí ¦·ßøÃ¢ æº‡ÞX µÝßÏá¢. ÕãfÈßøµ{áæ¿ µàÝßÜÞÏßøßAÃ¢ æµGß¿BZ. ¥BæÈæÏCßW ºâ¿á µáùÏá¢. çùÞÁáµ{áæ¿ §øáÕÖB{ßÜá¢ ÎøBZ ÈGáÕ{VJß çùÞÁßÈá ÄÃÜß¿Ã¢. µùáJ dÉÄÜ¢ æÉæGKá ºâ¿ÞÕá¢. §Äá Ä¿ÏÞX ÎøB{áæ¿ ÄÃÜßÈá µÝßÏá¢. èºÈÏßW çùÞÁáµ{áæ¿ §øáÕÖB{ßÜá¢ ÎàÁßÏÈßÜá¢ ÎøBZ ÈßVÌtÎÞAßÏßGáIí. §Äá ÎÞÄãµÏÞAÞ¢.

D ÕcµíÄßµZ æºç‡IÄí:
ÕãfèJ È¿Üá¢ ÉøßÉÞÜßAÜá¢ µ¿ÎÏÞÏß ØbàµøßAÃ¢. ÍâÎßÏáæ¿ ÍÞÕßAá¢ ÎÈá×cµáÜJßæaÏá¢ ¼àÕ¼ÞÜB{áæ¿Ïá¢ ÈßÜÈßWMßÈá¢çÕIß ÈNáæ¿ ØWAVÎÎÞÏß §ÄßæÈ µÞÃÃ¢.

D ØíÅÞÉÈB{á¢ dÉØíÅÞÈB{á¢ æºç‡IÄí:
¥ÏWAâG¢, µá¿á¢ÌdÖà, ùØßÁaíØí ¥çØÞØßçÏ×ÈáµZ, Øíµâ{áµZ, çµÞ{¼áµZ ®KßÕæÏˆÞ¢ ÎøBZ È¿ÞÈá¢ ÉøßÉÞÜßAÞÈá¢ ÎáçKÞGá ÕøÃ¢. ÄçgÖ ØbÏ¢ÍøÃ ØíÅÞÉÈB{áæ¿ dÖiÏá¢ ¨ Õß×ÏJßW ©IÞµÃ¢. ØíÅÞÉÈB{áæ¿ ÄøßÖáÈßÜB{ßW ÎøBZ ÈGáÕ{VJÃ¢.

D ØVAÞV æºç‡IÄí: ÕãfèJµZ ÕßÄøÃ¢ æº‡Ã¢. ²øÞZAí ²øá Îø¢ ®K ÄøJßW çÕÃÎßÄí. ÎøBZ ®BæÈ ÉøßÉÞÜßAÃ¢ ®KÄßæÈAáùß‚á ØKi Ø¢¸¿ÈµZAá¢ ÕßÆcÞVÅßµZAá¢ ÉøßÖàÜÈ¢ ÈWµÃ¢. 74,000 æÙµí¿V ÄøßÖáÍâÎßÏáUÄá ÕÈÕWAøßAÃ¢. È·ødÉçÆÖB{ßæÜ ²ÝßE ØíÅÜB{ßW ÎøBZ ÈGáÕ{VJÃ¢.

  2. ÎHí
ÎHßæa ¨VM¢ ÈßÜÈßVJÞX ÕàGáÕ{MßW Ø¢ÕßÇÞÈÎáIÞAÃ¢. ÉáøÏß¿JßW ÕàÝáK ÎÝæÕU¢ ÉáùçJAí ²ÝáAßA{ÏøáÄí. ¥ÄßæÈ ÎHßW ÄÞÝÞX ¥ÈáÕÆßAÃ¢.

D ÕcµíÄßµZ æºç‡IÄí: Îáx¢ çµÞYdµàxí æºÏíÄí æÕU¢ ÎHßW ÄÞÝáKÄßÈá Ä¿TÎáIÞAøáÄí. ÕàGáÕ{MßW ÕàÝáK æÕU¢ ²Üß‚áçÉÞµÞæÄ Ä¿EáÈßVJÃ¢.

D ØVAÞV æºç‡IÄí: ÈßVÎÞÃJßÈí ¥ÈáÎÄß ÈWµáK ¸GJßWÄæK ÎÝæÕU¢ ÎHßW ÄÞÝÞX Ø¢ÕßÇÞÈ¢ ©æIKí ©ùMáÕøáJÃ¢.

  3. ÈàVJ¿¢
ÄHàVJ¿B{á¢ µIWAÞ¿áµ{á¢ Ø¢øfßAÃ¢. ÈàVJ¿B{ßæˆCßW ÎÝæÕU¢ ÍâÎßÏßW ÈßWAßˆ. ÎWØcØOJßæa ÈßÜÈßWMßÈá µIWAÞ¿áµZ ¥ÈßÕÞøcÎÞÃí. ÎWØcBZ µIWAÞ¿áµ{ßÜÞÃá ÎáGÏß¿áKÄí. µIÜáµZ ÈÖß‚ÞW 75% ÎWØcØOJá µáùÏá¢.

D ÕcµíÄßµZ æºç‡IÄí: µIÜßæa ÉøßØíÅßÄßdÉÞÇÞÈc¢ Äßøß‚ùßÏÃ¢. µIW ÈÖßMßAáKÄßWÈßKá ÉßXÄßøßÏÃ¢.

D ØVAÞV æºç‡IÄí: ÄHàVJ¿BZ ÈßµJáKÄá Ä¿ÏáK ÈßÏÎ¢ µVÖÈÎÞÏß È¿MÞAÃ¢. µIW ÈÖßMßAáKÕVæAÄßæø È¿É¿ß ©ùMáÕøáJÃ¢.

  4. è¼Õµã×ß
è¼Õµã×ß ÕcÞÉßMßAÃ¢. Õà¿áµ{ßW É‚AùßçJÞGBZ ©IÞAÃ¢.

D ÕcµíÄßµZ æºç‡IÄí: øÞØÕ{dÉçÏÞ·JßÜâæ¿ÏáU µã×ßÏßWÈßKá ÉßXÄßøßÏÃ¢.

D ØVAÞV æºç‡IÄí: è¼Õµã×ß çdÉÞWØÞÙßMßAÃ¢. §ÄßÈí ¦ÈáµâÜcBZ ÈWµÃ¢.

  5. ÎÝ
ÎÝæÕUØ¢ÍøÃÕá¢ ÈàVJ¿ÉøßÉÞÜÈÕá¢ ²Kß‚á È¿JÃ¢. Ø¢ØíÅÞÈJí 65 Üf¢ µßÃùáµ{áIí. ÎÝAÞÜJá Õà¿ßæa çÎWAâøÏßW ÕàÝáK æÕU¢ µßÃxßæÜJß‚í µßÃV ùàºÞV¼í (ÎÝæÕU¢ ©ÉçÏÞ·ß‚áU ¼ÜÉøßçÉÞ×Ã¢) æºÏíÄÞW çÕÈÜßÜá¢ æÕU¢ µßGá¢. §ÄßÈá ÄÎßÝíÈÞ¿ßæÈ ÎÞÄãµÏÞAÃ¢. ¥Õßæ¿ ®ˆÞ Õà¿áµZAá¢ ¼ÜØ¢ÍøÃß ÈßVÌtÎÞÃí. ¥Fá æØaßçÜÞ ÎâKá æØaßçÜÞ ®ˆÞ¢ ¨ Ø¢ÕßÇÞÈ¢ ¯VæM¿áJÞÕáKçÄÏáUâ.

D ÕcµíÄßµZ æºç‡IÄí: ÎÝæÕU Ø¢ÍøÃJßæa dÉÞÇÞÈc¢ ©ZæAÞUÃ¢. µßÃùáµZ ùàºÞV¼í æº‡ÞÈáU Ø¢ÕßÇÞÈÎáIÞAÃ¢.

D ØVAÞV æºç‡IÄí: ÉáÄßÏ æµGß¿B{ßW ÎÝæÕUæAÞÏíJí ©ùMáÕøáJÃ¢. ®ˆÞ µßÃùáµ{á¢ ùàºÞV¼í æº‡ÞÈáU Ø¢ÕßÇÞÈ¢ ²øáAÃ¢.

  6. µá{¢
æÄÞÝßÜáùMá ÉiÄß ©ÉçÏÞ·æM¿áJß ÈÞGßæÜ µá{BZ Ø¢øfßAÃ¢. çµÞYdµàxí ©ÉçÏÞ·ß‚áU ÈßVÎÞÃ dÉÕVJÈ¢ È¿JøáÄí.

D dÉØíÅÞÈBZ æºç‡IÄí: ØKi Ø¢¸¿ÈµZ ¨ ø¢·Já dÖi ÉÄßMßAÃ¢.

D ØVAÞV æºç‡IÄí: ÄçgÖ ØbÏ¢ÍøÃ ØíÅÞÉÈBæ{ ©ÉçÏÞ·ß‚á µá{BZ Ø¢øfßAÞX È¿É¿ßæÏ¿áAÃ¢.

  7. ÕÞÙÈ¢
æÉÞÄá ·ÄÞ·Ä Ø¢ÕßÇÞÈ¢ ÖµíÄßæM¿áJß ÕÞÙÈæMøáM¢ Ä¿ÏÃ¢. ¥Fá Üf¢ ÕÞÙÈBZ ²øá ÕV×¢ ù¼ßØíxV æº‡áKáæIKÞÃá µÃAí. ÕÞÙÈæMøáM¢ Ä¿ÏÞÈáU ÕÝß æÉÞÄá ·ÄÞ·Ä Ø¢ÕßÇÞÈ¢ ÖµíÄßæM¿áJÜÞÃí. ÄßøáÕÈLÉáøJßÈá¢ µÞØVçµÞ¿ßÈá¢ §¿ÏíAá µâ¿áÄW ÉÞØFV æd¿ÏßÈáµZ ²Þ¿ßAÃ¢. µâ¿áÄW Üµí×bùß ÌØáµZ ØVÕàØí È¿JÃ¢.

D ÕcµíÄßµZ æºç‡IÄí: ÉøÎÞÕÇß æÉÞÄá ·ÄÞ·Ä Ø¢ÕßÇÞÈæJ ¦dÖÏßAáµ.

D ØVAÞV æºç‡IÄí: ÕÞÙÈæMøáM¢ ÈßÏdLßAÞX æÎçd¿Þ æd¿ÏßXçÉÞÜáU ÉiÄßµZ µâ¿áÄW ØíÅÜB{ßW È¿MÞAÞX §çMÞçÝ ¦ØâdÄÃ¢ æº‡áµ.

  8. æµGß¿¢
æµGß¿ÈßVÎÞÃ dÉçÆÖJßæa ¥{ÕßÈá ÄáÜcÎÞÏß ÎøBZ ÈGáÕ{VJáµ. ²çøAV ØíÅÜJÞÃí ²øá ËïÞçxÞ ÕÜßÏ æµGß¿çÎÞ ©IÞAáKæÄCßW ¥dÄÄæK ÄøßÖáÈßÜJá ÎøBZ È¿áµ. ÉøßØíÅßÄß ØìÙãÆ æµGß¿B{á¢ Õà¿áµ{á¢ ÈßVÎßAáµ.

D ØíÅÞÉÈBZ æºç‡IÄí: ¨ ÕcÕØíÅ ¥¢·àµøß‚í ÙøßÄÞÍ ÈßÜÈßVJÞÈÞÏß ØÙµøßAáµ.

D ØVAÞV æºç‡IÄí: ÎøBZ Èç¿I ÍâÎß µÞÃß‚áæµÞ¿áAáµ. ÎøBZ ÉøßÉÞÜßAÞX ®X¼ß²µæ{ ºáÎÄÜæM¿áJáµ.

  9. ÎÞÜßÈc¢
ËïÞxáµ{ßÜá¢ Îxá¢ ÎÞÜßÈcØ¢ØíµøÃ Ø¢ÕßÇÞÈ¢ ©ùMáÕøáJáµ.

D ÕcµíÄßµZ æºç‡IÄí: ÈNáæ¿ ÎÞÜßÈc¢ ÎxáUÕV ºáÎçAIÄÞæÃK ÇÞøÃ ÎÞxáµ. ÎÞÜßÈc¢ µÝßÕÄá¢ ÈNZÄæK Ø¢ØíµøßAáµ.

D ØVAÞV æºç‡IÄí: ËïÞxáµ{ßW ÎÞÜßÈc Ø¢ØíµøÃ Ø¢ÕßÇÞÈ¢ ©ùMáÕøáJáµ.

  10. ÉáÝ
ÈÆßµ{á¢ ¥ÕÏáæ¿ ©qÕØíÅÞÈB{á¢ Ø¢øfßAáµ. ÈÆßµ{ßæÜ ²ÝáAá ÈßÜÈßVJßÏÞçÜ ©MáæÕU¢ µÏùáKÄá Ä¿ÏÞX µÝßÏâ.

D ÕcµíÄßµZ æºç‡IÄí: ÈÆßµæ{ ÎÞÜßÈcÎáµíÄÎÞAáµ. ÎÞÜßÈc¢ ÈßçfÉßAÞÈáUÄÜï ¼ÜçdØÞÄTáµæ{Ká Äßøß‚ùßÏáµ.

D ØVAÞV æºç‡IÄí: ÎÃÜâxá¢ ÉáÝµç‡xÕá¢ µVÖÈÎÞÏß Ä¿Ïáµ. ÄçgÖ ØbÏ¢ÍøÃ ØíÅÞÉÈB{áæ¿ ØÙÞÏ¢ §AÞøcJßW ©ùMáÕøáJáµ.

  çÄAáÕßJßÈá  µ¿áJ fÞÎ¢
çµø{JßW §ÄÞÆcÎÞÏß çÄAáÕßJßÈá µ¿áJ fÞÎ¢. ¼ÈáÕøßÏßW ÎâKá ÆßÕØ¢ µÈJ ÎÝ µßGßÏÄßÈÞW ÕÈ¢ÕµáMßæa çÄAí ÉïÞça×Èáµ{ßW ÉâÕß¿W È¿KßÜï. ¥ÄáÎâÜ¢ ÕßJßÈá¢ µ¿áJ fÞÎ¢. Ø¢Øí@ÞÈ ÕÈ¢ÕµáMßW ¦ç·Þ{ ÄÞÉÈæJMxß ·çÕ×Ã¢ È¿JáK ØßØß®Ëí ÜµíÕßwV ØßBÞÃí §AÞøc¢ æÕ{ßæM¿áJßÏÄí.

çµø{JßW ÎÝ µÞÜ¢ÎÞùß æÉ‡áKÄá ÉÜ ØØcB{áæ¿Ïá¢ ÉâÕß¿ÜßæÈÏá¢ Õß{æÕ¿áMßæÈÏáæÎÞæA ÌÞÇß‚á ®Ká ÉùE ØßBßçÈÞ¿á çÏÞ¼ß‚á çÁÞ. Õß. ®Øí. Õß¼ÏÈá¢ ©ÆÞÙøÃ¢ ®¿áJáµÞGß. ÉÞÜAÞGí ÎÝ ÎÞùß æÉÏíÄÄßæa ËÜ¢ §BæÈ: æÈÜïßÈá æÕU¢ çÕI ØÎÏJá ÎÝ µßGßÏßÜï. ÈÜï ÎÝ µßGßÏçMÞçÝÞ, æÉøáµßÏÄá µ{µZ. µã×ßÈÞÖ¢ ËÜ¢. µáGÈÞGßW ÉÄßÕßÜïÞæÄ µÈJ ÎÝ µßGßÏÄá æÈÜïßæa Õß{æÕ¿áMáØÎÏJí. ¥Õßæ¿Ïá¢ ËÜ¢ µã×ßÈÞÖ¢ÄæK.

çÁÞ. ç¼ÞØí µÜïùÏíAW ²øá µÞøc¢ ÕcµíÄÎÞAß: ¥Løàf ©ì×íÎÞÕßW ÕcÄßÏÞÈÎáIÞÕáçOÞZ ææ¼ÕææÕÕßÇcJßW ÕÜßÏ ÎÞx¢ ©IÞµá¢. ºâ¿í ²øá Áßd·ß µâ¿ßÏÞWJæK æÈÜïßæa ÉøÞ·Ã¢ 25 ÖÄÎÞÈÎÞÏß µáùÏá¢. ¥øß ©WÉÞÆÈ¢ ¥dÄµIá µáùÏá¢ ®KV@¢. ¥çµbùßÏJßW §¿áK ÎWØcJßÈáçÉÞÜá¢ ¼àÕßAÞX ÉxÞJ ¥ÕØí@ÏÞÃí ºâ¿á µâ¿áKÄáÎâÜ¢ ©IÞµáµ.

2010 മേയ് 13 മലയാള മനോരമയില്‍ നിന്നും കടം കൊണ്ടത്‌

നഷ്ട പ്രണയം

2010-05-05T21:22:00.000+05:30

                                          അങ്ങനെ അവളോടുള്ള സ്നേഹത്തില്‍ കലര്‍ന്ന വേരുപ്പുമായീ ഞാന്‍ ജീവിത യാത്ര തുടര്‍ന്ന് . യാത്രയ്ക്കിടയില്‍ എപ്പോഴോ ആണ് ഒരു സൈക്കിള്‍ യാത്രക്കാരി എന്റെ മുന്നില്‍ കൂടെ പോകുന്നത് . എണ്ണ കറുപ്പും   ചുരുണ്ട മുടിയും മുക്കുത്തിയും അങ്ങനെ അങ്ങനെ വര്‍ണിക്കാന്‍ ഒരുപാടുള്ള ഒരു സുന്ദരി . എന്റെ വീടിന്നു മുന്നിലെ കാവിനടുത്തുള്ള റോഡില്‍ കൂടെ അവള്‍ എന്നും കടന്നു പോകുന്നത് സത്യത്തില്‍ ആദ്യമായാണ് കാണുന്നത് . നടന്നു സ്കൂളില്‍ പോവാറുള്ള എനിക്ക് ഒരിക്കലും അവളോടൊപ്പം എത്തിച്ചേരാന്‍ കഴിയില്ല എന്നറിയാമായിരുന്നിട്ടും ഞാന്‍ നടന്നു . ഒന്‍പതാം തരത്തില്‍ ആണ് ഞാന്‍ അന്ന് പഠിക്കുന്നത് , ഓണപരീക്ഷയുടെ സമയമായിരുന്നു അന്നും അവള്‍ എന്റെ മുന്നിലൂടെ പോയീ , പക്ഷെ ഞാന്‍ അന്നവളെ നോക്കിയില്ല പകരം അവളുടെ സൈകിളില്‍ നോക്കി അടയാളം എന്തെങ്കിലും കിട്ടിയാലോ . കിട്ടി കിട്ടി എന്റെ ഹൃദയത്തില്‍ നിന്നും എന്തോ ഒന്ന് തള്ളി പൊളിച്ചു പുറത്തേക്കു വരുന്നത് ഞാന്‍ അറിഞ്ഞു . ഹാ ഹാ അവളുടെ പേര് തന്നെ അതില്‍ എഴുതി വച്ചിരിക്കുന്നു .............? സ്കൂളില്‍ എത്തി ആദ്യം തിരഞ്ഞത് ആ സൈക്കിള്‍ ആയിരുന്നു കണ്ടു കിട്ടിയപ്പോള്‍ അതിനടുത്തായീ അവളുണ്ടായിരുന്നു . അപ്പോള്‍ അവളും ഒന്‍പതില്‍ തന്നെ ആണ് പഠിക്കുന്നത് . പരീക്ഷ കാലം കഴിഞ്ഞു സ്കൂളില്‍ ചെന്നത് എന്റെ സുന്ദരി അവിടുണ്ടല്ലോ എന്ന പ്രതീക്ഷയോടെ ആയിരുന്നു . ആദ്യ ദിവസം തന്നെ അവളുടെ ക്ലാസ്സ്‌ കണ്ടു പിടിച്ചു ,എല്ലാം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ മനസിനാകെ ഒരു പൊള്ളല്‍ എങ്ങനെ കാര്യം അവളെ അറിയിക്കും എന്നതായിരുന്നു പ്രശ്നം . ഞാന്‍ എന്റെ സുഹൃത്തിനോട്‌ കാര്യം പറഞ്ഞു . അവന്‍ പറഞ്ഞു പോയി വേറെ വല്ല പണിയും നോക്കെടാ എന്നു , നീചന്‍ അവനറിയില്ലല്ലോ എന്നിലെ കാമുകന്‍ ഇത്ര മാത്രം ഉരുകുന്നുന്ടെന്നു .പക്ഷെ പിന്നീടവന്‍ എന്റെ കൂടെ വന്നു തുടങ്ങി കാരണം അതെ ക്ലാസ്സിലെ മറ്റൊരു കുട്ടിയെ അവനു ഭയങ്കര ഇഷ്ടമായിരുന്നു
                                                                           കാലം പതിയെ നീങ്ങി തുടങ്ങി എല്ലാ ആശകളും മനസ്സില്‍ പേറി ഞാന്‍ അവളെ കാണാന്‍ വേണ്ടി മാത്രം ഞാന്‍ എന്നും സ്കൂളില്‍ പോയീ . കണ്ടു വൈകിട്ട് തിരികെ പോന്നു . ആയിടയ്ക്ക് എന്നിലെ പ്രണയ ലേഖകന്‍ വീണ്ടു ഒന്ന് ഉറക്കമുണര്‍ന്നു , എഴുതിക്കളയാം ഒരു പ്രണയ ലേഖനം . തുടങ്ങി അന്ന് രാത്രി തന്നെ എഴുതി പതിവില്ലാതെ രാത്രി ഏറെ ആയിട്ടും വിളക്കിന്റെ മുന്നില്‍ പുസ്തകവുമായി ഇരിക്കുന്ന മകനെ കണ്ടു വീട്ടുകാര് അമ്പരപ്പോടെ നോക്കി . ഇടയ്ക്ക് ആരോ പുറത്തിറങ്ങി നോക്കിയിട്ട് വന്നു പറഞ്ഞത് കേട്ടു ഇന്നു കാറ്റും മഴയും ഉണ്ടാവും എന്നു , കൊള്ളാം പെയ്യട്ടെ എന്റെ മനസിലെ പ്രണയം നാളെ ഇതു പോലെ അവളിലേക്ക്‌ പെയ്തിറങ്ങും അതിനു മുന്നേ മഴ നല്ലത് തന്നെ പക്ഷെ പുറത്തിറങ്ങിയ ഞാന്‍ കണ്ടത് നല്ല തെളിഞ്ഞ നക്ഷത്രങ്ങള്‍ ഉള്ള ആകാശം , അപ്പോഴാണ് കാര്യം മനസിലായത് , സ്കൂളില്‍ പോകുമ്പോള്‍ ബുക്ക്‌ എടുക്കയും വന്നാല്‍ ഉടന്‍ അവിടെവിടങ്കിലും വയ്ക്കുകയുമുള്ള ഞാന്‍ രാത്രി ഏറെ ആയിട്ടും ഇങ്ങനെ ഇരിക്കുന്നതിലുള്ള അത്ഭുതമാനതെന്ന് . ആരെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞു കൊള്ളട്ടെ ........സ്നേഹം പ്രതിബന്ദം അറിയുന്നില്ല
                                  പിറ്റേന്ന് പ്രഭാതം സ്കൂളില്‍ എത്തിയ ഞാന്‍ എന്റെ ചങ്ങാതിയെ വിളിച്ചു . അതൊന്നു അവള്‍ക്കു കൊടുക്കാന്‍ പറഞ്ഞു ആദ്യം എതിര്‍ത്തെങ്കിലും പിന്നീട് സമ്മതിച്ചു . ഇന്റര്‍വെല്‍ സമയത്ത് അവനതുമയീ പോയീ പെട്ടന്ന് തിരിച്ചു വന്നു . ഞാന്‍ ചോതിച്ചു ; കൊടുത്തോ
അവന്‍ ;കൊടുത്തു
ഞാന്‍ ; അവള്‍ എന്ത് പറഞ്ഞു
അവന്‍ : ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല
ഞാന്‍ : പിന്നെ

മൗനം മാത്രം ........................!!

തുടരും .........................

തുടര്‍ച്ച .....

2010-04-28T20:47:00.000+05:30

ഓര്‍മകളുടെ കുംബിളിനു ദ്വാരം വീന്നിട്ടില്ലെങ്കില്‍ ആദ്യം ഞാന്‍ പ്രണയിക്കുന്നത്‌ പത്താം വയസ്സിലാണ് . എന്റെ കൂടെ അഞ്ചാം ക്ലാസ്സുവരെ പഠിച്ച ഒരു കുട്ടി ആയിരുന്നു പ്രണയിനി , പക്ഷെ ഇന്നു വരെ അവള്‍ അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവില്ല ഞാന്‍ അവളെ പ്രണയിച്ച കാര്യം . അവിടെ നിന്നും നേരെ പോയത് ഏഴ് കിലോ മീറ്റര്‍ അകലെ ഉള്ള ഒരു പുണ്യ ഭൂമിയിലെക്കാണ്. അവിടെയാണ് എത്രയും കാലം ഞാന്‍ ജീവിച്ചത് . അഴീക്കല്‍ നിന്നും അര്‍ത്തുങ്കല്‍ എന്ന്‌ പേരുള്ള പുണ്യ ഭൂമിയിലേക്ക്‌ അടപടലെ (full family ) പറിച്ചു നാട്ടുവെങ്കിലും കുറച്ചു വേരുകള്‍ അവിടെ തന്നെ കിടന്നു - ഇപ്പോല്‍ അതെല്ലാം ഉപ്പു വെള്ളം കയറി ദ്രെവിച്ചു പോയീ - അങ്ങനെ ഇടയ്ക്കിടെ ഞാന്‍ അവിടെ പോയി വരുമായിരുന്നു .പഴയ പ്രണയം അതിനിടയില്‍ എങ്ങനെ ഒക്കെയോ കൈമോശം വന്നിരുന്നു . വര്‍ഷം മൂന്നു ഒരു ബെല്ലും ബ്രേയ്കും ഇല്ലാതെ പോയീ .ചെന്ന നാട്ടില്‍ സൗഹൃതം ഒരുപാടായെങ്കിലും പഴമയ്ക്കായിരുന്നു പുതുമ . ആയിടയ്ക്ക് അന്നാട്ടിലെ സുഹൃത്തുക്കള്‍ പഠിച്ചിരുന്ന ഒരു ട്യുഷന്‍ സെന്റെറില്‍ പോകാന്‍ ഇടയായീ . അവിടെ വച്ച് ഞാന്‍ ഒരു സുന്ദരിയെ കണ്ടു , പ്രേമം പ്രദമ ദൃശ്യ എന്ന്‌ പറയാറുണ്ടെങ്കിലും അവള്‍ക്കെന്നോട് ഒന്നും തോന്നില്ല . ഹാ ഹാ എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളെ പൂവണിയിക്കാന്‍ വന്ന സുന്ദരീ നിനക്കൊരായിരം നറുമ കുസുമ കസോട്ട പൊറോട്ട .ഹോ കാര്യങ്ങള്‍ എവിടം വരെ പോയീ ....

പക്ഷെ പഴയത് പോലെ അല്ല ഇത്തവണത്തെ പ്രണയിനി കാര്യം അറിഞ്ഞു . അറിയിച്ചു ....! ആരു ............? ഈ ഞാന്‍ തന്നെ , വേറെ ആരാ . ഒരാഴ്ച വീട്ടിലിരുന്നു ഒരു കിടിലോരെ കിടിലന്‍ പ്രേമ ലേഖനം എഴുതി അവള്‍ക്കു കൊടുക്കാന്‍ ഒരു ചങ്ങാതിയെ ഏല്‍പ്പിച്ചു - അവനെന്തയിരുന്നു ഇതില്‍ ഇത്ര താല്പര്യം എന്നിതുവരെ മനസിലായില്ല ആദ്യം കത്ത് വായിച്ചതും അവന്‍ തന്നാരുന്നു . മിടുക്കന്‍ ആ കത്തിന്റെ പകര്‍പ്പെടുത്ത് സൂക്ഷിച്ചു വച്ചിരുന്നു അത് പിന്നീടാണ്‌ ഞാന്‍ അറിയുന്നത് - പിന്നീടുള്ള എന്റെ ഓരോ നിമിഷങ്ങള്‍ക്കും ചെമ്പക പൂവിന്റെ പരിമളവും തുംബപൂവിന്റെ നൈര്‍മല്യതയും ഉണ്ടായിരുന്നു .കുറെ നാളത്തേക്ക് എനിക്ക് അങ്ങോട്ട്‌ പോകാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല . പിന്നീട് ഞാന്‍ ചെല്ലുമ്പോള്‍ ക്ലാസ്സ്‌ കഴിഞ്ഞു വരുന്നു ചങ്ങാതിയെ കണ്ടു . എന്നെ കണ്ടതും അവന്‍ ഷര്‍ട്ട്‌ ന്റെ പോക്കറ്റില്‍ കയ്യിട്ടു മുഷിഞ്ഞു ചുളുങ്ങിയ ഒരു കടലാസ് കഷണം എടുത്തു എന്റെ കയ്യില്‍ തന്നു , ആഹ ........! എനിക്കാദ്യമായി കിട്ടുന്ന മറുപടി പ്രണയ ലേഖനം ആദ്യം ഞാന്‍ അവനോടു പോകാന്‍ പറഞ്ഞു അവന്‍ പോയില്ല . ചോതിച്ചപ്പോള്‍ പറഞ്ഞു വായിച്ചിട്ട് പോകാം എന്ന്‌ . കത്ത് പൊട്ടിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു ഒട്ടിച്ചിരിക്കുന്നു ആശ്വാസം ആയീ വേറാരും വായിച്ചിട്ടില്ല ഞാന്‍ ആക്രാന്തത്തോടെ അത് പൊട്ടിച്ചു .

........(എന്റെ പേര് മാത്രം ) തനിക്കു എന്താണ് തോന്നുക എന്നെനിക്കറിയില്ല പക്ഷെ പറയാതിരിക്കാന്‍ പറ്റില്ല , എനിക്ക് തന്നെ അറിയില്ല , ഞാന്‍ ഇതു വരെ തന്നെ കണ്ടിട്ടില്ല പിന്നെ എങ്ങനെ പറയും( ഇത്രയും മാത്രം )

ഹേ സുന്ദരീ എത്രയോ തവണ ഞാന്‍ നിന്നെ കടിട്ടുണ്ട് നമ്മള്‍ സംസാരിച്ചിട്ടുണ്ട് , ഞാന്‍ അന്ന് നിന്നോട് പ്രണയം ആണെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ നീ തന്നെ അല്ലെ പറഞ്ഞത് നിനക്കതു എഴുതി വേണം എന്ന്‌ എന്നിട്ടിപ്പോ . ഏതൊക്കെ ഞാന്‍ സ്വപ്നം കണ്ടതാണെങ്കിലും ആ സ്വപ്നങ്ങളില്‍ നീയും ഉണ്ടായിരുന്നില്ലേ എന്നിട്ടും ഇങ്ങനത്തെ ഒരു മറുപടി . ചെത്ത്‌ തെങ്ങില്‍ കുടവുമായി കയറിയ ചെത്തുകാരന്‍ തെങ്ങിന്റെ അണ്ടം ഒടിഞ്ഞു താഴെ വീഴുന്ന അവസ്ഥ ആയിരുന്നു എനിക്കപ്പോള്‍ . അന്ന് മുതല്‍ ആ നാടിനോട്, എന്റെ പ്രണയത്തെ അറിയില്ല എന്ന്‌ പറഞ്ഞ സുന്ദരി സ്വച്ചന്തമായി വിഹരിക്കുന്ന ആ നാടിനോട് വെറുപ്പായീ

പക്ഷെ ഒരു കാര്യത്തില്‍ എനിക്ക് എന്നും അഭിമാനം തോന്നുന്നു .അന്ന് ഞാന്‍ എഴുതിയ കത്തിന്റെ പകര്‍പ്പ് എന്റെ സുഹൃത്ത്‌ ഒരു പെണ്‍കുട്ടിക്ക് കൊടുത്തു അവരുടെ പ്രണയം അന്ന് മുളച്ചു പതിയെ കതിരിട്ടു പിന്നെ പൂത്തു ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് പൂതുകൊണ്ടേ ഇരുന്നു കായ്ചോ ഇല്ലയോ എന്നറിയില്ല . പക്ഷെ അവരുടെ സ്വഭാവ ഗുണങ്ങള്‍ വച്ച് നോക്കുമ്പോള്‍ അതില്‍ പല കായ്കളും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടാവണം ഇതിനകം

പ്രണയ കാലം

2010-04-27T20:39:00.000+05:30

പ്രണയിക്കാത്തവര്‍ വളരെ ചുരുക്കം ആയിരിക്കും എന്നാണ് അനുഭവജ്ഞര്‍ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത് . അങ്ങനെ ഉള്ളവര്‍ ഉണ്ടെങ്കില്‍ തന്നെ അവരുടെ ഹൃദയം കല്ലുകൊണ്ടോ , മരം കൊണ്ടോ ഉണ്ടാക്കിയതായിരിക്കും എന്നും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് . എന്നാല്‍ ഇതിനോട് ഞാന്‍ യോജിക്കുന്നില്ല , കാരണം എന്റെ അറിവില്‍ പ്രണയിക്കാത്തവര്‍ അരുമില്ല്ല . ചിലപ്പോള്‍ എന്റെ വെറും തോന്നല്‍ ആവാം . ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും നല്ല കാലം പ്രണയകാലം ആയിരിക്കും എന്ന് ആരെങ്കിലും പറഞ്ഞാല്‍ ഞാന്‍ അതിനോട് നൂറ്റൊന്നു ശതമാനം യോജിക്കും . എന്റെ ജീവിതത്തില്‍ ഇന്നു വരെ ശെരിക്കും ഞാന്‍ അങ്ങനെ ആണ് . എന്ത് കൊണ്ടാണെന്ന് ഞാന്‍ വഴിയെ പറയാം

ഇത്ര നാളുമുള്ള എന്റെ ജീവിതത്തില്‍ സംഭവിച്ചതും , ഞാന്‍ കണ്ടതുമായ കുറച്ചു പ്രണയ കഥകള്‍ ഞാന്‍ പങ്കു വയ്ക്കുന്നു . എന്റെ ചങ്ങാതിമാര്‍ ഇതു വായിക്കാന്‍ ഇടയായാല്‍ ചിലപ്പോള്‍ സഭ്യമല്ലാത്ത വാക്കുകളാല്‍ എനിക്ക് മാലകെട്ടി തന്നേക്കാം കാരണം ഞാന്‍ അവരെയും കുറിച്ച് എഴുതുമല്ലോ .മിക്കവാറും കാണാനും കേള്‍ക്കാനും എന്നേക്കാള്‍ ഒരു വള്ളപ്പാടു മുന്നിലായതിനാല്‍ ചിലപ്പോള്‍ എന്റെ കുത്തുകള്‍ നന്നായി വേദനിക്കം . അതുകൊണ്ടെനിക്കെന്താ...............!!!!! മനസിനെന്തോ ഒരു പറഞ്ഞറിയിക്കാന്‍ കഴിയാത്ത ഒരു സുഖം . ഇതു പറയുമ്പോഴേ ഞാന്‍ അതറിയുന്നു അപ്പോള്‍ എഴുതിക്കഴിഞ്ഞെന്തയിരിക്കും . ഹോ എനിക്ക് മേല എന്നെ അങ്ങട്ട് കൊല്ല് ..............,സാരമില്ല ഏതൊക്കെ പിന്നീടെപ്പോഴെങ്കിലും ഓര്‍ത്തു ചിരിക്കാമല്ലോ ... ഹീ ഹീ ഹീ .................................

ഭ്രാന്ത്‌ എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ കുറഞ്ഞു പോകും

2010-04-26T16:01:00.000+05:30

മനസ്സില്‍ എന്തൊക്കെയോ ഉണ്ടായിരുന്നു ; അങ്ങനെ ഇരിക്കെയാണ് രാകേഷിന്റെ കയ്യൊപ്പ് എന്ന ബ്ലോഗ്‌ വായിക്കുന്നത് . അന്ന് തുടങ്ങിയതാണ് എഴുതണം എന്ന തോന്നല്‍ . എന്തെഴുതും എങ്ങനെ എഴുത്തും എന്നൊന്നും ഒരു രൂപവും ഇല്ലായിരുന്നു അത് പയ്യെ പയ്യെ മറന്നു പോയി പിന്നീടതിനെ കുറിച്ച് ആലോചിക്ക പോലുംണ്ടയില്ല . കാലം കുറച്ചു നടന്നു നീങ്ങി .
ഇന്നലെ രാത്രി ഉറങ്ങാന്‍ കിടന്നു പക്ഷെ കുറെ കഴിഞ്ഞിട്ടും ഉറക്കം വരുന്നില്ല .അങ്ങളെ ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചു കിടന്നപ്പോഴാണ്‌ ഒരു ബ്ലോഗ്‌ തുടങ്ങുന്നതിനെ പറ്റി ആലോചിച്ചത് . ബ്ലോഗിനെ പറ്റി കേട്ടരിവല്ലാതെ കൊണ്ടാരിവെനിക്ക് ഇല്ലായിരുന്നു . എന്റെ ചങ്ങാതിയാണ് കൂടുതല്‍ പറഞ്ഞു തന്നത് .
ഏതായാലും ഞാനും എഴുത്തും എന്തെങ്കിലും ഒക്കെ . കുറച്ചു ആലങ്കാരികമായി പറഞ്ഞാല്‍ മനസ്സില്‍ ഘനീഭവിച്ചു കിടന്ന കുറച്ചു സര്‍ഗ സമ്പന്ന സൃഷ്ടികള്‍ ഏതോ ഒരു വേനല്‍ മഴയില്‍ മുളച്ചു , എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ മലയാളത്തിന്റെ മഹാ പിതാക്കള്‍ ഇന്നു രാത്രി ഞാന്‍ ഉറങ്ങുമ്പോള്‍ എന്റെ തല നുള്ളി കൊണ്ടുപോകും ജീവനില്‍ കൊതി ഉള്ളത് കൊണ്ട് ഞാന്‍ അങ്ങനെ ഒന്നും പറയുന്നില്ല . പണ്ട് ഇംഗ്ലീഷ് ക്ലാസ്സ്‌ ബോര്‍ അടിക്കുമ്പോള്‍ അപ്പുരത്തിരിക്കണ പെണ്‍കുട്ടിയുടെ നോട്ബൂകില്‍ നിന്നും ഒരു കഷണം കടലാസുവാങ്ങി മുന്നിലിരിക്കുന്ന കുട്ടിക്ക് പ്രേമ ലേഖനം എഴുതി കൊടുക്കുമായിരുന്നു . അങ്ങനെ എന്തൊക്കെ .............! എല്ലാം ഞാന്‍ നിങ്ങളുമായി പങ്കു വയ്ക്കുന്നു.........
ഞാന്‍ എഴിതി തുടങ്ങുകയാണ് , ചിലപ്പോള്‍ സാദാരണ ബുദ്ധിക്കു നിരക്കാത്തതായിരിക്കാം , ശുദ്ധ മണ്ടത്തരം എന്നും തോന്നാം പക്ഷെ . ഓ ... എന്നതാന്നെ ഇതു അങ്ങനൊക്കെ നോക്കിയാ ജീവിക്കനോക്കുവോ ............................