ΧΑΣΜΑ

Η γνωστή συγγραφέας Ρίκη Ματαλλιωτάκη και η Σμυρνιά της.

2015-04-21T10:40:00.000-07:00

«Η αγάπη με τα λόγια δεν φελλά» χρόνια και χρόνια πριν άκουσα την κουβέντα αυτή απο την πρωταγωνίστρια, μου την Σμυρνιά Αντιγόνη, και χρόνια και χρόνια τώρα προσπαθώ όσο το δυνατόν να την εφαρμόσω….

Ρίκη Ματαλλιωτάκη

Η Ρίκη Ματαλλιωτάκη γεννήθηκε, ζει και εργάζεται ως δημοσιογράφος στο Ηράκλειο Κρήτης. Έχει γράψει έντεκα μυθιστορήματα. Ως «Η Σμυρνιά» τιτλοφορείται το καινούργιο βιβλίο της που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Όστρια και βασίζεται σε αληθινή ιστορία.

Ρικη πρόσφατα παρουσίασες το καινούργιο σου βιβλίο στο Ηράκλειο. Πες μας δυο λόγια γι αυτό.

Τι να πω… μάλλον δεν έχω λόγια να πω, να το περιγράψω, ήταν κάτι άκρως συγκινητικό καθώς στις 6 τούτου του μήνα που παρουσίασα την «ΣΜΥΡΝΙΑ» μου στο επιμελητήριο του Ηρακλείου, είδα έκπληκτη την αίθουσα Καστελλάκη να γεμίζει από κόσμο, γνωστό και άγνωστο… Ηταν κάτι άκρως συγκινητικό και το μόνο που μπορώ να πω είναι ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους εκείνους που ακούραστα ακολουθούν χρόνια τώρα μαζί μ’ εμένα την λογοτεχνική μου πορεία.

Θα επαναλάβεις την παρουσίαση του στην Αθήνα;

Φυσικά! Θεού θέλοντος πρώτα θα είμαι στην Αθήνα εως τις είκοσι του Μάη και ευελπιστώ ότι με την βοήθεια των φίλων μου, διαδικτυακών και μη, θα έχω κι εκεί μια αξιοπρεπή παρουσία, γιατί όπως κι αν το κάνεις, εμείς οι συγγραφείς από την αγάπη του κόσμου τρεφόμαστε. Αυτό είναι η δύναμη μας.

Σε ποια ηλικία και πως κατάλαβες ότι έχεις ταλέντο στην συγγραφή;

Πάντα έγραφα, από πολύ μικρή, απλώς δεν ήξερα τι έγραφα, ούτε αν είχα ταλέντο, καθώς όλα αυτά σε απασχολούν από μια ορισμένη ηλικία κι έπειτα… έγραφα ασυνείδητα, απλώς επειδή το γράψιμο αποτελούσε για μένα μια εσωτερική ανάγκη, κάτι σαν δίψα που θες δεν θες βρίσκεις τρόπο για να την ικανοποιήσεις.

Πότε άρχισες να γραφείς ας το πούμε συνειδητά;

Κάθε άνθρωπος γεννιέται με ένα ιδιαίτερο χάρισμα, όπως για παράδειγμα το χάρισμα της γραφής, της φωνής, της ηθοποιίας, κι όλα τα υπόλοιπα… γεννιέται, δεν γίνεται, κι είναι μόνο στο δικό του χέρι να το καλλιεργήσει από κει και πέρα ή να το αφήσει στάσιμο. Το θέμα ωστόσο είναι πότε το καταλαβαίνει ο καθένας… αν το καταλάβει πολύ αργά έχει χάσει πολύτιμο χρόνο, αν το καταλάβει πολύ νωρίς δεν έχει τις απαιτούμενες προσλαμβάνουσες για να «γεννήσει» κι ίσως χαθεί σε λάθη που θα του κοστίσουν στην πορεία. Εγώ πιστεύω πως το χάρισμα της γραφής που μου έδωσε ο Θεός άρχισα να το αξιολογώ στον κατάλληλο χρόνο: Ούτε πολύ νωρίς, ούτε πολύ αργά.

Είναι η φωνή της ψυχή σου τα βιβλία σου.

Ακριβώς όπως το λες! Στα βιβλία μου μέσα υπάρχουν όλα εκείνα που σίγουρα δεν θα τολμήσω ποτέ να εκμυστηρευτώ κατά πρόσωπο σε κανένα. Είναι τα μυστικά μου όνειρα, οι μυστικές μου επιθυμίες, ό κόσμος που θα ήθελα να ζω, οι άνθρωποι που μισώ αλλά και που θα ήθελα να συναναστρέφομαι… είναι η μυστική πλευρά της ζωής που δεν έζησα.

Πως αρχίζεις να γραφείς ένα βιβλίο.

Δεν υπάρχουν στάνταρ, τουλάχιστον σε μένα, δεν ξέρω τι κάνουν οι άλλοι. Μπορεί να το αρχίσω κι έτσι, μπορεί να το αρχίσω κι αλλιώς, όλο αυτό μοιάζει σαν κινούμενη άμμος που δεν μπορείς να την φυλακίσεις στο μπουκάλι για να της δώσεις συγκεκριμένο σχήμα.

Πόσο χρονικό διάστημα κυρίως χρειάζεται να τελειώσεις ένα βιβλίο σου;

Κοίτα, επειδή δεν έχω την πολυτέλεια να ξυπνώ το πρωί και να πω τώρα θα καθίσω να γράψω, αφού σαν όλους πρέπει κι εγώ να δουλέψω για να ζήσω, ούτε κι εδώ δεν υπάρχει στάνταρ. Μπορεί ένα βιβλίο να μου πάρει έξη μήνες, μπορεί και πέντε χρόνια με ενδιάμεσες παύσεις. Δεν βιάζομαι όμως κιόλας γιατί το γραφτό είναι σαν το κρασί, όσο το αφήνεις να κατακάθεται από την συναισθηματική φόρτιση της πρώτης γραφής, όσο το αφήνεις να παλιώνει τόσο καλυτερεύει… γιατί λοιπόν να γράψω, όπως λένε, βιβλίο σε ένα μήνα, υπάρχει λόγος;

Ποιο από τα βιβλία σου είναι το αγαπημένο σου

Με φέρνεις σε δύσκολη θέση. Το κάθε ένα από τα βιβλία μου αποτελεί ένα κρίκο μιας περιόδου της ζωής μου, πώς να ξεχωρίσω λοιπόν κομμάτια από την ίδια την ζωή μου;

Δώσε μια συμβουλή για επιδόξους συγγράφεις.

Να ψάξουν βαθιά μέσα στην ψυχή τους, να την ιχνηλατήσουν, κι ότι τους πει αυτή, αυτό είναι και το σωστό, όχι η συμβουλή μου.

Από: Στρατάκη Μαρία

Πηγή:http://elladatora.org/%CE%B7-%CE%B3%CE%BD%CF%89%CF%83%CF%84%CE%AE-%CF%83%CF%85%CE%B3%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%AD%CE%B1%CF%82-%CF%81%CE%AF%CE%BA%CE%B7-%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%B9%CF%89%CF%84%CE%AC%CE%BA/

혹시 유명한 한국 배우 이민호가 그리스 유전자를 가지고 있습니까?

2015-02-25T07:40:00.000-08:00

이민호는 대한민국 배우,모델하고 가수입니다.그의 한국 출신에 대해 한번도 물어본적이 없습니다. 제가 어찌 그럴 수 있겠습니까?

그러나 아시아 스타가 그리스 유전자를 가지고 있는게 가능할까요?

제 짧은 소견으로는 가능합니다.하지만 제가 어떻게 이 결론을 내릴 수 있었겠습니까?

얼마전에 그의 드라마를 «상속자들» 봤고 그가 바로 제 주의를 끌었습니다.그의 얼굴이 저를 궁금하게 했었습니다.그의 옆모습은 확실히 전형적인 한국인 얼굴이 아니었습니다.그는 지중해 사람이라는 인상을 주었습니다.

그의 코는 좁았고 더 곧았으며 한국인들보다 더 컸습니다.

이 배우의 모든 드라마들을 봤는데 이 골치 아픈 문제가 더 힘들어졌습니다.어느날 한 비디오를 보게 됐습니다 . 제 질문에 답을 얻었습니다.

VIDEO

이민호는 Morton의 발가락을 가지고 있습니다.그의 몇몇의 조상이 그리스사람이라는 것을 의미합니다.

그런데Morton의 발가락이 뭐죠?

그리스 발가락에 대한 용어가 Morton의 발가락입니다. 그것은 그리스 발 불리는 이유는 고대 그리스의 조각에 때문입니다.모두 조각들이 이런 발을 있었습니다.달이 세 가지 타입있습니다.

1) 이집트의 발: 첫 번째 발가락이 가장 긴 것입니다.
2) 로마의 발 : 모든 발가락이 수평입니다
3) 리스의 발은 : 둘째 발가락이 처음보다 긴 발가락 입니다

다른 타입보다 그리스의 발가락은 유전적인 것입니다. 간단히 말하자면 두번째 발가락이 처음것 보다 길게 가지고 있으면 그리스의 유전자를 가지고 있다는 것입니다. 모든 고대 그리스의 조각들은 이런 발을 가지고 있습니다.

그리스 인으로써 저는 유명한 배우를 저희 나라에 초대합니다.

제가 이 초대를 함으로써 ,저희 그리스 사람이 하던것 처럼 손님으로써 대해야 하지만불행히도 저는 가난한 가정에서 왔으니 형편상 그의 방문을 지원할수는 없습니다.. 그러나 만약 그가 그리스를 방문하고 그에따라 지금까지 자신의 숨겨진 기원의 일부분을 찾게 된다면 저는 정말 기쁠 것입니다. 그는 바다 옆 그리스의 푸른 하늘과 태양 아래에서 일광욕을 해야 합니다.

VIDEO

Φύλακας Άγγελος- Lee Min-ho- Guardian Angel.Greek subs-english subs-수호천사

Flying over Greece | Πετώντας πάνω από την Ελλάδα

Μέσα από τον Παρθενώνα-In the Parthenon- Athens-Μπαλάντα του Ουρί-Χατζηδάκης

저자: Μαρία Στρατάκη: https://www.facebook.com/maria.strataki.75

Συντάκτρια : Μαρία Στρατάκη: https://www.facebook.com/maria.strataki.75

AUTHOR:Maria Strataki/Μαρία Στρατάκη: Facebook: https://www.facebook.com/maria.strataki.75

Greek translators in Korean / 한국어 그리스어로 번역 :

infinity13

Greek translators in English: Sapfw Spyridakou, Σαπφώ Σπυριδάκου.:http://hellenik.blogspot.gr/2015/02/does-famous-korean-actor-lee-min-ho.html

GREEK : http://hellenik.blogspot.gr/2015/02/lee-min-ho.html

Does famous Korean actor Lee Min-ho have greek genes?

2015-02-18T04:36:00.000-08:00

Lee Min-ho is originally from North Korea and he has a career as an actor, singer and model.

I never questioned his Korean origin, how could I.

But is it possible that the Asian star has greek genes?

The answer is yes and is obvious.

How did I come to this conclusion?

I first saw this actor recently in the series "The Heirs" and he immediately caught my attention from the first episode.

His face made me curious, his profile wasn't the exactly typical Korean, but he gave me the impression that he's got roots from another ethnicity, mostly Mediterranean.

His nose was thin, straight and bigger than that of most Koreans.

So I started watching all the series this actor was in and my troubling was becoming bigger.

Some time I saw this specific video and my questions were answered.

video

Lee Min-ho had a greek foot, sign that some ancestor of his was Greek and gave him greek genes.

I'm sure that if the actor has a DNA test he'll be surprised by the results.

What's a greek foot?

In medical terms it's called Morton's toe, in the art of sculpture it is called a Greek Foot.

It's a situation in which the second toe of our foot, the one next to the big one, is longer than the first one.

In normal legs, there are 3 types.

The Egyptian Foot, in which from the bigger to the smallest one there is a straight line and the bigger one is also the longer one, the Roman Foot or square, where everything is horizontal and the Greek Foot as I described before.

But what's the difference with the other types beneath the metatarsals bones? Greek Leg is hereditary!

Unbelievable? Probably not, if it was just that.

The incredible thing is that this "deformity" is associated with Greeks via genes.

Does that mean that anyone who has the second toe bigger than the first one is Greek? YES!!

And that IS unbelievable and is probably the clue that's been tried to become forgotten, and translated into a "bone deformity".

In sculpture, there are countless of evidence of the knowing of this existence on Greeks since the very first years. ALL Greek antiquity statues who are portraying Greek people, have this common thing.

It's not a coincidence that our very ancestors were putting it in their works. They knew they were different and they were showing it. Later Romans, who didn't have their own sculpture education and infrastructure, copied the greek works and the greek foot on their art, but at the same time, not knowing this detail, they saved it for generations to come as it is well known that most of Greek art was destroyed for plenty of reasons.

As a Greek I invite the famous actor to visit our country.

As I make this invitation, I should have him as a guest, as we Greeks do.

Unfortunately I come from a poor family and I could not financially support his visit here as it should be. But I will be glad if one day I find out that Lee Min-ho has visited Greece and met a hidden and unknown till now part of his origin.

Lee Min-ho should visit Greece at least once.

He ought to come and honor his roots, but also to bathe underneath the sun next to the sea under a Greek blue sky.

AUTHOR:Maria Strataki/Μαρία Στρατάκη: Facebook: https://www.facebook.com/maria.strataki.75

Greek translators in English: Sapfw Spyridakou, Σαπφώ Σπυριδάκου.

video

Έχει ο διάσημος κορεάτης ηθοποιός Lee Min-ho ελληνικά γονίδια;

2015-02-13T14:34:00.000-08:00

Ο Lee Min-ho κατάγεται από τη νότιο Κορέα και κάνει καριέρα σαν ηθοποιός, τραγουδιστής και μοντέλο.

Δεν αμφισβήτησα ποτέ την κορεάτικη καταγωγή του ,πως θα μπορούσε άλλωστε;

Είναι όμως δυνατόν ο ασιάτης αστέρας να έχει ελληνικά γονίδια;

Η απάντηση είναι ναι και είναι ολοφάνερη.

Πως έφτασα σε αυτό το συμπέρασμα;

Πρωτοείδα τον ηθοποιό πρόσφατα στην σειρά «The Heirs» και αμέσως μου έκανε εντύπωση από το πρώτο επεισόδιο.

Το πρόσωπο του μου κίνησε την περιέργεια, το προφίλ του συγκεκριμένα δεν ήταν παραδοσιακό κορεάτικο, αλλά μου έδινε την εντύπωση πως είχε κάποια ρίζα από άλλη εθνικότητα, κυρίως από την περιοχή της μεσόγειου.

Η μύτη του ήταν λεπτή , ίσια και μεγαλύτερη από τους περισσότερους κορεάτες.

Έτσι άρχισα να παρακολουθώ όλες τις σειρές που έπαιζε ο ηθοποιός και συνεχιζόταν ο προβληματισμός μου.

Κάποια στιγμή είδα το συγκεκριμένο video και πραγματικά λύθηκε η απορία μου.

video

Ο Lee Min- ho έχει ελληνικό πόδι, απόδειξη ότι κάποιος πρόγονος του ήταν Έλληνας και του μετέδωσε ελληνικά γονίδια.

Είμαι σίγουρη ότι αν ο ηθοποιός κάνει τεστ dna θα μείνει έκπληκτος από το αποτέλεσμα.

Τι είναι το ελληνικό πόδι;

Στην ιατρική λοιπόν ονομάζεται Morton's toe, στην γλυπτική ονομάζεται Ελληνικό Πόδι. Είναι η κατάσταση κατά την οποία το δεύτερο δάχτυλο του ποδιού μας, αυτό δίπλα στο μεγάλο, είναι μακρύτερο από το πρώτο.

Στα φυσιολογικά πόδια υπάρχουν 3 τύποι.

Το Αιγυπτιακό Πόδι, στο οποίο από το μεγάλο δάχτυλο μέχρι το μικρότερο υπάρχει μια διαγώνιος ευθεία με το μεγάλο δάχτυλο μακρύτερο από όλα, το Ρωμαϊκό Πόδι ή και τετράγωνο, όπου όλα τα δάχτυλα είναι σε μία οριζόντια ευθεία και το Ελληνικό Πόδι όπως περιέγραψα πριν.

Ποιά είναι όμως η διαφορά με τα άλλα είδη εκτός από το μέγεθος των μεταταρσίων οστών;

Το Ελληνικό Πόδι είναι κληρονομικό! Απίστευτο; Αν ήταν μόνο αυτό, πιθανόν όχι.

Το απίστευτο είναι ότι η «δυσμορφία» του Ελληνικού Ποδιού συνδέεται γονιδιακά με Έλληνες.

Αυτό σημαίνει ότι όποιος έχει μεγαλύτερο δεύτερο δάχτυλο στο πόδι του, έχει απαραίτητα Ελληνικά γονίδια;

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΝΑΙ!!

Και αυτό ΕΙΝΑΙ απίστευτο και είναι πιθανόν το στοιχείο το οποίο γίνεται προσπάθεια να «ξεχαστεί», μετατρέποντας το γενετικό αυτό χαρακτηριστικό σε οστεϊκή δυσμορφία.

Στη γλυπτική, υπάρχουν αμέτρητες αποδείξεις για την γνώση της ύπαρξης του χαρακτηριστικού αυτού στους Έλληνες από τα πανάρχαια χρόνια.

ΟΛΑ τα αγάλματα της Ελληνικής αρχαιότητας τα οποία απεικονίζουν φιγούρες Ελλήνων, φέρουν αυτό το χαρακτηριστικό καθαρό.

Δεν είναι τυχαίο ότι οι αρχαίοι ελληνες πρόγονοι μας το απεικόνιζαν στα έργα τους.

Γνώριζαν την διαφορετικότητα τους και το έδειχναν.

Είχαν γνώσεις ιατρικής και βιολογίας.

Αργότερα οι Ρωμαίοι, οι οποίοι δεν είχαν δική τους γλυπτική υποδομή και παιδεία, αντέγραψαν τα Ελληνικά έργα και μαζί και το Ελληνικό Πόδι μεταφέροντάς το στην τέχνη τους, αλλά ταυτόχρονα, μη γνωρίζοντας τη λεπτομέρεια αυτή, το διέσωσαν και για τις επόμενες γενιές καθώς είναι γνωστό ότι ένα τεράστιο ποσοστό αυθεντικών Ελληνικών έργων καταστράφηκε για πολλούς και διάφορους λόγους.

Πρόσκληση προς τον κορεάτη ηθοποιό Lee Min-ho

Σαν ελληνίδα καλώ τον διάσημο ηθοποιό να επισκεφτεί την χώρα μας.

Αφού κάνω αυτή την πρόσκληση, θα έπρεπε κανονικά να τον φιλοξενήσω, όπως κάνουμε εμείς οι έλληνες.

Δυστυχώς είμαι από φτωχή οικογένεια και τα οικονομικά μου δεν μου επιτρέπουν να του προσφέρω την ελληνική φιλοξενία.

Όμως θα χαρώ αν μια μέρα μάθω από τα μέσα μαζική ενημέρωση ότι ο Lee Min-ho επισκέφτηκε την Ελλάδα και συνάντησε ένα κρυμμένο και άγνωστο μέχρι τώρα κομμάτι της καταγωγής του.

Ο Lee Min –ho θα πρέπει να ταξιδέψει τουλάχιστο μια φορά και να επισκεφτεί την Ελλάδα.

Επιβάλλεται να έρθει για να πατήσει το χώμα από στο οποίο γεννήθηκε και αναπτύχτηκε η γονιδιακή ρίζα που κουβαλάει μέσα του, αλλά και για να λουστεί με ήλιο, κάτω από γαλανό ελληνικό ουρανό, διπλά στην θάλασσα.

video

video

video Lee Min-ho

Συντάκτρια : Μαρία Στρατάκη: https://www.facebook.com/maria.strataki.75

Γενική συνέλευση του Πολιτιστικού συλλόγου Κρητών Ζεφυρίου και Περίχωρων Αττικής « Ο ΨΗΛΟΡΕΙΤΗΣ» στις 30 Νοεμβρίου 2014

2014-11-08T04:34:00.000-08:00

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Μετά από συνάντηση που είχαμε με την διοίκηση της Πανελλήνια Ομοσπονδία Πολιτιστικών Κρητικών Σωματείων. Αποφασίστηκε Γενική Συνέλευση με σκοπό την επαναλειτουργία του Πολιτιστικού συλλόγου Κρητών Ζεφυρίου και Περίχωρων Αττικής « Ο ΨΗΛΟΡΕΙΤΗΣ».

Καλούμε όλους τους Κρήτες και τα μέλη του συλλόγου μας, να έρθουν στη Γενική Συνέλευση στα καινούργια γραφεία της ομοσπονδία στο Πάρκο Τρίτση (είσοδος από 6^η στάση Λ. Χασιάς) την Κυριακή 30 Νοεμβρίου 2014 και ώρα 12:00

Η παρουσία σας είναι απαραίτητη για τη πορεία του συλλόγου μας.

Τα ιδρυτικά μελή του συλλόγου Κρητών Ζεφυρίου

ΧΑΡΤΗΣ

Τα ιδρυτικά μελή του Πολιτιστικού συλλόγου Κρητών Ζεφυρίου και Περίχωρων Αττικής « Ο ΨΗΛΟΡΕΙΤΗΣ» ζητούν Γενική συνέλευση.

2014-11-06T04:37:00.000-08:00

Είμαστε ιδρυτικά μελή του Πολιτιστικού συλλόγου Κρητών Ζεφυρίου και Περίχωρων Αττικής « Ο ΨΗΛΟΡΕΙΤΗΣ».

Από το Μάιο του 2014 είχαμε συζητήσει με τον πρώην

Πρώην αντιδήμαρχος Ζεφυρίου κ .Γεώργιος Ραφτέλης

αντιδήμαρχο Ζεφυρίου κ .Γεώργιο Ραφτέλη την επαναλειτουργία του εν λόγω συλλόγου.

Ο αντιδήμαρχος σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με την τελευταία πρόεδρος του συλλόγου κ. Γεωργία Μουστακάκη, την ενημέρωσε σχετικά με τις προθέσεις μας να βγάλουμε από την αδράνεια τον σύλλογο.

Το θέμα έμεινε όμως σε εκκρεμότητα για μετά τις εκλογές.

Η αλλαγή ηγεσία στον δήμο, μας ανάγκασε να περιμένουμε μέχρι τον Σεπτέμβριο ώσπου να εγκατασταθεί στην νέα της θέση η καινούργια διοίκηση.

Αντιδήμαρχο Ζεφυρίου κ. Ιωάννης Μαυροειδακος

Αρχές Σεπτέμβριου του 2014 επισκεφτήκαμε τον Αντιδήμαρχο Ζεφυρίου κ. Ιωάννη Μαυροειδακο τον οποίο και ενημερώσαμε για τις προθέσεις μας. Ο Αντιδήμαρχος υποσχέθηκε βοήθεια προς τον σύλλογο μας, όταν αυτός επαναλειτουργήσει καθώς και παράδοση του κτηρίου του συλλόγου, το οποίο έχει δοθεί σε αθλητικό σύλλογο.

Ενημερώσαμε την τελευταία πρόεδρος σου συλλόγου Κρητών μέσω facebook (δεν την γνωρίζουμε προσωπικά), για τις τελευταίες εξελίξεις σχετικά με τον σύλλογο και της ζητήσαμε Γενική Συνέλευση με σκοπό την επαναλειτουργία του συλλόγου.

Μας απάντησε ότι για προσωπικούς λόγους θα καθυστερούσε η συνέλευση και ότι έπρεπε να περιμένουμε ένα μήνα.

Ο μήνας πέρασε αλλά δεν είχαμε λάβει καμία ειδοποίηση για την ημερομηνία της Γενικής Συνέλευσης.

Στείλαμε ξανά μήνυμα στην « πρώην Πρόεδρο » για να μας πει την ημερομηνία.

Η απάντηση της ήταν πως όταν ΘΑ κανονίσει συνέλευση ΘΑ μας φωνάξει.

Εμείς της απαντήσαμε πως είναι υποχρεωμένη να κάνει Γενική Συνέλευση στο κτήριο του συλλόγου και πως αν δεν μας ανακοινώσει ημερομηνία μέσα σε δυο εβδομάδες θα κινηθούμε δικαστικός.

Η απάντηση της ήταν να κινηθούμε δικαστικός.

Την επόμενο πρωί επισκεφτήκαμε πάλι τον Αντιδήμαρχο Ζεφυρίου , τον οποίο και ενημερώσαμε για τις εξελίξεις.

Κάτω από την πίεση μας, πηρέ τηλέφωνο τον σύζυγο της «Πρόεδρου» και τον ενημέρωσε για τις προθέσεις μας.

Ο κ. Μουστακακης υποσχέθηκε στον δήμαρχο πως σε ένα μήνα θα γίνει Γενική Συνέλευση διότι τώρα απουσιάζει ένα μέλος από τη διοίκηση του συλλόγου.

Το ίδιο βράδυ ήρθε στο e-mail μου μήνυμα από την πρόεδρο το οποίο και έλεγε ότι θα κάνει συνέλευση και θα μας ειδοποιήσει όταν θα έρθει η ώρα.

Ο μήνας πέρασε και δεν λάβαμε κανένα μήνυμα σχετικά με αυτό το θέμα.

Στο διάστημα αυτό επισκεφτήκαμε την εφορία για να ελέγξουμε την οικονομική κατάσταση του συλλόγου.

Δυστυχώς ο σύλλογος είναι χρεωμένος με πρόστιμα στην εφορία 100 ευρώ ανά έτος, τα τελευταία έξι έτη, διότι δεν έχουν κατατεθεί εκκαθαριστικά, οπότε χρεωστάει 600 ευρώ.

Αποφασίσαμε και μαζέψουμε υπόγραφες από όλους τους Κρητες του Ζεφυρίου και περιχώρων με σκοπό και να αναγκάσουμε την τελευταία διοίκηση του συλλόγου να κάνει αυτό το οποίο έχει υποχρέωση να κάνει, δηλαδή: Γενική Συνέλευση όπου και θα αποφασίσουμε την πορεία του συλλόγου .

Το βιβλίο μελών του συλλόγου δεν είναι στα χέρια μας , ώστε να ενημερώσουμε τηλεφωνικός όλα τα μέλη του γι αυτή την ενέργεια μας.

Έτσι καλούμε από εδώ όλους τους Κρητες που θέλουν να επαναλειτουργήσει πάνω σε καινούργιες και γερές βάσεις ο σύλλογος, να μας καλέσουν από τις 10/11/2014 στο εξής κινητό: 6977958332 η να μας στείλουν e-mail: m_thiela@otenet.gr , ώστε να υπογράψουν κι αυτοί το παρακάτω έγγραφο.

Ιδρυτικά μελή του Πολιτιστικού συλλόγου Κρητών Ζεφυρίου και Περίχωρων Αττικής « Ο ΨΗΛΟΡΕΙΤΗΣ».

Κείμενο: Στρατάκη Μαρία

ΤΟ ΕΓΓΡΑΦΟ

Αίτημα προς: Τελευταία διοίκηση του Πολιτιστικού συλλόγου Κρητών Ζεφυρίου και Περίχωρων Αττικής « Ο ΨΗΛΟΡΕΙΤΗΣ».

Αθήνα, 25/10/2014

Είμαστε Κρήτες, ιδρυτικά μελή του συλλόγου Κρητών Ζεφυρίου , αλλά και Κρήτες οι οποίοι θέλουμε να εγγραφούμε στον εν λόγω σύλλογο.

Ζητάμε από την τελευταία διοίκηση του συλλόγου Γενική Συνέλευση με στόχο:

Α). Την ενήμερη μας για την κατάσταση του συλλόγου σήμερα .

Β). Την ψήφιση προσωρινής διοίκησης η οποία θα έχει ως σκοπό: Την ενημέρωση όλων των μελών του συλλόγου για την επαναλειτουργία του συλλόγου και τη διεξαγωγή εκλογών .

ΟΝΟΜΑ ΥΠΟΓΡΑΦΗ

Η ομοφυλοφιλία στην αρχαία Ελλάδα - Ο μύθος και οι υπερβολές

2014-11-02T23:18:00.000-08:00

Διαστάσεις επιδημίας έχει πάρει η παραπληροφόρηση σχετικά με το ότι ήταν αποδεκτή (και περίπου θεσμοθετημένη) η ομοφυλοφιλία στην αρχαία Ελλάδα. Ιδιαίτερη σπουδή μάλιστα, επιδεικνύουν και διάφοροι εγχώριοι εκκλησιαστικοί κύκλοι, με προφανή κίνητρα και σκοπό.
Σε όλες τις εποχές και σε όλες τις κοινωνίες υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν άτομα με αποκλίνουσες σεξουαλικές συμπεριφορές, παρά φύσει, θα λέγαμε. Όμως, ειδικά για την αρχαία Ελλάδα, δεν αποτελούσαν τον κανόνα, αλλά την εξαίρεση. Είναι τελείως ανυπόστατες οι περί του αντιθέτου αιτιάσεις.
Ο K. J. Dover στο βιβλίο του «Η ομοφυλοφιλία στην Αρχαία Ελλάδα», υπό το πρίσμα ενός δήθεν «προοδευτισμού», που έχει την δυνατότητα, απαλλαγμένος από διάφορα ταμπού να δει «αντικειμενικά» το θέμα, προσπαθεί να μας πείσει ότι στην αρχαία Ελλάδα δεν ίσχυαν οι δικές μας απόψεις για την ομοφυλοφιλία και περίπου μας καλεί όλους, να αποκτήσουμε την ίδια με τους αρχαίους Έλληνες «ελεύθερη» άποψη για το θέμα αυτό.
Αναφέρει λοιπόν:
K. J. Dover «Η ομοφυλοφιλία στην Αρχαία Ελλάδα» - ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΧΙΩΤΕΛΛΗ.

Οι Έλληνες γνώριζαν ότι οι σεξουαλικές προτιμήσεις των ανθρώπων διαφέρουν, η γλώσσα τους όμως δεν έχει ουσιαστικά που να αντιστοιχούν προς τα αγγλικά ουσιαστικά «ομοφυλόφιλος» και «ετεροφυλόφιλος», αφού πίστευαν ότι:
1. Στην πραγματικότητα όλοι αντιδρούν, σε διαφορετικές στιγμές, σε ομοφυλοφιλικά και σε ετεροφυλοφιλικά ερεθίσματα.
2. Στην πραγματικότητα, κανένας άνδρας δεν έρχεται τόσο σε ενεργητική, όσο και σε παθητική σεξουαλική επαφή στο ίδιο στάδιο της ζωής του.

Από το πρώτο αυτό επιχείρημα, λοιπόν, διαπιστώνουμε ότι κάτι δεν πάει καλά. Θα προξενούσε μεγάλη κατάπληξη το γεγονός να προσπαθεί ο Dover να γράψει ένα τόσο σημαντικό βιβλίο, χωρίς να έχει στην διάθεσή του κάποιο λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσης. Το επιχείρημά του, θα είχε σπουδαία αξία, εάν ήταν αληθινό, όμως δεν είναι. Οι Έλληνες έχουν δημιουργήσει την τέλεια γλώσσα. Ένα όργανο μεγίστης ακριβείας και εάν δεν ξεχώριζαν στην γλώσσα τους, αυτές τις δύο σεξουαλικές επιλογές, οπωσδήποτε θα είχαν σοβαρό λόγο. Είναι, όμως, έτσι, ή, μήπως κάτι άλλο συνέβαινε, που μας οδηγεί θέλοντας και μη, ακολουθώντας την ίδια ακριβώς συλλογιστική με τον κ. καθηγητή για την σημασιολογική δύναμη των λέξεων, στα αντίθετα συμπεράσματα;
Το θέμα αυτό είναι πάρα πολύ σπουδαίο και πρέπει να σταθούμε, διότι έχει μεγάλο ενδιαφέρον. Έχει απόλυτο δίκιο ο κ. καθηγητής να ξεκινά με την γλώσσα, για κάποιο όμως λόγο, αγνοεί το σημαντικότερο στοιχείο. Στην εποχή μας με τις λέξεις «ομοφυλόφιλος» και «ετεροφυλόφιλος», κάνουμε μια απλή διαπίστωση του φαινομένου, χωρίς να το αξιολογούμε είτε θετικά, είτε αρνητικά.
Αντιθέτως, στην αρχαία Ελλάδα η γλώσσα είχε πολύ μεγάλη ακρίβεια. Ο Επίκτητος έλεγε το εξής καταπληκτικό, για την μεγάλη σημασία των λέξεων: «Αρχή σοφίας η των ονομάτων επίσκεψις». Στην ελληνική γλώσσα δεν υπάρχει τίποτε τυχαίο. Στο συγκεκριμένο λοιπόν σημείο η γλώσσα λαμβάνει θέση και μάλιστα ιδιαιτέρως αρνητική.
Αξίζει να σημειώσουμε ακόμη πως η Αιδώς ήταν πολύ σημαντική Θεότητα και, όποιος την προκαλούσε δοκίμαζε σκληρότατη τιμωρία από την Νέμεση, που μονίμως την συνόδευε. Η Αιδώς ετυμολογικώς συνδέεται με το Αίσχος, άρα η συγκεκριμένη πράξη έφερνε καταισχύνη στον ενεργούντα.
Πράγματι λοιπόν, δεν συναντούμε τις λέξεις ομοφυλόφιλος ή ετεροφυλόφιλος στα αρχαία μας κείμενα, όχι όμως για τον λόγο που υποστηρίζει ο Dover. Στην αρχαία μας γλώσσα οι ομοφυλόφιλοι αναφέρονται, με μια λέξη πολύ σκληρή, την λέξη ΚΙΝΑΙΔΟΣ δηλ. ο «κινών την αιδώ».
Η σημασία αυτής της λέξεως, ήταν καθαρώς υβριστική και σαφέστατα πολύ καταδικαστική για όσους είχαν κάνει αυτή την επιλογή. Στην σημερινή νεοελληνική μας γλώσσα, θα μπορούσαμε δόκιμα να μεταφέρουμε την έννοια αυτής της λέξεως, μεταφράζοντας την, ως «Ο καταραμένος». Ο ομοφυλόφιλος, δηλαδή, στην αρχαία ελληνική γλώσσα, ήταν ο «καταραμένος» της σημερινής.
Για του λόγου το αληθές, αναφέρονται οι παραπομπές του πλέον έγκυρου λεξικού της αρχαίας Ελληνικής γλώσσης, των Liddel-Scott, όπου στον τόμο II στην σελίδα 719 αναφέρουν τα εξής λήμματα:

Κιναιδεία: Η παρά φύσιν ασέλγεια, Αισχίνης 18,29, Δημήτριος Φαληρεύς 97.
Κιναιδεύομαι: Είμαι κίναιδος.
Κίναιδος: Ο καταπύγων, ο καθόλου αισχρός, κακοήθης άνθρωπος.

Ο ορισμός μάλιστα για τον παθητικό ομοφυλόφιλο είναι «Καταπύγων» και για τον ενεργητικό «Αρσενοκοίτης».
Πώς αντιμετώπιζε η ελληνική κοινωνία την ομοφυλοφιλία; Ας ξεκινήσουμε με έναν άγνωστο μύθο του Αισώπου.
Ο Δίας και η Ντροπή

Ο Δίας πλάθοντας τους ανθρώπους, έβαλε μέσα τους διάφορες ψυχικές αρετές και μόνο την ντροπή λησμόνησε να βάλει. Γι' αυτό μην έχοντας άλλο δρόμο να την τοποθετήσει, την πρόσταξε να μπει από τον πισινό των ανθρώπων. Εκείνη αρχικά αρνήθηκε και διαμαρτυρήθηκε για την προσβολή. Επειδή, όμως, ο Δίας τη ζόρισε πολύ, είπε: "Ας είναι, θα μπω, με τον όρο ότι από εκεί δε θα μπεί ο έρωτας. Γιατί, αν τύχει και μπεί, εγώ θα βγώ αμέσως"!

Έκδοσις του συνόλου των Μύθων του Αισώπου του Εμίλ Σαμπρύ, σειρά "Γκιγιώμ Μπιντέ", Παρίσι 1967 , Μετάφρασις, Εγκυκλοπαίδεια "ΓΙΟΒΑΝΗ".
Η ομοφυλοφιλία στην Αθήνα
Οι «Νόμοι» του Σόλωνα (βιβλίο 5, κεφάλαιο 5, άρθρο 332), είναι αρκετά σαφείς για τις συνέπειες που έχει κάποιος Αθηναίος αν συνάψει σχέση με άντρα:

Αν τις Αθηναίος εταιρήση, με έξεστω αυτω των εννέα αρχόντων γενέσθαι, μηδέ ιερωσύνην ιερώσασθαι, μηδέ συνδικήσαι τω δήμω, μηδέ αρχήν αρχέτω μηδεμιάν, μήτε ενδημον, μήτε υπερόριον, μήτε κληρωτήν, μήτε χειροτονητήν, μηδέ επικυρήκειαν αποστελλέσθω, μηδέ γνώμην λεγέτω, μηδέ εις τα δημοτελή ιερά εισίτω, μηδέ εν ταις κοιναίς σταφονοφορίες σταφανούσθω, μηδέ εντός των της αγοράς περιρραντηριων πορευέσθω.
Εάν δε ταύτα τις ποιή,καταγνωσθέντως αυτού εταιρείν, θανάτω ζημιούσθω.

Δηλαδή, αν κάποιος Αθηναίος συνάψει (ομοφυλοφιλική) σχέση με κάποιον άλλο:

Δεν του επιτρέπεται να γίνει μέλος των 9 αρχόντων.
Δεν του επιτρέπεται να εκλεγεί ιερέας.
Δεν του επιτρέπεται να είναι συνήγορος του λαού.
Δεν του επιτρέπεται να ασκήσει κάποια εξουσία, εντός η εκτός της χώρας, κληρωτή ή χειροτονητή.
Δεν του επιτρέπεται να σταλεί ως κήρυκας πολέμου.
Δεν του επιτρέπεται να εκθέσει τη γνώμη του.
Δεν του επιτρέπεται να μπει στους δημόσιους ναούς.
Δεν του επιτρέπεται να στεφανωθεί στις δημόσιες στεφανοφορίες.
Δεν του επιτρέπεται να παίρνει μέρος στους περιπάτους που γίνονται στην αγορά.
Όποιος λοιπόν (πολίτης) έχει καταδικαστεί ως ερωτικός σύντροφος, αλλά ενεργήσει αντίθετα με τις διατάξεις του νόμου, να τιμωρείται με θάνατο.

Ο Αισχίνης αναφέρει επίσης με σαφήνεια το νομοθετικό (απαγορευτικό) πλαίσιο για την ομοφυλοφιλία.
Aισχίνου, Nόμος Aττικού Δικαίου - Kατά Tιμάρχου 12.

Oι διδάσκαλοι να μην ανοίγουν τα σχολεία πρίν ανατείλει ο ήλιος και να τα κλείνουν πριν από την δύση του. Nα μην επιτρέπεται σε όσους έχουν μεγαλύτερη ηλικία από τα παιδιά να εισέρχονται στα σχολεία, όταν υπάρχουν μέσα παιδιά, εκτός αν πρόκειται για τον υιό, τον αδελφό 'ή τον γαμπρό του διδασκάλου. Eάν κάποιος παραβεί αυτή την απαγόρευση και εισέλθει στο σχολείο, θα τιμωρείται με την ποινή του θανάτου. Eπίσης οι επί κεφαλής της παλαίστρας να μην επιτρέπουν, επ' ουδενί λόγο, σε κανέναν ενήλικο να κάθεται μαζί με τα παιδιά στις Eορτές του Eρμή. Eάν κάτι τέτοιο συμβεί ο επί κεφαλής της παλαίστρας είναι ένοχος παραβάσεως του νόμου περί διαφθοράς των ελευθέρων παίδων.

Και συνεχίζει ο Αισχίνης:
Aισχίνου, Nόμος Σόλωνος - Kατά Tιμάρχου 16.

Eάν κάποιος ωθήσει σε ασέλγεια ελεύθερο παίδα, να καταγγέλεται ενώπιον των θεσμοθετών από εκείνον που έχει την κηδεμονίαν του παιδός, αφού προηγουμένως αναγράψει στην μήνυση την ποινή που θεωρεί άξια για τον δράστη. Aν δε ο μηνυθείς καταδικασθεί, να παραδωθεί στους ένδεκα και να θανατωθεί αυθημερόν.

Η ομοφυλοφιλία στην Σπάρτη
Ξενοφώντος Λακεδαιμονίων, Πολιτεία II, 13

Ο Λυκούργος, όμως, αντιθέτως προς όλα ταύτα πιστεύων, επεδοκίμαζε μόνον εάν σημαίνων άνθρωπος, θαυμάσας την ψυχικήν αρετήν του παιδιού, προσεπάθει να κάμη αυτόν φίλον με δεσμούς αναμεταξύ των αμέμπτους και να τον συναναστρέφεται, διότι τούτο ενόμιζε μέσον καλλίστης ανατροφής. Εάν, όμως, επαρουσιάζετο κανείς επιθυμών το παιδικόν σώμα, επειδή ο Λυκούργος θεωρούσε τούτο πολύ αναίσχυντον, νομοθέτησε εις την Σπάρτην να απέχουν οι ερασταί από τα αγαπώμενα παιδιά, όπως αποφεύγουν εις αφροδισίους (ερωτικές) σχέσεις οι γονείς από τα τέκνα των και οι αδελφοί από τους αδελφούς των.

Ξενοφώντος Συμπόσιον VIII, 55

Οι Λακεδαιμόνιοι, αντιθέτως, που πιστεύουν ότι το μόνο αν επιθυμήση κανείς το σώμα νέου, αυτός δεν είναι δυνατόν πια να επιτύχη τίποτε το ωραίο και το αγαθό, καθιστούν τους ερωμένους τόσον τελείους αγαθούς, ώστε και αν ακόμη ταχθούν στην μάχη μεταξύ ξένων και όχι στην ίδια πόλη με τον εραστή, εξ΄ίσου από αιδώ δεν εγκαταλείπουν τους συμπολεμιστές των. Γιατί πιστεύουν ως θεά όχι την Αναίδεια, αλλά την Αιδώ.

Πλουτάρχου Βίοι Παράλληλοι, Λυκούργος XVII, 4

Οι ερασταί δε των παίδων μετείχον της φήμης αυτών και εις τας δύο περιπτώσεις (δηλαδή της φήμης και επί καλώ και επί κακώ). Και διηγούνται σχετικώς ότι, όταν κάποτε εις παις εξεφώνησε κατά την διάρκεια της μάχης μια απρεπή κραυγή, οι άρχοντες τιμώρησαν δια τούτο τον εραστήν του παιδός. Ενώ δε ο έρως επεδοκιμάζετο κατ’αυτόν τον τρόπο υπό των Σπαρτιατών, ώστε και αι αγαθαί και ευγενείς γυναίκες να τρέφουν έρωτα προς τας παρθένους, δεν υπήρχεν όμως αντιζηλία εις τας ερωτικάς των σχέσεις, αλλά μάλλον εύρισκον αφορμήν να συνάψουν μεταξύ των στενή φιλία εκείνοι, οι οποίοι είχαν αγαπήσει τους ίδιους παίδας, και κατέβαλλον από κοινού συνεχείς φροντίδες, δια να εξεύρουν τον καλλίτερον τρόπον, με τον οποίον θα ήταν δυνατόν να γίνει άριστος ο υπ’αυτών αγαπώμενος νέος.

Εδώ να αποσαφηνίσουμε ότι ο Πλούταρχος διευκρινίζει ότι:

Ο ψυχικός δεσμός μεταξύ των νέων δεν είχε καμμία σχέση με τις σωματικές επαφές και ότι εστερείτο τα πολιτικά του δικαιώματα δυνάμει νόμου όποιος προσπαθούσε να ασελγήσει εις βάρος άλλου.

«Εράν των την ψυχήν σπουδαίων παίδων εφείτο ο δε εγκληθείς ως επ’αισχύνη πλησιάζων άτιμος διά βίου ην» (Λακεδ.Επιτηδ. 7, 237c).
Ανάλογη μαρτυρία καταθέτει και ο Μάξιμος ο Τύριος στο έργο του «Διαλέξεις»:

Θαυμάζει κάποιος άνδρας Σπαρτιάτης έναν έφηβο Λάκωνα, αλλά τον θαυμάζει μόνον όπως θαυμάζουμε ένα πολύ όμορφο άγαλμα και ένα πολλοί άλλοι, ένας πολλούς. Διότι η σωματική απόλαυσις που προέρχεται από την ΥΒΡΙ δεν επιτρέπεται μεταξύ τους.

Τέλος, αναφορικά με την Σπάρτη, ας δούμε και την μαρτυρία του Αιλιανού στο έργο του «Ποικίλη Ιστορία» III, 12, όπου λέει χαρακτηριστικά:

Ο Σπαρτιατικός έρωτας δεν είχε σχέση με αισχρότητες εάν ποτέ κάποιος έφηβος επεχείρησε να ασελγήσει εις βάρος άλλου, δεν συνέφερε σε κανέναν από τους δύο να καταντροπιάσουν την Σπάρτη. Σε τέτοια περίπτωση, ή εξωρίσθηκαν ή και κάτι χειρότερο, έχασαν την ζωή τους.

Το «Συμπόσιον» του Πλάτωνα
Ο Πλάτων, και πιο συγκεκριμένα, το έργο του «Συμπόσιο», αποτελεί ουσιαστικά το μέγα επιχείρημα όσων υποστηρίζουν ότι οι Έλληνες ήσαν στην πλειοψηφία τους ομοφυλόφιλοι ή και παιδεραστές.
Ο λόγος που επελέγη η αναφορά στον Πλάτωνα να γίνει στο τελευταίο μέρος της ομιλίας και όχι στην αρχή -μια που όπως αναφέρθηκε, από τον Πλάτωνα ουσιαστικά ξεκινά η πηγή των όλων κατηγοριών και χαρακτηρισμών- είναι πολύ συγκεκριμένος. Αν κάποιος, έχοντας πλήρη άγνοια της νομοθεσίας της αρχαίας Αθήνας αλλά και της Σπάρτης, αν κάποιος δίχως να μελετήσει προσεκτικά την εν γένει κοινωνική συμπεριφορά των αρχαίων Ελλήνων, διαβάσει το «Συμπόσιο» και δίχως να έχει υπόψη του τα άλλα έργα του Πλάτωνος -ιδίως τους «Νόμους» και την «Πολιτεία»- τότε είναι πιθανόν να του δημιουργηθεί η εντύπωση ότι πράγματι οι Έλληνες θεωρούσαν την ομοφυλοφιλία και την παιδεραστία ως μέγα αγαθό. Και έχοντας πάντα κατά νου ότι οι περισσότερες εκδόσεις που κυκλοφορούν δεν είναι παρά μεταφράσεις όχι από το αυθεντικό κείμενο αλλά από την απόδοση των αρχικών γραπτών στην αγγλική κυρίως γλώσσα, με αποτέλεσμα να υφίσταται ήδη μια σημαντική παραποίηση λόγω τεράστιας διαφοράς εννοιολογικής, ετυμολογικής και ερμηνευτικής δυναμικότητος μεταξύ της αρχαιοελληνικής γλώσσας και της αγγλικής.
Έτσι λοιπόν, για να μπορέσουμε να κατανοήσουμε και να ερμηνεύσουμε ορθώς τα γραπτά του Πλάτωνα και τις θέσεις του για το συγκεκριμένο ζήτημα -ιδίως τα έργα του «Συμπόσιο» και «Φαίδρος»- θα πρέπει να γνωρίζουμε τόσο την νομοθεσία όσο και την κοινωνία στην οποία έζησε και έδρασε ο Πλάτων. Και βέβαια δίχως να αγνοήσουμε τους «Νόμους» του, που αποτελούν -όσο και αν ενοχλεί αυτού κάποιους- το σημαντικότερο έργο του Πλάτωνος.
Με αυτά υπ' όψιν θα ξεκινήσουμε την πορεία μας προς την ορθή ερμηνεία και κατανόηση του ζητήματος περί ομοφυλοφιλίας στην Αρχαία Ελλάδα, με την παράθεση της νομοθεσίας.
Ο Πλάτων στους «Νόμους», καταδικάζει απερίφραστα ως αφύσικο τον σαρκικό έρωτα μεταξύ αρρένων:
Πλάτωνος Νόμοι 636.

Εννοητέον ότι τη θηλεία και τη των αρρένων φύσει εις κοινωνίαν ιούση της γεννήσεως ή περί ταύτα ηδονή κατά φύσιν αποδεδόσθαι δοκεί, αρρένων δε προς άρρενας ή θηλέων προς θηλείας παρά φύσιν.

Δηλαδή:

Είναι λοιπόν κατανοητό ότι η φύσις ωθεί τα θηλυκά να είναι σε επαφή με τα αρσενικά από την γέννησή τους, και η ηδονή σε αυτά είναι φανερό ότι έχει δοθεί σύμφωνα με την φύσιν, ενώ (η επαφή) των αρσενικών με τα αρσενικά και θηλυκών με τα θηλυκά ενάντια στην φύσιν (παρά φύσιν).

Περί Πλατωνικού Έρωτος
Όπως διατυπώθηκε, το έργο του μεγάλου φιλοσόφου «Συμπόσιον» αποτελεί την ρίζα όλου του κακού. Πολλοί θα υποστηρίξουν ότι δεν χωρά καμία αμφιβολία πως το «Συμπόσιον» αποτελεί ύμνο προς την ομοφυλοφιλία αλλά και στην παιδεραστία. Ακόμα και ο Συκουτρής, παρ' όλο τον μέγα σεβασμό που δείχνει προς την Ελληνική Φιλοσοφία, καταλήγει στο να δέχεται ως δεδομένη την νομιμοποίηση αλλά και εφαρμογή της παιδεραστίας στην αρχαία Ελλάδα.
Ήταν λοιπόν αναγκαίο να γίνει αναφορά τόσο στην νομοθεσία όσο και στην εν γένει κοινωνική συμπεριφορά και άποψη για την ομοφυλοφιλία, για να είμαστε σε θέση να εκτιμήσουμε σωστά το έργο του Πλάτωνα. Έχοντας λοιπόν υπ' όψη όσα έχουν ειπωθεί και έχοντας πάντα κατά νου τους «Νόμους» του Πλάτωνα, μπορούμε πλέον με βεβαιότητα να υποστηρίξουμε την θέση ότι ο καταλογισμός στους Έλληνες για εξάσκηση της πράξεως της παιδεραστίας αλλά και της απροκάλυπτης ομοφυλοφιλίας, είναι πέρα ως πέρα εσφαλμένος, στερείται οποιαδήποτε νομικής αλλά και λογικής βάσεως και θα πρέπει να θεωρήσουμε ότι τέτοιες κατηγορίες πηγάζουν εκ του πονηρού.
Πριν συνεχίσουμε, να πούμε και λίγα λόγια για το συμπόσιο. Γράφτηκε, μάλλον, το έτος 385 πριν την απαρχή της χριστιανικής χρονολογήσεως, όταν οι Σπαρτιάτες κατέλυσαν τα τείχη της Μαντινείας, της πόλεως εκείνης η οποία υπό την επιρροή του Άργους ή των Αθηνών, πρωτοστατούσε πάντοτε στην αντιλακωνική πολιτική στην Αρκαδία.
Τι ήσαν όμως τα συμπόσια;
Όπως μας πληροφορεί ο Συκουτρής, « ..τα συμπόσια εις τας αρχαίας πόλεις είχαν αναπτυχθεί εις ωργανωμένον και χαρακτηριστικόν κοινωνικόν θεσμόν με κανονισμούς και εθιμοτυπίαν καθωρισμένην,.. ήσαν τα κέντρα ανταλλαγής ιδεών και πνευματικών ζυμώσεων..».
Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει ένα απόσπασμα από τους «Νόμους», όπου ο Πλάτων δίδει μεγάλη παιδαγωγική σημασία στα συμπόσια και για αυτό (Νόμοι, 640, κεξ: «..προβαίνει εις διαγραφήν κανονισμών, οι οποίοι θα πρέπει να ρυθμίζουν τας συγκεντρώσεως αυτάς, ώστε ν' αποδώσουν ό,τι θα ημπορούσαν δια την καλλιέργειαν του νου και της ψυχής των μετεχόντων..».
Έχοντας υπ' όψη όλα τα παραπάνω, είναι να απορεί κανείς πώς είναι δυνατόν να ερμηνεύσει κανείς τον όρο «έρωτα» -όπως αναφέρεται στο «Συμπόσιο»- ως όρο καθαρά σεξουαλικό ή και σεξουαλικό; Σε συγκεντρώσεις που κύριο στόχο έχουν την πνευματική ανύψωση του ανθρώπου, είναι ποτέ δυνατόν να εφαρμόζονται πρακτικές και να υιοθετούνται κοινωνικές συμπεριφορές που ήταν κατακριτέες από όλους; Ιδίως δε, όταν ο Πλάτων ο ίδιος ρητά, τις καταδικάζει σε άλλο έργο του;
Γεννάται λοιπόν το εύλογο ερώτημα, πώς είναι δυνατόν να γίνονται τέτοια λάθη και τέτοιες παρερμηνείες από ερμηνευτές, θαυμαστές μάλιστα των Ελλήνων, όπως στην περίπτωση του Συκουτρή; Η εξήγηση που μπορεί να δώσει κανείς είναι πως ακόμα και χαρισματικά πνεύματα όπως ο Συκουτρής, είχαν εγκλωβιστεί στα όρια που είχαν θέσει οι παραλλαγμένες έννοιες κοινών -με την αρχαιότητα- λέξεων. Βεβαίως ο Συκουτρής προσπαθεί με περίσσεια αγάπη είναι αλήθεια, να δικαιολογήσει αυτό το ανύπαρκτο ατόπημα των Ελλήνων. Όμως, όταν άνθρωποι σαν τον Συκουτρή παρερμηνεύουν την λέξη «έρωτα», την λέξη «εραστής», την λέξη «ερωμένος», τότε τι να περιμένουμε από τους ξένους μελετητές και τους κατ' εξοχήν ανθέλληνες;
Και η έκπληξή μας, μαζί με την απογοήτευση, μεγαλώνει, όταν στην εισαγωγή του ο Συκουτρής αναφέρει: « ..Η μακρά αυτή ανάλυσις, μας εξηγεί διατί ένας αρχαίος έφηβος εζητούσεν έξω από την οικογένειάν του - με την συγκατάθεσιν πάντοτε σχεδόν των γονέων του - το πρόσωπο το οποίον θα τον εισήγεν εις την ζωή, από τον οποίον περίμενε βελτίων γενέσθαι. Ο δεσμός μεταξύ των δύο, ήτο φιλίας δεσμός, μιας φιλίας η οποία επρόκειτο.. να διατηρηθή εφ' όρου ζωής».
Ας σταθούμε λοιπόν σε αυτήν την αποκαλυπτική αναφορά. Ο έφηβος παίρνει την συγκατάθεση των γονέων του για να ακολουθήσει τον δάσκαλόν του - τον «εραστήν» του - που ο μεταξύ τους δεσμός ήταν δεσμός φιλίας, με διάρκεια όλη του την ζωή.
Μάλιστα.. Αν υπήρχε έστω μια περίπτωση να συνέβαινε κάποια σεξουαλική επαφή μεταξύ δασκάλου και μαθητού -μεταξύ δηλαδή εραστή και ερωμένου- τότε πώς θα ήταν δυνατόν οι γονείς να έδιναν την συγκατάθεσή τους, όταν θα βρίσκονταν κατηγορούμενοι ως προαγωγοί, ως υπεύθυνοι ύβρεως και συγκεκριμένα ο πατέρας θα χαρακτηρίζονταν «άτιμος» γιατί θα έχανε η οικογένειά του, την τιμή της; Δίνοντας σεξουαλική διάσταση στην σχέση δασκάλου - μαθητή (εραστή - ερωμένου) πέφτουμε σε τρομακτικές αντιφάσεις. Αντιφάσεις που γίνονται - αν είναι δυνατόν - ακόμα πιο έντονες όταν έχουμε να κάνουμε με μια κοινωνία που όλα έπρεπε να ήσαν κρυστάλλινα και ξεκάθαρα.
Τότε ποια εξήγηση μπορούμε να δώσουμε στην επιμονή του Πλάτωνα σε αυτήν την σχέση που την συναντάμε μόνο σε μια συγκεκριμένη περίοδο;
Για να καταλάβουμε τον λόγο που στο «Συμπόσιο» εξιδανικεύεται η μαθητεία δίπλα σε έναν δάσκαλο και όχι η απλή φοίτηση σε κάποιο σχολείο, θα πρέπει να μεταφερθούμε νοερά στην εποχή του Σωκράτη και του Πλάτωνα, και να ανατρέξουμε στις περιγραφές εκείνες της κοινωνίας από τους τότε συγγραφείς. Ο Αριστοφάνης σε όλα του τα έργα, κάνει λόγο για ηθική κατάπτωση και για παρακμή. Ο Σωκράτης και ο Πλάτων επαινούν και υμνούν την Σπαρτιατική κοινωνία. Η δε περιγραφή της τέλειας κοινωνίας, τόσο από τον Πλάτωνα όσο και από τον Αριστοτέλη, συγκλίνει πάρα πολύ προς τον Σπαρτιατικό τύπο διακυβέρνησης.
Γιατί όμως όλοι οι φιλόσοφοι και γενικά οι σοφοί εκείνης της εποχής κάνουν λόγο για παρακμή;
Η Αθηναϊκή κοινωνία μετά από τις λαμπρές νίκες της είχε γίνει αλαζονική, μαλθακή, τα ήθη είχαν ξεπέσει γιατί οι Αθηναίοι φαντάζονταν τους εαυτούς τους ημίθεους και μάλιστα εμφανίζονται διάφορες τάσεις που αμφισβητούσαν και τα θεία.
Ο Πλάτων λοιπόν, βλέπει σαν την μόνη λύση, την σωστή διαπαιδαγώγηση των νέων, το μπόλιασμά τους με αξίες που είτε χάνονταν είτε είχαν χαθεί, έτσι ώστε όταν οι νέοι αυτοί γίνουν ενεργοί πολίτες να είχαν εκείνα τα πνευματικά αλλά και ψυχικά εφόδια να αντιστρέψουν την ολέθρια πορεία της κοινωνίας. Αυτό όμως δεν μπορούσε να επιτευχθεί μέσω του καθιερωμένου σχολείου όπου είχαν διεισδύσει σοφιστές (την δε απέχθειά του προς αυτούς την εκφράζει ο Πλάτων στο έργο «Φαίδρος»).
Έπρεπε ο σοφός, ο σωστός δάσκαλος να πάρει κοντά του τον μαθητή και να του δείξει -με την δική του ζωή- τον ιδανικό τρόπο ζωής, σύμφωνα με ηθικές αξίες. Έτσι προχωρούσε ένα βήμα παραπέρα η σχέση δασκάλου -μαθητή και γίνονταν σχέση εραστή- ερωμένου. Αλλά όχι με την σεξουαλική έννοια. Με τον όρο εραστή, δεν εννοείται ο εραστής του σώματος, και μάλιστα του ανδρικού -πράγμα, όπως είδαμε, ιδιαίτερο απεχθές- αλλά του εραστή της Αληθείας, της Ορθής συμπεριφοράς, αυτής με που συμφωνεί με τις αιώνιες ηθικές αξίες. Πλάι σε αυτόν, ο μαθητής θα γίνει και αυτός με την σειρά του ερωμένος της Αλήθειας.
«Εραστής» και «Ερώμενος»
Οι λέξεις αυτές δεν χρησιμοποιούνται με την σημερινή τους έννοια (δηλ. την σεξουαλική) αλλά με μία άλλη έννοια προφανώς παιδαγωγική. Του εφήβου τα αισθήματα προς τον «εραστήν»-δάσκαλον δεν είναι βέβαια έρως -όπως εννοείται σήμερα- αυτός εξάλλου φυσικώς, ηθικώς αλλά και νομικώς αποκλειόταν. Ο έρως αυτός ήταν αισθήματα βαθύτατης φιλίας και σεβασμού. Στα μάτια του εφήβου, ο δάσκαλος-εραστής φάνταζε ως η ενσάρκωσης του ιδανικού, ως το ιδεώδες πρόσωπο, προς το οποίο απέβλεπε, κατά το οποίον θα διέπλαττε την προσωπικότητά του. Αυτό φαίνεται καθαρά, αφού, αν και χρησιμοποιείται η λέξη «εραστής», παραλλήλως, όπως είδαμε θεωρείται αδιανόητη η σαρκική έλξις.
Επίλογος
Συμπερασματικά, αυτό που βγαίνει είναι ότι οι αρχαίες κοινωνίες δεν έβλεπαν με καλό μάτι την ομοφυλοφιλία, την ανεχόντουσαν στα πλαίσια ενός μικρού φυσιολογικού ποσοστού απόκλισης από το φυσιολογικό. Σε καμία περίπτωση, όμως, δεν την πρόβαλαν ως αγαθό και ιδανικό. Ασφαλώς και δεν τους έκαιγαν στην πυρά, αλλά απαιτούσαν να το δηλώσουν, έτσι ώστε να μην έχουν κανένα δικαίωμα σε δημόσια αξιώματα. Εάν το έπρατταν δεν τους ενοχλούσε κανείς. Εάν, όμως το έκρυβαν, τότε ο πέλεκυς του Νόμου έπεφτε πάνω τους βαρύς.

Διαβάστε περισσότερα: Η ομοφυλοφιλία στην αρχαία Ελλάδα - Ο μύθος και οι υπερβολές | Πάρε-Δώσε http://www.pare-dose.net/1609#ixzz3HzHR2ydv

Φρόιντ, Σιωνισμός και Σεξουαλική Επανάσταση - Ντέιβιντ Ντιούκ

2014-10-30T06:15:00.001-07:00

Το παρόν βίντεο αποκαλύπτει κάποια ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ για τη σχέση που έχει ο Σιωνισμός με την αδιαμφισβήτητη σεξουαλική προπαγάνδα που ζούμε στις μέρες μας. Ο καθένας μπορεί να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ VIDEO

πηγη; http://antineotaksiths.blogspot.gr

Παγκοσμιοποίηση και πολυπολιτισμικότητα πάνε μαζί.

2014-10-19T04:12:00.001-07:00

Απο :Καθηγητής του Χάρβαρντ μιλάει για τα αρνητικά και τα θετικά της πολυπολιτισμίκοτητας .

Μεταφράσαμε αυτό το βίντεο γιατί οι απόψεις του κ. Πάτναμ αποτελούν ότι πιο κορυφαίο έχουν να παρουσιάσουν οι υπέρμαχοι της πολυπολιτισμικότητας.
Ο κ. Πάτναμ διδάσκει στο πανεπιστήμιο Χάρβαρντ. Τον συμβουλεύονται σε θέματα μετανάστευσης τόσο η κυβέρνηση όσο και όλα τα μεγάλα πανεπιστήμια του πλανήτη, που θέλουν να μεταμορφώσουν τις παραδοσιακές κοινωνίες σε πολυπολιτισμικές.
Προσέξτε ότι ο κ. Πάτναμ "πιστεύει" ότι τα προβλήματα της πολυπολιτισμικότητας θα λυθούν.Δεν είναι σίγουρος.Επίσης για να λυθούν τα προβλήματα δεν πρέπει να αφομοιωθούν οι μετανάστες όπως μας λένε οι προοδευτικοί, αλλά να αλλάξουμε εμείς και να δημιουργήσουμε ένα καινούργιο "εμείς".
Στην πραγματικότητα βιώνουμε μια βίαιη μεταμόρφωση της κοινωνίας μας που είναι βέβαιο βάση συστημικών ερευνών ότι θα αντιμετωπίσει ένα απ' τα χειρότερα προβλήματα τόσο για το σύνολο της κοινωνίας όσο και για την ψυχολογία κάθε ατόμου ξεχωριστα: την απομόνωση! Την απομόνωση απ' την κοινωνία. Την δυσπιστία απέναντι στον γείτονα ακόμη και αν ανήκει στο ίδιο έθνος μαζί μας.
Η πολυπολιτισμικότητα υπονομεύει το κοινωνικό κεφάλαιο, την "γειτονιά" που λέμε καθημερινά, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να δημιουργηθούν ισχυρές αντιδράσεις εναντίον της παγκοσμιοποίησης. Για αυτό Παγκοσμιοποίηση και πολυπολιτισμικότητα πάνε μαζί.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ VIDEO

ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΡΒΑΝΙΤΕΣ ΚΑΙ ΑΛΒΑΝΟΙ ΔΥΟ ΛΑΟΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΙ

2014-08-31T13:57:00.000-07:00

Γράφει ο Νίκος Αθ. Μπάτσος, Ιστορικός Ερευνητής

H Αρβανίτικη ή Αρβωνίτικη δεν είναι γλώσσα των Αλβανών αλλά των μακρινών προγόνων μας των Πελασγών.

Εδώ θα αναφερθώ μόνο σε λίγα αποσπάσματα από το βιβλίο.

Την Αρβωνίτικη γλώσσα που πήρε το όνομά της από την αρχαία πόλη ΑΡΒΩΝ ή Αρβανίτικη αργότερα, την ομιλούσαν οι αρχαίοι Έλληνες της Ηπείρου, και της Ιλλυρίας, χιλιάδες χρόνια πριν έρθουν οι Αλβανοί στην Ευρώπη, από την εποχή των Πελασγών.

Οι Αλβανοί ήρθαν στην Ευρώπη τον 12ο αι. μ.Χ. πρώτα στην Λομβαρδία και μετά στην Β. Ιλλυρία.

Προτού έρθουν στην Ευρώπη η κοιτίδα τους ήταν στην Ασία. ΣΤΡΑΒΩΝ Γεωγραφικά ΣΤ’ 211: Αναφέρει την ΑΛΒΑΝΙΑ ως αποτελούμενη από την κοιλάδα του Κύρου ποταμού που έχει στην Ανατολή την Κασπία Θάλασσα και δυτικά τον Καύκασο.

Άλλη μια πηγή που επισφραγίζει την πατρίδα των Αλβανών, είναι: Άπιου Μιθρυδάτου 103 Διων Κασσ. 36, 37: Βασιλέας των Αλβανών Οροίζην ή οροίσων εν τω Καυκάσω, πολεμίσαντα κατά του Ρωμαίου στρατηγού Πομπήιου εις εν Ασία εκστρατείαν.

Στην συνέχεια του εδαφίου αναφέρεται ότι οι Αλβανοί του Καυκάσου νικήθηκαν από τον Πομπηίο και ζούσαν σε αρχέγονο κατάσταση, έχοντας ακόμη ξύλινα άροτρα μη αριθμούντες υπέρ τα εκατό τελούντες ανθρωποθυσίας και εν γένει νομαδικώς ζώντες εμβάλες των περί τω Καυκάσω κοιτίδος.

Στην συνέχεια θα αναφερθούμε σε ένα απόσπασμα του βιβλίου που αφορά και το Μαρτίνο: Οι Αρβανίτες Έλληνες που ήρθαν από την Β. Ηπείρο και παρέμεναν κυρίως στην Στερεά και Πελοπόννησο ήταν μια ασήμαντη μειοψηφία μέσα στον Ελληνικό κορμό στον οποίο κι αφομοιώθηκαν, όσο για την Αρβωνίτικη ή Αρβανίτικη γλώσσα μεταδόθηκε από τους Αρβανίτες κατά τους χρόνους της Τουρκοκρατίας που ήταν πιο εύκολο να μάθει Αρβανίτικα παρά Ελληνικά.

Γι’ αυτό όσοι ομιλούν Αρβανίτικα δεν έπεται ότι είναι και Αρβανίτες. Επίσης ψευδή είναι ότι ερημώθηκαν ορισμένες περιοχές και κατοικήθηκαν από Αρβανίτες.

Τα πάρα πάνω μας τα βεβαιώνουν: Ο Κων/νος Παπαρρηγόπουλος: «Ιστορία του Ελληνικού Έθνους», ο Κ. Μπίρης: «Αρβανίτες οι Δωριείς του Νεότερου Ελληνισμού», ο Περικλής Περάκης: «Η Διαμόρφωση του Ελληνικού Έθνους». κ.ά.

Για παράδειγμα θα αναφέρουμε το Μαρτίνο της Λοκρίδας σε μια κάρτα απογραφής του πίνακα 4 του 1540 μΧ. από τα Οθωμανικά αρχεία της Κωνσταντινούπολης.

Είναι μια οικονομική απογραφή για φόρους που απέδιδαν στον Σουλτάνο οι οικισμοί της Λοκρίδας.

Και βλέπουμε στον πίνακα 4 για το Μαρτίνο υπάρχουν δύο στήλες, η μια αναφέρεται στο Μαρτίνο Μουζάκι αυτό είναι το Αρβανίτικο τμήμα του Μαρτίνου από τον οικιστή Έλληνα χριστιανό Β. Ηπειρώτη Αρβανίτη Μουζάκι (από την Μουζακιά) μάλιστα και σε άλλο σημείο των Οθωμανικών αρχείων αναφέρεται ως «Νικόλα Μουζάκι». Από το όνομα του Έλληνα οικιστή Αρβανίτη Νικόλαου Μουζάκι, πιθανόν οι Τούρκοι για κάποια περίοδο ονόμαζαν το Μαρτίνο Μουζάκ όπως αναφέρει και ο Γ. Μίχας στο βιβλίο του. Αργότερα όμως επικράτησε και πάλι το όνομα Μαρτίνο που είχε πάρει από τους Φράγκους όταν άλλαξαν τα αρχαία ονόματα των χωριών μας. Βουμελιταία-Μαρτίνο, Λάρυμνα-Καστρί, Ακραίφνιο-Καρδίτσα, Κώπας-Τοπόλια, Ασπληδώνα-Πύργος κ.λ.π. Το τμήμα αυτό του Μαρτίνου είναι στο δεύτερο λόφο δυτικά στο Λιμθ (Αλώνια) έχει 63 σπίτια, 58 άγαμους, καμία χήρα, κανένα Μουσουλμάνο και αποδίδει φόρους 6.516 άσπρα.

Η άλλη από κάτω στήλη του πίνακα 4 αναφέρει σκέτο Μαρτίνο είναι το παλαιό τιμήμα του χωριού γύρω από την εκκλησία των Ταξιαρχών που είναι οι ντόπιοι κάτοικοι από την αρχαία πολή ΒΟΥΜΕΛΙΤΑΙΑ από το Παλιοχώρι του Μαρτίνου στον Άϊ Γιώργη αφού υπήρξε μια από τις μακροβιότερες αρχαίες πόλεις της Λοκρίδας αυτό το αναφέρουν ο Ιεροκλής 5ος -6ος αι. μ.Χ. στο βιβλίο «Συνέδκημος» και το Πανεπιστήμιο Αθηνών στον Αρχαιολογικό Άτλα του Αιγαίου κ.α.

Το παλιό τμήμα του Μαρτίνου γύρω από την εκκλησία είναι μεγαλύτερο από το Αρβανίτικο έχει 81 σπίτι, 10 άγαμους, 5 χήρες, κανένα Μουσουλμάνο και αποδίδει φόρο 10.000 άσπρα.

Οι Λιμιθιέοι Αρβανίτες ήσαν πιο σκληροί μέχρι τις ημέρες μας αλλά σιγά-σιγά αφομοιώθηκαν από τους παλαιούς ντόπιους κατοίκους.

Η δε Αρβανίτικη γλώσσα μεταδόθηκε σε όλον τον πληθυσμό του Μαρτίνου.

Άπαντες οι κάτοικοι του Μαρτίνου Λιμιθιέοι και μη μιλούσαν καθαρά τα Ελληνικά, αλλά μιλούσαν και τα Αρβωνίτικα ή Αρβανίτικα.

Γι’ αυτό όπως αναφέρει ο Κ. Μπίρης, όσοι ομιλούν Αρβανίτικα δεν έπεται ότι είναι και Αρβανίτες.

O Αθανάσιος Νυδριώτης συγγραφέας και καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών στο βιβλίο του ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ αναφέρεται για τους Μαρτιναίους ότι αγαπημένη τους ασχολία ήταν ο πόλεμος, που είχαν κληρονομήσει από τους Αρβανίτες που είχαν φέρει παλαιά οι Φράγκοι για να φυλάνε το πέρασμα της Λοκρίδας προς Θήβα και Αθήνα.

Μαζί κύλαγε στις φλέβες τους και το αψύ αίμα των πανάρχαιων Λοκρών του ανδρόκαρδου Αίαντα ένα παράξενο κράμα ήταν αυτοί οι άνθρωποι εκείνων των δύο προγόνων.

Επίσης ένας άλλος οικιστής Αρβανίτης ο Μάλεσης, πέρασε από το Μαρτίνο και έμεινε μαζί με την φαμίλια του για λίγο καιρό στην λεγόμενη σπηλιά του Μάλεση (Σπέουα ή Μέλεσιτ). Σήμερα η μεγάλη αυτή προϊστορική σπηλιά χρησιμοποιείται σαν αποθήκη κτηνοτροφών κάποιου Μαρτιναίου τσοπάνου και βρίσκεται στους πρόποδες στις χερόμες απέναντι από το Παλιοχώρι. Αλλά οι Μαρτιναίοι τον έδιωξαν και αυτός όπως λένε πολλοί πήγε στην Μαλεσίνα και ότι από αυτόν πήρε το όνομα και έτσι η έχθρα με το Μαρτίνο ανανεώθηκε. (παλαιά έριδα ΒΟΥΜΕΛΙΤΑΙΑΣ ΑΛΩΝ) οι Έλληνες Αρβανίτες πολέμησαν εναντίον των Σλάβων του Στέφανου Δουσάν και του Συμεών, των Βουλγάρων, Γαλατών, Αλβανών και Τούρκων.

Οι Έλληνες Αρβανίτες που κατέβηκαν στην Ν. Ελλάδα ήταν ελάχιστοι σε σύγκριση με τον ντόπιο πληθυσμό. Και η μετάδοση της Αρβανίτικης γλώσσας σε ευρύ κλίμα μέσα στην ελληνική επικράτεια έγινε στους χρόνους της Τουρκοκρατίας στο κοινό αγώνα κατά των Τούρκων και των Αλβανών στα αρματολίκια και στα κλέφτικα λημέρια και στα χωριά.

Γι’ αυτό η γλώσσα δεν αποτελεί πανάκεια σε όλες τις περιπτώσεις για την καταγωγή κάποιου, αυτό υποστηρίζουν στις διατριβές τους οι καθηγητές Σάθας, Νερούτσος και Λάμπρου.

Ένα τρανταχτό παράδειγμα έχουμε με τους Πομάκους της Θράκης, στους οποίους το D.N.A. δείχνει ότι είναι απόγονοι των Αρχαίων Θρακών Ελλήνων αλλά λόγω θρησκείας (Μουσουλμάνοι) και γλώσσας (Τουρκικής) και λόγω μη προσοχής του ελληνικού κράτους, δηλώνουν Τούρκοι.

Οι Αρχαίοι Έλληνες της Ηπείρου και της Ιλλυρίας Αρβωνίτες ή Αρβανίτες μιλούσαν και έγραφαν τα ελληνικά, ενώ μιλούσαν μόνο και δεν είχαν γραφή για τα Αρβωνίτικα ή Αρβανίτικα στα οποία τα ίχνη τους χάνονται στα χρόνια των Πελασγών.

Το μπέρδεμα Αρβανίτες και Αλβανίτες έγινε κατά τους χρόνους της Τουρκοκρατίας και αντί να λένε Έλληνες Χριστιανοί Αρβανίτες και Αλβανοί Μωαμεθανοί Αλβανίτες τους ονόμαζαν όλους Αρβανίτες.

Ασφαλώς λοιπόν από πλάνη και καλήν πίστη ή και σκοπιμότητα εκινήθηκαν όσοι πίστεψαν και επανέλαβαν την θεωρία της παραφρασεολογίας και της πλαστογραφίας του Γερμανού Falmerayer περί ερημώσεως αγροτικών περιοχών της Ελλάδας και εποικίσεως από Αλβανούς, όσοι παρεννόησαν τον σκοπόν της εποικήσεως όσοι έγραψαν υπερβολές περί μεγάλου αριθμού Αρβανιτών κ.α.

Συνέχεια στο βιβλίο για να αισθανθείς περήφανος που είσαι Έλληνας Αρβανίτης (Πελασγός).

ΠΗΓΗ:http://www.martino.gr/efhmerida/issue26/457-arvanites-alvanoi

Όταν οι Αρχαίοι Έλληνες ανακάλυψαν την Αμερική 3.500 χρόνια πριν τον Κολόμβο

2014-07-15T13:00:00.001-07:00

Μελετώντας τον Πλούταρχο (46-120 μ.Χ), επιχειρούμε να αναδείξουμε τις πρώτες κρητομυκηναικές αποικίες στην Αμερική 3.500 χρόνια πριν τον Κολόμβο.

Στο έργο του Πλουτάρχου “Περί του εμφαινομένου προσώπου τω κύκλω της Σελήνης”, στις παραγράφους 941Α-942F ο συντονιστής του διαλόγου ο Λαμπρίας καλεί τον Σύλλα τον Καρχηδόνιο να ξαναδιηγηθεί μια ιστορία που άκουσε από του υπηρέτες του ναού του Κρόνου στην Καρχηδόνα, που αφηγήθηκε κάποιος ξένος επισκέπτης του ναού που ήλθε από τη μεγάλη ήπειρο το 86 μ.Χ.
Εκτός της περιγραφής του κειμένου μπορέσαμε αποδείξουμε μέσω Η/Υ την αποκατάσταση μιας λησμονημένης ιστορικής πραγματικότητας, που μέχρι σήμερα διέφευγε από πολλούς ερευνητές2.
Στη μελέτη του υποδηλώνει ότι οι προϊστορικοί Έλληνες γνώριζαν, ότι “δυτικά των τριών νησιών και βορειοδυτικά της Βρετανίας” υπήρχε μία μεγάλη ήπειρος. Είναι προφανές ότι η μεγάλη ήπειρος, που περιέβαλλε το μεγάλο Ωκεανό, είναι η σημερινή Βόρεια Αμερική, όπως πριν δύο χρόνια είχε εντοπίσει και o καθηγητής Η. Μαριολάκος.
Στη μελέτη αυτή φαίνεται, ότι πριν τον Κολόμβο υπήρχε μια επικοινωνία που ξεκινά από την Μινωική εποχή μέχρι τα ελληνιστικά χρόνια. Ο στόχος αυτών των ταξιδιών κατά την Εποχή του Χαλκού είχε σχέση με το εμπόριο και τη διακίνηση του καθαρού χαλκού που βρισκόταν στη λίμνη Superior του Καναδά. Φαίνεται ότι μετά τους πρώτους εμπόρους Μινωίτες, συνέχισαν και οι Μυκηναίοι, οι οποίοι, όπως αναφέρει ο Πλούταρχος, έστειλαν τον Ηρακλή για να αναθερμάνει την παρουσία του ελληνικού στοιχείου, το οποίο είχε χαθεί με τις επιμιξίες με του ντόπιους.

Στη συνέχεια, την Εποχή του Σιδήρου το ενδιαφέρον για την περιοχή παράκμασε και παρέμεινε έως τους Ελληνιστικούς χρόνους μια εθιμοτυπική λατρευτική παράδοση. Έτσι κάθε τριάντα χρόνια αποστέλλονται κάποια πλοία σε περιοχές που είχαν την λατρεία του Κρόνου για να ανανεώνεται το ανθρώπινο προσωπικό με ιερείς.
Το αρχαίο κείμενο του Πλουτάρχου αναφέρει ότι ο συντονιστής του διαλόγου, ο Λαμπρίας καλεί τον Σύλλα τον Καρχηδόνιο να ξαναδιηγηθεί μια ιστορία που άκουσε από τους υπηρέτες του ναού του Κρόνου στην Καρχηδόνα, Την ιστορία που αφηγήθηκε κάποιος ξένος επισκέπτης του ναού που ήλθε από τη μεγάλη ήπειρο. Τελικά τα δεδομένα που αναφέρει το κείμενο επιβεβαιώνουν, όπως δείχνει η μελέτη με τη χρήση Η/Υ, την περιγραφή ενός ταξιδιού το 86 μ.Χ. που πραγματοποιήθηκε από τον Καναδά στην Καρχηδόνα. Τα συμπεράσματα συνοψίζονται στα παρακάτω:
1. Το αποκαλυπτικό κείμενο προσδιορίζει σωστά την απόσταση από την Βρετανία στο νησί της Ωγυγίας- την Ισλανδία με καράβι με κουπιά που πλέει 5 ημέρες (880 km).
2. Aναφέρει μια μεγάλη ηπειρωτική γη που στην περιοχή της υπήρχαν τρία νησιά (Γροιλανδία, Νήσο Baffin, Newfoundland) που ισαπείχαν, βορειοδυτικά της Βρετανίας.
3. Προσδιορίζει ότι στο ίδιο γεωγραφικό πλάτος (στην ίδια ευθεία) βρίσκεται η είσοδος του κόλπου του Αγίου Λαυρεντίου(Gulf of St. Laurence) με την Κασπία θάλασσα, γεγονός που παρατηρούμε στην ευθεία της.
4. Προσδιορίζει ορθά ότι ο κόλπος του Αγ. Λαυρεντίου είναι λίγο μεγαλύτερος από την Μαιώτιδα λίμνη, τη σημερινή Αζοφική.
Στις ακτές του κόλπου αναφέρει ότι κατοικούσαν Έλληνες από παλιά και μετά την αποστολή του Μυκηναΐου Ηρακλή, πιθανόν τον 15ο αι. π.Χ, αναθερμάνθηκε το ελληνικό στοιχείο που έσβηνε από τις επιμειξίες με τους ντόπιους (Εννοείται ότι ο Ηρακλής δεν πήγε μόνος με τον Ιόλαο αλλά ήταν μια εκστρατεία εκατοντάδων Ελλήνων που άλλαξαν δημογραφικά την περιοχή μέσα στον κόλπο του Αγ. Λαυρεντίου που κατοίκησαν).
5. Καθορίζει περίοδο τριάντα χρόνων, μετά την οποία ξεκινούσε το ταξίδι της επιστροφής: όταν ο Πλανήτης Κρόνος ανατέλλει με τον αστερισμό του Ταύρου. Τα αστρονομικά στοιχεία επιβεβαιώνουν ότι σε γεωγραφικό πλάτος βόρειο 47ο, τον 1ο αί. μ.Χ., η περίοδος αυτή ήταν στα τέλη Μαΐου του 86 μ.Χ.
6. Όταν ξεκινούσε το ταξίδι της επιστροφής τρεις μήνες έμεναν στο νησί της Γροιλανδίας βόρεια (60ο Ν), που ο ήλιος δύει μόνο μια ώρα την περίοδο του θερινού ηλιοστασίου μεταξύ 9/6 και 9/7. Ο προσδιορισμός αυτός επιβεβαιώνει ότι το νησί της Γροιλανδίας πρέπει να ταυτιστεί με τον κάτω κόσμο, όπου είχε ταφή ο Κρόνος σε σπήλαιο και φυλασσόταν από τον Δία.
7. Ο λόγος των μεγάλων ταξιδιών την Εποχή του Χαλκού τεκμηριώνεται από τον καθαρό χαλκό, που βρισκόταν σε μεγάλες ποσότητες στην περιοχή γύρω από τη Λίμνη Superior και στο νησί Royale που βρίσκονται στον Καναδά. Από την περιοχή αυτή εξορύχτηκαν 50.000 τόνοι χαλκού μεταξύ 2400 και 1200 π.Χ
8. Στην εποχή του Πλουτάρχου ο ίδιος αναφέρει, ότι δεν μετέφεραν χαλκό αλλά χρυσές κούπες και αγγεία που μέσα είχαν τις προμήθειες του ταξιδιού.
9. Τέλος είναι γνωστό ότι στην αρχαιότητα τα μαντεία ήταν κέντρα καταγραφής γεωγραφικής γνώσης, με αποτέλεσμα να συμβουλεύουν για μελλοντικές αποικίσεις. Έτσι είναι αποδεκτό ότι ο Πλούταρχος μετά το 86 μ.Χ. που ήταν ιερέας στο Μαντείο των Δελφών, έχει αυτή τη γνώση.
10. Από βόρεια της Βρετανίας, ταξίδευαν στην Ισλανδία, το ανατολικό ρεύμα τους πήγαινε στη Γροιλανδία (νησί του Κρόνου) και από εκεί το ρεύμα του Λαμπραντόρ τους οδηγούσε στον κόλπο του Αγ. Λαυρεντίου στον Καναδά. Στοιχείο επιβεβαίωσης αυτής της διαδρομής είναι το νησί σταθμός, που φέρει ακόμα και σήμερα το όνομα Μυκήνες (Mykines) το δυτικότερο νησί των Faeroe. Η επιστροφή ήταν συντομότερη, αν έπερναν το ρεύμα του κόλπου τους οδηγούσε έξω από την Ισπανία στο λιμάνι της Ταρτησού.

Τελικά η περιγραφή του Πλουτάρχου ελεγχόμενη με προγράμματα3 αστρονομίας επιβεβαιώνει ότι πραγματοποιήθηκε ταξίδι από τον Καναδά στην Καρχηδόνα τέλος Μαίου του 86 μ.Χ.
Έτσι δεχόμενοι και τις άλλες περιγραφές του αποδεχόμαστε, ότι στα αρχαία χρόνια πριν την εκστρατεία του Ηρακλή είχαν πάει στην περιοχή και αρχαιότεροι Έλληνες, δηλ πιθανότατα οι Μινωίτες.
Τα στοιχεία αυτά έρχονται και επιβεβαιώνουν αρχαιολογικά διάσπαρτα ευρήματα γραφής – και όχι μόνο – από περιοχές στην Αμερική. Τελικά πριν τον Κολόμβο, τους Κινέζους και τους Βίκινγκς είχαν πάει στην Αμερική και Έλληνες τουλάχιστο τον 1ο αι. μ.Χ. και πιθανόν ήδη τη 2η χιλιετία π.Χ. Επομένως, δεν είναι άσχετη η αφιέρωση αυτής της μελέτης στην αυθόρμητη παγκόσμια κίνηση στήριξης της Ελλάδας «Είμαστε όλοι Έλληνες». Πιθανόν σε όλες τις Μινώες ανά την υφήλιο να ξύπνησε στο DNA κάποιο γονίδιο Ελληνικής Φιλοσοφικής Σκέψης!
1 Η μελέτη αυτή προέκυψε όταν η πτυχιούχος της Φιλοσοφικής Θέμις Τσικριτσή μελετώντας στον Πλούταρχο την κίνηση της ψυχής μετά το θάνατο, εντόπισε αναφορές που σχετίζονταν με ταξίδια των Αρχαίων Ελλήνων στην Αμερική.
2 Εκτός από αυτή την πρόταση που καθορίζει αποικίες Ελλήνων στο Καναδά και την περίοδο που γινόταν το ταξίδι της επιστροφής υπήρξαν και άλλοι ερευνητές που έχουν προτείνει ταξίδια αρχαίων Ελλήνων στην Αμερική.
Πρώτη η Αμερικανίδα Henriette Mertz υποστήριξε ότι με την βοήθεια του ρεύματος Γκόλφ-Στρήμ ήταν εφικτά τα ταξίδια από την Μεσόγειο στην ήπειρο της Αμερικής.
Δεύτερος ο E.Matievich έχοντας ίδια άποψη με τον τρόπο των ταξιδιών που αναφέρει η H. Mertz στηρίζει την δικιά του θεωρία στην ομοιότητα της γλώσσας των Ίνκας με την Μυκηναϊκή της γραμμικής Β όπου υπάρχουν αυτούσιες ελληνικές λέξεις.
Συσχετίζει ακόμα αρχαιολογικά ευρήματα μεταξύ των Ατζέκων και Μάγια με Ελληνικά. Ο καθηγητής του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης Nors. S. Josephson έγραψε μια μελέτη που δείχνει τα “Ελληνικά Γλωσσικά Στοιχεία στις Πολυνησιακές Γλώσσες του Ειρηνικού. Ακόμα και ο Charles Berlitz στο βιβλίο του “Μυστήρια από ξεχασμένους κόσμους” αναφέρει την επίδραση των Ελλήνων στου Ινδιάνους των Άνδεων.
Τέλος ψάχνοντας στο διαδίκτυο εντοπίστηκε ότι ο καθηγητής Η. Μαριολάκος πριν δύο χρόνια έχει αναφερθεί σε παρόμοια συμπεράσματα χωρίς τα αστρονομικά στοιχεία που παραθέτουμε σ’ αυτή τη μελέτη.

ΠΗΓΗ:http://lykavitos.gr/archives/39868

Χάζαροι η Χαζάροι της Κριμαίας.

2014-07-15T05:03:00.000-07:00

Ο πρώτος γνωστός τούρκικος πληθυσμός που ανέπτυξε στενές οικονομικές , πολιτικές και στρατιωτικές σχέσεις με το Βυζάντιο είναι οι λεγόμενοι Χαζάροι η Χαζάροι της Κριμαίας. Τον 5^ο μ.Χ. αι. τους βρίσκουμε εγκατεστημένους στις όχθες του Βόλγα, ανάμεσα στην Κασπία θάλασσα και τον Εύξεινο Πόντο. Αργότερα προωθήθηκαν ΒΔ και απέσπασαν από τους Αβαρούς μια μεγάλη περιοχή που έφτανε ως τον Δνείπερο. Άρχισαν τότε να αναπτύσσουν σχέσεις με τον ευρύτερο κόσμο της περιοχής, λόγω μάλιστα των δυσκολιών που αντιμετώπιζε η Αυτοκρατορία της Κωνσταντινούπολης συμμαχούσαν συχνότατα μαζί της, ιδίως όταν ο Ηράκλειος Ά διεξήγαγε τους πολυετείς αγώνες εναντίον των Περσών (622-628). Ο Ιουστινιανός ΄Β, ο λεγόμενος Ρινότμητος (=κοψομύτης) και ο Κωνσταντίνος Έ ο λεγόμενος χλευαστικά Κοπρώνυμος (741-775) είχαν νυμφευθεί θυγατέρες χάνων των Χαζάρων, ο γιος μάλιστα του τελευταίου, ο Λέων ΄Δ (775-780) ονομαζόταν Χαζάρος, λόγω της χαζαρικής καταγωγής της μητέρας του. Σιγά σιγά οι Χαζάροι υπέταξαν τις περισσότερες περιοχές του Εύξεινου πόντου, ιδιαίτερα την γύρω από την Μαιώτιδα λιμνη ( Άζωφ) περιοχή και σχημάτισαν δικό τους κράτος.

Με την πάροδο του χρόνου προόδευσαν πολιτιστικά και γι’ αυτό ζήτησαν από τον αυτοκράτορα Θεόφιλο (829-842) να τους στείλει αρχιτέκτονες, οι οποίοι μάλιστα έκτισαν ένα φλούριο στον Ταναί ποταμό που λεγόταν Σάρκελ. Οι Χαζάροι, όταν ήλθαν σε επαφή με τους Βυζαντινούς, ήσαν ειδωλολάτρες, αλλά χάρη στις επιγαμίες, πολλοί είχαν αρχίσει να προσέρχονται στον Χριστιανισμό. Ωστόσο, το μεγαλύτερο πλήθος των Χαζάρων κατά τον 8^ο αι. προσηλυτιστήκαν στον Ιουδαϊσμό και μονό κατά τον 9^ο αι. αρχίζει επάνοδος στον Χριστιανισμό και στην αρχαία θρησκεία τους. Τον 11^ο αι. οι Ρώσοι εξαφάνισαν οριστικά το κράτος των Χαζάρων. Υπολείμματα όμως Χαζάρων, με ιουδαϊκό θρήσκευμα, είχαν μείνει στην Κριμαία. Οι άνθρωποι αυτοί, χωρίς να είναι εβραϊκής καταγωγής, εξοντώθηκαν στον ‘Β Παγκόσμιο Πόλεμο από τους Γερμανούς. Στο τραγικό αυτό συμβάν είναι αφιερωμένο το βιβλίο « Η 13^η φυλή» του Άρθουρ Καίσλερ.

φλούριο στον Ταναί ποταμό που λεγόταν Σάρκελ

Πηγή: Σαράντος Ι. Καργάκος (2012),Νεότερη Ελληνική Ιστορία, τόμος Α , Τούρκοι και Τουρκοκρατία, εκδόσεις ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ, σελ.12-13.

Χάζαροι

Οι Χάζαροι ή Χαζάροι ήταν ένας ημινομαδικός Τουρκικός λαός, που δημιούργησε την ισχυρότερη αυτοκρατορία της Δυτικής στέπας, τη Χαζαρία. από τα τέλη του 7ου μέχρι το 10ο αιώνα. Πάνω στις σημαντικότερες εμπορικές αρτηρίες μεταξύ Βόρειας Ευρώπης και Νοτιοδυτικής Ασία, η Χαζαρία έγινε ένα από τα κύρια κέντρα εμπορίου του μεσαιωνικού κόσμου, κυριαρχώντας στο δυτικό τμήμα του Δρόμου του Μεταξιού και έπαιξε βασικό εμπορικό ρόλο ως σταυροδρόμι μεταξύ Κίνας, Μέσης Ανατολής και Ευρωπαϊκής Ρωσίας. Επί τρεις περίπου αιώνες (650-965) οι Χάζαροι κυριαρχούσαν στην τεράστια έκταση που εκτείνεται από τις στέπες του Βόλγα και του Ντον μέχρι την ανατολική Κριμαία και το βόρειο Καύκασο. Έπαψαν να υπάρχουν γύρω στον 11ο - 12ο αιώνα. Βρίσκονταν συγκεντρωμένοι δυτικά και βόρεια της Κασπίας Θάλασσας, κυρίως στο βόρειο Καύκασο και την ευρασιατική στέπα. Πέραν της αναμφισβήτητης τουρανικής καταγωγής τους, η ακριβής προέλευσή τους δεν είναι ακόμα εξακριβωμένη. Κατά την πιθανότερη εκδοχή, προήλθαν από την ανάμιξη κάποιων τουρκομογγολικών φύλων με απομεινάρια των Ούνων και τοπικά φύλα της ΒΔ Κασπίας. Το όνομά τους προέρχεται από την αρχαία τουρκική ρίζα «qaz-» που σημαίνει «περιπλανώμαι».

Η Χαζαρία λειτούργησε επί μακρόν ως κράτος-ουδέτερη ζώνη μεταξύ αφ' ενός της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και αφ' ετέρου τόσο των νομάδων των βόρειων στεπών, όσο και της αυτοκρατορίας των Ομεϋαδών, αφού λειτούργησε ως εντολοδόχος του Βυζαντίου κατά της Περσικής Αυτοκρατορίας των Σασσανιδών. Η συμμαχία διαλύθηκε γύρω στα 900 μ.Χ., καθώς οι Βυζαντινοί άρχισαν να ενθαρρύνουν τους Αλανούς να επιτεθούν στη Χαζαρία και να αδυνατίσουν τις θέσεις της στην Κριμαία και τον Καύκασο, επιδιώκοντας να πετύχουν συμμαχία με τη[ν ανερχόμενη δύναμη των Ρως στα βόρεια της Χαζαρίας, που φιλοδοξούσε να τους προσηλυτίσει στο Χριστιανισμό. Μεταξύ 965 και 969 ο ηγεμόνας των Ρως του Κιέβου Σβιάτοσλαβ Α΄ του Κιέβου κατέλαβε την πρωτεύουσα Ατίλ και κατέλυσε το κράτος των Χαζάρων.

Στις αρχές του 8ου αιώνα οι Χάζαροι βασιλιάδες και σημαντικό κομμάτι της αριστοκρατίας προσηλυτίστηκαν στον Ιουδαϊσμό, ενώ ο λαός ήταν πολυθρησκευτικός - ένα μωσαϊκό ειδωλολατρών, Μουσουλμάνων, Εβραίων και Χριστιανών - και πολυεθνικός. Μια σύγχρονη θεωρία, ότι ο πυρήνας των Ασκεναζιτών Εβραίων προέκυψε από μια υποθετική διασπορά Χαζάρων Εβραίων, αντιμετωπίζεται με σκεπτικισμό από ορισμένους μελετητές και ερευνητές, αλλά υποστηρίζεται από άλλους. Αυτή η Χαζαριανή υπόθεση συνδέεται με αντισημιτισμό και αντισιωνισμό.

πηγή:http://el.wikipedia.org/wiki/Χάζαροι

ΜΙΝΩΙΤΕΣ ΣΤΗΝ ΝΟΡΒΗΓΙΑ

2014-06-03T09:23:00.000-07:00

Ένα μινωικό μήνυμα σε βράχο στη Νορβηγία

Έχουμε αποδείξεις ότι υπήρχαν προϊστορικές σχέσεις μεταξύ Κρήτης και Νορβηγίας Ένα μινωικό μήνυμα σε βράχο στη Νορβηγία

Αυτό ισχυρίζεται ο Νορβηγός Ιωάννης Ιάρνες (Johan Jarnes) από τη μικρή πόλη Κόνγκσμπεργκ (Kongsberg) 80 χλμ. δυτικά του Όσλο, την πρωτεύουσα της Νορβηγίας. Μια μέρα του Οκτώβρη παρατήρησε κάποια σημάδια σ’ ένα βράχο που βρισκόταν κοντά στο αγρόκτημα ενός φίλου του. Ο βράχος ήταν καλυμμένος με λειχήνες και μούσκλια. ‘Όταν σκούπισε και καθάρισε ένα κομμάτι του αποκαλύφθηκαν κάποιες επιγραφές, στοιχεία γραφής, παραστάσεις και δώδεκα κυκλικές γούβες που έμοιαζαν με μικρά φλιτζάνια και είχαν διάμετρο από 4 ως 8 εκατοστά

Εικόνες 2 και 3

Οι επιγραφές φαίνονταν να ανήκαν σε διαφορετικές εποχές. Η ανακάλυψή του ήταν εντυπωσιακή. Οι πιο παράξενες επιγραφές – πέντε άγνωστοι χαρακτήρες – ανακαλύφθηκαν σε μία γωνία του βράχου. Στην αρχή o Ιωάννης Ιάρνες πίστεψε ότι επρόκειτο για χαρακτήρες του φοινικικού ή αρχαίου ελληνικού αλφαβήτου. Στον ίδιο βράχο λίγο πιο πέρα αποκαλύφθηκε κάτι πολύ περίεργο: μία απεικόνιση που δεν έμοιαζε καθόλου με τους πέντε χαρακτήρες της επιγραφής. Το κάτω μέρος της απεικόνισης αναγνωρίστηκε αργότερα. Ήταν ένας σάκος νερού ή κρασιού από δέρμα. Στο εσωτερικό της απεικόνισης του σάκου υπήρχαν τρεις οριζόντιες κυματοειδείς γραμμές που πιθανώς παρίσταναν νερό. Πάνω στο σάκο υπήρχε ένα σχήμα που έμοιαζε με το γράμμα V. Το πιο μυστηριώδες της απεικόνισης ήταν ότι οι κυματοειδείς γραμμές έμοιαζαν με εκείνο το ιερογλυφικό της αιγυπτιακής γλώσσας που σήμαινε νερό.

Εικόνα 4

Εικόνα 7. Ένα πλοίο

Δίπλα στους χαρακτήρες, όμως, βρισκόταν και μία παράσταση που γνώριζε, ένα πλοίο. Στη Νορβηγία υπάρχουν πολλοί βράχοι με χαραγμένες παραστάσεις. Το πλοίο συναντάται συχνά χαραγμένο σε τέτοιους βράχους. Και το πλοίο και οι χαρακτήρες φάνηκαν στον Ιωάννη Ιάρνες να είχαν χαραχθεί την ίδια εποχή – επειδή τα σημάδια των σκαλισμάτων ήταν τα ίδια – δηλαδή είχαν σκαλιστεί με (σε ) πέτρα. Επομένως, θα ήταν δυνατόν να προσδιοριστεί η χρονολογία τους. Το πλοίο πρωτοεμφανίστηκε την εποχή του χαλκού, 2000 – 1500 π.Χ.

Εικόνα 9. Λιθογραφίες σε βράχους που συνήθιζαν να κάνουν οι κατοικούντες στην σημερινή Νορβηγία

Το αίνιγμα

Ξαφνιάστηκε ο Ιωάννης Ιάρνες. Τι σήμαιναν τα ευρήματα αυτά; Από τη μία πλευρά υπήρχαν χαρακτήρες που φαινομενικά ανήκαν στο φοινικικό ή στο αρχαίο ελληνικό αλφάβητο και από την άλλη πλευρά υπήρχαν παραστάσεις της εποχής του χαλκού, δηλαδή ως και 1000 χρόνια πριν από το αρχαίο ελληνικό αλφάβητο.

Τι συνέβη στην πόλη Κόνγκσμπεργκ πριν το 1623;

Ο Ιωάννης Ιάρνες έχει πανεπιστημιακά πτυχία ιστορίας, αρχαιολογίας και γλωσσολογίας. Μαζί με μία παρέα φίλων του έχει μελετήσει την τοπική ιστορία του Κόνγκσμπεργκ. Η πόλη ιδρύθηκε το 1623, μετά την ανακάλυψη του ορυχείου αργύρου από κάποιο τσοπάνο. Μαζί με τη λειτουργία του ορυχείου αργύρου η μικρή πόλη μεγάλωσε φτάνοντας τους 10.000 κατοίκους. Τα κοιτάσματα αργύρου τελείωσαν λίγα χρόνια μετά το πόλεμο, το 1958. Κατά την κοινή γνώμη η πόλη δεν είχε καμία ιστορία πριν το 1623 .Δεν αποδέχτηκε όμως αυτό τον ισχυρισμό ο Ιωάννης και οι φίλοι του. Εδώ και 20 χρόνια η παρέα του Ιωάννη ξεκίνησε να μελετά την ιστορία του τόπου τους.

Αποτέλεσμα: Πολλά ευρήματα της εποχής του χαλκού αλλά και παλαιότερα. Τα πιο σημαντικά ευρήματα, όμως, ήταν απομεινάρια της προϊστορικής λειτουργίας του ορυχείου αργύρου. Τα προϊστορικά κοιτάσματα αργύρου του Κόνγκσμπεργκ μπορεί να ήταν τα πιο πλούσια της βόρειας Ευρώπης. Μεταξύ των φίλων του Ιάρνες υπήρχαν ειδήμονες αρχαιολογίας, ιστορίας, γλωσσολογίας, γεωλογίας και αστρονομίας. Το 1999 ο Ιωάννης Ιάρνες εξέδωσε ένα βιβλίο για την ιστορία της πόλης πριν το 1623: «Πριν την ίδρυση του Κόνγκσμπεργκ».

Μεταξύ των ευρημάτων υπήρχαν και κάποιες ομάδες πετρών ταξινομημένες κατά ένα αστρονομικό σχέδιο, καθώς και γεωμετρικές παραστάσεις. Τέτοιες αστρονομικές και γεωμετρικές παραστάσεις μπορεί να χρησιμοποιούνταν ως ημερολόγια, τα λεγόμενα ηλιακά ημερολόγια. Ξέρουμε ότι οι Βίκινγκς χρησιμοποιούσαν την ίδια γνώση σαν ηλιακή πυξίδα δυο χιλιάδες χρόνια αργότερα. Ο πληθυσμός της σημερινής Νορβηγίας την εποχή του χαλκού ήταν χαμηλού πνευματικού επιπέδου. Δεν θα μπορούσε να έχει γνώσεις στην Αστρονομία και τα Μαθηματικά. Τέτοια ευρήματα καταμαρτυρούν την ύπαρξη ενός υψηλού αρχαίου πολιτισμού. Από που έπαιρναν οι «Νορβηγοί» εκείνης της εποχής τέτοιες παρορμήσεις;

Γραμμική γραφή Α

Επειδή οι χαρακτήρες ήταν μόνο σύμφωνα,( Σ.Ε.Δ. -ΑΓΝΩΣΤΟ ΠΟΘΕΝ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ) δεν θα ήταν απίθανο να ανήκαν στο αρχαίο ελληνικό αλφάβητο. Η αρχαία ελληνική γλώσσα είχε πολλά φωνήεντα, έτσι η φράση δεν θα είχε κανένα νόημα. Οι επιγραφές στο βράχο βρέθηκαν το 1987. Μέχρι το 1994, όμως, το αίνιγμα δεν είχε λυθεί. Το 1994 ήρθε στο Κόνγκσμπεργκ ο Χιέλλ ΄Ορτουν (Kjell Aarthun). Ο Νορβηγός γλωσσολόγος Χιέλλ ΄Ορτουν είναι γνωστός από τις διαλέξεις του στα περισσότερα πανεπιστήμια της Ευρώπης. Η ειδικότητά του είναι οι αρχαίες γλώσσες της Μέσης Ανατολής και του Αιγαίου, ιδιαίτερα της Κρήτης. Ο Χιέλλ ΄Ορτουν ισχυρίστηκε ότι η επιγραφή στο βράχο ήταν σαφώς η γραμμική γραφή Α, η αρχαία μινωική γλώσσα της Κρήτης.

(ΣΗΜ ΣΥΓ. Γιατί δεν πιστεύω πια στην αποκρυπτογράφηση του Χιέλλ ΄Ορτουν, - Aartun. Έχοντας διαβάσει τα βιβλία του, έχω συμπεράνει, όπως και πολλοί άλλοι, ότι οι μέθοδοί του είναι υπερβολικά απλοποιημένες, μη συστηματικές και μη επιστημονικές. Έχουν γίνει πολλές προσπάθειες να αποκρυπτογραφηθεί η Γραμμική Α, αλλά το πρόβλημα να ξεκινήσει κανείς, είναι ότι δεν γνωρίζει ούτε τι κατηγορίας γλώσσα πιθανόν να είναι. Ύστερα από 100 σχεδόν χρόνια έρευνας φαίνεται να υπάρχει μία συμφωνία ότι το 90 % των χαρακτήρων της Γραμμικής γραφής Β εμφανίζονται, επίσης, στην Γραμμική Α..)

Οι πρώτες γραπτές λέξεις στη Νορβηγία

Η κατά λέξη αποκρυπτογράφηση της επιγραφής, όπως αυτή έγινε από τον Χιέλλ ΄Ορτουν, ήταν η εξής: «το μαλακό αμιγές». Όσον αφορά την απεικόνιση αποδείχτηκε πως ήταν δυο από τους ιερογλυφικούς χαρακτήρες του δίσκου της Φαιστού. Το πάνω σχήμα της απεικόνισης που έμοιαζε με V ο Όρτουν αποκάλεσε ως « κοράλλι», ενώ το δεύτερο, το κάτω, ως «ασκί νερού» Σύμφωνα με την αποκρυπτογράφησή του, το διπλό σχήμα σήμαινε: «ο χώρος των επισκεπτών». Κατά τη γνώμη του Ιάρνες εκείνη η αποκρυπτογράφηση είχε πολύ νόημα. Μετά την ανακάλυψη των μινωικών επιγραφών ολόκληρος ο βράχος καθαρίστηκε με αποτέλεσμα να βρεθούν περισσότερες επιγραφές από διάφορες εποχές της Ιστορίας. Στις σκανδιναβικές γλώσσες οι βράχοι σαν αυτόν λέγονται: «πεδία με σκανδιναβικές λιθογραφίες προϊστορικής εποχής». Στη Σκανδιναβία βρίσκονται πολλά τέτοια πεδία. Χρησιμοποιούνταν ως σημεία λατρείας.

Οι Μινωίτες δε συνήθιζαν το χάραγμα σε βράχους. Στη Νορβηγία όμως οι χαραγμένες παραστάσεις στους βράχους ήταν για χιλιάδες χρόνια τρόπος λατρείας. Ο Ιάρνες είχε, όμως, ακόμα μία απορία: Τι σήμαιναν οι κυματοειδείς γραμμές του σάκου νερού; Αν και οι Μινωίτες δε συνήθιζαν να χαράσσουν χαρακτήρες στους βράχους, η λατρεία δεν ήταν λέξη άγνωστη για τους Μινωίτες. Στις χώρες της Μεσόγειου εκείνη την εποχή το φρέσκο νερό εκλαμβανόταν σαν ένα πολυδάπανο δώρο. Οι Μινωίτες είχαν συχνά επαφή με τους Αιγυπτίους. Έτσι, θα μπορούσαν να έχουν μάθει την ιερογλυφική γραφή τους.

Εικόνα 1

«Το μαλακό αμιγές»

Ποιος θα μπορούσε να είχε γράψει μινωικούς χαρακτήρες σε ένα βράχο στη Νορβηγία 2000 χρόνια πριν οι Νορβηγοί γνωρίσουν τη γραφή; Οι Μινωίτες; Τι έκαναν οι Μινωίτες στη Νορβηγία; Τι σήμαινε η φράση «Το μαλακό αμιγές»;

Οι «Νορβηγοί» χάραζαν αυτές τις παραστάσεις στους βράχους ως κάποιο είδος λατρείας, αλλά και για να κερδίσουν την εύνοια των θεών. Οι Μινωίτες ήταν οι ικανότεροι έμποροι της Μεσογείου την εποχή του χαλκού. Είχαν εμπορικές σχέσεις με τις περισσότερες χώρες της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής και ιδιαίτερα με την Αίγυπτο. Μία από τις ειδικότητές τους ήταν το εμπόριο μετάλλων – χρυσού, αργύρου, χαλκού και κασσίτερου. Εκείνη την εποχή η αξία του αργύρου ήταν διπλάσια από αυτή του χρυσού, δηλαδή οι Αιγύπτιοι πλήρωναν ένα κιλό αργύρου για δύο κιλά χρυσού. Δεν θα ήταν απίθανο ο πρωτόγονος πληθυσμός της σημερινής Νορβηγίας εκείνης της εποχής να μην ήξερε την αξία του αργύρου. Ο άργυρος ήταν πάρα πολύ μαλακός. Δεν τους χρησίμευε σε τίποτα. Αυτό που ήθελαν ήταν ο χαλκός . Έτσι, τα ταξίδια των Μινωιτών στη Νορβηγία θα μπορούσαν να αποφέρουν μεγάλα κέρδη. Άξιζε, λοιπόν, τον κόπο να χαράζουν λέξεις σε βράχους, όπως οι Νορβηγοί. Σύμφωνα με το ρητό, εξάλλου: «Εφόσον βρίσκεσαι στη Ρώμη πράξε όπως οι Ρωμαίοι». We tu yu pi ti , το μαλακό αμιγές αναφερόταν, βέβαια, στον άργυρο. Σε αντίθεση με τον άργυρο της Μεσογείου, ο άργυρος του Κόνγκσμπεργκ ήταν αμιγής, χωρίς μόλυβδο. Για αυτό οι Μινωίτες ήθελαν να ευχαριστήσουν τους θεούς για αυτό το ακριβό δώρο.

Τα πλοία των Μινωιτών

Πώς ήταν δυνατόν οι Μινωίτες να ταξιδεύουν ως τη Νορβηγία; Ξέρουμε ότι οι Μινωίτες ήταν περίφημοι ναυτικοί που εξουσίαζαν τη Μεσόγειο. Η κατασκευή των πλοίων τους ήταν πολύ προχωρημένη. Επειδή τα πλοία ήταν εξοπλισμένα με καρίνα, μπορούσαν να πλέουν κόντρα στον άνεμο. Δεν έχουμε λόγο να πιστεύουμε ότι τα πλοία των Μινωιτών ήταν κατώτερα αυτών που είχαν οι Βίκινγκς 1500 χρόνια αργότερα. Δεν έχει βρεθεί ακόμα το ναυάγιο κάποιου μινωικού πλοίου.( Σ.Ε.Δ. -ΕΧΕΙ ΒΡΕΘΕΙ ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΟΜΩΣ ) Έχουμε όμως πληροφορίες από τις ανασκαφές στη Θήρα. Εκεί ανακαλύφθηκαν τοιχογραφίες που παρίσταναν μινωικά πλοία καθώς απέπλεαν από το λιμάνι της Θήρας. Συγκρίνοντας τις τοιχογραφίες, οι Έλληνες αρχαιολόγοι μπόρεσαν να προσδιορίσουν ότι τα πλοία είχαν μήκος περίπου 35 μέτρα. Αυτά ήταν σχετικά μεγαλύτερα από τα πλοία των Βίκινγκς. Το μεγαλύτερο πλοίο των Βίκινγκς που βρέθηκε, το «GOGSDADSHIP» είχε μήκος μόνο 25 μέτρα. Με πλοία σαν αυτό οι Βίκινγκς ταξίδευαν στη Μεσόγειο και ως την Αμερική και μάλιστα πεντακόσια χρόνια πριν τον Κολόμβο.

Εικόνα 10. το «GOGSDADSHIP»

Υπάρχουν, ακόμη, κάποια σχέδια επάνω σε μικρές κεραμικές πλάκες που απεικονίζουν διάφορα μινωικά πλοία – κάποιες από τις πλάκες αυτές χρησιμοποιούνταν ως σφραγίδες. Την εποχή του χαλκού οι Μινωίτες είχαν ολόκληρη την κυριαρχία της ναυτιλίας της Μεσογείου. Η έκρηξη και ο σεισμός στη Θήρα σήμανε το τέλος του μινωικού στόλου. Μετά την καταστροφή του μινωικού πολιτισμού και την παρακμή της αιγυπτιακής αυτοκρατορίας, η Μεσόγειος αφέθηκε ανοικτή για νιόφερτους, ιδιαίτερα για τους Φοίνικες, τους κληρονόμους του αιγυπτιακού εμπορίου. Όπως οι Μινωίτες έτσι και οι Φοίνικες ήταν έμποροι και όχι πολεμιστές. Οι Φοίνικες ήταν ήδη στη θάλασσα αρκετό καιρό και είχαν καθιερωθεί σαν έμπειροι ναυτικοί.

Σ.Ε.Δ. Εδώ ο συγγραφέας παραλείπει να αναφέρει του Μυκηναίους που είναι η συνέχεια των Μινωιτών και έχουμε στοιχεία ότι όπως και οι Μινωίτες έτσι και οι διάδοχοι τους οι Μυκηναίοι κυριάρχησαν στις θάλασσες και όχι μόνο της Μεσογείου. Την εποχή των Μυκηναίων οι έλληνες είχαν την δυνατότητα να συγκεντρώσουν περισσότερα από χίλια πλοία και όπως καταλαβαίνει κανείς , την εποχή τους , ήταν η πιο ισχυρή ναυτική δύναμη στην ιστορία ,με πολλές αποδείξεις και στοιχεία .

Η πρώτη απόδειξη που υπάρχει αναφορικά με τα φοινικικά πλοία βρέθηκε σε μία αιγυπτιακή τοιχογραφία του 14^ου αιώνα π.Χ. -( Σ.Ε.Δ. Το 1300 πΧ Δηλαδή ....Για παράδειγμα οι Μυκηναίοι ταξίδευαν στην Ιβηρική και την Κορσική πολλά χρόνια πριν συνεχίζοντας την κυριαρχία των Μινωιτών εκεί ) Αυτό συνέπεσε με την ίδρυση του πρώτου εμπορικού κέντρου της Μέσης Ανατολής, που σήμερα βρίσκεται στη Λεβάντα(;). Μολονότι οι δραστηριότητές τους είχαν καταγραφεί ενδελεχώς σε λογοτεχνικές πηγές, οι Φοίνικες άφησαν ελάχιστες εικονογραφημένες ενδείξεις των πλοίων τους, και ό,τι λιγοστό υπάρχει φαίνεται πως ήταν δουλειά των Αιγυπτίων και των Συρίων καλλιτεχνών. Οι περιγραφές που έχουμε, όμως, δείχνουν ότι τα πλοία των Φοινίκων έμοιαζαν μάλλον με αυτά των Αιγυπτίων παρά με αυτά των Μινωιτών. Δηλαδή, τα πλοία τους δεν είχαν την ήδη προηγμένη κατασκευή και πλοϊμότητα των Μινωιτών. Τα μινωικά πλοία ήταν μοναδικά στον κόσμο όσον αφορούσε την πλοϊμότητα. Αυτό ήταν μία από τις πιο σημαντικές αιτίες της κυριαρχίας της Κρήτης στους ωκεανούς, ακόμα και για τη σταθερότητα της ναυτικής αυτοκρατορίας των Μινωιτών.

Εικόνα 8

Τα πλοία τους ήταν μάλιστα τόσο αποδοτικά, ώστε οι Μινωίτες μπορούσαν να διατηρούν την κυριαρχία τους χωρίς στρατό και χωρίς παράλια φρούρια. Δυστυχώς φαίνεται ότι τα μεγάλα κύματα που δημιουργήθηκαν από το σεισμό στη Θήρα κατέστρεψαν ολόκληρο το στόλο των Μινωιτών. Η Ιστορία έχει υποτιμήσει τα μινωικά πλοία επειδή η γνώση και το μυστικό της κατασκευής τους χάθηκε. Πέρασαν πολλά χρόνια ώστε να κάνει κάποιος μία αντάξια κατασκευή των μινωικών πλοίων, μάλιστα ως και την εποχή των Βίκινγκς. Πιθανώς οι Μινωίτες χρησιμοποιούσαν την ηλιακή πυξίδα για να πλοηγήσουν τα πλοία τους. Δεν θα εκπλαγώ αν μάθω από μελλοντικές έρευνες ότι οι Μινωίτες ήταν μάλιστα στην Αμερική 3000 χρόνια πριν τον Κολόμβο. Βρέθηκε μέσα στις μούμιες στους αιγυπτιακούς τάφους κοκαΐνη. Εκείνη την εποχή δεν υπήρχε κοκαΐνη στην Ευρώπη. Υπήρχε αποκλειστικά στη Νότια Αμερική!,

Ξέρουμε ότι τα μινωικά πλοία ήταν πραγματικά ανώτερα από αυτά των Φοινίκων. Επομένως, δεν θα ήταν πρόβλημα για τους Μινωίτες να διαπλέουν τον ωκεανό ως την σημερινή Νορβηγία. Υπάρχουν δε και αναφορές ότι οι Μινωίτες επισκέπτονταν την Ιρλανδία. Την εποχή του χαλκού ακόμα και τα μεγάλα πλοία είχαν τη δυνατότητα να ταξιδεύουν στα φιόρδ (Drammensfjorden) μέσω ενός μεγάλου ποταμού (Drammenselven) ως τη τοποθεσία Φίσκουμ (Fiskum), που απέχει 5 χλμ. από το Κόνγκσμπεργκ.

Εικόνα 6. Ο χάρτης των περιοχών γύρω από το Φιόρδ του Όσλο όπου απεικονίζεται το δρομολόγιο των Μινωιτών

Drammen, Mjoendalen Hokksund, Vestfossen, Fiskum.

Την εποχή αυτή υπήρχαν εμπορικοί δρόμοι που διέσχιζαν την Ευρώπη. Έτσι, βρίσκουμε αντικείμενα από την περιοχή του Αιγαίου στη Νορβηγία, ενώ κεχριμπάρι από τις Βαλτικές χώρες έχει βρεθεί σε μυκηναϊκούς τάφους. Το μετάξι ακολούθησε έναν από αυτούς τους δρόμους χίλια χρόνια πριν από το Μάρκο Πόλο. Για αυτό έχουμε λόγο να πιστεύουμε ότι και οι πληροφορίες για την ύπαρξη αργύρου μπορεί να είχαν ακολουθήσει μία τέτοια διαδρομή προς χάριν και του Μάρκο Πόλο αλλά και των Μινωιτών.

Επιγραφές με Μινωικές γραφές

Δεν έχουμε πολλές επιγραφές γραμμένες στη γραμμική γραφή Α. Δύο Γάλλοι αρχαιολόγοι, ο Godart και ο Olivier από το Γαλλικό σχολείο της Αθήνας εξέδωσαν το 1975 πέντε βιβλία που περιέχουν όλες τις επιγραφές εκείνης της εποχής που υπήρχαν σε πλάκες από άργιλο, κεραμικά, κοσμήματα και κτίσματα. Δυστυχώς τα περισσότερα ήταν θρυμματισμένα. Μόνο περίπου 80 θραύσματα έχουν αρκετούς χαρακτήρες από τους οποίους βγαίνει κάποιο νόημα. Ο δίσκος της Φαιστού είναι το πιο μακροσκελές κείμενο που υπάρχει. Έχει 242 ιερογλυφικούς χαρακτήρες. Η γραμμική γραφή Α μπορεί να είναι η πλάγια γραφή των ιερογλυφικών χαρακτήρων. Και οι δύο γραφές είναι συλλαβικές, δηλαδή κάθε χαρακτήρας αντιστοιχεί σε μία συλλαβή, έχει ένα σύμφωνο και ένα φωνήεν ή μόνο ένα φωνήεν. Ο γλωσσολόγος Χιέλλ Όρτουν εξέδωσε δύο βιβλία 1500 σελίδων σχετικά με την αποκρυπτογράφηση της γραμμικής γραφής Α και της γραφής του δίσκο της Φαιστού. Τα βιβλία του περιλαμβάνουν τη μινωική γραμματική και το συντακτικό. Ο Άγγλος σκιτσογράφος (William Brice), Ουίλλιαμ Μπράις, έχει καταγράψει όλους τους 121 κύριους χαρακτήρες της γραμμικής γραφής Α. Ο κάθε χαρακτήρας έχει και κάποιες παραλλαγές οι οποίες περιλαμβάνονται συνολικά στον κατάλογο του Μπράις. Έτσι μπορούμε εύκολα να συσχετίσουμε την οποιαδήποτε παραλλαγή με τον αντίστοιχο κύριο χαρακτήρα.

Εικόνα 5

Αποδείξεις

Υπάρχουν κάποιοι που ισχυρίζονται ότι έχουν αποκρυπτογραφήσει τις μινωικές γραφές. Δεν είναι δυνατόν να επιχειρηματολογήσουμε για το ποιος έχει δίκιο ή άδικο επειδή δεν υπάρχει τρόπος να συγκρίνουμε τις γλώσσες όπως στην περίπτωση της Πέτρας της Ροζέτας, όπου το ίδιο κείμενο αναγράφεται σε διαφορετικές γλώσσες. Κανένας όμως δεν έχει αμφισβητήσει τον κατάλογο του Μπράις. Αυτός ο κατάλογος περιγράφει τους 121 χαρακτήρες της γραμμικής γραφής Α.

Είναι εύκολο να διακρίνει κανείς ότι οι χαρακτήρες στο βράχο είναι πανομοιότυποι με εκείνους που περιλαμβάνονται στον κατάλογο του Μπράις, αν και ο βράχος έχει χαραχθεί με πέτρα. Οι χαρακτήρες της γραμμικής γραφής Α κατασκευάστηκαν για να γράφονται με πένα σε πάπυρο ή σε πλάκες από άργιλο. Η μετάφραση του Όρτουν για τις λέξεις WE TU YU PI TI, «το μαλακό αμιγές» σημαίνει κάτι και έχει σχέση με τον άργυρο. Οι μεταφράσεις του και των άλλων 80 κείμενων της γραμμικής γραφής Α, επίσης, σημαίνουν κάτι. Μας αποκαλύπτουν μια καινούργια και ενδιαφέρουσα πλευρά του μινωικού πολιτισμού.

Υστερόγραφο

Ο Jarnaes και ο αρθρογράφος για την πλάκα, -Ιούλιος 2012

Έχω επισκεφτεί εγώ ο ίδιος, μαζί με τον Jarnaes, τις περιοχές γύρω από το Kongsberg και έχω φωτογραφίσει αυτά που ο Jarnaes ισχυρίζεται ότι είναι κατάλοιπα προϊστορικών ορυχείων. Έχουμε βρει, ακόμη, αποδείξεις και λεπτομερείς πληροφορίες προϊστορικών ορυχείων και από πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Οι φωτογραφίες που πήρα μοιάζουν πολύ με τα ευρήματα στην Ισπανία και τη Σερβία. Επικοινώνησα, μάλιστα, με αρχαιολόγους στη Σερβία που υποστηρίζουν τις θεωρίες μου. Αυτό που είναι πραγματικά ξεχωριστό με το ασήμι του Kongsberg, είναι ότι τον έβρισκε κανείς σε καθαρή μορφή κατευθείαν στην επιφάνεια. Ποιος θα μπορούσε να πιστέψει ότι τέτοια ευρήματα θα περνούσαν απαρατήρητα μέχρι και το 1623; Μόλις η πηγή μειώθηκε, το υλικό της πέτρας, που είχε εξορυχτεί μαζί με τον άργυρο, ξαναγέμισε τα ορυχεία.

Προϊστορικό ορυχείο στο Kongsberg

Ο άργυρος στις χώρες της Μεσόγειου δεν ήταν αμιγής. Ήταν ανάμικτος με μόλυβδο, και γι’ αυτό δεν ήταν γυαλιστερός όπως αυτός του Κόνγκσμπεργκ. Όταν ο Ναπολέων επέστρεψε από την εκστρατεία του στην Αίγυπτο, έφερε ένα μεγάλο θησαυρό αργύρου, ο οποίος εκτίθεται σήμερα στο μουσείο του Λούβρου. Οι επιστήμονες του μουσείου αυτού ανέλυσαν τα αντικείμενα αργύρου. Η ανάλυση επέτρεψε στους επιστήμονες να εντοπίσουν την προέλευση του αργύρου κάθε αντικειμένου. Γνώριζαν, όμως, μόνο τα ορυχεία της Μεσογείου. Υπήρχαν και κάποια αντικείμενα των οποίων η προέλευση δεν εντοπίστηκε, πιθανώς γιατί τα ορυχεία εκείνου του αργύρου βρίσκονταν μακριά από τη Μεσόγειο.

Κομμάτι καθαρού αργύρου, όπως βγήκε από το ορυχείο

Θανατική καταδίκη στη νορβηγική Αρχαιολογία και Επιστήμη

Μου πήρε αρκετό χρόνο να εμβαθύνω στο κίνητρο και την περίεργη συμπεριφορά των καταξιωμένων Νορβηγών αρχαιολόγων επιστημόνων όσον αφορά την κατηγορηματική αντίκρουση των ευρημάτων του Jarnaes.( Σ.Ε.Δ.....φαίνεται τα ίδια συμβαίνουν και με αρχαιολόγους άλλων κρατών εάν πρόκειται για ελληνικό στοιχείο....)

«Η μάχη του Kongsberg»

Αυτή είναι μία σύντομη περίληψη:

Ένα ειδικό μουσείο εξόρυξης αργύρου, σχετικά με την επίσημη εξόρυξη αργύρου το 1623, ιδρύθηκε στο Kongsberg. Ο διευθυντής αυτού του μουσείου έχει αφιερώσει τη ζωή του γράφοντας την «Ιστορία εξόρυξης αργύρου στο Kongsberg». Αν ο ισχυρισμός του Jarnaes μπορούσε να αποδειχτεί, η δουλειά του, μιας ολόκληρης ζωής, θα συνθλιβόταν. Επιπλέον, αν αποδεικνυόταν ότι οι Μινωίτες πήγαν στο Kongsberg για άργυρο και ότι οι χαρακτήρες στην πλάκα γρανίτη ήταν Γραμμική Α, η καταστροφή θα ήταν ολοκληρωτική και ο «παππούλης» θα γινόταν περίγελος! Η αντίσταση ήταν τόσο μεγάλη ώστε διήρκεσε μέχρι και το 2007, οπότε και η υπόθεση τέθηκε υπό περαιτέρω έρευνα.

Ο Jarnaes δεν παραιτήθηκε ποτέ· συνέχισε να αλληλογραφεί μέσω διαδικτύου στέλνοντας φωτογραφίες ακόμη και βίντεο σε ειδικούς σε άλλες χώρες. Το 2007 ένας από αυτούς τους ειδικούς αναμίχθηκε στην υπόθεση και ξεκίνησε την έρευνα. Τα καλούπια είχαν καλυφθεί από ξένες πηγές! Ένα από τα τεστ που οι Νορβηγοί αμέλησαν να πραγματοποιήσουν όλο αυτό τον καιρό ήταν η προφανής παλαιομέτρηση με άνθρακα 14! Το πρωταρχικό τεστ παρέσυρε το «όριο 1623» μίλια μακριά! Ήταν, πλέον, απολύτως επιστημονικά εξακριβωμένο ότι η προϊστορική εξόρυξη αργύρου στο Kongsberg λάμβανε χώρα χιλιάδες χρόνια πριν το 1623!

Όντας αναμεμιγμένος στην υπόθεση Kongsberg για πολλά χρόνια, έλαβα βοήθεια από τη γείτονα χώρα στα ανατολικά, τη Σουηδία. Όπως φαίνεται, ένας Σουηδός αρχαιολόγος, ο Oscar Montelius είχε αυτή την ιδέα 100 χρόνια πριν. Ήταν πρωτοπόρος στην ιστορική παλαιομέτρηση!

Ισχυριζόταν ότι είχε παρατηρήσει ότι η χρονική περίοδος μετάβασης από τη Λίθινη Εποχή στην Εποχή του Χαλκού ήταν πολύ μικρή. «Η Εποχή του Χαλκού εμφανίστηκε ξαφνικά από τη μια μέρα στην άλλη»! (Σ.Ε.Δ. ...ότι ανακάλυψαν ότι έγινε και στην Ιβηρική αλλά και στην Βρετανία..!!! )Ακόμη κι αν ο Montelius μπορούσε να κατασκευάσει ευρήματα ξεκάθαρα επηρεασμένα από τη Μεσόγειο, ειδικά το Αιγαίο, οι θεωρίες του ήταν πολύ προχωρημένες για να γίνουν αποδεκτές τότε. Παρόλα αυτά, κίνησε το ενδιαφέρον και την περιέργεια των Σουηδών, που ασχολούνται με αυτό από τότε!

Πολλά χρόνια αργότερα, την εποχή της τηλεόρασης, ένας από αυτούς ξεκίνησε ένα τηλεοπτικό πρόγραμμα «Οι λιθογραφίες» (λιθογραφίες σε βράχους, που ήταν τα σημαντικότερα σημάδια της αρχαίας Ιστορίας στη Σουηδία, υπήρχαν εκατοντάδες). Το τηλεοπτικό κοινό άρχισε να παρατηρεί και να αναφέρει ευρήματα όπου και όποτε έκανε περιπάτους! Το τηλεοπτικό πρόγραμμα έγινε πολύ δημοφιλές, εκατοντάδες αγνώστων αρχαιολογικών χώρων ανακαλύφθηκαν και περίπου 6000 ιστορικά ευρήματα βρέθηκαν. Έχοντας εξετάσει τα αντικείμενα δύο Σουηδοί αρχαιολόγοι εξέδωσαν το 2005 ένα βιβλίο με τίτλο: «Η άνοδος της κοινωνίας της Εποχής του Χαλκού»¹. Οι αρχαιολόγοι αυτοί, οι οποίοι διδάσκουν σε δύο διαφορετικά πανεπιστήμια της Σουηδίας, έχουν εξετάσει στην διάρκεια έξι χρόνων χιλιάδες γραπτά και αντικείμενα, ευρήματα από τη Νότια Σουηδία, που έχουν ανακαλυφθεί εδώ και πολλά χρόνια. Μελέτησαν, ιδιαίτερα, προϊστορικές σκανδιναβικές λιθογραφίες σε βράχους. Υπάρχουν χιλιάδες τέτοιες στη Σκανδιναβία. Πολλά από τα αντικείμενα και τις λιθογραφίες καθρεφτίζουν τις ιδέες, τις θρησκείες και τις τέχνες των χωρών της Μεσογείου. Στο βιβλίο περιγράφονται τα αποτελέσματα των μελετών. Οι δύο αρχαιολόγοι ισχυρίζονται ότι τα ευρήματα προέρχονται από μια κουλτούρα που ξαφνικά ανέβηκε σε υψηλό επίπεδο, περνώντας στην Εποχή του Χαλκού, όπως ακριβώς συνέβη στις χώρες της Ανατολικής Μεσόγειου. Το πιο μυστηριώδες είναι, όμως, ότι αυτή η υψηλή κουλτούρα διάρκεσε περίπου 1000 χρόνια, δηλαδή μέχρι το 500 π.Χ., πριν παρακμάσει και εξαφανισθεί τόσο ξαφνικά όσο άκμασε. Αυτά τα αποτελέσματα των μελετών είναι αλήθεια συνταρακτικά. Δείχνουν ότι έχουμε πραγματικά αποδείξεις για την ύπαρξη σχέσεων μεταξύ της Σκανδιναβίας και των χωρών της Μεσογείου την εποχή του χαλκού.

ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΚΤΥΟ

ΠΗΓΕΣ

ΑΠΟ ΤΟΝ Sven Buchholz:

¹ Το βιβλίο: TheRiseofBronzeAgeSociety

Kristian Kristiansen Göteborg
Universitet,Sweden

Thomas B. Larsso, Umeå
Universitet, Sweden

OxfordUniversityPress. 2005

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ

Minoan History and culture ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2012

http://thecuriosityofcat.blogspot.gr/

ΔΗΜΗΤΡΑ ΛΙΑΤΣΑ "Οι Έλληνες εφευρέτες της αστρονομίας"

2014-04-10T01:29:00.000-07:00

ΟΜΙΛΙΑ ΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΑ ΛΙΑΤΣΑ

ΔΕΙΤΕ ΤΟ VIDEO

ΠΗΓΗ: Ellenos Ellen

Ἡ Ἑλληνικὴ Ἀμερικη! Μια εικόνα χίλιες λέξεις!

2014-02-27T13:29:00.000-08:00

Βραζιλία.
Ἑλληνικοὶ ἀμφορεῖς, ποὺ ἀνεσύρθησαν ἀπὸ τὸν βυθὸ τῆς θάλασσας, στὸν κόλπο τοῦ Guanabara, τῆς Βραζιλίας.

Περοῦ.
Ἄνδρες μὲ ἀρχαῖες ἐνδυμασίες.
Προσέξτε τοὺς μαιάνδρους.

Παναγιώτης

Μεξικό.
Tὸ παλάτι Xlapak στὸ Μεξικό.
Προσέξτε τοὺς μαιάνδρους.

Παναγιώτης

Οἱ Χόπι, Ἰνδιάνοι τῆς Ἀμερικῆς, ἔχουν Ἑλληνικά στοιχεῖα;
Τὸ παραπάνω κόσμημα εἶναι ἀπὸ αὐτούς.
Ὑπάρχουν καὶ ἄλλα, ποὺ θυμίζουν στοὺς Χόπι Ἑλλάδα…
Παναγιώτης
Χαβανέζοι πολεμιστές.
Δέν μοιάζουν μέ Ἕλληνες;
Παναγιώτης

filonoi.gr/

Το διαβάσαμε από το: Ἡ Ἑλληνικὴ Ἀμερική. http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2014/02/blog-post_453.html#ixzz2uYmGhi1T

Απαγορευμένη αρχαιολογία 1-2-3: Η Μυστηριώδης Καταγωγή του ανθρώπου

2014-02-27T13:18:00.001-08:00

Τον Φεβρουάριο του 1996 το βιβλίο Απαγορευμένη Αρχαιολογία παρουσιάστηκε σε ένα ειδικό αφιέρωμα του τηλεοπτικού καναλιού NBC, το οποίο λεγόταν "Η Μυστηριώδης Καταγωγή Του Ανθρώπου".
Η παραγωγή και η σκηνοθεσία έγινε από τον Μπιλ Κόουτ και τους συνεργάτες του. Το τηλεοπτικό αυτό πρόγραμμα το είδαν δεκάδες εκατομμύρια άνθρωποι στις Ηνωμένες Πολιτείες και προκάλεσε εξαιρετικά παθιασμένες, αρνητικές αντιδράσεις από τον επιστημονικό κόσμο ο οποίος σοκαρίστηκε από τις τεκμηριωμένες αποδείξεις του προγράμματος για την πανάρχαια καταγωγή του ανθρώπινου είδους.

Η παραγωγή και η σκηνοθεσία έγινε από τον Μπιλ Κόουτ και τους συνεργάτες του. Το τηλεοπτικό αυτό πρόγραμμα το είδαν δεκάδες εκατομμύρια άνθρωποι στις Ηνωμένες Πολιτείες και προκάλεσε εξαιρετικά παθιασμένες, αρνητικές αντιδράσεις από τον επιστημονικό κόσμο ο οποίος σοκαρίστηκε από τις τεκμηριωμένες αποδείξεις του προγράμματος για την πανάρχαια καταγωγή του ανθρώπινου είδους.
Θα ανέβουν και τα υπόλοιπα κομμάτια τις επόμενες μέρες. Το βίντεο δεν περιέχει το logo του καναλιού γιατί το ρίχνουν συνεχώς.

Απαγορευμένη αρχαιολογία 1:

Η Μυστηριώδης Καταγωγή του ανθρώπου

Απαγορευμένη αρχαιολογία 2:

Έζησε ο άνθρωπος ταυτόχρονα με τους δεινόσαυρους;

Απαγορευμένη αρχαιολογία 3:

Κατάρριψη της θεωρίας της Εξέλιξης του Δαρβίνου

ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΟ ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΤΡΙΤΟ ΜΕΡΟΣ

http://www.youtube.com/watch?v=thpMfZgPUvU

ΠΗΓΗ:http://ellinesfoitites

Τά ὀστά καί τά ὅπλα τῶν Μαραθωνομάχων γιατί ἀκόμη βρίσκονται στόν Καναδᾶ καί στό Ἰσραήλ;

2014-02-17T02:00:00.002-08:00

Πρὸ ἑνὸς περίπου ἔτους εἴχαμε δημοσιεύσῃ ἄρθρον μὲ φωτογραφία ἀπὸ τὸ Βασιλικὸ Μουσεῖο τοῦ Ὀντάριο, ὅπου μέσα στὰ ἐκθέματα ὑπάρχει ἕνα ἐλληνικὸ κράνος καὶ ἀπὸ κάτω τὸ κρανίο.Τά ὀστά καί τά ὅπλα τῶν Μαραθωνομάχων γιατί ἀκόμη βρίσκονται στόν Καναδᾶ καί στό Ἰσραήλ;1
Ἕνα κράνος μὲ ἕνα κρανίο.
Μέσα στὶς ἀπορίες ἤμουν τότε…
Πῶς βρέθηκε στό Ὀντάριο τό κράνος καί εἰδικῶς τό κρανίον;
Ἔ… Μόλις μάθαμε…
Καὶ μάλλιστα μάθαμε ἀπὸ στόμα εἰδικοῦ!!!

Δύο Τρομακτικές Αποκαλύψεις:Τά ὀστά καί τά ὅπλα τῶν Μαραθωνομάχων γιατί ἀκόμη βρίσκονται στόν Καναδᾶ καί στό Ἰσραήλ;2
- Στο Μουσείο Αρχαιοτήτων του Οντάριο (Καναδάς), υπάρχει σωρία Ελληνικών Αρχαιοτήτων κλεμμένων με εκθέματα από Μαραθωνομάχους μαζί με τα οστά τους !!!
- Στο Αμερικάνικο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο «Adelphi University» σταλθηκαν ΟΛΟΙ ΟΙ ΣΚΕΛΕΤΟΙ ΤΩΝ ΜΑΡΑΘΩΝΟΜΑΧΩΝ Αρχαίων Ελλήνων Πολεμιστών για γενετικές μελέτες κ.λ.π. (από την εποχή 1998. Όταν ήταν Υπουργός ο Βενιζέλος, σημερινός πρόεδρος πασόκ).
Πριν από λίγο απεκαλύφθη στην εκπομπή του Τράγκα «Ελεύθερος Σκοπευτής» στο EpsilonTV από τον Ιστορικό-Συγγραφέα Λεκάκη.
Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ και το ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ της Ελλάδας μας ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΕΛΟΣ !!!!
πηγή
Τί λέγαμε λοιπόν;
Ποῦ πῆγαν οἱ σκελετοί; Πόσοι ἦσαν; Πότε ἔφυγαν; Μέ ποίου τήν ὑπογραφή; Γιά ποιόν λόγο; Πότε θά ἐπιστρέψουν; Θά ἐπιστρέψουν κάποτε;
Διότι ὅταν κάποιοι ἀπὸ αὐτοὺς ἐκτίθενται σὲ μουσιακὲς θέσεις, μοῦ δίδουν τὸ μήνυμα πὼς δὲν πρόκειται νὰ ἐπιστρέψουν.
Καί ποιός εἶναι ὁ λόγος παρακαλῶ;
Καὶ ὑπ΄ ὄψιν… Αὐτοὶ ποὺ πρέπει νὰ ἀπαντήσουν, σὰν τὸ Μπένυ ἕνα πρᾶγμα, νὰ φροντίσουν νὰ δόσουν καλὴν ἀπάντησιν.

Φιλονόη.
ΠΗΓΗ:ΚΑΤΟΧΙΚΑ ΝΕΑ

Η γενετική σύσταση των κατοίκων της Ελλάδας - Τριανταφυλλίδης

2014-02-17T01:51:00.005-08:00

ΔΕΙΤΕ ΤΟ VIDEO

ΠΗΓΗ:

Σας κοινοποιούμε την απάντηση μέλους της ομάδας Αρτέμη Σωρρα σχετικά με της ερωτήσεις μας1). ΨΗΦΙΣΜΑ ΕΛΛΗΝΩΝ.. 2). παιδομάζωμα των Ελληνοπαίδων από εβραίους..

2014-01-16T06:14:00.005-08:00

Βίκυ Χαραλάμπους..vikychar@yahoo.com

Υποβλήθηκε 15/01/2014 8:06 μμ

Αγαπητές κυρίες,
Το όνομά μου είναι Βίκυ Χαραλάμπους. Σας απαντώ για τα ερωτήματά σας
α. Δεν ξέρω από πού αντλήσατε τέτοια πληροφορία για το ποιοι μπορούν να υπογράψουν.
Δικαιούνται να υπογράψουν, όποιοι είναι Έλληνες Πολίτες, έχουν Ελληνική Ταυτότητα ή/ και Διαβατήριο καθώς και ΑΦΜ.
Το λέει εξάλλου το έντυπο που υπογράφει ο πολίτης. «Ψήφισμα Ελλήνων», άρα αν δεν είναι Έλληνας, τότε δεν ισχύει και θα πεταχτεί όταν φτάσει στην καταγραφή.
Το τι ειπώθηκε ξανά και ξανά από εμάς, είναι ότι δεν έχουμε Κόμμα, Χρώμα και Δόγμα και αυτό γιατί Έλληνες υπάρχουν πολλοί και εμείς θέλουμε να ενώσουμε την Ελλάδα και όχι να την διασπάσουμε.
Άρα, για το συγκεκριμένο θέμα που ρωτάτε, συγκεκριμένα μας ενδιαφέρει να λάβουμε τον ψήφο του Ελληνικού λαού εάν θέλει ως πολίτης να λάβει η Ελλάδα τα χρήματα ή όχι, ας θα γίνει ο έλεγχος του Δημόσιου χρέους ή όχι και αν θέλουν ν’ αποδοθούν ευθύνες στους ιθύνοντες ναι ή όχι! Τίποτα παραπάνω, τίποτα λιγότερο..
Οπότε, όσο πιο πολλούς έχουμε, τόσο πιο δυνατή και ισχυρή είναι η ΒΟΗ μας!

ΙΠΠΟΛΥΤΗ ΑΜΑΖΩΝ (Ο.Ε.Κ.Γ.Ε): Α). Η ερωτήσεις απευθύνονται σε συγκεκριμένα άτομα και όχι σε οποιοδήποτε μέλος της ομαδας E.N.D. .
Β). Δικαιούνται να υπογράψουν, όποιοι είναι Έλληνες Πολίτες, έχουν Ελληνική Ταυτότητα ή Διαβατήριο καθώς και ΑΦΜ.
Ερώτηση
Σε όλα σχεδόν τα βίντεο φωνάζετε ότι αυτοί που μας κυβερνούν δεν είναι έλληνες.
Είναι εβραίοι και έχουν Ελληνοποιηθει με Ελληνική Ταυτότητα Διαβατήριο καθώς και ΑΦΜ. Πως λοιπόν θα ξεχωρίζεται τους έλληνες από τους Ελληνοποιημένους στα χαρτιά έλληνες; ..αυτή είναι η απορία μας .
β. Για ότι αφορά το 2ο ερώτημά σας, θα πρέπει να σας επισημάνω ότι δεν δικάζουμε κανένα τώρα..
Αυτή τη στιγμή, προσπαθούμε να δημιουργήσουμε τα εργαλεία με τα οποία θα υπάρξει ανάπτυξη και απεμπλοκή από τα καταστροφικά και προδοτικά μνημόνια της ντροπής που με τόσο ύπουλο τρόπο εφαρμόστηκαν από τους κυβερνόντες.
Και τομείς για τους οποίους θα πρέπει να εμφανιστεί η αλήθεια είναι
1. Τράπεζες,
2. Κυβέρνηση/ Κυβερνόντες
3. Δήμοι/ Δημάρχοι και ΔΣ
4. Πολίτες
Φτιάξαμε λοιπόν τις βάσεις πάνω στις οποίες θα μπορεί να δομηθούν τα αποδεικτικά στοιχεία όπου να δημιουργήσουν υπόβαθρο για να αποδοθεί η δικαιοσύνη.
Και αυτό είναι το μέλημά μας και η πρώτη μας προτεραιότητα.
Αφού ξεκινήσει η υλοποίηση της αναπτυξιακής πορείας της Ελλάδας, στην πορεία θα ελεγχθούν όλα τα εγκλήματα του παρελθόντος. Όλα όσα έχουν γίνει, θα βγουν στην επιφάνεια και αυτό που αναφέρετε δεν είναι ούτε το ένα μυρμηγκάκι στο θεόρατο έγκλημα που έγινε στην Ελλάδα.
Και θα μπουν όλα στον τόπο τους.
Ο Έλληνας ξεσηκώνεται και θα δείξει στον κόσμο ξανά, πια είναι η πραγματική του αξία.
Με ειρηνικό αλλά αυστηρό τρόπο, με τη νόηση και τη διανόηση, με τα οικονομικά εργαλεία και τις απέραντες πηγές ευημερίας που θα μπορούν να καλλιεργηθούν μόλις όλα κλειδώσουν και η μηχανή είναι έτοιμη να πάρει μπρος.
Σκεφτείτε το αυτό που κάνουμε τώρα σαν ένα Υπερ-Μηχάνημα, που είναι υπό κατασκευή και όταν κλειδώσει και βάλει μπροστά θα μπορέσει να δείξει την πραγματική του Υπερ-Δύναμη!
Όλα θα πάρουν το δρόμο τους, θα γίνει αυτό που πρέπει, την ώρα που πρέπει και όπως πρέπει.
Ελπίζω να σας κάλυψα. Αν όχι, μπορείτε να με καλέσετε για να σας δώσω κάθε πληροφορία.
Με εκτίμηση
Βίκυ Χαραλάμπους
Εάν σας ενδιαφέρει, μπορείτε να επισκεφτείτε όλες μαζί την ομιλία στο Γέρακα όπου θα είμαι ομιλήτρια, την Κυριακή 19/ 01/ 2014 στις 11.00 ώρα το πρωί, στο χώρο του εστιατορίου «Ιππόκαμπος» στην οδό Θεσσαλονίκης 35.
https://www.facebook.com/events/1425315367704134/?ref=22

ΙΠΠΟΛΥΤΗ ΑΜΑΖΩΝ (Ο.Ε.Κ.Γ.Ε): Όσο για την δεύτερη ερώτηση δεν μπήκατε καν στο κόπο να μας απαντήσετε. Γιατί άραγε;
Για το παιδομάζωμα των τούρκων και των κουμουνιστών έχουν γραφτεί άπειρες σελίδες και αφιερώματα . Για το παιδομάζωμα που έκαναν οι Εβραίοι στην Ελλάδα υπάρχει μόνο σιωπή και απόκρυψη.
Απ’ ότι φαίνεται ούτε ο πανίσχυρος Σωρρας μπορεί να αγγίξει το θέμα αυτό.

Γιατί άραγε;

Υ.Γ … ΟΙ ΚΥΡΙΟΙ Α. ΣΩΡΡΑ Ε. ΛΑΜΠΡΑΚΗ ΚΑΙ Α. ΒΑΛΣΑΜΑΚΗ ζητούν από τους ΕΛΛΗΝΕΣ πολίτες την εμπιστοσύνη και την υπογραφή τους. Έχουμε δικαίωμα κι εμείς να ζητήσουμε και να απαιτήσουμε μια απάντηση για το θέμα του παιδομαζώματος των Ελληνοπαίδων από εβραίους …εφόσον μας φωνάζετε από τα video για πλήρη διαφάνεια χωρίς φόβο…… Ο.Ε.Κ.Γ.Ε

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΚΥΡΙΟΥΣ Α. ΣΩΡΡΑ Ε. ΛΑΜΠΡΑΚΗ ΚΑΙ Α. ΒΑΛΣΑΜΑΚΗ ΑΠΟ ΤΟ ΙΠΠΟΛΥΤΗ ΑΜΑΖΩΝ (ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ)

ΙΠΠΟΛΥΤΗ ΑΜΑΖΩΝ (ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ)

πηγη:http://elladatora.org/%CF%83%CE%B1%CF%82-%CE%BA%CE%BF%CE%B9%CE%BD%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%BF%CF%8D%CE%BC%CE%B5-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B1%CF%80%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CE%BC%CE%AD%CE%BB%CE%BF%CF%85%CF%82/

http://hellenik.blogspot.gr/2014/01/blog-post_15.html

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΚΥΡΙΟΥΣ Α. ΣΩΡΡΑ Ε. ΛΑΜΠΡΑΚΗ ΚΑΙ Α. ΒΑΛΣΑΜΑΚΗ ΑΠΟ ΤΟ ΙΠΠΟΛΥΤΗ ΑΜΑΖΩΝ (ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ)

2014-01-15T08:11:00.000-08:00

Είμαστε μια ομάδα γυναικών που έχει ως στόχο να συσπειρώσει όλες της γυναίκες που έχουν τη δυνατότητα να δράσουν με μαχητικότητα, αισιοδοξία και δυναμισμό .

Δεν ανήκουμε πουθενά σε κανένα κόμμα και σε καμία οργάνωση.

Η ομάδα μας είναι ανεξάρτητη !!!!!!!

Από την πρώτη σας δημόσια εμφάνιση σας παρακολουθούμε ανελλιπώς. Ακούμε από το διαδίκτυο όλες της ομιλίες σας και λίγο πολύ λέτε πράγματα που είναι γνωστά σε αρκετούς πολίτες .
Το ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ έχει να σας κάνει δυο ερωτήσεις.

Α). Η πρώτη ερώτηση έχει σχέση με το ΨΗΦΙΣΜΑ ΕΛΛΗΝΩΝ.

Στη αρχή ζητήσατε υπογραφές μόνο από έλληνες πολίτες, ξαφνικά μας λέτε ότι μπορεί να υπογράψει ο κάθε ένας ανεξαρτήτου χρώματος και εθνικότητος και εμείς αναρωτιόμαστε και σας ρωτάμε: γιατί εφόσον αφορά το ψήφισμα μόνο την Ελλάδα και τους πολίτες της, θα πρέπει να συνυπογράψουμε με άτομα που δεν είναι πατρίδα τους η Ελλάδα και δεν ειναι Ελληνες . Παρακαλώ δεν θέλω να μου απαντήσετε με γενικότητες ότι όλοι η άνθρωποι είμαστε αδέλφια και ότι το ψήφισμα αφορά ολόκληρο τον πλανήτη γιατί το χαρτί που έχουμε στα χέρια μας γράφει:
«ΨΗΦΙΣΜΑ ΕΛΛΗΝΩΝ – ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ »

Β). Η δεύτερη ερώτηση σχετίζεται με το Παιδομάζωμα που έκαναν οι εβραίοι το 1950-1962 από την Ελλάδα.

Δεν θέλω να αναφερθώ στο αισχρό Παιδομάζωμα των Ελλήνων από τους Τούρκους, ούτε για το «παιδομάζωμα» στον Εμφύλιο το 1948 – 1949, όπου περίπου 20.000 – 25.000 παιδιά μετακινήθηκαν από τον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας στις Λαϊκές Δημοκρατίες.

Θα θέλαμε να μας απαντήσετε με επιστολή και σε μια ομιλία από τους κυρίους Α.Σωρρας, Ε.Λαμπρακη και Α.Βαλσαμακη και να θίξουν το θέμα υιοθεσίας ελληνοπαίδων από τους εβραίους .
Μετά των πόλεμο του Χίτλερ πολλοί εβραίοι πήγαν Αμερική και ζητούσαν να υιοθετήσουν παιδιά μονό από την Ελλάδα, μόνο Ελληνάκια.
Μέλος από την ομάδας μας έχει προσωπική εμπειρία, πήραν δικό τους παιδί και το βρήκαν 40 χρόνια μετά έχοντας κάνει πολλές προσπάθειες για την εύρεση του και κάτω από αντίξοες συνθήκες .
Βρήκε τον εβραίο δικηγόρο (έναν από τα βασικά μέλη του παιδομαζώματος στην Ελλάδα) και αποκάλυψε ότι οι εβραίοι ζητούσαν επίμονα να υιοθετήσουν με νόμιμα αλλά και κυρίως παράνομα μέσα, μόνο Ελληνάκια, γιατί όπως υποστήριξε είχαν πλησιέστερο DNA με το εβραϊκό.
Από το1954 έως το 1960 οι εβραίοι πήραν και έκαναν γενίτσαρους 6.500 ελληνάκια, από τα όποια μόνο στα 250 ήταν νόμιμη η υιοθεσία.
Μια έρευνα στο πρωτοδικείο το αποδεικνύει.
Αποδεικνύει ότι μετά το τέλος του πολέμου οι Χαζάροι εβραίοι ακολούθησαν την μέθοδο του γενιτσαρισμού των Τούρκων στην Ελλάδα.
Επιμένουμε πολύ να απαντηθούν αυτές οι δυο ερωτήσεις, διότι πάρα πολλά μέλη του Blog μας, αναρωτιούνται σχετικά με αυτά τα θέματα και ζητούν απαντήσεις.

ΙΠΠΟΛΥΤΗ ΑΜΑΖΩΝ (ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ)

ΠΗΓΗ:http://elladatora.org/%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CE%B9%CF%87%CF%84%CE%B7-%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BB%CE%B7-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%83-%CE%BA%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%BF%CF%85%CF%83-%CE%B1-%CF%83/

Ο ΔΙΣΚΟΣ ΤΗΣ ΦΑΙΣΤΟΥ ΜΙΛΑΕΙ ΕΛΛΗΝΙΚΑ!

2014-01-01T06:46:00.001-08:00

Συνημμένο στο http://www.koutouzis.gr/ellinikiglossa-diafora.htm

Αν επιβεβαιωθεί οριστικά ότι στο χώρο του Αιγαίου οι άνθρωποι μιλούσαν, το 2700 π.Χ. ελληνικά, τότε πρέπει ν' αλλάξει η Ιστορία τόσο της γραφής, όσο και της Ελλάδας. Αυτό έχει επιβεβαιωθεί. Γιατί αποκρυπτογραφήθηκε η γραμμική γραφή Α΄. Γιατί κυκλοφορεί κιόλας βιβλίο με τον τίτλο «Ο Δίσκος της Φαιστού έλυσε τη σιωπή του».

Αλλά έλυσε πραγματικά τη σιωπή του; Πείθει η αποκρυπτογράφηση αυτή; Αλλο, βέβαια, να το λες και άλλο να το αποδείξεις. Πιστεύουμε ότι ο κ. Γιώργος Πολύμερος, ο συγγραφέας αυτού του βιβλίου, το αποδείχνει.

Από την εποχή που ο Αγγλος Μίκαελ Βέντρις αποκρυπτογράφησε τη γραμμική γραφή Β΄, από το 1952, μια ολόκληρη στρατιά από επώνυμους κι ανώνυμους ερευνητές καταπιάστηκε με την αποκρυπτογράφηση της γραμμικής γραφής Α΄. Και φυσικά, του Δίσκου της Φαιστού, που αποτελεί κλασικό δείγμα ιερογλυφικής γραφής, που θεωρείται από πολλούς μητέρα της γραμμικής Α΄. Από τότε μεσολάβησαν πενήντα δύο χρόνια. Σ' αυτά τα χρόνια έγιναν πολλά βήματα για τη λύση του αινίγματος. Οταν μπήκε στον ευγενή αυτόν αγώνα ο κ. Γ. Πολύμερος ήταν πια πεποίθηση ότι και η ιερογλυφική γραφή, όπως και η γραμμική γραφή Α΄, αποτελείται από συλλαβογράμματα. Οτι τα περισσότερα απ' αυτά είχαν καθορισμένη φωνητική αξία. Οτι μια από τις δυσκολίες στην ανάγνωση της γραμμικής τόσο της Β΄, όσο και της Α΄ γραφής ήταν ότι δε χώριζαν μεταξύ τους οι λέξεις. Λέξεις και φράσεις ήταν κατά παράταξη αδιαίρετη. Και το έργο του χωρισμού σε λογικές ενότητες αποτελούσε την πρώτη δοκιμασία του ερευνητή. Εκεί κατ' αρχήν δοκιμάζονται οι πρώτες ικανότητές του: Η ευστροφία, η διορατικότητα και η άριστη γνώση της αρχαιοελληνικής γλώσσας με όλες τις διαλέκτους της.

Οι δύο όψεις του περίφημου Δίσκου της Φαιστού. Το αρχαιότερο δείγμα έντυπου κειμένου.

     Για τις επιτυχίες και τις δυσκολίες του ίδιου και των συναδέλφων του, μας εξομολογείται ο συγγραφέας στην προμετωπίδα του βιβλίου του: «Περπάτησα σ' έναν δρόμο τον οποίο άνοιξαν άλλοι. Απλώς σε μένα έτυχε η τιμή να κάνω το τελευταίο βήμα. Η μεγάλη τιμή πρέπει ν' αποδοθεί στους Εβανς, Βέντρις και Τσάντγουικ όσο και στους κατόχους λιγότερο ηχηρών ονομάτων και άλλους ερευνητές».
    Ο Δίσκος της Φαιστού από άποψη γραφής δεν είχε κανένα ψεγάδι. Ηταν και είναι, βέβαια, πρότυπο κειμένου. Ευανάγνωστα συλλαβογράμματα, χωρισμένα σε φράσεις ή λέξεις με μια γραμμούλα. Ελάχιστα ιερογλυφικά με άγνωστη φωνητική αξία. Ωστόσο, ενώ στην ανάγνωση των μικρών επιγραφών έχει σημειωθεί σημαντική πρόοδος, ο Δίσκος της Φαιστού παρέμενε γρίφος απρόσιτος. Αίνιγμα αξεδιάλυτο. Οσοι επιχείρησαν την αποκρυπτογράφησή του, αποτύχανε.
      Ξανάρθε φορτικότερος ο Ινδοευρωπαϊκός μύθος ότι η γραμμική Α' κι ο Δίσκος εκφράζουν άλλη γλώσσα, άλλου λαού άγνωστης προέλευσης. Γι' αυτό το λόγο όσοι ασχολούνται με την αποκρυπτογράφηση κύριο μέλημά τους είχαν να εξακριβώσουν σε ποια γλώσσα είναι γραμμένος. Ετσι, λοιπόν, η όλη υπόθεση συνδέθηκε αυτόματα με την υπόσταση του Ινδοευρωπαϊκού μύθου: Αν αποδειχνόταν η γραμμική Α΄ ελληνική, τότε οι Ελληνες δεν ήρθαν απέξω. Αν όχι, τότε μπορεί και να ήρθαν από κάποια Ουκρανία! Αυτό εκφράζεται επιγραμματικά από τον μεγάλο Γάλλο γλωσσολόγο Ζορζ Ζεάν.

Την απάντηση την έδωσε, τελικά, ο Γιώργος Πολύμερος, ο γλωσσολόγος, που για να ζήσει επαγγέλλεται τον λογιστή, στη Λαμία. Αυτός ανακάλυψε, όπως μας λέει, το «Μίτο της Αριάδνης» στο λαβύρινθο της σπειρωτής γραφής του Δίσκου της Φαιστού. Υστερα από πολύμοχθες και βασανιστικές μελέτες, δοκιμές, συγκρίσεις και συνδυασμούς έφτασε μια μέρα στην ιδέα να διαβάσει τα συλλαβογράμματα με αντίστροφη φορά από την καθιερωμένη: Οχι από την περιφέρεια προς το κέντρο, αλλά από το κέντρο προς την περιφέρεια. Στο βιβλίο του εξηγεί το πώς και το γιατί. Και πείθει.

Μια σύγκριση, όμως, θα πείσει περισσότερο. Από τους ερευνητές πολλοί, κατά καιρούς, πίστεψαν ότι λύσανε το αίνιγμα. Κι έγραψαν βιβλία. Παίρνουμε στην τύχη για σύγκριση το βιβλίο της κ. Εφης Πολυγιαννάκη με τον τίτλο: «Ο Δίσκος της Φαιστού μιλάει ελληνικά» και το βιβλίο του κ. Γ. Πολύμερου: «Ο Δίσκος της Φαιστού έλυσε τη σιωπή του». Το κοινό τους γνώρισμα: Και οι δύο χρησιμοποιούν τα ίδια συλλαβογράμματα με τις ίδιες φωνητικές αξίες, με τα ίδια μέτρα και σταθμά. Η διαφορά τους: Η πρώτη επιχειρεί να διαβάσει σύμφωνα με την «πεπατημένη» από την περιφέρεια προς το κέντρο. Ενώ, ο δεύτερος, αντίθετα, από το κέντρο προς την περιφέρεια.

Τα αποτελέσματα. Ας κρίνει ο αναγνώστης. Παραθέτουμε από τα δύο βιβλία τα κείμενα της Α΄ πλευράς του Δίσκου. Πρώτα της κ. Πολυγιαννάκη:

«Ακουε Αρπυια περαιά τε `Αιδι θωκεί / σα νέφη με σέσωκες διατοράντα. / δόδε ημίν / τάγα, Δόδελας άδην, Ζευ, ιά έφυτε / αιγοκόπους (;) Φοινικάδε καέεσω τε / διάσυρα χαμιδε / ότε επλείμεν Αιθιοπία δε / κα-qo-ja-no (;) χάνδον Καριαja / sa-ka-qo-ja-no / pi-ru-to-ne (;) ιαλά τε ιαρήϊα / ιάτορά (ε) sa-ka-qo-ja-no / τιμάειν ραϊα, άνω τε τοία / κα-ru-to-ne (;) Ρέα:

Μετάφραση στα νεοελληνικά: Ακουε Αρπυια περνά και στον Αδη κάθεται. Εμένα έσωσες τα νέφη σου διαπερνώντας / Δώσε σε μας! / χρόνο εξουσίας (ή τόπο) στον Δόδελα / (ο οποίος) αρκετά βέλη φύτεψε Ζευ! / τους θαλασσομάχους στη Φοινίκη έκαψα / (τους) κατέκοψα στη χάρι... / όταν καταπλέαμε στην Αιθιοποία / Με άπληστη επιθυμία από την Καρία /.../.../ και έπεμψα σφάγια / ιατρέ /... / να τιμά για την ανάρωση ακούω αυτά εδώ /... / Ρέα!

Τώρα η αποκρυπτογράφηση και μετάφραση του κ. Γ. Πολύμερου.

«Ιέρεια ανακτορική. / ιαθώ τε βόα / ιερά μάτια ανήγογα σά. / Ερατοία, ιαρήια τέλεια ανακτορόποι / ανήγαγα σα. / (Η) δε Πυθία μοι ειπέ τε βω, / δε μέγα ιλάσουσα θύσω αίγας δέκα, νάπη, / φυγοιόα τε ποέjα ανασταθείσα / Ολα δίδω ιατά /Μϊι δίδω άλλα τόσα. / Και έσω εμοί, επίνοσα κειτοντία, / θεραπεία. Ζάφυσα Γαία.

Μετάφραση:
Ιέρεια ανακτορική / φώναξε δυνατά για να γίνω καλά / ιερά ιμάτια έφερα δω πάνω σ' εσένα / Σεβαστή, σφάγια τέλεια, για τα ανάκτορα / έφερα εδώ πάνω για σένα / (Η) δε Πυθία μου είπε νάρθω σε σένα / κι αφού κάνω μεγάλο ιλασμί / να θυσιάσω δέκα γίδες στην κοιλάδα / και θα φύγω πεζή αφού σταθώ στα πόδια μου / Ολα σου δίνω τα νοσήλεια / και θα σου δώσω άλλα τόσα. / Και γίνε μου θαλερή Γαία / θεραπεύτρια της αρρώστιας μου:

Δύο μόνο παρατηρήσεις. Στην πρώτη μετάφραση ο Δίσκος μιλάει μεν ελληνικά, αλλά ασυνάρτητα με πέντε γρίφους ανεξήγητους, που αφήνουν πολλά ερωτηματικά και για τα όσα αποκρυπτογραφήθηκαν.

Η δεύτερη, του Πολύμερου, είναι άρτια, εξηγεί και τις πέντε φράσεις που έμειναν στην πρώτη ανερμήνευτες και έχει ένα θαυμάσιο ειρμό. Οι συγκρίσεις πείθουν ότι η δεύτερη είναι πολύ καλύτερη και ορθότερη. Ο Δίσκος πραγματικά «έλυσε τη σιωπή του» και μιλάει ελληνικά της ομηρικής εποχής. Χρειάζεται όμως η επίσημη αναγνώριση. Η ιστορία περιμένει τις αλλαγές της. Πόσο ακόμα θα περιμένει;

Νίκος ΚΥΤΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΗΓΗ:http://www.koutouzis.gr/diskos.htm

Αρχαία ελληνική Τεχνολογία - Καθημερινός βίος - Αρχαία Οικία (Β)

2013-12-28T06:21:00.003-08:00

Το άρθρο αυτό αποτελεί συνέχεια του προηγούμενου με τίτλο "Αρχαία ελληνική Τεχνολογία - Καθημερινός βίος - Αρχαία Οικία (Α)" και αναφέρεται στη διαρρύθμιση των εσωτερικών χώρων της Αρχαίας κατοικίας. Η σειρά των άρθρων αυτών αποτελεί μια αξιόλογη εργασία του επιστημονικού προσωπικού του Τεχνικού Μουσείου Θεσσαλονίκης και του Κέντρου Διάδοσης Επιστημών και Μουσείου Τεχνολογίας, στο πλαίσιο του Ε.Π. Κοινωνία της Πληροφορίας, σε θέματα σχετικά με τις εξελίξεις της τεχνολογίας στην Αρχαία Ελλάδα, τις τομές και τα επιτεύγματα που άλλαξαν ριζικά τη ζωή των ανθρώπων σε όλα τα επίπεδα: στην παραγωγή, στην κατανάλωση τροφής, στην ένδυση, στις συνθήκες διαβίωσης, στην επιστήμη και τον πολιτισμό.

Το αίθριο
Η αυλή στο αρχαίο σπίτι ήταν η βασική πηγή φωτός για τα γύρω δωμάτια, αλλά και ένας ζωτικός χώρος που έδινε τη δυνατότητα σε πολλές οικογενειακές δραστηριότητες να πραγματοποιούνται εκεί, παρέχοντας ταυτόχρονα απομόνωση από τον έξω κόσμο. Η θέση της αυλής ήταν πάντα στα βόρεια, έτσι ώστε τα κύρια δωμάτια στα βόρεια της αυλής, τα διαιτητήρια, να βλέπουν πάντα προς το νότο.

Η αυλή διαμορφωνόταν έτσι ώστε να διαθέτει δωμάτια και στις τρεις και σπανιότερα και στις τέσσερις πλευρές της. Το δάπεδό της ήταν από ανθεκτικά και σχετικά φτηνά υλικά, συνήθως από βότσαλα ή από τσιμέντο -υλικό χαρακτηριστικό στα σπίτια της Πριήνης- ή ακόμη από μωσαϊκό, χαρακτηριστικό στα καλύτερα σπίτια της Δήλου. Για την αποστράγγιση των υδάτων της αυλής υπήρχε πρόβλεψη μέσω της κλίσης του εδάφους προς μία κατεύθυνση, ώστε να αδειάζουν τα νερά στο δρόμο ή στο διπλανό άνοιγμα, απευθείας, μέσω ενός καναλιού από βότσαλο ή μέσω αυλακώσεων από πέτρα, συχνά μέσα από σωλήνες που κατέβαιναν από τις σκεπές. Δεξαμενές νερού βρέθηκαν στα 7 από τα 8 σπίτια της Ολύνθου.
Βωμοί υπήρχαν επίσης στις αυλές προς τιμήν του Έρκειου Δία, η θέση των οποίων υποδηλώνεται συνήθως από την παρουσία μίας βάσης ή ενός κενού χώρου στο δάπεδο.

Τα Porticoes της αυλή
Tο portico ήταν ο διάδρομος με σκεπή και κολόνες που αναπτύσσονταν σε μία ή και περισσότερες πλευρές της αυλής. Ο χώρος αυτός χρησίμευε ως μέσον επικοινωνίας ανάμεσα στα δωμάτια παρέχοντας φυσικό φως, αέρα και προστασία από τη βροχή. Στην πράξη τα σημεία αυτά αποτελούσαν χώρους καθημερινής κατοίκησης και έφεραν επίχρισμα κονιάματος. Πολύ λίγα σπίτια είχαν απλή αυλή χωρίς porticoes. Στην Όλυνθο porticoes συναντώνται στις δύο πλευρές της αυλής, στα ανατολικά και βόρεια, σε τρεις περιπτώσεις οικιών, σε τρεις πλευρές, στα ανατολικά τα δυτικά και τα βόρεια, σε μία περίπτωση, ενώ σε δύο περιπτώσεις, στη Villaκαι στο Σπίτι του Κωμικού porticoes διαμορφώνονται και στις τέσσερις πλευρές, σχηματίζοντας πλήρες περιστύλιο.

Αυλή με παστάδα
H παστάδα είναι το βόρειο portico, που συνήθως σημαίνει το μοναδικό και το πιο σημαντικό. Το σπίτι διέθετε μία κιονοστοιχία στη βόρεια πλευρά της αυλής όπου διαμορφώνονταν ο χώρος της παστάδας, όπου και ανοίγονταν τα σημαντικότερα δωμάτια, με την πιο προσεγμένη διακόσμηση. Στα πιο απλά σπίτια η παστάδα είχε 3-4 κολόνες, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις κάλυπτε όλο το εύρος του σπιτιού.
Στην Πέλλα πέρα από τα πολύ μεγάλα σπίτια υπήρχαν και άλλα μικρότερα σε εμβαδόν, ανήκοντα σε μέσους μάλλον αστούς, με εσωτερική αυλή, χωρίς όμως περιστύλιο, αλλά με πλατύ στεγασμένο διάδρομο στο βόρειο άκρο της αυλής, την παστάδα, η οποία κατελάμβανε όλο το πλάτος του σπιτιού και χωριζόταν από την αυλή με κίονες ή πεσσούς. Πίσω από το διάδρομο αυτό βρίσκονταν τα καθημερινά δωμάτια του σπιτιού, ενώ οι ανδρώνες τοποθετούνταν στα δεξιά ή στ' αριστερά της αυλής.
Το εμβαδόν των οικιών με παστάδα κυμαίνονταν γύρω στα 400τ.μ. Η διακόσμησή τους δεν ήταν τόσο πολυτελής όσο αυτών με τα περιστύλια, γι' αυτό θεωρούμε ότι τα σπίτια αυτά ανήκαν στη μεσαία τάξη. Ο τύπος των σπιτιών με παστάδα ήταν πολύ συνήθης στην Όλυνθο και την Πέλλα, πολύ αγαπητός στη Μακεδονία γενικότερα, καθώς η παστάδα με προσανατολισμό προς νότο, προστατευμένη από τους ανέμους δημιουργούσε ένα θαυμάσιο χώρο για χειμώνα και καλοκαίρι. Ο Ξενοφών αναφέρει χαρακτηριστικά (ΙΙΙ, 8, 8-10)
«εν ταις προς μεσημβρίαν βλεπούσαις οικίαις του μεν χειμώνος ο ήλιος εις τας παστάδας υπολάμπει, του δε θέρους υπέρ ημών αυτών και των στεγών πορευόμενος σκιάν παρέχει».
¹ Σιγανίδου Μ., Η ιδιωτική κατοικία στην Πέλλα, Αρχαιολογία 1982.

Αυλή με πλήρες περιστύλιο
H εμφάνιση του περιστυλίου στην εσωτερική αυλή αποτελούσε την πιο σημαντική αρχιτεκτονική εξέλιξη της οικιακής αρχιτεκτονικής. Στην Όλυνθο δύο σπίτια φέρουν ολοκληρωμένο περιστύλιο, γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα οι στοές, τα porticoes, να είναι πιο στενές σε όλες τους τις πλευρές. Το χτίσιμο ενός πλήρους περιστυλίου είχε άμεση σχέση με το κόστος, αλλά και το διαθέσιμο χώρο της οικίας. Η διαμόρφωση του περιστυλίου είχε ως αποτέλεσμα τη μεταφορά του ανδρώνα και του προθάλαμού του από την παραδοσιακή του θέση κοντά στην είσοδο στα νότια, στη βορειοδυτική γωνία της αυλής. Οι δύο ξύλινες παραστάδες που άνοιγαν την παστάδα στην αυλή έγιναν πια τα δύο βορειοδυτικά στηρίγματα του δεκάστυλου περιστυλίου. Τα κιονόκρανα αυτού του περιστυλίου ήταν συνήθως ξύλινα ή κάποιες φορές και κατασκευασμένα από τοπικούς λίθους. Σε μερικά σπίτια χτισμένα μετά το 379 π.Χ. τα περιστύλια ήταν μέρος της αρχικής δομής. Πάντως είναι σίγουρο πως το περιστύλιο από τα μέσα του 4^ου αιώνα συναντάται πολύ συχνότερα, όπως επίσης και τα μωσαϊκά δάπεδα των ανδρώνων.

Ο ανδρών
Ανδρώνες βρέθηκαν και ταυτίστηκαν σε διάφορες ελληνικές πόλεις, όπως στην Όλυνθο, την Κόρινθο, την Αθήνα, τη Δήλο (οι λεγόμενοι οίκοι*), την Ερέτρια, την Πριήνη (οίκοι με προστάδα), την Αίγινα, τη Δημητριάδα. Ο ανδρών ήταν το δωμάτιο με τις κλίνες, όπου και υλοποιούνταν τα συμπόσια του σπιτιού. Το συμπόσιο, μία ιδιαίτερα αγαπητή αρχαιοελληνική πρακτική, αφορoύσε τη συνήθεια των ανδρών να τρώνε ανακεκλιμένοι, συχνά με την παρουσία εταίρων, επιδιδόμενοι σε οινοποσία, αλλά και σε διάφορες άλλες μορφές διασκέδασης. Η ανάγκη για ανάκλιση κατά τη διάρκεια του δείπνου είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός ειδικού χώρου με συγκεκριμένη μορφή και διαστάσεις. Ο χώρος αυτός μαζί με τον προθάλαμό του ήταν αποκλειστικά για τους άνδρες κατοίκους - ιδιοκτήτες των οικιών, αλλά και για τους άνδρες καλεσμένους τους, εξασφαλίζοντας στους συμμετέχοντες πλήρη απομόνωση, καθώς η είσοδος στο χώρο γινόταν συνήθως μέσω της αυλής. Ο ανδρώνας των ιδιωτικών κατοικιών ήταν τα αντίστοιχα εστιατόρια των ιερών ή των δημόσιων χώρων.
Ο ανδρών ήταν ένα σχεδόν τετράγωνο δωμάτιο στο οποίο οι κλίνες τοποθετούνταν κατά μήκος των τεσσάρων τοίχων και μάλιστα επάνω σε υπερυψωμένο δάπεδο. Το υπερυψωμένο στις τέσσερις πλευρές δάπεδο, διαμόρφωνε έτσι μία πλατφόρμα που χρησίμευε ως βάση για τα ανάκλιντρα. Η είσοδος του ανδρώνα βρισκόταν όχι στον άξονα του δωματίου, αλλά μετατοπισμένη είτε προς τα δεξιά είτε προς τ' αριστερά, ώστε να χωράει κατάλληλα δίπλα από την πόρτα στον τοίχο, ένα από τα ανάκλιντρα της αίθουσας.
Σημαντικές πληροφορίες για τους ανδρώνες της αρχαιότητας παίρνουμε από τα λείψανα των αρχαίων οικιών που έχουν έρθει στο φως, όπως για παράδειγμα από τα σπίτια της Ολύνθου, όπου ο συνήθης ανδρώνας ήταν περίπου τετράγωνος, 25 τ.μ., με χωρητικότητα 7 κλινών. Κάθε ανάκλιντρο είχε χώρο για δύο άντρες που κάθονταν ακουμπισμένοι στον αριστερό τους αγκώνα. Οι πιο συνήθεις τύποι ανδρώνων της αρχαιότητας ήταν ο επτάκλινος (20τ.μ., με μήκος πλευράς 4,5μ) σε χρήση κυρίως στην αρχαϊκή και κλασική περίοδο, ο εντεκάκλινος (42τ.μ., με μήκος πλευράς 6,5μ.) από την αρχαϊκή περίοδο μέχρι τους ελληνιστικούς χρόνους, αλλά και ο τρίκλινος, ο πιο μικρός ανδρών με τις τρεις κλίνες. Ανδρώνες υπήρχαν επίσης και με πέντε, δώδεκα, δεκατρείς ή και περισσότερες κλίνες.
Σε πολλές περιπτώσεις, επειδή ο συγκεκριμένος χώρος ήταν για τη φιλοξενία των επισκεπτών, μπορούσε να βρίσκεται κοντά στην κύρια είσοδο και έτσι τα παράθυρά του πιθανόν να κοιτούσαν προς το δρόμο. Όταν δεν χρησιμοποιούνταν για κάποια γιορτή, πιθανόν χρησιμοποιούνταν κανονικά από την οικογένεια. Σε πολλούς ανδρώνες ανακαλύφθηκαν μωσαϊκά, αλλά και πλούσια διακόσμηση στους τοίχους, ενώ από τις αρχαίες παραστάσεις βλέπουμε πως στο χώρο υπήρχαν και πολλά διακοσμητικά σκεύη. Το δάπεδο διακοσμούνταν συνήθως με ψηφιδωτά διαφόρων σχεδίων, συνήθως με ποικίλα διακοσμητικά μοτίβα και πιο σπάνια με σύνθετες παραστάσεις και μορφές, ενώ οι τοίχοι έφεραν ζωγραφική διακόσμηση με πολύχρωμα κονιάματα.
Η παρουσία του ανδρώνα στα σπίτια και των απλών πολιτών πρέπει να ιδωθεί ως μία πολιτική συνήθεια μέσα στα πλαίσια του δημοκρατικού πολιτεύματος, και όχι τόσο ως μία ιδιωτική υπόθεση πολυτέλειας και τρυφής. Παρόλα αυτά σ' αυτό το συγκεκριμένο δωμάτιο εμφανίστηκαν τα πρώτα δείγματα πολυτελούς διακόσμησης ως ένδειξη ατομικής ευημερίας.

*Οι ανασκαφείς της Δήλου προτιμούν τη χρήση του όρου «οίκος» για να περιγράψουν το δωμάτιο που εξυπηρετούσε την ίδια χρήση με αυτό του ανδρώνα, αν και χωρίς την προαναφερθείσα πλατφόρμα.

Ο Γυναικωνίτης
Ο σαφής διαχωρισμός των ρόλων μεταξύ ανδρών και γυναικών στην αρχαιότητα είχε αντίκτυπο και στη διαμόρφωση των χώρων της κατοικίας, με την ύπαρξη κοινών, αλλά και ξεχωριστών δωματίων για τους άντρες και τις γυναίκες του σπιτιού, χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει πως ο διαχωρισμός των φύλων σ' ένα σπίτι ήταν κάτι ξεκάθαρο και απόλυτο.
Στα πλούσια σπίτια οι γυναίκες περιορίζονταν στα διαμερίσματα αυτά τα οποία ήταν αρκετά μακριά από την είσοδο, το λεγόμενο γυναικωνίτη, τους χώρους δηλαδή όπου ύφαιναν, έγνεθαν, φρόντιζαν και καμιά φορά κοιμόντουσαν μακριά από τους άντρες τους, ενώ στα μικρότερα σπίτια ίσως δούλευαν και ξεκουράζονταν σ' ένα δεύτερο πάτωμα. Στις αστικές οικίες υπήρχαν δύο ζώνες σαφώς διαχωρισμένες, αυτή της Εστίας με βάση της το τζάκι και το σπίτι και αυτή του Ερμή ο οποίος προστάτευε το κατώφλι και όλα τα μονοπάτια που ξεκινούσαν από αυτό.
Στις πηγές συχνά αναφέρεται η λέξη γυναικωνίτης για τα σπίτια της Αθήνας του 5^ου και 4^ου αιώνα. Για τη θέση του πολλά έχουν ειπωθεί, πώς ίσως ήταν χώρος με δική του εσωτερική αυλή και δωμάτια γύρω γύρω, πώς ήταν μία σειρά δωματίων στα οποία έμπαινες από μία πόρτα από την αυλή ή πώς ήταν ένας χώρος στο δεύτερο όροφο της οικίας. Πάντως ό,τι από αυτά κι αν ίσχυε, ο γυναικωνίτης ήταν ένας χώρος με ασφαλή πόρτα, που ταυτόχρονα έδινε τη δυνατότητα άμεσης εποπτείας του νοικοκυριού και της οικοσκευής. Στο ερώτημα της θέσης του γυναικωνίτη μέσα στο αρχαίο σπίτι τα αρχαιολογικά λείψανα δεν απαντάνε με βεβαιότητα.

Η κουζίνα
Από πολύ παλιά και πολύ συχνά υπήρχε ξεχωριστό δωμάτιο για το μαγείρεμα του φαγητού, με κυρίαρχο στοιχείο την εστία. Σε περιπτώσεις που δεν υπήρχε ξεχωριστή κουζίνα, χρησιμοποιούνταν φορητά μαγκάλια τα οποία μπορούσαν να τοποθετηθούν παντού γι' αυτό το σκοπό.
Υπολείμματα εστιών βρέθηκαν σε επτά σπίτια της Ολύνθου, με μεγάλες πλάκες ασβεστόλιθου, συχνά κάτω από την επιφάνεια του εδάφους, συνήθως τέσσερις στον αριθμό, με σχήμα τετράγωνο ή ελαφρώς στενόμακρο, όπου άναβε η φωτιά. Εκεί βρέθηκαν υπολείμματα στάχτης και κόκαλα (f. 13, pl. 52.2). Τα δωμάτια αυτά ήταν απλά, με δάπεδο από πατημένο χώμα και τοίχους χωρίς επίχρισμα. Ο καπνός από το δωμάτιο έφευγε προφανώς μέσα από μία καπνοδόκη ή κάπνη όπως αναφέρεται στις πηγές. Τέτοια παραδείγματα εστίας βρέθηκαν στα σπίτια της Πριήνης, στον οίκο ή στην προστάδα ή πιο σπάνια στην αυλή.

Προθάλαμοι
Στην Όλυνθο βρέθηκαν τουλάχιστον έντεκα περιπτώσεις ανδρώνων με προθάλαμο. Επρόκειτο για δωμάτια ιδίου πλάτους με τον ανδρώνα, με δάπεδο από αμμοκονίαμα και τοίχους με επιχρίσματα ανάλογα με τα χρώματα του ανδρώνα. Ο χώρος αυτός παρείχε στον ανδρώνα την απαραίτητη απομόνωση, καθώς δεν μπορούσε κανείς να έχει μία απευθείας θέαση στο εσωτερικό του ανδρώνα από τις πόρτες του προθαλάμου.

Θέρμανση
Η θέρμανση των αρχαίων οικιών γινόταν με το μαγκάλι, μια συσκευή που στηριζόταν στην κατάκτηση της αρχής για τη δημιουργία ρεύματος αέρα. Τοποθετώντας την καύσιμη ύλη μέσα σ' ένα δοχείο επάνω σε τρίποδα, επάνω από ένα στρώμα φωτιάς και δημιουργώντας οπές στον πάτο του δοχείου, επιτυγχάνονταν η κυκλοφορία της καύσης και ο χώρος κάτω από την εσχάρα ή τις πέτρες της εστίας διαμόρφωνε ένα θάλαμο αέρος. Η φωτιά από μόνη της εξέπεμπε θερμότητα μέσω της ακτινοβολίας με αποτελεσματικότητα περίπου 20%, ενώ αντίθετα με τη χρήση του μαγκαλιού επιτυγχάνονταν αποτελεσματικότητα ως προς την απόδοση, σε βαθμό 70-80%.

Καθώς στη Μεσόγειο γενικότερα δεν υπήρχε και ιδιαίτερα μεγάλη ανάγκη για πάρα πολύ ζέστη, αυτές οι απλές συσκευές μπορούσαν για αιώνες να καλύψουν τις ανάγκες της οικίας για θέρμανση. Η ανάγκη όμως για τη θέρμανση μεγαλύτερων δημόσιων χώρων, παράλληλα με την εξάπλωση του ελληνικού πολιτισμού σε περιοχές εκτός μεσογειακής λεκάνης, οδήγησαν τους μηχανικούς των ελληνιστικών και ρωμαϊκών χρόνων στην εφεύρεση κάποιων πιο αποτελεσματικών μέσων θέρμανσης.
Αν και μαγκάλια με ξύλα χρησιμοποιούνταν συχνά στην αρχαιότητα, το ξυλοκάρβουνο ήταν μία επίσης ιδιαίτερα δημοφιλής πρώτη ύλη. Τα φορητά μαγκάλια με το ξυλοκάρβουνο ήταν η βασική συσκευή θέρμανσης της αρχαιότητας. Επρόκειτο δηλαδή για δοχεία επάνω από μία πηγή φωτιάς καλυμμένη με πέτρες. Τα ξύλα για τη φωτιά δεν έβγαζαν καπνό, εκτός εάν είχαν δεχτεί ειδική επεξεργασία, ενώ σε συνδυασμό με τα μείγματα από τη διακόσμηση των τοίχων, μπορούσαν να προκαλέσουν επικίνδυνα αέρια, αν και τα παράθυρα και οι πόρτες σπάνια ήταν κλειστά στα σπίτια της αρχαιότητας. Τα μαγκάλια αυτά ανάβονταν έξω και μεταφέρονταν στο εσωτερικό της οικίας, αφού η φωτιά άναβε πρώτα για τα καλά.

Φωτισμός
Η μία βασική αρχή σε σχέση με τους ανδρώνες, ότι δηλαδή θα έπρεπε να γειτνιάζουν με δρόμο ή ανοιχτό χώρο τουλάχιστον στη μία πλευρά, εξυπηρετούσε προφανώς την ανάγκη για εκμετάλλευση κατά το δυνατόν του φυσικού φωτός που προέρχονταν από τα παράθυρα των ελεύθερων πλευρών. Το γεγονός ότι τα δείπνα παρατίθεντο κατά τις απογευματινές ώρες, καθιστούσε την ανάγκη αυτή μεγάλη, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα σε κάποιες περιπτώσεις δίπλα στις πόρτες της εισόδου του χώρου να ανοίγονται και παράθυρα, όπως συμβαίνει για παράδειγμα στη Δήλο με δύο παράθυρα εκατέρωθεν της πόρτας προς την αυλή.

Αποχέτευση
Το δάπεδο του ανδρώνα, με μωσαϊκό ή όχι, διέθετε συνήθως ένα αποχετευτικό αυλάκι, με ευθείες ή στρόγγυλες παρειές, το οποίο περιέτρεχε την υπερυψωμένη πλατφόρμα, είτε στο ύψος της είτε κάτω από αυτό. Συνήθως το αποχετευτικό αυλάκι περνούσε μέσα από τον τοίχο του δωματίου και έβγαινε σε διπλανό δρόμο ή χωράφι. Σε αρκετές περιπτώσεις υπήρχε δεξαμενή περιγεγραμμένη με τσιμέντο, σαν αυτές που βρέθηκαν στα μπάνια, τοποθετημένη μέσα στην πλατφόρμα ή έξω από τον τοίχο. Η μεγαλύτερη από αυτές τις δεξαμενές της Ολύνθου είχε 0,50μ. διάμετρο και 0,20μ. βάθος, γεγονός που φανερώνει ότι χρησιμοποιούνταν για τη συγκέντρωση του νερού που χύνονταν κατά τη διάρκεια του καθαρισμού του δαπέδου, αλλά και για τη συγκέντρωση οποιουδήποτε υγρού έπεφτε στο πάτωμα κατά τη διάρκεια του συμποσίου, με το παιχνίδι του κοττάβου ή και με τις χοές.

Διακόσμηση
Οι τοίχοι των ανδρώνων ήταν σχεδόν πάντα χρωματισμένοι, άλλοτε με τη χρήση ενός και μοναδικού χρώματος το οποίο κάλυπτε συνολικά τους κάθετους τοίχους, με πιο συνήθη χρώματα το ερυθρό, το λευκό, το κυανό και την ώχρα και άλλοτε πάλι μέσω ενός συνόλου οριζοντίων ζωνών. Επρόκειτο είτε για μία τριμερή οριζόντια διάταξη είτε για μία διάταξη σε πέντε οριζόντιες ζώνες οι οποίες διαχωρίζονταν μεταξύ τους με τη χρήση διαφορετικών χρωμάτων ή μέσω χάραξης ή και με την ανάγλυφη απόδοση ορισμένων από αυτές.
Στην Όλυνθο σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις οι τοίχοι ήταν επιχρισμένοι με γυψοκονίαμα συνήθως της καλύτερης ποιότητας, πολύ καλά επεξεργασμένο. Το ερυθρό ήταν το πιο σύνηθες χρώμα το οποίο κάλυπτε ολόκληρο τον τοίχο, με μία λεπτή λευκή ή μαύρη βάση ή μία λευκή ταινία με κίτρινη βάση. Σε μία μόνο περίπτωση χρησιμοποιούνταν μόνο μαύρο χρώμα και σε μερικές περιπτώσεις το κονίαμα αφήνονταν αχρωμάτιστο. Το πιο καλό παράδειγμα ανδρώνα ως προς τη διακόσμηση ήταν αυτό της λεγόμενης Βίλας της Ολύνθου (οικία ν. 28).
Από διάφορες πόλεις σώζονται μωσαϊκά δάπεδα ανδρώνων, όπως για παράδειγμα από τον Πειραιά, την Όλυνθο, την Ερέτρια, την Κόρινθο, την Πέλλα και αλλού, γεγονός που σημαίνει πως από τον 4^ο αιώνα και εξής σε διάφορα μέρη του ελληνικού κόσμου παρατηρείται μία τάση για πολυτέλεια στην ιδιωτική αρχιτεκτονική, καθώς και μία διακοσμητικότητα των ιδιωτικών χώρων συμποσίου.
Κατά την ελληνιστική περίοδο είναι προφανές ότι οι κάτοικοι μιας πόλης της περιόδου προέβαλλαν τον πλούτο και την ευημερία τους μέσω της διακόσμησης και του εξοπλισμού της οικίας τους και βασικά του ανδρώνα της. Επρόκειτο για το χώρο όπου γίνονταν τα μεγαλύτερα έξοδα ως προς τη διακόσμηση και τον εξοπλισμό, υπό το φως των λυχναριών τη νύχτα, με το δάπεδο διακοσμημένο με παραστάσεις και τις κλίνες γύρω γύρω, στρωμένες και διακοσμημένες με πολυτελή στρωμνή, μαξιλάρια και υφάσματα με ποικίλα γεωμετρικά σχήματα.
Πλούσια χρωματισμένες πήλινες μάσκες, σάτυροι, σειληνοί, καρικατούρες θεάτρου θα κρέμονταν επάνω στους επιχρισμένους τοίχους ή επάνω στις ανάγλυφες από στούκο ζωφόρους ή άλλες πάλι φορές μία ζωφόρος θα παρείχε στον ανακλινόμενο θεατή τη θέαση ζωντανών μορφών, μασκοφόρων και χειρονομούντων ηθοποιών. Από κάτω θα υπήρχε πιθανόν μία κιονοστοιχία από στούκο, σαν λευκό μάρμαρο στο γαλάζιο ουρανό και πάνω απ' όλα αυτά ένα πολύχρωμο ύφασμα με πτυχώσεις να κρέμεται από το ταβάνι ή μία οροφή με χρωματιστά φατνώματα. Πήλινα ειδώλια Κενταύρων που παίζουν λύρα, σάτυροι ή άλλες σχετικές μορφές με το συμπόσιο θα τοποθετούνταν σίγουρα σε ράφια ή σε κόγχες και ιπτάμενοι Έρωτες μπορεί να κρέμονταν από την οροφή με κορδέλες. Κάπου στο δωμάτιο ένας χάλκινος ή πήλινος στιλβωμένος κρατήρας θα χρησιμοποιούνταν για το κρασί.
Μικρά αγαλματίδια θεοτήτων βρέθηκαν στις οικίες της ελληνιστικής περιόδου, συνδεδεμένα προφανώς με την οικιακή λατρεία, τοποθετημένα σε κόγχες, ράφια ή μαρμάρινα βάθρα. Στη Δήλο παρ' όλα αυτά έχουν βρεθεί και θραύσματα
Οροφές

Λίγα γνωρίζουμε για τις οροφές των ελληνικών σπιτιών. Σε φτωχότερες κατοικίες κλασικής και ελληνιστικής περιόδου τα ξύλινα δοκάρια αφήνονταν προφανώς εκτεθειμένα. Σε πλουσιότερα σπίτια είναι σχεδόν σίγουρο ότι τουλάχιστον οι οροφές των αδρώνων και αργότερα και των κύριων οίκων διακοσμούνταν με κάποιο τρόπο. Σε ορισμένες περιπτώσεις υπήρχαν πιθανόν ξύλινα φατνώματα. Επιπλέον τα ζωγραφισμένα σχέδια των οροφών που προέρχονταν από υφάσματα κάποιων τάφων της κλασικής και ελληνιστικής εποχής υποδηλώνουν, πως μπορεί να υπήρχε η συνήθεια στα σπίτια να κρεμάνε υφάσματα όχι μόνο στους τοίχους αλλά και επάνω στα ταβάνια, για να καλύπτουν τα δοκάρια. Τα υφάσματα αυτά θα ήταν κρεμασμένα και καρφιτσωμένα για να κρέμονται σαν θόλοι. Κάτι τέτοιο θα ήταν σίγουρα πιο πρακτικό σε δωμάτια με ψηλό ταβάνι.

Επιστημονική Επιμέλεια : Δρ Κώστας Νικολαντωνάκης, Βάλεια Αμοιρίδου

Οικίες

Barr - SharrarB.,"The Hellenistic House" 59-67, στο Hellenistic Art in the Walters Art Gallery, 1988 (επιμ. E. D. Reeder).
Blanck H., Εισαγωγή στην Ιδιωτική Ζωή των αρχαίων Ελλήνων και Ρωμαίων, 2004 (μτφρ. Α. Μουστάκα).
Hoepfner W. - Schwandner E. L.,Haus und Stadt im klassischen Griechenland. Wohnen in der klassischen Polis, I, 1986.
MiddletonH., Η κατοικία στην αρχαία Ελλάδα, 2002.
Nevett L.,House and Society in the ancient Greek world, 1999.
Rider Bertha Carr,The Greek house: its history and development from the neolithic period to the Hellenistic age, 1916.
Robinson D. M., Graham W. J.,Olynthus VIII, 1938, The Hellenistic House.
W. MullerWiener, Η Αρχιτεκτονική στην Αρχαία Ελλάδα, 1995, (μτφρ. Σμιτ Δούνα Μπ.)
Μακαρόνας Χ., Γιούρη Ε., Οι οικίες της Αρπαγής της Ελένης και του Διονύσου της Πέλλας, 1989.
Σιγανίδου Μ.,Η ιδιωτική κατοικία στην Πέλλα, 31-36, Αρχαιολογία, 1982.

ΠΗΓΗ:http://www.tmth.gr/component/content/article/64-arxaia-elliniki-technology/353-arxaia-katoikia-b

Αρχαία ελληνική Τεχνολογία - Καθημερινός βίος - Αρχαία Οικία (Α)

2013-12-28T06:21:00.001-08:00

Αρχαία Ελληνική Τεχνολογία
Μια ιδιαίτερα βασική πλευρά της ζωής των αρχαίων Ελλήνων, λιγότερο ίσως γνωστή από την αρχαία Ελληνική φιλοσοφία και θρησκεία ή τη στρατιωτική ιστορία των αρχαίων Ελλήνων, είναι η τεχνολογία. Ένας πολιτισμός όμως δεν προσπελαύνεται χωρίς την κατανόηση βασικών κοινωνικών φαινομένων όπως η Οικονομία και η Τεχνολογία που την στηρίζει. Φαίνεται δε ότι αυτή η Τεχνολογία των αρχαίων Ελλήνων δεν ήταν πρώτη στις προτιμήσεις των μελετών μας, ούτε και περιέχεται στη διδασκαλία της αρχαιοελληνικής Ιστορίας στα σχολεία μας.
Το Τεχνικό Μουσείο, αρχικά και το Κέντρο Διάδοσης Επιστημών και Μουσείο Τεχνολογίας (ΚΔΕΜΤ), στη συνέχεια, ανάδειξαν το θέμα της Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας, με την οργάνωση εκθέσεων, συνεδρίων και άλλων εκδηλώσεων, καθώς και με την έκδοση αριθμού σχετικών συγγραμάτων.
Στο πλαίσιο αυτών των ενδιαφερόντων, το επιστημονικό προσωπικό του ΚΔΕΜΤ εκπόνησε μία αξιόλογη εργασία, στο πλαίσιο του Ε.Π. Κοινωνία της Πληροφορίας, με θέματα σχετικά με τις εξελίξεις της τεχνολογίας στην Αρχαία Ελλάδα, τις τομές και τα επιτεύγματα που άλλαξαν ριζικά τη ζωή των ανθρώπων σε όλα τα επίπεδα: στην παραγωγή, στην κατανάλωση τροφής, στην ένδυση, στις συνθήκες διαβίωσης , στην επιστήμη και τον πολιτισμό. Η εργασία περιλαμβάνει τεκμηρίωση, ανάπτυξη ψηφιακής συλλογής και δημιουργία θεματικής Πύλης. Το έργο εμπλουτίσθηκε με 3D αναπαραστάσεις και άλλο οπτικοακουστικό υλικό.
Λόγω του ενδιαφέροντος που επιδεικνύεται από τους επισκέπτες της ιστοσελίδας για τα θέματα της Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας, αποφασίσθηκε να παρουσιάζονται περιοδικά ενδιαφέροντα αποσπάσματα από την εργασία αυτή.
ΙΕΠ
Πολεοδομία και κατοικία
Στα κλασικά χρόνια, χαρακτηριστική υπήρξε η αντίθεση ανάμεσα στις απλές, αστικές κατοικίες που συνενώνονταν μεταξύ τους σε οικοδομικά τετράγωνα και τα πολυτελή θαυμαστά δημόσια κτίρια, απόρροια της ιδεολογίας της εποχής η οποία ήθελε τα οικιακά ζητήματα να είναι υποδεέστερα των κοινών, πολιτικών, κοινωνικών και θρησκευτικών ζητημάτων της πόλης. Ορισμένες αρχαίες πόλεις, όπως ο Πειραιάς και η Όλυνθος ήταν χτισμένες βάσει του λεγόμενου Ιπποδάμειου πολεοδομικού συστήματος, σύμφωνα με το οποίο οι περιοχές στις οποίες δεν υπήρχαν δημόσια οικοδομήματα, αλλά ιδιωτικές κατοικίες, διαμορφωνόταν σε ορθογώνια οικοδομικά μπλοκ τα οποία διαχωρίζονταν μεταξύ τους με παράλληλους και κάθετους δρόμους. Τα αρχαία αθηναϊκά σπίτια της περιοχής της Αγοράς τα οποία έχουν έρθει στο φως από τις ανασκαφές, δεν διατάσσονται σε κανονικά οικοδομικά τετράγωνα, αντίθετα απ' ότι συνέβαινε στις πόλεις που ακολουθούσαν το Ιπποδάμειο σύστημα, οι οποίες χαρακτηρίζονται από έναν αξιοσημείωτο πολεοδομικό σχεδιασμό.
«ολόκληρη η Αθήνα είναι μία άσχημα ρυμοτομημένη πόλη. Τα περισσότερα σπίτια είναι ευτελή, ενώ τα κατάλληλα για κατοίκηση είναι λίγα».

Πλούσια και φτωχά σπίτια
Στις πόλεις τα σπίτια θα πρέπει να ήταν συγκεντρωμένα πολλά μαζί σε οικοδομικά συγκροτήματα, ενώ από αυτά έχουν σωθεί κυρίως τα πέτρινα θεμέλια, καθώς οι τοίχοι και οι σκεπές έχουν καταστραφεί με το πέρασμα των χρόνων. Επειδή τα σπίτια των πλουσίων ήταν χτισμένα από πολύ πιο ανθεκτικά υλικά, οι αρχαιολογικές ανασκαφές έχουν φέρει στο φως κυρίως λείψανα τέτοιων οικιών και πολύ λιγότερο τα κατάλοιπα των απλών σπιτιών τα οποία ήταν από ευτελή υλικά που χάθηκαν στο χρόνο.
Ο Δημοσθένης σχετικά με τις οικίες της Αθήνας αναφέρει ότι τα σπίτια των Αθηναίων πολιτικών δεν διέφεραν από αυτά των φτωχότερων κατοίκων της πόλης. Οι περισσότερες άλλωστε συναναστροφές των πολιτών πραγματοποιούνταν στις στοές, τα γυμνάσια και τα καταστήματα της Αγοράς. Οι ανασκαφές δεν έχουν αποκαλύψει ακόμη τα αριστοκρατικά, διώροφα σπίτια της Αθήνας του 5^ου αιώνα.
Τα σπίτια των πλούσιων πολιτών στις αρχαίες πόλεις διέθεταν μπάνιο με υδραυλικό κονίαμα στους τοίχους, μωσαϊκά δάπεδα, μεγάλους χώρους, αλλά και είδη οικοσκευής τα οποία μαρτυρούσαν όλη τη σχετική πολυτέλεια. Πολύ ενδιαφέρουσα είναι η αναφορά του Θεόφραστου ο οποίος περιγράφει το σπίτι ενός άπληστου ανθρώπου και λέει χαρακτηριστικά πως το σπίτι διέθετε πλήθος κατοικίδιων, όπως μαϊμουδάκι, πίθηκο, περιστέρια από τη Σικελία, σκύλους από τη Λακωνία, μια καρακάξα, ζάρια από κέρατα γαζέλας, μπαστούνια από τη Σπάρτη και περσικό χαλί.
Σημαντικές σχετικές πληροφορίες για την πλούσια οικιακή σκευή μας δίνουν οι επιγραφές από τον πλειστηριασμό των περιουσιών των εύπορων Αθηναίων οι οποίοι κατηγορήθηκαν για τον ακρωτηριασμό των Ερμών το 415 π.Χ. Από κει αντλούμε πληροφορίες για τη γη, την αξία των σπιτιών, τους σκλάβους, αλλά και τα αγγεία, τα ενδύματα, καθώς και τα υπόλοιπα πολύτιμα αντικείμενα τα οποία περιήλθαν στο θησαυροφυλάκιο της πόλης.

Υλικά Κατασκευής
Τα περισσότερα σπίτια της αρχαιότητας ήταν χτισμένα από όχι ιδιαίτερα ανθεκτικά υλικά, όπως από τούβλα, πέτρες, ωμά πλιθιά και λάσπη. Οι Έλληνες κατά κύριο λόγο δεν έχτιζαν μεγάλα και εντυπωσιακά σπίτια, γεγονός το οποίο σχετιζόταν σε ένα βαθμό και με το ζεστό και ξηρό κλίμα του τόπου, που τους επέτρεπε να περνάνε αρκετό χρόνο έξω από αυτά. Αντίθετα, τα δημόσια κτίρια ήταν χτισμένα από πέτρα ή μάρμαρο, υλικά που συντελούσαν στην επιβλητικότητα, αλλά και στην κατοπινή διατήρησή τους στο χρόνο.
Κατά τον 5^ο και 4^ο αιώνα τα σπίτια τόσο στην πόλη, όσο και στην εξοχή χτίζονταν με ψημένα τούβλα με πηλοκονίαμα ως συνδετικό υλικό, επάνω σε πέτρινα θεμέλια. Διέθεταν στέγες με ξύλινα δοκάρια και σανίδες, που καλύπτονταν με κεραμίδια από ψημένο πηλό, σχιστόλιθους, πέτρινες πλάκες ή απλώς από κλαδιά και πηλό, ενώ τα προεξέχοντα γείσα της στέγης πρόσφεραν μία επιπλέον προστασία από τη βροχή. Οι εξωτερικοί τοίχοι, επιχρισμένοι με κονίαμα, διέθεταν μικρά, ψηλά, ακανόνιστα παράθυρα προς το δρόμο, με ξύλινα παντζούρια χωρίς τζάμι. Τα πατώματα ήταν από στερεοποιημένο χώμα. Στο πάτωμα, στους ανδρώνες, έχουν διασωθεί σε πολλές περιπτώσεις μωσαϊκά δάπεδα.

Ο τύπος της αρχαίας ελληνικής κατοικίας

Η αρχαία ελληνική κατοικία χωρίζονταν στο ιδιωτικό και το επίσημο μέρος σύμφωνα με το Βιτρούβιο. Το επίσημο τμήμα του σπιτιού ονομάζονταν ανδρωνίτης και το ιδιωτικό γυναικωνίτης, χωρίς να χρησιμοποιείται αποκλειστικά από τις γυναίκες, αλλά αποτελώντας ένα χώρο όπου όλη η οικογένεια περνούσε την ημέρα της.
Ως προς τον τύπο της αρχαίας κατοικίας, παρ' όλες τις διαφορές που υπήρχαν από τόπο σε τόπο, τα αρχαία ελληνικά σπίτια είχαν μεταξύ τους ορισμένα βασικά κοινά στοιχεία. Σχετικές πηγές πληροφοριών για μας σήμερα αποτελούν οι συνοικίες της Δήλου, της Πριήνης, της Ολύνθου, αλλά και της Πέλλας που έχουν έρθει στο φως, των οποίων οι οικίες καλύπτουν μία μεγάλη χρονικά περίοδο, έχοντας ως βασικό δομικό τους στοιχείο τη χαρακτηριστική εσωτερική αυλή, το αίθριο, τον ανοικτό δηλαδή εσωτερικό πυρήνα. Ενδιαφέρουσες πληροφορίες αντλούμε σχετικά και από την αρχαία γραμματεία, παρότι οι συγγραφείς αναφέρονται μόνο περιστασιακά στην ιδιωτική ζωή και στις κατοικίες της εποχής.
Η τυπική διάρθρωση των σπιτιών της αρχαιότητας από τα πρώιμα παραδείγματα μέχρι και τα μεταγενέστερα, με πρώτα σχετικά δείγματα τα μινωικά ανάκτορα, αφορά πρωτίστως τον πυρήνα της κεντρικής εσωτερικής αυλής, το Αίθριο δηλαδή, γύρω από το οποίο αναπτύσσεται το σπίτι. Το αρχαίο ελληνικό σπίτι είναι κατ' εξοχήν εσωστρεφές, με κάθε δυνατότητα πολυτέλειας να εξαντλείται στο εσωτερικό, ενώ το εξωτερικό παραμένει απλό και ακόσμητο με μικρά ανοίγματα για το φωτισμό. Το γεγονός αυτό είχε ως αποτέλεσμα τα σπίτια των πλουσίων να μην διαφέρουν εξωτερικά από τα σπίτια των απλών αστών. Η αυλή αποτελούσε το κέντρο της ζωής της οικογένειας, χωρίς κήπο, συνήθως με κάλυψη από πέτρες ή ψηφιδωτά, λειτουργώντας ως βασική πηγή αερισμού και φωτισμού της οικίας. Μέσα στην αυλή υπήρχε συχνά το πηγάδι και πάντοτε ο βωμός -ορισμένες φορές μαρμάρινος- για την τέλεση της οικιακής λατρείας, ενώ εκεί πραγματοποιούνταν και διάφορες οικιακές εργασίες.
Από το αίθριο ξεκινούσαν και σ' αυτό ανοίγονταν κάποια από τα δωμάτια των κατοίκων, καθώς και τα δωμάτια των επισκεπτών. Η παρουσία δευτέρου ορόφου στις οικίες της κλασικής εποχής μαρτυρείται από τα κείμενα και τα αρχαιολογικά λείψανα. Στην Όλυνθο δεν είναι βέβαιο εάν ο δεύτερος όροφος κάλυπτε μία η περισσότερες πτέρυγες της οικίας, ενώ στη Δήλο κάλυπτε συνήθως όλες τις πτέρυγες. Στην οικία της Αρπαγής της Ελένης και στην Οικία του Διονύσου από την Πέλλα κάλυπτε μόνο τη βόρεια πτέρυγα, γεγονός που ερμηνεύει το σχετικό χωρίο του Ξενοφώντα. Η δίοδος προς τον επάνω όροφο γινόταν μέσω της αυλής, με αστέγαστες ξύλινες ή και με εσωτερικές προστατευόμενες σκάλες.
Στο σπίτι υπήρχαν καθημερινά δωμάτια, κρεβατοκάμαρες, αποθήκες, δωμάτιο για το μαγείρεμα, ίσως κάποιο μαγαζί με δική του είσοδο από το δρόμο, αλλά και γυμναστήρια και μπάνια σε σπίτια βέβαια πολυτελή τα οποία αναφέρουν οι αρχαίοι συγγραφείς. Γενικά ο προσανατολισμός του σπιτιού ήταν με πρόσωπο προς το νότο, μία πρακτική που περιγράφεται από τον Ξενοφώντα και τον Αριστοτέλη, γεγονός που έδινε τη δυνατότητα στην αυλή, τα βόρεια δωμάτια και τον επάνω όροφο να εκμεταλλεύονται το μέγιστο του φυσικού φωτός το χειμώνα και να αποφεύγουν τον πολύ ήλιο το καλοκαίρι, όταν ο αυτός βρίσκεται πολύ ψηλά.
Σημαντικές διαφοροποιήσεις ή εξελίξεις στις ιδιωτικές κατοικίες σημειώνονται μέσα στον 4^ο αιώνα και κατόπιν στην ελληνιστική εποχή. Εξελίξεις οι οποίες μπορεί να αποτελούν δανεισμό ή επιδράσεις από τη δημόσια αρχιτεκτονική και έχουν να κάνουν με τις παράλληλες πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις της περιόδου.
Επιστημονική Επιμέλεια : Δρ Κώστας Νικολαντωνάκης, Βάλεια Αμοιρίδου
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Barr - SharrarB.,"The Hellenistic House" 59-67, στο Hellenistic Art in the Walters Art Gallery, 1988 (επιμ. E. D. Reeder).
Blanck H., Εισαγωγή στην Ιδιωτική Ζωή των αρχαίων Ελλήνων και Ρωμαίων, 2004 (μτφρ. Α. Μουστάκα).
Hoepfner W. - Schwandner E. L.,Haus und Stadt im klassischen Griechenland. Wohnen in der klassischen Polis, I, 1986.
MiddletonH., Η κατοικία στην αρχαία Ελλάδα, 2002.
Nevett L.,House and Society in the ancient Greek world, 1999.
Rider Bertha Carr,The Greek house: its history and development from the neolithic period to the Hellenistic age, 1916.
Robinson D. M., Graham W. J.,Olynthus VIII, 1938, The Hellenistic House.
W. MullerWiener, Η Αρχιτεκτονική στην Αρχαία Ελλάδα, 1995, (μτφρ. Σμιτ Δούνα Μπ.)
Μακαρόνας Χ., Γιούρη Ε., Οι οικίες της Αρπαγής της Ελένης και του Διονύσου της Πέλλας, 1989.
Σιγανίδου Μ.,Η ιδιωτική κατοικία στην Πέλλα, 31-36, Αρχαιολογία, 1982.

ΠΗΓΗ: http://www.tmth.gr/sciencerelated/64-arxaia-elliniki-technology/347-arxaia-oikia

Οι ενδιαφέρουσες απόψεις του Γ. Καραμπελιά για το βαθύτερο νόημα της Άλωσης της Κωνσταντινούπολης από τους Φράγκους σταυροφόρους το 1204 μ. Χ.

2013-12-10T12:23:00.001-08:00

Γράφει ο Γιώργος Καραμπελιάς

Εισαγωγή

Tο 1204 –χρονολογία κατά την οποία κατεστράφη ολοσχερώς η Κωνσταντινούπολη, συμπαρασύροντας το χιλιόχρονο οικοδόμημα του Βυζαντίου– παραμένει σχεδόν άγνωστο ή αγνοημένο από τους περισσότερους Έλληνες[1]. Η παράδοξη, από πρώτη άποψη, αυτή αποσιώπηση δεν θα πρέπει να θεωρηθεί δευτερεύον ή παρεμπίπτον συμβάν –ένα ακόμα από τα αναρίθμητα ελλείμματα του νεώτερου ελληνισμού– αλλά ενέχει τεράστιο ιδεολογικό και πολιτικό βάρος.

Η απόκρυψη της σημασίας της πρώτης και καθοριστικής Άλωσης συσκοτίζει την ίδια τη διαδικασία συγκρότησης του νεώτερου ελληνισμού και της συνέχειάς του με τον βυζαντινό, καθώς, στην πραγματικότητα, το πρώτο «έθνος-κράτος» –ή κράτη– του νεώτερου ελληνισμού συγκροτείται κατά τη λεγόμενη υστεροβυζαντινή εποχή. Παράλληλα, και συναφώς, αυτή η παρασιώπηση συνεπάγεται την απόκρυψη των αποικιακού τύπου σχέσεων που εγκαθιδρύθηκαν έκτοτε ανάμεσα στους Δυτικούς κατακτητές και τους Έλληνες του ύστερου Βυζαντίου παραχαράσσοντας, επί πλέον, την ίδια την παγκόσμια ιστορία, ειδικότερα στο αποφασιστικό κεφάλαιο που αφορά στην αποικιοκρατική συγκρότηση της Δύσης.

Η πρωταρχική συσσώρευση του κεφαλαίου στη Δύση, η οποία επέτρεψε την ανάπτυξη του βιομηχανικού καπιταλισμού ορισμένους αιώνες αργότερα[2], θα εγκαινιαστεί εδώ, στην Ανατολή, και θα αφορά κατ’ εξοχήν στην απομύζηση του βυζαντινού χώρου και των αραβικών περιοχών από τις ιταλικές πόλεις –Βενετία και Γένουα κυρίως– και τους Φράγκους. Η πρώτη σύγχρονη αποικιακή αυτοκρατορία, η Βενετία[3], θα δημιουργηθεί λεηλατώντας τα ελληνικά εδάφη. Ιόνια, Πελοπόννησος, Κρήτη, Εύβοια, Κύπρος, Κυκλάδες, Σαλαμίνα, Αίγινα κ.λπ. θα αποτελούν για πολλά χρόνια ή και για πολλούς αιώνες τμήματα αυτού του νεώτερου αποικιακού σχηματισμού. Και το ίδιο θα συμβεί, σε μικρότερη κλίμακα, με τη Γένουα – Χίος, Λέσβος, Κριμαία, Γαλατάς κ.λπ. Ωστόσο, η ιστοριογραφία εξακολουθεί να θεωρεί ως απαρχή της αποικιακής εξάπλωσης τις πορτογαλικές και ισπανικές επιδρομές στην Αφρική, την Ασία και τον Νέο Κόσμο, τρεις ή τέσσερις αιώνες μετά!

Η συσσώρευση πλούτου απ’ όλο τον υπόλοιπο κόσμο και ο έλεγχος του παγκόσμιου εμπορίου πραγματοποιείται από τους Δυτικούς σε όλη τη μακρά περίοδο που αρχίζει από τον 11^ο αιώνα, φθάνει μέχρι τον 18^ο και κορυφώνεται με την αποικιοκρατία τον 19^ο και το πρώτο μισό του 20^ού, όταν πια η πρωταρχική αποικιακή συσσώρευση θα συνδυαστεί και με τη βιομηχανική παραγωγή. Η μετατροπή της Δύσης –που έβγαινε από τον Μεσαίωνα– σε κυρίαρχη δύναμη προϋπέθετε την υφαρπαγή του συσσωρευμένου πλούτου και τον έλεγχο του εμπορίου του ευρύτερου ελληνικού και αραβικού κόσμου, ούτως ώστε να μεταφερθεί το κέντρο βάρους της Ευρώπης από την Ανατολή στη Δύση και από τη Μεσόγειο στον Βορρά. Αποφασιστικός ενδιάμεσος σε αυτή τη διαδικασία υπήρξαν η Βενετία και οι λοιπές αποικιακές ιταλικές πόλεις· στη συνέχεια, ακολούθησαν και πάλι χώρες της μεσογειακής και νότιας Ευρώπης, η Ισπανία και η Πορτογαλία στην Ιβηρική, που θα καταστήσουν παγκόσμια την αποικιακή εξόρμηση, ενώ πολύ αργότερα θα έλθουν η Γαλλία, η Ολλανδία, η Φλάνδρα και εν τέλει η Αγγλία, που θα εγκαινιάσει και τον βιομηχανικό καπιταλισμό.

Καθόλου τυχαία και σχεδόν εντελώς συμβολικά, σε αυτή την πρώτη μεγάλη αποικιακή εξόρμηση, που έγινε υπό το έμβλημα του ιερού πολέμου, συμμετείχε συνασπισμένη ολόκληρη η Δύση: Ιταλοί και Φράγκοι προπαντός (ο Βαλδουίνος, Φράγκος «βασιλιάς» της Κωνσταντινούπολης, είναι πρόγονος της βασιλικής οικογένειας του Βελγίου), Νορμανδοί και Άγγλοι (ο Ριχάρδος ο «Λεοντόκαρδος» κατέλαβε την Κύπρο), Ισπανοί και Καταλανοί (πασίγνωστη η ληστρική δράση της «Καταλανικής Εταιρείας»), Ναβαρραίοι κ.λπ. Και βέβαια, πανταχού παρόντες οι Λατίνοι κληρικοί και οι μοναχοί από όλα τα δυτικά μοναχικά τάγματα, με πρωτοστάτες τους Ιωαννίτες και Ναΐτες ιππότες, τους «πολεμιστές του Θεού». Θα δοκιμαστούν και θα εφαρμοστούν όλες οι μορφές της «πρωταρχικής συσσώρευσης» και της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης.

Ληστεία και αρπαγή, στην οποία θα διακριθούν ιδιαίτερα οι Καταλανοί και τα μοναχικά τάγματα, φεουδαλική κατάτμηση και εκμετάλλευση των αγροτών, φυτείες ζαχαροκάλαμου στην Κύπρο και μαστιχόδενδρων στη Χίο, έλεγχος και εκμετάλλευση της βιοτεχνικής παραγωγής και του εμπορίου, με πρωτοστάτες τους Ιταλούς. Εξ άλλου, στις απαρχές της συγκρότησης της Δύσης, απαιτούνταν όλες οι δυνάμεις της συνασπισμένες, για να διαμελίσουν, να υποτάξουν και να απομυζήσουν την ελληνική Ανατολή, αυτό το μυθικό Βυζάντιο που φάνταζε στα μάτια τους ως το κέντρο του πλούτου και του πολιτισμού. Γι’ αυτό, και παρά τις αντιθέσεις μεταξύ τους ως προς τη διανομή της λείας, θα μείνουν συνασπισμένοι ως το τέλος, απέναντι στους «αιρετικούς» ορθόδοξους, σε μια πρώτη «πειραματική» εκδοχή ιμπεριαλιστικής συμμαχίας.

Η συγκρότηση, λοιπόν, της ευρωπαϊκής Δύσης είχε ως πρώτο ιστορικό αναβαθμό την υποταγή και τη λεηλασία της ευρωπαϊκής Ανατολής. Άλλωστε η Δύση διέθετε ένα εξαιρετικό πλεονέκτημα: δεν αντιμετώπιζε κανέναν κίνδυνο από τα δυτικά της ενώ, από τα ανατολικά, το Βυζάντιο αποτελούσε για αιώνες τον κυματοθραύστη των απειλών. Αντιθέτως, το Βυζάντιο, ο ιστορικός ελληνικός χώρος, δεχόταν διαρκώς επιθέσεις και απειλές από Ανατολή και από Βορρά: Άβαροι, Σκύθες, Άραβες, Πετσενέγκοι, Βούλγαροι, μετά το 1071 οι Τούρκοι κ.ο.κ. Η Δύση είχε, έτσι, τη δυνατότητα να συσταθεί απερίσπαστη, μετά την ήττα των Αράβων στο Πουατιέ (το 732), και να στραφεί σταδιακώς προς Ανατολάς, κάτι που άλλωστε υπογραμμίζει ο μεγάλος βυζαντινολόγος Κλάους Όλερ:

Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία αποτέλεσε το ανάχωμα που προστάτευσε επί 1200 χρόνια τον πολιτισμό της Ευρώπης απέναντι στις εισβολές από Βορρά, Ανατολή και Νότο. Τα παλαιά τείχη της Κωνσταντινουπόλεως, τα οποία ακόμα και σήμερα [ ] ακτινοβολούν υπερηφάνεια και μεγαλείο, αντιστάθηκαν σε κάθε εχθρό του Βυζαντίου ως την 29^η Μαΐου 1453. Τότε η αυτοκρατορία, εξαντλημένη πια από αιώνες σκληρών αγώνων και εγκαταλελειμμένη από τους δυτικούς συμμάχους της, οι οποίοι ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό για την πτώση της, υπέκυψε τελικά στη δυσανάλογα μεγαλύτερη οθωμανική δύναμη[4].

ΠΗΓΗ:http://www.istorikathemata.com/2011/02/1204.html

Εντερούν: Το χαρέμι αγοριών και Γκιουλεμά : Άντρες ως ερωτικοί συντρόφοι............

2013-11-29T10:14:00.000-08:00

Στο Τοπ Καπι εκτός από το χαρέμι υπήρχε και το εντερούν. Σαν λέξη έχει την ιδία έννοια με το χαρέμι, δηλαδή σημαίνει απαγορευμένος χώρος. Η διαφορά είναι ότι εδώ πρόκειται για ένα χώρο στον οποίο υπάρχουν αντί για γυναίκες ως ερωτικά αντικείμενα, αγόρια για να ικανοποιήσουν τις ορέξεις του σουλτάνου.

Να επισημάνουμε ότι οι απόφοιτοι του εντερουν καταλάμβαναν ανωτέρα αξιώματα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και όσο πιο <<κοντά>> βρίσκονταν στο σουλτάνο τόσο υψηλότερο ήταν το αξίωμα μετά την αποφοίτηση τους.

Στο εντερουν υπήρχαν όλα όσα και στο χαρέμι. Ένα λουτρό είχε στο χαρέμι ο σουλτάνος, όπου τον έλουζαν κορίτσια, και ένα λουτρό είχε στο εντερουν, όπου τον έλουζαν αγόρια.

Το χαρέμι το φυλαγαν νέγροι ευνούχοι, ενώ το εντερουν λευκοί ευνούχοι.

Οι αρσενικοί ερωτικοί σύντροφοι ονομάζονταν γκιουλεμά. Όπως καταλαβαίνουμε η ζωή του σουλτάνου ήταν ανάμεσα σε αυτά τα δυο, στο χαρέμι με τις γυναίκες και στο εντερουν με τα αγόρια.

Όπως στο χαρέμι έτσι κι εδω ακλουθούσαν κανονικό πρόγραμμα μάθησης.

Οι αγάδες ( δηλαδή άρχοντες) έμπαιναν στο εντερουν σε πολύ μικρή ηλικία, 9, 10 ετών έως και 13 και παρέμεναν έως τα 30 τους χρόνια περίπου.

Όταν έβγαιναν από το εντερουν, είχαν πια προετοιμαστεί κατάλληλα για να τοποθετηθούν σε σημαντικές θέσεις με μεγάλα αξιώματα, πολλές φορές συνδύαζαν τα αξιώματα με το γάμο, δηλαδή εκτός από τη θέση του Υπουργού, έδινε ο σουλτάνος την αδελφή η την κόρη του για σύζυγο και με αυτό τον τρόπο έκανε τους δεσμούς ακόμα πιο δυνατούς.

Δήμητρα Κρητικού, Σουλεϊμάν ο Μεγαλόπρεπης ( η πραγματική ιστορία της αυτοκρατορίας). Εκδόσεις ΚΑΔΜΟΣ, ΣΕΛ.69-70.

Τόπ Καπί : http://el.wikipedia.org/wiki/Τοπ_Καπί

ΧΑΣΜΑ

Η γνωστή συγγραφέας Ρίκη Ματαλλιωτάκη και η Σμυρνιά της.

혹시 유명한 한국 배우 이민호가 그리스 유전자를 가지고 있습니까?

Does famous Korean actor Lee Min-ho have greek genes?

Έχει ο διάσημος κορεάτης ηθοποιός Lee Min-ho ελληνικά γονίδια;

Γενική συνέλευση του Πολιτιστικού συλλόγου Κρητών Ζεφυρίου και Περίχωρων Αττικής « Ο ΨΗΛΟΡΕΙΤΗΣ» στις 30 Νοεμβρίου 2014

Η παρουσία σας είναι απαραίτητη για τη πορεία του συλλόγου μας.

Τα ιδρυτικά μελή του συλλόγου Κρητών Ζεφυρίου

ΧΑΡΤΗΣ

Τα ιδρυτικά μελή του Πολιτιστικού συλλόγου Κρητών Ζεφυρίου και Περίχωρων Αττικής « Ο ΨΗΛΟΡΕΙΤΗΣ» ζητούν Γενική συνέλευση.

Αντιδήμαρχο Ζεφυρίου κ. Ιωάννης Μαυροειδακος

Η ομοφυλοφιλία στην αρχαία Ελλάδα - Ο μύθος και οι υπερβολές

Φρόιντ, Σιωνισμός και Σεξουαλική Επανάσταση - Ντέιβιντ Ντιούκ

Παγκοσμιοποίηση και πολυπολιτισμικότητα πάνε μαζί.

ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΡΒΑΝΙΤΕΣ ΚΑΙ ΑΛΒΑΝΟΙ ΔΥΟ ΛΑΟΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΙ

Γράφει ο Νίκος Αθ. Μπάτσος, Ιστορικός Ερευνητής

Όταν οι Αρχαίοι Έλληνες ανακάλυψαν την Αμερική 3.500 χρόνια πριν τον Κολόμβο

ΠΗΓΗ:http://lykavitos.gr/archives/39868

Χάζαροι η Χαζάροι της Κριμαίας.

ΜΙΝΩΙΤΕΣ ΣΤΗΝ ΝΟΡΒΗΓΙΑ

ΔΗΜΗΤΡΑ ΛΙΑΤΣΑ "Οι Έλληνες εφευρέτες της αστρονομίας"

Ἡ Ἑλληνικὴ Ἀμερικη! Μια εικόνα χίλιες λέξεις!

Βραζιλία. Ἑλληνικοὶ ἀμφορεῖς, ποὺ ἀνεσύρθησαν ἀπὸ τὸν βυθὸ τῆς θάλασσας, στὸν κόλπο τοῦ Guanabara, τῆς Βραζιλίας.

Απαγορευμένη αρχαιολογία 1-2-3: Η Μυστηριώδης Καταγωγή του ανθρώπου

Απαγορευμένη αρχαιολογία 1:

Η Μυστηριώδης Καταγωγή του ανθρώπου

Απαγορευμένη αρχαιολογία 2:

Έζησε ο άνθρωπος ταυτόχρονα με τους δεινόσαυρους;

Απαγορευμένη αρχαιολογία 3:

Κατάρριψη της θεωρίας της Εξέλιξης του Δαρβίνου

Τά ὀστά καί τά ὅπλα τῶν Μαραθωνομάχων γιατί ἀκόμη βρίσκονται στόν Καναδᾶ καί στό Ἰσραήλ;

Η γενετική σύσταση των κατοίκων της Ελλάδας - Τριανταφυλλίδης

Σας κοινοποιούμε την απάντηση μέλους της ομάδας Αρτέμη Σωρρα σχετικά με της ερωτήσεις μας1). ΨΗΦΙΣΜΑ ΕΛΛΗΝΩΝ.. 2). παιδομάζωμα των Ελληνοπαίδων από εβραίους..

Γιατί άραγε;

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΚΥΡΙΟΥΣ Α. ΣΩΡΡΑ Ε. ΛΑΜΠΡΑΚΗ ΚΑΙ Α. ΒΑΛΣΑΜΑΚΗ ΑΠΟ ΤΟ ΙΠΠΟΛΥΤΗ ΑΜΑΖΩΝ (ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ)

ΙΠΠΟΛΥΤΗ ΑΜΑΖΩΝ (ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ)

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΚΥΡΙΟΥΣ Α. ΣΩΡΡΑ Ε. ΛΑΜΠΡΑΚΗ ΚΑΙ Α. ΒΑΛΣΑΜΑΚΗ ΑΠΟ ΤΟ ΙΠΠΟΛΥΤΗ ΑΜΑΖΩΝ (ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ)

Α). Η πρώτη ερώτηση έχει σχέση με το ΨΗΦΙΣΜΑ ΕΛΛΗΝΩΝ.

Β). Η δεύτερη ερώτηση σχετίζεται με το Παιδομάζωμα που έκαναν οι εβραίοι το 1950-1962 από την Ελλάδα.

ΙΠΠΟΛΥΤΗ ΑΜΑΖΩΝ (ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ)

Ο ΔΙΣΚΟΣ ΤΗΣ ΦΑΙΣΤΟΥ ΜΙΛΑΕΙ ΕΛΛΗΝΙΚΑ!

Αρχαία ελληνική Τεχνολογία - Καθημερινός βίος - Αρχαία Οικία (Β)

Οικίες

Αρχαία ελληνική Τεχνολογία - Καθημερινός βίος - Αρχαία Οικία (Α)

Οι ενδιαφέρουσες απόψεις του Γ. Καραμπελιά για το βαθύτερο νόημα της Άλωσης της Κωνσταντινούπολης από τους Φράγκους σταυροφόρους το 1204 μ. Χ.

Εντερούν: Το χαρέμι αγοριών και Γκιουλεμά : Άντρες ως ερωτικοί συντρόφοι............

Βραζιλία.
Ἑλληνικοὶ ἀμφορεῖς, ποὺ ἀνεσύρθησαν ἀπὸ τὸν βυθὸ τῆς θάλασσας, στὸν κόλπο τοῦ Guanabara, τῆς Βραζιλίας.