Great Pretender

Okay.

2015-03-23T05:43:00.001-07:00

Mas magandang i-unfriend at i-unfollow na lang kaysa iyong makakabasa ka ng mga bagay na alam mo at ramdam mong para sa'yo. Unang-una, alam mo ang mga ugali nila kapag may kinaiinisan/kagalit or whatever sila pero binangga mo pa din. Kinalaban mo pa din o "kinagalit" mo pa din.

Oo, may mga nakasamaan ako ng loob na mga kaibigan pero hindi sila iyong tipo na may sasabihin na kung ano-ano sa likod ko. Siguro nga hindi maiiwasan iyon pero... shit talaga. Nakakasama lang ng loob.

Alam mo din na may possibility na tinatawag ka na nila ngayon sa kung ano-anong codenames na maisip nila but what the hell? I don't care. I don't fucking care anymore. Basta ako, wala akong kahit na anong sinabing masama tungkol sa kanila.

Kaibigan pala ha. Makasamaan mo lang ng loob o makatampuhan, kakalimutan mo nang kahit minsan naging mabuting magkaibigan din kayo. Friend my ass.

WTF!

2014 Memories and Blessings ^_^

2014-12-30T23:03:00.001-08:00

Honestly, hindi ko alam kung anong pumasok sa isip ko at bigla na lang akong magku-kuwento ng kung ano-ano ang nangyari sa'kin this year but I guess all I want to is to get it all out. Gusto ko lang may mapaglabasan at mapagsabihan. Hindi naman importante kung may makabasa nito o wala, ang importante lang ay nasabi ko lahat ng gusto kong sabihin. :) Napaka-random lang nitong mga memories na 'to, hindi ko kayang pagsunod-sunurin at baka mabaliw ako. Kung ano lang ang maalala ko, iyon lang ang ise-share ko. Hahaha

Last May ay naging contract writer ako ng PHR. Well, lahat naman siguro ng writer ay pangarap na maging parte ng pamilya ng PHR at sobrang thankful ako na naging parte ako ng malaking pamilya na iyon. :) Kasama mo ba naman ang ilan sa pinaka-sikat na mga manunulat hindi lang sa Pilipinas kundi sa iba't-ibang bansa pa. Hindi ko din inakala na itutuloy-tuloy ko ang pagsusulat dahil dati, sa notebook ko lang siya ginagawa at pagde-daydream lang ang dahilan kaya ako nagsusulat. Ngayon, sa pagsusulat ko na nailalabas lahat ng nararamdaman ko, nagagantihan ang mga umaapi sa'kin *umaapi talaga ang term* hahahaha at naipaparating ang mga gusto kong sabihin sa ibang tao. At nagpapasalamat ako na may mga taong naa-appreciate ang mga kuwentong ginagawa ko. Masaya ako na dahil sa pagiging isang manunulat ko, lalong lumawak iyong social eklavu chuchu ko. Dumami ang mga kakilala at mga naging kaibigan ko. Masaya naman kasi talaga magkaro'n ng mga taong kapareho mo ng mga interes sa buhay at alam mong makakaintindi sa'yo. So, nagpapasalamat talaga ako sa Phr family lalo na sa mga co-writer/friends ko, sa mga editors na nagtitiis ng kakulitan ko at kay Sir Jun Matias sa pagbibigay ng oportunidad na matupad ang isa sa mga secret dreams ko. :)

At sa pangalawang taong nagtiwala sa kakayahan ko bilang manunulat, si Sir Edsel Roy. Thank you dahil binigyan niya ng pagkakataon ang ibang mga nobela ko na ma-publish para mabasa ng iba. :) Malaki din ang pasasalamat ko sa kanya at tatanawin ko iyong utang na loob. :) Hindi man matagal ang pinagsamahan namin, hindi naman mawawala ang katotohanang naging parte siya at ang publishing company niya sa pagtupad sa isa sa mga pangarap ko. :)

Nitong December, nakakilala ako ng mga batang hindi ko alam na mabilis na magiging attach sa akin. Madali ko silang nakasundo, halos lahat sila. Sa loob ng ilang araw na nakasama ko sila sa iisang classroom, naging importante na sila sa'kin at naging malapit na sila sa puso ko. Kahit na kasi ubod sila ng ingay, kulit at tigas ng ulo sila iyong tipo ng mga batang babawi agad sa mga ginawa nilang hindi maganda. Hihingi sila ng sorry kapag maiingay at makukulit sila, patatawanin nila ako at kukulitin kapag nakikita nilang nawawala ako sa sarili. Tinulungan nila ako sa halip na tawanan no'ng nadapa ako *syempre inasar nila ako pagkatapos pero iyong tipo ng pang-aasar na hindi nakakainis*. Matatalino sila kahit na hindi halata. Naghahanap lang sila ng atensiyon at hindi iyong palagi na lang silang sisigawan, pagagalitan at sasabihan ng mga salitang hindi naman dapat sinasabi sa mga bata. Tatlong buwan ko lang makakasama ang mga batang 'to pero sa tingin ko, hindi matatapos doon ang relasyon ko sa karamihan sa kanila. Dahil nagkaroon ako ng mga bagong kaibigan at mga anak sa katauhan nilang lahat. Puwede ko nga yatang sabihin na they complete me. Parang Toni Gonzaga lang. Hahaha Kaya lulubo-lubusin ko ang mga memories na makukuha ko habang kasama ko sila. :)

This was taken last December 13, Amazing Race 2.0 ng buong Educ family. Sinimulan namin 'to last year at para siyang team building na at the same time ay bonding time para sa'ming lahat. Day-off pa nga ang tawag namin dito last year. Sa pamamagitan nito, nagkakakilala kami ng lubos at lalong lumalalim iyong mga pinagsasamahan namin. Hindi na lang kami iyong Education students lang na magkakasama at magkaka-klase kundi magkakapatid, magkakaibigan at isang pamilya na kami. Mas naiintindihan kasi namin ang isa't-isa sa pamamagitan ng bonding time na 'to. Kahit na nagaaway-away kami at hindi nagpapansinan ng matagal, at the end of the day ay hindi din namin natitiis ang isa't-isa. That is what real friends and family are for. :) At ngayong matatapos na ako sa school, mami-miss ko ang mga kapatid ko sa ibang ina, ang mga nagpapasaya sa'kin at kahit na palagi akong inaasar ay nagpapangiti naman sa'kin at nagmamahal sa kung ano ang kaya kong ibigay at sa kung sino ako. :)

This happened last August. Iyon yata ang pinaka-highlight ng buong taon ko. Hahahaha pati ang paghawak ni Enchong sa kamay ko. Jusko naman, iyong mga crushes ko naman kasi nagpakalat-kalat sa blockscreening ng Once A Princess at bilang isang fangirl, siguro naman ay karapatan ko talagang magtititili sa isip at magpa-picture sa kanila. Kaya nga kinuha ko na agad ang oportunidad na makalapit sa kanilang lahat habang nakikita ko pa sila at malapit pa ako sa kanila. Minsan lang naman eh, lubos-lubusin na. :) Naging bonding time na din 'to para sa ibang mga kasama/kaibigan ko na madalang kong makita :)

MDRC fan-meeting last May. Super enjoy 'tong araw na 'to. I get to know other readers and I got the chance to bond with them. Ang daming unexpected things ang nangyari sa fanmeet na 'to kaya hinding-hindi ko talaga 'to makakalimutan. :)

Isa pang highlight ng taon ko, ang DKFC2 last February. Sobrang high ako niyan. Dahil sa ikalawang pagkakataon ay nakita ko si Lee Donghae, ang ultimate Kpop bias ko. Unang beses ko kasi siyang nakita sa Bench fanmeet. Hahaha Plus, for the first time, nakita kong mag-perform ang Super Junior-M. Alam na, next dapat ay makita ko na silang lahat na mag-perform. Iyon lang naman talaga ang ultimate dream ko as a fangirl. Forever ELF yata ito, walang makakatalo sa SJ sa puso ko kahit anong Kpop at Jpop groups pa ang dumating. XD Once an ELF, always an ELF. :) FTW!

Balai, Isabel Batangas. Phr brainstorming last January. Kung ano-ano pang alibi ang hinabi ko para lang makasama ako dito. Hindi naman ako nagsisi, maganda kasi ang buong lugar at madami akong natutunan sa seminar. Na-realize ko nang araw na iyon na marami pa pala talaga akong kakaining bigas sa pagiging writer. Haha pero at least, sumusubok ako. Ito na yata ang una at huling beses na mae-experience ko 'tong brainstorming na 'to pero sana one day, kapag hindi ako busy ay makasama pa din ako sa ganito. Kahit isang beses na lang. Hahaha

Lastly, ang Team Fourth Year. Na kasama ko sa lungkot at saya, sa hirap at ginhawa, sa pagbagsak at pag-angat. Marami na akong pinagdaanan kasama ang mga taong 'to at kahit na Frenemies ang tawag sa relasyon ko sa kanila, hindi naman ako nagsisisi na nakilala ko sila. Sila kasi ang madalas na nagpapalakas ng loob ko kapag down na down ako. Sila ang bigla na lang yayakap sa'kin kapag napapansin nilang malungkot at may problema ako. Sa aming anim, hindi na kailangan ng salita. Hindi na kailangan mag-kuwento at kung ano-ano pa, mararamdaman mo talaga kapag may pinagdadaanan ang isa sa'min at gagawin ng iba ang lahat para mawala ang lungkot o mabawasan ang mga negatibong nararamdaman ng isa. Idagdag pang may anghel kaming kasama sa katauhan ng adviser namin. Kahit nagkakatampuhan at nagaaway-away kami, isang salita lang ng adviser/nanay namin, wala na. Tahimik na kaming anim. At hindi din nagtatagal at nagkakaayos din kami. Feeling ko nga, lahat kami ay wala nang mga pride. Hahaha pero okay lang naman iyon sa tingin ko. Mas importante ang pinagsamahan at ang pagkakaibigan/pamilya kaysa sa pride na mayroon ang isang tao. Iyon lang naman ang paniniwala ko.

Sa totoo lang, hindi naman importante ang mga litratong iyan. Ang importante, lahat ng memories at blessings na dumadaan sa buhay natin ay nakatatak sa puso't isip natin. Iyong pinahahalagahan natin ang bawat oras at araw na nakakasama natin ang mga taong mahahalaga sa buhay natin. Isa pa, ang pinaka-malaking blessing naman na makukuha ng isang tao ay ang paggising niya sa umaga. Iyon pa lang, blessing na na dapat ipagpasalamat kay Papa God.

Napakabait sa'kin ng taong 'to. Kahit na madami akong sakit na naramdaman ay hindi mapapantayang saya naman din ang ipinapalit niyon. At hindi ako magiging masaya kung hindi dahil kay Papa Jesus at sa mga taong kahit na napaka-imposible kong intindihin, tanggapin at mahalin ay hindi pa din ako iniiwan at tinatanggap ako ng buong-buo. At nagpapasalamat ako sa kanilang lahat for making every year worth living. :)

Hope to have a blessed 2015. Ready na ulit sa mga problema at pagsubok na haharapin. :) Sabi nga nila, bring it on!

Happy New Year!!! ^_^

-Nikka Bianca-

Sorry!

2014-12-25T04:30:00.001-08:00

Sa lahat po ng makakabili at makakabasa ng Still You novel na isinulat ni Bianca Nicole under Lifebooks, gusto ko pong humingi ng paumanhin. Hindi ko man po intensiyon at hindi ko man po sinasadya, hindi po siya na-edit ng maayos. Sa mga EXO at SJ stans, sorry din. Napaghalo ko ang mga members ng dalawang grupo, hindi ko na-edit ng maayos. Naging leader ng EXO at naging member nang wala sa oras sina Eeteuk at Donghae. At naging kanta nila ang Angela. Sorry talaga, hindi ko po sinasadya. Sana hindi maging issue iyon sa mga Kpop fans lalo na sa mga EXo stans at mga ELFs. Isang simpleng pagkakamali lang po. Sana maunawaan ninyo.

Maraming salamat! Maligayang pasko at Maligayang kaarawan sa ating Poong Maykapal!

-Nikka/Nikki/Bianca Nicole-

Quota... For the first time. :)

2014-11-26T23:35:00.000-08:00

Thank you, Lord! Pagkatapos akong mahirapan at halos araw-araw na masaktan at umiyak nitong mga nakaraang linggo, binigyan mo naman ako ng hindi inaasahang blessing bilang kapalit. Dalawang blessings pa. Sobrang thank you ng madaming-madami. I love you so so so so much :)

First time kong maka-quota sa approve sa 3 taon kong pagiging writer. Sana magsunod-sunod na... pagka-graduate ko. :))))))))

Be Patient!!!

2014-11-22T06:07:00.001-08:00

When you're down and when you feel like no one cares about you and the pain that you are feeling, don't be sad. Don't worry too much because God is there. He will never leave you. He will never get tired of being patient even when other people think that you're the worst person that ever existed.

Remember, God let you meet all kinds of people because he wants you to learn and to know how to be strong and how to choose the ones that you trust. All that happens in your life has a reason especially the trials that you're experiencing. There is also a reason why you are meeting the people around you.

Just be patient, there will come a time that you will realize and you will know who are those people that truly love you, truly care for you. The people who really wants to stay by your side and on your side even though you think that you are not worth their time.

Just be patient. And live your life to the fullest. Learn to love yourself. Give time for yourself and Trust God.

NOTE TO SELF!

xoxo

-niknik-

Once A Princess Block Screening!

2014-08-07T06:03:00.001-07:00

OMG! Super Fangirl! Matagal-tagal na din mula nang huli akong mag-fangirl sa mga Filipino artists. Haha puro Chinese, Japanese, Koreans and Americans kasi ang mga sinusubaybayan ko pero kahapon (08.06.14) as in super fangirl ako. Kay Jon Lucas pa lang, kuntento na talaga ako. Simula kasi nang magsimula siya sa showbiz, crush ko na siya. Hindi ko lang talaga ine-expect na makikita ko siya kahapon pati si Sofia Andres na girlfriend ni baby Tom. Pero worth it talaga dahil ang bait-bait niya. Worth it maging fan ni Jon Lucas dahil napaka-humble niya. :)

Enchong Dee-hindi ko ine-expect na ganoon siya ka-guwapo sa personal. Iyong little moment ko with him was the most epic one. Nakakahiya iyon pero nakakatawa din. XD Tama nga si Ate Angel, he's such a darling. :)))

Erich Gonzales-hindi ako fan ni Erich noon pero kahapon, parang umangat siya sa paningin ko. bukod sa palagi siyang nakangiti, maganda din siya. At nag-improve talaga ang pag-arte niya at bagay nga sa kanya ang maging si Erin. :)

JC De Vera- OMG! OMG talaga! 'Eto ang isa sa pinaka-ultimate crush ko sa showbiz! Bukod sa hot na, guwapo pa, magaling pang umarte at may ABS pa! Nakakainggit iyong tuwalya sa movie. Hahahaha Sana may picture na ko next time kasama siya.

Kathryn Bernardo- Fan ako dati pa ni Kath. Magaling naman kasi talaga siya pero hindi ko masasabing super fan ako. Pero no'ng nakita ko siya kahapon? Ang laki kasi ng iginanda niya. Huling kita ko sa kanya, sa burol pa ng tito ko and that was 6 years ago! Ibang-iba na siya ngayon. Feeling ko hindi na siya iyong maarte at makulit na Kathryn na kilala ko noon. Hahaha Nakaka-miss lang iyong Super Inggo days nila nina Baby Jairus. :))) Pero natural talaga ang ganda niya. :)))

Bukod sa mga artista na iyan, sina Marco Gumabao, Karen Reyes, Tippy Dos Santos, Pokwang, Baby Bimby, Jed Madela at Kitkat talaga ang pinaka-natuwa akong makita. Parang ibang-iba sila sa TV. Medyo observant lang kasi talaga ako pero natutuwa ako sa kanila. Hahahaha

Madami pang artista eh pero... Hahaha

About naman sa Movie... Madaming nabago. Hindi din naman ako nag-expect eh, nabasa ko kasi siya. Pero maganda ang movie. Worth it ang 200 pesos na ticket para sa story. Madami man nabago, sa magandang paraan naman. :) Kaya worth it talaga siyang panoorin. Kaya kung ako sa inyo, panoorin n'yo na din para maintindihan n'yo ang sinasabi ko. Honestly, mahirap kasi mag-explain eh. Hahaha speakless pa din kasi talaga ako. XD

Kahit na napanood ko na siya, manonood ulit ako sa Sunday! Hahahaha kailangan eh. XD Kaya nood na din kayo! Mage-enjoy kayo, swear!

Ja!~

Nakakatampo... Nakakasama ng loob... Masakit.

2014-07-23T02:11:00.002-07:00

Nakakatampo lang. Nakakasama ng loob. Hindi na dapat ako nagugulat at nasasaktan pero ganoon pa din. Siguro dahil may na-invest akong madaming bagay eh. </3

Thank you for making me feel left out. Thank you for making me feel that I don't belong. Thank you for making me feel alone most of the time.

"Kapag iniiwasan kayo ng isang tao, mag-isip muna kayo bago kayo mag-conclude. Dahil baka mamaya, may ipinararamdam kayo sa taong iyon na magiging dahilan ng pag-iwas niya sa'yo/sa inyo."

"Friendship isn't about whom you have known the longest... It's about who came, and NEVER left your side."

Be happy! Iyon lang!

Big Challenge but also a Big Blessing!

2014-05-24T09:09:00.000-07:00

After so many months, ngayon lang ulit ako nakapasyal sa blog ko. Kumusta naman iyon? Hindi ko lang kasi talaga ma-contain ang happiness---well ang mixed emotions na hanggang ngayon ay nararamdaman ko pa din. Well, madami naman kasi talagang nangyari ngayong araw at lalo yata akong nabaliw dahil sa mga iyon :)))

Una, namanyak ako. I swear, hindi na talaga ako basta-basta sasamang manood ng sine sa mga lalaki. Buwisit, buti na lang talaga napanood ko na iyong X-Men kaya hindi ako nagdalawang-isip na umalis doon. Sorry, pero iyon talaga ang naramdaman ko. Namanyak talaga ako. To think na... eerrrrrrr, nevermind. Si Papa God na ang bahala sa'yo. But thank you for the gifts, though. Na-appreciate ko naman siya ng bongga.

Pangalawa, muntik nang ma-snatch ang cellphone ko. May kausap kasi ako tungkol sa nangyari nga sa mall kaya talagang natutuliro na ko. Mabuti na lang at maagap iyong katabi ko at inalis niya iyong kamay no'ng bata---YES, BATA PO SIYA---sa cellphone ko. Ayon, tago agad ako ng phone sa bag. No'ng point na iyon, naiiyak na talaga ako at namumutla. Nararamdaman ko na iyong pitik sa ulo ko na feeling hopeless ako kasi pakiramdam ko, ang malas ko.

So, naisipan ko na pumunta na lang sa Phr office para puntahan iyong mga taong im-meet ko. Pumasok ako sa loob at nakita ko nga ang ibang kaibigan ko. Tapos bigla na lang sinabi ni Boss na kakausapin daw niya kami ni Wendy Shaw, so kinabahan na talaga ako. Hindi ko din alam kung bakit nag-desisyon akong pumirma para sa kanila pero feeling ko will din kasi 'to ni Papa God. Feeling ko kasi talaga hindi ko pa kayang mag-commit pero napapirma ako. Ang ibig sabihin lang siguro no'n ay kailangan kong i-accept ang panibagong challenge na ibinigay sa'kin ni Papa God! Hindi na nga lang ako makakapagsulat sa ibang publishing pero ginusto ko 'to eh, kaya okay na lang. tatanggapin ko ang challenge na 'to.

at infairness, madami akong natutunan sa araw na 'to. thank you pa din kay Papa God at safe ako at may maganda pa din talagang nangyari sa'kin :) Thank you as always, Papa God! You're the best! I love you!

PS: As usual, nonsense blogpost na naman. Pagbigyan na, bangag eh. Hahaha

xoxo

- nikki :) -

So be it...

2014-03-02T06:14:00.000-08:00

Kapag hindi ka pinapansin, feeling mo iniiwasan ka at kung ano-ano pang ka-paranoid-dan ang nararamdaman mo, manahimik ka na. Lalo mo lang sasaktan ang sarili mo eh. Ang masama pa, nasasaktan ka na, nagmumukha ka pang tanga. :) Iwas-iwas din pag may time, ha?

Bow.

Good and Bad Things!

2014-02-21T06:07:00.000-08:00

I've been super stressed and super tired and super disappointed and super down this past few days and the big part of it is because of school works and because of my insensitive classmates. I've been trying so hard to keep my cold facade whenever I'm with them. :/ Hindi ko nga lang mapanindigan. Hindi kasi ako kasing-sama nila which sometimes I wish I am. Para hindi ako napapagod ng ganito.

Ang palagi ko na lang iniisip sa lahat ng nangyayari sa'kin inside and outside the school, with friends, families and other people are all part of God's plan at challenge for me to be a better person. May pagka-makulit nga lang ang utak ko minsan at pinananaig palagi ang negativity. Pinipilit ko din naman na alisin iyon, hindi ko nga lang magawa madalas.

Pero kahit na madami akong problema at pagod na kinakaharap, thankful pa din ako dahil sa mga unexpected blessings ni Papa God sa'kin! Katulad ng pagpasa ko sa halos lahat ng Midterm Exams ko pati na din sa Midterm grades ko. Sa matataas na grades sa mga pinaghirapan kong projects and homeworks. Sa successful demo teaching ko. Kahit na ang grupo namin ang pinaka-magulong demo dahil sa mga insensitive at makasariling tao, okay na din. At least, naka-survive kami. Kaunti na lang at matatapos na ang sem na 'to. 17 units to go and I'm done! Kakayanin ko 'to! Kaunting tiis na lang! Matatapos na ko!

At ang pinaka-malaking achievement na nakuha ko ngayon ay ang pagkakapanalo sa Photography Contest na sinalihan ko sa school. First time kong sumali sa Photography Contest at hindi talaga ako confident sa entry na pinasa ko. Sanay na naman ang mga tao sa paligid ko sa ugali kong sobrang baba ng tingin sa sarili pati na din sa mga ginagawa ko. Mababa talaga ang self-confidence ko eh, anong magagawa ko? Sinusubukan ko namang itaas siya, kulang nga lang ako sa push! Hahaha Anyway, may mga nagsasabi naman sa'kin na think positive at maganda iyong entry ko. Hindi ko din naman inaasahan na mananalo siya as people's choice sa buong school, salamat sa mga nag-aksaya ng mga pera nila para bumoto sa entry ko. :)

Dahil mas maganda iyong sa mga kalaban ko. Kahit 3rd place lang iyong akin, super thankful pa din ako. At least, nagustuhan nila iyong akin. Nakakataas pa ng self-confidence dahil mga professionals iyong nag-judge ng mga entry namin.

Hindi kaya sign na 'to? Na i-push ko ang mga hidden talents na ngayon ko lang nalalaman na mayroon pala ako? Na alisin ko na ang hiya-hiya sa katawan ko at go na lang ng go? Subok na lang ng subok? Hahaha Ipu-push ko lahat iyan kapag naka-graduate ako at kapag may opportunity! <3 :)

Here are the pictures of my photo entry! :)

CRAP!

2014-01-09T05:35:00.001-08:00

Kung gusto mong respetuhin ka ng kapwa mo lalo na ng mga nakababata sa'yo, matuto ka din dapat rumespeto sa kanila. Naturingan kang nakatatanda at dating teacher tapos ganyan ang ugali mo. Mabuti na lang at may natitira pa akong respeto sa'yo kahit sagad na sagad mo na ang pasensya ko. Makatapos lang ako ng pag-aaral talaga, ipapamukha ko sa'yo kung sinong minamaliit at nilalait-lait mo.

The Hobbit movie!

2014-01-03T04:26:00.001-08:00

okay, first blogpost this year. well, opinion at comment ko lang naman 'to para sa ilan sa mga nagustuhan kong movies pero super bitin!

THE HOBBIT, THE UNEXPECTED JOURNEY AND THE HOBBIT, THE DESOLATION OF SMAUG

OMG! Hindi ko ine-expect na matatapatan niya ang Lord of the Rings trilogy sa puso ko. Favorite ko kasi talaga ang trilogy movie na iyon dahil talaga namang sobrang ganda para sa'kin. iba din kasi siya sa mga movies na napanood ko with matching different creatures pa. :))))

Ang isa sa mga inaabangan kong scenes ay tuwing ipapakita si KILI (Aidan Turner). Talaga namang tumitili ako. Hindi niya iniwan ang isip ko. Haha okay corny much. Hindi ko nga siya namukhaan eh. Siya pala si Luke sa The Mortal instrument na katatapos ko lang din panoorin. At dahil na-crush at first sight ako sa kanya, ginawa ko siyang wallpaper ng cellphone ko pati sa button image ng mydol *android app* ko. LOL ganoon kasi talaga ako magka-crush sa mga celebrities eh. At dahil sa kanya kaya excited akong panoorin ang Part 2 ng The Hobbit so I watched it earlier with my Lolo. Grabe! Tuwing lalabas si Kili, tumitili pa din ako pero no'ng lumabas si Legolas (Orlando Bloom)---ang original ultimate crush ko sa LOTR Movies, lalong lumakas ang tili ko. Sa LOTR ko kasi unang naging crush si Orlando Bloom eh. Ang Hot naman kasi niya not to mention ang galing pa niyang actor. Napatunayan na naman niya 'yan sa iba pa niyang movies like Troy and Pirates of Carribean. Habang tinititigan ko ang mga mata ni Legolas, nai-in love na naman ako sa kanya. OMG, ANG GUWAPO KASI TALAGA NIYA SA PANINGIN KO LALO NA KAPAG PINO-PORTRAY NIYA ANG ROLE BILANG SI LEGOLAS!

Tapos, hindi ko mapigilang hindi mag-react sa love triangle nina Legolas, Tauriel at Kili. Kinikilig ako sa love triangle nila. Kinikilig ako para kay Tauriel at kay Kili pero naaawa naman ako kay Legolas dahil alam kong mahal niya si Tauriel. O, 'di ba parang pang-pocketbook na kuwento. Kaya naman napamura ako ng malakas no'ng matapos iyong movie kasi sobrang BITIN! I can't wait for the part 3! At dahil ngayong taon ilalabas iyon, hindi naman ako maghihintay ng matagal. Kaunting tiis lang at makikita ko ulit sina Legolas at si Kili my loves! Hahahaha

Okay, so this is my sentiment about the movies that i recently watched! LAHAT HALOS NG NAGUSTUHAN KONG MOVIES NA PINALABAS NO'NG 2013 AY BITIN! first, iyong catching fire. nakakainis pero bitin talaga! tapos iyong mortal instrument tapos iyong the hobbit nga. hindi pa naman ako natatahimik kapag hindi ko natatapos ang kuwento ng mga paborito kong movies at stories pero syempre, wala naman akong magagawa kundi maghintay. Kaunting hintay lang at lalabas din iyong mga iyon.

Sa ngayon, kailangan ko munang magsipag at magsulat ng makabuluhan para pang-nood ko ng DKFC 2. Malapit na kasi siya at wala pa akong pera! Haha so, ciao~

Enough!

2014-01-01T18:38:00.001-08:00

Enough!

I've already done my part. *again* Maybe, it is not meant to be so I'll stop. :)

Thank you, though for everything :) I'm happy that I met you :)

Be happy, always! :)

New Year's Resolution!

2013-12-31T03:26:00.001-08:00

Paninindigan ko ang New Year's Resolution na ito galing sa isang magaling na writer. :))

1. HUWAG MAGPAPAGAMIT

-kung walang magpapagamit, walang manggagamit. tama naman, 'di ba? kaya dapat hindi maging tanga. taon-taon ko na lang sinasabi 'to sa sarili ko pero hanggang ngayon, isa pa din ito sa mga problema ko. ang masangkot sa isang gamitan dahil sa ibang tao. iyong mga taong lalapit lang sa'yo kapag may kailangan sila sa'yo pero kapag wala ka nang silbi, iiwasan at iiwan ka na nila. 'di ba, isang katangahan ang tawag sa ganoon? kaya this 2014, sisiguruhin kong maiiwasan ko na 'to at mas magiging mautak na ko sa pagtitiwala sa mga taong makakasalamuha ko. :)

2. HINDI NA MAGPAPAUTO

-sorry, likas na uto-uto talaga ako. kaunting drama lang ang gawin mo sa harap ko, bibigay na ko at papayag sa gusto ng mga 'taong' nakakasalamuha ko at nagsasabing 'kaibigan' ko daw sila. pero this 2014, mawawala na ang uto-uto side ko. hindi siguro maiiwasan minsan pero pipilitin kong bawasan ang pagiging uto-uto alang-alang sa sarili ko. :)

3. HINDI NA MAGPAPAKATANGA

-hindi rin maiiwasan ang isang 'to dahil sabi ko nga, lahat ng tao may side talaga ng pagiging tanga. nasa nature na yata iyon pero kung mababawasan ang pagpapakatanga lalo na sa mga maling tao, mas better. :) mas mapagtutuunan ko ang sarili ko. :)

4. MAMAHALIN ANG SARILI

-ito ang ultimate goal ko sa 2014! Bukas, umpisa na ng Project: Me, myself and I ko. Meaning, babawas-bawasan ko na ang pag-prioritize sa ibang tao lalo na sa mga 'manggagamit' at 'friendly users'. This 2014, pag-aaralan ko nang mahalin ang sarili ko. Susubukan kong ibalik ang Nikka Bianca na baby princess ng Papa ko. Iyong Nikka Bianca na hindi nega at hindi emo dahil alam ko na ngayong wala naman ibang makakatulong sa'kin kundi ang sarili ko. Sa 2014, walang lovelife, walang complications, walang fake friends na iintindihin. Mas magiging wais na ko sa mga pagkakatiwalaang tao. :)

5. MATUTONG SUMAGOT NG 'NO'!

-Hahaha nakakatawa 'to, 'di ba? Pero oo, kasama 'to sa mga babaguhin ko sa 2014. Kung noong mga nakaraang taon ay oo lang ako ng oo sa mga sinasabi at inuutos sa'kin pati na din sa mga favor na hinihingi ng mga fake friends ko, ngayong taon, matututo na kong tumanggi lalo na kapag hindi ko naman trabaho at hindi na kaya ng katawan ko. 'Napaka-healthy' ko pa naman kaya bibigyan ko naman ang sarili ko ng pagkakataong magpahinga. I owe it to myself! Palagi ko na lang kasing pinagkakaitan ang sarili ko na magpahinga. :))))

6. MAGSULAT NG MADAMI AT MAKABULUHAN

-okay, inimbento ko lang 'to pero kasama 'to sa mga gusto kong ma-achieve! Gusto kong makapagsulat ng mga nobelang makaka-satisfy sa mga magbabasa. Hindi iyong sarili ko lang ang sina-satisfy ko sa tuwing magsusulat ako. I owe to them din naman dahil binibili din nila ang mga gawa ko. Syempre, I want to develop my writing skills. I want to improve as a writer. At alam kong marami pa akong kakaining bigas bago ko ma-achieve ang goal na iyon pero kung ngayon pa lang, susubukan ko na eh di mas madali ko siyang matututunan at makukuha. :)

7. BE STRONG! BE BITCHY!

-isa pang inimbento ko 'to! bakit? nakakapagod kasing maging mabait! madaming nagsasabing madami ang umaabuso sa'kin dahil masyado daw akong mabait. hindi naman siguro kasalanan kung gano'n man ako 'di ba? wala naman akong magagawa eh, ganoon talaga ako pinalaki ng mga magulang at kamag-anak ko. pero ngayon, i want to try something. i want to be somehow, bitchy! magpapaka-bad girl ako ng kaunti. titingnan ko lang kung sino sa mga 'kaibigan' at mga mahal ko sa buhay ang tatanggap pa din sa'kin kahit na masama na kong tao. :))))))) Sa Be Strong naman, taon-taon ko nang new year's resolution 'yan. dahil sa sobrang 'bait' ko, natututo akong magkimkim ng sama ng loob para sa ibang tao. hindi ko maipapangako na hindi ko na magagawa 'yan pero hangga't sa kaya ko, magpapakatatag ako. magiging strong ako, para sa sarili ko. :)

ilan lang 'yan sa mga new year's resolution ko para sa 2014! Hahaha akchali, most of the time ay go with the flow lang ako. kung anong mangyayari, eh di mangyari. sabi nga kasi nila, lahat ng nangyayari sa buhay ay may reason. ibig sabihin, kung anong gusto ni papa god, iyong ang mangyayari. nasa diyos ang awa, nasa tao ang gawa kaya keep the faith always! :)

love lots,

-Nikka Bianca 2.0-

-stronger, girly, braver, bitchy, bad-

The People I want to thank the most!

2013-12-30T22:46:00.001-08:00

Marami akong taong gustong pasalamatan na naging part ng 2013 ko pero 'etong mga taong 'to ang may pinaka-malaking part ng taong 'to. Hindi man nila alam, napakalaki ng naitulong nila sa'kin emotionally and spiritually. Kaya from the bottom of my broken heart, thank you very much! At sana, makasama ko pa kayo sa 2014 at sa mga susunod pang mga taon. :)

First, I want to thank my friends/co writers na walang sawang nagpapatawa at nagpapangiti sa'kin. Ang tatlo sa kanila ay mas naging ka-close ko simula nang simulan namin ang Camp Speed Series. Thankful ako dahil ilan sila sa mga totoong kaibigang natagpuan ko this year. Girls, thank you sa mga fangirl moments, overnight, bonding moments, brainstorming moments at sa lahat ng moments na kasama ko kayo. I hope magtagal ang friendship na meron tayo. Thank you for always being there for me, through ups and downs. Magkakaiba man tayo, nagkasundo naman tayong lima. Sorry sa mga pagkukulang ko bilang friend. Basta nandito lang ako palagi para sa inyo. I love you, Team CS!

Para sa PHR, thank you sa opportunity na makapagsulat ako ng ganitong mga libro. Hindi ko talaga in-expect na makakapag-sulat ako ng isang buong story at mapa-publish pa. :)) Hindi ako makakapag-promise na makakapagsulat pa ko ng madaming nobela pero hangga't masaya naman ako sa pagsusulat at hangga't kaya ko, gagawin ko. :)

Sa mga readers na nagbasa ng mga gawa ko na naging mga kaibigan ko na din, thank you for taking your time to read my works. :) Nakaka-inspire magsulat ng mas magaganda pang story kapag nakakabasa ng mga magagandang comments galing sa inyo. :) Pipilitin kong gumawa ng magagandang story pa para sa inyo. :)

At sa mga iba pang co-writers ko na naging kaibigan ko na din, thank you. :) Thank you for inspiring me to write cute and beautiful stories! More books for all of us and god bless always!

Kay Lola Mar na palaging nandiyan sa tabi ko, thank you. Isa ka sa mga taong tumanggap sa'kin kahit na rebelde akong apo at nagloko pa sa pag-aaral. Thank you sa mga advices at suportang nakukuha ko mula sa'yo sa lahat ng ginagawa ko sa buhay. Thank you for loving me and for guiding me, always. Thank you for being my friend, enemy, companion, mother, grandmother and a lot more. I love you, Lola! Hindi ko man palaging nasasabi sa'yo 'yan, ipaparamdam ko naman sa'yo araw-araw kung gaano ka kahalaga sa'kin. :)) (More pocketbooks to collect! Hahaha)

To my adviser, Mrs. Corazon Mahilum! Thank you for your guidance! Alam kong hindi madali ang pinagdaanan mo sa paggabay sa'kin. Alam kong marami kang sakit ng ulong dinanas at luhang iniyak sa'kin dahil sa pagiging pabaya kong estudyante noon. At ngayong bumalik na ako sa school, sisiguruhin ko na magiging proud ka na sa'kin. Lahat ng hirap at sakit ng ulo na naranasan mo nang dahil sa'kin, babawiin ko iyon sa paraan na makaka-graduate na ko this time. :) Sisiguraduhin ko iyan, ma'am kaya dapat ingatan mo palagi ang sarili mo pati na din ang health mo. Alam mong mahal na mahal kita at nire-respeto kita! Kaya natin ang lahat ng mga problemang dadaan sa buhay natin. Smile lang ng smile. :)

For ETHAN, goodbye! Hindi madali ang pinagdaanan ko nang dahil sa'yo. Marami akong iniyak dahil sa'yo. Naging lalo akong emo at nega nang dahil sa'yo. I want to hate you for all the things that you did to me but at the same time, I want to thank you for teaching me to be strong. Thank you at natuto ako sa maraming bagay nang dahil sa pagmamahal ko sa'yo. This time, no more you. At final na 'yan. Alam kong palagi kong sinasabi na magmo-move on na ko sa'yo pero this time, it's for real. No more you! I know, i owe it to myself. Sarili ko naman ang pagtutuunan ko ng pansin ngayon. Gusto ko lang talagang mag-thank you sa'yo dahil simula nang makilala kita, madami na akong natutuhan sa buhay at kung paano mag-mature. Marami kang naituro sa'kin at sana ganoon din ang magawa mo sa ibang tao. :) You'll always be special in my heart, first love. :) I hope we can be friends in the near future. :)

And for the new me, Hah! Be ready! The bitch is coming to town! New me, new me and new me! No more him, no more them. Puro ako naman! Sabi ko nga, I owe this to myself. It's time for me to rebuild the old Nikka Bianca and be a better Nikka Bianca in the near future. :)

Good bye, 2013!

2013-12-30T22:01:00.000-08:00

It's the last day of the year! Yay! Tomorrow is the start of another year! Siguradong marami na ang naghahanda, samantalang ako mas gustong mag-blog ng mga nangyari sa'kin this year. Mas masaya, mas maagang nagre-reflect para makapag-set na agad ng new year's resolution. Sabi nga nila, read at your own risk dahil mahaba 'to. :))))))))))

Well, first of all I want to thank Papa God because of all the blessings that he gave me this year. Sa sobrang dami, hindi ko na mabilang. Sabi nga ng isang priest na kilala ko, hindi lahat ng binibigay ng Diyos sa buhay natin ay magaganda. Kadalasan, problema dahil sinusubukan niya ang faith natin maging ang katatagan ng loob natin. Dati, hindi ko alam iyon dahil napaka-isip bata ko pero ngayong nag-mature na ko, alam ko na ang ibig sabihin ng "Lahat ng nangyayari sa buhay ng tao ay may dahilan." Dahil lahat ng binibigay sa'tin ng Diyos ay may dahilan. Iyon lang iyon. :))) Kaya kung may mga pinagdaanan man akong problema this year, maso-solusyunan ko din kayo in time. :) Sabi nga nila, there's always a time for everything.

Gusto ko din mag-thank you sa lahat ng taong naging part ng 2013 ko. May mga umalis, may mga nag-stay, may mga totoo, may mga hindi. Kahit na ano pa kayo diyan, nagpapasalamat ako na nakilala ko kayo. Lahat naman ng taong dumadaan sa buhay natin ay may purpose, kailangan lang naman nating alamin kung ano iyon. :) Sa part ko, na-realize ko kung sino ang mga totoong kaibigan ko, kung sino iyong mga taong dapat kong pagkatiwalaan at iyong mga taong worth keeping. Madami na kong pinagdaanan when it comes to friendship, lahat na yata ng problema ng pagka-kaibigan ay naranasan ko na kaya alam ko kahit papa'no kung papa'no siya iha-handle in my own way. Pero may mga tao talaga na sinasabi lang nilang kaibigan ka nila pero kapag dumating iyong mga pagsubok sa pagkakaibigan ninyo, bibitawan pa din nila ang kamay mo at iiwan ka sa isang tabi. Hindi ba't napakasakit no'n para sa isang kaibigang sinusubukang patibayin ang pagkakaibigan ninyo? Well, at least alam ko na kung paano pumili ng mga taong dapat kaibiganin.

Sa mga taong nagawan ko ng mali, alam kong madami-dami kayo. Pati na din sa mga taong hindi ko nagawan ng mali pero sinisisi ako sa kung ano-anong dahilan. Humihingi ako ng sorry. Sana lang, magkaroon tayo pare-pareho ng magandang 2014 at sana maging masaya tayong lahat palagi. :)

Sa totoo lang, madami akong natutunan sa 2013 at feeling ko maa-apply ko siya sa 2014. Maybe I can say na mas pagtutuunan ko ng pansin ang sarili ko sa taong darating. Uumpisahan ko ang Project: Me, Myself and I ko. In short, pag-aaralan kong mahalin ang sarili ko kaya bye-bye muna sa pagpapahalaga masyado sa mga taong alam kong hindi naman ako pinahahalagahan.

Ang sabi nga sa status ng isang classmate ko. "Sa 2014, pahahalagahan ko na lang ang mga taong nagpapahalaga sa'kin." Simpleng sentence pero may malalim na meaning, 'di ba? Gusto ko din gawin iyan. Para in the near future, puwede ko nang masabi na I am a better Nikka Bianca! Gusto kong ibalik iyong dating ako na nawala dahil sa mga nangyari sa buhay ko this past years. :)

Ayokong isipin na hindi ko magagawa ang mga naisip kong new year's resolution. From now on, I want to be positive! Magagawa ko 'yan para sa mga taong nagpapahalaga at nagmamahal sa'kin. Para sa mga taong iniisip ang kapakanan ko. Para sa mga taong mahal na mahal ko at pinagkakautangan ko ng loob at para sa sarili ko. :)

Good bye 2013 and Hello 2014!

xoxo

-nikka version 2.0-

Queen B!

2013-12-11T07:00:00.000-08:00

Queen B! Bakit nga ba ganyan ang title ng blogpost na 'to? Wala lang, naisipan ko lang siyang gamitin once since feeling ko, ganyan talaga ako lately. The B stands for "Bitch"!

First. Honestly speaking, pinipilit kong maging ganyan pero hindi ko talaga kaya. Kahit nas-stress ako dahil sa kanila (hindi na ko magbabanggit ng pangalan dahil ayoko ng gulo at misunderstanding), i-approach lang nila ako lumalambot na agad ako eh. Hindi ko kayang panindigan iyong pagsusungit at paghihigpit ko sa kanila kaya lang ako ang nahihirapan. Alam kong may sarili silang mga isip pero kung pababayaan lang sila, anong kalalabasan ng "family" namin kung maiiwan silang gano'n? Malapit na kaming mawala at sila na lang ang mga iiwan do'n sa "family" na iyon and yet they're acting like kids na hindi marunong humawak ng responsibilities. Ayaw makipag-cooperate sa lahat ng bagay. COME ON PEOPLE! SUMALI PA KAYO SA "FAMILY" KUNG HINDI DIN PALA KAYO MAKIKISAMA, 'DI BA? sana sa ibang pamilya na lang kayo sumama at sumali para wala kaming pino-problema! Akala ko pa naman, magbabago na this year at sasaya na ang pamilyang binalikan ko pero wala pa din. MGA IRESPONSIBLE AND INSENSITIVE BASTARDS pa din ang karamihan sa inyo. Magbago na sana kayo, hindi habang buhay may sasalo sa inyo at may aasahan kayo!

Second. Ako, hindi ako nakikisali sa lahat ng gulo sa "family" na 'yan. As much as possible wala akong pinapanigan lalo na kapag wala naman akong alam. Kapag may narinig ako, nagtatanong ako, hindi basta gumagawa lang ng kuwento. Tapos ngayon, nasasali pa ko sa issue na 'yan na hindi ko alam na nage-exist pala? Hah! Please lang! Kapag talaga ako napagalitan bukas dahil sa simpleng pagtatanong ko, sasagot talaga ako. Dahil alam kong wala akong ginagawang masama. Madami akong naririnig pero hindi ako nagsasalita dahil hindi ko alam ang side ng "kalaban" ng karamihan sa mga nagku-kuwento. Kaya lang, nauubos din naman ang pasensya ko. Hindi porque mabait ako at oo lang ako ng oo sa inyo, aabusuhin n'yo na. Malalaki na kayo, kaya n'yo na dapat ang mga sarili n'yo.

KUNG NOON, NAGHE-HESITATE PA AKO NA IWASAN KAYONG LAHAT, NGAYON HINDI NA. PUNONG-PUNO NA TALAGA AKO. AS MUCH AS POSSIBLE, HINDI KO NA KAYO PAPANSININ. BAHALA NA KAYONG GAWIN ANG MGA IUUTOS SA INYO. GAGAWIN KO LANG KUNG ANONG SASABIHIN SA'KIN PERO OTHER THAN THAT, HINDI NA. KAYANIN N'YONG GAWIN 'YAN NANG MAG-ISA N'YO. KUNG MAPANSIN N'YO MAN NA NAGBABAGO AKO NG PAKIKITUNGO SA INYO, KASALANAN N'YO 'YAN. MGA ABUSADO KASI KAYO!

Camp Speed 8: The one who holds my heart

2013-12-11T06:19:00.000-08:00

Title: Camp Speed 8: The one who holds my heart
Author: Nikki Del Rosario
Released Date: November 20, 2013

Kontento na siya habang yakap siya ng lalaking mahal niya at nagmamahal sa kanya. At alam niyang hindi siya mabo-bore kahit kailan basta ito ang kasama niya.

Hindi matawaran ang paghangang nararamdaman ni Akane Mishima kay Zeke Figuerroa, ang star player ng basketball team ng university nila. Kaya ganoon na lang ang tuwa niya nang ipakilala siya ng isang kaibigan dito. Kakatwa ang mga pagkakataon na nagkikita sila ng binata. Kung hindi siya tinatamaan nito ng bola ay nababangga naman siya nito dahilan para bumagsak siya. Ngunit hindi naging hadlang ang mga insidenteng iyon para magkalayo sila. Sa halip ay naging daan pa iyon para lalo silang magkalapit sa isa’t isa. Handa na sana si Akane na aminin kay Zeke ang kanyang nararamdaman pero nakita niya itong may kahalikang babae. Dahil sa sakit ng kalooban ay pinili niyang lumayo na lang dito.
Pagkalipas ng pitong taon ay muling nagkita sina Akane at Zeke sa Camp Speed. Ngunit hindi inaasahan ni Akane na ganoon kalamig ang magiging pakikitungo nito sa kanya. May pag-asa pa kayang maibalik ni Akane ang pagmamahal na nararamdaman ni Zeke sa kanya noon kung mukhang may galit itong nararamdaman sa kanya?

-ndr-

Suddenly, It's Love

2013-12-11T04:23:00.001-08:00

Title: Suddenly It's Love
Author: Nikki Del Rosario
Released Date: December 11, 2013

“Ngayong nalaman kong mahal mo pa rin ako, hindi ako papayag na mawala ka pa sa `kin.”

Nang minsang nahulog si Celine sa karisma ng isang Ethan Agoncillo ay sakit at pagkabigo lang ang natamo ng batang puso niya. Nagkamali siya noon ng hinala nang isipin niyang may katugon ang nararamdaman niya para dito. Bukod sa walang katugon ang pagmamahal niya rito ay kailangan pa nitong umalis ng bansa para magtrabaho. Magmula nang araw na iyon ay kinalimutan na rin niya ang pagmamahal niya para dito at nagpatuloy siya sa buhay niya nang wala ito.
Pagkalipas ng limang taon ay muling nakita ni Celine si Ethan. Wala pa ring nagbago rito. Ito pa rin ang dating Ethan na minahal niya noon. Ngunit mukhang kakainin niya ang mga sinabi niya noon na hindi na siya mahuhulog sa karisma nito. Naging malapit kasi uli ito sa kanya. Muling nanumbalik ang pagmamahal niya rito nang magpanggap silang magkasintahan sa harap ng pamilya at mga kamag-anak nila. Ang tanong na lang na kailangang sagutin ni Celine sa kanyang isip ay ito: hahayaan ba niyang umasa uli ang puso niyang may katugon ang nararamdaman niya o susulitin na lang niya ang pagpapanggap nila na magnobyo sila at mahalin ito nang lihim?

PS: makabili po sana kayo ng copy ng story nina Ethan at Celine. Thank you in advance. :)

-ndr-

Thank you!

2013-10-29T06:16:00.000-07:00

This post is for everyone who supported me and never leave my side kahit na napaka-topakin ko, napaka-busy ko, napaka-iritable ko, napaka-gulo kong kausap at napaka-nega ko. Dahil sa inyo, nalagpasan ko na naman ang isang semester nang may ngiti sa labi.

I passed! With flying colors!

Well, hindi naman kataasan ang mga grades ko pero at least pasado at walang tagilid. Iyon naman ang mahalaga eh. :) Thank you din kay Papa God na palaging nandiyan para gabayan ako at sa napakalaking inspirasyon ko sa buhay, ang Papa ko. Dahil sa kanya, nag-aaral akong mabuti para maipagmalaki niya ko kung nasa'n man siya ngayon. :) Alam ko naman na proud siya sa lahat ng achievements ko sa buhay pero syempre, iba pa din ang proud siya sa'kin dahil bumalik ako sa pag-aaral at makatapos. :)

3 semesters to go! 3 sems na lang, matatapos na ko! at kahit na alam kong mas mahirap na ang haharapin ko sa nalalabing semesters, pagbubutihan ko pa para mas mag-improve ako. kakayanin ko 'to! kaunting dalaw lang sa Papa ko. Iiyak at magku-kuwento lang ako sa kanya, okay na. May energy na ulit ako. Idagdag pa si Papa God at si Fr.Pio na alam kong tinutulungan din ako, full charge na ko. :) Ready to fight na ulit!

Kaya sa mga katulad kong naghihirap sa pag-aaral para sa mga pangarap at pamilya nila, Go Lang! Kaya natin 'to! Matatapos din tayo! :) Think positive always. :)

-Nikka-

Rant Ito!

2013-10-26T07:01:00.002-07:00

Bawal mag-reklamo. Blog ko naman ito! Okay lang magbasa, basta walang bash at parinig na magaganap pagkatapos ninyong mabasa ang mga nakalagay dito sa blogpost na 'to. Well, isa-summarize ko na lang para hindi masyadong mahaba. Baka talunin pa nito ang nobela eh. Hahahahahahahaha

So ito na! As we all know, nag-concert ang Super Junior dito last Thursday (October 24, 2013. Syempre lahat ay excited dahil sa "KPOP Concert of the Year"! Palagi naman kasing excited ang lahat kapag Super Junior na ang pupunta dito eh. At napatunayan naman na siguro nila na kaya nilang pumuno ng kahit anong venue ng concert nila. Una, ang Tokyo Dome na sikat talaga sa Japan. Bihira ang mga nakakapag-concert sa Dome na iyon pero sila, nakapag-concert na. Sign iyon na sikat na talaga sila at marami talaga silang supporters. Sa Pilipinas naman, napuno na nila ang Araneta no'ng Super Show 2 and 3. At ngayon ngang Super Show 5, napuno na naman nila ang MOA Arena! Kaya wala na naman sigurong kokontra kung sabihin ko mang sikat na talaga sila kahit saan sila magpunta. And well, I can say that I'm very proud of what they are now! At thankful ako na isa ako sa mga masuwerteng fans na kasama nila sa journey nila simula noong umpisa hanggang ngayon. ganyan sila kagaling para sa'kin.

So ito na nga. Sabi ko naman kasi, rant ito eh. Hahahaha Ito na talaga ang rant sa post na 'to. Nag-concert nga sila dito. Nag-ipon naman ako. Promise. Gusto ko kasi talaga silang makitang mag-perform ng live kahit hindi sila kumpleto. Ako pa eh mahal na mahal ko talaga sila eh! Pero dahil sa pagka-busy sa school maging ang pagiging magastos sa school na hindi ko alam kung para saan ang mga ginagastos, nawala ang pinag-ipunan ko. In short, hindi ako nakanood ng concert. MABUHAY ANG #TEAMBAHAY!

Madali ko namang natanggap na hindi ako makakapanood dahil mas importante naman ang school. At inisip ko na lang, hindi pa kasi sila kumpleto kaya hindi pa time para makita ko sila ULIT. Kung kelan at saan ko sila nakita ng kumpleto, isang malaking SECRET iyon! At kahit pilitin n'yo pa ko, hinding-hindi ko sasabihin. Hahahahahahaha Pero sa hindi inaasahang bagay, may taong biglang nag-text sa'kin tungkol sa ticket ng Super Show. Para daw may kasama siyang manood kasi first time din niyang manonood ng concert eh. Syempre papatulan ko iyon kahit Gen Ad lang, makita ko lang sila. So, nag-half day ako kinabukasan sa school para masamahan siyang bumili ng ticket namin. Kung kailan nasa Monumento na ko at ite-text ko na sana siya para itanong kung saan ko siya hihintayin, 'tsaka naman ako nakabasa ng text galing sa kanya na hindi na daw niya ako maisasama sa panonood ng concert. Hindi na nga din daw siya sigurado kung manonood siya pero syempre sinabi ko na manood pa din siya kahit feeling ko ka-plastikan sa part ko iyon. T.T

Kung bakit? Hindi ko alam. Siguro nakahanap na siya ng ibang kasamang manood pero sana man lang, sinabi niya sa'kin ng maaga 'di ba? Para hindi ako nag-half day sa school. To think na may importanteng event kami sa school that day at malaking kawalan sa part ko ang pag-alis ko. Hindi naman sana kasi ako magiging bitter eh pero kasi pinaasa niya ako eh. Inaalis ko sa isip ko iyong katotohanang pinaasa niya ako pero ayaw maalis eh. Ayoko din naman kasing umasa pero ipokrita naman ako kung sasabihin kong hindi ako nasaktan dahil hindi ako nakapanood ng concert. Kaibigan ko kasi siya kaya as much as possible, ayoko talagang mainis sa kanya. Pero hindi ko mapigilan, Super Junior kasi iyon eh. At pagdating sa group na iyon, mahirap talagang alisin iyong inis ko. Mas mahirap alisin iyong inis dahil nalaman ko na nanood pa din talaga siya ng concert at may kasama siyang iba. </3 shattered dreams!

Sa totoo lang, naiinis pa din ako hanggang ngayon, inaaliw ko lang iyong sarili ko. Ayoko kasing lalong ma-stress eh. Mahirap na, napaka-sakitin ko pa naman.

Lesson learned: 'Wag basta-basta maniniwala sa kahit na sino kahit pa sa kaibigan mo. </3

Sana lang, mawala na 'tong inis na nararamdaman ko. Ayokong dalhin 'to hanggang sa 2nd sem dahil baka mamatay ako nang wala sa oras sa dami ng problema ko. </3

Para sa'yo, God bless! At kahit na ano pa ang ginawa mo, natutuwa pa din ako na nakita mo na ang Super Junior sa wakas! Na-enjoy mo sana talaga. :)

-Nikki na sobrang bitter sa mundo-

Defeated!

2013-10-16T05:25:00.000-07:00

i feel defeated!!!

kung maramdaman ko man na nag-iisa ako, siguradong may basehan iyon 'di ba? paranoid nga lang siguro ako pero ino-obserbahan ko talaga kayo. kung hindi ko nararamdaman na lumalayo at umiiwas kayo sa'kin, hindi din ako lalayo at iiwas sa inyo.

some kind of a friend, huh? kaya natatakot na akong makipag-close, makipag-usap at makipag-kaibigan sa kahit na sino. kasi kahit iyong malalapit kong kaibigan, pinararamdam sa'kin na nag-iisa ako. well, siguro nga ako lang ang nag-iisip no'n pero hindi ko maiisip iyon kung hindi n'yo din pinararamdam.

nakakapagod. nakakapagod magpanggap na walang problema. nakakapagod magpanggap na okay lang ang lahat. nakakapagod kumapit sa mga taong iniiwan ka din sa huli. gusto ko na talagang sumuko sa mga taong nagsasabing kaibigan ko sila pero nilalayuan at iniiwan din naman ako.

Siguro nga nag-uumpisa na kong maging indifferent sa lahat ng nangyayari sa'kin pero hindi ko pa din maalis sa sarili ko na masaktan. hindi ba ako worth it maging kaibigan? hindi ba ko karapat-dapat na kinakaibigan? bakit palagi na lang akong iniiwan? dahil emo ako? dahil nega ako? Hahaha thank you, friends. You're the best FRIENDS that I ever have! thank you for making me feel special, guys! you're the best!

I'm sorry for everything. I'm sorry kung pumasok pa ko sa buhay n'yo. Maging masaya sana kayo. :) God bless always!

To the Sweetest and Most Valued Friend in the World!

2013-09-27T16:31:00.002-07:00

For this year, isang virtual letter na lang muna ang ibibigay ko para sa kaibigan kong 'to. Wala kasi akong maisip na puwedeng ibigay sa kanya since feeling ko, nasa kanya na ang halos lahat ng gusto niya... well, alam kong hindi lahat pero almost. Hahaha :)

To the Sweetest and Most Valued Friend in the World, Marie Abigail Valeroso Saragcon Choi-Cross-Crawford at kung ano-ano pang surname na dinidikit mo sa pangalan mo, Happy Happy Happy Birthday. :) Alam kong sasabihin mong hindi ikaw 'yan pero para sa'kin, ikaw na ikaw 'yan eh. :) It's been three or four years since we met and became friends pero sa pocketbooks ba nag-umpisa iyon? Feeling ko hindi naman. Sa Friendster yata siya nag-umpisa, iyong mga pagsusuplada mo forever. Sino ba naman ang makakalimot do'n, 'di ba? Ang friendly ko pa tapos susungitan mo lang pala ako. Haha pero past naman na iyon. Alam ko na naman na hindi ka talaga ganoon eh. XD

Ikaw na yata at ang pamangkin mo at ang Ate mo ang pinaka sa lahat ng pinaka-ELF na nakilala ko. chos~ syempre dumaan din naman ako sa ganyan kaya alam ko pero mas grabe pa kayo kaysa sa'kin. Well, that's fangirling. Nagmamahal at sumosoporta lang naman tayo sa mga taong gusto nating suportahan. Good luck sa forever na pagmamahal natin sa Super Junior! Na siyang naging dahilan para makilala kita at makita sa Facebook. Hahaha ngayon ko lang na-realize, ang talas para ng memory ko, natandaan ko pa iyon. Akalain mo iyon? *at talagang nakangiti ako habang nagta-type?*

Thank you for being such a good friend and a sweet little sister to me. You're one of a kind, promise. Hindi ka man iyong klase ng taong palaging nandiyan para sa mga kaibigan mo, once na nagsalita ka o nagpakita ka, palagi mo naman pinararamdam sa'min na hindi kami nag-iisa at mag-iisa dahil kahit na mas madalas ay nagtatago ka sa kuweba mo, alam mo pa din ang mga nangyayari sa'min at may say, comments, suggestions and violent reactions ka tungkol sa mga problema namin. Syempre hindi mawawala ang mga advices mo. Minsan nga, naiisip kong mas matanda ka pa sa'kin dahil mas matured kang mag-isip. Hahaha minsan lang naman iyon kaya 'wag kang ilusyunada. XD

Sorry sa mga shortcomings ko na alam kong mas madalas ay hindi mo nagugustuhan. Iyong mga 'katangahan' ko, alam mo na iyon. Masyadong isip bata eh. Masyadong emotional at palaging puso ang pinaiiral. XD Sa lahat ng pagkukulang ko bilang kaibigan, sorry. Siguradong madami pang susunod lalo na at napaka-topakin ko, 'di ba? Kaya ngayon pa lang nagso-sorry na ko. :) Please lang, minsan mas gusto ko pang nakikita kang umiiyak kaysa tahimik ka. Pero syempre mas gusto kong makitang tumatawa ka kaya as much as possible 'wag kang iiyak ha? Kung hindi, babangasan ko ang mukha ng magpapaiyak sa'yo. Puwede ding papa-hunting at papa-assassinate ko para mas madali ang trabaho. Syempre joke lang, alam mo naman na hindi ko kayang gawin iyon. Pero puwede ding subukan para sa'yo.

Matagal-tagal na din tayong magkakilala at magkaibigan. Madami-dami na tayong pinagdaanan at alam kong madami pang susunod. Kung ano man ang mga iyon, palagi mo lang tatandaan na hindi ako mawawala sa tabi mo. Palagi akong nandito para gabayan ka, alalayan ka at suportahan ka sa lahat ng desisyon mo sa buhay. :) Just remember that you'll always have a big sister in me. Always.

Good luck on your writing career. Kahit sinasabi ni Ajae na siya ang number one fan mo, number one fan mo pa din ako at susuportahan kita all the way. :) 'Wag kang magsasawang magsulat kung iyon ang nagpapasaya sa'yo. Good luck sa mga magiging future adventures mo sa buhay. Sa lahat ng problemang pagdadaanan mo, normal lang iyan. Part of growing up pero lagi mong iisipin na nandiyan si God para sa'yo. Hindi ka niya pababayaan at madaming taong nagmamahal sa'yo kaya palagi ka lang maging malakas. :)

Stay sweet, unique, bubbly, and whatever kind of person as you are. I love you, bebe ko. Always. :) God bless! :)

PS: madami pa kong gustong sabihin pero hindi ko na alam kung pa'no sasabihin at nawawala siya sa memory ko. next time na lang. we have all the time in the world naman eh. Hahahaha

Your Friend and Ate,

-Nikka/Nikki/Ian-

A letter from a Dear Friend!

2013-09-19T07:15:00.000-07:00

I was nervous a while ago because of my brain wrecking exam and defense. Natuyo at naubos yata ang lahat ng laman ng utak ko dahil sa mala-borad exam na midterm exam namin sa isang major subject, idagdag pa ang nakaka-kabang re-defense namin. buti na lang, okay na siya. nasagutan ko with flying colors ang exam ko (sana maka-recover agad ang utak ko bukas) at magre-revise na lang ako ng kaunti sa defense then okay na. :) final exam, seminar and field study na lang ang magpapasakit sa ulo ko! three semesters to go and I'm done! gusto ko lang talagang matapos 'to para... wala lang. para masaya. :)

anyway, after that, i went to SM San Lazaro to meet a friend (Hindi po galing sa kanya ang letter) na galing pa ng Laguna. Ang bait niya diba? Talagang lumuwas pa siya ng Manila para makasama ako. Ganyan siya ka-sweet. Wala naman kaming ginawa eh, nag-revise lang ako ng manuscript habang hinihintay namin si Marione Ashley na dumating. magpapapirma lang talaga kami ng pocketbook sa kanya. Nag-ikot-ikot lang din kami at naging instant ninang pa ang dear friend ko dahil lang sa isang stuff toy na binigay sa'kin ni... he-who-must-not-be-named. LOL nevermind his name, hindi na dapat banggitin.

back to the topic, may natanggap akong text from my high school close friend. hindi kami madalas nag-uusap ngayon at nagkikita dahil pare-pareho kaming busy but since I'm the youngest sa group, every now and then, may isa sa kanila ang nagpaparamdam talaga sa'kin. through text or facebook. minsan, bigla na lang silang magyayaya ng mini reunion or get together para lang maging updated sila sa mga nangyayari sa'kin. sorry po, spoiled talaga ako minsan sa mga high school friends ko. bunso nga eh. :) masyado silang protective pagdating sa'kin dahil... well, amin na lang iyon. :P

anyway high-way, hindi ko na ide-detalye ang conversation naming dalawa. kasi wala talaga akong kuwentang kausap minsan eh. :) 'eto lang ang ise-share ko since ito ang pinaka-touching sa lahat ng sermon at advice niya sa conversation namin.

"Di ako masaya kasi kaunti lang kayong mga ka-close ko talaga but when you look at it, okay din kasi iyong kaunti na iyon, sila iyong mga nakakasama ko until the end. Mga taong totoo kahit na hindi ako ganoon kadalas nakakausap o nakakasama. Mga taong maaasahan sa anumang oras. Look for real friends at sa kanila mo ipakita ang totoong ikaw. Iyong mga taong kasama mo ngayon, bago mo sila lapitan ng husto, tignan mo din kung tatagal ba talaga sila sa buhay mo kasi kung hindi, why bother making friends with people who will eventually leave, right?"

sa part pa lang na iyan, gusto ko nang umiyak. kasi kahit na pinipilit ko siya na wala akong problema at okay lang ako, hindi siya nakikinig sa'kin. sinasabi pa din niya kung anong ibig gusto niyang sabihin. and since alam sa barkada namin na weakness ko ang friends, iyon palagi ang topic namin. Alam nila na hindi ako mahirap kaibiganin. Mababaw lang kasi akong tao, hindi ako namimili ng mga taong lalapitan at kakaibiganin kaya madali akong masaktan kapag iniiwan ako ng mga taong tinuturing ko talagang kaibigan. Madali din kasi akong magtiwala at maging attach sa isang tao eh na hindi ko talaga maalis sa sistema ko.

pero 'etong part na 'to ang talagang nagpalambot sa puso ko. "Mamili ka mabuti and don't get attached too much para hindi ka masaktan if ever man dumating na iyong oras na mawawala na sila. Learn to control your emotions."

i agree, ngayon kasi nagagawa ko na siya kahit papa'no pero kahit anong gawin ko, bumabalik pa din iyong nikka na sobrang lambot para sa iba. hindi makatanggi kapag may nanghihingi ng tulong. ngitian lang, feeling close na agad. ganoon, kaya hindi ko alam kung anong gagawin ko kapag inaatake ako ng ganoong mood.

pero i'm still thankful kasi may mga tao pa din talaga na kahit na sinusungitan at mina-malditahan ko para lang lumayo sila sa'kin at para makaiwas na masaktan ako, hindi pa din nila ako iniiwan. kahit papa'no, may mga taong pinatutunayan sa'kin na walang tatagal sa ugali ko at iiwan ako kapag nakilala na kung sino talaga ako. I'm thankful to those people na nagpapalakas ng loob ko kapag dumadating iyong part na gusto ko na talagang sumuko.

Kaya para sa mga taong iyon, thank you very much. You don't know how happy and thankful I am to God to have you by my side. Salamat sa pananatili sa tabi ko kahit na ako na yata ang pinaka-imposibleng tao sa buong mundo. Thank you for loving me kahit na sobrang tigas ng ulo ko. Makakabawi din ako sa inyo, in time. Kailangan ko muna sigurong pag-aralang kilalanin ang sarili ko para naman masuklian ko iyong mga pinapakita ninyo sa'kin. I love you guys. :)

PS: seryosong blogpost talaga 'to ngayon. LOL sa tingin ko naman, may sense siya compare sa ibang blogpost ko. LOL

xoxo

-nikka bianca-

Education Department Grand Day-off!!!

2013-09-07T04:40:00.000-07:00

It was a blast! Super biglaan ang event na 'to na dapat ay ngayong araw namin gagawin pero dahil sa iilang mga dahilan, kahapon kami lumakad. I mean the whole education department together with our adviser. Hindi namin ine-expect na magiging successful ang event namin kahapon.

We went to Rizal Park to conduct our little 'Amazing Race' there. As in buong Rizal Park nilibot namin. Mula Children's Playground, Dambana ni Lapu-lapu, Dambana ni Rizal, Lights and Sounds, Chinese and Japanese Garden, Quirino Grandstand, National Museum. Grabe! Super tiring pero masayang araw! Dahil nag-enjoy ang lahat sa ginawa namin. Nagkalabasan ng mga totoong ugali, nalaman kung sino-sino ang mga competitive na mga parte ng 'family' namin at kung ano-ano pa. Nag-enjoy sila sa bawat task na ipinagawa namin sa kanila.

After ng event, sabay-sabay kaming nag-lunch sa Japanese Garden. Congratulations sa Yellow Team (Melvin, Maron, Eloisa, Kim, Janet) dahil sila ang kauna-unahang champion ng unang Amazing Race ng Education Department. May mga bonds na namuo sa event na 'to kaya inaasahan na din namin simula ngayon na mas magiging close pa ang bawat isa sa mga educ students ng LCC-C. Parang mini team building na din kasi ang ginawa namin eh.

Ang saya kasi kahit kaming mga organizers ay napagod sa pinaggagagawa namin. Naulanan pa kami at tumakbo-takbo din kami. O diba, ang saya? Walang sakit-sakit basta magawa ang mga tasks na binigay sa'yo. :) After namin sa Rizal Park, nanood kami ng fireworks display sa Mall of Asia! Iilan na lang kaming natira pero nag-enjoy din kami dahil talaga namang nakaka-relax panoorin iyong fireworks. At halatang nag-enjoy din naman ang ibang coursemates namin.

Nagkaro'n man ng ilang hindi pagkakaintindihan at inisan, sana lang maayos din 'to. We're family kaya kahit anong away o gulo pa 'yan, dapat ayusin natin 'yan. Masyado nang maraming plastic sa mundo para dagdagan pa 'yan kaya chill lang guys okay? Ang isipin na lang natin, nag-enjoy tayong lahat dito.

One of the craziest and the most tiring moments ever! Pero one of the happiest moment din. :) sana maulit pa. :) iyong wala na akong sakit para sasali din ako sa mga maglalaro. :P

-nikka-

after the 'Amazing Race' game. :)

WHITE TEAM

BLACK TEAM

BLUE TEAM

YELLOW TEAM

THE ORGANIZERS

before we went to Mall of Asia

Fireworks!!!!