<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:blogger='http://schemas.google.com/blogger/2008' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-8871997737847741209</id><updated>2026-06-15T02:47:57.691-07:00</updated><category term="Tarrafal"/><category term="Video"/><category term="Cultura"/><category term="Evento"/><category term="Desporto"/><category term="Mário Loff"/><category term="Poesia"/><category term="cabo verde"/><category term="Politica"/><category term="Opinião"/><category term="DeltaCutura"/><category term="Educação"/><category term="Mario Loff"/><category term="Artistas"/><category term="AniltonLevy"/><category term="Conto"/><category term="Imagem"/><category term="Musica"/><category term="Entrevista"/><category term="Literatura"/><category term="DjyIndiferente"/><category term="Tarrafal21"/><category term="concurso"/><category term="crônica"/><category term="FBC"/><category term="poeta"/><category term="Teatro"/><category term="Mulheres"/><category term="JoseSoares"/><category term="sociedade"/><category term="CMT"/><category term="História"/><category term="MarioLucio"/><category term="Dança"/><category term="Escritor"/><category term="KulturaEsparança"/><category term="AfrikaRainbow"/><category term="Cabo Verde."/><category term="JosePedro"/><category term="Princezito"/><category term="Turismo"/><category term="Africa"/><category term="ArnaldoAndrade"/><category term="Bio"/><category term="BlyckTchutchi"/><category term="cronicas"/><category term="miss"/><category term="poema"/><category term="BetoDias"/><category term="Carnaval"/><category term="Contos"/><category term="Dicla"/><category term="Juventude"/><category term="Leny"/><category term="Lisandro d´Júlia"/><category term="Moçambique"/><category term="Personalidade"/><category term="Política"/><category term="PóDiTarra"/><category term="SilvinoEvora"/><category term="colhe bicho"/><category term="independência"/><category term="mulher"/><category term="África"/><category term="Óbito"/><category term="Adilsom Varela"/><category term="Caracterização"/><category term="Crónica"/><category term="Desaparecida"/><category term="Documentário"/><category term="GhettoStars"/><category term="Graciosa"/><category term="Info"/><category term="James"/><category term="KatiaSoares"/><category term="Mata Galu"/><category term="Mãe"/><category term="Pensamentos"/><category term="Rito de Carvalho"/><category term="Saude"/><category term="TchomBom"/><category term="Varandinha"/><category term="amor"/><category term="crónicas"/><category term="estórias"/><category term="homor"/><category term="jovem"/><category term="livro"/><category term="livros"/><category term="obras"/><category term="padre"/><category term="partidos"/><category term="poetisa"/><category term="presidente"/><category term="solidariedade"/><category term="Abraão Vicente"/><category term="Achada Moirão"/><category term="Acidente"/><category term="Adilsom Santos"/><category term="Amado Lopes"/><category term="AmandioLopes"/><category term="Amílcar Cabral"/><category term="Animais"/><category term="Antônio Alte Pinho"/><category term="Aristides pereira"/><category term="Barragem"/><category term="Batman"/><category term="Bela"/><category term="BrunoCarvalho"/><category term="CAO"/><category term="CPLP"/><category term="CVMA"/><category term="Celso Ribeiro"/><category term="ChandoGraciosa"/><category term="Contacto"/><category term="Copa"/><category term="Covid 19"/><category term="Denis Graça"/><category term="Descoberta"/><category term="DilvaBrito"/><category term="Dona Beba"/><category term="Elves Cardoso"/><category term="Emilio Tita"/><category term="Eneida Nelly"/><category term="Erica Soares"/><category term="Espanha"/><category term="Eu de Minda"/><category term="Ex.campo de concentração"/><category term="Falecimento"/><category term="FidjusdiTabanka"/><category term="Gigante"/><category term="GracianoCosta"/><category term="Grogue"/><category term="Hobito"/><category term="IAHNCV"/><category term="IGAE"/><category term="IbraimTraoré"/><category term="Idolatriboba"/><category term="Imagens"/><category term="Jesus"/><category term="JoaoDomingos"/><category term="José Maria Neves"/><category term="José Pedro Soares"/><category term="Julio Mante"/><category term="Kutty"/><category term="Linda Julieta"/><category term="Literratura de Cabo Verde"/><category term="Lula da Silva"/><category term="MC Tranka Fulia"/><category term="Marcia Dias"/><category term="MarukaXika"/><category term="Mercado Cultura."/><category term="Ministério Publico"/><category term="Mundial"/><category term="Mundo"/><category term="Municipio"/><category term="NEO"/><category term="Nedy Mendes"/><category term="Nova viatura Municipal"/><category term="Olavo correia"/><category term="OsmarBrito"/><category term="PCFR do Pessoal Docente"/><category term="PJ invade."/><category term="PROFESSOR"/><category term="Panafricanismo"/><category term="Património"/><category term="Paulo Varela"/><category term="Pavilhão"/><category term="Pedro pires"/><category term="Personalidadde"/><category term="Personalidades influentes de Tarrafal"/><category term="Populismo"/><category term="Portugal"/><category term="Presidente da Câmara Municipal"/><category term="Radicalização"/><category term="Responsa"/><category term="Rumba"/><category term="Santa cruz"/><category term="Santiago"/><category term="Santo Antão"/><category term="Talento"/><category term="Tarafal"/><category term="Tchale Figueira"/><category term="TonyRodrigues"/><category term="Ulisses Correia e Silva"/><category term="VIH"/><category term="abandono"/><category term="alcool"/><category term="altas"/><category term="autarquia"/><category term="autarquicas"/><category term="cidadão"/><category term="clarindoSantos"/><category term="comunicado"/><category term="construtorores"/><category term="critica"/><category term="cronica"/><category term="curiosidades"/><category term="câmara municipal"/><category term="debates"/><category term="descolarizado"/><category term="devil-k"/><category term="djManu"/><category term="eleições"/><category term="empreendimento turístico"/><category term="escrita"/><category term="escrita Tarrafal"/><category term="facebook"/><category term="governo"/><category term="hip hop"/><category term="homem"/><category term="homens"/><category term="igreja."/><category term="insegurança"/><category term="komikus Tarrafal"/><category term="krioulu"/><category term="liberdadi"/><category term="lingua Inglesa"/><category term="loja social"/><category term="oposição"/><category term="pausada"/><category term="políticos"/><category term="porto"/><category term="pénis"/><category term="relações"/><category term="seropositivo"/><category term="sexo"/><category term="stand up politic"/><category term="tarrafal."/><category term="tráfico"/><category term="três ritmos"/><title type='text'>Nos Tarrafal</title><subtitle type='html'>Juntos fazemos melhor</subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://nostarrafal.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default?redirect=false'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nostarrafal.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><link rel='next' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default?start-index=26&amp;max-results=25&amp;redirect=false'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>442</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8871997737847741209.post-6106303720879316377</id><published>2026-06-15T02:47:57.691-07:00</published><updated>2026-06-15T02:47:57.691-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="cabo verde"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Copa"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Espanha"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mundial"/><title type='text'>EVANGELHO BLASFEMO DA ILHA QUE QUER ENGOLIR A ESPANHA.</title><content type='html'>&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;html-div xdj266r x14z9mp xat24cr x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl&quot; style=&quot;animation-name: none !important; background-color: white; color: #080809; font-family: system-ui, -apple-system, &amp;quot;system-ui&amp;quot;, &amp;quot;.SFNSText-Regular&amp;quot;, sans-serif; font-size: 15px; margin-bottom: 0px; margin-inline: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-inline: 0px; padding-top: 0px; transition-property: none !important;&quot; tabindex=&quot;-1&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjBf_Qhh8GQ0asVyASVS8f2bVNwBRdVaHIcyySqco2a1bXvchORUENaYz8UzlgMaywVJGg6xNEiBRjwoGLwVVtAkHOHFkQa0D6HVua5dcfb-_RCnQTMnwW_FH0usHD9_YJyvSE4iHoW7-nxamaJiRBxBPN9UEjk0-RkdbvyUtUG4eVrsG1xsat6jHom5BI/s1913/723014461_18328001710264558_8200538715743338212_n.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1913&quot; data-original-width=&quot;1440&quot; height=&quot;295&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjBf_Qhh8GQ0asVyASVS8f2bVNwBRdVaHIcyySqco2a1bXvchORUENaYz8UzlgMaywVJGg6xNEiBRjwoGLwVVtAkHOHFkQa0D6HVua5dcfb-_RCnQTMnwW_FH0usHD9_YJyvSE4iHoW7-nxamaJiRBxBPN9UEjk0-RkdbvyUtUG4eVrsG1xsat6jHom5BI/w222-h295/723014461_18328001710264558_8200538715743338212_n.jpg&quot; width=&quot;222&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;h5 class=&quot;html-h5 xdj266r x14z9mp x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl x1vvkbs x1heor9g x1qlqyl8 x1pd3egz x1a2a7pz xyorhqc xtvhhri&quot; style=&quot;animation-name: none !important; color: inherit; font-family: inherit; font-size: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px 0px 10px; outline: none; overflow-wrap: break-word; padding-inline: 0px; padding: 0px; text-transform: uppercase; transition-property: none !important;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/h5&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;html-div xdj266r x14z9mp xat24cr x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl&quot; style=&quot;animation-name: none !important; background-color: white; color: #080809; font-family: system-ui, -apple-system, &amp;quot;system-ui&amp;quot;, &amp;quot;.SFNSText-Regular&amp;quot;, sans-serif; font-size: 15px; margin-bottom: 0px; margin-inline: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-inline: 0px; padding-top: 0px; transition-property: none !important;&quot; tabindex=&quot;-1&quot;&gt;&lt;div class=&quot;html-div xdj266r x14z9mp x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl x1e56ztr&quot; style=&quot;animation-name: none !important; font-family: inherit; margin-bottom: 8px; margin-inline: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-inline: 0px; padding-top: 0px; transition-property: none !important;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;x193iq5w xeuugli x13faqbe x1vvkbs xlh3980 xvmahel x1n0sxbx x6prxxf xvq8zen xo1l8bm xzsf02u&quot; style=&quot;-webkit-font-smoothing: antialiased; animation-name: none !important; font-family: inherit; font-size: 0.9375rem; line-height: 1.3333; max-width: 100%; min-width: 0px; overflow-wrap: break-word; transition-property: none !important; word-break: break-word;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;html-div xdj266r x14z9mp xat24cr x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl&quot; style=&quot;animation-name: none !important; background-color: white; color: #080809; font-family: system-ui, -apple-system, &amp;quot;system-ui&amp;quot;, &amp;quot;.SFNSText-Regular&amp;quot;, sans-serif; font-size: 15px; margin-bottom: 0px; margin-inline: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-inline: 0px; padding-top: 0px; transition-property: none !important;&quot; tabindex=&quot;-1&quot;&gt;&lt;div class=&quot;html-div xdj266r x14z9mp x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl x1e56ztr&quot; style=&quot;animation-name: none !important; font-family: inherit; margin-bottom: 8px; margin-inline: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-inline: 0px; padding-top: 0px; transition-property: none !important;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;x193iq5w xeuugli x13faqbe x1vvkbs xlh3980 xvmahel x1n0sxbx x6prxxf xvq8zen xo1l8bm xzsf02u&quot; style=&quot;-webkit-font-smoothing: antialiased; animation-name: none !important; font-family: inherit; font-size: 0.9375rem; line-height: 1.3333; max-width: 100%; min-width: 0px; overflow-wrap: break-word; transition-property: none !important; word-break: break-word;&quot;&gt;Por estas horas em que este texto chega às mãos do leitor, Cabo Verde está prestes a entrar em campo no mundo inteiro. E isto não é apenas uma figura de estilo: é quase uma irregularidade no calendário universal. Um jogo, um simples jogo, mas, em futebol nada é simples, até houve tolerância de ponto decretada pelo Governo, para que o país inteiro pudesse parar para assistir ao batimento cardíaco do seu próprio orgulho.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;html-div xdj266r x14z9mp xat24cr x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl&quot; style=&quot;animation-name: none !important; background-color: white; color: #080809; font-family: system-ui, -apple-system, &amp;quot;system-ui&amp;quot;, &amp;quot;.SFNSText-Regular&amp;quot;, sans-serif; font-size: 15px; margin-bottom: 0px; margin-inline: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-inline: 0px; padding-top: 0px; transition-property: none !important;&quot; tabindex=&quot;-1&quot;&gt;&lt;div class=&quot;html-div xdj266r x14z9mp x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl x1e56ztr&quot; style=&quot;animation-name: none !important; font-family: inherit; margin-bottom: 8px; margin-inline: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-inline: 0px; padding-top: 0px; transition-property: none !important;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;x193iq5w xeuugli x13faqbe x1vvkbs xlh3980 xvmahel x1n0sxbx x6prxxf xvq8zen xo1l8bm xzsf02u&quot; style=&quot;-webkit-font-smoothing: antialiased; animation-name: none !important; font-family: inherit; font-size: 0.9375rem; line-height: 1.3333; max-width: 100%; min-width: 0px; overflow-wrap: break-word; transition-property: none !important; word-break: break-word;&quot;&gt;Do outro lado está a Espanha, essa ideia de país convertida em sistema futebolístico, em metodologia, em gramática minuciosa do passe, em religião do posicionamento em campo, um território onde a bola parece ter passado primeiro por uma escola técnica (longe da variante em São Domingos,) antes de aprender a tocar no relvado, onde o remate já vem com diploma e o passe curto tem genealogia europeia certificada, quem não se lembra do Barcelona de Pep?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;html-div xdj266r x14z9mp xat24cr x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl&quot; style=&quot;animation-name: none !important; background-color: white; color: #080809; font-family: system-ui, -apple-system, &amp;quot;system-ui&amp;quot;, &amp;quot;.SFNSText-Regular&amp;quot;, sans-serif; font-size: 15px; margin-bottom: 0px; margin-inline: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-inline: 0px; padding-top: 0px; transition-property: none !important;&quot; tabindex=&quot;-1&quot;&gt;&lt;div class=&quot;html-div xdj266r x14z9mp x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl x1e56ztr&quot; style=&quot;animation-name: none !important; font-family: inherit; margin-bottom: 8px; margin-inline: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-inline: 0px; padding-top: 0px; transition-property: none !important;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;x193iq5w xeuugli x13faqbe x1vvkbs xlh3980 xvmahel x1n0sxbx x6prxxf xvq8zen xo1l8bm xzsf02u&quot; style=&quot;-webkit-font-smoothing: antialiased; animation-name: none !important; font-family: inherit; font-size: 0.9375rem; line-height: 1.3333; max-width: 100%; min-width: 0px; overflow-wrap: break-word; transition-property: none !important; word-break: break-word;&quot;&gt;Aqui, porém, a realidade é outra, aqui, apesar de termos escolas de futebol e alguma efervescência amadora, até para discutir o relvado é preciso convocar assembleia, comissão, parecer técnico e, se possível, uma espécie de consenso nacional que chega sempre atrasado ao apito inicial. E ainda assim… jogamos.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;html-div xdj266r x14z9mp xat24cr x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl&quot; style=&quot;animation-name: none !important; background-color: white; color: #080809; font-family: system-ui, -apple-system, &amp;quot;system-ui&amp;quot;, &amp;quot;.SFNSText-Regular&amp;quot;, sans-serif; font-size: 15px; margin-bottom: 0px; margin-inline: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-inline: 0px; padding-top: 0px; transition-property: none !important;&quot; tabindex=&quot;-1&quot;&gt;&lt;div class=&quot;html-div xdj266r x14z9mp x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl x1e56ztr&quot; style=&quot;animation-name: none !important; font-family: inherit; margin-bottom: 8px; margin-inline: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-inline: 0px; padding-top: 0px; transition-property: none !important;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;x193iq5w xeuugli x13faqbe x1vvkbs xlh3980 xvmahel x1n0sxbx x6prxxf xvq8zen xo1l8bm xzsf02u&quot; style=&quot;-webkit-font-smoothing: antialiased; animation-name: none !important; font-family: inherit; font-size: 0.9375rem; line-height: 1.3333; max-width: 100%; min-width: 0px; overflow-wrap: break-word; transition-property: none !important; word-break: break-word;&quot;&gt;Do nosso lado há dez ilhas. Nove habitadas com uma teimosia que já devia constar em tratados de sobrevivência humana por sermos os últimos a chegar ao mundo. Não temos uma liga que se venda em catálogo internacional. Não temos a sofisticação industrial do futebol como produto global, mas temos os nomes dos craques internacionais por todas as ilhas, sempre cheiramos a fórmula do sucesso, nem que seja só pelos nomes dos outros. Temos outra coisa: improviso com dignidade, futebol de poeira nos pés e orgulho nos olhos, futebol que muitas vezes nasce em campos de terra batida que parecem ter sido desenhados por um vento distraído, com pressa de ir embora, e ainda assim, ou talvez exatamente por isso, continuamos a existir.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;html-div xdj266r x14z9mp xat24cr x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl&quot; style=&quot;animation-name: none !important; background-color: white; color: #080809; font-family: system-ui, -apple-system, &amp;quot;system-ui&amp;quot;, &amp;quot;.SFNSText-Regular&amp;quot;, sans-serif; font-size: 15px; margin-bottom: 0px; margin-inline: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-inline: 0px; padding-top: 0px; transition-property: none !important;&quot; tabindex=&quot;-1&quot;&gt;&lt;div class=&quot;html-div xdj266r x14z9mp x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl x1e56ztr&quot; style=&quot;animation-name: none !important; font-family: inherit; margin-bottom: 8px; margin-inline: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-inline: 0px; padding-top: 0px; transition-property: none !important;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;x193iq5w xeuugli x13faqbe x1vvkbs xlh3980 xvmahel x1n0sxbx x6prxxf xvq8zen xo1l8bm xzsf02u&quot; style=&quot;-webkit-font-smoothing: antialiased; animation-name: none !important; font-family: inherit; font-size: 0.9375rem; line-height: 1.3333; max-width: 100%; min-width: 0px; overflow-wrap: break-word; transition-property: none !important; word-break: break-word;&quot;&gt;Há jogadores desta seleção que vivem do futebol, outros vivem com o futebol, e há ainda aqueles que vivem apesar do futebol, mas todos carregam a mesma contradição: nenhum joga verdadeiramente em casa, porque o “em casa” já não é geografia, a cabo-verdianidade atravessou os mapas físicos das ilhas e passou a residir na memória, a seleção nacional é, nesse sentido, a sua forma mais visível.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;html-div xdj266r x14z9mp xat24cr x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl&quot; style=&quot;animation-name: none !important; background-color: white; color: #080809; font-family: system-ui, -apple-system, &amp;quot;system-ui&amp;quot;, &amp;quot;.SFNSText-Regular&amp;quot;, sans-serif; font-size: 15px; margin-bottom: 0px; margin-inline: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-inline: 0px; padding-top: 0px; transition-property: none !important;&quot; tabindex=&quot;-1&quot;&gt;&lt;div class=&quot;html-div xdj266r x14z9mp x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl x1e56ztr&quot; style=&quot;animation-name: none !important; font-family: inherit; margin-bottom: 8px; margin-inline: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-inline: 0px; padding-top: 0px; transition-property: none !important;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;x193iq5w xeuugli x13faqbe x1vvkbs xlh3980 xvmahel x1n0sxbx x6prxxf xvq8zen xo1l8bm xzsf02u&quot; style=&quot;-webkit-font-smoothing: antialiased; animation-name: none !important; font-family: inherit; font-size: 0.9375rem; line-height: 1.3333; max-width: 100%; min-width: 0px; overflow-wrap: break-word; transition-property: none !important; word-break: break-word;&quot;&gt;Desde os primeiros tempos, havia mais sonho do que estrutura, mais orgulho do que plano, mais improviso do que metodologia, jogava-se por prazer, sim, mas também por algo mais perigoso: a ideia de país. E isso, num arquipélago, nunca é simples, porque um país feito de ilhas nunca é inteiro, é sempre um esforço de junção.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;html-div xdj266r x14z9mp xat24cr x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl&quot; style=&quot;animation-name: none !important; background-color: white; color: #080809; font-family: system-ui, -apple-system, &amp;quot;system-ui&amp;quot;, &amp;quot;.SFNSText-Regular&amp;quot;, sans-serif; font-size: 15px; margin-bottom: 0px; margin-inline: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-inline: 0px; padding-top: 0px; transition-property: none !important;&quot; tabindex=&quot;-1&quot;&gt;&lt;div class=&quot;html-div xdj266r x14z9mp x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl x1e56ztr&quot; style=&quot;animation-name: none !important; font-family: inherit; margin-bottom: 8px; margin-inline: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-inline: 0px; padding-top: 0px; transition-property: none !important;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;x193iq5w xeuugli x13faqbe x1vvkbs xlh3980 xvmahel x1n0sxbx x6prxxf xvq8zen xo1l8bm xzsf02u&quot; style=&quot;-webkit-font-smoothing: antialiased; animation-name: none !important; font-family: inherit; font-size: 0.9375rem; line-height: 1.3333; max-width: 100%; min-width: 0px; overflow-wrap: break-word; transition-property: none !important; word-break: break-word;&quot;&gt;Disse alguém, com razão emocional se não académica, que Cabo Verde é um país de insistência, e talvez seja isso: um país que só existe porque nunca desistiu de parecer possível, um país onde o impossível não é negação, mas apenas atraso, este último inspirei no PP e Ulisses, apesar de que neste momento o presidente José M. Neves, estar a medir a sua popularidade com a dos jogadores lá nos &lt;span class=&quot;html-span xdj266r x14z9mp xat24cr x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl x1hl2dhg x16tdsg8 x1vvkbs&quot; style=&quot;animation-name: none !important; font-family: inherit; margin-bottom: 0px; margin-inline: 0px; margin-top: 0px; overflow-wrap: break-word; padding-bottom: 0px; padding-inline: 0px; padding-top: 0px; text-align: inherit; transition-property: none !important;&quot;&gt;&lt;em class=&quot;html-em xdj266r x14z9mp xat24cr x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl x1hl2dhg x16tdsg8 x1vvkbs x1k4tb9n&quot; style=&quot;animation-name: none !important; margin-bottom: 0px; margin-inline: 0px; margin-top: 0px; overflow-wrap: break-word; padding-bottom: 0px; padding-inline: 0px; padding-top: 0px; text-align: inherit; transition-property: none !important;&quot;&gt;Staites&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;, de qualquer forma, os dois estão em campanhas, uma para a nação e outros para a reeleição.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;html-div xdj266r x14z9mp xat24cr x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl&quot; style=&quot;animation-name: none !important; background-color: white; color: #080809; font-family: system-ui, -apple-system, &amp;quot;system-ui&amp;quot;, &amp;quot;.SFNSText-Regular&amp;quot;, sans-serif; font-size: 15px; margin-bottom: 0px; margin-inline: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-inline: 0px; padding-top: 0px; transition-property: none !important;&quot; tabindex=&quot;-1&quot;&gt;&lt;div class=&quot;html-div xdj266r x14z9mp x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl x1e56ztr&quot; style=&quot;animation-name: none !important; font-family: inherit; margin-bottom: 8px; margin-inline: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-inline: 0px; padding-top: 0px; transition-property: none !important;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;x193iq5w xeuugli x13faqbe x1vvkbs xlh3980 xvmahel x1n0sxbx x6prxxf xvq8zen xo1l8bm xzsf02u&quot; style=&quot;-webkit-font-smoothing: antialiased; animation-name: none !important; font-family: inherit; font-size: 0.9375rem; line-height: 1.3333; max-width: 100%; min-width: 0px; overflow-wrap: break-word; transition-property: none !important; word-break: break-word;&quot;&gt;Há quem diga, com uma ousadia poética perigosa, que somos um país “sexualmente transmissível no sentido simbólico da palavra”: quem nos encontra leva-nos consigo, fica com um ritmo, uma leve febre, uma alegria triste que não sabe bem onde pousar, e então chega o jogo, amanhã, 15 de junho, data que já se comporta como história antes mesmo de acontecer.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;html-div xdj266r x14z9mp xat24cr x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl&quot; style=&quot;animation-name: none !important; background-color: white; color: #080809; font-family: system-ui, -apple-system, &amp;quot;system-ui&amp;quot;, &amp;quot;.SFNSText-Regular&amp;quot;, sans-serif; font-size: 15px; margin-bottom: 0px; margin-inline: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-inline: 0px; padding-top: 0px; transition-property: none !important;&quot; tabindex=&quot;-1&quot;&gt;&lt;div class=&quot;html-div xdj266r x14z9mp x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl x1e56ztr&quot; style=&quot;animation-name: none !important; font-family: inherit; margin-bottom: 8px; margin-inline: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-inline: 0px; padding-top: 0px; transition-property: none !important;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;x193iq5w xeuugli x13faqbe x1vvkbs xlh3980 xvmahel x1n0sxbx x6prxxf xvq8zen xo1l8bm xzsf02u&quot; style=&quot;-webkit-font-smoothing: antialiased; animation-name: none !important; font-family: inherit; font-size: 0.9375rem; line-height: 1.3333; max-width: 100%; min-width: 0px; overflow-wrap: break-word; transition-property: none !important; word-break: break-word;&quot;&gt;Cabo Verde contra Espanha. O improviso contra a máquina, a ilha contra o continente, o instinto contra a técnico, o poeta contra o engenheiro, e, se quisermos exagerar com alguma elegância Literária, Manuel Veiga contra Cervantes, Mário Lúcio contra Javier Marías e José Luís Tavares contra Juan Ramón Jiménez, sem livros, apenas no relvado, respiração e transpiração.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;html-div xdj266r x14z9mp xat24cr x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl&quot; style=&quot;animation-name: none !important; background-color: white; color: #080809; font-family: system-ui, -apple-system, &amp;quot;system-ui&amp;quot;, &amp;quot;.SFNSText-Regular&amp;quot;, sans-serif; font-size: 15px; margin-bottom: 0px; margin-inline: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-inline: 0px; padding-top: 0px; transition-property: none !important;&quot; tabindex=&quot;-1&quot;&gt;&lt;div class=&quot;html-div xdj266r x14z9mp x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl x1e56ztr&quot; style=&quot;animation-name: none !important; font-family: inherit; margin-bottom: 8px; margin-inline: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-inline: 0px; padding-top: 0px; transition-property: none !important;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;x193iq5w xeuugli x13faqbe x1vvkbs xlh3980 xvmahel x1n0sxbx x6prxxf xvq8zen xo1l8bm xzsf02u&quot; style=&quot;-webkit-font-smoothing: antialiased; animation-name: none !important; font-family: inherit; font-size: 0.9375rem; line-height: 1.3333; max-width: 100%; min-width: 0px; overflow-wrap: break-word; transition-property: none !important; word-break: break-word;&quot;&gt;Se empatarmos… o mundo não saberá onde guardar o espanto ou encanto. Se ganharmos… o mundo terá de reorganizar os mapas mentais onde guarda as suas certezas, e se perdermos… não será exatamente uma derrota, será apenas mais um capítulo da nossa forma peculiar de resistência: perder sem desaparecer.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;html-div xdj266r x14z9mp xat24cr x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl&quot; style=&quot;animation-name: none !important; background-color: white; color: #080809; font-family: system-ui, -apple-system, &amp;quot;system-ui&amp;quot;, &amp;quot;.SFNSText-Regular&amp;quot;, sans-serif; font-size: 15px; margin-bottom: 0px; margin-inline: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-inline: 0px; padding-top: 0px; transition-property: none !important;&quot; tabindex=&quot;-1&quot;&gt;&lt;div class=&quot;html-div xdj266r x14z9mp x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl x1e56ztr&quot; style=&quot;animation-name: none !important; font-family: inherit; margin-bottom: 8px; margin-inline: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-inline: 0px; padding-top: 0px; transition-property: none !important;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;x193iq5w xeuugli x13faqbe x1vvkbs xlh3980 xvmahel x1n0sxbx x6prxxf xvq8zen xo1l8bm xzsf02u&quot; style=&quot;-webkit-font-smoothing: antialiased; animation-name: none !important; font-family: inherit; font-size: 0.9375rem; line-height: 1.3333; max-width: 100%; min-width: 0px; overflow-wrap: break-word; transition-property: none !important; word-break: break-word;&quot;&gt;Mas há uma verdade que resiste a tudo isto, uma verdade quase infantil, irresponsável, quase sagrada: Cabo Verde acredita, sem provas, sem garantias, sem estatuto, acredita como quem respira. Porque aqui o futebol é como se fosse uma espécie de linguagem, um passe errado pode ser uma teoria do destino, um drible pode ser identidade nacional em estado puro, um golo pode ser um país inteiro condensado numa única sílaba: golo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;html-div xdj266r x14z9mp xat24cr x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl&quot; style=&quot;animation-name: none !important; background-color: white; color: #080809; font-family: system-ui, -apple-system, &amp;quot;system-ui&amp;quot;, &amp;quot;.SFNSText-Regular&amp;quot;, sans-serif; font-size: 15px; margin-bottom: 0px; margin-inline: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-inline: 0px; padding-top: 0px; transition-property: none !important;&quot; tabindex=&quot;-1&quot;&gt;&lt;div class=&quot;html-div xdj266r x14z9mp x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl x1e56ztr&quot; style=&quot;animation-name: none !important; font-family: inherit; margin-bottom: 8px; margin-inline: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-inline: 0px; padding-top: 0px; transition-property: none !important;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;x193iq5w xeuugli x13faqbe x1vvkbs xlh3980 xvmahel x1n0sxbx x6prxxf xvq8zen xo1l8bm xzsf02u&quot; style=&quot;-webkit-font-smoothing: antialiased; animation-name: none !important; font-family: inherit; font-size: 0.9375rem; line-height: 1.3333; max-width: 100%; min-width: 0px; overflow-wrap: break-word; transition-property: none !important; word-break: break-word;&quot;&gt;Talvez seja isso que amanhã está realmente em jogo, não o resultado, mas a confirmação de que a grandeza não depende do tamanho, depende da insistência.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;html-div xdj266r x14z9mp xat24cr x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl&quot; style=&quot;animation-name: none !important; background-color: white; color: #080809; font-family: system-ui, -apple-system, &amp;quot;system-ui&amp;quot;, &amp;quot;.SFNSText-Regular&amp;quot;, sans-serif; font-size: 15px; margin-bottom: 0px; margin-inline: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-inline: 0px; padding-top: 0px; transition-property: none !important;&quot; tabindex=&quot;-1&quot;&gt;&lt;div class=&quot;html-div xdj266r x14z9mp x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl x1e56ztr&quot; style=&quot;animation-name: none !important; font-family: inherit; margin-bottom: 8px; margin-inline: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-inline: 0px; padding-top: 0px; transition-property: none !important;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;x193iq5w xeuugli x13faqbe x1vvkbs xlh3980 xvmahel x1n0sxbx x6prxxf xvq8zen xo1l8bm xzsf02u&quot; style=&quot;-webkit-font-smoothing: antialiased; animation-name: none !important; font-family: inherit; font-size: 0.9375rem; line-height: 1.3333; max-width: 100%; min-width: 0px; overflow-wrap: break-word; transition-property: none !important; word-break: break-word;&quot;&gt;Cabo Verde não entra em campo para ser respeitado, entra para ser inevitável, e mesmo que o resultado diga outra coisa, já venceu aquilo que não cabe em estatísticas: o direito de ser visto.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;html-div xdj266r x14z9mp xat24cr x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl&quot; style=&quot;animation-name: none !important; background-color: white; color: #080809; font-family: system-ui, -apple-system, &amp;quot;system-ui&amp;quot;, &amp;quot;.SFNSText-Regular&amp;quot;, sans-serif; font-size: 15px; margin-bottom: 0px; margin-inline: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-inline: 0px; padding-top: 0px; transition-property: none !important;&quot; tabindex=&quot;-1&quot;&gt;&lt;div class=&quot;html-div xdj266r x14z9mp x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl x1e56ztr&quot; style=&quot;animation-name: none !important; font-family: inherit; margin-bottom: 8px; margin-inline: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-inline: 0px; padding-top: 0px; transition-property: none !important;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;x193iq5w xeuugli x13faqbe x1vvkbs xlh3980 xvmahel x1n0sxbx x6prxxf xvq8zen xo1l8bm xzsf02u&quot; style=&quot;-webkit-font-smoothing: antialiased; animation-name: none !important; font-family: inherit; font-size: 0.9375rem; line-height: 1.3333; max-width: 100%; min-width: 0px; overflow-wrap: break-word; transition-property: none !important; word-break: break-word;&quot;&gt;E quando a bola começar a rolar, talvez o mundo descubra o que nós já sabemos há muito tempo: há países que não jogam futebol. Jogam destino.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;html-div xdj266r x14z9mp xat24cr x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl&quot; style=&quot;animation-name: none !important; background-color: white; color: #080809; font-family: system-ui, -apple-system, &amp;quot;system-ui&amp;quot;, &amp;quot;.SFNSText-Regular&amp;quot;, sans-serif; font-size: 15px; margin-bottom: 0px; margin-inline: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-inline: 0px; padding-top: 0px; transition-property: none !important;&quot; tabindex=&quot;-1&quot;&gt;&lt;div class=&quot;html-div xdj266r x14z9mp x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl x1e56ztr&quot; style=&quot;animation-name: none !important; font-family: inherit; margin-bottom: 8px; margin-inline: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-inline: 0px; padding-top: 0px; transition-property: none !important;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;x193iq5w xeuugli x13faqbe x1vvkbs xlh3980 xvmahel x1n0sxbx x6prxxf xvq8zen xo1l8bm xzsf02u&quot; style=&quot;-webkit-font-smoothing: antialiased; animation-name: none !important; font-family: inherit; font-size: 0.9375rem; line-height: 1.3333; max-width: 100%; min-width: 0px; overflow-wrap: break-word; transition-property: none !important; word-break: break-word;&quot;&gt;E às vezes, só às vezes, o destino veste azul. Respira fundo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;html-div xdj266r x14z9mp xat24cr x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl&quot; style=&quot;animation-name: none !important; background-color: white; color: #080809; font-family: system-ui, -apple-system, &amp;quot;system-ui&amp;quot;, &amp;quot;.SFNSText-Regular&amp;quot;, sans-serif; font-size: 15px; margin-bottom: 0px; margin-inline: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-inline: 0px; padding-top: 0px; transition-property: none !important;&quot; tabindex=&quot;-1&quot;&gt;&lt;div class=&quot;html-div xdj266r x14z9mp x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl x1e56ztr&quot; style=&quot;animation-name: none !important; font-family: inherit; margin-bottom: 8px; margin-inline: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-inline: 0px; padding-top: 0px; transition-property: none !important;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;x193iq5w xeuugli x13faqbe x1vvkbs xlh3980 xvmahel x1n0sxbx x6prxxf xvq8zen xo1l8bm xzsf02u&quot; style=&quot;-webkit-font-smoothing: antialiased; animation-name: none !important; font-family: inherit; font-size: 0.9375rem; line-height: 1.3333; max-width: 100%; min-width: 0px; overflow-wrap: break-word; transition-property: none !important; word-break: break-word;&quot;&gt;E grita.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;html-div xdj266r x14z9mp xat24cr x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl&quot; style=&quot;animation-name: none !important; background-color: white; color: #080809; font-family: system-ui, -apple-system, &amp;quot;system-ui&amp;quot;, &amp;quot;.SFNSText-Regular&amp;quot;, sans-serif; font-size: 15px; margin-bottom: 0px; margin-inline: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-inline: 0px; padding-top: 0px; transition-property: none !important;&quot; tabindex=&quot;-1&quot;&gt;&lt;div class=&quot;html-div xdj266r x14z9mp x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl x1e56ztr&quot; style=&quot;animation-name: none !important; font-family: inherit; margin-bottom: 8px; margin-inline: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-inline: 0px; padding-top: 0px; transition-property: none !important;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;x193iq5w xeuugli x13faqbe x1vvkbs xlh3980 xvmahel x1n0sxbx x6prxxf xvq8zen xo1l8bm xzsf02u&quot; style=&quot;-webkit-font-smoothing: antialiased; animation-name: none !important; font-family: inherit; font-size: 0.9375rem; line-height: 1.3333; max-width: 100%; min-width: 0px; overflow-wrap: break-word; transition-property: none !important; word-break: break-word;&quot;&gt;É Golo de alimária de oceano.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;html-div xdj266r x14z9mp x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl x1e56ztr&quot; style=&quot;animation-name: none !important; font-family: inherit; margin-bottom: 8px; margin-inline: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-inline: 0px; padding-top: 0px; transition-property: none !important;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;x193iq5w xeuugli x13faqbe x1vvkbs xlh3980 xvmahel x1n0sxbx x6prxxf xvq8zen xo1l8bm xzsf02u&quot; style=&quot;-webkit-font-smoothing: antialiased; animation-name: none !important; font-family: inherit; font-size: 0.9375rem; line-height: 1.3333; max-width: 100%; min-width: 0px; overflow-wrap: break-word; transition-property: none !important; word-break: break-word;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;html-div xdj266r x14z9mp x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl x1e56ztr&quot; style=&quot;animation-name: none !important; font-family: inherit; margin-bottom: 8px; margin-inline: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-inline: 0px; padding-top: 0px; transition-property: none !important;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;x193iq5w xeuugli x13faqbe x1vvkbs xlh3980 xvmahel x1n0sxbx x6prxxf xvq8zen xo1l8bm xzsf02u&quot; style=&quot;-webkit-font-smoothing: antialiased; animation-name: none !important; font-family: inherit; font-size: 0.9375rem; line-height: 1.3333; max-width: 100%; min-width: 0px; overflow-wrap: break-word; transition-property: none !important; word-break: break-word;&quot;&gt;&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgdjEAZJXcEEmUBB_fvAkhsj0KFOvIV_TWW9YU_0-Rv5dU_85WFSRPYGnBR_g_HMWQeloZLoQsxILvzNvZ6OcWDo5-WR3yx2xoYRIBojyQimgmI0nhU7x9CiBhLXahYRIkGYvOX4sokGrwAmBO-C6IS9U3QjWqrPmJqADC463php1TzyggMYqyDCMH6m1g/s800/722953877_10225372854107216_3852793162929323509_n.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;800&quot; data-original-width=&quot;800&quot; height=&quot;273&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgdjEAZJXcEEmUBB_fvAkhsj0KFOvIV_TWW9YU_0-Rv5dU_85WFSRPYGnBR_g_HMWQeloZLoQsxILvzNvZ6OcWDo5-WR3yx2xoYRIBojyQimgmI0nhU7x9CiBhLXahYRIkGYvOX4sokGrwAmBO-C6IS9U3QjWqrPmJqADC463php1TzyggMYqyDCMH6m1g/w273-h273/722953877_10225372854107216_3852793162929323509_n.jpg&quot; width=&quot;273&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nostarrafal.blogspot.com/feeds/6106303720879316377/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nostarrafal.blogspot.com/2026/06/evangelho-blasfemo-da-ilha-que-quer.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default/6106303720879316377'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default/6106303720879316377'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nostarrafal.blogspot.com/2026/06/evangelho-blasfemo-da-ilha-que-quer.html' title='EVANGELHO BLASFEMO DA ILHA QUE QUER ENGOLIR A ESPANHA.'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjBf_Qhh8GQ0asVyASVS8f2bVNwBRdVaHIcyySqco2a1bXvchORUENaYz8UzlgMaywVJGg6xNEiBRjwoGLwVVtAkHOHFkQa0D6HVua5dcfb-_RCnQTMnwW_FH0usHD9_YJyvSE4iHoW7-nxamaJiRBxBPN9UEjk0-RkdbvyUtUG4eVrsG1xsat6jHom5BI/s72-w222-h295-c/723014461_18328001710264558_8200538715743338212_n.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8871997737847741209.post-8212924281150001457</id><published>2025-09-01T18:12:00.000-07:00</published><updated>2025-09-01T18:12:15.782-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="colhe bicho"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="PJ invade."/><title type='text'> Colhe Bicho um Bairro que não se Vende</title><content type='html'>&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhX-YMx7HttRMWy8RurZQ3SK1JQcGpu0jmLGc_NGNPUN0kYnT7XrHrt0FKyPk4X32mxG-MIi-GpLDtx-1xqN14UNt9NuWSUdPAbn2uMg9Xw3afbO-9r9RJ4Z8CvaNa_jNkBAwd1PSdJPmxk-T-6KkQCu952u7aniy9XTgCCegVXKdbPa7PPIOfCJawsEUs/s1560/Screenshot_20201119-060521_Netflix.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;720&quot; data-original-width=&quot;1560&quot; height=&quot;148&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhX-YMx7HttRMWy8RurZQ3SK1JQcGpu0jmLGc_NGNPUN0kYnT7XrHrt0FKyPk4X32mxG-MIi-GpLDtx-1xqN14UNt9NuWSUdPAbn2uMg9Xw3afbO-9r9RJ4Z8CvaNa_jNkBAwd1PSdJPmxk-T-6KkQCu952u7aniy9XTgCCegVXKdbPa7PPIOfCJawsEUs/s320/Screenshot_20201119-060521_Netflix.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;Colhe Bicho nunca pediu licença ao Estado para existir. Nasceu da força das suas gentes, dos braços calejados e das mães que criaram filhos de mil homens e mil mulheres, porque muitos pais emigraram e nunca mais voltaram. O bairro cresceu sozinho, à margem, sem Estado colonial, sem partido único, sem os discursos ocos da capital. Cresceu com aquilo que sempre foi o mais precioso: a união e o orgulho de ser comunidade.&lt;p&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Éramos conhecidos por andar juntos, por não aceitar desrespeito nem abuso. Chamaram-nos de tudo: mokerus, salbaxus, malcriados, antissociais. Mas ser “antissocial” fora de portas até tinha o seu charme era a nossa marca de resistência, uma espécie de luxo político, um casaco malcheiroso mas cheio de estilo. Quem chegava com respeito, ficava. Quem vinha com pose, levava corretivo não com comunicados da Câmara, mas com o poder anónimo da comunidade.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;No meio da dureza, havia festa. As crismas em julho viravam quase congressos populares: mesas na rua, kaldu pexi a rebentar as costuras das panelas, danças intermináveis e jovens com intenções sérias ou nem tanto. A fama era simples: quem viesse brincar com as moças do bairro, sem respeito, ficava a saber o que era disciplina popular. Um bairro que criava mais professores por metro quadrado do que muitas capitais africanas. E tudo isso sem Estado.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Depois, vieram os anos 90: água, luz elétrica, estradas, organização. Descobrimos que havia mundo para lá da vila, mas nunca perdemos a união. Até que um dia nos roubaram o campo de Txam Riba. Roubaram-nos o coração do bairro. Levaram o símbolo e deixaram a urbanização.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;E chegamos ao presente, aos últimos cinco anos: um bairro arrumado, organizado, com quadros e doutores, mas também com jovens deixados à sua sorte, usados em campanhas e descartados como latas de cerveja no chão. A PJ invade, prende futuros ainda em gestação. As drogas circulam, as bebidas pesadas substituem a revolta e a alma virou negócio barato.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;O mais engraçado ou trágico é que este foi o bairro que deu ao atual presidente alguns dos melhores resultados eleitorais. Aqui houve campanha, bandeira, promessas e até vereadores. Hoje, há abandono. Os jovens olham para os outros bairros com programas camarários e atividades financiadas, enquanto Colhe Bicho serve apenas para duas coisas: votos e relatórios da polícia.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Dizem que temos partidos, mas o que perdemos foi a alma. Vendida em discursos de humildade inúteis, esquecida em cerimónias de “faz de conta”, corrompida pelas drogas que substituíram a dignidade.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;As autoridades que nos lêem se é que leem devem ser lembradas disto: O Estado só aparece em Colhe Bicho quando quer votos ou quando vem de farda e arma na mão.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;O bairro que outrora criou professores, atletas e líderes comunitários é o mesmo que hoje exporta jovens para as prisões.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;A alma que foi motor de revolta virou estatística de crime.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Mas Colhe Bicho não é só desgraça. Ainda respira. Ainda há velhos que contam histórias de união, ainda há mães que seguram a vida com mãos de ferro e ainda há jovens que sonham, mesmo quando o Estado insiste em tratá-los como pesadelo.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;A pergunta é simples: até quando o Tarrafal vai permitir que um dos seus bai&lt;br /&gt;rros mais históricos seja apenas visitado em tempo de campanha? Até quando a Câmara vai fechar os olhos à degradação, fingindo que “urbanizar” é suficiente? Até quando o Estado vai usar Colhe Bicho como vitrine de pobreza para relatórios internacionais, em vez de a reconhecer como o que sempre foi — uma comunidade com dignidade, memória e voz?&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Porque Colhe Bicho não nasceu com Estado. E, se for preciso, também não morrerá com ele.&lt;/p&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nostarrafal.blogspot.com/feeds/8212924281150001457/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nostarrafal.blogspot.com/2025/09/colhe-bicho-um-bairro-que-nao-se-vende.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default/8212924281150001457'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default/8212924281150001457'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nostarrafal.blogspot.com/2025/09/colhe-bicho-um-bairro-que-nao-se-vende.html' title=' Colhe Bicho um Bairro que não se Vende'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhX-YMx7HttRMWy8RurZQ3SK1JQcGpu0jmLGc_NGNPUN0kYnT7XrHrt0FKyPk4X32mxG-MIi-GpLDtx-1xqN14UNt9NuWSUdPAbn2uMg9Xw3afbO-9r9RJ4Z8CvaNa_jNkBAwd1PSdJPmxk-T-6KkQCu952u7aniy9XTgCCegVXKdbPa7PPIOfCJawsEUs/s72-c/Screenshot_20201119-060521_Netflix.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8871997737847741209.post-2319496845690469132</id><published>2025-09-01T07:17:00.000-07:00</published><updated>2025-09-01T07:29:38.237-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="cabo verde"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="PCFR do Pessoal Docente"/><title type='text'> Quando a matemática descobre a sala de aula.</title><content type='html'>&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;,serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiTr7qs25qRMkxRa79vyCRBiK6AKXmG7uKoejNiFHkXKdGotYoDIkkA5n5RrWeVxS4TNAca0vIGAF3kSbIq21xYHLEBxn-UaVqAFmxQ0gD6l5I0nIm94YzwclCE4wO1T6hQydoNE_FsJoc2QcUNBsiaA8K0-W7GI5ENzpFyF4q2LoBzd0v3OptkRbWOZmw/s800/Sala_de_aulas_professores_educacao_47282de774.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;444&quot; data-original-width=&quot;800&quot; height=&quot;178&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiTr7qs25qRMkxRa79vyCRBiK6AKXmG7uKoejNiFHkXKdGotYoDIkkA5n5RrWeVxS4TNAca0vIGAF3kSbIq21xYHLEBxn-UaVqAFmxQ0gD6l5I0nIm94YzwclCE4wO1T6hQydoNE_FsJoc2QcUNBsiaA8K0-W7GI5ENzpFyF4q2LoBzd0v3OptkRbWOZmw/s320/Sala_de_aulas_professores_educacao_47282de774.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;,serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;&quot;&gt;Em Cabo Verde, as
reformas chegam sempre de gravata: falam bonito, sorriem para a fotografia e
deixam a conta para o fim do mês. A mais recente chama-se PCFR do Pessoal
Docente e vem com estatuto, anexos, mapas, tabelas e promessas de dignidade: a
Assembleia aprovou, o Presidente promulgou e o Boletim Oficial carimbou. A lei
existe, é nova e está em vigor. BOE&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;,serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;&quot;&gt;O que muda mesmo (com
números à vista)&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;,serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;&quot;&gt;• Licenciados entram
no GEF-5 (Nível I) a 91.000$00. A tabela transitória mostra, preto no branco, a
linha “GEF 5”: 91.000 → 96.000 → 101.000 → 106.000 → … → 136.000. Cada mudança
de nível vale +5.000$00. É a escada horizontal do professor cabo-verdiano. BOE&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;,serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;&quot;&gt;• O “salto de 2.000”
morreu. O governo confirmou: no GEF-5 o incremento passou de 2.000 para
5.000$00, e o topo chega a 136.000$00. Não é poesia; é orçamento. Ministério de
Educação&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;,serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;&quot;&gt;• A tabela
transitória produz efeitos desde 1 de janeiro de 2025. Não é retrospetiva
filosófica; é data legal. BOE&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;,serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;&quot;&gt;Tradução para quem
vive com giz nas mãos: quem estava a 78.000 com licenciatura salta para 91.000
(nível I); com 5 anos de serviço tem estofo e créditos para estar tipicamente
nos 96.000 (nível II); com 10 anos, 101.000 (nível III); com 15 anos, 106.000 (nível
IV). É a mesma lógica da tabela, passo a passo de 5.000 em 5.000—sem truques.
BOE&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;,serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;&quot;&gt;Mestres e doutores:
menos pedestal, mais velocidade&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;,serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;&quot;&gt;O PCFR foi honesto
(pela metade certa): a porta de entrada é a licenciatura; mestrado e
doutoramento já não valem “ingresso especial”. Em vez disso, a lei dá bónus de
créditos de desempenho: +210 pontos para mestrado, +280 para doutoramento—o que
acelera a progressão nos níveis (logo, o salário). Em português simples: não
entram mais alto, sobem mais depressa. BOE&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;,serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;&quot;&gt;Por isso é que muitos
mestres que recebiam 91.000 no regime antigo veem-se agora posicionados acima
(p. ex., 106.000), porque a linha de base do licenciado encostou ao valor
antigo do mestre e os créditos empurram a carreira para o nível seguinte. É
menos glamour e mais mecânica de tabela—mas paga contas. (O Governo e a
imprensa oficial repetiram: o PCFR “valoriza” e “permite evolução rápida”.)
Inforpress e Governo de Cabo Verde&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;,serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;&quot;&gt;Primária
(monodocência): tirar a dúvida do mito&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;,serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;&quot;&gt;Circulou por aí que
os professores do 1.º ciclo tinham +10%, +20%, +30%, +40% no salário pelos
15/20/25/30 anos. Não é percentagem. A lei escreveu valores fixos de subsídio
por não redução da carga horária:&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;,serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;&quot;&gt;10.000$ aos 15 anos,
15.000$ aos 20, 20.000$ aos 25 e 25.000$ aos 30—com impacto na pensão se
recebidos nos últimos dois anos. Nada de percentagens mágicas, tudo com vírgula
e carimbo. BOE&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;,serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;&quot;&gt;Quem fica fora do
GEF-5?&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;,serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;&quot;&gt;A regra é clara (e
dura): só quem tem licenciatura ou superior é enquadrado no GEF-5. O restante
subsiste nos cargos e evolui por outras vias. Está dito e repetido pelo próprio
Ministério.&amp;nbsp;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #222222; text-align: left;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: times;&quot;&gt;Os que não têm licenciatura assim que completarem passarão para o GEF 5 , nível I. Reclassificação automática. Por isso, eu aqui nas alturas de mnte gracisa, apelo os professores a estudarem e darão com mão no peito com orgulho para konkor o pó das humilhaçoes.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;,serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;&quot;&gt;Transição e listas: a
burocracia também tem calendário&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;,serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;&quot;&gt;O Boletim Oficial já
publicou listas de transição e enquadramento, fechando a dança dos nomes que
andou meses em “provisórios” e Facebooks. Quem precisava de ver o seu lugar no
tabuleiro, já o pode ver sem boatos. Governo de Cabo Verde&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;,serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;&quot;&gt;E a crónica, então?&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;,serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;&quot;&gt;A nova grelha tem
qualquer coisa de anúncio de telemóvel: promete rede, velocidade e minutos
ilimitados, mas obriga a ler as letras pequenas. A letra pequena aqui diz isto:
o patamar de dignidade mínima subiu para 91.000$00; quem estudou mais não entra
por cima, mas chega ao topo mais cedo; e os professores do 1.º ciclo ganharam,
finalmente, um subsídio que reconhece a heroicidade de dar tudo a uma turma
inteira, sem descontos na carga horária.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;,serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;&quot;&gt;Se é suficiente? Num
país que se habituou a chamar “pendência” a tudo o que devia ter sido resolvido
ontem, talvez o PCFR seja menos um final feliz e mais um princípio decente. A
boa notícia é que, desta vez, a poesia bate certo com a aritmética: GEF-5 começa
em 91.000, sobe de 5.000 em 5.000 e termina em 136.000. O resto é trabalho—e
vontade política para que os créditos de desempenho não virem só carimbo e
formulário.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;,serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;&quot;&gt;Enquanto isso, a
escola prossegue: giz, caderno, quadra de bola, poeira. E um país inteiro a
descobrir, a muito custo, que a educação não é despesa: é o único investimento
que rende léguas de futuro.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;,serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;,serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;,serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;&quot;&gt;Fontes requisitados para este trabalho:&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;,serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;&quot;&gt;SIPROFIS&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;,serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;&quot;&gt;— Lei n.º 46/X/2025
(PCFR do Pessoal Docente) publicada no BO: aprovação, vigência e estatuto. BOE&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;,serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;&quot;&gt;— Tabela de
Remuneração Transitória (GEF-5: 91.000→…→136.000; incremento 5.000). BOE&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;,serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;&quot;&gt;— Efeitos a partir de
1/1/2025. BOE&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;,serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;&quot;&gt;— Incremento no GEF-5
de 2.000 para 5.000 e teto de 136.000 (informação oficial). Ministério de
Educação&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;,serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;&quot;&gt;— Bónus de créditos:
+210 (mestrado) e +280 (doutoramento). BOE&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;,serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;&quot;&gt;— Subsídio de
monodocência (10k/15k/20k/25k) e impacto na pensão. BOE&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;,serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;&quot;&gt;— Critério GEF-5
reservado a licenciados; comunicação do Ministério. Facebook&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;,serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;&quot;&gt;— Listas de transição
publicadas oficialmente. Governo de Cabo Verde.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nostarrafal.blogspot.com/feeds/2319496845690469132/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nostarrafal.blogspot.com/2025/09/quando-matematica-descobre-sala-de-aula.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default/2319496845690469132'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default/2319496845690469132'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nostarrafal.blogspot.com/2025/09/quando-matematica-descobre-sala-de-aula.html' title=' Quando a matemática descobre a sala de aula.'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiTr7qs25qRMkxRa79vyCRBiK6AKXmG7uKoejNiFHkXKdGotYoDIkkA5n5RrWeVxS4TNAca0vIGAF3kSbIq21xYHLEBxn-UaVqAFmxQ0gD6l5I0nIm94YzwclCE4wO1T6hQydoNE_FsJoc2QcUNBsiaA8K0-W7GI5ENzpFyF4q2LoBzd0v3OptkRbWOZmw/s72-c/Sala_de_aulas_professores_educacao_47282de774.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8871997737847741209.post-2660468423494454832</id><published>2025-07-08T06:31:00.000-07:00</published><updated>2025-07-08T06:31:33.763-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Cabo Verde."/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Celso Ribeiro"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="crônica"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="independência"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mario Loff"/><title type='text'>Independência com espinhas</title><content type='html'>&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiiP9VaYQgGjtRjg_q8NfO3lbgc_8kn9BdhSti6ClEdnwdbPAkyTAQArBJcjqulb4f4YTt0-XdLKnbpRnyVt6cGq2lcHjQlCjnnjdAcZMqClX-J2OgQPxUznzzrx5aMptnGzXphYKL3i1OendiE2GsYiWTRWeZX53Pqij9Bw7nbitMCHCSwvdcnIaTahtw/s848/MpD---5-de-Julhoiml.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;536&quot; data-original-width=&quot;848&quot; height=&quot;202&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiiP9VaYQgGjtRjg_q8NfO3lbgc_8kn9BdhSti6ClEdnwdbPAkyTAQArBJcjqulb4f4YTt0-XdLKnbpRnyVt6cGq2lcHjQlCjnnjdAcZMqClX-J2OgQPxUznzzrx5aMptnGzXphYKL3i1OendiE2GsYiWTRWeZX53Pqij9Bw7nbitMCHCSwvdcnIaTahtw/s320/MpD---5-de-Julhoiml.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Celso Ribeiro&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;p style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;Ele está ali, erguido atrás do vidro frio do púlpito, como se fosse uma vitrine que denuncia as raivas e ameaças por vir depois do discurso. O fato azul bem passado não disfarça as rugas da história, nem o nó da gravata verde limão consegue dar um ar de primavera a este inverno cerimonial na Casa
Parlamentar, num país que se engalana para festejar meio século de
independência, ergueu-se uma voz diferente&lt;span lang=&quot;PT&quot;&gt;, &lt;/span&gt;não para atirar confetes ao passado, mas para sacudi-los do tapete
onde os escondemos com tanto zelo. Celso
Ribeiro, deputado do MpD, não se limitou a debitar o catálogo habitual de
frases em saldo para as câmaras. Não veio vender slogans empacotados em
celofane patriótico. Preferiu entregar-se ao sublime incómodo de quem, num
momento solene, ousa dizer a verdade&lt;span lang=&quot;PT&quot;&gt;, &lt;/span&gt;aquela que não cabe em brochuras turísticas nem em discursos de
ocasião.&lt;/p&gt;

&lt;p style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;Eric Hobsbawm lembrava que &lt;em data-end=&quot;1191&quot; data-start=&quot;1158&quot;&gt;a história é o que dói recordar&lt;/em&gt;. José
Mattoso&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;,&lt;/span&gt; historiador de
profissão, mas moralista por vocação&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;,&lt;/span&gt; advertia que o maior dever de quem estuda o passado é dar voz ao
silêncio. Celso Ribeiro&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt; não é historiador&lt;/span&gt;,
naquele dia, fez-se historiador improvisado no Parlamento. Recusou a anestesia
oficial que transforma memória em narcótico.&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;mso-spacerun: yes;&quot;&gt;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;Porque celebrar não é
esquecer. Cinquenta anos de independência não são propriedade privada de um
partido, de uma geração, nem de certos guardiões autoproclamados da narrativa.
Não são matéria para fanfarra amnésica&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;, &lt;/span&gt;nem para redacções de quarta classe, diria aquele humorista
conhecido que tanto preza a pontaria do sarcasmo.&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;O&lt;/span&gt;s donos do “não estraguem a festa”! Esses têm comichão só de ouvir
falar no partido único, nas prisões arbitrárias no Tarrafal, na mordaça à
imprensa, nos exílios forçados. São os mesmos que murmuram, com ar de padres em
confissão, que “não é o momento”, como se a verdade histórica precisasse de
pedir licença, marcar consulta, trazer atestado médico para se apresentar em
público.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p data-end=&quot;2569&quot; data-start=&quot;2201&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;Celso
Ribeiro recusou esse conforto almofadado. Disse, sem floreados: «O momento é
agora.» Porque meio século depois não se pode aclamar a liberdade sem lembrar
que ela foi sequestrada. Não se pode bater palmas à democracia sem lembrar que
ela não veio embrulhada de fábrica no pacote da independência. Teve de ser
arrancada à força&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;, &lt;/span&gt;e só
chegou quinze anos depois.&lt;span style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt; &lt;/span&gt;Foi um
murro na mesa. Mas um murro civilizado, no melhor estilo de Natalie Zemon
Davis, que dizia que contar histórias incómodas não serve para dividir, mas
para reconciliar.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;E não foi só retórica: Ribeiro
abriu a caixa de verdades mal arquivadas. Lembrou a proibição da manifestação
da UPICV em Novembro de 1974. O assalto à Rádio Barlavento em Dezembro. As
deportações para o Tarrafal&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;,&lt;/span&gt;
não o colonial, mas o do próprio Estado cabo-verdiano, que enviava para lá
irmãos sem culpa formada.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;Não são boatos. São factos.
Datas. Arquivos. Testemunhos. Coisas que não aparecem em folhetos partidários
impressos à pressa, mas se encontram em relatórios diplomáticos portugueses
guardados no Arquivo Histórico de Cabo Verde e no Arquivo Histórico Ultramarino,
em Lisboa&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;, &lt;/span&gt;esses locais que
alguns fingem que não existem, na vã esperança de que os papéis, por serem
velhos, se autodestruam por vergonha.&lt;span style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt; &lt;/span&gt;Para
os negacionistas de serviço&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;, &lt;/span&gt;sempre
tão ofendidos com a menção do crime, mas raramente com o crime em si Celso
Ribeiro foi cristalino: &lt;strong data-end=&quot;1015&quot; data-start=&quot;940&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: normal;&quot;&gt;«Falar disso não é dividir o país. É libertá-lo de
uma mentira cómoda.»&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt; &lt;/span&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;E.P. Thompson escreveu que a
História é o protesto dos vencidos contra o silêncio dos vencedores. Nesse dia,
Ribeiro encarnou esse protesto com serena ferocidade. Lembrou-nos que falar não
é trair os heróis da independência&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;,&lt;/span&gt;
é honrar os que foram silenciados para que outros falassem em nome de todos.&lt;span style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt; &lt;/span&gt;Há quem chame a isso “revanchismo”&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;, &lt;/span&gt;como se a memória fosse um ato de
vingança, não de justiça. Mas revanchismo é quando se usa a História como arma
para humilhar. O que Ribeiro pediu foi o contrário: um gesto de reconciliação.
Um ato simples&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;, &lt;/span&gt;mas,
estranhamente, impossível até hoje&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;, &lt;/span&gt;de
pedir desculpas. Um reconhecimento público das vítimas. Uma reparação simbólica
capaz de sarar uma ferida que continua a latejar no presente.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;Foi o que poucos políticos ousam
fazer: roubou a festa dos foguetes fáceis para devolvê-la ao povo. Não
transformou a independência num bibelô para veneração passiva, mas num convite
vivo à democracia&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;, &lt;/span&gt;não como
fórmula mágica ou fetiche institucional, mas como cultura. Como hábito. Como
exercício permanente de memória.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p data-end=&quot;2134&quot; data-start=&quot;2086&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;Carlo
Ginzburg, que tanto apreciava farejar rastos nos silêncios, dizia que o
historiador não é apenas quem regista os factos, mas quem interroga o silêncio.
Celso Ribeiro, naquele dia, interpelou o silêncio oficial. E a resposta&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;, &lt;/span&gt;aquela cara de quem comeu e não
gostou&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;, &lt;/span&gt;foi um desconforto
merecido.&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-theme-font: major-fareast;&quot;&gt; &lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: normal;&quot;&gt;Reparação não é vingança. É higiene moral.&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt; &lt;/span&gt;Porque, sejamos francos, festa sem memória
é ressaca anunciada.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;Ele enfrentou os oportunistas da
amnésia&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;, &lt;/span&gt;esses que berram
“chega de falar nisso!”, os moralistas de ocasião que gostam de cozinhar a
História “a gosto”, como se fosse receita gourmet para banquete do poder.
Esquecem que a História não é cozinha: não se escolhem ingredientes conforme o
paladar dos comensais.&lt;span style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt; &lt;/span&gt;A verdade é
indigesta para alguns. Mas, como dizia Hobsbawm, “a História não existe para
nos tranquilizar.”&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;Celso Ribeiro fez um discurso
para adultos. Para um Cabo Verde que resista à tentação de se infantilizar com
mitos convenientes. E é bom lembrar&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;,
&lt;/span&gt;mesmo que arrisque azedar o buffet&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;,&lt;/span&gt; que há quem aspire a Primeiro-Ministro e, com ar de estadista de
taberna, defenda a reabilitação de velhos milicianos com currículo de
intimidação.&lt;span style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt; &lt;/span&gt;Para quem entende que
celebrar é, antes de tudo, não esquecer.&lt;span style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt; &lt;/span&gt;Porque&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;, &lt;/span&gt;e aqui vale lembrar Galeano&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;, &lt;/span&gt;“a história nunca diz adeus. Diz
até logo.”&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;Ele lembrou-nos, sem rodeios nem
floreados, que não há independência sem liberdade. E que liberdade só merece o
nome quando é para todos&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;,&lt;/span&gt; até
para quem discorda, até para quem insiste em lembrar. Porque liberdade que
exclui o incómodo é apenas outra forma de domesticação.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p data-end=&quot;999&quot; data-start=&quot;695&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;Se a
política cabo-verdiana quiser guardar algo deste discurso&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;, &lt;/span&gt;no meio dos papéis, protocolos e selfies
comemorativos&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;,&lt;/span&gt; que seja isto:
celebrar 50 anos não é fechar um livro e colocá-lo num altar para veneração
passiva. É ter coragem de o reler. Página por página. Mesmo&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;, &lt;/span&gt;ou sobretudo&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;, &lt;/span&gt;as que doem.&lt;span style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt; &lt;/span&gt;Porque só assim se constrói um país adulto.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;Um país capaz de se olhar ao
espelho sem pestanejar. Capaz de reconhecer as cicatrizes sem tentar
escondê-las com pó de arroz patriótico. Capaz de se reconciliar consigo mesmo,
não porque esqueceu, mas porque se lembrou.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p data-end=&quot;1635&quot; data-start=&quot;1272&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;Como
diria Eric Hobsbawm, a História não serve para nos embalar, mas para nos
acordar. E se quisermos, de facto, honrar este meio século de independência,
talvez devêssemos aceitar o convite implícito nestas palavras&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;, &lt;/span&gt;o convite para sermos um país adulto, um
país inteiro, um país que saiba que recordar não é azedar a festa, mas garantir
que ela faça sentido.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&amp;nbsp;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nostarrafal.blogspot.com/feeds/2660468423494454832/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nostarrafal.blogspot.com/2025/07/independencia-com-espinhas.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default/2660468423494454832'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default/2660468423494454832'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nostarrafal.blogspot.com/2025/07/independencia-com-espinhas.html' title='Independência com espinhas'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiiP9VaYQgGjtRjg_q8NfO3lbgc_8kn9BdhSti6ClEdnwdbPAkyTAQArBJcjqulb4f4YTt0-XdLKnbpRnyVt6cGq2lcHjQlCjnnjdAcZMqClX-J2OgQPxUznzzrx5aMptnGzXphYKL3i1OendiE2GsYiWTRWeZX53Pqij9Bw7nbitMCHCSwvdcnIaTahtw/s72-c/MpD---5-de-Julhoiml.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8871997737847741209.post-609018237702361497</id><published>2025-07-02T08:36:00.000-07:00</published><updated>2025-07-02T08:36:27.577-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Abraão Vicente"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="cabo verde"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Crónica"/><title type='text'>Abraão Vicente, insubmisso criador</title><content type='html'>&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p data-end=&quot;145&quot; data-start=&quot;0&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p data-end=&quot;145&quot; data-start=&quot;0&quot;&gt;&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEhzIPsl8APV5ulD38jCW5p2Z36Uxlkb1qX2780lora8OqlF_7w_YcikYpE9dLjRxg4vc4KezxjBIjbOXJ75Z02skyFyg71dIpx73j-oaBXdSzHBF71USedFaBXd6etOMYEbFkYwgYLXcrIpGX5J5kWwuffRoWS6FZlcFBnHxGzmoua4-Oa9r6FCEyA1UtE&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; data-original-height=&quot;960&quot; data-original-width=&quot;960&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEhzIPsl8APV5ulD38jCW5p2Z36Uxlkb1qX2780lora8OqlF_7w_YcikYpE9dLjRxg4vc4KezxjBIjbOXJ75Z02skyFyg71dIpx73j-oaBXdSzHBF71USedFaBXd6etOMYEbFkYwgYLXcrIpGX5J5kWwuffRoWS6FZlcFBnHxGzmoua4-Oa9r6FCEyA1UtE=w320-h320&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Abraão Vicente&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p data-end=&quot;663&quot; data-start=&quot;147&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Abraão Vicente talvez seja, neste momento da história de Cabo Verde, o homem mais lúcido e contraditório que o país produziu. E por isso mesmo, mais necessário. É difícil classificá-lo, mais ainda ignorá-lo. O seu nome vibra entre corredores de ministérios, paredes de bibliotecas, murais de exposições e palcos improvisados onde se lê poesia à sombra da brisa do mar. Há nele uma inquietação trazida de piku sor do mundu, como se as vozes de Assomada, onde nasceu, ainda lhe batessem no peito como um tambor de chamada permanente.&lt;/p&gt;
&lt;p data-end=&quot;1212&quot; data-start=&quot;665&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;É poeta e político, dois ofícios que, em quase todas as geografias, se anulam mutuamente. Mas não em Abraão. A sua poesia pulsa na política e a sua política respira versos, com todas as contradições e virtudes que isso acarreta. Ele não é homem de trincheira: é homem de fronteira. Onde a esquerda da sua infância ideológica dava as mãos à nostalgia, ele preferiu virar à direita, mas uma direita com leitura, com arte, com insónia e ética. A família, supõe-se, tremeu com a escolha. Mas Cabo Verde ganhou um estranho caso de coragem intelectual.&lt;/p&gt;
&lt;p data-end=&quot;1795&quot; data-start=&quot;1214&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Abraão Vicente é, acima de tudo, alguém que não se cala. E se fala, é porque pensa, o que já é dizer muito num tempo onde os discursos políticos são feitos para encher calendários e fingir ação. Ele não finge. Nem na literatura, nem na gestão, nem na vida pessoal. Homem de família, protetor, cristão e conservador em muitas coisas, é também um dos rostos mais duros da política cultural do arquipélago. Há quem o tema, há quem o admire. Mas ninguém lhe passa ao lado. Ele aparece onde não se espera, diz o que outros temem. Quando o mar político se agita, ele não rema para trás. Muda a vela.&lt;/p&gt;
&lt;p data-end=&quot;2386&quot; data-start=&quot;1797&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;O jovem que começou como jornalista e artista plástico foi entendendo cedo que o país precisava mais de pontes do que de retratos. Não que tenha deixado de pintar, pintou a cultura cabo-verdiana com políticas estruturantes, com programas de acesso, com academias de arte que nasceram do nada, como quem ergue um poema em pedra. Como ministro da Cultura e do Mar, cargos que mais parecem metáforas do que pastas ministeriais, fez o que poucos fazem: ouviu os artistas, os pescadores, os marginalizados do progresso, os órfãos da modernidade, e com isso redesenhou estratégias de futuro.&lt;/p&gt;
&lt;p data-end=&quot;2833&quot; data-start=&quot;2388&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;É por isso que ele é tão difícil de seguir e tão fácil de escutar. Porque há coerência na sua mudança, lógica na sua rotura. É como se vivesse permanentemente num estado de criação. Ao invés de deitar a toalha ao chão, ele transforma a toalha em manifesto. Desafia o sistema sem destruir a ordem. Questiona a cultura sem trair a tradição. E talvez por isso não caiba bem nos rótulos políticos fáceis. Porque ele pensa, e pior ainda: pensa alto. e neste momento esta a prestar um grande esclarecimento ao país que parece querer correr para um passado desabonatório, é que o fácil normalmente sai caro.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;
&lt;p data-end=&quot;3325&quot; data-start=&quot;2835&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Quando aceitou ser Ministro do Mar, muitos torceram o nariz. Mas foi no mar que mostrou o que é governo com profundidade. Enquanto outros se perdiam em reuniões de protocolo, ele tratava de cais, de pesca, de política azul, de internacionalização da costa cabo-verdiana. E quando voltou ao Parlamento, depois de ter perdido as autárquicas da Praia, fê-lo com a mesma dignidade com que um poeta se ergue após o silêncio, sem rancor, sem espetáculo, apenas com o desejo teimoso de continuar.&lt;/p&gt;
&lt;p data-end=&quot;3799&quot; data-start=&quot;3327&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;A sua obra literária, embora menos visível nos jornais do dia, é das mais sinceras da sua geração. Escreveu cartas improváveis à ex. mulher amada, publicou poesia de labirintos íntimos, fez literatura como quem sopra brasas para manter a alma quente num país que às vezes esquece os seus. “Amar sem medo” é o seu livro mais revelador: não é só sobre amor, é sobre convicção. Abraão escreve como vive: sem pedir licença. E governa como escreve: sem perder a lucidez do espanto.&lt;/p&gt;
&lt;p data-end=&quot;4210&quot; data-start=&quot;3801&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ele é um daqueles raros exemplos de homem público que não trai o artista que carrega dentro. E talvez por isso, seja também dos poucos políticos que não se deixam vencer pelo cansaço. Porque há sempre mais uma ideia a propor, mais uma lei a questionar, mais um poema a semear em terra de cinismo. É essa resiliência, essa capacidade de sonhar como um menino e trabalhar como um velho sábio, que o faz único.&lt;/p&gt;
&lt;p data-end=&quot;4663&quot; data-is-last-node=&quot;&quot; data-is-only-node=&quot;&quot; data-start=&quot;4212&quot;&gt;&lt;/p&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Cabo Verde precisa de gente que acenda a luz sem apagar as estrelas. Abraão Vicente é isso: uma estrela crítica que prefere criar a repetir. E enquanto viver, há de continuar a escrever este país como quem escreve um poema, com raiva, com ternura, com método, com liberdade.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;E sem medo de ser, simultaneamente, poeta e ex ministro, filho da esquerda e voz da direita, artista e gestor, navegante e porto.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Homem, simplesmente. Mas um homem inteiro.&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nostarrafal.blogspot.com/feeds/609018237702361497/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nostarrafal.blogspot.com/2025/07/abraao-vicente-insubmisso-criador.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default/609018237702361497'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default/609018237702361497'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nostarrafal.blogspot.com/2025/07/abraao-vicente-insubmisso-criador.html' title='Abraão Vicente, insubmisso criador'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEhzIPsl8APV5ulD38jCW5p2Z36Uxlkb1qX2780lora8OqlF_7w_YcikYpE9dLjRxg4vc4KezxjBIjbOXJ75Z02skyFyg71dIpx73j-oaBXdSzHBF71USedFaBXd6etOMYEbFkYwgYLXcrIpGX5J5kWwuffRoWS6FZlcFBnHxGzmoua4-Oa9r6FCEyA1UtE=s72-w320-h320-c" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8871997737847741209.post-4844386523963658351</id><published>2025-06-30T08:54:00.000-07:00</published><updated>2025-06-30T08:54:32.966-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="crônica"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Municipio"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mário Loff"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="stand up politic"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Tarrafal"/><title type='text'>Como fazer stand-up sem graça na assembleia Municipal de Tarrafal</title><content type='html'>&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhoXPsegidIKBfdQ71MSQPnk7bsrMOgE3jAg-tFqQKJ_eIiU0R8kUcyk7JhAcLEKrEuCgdPH9vYxDTgOP9aEDN3X_FOoEAbyiqu6WA5sGIH1E-pyChblp0kqD34V74x09DNg5SGpETmdwQAIBCVpT1tlEOUtzx7v_YTDvI3zg3Yp5T4bX0WiGEbM0xfLak/s960/FB_IMG_1617802322753.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;960&quot; data-original-width=&quot;616&quot; height=&quot;267&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhoXPsegidIKBfdQ71MSQPnk7bsrMOgE3jAg-tFqQKJ_eIiU0R8kUcyk7JhAcLEKrEuCgdPH9vYxDTgOP9aEDN3X_FOoEAbyiqu6WA5sGIH1E-pyChblp0kqD34V74x09DNg5SGpETmdwQAIBCVpT1tlEOUtzx7v_YTDvI3zg3Yp5T4bX0WiGEbM0xfLak/w171-h267/FB_IMG_1617802322753.jpg&quot; width=&quot;171&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;Como antes já tinha escrito
há algum tempo, o&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt; Tarrafal tem aquele charme de &lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;cidade, antes vila,&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt; onde até
as pedras sabem demais&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;, mas são caluda, há demasiado
tempo&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;. Cada beco conhece um segredo, cada praça&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt; e banco bem identificado&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt; tem um palanque &lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;(&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;in&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;)&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;visível e
cada estrada sabe o que é ser prometida, adiada, esquecida, relembrada, e
depois adormecida num &lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;despacho&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt; qualquer.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;Estamos a viver tempos onde a política se faz
como se faz o funaná &lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;talvez até umas sangazuzas
&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;em casamentos: com um passo à frente, dois para o lado e muitos tropeços
que ninguém quer assumir. A diferença é que o funaná é honesto&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt; e sangazuza é uma espécie zanga&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;. Já os
discursos…&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;A verdade é simples: criámos um exército. Não
um com botas e fuzis&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt; com vontade de disparar
o fim da alegria, &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;que esses, coitados, só marcham em desfiles&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;mas um batalhão de comentadores d&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;a rede&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;, repetidores de verdades recicladas, clones
políticos com microfone nos dedos e slogan nos dentes&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt; bem ensaiados e repetidos em algum comité central nos gabinetes
municipais&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;.&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;São os “copistas da verdade paralela”: gente
que repete até acreditar. Mentiras? Só até à segunda-feira. Na terça já são
dogmas.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;Este exército repete que &quot;eles&quot; — a
oposição — são os maus, e &quot;nós&quot; — os novíssimos salvadores de calça
engomada&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;e perfumados com cheiros vindos
da novíssima loja da primark da capital, &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;é que somos os bons. O velho enredo da
telenovela do poder.&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;Entretanto,
as obras?&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjCP9vh6vLJuQzzjVbfdUx5wSsjLXQbFCHMHVholCCzIOsbuJPxdcDIZl7kEtm-dA-YJ3K406MPPGyplKFiuHqojxOaf7iUILECNtmWASUNhzqv0owaW3HYrmZRf-im0hEoW3EJ_cgsQ6bqNJ52FCC1n4UyoRdTo0KnxlPt9APLtsZx8_7abLYnFzmb1vw/s1560/Screenshot_20201119-124358_Netflix.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;720&quot; data-original-width=&quot;1560&quot; height=&quot;148&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjCP9vh6vLJuQzzjVbfdUx5wSsjLXQbFCHMHVholCCzIOsbuJPxdcDIZl7kEtm-dA-YJ3K406MPPGyplKFiuHqojxOaf7iUILECNtmWASUNhzqv0owaW3HYrmZRf-im0hEoW3EJ_cgsQ6bqNJ52FCC1n4UyoRdTo0KnxlPt9APLtsZx8_7abLYnFzmb1vw/s320/Screenshot_20201119-124358_Netflix.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;— A &lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;estádio
de raiz e polidesportivos reabilitados&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt; já tem mais idas e voltas que o Tarrafalense
num campeonato distrital&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt; ou campeonato de takada&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;.&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;— A &lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;rua
pedonal, no futuro terá o seu impacto esperado a Santa Engrácia dos nosso
tempos , esperado há cinco anos&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;? Está em obras há tanto tempo que já devia
pedir bilhete de identidade&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;E claro, enquanto se adiam aumentos salariais
por “falta de verba”, há sempre verba para mais uma viaturazinha com ar
condicionado. Duas, três… Sete mil contos, ainda se ouve a frase mágica: “Foi
tudo dentro da legalidade.” Legalidade, neste contexto, é só o nome simpático
que se dá àquilo que se faz porque pode, mesmo que não se deva.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;Lembro, a título de crónica e não de ofensa,
que o Presidente da &lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;Câmara Municipal, &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;que tem
dias de Sócrates e outros de coach motivacional&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;reapareceu recentemente para largar umas pérolas discursivas com mais
raiva que razão. Está no vídeo. Circula. Ganha views. E é ali, naquele momento,
que percebemos que a raiva também é um plano de comunicação.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;Mas o mais poético&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;se me permitem usar essa palavra num texto sobre política local&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;,&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt; é que ele próprio, no seu primeiro mandato,
prometeu uma auditoria à Câmara. Palavra de honra! Prometeu com a convicção de
quem jura que segunda-feira vai ao ginásio. Nunca mais se ouviu falar da tal
auditoria. Talvez esteja guardada numa gaveta com as medalhas do tempo de
juventude.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;Enquanto isso, as sessões da Assembleia
transformaram-se num misto de novela mexicana e “stand-up” com má dicção. Quem
discorda é acusado de estar “contra o desenvolvimento”&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt; contra o sôr presidente&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;. Como se pensar fosse traição. Como se
questionar fosse crime. Como se o Tarrafal fosse um aquário e nós os peixes
decorativos&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;bonitos,
silenciosos e sempre a girar em círculos.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjej05WaGoszBzFrHh6F62zLO4QAebsYqNIDz10THX76IFGBiaIAl8Oz7lfS5zl5jKEnh9gw8Ks6_0lPvNZaRC5jQWa1ZplAPrUOfGqKjx1N6VJGdkbidhn5-PWDitQGgd4H9ec1X66__-jhfJzUQOKwUYUwHdqHOOeLSusMUggK0VBxMGdbPAq2y_S4Cw/s1560/Screenshot_20201119-124402_Netflix.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;720&quot; data-original-width=&quot;1560&quot; height=&quot;148&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjej05WaGoszBzFrHh6F62zLO4QAebsYqNIDz10THX76IFGBiaIAl8Oz7lfS5zl5jKEnh9gw8Ks6_0lPvNZaRC5jQWa1ZplAPrUOfGqKjx1N6VJGdkbidhn5-PWDitQGgd4H9ec1X66__-jhfJzUQOKwUYUwHdqHOOeLSusMUggK0VBxMGdbPAq2y_S4Cw/s320/Screenshot_20201119-124402_Netflix.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;Sim, senhor Presidente: fui um dos que
reclamou. Reclamo outra vez. E volto a lembrar&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;com o respeito que se deve a qualquer servidor público&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;,&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt; que o discurso de “não há dinheiro” não
combina com viaturas novas, salários gordos para uns e atrasos para outros. E
sobretudo, não combina com arrogância. A arrogância é o perfume dos
incompetentes.&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;E não, isto
não é despeito. É cidadania. O Tarrafal não precisa de muralhas ideológicas,
mas de pontes. Pontes para as zonas esquecidas, para os jovens sem futuro, para
os trabalhadores que já não acreditam em nada.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;E olhe que voltarei ao assunto, com mais
ironia se for preciso, com mais poesia se for justo. Porque amar uma terra não
é bater palmas. É bater o pé. E fazer barulho quando ela está a ser maltratada.&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt; &lt;span lang=&quot;PT&quot;&gt;E fiz no passado e volto a fazer, é a minha maldição e
faça questão que ela seja assim. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nostarrafal.blogspot.com/feeds/4844386523963658351/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nostarrafal.blogspot.com/2025/06/como-fazer-stand-up-sem-graca-na.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default/4844386523963658351'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default/4844386523963658351'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nostarrafal.blogspot.com/2025/06/como-fazer-stand-up-sem-graca-na.html' title='Como fazer stand-up sem graça na assembleia Municipal de Tarrafal'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhoXPsegidIKBfdQ71MSQPnk7bsrMOgE3jAg-tFqQKJ_eIiU0R8kUcyk7JhAcLEKrEuCgdPH9vYxDTgOP9aEDN3X_FOoEAbyiqu6WA5sGIH1E-pyChblp0kqD34V74x09DNg5SGpETmdwQAIBCVpT1tlEOUtzx7v_YTDvI3zg3Yp5T4bX0WiGEbM0xfLak/s72-w171-h267-c/FB_IMG_1617802322753.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8871997737847741209.post-4036008420800257686</id><published>2025-06-27T10:04:00.000-07:00</published><updated>2025-06-27T10:04:56.416-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Conto"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mário Loff"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="porto"/><title type='text'>As Últimas Vozes do Porto</title><content type='html'>&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEipEIic0vV0NhVJt97vwghXBgq9dVrhg1nvm87ykgg0hakdJgWLt8OIaKcCbrvL7oJGLwBjVNmEDgt03JnISXZGJ51GTr1jny7ybg711msuoexyH4HQR7uIVrymuUTiRBcgNNfCGTLDBzJmKeYHoCI9iZCWMzfE9T-taWbuPxMPL1v8aXSRbXeH2KOs-pQ/s4128/20210529_103436.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;2322&quot; data-original-width=&quot;4128&quot; height=&quot;239&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEipEIic0vV0NhVJt97vwghXBgq9dVrhg1nvm87ykgg0hakdJgWLt8OIaKcCbrvL7oJGLwBjVNmEDgt03JnISXZGJ51GTr1jny7ybg711msuoexyH4HQR7uIVrymuUTiRBcgNNfCGTLDBzJmKeYHoCI9iZCWMzfE9T-taWbuPxMPL1v8aXSRbXeH2KOs-pQ/w376-h239/20210529_103436.jpg&quot; width=&quot;376&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p data-end=&quot;1114&quot; data-start=&quot;861&quot;&gt;&lt;/p&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Era madrugada no Porto, e a cidade respirava como um animal cansado.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Os becos de granito, molhados da última chuva, guardavam segredos sussurrados entre paredes sujas de musgo. Havia no ar um cheiro acre, de velhas promessas quebradas — e de sangue.&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p data-end=&quot;1269&quot; data-start=&quot;1116&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;As pontes sobre o Douro eram cicatrizes abertas. A Ribeira dormia, mas não sonhava. No topo da Sé, as gárgulas pareciam cochichar conspirações antigas.&lt;/p&gt;
&lt;p data-end=&quot;1487&quot; data-start=&quot;1271&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;O narrador — um homem que já não tinha nome — caminhava pelas ruas, vendo tudo com olhos de quem sabe demais. Observava os prédios com varandas de ferro forjado, os azulejos partidos como dentes de um velho doente.&lt;/p&gt;
&lt;p data-end=&quot;1516&quot; data-start=&quot;1489&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Escutava a cidade chorar:&lt;/p&gt;
&lt;blockquote data-end=&quot;1662&quot; data-start=&quot;1518&quot;&gt;
&lt;p data-end=&quot;1662&quot; data-start=&quot;1520&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;“Estou cansada. Meus filhos matam por moedas. Meus velhos morrem sozinhos. Os amantes não se tocam mais. As igrejas estão cheias de silêncio.”&lt;/p&gt;
&lt;/blockquote&gt;
&lt;p data-end=&quot;1769&quot; data-start=&quot;1664&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ele via os grafites nos muros: &lt;em data-end=&quot;1734&quot; data-start=&quot;1695&quot;&gt;&quot;acorda&quot;, &quot;somos poucos&quot;, &quot;falta pão&quot;&lt;/em&gt;. As letras eram feridas abertas.&lt;/p&gt;
&lt;p data-end=&quot;1894&quot; data-start=&quot;1771&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;No Mercado do Bolhão, fechado àquela hora, pairava o cheiro de frutas podres e sangue de peixe. Tudo misturado. Um aviso.&lt;/p&gt;
&lt;p data-end=&quot;1984&quot; data-start=&quot;1896&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Perto do rio, um mendigo acendia um cigarro com mãos trêmulas, repetindo em voz baixa:&lt;/p&gt;
&lt;blockquote data-end=&quot;2012&quot; data-start=&quot;1986&quot;&gt;
&lt;p data-end=&quot;2012&quot; data-start=&quot;1988&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;— Vem aí o fim. O fim.&lt;/p&gt;
&lt;/blockquote&gt;
&lt;p data-end=&quot;2059&quot; data-start=&quot;2014&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;O narrador se ajoelhou diante dele e pediu:&lt;/p&gt;
&lt;blockquote data-end=&quot;2084&quot; data-start=&quot;2061&quot;&gt;
&lt;p data-end=&quot;2084&quot; data-start=&quot;2063&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;— Diz-me como será.&lt;/p&gt;
&lt;/blockquote&gt;
&lt;p data-end=&quot;2129&quot; data-start=&quot;2086&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;O velho cuspiu no chão e falou sem olhar:&lt;/p&gt;
&lt;blockquote data-end=&quot;2306&quot; data-start=&quot;2131&quot;&gt;
&lt;p data-end=&quot;2306&quot; data-start=&quot;2133&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;— Vai acabar assim como começou. Devagar. Depois de mil avisos. Vai arder em promessas quebradas. Vai apodrecer com discursos bonitos. Vai morrer sufocada no próprio lixo.&lt;/p&gt;
&lt;/blockquote&gt;
&lt;blockquote data-end=&quot;2332&quot; data-start=&quot;2308&quot;&gt;
&lt;p data-end=&quot;2332&quot; data-start=&quot;2310&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Mas do outro lado...&lt;/p&gt;
&lt;/blockquote&gt;
&lt;p data-end=&quot;2354&quot; data-start=&quot;2334&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;O homem silenciou.&lt;/p&gt;
&lt;blockquote data-end=&quot;2399&quot; data-start=&quot;2356&quot;&gt;
&lt;p data-end=&quot;2399&quot; data-start=&quot;2358&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;— Do outro lado? — insistiu o narrador.&lt;/p&gt;
&lt;/blockquote&gt;
&lt;blockquote data-end=&quot;2529&quot; data-start=&quot;2401&quot;&gt;
&lt;p data-end=&quot;2529&quot; data-start=&quot;2403&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;— Há uma cidade nova. Feita de gente que se ama. Sem grades. Sem fome. Sem mentira. Mas só quem morrer de si mesmo chega lá.&lt;/p&gt;
&lt;/blockquote&gt;
&lt;p data-end=&quot;2551&quot; data-start=&quot;2531&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;O narrador chorou.&lt;/p&gt;
&lt;p data-end=&quot;2613&quot; data-start=&quot;2553&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;As gaivotas gritavam no escuro como profetas desordenados.&lt;/p&gt;
&lt;p data-end=&quot;2706&quot; data-start=&quot;2615&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Nas torres das igrejas, os sinos batiam as horas sem saber se avisavam o fim ou o começo.&lt;/p&gt;
&lt;p data-end=&quot;2774&quot; data-start=&quot;2708&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;E o narrador se levantou, secou as lágrimas e continuou a andar.&lt;/p&gt;
&lt;p data-end=&quot;2817&quot; data-start=&quot;2776&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Porque a cidade não ia acordar sozinha.&lt;/p&gt;&lt;p data-end=&quot;2817&quot; data-start=&quot;2776&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;II&lt;/p&gt;&lt;p data-end=&quot;2817&quot; data-start=&quot;2776&quot;&gt;&lt;/p&gt;&lt;p data-end=&quot;402&quot; data-start=&quot;250&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;O narrador desceu até a marginal, onde o rio corria como um veneno lento. A água refletia as luzes dos postes, transformando-as em serpentes líquidas.&lt;/p&gt;
&lt;p data-end=&quot;582&quot; data-start=&quot;404&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;No cais, encontrou um grupo reunido em torno de uma fogueira improvisada. Homens e mulheres de rostos cavados, vestidos em farrapos, segurando garrafas como relíquias sagradas.&lt;/p&gt;
&lt;p data-end=&quot;635&quot; data-start=&quot;584&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Um deles falava alto — a voz rouca, mas convicta:&lt;/p&gt;
&lt;blockquote data-end=&quot;788&quot; data-start=&quot;637&quot;&gt;
&lt;p data-end=&quot;788&quot; data-start=&quot;639&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;— Isto aqui é Sodoma! Lisboa come o que sobra do Porto, e o Porto come os filhos dele mesmo! Vendemos a alma por um subsídio, matamos por migalhas!&lt;/p&gt;
&lt;/blockquote&gt;
&lt;p data-end=&quot;832&quot; data-start=&quot;790&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;O fogo iluminava seus olhos como brasas.&lt;/p&gt;
&lt;blockquote data-end=&quot;963&quot; data-start=&quot;834&quot;&gt;
&lt;p data-end=&quot;963&quot; data-start=&quot;836&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;— Ou vocês acham que alguém nos vem salvar? Quem? O governo? A Igreja? A Europa? Eles contam o nosso fim em tabelas do Excel!&lt;/p&gt;
&lt;/blockquote&gt;
&lt;p data-end=&quot;1013&quot; data-start=&quot;965&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Um dos ouvintes tentou rir, mas tossiu sangue.&lt;/p&gt;
&lt;p data-end=&quot;1096&quot; data-start=&quot;1015&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;O narrador avançou devagar. Sentiu o calor do fogo. O orador virou-se para ele:&lt;/p&gt;
&lt;blockquote data-end=&quot;1143&quot; data-start=&quot;1098&quot;&gt;
&lt;p data-end=&quot;1143&quot; data-start=&quot;1100&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;— Tu aí! Vê alguma salvação nesta cidade?&lt;/p&gt;
&lt;/blockquote&gt;
&lt;p data-end=&quot;1230&quot; data-start=&quot;1145&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;O narrador respirou fundo. Olhou para as chamas, que tremiam como almas condenadas.&lt;/p&gt;
&lt;blockquote data-end=&quot;1308&quot; data-start=&quot;1232&quot;&gt;
&lt;p data-end=&quot;1308&quot; data-start=&quot;1234&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;— Vejo morte, mas também parto. Vejo podridão, mas adubo para algo novo.&lt;/p&gt;
&lt;/blockquote&gt;
&lt;p data-end=&quot;1355&quot; data-start=&quot;1310&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;O grupo silenciou. O orador cuspiu no chão.&lt;/p&gt;
&lt;blockquote data-end=&quot;1402&quot; data-start=&quot;1357&quot;&gt;
&lt;p data-end=&quot;1402&quot; data-start=&quot;1359&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;— Poeta, és? Vai rimar para os políticos!&lt;/p&gt;
&lt;/blockquote&gt;
&lt;blockquote data-end=&quot;1463&quot; data-start=&quot;1404&quot;&gt;
&lt;p data-end=&quot;1463&quot; data-start=&quot;1406&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;— Não. — disse o narrador — Eu vim ouvir. Vim aprender.&lt;/p&gt;
&lt;/blockquote&gt;
&lt;p data-end=&quot;1528&quot; data-start=&quot;1465&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;O orador sentou-se, cansado de si mesmo. A fogueira estalava.&lt;/p&gt;
&lt;blockquote data-end=&quot;1733&quot; data-start=&quot;1530&quot;&gt;
&lt;p data-end=&quot;1733&quot; data-start=&quot;1532&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;— Então ouve, poeta. Nós somos os profetas deste abismo. E a profecia é esta: tudo vai ruir. Os prédios vão cair. As pontes vão afundar. A água vai envenenar os peixes. E o último a sair apaga a luz.&lt;/p&gt;
&lt;/blockquote&gt;
&lt;p data-end=&quot;1764&quot; data-start=&quot;1735&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;O narrador fechou os olhos.&lt;/p&gt;
&lt;blockquote data-end=&quot;1803&quot; data-start=&quot;1766&quot;&gt;
&lt;p data-end=&quot;1803&quot; data-start=&quot;1768&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;— E depois? — perguntou baixinho.&lt;/p&gt;
&lt;/blockquote&gt;
&lt;p data-end=&quot;1825&quot; data-start=&quot;1805&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ninguém respondeu.&lt;/p&gt;
&lt;p data-end=&quot;1859&quot; data-start=&quot;1827&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ele ouviu apenas o som do rio.&lt;/p&gt;
&lt;p data-end=&quot;1933&quot; data-start=&quot;1861&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Mas em algum lugar, muito longe, pareceu-lhe ouvir uma criança cantar.&lt;/p&gt;
&lt;p data-end=&quot;2020&quot; data-start=&quot;1935&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Uma voz pura, impossível, como se a cidade ainda guardasse um futuro em seu ventre.&lt;/p&gt;
&lt;p data-end=&quot;2077&quot; data-start=&quot;2022&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;E o narrador se levantou. Limpou a poeira das calças.&lt;/p&gt;
&lt;blockquote data-end=&quot;2100&quot; data-start=&quot;2079&quot;&gt;
&lt;p data-end=&quot;2100&quot; data-start=&quot;2081&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;— Vou procurá-la.&lt;/p&gt;
&lt;/blockquote&gt;
&lt;p data-end=&quot;2129&quot; data-start=&quot;2102&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;O orador ergueu o queixo.&lt;/p&gt;
&lt;blockquote data-end=&quot;2152&quot; data-start=&quot;2131&quot;&gt;
&lt;p data-end=&quot;2152&quot; data-start=&quot;2133&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;— Procurar o quê?&lt;/p&gt;
&lt;/blockquote&gt;
&lt;blockquote data-end=&quot;2183&quot; data-start=&quot;2154&quot;&gt;
&lt;p data-end=&quot;2183&quot; data-start=&quot;2156&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;— Essa voz. Essa criança.&lt;/p&gt;
&lt;/blockquote&gt;
&lt;p data-end=&quot;2235&quot; data-start=&quot;2185&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Os outros riram. Mas o narrador já não os ouvia.&lt;/p&gt;
&lt;p data-end=&quot;2313&quot; data-start=&quot;2237&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Virou as costas para a fogueira e caminhou para o coração escuro do Porto.&lt;/p&gt;
&lt;p data-end=&quot;2397&quot; data-start=&quot;2315&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;As pedras frias pareciam vibrar sob seus pés como um coração cansado — mas vivo.&lt;/p&gt;
&lt;p data-end=&quot;2417&quot; data-start=&quot;2399&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;E ele continuou.&lt;/p&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;III&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p data-end=&quot;100&quot; data-start=&quot;29&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;O narrador atravessou o centro da cidade como quem atravessa o tempo.&lt;/p&gt;&lt;p data-end=&quot;285&quot; data-start=&quot;102&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Passou pela Rua das Flores, onde flores não nasciam mais. Viu turistas bêbados tropeçando sobre moradores de rua invisíveis. Viu fachadas restauradas como máscaras num rosto doente.&lt;/p&gt;&lt;p data-end=&quot;332&quot; data-start=&quot;287&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;A cada passo, sentia o Porto falar consigo:&lt;/p&gt;&lt;blockquote data-end=&quot;388&quot; data-start=&quot;334&quot;&gt;
&lt;p data-end=&quot;388&quot; data-start=&quot;336&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;— Eu era orgulho. Sou miséria pintada de cor viva.&lt;/p&gt;
&lt;/blockquote&gt;&lt;p data-end=&quot;492&quot; data-start=&quot;390&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ele apertou o passo. Procurava a voz. A voz de criança que tinha ouvido — ou sonhado — junto ao rio.&lt;/p&gt;&lt;p data-end=&quot;603&quot; data-start=&quot;494&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Na Batalha, encontrou velhas prostitutas reunidas como aves molhadas. Uma cantava fado entre dentes podres.&lt;/p&gt;&lt;blockquote data-end=&quot;650&quot; data-start=&quot;605&quot;&gt;
&lt;p data-end=&quot;650&quot; data-start=&quot;607&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;— Já viste criança por aqui? — perguntou.&lt;/p&gt;
&lt;/blockquote&gt;&lt;p data-end=&quot;702&quot; data-start=&quot;652&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Elas riram sem alegria. Uma fez o sinal da cruz.&lt;/p&gt;&lt;blockquote data-end=&quot;790&quot; data-start=&quot;704&quot;&gt;
&lt;p data-end=&quot;790&quot; data-start=&quot;706&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;— Crianças? Foram levadas. Vendidas ou mortas de fome. Vai procurar noutra cidade.&lt;/p&gt;
&lt;/blockquote&gt;&lt;p data-end=&quot;807&quot; data-start=&quot;792&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ele insistiu:&lt;/p&gt;&lt;blockquote data-end=&quot;831&quot; data-start=&quot;809&quot;&gt;
&lt;p data-end=&quot;831&quot; data-start=&quot;811&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;— Mas eu ouvi uma.&lt;/p&gt;
&lt;/blockquote&gt;&lt;blockquote data-end=&quot;879&quot; data-start=&quot;833&quot;&gt;
&lt;p data-end=&quot;879&quot; data-start=&quot;835&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;— Tu ouviste o diabo a rir. Vai-te embora.&lt;/p&gt;
&lt;/blockquote&gt;&lt;p data-end=&quot;917&quot; data-start=&quot;881&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ele deixou algumas moedas. Seguiu.&lt;/p&gt;&lt;p data-end=&quot;1043&quot; data-start=&quot;919&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Na Rua de Santa Catarina, tudo era vitrines e mendigos. Passou ao lado de um cartaz dizendo &lt;em data-end=&quot;1040&quot; data-start=&quot;1011&quot;&gt;&quot;Porto: Capital da Cultura&quot;&lt;/em&gt;.&lt;/p&gt;&lt;p data-end=&quot;1088&quot; data-start=&quot;1045&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Cuspiram-lhe nos sapatos. Ele não reagiu.&lt;/p&gt;&lt;p data-end=&quot;1199&quot; data-start=&quot;1090&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;O narrador caminhava como quem sangra por dentro. Mas não parava. Porque ouvira algo puro. Algo impossível.&lt;/p&gt;&lt;p data-end=&quot;1305&quot; data-start=&quot;1201&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;E mesmo quando os pés doíam, mesmo quando o coração se enchia de desespero, ele repetia para si mesmo:&lt;/p&gt;&lt;p data-end=&quot;2817&quot; data-start=&quot;2776&quot;&gt;
















&lt;/p&gt;&lt;blockquote data-end=&quot;1338&quot; data-start=&quot;1307&quot;&gt;
&lt;p data-end=&quot;1338&quot; data-start=&quot;1309&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;— Eu ouvi. Eu sei que ouvi.&lt;/p&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;IV&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p data-end=&quot;1478&quot; data-start=&quot;1371&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Quando chegou à Sé, já era madrugada tardia. O vento varria as escadas, gemendo como um velho exorcizado.&lt;/p&gt;&lt;p data-end=&quot;1526&quot; data-start=&quot;1480&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ele subiu os degraus um a um, arrastando-se.&lt;/p&gt;&lt;p data-end=&quot;1545&quot; data-start=&quot;1528&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;No topo, parou.&lt;/p&gt;&lt;p data-end=&quot;1608&quot; data-start=&quot;1547&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;E lá, em frente ao portal negro e maciço, estava a criança.&lt;/p&gt;&lt;p data-end=&quot;1680&quot; data-start=&quot;1610&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Pequena, magra, suja de lama. Tinha os olhos grandes como promessas.&lt;/p&gt;&lt;p data-end=&quot;1741&quot; data-start=&quot;1682&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ela cantava. Baixinho. Uma melodia sem letra, sem língua.&lt;/p&gt;&lt;p data-end=&quot;1806&quot; data-start=&quot;1743&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;O narrador caiu de joelhos. Chorou com o rosto entre as mãos.&lt;/p&gt;&lt;blockquote data-end=&quot;1822&quot; data-start=&quot;1808&quot;&gt;
&lt;p data-end=&quot;1822&quot; data-start=&quot;1810&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;— És real?&lt;/p&gt;
&lt;/blockquote&gt;&lt;p data-end=&quot;1895&quot; data-start=&quot;1824&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;A criança calou-se. Aproximou-se. Encostou-lhe a mão gelada no rosto.&lt;/p&gt;&lt;blockquote data-end=&quot;1935&quot; data-start=&quot;1897&quot;&gt;
&lt;p data-end=&quot;1935&quot; data-start=&quot;1899&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;— Por que cantas? — sussurrou ele.&lt;/p&gt;
&lt;/blockquote&gt;&lt;p data-end=&quot;1973&quot; data-start=&quot;1937&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ela respondeu sem mexer os lábios:&lt;/p&gt;&lt;blockquote data-end=&quot;2017&quot; data-start=&quot;1975&quot;&gt;
&lt;p data-end=&quot;2017&quot; data-start=&quot;1977&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;— Para lembrar que ainda posso nascer.&lt;/p&gt;
&lt;/blockquote&gt;&lt;blockquote data-end=&quot;2056&quot; data-start=&quot;2019&quot;&gt;
&lt;p data-end=&quot;2056&quot; data-start=&quot;2021&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;— Nascer onde? Numa cidade morta?&lt;/p&gt;
&lt;/blockquote&gt;&lt;p data-end=&quot;2115&quot; data-start=&quot;2058&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ela sorriu. Um sorriso tão antigo quanto a pedra da Sé.&lt;/p&gt;&lt;blockquote data-end=&quot;2138&quot; data-start=&quot;2117&quot;&gt;
&lt;p data-end=&quot;2138&quot; data-start=&quot;2119&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;— Num homem vivo.&lt;/p&gt;
&lt;/blockquote&gt;&lt;p data-end=&quot;2183&quot; data-start=&quot;2140&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ele entendeu. Num clarão de dor e beleza.&lt;/p&gt;&lt;p data-end=&quot;2309&quot; data-start=&quot;2185&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Sentiu o corpo queimar por dentro, como se todos os pecados da cidade pesassem nele. As traições, as mortes, os silêncios.&lt;/p&gt;&lt;p data-end=&quot;2379&quot; data-start=&quot;2311&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Gritou. Um grito que ecoou pelas pedras, pelos telhados, pelo rio.&lt;/p&gt;&lt;p data-end=&quot;2420&quot; data-start=&quot;2381&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;As gaivotas levantaram voo em pânico.&lt;/p&gt;&lt;p data-end=&quot;2480&quot; data-start=&quot;2422&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;As pessoas nas ruas se encolheram, cruzaram-se, rezaram.&lt;/p&gt;&lt;p data-end=&quot;2526&quot; data-start=&quot;2482&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;E quando o silêncio voltou, ele estava só.&lt;/p&gt;&lt;p data-end=&quot;2553&quot; data-start=&quot;2528&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;A criança tinha sumido.&lt;/p&gt;&lt;p data-end=&quot;2628&quot; data-start=&quot;2555&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Mas em seu peito havia algo novo. Uma chama. Pequena, frágil, mas viva.&lt;/p&gt;&lt;p data-end=&quot;2660&quot; data-start=&quot;2630&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Levantou-se. Respirou fundo.&lt;/p&gt;&lt;blockquote data-end=&quot;2695&quot; data-start=&quot;2662&quot;&gt;
&lt;p data-end=&quot;2695&quot; data-start=&quot;2664&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;— Porto. Ainda tens salvação.&lt;/p&gt;
&lt;/blockquote&gt;&lt;p data-end=&quot;2729&quot; data-start=&quot;2697&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;E começou a descer as escadas.&lt;/p&gt;&lt;p data-end=&quot;2791&quot; data-start=&quot;2731&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Atrás dele, muito longe, os sinos tocaram. Não um réquiem.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;


























&lt;/p&gt;&lt;p data-end=&quot;2813&quot; data-start=&quot;2793&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Mas um nascimento.&lt;/p&gt;&lt;p data-end=&quot;2813&quot; data-start=&quot;2793&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p data-end=&quot;2813&quot; data-start=&quot;2793&quot;&gt;Mário Loff&lt;/p&gt;&lt;p data-end=&quot;2813&quot; data-start=&quot;2793&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p data-end=&quot;2813&quot; data-start=&quot;2793&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiqe8eyAqLCzgzwsRw_dgQqYHfRn7kqQ91AuFK5tvhKuv5fRkUw3380-8w5wNFlaDMkDhrFqZBk6xkjnL9iTTC5wBMPsFkAZCvlPsYJ7VwHKvdxkcm4LWgFbRQlZNUXY_HkQ4YzMQxdBjOGAlvhWokf8WGeHe2HfSVHmr9ot3R5GFCmUO7aYzb3QLhbjVE/s4128/20210606_105610.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;2322&quot; data-original-width=&quot;4128&quot; height=&quot;221&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiqe8eyAqLCzgzwsRw_dgQqYHfRn7kqQ91AuFK5tvhKuv5fRkUw3380-8w5wNFlaDMkDhrFqZBk6xkjnL9iTTC5wBMPsFkAZCvlPsYJ7VwHKvdxkcm4LWgFbRQlZNUXY_HkQ4YzMQxdBjOGAlvhWokf8WGeHe2HfSVHmr9ot3R5GFCmUO7aYzb3QLhbjVE/w393-h221/20210606_105610.jpg&quot; width=&quot;393&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;p data-end=&quot;2813&quot; data-start=&quot;2793&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nostarrafal.blogspot.com/feeds/4036008420800257686/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nostarrafal.blogspot.com/2025/06/as-ultimas-vozes-do-porto.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default/4036008420800257686'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default/4036008420800257686'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nostarrafal.blogspot.com/2025/06/as-ultimas-vozes-do-porto.html' title='As Últimas Vozes do Porto'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEipEIic0vV0NhVJt97vwghXBgq9dVrhg1nvm87ykgg0hakdJgWLt8OIaKcCbrvL7oJGLwBjVNmEDgt03JnISXZGJ51GTr1jny7ybg711msuoexyH4HQR7uIVrymuUTiRBcgNNfCGTLDBzJmKeYHoCI9iZCWMzfE9T-taWbuPxMPL1v8aXSRbXeH2KOs-pQ/s72-w376-h239-c/20210529_103436.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8871997737847741209.post-7616238174635156518</id><published>2025-06-24T08:47:00.000-07:00</published><updated>2025-06-24T08:47:50.641-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="CMT"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="crônica"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mário Loff"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Tarrafal"/><title type='text'>Com tanto funcionário, o problema é quem trabalha</title><content type='html'>&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #222222; font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif; font-size: 12pt; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi6oiTiuH6QD-497ofygxqqcRECJc8Uha4qohGhGk-MflGF70DzvrljuaerXOT5aU0G05aBUCH0AAbuJhEreuVH1EQ33FLmgZXIFoue0wuy6VvLQ9hyAkMGImxuK9GGNrjX44D1vwM2CpAboA-6c3spVKHcJCyfU_gn5x9-kwU-ZKXXYisqQYsCx0hbTgc/s4160/20210523_094008.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1920&quot; data-original-width=&quot;4160&quot; height=&quot;163&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi6oiTiuH6QD-497ofygxqqcRECJc8Uha4qohGhGk-MflGF70DzvrljuaerXOT5aU0G05aBUCH0AAbuJhEreuVH1EQ33FLmgZXIFoue0wuy6VvLQ9hyAkMGImxuK9GGNrjX44D1vwM2CpAboA-6c3spVKHcJCyfU_gn5x9-kwU-ZKXXYisqQYsCx0hbTgc/w353-h163/20210523_094008.jpg&quot; width=&quot;353&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #222222; font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif; font-size: 12pt; text-align: justify;&quot;&gt;Um município com 16 mil almas e 800 funcionários não é uma cidade. É um palco.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;background-color: white; color: #222222; font-family: Aptos, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 24px; margin: 0cm 0cm 8pt; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif;&quot;&gt;E um povo inteiro, sem saber, faz figuração num teatro de subvenções, salários congelados e promessas que chegam sempre com a próxima eleição.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;background-color: white; color: #222222; font-family: Aptos, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 24px; margin: 0cm 0cm 8pt; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif;&quot;&gt;Na Câmara Municipal do Tarrafal, não se governa&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif;&quot;&gt;,&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif;&quot;&gt;distribui-se silêncio com crachás, salário mínimo abaixo do mínimo e contratos que duram o tempo que dura o favor. É uma espécie de programa alimentar disfarçado de administração pública. Uma bolsa família&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;span lang=&quot;PT&quot;&gt;(Brasil)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif;&quot;&gt;&amp;nbsp;que se veste de farda azul e bate ponto. Não por missão, mas por medo. Medo de dizer que não. Medo de não dizer sim.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;background-color: white; color: #222222; font-family: Aptos, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 24px; margin: 0cm 0cm 8pt; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif;&quot;&gt;Enquanto isso, os jovens&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif;&quot;&gt;,&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif;&quot;&gt;os que ainda sonham com dignidade&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif;&quot;&gt;,&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif;&quot;&gt;fazem fila no aeroporto. Partem. Fogem. Escapam de uma cidade que cresce só em folha de pagamento. Partem como quem arranca uma raiz e a lança ao mar. Em troca de quê? Em troca de qualquer coisa mais parecida com futuro.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;background-color: white; color: #222222; font-family: Aptos, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 24px; margin: 0cm 0cm 8pt; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif;&quot;&gt;É um fenómeno curioso: todos os outros municípios do país&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif;&quot;&gt;,&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif;&quot;&gt;&amp;nbsp;mesmo os que ainda tropeçam&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif;&quot;&gt;,&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif;&quot;&gt;já implementaram&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif;&quot;&gt;&amp;nbsp;ou estão no processo de implementar&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif;&quot;&gt;&amp;nbsp;o PCFR, reajustaram o salário mínimo, fizeram contas à vida e tentaram pôr ordem na casa. Mas Tarrafal não. Tarrafal faz diferente. Não corrige injustiças, cria mais cargos. Não valoriza carreiras, valoriza lealdades. Não organiza a função pública&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif;&quot;&gt;,&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif;&quot;&gt;abarrota-a.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;background-color: white; color: #222222; font-family: Aptos, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 24px; margin: 0cm 0cm 8pt; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif;&quot;&gt;E ainda assim, ou talvez por isso mesmo, o presidente é aclamado como um herói do povo. Um grande homem. Um humilde. Um salvador.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;background-color: white; color: #222222; font-family: Aptos, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 24px; margin: 0cm 0cm 8pt; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif;&quot;&gt;Mas humildade, meus amigos, não é sorrir muito nas inaugurações. Humildade é pagar o justo. É formar quem trabalha. É governar sem vanglória. É sentar com os invisíveis&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif;&quot;&gt;,&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif;&quot;&gt;os precários, os sem voz, os que limpam o chão do poder sem nunca subir ao segundo andar.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;background-color: white; color: #222222; font-family: Aptos, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 24px; margin: 0cm 0cm 8pt; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif;&quot;&gt;No Tarrafal de hoje, ser crítico é ser inimigo. Questionar virou ofensa. Esperar mais virou traição. E o povo&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif;&quot;&gt;,&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif;&quot;&gt;exausto, empurrado para o costume, moldado pela necessidade&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif;&quot;&gt;,&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif;&quot;&gt;aceita a precariedade como se fosse destino. Mas não é. Nunca foi.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;background-color: white; color: #222222; font-family: Aptos, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 24px; margin: 0cm 0cm 8pt; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif;&quot;&gt;Tarrafal merece mais. Muito mais do que empregos fictícios que compram silêncio. Mais do que líderes que confundem populismo com política, favoritismo com fidelidade. Merece uma câmara que se pareça com o povo e não com o partido. Uma máquina pública que não se alimenta da pobreza para se perpetuar. Uma gestão que trate o orçamento como ferramenta de mudança&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif;&quot;&gt;,&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif;&quot;&gt;e não como herança de campanha.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;background-color: white; color: #222222; font-family: Aptos, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 24px; margin: 0cm 0cm 8pt; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif;&quot;&gt;Se tivéssemos investido os 800 milhões de escudos de 2024&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif;&quot;&gt;em coisas mais prioritárias&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif;&quot;&gt;, talvez hoje o município não exportasse gente, mas exportasse ideias. Talvez não construíssemos apenas folhas de excel, mas dignidade em alvenaria.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;background-color: white; color: #222222; font-family: Aptos, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 24px; margin: 0cm 0cm 8pt; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif;&quot;&gt;Governar é escolher. E quem governa por aplauso escolhe o barulho à verdade. Mas quem escolhe a verdade, sabe: mais vale um voto consciente do que mil palmas sem consciência.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;background-color: white; color: #222222; font-family: Aptos, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 24px; margin: 0cm 0cm 8pt; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif;&quot;&gt;É tempo de recomeçar. Com coragem, com educação, com memória.&lt;br /&gt;Porque há dias em que amar a terra é dizer-lhe a verdade.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #888888; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: small;&quot;&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Aptos, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 24px; margin: 0cm 0cm 8pt; text-align: justify;&quot;&gt;&amp;nbsp;Mário Loff&lt;/p&gt;&lt;/span&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nostarrafal.blogspot.com/feeds/7616238174635156518/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nostarrafal.blogspot.com/2025/06/com-tanto-funcionario-o-problema-e-quem.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default/7616238174635156518'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default/7616238174635156518'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nostarrafal.blogspot.com/2025/06/com-tanto-funcionario-o-problema-e-quem.html' title='Com tanto funcionário, o problema é quem trabalha'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi6oiTiuH6QD-497ofygxqqcRECJc8Uha4qohGhGk-MflGF70DzvrljuaerXOT5aU0G05aBUCH0AAbuJhEreuVH1EQ33FLmgZXIFoue0wuy6VvLQ9hyAkMGImxuK9GGNrjX44D1vwM2CpAboA-6c3spVKHcJCyfU_gn5x9-kwU-ZKXXYisqQYsCx0hbTgc/s72-w353-h163-c/20210523_094008.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8871997737847741209.post-7175244150355634500</id><published>2025-06-14T09:08:00.000-07:00</published><updated>2025-06-14T09:08:16.364-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="crônica"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mário Loff"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Nova viatura Municipal"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Presidente da Câmara Municipal"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Tarrafal"/><title type='text'>O evangelho segundo TUACAR</title><content type='html'>&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgvqr8GoDbNLqR8r0us9O-w4rkjSLRSh5ToGl-_Hkg-9RkfF6ZDxim99gOjnIoS8Gy8hodQrg_W1pSoh57QFj2idkFulFspW4i-utMkPdeqLJFf66s3rCt5Aq9eTBB409xbpgmMRYe0GaQah3C4P_wVV24bT83N4ho0p31UHiBpRhNS5ybojaXsuLGkRdk/s720/original_5bf55210-9f89-4f55-8a1c-eea066964eb8_FB_IMG_1614200772372~2.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;480&quot; data-original-width=&quot;720&quot; height=&quot;213&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgvqr8GoDbNLqR8r0us9O-w4rkjSLRSh5ToGl-_Hkg-9RkfF6ZDxim99gOjnIoS8Gy8hodQrg_W1pSoh57QFj2idkFulFspW4i-utMkPdeqLJFf66s3rCt5Aq9eTBB409xbpgmMRYe0GaQah3C4P_wVV24bT83N4ho0p31UHiBpRhNS5ybojaXsuLGkRdk/s320/original_5bf55210-9f89-4f55-8a1c-eea066964eb8_FB_IMG_1614200772372~2.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 24px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: xx-small;&quot;&gt;Mário Loff&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 24px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: xx-small;&quot;&gt;Ô KÔROSIVO LÔKÔ&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;br /&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;Neste preciso instante&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;não amanhã, nem ontem, mas agora, neste segundo amargo e simultaneamente
absurdo&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;todo
tarrafalense que respira sente, mesmo que não diga, que está a ser feito de
trouxa. Ou pior: que já foi. E que agora finge não saber.&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;Recuemos a 2020, ano fatídico e promissor.
Entra a nova equipa camarária, cheios de energia e boas intenções, presos&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;literalmente&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;à questão da viatura presidencial&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt; pouco
tempo depois&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;. Não havia carro para o homem. E, como bons cristãos tropicais, em vez
de resolver o problema com a lógica elementar de quem gere um município e não
uma paróquia, optaram por invocar a santidade do improviso. O novo presidente
passou a usar, com muito orgulho e alguma encenação, uma viatura branca, de
caixa aberta, do pelouro da Coesão Social. Uma pickup missionária,
praticamente. Um veículo que transportava, antes de mais nada, uma ideia: a
ideia de que um presidente deve ser humilde, quase pobre, quase mártir.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;E assim se instituiu uma nova catequese
municipal. A liturgia do &quot;não precisamos de luxo&quot;, onde o carro não
era símbolo de serviço, mas de sacrifício. O presidente, afinal, não era mais
um gestor. Era um pastor. Um santo sobre rodas. Se estas não caíssem.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;Esqueceram-se, porém, de um pequeno detalhe: a
Câmara não é um mosteiro. Um município precisa de representação, eficácia,
presença. E o presidente não é um figurante de novela bíblica, é a face
política de uma máquina pública. Mas não. Institucionalizou-se o humildismo
bacoco, a estética do faz-de-conta, o marketing da pobreza voluntária.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;Avancemos quatro anos. Surge o comunicado
solene, que ninguém sabe se vem do presidente enquanto indivíduo ou enquanto
instituição&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;, mas, a cada comunicado,
outros muito pouco profissional, tem animado os seus seguidores que se recusam
a contrair, mesmo notando o absurdo reinante, &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;porque tudo no Tarrafal é
tão simbiótico que já não se distingue o público do privado, o camarário do
pessoal.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;&quot;Caros Munícipes Tarrafalenses, quero
informar-vos por esta via, de que a Câmara Municipal do Tarrafal, no quadro da
parceria com a TUACAR, negociou uma viatura no valor total de 3.500 contos para
a necessária dignidade do seu Presidente.&quot;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;Aleluia! Quatro anos depois, a dignidade
apareceu&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;na forma de
uma viatura preta, marca “JAC”, comprada (ou será oferecida? cedida? doada?
benzida?) pela TUACAR, parceira do município. A viatura antiga, aquela da
Coesão Social, era, afinal, um embaraço funcional. Aleluia, de novo!&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;Mas o que intriga, e muito, é a novela
paralela que corre nos bastidores, nas oficinas e nas rodas da cidade: a
&quot;recuperação&quot; da velha viatura presidencial, com mais de 12 anos de
fidelidade cega. Foi retirada da sua sepultura mecânica, ressuscitada a muito
custo, e exposta como símbolo de orgulho nacional, como se fosse uma relíquia
de guerra. &quot;Recuperámos a nossa velhota!&quot; — bradam os convertidos do
populismo manso.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;E nós, pobres tarrafalenses, assistimos a esta
pantomima como se fosse um milagre. Fica a sensação&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;não dita, mas sabida&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;de que
fomos enganados. Todos. Vendidos a uma ética plástica, a um discurso de
humildade conveniente, que afinal encobria o mais puro dos calculismos
políticos.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;A verdade? O populismo desmonta-se sozinho. É
frágil como a tinta que cobre o carro velho. E agora, com a viatura nova a
brilhar sob o sol da parceria, percebe-se que o tempo da encenação passou. Ou
devia ter passado.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;Que fique claro: um presidente de câmara
merece uma viatura digna. Não por vaidade, mas porque o cargo exige mobilidade,
representação, eficiência. Deve sair e entrar com sobriedade e sentido de
Estado. O que não pode é continuar a ser vítima de uma ideologia falsa de
humildade transformada em fetiche político.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;E se há dinheiro para carros, que haja também
para resolver as injustiças salariais dentro da própria câmara. Porque há
trabalhadores que ainda hoje ganham o mínimo legal, esquecidos nos corredores
desde os tempos do MPD, enquanto outros&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;,&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt; mais
recentes, mais bem relacionados&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;,&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt; recebem
muito mais, como se tivessem sido nomeados por decreto divino.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;Por fim, uma nota de etiqueta institucional: o
comunicado deveria ter sido publicado na página oficial da Câmara, e não apenas
nas redes pessoais do presidente. Porque dinheiro público exige transparência,
e o que é da Câmara não é do homem, é da República.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;E sim, um presidente precisa de uma viatura só
para ele. Mas também precisa de um novo condutor. Porque há viagens que exigem
sigilo. E outras que exigem juízo.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiaHlnL1zfvZftEIM0yBQVCeoGjMYxMRg1cE773hITtSk3O8YORcEIjdHped0cTtGsGgThGx_tS0bVjAvJ9_X0I57mjRuKJe1kuUwuXgN3PQSkNJPzgAKndsApzrNAHL5_RAV2p5TBpiK4zG7xzoAVqwBy4VAEBXGIXTcsSm0Cve7MLDqho0nmfBVzKLTc/s375/renault-austral-img4.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;211&quot; data-original-width=&quot;375&quot; height=&quot;180&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiaHlnL1zfvZftEIM0yBQVCeoGjMYxMRg1cE773hITtSk3O8YORcEIjdHped0cTtGsGgThGx_tS0bVjAvJ9_X0I57mjRuKJe1kuUwuXgN3PQSkNJPzgAKndsApzrNAHL5_RAV2p5TBpiK4zG7xzoAVqwBy4VAEBXGIXTcsSm0Cve7MLDqho0nmfBVzKLTc/s320/renault-austral-img4.png&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&amp;nbsp;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nostarrafal.blogspot.com/feeds/7175244150355634500/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nostarrafal.blogspot.com/2025/06/o-evangelho-segundo-tuacar.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default/7175244150355634500'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default/7175244150355634500'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nostarrafal.blogspot.com/2025/06/o-evangelho-segundo-tuacar.html' title='O evangelho segundo TUACAR'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgvqr8GoDbNLqR8r0us9O-w4rkjSLRSh5ToGl-_Hkg-9RkfF6ZDxim99gOjnIoS8Gy8hodQrg_W1pSoh57QFj2idkFulFspW4i-utMkPdeqLJFf66s3rCt5Aq9eTBB409xbpgmMRYe0GaQah3C4P_wVV24bT83N4ho0p31UHiBpRhNS5ybojaXsuLGkRdk/s72-c/original_5bf55210-9f89-4f55-8a1c-eea066964eb8_FB_IMG_1614200772372~2.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8871997737847741209.post-5694401138392943737</id><published>2025-06-11T10:55:00.000-07:00</published><updated>2025-06-11T10:55:41.863-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="crônica"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Idolatriboba"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mario Loff"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Tarafal"/><title type='text'>Tarrafal, a comédia ainda em obras</title><content type='html'>&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;center&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhxvKQeY62sFTGyTHyztOSnutURhVSJ9a3HCVeCA7gksFpgODp6IMx3_yIeFJCMAFIJPHcFwXNbn4bPsoisbc5Doo1nHLHzNO9WwDmlREibszQYMWfpHIP1eMCs1OVTzKSUCml8G5BnbhVdpIPKi2jyT57nObbR9uikdXrPyAbrVeYAtafK6VoNs-FDWSU/s540/FB_IMG_1696618352387.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;540&quot; data-original-width=&quot;540&quot; height=&quot;227&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhxvKQeY62sFTGyTHyztOSnutURhVSJ9a3HCVeCA7gksFpgODp6IMx3_yIeFJCMAFIJPHcFwXNbn4bPsoisbc5Doo1nHLHzNO9WwDmlREibszQYMWfpHIP1eMCs1OVTzKSUCml8G5BnbhVdpIPKi2jyT57nObbR9uikdXrPyAbrVeYAtafK6VoNs-FDWSU/w227-h227/FB_IMG_1696618352387.jpg&quot; width=&quot;227&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;Mário Loff&lt;/div&gt;&lt;p align=&quot;center&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: center;&quot;&gt;ô korosivu&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;center&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: center;&quot;&gt;
(&lt;em data-end=&quot;316&quot; data-start=&quot;276&quot;&gt;ou como o ridículo se tornou protocolo&lt;/em&gt;)&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p data-end=&quot;721&quot; data-start=&quot;321&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;Aqui
na nossa Tapadinha&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;,&lt;/span&gt; perdoem,
quis dizer Tarrafal, mas a língua tropeça no eufemismo, andamos a assistir ao
mais recente episódio da telenovela político-folclórica intitulada &lt;em data-end=&quot;540&quot; data-start=&quot;503&quot;&gt;“obras, esperança e outra vez nada”&lt;/em&gt;. O enredo
é pobre, os atores repetem-se e o final já se adivinha: há sempre uma
inauguração &lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;com&lt;/span&gt; obra&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;s&lt;/span&gt; e uma obra sem inauguração, como &lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;a pintura do Beto Dias que não teve
aquelas fotos dos camaradas&lt;/span&gt;.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p data-end=&quot;1190&quot; data-start=&quot;723&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;Desta
vez, veio o Primeiro-Ministro. Em carne, osso e slides de &lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;apresentações em papel&lt;/span&gt;. Ulisses Correia e
Silva, ele mesmo. Trouxe na bagagem o “projeto de reconstrução do porto de
Mangui”&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;,&lt;/span&gt; aquele porto velho
de sal e saudade, onde o povo pescava peixe e esperança. Porto onde se ouviram
mais promessas do que motores de&lt;span style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt; &lt;span lang=&quot;PT&quot;&gt;lantxa e&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; barco&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt; de pesca, quem não lembra de ponta rena?&lt;/span&gt;. Porto que, dizem, será
agora renovado para fins multifuncionais: pesca, turismo e quem sabe até
lançamentos de foguetes com destino à próxima eleição.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p data-end=&quot;1458&quot; data-start=&quot;1192&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;Estavam
lá todos os figurões vivos. Menos os poetas. Claro. Poetas de verdade não
servem para inaugurações: atrapalham o alinhamento dos discursos e têm a mania
de dizer coisas como “pátria”, “povo” e “dignidade” sem parecerem patrocinados
pela gráfica do município.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p data-end=&quot;1769&quot; data-start=&quot;1460&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;Faltaram
também uns quantos dirigentes locais do MpD&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;, &lt;/span&gt;ou foram ignorados, ou esconderam-se atrás dos cartazes desbotados
de campanhas passadas, como fantasmas de promessas que nunca chegaram a tempo.
Ou pior: foram convidados e recusaram por estarem ocupados a engolir a vergonha
com colheres de indiferença.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p data-end=&quot;2233&quot; data-start=&quot;1771&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;Mas
a cena digna de Oscar&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;,&lt;/span&gt; ou de
Kafka com coreografia de circo&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;,&lt;/span&gt;
foi outra. No meio do discurso do Primeiro-Ministro, um dos bajuladores de
serviço (há sempre um disponível) interrompeu o momento solene para cantar, com
voz de profeta embriagado, o nome do Presidente da Câmara. Um hino ao ego. E o
edil, em êxtase&lt;span style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt; &lt;span lang=&quot;PT&quot;&gt;silencioso&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;
quase carnal, sorriu. Um sorriso satisfeito, &lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;h&lt;/span&gt;úmido, de quem acredita estar a ouvir o seu nome em latim
gregoriano no Vaticano da &lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;porcaria&lt;/span&gt;
local.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p data-end=&quot;2609&quot; data-start=&quot;2235&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;Ali
está o problema: a &lt;em data-end=&quot;2269&quot; data-start=&quot;2258&quot;&gt;idolatria&lt;/em&gt;. A epidemia
silenciosa que mata mais democracias do que o tédio. Tarrafal padece dessa
doença crónica que consiste em transformar políticos em santos de altar&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;, uma concorrência feroz com santo amaro, &lt;/span&gt;humildes,
claro, mas com &lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;desejo de arranjar um
&lt;/span&gt;Mercedes &lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;através de&lt;/span&gt;
terrenos &lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;municipais e outros
passados &lt;/span&gt;em nome de primos. E as pessoas, coitadas, aplaudem. Como quem
agradece a mão que rouba desde que venha com a camisola certa.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p data-end=&quot;2907&quot; data-start=&quot;2611&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;Veja-se
o Presidente: Mayka, nome de profeta&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt; da cidade&lt;/span&gt;, marketing de mártir. Apresentado&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt; há 5 anos&lt;/span&gt; como o símbolo da humildade
reciclada em poder. &lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;Afirmaram&lt;/span&gt;
que já não havia terrenos da câmara&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;
durante as campanhas de 2020&lt;/span&gt;, e como quem joga &lt;em data-end=&quot;2811&quot; data-start=&quot;2801&quot;&gt;Monopoly&lt;/em&gt; com imóveis invisíveis, &lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;colocaram a Bunda no sofá &lt;/span&gt;os preços subiram
e os terrenos multiplicaram-se. Milagre? Não. Método.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p data-end=&quot;3286&quot; data-start=&quot;2909&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;Reduziu
taxas de um lado e aumentou-as do outro com a mesma destreza com que se vira a
capa da Bíblia para citar versículos convenientes. Quem critica, é acusado de
falta de fé&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;,&lt;/span&gt; fé no projeto,
fé no partido, fé no &lt;em data-end=&quot;3131&quot; data-start=&quot;3124&quot;&gt;homem&lt;/em&gt;. Porque é
assim que chamam agora: o &lt;em data-end=&quot;3175&quot; data-start=&quot;3168&quot;&gt;homem&lt;/em&gt;. Já não
é Presidente, é entidade espiritual&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;,
o ungido, o bilubilu das moças e afins&lt;/span&gt;. Daquelas que distribui
nomeações, empregos e silêncios bem pagos.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p data-end=&quot;3627&quot; data-start=&quot;3288&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;A
cidade inteira parece ter engolido o sapo da conveniência. O que antes eram
cidadãos indignados viraram monjas do silêncio&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt; que vestem tanga e bebem suco de luz&lt;/span&gt;. Gente que escrevia posts
furiosos sobre a moral pública, agora bajula o poder com emojis de mãos postas
e comentários tipo “força líder”&lt;span style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt; &lt;span lang=&quot;PT&quot;&gt;“deus no comendo” “nho é doutor pizado”&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;. Foram todos
lavados&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;, &lt;/span&gt;não com água benta,
mas com gasolina de clientelismo.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p data-end=&quot;4019&quot; data-start=&quot;3629&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;E
a oposição? Dorme. Ou melhor, ronca num berço feito de ressentimento e selfies
mal enquadradas. Oposição que não se opõe, apenas inveja&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt; e se autodestroem entre si, desde&lt;/span&gt;.&lt;span style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt; &lt;span lang=&quot;PT&quot;&gt;São pessoas que passaram vida
inteira a “comer” no lombo da camara a custa do partido que hoje anda a trair,
morder e sopra, é isso ao MPD sabe criar seus próprios inimigos.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;
Não se revolta, apenas lamenta. É preciso mais do que barulho: é preciso sangue
novo com ideias, &lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;rotura, &lt;/span&gt;coragem
e vergonha na cara. Que empurre os jovens para a frente, mas não para o fundo
do autocarro dos cargos&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;, &lt;/span&gt;para
o debate, para a rua, para a verdade.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p data-end=&quot;4395&quot; data-start=&quot;4021&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;Porque,
convenhamos, a situação no Tarrafal é deplorável. Obras iniciadas antes das
eleições? Paradas. Promessas? Encostadas ao cais como barcos furados. A ética?
Escorrendo pelas sarjetas, se é que ainda temos sarjetas. E o povo? Encalhado.
Mas contente, desde que a promessa venha com brinde de inauguração e selfie com
um qualquer secretário de nome esquecível.&lt;span style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt; &lt;/span&gt;No
fundo, é isto: esquecemos o nome da avó para gritar o nome do edil. Batemos
palmas a quem devia ser fiscalizado. Chamamos “progresso” ao barulho das
máquinas que cavam buracos sem fundo. E confundimos humildade com
subserviência.&lt;span style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt; &lt;span lang=&quot;PT&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;A pergunta que fica é esta:&lt;span style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt; &lt;/span&gt;De que serve um porto
reconstruído, se a cidade inteira continua a remar em círculos dentro da
servidão?&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&amp;nbsp;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nostarrafal.blogspot.com/feeds/5694401138392943737/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nostarrafal.blogspot.com/2025/06/tarrafal-comedia-ainda-em-obras.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default/5694401138392943737'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default/5694401138392943737'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nostarrafal.blogspot.com/2025/06/tarrafal-comedia-ainda-em-obras.html' title='Tarrafal, a comédia ainda em obras'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhxvKQeY62sFTGyTHyztOSnutURhVSJ9a3HCVeCA7gksFpgODp6IMx3_yIeFJCMAFIJPHcFwXNbn4bPsoisbc5Doo1nHLHzNO9WwDmlREibszQYMWfpHIP1eMCs1OVTzKSUCml8G5BnbhVdpIPKi2jyT57nObbR9uikdXrPyAbrVeYAtafK6VoNs-FDWSU/s72-w227-h227-c/FB_IMG_1696618352387.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8871997737847741209.post-8830211298325125807</id><published>2025-06-11T08:07:00.000-07:00</published><updated>2025-06-11T09:24:38.943-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Cabo Verde."/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="crônica"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mário Loff"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="sociedade"/><title type='text'>Cabo Verde à venda no duty free</title><content type='html'>&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; mso-outline-level: 2; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; mso-outline-level: 2; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; mso-outline-level: 2; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: center;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgKQPhEahLYXlMJCvtKHXHTVccPwMAt3YKJHEwtHzJ2xiPHrFMaglhZ-dX6l9uie3-nJsDMO2WS9FET_PDMHK2f6Nq02SkGFq8xxOhyphenhyphenzjJKo4coXr63FQUfDevFCZj1gNuOD3k9gq4EoRbZZ54WhzDsdVKfzjSsT8RyoVu7G1mBNzZiad8VzMK1jsuGrps/s789/488649141_3963857753827759_5509306587295407245_n.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;789&quot; data-original-width=&quot;746&quot; height=&quot;260&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgKQPhEahLYXlMJCvtKHXHTVccPwMAt3YKJHEwtHzJ2xiPHrFMaglhZ-dX6l9uie3-nJsDMO2WS9FET_PDMHK2f6Nq02SkGFq8xxOhyphenhyphenzjJKo4coXr63FQUfDevFCZj1gNuOD3k9gq4EoRbZZ54WhzDsdVKfzjSsT8RyoVu7G1mBNzZiad8VzMK1jsuGrps/w246-h260/488649141_3963857753827759_5509306587295407245_n.jpg&quot; width=&quot;246&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: trebuchet; font-size: medium; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;I&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: trebuchet; font-size: medium;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;Ontem, Lídia Jorge&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;, escritora belíssima e premida, &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;com aquele ar beatífico de quem acabou de sair
de uma sessão de meditação transcendental&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt; em Lubron
de Grexa, &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;brindou-nos com um discurso tão humanista, mas tão humanista, que quase
me esqueci de que o arroz subiu outra vez&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;, no
fogão e no preço&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;. Foi bonito, foi comovente, foi liricamente
bem-pensado. Faltou só uma coisinha de nada: um único escritor africano.
Nenhum. Nem um Ngũgĩ wa Thiong’o para arejar as ideias, nem um Craveirinha para
dar um susto no eurocentrismo. Nada. Silêncio africano. Um humanismo tão puro
que não admite sequer concorrência de outras humanidades.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: trebuchet; font-size: medium;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;Mas entende-se. O humanismo pós-colonial tem
destas manhas: fala-se bonito, com citações de Gandhi e Hannah Arendt,&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt; &lt;span lang=&quot;PT&quot;&gt;Cervantes, e Camões,&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt; mas evita-se citar um
africano, não vá alguém lembrar-se de que o continente tem mais do que safáris
e refugiados.&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt; &lt;span lang=&quot;PT&quot;&gt;Nem José
Luiz Tavares, o único poeta africano de atualidade e de outras que ambreia com
esses. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: trebuchet; font-size: medium;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;E depois&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;,&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt; há o nosso
povo. &lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;E&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;sse povo
engenhoso que aprendeu, desde cedo, a arte milenar de &lt;b&gt;enganar com elegância&lt;/b&gt;.
É como se tivessem feito estágio em &lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;Lisboa&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt; e mestrado
em São Vicente: mentem com estilo, seduzem com estatísticas, enganam com ar de
quem está apenas a defender os valores da nação. E quando triunfam&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;porque às vezes, raios os partam, triunfam&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;fazem-no com aquele desprezo silencioso que
roça o sublime. Um “f&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;oda&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;-se
educado”, servido em travessa de &lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;algodão e penas de
vestruz de Txa meio&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt; e temperado com pós-colonialismo gourmet&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt; katxupeizadu&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;.&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: trebuchet; font-size: medium; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;II&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: trebuchet; font-size: medium;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;Recentemente, os exames nacionais incluíram
factos históricos concretos. Sim, senhores, &lt;b&gt;factos com nomes e sobrenomes&lt;/b&gt;,
sem fake news,&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt; com chancela do Ministério
da Educação&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;. Carlos Veiga &lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;o primeiro, primeiro ministro
da era democrática do país &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;e José Maria Neves&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt; &lt;span lang=&quot;PT&quot;&gt;ex. primeiro ministro e atual Presidente da República&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt; estão lá, &lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;sem &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;paramentados&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;, mas&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt; em papel timbrado&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt; da prova (pgi)&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;sem&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt; fatos&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;, mas
com verdades escritas&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;. É a liberdade oficializada&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt; com um certo rotura tendo em conta o passado
idolatra de figuras poucos nacionais e africanas. Continuemos. O&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt; futuro
chegou: o porto de cruzeiros de Mindelo! Dizem que vai revolucionar o turismo.
Que maravilha! Que “game changer”! E logo aparecem os cínicos de sempre&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;os eruditos de esquina, os especialistas em
tudo menos em calar&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;a dizer que
“o povo precisa é de arroz, não de barcos&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;, mas reclamado
de falta de barcos e ligações entre as ilhas, que é necessário e importantes,
demora em ser resolvida de forma definitiva&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;”.&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: trebuchet; font-size: medium; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;III&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p data-end=&quot;767&quot; data-start=&quot;271&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: trebuchet; font-size: medium;&quot;&gt;Há quem chore por ele, há quem o use como argumento geopolítico, há até quem ache que deviam constar na Constituição, entre a bandeira e o hino, logo ali, antes da parte dos direitos fundamentais. Porque, sejamos honestos: quando falta, o país entra em transe, em possessão coletiva. E quando vem de fora, de graça, os puristas correm a berrar &quot;colonialismo gastronómico!&quot; com o mesmo fervor com que devoram sushi de supermercado. A nossa agricultura é poderosíssima. Um colosso. Uma coisa tremenda. Tão potente que não produz nada, por pudor, talvez. Porque cultivar é para quem não tem dignidade nem cartões de crédito internacionais.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p data-end=&quot;1370&quot; data-start=&quot;977&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: trebuchet; font-size: medium;&quot;&gt;Os mesmos que vomitam arrogância sobre o Porto e a sua &quot;bazofaria de badiu e sanpadjudu&quot; babam-se todos em Barcelona diante de pontes iluminadas e estátuas em bronze de velhos racistas com nomes de ruas e museus. Lá fora, o luxo chama-se “urbanismo estratégico”. Aqui, é delírio de político com colete amarelo e selfie ao pé da grua, o fetiche do terceiro-mundista com aspirações de LinkedIn.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p data-end=&quot;1738&quot; data-start=&quot;1372&quot;&gt;&lt;/p&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: trebuchet; font-size: medium;&quot;&gt;E o povo? O povo! Quer hospital sueco, escola finlandesa e estrada suíça. Mas não quer pagar impostos. Porque isso é coisa de otário e brajerisi alimentadu pa argun txiku spertu. Nos próximos tempos os impostos vão subir, sim senhor, porque se não subirem entramos todos em colapso. E não é daqueles colapsos românticos com lágrimas e violinos. É colapso mesmo, tipo blackout fiscal com cheiro a falência. O povo quer sustentabilidade, mas sustentado. Quer dignidade, mas subsidiada. Quer futuro, mas só se for retroativo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p data-end=&quot;2086&quot; data-start=&quot;1740&quot;&gt;&lt;/p&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: trebuchet; font-size: medium;&quot;&gt;Sonhar? Um crime de lesa-miséria. Imaginar melhor? Traição à pobreza tradicional, esse património imaterial da pátria. Aqui, qualquer visão é imediatamente sabotada com um sorriso cínico e um “quem te manda sonhar, menino?”&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p data-end=&quot;2395&quot; data-start=&quot;2088&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: trebuchet; font-size: medium;&quot;&gt;Temos cá umas certas gentes, homens, mulheres, não políticos tradicional, mas, sim, políticos anfíbios que negam partidos, negam políticas, mas vivem disso como peixe vive de água suja. São os apóstolos da desordem higienizada na redes a partir dos seus escritórios e algum kafé Sófia da vida: quanto mais obtêm canais com segredos cabeludos e comentadores escandalizados, melhor temperado o prato de salbaxaria.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p data-end=&quot;2824&quot; data-start=&quot;2397&quot;&gt;&lt;/p&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: trebuchet; font-size: medium;&quot;&gt;Esses mesmos que acendem fogueiras de guerra aparecem depois como pacificadores. Ungidos. Humildes. Cheios de “povo” na boca, e contas off-shore no bolso. Quando se sentem ameaçados, vitimizam-se como se o mundo os devesse proteger do próprio veneno. Pilantras profissionais.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: trebuchet; font-size: medium;&quot;&gt;Quando não há lugar ao sol, encostam-se à sombra do povo, que é sempre fresca, ignorante e disponível para ser manipulada entre eleições e funerais.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;&quot;&gt;






&lt;/p&gt;&lt;p data-end=&quot;3335&quot; data-start=&quot;2826&quot;&gt;&lt;/p&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: trebuchet; font-size: medium;&quot;&gt;E aparecem sempre, como herpes em ciclo eleitoral. Reciclados. Indignados. Prontos para o caos. À caça do próximo subsídio com nome de “causa”.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: trebuchet; font-size: medium;&quot;&gt;A justiça? A nossa justiça é um bingo. Se tens dinheiro e amigos: és inocente, até ao fim do mundo, mesmo que sejas apanhado com a boca no pacote (e não estou a falar de arroz). Se és pobre: és suspeito ao nascer. Dois pesos, duas justiças. A balança está tão desequilibrada que já parece fazer gangasta yoga. Mas continua de olhos vendados, talvez de vergonha.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-family: trebuchet; font-size: medium; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;IV&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: trebuchet; font-size: medium;&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: normal;&quot;&gt;No meio desta tragicomédia tropical, surgem os caçadores de ideias&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-weight: normal; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-theme-font: major-fareast;&quot;&gt;, &lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: normal;&quot;&gt;salteadores elegantes,&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-weight: normal; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-theme-font: major-fareast;&quot;&gt; com blêizer de liberalista,&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;font-weight: normal;&quot;&gt; &lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: normal;&quot;&gt;com pós-graduação em plágio.&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br data-end=&quot;459&quot; data-start=&quot;456&quot; /&gt;
São senhores e senhoras que roubam discursos inteiros, borrifam com um spray de
verniz académico e vendem como se tivessem ouvido a voz de Deus num seminário
do TEDx &lt;span lang=&quot;PT&quot;&gt;Praia até o &lt;/span&gt;Mindelo.
Funcionam lindamente num país onde o orgulho nacional só se manifesta quando
marcamos golo… geralmente em fora de jogo, com a perna adiantada e o VAR
desligado por falta de luz&lt;span lang=&quot;PT&quot;&gt; na várzea
e a estatua de Cabral xatiadu, mas mudo&lt;/span&gt;.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p data-end=&quot;1151&quot; data-start=&quot;813&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: trebuchet; font-size: medium;&quot;&gt;Seguimos
assim: um país de crítica instantânea, autoestima com coto e fé a pilhas.&lt;br data-end=&quot;898&quot; data-start=&quot;895&quot; /&gt;
Tudo o que se tenta é imediatamente ridicularizado&lt;span lang=&quot;PT&quot;&gt;, &lt;/span&gt;porque elogiar é sinal de fraqueza, e
sonhar… uma heresia. Um atentado contra o realismo institucional da miséria
herdada.&lt;br data-end=&quot;1076&quot; data-start=&quot;1073&quot; /&gt;
Sonhar, aqui, é quase pornografia: algo que se faz em segredo, e com culpa.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p data-end=&quot;1696&quot; data-start=&quot;1153&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: trebuchet; font-size: medium;&quot;&gt;E
depois vêm os europeus.&lt;span lang=&quot;PT&quot;&gt; O&lt;/span&gt;s&lt;span lang=&quot;PT&quot;&gt; manos&lt;/span&gt; europeus! Em missão humanitária estética&lt;span lang=&quot;PT&quot;&gt; nos verões&lt;/span&gt;. Aparecem com câmaras caríssimas para fotografar as nossas feridas,
como se fossem arte contemporânea. Fazem
selfies com crianças descalças nos escombros do antigo campo de concentração,
jantam lagosta grelhada em restaurantes gourmet, e no fim postam no Instagram
com uma hashtag solidária:&lt;br data-end=&quot;1527&quot; data-start=&quot;1524&quot; /&gt;
&lt;strong data-end=&quot;1544&quot; data-start=&quot;1527&quot;&gt;#EuAmoÁfrica.&lt;/strong&gt; Claro que amam. Desde que África continue pobre, exótica e agradecida como figurante de documentário da Netflix
com música tribal e filtro sépia.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p data-end=&quot;2369&quot; data-start=&quot;1698&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: trebuchet; font-size: medium;&quot;&gt;Do
nosso lado, temos os radicais de &lt;span lang=&quot;PT&quot;&gt;internet&lt;/span&gt;. Anti-Europa, mas financiados pela Europa.&lt;br data-end=&quot;1787&quot; data-start=&quot;1784&quot; /&gt;
Gritam “África para os africanos!” num iPhone importado, com dados móveis pagos
por um projeto da União Europeia. São defensores da raiz africana, desde que
o sinal não caia. Revolucionários de
sofá, que não vivem sem ONG&lt;span lang=&quot;PT&quot;&gt; e outros
koisas do géneros e semelhantes&lt;/span&gt;, nem sem
cappuccino em copo biodegradável. E
os humanistas de gravata de seda? Esses são os melhores: Discursam com palavras doces e pausas ensaiadas, enquanto esmagam
sonhos com o salto social dos seus sapatos italianos.&lt;br data-end=&quot;2241&quot; data-start=&quot;2238&quot; /&gt;
Defendem a criatividade como quem tolera uma criança &lt;span lang=&quot;PT&quot;&gt;que impede a caída do material no nariz&lt;/span&gt;:
com nojo, condescendência e vontade de dar uma chapada pedagógica &lt;span lang=&quot;PT&quot;&gt;igual as pedagogias do Kim ferro a Geovana.&lt;/span&gt;.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p data-end=&quot;2581&quot; data-start=&quot;2371&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: trebuchet; font-size: medium;&quot;&gt;Não
sei em que fase estamos, mas parece que o país está com febre. Delira entre a grandiosidade &lt;span lang=&quot;PT&quot;&gt;que uns pensam e implementam&lt;/span&gt; e a
miséria consentida&lt;span lang=&quot;PT&quot;&gt; exploradas que os
outros permitem e implementam com desculpa de igualdade boboca ilusória,
parasitaria de uma idolatria fedorenta e dorminhoca &lt;/span&gt;. É uma espécie de bipolaridade política com
sintomas de esquizofrenia fiscal.&lt;span lang=&quot;PT&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: trebuchet; font-size: medium;&quot;&gt;E talvez só nos rest&lt;span lang=&quot;PT&quot;&gt;a&lt;/span&gt; rir. Rir com veneno. Rir com
classe. Rir com raiva. Porque o humor, esse sim, ainda é de graça&lt;span lang=&quot;PT&quot;&gt;, &lt;/span&gt;e é talvez a última forma de resistir sem pedir licença nem recibo verde.&lt;span lang=&quot;PT&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;&quot;&gt;











&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: trebuchet; font-size: medium;&quot;&gt;Quem sabe, um dia, o tal
“humanismo” deixe de ser apenas mais um número bonito de &lt;em data-end=&quot;2882&quot; data-start=&quot;2867&quot;&gt;kanbar di sol&lt;/em&gt;, lido em congressos com ar-condicionado e
pastelinhos de &lt;em data-end=&quot;2954&quot; data-start=&quot;2940&quot;&gt;kasa kiminta&lt;/em&gt;,&lt;br data-end=&quot;2958&quot; data-start=&quot;2955&quot; /&gt;
e passe a ser coisa comum, rotineira, banal&lt;span lang=&quot;PT&quot;&gt;,&lt;/span&gt; como pão com manteiga, arroz japonês e um país que, por uma vez,
se leva a sério sem precisar de aprovação externa nem like europeu.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;background: white; line-height: 150%; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;color: #222222; font-family: trebuchet; font-size: medium; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: #1000; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&amp;nbsp;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nostarrafal.blogspot.com/feeds/8830211298325125807/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nostarrafal.blogspot.com/2025/06/cabo-verde-venda-no-duty-free.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default/8830211298325125807'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default/8830211298325125807'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nostarrafal.blogspot.com/2025/06/cabo-verde-venda-no-duty-free.html' title='Cabo Verde à venda no duty free'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgKQPhEahLYXlMJCvtKHXHTVccPwMAt3YKJHEwtHzJ2xiPHrFMaglhZ-dX6l9uie3-nJsDMO2WS9FET_PDMHK2f6Nq02SkGFq8xxOhyphenhyphenzjJKo4coXr63FQUfDevFCZj1gNuOD3k9gq4EoRbZZ54WhzDsdVKfzjSsT8RyoVu7G1mBNzZiad8VzMK1jsuGrps/s72-w246-h260-c/488649141_3963857753827759_5509306587295407245_n.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8871997737847741209.post-3892029899377479396</id><published>2025-05-27T07:52:00.000-07:00</published><updated>2025-05-27T07:52:00.157-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Cabo Verde."/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="cronicas"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mario Loff"/><title type='text'>Homens que empurram o horizonte</title><content type='html'>&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiPxyIot0bZnuVhCjvznfoVGn9Ao-10FBPLKInRa_uGZydrMK3B-fceJ1Cl32PxDIZOtS1EtSw7S4kK66yta9_bekE_GB-ALqRbKYjJfQBKMBReuiRTRAtHZ0rJuajoFrmZND-cXCziVE6tkMg96GQf_XiB9MAiy0FE-3CPNEOugjwtMLKu7gqDKHkguf0/s1024/campo-tarrafal-ilha-santiago-1024x682.webp&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;682&quot; data-original-width=&quot;1024&quot; height=&quot;213&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiPxyIot0bZnuVhCjvznfoVGn9Ao-10FBPLKInRa_uGZydrMK3B-fceJ1Cl32PxDIZOtS1EtSw7S4kK66yta9_bekE_GB-ALqRbKYjJfQBKMBReuiRTRAtHZ0rJuajoFrmZND-cXCziVE6tkMg96GQf_XiB9MAiy0FE-3CPNEOugjwtMLKu7gqDKHkguf0/s320/campo-tarrafal-ilha-santiago-1024x682.webp&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p data-end=&quot;859&quot; data-start=&quot;453&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Ainda era cedo demais para ser dia, e tarde demais para se chamar noite, quando os primeiros vultos começaram a descer pelas veredas de pedra batida, rumo à praia de Bakanorte. O silêncio da vila era apenas aparente: nos telhados, as andorinhas acordavam os fantasmas, e nas cozinhas, as mulheres ferviam o café com um olho na cafeteira e outro no mar. Mas eram os homens quem davam corpo ao ritual antigo.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p data-end=&quot;1230&quot; data-start=&quot;861&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Cada pescador surgia com o cigarro barato colado ao canto da boca — um gesto herdado, não de vício, mas de pertença. Nem falavam. Cumpriam a ordem não dita: levar os botes até ao ventre da água, até o barco boiar como um desejo liberto. Era preciso força de ombros, mas também de pernas, e mais ainda: era preciso a força dos que sabem que dali depende a panela do dia.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p data-end=&quot;1534&quot; data-start=&quot;1232&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A cena repetia-se como uma oração. Um de cada lado, puxando e empurrando ao mesmo tempo, como se o mar fosse um segredo que só se revela a quem o incomoda devagar. Os mais velhos, já curvados, tomavam a proa ou a popa com o remo firme, equilibrando o bote no mesmo lugar até que os outros se juntassem.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p data-end=&quot;1838&quot; data-start=&quot;1536&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;E depois, como uma linha invisível os chamasse, partiam todos — não para o alto-mar ainda, mas para a baía. Lá, entre pedras e correntes escondidas, pescariam primeiro as iscas vivas. Pequenos seres luminosos, frágeis, que seriam oferendas para atrair peixes maiores, os donos da fartura e do sustento.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p data-end=&quot;2051&quot; data-start=&quot;1840&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;O mar era um pai duro. Dava e tirava, com mãos de espuma e juízo de abismo. Mas havia uma coisa que nem ele podia apagar: o gesto humano de empurrar o horizonte com o próprio peito, todos os dias, todos os dias.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p data-end=&quot;2356&quot; data-start=&quot;2053&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Em Bakanorte, ninguém precisava dizer que era pescador. Bastava olhar os ombros — largos como promessas — e as mãos, onde as linhas deixaram cicatrizes que nenhuma água lava. Eles eram os cronistas do sal e da espera. E sabiam que, mesmo que voltassem de mãos vazias, nunca regressariam de coração seco.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p data-end=&quot;2500&quot; data-start=&quot;2358&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Porque só quem empurra o barco ao escuro, com um cigarro na boca e o corpo cansado de ontem, sabe o que é ter fé num peixe que ainda não veio.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nostarrafal.blogspot.com/feeds/3892029899377479396/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nostarrafal.blogspot.com/2025/05/homens-que-empurram-o-horizonte.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default/3892029899377479396'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default/3892029899377479396'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nostarrafal.blogspot.com/2025/05/homens-que-empurram-o-horizonte.html' title='Homens que empurram o horizonte'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiPxyIot0bZnuVhCjvznfoVGn9Ao-10FBPLKInRa_uGZydrMK3B-fceJ1Cl32PxDIZOtS1EtSw7S4kK66yta9_bekE_GB-ALqRbKYjJfQBKMBReuiRTRAtHZ0rJuajoFrmZND-cXCziVE6tkMg96GQf_XiB9MAiy0FE-3CPNEOugjwtMLKu7gqDKHkguf0/s72-c/campo-tarrafal-ilha-santiago-1024x682.webp" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8871997737847741209.post-976087211827059843</id><published>2025-05-27T06:19:00.000-07:00</published><updated>2025-05-27T06:19:12.091-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Cabo Verde."/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="crônica"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mário Loff"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Tarrafal"/><title type='text'>A República dos Homens-Peixe</title><content type='html'>&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;h3 data-end=&quot;376&quot; data-start=&quot;340&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/h3&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjUYgIdl40hsEVFgYxBPlXeCMqH-KP1oBf2s1AOHh4QQVXeuBJ9hJHbQsLqes3UfoGjGmm9_nBIhY4yRv18FrS_Y-7AVlSHRKvxrHHPigaQZ3aUQhEy3UuYGJxwCi2rG0srBOQJAmGwe_cIElD0SHgNAf_LoZm7AQxPlWjVJpN_ARyHZH7cKGCl1QDasC4/s4128/20210529_103121.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;2322&quot; data-original-width=&quot;4128&quot; height=&quot;194&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjUYgIdl40hsEVFgYxBPlXeCMqH-KP1oBf2s1AOHh4QQVXeuBJ9hJHbQsLqes3UfoGjGmm9_nBIhY4yRv18FrS_Y-7AVlSHRKvxrHHPigaQZ3aUQhEy3UuYGJxwCi2rG0srBOQJAmGwe_cIElD0SHgNAf_LoZm7AQxPlWjVJpN_ARyHZH7cKGCl1QDasC4/w345-h194/20210529_103121.jpg&quot; width=&quot;345&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p data-end=&quot;906&quot; data-start=&quot;378&quot;&gt;&lt;/p&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Há uma cidade submersa no fundo do mar de Kokeiro. Chamam-lhe Contaminobo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Os habitantes são peixes. Mas não os peixes comuns — esses que os pescadores puxam com linha e isco ainda vivos. Não. São peixes humanos ou humanos peixes. Uns são dourados, ostentando ares de grandeza, os outros são sardinhas pequenas, a mendigar migalhas lançadas da proa dos primeiros. Cada escama brilha de acordo com a conta bancária do seu dono. É uma república de náufragos, onde o luxo se confunde com a lama e a glória boia sobre lodo antigo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p data-end=&quot;1208&quot; data-start=&quot;908&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Os mais humildes, coitados, contentam-se com a última sílaba da palavra dignidade. Vivem enfileirados, escutando discursos reciclados de promessas que jamais flutuam. São gente-peixe, escamas gastas, olhos que já viram o suficiente para não acreditar em mais nada. Mas ainda assim, madrugam. Esperam.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p data-end=&quot;1554&quot; data-start=&quot;1210&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Entre eles, nada com astúcia um tal de Sérgio José — peixe de cauda comprida, ambicioso e com um paladar aguçado por poder. Não nasceu em Contaminobo, mas fez-se filho da água podre. Quando chegou, lambia-se de sabedoria, adulava a chefia, colecionava cargos e dizia que era melhor nadar com tubarões do que morrer sardinha. E foi isso que fez.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p data-end=&quot;2021&quot; data-start=&quot;1556&quot;&gt;&lt;/p&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Primeiro aprendeu a nadar com os maiores. Depois roubou-lhes os anzóis.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Quis ser presidente de Contaminobo — não para salvar os outros, mas para instalar seu trono de algas douradas. Sabia sorrir com os dentes do elogio e ferir com a cauda da mentira. Com a ajuda dos peixes da classe média (aqueles que ainda acreditam no mapa do tesouro), prometeu um novo mar: mais azul, menos salgado, sem redes nem pescadores. Só que quem acredita nisso numa cidade submersa?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p data-end=&quot;2297&quot; data-start=&quot;2023&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Do outro lado estava Tibazi Aziz, o velho rei dos recifes. Também peixe, também dourado, também mestre da camuflagem. Enrolava palavras com o mesmo talento com que se enrolam algas ao pescoço de quem afunda. Sabia que o segredo do poder é parecer mais afogado que os outros.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p data-end=&quot;2527&quot; data-start=&quot;2299&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;O povo-peixe nadava entre a dúvida e o nojo. Uns acreditavam em Sérgio José, outros apenas tinham raiva de Tibazi. E a eleição tornou-se um grande cardume de ilusão — cada peixe com a sua boca aberta à espera da próxima mentira.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p data-end=&quot;2772&quot; data-start=&quot;2529&quot;&gt;&lt;/p&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;No fundo mais fundo de Contaminobo, um polvo sábio, chamado Dom Octávio, observava tudo. Não se metia. Apenas escrevia com tinta negra nas pedras das profundezas:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;em data-end=&quot;2772&quot; data-start=&quot;2694&quot;&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;em data-end=&quot;2772&quot; data-start=&quot;2694&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&quot;Neste mar, todo líder começa por prometer terra firme. Depois afunda tudo.&quot;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;/em&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p data-end=&quot;3006&quot; data-start=&quot;2774&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;No final, ganhou Sérgio José. Subiu ao trono com o séquito de enguias bajuladoras, reformulou a constituição para que a presidência passasse a ser vitalícia — porque peixe não envelhece quando se cerca de peixes mais novos e burros.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p data-end=&quot;3191&quot; data-start=&quot;3008&quot;&gt;&lt;/p&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;E o povo? O povo continua a nadar. Uns aprendem a morrer com elegância, outros a fingir que vivem.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Mas uma coisa é certa: quem sonha com ar puro não dura muito tempo em Contaminobo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Mário Loff&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nostarrafal.blogspot.com/feeds/976087211827059843/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nostarrafal.blogspot.com/2025/05/a-republica-dos-homens-peixe.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default/976087211827059843'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default/976087211827059843'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nostarrafal.blogspot.com/2025/05/a-republica-dos-homens-peixe.html' title='A República dos Homens-Peixe'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjUYgIdl40hsEVFgYxBPlXeCMqH-KP1oBf2s1AOHh4QQVXeuBJ9hJHbQsLqes3UfoGjGmm9_nBIhY4yRv18FrS_Y-7AVlSHRKvxrHHPigaQZ3aUQhEy3UuYGJxwCi2rG0srBOQJAmGwe_cIElD0SHgNAf_LoZm7AQxPlWjVJpN_ARyHZH7cKGCl1QDasC4/s72-w345-h194-c/20210529_103121.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8871997737847741209.post-1705781070018367085</id><published>2025-05-26T09:55:00.000-07:00</published><updated>2025-05-26T09:55:58.507-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Achada Moirão"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="crônica"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mário Loff"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Tarrafal"/><title type='text'> Cães contra o estado</title><content type='html'>&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhPMmVhswndmEbWm_9VJNWh8GQbOhG4ZXr_Xg0beQrTSP3uYmd8__VQFGk8EeAUJ44B9GXjJ6eBr_Kvora-7USsYWhh2meXuaOve9IJNtqzXvLDuBxkeBBlkMvu5ZT_vfOoxmj6cz_m2kyLk47WbC2VZf77-Z5DB9PLtl6RjLqx0XLoUAEHZ0PGeyLOFh0/s1536/ChatGPT%20Image%2026_05_2025,%2015_54_04.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1536&quot; data-original-width=&quot;1024&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhPMmVhswndmEbWm_9VJNWh8GQbOhG4ZXr_Xg0beQrTSP3uYmd8__VQFGk8EeAUJ44B9GXjJ6eBr_Kvora-7USsYWhh2meXuaOve9IJNtqzXvLDuBxkeBBlkMvu5ZT_vfOoxmj6cz_m2kyLk47WbC2VZf77-Z5DB9PLtl6RjLqx0XLoUAEHZ0PGeyLOFh0/s320/ChatGPT%20Image%2026_05_2025,%2015_54_04.png&quot; width=&quot;213&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Há uma tradição em Achada Moirão que só sobrevive por teimosia. E é essa teimosia, que mais parece um pacto secreto com os antepassados, que acorda a vila antes do sol, antes do galo, antes até do primeiro pensamento do dia.&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;É de madrugada que as coisas mais doces e mais banais acontecem. Coisas que não servem para nada, mas sem as quais a vida se desorganiza.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Na escuridão ainda molhada da noite, ouvem-se passos suaves e o tilintar do vidro do leite dentro das garrafas, o som quase extinto de uma economia feita à unha. As vendedoras, todas elas com a coluna de um cansaço hereditário e o equilíbrio de uma fé inabalável, percorrem as vielas com cestos na cabeça, cheios de pão morno, bananas ainda com cheiro de quintal, e leite de vaca verdadeiro.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Não é qualquer leite. É leite de vaca, dito assim com toda a seriedade de quem ainda distingue entre o que é de verdade e o que é só embalagem. E não é só pão, é pão de casa, aquele que leva fermento de paciência e forno de lenha emprestado.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Chamam as pessoas pelo nome, sem gritar, como quem diz um segredo que já é sabido. Cada nome pronunciado é um laço marcado em cada olho nascido e envelhecido por cada canto, um contrato sem papel nem assinatura:&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;— Dona Clara…&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;— Nhô João…&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;O mundo, ali, ainda não se digitalizou. Os telefones dormem nas mesinhas de cabeceira. O que acorda a casa é a voz da vendedora, como se fosse a mãe do dia a puxar pelos filhos:&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;— Está cá? Leite fresco!&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;O leite vem numa garrafa reciclada, que dantes foi de Fanta ou de água mineral ou garrafa de agua que varia de acordo com a marca registrada. E ninguém se importa. Aliás, até preferem assim, que o vidro conserva a dignidade do leite.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Há também um senhor que só vende bananas. E não diz mais nada além de:&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;— Banana!&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;Mas diz aquilo com uma convicção de quem está a vender o futuro da espécie.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;E é essa teimosia, essa coisa lindamente inútil de continuar a vender pão, banana e leite de vaca ao nascer do dia, que mantém Achada Moirão viva.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Não é por necessidade. Não é por lucro. É por amor. Um amor que não precisa de ser dito porque se ouve, todos os dias, logo que o silêncio acaba. Essas mulheres e homens, esses pequenos comerciantes da madrugada, são os poetas invisíveis do bairro. Fazem rima com o tempo, com o cheiro da terra molhada e com a fome tímida que ainda não sabe que já acordou.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;São eles que lembram à vila, e a quem ainda tem ouvidos para escutar, que há uma forma antiga e bonita de existir. Que há gestos que valem mais do que um salário. Que há um pão que sabe a infância e um leite que sabe a colo.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;E que, enquanto houver alguém a dizer “pão!”, “banana!”, ou “leite de vaca!”, chamando-nos pelo nome de manhã cedo, ainda estamos vivos. E ainda somos nós.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Crônica de Mário Loff&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nostarrafal.blogspot.com/feeds/1705781070018367085/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nostarrafal.blogspot.com/2025/05/caes-contra-o-estado.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default/1705781070018367085'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default/1705781070018367085'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nostarrafal.blogspot.com/2025/05/caes-contra-o-estado.html' title=' Cães contra o estado'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhPMmVhswndmEbWm_9VJNWh8GQbOhG4ZXr_Xg0beQrTSP3uYmd8__VQFGk8EeAUJ44B9GXjJ6eBr_Kvora-7USsYWhh2meXuaOve9IJNtqzXvLDuBxkeBBlkMvu5ZT_vfOoxmj6cz_m2kyLk47WbC2VZf77-Z5DB9PLtl6RjLqx0XLoUAEHZ0PGeyLOFh0/s72-c/ChatGPT%20Image%2026_05_2025,%2015_54_04.png" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8871997737847741209.post-8552576863987567103</id><published>2025-05-22T07:09:00.000-07:00</published><updated>2025-05-22T07:09:03.470-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Conto"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literratura de Cabo Verde"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mario Loff"/><title type='text'>SUPERBOCK E SUPERMENINA</title><content type='html'>&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhiG7xrq_7lOlQ2QFtRobfT1DVnMHnqo7-NcgBC9q8BYvz015-sx48WJdPhNKdKYKUhWDdx6JQCfrrU2SDvUqRPGgTNxjJQ0f-qyhByK9lgZRuOvo348tbxY06EyCknPkPeQLW1BcuJGpPm957GyfTp2wyNUmqZ8GRkCM0w2FC6GKIelHopa3DOPgZ5nHk/s1536/ChatGPT%20Image%2022_05_2025,%2013_07_41.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1024&quot; data-original-width=&quot;1536&quot; height=&quot;224&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhiG7xrq_7lOlQ2QFtRobfT1DVnMHnqo7-NcgBC9q8BYvz015-sx48WJdPhNKdKYKUhWDdx6JQCfrrU2SDvUqRPGgTNxjJQ0f-qyhByK9lgZRuOvo348tbxY06EyCknPkPeQLW1BcuJGpPm957GyfTp2wyNUmqZ8GRkCM0w2FC6GKIelHopa3DOPgZ5nHk/w336-h224/ChatGPT%20Image%2022_05_2025,%2013_07_41.png&quot; width=&quot;336&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;p align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;em data-end=&quot;404&quot; data-start=&quot;362&quot;&gt;(em memória daquilo que nunca aconteceu)&lt;/em&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p data-end=&quot;892&quot; data-start=&quot;406&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;O rapaz permanecia
ardigadu na mesa, como se o tampo de madeira lhe sustentasse não apenas os
cotovelos, mas também o peso acumulado de todas as horas mal dormidas da semana
e dos anos anteriores. Não movia os dedos, nem sequer o olhar, mas subitamente
ergueu a cabeça com a lentidão de quem se levanta num sonho espesso — e
vislumbrou, ao longe, noutra mesa, um grupo de colegas que brindavam com café
como se fosse champanhe, rindo do que beberam ontem, lamentando o que
esqueceram.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p data-end=&quot;1142&quot; data-start=&quot;894&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Tinham levado as
filhas na última caminhada à costa oriental da ilha. Deixaram as mães para
trás, como quem esquece a chave dentro de casa. A sexta-feira não lhes fora
benéfica — era agora claro: nem à cabeça, nem ao estômago, muito menos à alma.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p data-end=&quot;1216&quot; data-start=&quot;1144&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;O rapaz vira-se
então, com um gesto mecânico, para a frente. A menina.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p data-end=&quot;1644&quot; data-start=&quot;1218&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ela morde os lábios
como quem esconde a lâmina da palavra que não ousa dizer. Bebe a cerveja como
se bebesse um veneno lento e libertador. Os olhos dela, abertos como janelas
num sobrado antigo, procuram os dele. E chegam lá. Há carne crua na boca da menina,
uma espécie de flor morta, de beleza obscena. Há desejo demais naquilo. Um
desejo que treme por dentro dele como se cada nervo fosse um fio exposto a uma
tempestade.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p data-end=&quot;1977&quot; data-start=&quot;1646&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Na outra mesa, a
amiga da menina — talvez cúmplice, talvez apenas observadora passiva da
tragédia iminente — autoriza, com um gesto casual, a empregada a trazer mais
duas cervejas. A moça da Shell, de calças demasiado apertadas para um corpo que
não cabia nele, cruza as pernas e revela, sem saber, o segredo das manhãs
perdidas.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p data-end=&quot;2355&quot; data-start=&quot;1979&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Tudo nela parecia
prestes a acontecer: os lábios, a carne, a cerveja, os olhos. Até o silêncio
dela dizia mais do que muitos homens bêbados às portas do mercado. O rapaz,
ainda imóvel, reconhece o calor da tragédia que se aproxima. Se ali estivessem
sozinhos — ele pensa — aquilo seria mais do que um beijo ou um crime: seria um
colapso de tudo o que é possível e permitido.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p data-end=&quot;2679&quot; data-start=&quot;2357&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;A menina é linda,
meu caro — confidenciavam os velhos reformados ao lado, os mesmos que cheiravam
a um perfume antigo feito de grogue, dor nas articulações e saudades que já não
sabiam de quem eram. Era uma beleza com prazo vencido. Já não virgem, talvez
nunca o tivesse sido. Mas ainda assim, bela como um erro de Deus.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p data-end=&quot;2871&quot; data-start=&quot;2681&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;E então veio o
suor. E o mar ali perto. A promessa de lavarem o corpo num ritual primitivo.
Como se o desejo se pudesse purificar no sal. Como se um beijo pudesse lavar um
passado inteiro.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p data-end=&quot;2926&quot; data-start=&quot;2873&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;A menina disse, sem
dizer:&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;— É desejo, meu amigo.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p data-end=&quot;2997&quot; data-start=&quot;2928&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;E do outro lado da
mesa, um silêncio se instalou como um veredicto.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p data-end=&quot;3119&quot; data-start=&quot;2999&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;— Eu invejo esses
meninos que exalam querer — murmurou ela. — Bom mesmo é quando ainda querem-se
ver depois do querer.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p data-end=&quot;3355&quot; data-start=&quot;3121&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Havia uma poesia no
absurdo disso tudo, como se Kafka tivesse escrito a cena com uma caneta
encharcada em cerveja e suor. A moça merecia, dizia alguém, ser levada à Terra
do Nunca. Nunca se deve deixar de amar uma moça assim. Nunca.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p data-end=&quot;3610&quot; data-start=&quot;3357&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Levantámo-nos e
sentámo-nos mais perto, como cúmplices de um crime que ainda não sabíamos qual
era. Observávamos o rapaz a falar por dentro. A menina lia-lhe os lábios. E eu,
como um tradutor das sombras, tentava decifrar o que ele dizia com os olhos.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p data-end=&quot;3717&quot; data-start=&quot;3612&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ela ansiava por
compreender. Eu ansiava por dizer. E ele, coitado, dizia o que nem sabia estar
a dizer.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p data-end=&quot;4044&quot; data-start=&quot;3719&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;De repente, sem
aviso nem preparação, a palavra certa atravessou o ar. Não sabíamos qual era.
Mas era certa. Porque a menina crua, de cerveja na boca, agarrou o rapaz como
quem agarra um destino que escapa — e beijou-o. Um beijo sem alívio, sem
redenção. Um beijo que parecia o último gesto humano antes da extinção do sol.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p data-end=&quot;4210&quot; data-start=&quot;4046&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Naquele instante, a
manhã escondeu-se dentro de uma garrafa de Superbock. E nós, os que restávamos
à volta, éramos apenas sombras no teatro mudo da paixão alheia.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p data-end=&quot;4364&quot; data-start=&quot;4212&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;A menina à minha
frente fez-me sinal. Queria saber o que ele dissera. Fez um gesto com a mão,
como quem atira uma pedra ao lago e espera ver as ondas.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p data-end=&quot;4484&quot; data-start=&quot;4366&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Respirei. Preparei
as palavras. Coloquei uma flor invisível na boca, como os rapazes de Abril na
praça da República.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p data-end=&quot;4496&quot; data-start=&quot;4486&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;E disse.&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Mas já não estavam lá.&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;O casal.&lt;span style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt; &lt;span style=&quot;mso-spacerun: yes;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;O beijo.&lt;span style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt; &lt;span style=&quot;mso-spacerun: yes;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;A palavra.&lt;span style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt; &lt;/span&gt;Ficou apenas o silêncio.&lt;span style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt; &lt;/span&gt;E a menina, ainda à espera, com a cerveja
quase quente na mão.&lt;span lang=&quot;PT&quot; style=&quot;mso-ansi-language: PT;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&amp;nbsp;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nostarrafal.blogspot.com/feeds/8552576863987567103/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nostarrafal.blogspot.com/2025/05/superbock-e-supermenina.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default/8552576863987567103'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default/8552576863987567103'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nostarrafal.blogspot.com/2025/05/superbock-e-supermenina.html' title='SUPERBOCK E SUPERMENINA'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhiG7xrq_7lOlQ2QFtRobfT1DVnMHnqo7-NcgBC9q8BYvz015-sx48WJdPhNKdKYKUhWDdx6JQCfrrU2SDvUqRPGgTNxjJQ0f-qyhByK9lgZRuOvo348tbxY06EyCknPkPeQLW1BcuJGpPm957GyfTp2wyNUmqZ8GRkCM0w2FC6GKIelHopa3DOPgZ5nHk/s72-w336-h224-c/ChatGPT%20Image%2022_05_2025,%2013_07_41.png" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8871997737847741209.post-1779100831224050240</id><published>2025-05-03T20:45:00.000-07:00</published><updated>2025-05-03T20:45:42.280-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="IbraimTraoré"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mário Loff"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Panafricanismo"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="África"/><title type='text'>Manual de instruções para não ser Colónia (Outra Vez)</title><content type='html'>&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEir7c6hqG1k2Ao3_E33eSyj1IQ3_792OiNtJZtRQCTtoXQidVVgoTdpDHNngEWsHimO8MEr8s2P49VNiAiZfLGDaE5DtJz0PjJxIRab28dGwGU0jyGngKFQzLvWDYhgRwFqFvXFT6vj2RwJp3ngmbXrrMxMn1AEKDpxvyKuyPDBU7drfnlProu4tmWBfQU&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; data-original-height=&quot;596&quot; data-original-width=&quot;720&quot; height=&quot;240&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEir7c6hqG1k2Ao3_E33eSyj1IQ3_792OiNtJZtRQCTtoXQidVVgoTdpDHNngEWsHimO8MEr8s2P49VNiAiZfLGDaE5DtJz0PjJxIRab28dGwGU0jyGngKFQzLvWDYhgRwFqFvXFT6vj2RwJp3ngmbXrrMxMn1AEKDpxvyKuyPDBU7drfnlProu4tmWBfQU&quot; width=&quot;290&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Por: Mário Loff&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: trebuchet;&quot;&gt;Há uma foto, de um jovem com cara de poucos amigos e farda de muitos combates segura o microfone como quem segura o destino de um continente, ou o controle remoto da revolução que tem invadido as redes sociais. De boina vermelha e olhar de quem não tem tempo para frivolidades, Ibrahim Traoré parece pronto para discursar... ou para convocar um leão. Mas senhor Traoré o que me irrita no senhor é que eu sou mais velho do que tu e ainda nem fiz renovação do meu BI caducado e o senhor já vai numa revolução, mas, caríssimo, o Senhor é um golpista sim, querido, mas é. Pronto, disse.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Respirem. Sim, vocês aí com a t-shirt com imagens de algum herói caído made in Bangladesh e os sapatos da Zara revolucionária. Respirem fundo e, por favor, deixem as imagens da canva em paz. Esta crónica não tem QR Code, não foi avaliada por pares e nunca passou perto de um seminário com coffee-break e certificado digital.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Isto aqui nasceu no pojo de realidade. Não daquelas que os turistas lambem com os olhos ao sol, mas daquela poeira teimosa, íntima, que se mete nos ouvidos, nas promessas, nas entranhas. A poeira do Tarrafal que já viu mais História do que a Wikipédia em dia de temporal. Foi ali, entre a sombra melancólica do Monte Graciosa e o hálito quente do FMI, que me caiu em cima, enquanto se assistia o kabungo a plantar os mais novíssimos coqueiros na república de Tarrafal, enquanto isso me veio a captura irreparável, não uma ideia, mas um arrepio: o Panafricanismo.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Sim, o Panafricanismo. Não o de slides, nem o das pastas em couro sintético com selo da União Africana. Mas o outro. O da rua. Da perna inchada. Do cabelo mal domado. Aquele que vem aos tropeções, que tropeça em fronteiras desenhadas por ingleses embriagados e que, ainda assim, insiste em caminhar.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;É esse. O que não precisa de passaporte. O que não assina tratado. O que não cabe num organograma nem num currículo Lattes. Esse Panafricanismo é mais verbo do que tese. Mais suor do que ata. Mais batuque no terreiro de Maninha Borges do que flyer animado.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;E não é que, em pleno século XXI, quando pensávamos que tudo se resolveria com emojis, planilhas e democracias de hashtag, aparece um tal de Ibrahim Traoré? Um jovem com cara de Sankara e farda justa, que parece ter saído de um filme censurado pelo FMI, EU e afins. O homem teve o desplante de dizer: &quot;Chega de mandar urânio e receber memes de condolência e beijinhos na testa.&quot;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Simples. Claro. Revolucionário. Tão fora do script que até fez o Asterix e Obelix engasgar em la catedral. Claro que os jornais ocidentais, sempre tão neutros como manteiga em frigideira quente. traduziram isso como “ruptura institucional”, essa elegante maneira de dizer: “o pessoal lá do mato partiu a porcelana da vovó Europa e agora vão ter de ir ao Minimercado do Calo e Ângela ou Primark comprar uma nova.”&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Mas nos WhatsApps das tias e tios revolucionários, nos grupos clandestinos que misturam Fela Kuti com recados da Dona Maria, que nunca deixaram a utopia sankariana morrer, aquilo foi entendido como o que é: um tambor que bate mais forte do que a ONU consegue ouvir. Só que calma. Nem tudo o que reluz é revolução. E é aqui que entra o lado B do disco africano. O lado que ninguém gosta de tocar porque cheira a sangue, a silêncio e a comunicados da ONU que começam com “lamentamos profundamente”. Porque já vimos este filme. E ele não tem final feliz.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Burkina Faso, 1987: Sankara apanhou uma bala e quem atirou foi o próprio camarada Compaoré. Resultado? 27 anos de corrupção, repressão e francês técnico. Guiné-Bissau, 1980: Nino Vieira virou-se contra o próprio amigo e abriu a era dos governos descartáveis. Sudão, 1989: Bashir disse que falava com Deus. Depois falou só com armas. Nigéria, 1983: Buhari trocou a urna pelo coturno. Guiné, 2008: Capitão Dadis achou que a democracia era alvo de paintball. Burundi, 1993: Mataram Ndadaye. O país nunca mais dormiu em paz. Chade, 2021: Déby Itno herdou o país como se fosse um galinheiro. E quando as galinhas protestaram, lançou-lhes gás.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Estes foram os golpes que não trouxeram pão, nem poesia. Só gráficos tristes e relatórios sem alma. Por isso, quando um Traoré surge a distribuir discurso em vez de balas, a gente não sabe se dança, se desconfia ou se liga para o Mbembe a perguntar: “isto ainda é de comer quente ou já está estragado?” Mas uma coisa é certa: Panafricanismo não é culto a farda. É culto a futuro. Não se trata de pôr todos os africanos a marchar na mesma direção como num desfile da Coreia do Norte com pandeiro. Trata-se de permitir que cada um ande ao seu ritmo, na sua língua, com o seu Deus ou sem nenhum, mas com dignidade na mochila.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;E nós, aqui em Cabo Verde? Nós somos o slide bem “feito” da África. Transformámos o país em condomínio com vista para o Atlântico e alugamos o futuro à elite de Prainha, Palmarejo Grande e cidadela, aquela que canta morna com sotaque de Coimbra até Harvard. Diz-se &quot;popular&quot; com vinho de porto na mão e frango assado de convenção no prato. No entanto, que fique claro, gosto mais dos churrasco da Rosa feito no calor da estrada e a frente do Santo Amaro que tudo vê e tudo testemunho no Tarrafal.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Aqui há um grupo liderado por uma elitizinha xatiadu si que se nega o eletismo e se afirmam e dizem contra as elites da capital. Que absurdo e curioso é que têm o sotaque do Chega em Portugal. Só que em crioulo. E sem um claro Ventura, mas quer aventura. E os nossos pensadores? Estão lá. Na sombra. A fazer o trabalho de formiguinha com megafone desligado: Porque o panafricanismo, e agora repitam comigo, como se estivessem num terreiro, não é catálogo da UNESCO. É resistência com ginga. Quando um africano decide levantar-se, ele não pede desculpa. Pede passagem.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;E se tiver de passar por cima de tratados, fronteiras com esquadro, estátuas de colonos ou políticos sonâmbulos, ele passa. Com poeira no cabelo. Com tambor no peito. E com o futuro ainda por inventar. Se isto te parecer radical, lembra-te: às vezes, a poesia é a forma mais educada de dizer BASTA.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nostarrafal.blogspot.com/feeds/1779100831224050240/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nostarrafal.blogspot.com/2025/05/manual-de-instrucoes-para-nao-ser.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default/1779100831224050240'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default/1779100831224050240'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nostarrafal.blogspot.com/2025/05/manual-de-instrucoes-para-nao-ser.html' title='Manual de instruções para não ser Colónia (Outra Vez)'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEir7c6hqG1k2Ao3_E33eSyj1IQ3_792OiNtJZtRQCTtoXQidVVgoTdpDHNngEWsHimO8MEr8s2P49VNiAiZfLGDaE5DtJz0PjJxIRab28dGwGU0jyGngKFQzLvWDYhgRwFqFvXFT6vj2RwJp3ngmbXrrMxMn1AEKDpxvyKuyPDBU7drfnlProu4tmWBfQU=s72-c" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8871997737847741209.post-1076816558018676901</id><published>2025-04-30T04:30:00.000-07:00</published><updated>2025-04-30T04:30:45.460-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Amílcar Cabral"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="cabo verde"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="crônica"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="independência"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mário Loff"/><title type='text'> Cabral não é marca de grogue e nem Iogurte de Banana.</title><content type='html'>&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjgn9SWCSgjxhgTndbHd-4ksBvnSXuHjuJjsKrrUEE9h5bzr_LhkiTP6zaZHAj9ab7GZPvXxtXraNdUZPSTKxAkJhS69qQ71S95dsTk02jl_woDeBXcAkaJK5l-1vtHoYY_PAEVDWxMlTVZhn4svxJXuDQTLNneJ0wCjB8rh7tSMISzBN6j3uuK3Kx5tN0/s1536/30_04_2025,%2010_26_59.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1536&quot; data-original-width=&quot;1024&quot; height=&quot;240&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjgn9SWCSgjxhgTndbHd-4ksBvnSXuHjuJjsKrrUEE9h5bzr_LhkiTP6zaZHAj9ab7GZPvXxtXraNdUZPSTKxAkJhS69qQ71S95dsTk02jl_woDeBXcAkaJK5l-1vtHoYY_PAEVDWxMlTVZhn4svxJXuDQTLNneJ0wCjB8rh7tSMISzBN6j3uuK3Kx5tN0/w160-h240/30_04_2025,%2010_26_59.png&quot; width=&quot;160&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;Há frases que nos ficam na cabeça como farpas no pé, mesmo que já nem saibamos quem as escreveu. Uma vez li, e já nem sei onde, talvez num poeta africano ou num guardanapo de bar, que “o silêncio é cúmplice e a memória, seletiva”. Cabo Verde, nesta comemoração dos cinquenta anos de independência, provou a verdade dessa frase com a precisão de um relógio suíço... falsificado, aparentemente estão errados, aparentemente estão certos, não cabe a eles vangloriarem com o sucesso e a dimensão histórica do Cabral, mas não sabe a eles enquanto autoridades ignorar ou passar levemente por essa história sem dar a verdadeira digna citação.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Porque vamos ser francos: festeja-se a liberdade com pompa, bandeirinhas, cachupa, tenterem e djagasida em cerimónia e discursos amaciados com vaselina ideológica, mas evita-se cuidadosamente mencionar o nome que tornou tudo isto possível, Amílcar Cabral. É como celebrar o Carnaval sem batucada. Ou pior: como celebrar o 15 de janeiro sem lembrar de Nhô Amaro, o santo, sem lembrar que o aniversariante acabou crucificado por dizer verdades.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Mais uma vez, Cabral foi reduzido a um fantasma que só aparece nas fotografias velhas ou quando dá jeito ao partido da ocasião. E não é preciso ser cabralista (não sou) para ver que há aqui uma aldrabice descarada. Cabral não é santo, mas também não é batata para andarem a descascar consoante a receita eleitoral do momento.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Quando se “apagou” Cabral das cerimónias oficiais, não foi distração: foi estratégia. Porque Cabral, com aquela voz calma e ideias perigosamente lúcidas, não serve aos pequenos jogos de poder, nem se dobra às modas revolucionárias recicladas em gabinetes com ar-condicionado e empadinhas de camarão.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;O problema nem é a direita, essa já se sabe que vê Cabral como entre parêntesis da história, justo o seguimento que mais tem feito e dignificado o Amílcar Cabral. O problema é mesmo a esquerda cabo-verdiana que se diz herdeira do homem e o trata como se fosse logotipo de campanha, mascote de congresso, ou biografia de bolso para agitadores de redes sociais que não leram uma linha do que ele escreveu. A esquerda que se diz cabralista, mas cala. Cala-se quando deviam berrar. Cala-se por estratégia, por medo de parecerem desatualizados, ou pior, porque se habituaram a usufruir da imagem do homem como se fosse um cartão VIP de entrada nos salões do poder.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;E os outros, os tais que se dizem “históricos”, aqueles com lugar cativo nas comissões e nas inaugurações, andam calados há tanto tempo que já devem ter esquecido o som da própria consciência. Vêem o nome de Cabral ser distorcido, aproveitado, instrumentalizado, e respondem com o mais ensurdecedor dos silêncios. Silêncio institucional. Silêncio estratégico. Silêncio de quem lucra mais calado do que honesto.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Mas vamos lá deixar claro: Cabral fundou o PAIGC. Quando morreu, o PAICV ainda era sonho molhado no útero cerebral de alguns. Portanto, não há exclusividade de legado, há, sim, respeito de quem entende que o homem é maior do que qualquer sigla ou bandeira partidária. E há mérito de quem estuda, critica e reconhece a grandeza sem necessidade de ajoelhar-se em altar ideológico.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;E eu, que não sou cabralista de carteirinha, digo com todas as letras: defender Cabral é não o deixar ser mascote de ninguém. É poder discordar das suas ideias sem rasgar o seu valor. É poder dizer que o tempo mudou, mas a espinha dele ainda serve de régua para medir a dignidade de um país.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Como dizia José Craveirinha: “As minhas palavras são sangue”. E as palavras de Cabral continuam a sangrar neste país que celebra aniversários como quem dança num velório. Paulin Hountondji já dizia que a verdadeira descolonização acontece dentro da cabeça. E nesse aspeto, parece que temos muitos cérebros ainda sob administração colonial.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Cabral é mundo. E neste mundo há cada vez menos gente com coragem para honrá-lo como se deve: sem beijos no retrato, sem discursos reciclados, e sem medo de incomodar. E aos que continuam a usar o seu nome como tábua de salvação política: completem primeiro as vossas biografias. Depois, talvez tenham moral para tocar no dele. Até lá, deixem-se de homenagens de ocasião. Cabral não precisa de vocês. Vocês é que, desesperadamente, precisam dele. Alias. Nós.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Mário Loff&lt;/p&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nostarrafal.blogspot.com/feeds/1076816558018676901/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nostarrafal.blogspot.com/2025/04/cabral-nao-e-marca-de-grogue-e-nem.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default/1076816558018676901'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default/1076816558018676901'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nostarrafal.blogspot.com/2025/04/cabral-nao-e-marca-de-grogue-e-nem.html' title=' Cabral não é marca de grogue e nem Iogurte de Banana.'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjgn9SWCSgjxhgTndbHd-4ksBvnSXuHjuJjsKrrUEE9h5bzr_LhkiTP6zaZHAj9ab7GZPvXxtXraNdUZPSTKxAkJhS69qQ71S95dsTk02jl_woDeBXcAkaJK5l-1vtHoYY_PAEVDWxMlTVZhn4svxJXuDQTLNneJ0wCjB8rh7tSMISzBN6j3uuK3Kx5tN0/s72-w160-h240-c/30_04_2025,%2010_26_59.png" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8871997737847741209.post-2304604974780827039</id><published>2025-04-25T08:09:00.000-07:00</published><updated>2025-09-25T18:36:29.429-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Adilsom Santos"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Cabo Verde."/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Opinião"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="partidos"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Politica"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Radicalização"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Tarrafal"/><title type='text'>GUERRA POLÍTICA EM TERRA DE PAZ! - Adilsom Santos</title><content type='html'>&lt;p&gt;&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiHOjT7rVY-XrBiEPXIa0iap_CK77K79hqDt-mWpa7DJElGHz6QKxrrSaCwJUAtHEXr34R60QaDQ4jFullbqfiBcNDxPdaiwvDdOJqocRnijMb7_mdfwXH1qinBvFxiAoEN3nrga3h3g2PD_i7rp3epiNgoqpSq_LDYKY0e6Fu1nIfwLYMB3ae2Qp7Lnns/s714/106898793_1722899081192250_1759538129334598782_n.jpg&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;708&quot; data-original-width=&quot;714&quot; height=&quot;220&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiHOjT7rVY-XrBiEPXIa0iap_CK77K79hqDt-mWpa7DJElGHz6QKxrrSaCwJUAtHEXr34R60QaDQ4jFullbqfiBcNDxPdaiwvDdOJqocRnijMb7_mdfwXH1qinBvFxiAoEN3nrga3h3g2PD_i7rp3epiNgoqpSq_LDYKY0e6Fu1nIfwLYMB3ae2Qp7Lnns/w223-h220/106898793_1722899081192250_1759538129334598782_n.jpg&quot; width=&quot;223&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Por- Adilsom Santos&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;b&gt;GUERRA POLÍTICA EM TERRA DE PAZ!&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Clivagens políticas e a política do ódio em cabo verde: uma reflexão a partir do Município do Tarrafal de Santiago.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;A radicalização das clivagens políticas no município do Tarrafal de Santiago não é um fenómeno recente. Contudo, nos últimos dez anos, assistimos a uma intensificação preocupante deste processo, o qual tem gerado efeitos profundamente nefastos para a consolidação da democracia local e para o desenvolvimento harmonioso do município. Esta escalada do divisionismo político tem-se tornado uma bola de neve que mina os alicerces da convivência democrática, comprometendo a coesão social e a confiança nas instituições.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Assistimos hoje a uma normalização do ódio político e à prática sistemática do linchamento moral como forma de exercício do poder e da oposição. A política deixou de ser um espaço de ideias e debate racional para se transformar num campo de batalhas simbólicas, onde os adversários são desumanizados e tratados como inimigos a abater. O fenómeno reflete uma fratura latente entre os decisores políticos e o povo — uma dissociação que se estende desde os centros do poder central até às instâncias locais, revelando a falência de uma cultura política inclusiva e responsável.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;A Panfletagem Política e a Morte do Espírito Crítico&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;As redes sociais, enquanto novas ágoras do espaço público, tornaram-se ferramentas poderosas para o exercício da cidadania e da fiscalização dos poderes instituídos. Contudo, como já advertia Umberto Eco, “as redes sociais deram voz a uma legião de imbecis”. O que poderia ser uma revolução comunicacional democrática transformou-se, muitas vezes, num palco de manipulação, desinformação e propaganda cega. A facilidade de produção e partilha de conteúdos tornou-se terreno fértil para a proliferação de discursos vazios, agressivos e desprovidos de rigor, sobretudo no domínio político.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Em vez de promover o esclarecimento do cidadão, muitos agentes políticos aproveitam-se deste ambiente tóxico para perpetuar a ignorância política, infantilizando o eleitorado e cultivando o endeusamento de líderes. Esta lógica, que promove o culto da personalidade em detrimento da colegialidade e do pensamento crítico, tem fragilizado profundamente a democracia cabo-verdiana. A crença cega de que um político pode “salvar o país” é o cúmulo da precariedade democrática, revelando uma sociedade onde o individualismo do poder se sobrepõe ao projeto coletivo.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;As Instituições e o Silêncio Cúmplice&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Torna-se ainda mais grave quando partidos políticos com responsabilidades governativas se recusam a demarcar-se de páginas, perfis ou grupos que promovem a difamação, a exposição de dados pessoais, a instrumentalização da justiça e o linchamento moral como armas de combate político. Esta cumplicidade silenciosa é uma forma de legitimar o absurdo e institucionalizar o ridículo como norma da vida política. Documentos oficiais vazam com facilidade; acusações infundadas tornam-se virais; e a verdade perde valor perante a eficácia da mentira partilhada e curtida.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Estamos, assim, perante uma nova forma de panfletagem política, mais sofisticada, mais perigosa, pois conta com a inteligência artificial e os algoritmos para amplificar mensagens tóxicas e distorcer a opinião pública. A lógica do “like” passou a ser o novo barómetro da verdade, e a política converteu-se num espetáculo onde o ruído substitui o conteúdo.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;As Milícias Digitais e o Clientelismo como Projeto de Poder&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;As chamadas milícias digitais constituem um dos sintomas mais visíveis da degeneração da ética política. São frequentemente compostas por indivíduos com baixa escolarização e dependência direta de empregos públicos obtidos por via do clientelismo político. Tornaram-se porta-vozes de uma ideologia acrítica, de defesa cega do poder, transformando-se em cães de guarda de interesses partidários.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Esta prática remete-nos à advertência de Amílcar Cabral: “Pensar pelas nossas próprias cabeças”. A incapacidade de desenvolver pensamento autónomo transforma estes cidadãos em instrumentos do atraso democrático, em autênticos analfabetos políticos que reproduzem e legitimam sistemas de dominação e exclusão.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Uma Oportunidade para Ruptura e Renascer Democrático&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Apesar do cenário preocupante, ainda vamos a tempo de romper com essa lógica de dependência e cegueira política. Quase cinco décadas após a independência e mais de trinta anos de democracia multipartidária, persiste uma forte dependência do Estado como garante de tudo. Esta dependência tem sido estrategicamente alimentada por elites políticas com fins eleitoralistas, promovendo um assistencialismo que impede o empoderamento real da população.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Uma democracia verdadeira exige não só liberdade política, mas também liberdade económica e justiça social. É necessário criar condições para que os indivíduos possam realizar-se plenamente na sociedade, com acesso a emprego digno, educação de qualidade, saúde universal, saneamento básico, mobilidade segura e acesso justo ao solo urbano. Esses setores não podem continuar a ser usados como iscos eleitorais, mas devem ser tratados como compromissos estruturais de longo prazo com o desenvolvimento e o bem comum.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Caminhar para uma Nova Ética Pública&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Chegou a hora de uma nova geração de líderes — éticos, informados e comprometidos — protagonizar uma ruptura com as lógicas clientelistas do passado. São esses cidadãos e cidadãs que devem assumir o protagonismo na reconstrução de um espaço público democrático, plural e respeitador da dignidade humana. Não podemos continuar a construir o futuro com os alicerces podres do divisionismo. Precisamos de uma ética da responsabilidade, uma política da verdade e uma cultura de serviço ao bem comum.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Só assim Cabo Verde poderá honrar os seus mártires da liberdade, os seus construtores de democracia, e cumprir plenamente o seu projeto de nação soberana, justa e verdadeiramente livre.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEguoVrLRD_3r7iPJmqd4Llj2RohG2eKUhhasqr2bAKzhpC9dljQPRKEEaW13R2lnn6ZxN72FLWC4tK2ptVpJ6zgIB3RONQcjPFsl7X__5-s3yrQlsGnr47LZzNs1a-j7ye2YphRViKSUVxAk2MzEKavqJft212uj_E-Lf6tB4bizCc88PAmqTEvooRrRRo/s1536/25_04_2025,%2013_58_41.png&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1536&quot; data-original-width=&quot;1024&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEguoVrLRD_3r7iPJmqd4Llj2RohG2eKUhhasqr2bAKzhpC9dljQPRKEEaW13R2lnn6ZxN72FLWC4tK2ptVpJ6zgIB3RONQcjPFsl7X__5-s3yrQlsGnr47LZzNs1a-j7ye2YphRViKSUVxAk2MzEKavqJft212uj_E-Lf6tB4bizCc88PAmqTEvooRrRRo/w256-h320/25_04_2025,%2013_58_41.png&quot; width=&quot;256&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nostarrafal.blogspot.com/feeds/2304604974780827039/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nostarrafal.blogspot.com/2025/04/por-adilsom-santos-guerra-politica-em.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default/2304604974780827039'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default/2304604974780827039'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nostarrafal.blogspot.com/2025/04/por-adilsom-santos-guerra-politica-em.html' title='GUERRA POLÍTICA EM TERRA DE PAZ! - Adilsom Santos'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiHOjT7rVY-XrBiEPXIa0iap_CK77K79hqDt-mWpa7DJElGHz6QKxrrSaCwJUAtHEXr34R60QaDQ4jFullbqfiBcNDxPdaiwvDdOJqocRnijMb7_mdfwXH1qinBvFxiAoEN3nrga3h3g2PD_i7rp3epiNgoqpSq_LDYKY0e6Fu1nIfwLYMB3ae2Qp7Lnns/s72-w223-h220-c/106898793_1722899081192250_1759538129334598782_n.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8871997737847741209.post-7751011400477117791</id><published>2025-04-24T05:30:00.000-07:00</published><updated>2025-04-24T05:38:43.953-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Crónica"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Educação"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="livro"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mario Loff"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="PROFESSOR"/><title type='text'> Ignorância tem açúcar!  </title><content type='html'>&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia; font-size: medium;&quot;&gt;&lt;b&gt;&quot;Porque às vezes é doce ficar burro... até levar a dentada de um livro&quot;.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjcJNzaS-vHhbnHJvbp49PwvPnYXKjRDqtGP-j0kvkgCIpXXd2bnVx_zve0rJDdvpRx7Q5CgbBcqzSQz63BI9YawhohYUyuhgwQQAdPMcxPJbEydvbMLVjQGTQO9z0S1Vrcbe6t6LmVGLAjCP4dHVcQMwo2y9OoraHfTgs8tWbG_wVtDrJD8DJxZesuY5Q/s1024/11_36_30.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1024&quot; data-original-width=&quot;1024&quot; height=&quot;262&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjcJNzaS-vHhbnHJvbp49PwvPnYXKjRDqtGP-j0kvkgCIpXXd2bnVx_zve0rJDdvpRx7Q5CgbBcqzSQz63BI9YawhohYUyuhgwQQAdPMcxPJbEydvbMLVjQGTQO9z0S1Vrcbe6t6LmVGLAjCP4dHVcQMwo2y9OoraHfTgs8tWbG_wVtDrJD8DJxZesuY5Q/w262-h262/11_36_30.png&quot; width=&quot;262&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;Houve um tempo, não muito longe, mas convenientemente esquecido, em que uma escola resolveu homenagear os seus professores. A intenção era boa, quase comovente. Como oferecer sushi a quem tem alergia a marisco. Organizou-se um grupo de estudo para levantar os “hobbies” e outros cosas mais, dos docentes. Porque, aparentemente, a escola já não ensina: ela cataloga.&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;A expectativa era romântica: que os professores de Língua Portuguesa e afins, os poetas da fotocópia, amassem a leitura, a escrita criativa, a jardinagem existencial das palavras. Que subissem montanhas em busca de haicais ou colecionassem epifanias em cadernos. Mas não.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Descobriu-se que a maioria lia... documento de cobrança. Criava galinhas. Pescava cavala. Trabalhava ao sábado, à segunda e às vezes ao domingo, porque salário de professor é como livro emprestado: desaparece. E o mais surreal: muitos achavam graça nisso. Um deles, interrogado sobre o que fazia nas horas vagas, respondeu:&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;—Durmo, se der. Se não der, planto batata.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;E havia, claro, as exceções. As mulheres lúcidas. As heroínas do fim-de-semana que declaravam, com honestidade desarmante, que o melhor hobby era dançar e beber uma cerveja “de fininho”. O grupo de estudo reagiu como se alguém tivesse sugerido que o Germano Almeida passa as férias em Santa Maria a fazer TikTok com o Mário Lúcio.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Em Cabo Verde, como em qualquer lugar onde o sol ainda nasce sobre a dúvida, uma coisa permanece clara, e, por isso mesmo, inquietante: o professor e o livro continuam a ser das últimas ferramentas que sabem fechar-nos a boca sem violência e abrir-nos os olhos sem anestesia. Persistem, ainda, como relíquias úteis, contra um mundo que se tornou especialista em inventar ameaças cada vez mais sofisticadas, ironicamente ensinadas por eles próprios. E enquanto essa profissão se desvanece na neblina da desvalorização, desfeita entre salários tímidos e desprezos sistematizados, resta-nos o paradoxo: os únicos que ainda tentam ensinar-nos a ver, são os que mais rapidamente nos tornamos incapazes de ouvir.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;A primeira vez que ouvi alguém dizer que “livro é bicho que morde”, foi numa festança em Achada Moirão. Um tipo de boina torta e hálito de xalala falava com solenidade bêbada na casa do Senhor Inventor, figura folclórica, meio filósofo, meio fiadeiro, que andava com uma caneta na orelha e um caderno folhoso debaixo do braço.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Dizia-se que era leitor assíduo de Cheikh Anta Diop. Mas era só o caderno de dívidas do bar. Cada copo fiado, uma linha. Cada calote, uma repetição obsessiva da única frase que aprendeu a escrever:&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;“Liketi ki fia.”&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Quando tentou levar o caso à justiça, o juiz, também devedor, devolveu-lhe o caderno com o sarcasmo burocrático de quem carimba sonhos em papel higiênico:&lt;/p&gt;&lt;p&gt;— Isto não é prova.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;— Mas é testemunho, respondeu ele.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Foi nesse dia que compreendi: há mais verdade num caderno sujo do que em mil PowerPoints ministeriais. O Inventor era filho de um professor reformado, daqueles que ainda falam com vírgulas e acusam Deus de erros ortográficos. Um desses homens que acha que a gramática devia ser tombada como património da resistência.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;—Livros mordem, menino. Mordem a ignorância. E se forem bons, arrancam-te um pedaço da alma.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;E arrancam mesmo.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;O meu primeiro foi um Amílcar Cabral de capa verde e peso revolucionário. Não o entendi de imediato, mas mordeu-me o suficiente para saber que ignorância tem açúcar, e que saber dói como cárie no juízo. Percebi cedo que o problema do país não é a falta de livros. É o excesso de preguiça mental. A moda agora é errar com orgulho e botar a culpa na falta da humildade ou tê-la como defesa do despreparo. E pensar, meu caro, é considerado arrogância.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Temos jovens a lançar livros sem ler três por mês. Professores que copiam resumos de manuais como se fossem revelações divinas. Alunos que confundem gramática com castigo. E um país que flutua, não pela leveza das ideias, mas pelo vazio do alento do pensamento.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Lula, num momento de lucidez, disse que “ler é exercício de liberdade.”&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Villa respondeu que ele não lê nada, só escuta de ouvido&amp;nbsp; e grava a fala. E eu respondo que ter certeza sem ler é um perigo. Ser professor hoje é viver um teatro do absurdo. É ensinar sem autoridade, corrigir sem apoio e continuar com fé... mesmo quando a fé falha o ponto. A escola virou loja de serviços. O aluno virou cliente. E o professor? Um funcionário de Deus sem contrato.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Mas ainda há resistência. Nas ruas, nas casas, nas praças. Nas tias que rimam tempo com panela ao lume. Nos velhos sapateiros que sabem mais de PIB do que os economistas de terno. Na Dona Gilica, que vendia pão e dizia:&lt;/p&gt;&lt;p&gt;— Leiam muito. Mas nunca leiam a fome dos outros com os olhos cheios.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Ler é isso: ter fome. Fome de continuar. Fome de entender. Fome de dar um passo a mais num mundo que já desistiu de andar. Ler é como dizia Clarice: cheirar a eternidade.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;E em Cabo Verde, até quem nunca leu um livro inteiro, sabe mais do que muita biblioteca importada que fala deste país porque alguém lhe deu palco sem mostra as provas do seu amor repentino tão Terra Terra. Só não sabe como explicar a telerucidade. E isso também é poesia.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Por isso, neste dia quetodos nós fingimos a importância, devíamos todos sair com um livro debaixo do braço. Nem que fosse só para dizer:&lt;/p&gt;&lt;p&gt;“Eu também mordo.” E se não sabes por onde começar, começa por te calar.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Porque num país de ilhas e silêncios cúmplices, só quem lê e quem ensina é que costura o que ainda não está rasgado. O resto anda por aí para ser remendada, e a mediocridade são disparadas a cada ato do seu contráio medido a cada metro de ódio e fingimento humorístico.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;E se hoje cruzares com um professor, esse idiota lúcido, esse Cristo sem religião, esse Luís da ilha do fogo cheio de frases chocantes, de quadro e marcadores, não digas só parabéns. Diz-lhe isto:&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Poema para um Professor com Gosto de Giz e Fúria Lúcida&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Desculpa.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Por cada aula em que foste gladiador sem arena. Por cada reunião onde foste acusado de tentar ensinar. Por cada vez que aguentaste bufando no WC, igual a um certo MC&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;com a dignidade a secar-se ao lado do sabonete.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Desculpa, pátria de scroll infinito.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Os teus filhos sabem dançar TikTok,&lt;/p&gt;&lt;p&gt;mas confundem Djik com um DJ de Magdan.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Desculpa, Ministério.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;O teu PowerPoint parece um tratado de ficção científica.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Um vitral de promessas mortas em loop de slides.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;E quando perguntarem:&lt;/p&gt;&lt;p&gt;“Mas por que insistes em ensinar?”&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Responde com arrogância lírica:&lt;/p&gt;&lt;p&gt;— Porque ainda acredito no inútil.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Na gramática como trincheira.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Na poesia como último escudo.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Na aula como milagre clandestino.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Desculpa.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Mas eu ainda quero o livro como pão.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;A sala como abrigo.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;O quadro como espada.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;E que se foda quem confunde educação com protocolo.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nostarrafal.blogspot.com/feeds/7751011400477117791/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nostarrafal.blogspot.com/2025/04/ignorancia-tem-acucar-porque-as-vezes-e.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default/7751011400477117791'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default/7751011400477117791'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nostarrafal.blogspot.com/2025/04/ignorancia-tem-acucar-porque-as-vezes-e.html' title=' Ignorância tem açúcar!  '/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjcJNzaS-vHhbnHJvbp49PwvPnYXKjRDqtGP-j0kvkgCIpXXd2bnVx_zve0rJDdvpRx7Q5CgbBcqzSQz63BI9YawhohYUyuhgwQQAdPMcxPJbEydvbMLVjQGTQO9z0S1Vrcbe6t6LmVGLAjCP4dHVcQMwo2y9OoraHfTgs8tWbG_wVtDrJD8DJxZesuY5Q/s72-w262-h262-c/11_36_30.png" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8871997737847741209.post-840293905946412870</id><published>2025-04-15T10:10:00.000-07:00</published><updated>2025-04-15T10:10:01.326-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="cabo verde"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Conto"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mário Loff"/><title type='text'>O Burro, também tem Voz</title><content type='html'>&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhNEfa9HbS0ZOySybaUqXn0zPbRHPwC2UWVRxRSU-uyxk3XaqtGR4CHrgH6Jx4XEAz0TO7sOJcvcUCCIW3hEeMVzg2L78VO4fwLUSiTlEb5g1HWSe-kquH0uufG_hW6HVrGRKeEm1fvdrm96oyKJfRD95KzySiw25XPF-1Y7Ec_FFeDtiMz58Byix9uvy0/s4160/20210523_094343.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1920&quot; data-original-width=&quot;4160&quot; height=&quot;175&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhNEfa9HbS0ZOySybaUqXn0zPbRHPwC2UWVRxRSU-uyxk3XaqtGR4CHrgH6Jx4XEAz0TO7sOJcvcUCCIW3hEeMVzg2L78VO4fwLUSiTlEb5g1HWSe-kquH0uufG_hW6HVrGRKeEm1fvdrm96oyKJfRD95KzySiw25XPF-1Y7Ec_FFeDtiMz58Byix9uvy0/w378-h175/20210523_094343.jpg&quot; width=&quot;378&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;O burro chegou à velha Ponte de São Domingos como um espectro cansado, arrastando os cascos como quem carrega o peso não apenas do corpo, mas de todas as passagens já feitas por aquele caminho. Das suas narinas, pingos de água escorriam com a lentidão de uma febre silenciosa, como se o próprio ar, saturado de exaustão, se recusasse a entrar em seus pulmões. Ao redor, a névoa engolia o mundo com uma delicadeza cruel, dissolvendo contornos, apagando horizontes, abafando sons. Nada existia senão aquele instante suspenso entre o que se lembrava e o que se temia.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Sentado junto ao parapeito de pedra, um homem, ou o que restava de um homem, fundia-se à bruma, indistinto, imóvel, como uma estátua que tivesse esquecido o seu propósito. Era impossível dizer se respirava ou apenas imitava o gesto da vida. O seu corpo apoiava-se na antiga ponte, monumento de uma era em que atravessar aquelas pedras era mais do que deslocar-se: era sobreviver, era desafiar os ventos interiores da ilha, era enfrentar as bruxas que, dizem, ainda guardavam os montes.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Lá em baixo, no vale esquecido, o rio deslizava como uma serpente cansada, entoando um murmúrio que parecia um adeus prolongado às chuvas que se recusaram a partir. Esperavam-se três meses de água. Chegaram seis. Um dilúvio lento, piedoso e impiedoso ao mesmo tempo, que lavou as igrejas e os pecados com a mesma indiferença. Os homens, os que resistiram, os que ficaram, comentavam que talvez tivesse valido a pena benzer-se diante de cada templo das ilhas, que talvez o céu tivesse, por um instante, escutado.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Mas a ilha, agora, era toda ela uma prece verde. Um manto húmido cobria montanhas e vales com uma uniformidade quase opressiva. Não havia outra cor, não havia outra matéria. As folhas tremiam com uma vitalidade inquieta, e cada gota de orvalho parecia conter uma lembrança esquecida ou um pensamento que ninguém ousava confessar.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;O tempo, nessa manhã insone, parecia coagulado. Os segundos não passavam, pairavam, como insetos parados no meio do ar. O céu, denso e baixo, apertava os ombros dos vivos e fazia-os lembrar-se das terras distantes que haviam abandonado, como se o passado sussurrasse dentro de cada nuvem. As viaturas, antes impacientes e ruidosas nas estradas curvas, jaziam imóveis — resignadas, talvez, ou adormecidas. O mundo, inteiro, parecia à espera de um gesto que não viria.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;E nesse tempo suspenso, quase absurdo, os homens reaprendiam a sonhar. As terras, antes duras e esquecidas, devolviam brotos como se, subitamente, lembrassem o que era ser fértil. As mãos, que um dia empunharam ferramentas sem esperança, agora dançavam com paus e enxadas, como se escavassem não a terra, mas uma possibilidade. Talvez fosse a terra, ela mesma, que decidira acreditar.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Quando o meio-dia se insinuou por entre os véus da névoa, como um intruso relutante, a bruma começou, lentamente, a retirar-se, não como um gesto natural, mas como quem cede espaço a algo inevitável. E foi então que as figuras surgiram: primeiro o burro, depois o homem, ambos esculpidos em silêncio, como se tivessem sido ali colocados por um escultor hesitante que abandonara a sua obra a meio.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;O rosto do homem não pertencia a São Domingos. Havia algo de deslocado, algo de ausente e, ao mesmo tempo, excessivo. Era um rosto que não pertencia a lugar algum, e talvez por isso perturbasse os que o viam. Tinha o olhar de quem testemunhara algo que não deveria ser lembrado, e no entanto carregava a lembrança consigo como um fardo inevitável.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;O burro, firme sobre as pedras da ponte, parecia ter-se fundido à matéria mineral, como se a sua alma tivesse escolhido aquele exato ponto para repousar eternamente. Era um animal vencido e, ao mesmo tempo, invicto, recusava-se a continuar, não por medo, mas por convicção.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;— Anda, burro! — bradou o homem, e a sua voz, ao rasgar o silêncio, soou como um açoite contra a carne do mundo.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Mas o burro não se moveu. Havia na sua imobilidade uma força ancestral, uma obstinação que desafiava a lógica. Ele olhava adiante, ou talvez dentro de si, com olhos que continham séculos de submissão e resistência, como se ali, na sua paralisia, estivesse toda a sua liberdade.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;— Vamos, burro! Anda logo! — insistiu o homem, a frustração crescendo como uma febre mal contida.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;A ponte parecia alargar-se com cada grito, como se o som transformasse o espaço, esticando o tempo até ao insuportável. A cada palavra, o mundo ficava mais irreal.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;— Vou-te bater, seu burro... burro miserável! — rugiu por fim, quase num soluço de impotência.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;E então, o impensável: o burro virou lentamente a cabeça, e os seus olhos, dois poços escuros e densos, encontraram os do homem. Não era um olhar animal. Era um olhar que julgava.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;E num instante que durou mais que todos os outros, uma voz surgiu — não do burro, mas de algo que parecia ecoar através dele, talvez da terra, talvez do próprio homem.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;— Por que tanta pressa, homem? — disse a voz. Era grave, pausada, como se cada sílaba carregasse a dúvida de séculos. — Não vês que o caminho à frente é incerto? Que talvez não haja sequer caminho? Talvez seja melhor parar. Pensar. Lembrar o que procuras, se é que procuras.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;O homem recuou, o corpo tenso como um arco que se desfaz. Aquilo não era natural. Mas, de algum modo, era necessário.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;— O que eu procuro? — murmurou, como se a pergunta tivesse sido arrancada de dentro de si. — Procuro sobreviver... trabalhar a terra... arrancar da vida o pouco que ela ainda me oferece.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;O burro — ou a presença que falava através dele — inclinou ligeiramente a cabeça. Havia compreensão, mas também lamento.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;— Trabalhar a terra é um ato de fé, homem. Fé no invisível, no imprevisível. Fé de que o solo te dará o que precisa, de que as chuvas virão quando chamadas. Mas e quando não vêm? Quando o solo te nega até o pó? E tu, o que cultivas dentro de ti?&lt;/p&gt;&lt;p&gt;O homem calou-se. Algo no ar tinha mudado. A ponte já não era apenas uma ponte, o burro já não era apenas um animal. E ele próprio, talvez já não fosse apenas um homem. Um silêncio espesso voltou a descer, e com ele, uma pergunta invisível: quando foi que esquecemos de parar?&lt;/p&gt;&lt;p&gt;O homem permaneceu calado. Mas não era um silêncio comum — era um silêncio que se adensava no ar, espesso, quase palpável, como se o tempo tivesse suspendido o próprio fôlego. As palavras do burro, tão absurdas quanto reveladoras, haviam se infiltrado na sua consciência com a lentidão implacável das chuvas que escavam montanhas.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Ergueu os olhos para as serras ao longe. As encostas, agora recobertas de um verde denso e quase irreal, pareciam observá-lo. E, sob aquele olhar vegetal, percebeu — com um misto de desconforto e clareza — que a sua presença ali não se devia apenas a uma necessidade bruta de sobrevivência. Não era só a fome ou o trabalho que o prendiam àquela terra. Era algo mais íntimo, mais primitivo. Uma espécie de confissão muda à existência. Um amor, talvez. Um amor rude e sem palavras pela terra que lhe arranhava as mãos, mas lhe sustentava a vida.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;— Tens razão, burro — murmurou, e as palavras pareceram pesar mais do que deveriam. — Sempre acreditei que bastava curvar o lombo, arrancar da terra o que ela pudesse dar. Mas agora vejo... há mais. Há sempre mais. Esperança. Amor. E isso... isso eu deixei morrer em mim.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;O burro, imóvel como um monumento ancestral, inclinou levemente a cabeça, como se aquele gesto milimétrico carregasse séculos de sabedoria silvestre.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;— O amor ao próximo — disse ele, com voz antiga — é como a chuva que se espera sem saber se virá. Alimenta o invisível. Preenche o que a terra não alcança. Quando dedicas as mãos à terra, dedicas também o coração aos que dela dependem. Somos raízes de uma mesma árvore. Ignorar isso é secar por dentro.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;O homem deixou escapar um sorriso breve, quase um espasmo de incredulidade.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;— E tu, burro, o que sabes do amor? — perguntou, a voz tingida de uma leve ironia, como quem testa a realidade apenas para certificar-se de que ela ainda resiste.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Mas o burro não se ofendeu. O burro não podia ofender-se — ou talvez pudesse, mas escolhera não o fazer.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;— Sei que o amor é uma força que não se vê, mas que nos obriga a caminhar, mesmo sem saber o destino. — respondeu com tranquilidade. — Tu e eu... somos carne diferente, sim. Mas espírito semelhante. Ambos carregamos o peso do que não escolhemos, ambos buscamos um lugar onde sejamos menos estranhos. No fundo, procuramos o mesmo: um sentido. Ou, ao menos, o consolo da procura.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;O homem aproximou-se devagar. Os seus dedos tocaram o pescoço do animal com uma ternura que não julgava possível em si. A aspereza dos pelos, o calor vivo do corpo que persistia em existir, deram-lhe uma estranha paz. Era como se ali, no toque, houvesse uma comunhão sem linguagem.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;— Talvez sejamos mais parecidos do que eu queria admitir — disse, com um riso cansado, quase melancólico. — Ambos obstinados. Ambos... com sede de mais do que apenas continuar vivos. E talvez eu tenha de aprender contigo. Ou... reaprender.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;O burro não respondeu de imediato. Pisou o chão com uma lentidão cerimonial, como se testasse a realidade. Depois, disse:&lt;/p&gt;&lt;p&gt;— A vida é um campo sem margens, homem. Vasto. Imprevisível. Mas se nos permitirmos partilhar o peso, mesmo que em silêncio, ela torna-se menos cruel. Cultivar a terra é necessário. Mas cultivar o que te move... isso é urgente.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Houve então uma pausa. E nessa pausa, o mundo pareceu suspenso. Não por medo, nem por dúvida, mas porque, por um instante, tudo fazia um estranho e inquietante sentido.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;O homem assentiu. Mas o seu gesto, simples à primeira vista, carregava um peso novo. Não era apenas a aceitação das palavras do burro, mas a aceitação de si próprio, da sua falha, da sua fome não apenas de pão, mas de sentido. Sentiu nascer ali uma ligação antiga, como se o tempo tivesse voltado sobre si mesmo para costurar aquela cena em todas as outras em que havia passado em silêncio por algo essencial.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;E ali ficaram, lado a lado, homem e burro, na velha Ponte de São Domingos, a ponte de pedra que atravessava mais do que o rio, atravessava também um limiar invisível entre o que se é e o que se pode tornar. Acima deles, o céu deixava a neblina dissipar-se, revelando um azul tímido, como se também ele estivesse a aprender a existir de novo.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Por instantes que pareciam séculos, nenhum som se ouvia, senão o rumor discreto da água correndo sob os seus pés. E naquele silêncio, um entendimento ancestral firmava-se: às vezes, o mundo não grita. Sussurra. E é preciso parar, quase deixar de ser, para poder escutá-lo.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Quando o homem, enfim, ajeitou a alça do saco ao ombro e se preparou para seguir, o burro, como que tocado por um mesmo sopro interior, avançou. Não era uma obediência qualquer, era um acordo tácito entre dois seres que, por fim, se reconheciam. Já não eram apenas um homem e um burro. Eram algo mais: espelhos vivos de um mesmo cansaço e de uma mesma esperança, companheiros de uma travessia onde a jornada real se fazia por dentro.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Caminharam alguns metros e pararam de novo. No galho de uma acácia ressequida, dois passarinhos chilreavam como se anunciassem uma aurora secreta. O homem sorriu e, num gesto delicado e quase solene, retirou dos olhos do burro uma pequena luneta verde, encaixada ali sabe-se lá por quem ou quando, talvez um resquício de uma brincadeira antiga, talvez um símbolo de tudo aquilo que havia distorcido a sua visão do mundo.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Quando a luneta caiu, rolando pelo chão de terra batida, algo invisível também se desprendeu. O cenário não mudou, mas o olhar, sim. O mundo, afinal, estava igual. Mas ele, não.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Olhou para o burro como quem olha para o primeiro amigo da infância, para o irmão que se reconhece depois de uma vida inteira de estranhamento. E nesse momento, algo se imprimiu nele com a força de um carimbo sobre a alma: a lição de tornar-se mais humano é sempre um processo de escuta, nunca de domínio.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Atravessaram o vale em silêncio. Mas dentro deles, vozes antigas, sementes esquecidas e amores que nunca chegaram a nascer, começavam agora a germinar.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;E diz-se, entre os poucos que se lembram, que naquela manhã em São Domingos o tempo parou por um breve segundo: só para deixar que homem e burro passassem.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhYih99yU54LWzMebAnpB8azj1MBJ5H-SiCuE1oKYB5uBXn75DDLHMPvCXKCNGWFhOjXotnI0Ffrm-zMWTSE7N4V7VLPNOg-CUSgM3n_lD_Cs9b-jmQEQlavl-yFDau_N_LtxXOZgXQbzZf_qZvh2LCcKvG5fKaOv_epfndBqweJ58cm0SET8L0LWWYkzM/s4128/20210529_103856.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;2322&quot; data-original-width=&quot;4128&quot; height=&quot;180&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhYih99yU54LWzMebAnpB8azj1MBJ5H-SiCuE1oKYB5uBXn75DDLHMPvCXKCNGWFhOjXotnI0Ffrm-zMWTSE7N4V7VLPNOg-CUSgM3n_lD_Cs9b-jmQEQlavl-yFDau_N_LtxXOZgXQbzZf_qZvh2LCcKvG5fKaOv_epfndBqweJ58cm0SET8L0LWWYkzM/s320/20210529_103856.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nostarrafal.blogspot.com/feeds/840293905946412870/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nostarrafal.blogspot.com/2025/04/o-burro-tambem-tem-voz.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default/840293905946412870'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default/840293905946412870'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nostarrafal.blogspot.com/2025/04/o-burro-tambem-tem-voz.html' title='O Burro, também tem Voz'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhNEfa9HbS0ZOySybaUqXn0zPbRHPwC2UWVRxRSU-uyxk3XaqtGR4CHrgH6Jx4XEAz0TO7sOJcvcUCCIW3hEeMVzg2L78VO4fwLUSiTlEb5g1HWSe-kquH0uufG_hW6HVrGRKeEm1fvdrm96oyKJfRD95KzySiw25XPF-1Y7Ec_FFeDtiMz58Byix9uvy0/s72-w378-h175-c/20210523_094343.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8871997737847741209.post-8563661744408609747</id><published>2025-04-12T04:32:00.000-07:00</published><updated>2025-04-12T07:45:50.382-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="cabo verde"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="colhe bicho"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="cronica"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="insegurança"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mário Loff"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Tarrafal"/><title type='text'> O país do dá-me</title><content type='html'>&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhyewU3bd9nKrSr-Jv4knyj0cmlRO8f92bkhYX9K90yqfFWiw7kZvoSv-yybceQnvbD_BX7re6i-QwvkUZQO3cWJ9pWvstFbzwk4KhVSGiiIQJYPnmaqtGGEIv8JI3_1_p3ueXokoqX8glvxJbgILQN_D_lHG1lOkTYO3-xJKEbLoRndNskTEPm09p_e5w/s789/488649141_3963857753827759_5509306587295407245_n.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;789&quot; data-original-width=&quot;746&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhyewU3bd9nKrSr-Jv4knyj0cmlRO8f92bkhYX9K90yqfFWiw7kZvoSv-yybceQnvbD_BX7re6i-QwvkUZQO3cWJ9pWvstFbzwk4KhVSGiiIQJYPnmaqtGGEIv8JI3_1_p3ueXokoqX8glvxJbgILQN_D_lHG1lOkTYO3-xJKEbLoRndNskTEPm09p_e5w/s320/488649141_3963857753827759_5509306587295407245_n.jpg&quot; width=&quot;303&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;Por: Mário Loff&lt;/div&gt;&lt;p style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia; font-size: medium;&quot;&gt;Estou no Tarrafal por um ano. E digo-o como quem diz: “fui enviado para o deserto da lucidez”. Durante algum tempo, mantive-me calado, a beber a brisa, a morder a língua e a mastigar o silêncio. Mas há silêncios que se tornam cúmplices, e há alturas em que até o silêncio perde a vergonha de ser cúmplice. Chegou a minha hora de voltar a falar.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia; font-size: medium;&quot;&gt;O Tarrafal, esse paraíso com cheiro a carne salgada e calor de uma subida a graciosa, é, em muitos aspetos, um dos lugares mais belos para se viver. Se fez o básico há mais de cinquenta anos, para se viver é um lugar. Pacífico, tranquilo, com o mar sempre a prometer mais do que cumpre. Mas atenção: nem toda a paz se mantém pacífica. Há uma paz que é anestesia. Uma calma que é coma. É isso, meus caros, é um problema.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia; font-size: medium;&quot;&gt;O potencial cerebral da cidade, esse músculo invisível que sustenta nações, parece ter sido sequestrado entre dois extremos perversos: um “humildismo bocó” (não confundir com humildade) e uma racionalidade rastacuera, feita de slogans, dreadlocks e resignação disfarçada de liberdade. Como dizia Nietzsche, “quem combate monstros deve cuidar para que não se transforme também em monstro”. E aqui, o monstro não tem sete cabeças, tem só uma, mas, potencialmente… muito vazia.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia; font-size: medium;&quot;&gt;Não há debate de ideias. Há “likes” “partilhas”, “da padodu”. Há silêncios coniventes, há o endeusamento de figuras duvidosas que falam bonito e fazem feio. O trabalho, esse verbo que fundou a dignidade humana, virou sinónimo de castigo. A juventude, seduzida pelo brilho falso do facilitismo, já não quer fazer o caminho. Quer saltar para a meta. E se possível, com um tutuk nos ouvidos e um subsídio no bolso.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia; font-size: medium;&quot;&gt;E atenção, não sou contra o tutuk. É até um escape válido, uma arte com ritmo e identidade. Mas quando o único projeto de vida é “mandar rimas até calhar uma viagem a Lisboa”, estamos mal. Quando ser artista significa fugir do esforço em vez de sublimar o esforço, temos um problema sério de educação cívica, e estética.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia; font-size: medium;&quot;&gt;Estamos a educar uma geração para acreditar que tudo deve ser dado. Mas, como perguntava Camus: “será possível viver sem se revoltar?”. Sim, mas é uma vida vegetal. Um país que se habitua à gratuitidade total é um país que se esqueceu de suar, de planear, de produzir. A cultura do “dá-me” é irmã da cultura do “rouba-me”. Quando tudo parece vir de graça, também tudo parece poder ser tirado.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia; font-size: medium;&quot;&gt;Nos últimos anos, o Tarrafal mudou. Parte desta, para pior. E não falo de política partidária, falo de controlo e ao mesmo tempo abandono emocional. A juventude começou a ocupar as ruas, as praças e os bairros como quem ocupa o vazio. Em Colhe Bicho, por exemplo, jovens vagueiam de noite, sem rumo, sem formação, sem ocupação, mas com faca na mão. E ao que tudo indica, as autoridades sabem. E ao que tudo mostra, não fazem nada. A polícia limita-se a observar, como se fosse figurante numa novela má.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia; font-size: medium;&quot;&gt;É inconcebível que, com formações gratuitas ou quase gratuitas no IEFP, com escolas abertas, com centros culturais disponíveis (mesmo que mal geridos), tantos jovens estejam completamente fora do sistema. E atenção: não são todos, claro. Há rapazes e raparigas a lutar, a estudar, a trabalhar duro. Mas a rua, essa entidade democrática que acolhe todos, tem ganho o terreno.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia; font-size: medium;&quot;&gt;Já houve fóruns de juventude. Já houve seminários, conferências, documentos lindíssimos impressos a cores. E no fim? Nada. É como pintar as paredes de uma casa que está a desmoronar. Em Colhe Bicho, sente-se o abandono da câmara municipal. O governo finge que não vê. A polícia assobia. E os jovens, esses, vão fazendo o que podem: alguns sonham, outros assaltam, outros dançam no TikTok. Cada um à sua maneira, procurando o que o sistema não dá: sentido.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia; font-size: medium;&quot;&gt;O que falta? Ousadia. Estratégia. Verdade. E um bocado de vergonha na cara das lideranças. Uma coisa é certa: o governo local e nacional, tem que colocar líderes e dirigentes não cultural, mas sim culto e cultural a frente dos postos de decisão.&amp;nbsp; Falta criar espaços culturais onde os jovens possam ser mais do que figurantes de bairro. Onde se possa escrever sem medo de ser poético, compor sem autotune, programar sem precisar fugir para Lisboa, e expor sem ser na esquadra.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia; font-size: medium;&quot;&gt;As escolas precisam deixar de ser aqueles lugares onde se vai só para cumprir castigo das 7h às 13h, com intervalos de tédio. Falta transformá-las em laboratórios de reinvenção, onde se aprende a fazer beats e a ler Fernandos Pessoas no mesmo dia, e sem parecer esquizofrenia.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia; font-size: medium;&quot;&gt;Imagina um puto com acesso a um microfone decente, uma câmara que não seja só de selfie, uma guitarra afinada, e um livro daqueles que, quando fechas, ficas mais vivo por dentro. Um livro de Fernando Pessoa ou José Luís Tavares, claro, mas também de Mário Lúcio, Germano Almeida, Dina Salústio, Gabriel García Márquez, tudo no mesmo saco, uma espécie de mochila mágica onde cabem todos os mundos. Com isso na mão, esse jovem não só se salva como ainda salva a rua dele, e talvez até o primo que anda a &quot;fazer cena&quot; no bairro.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia; font-size: medium;&quot;&gt;Falta ouvir Amílcar Cabral, sim, (calma, não é sermão, e eu também não sou cabralista com carteira assinada), mas ouvir aquele Amílcar que dizia que &quot;ninguém liberta ninguém&quot;… a não ser que seja com um bom beat de fundo. Falta saber quem foi Carlos Veiga, Renato Cardoso, Pedro Pires, Jaime Figueiredo, José Estrela, Simão de Barros, José Leitão da Graça… não para votar neles no TikTok, mas para saber que já houve gente que pensou o país antes de haver Wi-Fi.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia; font-size: medium;&quot;&gt;Falta ler a Mana Guta, o Manuel Veiga, o Herménio Vieira, o Osvaldo Alcântara, e aqueles posts heroicos e inspiradoras e pouco “couching” do Jorge Tolentino que, se fossem cantigas, batiam qualquer drill de coladera trap. Falta ler o Rasta Nguka do Mestre Arlindo Mendes. Tudo isto, de preferência, ao pequeno-almoço, com pão k’ôvu e xá di sidréra, e depois ir discutir Frantz Fanon ali no largo, ao pé da banca do tia Saburosa de Nhana, entre um oril, dama e uma teoria revolucionária sem Marx&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia; font-size: medium;&quot;&gt;E sim, falta trazer a tecnologia. Mas não aquela que só serve para fazer scroll até os polegares pedirem fisioterapia. Falo da tecnologia com alma, com memória, com aquele molho caboverdiano que mistura o cheiro do fundo no fundo da ilha e duplex na cidadela e com futuro. Uma espécie de Ubuntu digital com tempero de bura até cinguelo e visão de drone.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia; font-size: medium;&quot;&gt;Tarrafal não precisa de mais discursos. Precisa de ação. Mas uma ação pensada. Com pés no chão e olhos no futuro. Com cultura e com alma. Com política, sim, mas daquela que transforma, não daquela que promete.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia; font-size: medium;&quot;&gt;Se queremos que o Tarrafal volte a ser o que pode ser, temos de começar agora. Antes que seja tarde demais e a paz se transforme em estatística.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjONjrfRLR_rPrHJF02rLBS8-0i94C7_2ziBwCu7WaKe63jvQOyiRFewgSP2WKmzmx0kNoIKIxtOPVaCtHbdBAA-Qg7N2X-fHsp_XuIZ_-Nyur2N8JJBcX4ZVhLyAcMv5ZJcFgKSmDhJ2-m-YgQanBaGof__cU8IkG1ZTWKJGPPfjUK9YV4H4YNeOAeLFE/s789/488649141_3963857753827759_5509306587295407245_n.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;789&quot; data-original-width=&quot;746&quot; height=&quot;144&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjONjrfRLR_rPrHJF02rLBS8-0i94C7_2ziBwCu7WaKe63jvQOyiRFewgSP2WKmzmx0kNoIKIxtOPVaCtHbdBAA-Qg7N2X-fHsp_XuIZ_-Nyur2N8JJBcX4ZVhLyAcMv5ZJcFgKSmDhJ2-m-YgQanBaGof__cU8IkG1ZTWKJGPPfjUK9YV4H4YNeOAeLFE/w136-h144/488649141_3963857753827759_5509306587295407245_n.jpg&quot; width=&quot;136&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nostarrafal.blogspot.com/feeds/8563661744408609747/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nostarrafal.blogspot.com/2025/04/o-pais-do-da-me.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default/8563661744408609747'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default/8563661744408609747'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nostarrafal.blogspot.com/2025/04/o-pais-do-da-me.html' title=' O país do dá-me'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhyewU3bd9nKrSr-Jv4knyj0cmlRO8f92bkhYX9K90yqfFWiw7kZvoSv-yybceQnvbD_BX7re6i-QwvkUZQO3cWJ9pWvstFbzwk4KhVSGiiIQJYPnmaqtGGEIv8JI3_1_p3ueXokoqX8glvxJbgILQN_D_lHG1lOkTYO3-xJKEbLoRndNskTEPm09p_e5w/s72-c/488649141_3963857753827759_5509306587295407245_n.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8871997737847741209.post-2582196230852267306</id><published>2025-04-11T07:31:00.000-07:00</published><updated>2025-04-11T08:27:29.326-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="crônica"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mario Loff"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mercado Cultura."/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Tarrafal"/><title type='text'>  A Obra do Mistério na República de Tarrafal  </title><content type='html'>&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiEmi06x-ZCCAq-RnXMZ4N4oIooDVX5UWRmlw7m4XGkgjHDSeqMW7_n6rCLzJ3JT4l374D9zRpgZVQJCo61Z_mLvl5EZLevuVcm-3NBtFCBPJTzcQABIOCfD-wurnYucar_IozDS1amEi45Fq4Pt42Aevb9JfDOWX00hnGqQlY8UgRog1KkJCWYFmI989Y/s1080/4c34ed99-0ade-4bba-8695-98985b333167.jpg&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: trebuchet; font-size: medium;&quot;&gt;&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: trebuchet; font-size: large;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: trebuchet; font-size: large;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEifvvIFoaCdT7R3BDTYorkpfGD8eV_rtAQ-7Ie6suvkS6eBReEpHZN-JWrC0uAgeMlRzMLc5rh5GDmpAl2KklyTS-NGh1WzbjEWubnnKTAExSp9_ffrYQjdw4L91ieia-b7O1VHuPZCDPPKTj6Jxl-TwuZ7ElVrzK7SUsILm2gzGPz16-XvvhtcrVBiIIs/s918/aac9ab9f-3baf-4dcb-a4d7-2c13425265f5.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;455&quot; data-original-width=&quot;918&quot; height=&quot;176&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEifvvIFoaCdT7R3BDTYorkpfGD8eV_rtAQ-7Ie6suvkS6eBReEpHZN-JWrC0uAgeMlRzMLc5rh5GDmpAl2KklyTS-NGh1WzbjEWubnnKTAExSp9_ffrYQjdw4L91ieia-b7O1VHuPZCDPPKTj6Jxl-TwuZ7ElVrzK7SUsILm2gzGPz16-XvvhtcrVBiIIs/w354-h176/aac9ab9f-3baf-4dcb-a4d7-2c13425265f5.jpg&quot; width=&quot;354&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: trebuchet; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: trebuchet; font-size: large;&quot;&gt;Às vezes, ficamos no nosso canto a tentar compreender o mundo. Tentamos conquistá-lo, nem que seja apenas uma parte próxima de nós, a partir deste burgo tão norte e tão Tarrafal. Mas a história, essa velha senhora de memória longa e seletiva, parece rir-se da nossa ilusão. Há mais de 565 anos que o norte da ilha de Santiago aguarda a promessa da modernidade, enquanto o sul, com sua voracidade comercial, continua a ditar o ritmo do país. Desde a chegada de António da Noli e Afonso, acompanhados dos seus marujos tristes e rabugentos, que o Tarrafal permanece à margem das rotas de desenvolvimento. O que nos resta, então? A eterna sensação e utopia de que esta é a terra das oportunidades e potencialidades. Mas, sejamos honestos: o que se tem feito dessas potencialidades são as mesmas obras vistosas, erigidas para iludir os incautos e depois abandonadas ao esquecimento.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: trebuchet; font-size: medium;&quot;&gt;Aqui, neste Tarrafal meu e teu, há coisas que desafiam a lógica. Mas desafiar a lógica é, talvez, o exercício favorito do poder. E dentro dessa sobreposição de poderes, ninguém assume realmente a responsabilidade. Porque o poder aqui é a moeda de troca das promessas eleitorais, uma dança de cadeiras onde os novos ocupam os lugares dos velhos e perpetuam os mesmos vícios. Desde os tempos do branco e preto que a política tem sido uma procissão de missa sem padres, mas com muitos compadres. Teve um que tentou mudar algo e perdeu o poder. O atual, bem, este recuperou as tradições impostas e fez delas um espetáculo de ilusionismo político. A auditoria prometida desde 2000 e tal nunca passou de um anúncio, um truque de desaparecimento tão eficaz que nem Houdini conseguiria replicar. Com isso, ilibou os antigos dirigentes que pervagaram no município, se tornaram limpos.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: trebuchet; font-size: medium;&quot;&gt;Agora, os novos senhores do poder tornaram-se artistas na arte da manipulação. São requintados em ludibriar, sabem como moldar a população com mansidão, enviam capachos para atormentar aqueles que se atrevem a questionar o absurdo. São os polícias da memória, vigilantes incansáveis da amnésia coletiva.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: trebuchet; font-size: medium;&quot;&gt;E então, surge mais uma obra. No mercado de artesanato e cultura, as máquinas começaram a roncar, mas ninguém sabe bem o que estão a construir. Não há esclarecimentos, não há planos divulgados, não há informação sobre a função da obra, o dono, os beneficiários, se será uma construção definitiva ou desmontável. O que se sabe, sussurrado pelas ruas, é que se trata de mais um pagamento de promessa, uma oferenda ao altar da militância.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: trebuchet; font-size: medium;&quot;&gt;O problema é que a lei sobre a proteção do património é clara, tanto a nível nacional como internacional. A UNESCO estabelece diretrizes rigorosas para a preservação do património, e a Lei nº 85/IX/2020 de Cabo Verde reforça a necessidade de proteger os bens culturais e arquitetónicos. Mas de que vale a lei quando a prática a ignora descaradamente? Já se tentou, em tempos, erguer uma construção nesse mesmo espaço, e a câmara recusou. Foi então que um artista, ofendido com a decisão, resolveu marcar o território com uma pintura pomposa. Quando se sentiu desrespeitado, vandalizou a obra com tinta negra, a sua própria imagem, como quem proclama que esta cidade está muda e calada. Ou, talvez, tenha sido uma premonição: a construção que agora se ergue parece cumprir a profecia do artista.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: trebuchet; font-size: medium;&quot;&gt;Exemplos desse tipo de descaso estão por toda a cidade. O património histórico tem sido destruído a um ritmo alarmante, engolido pela negligência e pela ganância. Não há muito tempo, uma obra na igreja do Tarrafal provocou a indignação geral, denunciada com pompa e circunstância pelo Mário Loff. Custou-me a reputação. Chamaram-me anarquista, confundiram-me com agitador. A ferida já cicatrizou, mas a mancha ficou. E aqui estou eu, mais uma vez, a fazer a mesma “animação” outros protagonistas, a repetir a mesma análise. Será que desta vez nos ouviremos a tempo? Será que aqueles que ocupam os lugares de decisão, oposição, situação e assembleia, terão a decência de fornecer informações sobre esta nova obra antes que seja tarde demais?&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: trebuchet; font-size: medium;&quot;&gt;Que pensem profundamente, que assumam a responsabilidade. A história é impiedosa com os que ignoram os seus erros. O Tarrafal, este meu Tarrafal, não merece ser mais um exemplo de desleixo e descaso. Sejamos, ao menos, dignos do nosso próprio passado. O certo é que o nosso “príncipe” de todos nós já foi. Só espero que a Rosa, que há mais de 10 anos ganha pão naquele espaço com&amp;nbsp; a grelha, não seja removida.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: trebuchet; font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: trebuchet; font-size: large;&quot;&gt;Mário Loff&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: trebuchet; font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: trebuchet; font-size: medium;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEipICRqkb3MQTQsi-pzHGO8U8fM_s2V2sFtKJHNR0cB-HGXxwEI6OWnz5oTfdJ6j9NYgey5bsYkacTkChZifa2kmNFhZD8XHRCvALTOd_HahBobRXEfzl89KNn-ubHBV6q_wSptl1cT6ZvYOpQpQKpkXwcDl52pQN35796rWNkuiBQVhBYAgSw88RpuEKw/s1328/42816256-dbb7-460a-99db-75bfa2565bbd.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1328&quot; data-original-width=&quot;1080&quot; height=&quot;193&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEipICRqkb3MQTQsi-pzHGO8U8fM_s2V2sFtKJHNR0cB-HGXxwEI6OWnz5oTfdJ6j9NYgey5bsYkacTkChZifa2kmNFhZD8XHRCvALTOd_HahBobRXEfzl89KNn-ubHBV6q_wSptl1cT6ZvYOpQpQKpkXwcDl52pQN35796rWNkuiBQVhBYAgSw88RpuEKw/w276-h193/42816256-dbb7-460a-99db-75bfa2565bbd.jpg&quot; width=&quot;276&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nostarrafal.blogspot.com/feeds/2582196230852267306/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nostarrafal.blogspot.com/2025/04/a-obra-do-misterio-ou-da-republica-de.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default/2582196230852267306'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default/2582196230852267306'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nostarrafal.blogspot.com/2025/04/a-obra-do-misterio-ou-da-republica-de.html' title='  A Obra do Mistério na República de Tarrafal  '/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEifvvIFoaCdT7R3BDTYorkpfGD8eV_rtAQ-7Ie6suvkS6eBReEpHZN-JWrC0uAgeMlRzMLc5rh5GDmpAl2KklyTS-NGh1WzbjEWubnnKTAExSp9_ffrYQjdw4L91ieia-b7O1VHuPZCDPPKTj6Jxl-TwuZ7ElVrzK7SUsILm2gzGPz16-XvvhtcrVBiIIs/s72-w354-h176-c/aac9ab9f-3baf-4dcb-a4d7-2c13425265f5.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8871997737847741209.post-3413805694689340481</id><published>2025-04-04T19:00:00.000-07:00</published><updated>2025-04-04T19:09:45.708-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="cronicas"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mário Loff"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Santa cruz"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="três ritmos"/><title type='text'>República de Santa Cruz, Três Ritmos e Sua Graça</title><content type='html'>&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEivsm65AErr8bh8lDDIQjXU9f5VaQnRNkhGZvN99fyMvJFHA33kMq2o_A8KraBKHVS9yGr7NJF3qLEBZ3GkHHEO5xgak5j6Cb7OY8Oea1bMV7uUG5sEuvEbR2A3C-z5BDS3jLu0MYs_S8B-m9pRsYp9HMsdjzYJXisKakYk6cOnnwFQ_lABttrRrPm_daE/s1249/Gallery_1743815848397.jpg&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1249&quot; data-original-width=&quot;1080&quot; height=&quot;278&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEivsm65AErr8bh8lDDIQjXU9f5VaQnRNkhGZvN99fyMvJFHA33kMq2o_A8KraBKHVS9yGr7NJF3qLEBZ3GkHHEO5xgak5j6Cb7OY8Oea1bMV7uUG5sEuvEbR2A3C-z5BDS3jLu0MYs_S8B-m9pRsYp9HMsdjzYJXisKakYk6cOnnwFQ_lABttrRrPm_daE/w241-h278/Gallery_1743815848397.jpg&quot; width=&quot;241&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Artesã Da Graça&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;KróniKa de Mário Loff&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Pela terceira vez, assisto a &quot;Um Concelho, Três Ritmos&quot; em Santiago. Já não é apenas um espetáculo, mas um ritual. Como quem espera a primeira chuva, o primeiro voo das andorinhas ou o cheiro do milho assado nas ruas e água de cana a escorrer no céu da boca. Já faz parte do ADN das gentes da ilha, que em cada março se preparam para este batismo de sons e reminiscências.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Santa Cruz, essa cidade que se alcança por duas vias, que se atravessa com o coração em sobressalto e se sente como um aperto no peito. Ali, a tradição não se aprende, herda-se. Respira-se no ar, pulsa na terra e nas vozes que falam a língua da raiz. Ainda antes de o dia espreguiçar os primeiros raios, os olhos remelentos dos madrugadores já apelam à resistência do sol. O calor chega contrabandeado pelo amor, enquanto os canaviais mastigam o vento, antes que as marés decidam mudar os seus caprichos.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Foi ali que nasceu o homem que revolucionou o funaná. Foi preciso morrer para que a imensidão da sua música se revelasse por completo. Hoje, ele caminha visível na praça com estilo e sua estátua, presente nas memórias, nos corações e nas teses académicas que enchem prateleiras em bibliotecas nacionais e estrangeiras. Santa Cruz não partejou um género, mas três: batuku, funaná e finason. Não nasceram de um golpe de sorte, mas de um parto melódico, onde cada acorde se infiltrou na carne e nos ossos do povo.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Santa Cruz não é uma cidade qualquer. É uma cidade que já foi celeiro da ilha, que alimentou bocas e sonhos, que deu de beber ao gado e ao povo. Mas não é apenas um passado fértil que a define – é um presente vibrante, resistente e ritmado. Aqui, a vida dança entre a enxada e o acordeão, entre o campo e a praça, entre o batuku e a reza.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Vi isso ao chegar. Vi quando andei de barraca em barraca, em busca do autêntico, do que é nosso, da república “independente” de Santa Cruz, onde tudo tem um sabor de identidade. E lá estava ela, a mágica da cidade, a artesã mais internacional deste chão. Entre restos de palha de banana, bambu e outras miudezas, molda o que é doméstico e transforma o ordinário no extraordinário. A vida ganha forma nas suas mãos calejadas, que suam para dar de comer aos dias dos filhos.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Os ensaios obrigaram os jovens a olhos mais atentos, a gestos mais apurados. E as faixas, imensas, altíssimas como a própria grandiosidade da música, traziam letras garrafais, cores berrantes, misturadas numa coreografia involuntária ao sabor do vento. Quando ele soprava, as bandeiras dançavam antes mesmo de a festa começar. E aquelas ruas continuavam em curvas sinceras e permanente ziguezague.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Santa, não é Cristo, mas tem Cruz. Ali, sente-se um ar suspenso, um misto de festa e desconfiança. Quem recusa um pingo, um prato, um pastel, um chikuiti grelhado, uma bênção ou um sorriso largo, levanta suspeitas. E a partir das dez da noite, a multidão invadia a praça. Agora sim, era de certa forma a celebração do grande Katxaz. Um mar de gente, negra, colorida, jovem, vibrante, possuída pelo ritmo. As melodias de Mário Lúcio e das batucadeiras subiam aos céus, e a cidade tremia. As repercussões atravessavam as ruas, infiltravam-se nos becos, misturavam-se aos uivos dos gatos e, por instantes, até os finados esqueciam-se da sua inexistência.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Passou por mim uma mulher que, de manhã, me contara a origem do nome da sua filha. Ela nascera com outras seis crianças, mas apenas ela sobrevivera. Chama-se Resistência. Um nome que é bandeira, um grito, um desafio à própria morte. Fiquei triste pelas vidas perdidas, mas logo outra mulher me reconheceu e ofereceu-me uma freskinha de tambarina fresquinha. O povo de Santa Cruz é forte como a tambarina: intenso, persistente, indomável.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Essa mesma senhora, cujo nome já me escapa, falou-me da alegria renovada, das praças restauradas, das construções que enchem os olhos de cor. &quot;E vale a pena?&quot;, perguntei-lhe, &quot;vale cada imposto pago, cada vigília cidadã?&quot;. A resposta veio rápida e segura, como um sorriso. Igual àquele suco único que se faz em Santa Cruz e que me ofereceram num bar de fachada azul, onde a balconista era a própria encarnação das filhas das rainhas africanas. Por um instante, julguei que fosse filha da Da Graça, porque, realmente, tinha graça. A Da Graça é mãe de todos os santacruzenses quando sorriem, e eles sorriem a toda a hora, porque a vida nunca deve perder a graça. Ela é rosto e lenda viva, indissociável da cidade, a seguir ao próprio Katxaz.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Foi então que vi o meu amigo de infância, o das caçadas de bichos e brincadeiras de criança. Pagou-me um suco de cana. E esse suco era o reflexo da inovação daquele povo. Depois, veio a moréia, daquelas que custam os olhos da cara, simbolizando os espólios do desenvolvimento. Há coisas que ficam caras, mas valem cada escudo.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Até para o ano, Santa Cruz. Que nunca te falte ritmo, nem resiliência. E que, na próxima festa, as ruas voltem a estremecer com o teu batimento inconfundível.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh8fbtlsVpcOrxdU3MQGunjwC-tDCrx_Nfww57O-OvYIWAXosiiq-v-dOvCyOhPFktLAxBsrTy9OGiDTIQ8j-I-U6TIWuJ-8RB4q9Vre74gJ9H4sT6RqzHALxO6hGAA0nvIBc_vfkQLzzl79xuLYlT8jEMw2BzCUqwFptX3Qrw3DxA345bKR447Aj5kLvA/s2048/Messenger_creation_F9AD2503-29DA-444B-B6AE-548F53B5378F.jpeg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;2048&quot; data-original-width=&quot;1536&quot; height=&quot;365&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh8fbtlsVpcOrxdU3MQGunjwC-tDCrx_Nfww57O-OvYIWAXosiiq-v-dOvCyOhPFktLAxBsrTy9OGiDTIQ8j-I-U6TIWuJ-8RB4q9Vre74gJ9H4sT6RqzHALxO6hGAA0nvIBc_vfkQLzzl79xuLYlT8jEMw2BzCUqwFptX3Qrw3DxA345bKR447Aj5kLvA/w274-h365/Messenger_creation_F9AD2503-29DA-444B-B6AE-548F53B5378F.jpeg&quot; width=&quot;274&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nostarrafal.blogspot.com/feeds/3413805694689340481/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nostarrafal.blogspot.com/2025/04/republica-de-santa-cruz-tres-ritmos-e.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default/3413805694689340481'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default/3413805694689340481'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nostarrafal.blogspot.com/2025/04/republica-de-santa-cruz-tres-ritmos-e.html' title='República de Santa Cruz, Três Ritmos e Sua Graça'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEivsm65AErr8bh8lDDIQjXU9f5VaQnRNkhGZvN99fyMvJFHA33kMq2o_A8KraBKHVS9yGr7NJF3qLEBZ3GkHHEO5xgak5j6Cb7OY8Oea1bMV7uUG5sEuvEbR2A3C-z5BDS3jLu0MYs_S8B-m9pRsYp9HMsdjzYJXisKakYk6cOnnwFQ_lABttrRrPm_daE/s72-w241-h278-c/Gallery_1743815848397.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8871997737847741209.post-5194889180884678389</id><published>2025-03-31T17:00:00.000-07:00</published><updated>2025-03-31T17:00:20.791-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Conto"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mario Loff"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="mulher"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mãe"/><title type='text'> Mãe Demitiu-se</title><content type='html'>&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEixt1NxH0nDeDHUwwKeQndTM9a_oYknwOB13ysomrczZ9nH2cySb9wxZM-h0139OWzNGwcFkD5VKbeQyjsg32y6I0q20glJN49b-Eg8mhLftZOoUHPAIZn-glmbkLfdrBRKCiWnB9wSSvEUPOe6Jl6XDv6EiMX_093fmB2sAX7oUTdinicblVS3jsRA8c4/s960/FB_IMG_1622466423484.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;960&quot; data-original-width=&quot;720&quot; height=&quot;297&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEixt1NxH0nDeDHUwwKeQndTM9a_oYknwOB13ysomrczZ9nH2cySb9wxZM-h0139OWzNGwcFkD5VKbeQyjsg32y6I0q20glJN49b-Eg8mhLftZOoUHPAIZn-glmbkLfdrBRKCiWnB9wSSvEUPOe6Jl6XDv6EiMX_093fmB2sAX7oUTdinicblVS3jsRA8c4/w320-h297/FB_IMG_1622466423484.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;kravu&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;Antes, eu dormia pela manhã. Quando o sino do meio-dia soava, levantava-me e almoçava. Os meus filhos saíam para a escola, e a mais nova voltava pouco depois. Ia fazer dezasseis anos e, com isso, ganharia a sua independência.&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Lavei a boca, escutei o ranger da geladeira, o barulho surdo da panela sendo arrastada pelo fogão. O tilintar de talheres, um suspiro de impaciência. Terminando de lavar, entrei na cozinha e escutei a pergunta, carregada de um tom entre espanto e censura:&lt;/p&gt;&lt;p&gt;— A senhora não fez o almoço novamente?&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Olhei-a de relance. O rosto juvenil, a pele ainda tensionada pela juventude, mas a expressão já marcada por uma insatisfação precoce.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;— Não. Não fiz e pretendo não fazer daqui para frente.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Ela fechou a geladeira com força, cruzou os braços, uma tentativa infantil de impor autoridade sobre mim.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;— Mas e eu? O que faço quando chego da escola?&lt;/p&gt;&lt;p&gt;— Cozinha e come.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Ela respirou fundo, os olhos semicerrados, buscando entender se aquilo era uma espécie de punição ou uma declaração definitiva.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;— Mas eu, mãe... Eu?&lt;/p&gt;&lt;p&gt;O tom era de súplica, como se fosse um absurdo que eu a empurrasse para essa responsabilidade.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;— Já vais fazer dezesseis anos e, pelo que sei, já estás a namorar. Se és capaz de te entregar a um homem, serás capaz de fazer a tua própria comida. Não tenho a mínima paciência para discutir com mulheres que arranjaram o seu homem.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;O silêncio caiu como um tom inesperado num bidão fundo. Ela piscou rápido, a boca entreaberta, um breve rubor de indignação subindo às faces.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;— Mãe, sou eu! A sua filha!&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Disse aquilo como se isso invalidasse tudo o que eu acabara de afirmar, como se o parentesco carregasse uma espécie de dívida impagável. Mas não carregava. Pelo menos, não para mim.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Fiz dois ovos, esquentei o arroz de ontem, servi-me e comi. Ela me olhava, espantada, incrédula. Mastiguei devagar, sem pressa de suavizar o desconforto dela.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;— Mãe, o que te fiz?&lt;/p&gt;&lt;p&gt;— Nunca me fizeste nada. Tu nunca me hás de fazer nada. Aliás, ninguém jamais me há de fazer alguma coisa.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;O peso das palavras pairou no ar, e eu percebi que ela prendeu a respiração por um instante. Sua expressão era um misto de incredulidade e desamparo. Talvez pensasse que a minha nova maneira de encarar a vida fosse culpa dela. Ou talvez estivesse apenas à espera de um afago que eu não estava disposta a dar.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;— Mãe! — chamou-me. A voz não trazia raiva, apenas perplexidade. Depois virou-se e foi para o quarto. Antes que a porta se fechasse, deixou uma frase flutuar na sala:&lt;/p&gt;&lt;p&gt;— O meu pai magoou profundamente o minha mãe.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Observei a madeira se encostar no batente e soltei o ar devagar. Não fui atrás.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Voltei a dormir pela tarde inteira. De vez em quando, sentia a porta abrir e fechar. Não precisava abrir os olhos para saber que era ela, hesitante, ainda presa à ideia de que a nossa relação poderia ser restaurada por alguma frase bem escolhida.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Acho que minha filha é ingênua. Eu deveria ter uma filha arrogante e estúpida, que não se entregasse a um homem bonito apenas porque os seus tempos se coincidiram num romantismo fermentado. Mas tive esta. Uma menina que ainda acredita no valor de laços que eu já nem sei se reconheço.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;A porta bateu novamente. Os rapazes chegaram. O mais novo foi me acordar. Ele tem tendência a ser um homem romântico. Um homem romântico não é fraco, mas pode ser um boiola, nos tempos que correm. O mais velho saiu de casa sem dar cavaco a ninguém. Senti-me desrespeitada, mas agora eu o entendo. Levantei-me e fui esquentar comida. Terminei. Só para mim. Os meus filhos ficaram atônitos. A mesa vazia. A minha filha, impassível. Os rapazes, atordoados.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;— Mas, mãe?&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;— Não tem mais &quot;mas&quot;, nem &quot;mãe&quot;. A partir de hoje, vocês vão se reorganizar e aprender a viver. Vou cumprir as minhas obrigações de mãe. Mas cozinhar, passar, lavar? Nunca mais. Filhos com menos de dez anos já não tenho.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;— Isso é uma violação dos nossos direitos.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;— Que direitos? A mais nova tem dezesseis. O mais velho vai fazer dezoito. E entre esses anos, eu perdi os últimos vinte. As oportunidades, as escolhas, a vida.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;O meu filho mais velho falou comigo depois de quase um ano. Eu estava deitada. Ele bateu na porta. Confesso que já tinha perdido as esperanças de entendê-lo.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;— Mãe, eu te entendo. Devias fazer o que eu faço.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;— Fazer o quê? — Sair na sexta e voltar na segunda? Perder-me na noite sem mapa, sem culpa, sem santo? Rodopiar entre os homens sem nome, sem rosto, sem passado, beber deles o que têm de podre e rir do que julgam ter de puro? E se me chamarem de vadia, de perdida, de mulher que não se dá ao respeito, eu rirei, eu gargalharei como quem descobriu o truque do mágico?&lt;/p&gt;&lt;p&gt;—Beber. Sim, beber. Mas não qualquer bebida, não qualquer veneno. Beber o grogue mais fétido que se pode encontrar, aquele que cheira à sola dos pés dos desesperados, à baunilha dos corpos cansados das mulheres da noite. Sentir o álcool subindo dos pés até os ossos do crânio, latejando como um tambor primitivo, sentir a vida correndo pelas veias como um bicho recém-liberto da jaula. E cantar. Cantar desafinada e impura, nos bares onde as ratazanas rezam e as putas dançam, nos becos onde o mundo se esquece de existir, onde os santos se fazem de surdos e os anjos viram o rosto de vergonha. Cantar até as cordas vocais cederem, até a segunda-feira amanhecer de joelhos, exausta de esperar pelo meu retorno.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;—E depois, voltar para casa, meu filho?&lt;/p&gt;&lt;p&gt;—Volte e conta tudo ao teu homem, ao marido, ao companheiro, ao acaso que te coube. Olhá-lo nos olhos e dizer: sim, estive lá, fiz tudo e mais um pouco, provei o fel e o mel da rua, e cá estou. Se ele rir, é porque é um grande homem.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;— E Se ele me chamar de puta?&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;—Será porque finalmente és uma mulher livre!?&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Foi a primeira vez que chorei desde o dia da leitura do acórdão de separação, há dois anos, no tribunal. Contudo, prometo viver.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg8t5jB2vvQc2W7C9EsUY6dJoUgQArBv5azw8u1eP8JSHJ8InrFs6tBv-iaZCt65W86GktYTGqbwcC2ilPAOIPlKg6pJxhbI5REysggJNiseHksX89Lbkxiz94hae2q8-kxbKwKSL1UygJcfvoPsCquFtGyBUKGPjup0GJSjfN02046iQYy4mZysCWqNvo/s4160/20210523_094322.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1920&quot; data-original-width=&quot;4160&quot; height=&quot;148&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg8t5jB2vvQc2W7C9EsUY6dJoUgQArBv5azw8u1eP8JSHJ8InrFs6tBv-iaZCt65W86GktYTGqbwcC2ilPAOIPlKg6pJxhbI5REysggJNiseHksX89Lbkxiz94hae2q8-kxbKwKSL1UygJcfvoPsCquFtGyBUKGPjup0GJSjfN02046iQYy4mZysCWqNvo/s320/20210523_094322.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: left;&quot;&gt;Mário Loff&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nostarrafal.blogspot.com/feeds/5194889180884678389/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nostarrafal.blogspot.com/2025/03/mae-demitiu-se.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default/5194889180884678389'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default/5194889180884678389'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nostarrafal.blogspot.com/2025/03/mae-demitiu-se.html' title=' Mãe Demitiu-se'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEixt1NxH0nDeDHUwwKeQndTM9a_oYknwOB13ysomrczZ9nH2cySb9wxZM-h0139OWzNGwcFkD5VKbeQyjsg32y6I0q20glJN49b-Eg8mhLftZOoUHPAIZn-glmbkLfdrBRKCiWnB9wSSvEUPOe6Jl6XDv6EiMX_093fmB2sAX7oUTdinicblVS3jsRA8c4/s72-w320-h297-c/FB_IMG_1622466423484.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8871997737847741209.post-7873118124567499525</id><published>2025-03-19T11:33:00.000-07:00</published><updated>2026-05-15T04:10:50.740-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="cabo verde"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="crónicas"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mario Loff"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Politica"/><title type='text'>Camaradas, Crias e Cachupa</title><content type='html'>&lt;br /&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg9dcbmvvAJAsaofxO2cmOGYJIszkmrqWYUlsWRmtyYKqFXX8Z23jA-v-_KQairdCXm5cKjHCgYv4jfFzkgNqV4ITraaAKdfGRvKMU-aVHoXgZj8D1kA5WNFUXnlF5LUQmXCLpGLW-J-5Ktt4xlXKDMtSDYGrbbmOdfNSOMgbIdjySRSBqM0E25EcTna3s/s720/FB_IMG_1623436040503.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;480&quot; data-original-width=&quot;720&quot; height=&quot;248&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg9dcbmvvAJAsaofxO2cmOGYJIszkmrqWYUlsWRmtyYKqFXX8Z23jA-v-_KQairdCXm5cKjHCgYv4jfFzkgNqV4ITraaAKdfGRvKMU-aVHoXgZj8D1kA5WNFUXnlF5LUQmXCLpGLW-J-5Ktt4xlXKDMtSDYGrbbmOdfNSOMgbIdjySRSBqM0E25EcTna3s/w373-h248/FB_IMG_1623436040503.jpg&quot; width=&quot;373&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;De repente, eis que surge, como um cometa político que já viu melhores dias, uma figura que passou tanto tempo na política que agora jura que não quer nada com isso. Nega o jogo, mas joga. Diz que não quer o poder, mas não larga o microfone. O mais curioso? Atrai seguidores. Ou melhor, crias. Crias essas que, em vez de ideias, carregam fósforos nas mãos, gases tóxicos na boca e veneno na língua. Espalham insultos com a destreza de um propagandista soviético e, entre uma fake news e um surto revolucionário, dedicam-se à sua principal missão: denegrir tudo e todos.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;E no meio deste circo de guerrilha verbal, lá está ele, o Grande Líder Desiludido, olhando para a sua própria fotografia como se fosse um retrato renascentista. &quot;Mas que belo democrata eu sou&quot;, pensa ele, enquanto assiste ao caos que semeou.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;O bairro, coitado, acha tudo isto &quot;fixe&quot;. Afinal, a ajuda, diária, quinzenas e até mensal chega na certa, e manter a selvajaria dá jeito a quem quer transformar a política num reality show de gritaria ideológica. O problema é que agora, neste país, já se compram até pessoas. Não que seja novidade, mas agora há um requinte teórico por trás. Já há homens com alta escola, diplomas e provas dadas a defender essa nova pedagogia do disparate. Para quê debater ideias, propor soluções ou apresentar um plano de governo quando se pode simplesmente gritar mais alto? A regra é simples: problemas difíceis, respostas ridiculamente simples.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;E assim segue Cabo Verde, num dilema filosófico digno de um manual de dialética marxista: que esquerda é esta? Será uma esquerda democrática? Será uma extrema-esquerda reaquecida? Ou será apenas um grupo de revolucionários gourmet que, entre uma reunião secreta e outra, apreciam um bom vinho francês pago com dinheiro burguês?&lt;/p&gt;&lt;p&gt;O grande problema é que ninguém sabe. Ou melhor, quem sabe não diz, e quem diz não sabe. O que se sabe é que a esquerda local tem um talento extraordinário para o disfarce. Aparece como democrática, mas age como se fosse uma reencarnação tropical do KGB. Faz cara de moderada, distribui sorrisos, fala de liberdade, mas quando chega ao poder, legisla com cheiro a mofo soviético.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;E se há algo que os camaradas dominam, é a arte do engodo. Primeiro, usam propaganda. Não a propaganda tradicional, mas a fina arte de repetir uma mentira tantas vezes que até o autor começa a acreditar nela. Se Stalin tivesse Instagram e facebook, faria um curso com eles. Criam factos, reescrevem a história, fazem-se de vítimas. E se ninguém os persegue, tratam de perseguir-se uns aos outros só para dizer que são mártires da liberdade. Bem, o que não se percebe nesses dias, é que a maioria deles defende um cabralismo ferrenho e andam a maltratar o outro herói, o Comandante PP, tal fogo e veneno na boca e língua.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Depois, infiltram-se. Em partidos, sindicatos, universidades e, se calhar, até nos corais do oceano e folhas verdes e amarelas da praça de mangue. Não querem apenas vencer eleições, querem capturar o Estado, mas colocando as instituições em cheque. A tática é velha, mas eficaz: fingir que se é democrata até ser tarde demais para o eleitor perceber a diferença entre um boletim de voto e um decreto revolucionário.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;E como se não bastasse, há a sabotagem. Se não podem controlar, destroem. Se não podem destruir, difamam. A economia não cresce? Culpa do capitalismo. O turismo está fraco? Culpa dos empresários mal-intencionados. O governo não funciona? Culpa da direita (mesmo que a direita tenha menos votos do que um candidato a delegado de turma). Se tropeçarem numa pedra, provavelmente foi colocada lá pelo FMI e se você tiver uma calça de marca, mesmo os asiáticos de baixa renda, mesmo que tenha gostos requintados de alta cultura, com elevada crença serão chamados de kopu leti e classe media buralda da capital.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Mas não nos iludamos. O objetivo da esquerda cabo-verdiana não é governar. Governar é chato. O objetivo é controlar. Controlar tudo, desde o discurso até as redes sociais, desde os manuais escolares até os memes políticos. Afinal, a revolução não pode ser interrompida por factos inconvenientes. E, como qualquer boa organização revolucionária, há códigos e segredos. Entre si, chamam-se de &quot;camaradas&quot;, reúnem-se em &quot;células&quot;, comunicam por &quot;pontos&quot; e seguem &quot;linhas vermelhas&quot;. Parece um thriller de espionagem da Guerra Fria, mas não, é apenas a política cabo-verdiana em 2024-2026.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;O mais curioso? Esta história já aconteceu antes. Na União Soviética, chamava-se Stalinismo. Na China, Maoísmo. Em Cuba, Castrismo. Na Venezuela, Chavismo. Em Cabo Verde, podemos chamar-lhe &quot;O Grande Golpe da kachupada&quot;.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;O truque final? A “cancela e difama&quot;. Quem ousa apontar estas evidências é imediatamente rotulado de fascista, traidor, kontra koitadu, ka kre dexa prisidenti trabaia ou – pior ainda – neoliberal. Em Cabo Verde, ser chamado de neoliberal é pior do que ser apanhado a ouvir esses MC´S da má qualidade. É uma ofensa de honra dos esquerdinas, um assassinato do carater. E o que nos resta, pobres mortais que apenas queríamos um país livre e próspero? Observar, rir e esperar. Porque, como todas as farsas políticas, esta também terá um fim. E quando tudo passar, contaremos aos nossos netos esta história e diremos:&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&quot;Sim, meus filhos e netos, houve um tempo em que a extrema esquerda tentou enganar Cabo Verde...mas esqueceram-se que nós gostamos mais de cachupa do que a revolução.&quot;&lt;/p&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nostarrafal.blogspot.com/feeds/7873118124567499525/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nostarrafal.blogspot.com/2025/03/camaradas-crias-e-cachupa.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default/7873118124567499525'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8871997737847741209/posts/default/7873118124567499525'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nostarrafal.blogspot.com/2025/03/camaradas-crias-e-cachupa.html' title='Camaradas, Crias e Cachupa'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg9dcbmvvAJAsaofxO2cmOGYJIszkmrqWYUlsWRmtyYKqFXX8Z23jA-v-_KQairdCXm5cKjHCgYv4jfFzkgNqV4ITraaAKdfGRvKMU-aVHoXgZj8D1kA5WNFUXnlF5LUQmXCLpGLW-J-5Ktt4xlXKDMtSDYGrbbmOdfNSOMgbIdjySRSBqM0E25EcTna3s/s72-w373-h248-c/FB_IMG_1623436040503.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry></feed>