Punkt widzenia 24

Femen - nagi protest

2012-03-20T17:22:00.000+01:00

Protesty ukraińskich feministek zrzeszonych w organizacji FEMEN stały się medialnymi zjawiskami, głównie ze względu na sposób w jaki walczą o swoje racje. Nagie piersi to narzędzie walki młodych kobiet, które poprzez publiczne obnażanie się reagują na problemy i patologie występujące w ukraińskim społeczeństwie. Jest to niewątpliwie bardzo efektowny sposób przekazywania swoich racji, jednak czy równie efektywny?

fot. Reuters

Według mnie aktywistki FEMEN nie mają żadnych szans na to aby ich zachowanie wpłynęło w jakikolwiek sposób na ukraińskich dygnitarzy. Owszem, FEMENistki skutecznie zwracają uwagę mediów na powszechnie znane problemy, jednak nie posiadają one siły do walki z rządem, który po prostu nie przejmuje się ich działaniami (nie licząc Białorusi, gdzie zostały zatrzymane przez Służbę Bezpieczeństwa - i zwolnione, po rzekomo przebytych torturach w białoruskich lasach). Dla Juszczenki to raczej niegroźne kobiety. Zazwyczaj także ich akcje są popularne tylko i wyłącznie ze względu na publiczne pokazywanie swoich piersi. Ich protesty potwierdzają typowe stereotypy dotyczące kobiet, jako osób niższej kategorii, które nadają się tylko do gotowania, sprzątania i... wyglądania.

Z drugiej strony ten sposób demonstracji daje możliwość wyjścia na światło dzienne spraw, które zazwyczaj są pomijane oraz zainteresowania nimi zwykłych ludzi. Tak jak stało się w przypadku prostytucji podczas Euro 2012 - zjawiska, które na pewno wystąpi i to na skalę masową. Mogę założyć się, że wielu panów skusi zdjęcie przedstawione obok, do tego, aby wejść na stronę Femen i zainteresować się tym co chcą nam przekazać Ukrainki. Może zrobią to, aby obejrzeć więcej takich obrazków, ale samo zapoznanie się z postulatami naszych sąsiadek, odwiedzenie ich witryny internetowej to przecież połowa sukcesu, na którym im zależy.

Mimo wszystko uważam, że w całym zachowaniu dziewczyn z FEMEN bardziej chodzi o sprzedaż swojego ciała, medialny show, niż prawdziwy protest. Zasłynąć w mediach to jedno, a rzeczywiście walczyć z problemami otaczającego świata to zupełnie co innego.

V.I.P disaster tourism

2012-03-10T21:38:00.001+01:00

Katastrofa statku Costa Condordia czy erupcja wulkanu Eyjafjallajökull były powodami dla których ludzie tłumnie przyjeżdżali w miejsca tych zdarzeń. Człowiek to bardzo wścibska i ciekawska istota, więc obszary w których zdarzyło się coś strasznego przyciągają nas jak magnes. "Disaster tourism" to dosyć przykra sprawa, ale dzisiaj chciałabym skupić się na vipowskiej odmianie turystyki katastrof. Pojęcie to usłyszałam po katastrofie kolejowej, która wydarzyła się w sobotę pod Szczekocinami, ale samo zjawisko zaobserwowałam już znacznie wcześniej (katastrofa górnicza w kopalni Halemba czy zawalenie się hali targowej w Katowicach).

Zauważyłam, że Polska jest krajem katastrof. Kiedy dotyka nas coś traumatycznego od razu na miejscu zdarzenia pojawiają się premier i ministrowie, niewiele później prezydent ogłasza żałobę narodową, a media trąbią o danej sprawie przez najbliższe 2 tygodnie. Przyjeżdżanie vipów na miejsca wypadków nie ma żadnego sensu. Pojawienie się takich osób jak premier czy minister wprowadza zamęt i utrudnia przeprowadzenie akcji ratunkowej. Taka odmiana "turystyki" kosztuje nas, podatników ogromne pieniądze (które mówiąc szczerze można by przeznaczyć na odszkodowania dla rannych i dla rodzin osób, które zginęły), ponadto jednostki ratunkowe muszą zamknąć drogi i zabezpieczyć teren w momencie w którym powinny pomagać przy usuwaniu skutków katastrofy. Osoba zajmująca wyższe stanowisko w momencie przyjazdu w takie miejsce niczym nie różni się od grup ludzi robiących zdjęcia wrakowi statku Costa Concordia. Moim zdaniem ktoś taki jak premier czy jakikolwiek minister powinnien zostać w miejscu swojej pracy i zająć innymi aspektami tego tematu. O ile więcej może zrobić premier, który pozostał w Warszawie i myśli nad śledztwem w danej sprawie i tym jak co można zapobiegać podobnym wydarzeniom (czy jak uzdrowić Polską kolej, co obiecywał nam 4 lata temu i nadal nie zostało zrobione).
Cichocki tłumaczył obecność Tuska na miejscu wypadku tym, że rozpatrywano konieczność użycia wojska przy pomocy w docieraniu do ofiar, a takie decyzje podejmuje się na wyższym szczeblu. Jednak moim zdaniem sygnał od komendanta wojewódzkiej straży pożarnej, że wszczęcie takich kroków jest niezbędne byłoby podstawą do podjęcia takiej decyzji (mówię tu o normalnym kraju, w Polsce wszystko jest zbyt zbiurokratyzowane, a przecież "gdyby coś się stało" to na kogo zrzucimy winę?). Uważam, że takie tłumaczenia można by sobie darować. Nie oszukujmy się, cała turystyka katastrof to świetna reklama, premier przyjeżdża, wygłasza parę słów na temat tego, że jest mu przykro, obiecuje odszkodowania (których później nikt na oczy nie zobaczy) i wychodzi na wspaniałego, wrażliwego człowieka, który przejmuje się losem obywateli. Jednak z drugiej strony gdyby premier nie pojawił się na miejscu tragedii narzekalibyśmy jaki zły i niedobry z niego człowiek, a nie mamy świadomości, że ktoś taki jak Donald Tusk może pomóc dużo bardziej nie ruszając się ze swojej kancelarii.

W innych krajach takie zdarzenie nie mogłoby mieć miejsca, ważnych osób do takich miejsc po prostu się nie wpuszcza. U nas wygląda to zupełnie inaczej, politycy wykorzystują katastrofy do kreowania swojego wizerunku i to na nieszczęście za naszym społecznym przyzwoleniem. Polsce potrzebne są zmiany, zmiany polityczne, prawne i społeczne. Ciekawe jak długo przyjdzie nam na nie czekać...

Rosyjska szopka

2012-03-05T14:29:00.000+01:00

"Rosja to nie kraj, lecz stan umysłu" jak twierdzą niektórzy i chyba coś w tym jest. Federacja Rosyjska jest krajem niesamowicie specyficznym, rozbitym wewnętrznie i od lat wołającym o pomoc. W ostatnim czasie to wołanie było głośniejsze, obserwowaliśmy je przed i po wyborach do Dumy Narodowej. Fałszerstwa związane z wyborami można już nazwać Rosyjskim sportem narodowym. Wczoraj mieliśmy okazję obserwować wybory Prezydenckie w Rosji, ich wynik był z góry przewidziany i ewentualna druga tura byłaby ogromną niespodzianką.

Wybory odbywały się w 9 strefach czasowych i trwały prawie dobę, lokale wyborcze czynne były od 8 do 20 czasu lokalnego, najpóźniej zamknięte zostały lokale w obwodzie kaliningradzkim- o godzinie 18 czasu polskiego. Kandydatów było pięciu: grający główną rolę Władimir Putin i jego statyści: Siergiej Mironow, Michaił Prochorow, Giennadij Ziuganow i Władimir Żyrinowski.

Jednym z ciekawszych incydentów głosowania były trzy aktywistki urkaińskiego ruchu Femen, które wbiegły do lokalu wyborczego w siedzibie Rosyjskiej Akademii Nauk i próbowały ukraść urnę (stało się to tuż po wyjściu Putina z tego lokalu wyborczego). Projekt "Roswybory" organizowany przez Aleksieja Nawalnego zanotował około 3,5 tysiąca naruszeń prawa wyborczego. Wynik wyborów? Jak narazie jest to około 64 % dla Putina przy frekwencji 63%. Opozycja zapowiada prostesty i nikt nie wie co teraz może się tam stać. Nie pozostaje nam nic innego jak czekanie i obserwacja. Możemy jedynie życzyć Rosjanom udanych prób demokratyzacji państwa ...

Twitter

2012-03-02T21:01:00.005+01:00

W celu wymiany szybkich komentarzy zapraszam na moje oficjalne konto Twitter :)

Damian Pogrzeba Twitter

Otwarcie zawodów regulowanych

2012-03-02T15:33:00.000+01:00

Polska to kraj z największą liczbą zawodów regulowanych w całej Europie. Aż 380 profesji wymaga specjalnych zezwoleń. Dla porównania - w Niemczech 152, na Łotwie tylko 50. Reglamentacja poszczególnych zawodów najbardziej dotyka młodych, którzy zaraz po studiach nie mogą rozpocząć pracy, tylko muszą podejmować kolejne szkolenia. Jest to niewątpliwe jeden z czynników bardzo dużego poziomu bezrobocia wśród młodych, zdecydowanie przekraczającego średnią europejską.

Zmiany, które zapowiedział rząd mają zmienić tą sytuację. Docelowo ma zostać uwolnionych 160 zawodów, wśród nich architekta, inżyniera czy urbanisty. Dla około 90 z nich pozostanie dodatkowy egzamin, który trzeba będzie zdać pod koniec studiów. Pozostałe 70 profesji będzie można wykonywać bez konieczności zdobywania dodatkowych uprawnień - np. przewodnik, pośrednik nieruchomości.

Uważam, że zmiany te są jak najbardziej konieczne. Idiotyzmem jest sytuacja, w której bibliotekarz musi zdobywać dodatkowe uprawnienia do pracy za marne grosze. Wśród wielu zawodów zdobywanie dodatkowych uprawnień wiąże się po prostu z wyzyskiem świeżo upieczonych absolwentów studiów. Korporacje chętnie idą na układ, w którym umożliwiają aplikantom kierunków prawniczych darmowe praktyki. W końcu dzięki temu dostają pracownika, którego wiedza jest na tyle duża, że może spokojnie zajmować się powierzonymi mu obowiązkami. To niestety nie zmieni się wraz z nową ustawą, jednak Ministerstwo Sprawiedliwości pracuje nad reformami, które pomogą skrócić czas trwania aplikacji od pół roku do roku.

Zmiany, które obecnie zamierza wprowadzić Gowin obniżą koszty świadczenia usług przez pracowników, którzy do tej pory musieli posiadać specjalne licencje aby wykonywać swój zawód oraz pozwolą na zmniejszenie poziomu bezrobocia, przez uwolnienie od krępujących wymagań tysięcy miejsc pracy. Firma Sedlak & Sedlak szacuje, że zatrudnienie wśród ludzi młodych może wzrosnąć w określonych zawodach aż o 15 do 20 %. Z drugiej strony, zmniejszenie poziomu kompetencji potrzebnych do wykonywania danej profesji, może także zmniejszyć zarobki. Wynika to z prostego rachunku ekonomicznego - gdy zawód staje się łatwo dostępny i popularny jego konkurencyjność spada.

Pewna nutka goryczy pozostanie na pewno wśród osób, których zawody nie zostaną objęte deregulacją. Jednakże myślę, że pozwoli to na utrzymanie ich prestiżu, który często jest potrzebny, jak np. w zawodzie lekarza czy sędziego. Wśród tych profesji rząd także chce wprowadzać zmiany. Już od następnego roku akademickiego szósty rok studiów lekarskich będzie polegał na praktykach, dzięki czemu proces kształcenia lekarza zostanie skrócony o jeden rok. Osobiście trzymam kciuki za tym, żeby zmiany dotyczyły także zawodów prawniczych. Przede mną w końcu 5 lat studiów i 3 letnia aplikacja, co niestety nie wydaje się dość ciekawą perspektywą, szczególnie jeśli chodzi o kwestie finansowe. Kto wie, może rząd wpadnie na rozwiązania dzięki którym będę mógł szybciej rozpocząć karierę zawodową...

liczba zawodów regulowany w Europie
źródło: www.cafr.pl

Tabela zawodów regulowanych w Polsce - pdf

Reforma edukacyjna 2012

2012-02-25T17:53:00.001+01:00

Zmiany w polskim systemie edukacji, które wejdą w życie z dniem 1 września 2012 roku dotyczą szkolnictwa na każdym poziomie. Jednak najważniejsze punkty reformy obejmą swym zakresem uczniów szkół ponadgimnazjalnych. Nie od dzisiaj wiadomo, że to właśnie w trzyletnich liceach program nauczania jest zbyt napięty, uczniowie muszą uczyć się wielu bezsensownych i niepotrzebnych im przedmiotów, przez co nie mogą skupić się na nauce do matury. Dlatego też nadchodzi rewolucja, która ma całkowicie zmienić podejście do nauczania w ogólniakach.

W skrócie - pierwsze klasy LO będą kontynuowały program gimnazjum, a od drugiej uczniowie będą uczyć się wybranych przez siebie przedmiotów humanistycznych lub ścisłych w rozszerzonym zakresie, zajęcia nieobjęte rozszerzeniem zostaną podzielone na specjalne bloki tematyczne; historyczno - geograficzny oraz matematyczno - przyrodniczy. Czyli zamiast bezsensownej dla humanisty nauki biologii, chemii oraz fizyki powstanie jeden przedmiot o nazwie przyroda - w dodatku na tych zajęciach uczniowie będą poznawać ogólne zasady, którymi rządzi się natura, robić doświadczenia oraz oglądać filmy naukowe, a nie męczyć się z trudnymi do zapamiętania wzorami, o których i tak szybko zapomną. Zaś ścisłowiec nie będzie musiał więcej przejmować się WOS-em czy historią, gdyż od drugiej klasy LO zajęcia z tych przedmiotów zostaną połączone w przedmiot o nazwie Historia i Społeczeństwo.

Są to zmiany, które przynajmniej odrobinę przybliżają nas do zachodnioeuropejskich standardów, za co chwała Tuskowi, który ostatnio zalicza same porażki. Niestety nie będą one dotyczyły mnie osobiście, jednak jako tegoroczny maturzysta uważam, że są potrzebne. Prawda jest taka, że obecny system edukacji nastawiony jest na zdobywanie przez uczniów ocen, nie wiedzy. Już dawno jedną z najważniejszych dla większości uczniów stała się zasada 3xZ (zakuć, zdać, zapomnieć). Niestety stosując ją zapominamy o maturze, która czeka każdego z nas, przez co ogólnokrajowe wyniki egzaminu dojrzałości zazwyczaj są po prostu mierne.

Czy wynika to ze zwykłego lenistwa licealistów? Myślę, że nie. Podstawa programowa jest po prostu przeładowana masą niepotrzebnego materiału do nauki. Rozsądnemu uczniowi zależy na tym, żeby zdobyć wiedzę, która będzie mu potrzebna do zdania matury i pozytywnego wyniku rekrutacji na studia. Dlatego też większość z nas buntuje się, gdy zauważa, że zamiast robić kolejne zadanie z rozszerzonej matmy musi cały weekend siedzieć nad historią, która prawdopodobnie do niczego nie przyda nam się w życiu. Przez co ani matma nie jest dobrze nauczona (bo nie było czasu), ani historia (bo, po co?).

Owszem, można zarzucić nam brak ambicji. W końcu na studiach i tak będziemy musieli uczyć się o wiele więcej. Jednak uczelnia wyższa to zupełnie inne wyzwanie. Studiując wiemy już, że to od tych pięciu lat w dużej mierze zależy nasza przyszłość. Zdajemy sobie sprawę także z tego, że uczymy się rzeczy, które są ściśle powiązane z zawodem, który będziemy chcieli wykonywać.

Oczywiście najgorzej na reformę reagują związki zawodowe nauczycieli. Boją się, że wielu z nich straci pracę. Cóż za hipokryzja. Każdy nauczyciel narzeka na obecne przedmiotowe programy nauczania, ale gdy wprowadzana jest dość znacząca zmiana, na raz okazuje się, że lepiej zostać przy starym. Wolą wciskać uczniom bezsensowne tabelki ze wzorami i datami, niż skupić się na kształtowaniu osoby, której wiedza jest rzeczywiście ogólna, ale w jakiś sposób zapamiętana. Na szczęście te zmiany wejdą w życie na 99% - na nic nie zdadzą się lamenty awanturników ze związków zawodowych.

powiązany artykuł: http://punkt-widzenia24.blogspot.com/2012/01/problem-polskiego-systemu-oswiaty-czyli.html

Donald matole...

2012-02-21T18:19:00.000+01:00

Październikowe wybory do Parlamentu potwierdziły zaufanie, którym społeczeństwo obdarzyło rząd Donalda Tuska oraz Platformę Obywatelską. Większość z nas nie przejęła się niespełnionymi podczas poprzedniej kadencji obietnicami Premiera i oddała na niego głos. Pozwolę sobie przypomnieć, że podczas exposé w 2007 roku Tusk obiecał m.in. budowę szybkich kolei, zmniejszenie podatków, zwiększenie bezpieczeństwa energetycznego kraju, reformę opieki zdrowotnej, zredukowanie liczby pracowników administracji publicznej, odpolitycznienie mediów publicznych czy reformę KRUS. Rządom Platformy wybaczaliśmy wiele, głównie ze względu na pamięć o panującym litościwie Jarosławie Kaczyńskim. Tusk tłumaczył zastój w reformowaniu państwa ogólnoświatowym kryzysem oraz tym, że przez 4 lata nie da się dużo zrobić. Dostał od nas nową szansę, której niestety nie potrafi wykorzystać. Jako sprawny polityk, wiedział, że kolejne lata rządów nie przyjdą mu już tak łatwo. Skonstruowany przez Tuska rząd zderzaków miał odbić pierwszą falę krytyki, niestety Premier nie przewidział tego, że większość złości skupi się na nim samym już na początku nowej kadencji.

Mimo tego, że wiele z reform, które podczas ostatniego exposé zapowiedział Donald Tusk było sprzeczne z interesami społecznymi, uważałem że będą one potrzebne dla naszego kraju. Chociaż sam oddałem głos na Ruch Poparcia, trzymałem kciuki za Premiera, żeby w końcu zreformował tą skostniałą strukturę, jaką jest nasze państwo. Kibicowałem człowiekowi, w którym chciałem widzieć polityka, realizującego swoje wizje naprawy kraju. Miałem także nadzieję, że Tusk, po 4 latach nijakich rządów, zacznie w końcu działać i zapamiętamy go jako charyzmatycznego przywódcę, dla którego oprócz sondaży liczy się także dobro ojczyzny. Niestety po pierwszych miesiącach jego drugiej kadencji jestem szczerze zawiedziony. Donald Tusk pokazał swoje prawdziwe oblicze - Premiera, dla którego najważniejszy jest PR oraz uleganie nastrojom społecznym.

Prezes Rady Ministrów ostatnio wycofał się z wprowadzenia w naszym kraju ACTA. Nie uważam, że jest to zły krok, jednak sposób w jaki do niego doszło okazuje słabość rządu. Tusk pod falą krytyki zrezygnował z ratyfikacji umowy właściwie z dnia na dzień. Jeszcze podczas debaty z internautami przekonywał nas, że ACTA nie zmieni naszego życia i nie jest zagrożeniem dla demokracji. Kilka dni później wycofał się z pola walki z podkulonym ogonem. Abstrahując od tego, że ta decyzja według mnie była jedyną słuszną, Tusk pokazał społeczeństwu w jaki sposób może walczyć o swoje prawa. Jak widać wystarczy znaleźć 300 000 zadymiarzy w całym kraju, którzy w większość nie znając ustawy zrobią wszystko aby nie weszła ona w życie, podburzani przez garstkę ludzi, którzy nimi manipulują. Ludzie ośmieleni sukcesem protestów ws. ACTA, mogą zacząć częściej wychodzić na ulice, blokując tym razem potrzebne w naszym kraju ustawy przez co doprowadzą go do skraju bankructwa. Doskonale przecież znamy przykład Grecji. Tamtejszy rząd obdarował obywateli gigantycznymi przywilejami, stworzył państwo opiekuńcze, nie chcąc go reformować bo przysporzyłoby to wiele problemów oraz protestów. Teraz gospodarkę Grecji można porównać do "warzywa" sztucznie utrzymywanego przy życiu przez respirator z europejską gotówką. Chyba nie chcemy doprowadzić do takiej sytuacji w naszym kraju. Niestety jak widać Tusk potrafi bardzo szybko ugiąć się pod presją części społeczeństwa i rezygnować ze swoich projektów. Jeszcze kilka lat takich rządów, a powróci w nowej formie zasada liberum veto. Marzyła mi się polska Margaret Thatcher tymczasem naszym krajem znowu rządzi człowiek, który działa tylko i wyłącznie pod publiczkę.

Zmiany zapowiedzianie w exposé także mogą nie dojść do skutku, choćby ze względu na wiejskiego koalicjanta. PSL może nie zgodzić się na zrównanie wysokości podatków płaconych przez rolników, do takich jakie obowiązują większość obywateli. Podwyższenie wieku emerytalnego do 67 lat także może zostać zablokowane przez Pawlaka, chociaż pojawiają się także głosy, że będzie ono dotyczyło tylko mężczyzn, a kobiety będą pracować do 62 roku życia - jeśli te zmiany w ogóle wejdą w życie. Czy po kolejnych czterech latach miałkich rządów ponownie zechcemy władzy Platformy? A może Tusk po złym początku zaskoczy nas dobrymi decyzjami? Wszystko przed nami, choć coraz bardziej boję się tej przyszłości.

Euro 2012 w mentalności Polaków

2012-02-17T18:03:00.000+01:00

Czy z mentalnością Polaków jest coś nie tak?

Temat o którym dzisiaj będę pisać podsunął mi ostatnio mój native spiker w czasie konwersacji. Mówiliśmy o Euro 2012, a raczej o tym jak Polacy zapatrują się na ten event. W czerwcu będziemy organizatorami ogromnej imprezy, która jest dla nas ogromną szansa. Dnia rozpoczęcia Mistrzostw powinniśmy wyczekiwać z niecierpliwością i ekscytacją. Jak donosi Polskie Radio, nastroje Polaków są fatalne. Bardzo źle oceniamy stan przygotowań do imprezy i nie wierzymy w to, że naszej reprezentacji mogłoby się powieść. Zauważyłam, że spora część ludzi, którzy mnie otaczają jest całkowicie znudzona i nie interesuje się tematem, stwierdzając, że "nie interesuje się sportem".

Spora część naszych rodaków jest święcie przekonana, że Euro będzie dla nas kompromitacją. Obawiamy się niedostatecznego przygotowania całej imprezy, złego stanu dróg i infrastruktury. Narzekamy i obwiniamy naszych polityków za złe działanie, nie zauważając, że Euro2012 to nie tylko wydarzenie sportowe, ale także społeczne. To właśnie od nas Polaków zależy atmosfera panująca w czasie Mistrzostw i to jak przybysze z zagranicy nas ocenią. Jak pokazują badania przeprowadzone w ramach "Projektu Społecznego 2012" czujemy się wyłączeni z przygotowań do Euro. Powinniśmy zdać sobie sprawę, że możemy coś zrobić, pomimo faktu, że politycy nam tego nie ułatwiają. W ostatnich latach przekonaliśmy się, że jesteśmy narodem okropnych zrzędów, przecież 4 lata temu zakładaliśmy, że nie uda nam się dokończyć budowy ani jednego stadionu. Jak się okazało stadiony stoją i nikt organizacji nam nie odebrał. Protestując przeciwko ACTA udowodniliśmy, że jeśli chcemy to możemy, więc dlaczego nie potrafimy podjąć jakichkolwiek działań związanych z Euro2012?

Mistrzostwa Europy w piłce nożnej mają niesamowity potencjał, którego nie dostrzegamy. Rozwój infrastruktury, zaprezentowanie swojego kraju na arenie międzynarodowej, dobra zabawa i możliwość zarobku, to tylko kilka korzyści jakie możemy czerpać. Wielu z nas obawia się tego, że nasi pseudokibice zrobią na stadionach przysłowiowe "zadymy", a miasta-organizatorzy będą pełne turystów robiących bałagan. Zamiast martwić się o pijanych rodaków powinniśmy pokazać jacy naprawdę jesteśmy. Polska słynie z gościnności od kilkuset lat i myślę, że nareszcie mamy okazję aby to wyeksponować. Mamy wiele pięknych miast, smaczną kuchnię i wspaniałą kulturę i szansę żeby pokazać to innym. Możemy odmienić myślenie europejczyków na temat Polski, dowieść, że Polak to nie tylko pijak i złodziej. Długo czekaliśmy na taką okazję, a mimo to wielu z nas chowa głowę piasek, nie próbując tej możliwości wykorzystać.

Badania pokazują, że wiele mieszkańców miast-organizatorów ma zamiar uciekać z miejsca zamieszkania na czas Mistrzostw w strachu przed zamieszaniem. Niestety nie dostrzegamy potencjału jaki daje nam mieszkanie w tych miastach, bowiem Euro 2012 to świetna sposobność do zarobienia dodatkowych pieniędzy. Może myślenie o Euro w kategorii szansy na dorobienie się jest nieco nieetyczne, ale głupstwem byłoby tego nie wykorzystać. Euro2012 to także sposobność do dobrej zabawy i nie mówię tutaj o piciu na umór, ale o kulturalnej zabawie. Możemy spotykać się ze znajomymi, poznawać ludzi z innych krajów, więc dlaczego chcemy przed tym uciekać?

Czy nie zauważyliście, że z mentalnością Polaków jest coś nie tak? Zamiast cieszyć się mamy obawy, próby podjęcia inicjatywy zastąpiliśmy marudzeniem. Ciągle narzekamy na nasz los, na to, że Europa nas nie szanuje, a kiedy możemy coś z tym zrobić- chowamy się i mówimy, że to nas nie obchodzi. Myślę, że nadszedł czas na to, żeby pokazać wszystkim, że Polak potrafi. Wystarczy odrobina chęci i zaangażowania, a zrobimy z Euro 2012 coś niesamowitego. Takie wydarzenie może się już w czasie naszego życia nie powtórzyć, a to właśnie my będziemy zobligowani do opowiadania o tym naszym dzieciom.

Sponsoring (a)moralny

2012-02-12T15:06:00.000+01:00

Telemarketing, call center, headhunter, konserwator powierzchni płaskich. Liczba zunifikowanych nazw zawodów, które niekoniecznie są tak prestiżowe jak brzmią ciągle rośnie. Wśród nich możemy znaleźć dość szybko rozwijający się sex biznes - sponsoring. Prostytuowanie się młodych kobiet oraz mężczyzn to zjawisko, które w niepokojąco szybkim tempie nabiera na sile.
Taki sposób zarabiania pieniędzy zazwyczaj kojarzy się nam z marginesem społecznym, obskurnymi burdelami, kierowcami ciężarówek oraz wszechwładnymi alfonsami. Niestety wyzwolenie seksualne oraz liberalizacja poglądów wśród pokolenia późnych lat 80. oraz początku 90. doprowadziło do dość luźnego traktowania stosunku seksualnego, przez kształcącą się przyszłą polską inteligencję. Zjawisko sponsoringu wśród studentek i studentów jest coraz częściej spotykane w naszym kraju. Co ciekawe dotyczy ono w dużej mierze osób pochodzących z tzw. dobrych domów. Jak pisze Violetta Ozminkowski (Newsweek 6/2012) sponsoring to dla dziewczyn fun, fajny seks, z premią na końcu. Liczba użytkowników takich portali jak sponsoraszukam.pl (hasło reklamujące - "Nadziani mile widziani") ciągle rośnie. Zresztą dla wielu wystarczy konto na fotka.pl z odpowiednim podpisem pod zdjęciem...

W wielu wypadkach sponsoring okazuje się jedyną możliwością utrzymania "stanu posiadania" sprzed okresu studiowania. Młodzież przyzwyczajona przez rodziców do życia w dobrych warunkach i do tego, że dostaje wszystko czego zapragnie, nie potrafi poradzić sobie z sytuacją, gdy 1500 zł trzeba przeznaczyć na utrzymanie dość obskurnego mieszkania lub akademika, a nie na zakup kolejnych ubrań, kosmetyków czy nowego telefonu. Standard życia, który zmienia się dość nagle i diametralnie prowokuje wielu do tak radykalnych kroków jak sprzedaż swojego ciała. Wydawałoby się - praca idealna. Przecież przy pozbyciu się pierwotnego obrzydzenia do seksu z kimkolwiek, można dojść do wniosku, że sponsoring to niezły sposób na dość bez wysiłkowy (szczególnie jeśli chodzi o wysiłek umysłowy...) szybki zastrzyk sporej gotówki.

Kasia, 25 lat, studentka psychologii na katolickiej uczelni w Warszawie (Newsweek 6/2012, Violetta Ozminkowski) twierdzi, że to sponsorzy zabiegają o nią. Wśród kilkudziesięciu ofert, wybiera jedną, która jej najbardziej odpowiada. Podczas rozmowy z redaktorką, stara się przekonać, że seks to dla niej tylko zabawa, nie wspomina jednak o korzyściach finansowych, które jej przynosi. Ciekawe czy gdyby została pozbawiona swoich wypłat dalej chciałaby się "bawić" w ten sposób.

Pisząc ten artykuł przypomniałem sobie, że w sumie sam znałem studenta, któremu zdarzało się postępować w dość podobny sposób. Udzielał on korepetycji, za które można było zapłacić seksem (działanie takie można porównać do działania sponsora). Co prawda były to raczej wyjątkowe sytuacje, jednak jakieś granice moralności zostały u niego zatarte. Można powiedzieć, że jego zasady staczają się po równi pochyłej. Nigdy nie wiadomo, czym skończy się takie zachowanie.

Najgorsze jest to, że dla sponsorów i osób sponsorowanych nie ma nic zdrożnego w ich zachowaniu. Przecież to tylko układ - umowa, którą należy wypełnić. Zastanawia mnie jak takie zachowanie będzie rzutować na przyszłość kobiety/mężczyzny, którzy zarabiają poprzez sponsoring. Przecież w końcu ich ciała przestaną być atrakcyjne dla sponsorów, a sami raczej nie poniżą się do poziomu zwyczajnej prostytutki stojącej przy drodze. W każdym razie ich wspomnienia będą zapewne bardzo pikantne i interesujące.

źródło: www.demotywatory.pl

Marihuana- czyli o co chodzi z tą depenalizacją

2012-01-30T13:23:00.000+01:00

W ostatnim czasie dużo słyszeliśmy na temat marihuany i to głównie za sprawą Janusza Palikota, który 20 stycznia złożył na ręce Marszałka Sejmu ustawę o przeciwdziałaniu narkomanii. Oprócz złożenia ustawy Palikot zorganizował swego rodzaju happening- palenie kadzidełek w pokoju numer 143, zamiast skręta, którego zapowiadał. Palikot, do czego się już przyzwyczailiśmy, po raz kolejny zrobił z siebie pajaca, przez co sprawa została mocno nagłośniona. Warto się przyjrzeć o co tam cała afera.

Ustawa Palikota dotyczy depenalizacji środków odurzających i substancji psychotropowych. Na początku chciałabym zwrócić uwagę różnicę pomiędzy terminem "legalizacja" i "depenalizjacja". Depenalizacja jest to odstąpienie od karania za posiadanie marihuany (np. Czechy) , a legalizacja to dopuszczenie narkotyków do legalnego obrotu (np.Holandia). Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii (a raczej nowelizacja tej ustawy proponowana przez RP) mówi o depenalizacji, niestety demagogiczne hasła Ruchu Palikota i Stowarzyszenia Wolne Konopie wprowadzają ludzi w błąd. Cała sprawa Palikota i jego walki o "wolne konopie" wyglądem przypomina bardziej polityczną grę niż walkę o prawa "uciśnionych" obywateli.

Pierwszą kwestią, którą chciałabym poruszyć nie będzie domniemana szkodliwość czy też nieszkodliwość marihuany, ale ekonomia. Dwaj amerykańscy naukowcy- Mark Anderson i Deniel Rees postanowlili przyjrzeć się bliżej skutkom depenalizacji marihuany. W ciągu ostatnich kilku lat proces ten przeszło 16 z 50 stanów w USA. Naukowcy dostrzegli znaczny spadek sprzedaży alkoholu (ok. 20-25 %) u osób w przedziale wiekowym 20-29 lat, a co za tym idzie o 9% spadła liczba wypadków samochodowych. Ponad to Skarb Państwa mógłby nieźle zaoszdzędzić, ponieważ złapanie jednego przestępcy narkotykowego kosztuje polskich podatników aż 700 tys. złotych. Zaostrzanie przepisów dotyczących posiadania i używania narkotyków zazwyczaj nie przynosi oczekiwanych efektów, ponieważ jak powszechnie wiadomo najlepiej smakuje to co zakazane. Liczba dilerów nie maleje,nasze państwo traci pieniądze, a zyski mafii się podnoszą.

Kolejną kwestią dotyczącą depenazacji marihuany jest to, że do palenia nikt nikogo zmuszał nie będzie. Każdy z nas ma własny rozum, palący marihuanę będą robić to dalej (bez obawy, że za posiadanie 0,5 grama marihuany można trafić do więzienia na 3 lata) a zwykli obywatele pewnie nie poczują różnicy. Poza tym czy osoby krzyczące "nie dla marihuany" mają świadomość, że "trawka" jest w Polsce palona, mimo tego, że jest nielegalna? W oczach wielu ludzi depenalizacja jest końcem świata, jednak nie mają oni pojęcia, że codziennie spotykają palaczy marihuany i nie widzą żadnej różnicy pomiędzy nimi i resztą społeczeństwa.

Poza tym zagorzali przeciwnicy twierdzą, że depenalizacja marihuany rozpropaguje ten narkotyk wśród nieletnich. I w tym miejscu jest to znaczna nadinterpretacja, bo czy ktoś tu mówił, że marihuana ma być dozwolona dla wszystkich ? W Polsce istnieje ustawa o wychowaniu w trzeźwości, która ma chronić nieletnich przed spożywaniem alkoholu. Po dopuszczeniu użytkowania marihuany nieletni nadal nie będą mogli jej "spożywać" (tak, niektórzy powiedzą, że dzięki temu nieletni będą mieli łatwiejszy dostęp do narkotyków, ale czy osoby mówiące to są naprawdę tak naiwne, aby wierzyć, że teraz nieletni mają w jakikolwiek sposób dostęp ten utrudniony?).

Polskie przepisy w kwestii narkotyków są podobno jednymi z najostrzejszych w Europie. Kraje europejskie takie jak Czechy, Rosja, Niemcy, Holandia, Belgia, Szwajcaria, Hiszpania, Portugalia czy Wielkiej Brytania odstąpiły od karania za posiadanie niewielkich ilości tych substancji. Zastanówmy się nad tym, dlaczego przeprowadzenie tego procesu w Polsce jest aż tak trudne. Czynników tego zjawiska jest wiele. Jednym z nich jest brak zaufania w społeczeństwie oraz propaganda dotycząca marihuany, która często nie ma naukowego uzasadnienia. Nasze społeczeństwo wychowane w duchu katolicyzmu i przywiązane do swojej wiary widzi zagrożenie w postaci tej używki. Niewiele osób jednak wie, że alkohol również narkotykiem, a nasze społeczeństwo nie widzi w tym nic złego (abstynencja często uznawana jest za dziwactwo). Moim zdaniem alkohol w dużej mierze odpowiada za trudność przeprowadzenia depenalizacji. Po depenalizacji zazwyczaj następuje zjawisko zastępowania jednej używki drugą- spada spożycie alkoholu, wzrasta ilość palonej marihuany. Interes w tym, żeby tak się nie stało mają koncerny alkoholowe, które mogłyby na tym stracić ogromne pieniądze. Poza tym partia rządząca w naszym kraju nie zgodzi się na depenalizację, ponieważ za bardzo boi się utraty swojego bardziej konserwatywnego elektoratu. Platforma Obywatelska w ostatnich wyborach utraciła ogromną część swojego liberalnego elektoratu na rzecz Ruchu Palikota. Następne wybory mogą być dla PO dużym wyzwaniem, a podpisanie ACTA raczej nie przysporzyło im sympatyków ...

Twierdzenie, że palacze marihuany w Polsce są dyskryminowani uważam za przesadę, jednak porównywanie depenalizacji do otwarcia puszki Pandory to przegięcie w drugą stronę. Czy przeprowadzenie tego procesu faktycznie jest tak szkodliwe jak twierdzą niektórzy?

Mam nadzieję, że ten post nie zostanie odebrany w zły sposób. Nie miałam zamiaru nikogo namawiać do palenia marihuany czy brania jakichkolwiek innych narkotyków. Nie chciałam dyskutować na temat szkodliwości, ponieważ ciężko o jednoznaczne i wiarygodne badania na ten temat. Poza tym fakty na ten temat można różnie interpretować ...

Szybka interpretacja przepisów zawartych w ACTA

2012-01-25T18:31:00.002+01:00

Dla wszystkich, którzy swoją wiedzę nt. ACTA czerpią tylko i wyłącznie z takich portali jak kwejk.pl przygotowałem krótkie omówienie wzbudzających kontrowersje przepisów, które zawiera w sobie ta umowa.

ACTA - Anti-Counterfeiting Trade Agreement - Umowa handlowa dotycząca zwalczania obrotu towarami podrobionymi między Unią Europejską i jej Państwami Członkowskimi, Australią, Kanadą, Japonią, Republiką Korei, Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi, Królestwem Marokańskim, Nową Zelandią, Republiką Singapuru, Konfederacją Szwajcarską i Stanami Zjednoczonymi Ameryki

Kwestia 1 - ACTA omawiana w tajemnicy

Po przyjęciu przez Radę w dniu 14 kwietnia 2008 r. wytycznych negocjacyjnych, w
dniu 3 czerwca 2008 r. rozpoczęły się negocjacje. Umowę zawarto w dniu 15
listopada 2010 r., a tekst parafowano w dniu 25 listopada, po 11 rundach negocjacji.

Komitet Rady ds. Polityki Handlowej na bieżąco informował ustnie i pisemnie
państwa członkowskie UE o negocjacjach. W ramach rotacyjnej prezydencji UE
prowadzono negocjacje w sprawie egzekwowania sankcji karnych, w oparciu o
stanowiska jednomyślnie uzgodnione i przyjęte przez Radę na forum Coreperu. O
postępach informowano też regularnie Parlament Europejski, podczas trzech debat
plenarnych w 2010 r., za pośrednictwem Komisji Handlu Międzynarodowego
(INTA) oraz komisarza De Guchta. W dniu 24 listopada 2010 r. Parlament
Europejski przyjął rezolucję popierającą ACTA.

Jak widać nie jest to do końca prawda, umowa ta już w 2008 roku została przyjęta do negocjacji przez Radę UE. Od 25 listopada 2010 mamy możliwość przeczytania tej umowy w ogólnodostępnej platformie eur-lex - więc od roku i dwóch miesięcy każdy może poznać treść tej umowy. Czego oczekiwaliście? Że Tusk nada specjalne orędzie telewizyjne ws. ACTA? Jedyny zarzut jaki według możemy obecnie stawić polskiemu rządowi w tej kwestii, to odsunięcie konsultacji społecznych, zignorowanie opinii publicznej.

Kwestia 2 - ACTA narzuca...

Każdej Stronie pozostawia się swobodę określenia właściwego sposobu wprowadzania w życie postanowieńniniejszej Umowy w ramach własnego systemu prawnego i praktyki. Niniejsza Umowa nie narusza przepisów prawa Stron dotyczących dostępności, nabywania, zakresu i utrzymywania w mocy praw własności intelektualnej. Niniejsza Umowa nie tworzy obowiązku stosowania przez Stronę środków w przypadku, gdy dane prawo własności intelektualnej nie jest chronione na podstawie przepisów ustawowych i wykonawczych danej Strony.

Jak widać ACTA nie może kolidować z naszym systemem prawnym, nie narzuca nowych rozwiązań, musi być z nim kompatybilna.

Kwestia 3- Prywatność i ujawnianie informacji

Żadne z postanowień niniejszej Umowy nie nakłada na Stronę wymogu ujawniania:
a) informacji, których ujawnienie byłoby sprzeczne z jej prawem, w tym z przepisami
chroniącymi prawo do prywatności, lub z umowami międzynarodowymi, których jest
stroną; PL 8 PL
b) informacji poufnych, których ujawnienie utrudniłoby egzekwowanie prawa lub byłoby
w inny sposób sprzeczne z interesem publicznym; lub
c) informacji poufnych, których ujawnienie naruszałoby zgodne z prawem interesy
handlowe określonych przedsiębiorstw publicznych lub prywatnych.
2. W przypadku gdy Strona przekaże pisemne informacje na podstawie postanowień niniejszej
Umowy, Strona otrzymująca te informacje, z zastrzeżeniem swojego prawa i praktyki,
powstrzymuje się od ich ujawnienia bądź wykorzystania w celu innym niż ten, dla którego
informacje te przekazano, z wyjątkiem sytuacji, gdy nastąpiło to za uprzednią zgodą Strony
przekazującej informacje.

Według wielu osób ACTA narusza naszą prywatność. Jednak widać, że Umowa nie wymusza podawania informacji poufnych, jeśli wydanie tych informacji jest sprzeczne z naszym system prawnym. Tzn. że kwestia prywatności powinna pozostać na tym samym poziomie co teraz. Zresztą czy w erze facebook'a i googla ktokolwiek może czuć się bezpiecznie? Skoro tak zależy nam na tej prywatności to proponuję zamknąć swoje konta na portalach społecznościowych...

Kwestia 4 - Sądy bez wysłuchania obrony oskarżonego

Każda Strona zapewnia swoim organom sądowym prawo do zastosowania środków
tymczasowych bez wysłuchania drugiej strony, w stosownych przypadkach, w szczególności,
gdy jakakolwiek zwłoka może spowodować dla posiadacza praw szkodę nie do naprawienia
lub gdy istnieje wyraźne ryzyko, że dowody zostaną zniszczone. W przypadku postępowania
prowadzonego bez wysłuchania drugiej strony każda Strona zapewnia swoim organom
sądowym prawo do podejmowania natychmiastowego działania w odpowiedzi na wniosek o
zastosowanie środków tymczasowych i do bezzwłocznego podejmowania decyzji.

Rzeczywiście ACTA daje możliwość osądzenia bez wysłuchania drugiej strony. Jest to dość kontrowersyjny środek, jednak nie zapominajmy, że został on zakwalifikowany do tzw. grupy środków tymczasowych. W polskim prawodawstwie także można trafić za kratki bez wyroku, np. przy obawie mataczenia i także później otrzymujemy prawo do sprawiedliwego osądzenia.

Kwestia 5 - Obejrzę nielegalnie film na komputerze i trafię do więzienia

Każda Strona ustanawia procedury karne i kary, które są stosowane przynajmniej w
przypadkach umyślnego podrabiania znaku towarowego lub piractwa praw autorskich lub
pokrewnych na skalę handlową. Dla celów niniejszej sekcji działania na skalę handlową
obejmują przynajmniej działania prowadzone jako działalność handlowa w celu osiągnięcia
bezpośredniej lub pośredniej korzyści ekonomicznej lub handlowej.

Procedury karne są stosowane przynajmniej w przypadkach piractwa praw autorskich na skalę handlową. Co oznacza słowo przynajmniej można się domyślać, ale wątpię żeby w demokratycznym państwie prawnym oznaczało pełną inwigilację obywateli, no chyba że mieszkamy w Białorusi (swoją drogą to państwo prawa, a nie prawne...). Osoby, które nie udostępniają nielegalnych plików nie piracą. Zresztą podejrzewam, że nawet upload w sieciach p2p, takich jak BitComet nie można uznać za udostępnianie na skalę handlową, w końcu nie czerpiemy z tego zysków. Co innego z właścicielami takich serwisów jak megaupload. Z drugiej strony, przy prowadzeniu bloga, na którym nielegalnie udostępnimy zdjęcia lub filmy objęte prawami autorskimi, a gdy na tym blogu pojawiają się reklamy, dzięki którym zarabiamy, można uznać za osiąganie korzyści majątkowej...

Kwestia 6 - Dostawca internetowy ma obowiązek podania naszych danych osobowych

Strona może, zgodnie ze swoimi przepisami ustawodawczymi i wykonawczymi, zapewnić
swoim właściwym organom prawo do wydania dostawcy usług internetowych nakazu
niezwłocznego ujawnienia posiadaczowi praw informacji wystarczających do
zidentyfikowania abonenta, którego konto zostało użyte do domniemanego naruszenia, jeśli
ten posiadacz praw złożył wystarczające pod względem prawnym roszczenie dotyczące
naruszenia praw związanych ze znakami towarowymi, praw autorskich lub pokrewnych i
informacje te mają służyć do celów ochrony lub dochodzenia i egzekwowania tych praw.

Obowiązek taki istnieje dopiero przy wystarczającym pod względem prawnym roszczeniu. Można to porównać do nakazu przeszukania mieszkania i zapewne tak samo jak przy ww. nakazie to prawo nie będzie stosowane w każdej możliwej sytuacji, a tylko w skrajnych przypadkach naruszania praw. Nie wyobrażam sobie, żeby którykolwiek właściciel praw autorskich trudził się rozprawą sądową przeciwko posiadaczowi 20 nielegalnych filmów, który ma je na własny użytek. Zresztą, najpierw musiałby dowiedzieć się, że je posiadamy, a prawa do inwigilacji komputerów nie posiada. Kolejna kwestia, która raczej dotyczy łamiących prawo na skalę handlową niż zwykłych użytkowników komputera.

NIE DLA ACTA!

2012-01-24T19:26:00.000+01:00

ACTA

2012-01-23T18:52:00.000+01:00

Czym jest ACTA (czy pokrewne SOPA/PIPA) chyba nikomu już tłumaczyć nie trzeba. W Polsce temat wypłynął w ciągu ostatnich kilku dni, ale prace nad tą ustawą trwają już od kilku lat. Jesteśmy zdecydowanymi przeciwnikami piractwa internetowego, jednak Umowa handlowa dotycząca zwalczania obrotu towarami podrabianymi wzbudza w nas wiele sprzecznych uczuć. Przy tak kontrowersyjnym temacie jak ACTA trudno jest wyrobić sobie jednoznaczną opinię.
W internecie jesteśmy zarzucani tysiącami informacji dotyczącymi tej ustawy, zazwyczaj przekazywanymi subiektywnie. Na portalu społecznościowym Facebook powstało wiele grup przeciwnych wprowadzeniu ACTA, jednak do głosu powoli zaczynają dochodzić także osoby popierające wprowadzenie zmian narzucanych przez Umowę.

Jak większość internautów, przyznajemy się bez bicia, że także nam zdarza się ściągnąć z internetu nielegalne pliki. Internauci przyzwyczaili się już do tego, że takie zachowanie pozostaje bezkarne, chociaż nielegalne pobranie gry z sieci, można porównać do wyniesienia jej ze sklepu bez zapłaty - czego zdecydowana większość z nas nie zrobiłaby. Dlatego też, chociaż mówimy to z dość dużym bólem, sam pomysł zaostrzenia walki z piractwem zasługuje na pochwałę.

Według nas kontrowersje wokół ACTA są spowodowane między innymi tym, że dokument jest źle sformułowany oraz w wielu miejscach niejasny. Jako przykład można podać jeden z argumentów przeciwników wprowadzenia tego zarządzenia, który jest nie do końca prawdziwy lecz istnieje prawdopodobieństwo, że zostanie spełniony.

„Żadne z postanowień niniejszej Umowy nie nakłada na Stronę wymogu ujawniania:

a) informacji, których ujawnienie byłoby sprzeczne z jej prawem, w tym z przepisami

chroniącymi prawo do prywatności, lub z umowami międzynarodowymi, których jest

stroną”

Jak widać ACTA nie narzuca podawania danych piratów internetowych, choć z drugiej strony też tego nie zabrania. Więc skąd mamy wiedzieć jak do takiego przepisu dostosuje się Polska? Z jednej strony możemy bać się naruszenia naszej prywatności, z drugiej mamy podstawy twierdzić, że do niego nie dojdzie. Trudno jest jednoznacznie ocenić dokument, który jest tak nieprecyzyjnie sformułowany. ACTA zdecydowanie wymaga dopracowania - to chyba jedyna opinia, którą możemy przedstawić.

Dlatego też nie o samym ACTA chcielibyśmy dzisiaj pisać, a o reakcji naszego społeczeństwa. Sprawa wyszła na jaw i wzbudziła szczególnie wśród internautów ogromne zainteresowanie. Ciągłe apele na stronie kwejk.pl, filmiki nagrywane przez użytkowników YouTube oraz 143 tysięcy przeciwników na facebooku (a liczba ta stale rośnie) to nie mało. Żeby być sprawiedliwym, trzeba sobie zadać tylko jedno pytanie - ile spośród tych wszystkich osób ma wyrobioną opinię nt. ACTA, a ile działa na zasadzie - "mój kolega kliknął, to ja też kliknę" oraz ile osób identyfikuje dokument tylko i wyłącznie z zamknięciem serwisu megaupload. Swoją drogą założyciel tego serwisu to niezły cwaniaczek, który od dłuższego czasu kpił sobie z prawa i był przekonany o swojej bezkarności.

Nasze społeczeństwo w obliczu czegoś co uznane jest za zagrożenie potrafi czynić cuda. Podobnie wyglądała osławiona i wszystkim znana sprawa z krzyżem i jego obrońcami. Smutne jest to, że zazwyczaj protestujemy przeciwko rzeczom, o których nie mamy zielonego pojęcia i potrafimy zjednoczyć się dopiero gdy dostrzegamy niebezpieczeństwo. Większość osób nie protestuje przez to, że wolność słowa zostanie ograniczona, a dlatego że utrudnione będzie ściąganie filmów z internetu (czyli jakby nie patrząc piractwo). Smuci nas także to, że potrafimy się zjednoczyć dopiero kiedy dostrzegamy niebezpieczeństwo. Jesteśmy takim raczkującym społeczeństwem obywatelskim. Nie próbujemy sami wprowadzać pozytywnych dla nas zmian, łączymy swoje siły dopiero w obliczu zagrożenia.

Kolejną kwestią, która irytuje jest fakt, że dyskusje prowadzone nad tym dokumentem były tajne. Prawdopodobnie chciano dzięki temu uniknąć blokowania postanowień umowy, tak jak to się stało w wypadku PIPA i SOPA. Niestety takie zachowanie narusza standardy demokracji. Polski rząd także wykazał się niesamowitą ignorancją w stosunku do obywateli. Nikt nikogo nie zapytał o zdanie, ustawa miała być przemycona za naszymi plecami, a rząd wszystkiemu zaprzecza. Dopiero minister Boni przyznał się do błędu, zgłosił Premierowi chęć przedyskutowania sprawy i konieczność przeprowadzenia konsultacji społecznych.

Gdyby nie protesty internautów cała sprawa zostałaby zbagatelizowana. Czy chcemy być traktowani w ten sposób? Skoro nasz głos został usłyszany może powinniśmy wykorzystać go w innych sprawach ? Internet ma ogromną siłę rażenia i my jako społeczeństwo powinniśmy go wykorzystywać do wyrażania własnej opinii, ponieważ możemy zostać wysłuchani, w co uwierzyliśmy chyba dopiero teraz.

Jak na razie wszystko wskazuje, że wprowadzenie ACTA zostanie odłożone w czasie. Ponad to głosy przeciwko tej ustawie pojawiły się także w Europarlamencie, a to już duży postęp. Być może głosowanie na ten temat zostanie przełożone z czwartku 26 stycznia na późniejszy termin. Te informacje zachęcają do walki o własne prawa, nasz głos nie ginie w przestrzeni. Wniosek z tego jeden - protestujmy przeciwko temu co jest złe, ale róbmy to z głową !

autorzy tekstu: Aneta Wróbel, Damian Pogrzeba

w celu wyrobienia sobie opinii nt. ACTA polecamy linki:

Treść umowy

ACTA na wikipedii

ACTA - jak to właściwie wygląda

ACTA nie jest zła, jest po prostu źle sformułowana

Boni - ACTA nie zmienią polskiego prawa

Ruchy autonomiczne w Polsce - sprawa RAŚ

2012-01-18T16:35:00.000+01:00

Autonomię polityczną można najprościej określić jako ograniczenie zakresu ingerencji władz centralnych do działalności regionalnej. Na świecie możemy znaleźć wiele przykładów regionów autonomicznych o rozbudowanych uprawnieniach władzy samorządowej lub dążących do rozszerzenia jej zakresu drogą niekoniecznie pokojową. Sztandarowym przykładem jest Kraj Basków - hiszpański region w dużym stopniu niezależny od władzy centralnej, w którym zrodziły się ruchy separatystyczne (dążące do całkowitego odłączenia od reszty kraju). Konstytucja Królestwa Hiszpanii, ustanowiona w 1978 roku, pozwoliła na utworzenie w państwie regionów o dużej niezależności władzy. Niestety Baskowie podburzani przez silnie nacjonalistyczne organizacje, w tym ETA (Euskadi Ta Askatasuna — Baskonia i Wolność) postanowili walczyć o pełną odrębność i utworzenie separatystycznego państwa. Sposobu działania Euskadi Ta Askatasuna chyba nikomu nie muszę przypominać. 20 października 2011 roku organizacja oficjalnie zakończyła podejmowanie działań zbrojnych. Problem jednak pozostał. Mimo tego ile Baskowie zawdzięczają Hiszpanii (w latach 80-tych ich gospodarka mogła podnieść się z upadku tylko dzięki wsparciu z budżetu centralnego) ciągle dążą do uzyskania pełnej niezależności. Myślę, że jest to walka dla samej walki, bez żadnego głębszego celu oprócz podtrzymania silnego nacjonalizmu. Czy Polsce grozi podobna sytuacja? Chyba nikt z nas nie chce żyć w kraju wstrząsanym przez kolejne zamachy terrorystyczne oraz silne ruchy narodowotwórcze. Obecnie ruchy autonomiczne w naszym kraju zyskują coraz szerszą popularność, głównie dzięki wrzawie medialnej wokół Jerzego Gorzelika oraz organizacji, którą reprezentuje - Ruchu Autonomii Śląska .

Głównym postulatem RAŚ-u jest przemiana Polski w państwo regionalne, w dalszej perspektywie federalne. Teoretycznie chodzi więc o to aby nasz kraj przypominał ustrojem politycznym RFN. Jednak dość łatwo można dojść do wniosku, że Gorzelik priorytetowo traktuje sprawę Górnego Śląska, reszta regionów go zupełnie nie interesuje. Zresztą gdzie w Polsce oprócz Śląska istnieją rozbudowane ruchy autonomiczne? Odpowiedź brzmi - nigdzie. Według mnie, Ślązaków (a raczej osób żyjących na Śląsku, którzy uważają się za Ślązaków) można zakwalifikować do grupy mniejszości etnograficznych, choć znajdują się osoby, które uważają Śląsk za naród. Przypominam, że w 2004 roku Europejski Trybunał Praw Człowieka z siedzibą w Strasbourgu, następnie w 2007 roku polski Sąd Najwyższy przyjęły, że Ślązacy nie są uważani za oddzielną grupę narodową. Dlatego też według mnie ciężko mówić o odrębnej narodowości śląskiej. Przewodniczący RAŚ to znakomity populista. Żeruje na niskim poziomie wiedzy wielu ludzi dotyczącym ekonomii, tożsamości narodowej i historii. Pozwolę sobie porównać go do Jarosława Kaczyńskiego. On także pociąga za sobą tłumy osób, które dają się nabrać na jego demagogiczne hasła. Większość pomysłów prezesa PiS (szczególnie w kwestii polityki zagranicznej) to czyste mrzonki, postulaty niemożliwe do zrealizowania lub takie, których wykonanie zaszkodziłoby naszemu krajowi. Tak samo Gorzelik często odwołuje się do silnych emocji, które biorą górę u osób słabiej wykształconych, nie potrafiących formułować własnej opinii. Dlatego też prareferendum dot. autonomii zostało zorganizowane przez Ruch Autonomii Śląska w małych miejscowościach - Imielinie i Lędzinach. Przewodniczący Ruchu prawdopodobnie przewidział to, że głosowanie w stolicy Górnego Śląska - Katowicach - mogłoby nie dać oczekiwanego przez jego organizację rezultatu. Gorzelik oczywiście odniósł niewiarygodny "sukces". Okazało się, że aż 98,68% oddających głosy w Imielinie i 98,51% w Lędzinach jest za przywróceniem Śląskowi autonomii. Haczyk tkwi w tym ile osób oddało swój głos... Głosował zaledwie co szesnasty mieszkaniec. Czy taką frekwencję można uznać za satysfakcjonującą? Czy dobrze świadczy ona o popularności RAŚ? Zdecydowanie nie. Zresztą te referenda powinny zostać uznane za nieważne. Według prawa, referendum lokalne, jest ważne tylko przy oddanych min. 30% głosów wszystkich uprawnionych do głosowania. Oczywiście dla Gorzelika to nie stanowi żadnego problemu, w końcu prawo polskie nie jest prawem śląskim... W dodatku popularność postulatów RAŚ w skali całego województwa kształtuje się jeszcze gorzej. Podczas ostatniego spisu powszechnego 173 tysiące osób określiło swoją narodowość jako śląską. Obecnie liczba mieszkańców województwa wynosi 4.645.665 osób. Łatwo można więc obliczyć, że w województwie Śląskim zaledwie 3,72% mieszkańców deklaruje narodowość śląską. Zakładając, że Śląsk stałby się autonomicznym regionem z własną władzą wybieraną w powszechnych wyborach to przy obecnym prawie wyborczym, partia RAŚ nie osiągnęłaby nawet progu wyborczego!

procent osób głosujących na RAŚ - wikipedia

Owszem, przedstawiciele Ruchu mają obecnie swoich przedstawicieli w Sejmiku Województwa Śląskiego - Jerzego Gorzelika, Henryka Mercika oraz Janusza Witę. Są to 3 głosy na 48 radnych, co daje im 6,25% procent wszystkich głosów. W dodatku autonomiści weszli w koalicję z regionalną komórką Platformy Obywatelskiej. Teoretycznie może to świadczyć o sile RAŚ-u, jednak wszyscy wiemy, że platformersom tak na prawdę chodzi o zmarginalizowanie Gorzelika oraz zmuszenie go do oddawania głosów za uchwałami forsowanymi przez nich samych. Ruch Autonomii Śląska może działać tylko i wyłącznie destrukcyjnie dla fundamentów stabilnej władzy samorządowej, a nawet państwowej. Gorzelik zapomina, że Śląsk to ziemia wszystkich ludzi. Także dla Zagłębiaków, Kresowiaków, mieszkańców Zawiercia i Wisły. Nie można ich na siłę uszczęśliwiać "śląskom godkom" - co podkreśla w "Dzienniku Zachodnim" historyk UŚ - Zygmunt Woźniczka. Zresztą lansując "śląskość" sam ma z nią niewiele wspólnego. Słabo zna gwarę śląską, jego żona pochodzi z Łodzi, dzieci także nie uczy Śląskiego - więc gdzie ten lokalny patriotyzm? Czyżby był on tylko chęcią rozwoju własnej kariery, populizmem mającym na celu zmanipulowanie tłumu podatnego na demagogiczne hasła o czym pisałem wcześniej? Kwestią budzącą wiele kontrowersji jest także historia Górnego Śląska, do której odwołują się autonomiści oczywiście interpretując ją na swój własny sposób - chodzi tutaj głównie o kwestię Powstań Śląskich. Dobrze wiemy, że Ślązacy walczyli o granice Rzeczypospolitej Polskiej, przyszłość naszego narodu, wspierani przez odgórne, polskie inicjatywy np. warszawski Komitet Zjednoczenia Górnego Śląska z Polską. Gorzelik nie potrafi pogodzić się z tym, że mieszkańcy regionu chcieli dołączyć do Polski dlatego przedstawia walki o kształt kraju jako śląską wojnę domową (!), potępia ideę powstań, próbuje zafałszować ich obraz. Stosuje propagandę w celu zniekształcenia prawdy historycznej. Skandalem jest to, że wojewódzki oddział PO powierzył organizację obchodów 90. rocznicy III Powstania Śląskiego właśnie RAŚ-owi. Mamy już drugą "prawdę" smoleńską, prywatne śledztwo eksperta ds. wszystkich Macierewicza ws. rozpylania sztucznej mgły, teraz, na skalę regionalną, poznamy drugą "prawdę" śląską. Są to kolejne populizmy, dzięki którym autonomiści zyskują szerokie poparcie wśród grupy osób, powiedzmy szczerze, niezbyt wykształconych. Ludzi, którzy po raz pierwszy słyszą o swojej własnej historii, wierząc w zafałszowany przekaz, gdyż nie mogą go porównać do żadnego innego.
Nie wiem także w jaki sposób autonomiści poradzą sobie z utrzymaniem swojego państwa w państwie. Gospodarka naszego województwa jest oparta głównie na przemyśle wydobywczym, który zmaga się z wieloma problemami. Kompanie węglowe walczą o rentowność. W 2009 roku zyskowność polskiego górnictwa węgla kamiennego spadła do 0,5%, płynność finansowa przemysłu jest więc bardzo niska. Zresztą na razie sytuacja i tak nie jest tragiczna. Jednak Polska zmuszana przez unijne dyrektywy musi zacząć inwestowaćw nowe technologie wytwarzania energii (plany budowy elektrowni atomowych, o których pisałem tutaj), co jeszcze bardziej osłabi pozycję górnictwa. Zauważmy też, że era społeczeństwa industrialnego dobiegła już końca (właśnie dzięki niej, Śląsk miał tak wysoką pozycję w czasach PRL-u), teraz ważniejszy jest rozwój technologii informacyjnych, usług, turystyki i innych tego typu gałęzi gospodarki. Śląsk może stać się organem niewypłacalnym. Wysokie emerytury górnicze (de facto opłacane obecnie z budżetu centralnego) i coraz mniejsze zyski z górnictwa mogą doprowadzić do załamania stabilności finansowej. Pomocy autonomiści będą wtedy szukać w Warszawie, czyli miejscu, które obecnie jest przez nich znienawidzone.
Podsumowując, idea autonomii przedstawiona przez RAŚ może doprowadzić do nastrojów separatystycznych, rozruchów, upadku stabilności gospodarczej i politycznej - w konsekwencji upadku siły całego województwa. Nie możemy do tego dopuścić dlatego walczmy o to aby ukazać prawdę, która jest fałszowana przez autonomistów. Walczmy o to teraz, kiedy jeszcze nie jest za późno.

Problem polskiego systemu oświaty, czyli co zrobić z segregacją uczniów.

2012-01-15T15:11:00.000+01:00

Dzisiejszy artykuł dotyczył będzie systemu oświaty w Polsce. Poniższy tekst pisałam z myślą o temacie maturalnym z roku 2009 (WOS rozszerzony). Mam nadzieję, że tekst was zainteresuje i pomoże maturzystom. Od razu uprzedzam, że nie jest to wypracowanie wzorcowe ani pisane według klucza, cały temat oparłam o własny punkt widzenia (co nie zawsze jest mile widziane na maturze...). Nie pozostaje mi nic innego jak życzyć wam przyjemnej lektury!

"Co jest zadaniem oświaty: zwiększyć czy zmniejszyć różnice między uczniami?"

Segregacja uczniów jest poważnym problemem Polskiej edukacji i jak na razie nikt nie wie jak go rozwiązać. Po jednej stronie opowiadają się socjaldemokraci dążący do spłaszczenia drabiny społecznej, zaś z drugiej strony stoją liberałowie głoszący wolność jednostki. W poglądach jednych i drugich można znaleźć coś przekonywującego, ale sama polemika na ten temat nie wystarczy, potrzeba działań. W 2004 roku minister Sawicki zapowiadał bliższe przyjrzenie się i rozwiązanie tego problemu, odniosłam niestety wrażenie, że sprawa jak stała tak nadal stoi w miejscu.

Różnice w społeczeństwie mają podłoże w ekonomii. Bogatsi tworzą elity, biedniejsi częściej popadają w patologie. Nie ma społeczeństwa, które uniknęło by podziału klasowego. Osoby z klas niższych zawsze miały mniejsze szanse kształcenia się, a co za tym idzie - mniejsze szanse na dobry zarobek, poprawienie swojego statusu społecznego i brak możliwości awansu do klasy wyższej. Ludzie pochodzący z warstw wyższych mają większe możliwości finansowe, które znacznie ułatwiają proces kształcenia. Te różnice społeczne prowadzą niestety do pogłębienia się problemu z którym się zmagamy.

Pozytywnym aspektem jest to, że segregacja umożliwia uczniom wcześniejszy wybór przedmiotów zgodnych z zainteresowaniami. Jest to szansa na lepsze kształcenie się w konkretnej dziedzinie, satysfakcję z nauki, a w przyszłości z wykonywanego zawodu. Uczniowie wcześniej wybierający przedmioty w których chcieliby się kształcić nie muszą zmagać się z tym co sprawia im trudności. Na przykład osoba o predyspozycjach do uprawiania sportu o wiele lepiej będzie radziła sobie w klasie sportowej niż matematycznej i na odwrót. Wdrożenie takiego systemu nauki daje zadowolenie i większe zaangażowanie się w sprawy szkolne. Taki sposób edukacji sprawia, że kierowanie swojej ścieżki życiowej jest o wiele łatwiejsze, ponieważ swoje powołanie znajduje się o wiele wcześniej. Podczas nauki jest o wiele więcej czasu na korygowanie niedociągnięć. Segregacja daje ogromne możliwości osobom utalentowanym i mającym predyspozycje do nauki, przebywanie z osobami na tym samym poziomie, mających te same zainteresowania daje szansę lepszego rozwoju. Poza tym łatwiej prowadzi się lekcje w klasie o zrównoważonym poziomie. Jednak nie jest to nie tylko perspektywa dla tych lepszych, podział to zielone światło również dla słabszych. Osoby mające problemy z nauką mogą nadrobić zaległości w klasach wyrównawczych. Myślę, że takie rozwiązanie w znacznej części zniwelowało by presję, która wywierana jest na uczniów pracujących w grupie bardzo zróżnicowanej. Jak wiadomo mniejszy stres to komfort działania i tym samym lepsze wyniki. Segregacja wyklucza także wykorzystywanie uczniów mocniejszych przez słabszych czy mniej ambitnych. Uczniowie odpisujący prace domowe to niestety szara rzeczywistość polskich szkół. Mówienie o tym, że rodzice dzieci uzdolnionych, którzy chcą lepszego poziomu edukacji dla swoich pociech powinni kierować je do szkół prywatnych jest krzywdzące. System szkolnictwa w Polsce jest finansowany z kieszeni rodziców wszystkich dzieci, ponieważ wszyscy płacimy podatki. Każdy ma prawo wymagać poziomu dostosowanego do możliwości dziecka, dlatego odpowiednio przeprowadzona reforma szkolnictwa uwzględniająca segregację zadowoli zarówno uczniów jak nauczycieli i rodziców.

Poruszając temat różnic pomiędzy uczniami niekompetencją byłoby nierozpatrzenie negatywnych skutków z tego wynikających. Segregacja w szkołach przyczynia się niestety do pogłębiania przepaści pomiędzy klasami i jest powodem konfliktów. Życie w takim środowisku nie sprzyja relacjom międzyludzkim, a co za tym idzie integracji społeczeństwa. Jesteśmy wobec siebie nieufni i podejrzliwi, zbudowanie społeczeństwa obywatelskiego w państwie w którym panują takie nastroje jest budowaniem na piasku. Problem ten sprawia, że osoby biedniejsze i mające mniejsze możliwości intelektualne mogą czuć się dyskryminowane. Żadna forma dyskryminacji nie powinna mieć prawa bytu w państwie demokratycznym, a za takie uważa się Polskę. Ponadto swobodny system szkolnictwa w którym uczeń ma decydujący wpływ na swoją edukację, może sprawić, że uczniowie nie będą posiadali elementarnej wiedzy z zakresów nie odpowiadających ich zainteresowaniom. Świetnym przykładem na to, że tak niestety może się stać jest szkolnictwo Wielkiej Brytanii, w której brakuje sztywnych ram określających działanie systemu edukacji. Niestety ciężko rozstrzygnąć jaka wiedza jest korzystniejsza- ta angielska, czyli fachowe poznanie jednego tematu, czy polska, czyli tak zwana wiedza "krzyżówkowa".

Podsumowując całą wypowiedź ciężko nie stwierdzić faktu, że segregacja jest rzeczą naturalną. Towarzyszy nam od zawsze i jest związana z tym, że człowiek przyzwyczajony jest do ciągłej rywalizacji. W swoich poglądach jestem bliska liberałom, ponieważ wprowadzenie zasady równości głoszonej przez lewicę jest po prostu niemożliwe. W Polskim szkolnictwie jest to niestety problem, którego nie można zostawić w takim stanie w jakim się znajduje. Powinno się w końcu podjąć ten decydujący krok w którąś ze stron. Moim zdaniem dobre reformy idące w stronę segregacji nie byłyby dla nikogo krzywdzące. Jednak trzeba pamiętać, kryterium podziału dzieci nie mogą być pieniądze, a zdolności intelektualne.

O współautorze słów parę

2012-01-13T19:49:00.003+01:00

Jak już wspomniał Damian nazywam się Aneta Wróbel i od dzisiaj jestem współtwórcą tego bloga. Napisałam kilka słów na swój temat (zaznaczam, pisanie na temat samej siebie nie jest raczej moją mocną stroną)

Uczęszczam do trzeciej klasy II LO im. Marii Konopnickiej w Katowicach. Nie napiszę o sobie elaboratu, bo rozpisywać będę się później na tematy znacznie ciekawsze. Chcę żebyście poznali mnie i moje poglądy poprzez artykuły, które zostaną tutaj opublikowane. Mówiąc ogólnikowo mogę określić siebie jako osobę o poglądach liberalnych. W Polskiej rzeczywistości nie dostrzegam partii, którą nazwałabym "partią marzeń", jednak najbliższa moim poglądom jest Platforma Obywatelska. Nie zawsze zgadzam się z opinią Damiana, uważam, że powielanie czyjegoś zdania nie ma sensu. Mam nadzieję, że blog będzie ciekawym dialogiem pomiędzy nami autorami, a wami- czytelnikami, ale nie wykluczam sytuacji w której ja i Damian będziemy prowadzić polemikę pomiędzy sobą. Mam nadzieję, że dzięki mnie blog stanie się bogatszy i skłoni was do wyrażenia własnej opinii.

Artykuł na temat edukacji (temat dotyczy segregacji uczniów) jest w przygotowaniu i mam nadzieję, że już jutro uda mi się zaprezentować swoje umiejętności w pełnej krasie.

Zmiany!

2012-01-13T14:01:00.000+01:00

Minęło dopiero kilka dni od publikacji pierwszego posta, blog ciągle znajduje się w fazie rozwojowej. Jednak już teraz chciałbym zaprezentować pierwszą zmianę - krok na przód, dzięki któremu jeszcze częściej znajdą się tutaj nowe, interesujące i pełne wartościowych opinii posty! Od dzisiaj blog będzie współredagowany przez moją koleżankę Anetę Wróbel :)

Najbliższe tematy, którymi się zajmiemy to:

- Czym jest dobra edukacja, jakie powinna osiągać cele? - oczywiście tekst będzie odnosił się do polskiego systemu oświaty (autor: Aneta Wróbel)

- Ruchy autonomiczne w Polsce (ze szczególnym uwzględnieniem Ruchu Autonomii Śląska) - szanse i zagrożenia. (autor: Damian Pogrzeba)

Obrady Sejmu na żywo!

2012-01-12T20:48:00.002+01:00

LiveStream obrad Sejmu ws. projektu nowelizacji ustawy refundacyjnej, projektu ustawy o emeryturach

i rentach z FUS (Fundusz Ubezpieczeń Społecznych) oraz ich waloryzacji.

Polecam!

tvn24.pl - obrady na żywo

Atom w Polsce

2012-01-11T18:34:00.000+01:00

Rząd na czele z Prezesem Rady Ministrów - Donaldem Tuskiem - nieugięcie brnie w plany stworzenia

z naszego kraju atomowej potęgi. Według opublikowanego przez Ministerstwo Gospodarki w lipcu 2009 roku, przygotowanego przez Pełnomocnika Rządu ds. Polskiej Energetyki Jądrowej (Hannę Trojanowską) planu, do roku 2022 powstanie pierwszy polski reaktor atomowy, kolejne będą sukcesywnie powstawać aż do końca roku 2030.

Niewątpliwie Polska zaczyna zmagać się z niedoborami energetycznymi. Wiele instytucji zajmujących się szacowaniem zapotrzebowania na energię przewiduje, że w okolicach 2020 roku sytuacja może stać się niebezpieczna - będziemy musieli pogodzić się z rosnącym zapotrzebowaniem na energię, któremu nie będziemy mogli sprostać samodzielnie. Może to doprowadzić do dużo większej zależności energetycznej Polski od innych krajów niż obecnie (sytuacja już teraz nie przedstawia się zbyt różowo - według danych Eurostatu import energii wzrósł w naszym kraju pomiędzy 1998, a 2009 rokiem aż o 22,4 punktu procentowego - z 8,4% do 31,7%). Naszą sytuację dodatkowo pogarszają dyrektywy Unii Europejskiej nakazujące zmniejszenie emisji dwutlenku węgla, przez co jeden z głównych producentów energii w naszym kraju - kopalnie węgla - stają się coraz mniej opłacalnym interesem, przestarzałą technologią, której niewątpliwie należy się pozbyć.

Jedynym i nieuniknionym rozwiązaniem naszej sytuacji jest inwestycja w nowe źródła energii. Jednak dlaczego nasz rząd upiera się przy tworzeniu elektrowni atomowych? To pytanie powinniśmy zadać szczególnie teraz, w niespełna rok po katastrofie w japońskiej Fukushimie i zaledwie kilka miesięcy po tym, jak Niemcy postanowiły zrezygnować z energetyki jądrowej do 2022 roku, a Austria wprowadziła zakaz importu energii wytwarzanej w elektrowniach atomowych. Niestety nasz rząd, słynący przecież z dobrych stosunków z zachodem Europy, nie chce skorzystać z rad bardziej doświadczonych i bogatszych sąsiadów. Pomimo protestów mieszkańców miast oraz wsi w planowanych okolicach budowy pierwszego reaktora atomowego, małej opłacalności finansowej, politycznej i ekologicznej Donald Tusk nie chce zmienić swojego zdania. Co się stało z poczciwym Donaldem, skwapliwie korzystającym z rad swoich speców od PR-u? Czyżby tym razem postanowił na prawdę zadziałać, wbrew opinii publicznej? Może szykuje się kolejne "dziecko" - takie same jak ustawa byłej minister zdrowia Ewy Kopacz? Jeśli tak, wolę nie wiedzieć czym zakończą się te ambitne plany...

Dobrym pomysłem na nasze problemy energetyczne, są plany Ruchu Palikota (V Filar projektu Nowoczesne Państwo - Państwo Ekologiczne). Partia na czele z nietuzinkowym posłem proponuje interesujące rozwiązania:

- 100% dochodu z handlu emisjami dwutlenkiem węgla oraz opłaty za przekraczanie norm zanieczyszczeń przez przedsiębiorców powinny zasilać budżet na rzecz rozwoju nowoczesnych technologii

- wsparcie przedsiębiorstw i gospodarstw domowych inwestujących w przedsięwzięcia ograniczające ich energochłonność

Plany te pozwoliłyby nam pozostać europejskim liderem wskaźnika najmniejszej chemizacji ziemi, co skutecznie pomaga walczyć o wyższe opłaty eksportowe żywności, a Polska nie stałaby się kolejny raz europejskim skansenem, krajem trzeciego świata, który inwestuje w wypieraną przez resztę technologię. Jednak myślę, że nie mają one żadnych szans realizacji, ze względu na to, że są planami opozycji, a żaden rząd nie chce przyznać się do porażki, przyjmując projekty ustaw przedstawianych przez opozycję. Nawet jeśli RP w końcu dojdzie do władzy (w końcu Urban twierdzi, że Palikot zostanie prezydentem!) to nastąpi to zapewne zbyt późno i faza rozwoju energetyki atomowej będzie już tak rozwinięta, że zaprzestanie inwestowania w nią okaże się po prostu nieopłacalne. Więc co nas czeka? Mam nadzieję, że nie kolejna katastrofa atomowa...

Zaczynamy

2012-01-10T15:35:00.000+01:00

Witam wszystkich odwiedzających mój nowy projekt internetowy, związany częściowo z maturą z Wiedzy
o Społeczeństwie, którą będę pisał w maju 2012. Będę tutaj przedstawiał moją opinię na tematy polityczne, ekonomiczne, społeczne, kontrowersyjne, medialne... jednym słowem wszystkie, którymi żyje opinia publiczna w naszym kraju.

Coś o mnie?

Uczeń II LO z Oddziałami Dwujęzycznymi w Katowicach. Sympatyk Ruchu Palikota, zagorzały przeciwnik ruchów narodowych oraz regionalnych, poplecznik silnej integracji europejskiej, liberalnego i otwartego społeczeństwa. Zawsze mówi to co myśli, nie boi się wyrażać własnej opinii. Otwarty na polemikę oraz inteligentne dyskusje. Swoje myśli zawsze popiera argumentami.

Postaram się nie zawieść oczekiwań wszystkich, którzy będą identyfikować się z poglądami prezentowanymi na tym blogu, mądrze polemizować z ich przeciwnikami oraz zainteresować prezentowanymi tematami, wszystkich dotąd niezainteresowanych.

Zachęcam do pozostawiania komentarzy do postów, które mogą okazać się zalążkiem ciekawych dyskusji!