Tapandaola111

They are older than Azerbaijan [video]

2016-04-10T13:57:00.002+03:00

Be careful when you 're talking about your history and stop forcing your suckage on us about your heroes. Write anywhere to remember. Azerbaijan is a FICTIONAL COUNTRY baked in 1918.

Είναι 179 ετών,πιστοποιητικό γέννησης το 1835 – Εχουν πεθάνει ακόμη και τα εγγόνια του!

2016-01-16T21:26:00.000+02:00

Ενας Ινδός, ο Μαχάστα Μουράσι όχι μόνον υποστηρίζει αλλά και έχει επίσημα χαρτιά που αναγράφουν ως ημερομηνία γέννησής του την 6η Ιανουαρίου του 1835. Αυτό εφόσον είναι αληθές δεν τον καθιστά μόνον το γηραιότερο άνθρωπο στη Γη αλλά και αυτό που έζησε περισσότερα χρόνια, μετά τον Μαθουσάλα που έφτασε σύμφωνα με τον θρύλο τα 969 χρόνια και τον Νώε στα 950.

Ζει στην πόλη Βαρανάσι, καταγεγραμμένα από το 1903, ηταν τσαγκάρης στο επάγγελμα, και έχει βγει στη σύνταξη από 1957, σε ηλικία 122 ετών.

Ο ίδιος, φέρεται να αναφέρει στον ιστότοπο worldnewsdailyreport.com: «Έχω περάσει τόσο καιρό ζωντανός, τα εγγόνια μου έχουν πεθάνει εδώ και χρόνια. Κάπως ο θάνατος με ξέχασε... και τώρα είναι σαν να μην υπάρχει σχεδόν καμιά ελπίδα. Κοιτάξτε τα στατιστικά στοιχεία. Σχεδόν κανείς δεν πεθαίνει στα 150 πόσο μάλλον στα 170! Σ' αυτό το σημείο υποθέτω είμαι αθάνατος ή κάτι τέτοιο.»

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το πιστοποιητικό γέννησης του Μουράσι επιβεβαιώνει την εκδοχή του, αλλά δυστυχώς δεν υπάρχει κάποια ιατρική εξέταση η οποία να μπορεί να την επαληθεύσει. Παράλληλα σημειώνεται ότι ο τελευταίος γιατρός που επισκέφτηκε ο Μουράσι πέθανε το 1971, οπότε υπάρχουν ελάχιστες διαθέσιμες πληροφορίες σχετικά με προηγούμενες ιατρικές εξετάσεις.

Ωστόσο, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις ίσως θα πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί με την υιοθέτηση μιας τέτοιας πληροφορίας, γιατί το συγκεκριμένο σάιτ μεταξύ άλλων παίζει πολλές φορές με τα... αντανακλαστικά των αναγνωστών του...

Πηγή: spotthedot.gr

Before and after US intervention

2015-09-27T23:06:00.001+03:00

Cartoon - Love your parents!!!

2015-09-25T12:11:00.001+03:00

ΓΚΙΩΝΑ - ΤΟ ΑΣΕΛΗΝΟ ΟΡΟΣ

2015-05-28T08:41:00.000+03:00

Όνομα: Γκιώνα
Αρχαία Ονομασία: Ασέληνο Όρος
Ύψος: 2.510 μέτρα
Κορυφή: Πυραμίδα
Γεωγραφικό Διαμέρισμα: Στερεά Ελλάδα
Νομός: Φωκίδας
Οροσειρά: Πίνδος

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: TOP 10 ΨΗΛΟΤΕΡΑ ΒΟΥΝΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

Η Γκιώνα, σύμφωνα με την αρχαία μυθολογία μας , ήταν η κατοικία του βοσκού Ενδυμίωνα, γιού του Δευκαλίωνα και της Πύρρας, εραστή της ημίθεας Σελήνης. Κάθε φορά που τον επισκεπτόταν στο βουνό , το φεγγάρι χανόταν από τον ουρανό, γεγονός που έκανε τους αρχαίους να δώσουν στο βουνό την ονομασία Ασέληνον Όρος. Στην Αρχαιότητα κατοικείτο από τους Οζολούς Λοκρούς όπου η τότε επικράτεια τους περιλάμβανε τους σημερινούς Νομούς Φωκίδας, Αιτωλακαρνανίας και Φθιώτιδας.

ΙΣΤΟΡΙΑ

Κατά την τουρκοκρατία η Γκιώνα αποτελούσε ορμητήριο των κλεφτών (Αθανάσιος Διάκος, Οδυσσέας Ανδρούτσος, Γεώργιος Καραισκάκης, Πανουργιάς, Ησαίας Σαλώνων, Γκούρας κλπ.) καθώς και χώρος ιστορικών συγκρούσεων κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821, όπου και στάθηκε τόπος καταστροφής των τουρκικών δυνάμεων το Μάιο του 1821. Κατά την περίοδο της Γερμανικής κατοχής στης Ελλάδα, στη μάχη της Καρούτας πάνω στην Γκιώνα, οι αντάρτες κατατρόπωσαν τις δυνάμεις κατοχής. Σε διάφορες σπηλιές του βουνού κρύβονταν Άγγλοι σαμποτέρ που μαζί με τις αντιστασιακές ομάδες του Ναπολέοντα Ζέρβα και του Άρη Βελουχιώτη οργάνωσαν την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου...

Πηγή: mousounitsavillage.blogspot.gr

15 Amazing Nature Wallpapers HD Part 11

2015-05-16T20:14:00.001+03:00

Source: acidcow.com

See also: 12 Amazing Grizzly Bear Wallpapers HD

Source: imagesdetails.co.uk

Source: landscapehdwalls.com

Fall Colors on the Lake

Source: landscapehdwalls.com

Source: boredpanda.com

Maroon Bells at Sunrise, Aspen, Colorado

Source: users.wfu.edu

Beautiful Forest

Source: funmozar.com

Source: photobite.tumblr.com

Amazing Colorful Garden

Source: pageresource.com

Flower Garden

Source: playbuzz.com

Yellow Flowers

Source: webneel.com

Bigar Waterfall, Romania

Source: pinterest.com

See also: 24 Beautiful Waterfall Wallpapers HD

Source: hdwallpapers.in

Source: fanpop.com

Amazing Island

Source: mutluduvar.com

TOP 10 Worst Dictators In History

2015-05-16T18:41:00.001+03:00

"Every time a dictator dies, or an atrocity is perpetrated, or details of the torture endured by those who lived through one regime or another escapes to the outside world, invariably the cry goes up that this must never be allowed to happen again. The unsavory fact is, however, that it does happen again, over and over, from one continent to another."

-Shelley Klein, author of The Most Evil Dictators in History

10 Idi Amin Dada (Uganda)

Born: 1925, Koboko, Uganda Protectorate
Died: 16 August 2003 (aged 78), Jeddah, Saudi Arabia
Nationality: Ugandan
Spouse (s): Malyamu (divorced), Kay (divorced), Nora (divorced), Madina (widow), Sarah Kyolaba (widow)
Children: Hafsa Araba, Emira Hawa Wangita, Faisal Wangita, Khadija Abiriya
Religion: Islam
Battles/wars: Shifta War, Mau Mau Uprising, 1971 Ugandan coup d'état, Uganda-Tanzania War

9 Saddam Hussein (Iraq)

Born: Saddam Hussein Abd al-Majid al-Tikriti
Born: 28 April 1937, Al-Awja, Saladin Province, Iraq
Died: 30 December 2006 (aged 69), Kadhimiya, Baghdad, Iraq
Nationality: Iraqi
Spouse (s): Sajida Talfah, Samira Shahbandar
Children: Uday Hussein, Qusay Hussein, Raghad Hussein, Rana, Hala Hussein
Occupation: Politician
Political party: Political party Arab Socialist Ba'ath Party (1957–1966), Baghdad-based Ba'ath Party (1966–2006)
Religion: Sunni Islam

8 Pol Pot (Cambodia)

Born: Saloth Sar
Born: 19 May 1925, Prek Sbauv, Kampong Thom, French Indochina
Died: 15 April 1998 (aged 72), Anlong Veng, Prey Veng, Cambodia
Spouse (s): Khieu Ponnary (m. 1956–1979), Mea Son (m. 1987–1998)
Children: Sar Patchata
Occupation: Revolutionary
Political party: Communist Party
Education: EFREI (1949–1953), Lycee Sisowath

7 King Herod the Great (Israel)

Born: 74/73 BCE, Edom
Died: 4 BC, Jericho
Parents: Cypros, Antipater the Idumaean
Wives: Doris, Mariamne I, Mariamne II, Malthace, Cleopatra of Jerusalem
Children: Herod Antipas, Herod Archelaus, Philip the Tetrarch, Antipater II, Herod II, Aristobulus IV, Salome, Alexander, son of Herod, Salampsio, Phasael, Olympias, Herod, Cypros, Roxanne
Occupation: King of Judea
Religion: Second Temple Judaism
Reign: 37–4 BCE

6 Vlad III the Impaler (Wallachia)

Other names: Vlad III Dracula, (Vlad) Drăculea, (Vlad) Dracula
Romanian name: Vlad Țepeș
Born: November or December 1431, Segesvár, Kingdom of Hungary
Died: December 1476 or January 1477, exact date unknown (aged 44-45), Wallachia (exact location unknown)
Parents: Vlad II Dracul, Cneajna of Moldavia (presumed)
Wives: Transylvanian noblewoman Ilona Szilágyi
Reign: 1448, 1456–1462, 1476
House: House of Drăculești (branch of the House of Basarab)

5 Kim Jong-il (North Korea)

Born: Yuri Irsenovich Kim
Born: 16 February 1941, Vyatskoye, Khabarovsk Krai, Russia
Died: December 17, 2011, Pyongyang, North Korea
Spouse (s): Kim Young-sook (1974–2011)
Children: Kim Jong-un, Kim Jong-nam, Kim Yo-jong, Kim Jong-chul, Kim Sul-song
Occupation: Politician
Political party: Workers' Party of Korea

4 Sheikh Hasina (Bangladesh)

Born: September 28, 1947 (age 67)
Parents: Sheikh Fazilatunnesa Mujib, Sheikh Mujibur Rahman
Spouse: M. A. Wazed Miah (m. 1967–2009)
Children: Sajeeb Wazed, Saima Wazed Hossain Putul
Siblings: Sheikh Kamal
Education: University of Dhaka, Eden Mohila College, Boston University
Occupation: Politician
Political party: Bangladesh Awami League

3 Mao Zedong (China)

Born: December 26, 1893, Shaoshan, China
Died: September 9, 1976, Beijing, China
Nationality: People's Republic of China
Spouse (s): Luo Yixiu (1907–1910), Yang Kaihui (1920–1930), He Zizhen (1930–1937), Jiang Qing (1939–1976)
Children: 10
Occupation: Revolutionary, statesman
Political party: Communist Party of China

2 Joseph Stalin (USSR)

Patronym: Vissarionovich
Family name: Jugashvili
Born: Ioseb Besarionis Dze Jugashvili
Born: 18 December 1878, Gori, Tiflis Governorate, Russian Empire
Died: 5 March 1953 (aged 74), Kuntsevo Dacha, Kuntsevo, Russian SFSR, Soviet Union
Nationality: Georgian
Parents: Besarion Jughashvili, Ketevan Geladze
Spouse (s): Ekaterina Svanidze (1906–1907), Nadezhda Alliluyeva (1919–1932)
Children: Yakov Dzhugashvili, Vasily Dzhugashvili, Svetlana Alliluyeva
Occupation: Politician
Political party: Communist Party of the Soviet Union
Battles/wars: World War I, Russian Civil War, Polish–Soviet War, World War II

1 Adolf Hitler (Germany)

Born: 20 April 1889 (Braunau am Inn, Austria-Hungary)
Died: 30 April 1945 (Berlin, Germany)
Nationality: Austrian citizen until 7 April 1925, Citizen of Brunswick after 25 February 1932, Citizen of Germany after 1934
Parents: Alois Hitler (father), Klara Pölzl (mother)
Spouse: Eva Braun
Occupation: Politician
Political party: National Socialist German Workers' Party (1921–45)
Battles/wars: World War I (as soldier), World War II

More dictators: Genghis Khan (Mongol Empire), Shaka Zulu (Zulu Kingdom), Kim Il-sung (North Korea), Caligula (Roman Empire), Abdel Fattah el-Sisi (Egypt), Hosni Mubarak (Egypt), Ante Pavelic (Croatia), Anastasio Somoza García (Nicaragua), Muammar al-Gaddafi (Libya), François ‘Papa Doc’ Duvalier (Haiti), Yahya Khan (Pakistan), Benito Mussolini (Italy), Robert Mugabe (Zimbabwe), Augusto Pinochet (Chile), Nicolae Ceaușescu (Romania)

See also:

Charlie Chaplin - The Great Dictator's Speech [Video]
Hitler Studies The Map During The Invasion Of Poland

Source: wikipedia
Edited by: Greg Dallas

ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ - Ο ΜΟΝΟΜΑΧΟΣ ΠΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣΕ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΡΩΜΗΣ (73 π.Χ. – 71 π.Χ.)

2015-05-16T11:37:00.002+03:00

Ο Σπάρτακος ήταν μονομάχος θρακικής καταγωγής, που ηγήθηκε μεγάλης επανάστασης δούλων και άλλων κοινωνικώς καταπιεσμένων ατόμων εναντίον των Ρωμαίων. Σχεδόν όλες οι γνώσεις μας για τον Σπάρτακο περιορίζονται στα γεγονότα της επανάστασης που ηγήθηκε (73 π.Χ. – 71 π.Χ.), γνωστής και ως Επανάσταση του Σπάρτακου ή Επανάσταση των Μονομάχων.

Η επανάσταση του Σπάρτακου είναι μία από τις μεγαλύτερες και μαζικότερες της αρχαιότητας.

Οι Ρωμαίοι σταύρωσαν 6 χιλιάδες απ΄ τους επαναστατημένους σκλάβους. Άγνωστα παρασκήνια από τη μάχη με την πανίσχυρη Ρώμη...

Το 73 π.Χ. εβδομήντα οχτώ μονομάχοι, οπλισμένοι με σούβλες και μαχαίρια που βρήκαν στην κουζίνα, απέδρασαν από τη σχολή μονομάχων στην Καπύη. Ανάμεσά τους ήταν και ο θρυλικός Σπάρτακος, ο σκλάβος που οδήγησε χιλιάδες άντρες εναντίον των Ρωμαίων και παραλίγο να του τους ανατρέψει. Σύμφωνα με τον ιστορικό Πλούταρχο, ο Σπάρτακος γεννήθηκε στη Θράκη. Ελάχιστες πληροφορίες για τη ζωή του, πριν από την επανάσταση των σκλάβων, είναι γνωστές. Πολλοί ιστορικοί πιστεύουν ότι υπηρέτησε στον ρωμαϊκό στρατό, απ’ όπου λιποτάκτησε, συνελήφθη και πουλήθηκε ως δούλος. Τον αγόρασε ο εκπαιδευτής μονομάχων Γναίος Λέντουλος Βατιάτος, που διατηρούσε σχολή στην πόλη Καπύη. Το 73 π.Χ. ο Σπάρτακος και δεκάδες άλλοι μονομάχοι σκότωσαν τον αφέντη τους και απέδρασαν από τη σχολή, κυνηγώντας την ελευθερία τους. Εγκαταστάθηκαν στις πλαγιές του Βεζούβιου, όπου εξέλεξαν τον Σπάρτακο αρχηγό τους. Ο Πλούταρχος έγραψε πως ο Σπάρτακος ξεχώριζε απ’ όλους τους υπόλοιπους σκλάβους. «Δεν είχε μόνο δύναμη και πνεύμα, αλλά ήταν έξυπνος και καλλιεργημένος, πολύ περισσότερο απ’ ότι θα περίμενε κάποιος στην κατάστασή του. Έμοιαζε πολύ με Έλληνα, παρά με Θρακιώτη»...

Η μάχη με τα κλήματα

Η απόδραση των σκλάβων αρχικά αντιμετωπίστηκε αδιάφορα από τους Ρωμαίους. Εκείνη την περίοδο πολεμούσαν σε δύο μέτωπα, στην Ισπανία και στον Πόντο και μια μικρή ομάδα άναρχων σκλάβων δεν αποτελούσε σοβαρή απειλή. Έστειλαν τον πραίτορα Γάιο Κλαύδιο Γλάβρο με 3 χιλιάδες άντρες, που δεν προέρχονταν από το μόνιμο ρωμαϊκό στρατό και είχαν λάβει στοιχειώδη εκπαίδευση. Ο Γλάβρος στρατοπέδευσε στους πρόποδες του Βεζούβιου, επιδιώκοντας να απομονώσει τους σκλάβους. Οι μονομάχοι όμως τους έτρεψαν σε φυγή, με ένα ιδιοφυές κόλπο. Έφτιαξαν σχοινιά με κλήματα, κατέβηκαν την πλαγιά του Βεζούβιου, χωρίς να τους πάρουν είδηση οι εχθροί και επιτέθηκαν αιφνιδιαστικά στους Ρωμαίους, από την αφύλαχτη πλευρά τους. Η πρώτη μάχη έληξε με την θριαμβευτική νίκη των μονομάχων.

Η εκδίκηση των σκλάβων

Οι δυνάμεις των μονομάχων αυξάνονταν συνεχώς με σκλάβους που απέδρασαν απ’ τους αφέντες τους και φτωχούς, που άκουσαν ότι ο Σπάρτακος μοίραζε σε ίσα μερίδια τη λεία και ήλπιζαν να βγάλουν χρήματα. Αντιμετώπισαν με ευκολία τον δεύτερο στρατό που έστειλε εναντίον τους η Ρώμη, με επικεφαλής τον πραίτορα Πόπλιο Βαρίνιο. Παρασυρμένοι από τις συνεχείς επιτυχίες, οι μονομάχοι εξαπέλυσαν επιθέσεις εναντίον ρωμαϊκών πόλεων. Σύμφωνα με τον ιστορικό Γάιο Ανναίο Ιούλιο Φλώρο, ο στρατός των σκλάβων κατέστρεψε και λεηλάτησε πολλές πόλεις στη νότια Ιταλία. Με τα πλούτη που συγκέντρωσαν, πρόσθεσαν στις δυνάμεις τους και ιππικό. Όμως η δύναμη και η επιτυχίες έσπειραν τη διχόνοια στο στρατόπεδο των σκλάβων. Ο Σπάρτακος και ο υπαρχηγός του, Κρίξος, διαφώνησαν και χωρίστηκαν. Ο Κρίξος παρέμεινε στα νότια της Ιταλίας με μερικούς χιλιάδες άντρες, ενώ ο Σπάρτακος κινήθηκε βόρεια προς τις Άλπεις, με τον τον υπόλοιπο στρατό. Οι Ρωμαίοι έδρασαν αστραπιαία. Έστειλαν δύο διαφορετικούς στρατούς, με επικεφαλής τους ύπατους Γέλλιο Ποπλικόλα και Λέντουλο Κλαυδιάνο. Ο Ποπλικόλα κατευθύνθηκε κατευθείαν προς τον νότο και συνάντησε τον στρατό του Κρίξου, τον οποίο και αποδεκάτισε. Ο Κρίξος πέθανε και ο νικητής Ποπλικόλας πήρε στο κατόπι τον Σπάρτακο, τον οποίο πλησίαζε και ο Κλαυδιάνος, από τον βορρά...

Ο Σπάρτακος περικυκλώθηκε από τους Ρωμαίους, αλλά κατάφερε να επικρατήσει. Οι άντρες του, αν και λιγότεροι σε αριθμό, πολέμησαν με τρομαχτική γενναιότητα, γιατί γνώριζαν ότι τους περίμενε μαρτυρικός θάνατος αν έχαναν. Οι ιστορικοί Φλώρος και Αππιανός έγραψαν πως ο Σπάρτακος θυσίασε 300 Ρωμαίους στρατιώτες για να τιμήσει τον Κρίξο. Όσοι απ’ τους αιχμαλώτους γλίτωσαν τη σφαγή, διατάχθηκαν να εμφανιστούν ως μονομάχοι και να πολεμήσουν μπροστά στο στρατό των σκλάβων. Ήταν η πιο ταιριαστή εκδίκηση.

Η προδοσία των πειρατών και ο Μάρκος Κράσσος

Δύο χρόνια μετά την απόδραση των σκλάβων, η Ρώμη αντιλήφθηκε πόσο επικίνδυνοι ήταν. Αναγκαστικά ανέθεσε την εξόντωσή τους σε έναν πραγματικό στρατηγό. Το όνομά του ήταν Μάρκος Κράσσος και εκτός από ιδιοφυής στρατιωτικός, ήταν και ένας από τους πλουσιότερους άντρες στη Ρώμη. Δημιουργησε μια τεράστια περιουσία με εκβιασμούς και λαφυραγωγία. Όταν ο υπαρχηγός του παράκουσε τις διαταγές του, ο Κράσσος επέβαλε μια φοβερά σκληρή τιμωρία στα στρατεύματά του, τον λεγόμενο δεκατισμό. Επιλεγόταν τυχαία ένας αριθμός στρατιωτών, οι οποίοι ξυλοκοπούνταν σχεδόν μέχρι θανάτου απ’ τους συντρόφους τους. Οι Ρωμαίοι φοβούνταν τον αρχηγό τους περισσότερο από τους αντιπάλους τους. Όσο ο Κράσσος ετοίμαζε τον στρατό του, ο Σπάρτακος και οι άντρες του προσπαθούσαν να βρουν διέξοδο από την Ιταλία. Αρχικά σκόπευαν να διασχίσουν τις Άλπεις, αλλά την τελευταία στιγμή άλλαξαν πορεία και κατευθύνθηκαν νότια. Σταμάτησαν στα στενά της Μεσσήνης, όπου ζήτησαν τη βοήθεια πειρατών για να περάσουν απέναντι στη Σικελία. Οι πειρατές όμως τους πρόδωσαν και δεν εμφανίστηκαν ποτέ. Ο στρατός των σκλάβων ήταν εγκλωβισμένος και το μόνο που τους απέμενε ήταν να αντιμετωπίσουν τον παντοδύναμο Μάρκο Κράσσο...

Το τείχος και η θανατηφόρα αυτοπεποίθηση

Ο Κράσσος διέταξε να χτιστεί ένα ξύλινο τείχος μήκους 60 χιλιομέτρων από το Ιόνιο πέλαγος μέχρι την Τυρρηνική θάλασσα, για να αποκόψει τους σκλάβους από την υπόλοιπη Ιταλία. Σχεδίαζε να τους πολιορκήσει, μέχρι να εξαντληθούν απ’ την πείνα. Επιχείρησε μια πρώτη επίθεση, που έληξε θριαμβευτικά για τον ίδιο. Ο Σπάρτακος έχασε χιλιάδες άντρες και αυτή ήταν η πρώτη σοβαρή ήττα του στρατού του. Σύμφωνα με τον ιστορικό Αππιανό, ο Σπάρτακος σταύρωσε έναν Ρωμαίο λεγεωνάριο για να δείξει στους υπόλοιπους ποια τύχη τους περίμενε αν κέρδιζαν οι Ρωμαίοι. Το σχέδιο του Κράσσου έδειχνε ότι θα πετύχαινε, αλλά η Ρώμη ήθελε να δει γρήγορα αποτελέσματα και τον διέταξε να επιτεθεί ξανά. Η δεύτερη βιαστική επίθεση του Κράσσου δεν πήγε καλά. Η νίκη των σκλάβων τους γέμισε αυτοπεποίθηση και σύμφωνα με τον Πλούταρχο, οδήγησε στην καταστροφή τους. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, έψαχναν μανιωδώς ένα δρόμο διαφυγής, αλλά μετά τη νίκη, αποφάσισαν να τον αντιμετωπίσουν κατά μέτωπο. Ο Σπάρτακος διαφωνούσε, αλλά αναγκάστηκε να υποχωρήσει.

Η τελική μάχη

Η τελική μάχη έλαβε χώρα των Απρίλιο του 71 π.Χ. Το σχέδιο του Σπάρτακου προέβλεπε δύο διαφορετικές επιθέσεις: το ιππικό θα αντιμετώπιζε τους τοξότες και τους καταπέλτες των Ρωμαίων, ενώ το πεζικό με επικεφαλής τον ίδιο θα στρεφόταν εναντίον του Κράσσου. Ο Πλούταρχος έγραψε ότι πριν από τη μάχη, ο Σπάρτακος σκότωσε το άλογό του, μπροστά στους άντρες του. «Αν κερδίσουμε τη μάχη», τους είπε, «θα πάρω τα υπέροχα άλογα του εχθρού. Αν χάσουμε, δεν θα χρειάζομαι άλογο». Ο στρατός των σκλάβων εξοντώθηκε. Ήταν άριστοι μονομάχοι, αλλά απέναντί τους είχαν επαγγελματίες στρατιώτες με πειθαρχημένους αξιωματικούς, που πολεμούσαν βάσει τη στρατηγική και όχι τους αυτοσχεδιασμούς. Το σώμα του Σπάρτακου δεν βρέθηκε ποτέ και για παραδειγματισμό, οι Ρωμαίοι σταύρωσαν 6 χιλιάδες σκλάβους κατά μήκος της Αππίας οδού. Ο Κράσσος δεν καμάρωνε ιδιαίτερα για τη νίκη εναντίον των σκλάβων, αλλά ήξερε πως λύτρωσε την κατατρομαγμένη Ρώμη. Γεμάτος αλαζονεία ετοιμαζόταν για ένα αληθινό πόλεμο εναντίον των Πάρθων. Αυτοί όμως είχαν κανονικο στρατό, όπως θα διαπίστωνε λίγο πριν να τον αποκεφαλίσουν...

Πηγή: mixanitouxronou.gr, wikipedia

The Amazing Dog Traveler

2015-05-16T11:00:00.002+03:00

Oscar was rescued from animal welfare in South Africa. Since then, he has traveled the world with his owners and is seen here visiting some great landmarks. Sadly, Oscar was recently killed by a car in California.

Dog Breeds With Cute Photos
Guinness World Record - Zeus, Tallest Living Dog
What's Causing Your Dog To Itch?
Dog Sits At The Grave Of Her Owner
Amazing Dog Story

Source: izismile.com

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ (1822-2015)

2015-05-15T19:32:00.002+03:00

Στο παρακάτω άρθρο εμφανίζονται όλοι οι διετελέσαντες πρωθυπουργοί της Ελλάδας κατά χρονολογική σειρά από τις προσωρινές κυβερνήσεις της Ελλάδας (1822) μέχρι και σήμερα (2015).

Δείτε επίσης:

ΝΑΥΠΛΙΟ - Η ΠΡΩΤΗ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ (1828-1834)

ΑΙΩΝΙΑ ΔΙΛΗΜΜΑΤΑ - ΑΘΗΝΑ vs ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

ΟΛΑ ΤΑ ΝΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΝΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Προσωρινή Διοίκησις της Ελλάδος
(1822-1833)

Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος (1791-1865)

Διάρκεια: 13 Ιανουαρίου 1822 – 10 Μαΐου 1823
Κυβέρνηση: Εκτελεστικό 1822

Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης (1765-1848)

Διάρκεια: 10 Μαΐου 1823 - 30 Δεκεμβρίου 1823
Κυβέρνηση: Εκτελεστικό 1823

Γεώργιος Κουντουριώτης (1782-1858)

Διάρκεια: 30 Δεκεμβρίου 1823 – 26 Απριλίου 1826
Κυβέρνηση: Εκτελεστικό 1824

Ανδρέας Ζαΐμης (1791-1840)

Διάρκεια: 26 Απριλίου 1826 – 14 Απριλίου 1827
Κυβέρνηση: Διοικητική Επιτροπή της Ελλάδος (1826)

Γεώργιος Μαυρομιχάλης (1800-1831)

Διάρκεια: 14 Απριλίου 1827 – 18 Ιανουαρίου 1828
Κυβέρνηση: Αντικυβερνητική επιτροπή (μέχρι άφιξης Καποδίστρια)

Ελληνική Πολιτεία

Ιωάννης Καποδίστριας (1776-1831)

Διάρκεια: 30 Μαρτίου 1827 – 6 Ιανουαρίου 1828
Διάρκεια: 6 Ιανουαριου 1828 – 27 Σεπτεμβρίου 1831
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Καποδίστρια

Διαβάστε επίσης: Η ΠΑΤΑΤΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ - ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

Αυγουστίνος Καποδίστριας (1778-1857)

Διάρκεια: 27 Σεπτεμβρίου 1831 – 28 Μαρτίου 1832
Κυβέρνηση: Διοικητική Επιτροπή της Ελλάδος (1831)

Βασίλειον της Ελλάδος. Απόλυτη μοναρχία
(1833-1843)

Σπυρίδων Τρικούπης (1788-1873)

Διάρκεια: 25 Ιανουαρίου 1833 - 3 Απριλίου 1833
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Σπυρίδωνος Τρικούπη Ιανουαρίου 1833 (Αντιβασιλεία)
Διάρκεια: 3 Απριλίου 1833 – 12 Οκτωβρίου 1833
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Σπυρίδωνος Τρικούπη Απριλίου 1833 (Αντιβασιλεία)

Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος (1791-1865)

Διάρκεια: 12 Οκτωβρίου 1833 – 31 Μαΐου 1834
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου (Αντιβασιλεία)

Ιωάννης Κωλέττης (1774-1847)

Διάρκεια: 31 Μαιου 1834 – 20 Μαΐου 1835
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Ιωάννη Κωλέττη (Αντιβασιλεία)

Κόμης Ιωσήφ Λουδοβίκος Άρμανσμπεργκ (1787-1853)

Διάρκεια: 20 Μαΐου 1835 – 2 Φεβρουαρίου 1837
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Άρμανσπεργκ

Ιγνάτιος φον Ρούντχαρτ (1790-1838)

Διάρκεια: 2 Φεβρουαρίου 1837 – 8 Δεκεμβρίου 1837
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Ιγνάτιου φον Ρούντχαρτ

Βασιλεύς Όθων (1815-1867)

Διάρκεια: 8 Δεκεμβρίου 1837 – 24 Ιουνίου 1841
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Όθωνος 1837

Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος (1791-1865)

Διάρκεια: 24 Iουνίου 1841 – 10 Αυγούστου 1841
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου

Βασιλεύς Όθων (1815-1867)

Διάρκεια: 10 Αυγούστου 1841 – 3 Σεπτεμβρίου 1843
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Όθωνος 1841

Βασίλειον της Ελλάδος. Συνταγματική μοναρχία

(1843-1862)

Ανδρέας Μεταξάς (1790-1860)

Διάρκεια: 3 Σεπτεμβρίου 1843 – 16 Φεβρουαρίου 1844
Κυβέρνηση: Προσωρινή, επαναστατική Κυβέρνηση Ανδρέα Μεταξά

Κωνσταντίνος Κανάρης (1790-1877)

Διάρκεια: 16 Φεβρουαρίου 1844 – 30 Μαρτίου 1844
Κυβέρνηση: Προσωρινή Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Κανάρη

Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος (1791-1865)

Διάρκεια: 30 Μαρτίου 1844 – 6 Αυγούστου 1844
Κυβέρνηση: Προσωρινή Κυβέρνηση Μαυροκορδάτου

Ιωάννης Κωλέττης (1774-1847)

Διάρκεια: 6 Αυγούστου 1844 – 31 Αυγούστου 1847
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Ιωάννη Κωλέττη. Απεβίωσε.

Κίτσος Τζαβέλας (1801-1855)

Διάρκεια: 5 Σεπτεμβρίου 1847 – 8 Μαρτίου 1848
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Κίτσου Τζαβέλλα

Γεώργιος Κουντουριώτης (1782-1858)

Διάρκεια: 8 Μαρτίου 1848 – 15 Οκτωβρίου 1848
Κυβέρνηση: Εξωκοινοβουλευτική Κυβέρνηση Γεωργίου Κουντουριώτη

Κωνσταντίνος Κανάρης (1790-1877)

Διάρκεια: 15 Οκτωβρίου 1848 – 12 Δεκεμβρίου 1849
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Κανάρη

Αντώνιος Κριεζής (1796-1865)

Διάρκεια: 12 Δεκεμβρίου 1849 – 16 Μαΐου 1854
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Αντωνίου Κριεζή

Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος (1791-1865)

Διάρκεια: 16 Μαΐου 1854 – 22 Σεπτεμβρίου 1855
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου

Δημήτριος Βούλγαρης (1802-1878)

Διάρκεια: 22 Σεπτεμβρίου 1855 – 13 Νοεμβρίου 1857
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη

Αθανάσιος Μιαούλης (1815-1867)

Διάρκεια: 13 Νοεμβρίου 1857 – 26 Μαΐου 1862
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Αθανασίου Μιαούλη

Ιωάννης (Γενναίος) Κολοκοτρώνης (1803-1868)

Διάρκεια: 26 Μαΐου 1862 – 11 Οκτωβρίου 1862
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Ιωάννη Κολοκοτρώνη

Βασίλειον της Ελλάδος. Α' Βασιλευόμενη Δημοκρατία (1862-1924)

Δημήτριος Βούλγαρης (1802-1878)

Διάρκεια: 11 Οκτωβρίου 1862 – 9 Φεβρουαρίου 1863
Κυβέρνηση: Προσωρινή Κυβέρνησις της Ελλάδος

Αριστείδης Μωραϊτίνης (1806-1875)

Διάρκεια: 9 Φεβρουαρίου 1863 – 13 Φεβρουαρίου 1863
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Μωραϊτίνη

Ζηνόβιος Βάλβης (1800-1886)

Διάρκεια: 13 Φεβρουαρίου 1863 – 27 Μαρτίου 1863
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Ζηνοβίου Βάλβη

Διομήδης Κυριακός (1811-1869)

Διάρκεια: 27 Μαρτίου 1863 – 29 Απριλίου 1863
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Διομήδη Κυριακού

Μπενιζέλος Ρούφος (1795-1868)

Διάρκεια: 29 Απριλίου 1863 – 25 Οκτωβρίου 1863
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Μπενιζέλου Ρούφου

Δημήτριος Βούλγαρης (1802-1878)

Διάρκεια: 25 Οκτωβρίου 1863 – 5 Μαρτίου 1864
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη (διορισμένη από το νέο Βασιλιά Γεώργιο στον οποίο η εθνοσυνέλευση έδωσε το δικαίωμα επιλογής κυβέρνησης)

Κωνσταντίνος Κανάρης (1790-1877)

Διάρκεια: 5 Μαρτίου 1864 – 16 Απριλίου 1864
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Κανάρη Μαρτίου 1864

Ζηνόβιος Βάλβης (1800-1886)

Διάρκεια: 16 Απριλίου 1864 – 26 Ιουλίου 1864
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Ζηνοβίου Βάλβη

Κωνσταντίνος Κανάρης (1790-1877)

Διάρκεια: 26 Ιουλίου 1864 – 9 Φεβρουαρίου 1865
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Κανάρη Ιουλίου 1864

Αλέξανδρος Κουμουνδούρος (1817-1883)

Διάρκεια: 2 Μαρτίου 1865 – 20 Οκτωβρίου 1865
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Αλέξανδρου Κουμουνδούρου Μαρτίου 1865

Επαμεινώνδας Δεληγεώργης (1829-1889)

Διάρκεια: 20 Οκτωβρίου 1865 – 3 Νοεμβρίου 1865
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Επαμεινώνδα Δεληγεώργη Οκτωβρίου 1865 (για 12 ημέρες)

Δημήτριος Βούλγαρης (1802-1878)

Διάρκεια: 3 Νοεμβρίου 1865 – 6 Νοεμβρίου 1865
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη 1865 (για 2 ημέρες)

Αλέξανδρος Κουμουνδούρος (1817-1883)

Διάρκεια: 6 Νοεμβρίου 1865 – 13 Νοεμβρίου 1865
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Αλέξανδρου Κουμουνδούρου Νοεμβρίου 1865 (για 7 ημέρες)

Επαμεινώνδας Δεληγεώργης (1829-1889)

Διάρκεια: 13 Νοεμβρίου 1865 – 28 Νοεμβρίου 1865
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Επαμεινώνδα Δεληγεώργη Νοεμβρίου 1865 (για 15 ημέρες)

Μπενιζέλος Ρούφος (1795-1868)

Διάρκεια: 28 Νοεμβρίου 1865 – 9 Ιουνίου 1866
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Μπενιζέλου Ρούφου 1865

Δημήτριος Βούλγαρης (1802-1878)

Διάρκεια: 9 Ιουνίου 1866 – 18 Δεκεμβρίου 1866
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη 1866

Αλέξανδρος Κουμουνδούρος (1817-1883)

Διάρκεια: 18 Δεκεμβρίου 1866 – 20 Δεκεμβρίου 1867
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Αλέξανδρου Κουμουνδούρου Μαρτίου 1866

Αριστείδης Μωραϊτίνης (1806-1875)

Διάρκεια: 20 Δεκεμβρίου 1867 – 25 Ιανουαρίου 1868
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Αριστείδη Μωραϊτίνη 1867 (υπηρεσιακή κυβέρνηση)

Δημήτριος Βούλγαρης (1802-1878)

Διάρκεια: 25 Ιανουαρίου 1868 – 25 Ιανουαρίου 1869
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη 1868

Θρασύβουλος Ζαΐμης (1825-1880)

Διάρκεια: 25 Ιανουαρίου 1869 – 9 Ιουλίου 1870
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Θρασύβουλου Ζαΐμη 1869

Επαμεινώνδας Δεληγεώργης (1829-1889)

Διάρκεια: 9 Ιουλίου 1870 – 3 Δεκεμβρίου 1870
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Επαμεινώνδα Δεληγεώργη 1870

Αλέξανδρος Κουμουνδούρος (1817-1883)

Διάρκεια: 3 Δεκεμβρίου 1870 – 28 Οκτωβρίου 1871
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Αλέξανδρου Κουμουνδούρου 1870

Θρασύβουλος Ζαΐμης (1825-1880)

Διάρκεια: 28 Οκτωβρίου 1871 – 25 Δεκεμβρίου 1871
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Θρασύβουλου Ζαΐμη 1871

Δημήτριος Βούλγαρης (1802-1878)

Διάρκεια: 25 Δεκεμβρίου 1871 – 8 Ιουλίου 1872
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη 1871

Επαμεινώνδας Δεληγεώργης (1829-1889)

Διάρκεια: 8 Ιουλίου 1872 – 9 Φεβρουαρίου 1874
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Επαμεινώνδα Δεληγεώργη 1872

Δημήτριος Βούλγαρης (1802-1878)

Διάρκεια: 9 Φεβρουαρίου 1874 – 27 Απριλίου 1875
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη 1874

Χαρίλαος Τρικούπης (1832-1896)

Διάρκεια: 27 Απριλίου 1875 – 15 Οκτωβρίου 1875
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Χαρίλαου Τρικούπη 1875 (Καθιέρωση της Αρχής της Δεδηλωμένης)

Αλέξανδρος Κουμουνδούρος (1817-1883)

Διάρκεια: 15 Οκτωβρίου 1875 – 26 Νοεμβρίου 1876
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Αλέξανδρου Κουμουνδούρου 1875

Επαμεινώνδας Δεληγεώργης (1829-1889)

Διάρκεια: 26 Νοεμβρίου 1876 – 1 Δεκεμβρίου 1876
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Επαμεινώνδα Δεληγιώργη 1876

Αλέξανδρος Κουμουνδούρος (1817-1883)

Διάρκεια: 1 Δεκεμβρίου 1876 – 26 Φεβρουαρίου 1877
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Αλέξανδρου Κουμουνδούρου 1876

Επαμεινώνδας Δεληγεώργης (1829-1889)

Διάρκεια: 26 Φεβρουαρίου 1877 – 19 Μαΐου 1877
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Επαμεινώνδα Δεληγιώργη 1877

Αλέξανδρος Κουμουνδούρος (1817-1883)

Διάρκεια: 19 Μαΐου 1877 – 26 Μαΐου 1877
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Αλέξανδρου Κουμουνδούρου 1877

Κωνσταντίνος Κανάρης (1790-1877)

Διάρκεια: 26 Μαΐου 1877 – 2 Σεπτεμβρίου 1877
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Κανάρη

Αλέξανδρος Κουμουνδούρος (1817-1883)

Διάρκεια: 11 Ιανουαρίου 1878 – 21 Οκτωβρίου 1878
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Αλέξανδρου Κουμουνδούρου Ιανουαρίου 1878

Χαρίλαος Τρικούπης (1832-1896)

Διάρκεια: 21 Οκτωβρίου 1878 – 26 Οκτωβρίου 1878
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Χαριλάου Τρικούπη 1878

Αλέξανδρος Κουμουνδούρος (1817-1883)

Διάρκεια: 26 Οκτωβρίου 1878 – 10 Μαρτίου 1880
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Αλέξανδρου Κουμουνδούρου Οκτωβρίου 1878

Χαρίλαος Τρικούπης (1832-1896)

Διάρκεια: 10 Μαρτίου 1880 – 13 Οκτωβρίου 1880
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Χαριλάου Τρικούπη 1880

Αλέξανδρος Κουμουνδούρος (1817-1883)

Διάρκεια: 13 Οκτωβρίου 1880 – 3 Μαρτίου 1882
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Αλέξανδρου Κουμουνδούρου 1880

Χαρίλαος Τρικούπης (1832-1896)

Διάρκεια: 3 Μαρτίου 1882 – 19 Απριλίου 1885
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Χαρίλαου Τρικούπη 1882

Θεόδωρος Δηλιγιάννης (1820-1905)

Διάρκεια: 19 Απριλίου 1885 – 30 Απριλίου 1886
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Θεόδωρου Δηλιγιάννη 1885

Δημήτριος Βάλβης (1814-1886)

Διάρκεια: 30 Απριλίου 1886 – 9 Μαΐου 1886
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Δημήτριου Βάλβη

Χαρίλαος Τρικούπης (1832-1896)

Διάρκεια: 9 Μαΐου 1886 – 14 Οκτωβρίου 1890
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Χαρίλαου Τρικούπη 1886

Θεόδωρος Δηλιγιάννης (1820-1905)

Διάρκεια: 14 Οκτωβρίου 1890 – 18 Φεβρουαρίου 1892
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Θεόδωρου Δηλιγιάννη 1890

Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος (1832-1910)

Διάρκεια: 18 Φεβρουαρίου 1892 – 10 Ιουνίου 1892
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Κωνσταντόπουλου

Χαρίλαος Τρικούπης (1832-1896)

Διάρκεια: 10 Ιουνίου 1892 – 3 Μαΐου 1893
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Χαρίλαου Τρικούπη 1892

Σωτήριος Σωτηρόπουλος (1831-1898)

Διάρκεια: 3 Μαΐου 1893 – 30 Οκτωβρίου 1893
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Σωτηρίου Σωτηρόπουλου

Χαρίλαος Τρικούπης (1832-1896)

Διάρκεια: 30 Οκτωβρίου 1893 – 12 Ιανουαρίου 1895
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Χαρίλαου Τρικούπη 1893 (πτώχευση της Ελλάδας)

Νικόλαος Δηλιγιάννης (1841-1910)

Διάρκεια: 12 Ιανουαρίου 1895 – 31 Μαΐου 1895
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Νικολάου Δηλιγιάννη 1895

Θεόδωρος Δηλιγιάννης (1820-1905)

Διάρκεια: 31 Μαΐου 1895 – 18 Απριλίου 1897
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Θεόδωρου Δηλιγιάννη 1895

Δημήτριος Ράλλης (1844-1921)

Διάρκεια: 18 Απριλίου 1897 – 21 Σεπτεμβρίου 1897
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Δημητρίου Ράλλη 1897

Αλέξανδρος Ζαΐμης (1855-1936)

Διάρκεια: 21 Σεπτεμβρίου 1897 – 2 Απριλίου 1899
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη 1897

Γεώργιος Θεοτόκης (1844-1916)

Διάρκεια: 2 Απριλίου 1899 – 12 Νοεμβρίου 1901
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Γεωργίου Θεοτόκη 1899

Αλέξανδρος Ζαΐμης (1855-1936)

Διάρκεια: 12 Νοεμβρίου 1901 – 24 Νοεμβρίου 1902
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη 1901

Θεόδωρος Δηλιγιάννης (1820-1905)

Διάρκεια: 24 Νοεμβρίου 1902 – 14 Ιουνίου 1903
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Θεόδωρου Δηλιγιάννη 1902

Θεόδωρος Δηλιγιάννης (1820-1905)

Διάρκεια: 14 Ιουνίου 1903 – 28 Ιουνίου 1903
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Γεωργίου Θεοτόκη Ιουνίου 1903

Δημήτριος Ράλλης (1844-1921)

Διάρκεια: 28 Ιουνίου 1903 – 6 Δεκεμβρίου 1903
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Δημητρίου Ράλλη 1903

Γεώργιος Θεοτόκης (1844-1916)

Διάρκεια: 6 Δεκεμβρίου 1903 – 16 Δεκεμβρίου 1904
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Γεωργίου Θεοτόκη Δεκεμβρίου 1903

Θεόδωρος Δηλιγιάννης (1820-1905)

Διάρκεια: 16 Δεκεμβρίου 1904 – 31 Μαΐου 1905
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Θεόδωρου Δηλιγιάννη 1904. Δολοφονηθηκε.

Δημήτριος Ράλλης (1844-1921)

Διάρκεια: 9 Ιουνίου 1905 – 8 Δεκεμβρίου 1905
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Δημητρίου Ράλλη 1905

Γεώργιος Θεοτόκης (1844-1916)

Διάρκεια: 8 Δεκεμβρίου 1905 – 7 Ιουλίου 1909
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Γεωργίου Θεοτόκη 1905

Δημήτριος Ράλλης (1844-1921)

Διάρκεια: 7 Ιουλίου 1909 – 15 Αυγούστου 1909
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Δημητρίου Ράλλη 1909

Κυριακούλης Π. Μαυρομιχάλης (1849-1916)

Διάρκεια: 15 Αυγούστου 1909 – 18 Ιανουαρίου 1910
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Κυριακούλη Μαυρομιχάλη, μετά το Κίνημα στο Γουδί του Στρατιωτικού Συνδέσμου

Στέφανος Δραγούμης (1842-1923)

Διάρκεια: 18 Ιανουαρίου 1910 – 6 Οκτωβρίου 1910
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Στέφανου Δραγούμη

Ελευθέριος Βενιζέλος (1864-1936)

Διάρκεια: 6 Οκτωβρίου 1910 – 25 Φεβρουαρίου 1915
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου 1910. Μέχρι το 1911 ο αριθμός των μελών του υπουργικού συμβουλίου παρέμενε σταθερός από την εποχή της βαυαρικής Αντιβασιλείας (1833)

Δημήτριος Γούναρης (1866-1922)

Διάρκεια: 25 Φεβρουαρίου 1915 – 10 Αυγούστου 1915
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Δημητρίου Γούναρη 1915

Ελευθέριος Βενιζέλος (1864-1936)

Διάρκεια: 10 Αυγούστου 1915 – 24 Σεπτεμβρίου 1915
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου 1915. Κατά την απουσία του Βενιζέλου σε διπλωματικές αποστολές στο εξωτερικό από τα τέλη του 1912, εκτελούσε χρέη πρωθυπουργού ο Λ. Κορομηλάς.

Αλέξανδρος Ζαΐμης (1855-1936)

Διάρκεια: 24 Σεπτεμβρίου 1915 – 25 Οκτωβρίου 1915
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη 1915

Στέφανος Σκουλούδης (1836-1928)

Διάρκεια: 25 Οκτωβρίου 1915 – 9 Ιουνίου 1916
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Στέφανου Σκουλούδη 1915

Αλέξανδρος Ζαΐμης (1855-1936)

Διάρκεια: 9 Ιουνίου 1916 – 3 Σεπτεμβρίου 1916
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη 1916

Νικόλαος Καλογερόπουλος (1853-1927)

Διάρκεια: 3 Σεπτεμβρίου 1916 – 27 Σεπτεμβρίου 1916
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Νικολάου Καλογερόπουλου

Ελευθέριος Βενιζέλος (1864-1936)

Διάρκεια: 19 Σεπτεμβρίου 1916 – 27 Ιουνίου 1917
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Εθνικής Αμύνης. Επαναστατική κυβέρνηση που έλεγχε τη βόρεια Ελλάδα και την Κρήτη. Αναγνωριζόταν από την Αντάντ από τις 19 Δεκεμβρίου 1916.

Σπυρίδων Λάμπρος (1851-1919)

Διάρκεια: 27 Σεπτεμβρίου 1916 – 21 Απριλίου 1917
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Σπυρίδωνα Λάμπρου. Επίσημη κυβέρνηση που έλεγχε τη νότια Ελλάδα

Αλέξανδρος Ζαΐμης (1855-1936)

Διάρκεια: 21 Απριλίου 1917 – 14 Ιουνίου 1917
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη 1917. Επίσημη κυβέρνηση που έλεγχε τη νότια Ελλάδα

Ελευθέριος Βενιζέλος (1864-1936)

Διάρκεια: 14 Ιουνίου 1917 – 4 Νοεμβρίου 1920
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου 1917. Έλεγχε όλη την επικράτεια. Κατά την απουσία του Βενιζέλου σε διπλωματικές αποστολές στο εξωτερικό εκτελούσε χρέη πρωθυπουργού ο Ε. Ρέπουλης.

Δημήτριος Ράλλης (1844-1921)

Διάρκεια: 4 Νοεμβρίου 1920 – 24 Ιανουαρίου 1921
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Δημητρίου Ράλλη 1920

Νικόλαος Καλογερόπουλος (1853-1927)

Διάρκεια: 24 Ιανουαρίου 1921 – 26 Μαρτίου 1921
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Νικολάου Στράτου

Δημήτριος Γούναρης (1866-1922)

Διάρκεια: 26 Μαρτίου 1921 – 2 Μαρτίου 1922
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Δημητρίου Γούναρη 1921

Δημήτριος Γούναρης (1866-1922)

Διάρκεια: 2 Μαρτίου 1922 – 3 Μαΐου 1922
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Δημητρίου Γούναρη 1922

Νικόλαος Στράτος (1872-1922)

Διάρκεια: 3 Μαΐου 1922 – 9 Μαΐου 1922
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Νικολάου Στράτου

Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης (1860-1922)

Διάρκεια: 9 Μαΐου 1922 – 28 Αυγούστου 1922
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Πέτρου Πρωτοπαπαδάκη 1922

Νικόλαος Τριανταφυλλάκος (1855-1939)

Διάρκεια: 28 Αυγούστου 1922 – 16 Σεπτεμβρίου 1922
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Νικολάου Τριανταφυλλάκου

Αναστάσιος Χαραλάμπης (1862-1949)

Διάρκεια: 16 Σεπτεμβρίου 1922 – 17 Σεπτεμβρίου 1922
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Αναστασίου Χαραλάμπη. Μετά το Κίνημα της 11ης Σεπτεμβρίου 1922, η επαναστατική επιτροπή διόρισε Πρωθυπουργό τον Αλ. Ζαΐμη και επειδή έλειπε στο εξωτερικό, διόρισε προσωρινό πρωθυπουργό τον Σ. Κροκιδά. Αλλά επειδή και αυτός έλειπε εκτός Αθηνών όρκισε μόνο για μια ημέρα τον ταυτόχρονα ορκισθέντα υπουργό Στρατιωτικών αντιστράτηγο Αν. Χαραλάμπη.

Σωτήριος Κροκιδάς (1852-1924)

Διάρκεια: 17 Σεπτεμβρίου 1922 – 14 Νοεμβρίου 1922
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Σωτηρίου Κροκιδά Διορίστηκε από τους κινηματίες της 11ης Σεπτεμβρίου 1922. Στις 17/9 (π.η.) επέστρεψε στην Αθήνα ο Σ. Κροκιδάς και ορκίστηκε αμέσως Πρωθυπουργός.

Στυλιανός Γονατάς (1876-1966)

Διάρκεια: 14 Νοεμβρίου 1922 – 11 Ιανουαρίου 1924
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Στυλιανού Γονατά ως αρχηγός των κινηματίων της 11ης Σεπτεμβρίου 1922.. Στις 10/11/1922 (π.ημερ.) παραιτήθηκε ο Κροκιδάς γιατί διαφώνησε με την επικείμενη εκτέλεση των Έξι και ανέλαβε ο εκ των αρχηγών της Επανάστασης Στ. Γονατάς (14/11 (π.η.).

Ελευθέριος Βενιζέλος (1864-1936)

Διάρκεια: 11 Ιανουαρίου 1924 – 6 Φεβρουαρίου 1924
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου 1924. Στις 2/1 ο Πλαστήρας κατέθεσε στην Εθνοσυνέλευση την εξουσία και παραιτήθηκε η κυβέρνηση Γονατά και στις 11/1 ορκίστηκε ο Βενιζέλος.

Γεώργιος Καφαντάρης (1873-1946)

Διάρκεια: 6 Φεβρουαρίου 1924 – 12 Μαρτίου 1924
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Γεωργίου Καφαντάρη

Β' Ελληνική Δημοκρατία
(1924 - 1935)

Αλέξανδρος Παπαναστασίου (1876-1936)

Διάρκεια: 12 Μαρτίου 1924 – 24 Ιουλίου 1924
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Αλεξάνδρου Παπαναστασίου. Διορισμός ύστερα από την παραίτηση της κυβέρνησης Καφαντάρη. Στις 25 Μαρτίου 1924 με Ψήφισμα της Δ΄ Συντακτικής Συνέλευσης κηρύσσεται έκπτωτη η βασιλική Δυναστεία, εγκαθιδρύεται η αβασίλευτη Δημοκρατία και προκηρύσσεται δημοψήφισμα. Δημοψήφισμα του 1924

Θεμιστοκλής Σοφούλης (1860-1949)

Διάρκεια: 24 Ιουλίου 1924 – 7 Οκτωβρίου 1924
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Θεμιστοκλή Σοφούλη

Ανδρέας Μιχαλακόπουλος (1876-1938)

Διάρκεια: 7 Οκτωβρίου 1924 – 26 Ιουνίου 1925
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Ανδρέα Μιχαλακόπουλου

Θεόδωρος Πάγκαλος (1878-1952)

Διάρκεια: 25 Ιουνίου 1925 – 19 Ιουλίου 1926
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Θεόδωρου Πάγκαλου μετά το Κίνημα Πάγκαλου 25ης Ιουνίου 1925. Δικτατορία του Παγκάλου μετά τις 4 Ιανουαρίου 1926

Αθανάσιος Ευταξίας (1849-1931)

Διάρκεια: 19 Ιουλίου 1926 – 23 Αυγούστου 1926
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Αθανασίου Ευταξία, προσπάθεια για πολιτικοποίηση της Δικτατορίας του Παγκάλου

Γεώργιος Κονδύλης (1879-1936)

Διάρκεια: 23 Αυγούστου 1926 – 4 Δεκεμβρίου 1926
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Γεωργίου Κονδύλη και Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1926. «Επαναστατική» κυβέρνηση μετά το Κίνημα Κονδύλη 22ης Αυγούστου 1926.

Αλέξανδρος Ζαΐμης (1855-1936)

Διάρκεια: 4 Δεκεμβρίου 1926 – 17 Αυγούστου 1927
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη 1926

Διάρκεια: 17 Αυγούστου 1927 – 8 Φεβρουαρίου 1928
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη 1927

Διάρκεια: 8 Φεβρουαρίου 1928 – 4 Ιουλίου 1928
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη 1928

Ελευθέριος Βενιζέλος (1864-1936)

Διάρκεια: 4 Ιουλίου 1928 – 7 Ιουνίου 1929
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου 1928 και Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1928

Διάρκεια: 7 Ιουνίου 1929 – 16 Δεκεμβρίου 1929
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου Ιουνίου 1929

Διάρκεια: 16 Δεκεμβρίου 1929 – 26 Μαΐου 1932
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου Δεκεμβρίου 1929 και 4η πτώχευση της Ελλάδας

Αλέξανδρος Παπαναστασίου (1876-1936)

Διάρκεια: 26 Μαΐου 1932 – 5 Ιουνίου 1932
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Αλέξανδρου Παπαναστασίου

Ελευθέριος Βενιζέλος (1864-1936)

Διάρκεια: 3 Νοεμβρίου 1932 – 16 Ιανουαρίου 1933
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου 1932 και Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1932.

Παναγής Τσαλδάρης (1868-1936)

Διάρκεια: 3 Νοεμβρίου 1932 – 16 Ιανουαρίου 1933
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Παναγή Τσαλδάρη 1932

Ελευθέριος Βενιζέλος (1864-1936)

Διάρκεια: 16 Ιανουαρίου 1933 – 6 Μαρτίου 1933
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου 1933 και Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1933

Αλέξανδρος Οθωναίος (1879-1970)

Διάρκεια: 6 Μαρτίου 1933 – 10 Μαρτίου 1933
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Αλέξανδρου Οθωναίου

Παναγής Τσαλδάρης (1868-1936)

Διάρκεια: 10 Μαρτίου 1933 – 10 Οκτωβρίου 1935
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Παναγή Τσαλδάρη 1933 και Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1935

Παλινόρθωση της μοναρχίας
(1935-1941)

Γεώργιος Κονδύλης (1879-1936)

Διάρκεια: 10 Οκτωβρίου 1935 – 30 Νοεμβρίου 1935
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Γεωργίου Κονδύλη. Πραξικόπημα Επαναστατικής Επιτροπής (Παπάγος, Οικονόμου, Ρέππας) και υπόδειξη νέας κυβέρνησης, που ορκίζεται ενώπιον της Ε΄ Συντακτικής Συνέλευσης. Με Ψήφισμα της τελευταίας καταργείται η αβασίλευτη Δημοκρατία και προκηρύσσεται δημοψήφισμα. Δημοψήφισμα του 1935

Κωνσταντίνος Δεμερτζής (1876-1936)

Διάρκεια: 30 Νοεμβρίου 1935 – 13 Απριλίου 1936
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Δεμερτζή. Διορισμός του Κ. Δεμερτζή από τον Βασιλέα Γεώργιο Β΄ για τη διεξαγωγή εκλογών, ύστερα από την επιστροφή του τελευταίου στη χώρα και την παραίτηση της κυβέρνησης Κονδύλη. Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1936.

Ιωάννης Μεταξάς (1871-1941)

Διάρκεια: 13 Απριλίου 1936 – 29 Ιανουαρίου 1941
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Ιωάννη Μεταξά. Διορισμός ύστερα από τον θάνατο του Κ. Δεμερτζή. Στις 4 Αυγούστου 1936 εγκαθιδρύει δικτατορία με τη συγκατάθεση του Βασιλέα Γεωργίου Β΄.

Αλέξανδρος Κορυζής (1885-1941)

Διάρκεια: 29 Ιανουαρίου 1941 – 18 Απριλίου 1941
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Αλέξανδρου Κορυζή. Διορισμός ύστερα από τον θάνατο του Ι. Μεταξά.
Ύστερα από τον θάνατο του Πρωθυπουργού Αλ. Κοριζή και για το διάστημα 18-20 Απριλίου, καθήκοντα Πρωθυπουργού άσκησε ο πρώτος τη τάξει Υπουργός Δικαιοσύνης Άγις Ταμπακόπουλος, ενώ για το διάστημα 20-21 Απριλίου ο Αντιπρόεδρος του Υπουργικού Συμβουλίου και Υπουργός Ναυτικών Υποναύαρχος Αλ. Σακελλαρίου.

Εμμανουήλ Τσουδερός (1882-1956)

Διάρκεια: 21 Απριλίου 1941 – 23 Μαΐου 1941
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Εμμανουήλ Τσουδερού, με έδρα αρχικά την Αθήνα και, μετά τις 23 Απριλίου, τα Χανιά.

Κατοχή της Ελλάδας
(1941-1944)

Εμμανουήλ Τσουδερός (1882-1956)

Διάρκεια: 23 Μαΐου 1941 – 14 Απριλίου 1944
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Εμμανουήλ Τσουδερού
Στις 23 Μαΐου 1941, κατά τη διάρκεια της μάχης της Κρήτης, η Κυβέρνηση Τσουδερού αναχώρησε από τα Χανιά με κατεύθυνση την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Στα τέλη Ιουνίου 1941 η Κυβέρνηση αναχώρησε από την Αλεξάνδρεια για το Κέιπ Τάουν της Νοτίου Αφρικής, απ' όπου μετακινήθηκε για να εγκατασταθεί οριστικά στο Λονδίνο. Ορισμένα μέλη της Κυβέρνησης έδρευαν στο Κάιρο της Αιγύπτου.

Σοφοκλής Βενιζέλος (1894-1964)

Διάρκεια: 14 Απριλίου 1944 – 26 Απριλίου 1944
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Σοφοκλή Βενιζέλου με έδρα το Κάιρο.

Γεώργιος Παπανδρέου (1888-1968)

Διάρκεια: 24 Μαΐου 1944 – 18 Οκτωβρίου 1944
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου Μαΐου 1944 με έδρα το Κάιρο. Διορισμός εκ νέου του Γ. Παπανδρέου ως Πρωθυπουργού από τον Βασιλέα Γεώργιο Β΄, προκειμένου να σχηματιστεί κυβέρνηση εθνικής ενώσεως, μετά την υπογραφή του Εθνικού Συμβολαίου στο Συνέδριο του Λιβάνου. Στις 18 Οκτωβρίου 1944, μετά την απελευθέρωση της χώρας, η Κυβέρνηση Παπανδρέου επέστρεψε από το εξωτερικό και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα.

Ελληνική Πολιτεία

Δοσιλογικές Κυβερνήσεις Ελληνικής Πολιτείας συνεργασθείσες με τις κατοχικές δυνάμεις με έδρα την Αθήνα

Γεώργιος Τσολάκογλου (1886-1948)

Διάρκεια: 30 Απριλίου 1941 – 2 Δεκεμβρίου 1942
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Γεωργίου Τσολάκογλου

Κωνσταντίνος Λογοθετόπουλος (1878-1961)

Διάρκεια: 2 Δεκεμβρίου 1942 – 7 Απριλίου 1943
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Λογοθετόπουλου

Ιωάννης Ράλλης (1878-1946)

Διάρκεια: 7 Απριλίου 1943 – 12 Οκτωβρίου 1944
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Ιωάννη Ράλλη

Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης (Κυβέρνηση του βουνού)

Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης στην ελεύθερη Ελλάδα

Ευριπίδης Μπακιρτζής (1895-1947)

Διάρκεια: 10 Μαρτίου 1944 – 19 Απριλίου 1944
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση του βουνού Ευριπίδη Μπακιρτζή

Αλέξανδρος Σβώλος (1892-1952)

Διάρκεια: 19 Απριλίου 1944 – 2 Σεπτεμβρίου 1944
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση του βουνού Αλέξανδρου Σβώλου
Η Π.Ε.Ε.Α. αυτοδιαλύθηκε στις 5 Νοεμβρίου 1944.

Απελευθέρωση -Β΄ Βασιλευομένη Δημοκρατία
(1944-1967)

Γεώργιος Παπανδρέου (1888-1968)

Διάρκεια: 18 Οκτωβρίου 1944 – 3 Ιανουαρίου 1945
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου Εθνικής Ενότητος. Ο Πρωθυπουργός παρέμεινε στη θέση του χωρίς να επαναδιοριστεί, ενώ διορίστηκαν νέοι υπουργοί.

Νικόλαος Πλαστήρας (1883-1953)

Διάρκεια: 3 Ιανουαρίου 1945 – 8 Απριλίου 1945
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Νικολάου Πλαστήρα 1945. Διορισμός από τον Αντιβασιλέα Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Δαμασκηνό, ύστερα από την παραίτηση της κυβέρνησης Παπανδρέου.

Πέτρος Βούλγαρης (1884-1957)

Διάρκεια: 8 Απριλίου 1945 – 11 Αυγούστου 1945
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Πέτρου Βούλγαρη Απριλίου 1945. Διορισμός από τον Αντιβασιλέα Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Δαμασκηνό, ύστερα από την παραίτηση της κυβέρνησης Πλαστήρα.

Διάρκεια: 11 Αυγούστου 1945 – 17 Οκτωβρίου 1945
Κόμμα: Υπηρεσιακή κυβέρνηση
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Πέτρου Βούλγαρη Αυγούστου 1945. Επαναδιορισμός από τον Αντιβασιλέα Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Δαμασκηνό, για σχηματισμό υπηρεσιακής υπερκομματικής κυβέρνησης.

Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Δαμασκηνός (1891-1949)

Διάρκεια: 17 Οκτωβρίου 1945 – 1 Νοεμβρίου 1945
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Αθηνών Δαμασκηνού. Ανάληψη της προεδρίας της κυβέρνησης από τον ίδιο τον Αντιβασιλέα, λόγω της αδυναμίας σχηματισμού πολιτικής κυβέρνησης, ύστερα από την παραίτηση της υπηρεσιακής κυβέρνησης Βούλγαρη.

Παναγιώτης Κανελλόπουλος (1902-1986)

Διάρκεια: 1 Νοεμβρίου 1945 – 22 Νοεμβρίου 1945
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Παναγιώτη Κανελλόπουλου 1945. Διορισμός από τον Αντιβασιλέα Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Δαμασκηνό, ύστερα από την παραίτηση της κυβέρνησής του.

Θεμιστοκλής Σοφούλης (1860-1949)

Διάρκεια: 22 Νοεμβρίου 1945 – 4 Απριλίου 1946
Κόμμα: Κόμμα των Φιλελευθέρων
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Θεμιστοκλή Σοφούλη 1945. Διορισμός από τον Αντιβασιλέα Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Δαμασκηνό, ύστερα από την παραίτηση της κυβέρνησης Κανελλόπουλου.

Παναγιώτης Πουλίτσας (1881-1968)

Διάρκεια: 4 Απριλίου 1946 – 18 Απριλίου 1946
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Παναγιώτη Πουλίτσα. Διορισμός του Προέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας από τον Αντιβασιλέα Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Δαμασκηνό, μέχρι την εκλογή αρχηγού του Λαϊκού Κόμματος, το οποίο διέθετε την πλειοψηφία ύστερα από τις εκλογές. Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1946.

Κωνσταντίνος Τσαλδάρης (1884-1970)

Διάρκεια: 18 Απριλίου 1946 – 2 Οκτωβρίου 1946
Κόμμα: Λαϊκό Κόμμα
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Τσαλδάρη Απριλίου 1946. Διορισμός από τον Αντιβασιλέα Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Δαμασκηνό, ύστερα από την εκλογή του ως αρχηγού του Λαϊκού Κόμματος και την παραίτηση της κυβέρνησης Πουλίτσα. Δημοψήφισμα του 1946

Διάρκεια: 2 Οκτωβρίου 1946 – 24 Ιανουαρίου 1947
Κόμμα: Λαϊκό Κόμμα
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Τσαλδάρη Οκτωβρίου 1946. Επαναδιορισμός από τον ίδιο τον Βασιλέα Γεώργιο Β΄, ύστερα από την επιστροφή του τελευταίου στη χώρα.

Δημήτριος Μάξιμος (1873-1955)

Διάρκεια: 24 Ιανουαρίου 1947 – 29 Αυγούστου 1947
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Δημητρίου Μαξίμου

Κωνσταντίνος Τσαλδάρης (1884-1970)

Διάρκεια: 29 Αυγούστου 1947 – 7 Σεπτεμβρίου 1947
Κόμμα: Λαϊκό Κόμμα
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Τσαλδάρη 1947

Θεμιστοκλής Σοφούλης (1860-1949)

Διάρκεια: 7 Σεπτεμβρίου 1947 – 18 Νοεμβρίου 1948
Στήριξη: Λαϊκό Κόμμα, Κόμμα των Φιλελευθέρων και άλλα μικρότερα κόμματα του Κέντρου και της Δεξιάς
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Θεμιστοκλή Σοφούλη 1947. Διορισμός ύστερα από την παραίτηση της κυβέρνησης Τσαλδάρη, προκειμένου να σχηματιστεί κυβέρνηση συνεργασίας εν όψει του Εμφυλίου Πολέμου.

Διάρκεια: 18 Νοεμβρίου 1948 – 20 Ιανουαρίου 1949
Στήριξη: Λαϊκό Κόμμα, Κόμμα των Φιλελευθέρων και άλλα μικρότερα κόμματα του Κέντρου και της Δεξιάς
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Θεμιστοκλή Σοφούλη 1948. Επαναδιορισμός.

Διάρκεια: 20 Ιανουαρίου 1949 – 14 Απριλίου 1949
Στήριξη: Λαϊκό Κόμμα, Κόμμα των Φιλελευθέρων και άλλα μικρότερα κόμματα του Κέντρου και της Δεξιάς
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Θεμιστοκλή Σοφούλη Ιανουάριος 1949. Επαναδιορισμός.

Διάρκεια: 14 Απριλίου 1949 – 24 Ιουνίου 1949
Στήριξη: Λαϊκό Κόμμα, Κόμμα των Φιλελευθέρων και άλλα μικρότερα κόμματα του Κέντρου και της Δεξιάς
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Θεμιστοκλή Σοφούλη Απρίλιος 1949. Επαναδιορισμός. Ύστερα από τον θάνατο του Πρωθυπουργού Θ. Σοφούλη και για το διάστημα 24-30 Ιουνίου, καθήκοντα Πρωθυπουργού άσκησε ο ο Αντιπρόεδρος του Υπουργικού Συμβουλίου Αλ. Διομήδης.

Αλέξανδρος Διομήδης (1875-1950)

Διάρκεια: 30 Ιουνίου 1949 – 6 Ιανουαρίου 1950
Στήριξη: Λαϊκό Κόμμα, Κόμμα Φιλελευθέρων και άλλα μικρότερα κόμματα του Κέντρου και της Δεξιάς
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Αλέξανδρου Διομήδη. Διορισμός ύστερα από τον θάνατο του Θ. Σοφούλη.

Ιωάννης Θεοτόκης (1880-1961)

Διάρκεια: 6 Ιανουαρίου 1950 – 23 Μαρτίου 1950
Κόμμα: Υπηρεσιακή κυβέρνηση
Κυβέρνηση: Υπηρεσιακή κυβέρνηση Ιωάννη Θεοτόκη και Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1950

Σοφοκλής Βενιζέλος (1894-1964)

Διάρκεια: 23 Μαρτίου 1950 – 15 Απριλίου 1950
Κόμμα: Κόμμα Φιλελευθέρων
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Σοφοκλή Βενιζέλου Μάρτιος 1950

Νικόλαος Πλαστήρας (1883-1953)

Διάρκεια: 15 Απριλίου 1950 – 21 Αυγούστου 1950
Κόμμα: ΕΠΕΚ, συνασπισμός του Κέντρου
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Νικολάου Πλαστήρα 1950

Σοφοκλής Βενιζέλος (1894-1964)

Διάρκεια: 21 Αυγούστου 1950 – 13 Σεπτεμβρίου 1950
Κόμμα: Κόμμα Φιλελευθέρων
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Σοφοκλή Βενιζέλου Αύγουστος 1950

Διάρκεια: 13 Σεπτεμβρίου 1950 – 3 Νοεμβρίου 1950
Κόμμα: Κόμμα Φιλελευθέρων, Συνασπισμός Κέντρου, Δεξιάς
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Σοφοκλή Βενιζέλου Σεπτέμβριος 1950

Διάρκεια: 3 Νοεμβρίου 1950 – 27 Οκτωβρίου 1951
Κόμμα: Κόμμα Φιλελευθέρων
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Σοφοκλή Βενιζέλου Νοέμβριος 1950 και Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1951

Νικόλαος Πλαστήρας (1883-1953)

Διάρκεια: 27 Οκτωβρίου 1951 – 11 Οκτωβρίου 1952
Κόμμα: ΕΠΕΚ, Κόμμα Φιλελευθέρων
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Νικολάου Πλαστήρα 1951

Δημήτριος Κιουσόπουλος (1892-1977)

Διάρκεια: 11 Οκτωβρίου 1952 – 19 Νοεμβρίου 1952
Κόμμα: Ανώτατος δικαστικός
Κυβέρνηση: Υπηρεσιακή κυβέρνηση Δημητρίου Κιουσόπουλου

Αλέξανδρος Παπάγος (1883-1955)

Διάρκεια: 19 Νοεμβρίου 1952 – 4 Οκτωβρίου 1955
Κόμμα: Ελληνικός Συναγερμός, Αρχιστράτηγος στον ελληνοϊταλικό πόλεμο και τον Εμφύλιο, τιμητικά Στρατάρχης
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Αλέξανδρου Παπάγου και Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1952

Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής (1907-1998)

Διάρκεια: 6 Οκτωβρίου 1955 – 29 Φεβρουαρίου 1956
Κόμμα: Προερχόμενος από τον Ελληνικό Συναγερμό, ίδρυσε την ΕΡΕ
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή 1955 και Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1956.

Διάρκεια: 29 Φεβρουαρίου 1956 – 5 Μαρτίου 1958
Κόμμα: ΕΡΕ
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή 1956

Κωνσταντίνος Γεωργακόπουλος (1890-1973)

Διάρκεια: 5 Μαρτίου 1958 – 17 Μαΐου 1958
Κόμμα: Πρόεδρος του Ερυθρού Σταυρού, υπουργός του Μεταξά
Κυβέρνηση: Υπηρεσιακή κυβέρνηση Κωνσταντίνου Γεωργακόπουλου και Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1958

Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής (1907-1998)

Διάρκεια: 17 Μαΐου 1958 – 20 Σεπτεμβρίου 1961
Κόμμα: ΕΡΕ
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή 1958

Κωνσταντίνος Δόβας (1898-1973)

Διάρκεια: 20 Σεπτεμβρίου 1961 – 4 Νοεμβρίου 1961
Κόμμα: Αντιστράτηγος, υπηρετούσε στην Αυλή του Βασιλιά
Κυβέρνηση: Υπηρεσιακή κυβέρνηση Κωνσταντίνου Δόβα και Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1961

Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής (1907-1998)

Διάρκεια: 4 Νοεμβρίου 1961 – 19 Ιουνίου 1963
Κόμμα: ΕΡΕ
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή 1961

Παναγιώτης Πιπινέλης (1899-1970)

Διάρκεια: 19 Ιουνίου 1963 – 29 Σεπτεμβρίου 1963
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Παναγιώτη Πιπινέλη

Στυλιανός Μαυρομιχάλης (1902-1981)

Διάρκεια: 29 Σεπτεμβρίου 1963 – 8 Νοεμβρίου 1963
Κόμμα: Ανώτατος δικαστικός
Κυβέρνηση: Υπηρεσιακή κυβέρνηση Στυλιανού Μαυρομιχάλη και Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1963

Γεώργιος Παπανδρέου (1888-1968)

Διάρκεια: 8 Νοεμβρίου 1963 – 30 Δεκεμβρίου 1963
Κόμμα: Ένωσις Κέντρου
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου 1963

Ιωάννης Παρασκευόπουλος (1900-1984)

Διάρκεια: 30 Δεκεμβρίου 1963 – 18 Φεβρουαρίου 1964
Κόμμα: Υποδιοικητής της Εθνικής Τράπεζας
Κυβέρνηση: Υπηρεσιακή κυβέρνηση Ιωάννη Παρασκευόπουλου και Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1964

Γεώργιος Παπανδρέου (1888-1968)

Διάρκεια: 18 Φεβρουαρίου 1964 – 15 Ιουλίου 1965
Κόμμα: Ένωσις Κέντρου
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου 1964

Γεώργιος Αθανασιάδης-Νόβας (1893-1987)

Διάρκεια: 15 Ιουλίου 1965 – 20 Αυγούστου 1965
Κόμμα: Προερχόμενος από την ΕΚ, "Αποστάτης"
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Γεωργίου Αθανασιάδη-Νόβα

Ηλίας Τσιριμώκος (1907-1968)

Διάρκεια: 20 Αυγούστου 1965 – 17 Σεπτεμβρίου 1965
Κόμμα: Προερχόμενος από την ΕΚ, "Αποστάτης"
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Ηλία Τσιριμώκου

Στέφανος Στεφανόπουλος (1898-1982)

Διάρκεια: 17 Σεπτεμβρίου 1965 – 22 Δεκεμβρίου 1966
Κόμμα: Προερχόμενος από την ΕΚ, "Αποστάτης"
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Στέφανου Στεφανόπουλου

Ιωάννης Παρασκευόπουλος (1900-1984)

Διάρκεια: 22 Δεκεμβρίου 1966 – 3 Απριλίου 1967
Κόμμα: Υποδιοικητής της Εθνικής Τράπεζας
Κυβέρνηση: Υπηρεσιακή κυβέρνηση Ιωάννη Παρασκευόπουλου

Παναγιώτης Κανελλόπουλος (1902-1986)

Διάρκεια: 3 Απριλίου 1967 – 21 Απριλίου 1967
Κόμμα: ΕΡΕ
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Παναγιώτη Κανελλόπουλου 1967

Στρατιωτική Δικτατορία

(1967-1974)

Κωνσταντίνος Κόλλιας (1901-1998)

Διάρκεια: 21 Απριλίου 1967 – 13 Δεκεμβρίου 1967
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Κόλλια. Πρώτη δικτατορική κυβέρνηση. Διορισμός από τον Βασιλέα Κωνσταντίνο, μετά την έκρηξη του πραξικοπήματος των Συνταγματαρχών.

Γεώργιος Παπαδόπουλος (1919-1999)

Διάρκεια: 13 Δεκεμβρίου 1967 – 8 Οκτωβρίου 1973
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Γεωργίου Παπαδόπουλου. Δικτατορία. Διορισμός από τον Αντιβασιλέα Γ. Ζωιτάκη, μετά την έκρηξη του αποτυχημένου βασιλικού αντιπραξικοπήματος.

Σπυρίδων Μαρκεζίνης (1909-2000)

Διάρκεια: 8 Οκτωβρίου 1973 – 25 Νοεμβρίου 1973
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Σπυρίδωνος Μαρκεζίνη. Μεταβατική Κυβέρνηση. Διορισμός από τον Δικτάτορα - Πρόεδρο της Δημοκρατίας Γεώργιο Παπαδόπουλο μετά το Δημοψήφισμα του 1973 στο πλαίσιο του Σχεδίου φιλελευθεροποίησης του Δικτατορικού Καθεστώτος , Στόχος της Κυβέρνησης η διεξαγωγή Βουλευτικών Εκλογών τον Φεβρουάριο του 1974. Ανατράπηκε από το πραξικόπημα του Δημητρίου Ιωαννίδη

Αδαμάντιος Ανδρουτσόπουλος (1919-2000)

Διάρκεια: 25 Νοεμβρίου 1973 – 23 Ιουλίου 1974
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Αδαμαντίου Ανδρουτσόπουλου. Διορισμός από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Φ. Γκιζίκη, μετά την έκρηξη του πραξικοπήματος του Δ. Ιωαννίδη.
Η κυβέρνηση υπό την πίεση της επαπειλούμενης πολεμικής σύρραξης με την Τουρκία είχε ουσιαστικά εγκαταλείψει την εξουσία από το πρωί της 23ης Ιουλίου. Τυπικά δεν υπέβαλε ποτέ την παραίτησή της και δεν εκδόθηκε Προεδρικό Διάταγμα απαλλαγής από τα καθήκοντά της. Με πρωτοβουλία του Προέδρου της Δημοκρατίας Φ. Γκιζίκη και των Αρχηγών των Ενόπλων Δυνάμεων, μετά από σύσκεψη με πολιτικούς και άλλους παράγοντες της δημόσιας ζωής, προσεκλήθη ο Κ. Καραμανλής να αναλάβει ως Πρωθυπουργός το σχηματισμό νέας Κυβέρνησης.

Γ΄ Ελληνική Δημοκρατία (1974-)

Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής (1907-1998)

Διάρκεια: 24 Ιουλίου 1974 – 21 Νοεμβρίου 1974
Κόμμα: De facto κυβέρνηση από στελέχη των προδικτατορικών κομμάτων (ΕΡΕ και Ένωσις Κέντρου) και μερικά στελέχη του αντιδικτατορικού αγώνα.
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή

Διάρκεια: 21 Νοεμβρίου 1974 – 28 Νοεμβρίου 1977
Κόμμα: Νέα Δημοκρατία
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή 1974. Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1974. Δημοψήφισμα του 1974.

Διάρκεια: 28 Νοεμβρίου 1977 – 10 Μαΐου 1980
Κόμμα: Νέα Δημοκρατία
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή 1977. Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1977.

Γεώργιος Ράλλης (1918-2006)

Διάρκεια: 10 Μαΐου 1980 – 17 Σεπτεμβρίου 1981
Κόμμα: Νέα Δημοκρατία
Κυβέρνηση:΄Κυβέρνηση Γεωργίου Ράλλη. Διορισμός ύστερα από την παραίτηση της κυβέρνησης Καραμανλή.

Διάρκεια:17 Σεπτεμβρίου 1981 – 21 Οκτωβρίου 1981
Κυβέρνηση: Η κυβέρνηση Ράλλη παραιτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 1981 και επαναδιορίστηκε ως υπηρεσιακή προκειμένου να διεξαγάγει εκλογές.

Ανδρέας Παπανδρέου (1919-1996)

Διάρκεια: 21 Οκτωβρίου 1981 – 5 Ιουνίου 1985
Κόμμα: ΠΑΣΟΚ
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου 1981. Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1981.

Διάρκεια: 5 Ιουνίου 1985 – 2 Ιουλίου 1989
Κόμμα: ΠΑΣΟΚ
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου 1985. Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1985.

Τζαννής Τζαννετάκης (1927-2010)

Διάρκεια: 2 Ιουλίου 1989 – 12 Οκτωβρίου 1989
Κόμμα: Νέα Δημοκρατία, Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου (συμπεριλ. ΚΚΕ)
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Τζαννή Τζαννετάκη. Ελληνικές βουλευτικές εκλογές Ιουνίου 1989.

Ιωάννης Γρίβας (1923-)

Διάρκεια: 12 Οκτωβρίου 1989 – 23 Νοεμβρίου 1989
Κόμμα: Υπηρεσιακή κυβέρνηση
Κυβέρνηση: Υπηρεσιακή κυβέρνηση Ιωάννη Γρίβα. Διορισμός του Προέδρου του Αρείου Πάγου για διεξαγωγή εκλογών, ύστερα από την παραίτηση της κυβέρνησης Τζαννετάκη.

Ξενοφών Ζολώτας (1904-2004)

Διάρκεια: 23 Νοεμβρίου 1989 – 11 Απριλίου 1990
Κόμμα: Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ, Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου (συμπεριλ. ΚΚΕ)
Κυβέρνηση: Οικουμενική κυβέρνηση Ξενοφώντα Ζολώτα
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές Νοεμβρίου 1989

Κωνσταντίνος Μητσοτάκης (1918-)

Διάρκεια: 11 Απριλίου 1990 – 13 Οκτωβρίου 1993
Κόμμα: Νέα Δημοκρατία με στήριξη από τη Δημοκρατική Ανανέωση μέχρι τις 19 Ιουλίου 1990 οπότε ο βουλευτής της Δημοκρατικής Ανανέωσης Θεόδωρος Κατσίκης που στήριζε την κυβέρνηση, προσεχώρησε στη Νέα Δημοκρατία.
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1990.

Ανδρέας Παπανδρέου (1919-1996)

Διάρκεια: 13 Οκτωβρίου 1993 – 17 Ιανουαρίου 1996
Κόμμα: ΠΑΣΟΚ
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου 1993
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1993
Ύστερα από την ατομική παραίτηση του Πρωθυπουργού Α. Παπανδρέου και για το διάστημα 17-22 Ιανουαρίου, καθήκοντα Πρωθυπουργού άσκησε ο πρώτος τη τάξει Υπουργός Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης Απ.-Αθ. Τσοχατζόπουλος.

Κωνσταντίνος Σημίτης (1936-)

Διάρκεια: 22 Ιανουαρίου 1996 – 25 Σεπτεμβρίου 1996
Κόμμα: ΠΑΣΟΚ
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Σημίτη 1996 (Ιανουάριος). Εκλογή από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑ.ΣΟ.Κ., ύστερα από παραίτηση του Πρωθυπουργού Α. Παπανδρέου.

Διάρκεια: 25 Σεπτεμβρίου 1996 – 13 Απριλίου 2000
Κόμμα: ΠΑΣΟΚ
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Σημίτη 1996 (Σεπτέμβριος). Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1996.

Διάρκεια: 13 Απριλίου 2000 – 10 Μαρτίου 2004
Κόμμα: ΠΑΣΟΚ
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Σημίτη 2000. Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 2000.

Κωνσταντίνος Α. Καραμανλής (1956-)

Διάρκεια: 10 Μαρτίου 2004 – 19 Σεπτεμβρίου 2007
κόμμα: Νέα Δημοκρατία
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Α. Καραμανλή 2004
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 2004

Διάρκεια: 19 Σεπτεμβρίου 2007– 6 Οκτωβρίου 2009
κόμμα: Νέα Δημοκρατία
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Α. Καραμανλή 2007. Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 2007.

Γεώργιος Α. Παπανδρέου (1952-)

Διάρκεια: 6 Οκτωβρίου 2009 – 11 Νοεμβρίου 2011
Κόμμα: ΠΑΣΟΚ
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Γεωργίου Α. Παπανδρέου. Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 2009.

Λουκάς Παπαδήμος (1947-)

Διάρκεια: 11 Νοεμβρίου 2011 - 16 Μαΐου 2012
Κόμμα: ΠΑΣΟΚ, Νέα Δημοκρατία και ΛΑΟΣ (στήριξη από ΛΑΟΣ μέχρι 10/2/2012)
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Λουκά Παπαδήμου. Διορισμός ύστερα από την παραίτηση της κυβέρνησης Παπανδρέου.

Παναγιώτης Πικραμμένος (1945-)

Διάρκεια: 16 Μαΐου 2012 - 20 Ιουνίου 2012
Κόμμα: Υπηρεσιακή κυβέρνηση
Κυβέρνηση: Υπηρεσιακή κυβέρνηση Παναγιώτη Πικραμμένου. Διορισμός του Προέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας για διεξαγωγή εκλογών, ύστερα από την αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης που να έχει την εμπιστοσύνη της Βουλής μετά τις Ελληνικές βουλευτικές εκλογές Μαΐου 2012.

Αντώνης Σαμαράς (1951-)

Διάρκεια: 20 Ιουνίου 2012 - 26 Ιανουαρίου 2015
Κόμμα: Νέα Δημοκρατία, με τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ (στήριξη από ΔΗΜΑΡ ως 21/6/2013)
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Αντωνίου Σαμαρά
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές Ιουνίου 2012. Την κυβέρνηση στήριζαν η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ μέχρι τον Ιούνιο του 2013 οπότε η ΔΗΜΑΡ απέσυρε τους υπουργούς της με αφορμή το κλείσιμο της ΕΡΤ.

Αλέξης Τσίπρας (1974-)

Διάρκεια: 26 Ιανουαρίου 2015
Κόμμα: ΣΥΡΙΖΑ, με τη στήριξη του κόμματος ΑΝΕΛ
Κυβέρνηση: Κυβέρνηση Αλέξη Τσίπρα. Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 2015.

Πηγές: wikipedia, sansimera.gr
Επιμέλεια: Greg Dallas

What's Causing Your Dog To Itch?

2015-05-15T18:19:00.001+03:00

Its that time of year again! Flowers are blooming, leaves are sprouting, grass is growing. This also means its allergy season for many, including pets! Did you know dogs suffer from seasonal allergies too?

“Dogs can be allergic to many of the same allergens as humans, including mould, house dust mites, saliva from biting insects and tree, grass and weed pollens,” says Dr. Vincent Defalque, President of the Canadian Academy of Veterinary Dermatology. “However, the reality is these allergies present themselves quite differently in dogs than in humans. That’s why it’s so important pet owners know the signs.”

Royal Canin launched a public awareness campaign to help educate Canadians about seasonal allergies in their dogs. The majority of Canadian dog owners are unaware that the signs of seasonal allergies in humans are different than in dogs.

Did you know that allergens are mostly absorbed through the dogs skin, and not their respiratory system?

How to recognize seasonal allergies in dogs:

Skin irritation
Itching
Excessive paw-chewing
Excessive paw-licking
Smelly ears
Shaking head
Dogs displaying any of the above signs should be attended to by a veterinarian for a thorough exam and diagnosis.

One of the most telling signs of seasonal allergies in dogs is itching and scratching. Dogs with seasonal allergies will be reluctant to have their ears handled, may scratch a lot, have itchy, red skin or excessively chew on their paws.

An easy way to remember the signs is to think ESP: Ears, Skin, Paws.

Veterinarians have a number of treatment options to both alleviate discomfort of the symptoms as well as address the underlying issue of seasonal allergies. These options can include:

a) topical therapies
b) oral medications
c) soothing shampoos and desensitization (immunotherapy or allergy shots/drops)
d) veterinary exclusive pet food specifically designed to address environmental allergies

Clinical research has shown that diets formulated specifically to address a dog’s environmental allergies play a key role in restoring the skin barrier.

Did you know Cocker Spaniel, German Shepherd, Golden Retriever, Poodles and many other breeds are prone to environmental allergies?

If you think your dog is suffering from allergies, contact your vet ASAP and set up an appointment to get them checked.

Check out Royal Canin to learn more about dogs and allergies.

[Click on the image to enlarge]

Source: canadianmomreviews.com

ΣΤΗΝ ΑΡΜΕΝΙΑ ΑΠΟΝΕΜΗΘΗΚΕ Ο ΧΡΥΣΟΣ ΛΕΟΝΤΑΣ ΤΗΣ ΜΠΙΕΝΑΛΕ ΤΕΧΝΗΣ

2015-05-11T17:33:00.004+03:00

Βενετία: Στο περίπτερο της Αρμενίας, που φέτος τίμησε τη μνήμη των θυμάτων της Γενοκτονίας που πραγματοποιήθηκε πριν από 100 χρόνια, απονεμήθηκε ο Χρυσός Λέοντας της 56ης Μπιενάλε Τέχνης στη Βενετία.

Στο περίπτερο συμμετείχαν καλλιτέχνες της διασποράς της Αρμενίας.

Η κριτική επιτροπή, πιστή στο γενικότερο πνεύμα της φετινής Μπιενάλε, όπως το προανέκρουσε ο καλλιτεχνικός διευθυντής της Οκούι Ενουέζορ, το οποίο κινείται προς τα μπρος στρέφοντας το βλέμμα προς την Ιστορία, απέτισε με την απόφασή της αυτή τιμή στον αρμενικό λαό, την παράδοση και την ιστορία του, αλλά και τους αγώνες του και τη συνεισφορά του στον ανθρώπινο πολιτισμό, αλλά και στην πορεία της σύγχρονης τέχνης, μέσα από πολλαπλούς ρόλους επιφανών εκπροσώπων του.

Ιδιαίτερη τιμητική μνεία για το καλύτερο εθνικό περίπτερο και την προώθηση του έργου του εκθέτοντος καλλιτέχνη απονεμήθηκε στη συμμετοχή των ΗΠΑ, για την παρουσίαση του έργου της Τζόαν Τζόνας «They Come to Us Without a Word».

Επίσης, με Χρυσό Λέοντα τιμήθηκε ως καλύτερος καλλιτέχνης που συμμετέχει στην φερώνυμη της Μπιενάλε έκθεσης «Όλα τα Μέλλοντα του Κόσμου» (All the World’s Futures) η Αμερικανίδα Άντριαν Πάιπερ για το έργο «The Probable Trust Registry: The Rules of the Game #1–3», που εκτίθεται στο Arsenale. Η έντονη προσωπικότητα της δουλειάς της κι η ευστοχία της να επισημαίνει τη σχετικότητα και παροδικότητα των επικαιρικών συστημάτων αξιών που διέπουν τις εκάστοτε κοινωνικές συνθήκες, αποτέλεσαν έναν ισχυρό παράγοντα για τούτη την επιλογή.

Ο Αργυρός Λέοντας, για τον πλέον φέρελπι καλλιτέχνη στην ίδια, κεντρική, έκθεση απονεμήθηκε στον Νοτιοκορεάτη Ιμ Χέουνγκ-Σουν για το έργο του «Factory Complex».

Παράλληλα, η επιτροπή βράβευσε με ειδικές μνείες τους Χαρούν Φαρότσκι, από τη Γερμανία, την Abounaddara collective, από τη Συρία και Μασινίσα Σελμάνι από την Αλγερία.

Το στοιχείο που χαρακτήρισε τη φετινή Μπιενάλε και που αποτυπώθηκε εύγλωττα στην απονομή των βραβείων, ήταν η ιδεολογικά κι αισθητικά στρατευμένη στροφή της προς την αποτύπωση των διαφορών, των βιαιοτήτων, των διακρίσεων και των προβλημάτων που κυριαρχούν στον κόσμο, μέσα από το μάτι και το κοινωνικο-αισθητικό φίλτρο του καθενός καλλιτέχνη. Οι πολλαπλές ματιές των καλλιτεχνών συναποτελούν ένα σύμπαν που διαμορφώνει μία αλλιώτικη άποψη για τον κόσμο.

Όπως τόνισε στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, ο καλλιτεχνικός διευθυντής της 56ης Μπιενάλε Όκουϊ Ενουέζορ, τούτη η έκθεση οργανώνεται γύρω από διαφορετικά κι επάλληλα στρώματα, ώστε «όταν κάποιος επισκέπτεται την έκθεση, κάθε στρώμα της συναρθρώνεται γύρω από ένα βασικό ερώτημα, κάποιο πολιτικής φύσης, άλλο αισθητικής, επί τη βάση θα λέγαμε της ματιάς πάνω στην ανθρώπινη κατάσταση, μίας σκέψης πάνω στη βία, την υποκειμενικότητα, δεν υπάρχει μία μοναδική ευθεία στην θεματική της, μία χορδή που ενώνει την έκθεση, αλλά πάλι υπάρχει μία πανσπερμία από ιδέες».

Πηγή: philenews.com

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΕΣ ΠΟΛΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΕΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ (1985-2021)

2015-05-11T16:49:00.001+03:00

Η Πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης είναι μια πόλη που ορίζεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση για περίοδο ενός χρόνου στη διάρκεια του οποίου της δίνεται η ευκαιρία να επιδείξει την πολιτιστική της ζωή και την πολιτιστική της ανάπτυξη. Αρκετές Ευρωπαϊκές πόλεις έχουν χρησιμοποιήσει την χρονιά της πολιτιστικής πόλης για να μεταμορφώσουν ολοκληρωτικά την πολιτιστική τους βάση και, κατ’ επέκταση, την εικόνα τους στο διεθνή χώρο.
Να επισημάνουμε ότι η έννοια της Ευρωπαϊκής πολιτιστικής πόλης ξεκίνησε στις 13 Ιουνίου 1985 από το Συμβούλιο Υπουργών με πρωτοβουλία της Ελληνίδας Υπουργού Πολιτισμού Μελίνας Μερκούρη.

Από το 2010, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφάσισε την χορήγηση σε κάθε Πολιτιστική Πρωτεύουσα βραβείου προς τιμήν της Μελίνας Μερκούρη. Το βραβείο δίνεται στην κάθε πόλη, όχι λιγότερο από τρεις μήνες πριν την έναρξη των εκδηλώσεων και είναι ύψους 1,5 εκατομ. ευρώ. Το βραβείο αντικαθιστά την επιχορήγηση που δινόταν μέχρι τότε.

1985: Αθήνα (Ελλάδα) 1986: Φλωρεντία (Ιταλία)

1987: Άμστερνταμ (Ολλανδία) 1988: Δυτικό Βερολίνο (Δυτική Γερμανία)

1989: Παρίσι (Γαλλία) 1990: Γλασκώβη (Ηνωμένο Βασίλειο)

1991: Δουβλίνο (Ιρλανδία) 1992: Μαδρίτη (Ισπανία)

1993: Αμβέρσα (Βέλγιο) 1994: Λισαβώνα (Πορτογαλία)

1995: Λουξεμβούργο (Λουξεμβούργο) 1996: Κοπεγχάγη (Δανία)

1997: Θεσσαλονίκη (Ελλάδα) 1998: Στοκχόλμη (Σουηδία)

1999: Βαϊμάρη (Γερμανία) 2000: Ρέικιαβικ (Ισλανδία)

2000: Μπέργκεν (Νορβηγία) 2000: Ελσίνκι (Φινλανδία)

2000: Βρυξέλλες (Βέλγιο) 2000: Πράγα (Τσεχία)

2000: Κρακοβία (Πολωνία) 2000: Σαντιάγο ντε Κομποστέλα (Ισπανία)

2000: Αβινιόν (Γαλλία) 2000: Μπολόνια (Ιταλία)

2001: Ρότερνταμ (Ολλανδία) 2001: Πόρτο (Πορτογαλία)

2002: Μπριζ (Βέλγιο) 2002: Σαλαμάνκα (Ισπανία)

2003: Γκρατς (Αυστρία) 2004: Γένοβα (Ιταλία)

2004: Λιλ (Γαλλία) 2005: Κορκ (Ιρλανδία)

2006: Πάτρα (Ελλάδα) 2007: Λουξεμβούργο (Λουξεμβούργο)

2007: Σιμπίου (Ρουμανία) 2008: Λίβερπουλ (Ηνωμένο Βασίλειο)

2008: Στάβανγκερ (Νορβηγία) 2009: Βίλνιους (Λιθουανία)

2009: Λιντς (Αυστρία) 2010: Έσσεν (Γερμανία)

2010: Πετς (Ουγγαρία) 2010: Κωνσταντινούπολη (Τουρκία)

2011: Τούρκου (Φινλανδία) 2011: Ταλίν (Εσθονία)

2012: Γκιμαράες (Πορτογαλία) 2012: Μάριμπορ (Σλοβενία)

2013: Μασσαλία (Γαλλία) 2013: Κόσιτσε (Σλοβακία)

2014: Ούμεο (Σουηδία) 2014: Ρίγα (Λεττονία)

2015: Μονς (Βέλγιο) 2015: Πίλζεν (Τσεχία)

2016: Σαν Σεμπαστιάν (Ισπανία) 2016: Βρότσλαβ (Πολωνία)

2017: Ώρχους (Δανία) 2017: Πάφος (Κύπρος)

2018: Ολλανδία, Μάλτα
2019: Ιταλία, Βουλγαρία
2020: Κροατία, Σερβία, Ιρλανδία
2021: Ρουμανία, Ελλάδα

Δείτε επίσης: Όλα τα νησιά της Ελλάδας ανα κατηγορίες

Πηγή: wikipedia
Επιμέλεια: Greg Dallas

The Beautiful World Of Dogs In Photography

2015-05-10T11:18:00.001+03:00

Photo by: Jessica Trinh

Husky dreaming at red flower field. Photo by: Peter Przybille

Photo by: U.S. Army

Photo by: Elena Shumilova

Photo by: Manuel J. Martinez

Photo by: Ingrid Brandt

Photo by: Bryant Scannell

Photo by: Mircea Costin

Photo by: Jessica Trinh

Photo by: Ginko S

Photo by: Jessica Trinh

Photo by: Alicja Zmyslowska

Countries With A 9 May Celebration

2015-05-09T09:21:00.001+03:00

During the Soviet Union's existence, 9 May was celebrated throughout the USSR and in the countries of the Eastern Bloc. Though the holiday was introduced in many Soviet republics approximately between 1946 and 1950, it only became a non-labour day in Ukrainian (1963) and Russian (1965) SSRs. In the latter one, a weekday off (usually a Monday) was given starting 1966 if 9 May was to fall on a weekend (Saturday or Sunday).

The celebration of Victory Day continued during subsequent years. The war became a topic of great importance in cinema, literature, history lessons at school, the mass media, and the arts. The ritual of the celebration gradually obtained a distinctive character with a number of similar elements: ceremonial meetings, speeches, lectures, receptions and fireworks.

In Russia during the 1990s the 9 May was not celebrated massively, because Soviet-style mass demonstrations did not fit in with the way in which liberals who were in power in Moscow communicated with the country’s residents. The situation changed when Vladimir Putin came to power. He started to promote the prestige of the governing regime and history, national holidays and commemorations all became a source for national self-esteem. Since then the Victory Day in Russia has increasingly been turning into a joyous celebration in which popular culture plays a great role. The celebration of the 60th anniversary of Victory Day in Russia in 2005 became the largest national and popular holiday since the collapse of the Soviet Union.

Armenia has officially recognized 9 May since its independence in 1990. The holiday was similarly celebrated there while the country was part of the Soviet Union.

See also: [1915 NEVER AGAIN - THE ARMENIAN GENOCIDE]

Azerbaijan has officially recognized 9 May since its independence in 1991. The holiday was similarly celebrated there while the country was part of the Soviet Union.

Belarus has officially recognized 9 May since its independence in 1991 and considers it a non-working day. The holiday was similarly celebrated there while the country was part of the Soviet Union.

Poland officially recognized 9 May from 1945 until 2014. From 24 April 2015 Poland officially recognized 8 May as "Narodowy Dzień Zwycięstwa" - "National Victory Day".

See also: [Hitler Studies The Map During The Invasion Of Poland]

Bosnia and Herzegovina has officially recognized 9 May as the Victory Day over Fascism and considers it a non-working day.

British Channel Islands of Jersey and Guernsey were not liberated from German occupation until 9 May 1945, and Sark on 10 May 1945, and celebrate those dates as their Liberation Days.

Georgia has officially recognized 9 May since its independence in 1991. The holiday was similarly celebrated there while the country was part of the Soviet Union.

German Democratic Republic recognized Tag der Befreiung (Day of liberation) on 8 May, it was celebrated as a public holiday from 1950 to 1966, and on the 40th anniversary in 1985. Only in 1975 the official holiday was 9 May instead and that year called Tag des Sieges (Victory Day).

Federal Republic of Germany does not officially recognize 9 May as a holiday. However, celebrations continue to take place in some areas of the former German Democratic Republic. Also, on 8 May, the German state of Mecklenburg-Vorpommern since 2002 has recognized a commemorative day Tag der Befreiung vom Nationalsozialismus und der Beendigung des 2. Weltkrieges (Day of Liberation from National Socialism, and the End of the Second World War).

Israel has celebrated for decades, although officially recognized 9 May since 2000. Parades are hosted in many cities across the country.

Kazakhstan has officially recognized 9 May since since its independence in 1991. It's a non-working day. The holiday is sometimes celebrated in connection with other national holiday on 7 May (Defender of the Fatherland Day). From 1947 the holiday was similarly celebrated there while the country was part of the Soviet Union.

Kyrgyzstan has officially recognized 9 May since its independence in 1991. The holiday was similarly celebrated there while the country was part of the Soviet Union.

Moldova has officially recognized 9 May since its independence in 1990. From 1951 the holiday was similarly celebrated there while the country was part of the Soviet Union.

Montenegro officially recognized 9 May as the Victory Day over Fascism as an official holiday.

The Russian Federation has officially recognized 9 May since its formation in 1991 and considers it a non-working day even if it falls on a weekend (in which case any following Monday will be non-working); The holiday was similarly celebrated there while the country was part of the Soviet Union.

Serbia celebrates 9 May as the Victory Day over Fascism but it's a working holiday. Still many people gather to mark the anniversary with the war veterans, including Serbian army, Minister of Defense and the President.

Tajikistan has officially recognized 9 May since its independence following the dissolution of the Soviet Union. The holiday was similarly celebrated there while the country was part of the Soviet Union.

Turkmenistan has officially recognized 9 May since its independence in 1991. The holiday was similarly celebrated there while the country was part of the Soviet Union.

Ukraine Officially recognized 9 May from its independence in 1991 until 2013, where it was a non-working day even if it falling on a weekend (in which case any following Monday was non-working). The holiday was similarly celebrated there while the country was part of the Soviet Union. In 2014, after the Russian military intervention in Ukraine, Ukraine joined the Baltic states in commemorating the end of World War II and the Victory in Europe Day on 8 & 9 May. Since 2015 Ukraine does officially celebrate Victory Day over Nazism in World War II on both May 8 and 9, per a decree of parliament.

USSR officially recognized 9 May from 1946 until its dissolution in 1991.

Uzbekistan has officially recognized 9 May from 1999, where the holiday was introduced as "Memorial/Remembrance Day". The holiday was also celebrated there while the country was part of the Soviet Union.

Russophone populations in many countries celebrate the holiday regardless of its local status, organize public gatherings and even parades on this day. Some multi-language broadcasting television chains translate the "Victory speech" of the Russian president and the parade on Red Square.

See also:

The Old Vet and His Tank
TOP 10 Largest Cities In Russia By Population
Poll - Vladimir Putin vs Barack Obama - Who is the greatest leader in your opinion?

Source: wikipedia

Victory Day in Russia (9 May)

2015-05-09T08:37:00.000+03:00

Victory Day in Russia is celebrated on May 9 and the country’s second most popular public holiday after New Year’s Day.

The holiday marks the capitulation of Nazi Germany to the Soviet Union in the Second World War in 1945. Unlike Europe where it is celebrated on May 8, Victory Day in Russia is celebrated on May 9 as Germany’s surrender was signed late in the evening on May 8, 1945 when it was already May 9 in Russia.

Victory Day in Russia commemorates millions of people who lost their lives in the Second World War, known in Russia as the Great Patriotic War, and honors the bravery of Russian soldiers and Russian people on the whole whose heroism saved the country from Nazi invaders.

On this day celebrations and commemorative events are held all across Russia, with military parades taking place in the country’s major cities, the most spectacular one in Moscow’s Red Square.

Victory Day in Russia is a sacred holiday for Russians who often say that there is not a single family in the country who did not lose someone in that war.

Source: learnrussian.rt.com

27 Hot Kelly Brook Wallpapers HD [+12 Photos]

2015-05-09T03:03:00.001+03:00

Image source: alfahadfurniture.com

Image source: wallpoper.com

Image source: kdmagazine.com

Image source: gnoccatravels.com

Image source: wallconvert.com

Image source: gentside.com

Image source: quoteinsta.com

Image source: yousaytoo.com

Image source: kisax.com

Image source: wallconvert.com

Image source: randnsfw.com

Image source: wallpapergang.com

Image source: zhurnal.mk

Image source: burdo.co

Image source: wallpaper-babes.co.uk

Image source: phombo.com

Image source: kisax.com

Image source: celebritydesktopwallpapers.com

Image source: virtuasexygirls.com

Image source: hdwallsize.com

Image source: phombo.com

Image source: hdwallpaperscool.com

Image source: dazzlingwallpaper.com

Image source: popopics.com

Image source: wallpapergang.com

Image source: filmvz.com

Image source: celebritydesktopwallpapers.com

More sexy photos of Kelly Brook...

TOP 10 Best Alfred Hitchcock Movies [+Information]

2015-05-09T01:05:00.001+03:00

Name: Alfred Joseph Hitchcock

Date of Birth: 13 August 1899

Date of Death: 29 April 1980

Other names: Hitch, The Master of Suspense

Occupation: Director, producer

Religion: Roman Catholic

Children: Patricia Hitchcock

[Image source: interminablepalaver.wordpress.com]

10. The Birds (1963)

A wealthy San Francisco socialite pursues a potential boyfriend to a small Northern California town that slowly takes a turn for the bizarre when birds of all kinds suddenly begin to attack people there in increasing numbers and with increasing viciousness. [IMDb]

Type: Horror, Romance

Time: 119 min

IMDb rating: 7.8/10

Writers: Daphne Du Maurier, Evan Hunter

Stars: Rod Taylor, Tippi Hedren, Suzanne Pleshette

9. The 39 Steps (1935)

A man in London tries to help a counterespionage agent. But when the agent is killed and the man stands accused, he must go on the run to both save himself and also stop a spy ring which is trying to steal top secret information.[IMDb]

Type: Mystery, Thriller

Time: 86 min

IMDb rating: 7.9/10

Writers: John Buchan, Charles Bennett, Ian Hay

Stars: Robert Donat, Madeleine Carroll, Lucie Mannheim

8. The Lady Vanishes (1938)

While traveling in continental Europe, a rich young playgirl realizes that an elderly lady seems to have disappeared from the train. [IMDb]

Type: Thriller, Comedy, Mystery

Time: 96 min

IMDb rating: 8.0/10

Writers: Ethel Lina White, Sidney Gilliat, Frank Launder

Stars: Margaret Lockwood, Michael Redgrave, Paul Lukas

7. Shadow of a Doubt (1943)

A young woman discovers her visiting "Uncle Charlie" may not be the man he seems to be. [IMDb]

Type: Thriller

Time: 108 min

IMDb rating: 8.0/10

Writers: Thornton Wilder, Sally Benson, Alma Reville, Gordon McDonell

Stars: Teresa Wright, Joseph Cotten, Macdonald Carey

6. Strangers on a Train (1951)

A psychotic socialite confronts a pro tennis star with a theory on how two complete strangers can get away with murder...a theory that he plans to implement. [IMDb]

Type: Crime, Thriller, Film-Noir

Time: 101 min

IMDb rating: 8.1/10

Writers: Raymond Chandler, Czenzi Ormonde, Whitfield Cook, Patricia Highsmith, Ben Hecht

Stars: Farley Granger, Robert Walker, Ruth Roman

5. Notorious (1946)

A woman is asked to spy on a group of Nazi friends in South America. How far will she have to go to ingratiate herself with them? [IMDb]

Type: Drama, Romance, Film-Noir

Time: 101 min

IMDb rating: 8.1/10

Writer: Ben Hecht

Stars: Cary Grant, Ingrid Bergman, Claude Rains

4. North by Northwest (1959)

A hapless New York advertising executive is mistaken for a government agent by a group of foreign spies, and is pursued across the country while he looks for a way to survive.[IMDb]

Type: Mystery, Adventure, Thriller

Time: 136 min

IMDb rating: 8.4/10

Writer: Ernest Lehman

Stars: Cary Grant, Eva Marie Saint, James Mason

3. Vertigo (1958)

A retired San Francisco detective suffering from acrophobia investigates the strange activities of an old friend's wife, all the while becoming dangerously obsessed with her. [IMDb]

Type: Mystery, Romance, Thriller

Time: 128 min

IMDb rating: 8.4/10

Writers: Alec Coppel, Samuel A. Taylor, Pierre
Boileau, Thomas Narcejac, Maxwell Anderson

Stars: James Stewart, Kim Novak, Barbara Bel Geddes

2. Rear Window (1954)

A wheelchair bound photographer spies on his neighbours from his apartment window and becomes convinced one of them has committed murder. [IMDb]

Type: Thriller, Mystery

Time: 112 min

IMDb rating: 8.6/10

Writers: John Michael Hayes, Cornell Woolrich

Stars: James Stewart, Grace Kelly, Wendell Corey

1. Psycho (1960)

A Phoenix secretary steals $40,000 from her employer's client, goes on the run and checks into a remote motel run by a young man under the domination of his mother.[IMDb]

Type: Mystery, Horror, Thriller

Time: 109 min

IMDb rating: 8.6/10

Writers: Joseph Stefano, Robert Bloch

Stars: Anthony Perkins, Janet Leigh, Vera Miles

by Greg Dallas

Poll - Mercedes-Benz vs BMW

2015-05-08T18:13:00.002+03:00

Mercedes-Benz BMW

Founded: 1926 Founded: 1916

Founder: Karl Benz and Gottlieb Daimler Founder: Franz Josef Popp, Karl Rapp, Camillo Castiglioni

Headquarters: Stuttgart, Germany Headquarters: Munich, Bavaria, Germany Area served: Worldwide Area served: Worldwide Slogan: The best or nothing. Slogan: The Ultimate Driving Machine.

Website: www.mercedes-benz.com Website: BMW Group, BMW Automobiles Wallpapers HD: MB1, MB2 Wallpapers HD: BMW

ΜΑΡΓΚΑΡΕΤ ΘΑΤΣΕΡ - 15 ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΗΣ

2015-05-07T21:17:00.001+03:00

Όνομα: Μάργκαρετ Θάτσερ

Ημερομηνία γέννησης: 13 Οκτωβρίου 1925

Ημερομηνία θανάτου: 8 Απριλίου 2013

Υπηκοότητα: Ηνωμένο Βασίλειο

Αιτία θανάτου: Eγκεφαλικό επεισόδιο

Πολιτικό Κόμμα: Συντηρητικό Κόμμα

Επάγγελμα: Πολιτικός, χημικός, δικηγόρος

Πολλοί πρωθυπουργοί έχουν περάσει το κατώφλι της Downing Street 10, και έχουν παραμείνει εκεί για αρκετό χρονικό διάστημα, περισσότερο ίσως από ό, τι, η Μάργκαρετ Θάτσερ. Ωστόσο η Θάτσερ, είναι η μοναδική γυναίκα πρωθυπουργός της Βρετανίας, που κατάφερε να αναφέρονται στην πολιτική της με το συνθετικό "-ism" (θατσερισμός).

Το σίγουρο είναι ότι η Συντηρητική Μάργκαρετ Θάτσερ που έγινε Πρωθυπουργός στις 4 Μαΐου 1979, δεν ήταν μια συνηθισμένη προσωπικότητα. Πιο κάτω θα βρείτε 15 σημεία που άλλαξαν το τοπίο της Μεγάλης Βρετανίας και έκαναν την Θάτσερ, ένα από τα πιο ισχυρά και αμφιλεγόμενα πρόσωπα της ευρωπαϊκής πολιτικής ιστορίας. [Πηγή εικόνας: thedailysheeple.com]

1. Μεταμόρφωσε την πόλη του Λονδίνου

Μέχρι τα τέλη του 1970, το Σίτι του Λονδίνου, γνωστό επίσης ως Σκουέρ Μάιλ, που φιλοξενεί τράπεζες, νομικά γραφεία, την Τράπεζα της Αγγλίας και το χρηματιστήριο, ήταν μια περιοχή γεμάτη άνδρες με ριγέ κοστούμια, οι οποίοι επιδίδονταν σε συζητήσεις και πολύωρα γεύματα. Κλίκες Λονδρέζων εμπόρων είχαν κατακλυσει το Χρηματιστήριο, κερδίζοντας αβίαστα χρήματα με τη βοήθεια της εταιρείας Quilter and Co. Το Big Bang άλλαξε τελείως το παλαιό καθεστώς. Εντός έξι μηνών από την εκλογή της Μάργκαρετ Θάτσερ, οι συναλλαγματικοί έλεγχοι καταργήθηκαν και τα ξένα κεφάλαια πλημμύρισαν τη Βρετανία. Η απελευθέρωση του Χρηματιστηρίου το 1986 ήταν μια πρόσκληση για τα μεγαλύτερα "θηρία" του κόσμου να μπουν στην αίθουσα συναλλαγών. Τεράστια ποσά χρημάτων άρχισαν να διακινούνται στα χρηματοοικονομικά δίκτυα του κόσμου. Η πρωτεύουσα ξεκίνησε το ταξίδι της για την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κυριαρχία.

2. Ιδιωτικοποίηση

Η απαρχή των ιδιωτικοποιήσεων στην Ευρώπη φέρει την υπογραφή της Θάτσερ. Στη δεύτερη θητεία της ιδιωτικοποιήθηκαν εταιρείες όπως η, Jaguar, η British Telecom, η BritOil και η British Aerospace. Αργότερα, η British Steel, η British Airways, η BP, και οι εταιρείες νερού και ηλεκτρικού ρεύματος. Η Θάτσερ είχε υποστηρίξει ότι η ιδιωτικοποίηση ήταν μια ευκαιρία για να δώσει τη "δύναμη πίσω στους ανθρώπους", βασικό κίνητρο ωστόσο ήταν η βελτίωση των δημόσιων οικονομικών. Με τη θριαμβευτική επανεκλογή της το 1983 ωστόσο, το πρόγραμμα έλαβε στρατηγικό χαρακτήρα, ως «ένα από τα βασικά εργαλεία αντιστροφής των διαβρωτικών και φθοροποιών συνεπειών του σοσιαλισμού», όπως ανακαλούσε στα απομνημονεύματά της. Το πρόγραμμα εφαρμόστηκε κυρίως μέσω της πώλησης μετοχών στο χρηματιστήριο και υποστηρίχθηκε από μία εκτεταμένη επικοινωνιακή εκστρατεία που αναδείκνυε τα οφέλη του λαϊκού καπιταλισμού.Ο πληθωρισμός έπεσε πολύ χαμηλά (4,7%) το 1987. Η ανεργία άρχισε σταδιακά να αποκλιμακώνεται. Η κυβέρνηση προχώρησε σε περικοπές φόρων και αλλαγή του εργασιακού καθεστώτος, ενώ επέβαλλε μυστική ψηφοφορία μεταξύ των μελών των συνδικάτων, προτού αναληφθεί απεργιακή δράση. Το ΑΕΠ του Ηνωμένου Βασιλείου αυξήθηκε κατά 26,8% την περίοδο 1979-1989, παραπάνω δηλαδή από τον μέσο όρο της ΕΟΚ (24,3%).

3. Η προεκλογική καμπάνια

Η πολιτική αφίσα της διαφημιστικής Saatchi & Saatchi, «Labour isn't working» έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο στην καμπάνια της Μάργκαρετ Θάτσερ. Δεκάδες ηθοποιοί συμμετείχαν στη φωτογράφιση, η οποία έδειχνε μια μεγάλη ουρά έξω από ένα γραφείο ευρέσεως εργασίας, με αποτελέσματα θεαματικά στην επιρροή του κόσμου. Παραμένει μέχρι σήμερα η πιο διάσημη προεκλογική αφίσα στην Αγγλία.

[Πηγή εικόνας: businessinsider.com.au]

4. Η ύφεση του Βορρά

Όταν η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός της Βρετανίας ήταν στο απόγειο της δόξας της, οι οπαδοί του ποδοσφαίρου από το βορρά που ταξίδευαν σε εκτός έδρας αγώνες στο Λονδίνο, χλευάζονταν από τους Λονδρέζους οι οποίοι τους κουνούσαν χαρτονομίσματα των £10 και £20. Η πράξη αυτή σηματοδοτούσε μια θεμελιώδη αλήθεια της περιόδου Θάτσερ: Ο βορράς υπέστη τη χειρότερη ύφεση και την πιο υψηλή ανεργία. Θα ήταν λάθος να πούμε ότι η Θάτσερ είχε καταρτίσει σχέδιο ζωτικής σημασίας για βιομηχανίες και πηγές απασχόλησης στο βορρά. Στην πραγματικότητα, η βόρεια Αγγλία υπέστη οικονομική βλάβη από την έλλειψη σχεδίου στο Westminster. Το 1985, εξηγώντας γιατί πίστευε ότι ο περιφερειακός σχεδιασμός στη Βρετανία ήταν μη λειτουργικός, η Θάτσερ είπε: «Εάν προσπαθήσουμε να αποθαρρύνουν την οικονομική ανάπτυξη σε μεγάλα τμήματα της νότιας Αγγλίας, με την ελπίδα ότι αυτό θα συμβεί στις μεγάλες πόλεις στο βορρά, κινδυνεύουμε να χάσουμε κι αυτά που έχουμε».

5. Η υποβάθμιση του ρόλου των συνδικάτων

Τον Μάρτιο του 1984 η κυβέρνηση προσπάθησε να ιδιωτικοποιήσει τα κερδοφόρα ορυχεία και να κλείσει τα ζημιογόνα. Οι ανθρακωρύχοι αντέδρασαν έντονα. Η απεργία των ανθρακωρύχων, η οποία διήρκεσε έναν ολόκληρο χρόνο αναδείχτηκε ως το πιο σημαντικό γεγονός στη δεύτερη τετραετία της Θάτσερ. Τα δύο τρίτα των εργαζόμενων συμμετείχαν στην απεργία, η οποία αποδείχτηκε πολύ επιζήμια για τη βρετανική οικονομία. Το κόστος της αποτιμήθηκε σε 1,5 δις. λίρες και σε αυτήν αποδόθηκε η διολίσθηση της λίρας έναντι του δολαρίου. Η Θάτσερ δήλωσε πως δεν θα υποχωρήσει στα αιτήματα των συνδικάτων, αφού είχε φροντίσει να κρατήσει καύσιμα εκ των προτέρων. Έτσι μετά από 12 μήνες και τη χρήση βίας εκ μέρους της αστυνομίας η απεργία έληξε. Τελικά, η κυβέρνηση έκλεισε 25 ορυχεία, αντί για 20, που σχεδίαζε αρχικά. Η ήττα του συνδικαλιστικού κινήματος των ανθρακωρύχων, ενίσχυσε τη Θάτσερ και άνοιξε τον ασκό του Αιόλου για τις ιδιωτικοποιήσεις πάρα πολλών δημοσίων επιχειρήσεων και οργανισμών, για τη δραστική περικοπή των δημοσίων δαπανών, τη δραματική συρρίκνωση του κράτους Πρόνοιας κλπ.

Φώτο: 10 Ιουλίου 1986 έξω από το νούμερο 10 της οδού Ντάουνινγκ.

[Πηγή εικόνας: lifo.gr]

6. Μαγαζιά ανοιχτά όλες τις ώρες

Η Μάργκαρετ Θάτσερ πρότεινε την απελευθέρωση του ωραρίου και τη λειτουργεία των καταστημάτων της Κυριακές. Με σπασμωδικές κινήσεις από τη χριστιανική δεξιά, το νομοσχέδιο καταψηφίστηκε το 1986. Ήταν η μοναδική της ήττα, ωστόσο ο δρόμος για την απελευθέρωση του ωραρίου στα καταστήματα και τις παμπ είχε αρχίσει.

7. Καταστρέφοντας τη μεταπολεμική πολιτική συναίνεση

Μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, η Βρετανοί πολιτικοί είχαν έρθει σε μια μόνιμη λύση για τις βασικές αρχές της λειτουργίας της χώρας. Τόσο οι Συντηρητικοί όσο και οι Εργασικοί συμφώνησαν σε μια «μικτή οικονομία», ισορροπημένη μεταξύ δημόσιας και ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Όταν η Θάτσερ ήρθε στην εξουσία ήταν οπλισμένη με τη φιλοσοφία της ελεύθερης αγοράς του συμβούλου του Ρόναλντ Ρέιγκαν, Milton Friedman. "Οι διευθυντές πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να διευθύνουν" ήταν η φιλοσοφία, και ένα νέο στυλ πολιτικής γεννήθηκε.

8. Το ντύσιμο αλλάζει

Η άνοδος του Σίτι του Λονδίνου και του νέου ήθους με επίκεντρο το χρήμα, γέννησε το δικό του στυλ. Οι οίκοι μόδας προετοιμάστηκαν κατάλληλα για το νέο φιλόδοξο πνεύμα. Ηθοποιοί όπως η Τζόαν Κόλινς, (θαυμάστρια της Θάτσερ) στην αμερικανική σαπουνόπερα Ντάλας και Δυναστεία, ήταν πλέον το πρώτυπο της μόδας στη Μεγάλη Βρετανία. Οι βάτες και τα χειροποίητα κοστούμια ήταν κυρίαρχοι στους δρόμους του Λονδίνου. Η Θάτσερ ορκίστηκε με μπλε ταγιέρ, μαργαριτάρια και τσάντα Asprey, αλλά και ένα βλέμμα που έμελλε να επηρεάσει ισχυρές γυναίκες, από τη Χίλαρι Κλίντον μέχρι την Κοντολίζα Ράις.

Φώτο: Η Μάργκαρετ και ο Ντένις Θάτσερ με τα 25χρονα δίδυμα παιδιά τους Μαρκ και Κάρολ στο Κεντ στις 30 Μαρτίου 1979.

[Πηγή εικόνας: lifo.gr]

9. Η ειρηνευτική διαδικασία στη Βόρεια Ιρλανδία

Οι Ρεπουμπλικανοί στη Βόρεια Ιρλανδία δεν έκρυβαν την απέχθειά τους για τη Θάτσερ μετά την αδιαλλαξία της στην απεργία πείνας στις φυλακές το 1981, η οποία οδήγησε στο θάνατο του Μπόμπι Σαντς. Όμως, τέσσερα χρόνια αργότερα υπέγραψε την αγγλο-ιρλανδική συμφωνία, η οποία έδωσε στη Δημοκρατία της Ιρλανδίας λόγο στις υποθέσεις του βορρά, ανοίγοντας το δρόμο για την ειρηνευτική συμφωνία της Μεγάλης Παρασκευής του 1998.

10. Μεταρρυθμίσεις στην εκπαίδευση

Η Θάτσερ στόχευσε σε γενική ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης με επιχείρημα το δικαίωμα των γονιών να επιλέγουν σχολείο για τα παιδιά τους (open enrollment), ενώ ευνόησε την ενίσχυση του κεντρικού ελέγχου της εκπαίδευσης από το Υπουργείο Παιδείας και όχι από τις τοπικές εκπαιδευτικές υπηρεσίες (LEA), ώστε να πετύχει χαμηλή χρηματοδότηση προωθώντας διαφορετικούς τύπους σχολείων. Φιλελευθεροποίησε τους κανόνες στα δίδακτρα και εισήγαγε τα πρώτα φοιτητικά δάνεια. Υπήρξε μεγάλη αύξηση διδάκτρων στα Πανεπιστήμια και το 1981 ψηφίστηκαν τα πλήρη δίδακτρα για τους ξένους φοιτητές.

11. Οι αλλαγές στο ποδόσφαιρο

Η Θάτσερ δεν είχε κανένα ενδιαφέρον για το ποδόσφαιρο, παρά τις κατά καιρούς φωτογραφίες της με ποδοσφαιριστές. Αλλά όταν ένα από τα χειρότερα περιστατικά χουλιγκανισμού ξέσπασε στον αγώνα Λούτον-Μίλγουολ το Μάρτιο του 1985, η Σιδηρά Κυρία πήρε θέση και αποφάσεις. Ο νόμος "Football Spectators" ψηφίστηκε το 1989, κάνοντας την επίδειξη ταυτότητας υποχρεωτική για τους οπαδούς. Ήταν τότε που πρότεινε ποινή αποκλεισμού πέντε ετών για κάθε αγγλική ομάδα από τις διοργανώσεις της UEFΑ και επιπλέον μέτρα προκειμένου να εκλείψει κάθε μορφή χουλιγκανισμού στο "Νησί". Μετά την καταστροφή του Χίλσμπορο, κατά την οποία 96 οπαδοί της Λίβερπουλ έχασαν τη ζωή τους, υπήρξε συνέχεια. Αποτέλεσμα του νέου ποδοσφαιρικού δράματος ήταν να ενταθούν τα μέτρα και η κυβέρνηση Θάτσερ να προχωρήσει σε ριζικές αλλαγές προκειμένου να εξαλειφθούν ανάλογα φαινόμενα. Οι διαβόητες ομάδες χούλιγκανς που εκπροσωπούσαν τους αγγλικούς συλλόγους σχεδόν σε όλες τις επαγγελματικές κατηγορίες δεν μπορούσαν πλέον να δρουν ανεξέλεγκτα.

[Πηγή εικόνας: www.lifo.gr]

12. Η επανάσταση στην ιδιοκατοίκηση

Η Βρετανία δεν ήταν πάντα μια χώρα με εμμονή στις τιμές των κατοικιών. Αλλά ο νόμος περί στέγασης του 1980, ο οποίος επέτρεπε σε ενοικιαστές να αγοράσουν το δικό τους σπίτι, άλλαξε το πρόσωπο της εγχώριας ιδιοκτησίας. Πολλοί πρώην ενοικιαστές έδωσαν λιγότερες από £10.000 για σπίτια που θα άξιζαν 10 φορές περισσότερο, μια δεκαετία αργότερα. Μέσα στα επόμενα 30 χρόνια, αυτή η ριζική στροφή προς «ένα έθνος με ιδιοκτήτες σπιτιών» οδήγησε σε φοβερές συνέπειες. Η αξία των ακινήτων στη Μ. Βρετανία αυξήθηκε κατακόρυφα και θα συνεχίσει να αυξάνεται. Κατά το πρώτο εξάμηνο του 1988, οι τιμές των κατοικιών αυξήθηκαν κατά 30%. Ενώ οι υποθήκες και το χρέος των νοικοκυριών έφτασαν σε επίπεδα ρεκόρ.

13. Έδωσε κύρος στις ένοπλες δυνάμεις

Ο Πόλεμος των Φώκλαντ, μαζί με μια οικονομική ανάπτυξη που παρατηρήθηκε στις αρχές του 1983, ανέβασαν τη δημοτικότητα της Κυβέρνησης. Εκμεταλλευόμενοι το διχασμό του Εργατικού Κόμματος της εποχής εκείνης, οι Συντηρητικοί πέτυχαν νέα νίκη στις εκλογές του Ιουνίου 1983. Ο πόλεμος αυτός έδωσε μεγάλο κύρος στο βρετανικό στρατό, αφού τεράστια πλήθη συγκεντρώθηκαν για να καλωσορίσουν τα στρατεύματα στο Πόρτσμουθ.

14. Η τηλεόραση άλλαξε

Η Θάτσερ είδε το BBC ως ένα εργαλείο που θα της επέτρεπε να επιβάλλει φόρο σε τηλεθεατές, ανεξάρτητα από το αν ήθελαν να παρακολουθήσουν τα προγράμματά του ή όχι. Επέβαλλε τις διαφημίσεις στο κανάλι, ώστε να αυξήσει τα έσοδά του, ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που το κατηγόρησε ότι μετέδιδε "ανεύθυνα" τις ειδήσεις. Οι σχέσεις της πρωθυπουργού με το τηλεοπτικό δίκτυο παρέμειναν μέχρι το τέλος της ζωής της πολύ κακές. Το 1982, βοήθησε να δημιουργηθεί το Channel 4, πιθανόν για να κινηθεί κατά του κατεστημένου.

[Πηγή εικόνας: www.lifo.gr]

15. Αλλαγή του κόσμου

Η ήττα στον πόλεμο των Φώκλαντ σηματοδότησε το τέλος για τον Leopoldo Fortunato Galtieri Castelli, επικεφαλής της τελευταίας στρατιωτικής δικτατορίας στην Αργεντινή. Η φιλία της Θάτσερ με τον Μιχαήλ Γκορμπατσόφ βοήθησε να επιταχυνθεί το τέλος του ψυχρού πολέμου, καθώς κατέρρευσε οικονομικά η ετοιμοθάνατη Σοβιετική Ένωση. Ωστόσο, η άρνηση της να υποστηρίξει τις κυρώσεις για το απαρτχάιντ της Νότιας Αφρικής, καθώς και η περιγραφή του Νέλσον Μαντέλα ως «τρομοκράτη», αναμφισβήτητα καθυστερήσαν την πτώση του καθεστώτος αυτού.

Η Μάργκαρετ Θάτσερ απεβίωσε στις 8 Απριλίου 2013 στo Λονδίνο ύστερα από εγκεφαλικό επεισόδιο.

Δείτε επίσης:

ΡΟΖΑ ΛΟΥΞΕΜΠΟΥΡΓΚ - ΜΙΑ ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ
ΚΑΡΛΟΜΑΓΝΟΣ Ή ΚΑΡΟΛΟΣ Α' Ο ΜΕΓΑΣ (742 μ.Χ. - 814 μ.Χ.)
Η ΠΑΤΑΤΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ - ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

Πηγή: lifo.gr

ΡΟΖΑ ΛΟΥΞΕΜΠΟΥΡΓΚ - ΜΙΑ ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ

2015-05-06T16:38:00.001+03:00

Όνομα: Ρόζα Λούξεμπουργκ

Ημερομηνία γέννησης: 5 Μαρτίου 1871

Ημερομηνία θανάτου: 15 Ιανουαρίου 1919

Καταγωγή: Εβραία γεννημένη στην Πολωνία (απέκτησε γερμανική υπηκοότητα)

Αιτία θανάτου: Εκτέλεση

Επάγγελμα: Πολιτική θεωτητικός, σοσιαλιστική φιλόσοφος, επαναστάτρια

Η Ρόζα Λούξεμπουργκ γεννήθηκε στο Ζάμοστς της Πολωνίας το 1871 από Εβραίους γονείς. Σε ηλικία 3 ετών η οικογένειά της αποφασίζει να μετακομίσει στη Βαρσοβία. Εκτός από τη Ρόζα οι γονείς της είχαν άλλα τέσσερα παιδιά. Παρ' όλο που το μίσος των Ρώσων και των Πολωνών κατά των Εβραίων ήταν πολύ μεγάλο, η οικογένεια παρέμεινε εκεί και έστειλε και τα 5 παιδιά στο σχολείο. Εώς την ηλικία των 5 ετών όλα κυλούσαν ομαλά μέχρι που η Ρόζα διαγνώστηκε με μια βαριά ασθένεια η οποία της άφησε ισόβια αναπηρία στο ένα της πόδι με αποτέλεσμα να κουτσαίνει από το ένα της πόδι.

Από τα γυμνασιακά της χρόνια ανέπτυξε μια παράνομη πολιτική δράση. Όταν έγινε 18 ετών, το 1889, μετανάστευσε στην Ελβετία για να αποφύγει τη σύλληψη της, όπως έκαναν και πολλοί συμπατριώτες της εκείνη την εποχή, και για να συνεχίσει τις σπουδές της στη νομική και πολιτική οικονομία. Κατά τη διάρκεια των σπουδών της, η Ρόζα, γνώρισε αρκετά σημαντικά πρόσωπα και κυρίως ρώσους σοσιαλοδημοκράτες, όπως ο Αξελροντ και ο Πλεχάνοφ. Την ίδια περίοδο γνώρισε και τον Λέο Γιόγκιχες με τον οποίο διατηρούσε δεσμό και είχαν τις ίδιες πολιτικές απόψεις. Το 1898 η Λούξεμπουργκ πήρε το διδακτορικό της από το Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης και αργότερα τον ίδιο χρόνο παντρεύτηκε τον Γκούσταφ Λύμπεκ, κυρίως για να αποκτήσει τη γερμανική υπηκοότητα και να παραμείνει στο Βερολίνο, εργαζόμενη στο γερμανικό σοσιαλοδημοκρατικό κόμμα.

Η Λούξεμπουργκ είχε αρχίσει να εκφράζει οξύτατες θεωρητικές διαφωνίες με τα δυο σοσιαλοδημοκρατικά κόμματα, αυτά της Πολωνίας και της Ρωσίας. Το κυριότερο σημείο της αντίθεσής της αφορούσε το ζήτημα της πολωνικής αυτοδιάθεσης την οποία πρέσβευαν και τα δύο αυτά κόμματα. Η Λούξεμπουργκ πίστευε ότι η αυτοδιάθεση στην ουσία εξασθένιζε το παγκόσμιο σοσιαλιστικό κίνημα και έτσι άρχισε να ενισχύει την κυριαρχία της αστικής τάξης στα κράτη που αποκτούσαν την ανεξαρτησία τους. Για τη Λούξεμπουργκ η μεγάλη δύναμη του σοσιαλιστικού κινήματος ήταν ο διεθνιστικός χαρακτήρας του.

Η Λούξεμπουργκ είχε διαφωνίες με την Ρεβιζιονιστική θεωρία του γερμανού σοσιαλοδημοκράτη Εντουαρντ Μπερνστάιν και έτσι έθεσε τα όρια ανάμεσα στην ομάδα της και αυτήν του Μπερνστάιν ο οποίος υποστήριζε πως η μαρξιστική θεωρία είχε ανάγκη από αναθεώρηση ως προς το θέμα της επανάστασης. Η άποψη του Μπερνστάιν ήταν ότι κυρίως στις βιομηχανικά ανεπτυγμένες χώρες, η επανάσταση ως μέσον για την κοινωνική μεταβολή είχε καταστεί πλέον περιττή και ότι οι σοσιαλιστές όφειλαν να επιδιώξουν την πραγματοποίηση των σκοπών τους από τον δρόμο της κοινοβουλευτικής και της συνδικαλιστικής δράσης. Η Λούξεμπουργκ ωστόσο επέμεινε στην ανάγκη της επανάστασης ως μέσου κοινωνικής αλλαγής και με το έργο της "Κοινωνική μεταρρύθμιση ή επανάσταση;" αντιτάχθηκε σθεναρά στις απόψεις του Μπέρνσταιν.

Η έντονη πολιτική δράση της, οι ομιλίες, οι δημοσιεύσεις και οι διαδηλώσεις που οργάνωνε και συμμετείχε την έφερναν συχνά αντιμέτωπη με τις αρχές. Η Ρόζα Λούξεμπουργκ ήταν σε μόνιμη σύγκρουση με δυο μέτωπα: αυτό του αιώνιου και πολιτικού ταξικού εχθρού δηλαδή της αστικής τάξης και αυτό των ομοιδεατών της σοσιαλιστών. Πολλές φορές μάλιστα επέκρινε τον Λένιν σε πολλά σημεία της θεωρίας και της πρακτικής του. Η σχετική κριτική της συνοψίζεται θαυμάσια στα λόγια που απηύθυνε στον Λένιν επισημαίνοντάς του ότι δεν είχε επιβάλει τη δικτατορία του προλεταριάτου, όπως διατεινόταν, αλλά δικτατορία επί του προλεταριάτου.

Στα χρόνια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου η Λούξεμπουργκ πέρασε μεγάλο χρονικό διάστημα στη φυλακή. Διαφωνώντας με το γερμανικό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, που υποστήριζε τη γερμανική πολεμική προσπάθεια, η Λούξεμπουργκ ίδρυσε μαζί με τον Καρλ Λίμπκνεχτ την Ενωση Σπάρτακος η οποία είχε ως σκοπό τον τερματισμό του πολέμου και αργότερα μετεξελίχθηκε στο γερμανικό κομμουνιστικό κόμμα.
Το 1919 στο Βερολίνο μέλη παραστρατιωτικής οργάνωσης υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες δολοφόνησαν άγρια τη Ρόζα Λούξεμπουργκ και τον Καρλ Λίμπκνεχτ και πέταξαν τα πτώματά τους σε ένα κανάλι.

Όσο ζούσε η Ρόζα Λούξεμπουργκ, αν και αγωνίστηκε με πείσμα, δεν κατόρθωσε να δώσει σάρκα και οστά στις απόψεις της για τον σοσιαλισμό. Μετά τον θάνατό της, όσο και αν ο σεβασμός για το πρόσωπό της δεν έσβησε ποτέ ανάμεσα στους μαρξιστές, τα πιστεύω της πολεμήθηκαν σφοδρά από το σοβιετικό κατεστημένο. Τα τελευταία χρόνια όμως, και ιδίως μετά τη φιλελευθεροποίηση της τότε ΕΣΣΔ και την τελική κατάρρευσή της, το ενδιαφέρον για τις θεωρίες της Λούξεμπουργκ αναζωπυρώθηκε και η "κόκκινη Ρόζα", όπως την έλεγαν, θεωρείται πλέον η ιδεολογική ιδρύτρια του "σοσιαλισμού με ανθρώπινο πρόσωπο".

Πηγές: biblionet.gr, wikipedia.org
Πηγή εικόνας: brigada.com

ΟΛΑ ΤΑ ΝΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΝΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

2015-05-01T11:06:00.000+03:00

Στην Ελλάδα υπάρχουν 6.000 νησιά, νησίδες και βραχονησίδες. Από το σύνολο όλων αυτών των νησιών μόνο τα 117 κατοικούνται. Από αυτά, μόνον τα 79 έχουν πληθυσμό πάνω από 100 κατοίκους και μόλις 53 πάνω από 1.000.

Δείτε επίσης: ΑΙΩΝΙΑ ΔΙΛΗΜΜΑΤΑ - ΑΘΗΝΑ vs ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

ΝΗΣΙΑ ΑΙΓΑΙΟΥ ΠΕΛΑΓΟΥΣ

Κρήτη [1η] μαζί με αριθμό νησιών τα οποία βρίσκονται κοντά στις ακτές της, σημαντικότερα από τα οποία είναι η Γαύδος, η Δία, η Χρυσή, το Κουφονήσι και η Σπιναλόγκα.

Εύβοια [2η] μαζί με αριθμό νησιών τα οποία βρίσκονται κοντά στις ακτές της, σημαντικότερο από τα οποία είναι η Μεγαλόνησος Πεταλιών.

Τα Νησιά του Βορειοανατολικού Αιγαίου αποτελούνται κατά σειρά μεγέθους από τα παρακάτω νησιά:

Λέσβος [3η], Χίος [5η], Λήμνος [8η], Σάμος [9η], Θάσος, Ικαρία, Σαμοθράκη, Φούρνοι, Οινούσσες, Ψαρά, Άγιος Ευστράτιος, Θύμαινα, Αντίψαρα

Οι Βόρειες Σποράδες είναι σύμπλεγμα νησιών του Αιγαίου πελάγους τα οποία βρίσκονται στην περιοχή βορείως της Εύβοιας και ανατολικά της Μαγνησίας. Κατά σειρά μεγέθους είναι:

Σκιάθος, Σκόπελος, Σκύρος, Αλόννησος, Γιούρα, Κυρά Παναγιά, Περιστέρα, Σκάντζουρα, Πιπέρι, Σκυροπούλα

Τα Νησιά του Αργοσαρωνικού:

Σαλαμίνα, Αίγινα, Πόρος, Σπέτσες, Ύδρα, Αγκίστρι, Δοκός

Οι Κυκλάδες είναι νησιωτικό σύμπλεγμα στο Αιγαίο πέλαγος και αποτελούνται κατά σειρά μεγέθους από τα παρακάτω νησιά:

Νάξος [10η], Άνδρος, Πάρος, Τήνος, Μήλος, Κέα, Αμοργός, Ίος, Κύθνος, Μύκονος, Σύρος, Σαντορίνη(Θήρα), Σέριφος, Σίφνος, Σίκινος, Ανάφη, Κίμωλος, Αντίπαρος, Φολέγανδρος,
Μακρόνησος, Πολύαιγος, Ηρακλειά, Γυάρος, Κέρος, Ρήνεια, Δονούσα, Θηρασία, Σχοινούσα, Αντίμηλος, Δεσποτικό, Άνω Κουφονήσι, Κάτω Κουφονήσι, Δήλος

Δωδεκάνησα ονομάζεται το σύνολο των νησιών και νησίδων, ανάμεσα στη Σάμο, την Κρήτη και τα μικρασιατικά παράλια και αποτελούνται κατά σειρά μεγέθους από τα παρακάτω νησιά:

Ρόδος [4η], Κάρπαθος, Κως, Κάλυμνος, Αστυπάλαια, Κάσος, Τήλος, Σύμη, Λέρος, Νίσυρος, Πάτμος, Χάλκη, Σαρία, Λειψοί, Ψέριμος, Αγαθονήσι, Λέβιθα, Καστελλόριζο, Σύρνα, Αλιμιά, Αρκοί, Νίμος, Τέλενδος, Κίναρος, Γυαλί, Φαρμακονήσι

ΝΗΣΙΑ ΙΟΝΙΟΥ ΠΕΛΑΓΟΥΣ

Τα Επτάνησα αποτελούν ένα σύμπλεγμα επτά νησιών και αρκετών μικρότερων που βρίσκονται στο Ιόνιο Πέλαγος.
Ονομάζονται Επτάνησα από τον αριθμό των μεγαλύτερων νησιών. Με σειρά μεγέθους τα νησιά αυτά είναι:

Κεφαλλονιά [6η], Κέρκυρα [7η], Ζάκυνθος, Λευκάδα, Κύθηρα, Ιθάκη, Παξοί, Κάλαμος, Μεγανήσι, Αντικύθηρα, Οθωνοί, Καστός, Πεταλάς, Ερεικούσσα, Άτοκος, Αρκούδι, Οξεία, Αντίπαξοι, Μαθράκι, Σταμφάνη, Δρακονέρα, Προβάτι, Βρομώνας, Μάκρη, Σκορπιός, Κύθρος, Ποντικός, Καρλονήσι, Σπάρτη

Νησιά που βρίσκονται κοντά σε ηπειρωτικές ακτές και δεν ανήκουν σε κάποιο σύμπλεγμα:

Ελαφόνησος - νοτιοανατολικό άκρο της Πελοποννήσου
Αμμουλιανή - κόλπος του Αγίου Όρους
Παλαιό Τρικέρι - Παγασητικός
Τριζόνια Φωκίδας - Κορινθιακός κόλπος

Νησιά εσωτερικών υδάτων:

Νήσος των Ιωαννίνων - λίμνη Παμβώτιδα
Άγιο Αχίλλειο - λίμνη Μικρή Πρέσπα

Νησιά σε εκβολές και δέλτα ποταμών:

Τουρλίδα - Λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου

Δείτε επίσης:

TOP 10 ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΝΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
TOP 10 ΨΗΛΟΤΕΡΑ ΒΟΥΝΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
TOP 10 ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ [ΣΕ ΜΗΚΟΣ] ΠΟΤΑΜΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
TOP 10 ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΕΣ (ΣΕ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ) ΛΙΜΝΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

by Greg Dallas

34 Awesome Aristotle Quotes and Sayings [+Information]

2015-04-19T14:12:00.000+03:00

Born: 384 BC Stagira, Chalcidice (Chalkidiki), northern Greece
Died: 322 BC (aged 62) Euboea, Greece
Nationality: Greek
Interests: Biology, Zoology, Physics, Metaphysics, Logic, Ethics, Rhetoric, Music, Poetry, Theater, Politics, Government
Ideas: Golden mean, Aristotelian logic, Syllogism, Hexis, Hylomorphism, Theory of the soul

Aristotle was a Greek philosopher and scientist born in the Macedonian city of Stagira, Chalkidice, on the northern periphery of Classical Greece.

1) All human actions have one or more of these seven causes: chance, nature, compulsion, habit, reason, passion, and desire.

2) You will never do anything in this world without courage. It is the greatest quality of the mind next to honor.

3) Anybody can become angry — that is easy, but to be angry with the right person and to the right degree and at the right time and for the right purpose, and in the right way — that is not within everybody's power and is not easy.

4) Love is composed of a single soul inhabiting two bodies.

5) A friend is a second self.

6) The roots of education are bitter, but the fruit is sweet.

7) Excellence is never an accident. It is always the result of high intention, sincere effort, and intelligent execution; it represents the wise choice of many alternatives - choice, not chance, determines your destiny.

8) To avoid criticism say nothing, do nothing, be nothing.

9) Law is mind without reason.

10) My best friend is the man who in wishing me well wishes it for my sake.

11) Happiness is the meaning and the purpose of life, the whole aim and end of human existence.

12) A friend to all is a friend to none.

13) At his best, man is the noblest of all animals; separated from law and justice he is the worst.

14) Hope is a waking dream.

15) Pleasure in the job puts perfection in the work.

16) He who has overcome his fears will truly be free.

17) Happiness depends upon ourselves.

18) A true friend is one soul in two bodies.

19) Wishing to be friends is quick work, but friendship is a slow ripening fruit.

20) Quality is not an act, it is a habit.

21) Those who know, do. Those that understand, teach.

22) The antidote for fifty enemies is one friend.

23) In a democracy the poor will have more power than the rich, because there are more of them, and the will of the majority is supreme.

24) Knowing yourself is the beginning of all wisdom.

25) It is the mark of an educated mind to be able to entertain a thought without accepting it.

26) No great mind has ever existed without a touch of madness.

27) Educating the mind without educating the heart is no education at all.

28) It is not enough to win a war; it is more important to organize the peace.

29) Learning is not child's play; we cannot learn without pain.

Plato Fyodor Dostoyevsky Oscar Wilde

ΜΕΓΑΛΩΣΑΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΣΑΝ ΠΡΙΓΚΙΠΕΣ, ΠΟΥ ΣΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ ΔΡΑΠΕΤΕΥΟΥΝ

2015-04-19T12:19:00.002+03:00

«H Κουρούνα με το νου της εμαγείρευε το φάβα»… Από όλες τις παροιμίες που μου έχει πει η γιαγιά μου αυτή νομίζω ότι ταιριάζει απόλυτα στην εποχή που ζούμε. Με τους πολλούς «επαναστάτες» χωρίς την επανάσταση.

Γιατί πιο εύκολο είναι απλώς να ρίχνουμε το ανάθεμα, να ψέγουμε αυτούς που μας έφεραν σε αυτήν την κατάσταση, να κάνουμε την επανάσταση της πολυθρόνας χωρίς καμία ενδοσκόπηση και αυτογνωσία. Για να τα πάρουμε όμως από την αρχή. Πώς φτάσαμε ως εδώ;

Μια φορά και έναν καιρό η τιμή, το ήθος, η αξιοπρέπεια, η υπερηφάνεια εξαφανίστηκαν. Τι έγιναν όλες αυτές οι αξίες στις οποίες γαλουχήθηκαν στρατιές ελληνικών γενεών μέσα από τη θρησκεία , την οικογένεια ή το σχολείο; Και πού χάθηκε το νήμα; Γιατί δεν μπορώ να διανοηθώ ότι ο απατεώνας ή ο φοροφυγάς έμαθε από τους γονείς του πώς να κλέβει ή πώς να εξαπατά τον διπλανό του για να αποκτήσει εύκολο χρήμα… Ή μήπως από εκεί το έμαθε ;

Η γενιά που ακολούθησε τη Μεταπολίτευση ήταν αρκετά στερημένη. Διψούσε πρωταρχικά για Ελευθερία και Δημοκρατία, ώστε όταν αυτές οι αξίες συνοδεύτηκαν και από υλικά αγαθά , η δίψα έγινε μανία για το χρήμα…

Και ως ένα βαθμό είναι φυσικό, αν αναλογιστεί κανείς ότι μόλις μια γενιά πριν από τη δικτατορία, με το ζόρι έμπαινε φαγητό στο σπίτι. Με τις πρώτες οικονομίες ο Έλληνας επένδυσε στη γη, έχτισε σπίτι , αγόρασε εξοχικό και αυτοκίνητο.

Η είσοδος στην τότε ευρωπαϊκή οικονομική κοινότητα του έδωσε τη δυνατότητα να γυρίσει τον κόσμο και να αξιοποιήσει όλες τις δυνατότητες της προηγμένης Τεχνολογίας. Ο αγρότης και τα παιδιά του παράτησαν την ύπαιθρο και ονειρεύτηκαν τη μεγάλη ζωή στην πόλη. Ήρθαν και τα ευρωπαϊκά κονδύλια και το όνειρο έγινε πραγματικότητα με τη σιωπηλή ανοχή πολιτών και πολιτικών.

Γιατί, μαζί μπορεί να μην τα φάγαμε αλλά μαζί τα ζήσαμε, τα βλέπαμε και τα ανεχόμαστε. Επειδή και η αδιαφορία και ο ωχαδερφισμός εμπεριέχουν την ίδια δόση συνενοχής. Κοινό μυστικό ήταν στις συζητήσεις μας ότι είμαστε πλούσιοι πολίτες που ζούμε σε μία φτωχή χώρα. Μία χώρα που ως καλοί πατριώτες την αρμέγαμε χωρίς να της προσφέρουμε τίποτα..

Και ας μην κάνουμε πως μάθαμε τη λέξη λιτότητα τα τελευταία δύο χρόνια της κρίσης. Τη θυμάμαι από τότε που πήγαινα δημοτικό. Όλοι οι πολιτικοί την χρησιμοποιούσαν για να δώσουν έμφαση στον κούφιο ξύλινο λόγο τους, να δώσουν υποσχέσεις ότι θα την εφαρμόσουν αλλά χωρίς αντίκρισμα. Όλοι γνώριζαν ότι υπάρχει πρόβλημα, κανείς δεν ήθελε να το αγγίζει. Και τώρα που έσκασε, ο ένας επιρρίπτει την ευθύνη στον άλλον.

Και το πιο θλιβερό είναι ότι η γενιά της δεκαετίας του ‘90 και μετά είναι η πιο έξυπνη και η πιο μορφωμένη των τελευταίων χρόνων, όπως είπε – μεταξύ άλλων – και ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου Μάρτιν Σούλτς: «Η Ελλάδα, η Ισπανία και η Ιταλία έχουν τις καλύτερα ίσως μορφωμένες γενιές» στην ιστορία τους. Και τώρα που είναι έτοιμοι να δουλέψουν, η κοινωνία λέει «δεν υπάρχει χώρος για εσάς». Δημιουργούμε μια χαμένη γενιά.»

Από την generation X της προηγμένης Τεχνολογίας, των smart phones, των ταμπλετών και των γιάπηδων περάσαμε με ιλιγγιώδη ταχύτητα στην generation Lost.

Είναι αλήθεια ότι ο Έλληνας εκτός από τα μπετά επένδυσε και στη μόρφωση των παιδιών του. Πανεπιστήμια, ξένες γλώσσες, μεταπτυχιακά. Τα προσόντα των νέων Ελλήνων δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από αυτά των ξένων. Μόνο που τώρα είναι υπερβολικά και άχρηστα. Και τα κίνητρα των γονιών δεν ήταν και τόσο αγνά.

Πέρα από την ανταγωνιστική φύση του Έλληνα που θέλει πάντα ό,τι έχει ο διπλανός του ή το παιδί του να γίνει καλύτερο από του γείτονα, η επιμονή για το Πανεπιστήμιο έκρυβε τη δική του ανάγκη να αποκτήσει ο απόγονός του κύρος και χρήμα. Την πίεση να επιλέξουμε το επάγγελμα του γιατρού, του δικηγόρου τη ζήσαμε τουλάχιστον δύο γενιές.

Και, δυστυχώς, αυτό δεν είναι μόνο η δική μου άποψη. Η μελέτη της European Social Survey είναι αποκαλυπτική. Στην ερώτηση, πόσο σημαντικό είναι για εσάς να αποκτήσετε χρήματα και να είστε πλούσιοι, οι Έλληνες βρίσκονται στην τέταρτη θέση -με πρώτη τη Ρωσία ενώ, στη συνέχεια ακολουθεί το Ισραήλ και η Τσεχία..

Ο πλούτος έγινε ο θεός και ο τζόγος ο ημίθεος της νεολαίας.

Μετά το «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία» της περιόδου της δικτατορίας που γράφτηκε με αίμα στο Πολυτεχνείο, οι πορείες διαμαρτυρίας περιορίστηκαν σε αιτήματα γενικά και αόριστα για μία καλύτερη παιδεία και σε καταλήψεις σχολικών κτιρίων χωρίς οργάνωση , ουσία και στόχο. Κάθε γενιά που ακολουθεί εγκλωβίζεται ακόμα περισσότερο στον μικρόκοσμό της, την αφορούν μόνο τα πάρτι, οι εκδρομές και αφήνει τα Πανεπιστήμια βορρά των επαγγελματιών συνδικαλιστών, που έχουν εκπαιδευτεί σε ένα μόνο πράγμα. Να ζουν παρασιτικά στις παρυφές του συστήματος, να ψέγουν, να κατηγορούν και να καταγγέλλουν χωρίς να προτείνουν αλλά πάντα στο τέλος γεύονται το μέλι μέχρι το μεδούλι.

Και εκεί που περίμενε κανείς, η κρίση να έχει θυμώσει περισσότερο τους νέους, τη γενιά των 20άρηδων που έχουν προεξοφλήσει οι ηγέτες της ΕΕ ότι είναι ήδη χαμένη, δεν κουνιέται φύλο..

Και εκεί που περίμενε κανείς να ξυπνήσει το επαναστατικό τους πνεύμα, για την αδικία να πληρώνει η πιο εξελιγμένη γενιά όλα τα λάθη των προηγούμενων, να ξεχυθούν στους δρόμους και να παρασύρουν τους αδελφούς, τους γονείς και τους παππούδες τους σε μαζικές πορείες και συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας στέκονται αποχαυνωμένοι να κοιτούν στο άπειρο..

Και δεν μιλάμε για βία, αλλά για θυμό, οργή που κάνουν το αίμα σου να βράζει τόσο που να θέλεις να αλλάξεις τον κόσμο…

Αν περάσεις από φοιτητικό στέκι θα δεις νέους να συνωστίζονται σε καφετέριες γεμάτες καπνό, να παίζουν χαρτιά, να απολαμβάνουν το φρέντο τους και να μιλούν για μπάλα… Σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Σαν να ζουν σε έναν ιδεατό, όμορφο κόσμο. Σαν να αρνούνται τη σκληρή πραγματικότητα..

Ας το παραδεχτούμε, λοιπόν. Γαλουχήσαμε γενιές πανέξυπνων, ταλαντούχων αλλά καλομαθημένων παιδιών που αναζητούν τα εύκολα και δραπετεύουν στα δύσκολα. Τα αγόρια μεγάλωσαν σαν πρίγκιπες και τα κορίτσια σαν πριγκίπισσες. Τα αγόρια έμαθαν να τα θέλουν όλα και γρήγορα. Τα κορίτσια εκπαιδεύτηκαν να ζητούν το τέλειο, το ιδανικό , τα άπιαστο. Δύο κόσμοι που συναντώνται σπάνια. Δεν έμαθαν να μοχθούν, να προσπαθούν , να ιδρώνουν. Το αξιακό σύστημα της τιμής, του ήθος της αξιοπρέπειας, της υπερηφάνειας δεν αφομοιώθηκε από τις νέες γενιές, γιατί ο ιός του χρήματος πρόλαβε να μολύνει τις παλαιότερες.

Και όλα αυτά έγιναν επειδή κριτήριο αγάπης ήταν η υπερβολική προσφορά υλικών αγαθών στα παιδιά χωρίς μέτρο και έλεγχο. Δίναμε όπως ακριβώς ζούσαμε. Ασύδοτα.

Η γενιά των 20άρηδων φαίνεται να είναι, ίσως, πιο αδικημένη σε σχέση με τις γενιές της δεκαετίας ‘70 και ‘80 που έζησαν και την περίοδο της επίπλαστης ευδαιμονίας. Στην πραγματικότητα, όμως, αν δεν γίνει κάτι άμεσα η γενιά που θα ζήσει πέτρινα χρόνια είναι αυτή που έχει κάνει τα πρώτα βήματα ή δεν έχει γεννηθεί ακόμα..

Όσο είναι ακόμα καιρός, λοιπόν, μη μαθαίνετε στα παιδιά σας πώς θα γίνουν πλούσιοι αλλά πως θα γίνουν ευτυχισμένοι . Όταν μεγαλώσουν θα μπορούν να αναγνωρίσουν την αξία των απλών πραγμάτων και όχι την τιμή τους…

Το κείμενο είναι της Ιουλίας Βελισσαράτου

Πηγή: e-mesara.gr