tag:blogger.com,1999:blog-6108663404250039003Fri, 13 Feb 2026 23:28:03 +0000humortaalschrijventaalspelletjekinderenschrijffoutenverdrietlachenliefdebejaardmisverstandangstfoutgemisoudverslavingwachtenafscheidalcoholbabydansendierendoodetenexamenfacebookfantasiefarmvillegeloofhandicaphelpenherfsthondenhuilenhuwelijkkerstmiskussenlezennatuurregenschoolspraakverwarringtijdtrouwenvergetenvervuilingwindDamiaanEgypteSandrine Piauaanvaardenaardeachterlatenalmaantiekarmoedebangbedrogbegrafenisbejaardentehuisbijbelblogbloggenboekenborstvoedingbreakdownbroodbuikdansenburenbuscaféchattencommunicatiecomponistcomputercreatiefdagcentrumdementdementiedochterdrangdrankdriekoningendronkendubbelzinnigdwangecologieemotiesescherevolutiefabelfeestfilosoferenfrietenfruitpapgeboortegeduldgeldgeurgevechtgevengeweldgroentepaphamsterherinneringenhulpimaginair vriendjeinsecteninternetjachtkaarskatkerkkerstmankipkleuterknikkerkoeienkrachtkunstlenteleugenslevenloslatenlucifermagisch denkenmelancholiemensmissenmisvalmoedmuggenmuismuzieknerdnieuwjaarongeduldongevalontroeringoorlogopenbaar vervoerpaterplagenpostpoëziepratenracismereizenrokenrolstoelroutinescheidingsintsinterklaasslaapslapensleursmogsmokkelsneeuwspellingstervenstiltestudentenstudentenrestaurantsurrogaattattootelegramtheetoilettranentreintrouwtuinvaderverbeeldingverdraagzaamheidverhuizenverkeersbordenverlangenverleidingvervelingvolhoudenvriendvriendenvriendschapvrijgezellenavondvrouwvuurwaanzinwakenwijzenwraakwritersblockzeezelfstandigezelfzekerziekenhuishttp://tanneke.blogspot.com/noreply@blogger.com (T'ke)Blogger264125tag:blogger.com,1999:blog-6108663404250039003.post-6544768365346651492Fri, 05 Mar 2021 15:00:00 +00002021-03-05T16:00:06.913+01:00 Soms moet je durven kijken naar het zwart in je hoofd. Je moet voelen hoe je er tegenaan knalt. Wanhopig zoeken naar de uitgang. Tastend met je handen, je vingers graaiend naar een barstje. Om uiteindelijk je ogen te sluiten en het zwart te omarmen. Om jezelf te verzekeren dat er een straaltje licht is als je je ogen voorzichtig weer opent.http://tanneke.blogspot.com/2021/03/zwart.htmlnoreply@blogger.com (T'ke)0tag:blogger.com,1999:blog-6108663404250039003.post-7361523295485125809Tue, 25 Aug 2020 14:57:00 +00002020-08-25T16:57:49.130+02:00 Vier elementenZe houdt niet van water maar de zee bruist in haar. Soms woest en wild, vaak vredig en rustgevend.   Ze houdt niet van aarde maar staat stevig geworteld. Soms uitgedroogd en dor, vaak ontvankelijk en geurend.   Ze houdt niet van lucht maar ademt ze gretig in. Soms uitgeput en hijgend, vaak onbewust en afwezig.   Ze houdt veel van vuur maar http://tanneke.blogspot.com/2020/08/vier-elementen.htmlnoreply@blogger.com (T'ke)1tag:blogger.com,1999:blog-6108663404250039003.post-6645330122246199473Fri, 05 Jun 2020 19:18:00 +00002020-06-05T21:18:38.732+02:00 Het is niet de bleke maan die me opwindt Of de sluierwolken die me benevelen, Het is jouw nabijheid. Het is niet jouw zachte stem Of de lieve woorden die je spreekt, Het is jouw nabijheid. Het zijn niet mijn zoete dromen Of onze verstrengelde armen, Het is jouw nabijheid. Het is niet het flakkerende kaarslicht Of de rode gloed van het glas wijn, http://tanneke.blogspot.com/2020/06/nabijheid.htmlnoreply@blogger.com (T'ke)0tag:blogger.com,1999:blog-6108663404250039003.post-5013555272213878435Thu, 04 Jun 2020 15:09:00 +00002020-06-04T17:09:35.529+02:00 Keek je naar mij toen ik in het voorjaar bloemenzaad in mijn handen had  en bij de eerste zachte bries het liet wegwaaien door het raam? Zag je hoe de zaadjes zachtjes landden in onze tuin en hun eigen plekje vonden? Zag je hoe ik goedkeurend knikte en genoot van hoe de bloemen bloeide in de lente? Luisterde je naar me toen ik niets meer te zeggen had? Hoorde je hoe ik zachtjes http://tanneke.blogspot.com/2020/06/je-zag-het-niet.htmlnoreply@blogger.com (T'ke)2tag:blogger.com,1999:blog-6108663404250039003.post-3976633309075575480Mon, 27 Apr 2020 09:14:00 +00002020-04-27T11:21:00.315+02:00 Ik keek naar het lelijke armbandje. Het was écht lelijk. Geen haar op mijn hoofd zou er ooit aan denken om het zelf te kopen. Maar ik had het niet gekocht. Ik had het gekregen van mijn kind. Zomaar, zonder aanleiding, gewoon. Telkens als ik er naar keek, kwamen de woorden terug: 'ik heb zo lang gezocht naar iets voor jou, ik weet dat je niets wil hebben, maar ik wou je zo graag iets geven. http://tanneke.blogspot.com/2020/04/armbandje.htmlnoreply@blogger.com (T'ke)0tag:blogger.com,1999:blog-6108663404250039003.post-5264574258556812591Fri, 17 Apr 2020 15:25:00 +00002020-04-17T17:25:00.294+02:00 Dag 12, vrijdag 17 april 2020 Het zag er even naar uit dat ook vandaag de pagina’s in mijn dagboek blanco zouden blijven, net zoals gisteren. Maar ik had daarnet beloofd het goed te maken. Ik doe een poging… Net voor ik begon te schrijven vroeg ik me af wat jullie, de lezers, willen lezen.  Natuurlijk heb ik daar geen antwoord op. Maar ik kan me ook inbeelden dat je niet echt zit tehttp://tanneke.blogspot.com/2020/04/dagboek-van-een-paasvakantie-op-school_54.htmlnoreply@blogger.com (T'ke)0tag:blogger.com,1999:blog-6108663404250039003.post-1564375242521507018Fri, 17 Apr 2020 15:16:00 +00002020-04-17T17:16:27.216+02:00Dag 11, donderdag 16 april 2020 Oeps... echt geen tijd gehad! Ik probeer het vandaag nog goed te maken... http://tanneke.blogspot.com/2020/04/dagboek-van-een-paasvakantie-op-school_17.htmlnoreply@blogger.com (T'ke)0tag:blogger.com,1999:blog-6108663404250039003.post-5767059200776336571Wed, 15 Apr 2020 15:19:00 +00002020-04-15T17:19:37.475+02:00 Dag 10, woensdag 15 april 2020 Ik weet het, ik val in herhaling, maar de wekker ging weer om 6:00. Opstaan, ontbijt en het onmisbare kopje thee. De kinderen nog even uitwuiven als ze vertrekken, tanden poetsen, de hond en kat aandacht en eten geven. Dan vlug naar school. Om 7:30 ben ik er. Er zijn al enkele leerkrachten. In de opvang zitten zeker twintig kinderen. Ik zeg vrolijk http://tanneke.blogspot.com/2020/04/dagboek-van-een-paasvakantie-op-school_47.htmlnoreply@blogger.com (T'ke)0tag:blogger.com,1999:blog-6108663404250039003.post-6462150234816071362Wed, 15 Apr 2020 07:24:00 +00002020-04-15T09:24:36.861+02:00 Dag 9, dinsdag 14 april 2020 Het is 8u. De school gaat open. Maar het blijft stil. Te stil. De leerkracht die mee instaat voor de noodopvang is ook stil. We wachten. Wachten op kinderen die komen. Maar ze komen niet. Ik kijk op mijn lijstje. Er zouden twee leerlingen komen vandaag, vanaf 11u. De uren kruipen voorbij. Ik hoor niets anders dan het zachte gezoem van mijn laptop. http://tanneke.blogspot.com/2020/04/dagboek-van-een-paasvakantie-op-school_15.htmlnoreply@blogger.com (T'ke)0tag:blogger.com,1999:blog-6108663404250039003.post-7820851542173640860Mon, 13 Apr 2020 14:55:00 +00002020-04-13T16:55:32.087+02:00 Dag 6 en 7, zaterdag 11 en zondag 12 april 2020 Ik sta even verwonderd als ik de gordijnen ’s ochtends openzwaai. Het is grauw en grijs. Geen vrolijke, heerlijke zon vandaag. Het strookt niet met mijn humeur. Ik ben in een goede bui. Zomaar. Zonder reden. De rust van het weekend heeft me goed gedaan. En vandaag is het paasmaandag. Het staat al lang op mijn lijstje: zelf verse pistoletshttp://tanneke.blogspot.com/2020/04/dagboek-van-een-paasvakantie-op-school_13.htmlnoreply@blogger.com (T'ke)0tag:blogger.com,1999:blog-6108663404250039003.post-5343463333061591204Fri, 10 Apr 2020 15:40:00 +00002020-04-10T17:40:48.978+02:00 Dag 5, vrijdag 10 april 2020 Vandaag was een vreemde dag. Waarom? Ik weet het niet precies. Gewoon vreemd. In de voormiddag wat telefoontjes en mails. Mails die ik verstuur blijven over het algemeen onbeantwoord of er komt een automatisch antwoord terug: ‘ik ben met verlof’. Natuurlijk, denk ik, het is vakantie. In de namiddag trek ik mijn tuintje in. Met een boek. Om de twijfel tussen http://tanneke.blogspot.com/2020/04/dagboek-van-een-paasvakantie-op-school_10.htmlnoreply@blogger.com (T'ke)0tag:blogger.com,1999:blog-6108663404250039003.post-6084141292746850618Thu, 09 Apr 2020 15:34:00 +00002020-04-09T17:34:58.521+02:00 Dag 4, donderdag 9 april 2020 Om 8u ben ik op school, hoewel ik er vandaag niet moet zijn. Een levering van schoolmateriaal. Het doet deugd om met de secretaresse te babbelen. Een ander contact dan het virtuele of telefonische. Contact met iemand anders dan mijn kinderen. Niet dat mijn kinderen moeilijk doen. Ik zie hoe ze hun weg zoeken, het lange uitslapen proberen terug te dringen en hun http://tanneke.blogspot.com/2020/04/dagboek-van-een-paasvakantie-op-school_9.htmlnoreply@blogger.com (T'ke)0tag:blogger.com,1999:blog-6108663404250039003.post-6091440328957401795Wed, 08 Apr 2020 15:44:00 +00002020-04-08T17:44:04.383+02:00 Dag 3, woensdag 8 april 2020 Vandaag werk ik van thuis uit. Ik heb er zo naar uitgekeken want alles in me roept om rust en me-time. Om 9u gaat de telefoon. Ik kijk op mijn schermpje en zie de naam van mijn school. Het schema voor de noodopvang moet veranderd worden. Vol goede moed begin ik er aan. Het is niet veel werk. Een kopje thee, Radio 1 op de achtergrond, het valt allemaal best mee. http://tanneke.blogspot.com/2020/04/dagboek-van-een-paasvakantie-op-school_8.htmlnoreply@blogger.com (T'ke)0tag:blogger.com,1999:blog-6108663404250039003.post-7826232740521896055Tue, 07 Apr 2020 12:19:00 +00002020-04-07T14:19:29.750+02:00 Dag 2, dinsdag 7 april 2020 Gisteren kreeg ik de bemerking dat mijn dagboek wat triest was. Het deed me wel even stilstaan, want zelf ben ik niet triest. Ongerust, ja, een beetje het noorden kwijt ook, maar triest niet. Ik nam me voor om vandaag wat vrolijker te schrijven. Om 7u00 luisterde ik naar het journaal op de radio. Ik betrapte mezelf er op dat ik het hoofd schudde uit onbegrip, er http://tanneke.blogspot.com/2020/04/dagboek-van-een-paasvakantie-op-school_7.htmlnoreply@blogger.com (T'ke)0tag:blogger.com,1999:blog-6108663404250039003.post-5015986713402027963Mon, 06 Apr 2020 11:52:00 +00002020-04-06T14:00:37.875+02:00 Maandag 6 april 2020 Het is de gewone, dagelijkse routine: de wekker die om 6u30 gaat, het bezoek aan de badkamer en de garderobekast, een klein ontbijtje, de ochtendkrant erbij. Mijn kinderen slapen nog. Zij hebben wel vakantie. In gewonere tijden zouden we een uur of twee geleden vertrokken zijn naar de luchthaven. Het zo lang geleden geplande reisje naar Rome. Wij drietjes. Eindelijkhttp://tanneke.blogspot.com/2020/04/dagboek-van-een-paasvakantie-op-school.htmlnoreply@blogger.com (T'ke)0tag:blogger.com,1999:blog-6108663404250039003.post-2426952956185540869Fri, 23 Mar 2018 23:00:00 +00002018-03-24T00:00:16.778+01:00 Als kind hoorde ik wel eens dat sommige mensen een talenknobbel hebben. Uren heb ik gespendeerd aan het zoeken ernaar op mijn eigen lichaam. Ik dacht dat het echt een fysieke uitstulping was op een willekeurig ledemaat. Omdat ik het maar niet kon vinden ging ik stiekem ook bij de mensen rondom mij op zoek. Hier en daar vond ik wel iets, waarvan ik vermoedde dat het een talenknobbel kon zijn, http://tanneke.blogspot.com/2018/03/talenknobbel.htmlnoreply@blogger.com (T'ke)2tag:blogger.com,1999:blog-6108663404250039003.post-2388753606946232510Thu, 01 Mar 2018 17:13:00 +00002018-03-01T18:13:10.034+01:00 Als je dood bent, waar ben je dan? Ben je dan echt weg? Helemaal? Alles? Voor altijd? Hier en daar is er misschien nog een vage vingerafdruk van je, een pluisje van je warme sjaal, een verloren haar dat achteloos ergens rondzweeft of andere, tastbare dingen van je. Maar wat met de rest? Waar is je glimlach, je fronsende blik zo nu en dan, de twinkel in je ogen? Waar is jouw creativiteithttp://tanneke.blogspot.com/2018/03/vingerafdruk.htmlnoreply@blogger.com (T'ke)0tag:blogger.com,1999:blog-6108663404250039003.post-4567022745597787121Mon, 29 Jan 2018 18:00:00 +00002018-01-29T19:00:11.089+01:00 Er was eens een mannetje dat zich altijd omringd wilde voelen. Meestal niet door mensen, want daar had hij al een tijdje genoeg van. Hij omringde zich niet zomaar. Hij wilde altijd in het midden zijn. Als hij in zijn driezit naar TV keek, had hij links en rechts een groot sierkussen liggen. Ging hij naar de supermarkt, dan kiende hij zijn plaatsje in de rij aan de kassa zo uit dat er een http://tanneke.blogspot.com/2018/01/middenstrookje.htmlnoreply@blogger.com (T'ke)0tag:blogger.com,1999:blog-6108663404250039003.post-5815235388338742899Mon, 09 Oct 2017 08:02:00 +00002017-10-09T10:21:32.764+02:00 Your browser does not support this audio (voor 'Dreke') Lieve Snuffel, Je zat vandaag weer alleen. De laatste tijd was dat vaker zo. Je vraagt je af waar je baasje is. Iedereen is zo druk en jij lijkt een beetje vergeten. Je begrijpt het niet. Ik wil het je zo graag uitleggen, maar ik begrijp het ook niet. Vandaag nam ik afscheid van je baasje. Dat was in een groot, hoog en koud http://tanneke.blogspot.com/2017/10/snuffel.htmlnoreply@blogger.com (T'ke)0tag:blogger.com,1999:blog-6108663404250039003.post-7018823338841942946Mon, 28 Aug 2017 17:57:00 +00002017-08-28T20:00:07.948+02:00 Ik zit onder de immense Buddleja. De zon brandt. Een twintigtal vlinders fladderen rond de paarse trossen bloemen. Ze doen zich te goed aan de nectar en de zonnestralen. Soms verjaagt de ene de andere maar uiteindelijk vinden ze allemaal hun plekje. Langzaam nip ik van mijn glaasje cava. Ik glimlach om deze decadentie. Het is net middag… Er landt een vlinder op mijn knie. Ik hou mijn adem http://tanneke.blogspot.com/2017/08/buddleja.htmlnoreply@blogger.com (T'ke)0tag:blogger.com,1999:blog-6108663404250039003.post-3011868114964009329Mon, 10 Jul 2017 09:01:00 +00002017-07-10T11:01:55.028+02:00 Ik zwijg.  Mijn lippen blijven zo lang mogelijk  gesloten.  Ik heb woorden altijd beschouwd als kostbare parels: je kiest ze zorgvuldig, wikt en weegt ze, boent ze wat op en je geeft ze met veel gevoel door.  Elk woord krijgt een plekje, elk woord is belangrijk en maakt een zin vol. Je legt woorden met zachtheid neer. Maar nu zwijg ik. Zo veel mogelijk. Woorden http://tanneke.blogspot.com/2017/07/tik.htmlnoreply@blogger.com (T'ke)2tag:blogger.com,1999:blog-6108663404250039003.post-3268421369392827673Wed, 13 Apr 2016 16:57:00 +00002016-04-13T18:57:31.079+02:00 Dat gevoel. Dat moeilijk te omschrijven gevoel… Een krant waar niet veel interessants in staat, vluchtig doorgelezen en bij het papier gegooid. Een sjaaltje, gekocht in een opwelling, maar toch je ding niet, vergeten in een schuif van een kast. Een stuk speelgoed, misschien wel intens mee gespeeld, maar nu op uitgekeken, beschadigd en kleurloos in de container. Een heerlijk, http://tanneke.blogspot.com/2016/04/dat-gevoel.htmlnoreply@blogger.com (T'ke)0tag:blogger.com,1999:blog-6108663404250039003.post-4172801528931438016Thu, 25 Feb 2016 18:13:00 +00002016-02-25T19:13:02.497+01:00 DEEL 2: Het litteken   Het is vreemd hoe je vooroordelen maar niet kan ombuigen. Je bent er heel zeker van dat het niet aan jou ligt. Maar een dorpsmentaliteit is als een litteken. Het is er, het is zichtbaar en het gaat nooit meer weg. Misschien komt het ook omdat ik in dit dorp  niet geboren en getogen ben, dat kan ook. Je blijft op de één of andere manier toch een vreemde eend inhttp://tanneke.blogspot.com/2016/02/het-dorpscafe_25.htmlnoreply@blogger.com (T'ke)0tag:blogger.com,1999:blog-6108663404250039003.post-1502715283357817616Wed, 17 Feb 2016 11:13:00 +00002016-02-17T12:13:06.317+01:00 DEEL 1: Op jacht Er staat een grote pot met vierkante fruitsnoepjes achter de toog, oranje, roze en gele. Soms zijn het chocoladebonbons. Je kent ze wel: die waar je lang op kan kauwen en die dan tussen je tanden blijven plakken. Je krijgt er enkele als je er gegeten hebt en je rekening betaalt. Ik heb me altijd afgevraagd of het een vriendelijk gebaar is of eerder om je af te leiden van hethttp://tanneke.blogspot.com/2016/02/het-dorpscafe.htmlnoreply@blogger.com (T'ke)1tag:blogger.com,1999:blog-6108663404250039003.post-6995572698522937342Sat, 13 Feb 2016 11:05:00 +00002016-02-13T12:05:14.256+01:00 The Life of Death from Marsha Onderstijn on Vimeo.http://tanneke.blogspot.com/2016/02/the-life-of-death.htmlnoreply@blogger.com (T'ke)0