สร้างสรรค์คุณภาพชีวิต ด้วยธุรกิจเครือข่ายคุณภาพที่มั่นคง ยั่งยืน ง่ายดายเพียงปลายนิ้วคลิก สามารถเป็นเจ้าของธุรกิจ online ได้ ง่ายๆ ที่บ้านคุณnoreply@blogger.com (ช่วงเวลาที่ดีที่สุดของชีวิต)Thu, 29 Aug 2024 16:22:46 +0700Blogger http://www.blogger.com2125http://ekasitsam.blogspot.com/en-usyesสร้างสรรค์คุณภาพชีวิต ด้วยธุรกิจเครือข่ายคุณภาพที่มั่นคง ยั่งยืน ง่ายดายเพียงปลายนิ้วคลิก สามารถเป็นเจ้าของธุรกิจ online ได้ ง่ายๆ ที่บ้านคุณnoreply@blogger.comhttp://ekasitsam.blogspot.com/2010/05/blog-post_15.htmlnoreply@blogger.com (ช่วงเวลาที่ดีที่สุดของชีวิต)Sat, 15 May 2010 21:28:00 +0700tag:blogger.com,1999:blog-8360395935851323913.post-7992577247485848320<div class="separator" style="clear: both; color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj9WeP_gJbNdi4aAuJx8Mk930RbSA5D2aX-EGGJY_wts36jHmAELrjz_JXK3uRfA89uczdGSIxKLexykt3ozW-6fbgc_qUF2DnNB0fxAslWdyvnFOqUH4uiaY6zrEY4fWlMQBOg_19YEod4/s1600/7d3c4b6b63a48dd9229011eda283f3d3.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj9WeP_gJbNdi4aAuJx8Mk930RbSA5D2aX-EGGJY_wts36jHmAELrjz_JXK3uRfA89uczdGSIxKLexykt3ozW-6fbgc_qUF2DnNB0fxAslWdyvnFOqUH4uiaY6zrEY4fWlMQBOg_19YEod4/s320/7d3c4b6b63a48dd9229011eda283f3d3.gif" /></a></span></div><div style="color: white;"><meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"></meta><meta content="Word.Document" name="ProgId"></meta><meta content="Microsoft Word 12" name="Generator"></meta><meta content="Microsoft Word 12" name="Originator"></meta><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CADMINI%7E1%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CADMINI%7E1%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_themedata.thmx" rel="themeData"></link><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CADMINI%7E1%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_colorschememapping.xml" rel="colorSchemeMapping"></link><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Angsana New"; panose-1:2 2 6 3 5 4 5 2 3 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:16777219 0 0 0 65537 0;} @font-face {font-family:"Cordia New"; panose-1:2 11 3 4 2 2 2 2 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:16777219 0 0 0 65537 0;} @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;} @font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0cm; margin-right:0cm; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; mso-bidi-font-size:14.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Cordia New"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Cordia New"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoPapDefault {mso-style-type:export-only; margin-bottom:10.0pt; line-height:115%;} @page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:72.0pt 72.0pt 72.0pt 72.0pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style> </div><div align="center" class="MsoNormal" style="color: white; line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: center;"><span style="font-size: x-large;"><span lang="TH" style="font-family: &quot;Angsana New&quot;,&quot;serif&quot;;">ในวันแรกที่พระเจ้า สร้างโลกพระเจ้า ได้สร้างวัวขึ้นคู่หนึ่ง และบอกกับวัวว่า</span></span><span style="font-family: &quot;Angsana New&quot;,&quot;serif&quot;; font-size: x-large;"><br /> <span lang="TH">วันนี้เราได้ สร้างเจ้าขึ้น ในฐานะของวัว เพื่อทำงานหนักกลางทุ่งนา ท่ามกลาง</span><br /> <span lang="TH">แสงแดด จ้าทั้งวัน แล้วเราจะให้เจ้ามีชีวิตยืนยาว </span>50 <span lang="TH">ปี</span>’<br /> <span lang="TH">วัวย้อนกลับว่า</span> ‘<span lang="TH">ชีวิตที่ยากลำบากเช่นนี้ จะให้มีอายุยาวถึง </span>50<span lang="TH">ปีน่ะหรือ</span>? <span lang="TH">ฮึ! เมิน</span><br /> <span lang="TH">เสีย เถอะ ขอแค่มีอายุเพียง </span>20 <span lang="TH">ปี ก็พอ แล้วล่ะ เอาคืนไปเลย </span>30 <span lang="TH">ปีถ้าได้ก็โอเค</span>’<br /> <span lang="TH">และ พระเจ้าตอบตกลง</span><br /> <br /> <span lang="TH">วันต่อมา พระเจ้า สร้างสุนัขขึ้น และบอกกับมันว่า</span> ‘<span lang="TH">เราสร้างเจ้าขึ้น ในฐานะของสุนัข หน้าที่ ของเจ้าคือ นั่งอยู่ที่ประตูบ้านและเห่าเมื่อมีคนเข้ามา แล้วเราจะให้เจ้ามีอายุยืนถึง</span> 20 <span lang="TH">ปี</span>’<br /> <span lang="TH">สุนัขได้ฟัง ก็พูดขึ้นว่า </span>‘<span lang="TH">นั่งเฝ้าหน้าประตูบ้าน </span>20 <span lang="TH">ปี! ช่างเป็น ชีวิตที่น่าเบื่ออะไรเช่นนี้ ขอคืนชีวิต </span>10<br /> <span lang="TH">ปีก็แล้วกัน</span>’ <span lang="TH">พระเจ้าตอบตกลง</span><br /> <br /> <span lang="TH">วันต่อมา พระเจ้าสร้างลิงขึ้น และบอกกับ ลิงว่า</span> ‘<span lang="TH">เราสร้างเจ้าขึ้น ในฐานะของลิง หน้าที่</span><br /> <span lang="TH">ของเจ้าคือ สร้างความสนุกสนาน และใช้เล่ห์เหลี่ยมของลิง หลอกล่อคน ให้หัวเราะ</span><br /> <span lang="TH">แล้วเราจะให้เจ้ามีอายุ ยืน </span>20 <span lang="TH">ปี</span>’ <span lang="TH">ลิงได้ฟัง จึงตอบว่า</span>’<span lang="TH">อะไรนะ..ทำให้ คนหัวเราะ ทำหน้าลิง และเล่ห์กลต่างๆ ตั้ง </span>20 <span lang="TH">ปี นะเหรอ</span>?<span lang="TH">ไม่เอาด้วยหรอก ขอ คืนชีวิตไป </span>10 <span lang="TH">ปี เหลือแค่</span>10 <span lang="TH">ปีก็แล้วกัน</span><br /> ‘ <span lang="TH">พระเจ้าตอบตกลง</span><br /> <br /> <span lang="TH">วันต่อมา พระเจ้าสร้างมนุษย์ขึ้น และบอกว่า </span>‘<span lang="TH">เราสร้างเจ้าขึ้น ในฐานะที่เป็นมนุษย์ หน้าที่ของเจ้าคือ กิน นอน เที่ยว</span><br /> <span lang="TH">เล่นสนุกสนาน โดยไม่ต้องทำงานใดๆ เราจะให้เจ้ามีชีวิต </span>20 <span lang="TH">ปี</span>’ <span lang="TH">มนุษย์ได้ฟัง ก็ต่อรองว่า</span><br /> ‘<span lang="TH">ชีวิตที่สบายเช่น นี้ แล้วท่านจะให้เรามีชีวิตแค่ </span>20 <span lang="TH">ปีนะเหรอ เอาอย่างนี้ดีกว่า เราขอชีวิตที่วัวคืนชีวิตให้ท่าน </span>30 <span lang="TH">ปี สุนัข </span>10 <span lang="TH">ปี</span><br /> <span lang="TH">และลิง </span>10 <span lang="TH">ปี มาเป็นของเรา เพื่อให้เรามีอายุยืนถึง </span>70 <span lang="TH">ปี ตกล งไหม</span>?’<br /> <span lang="TH">พระเจ้าตอบตกลง</span><br /> <br /> <span lang="TH">นั่น เป็นเหตุผลว่า</span>…..<span lang="TH">ทำไมชีวิตของเราในช่วง </span>20 <span lang="TH">ปีแรกจึงเต็มไปด้วยความสนุกสนาน กิน นอน</span><br /> <span lang="TH">เล่นและไม่ต้องทำอะไรมากมาย</span><br /> 30 <span lang="TH">ปี ต่อมา ต้องทำงานหนักทั้งวัน เพื่อสร้างครอบครัว</span><br /> 10 <span lang="TH">ปี ต่อมา เกษียณอยู่ที่บ้าน เฝ้าหน้าบ้าน และตะคอกคนที่ผ่านไปมา</span><br /> 10 <span lang="TH">ปี ต่อมา เป็นปู่/ย่า ตา/ยาย ที่ต้องทำหน้าลิง และเล่ห์กลต่างๆเพื่อหลอกล่อหลาน!</span><br /> <br /> <span lang="TH">อ่านจบแล้วก็ ตั้งหน้าตั้งตาเป็นวัวกันต่อไปนะพี่น้อง อย่าอู้!!!!</span> <o:p></o:p></span></div><div align="center" class="MsoNormal" style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: x-large;"><br /> </span></div><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large; line-height: 115%;"><o:p><span style="color: white;">...................................................</span>........ </o:p></span></div>0http://ekasitsam.blogspot.com/2010/05/blog-post.htmlธุรกิจบทความมรดกมั่นคงรายได้อินเตอร์เน็ตเครือข่ายแนวคิดnoreply@blogger.com (ช่วงเวลาที่ดีที่สุดของชีวิต)Wed, 5 May 2010 18:34:00 +0700tag:blogger.com,1999:blog-8360395935851323913.post-8115667380911874320<div style="color: white;"><span style="font-family: arial;">1. ทำงานอยู่เสมอ</span></div><div style="color: white;"><span style="font-family: arial;">2. อย่าเอาเรื่องกับสิ่งเล็กน้อย</span></div><div style="color: white;"><span style="font-family: arial;">3. อย่าเป็นทุกข์ล่วงหน้า</span></div><div style="color: white;"><span style="font-family: arial;">4. ต้อนรับสิ่งที่หนีไม่พ้นด้วยความสงบ</span></div><div style="color: white;"><span style="font-family: arial;">5. อย่ายอมเป็นทาสของอดีต</span></div><div style="color: white;"><span style="font-family: arial;">6. หัดวิเคราะห์ทุกข์</span></div><div style="color: white;"><span style="font-family: arial;">7. ค้นหาต้นเหตุของทุกข์แล้วกำจัดเสีย</span></div><div style="color: white;"><span style="font-family: arial;">8. ทำจิตให้เป็นอิสระไม่ตกเป็นทาสของมายาธรรม</span></div><div style="color: white;"><span style="font-family: arial;">9. ตระหนักแน่ว่าสิ่งทั้งปวงเป็นไปตามเหตุปัจจัย</span></div><div style="color: white;"><span style="font-family: arial;">10. ความเป็นผู้มีเหตุผล</span></div><div style="color: white;"><span style="font-family: arial;">11. การเล็งเห็นคุณและโทษของสิ่งที่เราเข้าไปเกี่ยวข้อง</span></div><div style="color: white;"><span style="font-family: arial;">12. พยายามมองบุคคลและเหตุการณ์ต่างๆในแง่ดีตามสมควร</span></div><div style="color: white;"><span style="font-family: arial;">13. การทำจิตให้สงบโดยวิธีสมาธิ</span></div>0