Gam ve Baykuş

Muskoril

2012-02-14T15:20:00.001+02:00

Keman yayı gibi gergindi boynun.
Omuzların. Sırtın. Sabah hap, gece krem.
Geçmiyor, geçmiyordu.
Anlatsan da olmuyordu.

Yeni odalar bakıyordun kendine.
Hesaplar yapıyordun.
Yer lambaları, tavan lambaları, tavanlar hatta, ta kendileri.
Camdan bakınca sokağa, başka duvarlar görmek istemiyordun.
Bunun için milyarlar verenler var, bir kısmını tanıyordun.
Ah! Camlarım hep başka duvarlara bakıyor!
Yağmur mu yağmış, kar mı? Ne bok varsa dışarda hiçbirinden haberim yok!

Daha Batı'ya! diye seslenmiştin kendine.
Daha Batı'ya. Unutmuştun dünyanın yuvarlak olduğunu.
Başlangıç noktasına dönmeden hatırlarsın umarım.
Durursun bi yerde umarım.
Ve atarsın bavullarını çöpe.
Kıyafet bırakacak mısın burda diye soruyor sana.
Neden? diyorsun. Bir sonraki sefer daha az taşı diye.

Bırakacaksın evet. Çöpe atacaksın bavulu.
Bel çantasından bozma bi poşete diş fırçanı koyup,
Bayramdan bayrama, o da bu şehre bile değil,
Arada bir geleceksin.

Yay gibi gergindi boynun.
Acıdan, sıvaları dökülmüş tuvaletine gidip şehrin en boktan binasının,
Neredeyse ağlıyordun.
Desem kim inanacak?!
Elinde telefon, aynadan fotoğraf çekip, sevgiline atıyordun.
Ve tadını çıkar acının diyordu sana:

Oradaki hikaye,

Yakında bitecek çünkü.

Aniden kopmuştu kıyameti, yılın son günüydü

2012-01-11T11:55:00.000+02:00

Bazen o kadar iyi hissedersiniz ki; yazacak, düşünecek, ahkam kesecek hiçbir şey olmaz aklınızda. En öğrenci gözlerinizle baksanız bile,tabula rasa'nızda geçmiş yazılara ait tebeşir izi bile bulamazsınız. İşte bu yağmurlu gün ve bu zorlama şiirsellikte, benim de özel olarak yazacak, düşünecek bir şeyim yok.

Yakında, bir Cumartesi gününü Piano Magic konserinde geçireceğim için ve günleri saydığım için ve günleri sayarken utanmasam hayatın ne kadar güzel olduğundan falan dem vurmaya başlayacağım için, üstelik bunun koca bir yalan olduğunu bilirken yapma potansiyeli taşıdığım için, "kendime not" kıvamında bir PM parçası paylaşıp, aranızdan ayrılıcam.

Vaziyetler

2011-12-13T15:17:00.000+02:00

Selam gençler,

Walk away dinliyorum Dokken'dan. Son dinlediğimde sene 2009'du. Unutmuyorum çünkü çok güzel bi gündü. Bi sürü o ana kadar bilmediğim parçaya karşılık olarak ben de bunu ve 1-2 Sisters Of Mercy parçası çalmıştım. Sonra da Gremlinleri izlemiştik, hem de ulusal kanallardan birinde! Şimdi günün bu saatinde aklıma gelince yine dinledim ve koku hafızasından bile beter olan müzik hafızasına bıraktım kendimi. Bi kez daha dinlesem, o gün üstümde ne vardı onu bile hatırlıycam :)

Bunu da şimdi buldum youtube önerilerinden. Fena diilmiş. Yok yok baya iiymiş. "The last time" o'ydu işte. Etrafımdaki çoluk çocuğun, ne istediğini bilmeyen nazlı kuzuların esamesi okunmazdı o sekansta. Konuşulmazdı bile neler olduğu, kimsenin ruhu abazan diildi, her şey o kadar açık, net ve sonuçsuzdu. Zaten olmayanların önemi de yoktu. Bugün durduğum yerden bakınca tek bildiğim, bi yerde kalp ağrısı varsa orda samimi bir şey olduğu. Ve bugün etrafımda gördüğüm katı olan her şeyin buhar olduğu. Ayak uydurmaktansa 2009'da yaşamayı yeğlicem. Illuminati bebek mamalarına ne zamandır kimyasal dayıyo bilemiyorum ama benim neslim de etkilenmiş baya, görüyorum.

Bu arada tabi, geri sayıma devam. Yıllar sonra kendi adıma yaptığım en iyi şey olacak. Bu blogda da sıkıldıkça Londra'ya gitmekten bahsedip, uçak fotoları, efendime söyliim Lloyd's resimleri falan paylaşıodum. Yaptık bi manyaklık, hava alıp gelicem :)

Vodvil

2011-12-10T11:25:00.000+02:00

Bu bir kara delik. İçine ne atarsan at kayboluyor. Ve sen bunu bilerek, her seferinde BRAND NEW'muş gibi her şey, doldurmaya çabalamaya devam ediyorsun. Dolmuyor. Tonlarcasını at içeri, dolmayacak. Bir şekilde çimentolamak lazım üstünü. Yolu bilmiyorsun. Gösterebilecek yetkinlikte kimse yok. Biliyorsun, bilmiyor gibi yapıyorsun ve herkes yalanını yiyor. Sonra aynaya bakıyorsun. "FARKINDA" bir çift göz bakıyor. Sinsice gülüyor, üzülerek bakıyor, çapkın bakıyor, umursamaz bakıyor ama günün sonunda biliyorsun, yalanını yalnızca o iki küçük göz yemiyor. Tutuyorsun, eline yapışıyor, oyun isteyen bir köpeğe top atar gibi neyse tuttuğun savuruyorsun deliğe, delik maddeyi yutuyor. Elinde bir şey kalmıyor, boşluk dolmuyor, zeka özrün mü var da oturup İtalyan ligi izliyorsun? Fikstür ezberlemek isteyen gider Fotomaç alır, oysa sen artık basılı yayınlara para vermiyorsun.

Toplumumuzun en önemli sorunu buydu işte. Senelerce çikita muzu bi bok sanıp anamur muzuna burun kıvırarak büyüyen bir nesil, serbest piyasa ekonomisinin de bokunu çıkaracaktı.

Kaçıncı yol

2011-12-06T01:16:00.000+02:00

Hay allah! 2 yol var. Oysa tek yol, tek bi yoldu sorduğu. Hafiften zeka geriliği besleyen bi yüze gizlenmiş adi bi sinsilikti dün "nasıl yani?" dedirten. Hemen şu an dedirten. Oysa ne gerek vardı. 3 günlük dünyada STRAIGHT olun biraz! Straight sadece cinsel bi tercih değil sevgili salaklar, adam olun.

İçses korosundan cımbızla çekiyor benlik:

Mutlu olmak istiyorsan şu 3 günlük dünyada,

UYU.

Aptal Kutusu

2011-11-28T23:34:00.000+02:00

Aptal kutusu dedikleri şey var ya, eskiden Zafer Kiraz vardı Trt'de haber bültenlerini sunardı falan. Ben de hatırlamıyorum bile 3-4yaşında falandım sanırım, adamı babam zannedip içinden çıksın kutunun diye televizyona vururdum. Dönem dönem de karşısına oturup o küçük kutunun içine nasıl sığdığını düşünürdüm.

Sonra Çokonat reklamları olurdu. Dedem sorardı: ister misin? İstemez miydim! Bak derdi şimdi kapıcam ordan sana çokonatları ve kolunu bi hamleyle ileri uzatıp avcunun içindeki çokonatı önüme bırakırdı. Büyülenirdim! Tabi sonra durdurabilene aşkolsun. Bonibon, jelibon, topitop ve adını hatırlayamadığım tüm diğer dönem aburcuburları bi dönem benim için "televizyondan kapıldı".

Sonra büyüdüm. Eşşek kadar oldum. Tüm bezginliğimle zap yaparken orda bişi gördüm. Kumandayı kenara koydum. Baktım, baktım, baktım. Düşündüm. Buldum.

25

2011-11-28T22:30:00.000+02:00

Geri sayım.
Kişisel tarihinin en kötü dönemi, bi nefeste karışsın havaya.
Mumu yaktıysan, ateşinden kaçmak yok.
Parasını verip aldıysan, patlayacak o silah.
O zaman say geri.
Elinde henüz tanımsız bir şeyin en güzel hali,
Yanlış zamanda patlatırsan kaybedersin.
Dur, tut kendini, say geri.

Gözlerinde tek bi çizgi vardı, kedi gibi.
Işıktandı. Işıktan olmalı.
İç ses bana böyle dedi.

Beynim nereye gitti dedim bugün ama yerini tahmin edemedik.
Aşağılara inmiş olmalı. Pimi de çekilmiş.
Çorba gibi karıştırdım içini ki, en güzel INGREDIENT'ı görünmesin.
Seçebilirse sinirler, ne mutlu.
Seçemezse, bir kez daha, hep bir ağızdan:
~~EN AZINDAN DENEDİK.~~

Türkçe Karakter Eksikliğinin Kaydırdığı Anlam

2011-11-24T14:53:00.002+02:00

Niye ki şimdi?

2011-11-16T17:20:00.000+02:00

Durup dururken bitkisel hayata girdim. Niye böyle oldu anlamadım. Her gün oturduğum bu masada ve şu güzel ortamda bi anda öğlene doğru İstanbul' u basan kara bulutlar gibi karardım. Etraf da sisli. Deliricem!! Ve bu güzel ortamdan 6'dan önce çıkamıyoruz. (:))

Sıra sıra sebebin varken anlarım da, böyle hem durağan hem aksiyonlu heyecan dolu huzurun içinde niye böyle olduğumu bilemedim. Cümle de kuramıyorum zaten. Dişim mi sızlıo nedir? Daha yeni çıktın doktordan bebişim, otur oturduğun yerde kaşınmadan. Salak dişim evet canım sen. Sızlama, delirtme beni.

Sonra bi de sen, hava! Aç bi anda mis gibi ol. Biz de altında çaylarımızı içip geyik yapalım. Dengesizlik yapıp küçük kalplerimizi kırma.

Neyse işte inceden bi sırıtıosam bu aralar, gecenin en güzel resmini gördüğüm içindir. Buna diil de başka bi posta koyarım o resmi. Yazıda da alakasızca yemek tarifi veririm yine, subliminali dayarım alttan. kehkeh.

Kaldır kafanı şehre bak

2011-11-05T21:50:00.000+02:00

Zamanı kaçırmışız bir kere
Öyle bön bön bakıp önce
Boşluğa düşüverdik
Kol kola
Ne uzak duracak kadar düşmanız
Ne hakkını verecek kadar yakın durmanın, aşık
Varoluşu kutsuyoruz engebeli cümlelerimizde
Konuşuyoruz
4 kişilik konuşuyoruz
Cümlelerimiz üstüste binerken
Ve saatler dört nala koşarken
İyi ki..iyi ki varız
Bakınca salonunda oturduğumuz şehre
Öylesine az öylesine yalnızız.

Tavşan etkisi

2011-11-01T22:06:00.000+02:00

Selam,

Yetiştirmem gereken ciddi yazılar var ve yazamıyorum. Başka şeyler yazmak isteyip, onlardan da bahsedemiyorum. Ne hikmetse bi otosansür hali çöktü bu ara. Öylesine klavyede geziyo parmaklar.

Neyse Halloweende maskelerinizi çıkardınız mı bakiim? Neler çıktı altından? Nasıl geçiyo günleriniz?

Farkedebiliyo musunuz zaman nasıl da hızlı akıyo ve bi o kadar da sıkıcı. Dakikalar, saatler gibi gelmeliyken; aylarım saniye gibi geçiyo. Geri dönüp bi bakıyorum: Aaaaaaaa! Yıl olmuş. Oysa yapacak çok şey var, okunacak çok kitap, yazılacak yazılar, şarkılar toparlanamayan, söylenecek bin şey. Kaç kayıp yılınız var? Hangi tavşanı takip etmeli bulabildiniz mi?

Gündelik karmaşada ruhu mute'a almak. Almış bulunmak. Bu tip şeyler işte..Yazıları okuyunca depresyonda sanıyor arkadaşlarım beni..Önce şaşırıyorum, sonra anlıyorum. Ses yok, mimik yok ve artık insanlarla değil de klavye başında başbaşa kalabiliyoruz kendimizle..Yani evet..Sümüklü bi hal alabiliyo bazen yazılar.. Mesela ben de birilerini okuyup, çok yalnızlar sanıyorum. Oysa güldüklerinde 32 dişleri birden gözüküyor. Ve belirtmeliyim..Çok güzel gülüyorlar, gözlerimi alamıyorum. Sonra bi daha okuyorum. Sonra okumuyorum. Okudukça beter oluyo çünkü her şey. Okudukça orda olmak istiyorum.

We shall buy this place and fire them immediately

2011-10-27T19:55:00.001+03:00

Bazen söylemeye utandığım bazı şeyleri başka bir dilde söylemek daha kolay gelir. Başlık ondan böyle gelişti. Buraları satın alıp herkesi kovmalıyız. Evet.
Kim olduğundan emin olunca böyle hissedip bunu demek istedim.

Domatesler

2011-10-26T00:39:00.000+03:00

Yarın benim için çok önemli. Yarın diyorum ama bugün olmuş. Ve uzun zamandır serotonin, adrenalin ve buna benzer başka hormonların uğramadığı kütlem, heyecandan uyuyamıyor. Oysa uykusunu almış, zımba gibi olmalı o kütle yarın. Tek derdimiz iş, yanlış anlaşılmasın serotonin falan deyince.

Sigaraya yapılan fahiş zamlar sonrası averaj türk genci gibi ilk bulduğum kaçak sigara tezgahına dadandım ve bi paket eve aldım. stoklarım tükendiği için şu an onu içiyor ve babannemi hatırlıyorum.

Bundan 5-6 yıl önce, belki de 10; eve içerdi, ben de otlanırdım. Küllüğü dökmeme izin vermezdi sonra; daha sönmemişmiş, mazallah yangın çıkarmış.. Allah da bu tevekkül haline kayıtsız kalmazdı ve yangından yırtardık. Sürekli geçmişi hatırlayan emekli bi memur gibi oldum 2011 senesinde.

Günlük niyetine yazdığım bir başka gün olan bugün, keşke antichrist superstar'ı ilk dinlediğim yıla dönsem diye düşündüm. Bodrum'da bi kasetçiden almış ve koca bir yazı o albümle geçirmiştim. Geçirirken şiir yazmak yerine başka şeylerle uğraşsaymışım başka mı olurmuş her şey acaba?

Bi de her şey olacağına varır var..Atalar işi biliyorlarmış. Her durumu kurtaracak bi motto var. Var da bu durum neye evrilir, nasıl kurtarılır bunu da söyleseler iyi olurmuş.

Neyse ne diyordum..Üzücü zamanlardan geçiyoruz ve hala tv izlemiyorum. Çünkü biliyorsunuz Van depreminden doğal afet olarak bahsediyorlar. Oysa günümüzde depremler de domatesler gibi..Doğal değil.

Projeler tıkır tıkır işliyor. Üstüste yaşanan iki büyük acı ve iki keskin görüşe bölünmüş bir ülke var elimizde. Tarafların ÖZELLİKLE SON 4 YILDIR nasıl da bilendiğini görebilmek için 40 kişilik Facebook listenizin aktivitelerini izlemeniz yeterli olacaktır. Ve inanın, izleyen sadece siz olmayacaksınız.

Uzun lafın kısası, yolu sevgiden geçen okuyucu dostlarım; domatesler..doğal değiller.

Hümanist Linç

2011-10-24T22:56:00.001+03:00

Şehit haberleri ve üstüne gelen deprem vesilesiyle ortalık fena karışmış durumda. Türk milliyetçileri, kürt milliyetçileri, sağcısı, solcusu, lümpeni, enteli, entellektüeli, hipsterı, özal gençleri ve 90+ doğumlular falan filan hepsi birbirine girmiş durumda.

Birbirlerini asıp kesiyolar sosyal medya aracılığıyla. Bir de depremzedelere ettikleri yardımı çığıran garip insanlar var aralarında. Bizim bildiğimiz "iyilik yap, denize at"tı eskiden. Yeni dünyada sadece gittiğiniz barları, şehirleri, tatilleri değil; yardım niyetine ödediğiniz paraları da paylaşıyorsunuz anlaşılan.

Herkeste bir demokrasi söylemidir gidiyodu özellikle son 3-4 yıldır. Bu mu demokrasiden anladığınız diye soruyorum size ey klavye linççileri.. Herkes aynı renk giymek zorunda değil, bunu ne zaman anlıcaz merak ediyorum. Irkçısı da olacak, milliyetçisi de; hümanisti de, afetzedeler için kılını kıpırdatmayanlar da. Bakıyorum bi yandan karşıt görüşlüler Facebook yorumları altında sidik yarıştırıyolar, bi yandan da kendileri gibi düşünmeyenleri linç ediyolar. Üstelik bu linç girişimleri de günümüz devrimleri gibi: sanal ve kansız.

Ve bunca kişisel tatmin çabasına rağmen, oh çekenine denk gelmedim. Ya evinizde yapın bu işi ya da hakkıyla yapın ki gördüğümüze değsin. Ya da önce demokrasi neymiş bi öğrenin, ondan sonra demokrasi isteyin.

Bi 10 gün daha hümanizmden ölürsünüz, tekrar dirildiğinizde birbirinizi deşmenin sinsi yollarını ararsınız. İçinizi açsak hepinizin bi yerinden küçük bi Hitler çıkar. Ama bu hiç cool diil di mi? Sizi gidi yeni milenyumun çiçek çocukları sizi.

Hey ben! Naaptığımı sanıyorum?

2011-10-23T17:18:00.000+03:00

Ayran stoğum tükenmiş. Buzdolabını açtığımda gördüğüm bu. Herhangi bir süt ürünü de bulunmuyor dolapta. Biraz zeytin var ama ekmek yemiyorum. Yine de kapının önündeki tahtaravalliye binmekte beis görmiiciim.

Neden?

Çünkü çok sıkıldım. Burdan, ülkeden, televizyonda izlediğimiz her şeyin yalan olduğu gerçeğinden, gıygıy da gıygıy 10 dakikada bi "merhaba" denen dizilerden, dizilerde kullanılan imgelerden, cinsel şiddetten ve bunun abazan toplumumuza ilaç gibi gelişinden, 10. sınıf osmanlı dizilerinden ve osmanlının hayaletinden kurtulamayışımızdan, kendi müziğimi başka ellere emanet etmiş olmamdan ve ortaya çıkan ucubeden, haftasonu yalnızlığından, haftaiçi kalabalığını sevmeyişimden, mesaiden, mesai sonrasından, tavana bakıp durmaktan, çok bilmekten, kitap okumaya üşenmekten, eski sevgilinle niye görüşüyosun diye soran zeka özürlülerden - çünkü yorgan gidince kavga biter, di mi?- , hürriyetteki okuyucu yorumlarından, beyaz türklerden, bembeyaz türklerden, her sıkıştığında karşısındakine "faşist" diyen denyolardan - çünkü asla anlamıcaklar, hepimiz faşistiz zaten, şimdi bi yumruk çaksam sağ yanağına solunu mu döneceksin bana??- mansurdan, sürekli cevap bekleyen saçma sorulardan, iş aramaktan ve hiçbirinin ne maddi ne manevi tatmin vermemesinden, facebookta herkesin avrupada olup kimsenin harran ovasındayım hocam diyememesinden, elektronik sevgi gösterilerinden, telefon rehberine bakıp arayacak kimseyi bulamamaktan - allright bebek bu ağır oldu, ama çok yalnız hissediyorum atam anlıyor musun- evlendiğinden beri kankamla görüşememekten ve aslında kankalık müessesesinin gelin hanım aile cüzdanını sallayana kadar olduğunu farketmekten, ne zaman evleneceksin diyen hıyarlardan - çünkü asıl sorun takacak yüzük bulamamaktı(!) - tanımadığım kadınların bloglarını okuyup yaşlı kurdun yediği ve anlatmadığı naneleri okumaktan ve yazmaya üşendiğim başka milyon tane şeyden sıkıldım.

Vizemi aldım, gidiyorum. Aralık sonuna kadar buralardayım ama. Bi derdiniz olursa, mektuplarınızı beklerim. hehe.

Pasta isteyen?

2011-10-12T17:17:00.000+03:00

Duble paçamdaki kırıntıları dağıtsam değil Afrika, Güney Amerika ve Orta Doğu doyar. Hatta doymak ne kelime, kusarar efenim kusarlar. Ama ben DUBLE paçamdaki kırıntıları paylaşıp paylaşmayacağıma karar verene kadar bilim mide çeperini maksimum seviyede sündürmenin bi yolunu bulabilirse, kusmayadabilir bu insanlar.

Şimdilik yatırımlarımı gemicik, elmas, kömür, petrol ve din kitabı stoğu yaparak değerlendiriyorum. Ne zaman sıkılırım belli olmadığından karnı aç kardeşlerime sebat etmelerini salık vereceğim. Sebat ve şükür. Çünkü biliyorsunuz, beterin beteri vardır. En azından nefes almanıza olanak verecek kadar enerjiniz hala var. Oturun kalkın şükredin. İŞİNİZ NE?!

OOOOOOOOOOOF. Bu saçmalıklardan kurtulmuş olmanın huzuruyla yaşıyordum bir süredir. Ne gazete okuyordum ne dergi, ne televizyon, ne radyo. 3 maymundum mis gibi. Tek derdim Coolest'ımla gerçekleştirdiğimiz reunion buluşmasıydı. Yanlışlıkla mouse'a çarpan dirseğim bi internet gazetesini açınca, olanlar oldu işte.

Yoruma da takatim yok. Neil Young dinlicem. Siz de dinlemek istersiniz belki. İstemezseniz de i don't care. Bu aralar favori şarkım sign of love çünkü ben hala Mathilda'yım, o hala Leon ve hala ekmeğimiz olmadığından pasta yiyoruz. Paçalarımdan krema akıyor ayıptır söylemesi.

Romantizma

2011-10-11T21:32:00.000+03:00

Yağmur beni parka götürdü ani ve son dakika golü gibi oldu. Parkta değişen bişi yoktu. Yine çocuktu başrol oyuncusu. Bu kez biraz heyecansız, daha az merak dolu ama mutlu.

Dizlere inen iltihaplı kara sular, yokuş aşağı inerken yavaş yavaş yokoldu.

Yağmur yağıyor kaç kaç kaç

2011-10-10T20:01:00.001+03:00

Ne illet bişi şu yağmur. Çamur. Trafik. Pencereden içeri dolan su. Balkonda suçüstü yakalanan çamaşırlar. Botlarının ağırlığı. Falan da filan. Yağmurlu günlerde parka gitmeyi beklediğimiz günlerin sonuna geleli 2 yıl oldu sayın seyirciler. Artık "bitse de evimize gitsek" demindeyiz ömrün.

Önümde açılan maillerde gördüğüm aşk mektuplarına bakıyorum. Devrik cümlelere, bitişik yazılmış soru eklerine, heyecandan yanlış yazılmış kelimelere. Bir dilbilimci edasıyla inceliyorum cümleleri çünkü "en derin sevgilerin" sunulduğu imza kısmına değin yazılan hiçbişi, hiçbişi ifade etmiyo şahsıma. Ayşe Ali'ye, Osman Nilgün'e, Canıtın Aysu'ya, Aysu Ahmet'e. Zincirleme bi kaza gibi uzanıyo önümde bu ELEKTRONİK MEKTUPLAR. Karşılıksız, karşılıklı, "aman ürkütmeyeyim koyunları" tandanslısı, platoniği, acılısı, şiddetlisi hepsini gördüm, hepsini okudum. Bir de kendiminkini gördüm. "Okunmadı olarak işaretle"ye basılmıştı muhtemelen, yoksa gördüklerimin başka bi açıklaması olamazdı heheheh.

Ah neyse, bi robotun iç organlarına binmiş gidiyoruz. Uzay mekiğinden hallice sosyal ortamımız. Ve bunca saçmalığın ortasında, bilimum aşk mektupları bana kirden kararmış kağıt peçeteler gibi geliyo. Bugün kime yazdığımızı biliyoruz da; dün aynı lafları kime ediyorduk, orası hepimiz için muamma.

Mutsuzluk yok, parmakla işaret yok bu yazdıklarımda. Yağmurun işi işte. Yıllar önce bi şiir yazıp, elimde şemsiyem parka gittiğim bi günü hatırladım sadece.

Galata'da bir gün. Başka bir gün.

2011-10-10T00:03:00.000+03:00

2 hafta arayla Galata'da 2 şahane gün. Biri güneşliydi, diğeri yağmurlu. Güneşli olan gün, açlıktan ölüyordum. Yemek yedikten sonra masada uyuyakaldım. Mutlu olmak üzereydim ama bir şeyler tersti. Masadan kaldıramadığım kafa farkettirdi bunu bana. Bir şey fazlasıyla tersti. Diğer işler yolunda gitti.
Yağmurlu gün, berbat başladı. Ölesiye iştahsızım. Bazen anlam veremediğiniz ama kanıtsız da olsa inandığınız şeyler olur. Herkes abarttığınızı ya da delirdiğinizi düşünürken bi işaret istersiniz doğaüstü güçlerden. Ya da sizi bilmem, ben isterim ve pat diye düşer önüme. Paaaaaaaaaaatttttttttttttttttt! diye. Düştü. Şakaklarıma saplandı. Ordan kaşlarıma, başıma ve boynuma. Sonra geçti.
Galata bana sadece coolest living companion'ımı hatırlatmalıydı ama öyle olmadı. Çatlayan başımla beraber ters olan her şey yerli yerine oturdu. Diğer işlerse fazlasıyla yolunda gitti.

Sesini duymalıyım dedim kendi kendime ama vazgeçtim. Down tempo türkçe sözlü hafif müziğimin bunalımına ancak öyle girebilirdim ama artık beni üzmekten çok uzaksın ve bu iyi mi, kötü mü bilmiyorum. Sen kimsin artık onu bile bilmiyorum. Ayrı galaksilerde deviniyoruz işte. Senin gezegenlerinin arasında hilaller dans ediyo; benimkinde sen, evinin önündeki anıt kadar taşsın. Orda, burda, şurda duruyoruz ve hepsi bu.

Once

2011-10-04T22:44:00.000+03:00

Gülsek mi?

2011-10-04T20:07:00.000+03:00

Hadi bi tan'daha:

Sonra bi tan'daha:

1,5 daha:

Kuiksend cizıs sen bana neler ettin

2011-10-04T17:41:00.000+03:00

İşte günün bu saatinde delirdim!!!! Adsız bi heyecan. Böyle parçalara ara verdiğinizde bilinçsizce, geri dönüşler 10 kaplan gücünde oluyor bu kesin!

Devran dönmüş

2011-10-04T00:27:00.000+03:00

Pete Burns kadın olmuş derken, bakın neye rastladım:

Hadi bu da komedi dans üçlüsü niyetine:

So bad It's good

2011-10-04T00:08:00.000+03:00

Mutluluktan ölürken, koridoru aştım
Mailbox'ını açtım
Seni kurtardım
Ne zaman farkına vardın emin değilim
Ama biliyorum çok sürmüş olamaz
Günde 5 vakit hatmederdin
İbadetinin karşılığı bile yok üstelik
Yalnızlık yalanına derinden inanan bi inek gibi
Dururdun önümde ve sorardın: "başka?"
Başka'sı bu işin iyilik,sağlık,yabancılaşma.

Ara sıra ara yar

2011-10-01T23:27:00.000+03:00

Bi de aramazsan arama yar aramazsan arama var ama konumuz bu diil.