tag:blogger.com,1999:blog-60691286292901801812024-09-15T15:17:57.763-07:00Thai CookerKENhttp://www.blogger.com/profile/11405507152152343805noreply@blogger.comBlogger20125tag:blogger.com,1999:blog-6069128629290180181.post-82239443960040338682011-11-02T18:40:00.000-07:002011-11-02T22:11:33.338-07:00<span style="font-family:times new roman;font-size:180%;color:#009900;"><strong>ลาบสูตรเด็ด...ที่อำเภอลี้</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong>เมื่อปีก่อน ไอ้เพื่อนซี้ของผม มันได้รับงานทำบ้านดินมา ซึ่งหน้างานอยู่ที่เขตอำเภอลี้ จังหวัดลำพูนครับ และใครล่ะจะต้องช่วยมันทำ ก็ผมนี่แหละ นับจากการขุดดิน ย่ำดินผสมแกลบ อัดบล็อก ตากดิน ยกก้อนดินมาก่อ ทำหลังคา งานไม้ งานปูน สารพัดสารพัน ทำกันเองสองคน เหนื่อยคร่อดๆ...ตากแดดกันซะจนตัวดำกว่าเหนี่ยงไปเลย</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh3vI0AuxAa9MtuYlYSN_TNsiV71pAPPWKxw6vFyICd7vAPlbiYfzsGHwtJYZiisx90h44vNYOrfo6Kx6HkwDDZWBm8qS_jvr8mDY_h9SvV_3cTtEQYR1Vdf2_9_DbKHOOVhS3cK7i-UB0/s1600/IMG0226A.jpg"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 150px; FLOAT: left; HEIGHT: 200px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5670632080216012562" border="0" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh3vI0AuxAa9MtuYlYSN_TNsiV71pAPPWKxw6vFyICd7vAPlbiYfzsGHwtJYZiisx90h44vNYOrfo6Kx6HkwDDZWBm8qS_jvr8mDY_h9SvV_3cTtEQYR1Vdf2_9_DbKHOOVhS3cK7i-UB0/s200/IMG0226A.jpg" /></a></span></strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;"></span></strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">ชักไม่ไหว</span> อายุอานามก็เลยเลขสามกันมาค่อนครึ่งและ...เรี่ยวแรงชักจะไม่ค่อยจะเสถียรเหมือนสมัยเป๋นบ่าวเสียแล้ว (เพิ่งจะมาสำนึกเรอะ...) ฝ่ายไอ้เพื่อนซี้ก็หัวเข่ามีปัญหา ยกของหนักทีไร เดี้ยงทุกที ทั้งปีทั้งชาติ ก็เลยจำเป็นต้องหาคนมาช่วยงานแล้วล่ะ...แล้วเราก็ได้คนช่วยงานมาสามคน ด้วยการจ่ายค่าแรง 250 บาทต่อวัน ก็เบาแรงลงไปได้โข...แต่ชักหนักใจเรื่องแรงงานที่ เดี๋ยวลูกป่วย เดี๋ยวเมียใช้ไปส่งในเมืองอยู่นั่น แรงงานขาดอยู่บ่อยครั้ง ทำให้งานเดินหน้าได้ไม่ราบรื่นนัก เพราะวางแผนแบ่งงานไม่ได้...เหนื่อยใจครับ ก็ผมนี่แหละที่จะเป็นคนออกแผนให้ไอ้แม็ก และส่วนใหญ่มันก็จะพยักหน้าหงึกๆหงักๆ และพูดเป็นอยู่ประโยคเดียวว่า "อือ...โอเค...เอางั้นก็ได้..." แล้วมันก็จะเป็นคนไปสั่งงานอีกที ทั้งๆที่ผมเป็นลูกจ้างมันนะเนี่ยะ...</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;"></span></strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">แต่มีแรงงานอยู่คนหนึ่ง</span> ที่ไม่เคยมีปัญหาเรื่องการหยุดงาน ขาดงาน เบี้ยวงานเลยแม้แต่จะสักครึ่งวัน พอได้เวลาแปดโมงเช้าตรงแผง ผมยังเมาขี้หูขี้ตาอยู่เลยครับ ลุงสายแกก็สะพายย่าม ผ้าขาวม้าคาดพุง มานั่งรอทำงานแล้ว แกเป็นคนในพื้นที่นั่นแหละ มีชื่อเสียงมาก ในเรื่องของความอดทน ขยัน และรับผิดชอบในการทำงาน ซึ่งผมกันไอ้แม็กเพื่อนซี้ก็แฮปปี้มากๆ เพราะลุงสายแกขยันทำงานจริงๆ วันไหนที่ผมสองคนขี้เกียจจะทำงาน จะด้วยเมาค้างท่าทางจะงึกๆงักๆ หรือร่างกายอ่อนเปลี้ย อยากพักผ่อนก็เถอะ ก็ได้ลุงสายนี่แหละครับ ที่เป็นคนคอยกระตุ้นให้พวกเรา ละอายแก่ใจ...โทษฐานขี้เกียจสันหลังยาว ด้วยการหยิบนู่น จับนี่ ยกนั่น ที่เป็นประโยชน์กับงานของเราแบบว่า ไม่ปล่อยเวลาของเราให้เสียไปเปล่าๆปลี้ๆน่ะครับ ดังนั้น ผมกับไอ้แม็กจึงรู้สึกว่า มันคุ้มค่ามากที่ได้มีโอกาศรู้จัก และสร้างสายสัมพันธ์อันดีกับลุงสายคนนี้...ไม่ใช่ในฐานะนายจ้างกับลูกจ้าง แต่เป็นในฐานะ "หนึ่งในผู้ร่วมงาน" และในฐานะ "ผู้ใหญ่ที่น่าเคารพนับถือ" เลยทีเดียว...</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgD8MFKTr5VbeTHWoYZFFN7OascDT1Wk_AWWsnZkten2FWM5W4fH0T3XrAramiGNIDfzgY48zsAygqQ8WmqUwpC4TYoo8RBev_BbaQxurqDaOzM1Hz-fYHyexq2Pv7ST2s25idlYky59cE/s1600/IMG0224A.jpg"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 150px; FLOAT: right; HEIGHT: 200px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5670632201565888098" border="0" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgD8MFKTr5VbeTHWoYZFFN7OascDT1Wk_AWWsnZkten2FWM5W4fH0T3XrAramiGNIDfzgY48zsAygqQ8WmqUwpC4TYoo8RBev_BbaQxurqDaOzM1Hz-fYHyexq2Pv7ST2s25idlYky59cE/s200/IMG0224A.jpg" /></a>ด้วยฝีมือแสนจะอันล้ำเลิศของสองเพื่อนซี้ </span><span style="font-size:100%;">(คิดเข้าข้างตัวเอง...หรือเปล่าหว่า...ว่างั้น) จากบ้านดินหลังแรก ก็มีหลังที่สองตามมา ซึ่งก็ปลูกอยู่ในที่ติดๆกับหลังแรกนั่นแหละครับ เพราะเจ้าของคนเดียวกัน ด้วยความผูกพันธ์ ผมกับไอ้แม็กจึงเจาะจง จองตัวลุงสายเพียงคนเดียวเท่านั้น ที่จะมาช่วยงานเรา และยังมีมติเห็นชอบ จากคณะกรรมการคัดกรองแรงงาน (ก็มีอยู่สองหัวโด่เด่อยู่เนี่ยะ...) เพิ่มค่าจ้างให้เป็น 350 บาทต่อวันอีกด้วย และลุงสายก็ตอบรับทันทีครับ ไม่ใช่เพราะว่าด้วยค่าแรงที่เราจ้างแพงกว่าชาวบ้านชาวช่องเขาหรอกนะ แต่เป็นด้วยที่แกถูกอัธยาศัยกับเราสองคนต่างหาก แกว่า ทำงานกับเราแล้วไม่เครียด เพราะเราไม่เคยจู้จี้จุกจิก หรือเร่งงานให้ต้องเหนื่อยกันจนเกินกำลังเหมือนนายจ้างรายอื่นๆ...แกว่างั้น</span></strong></span><br /><br /><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;">มาคราวนี้ หลังจากเลิกงานตอนห้าโมงเย็น ลุงสายมักจะชวนพวกเราไปกินข้าวที่บ้านแกแทบทุกวัน แรกๆก็เกรงใจแกครับ แต่ไปๆมาๆ ด้วยความที่ติดใจเสน่ห์ปลายจวักของ "แม่หลี" หวานใจของลุงสาย ช่วงหลังๆ เราถึงกับซื้อของสดไปใส่ตู้เย็นบ้านแกไว้เลยทีเดียว กลายเป็นว่า ไปกินไปอยู่ที่บ้านลุงสายซะงั้น จากที่ต้องกางเต้นท์นอนหน้างาน ก็ย้ายไปนอนบนที่นอนนุ่มๆ ห่มผ้าอุ่นๆที่บ้านลุงสายบ่อยขึ้น สองตายายมีน้ำใจกับเรามากมาย จนน่าประทับใจครับ</span></strong><br /><br /><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;"><span style="font-size:180%;">อาหารฝีมือแม่หลี</span> จัดได้ว่าเลิศล้ำหนึ่งในตองอูเลยล่ะครับ ลุงสายแอบกระซิบให้ฟังว่า (ตอนที่แกเริ่มเมาเหล้า 35 ดีกรี...คนบ้านนอกเขากินกันแทบทุกวันครับ รวมถึงผมด้วแหละ...) ที่แกได้มาอยู่ร่วมชีวิตกับแม่หลีเนี่ยะ ก็เพราะติดเสน่ห์ปลายจวักของแม่หลีนั่นเอง...ซึ่งก็จริงอย่างลุงแกว่านะครับ ขนาดน้ำพริกง่ายๆ ที่มีเครื่องปรุงแค่พริกแห้งปิ้ง เกลือป่น และใบมะกรูด ยังอร่อยจนผมติดอกติดใจ จนต้องขอดูวิธีการปรุงของแก มาทำกินเองที่บ้านอยู่ทุกวันนี้เลยครับ...ยิ่งช่วงนั้น เป็นฤดูเห็ดถอบด้วย (เห็ดเผาะ) ตอนเช้าๆ แม่หลีจะเข้าไปในป่า เพื่อหาเก็บเห็ดถอบ พอตกเย็น พวกเราก็จะได้กินต้มเห็ดถอบที่แสนอร่อย จิ้มกับพริกดำใบมะกรูด สูตรแม่หลีกันจนแปร้ พุงปลิ้นกันไปเรยยยย...ถ้าเป็นในเมือง เห็ดถอบจะแพงมากจนกินไม่ลงครับ ช่วงต้นฤดู กับท้ายฤดูเนี่ยะ ราคาจะพุ่งสูงขึ้นแตะ 300 บาทต่อลิตรเลยทีเดียว ใครจะไปซื้อกินได้ลงคอนิ...แต่มาอยู่ที่ลี้เนี่ย แหล่งมันเลยครับ ได้กินแทบทุกวัน จนจะบีบสิวออกมาเป็นเห็ดถอบอยู่แล้ว...โดยที่ไม่ต้องไปจ่ายเงินซื้อสักบาทเลยครับ</span></strong><br /><br /><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;"><span style="font-size:180%;">มีเมนูหนึ่งที่ผมติดอกติดใจมากมาย</span> และรีเควสเอากับแม่หลีบ่อยๆ นั่นคือเมนู "ตำกบ" ครับ ตำกบของแม่หลี ไม่ใช่น้ำพริกกบ ที่ปรุงด้วยพริกชี้ฟ้าสดปิ้งนะครับ แต่ปรุงด้วยพริกขี้หนูแห้งปิ้งไฟ มะแขว่นคั่ว และเครื่องเทศต่างๆ อย่างเดียวกับที่ใส่กันในลาบวัว ลาบหมูนั่นแหละครับ แม่หลีแกเรียกว่าตำกบ เพราะว่ากบที่แกเอามาทำนั้น ต้องเอามาสับทั้งกระดูก แล้วเอามาตำอีกครั้งให้กระดูกกบละเอียดจริงๆ จึงจะนำมาเข้าเครื่องต่อไป ดังนั้น ผมจึงจัดให้เป็นอาหารประเภทลาบ และตั้งชื่อใหม่ว่า "ลาบกบ" อันเป็นอาหารสุดโปรด ไว้ในหัวใจดวงน้อยๆนี้เสียเลย...</span></strong><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;">เรามาดูกันครับว่า ลาบกบเนี่ยะ จะลำคักขนาดไหน...</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:180%;color:#009900;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiHjTbwzO-QIaln7OC2jgG56-YnFEmwRqCfUbjJ-yMfo9U-s64OnUgi-n1Le0g1sJWv_0FMBz3yS-MDGqZQtv6MogaPFkFXEz5GG-Nj5WjYVSYTnJ1m8kR4FdaMBVBMnLEditM7H3auBPw/s1600/%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%259A.gif"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 231px; FLOAT: left; HEIGHT: 191px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5670601077948435010" border="0" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiHjTbwzO-QIaln7OC2jgG56-YnFEmwRqCfUbjJ-yMfo9U-s64OnUgi-n1Le0g1sJWv_0FMBz3yS-MDGqZQtv6MogaPFkFXEz5GG-Nj5WjYVSYTnJ1m8kR4FdaMBVBMnLEditM7H3auBPw/s320/%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%259A.gif" /></a>ลาบกบ</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;">เครื่องปรุง</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;"><span style="font-size:180%;">กบ</span>อ๊บๆ สัก 5 ตัว ในตลาดสดจะมีกบที่เขาทำไว้เรียบร้อยวางขายให้เลือกซื้อ แต่แม่หลีบอกว่า ต้องใช้กบเป็นๆ มาทำเอง ถึงจะได้รสชาดที่หวานเนื้อ อร่อยเหาะ แต่แหม...ผมฆ่ากบไม่เป็นนี่ครับ...ซื้อเอานี่แหละ สะดวกดี ได้มาแล้วก็ลอกหนังออกไว้ที่หนึ่งก่อน แล้วเอาตัวขาวๆของน้องกบไปปิ้งไฟให้สุกทั้งตัว ทั้งนอก ทั้งใน เหลืองอ่อนเลยทีเดียว...จากนั้น เลาะเอากระดูกขาหลังออกทิ้งครับ เพราะกระดูกส่วนนี้แข็งมากเกินไป ตำกันไม่หวาดไม่ไหวหรอกปี้หนาน...จากนั้นก็เอาตัวมาสับๆๆๆๆๆๆ รวมกับ...</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;"><span style="font-size:180%;">ตะไคร้</span> 1 ต้น ให้เนียนเลยครับ เนียนไม่หนำใจ เอาใส่ครกอีกที โขลกให้กระดูกแหลกเป็นผุยผงไปเลย ถึงจะใช้ได้ครับ </span></strong><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;">ส่วนหนังกบนั้น เราเอามาหั่นเป็นชิ้นเล็กๆ คลุกเกลือป่นเล็กน้อย หมักไว้สัก 15 นาที แล้วเอามาทอดในน้ำมันให้กรอบ เอาไว้โรยหน้า แหม...ช่างโอชารสเสียนี่กระไร...แต่เผลอทีไร หยิบเข้าปากก่อนซะทู๊กกกกกกที ก็มันอดใจไม่ไหวนี่ครับ...กินแกล้ม 35 ดีกรีแล้วด้วย ลำม่วนลำงันน้อยซะที่ไหน...</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;"><span style="font-size:180%;">พริกดำ</span> 2 ช้อนโต๊ะ จำได้ไหม ที่เราปรุงไว้ในภาคแรกไงครับ</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;"><span style="font-size:180%;">พริกขี้หนูแห้ง</span> สัก 10 เม็ด ปิ้งไฟใส่เพิ่ม หากพริกดำของเรายังไม่เผ็ดได้สาแก่ใจครับ</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;"><span style="font-size:180%;">มะแขว่น</span> 1 ช้อนโต๊ะ คั่วไฟก่อนให้หอมฉุน แล้วค่อยโขลกให้แหลก</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;"><span style="font-size:180%;">ผักไผ่ </span>4-5 ต้น </span></strong><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;"><span style="font-size:180%;">ต้นหอม</span> 2 ต้น </span></strong><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;"><span style="font-size:180%;">ผักชี</span> 1 ต้น ซอยอย่างละเอียดเลยครับทั่น...</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;"><span style="font-size:180%;">กระเทียมไทย</span> 5 หัว แกะกลีบ แล้วโขลกให้แหลกทั้งเปลือกเลยครับ เจียวให้เหลืองและหอม เตรียมท่าไว้...</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;"><span style="font-size:180%;">หอมแดง</span> 5 หัว ใช้หอมแดงเล็กครับ ฉุนน้อย หวานมาก แกะเปลือกแล้วซอยบางๆไว้เลยเชียว</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;"><span style="font-size:180%;">เกลือป่น</span> ปริมาณต้องค่อยใส่ไปชิมไปจนได้ที่พอดีกินครับ</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;"><span style="font-size:180%;">ชูรส</span> เล็กน้อยแต่พองาม</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;"></span></strong><br /><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:180%;color:#009900;">วิธีทำ</span></strong><br /><br /><div><br /><ul><br /><li><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;">เมื่อเราทั้งสับทั้งตำจนกระดูกกบเป็นผงไปแล้ว เราจะตักออกใส่ชามไว้ก่อน หันมาที่เครื่องพริกครับ โขลกพริกแห้งปิ้งให้ละเอียดก่อน แล้วใส่มะแข่วน เกลือป่น ชูรส และพริกดำลงไปโขลกรวมกัน ให้สมัครสมานฉันท์ เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันดี...</span></strong></li><br /><li><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;">จากนั้น เอาเนื้อกบใส่ลงไป โขลกรวมกับเครื่องพริก (เพราะอย่างนี้ไง แม่หลีถึงเรียกชื่อมันว่า "ตำกบ" ) นวดให้เข้าพริกเข้าเกลือเลยครับ ชิมดู รสชาดจะออก เค็มเผ็ด ตามสไตล์ลาบเหนือครับ...</span></strong></li><br /><li><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;">ตักออกมาใส่ชาม ใส่หอมแดงซอย ผักไผ่ ต้นหอม และผักชี ใช้ทัพพีคลุกให้เนียนครับ</span></strong></li><br /><li><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;">แล้วก็จัดใส่จานให้สวยงาม เป็นศรีสง่า...โรยหนังกบทอดกรอบๆ และกระเทียมเจียวให้ทั่วเลยเน้อปี้อ้าย...</span></strong></li><br /><li><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;">เสริฟมาพร้อมผักกับลาบ ตามสูตรครับ ตามด้วย 35 ดีกรีสักขวด โอ้...สวรรค์รำไร</span></strong></li></ul><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;"><span style="font-size:180%;">เป็นไงครับ</span> ลาบกบ สูตรนี้ ได้ทั้งโปรตีนจากเนื้อ และแคลเซียมจากกระดูกกบกันไปทั่วหน้าทั่วตากันเลยทีเดียว ต้องยกความดีความชอบให้เจ้าตำรับเขาล่ะครับ ส่วนตัวกระผม กินลาบกบทีไร เมาปลิ้นทุกทีเลย (ก็ทั่นล่อ 35 ดีกรีเข้าไปซะสองขวด ไม่เมาแกก็ไม่ใช่คนแล้ว...)</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;"></span></strong><br /><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;">คุยกันเรื่องลาบของเมืองเหนือมาตั้ง 5 ภาคแล้ว เป็นอย่างไรกันบ้างครับ ได้ลองทำกินกันบ้างหรือยังเอ่ย...ในภาคต่อไป (หา...ยังจะมีภาคต่ออีกเรอะ!) ผมจะพาไปพบกับศาสตร์แห่งลาบ ในอีกดินแดนหนึ่งที่ต่างรูปแบบออกไป นั่นก็คือ ลาบศาสตร์แห่งแดนอิสานบ้านเฮาครับ ทางนั้น เขาก็มีศาสตร์เรื่องลาบที่มีคุณค่าต่อการเรียนรู้ ไม่ได้ยิ่งหย่อนไปกว่า แดนล้านนาไทยเลยครับ...พบกันใหม่ในภาคต่อไปครับ</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;"></span></strong><br /><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;">มีความสุขกันเยอะๆนะครับ</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;">Mr.Ken</span></strong></div>KENhttp://www.blogger.com/profile/11405507152152343805noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6069128629290180181.post-15762195732855192342011-11-01T07:07:00.000-07:002011-11-03T05:25:06.627-07:00<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjfi5Ml5QCY7u5snqqhxzuRZiAPY1TsX77lpwc8z6u3ZkB3SWT5QO8cpfw9v0eOnmmMQSheBF2wvy2n1hZnfSsbQUgEHnxWiujds1nSN7BcBRAaQv3Qm2m6LC-RpxLH_R7Vm8Tgc9Cc-u0/s1600/%25E0%25B8%25A1%25E0%25B8%25B4%25E0%25B8%25AA%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2595%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25A3%25E0%25B9%258C%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B4%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%258A%25E0%25B8%25B8%25E0%25B8%2594%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25B2.jpg"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 240px; FLOAT: left; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5670743468297089730" border="0" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjfi5Ml5QCY7u5snqqhxzuRZiAPY1TsX77lpwc8z6u3ZkB3SWT5QO8cpfw9v0eOnmmMQSheBF2wvy2n1hZnfSsbQUgEHnxWiujds1nSN7BcBRAaQv3Qm2m6LC-RpxLH_R7Vm8Tgc9Cc-u0/s320/%25E0%25B8%25A1%25E0%25B8%25B4%25E0%25B8%25AA%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2595%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25A3%25E0%25B9%258C%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B4%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%258A%25E0%25B8%25B8%25E0%25B8%2594%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25B2.jpg" /></a><span style="font-family:times new roman;font-size:180%;color:#009900;"><strong>กิจกรรมของบ่าวแผ่ว...</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong>เอาล่ะครับ กินลาบกันหนำใจหรือยัง ถ้ายัง...ผมจะพาลงน้ำล่ะนะ...ไปจับปลามาลาบกันเถอะครับ วิ๊ววววว...(วิ่งไปใส่กุงเกงว่ายน้ำ ตีนมนุษย์กบ ใส่แว่นตาว่ายน้ำและสน็อกเกอร์ คว้าผ้าขาวม้าผืนโปรดมาคาดเอว สะพายตะข้อง และแบกแหหลังเบ้อเร่อ...เดินดุ่ยๆไปที่ริมแม่น้ำปิง...นึกภาพดูแล้ว มันเข้ากันได้ด้วยดียังไงก็ไม่รู้เนอะ...)<br /><span style="font-size:180%;"></span></strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">สมัยที่ผมเป็นบ่าวแผ่ว</span> (บ่าวแผ่ว แปลว่า หนุ่มน้อย) กิจกรรมอย่างหนึ่ง ที่ดูเหมือนจะขาดไม่ได้ ไม่ว่าจะกับบ่าวแผ่วคนไหน คือการติดสอยห้อยตามพวกหนุ่มๆรุ่นพี่ ไปยิงนกตกปลาครับ และกิจกรรมดังกล่าว ส่วนใหญ่จะไปทางน้ำมากกว่า นอกจากการจับปลาแบบปกติที่คนทั่วๆไป รู้จักกันอย่าง ตกเบ็ด หอดแห ดักไซแล้ว ก็มีวิธีการที่ท้าทายความสามัคคีของกลุ่ม อย่างเช่น<br /><span style="font-size:180%;">ล้อมโข่</span></strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong>"โข่" หมายถึง ที่รก เช่น "ป่าโข่" หมายถึง "ป่ารกที่มีวัชพืชและเศษตอไม้ต้นไม้สุมกันอยูเยอะๆ" ในที่นี้ "โข่" ก็หมายถึงกองเศษไม้ที่ลอยมาตามน้ำ แล้วติดอยู่กับหินหรือไม้ใต้น้ำ ทำให้กิ่งไม้ เศษสวะที่ลอยมาสมทบ ติดแหงกอยู่ สะสมจนเป็นกองขนาดใหญ่ และพวกปลาต่างๆ จะมาอาศัยหลบภัยครับ พวกหนุ่มรุ่นพี่ก็จะออกสำรวจกันก่อน ว่าจุดไหนที่มี "โข่" และน้ำไม่ลึกเกินไป ส่วนมากจะเลือกเอากองโข่ที่อยู่ในน้ำลึกไม่เกินลิ้นปี่ครับ โธ่...ลึกกว่านี้คงทำอะไรไม่ได้ นอกจากลอยคอไปมาล่ะสิ...เมื่อกำหนดที่หมายได้แล้ว ก็จะนัดรวมกลุ่มกัน 5-7 คน อาจมีพวกผู้ใหญ่ไปด้วย โดยใช้อุปกรณ์ที่ทำจากไม้ไผ่ ตัดยาวประมาณ150-200 เซนติเมตร เหลาแบนๆ หรือกลมๆเพื่อลบเสี้ยน นำมาสานกันเป็นแผงยาวประมาณ 3-4 เมตร "โข่" หนึ่ง อาจใช้ถึง 5-7 แผง (ตามจำนวนคนพอดีเลย...แบกคนละแผง...)ก่อนจะล้อม ต้องหาไม้อันยาวๆหน่อย ไล่ตีน้ำรอบๆโข่ เพื่อให้พวกปลาตกใจ มุดเข้าไปอยู่ในโข่กัน...จากนั้นก็ลงมือล้อมครับ เมื่อล้อมเสร็จ ก็จะช่วยกันรื้อโข่ออกทิ้งไปด้านนอกล้อมจนหมด ทีนีก็ถึงเวลาจับปลาล่ะครับ จะใช้แห ใช้สุ่ม หรือสวิง ตาข่าย ก็ตามแต่จะเตรียมกันมา...<br /><span style="font-size:180%;">ล้อมแคว</span></strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong>แม่น้ำในบางช่วง จะมีดินตะกอนสะสม จนกลายเป็นเกาะกลางแม่น้ำ และมักจะมีด้านหนึ่งของเกาะ มีน้ำที่ตื้นเขินไม่เกินหัวเข่า และกว้างไม่มากนัก โดยมากมักเป็นด้านที่ติดกับฝั่งครับ พวกหนุ่มรุ่นพี่อีกเช่นกัน ที่จะเป็นผู้ออกหาโลเคชั่น เมื่อได้ที่เหมาะๆ เราก็จะแบกแผงไม้ไผ่อันเดิม อันเดียวกับที่ใช้ล้อมโข่นั่นแหละ จะต่างกันก็ตรงที่ เราจะเอามากั้นหัวกั้นท้ายของทางน้ำเท่านั้น หลังจากนั้น ก็เช่นเคยครับ ทั้งแห ทั้งสุ่ม ทั้งสวิง บางที่ที่ปลาชุกชุม เอามีดพร้าพันเอาก็ยังอุตส่าห์ได้กินอีกแน่ะ...อ้อ...ลืมบอกไป กิจกรรมนี้ มักจะทำกันกลางคืนครับ ประมาณละครหลังข่าวจบนั่นแหละ จึงค่อยส่องตะเกียงเจ้าพายุออกมากัน ทำกลางวันไม่ได้ครับ ชาวบ้านมาเห็น แล้วจะเดือดร้อน หาว่าเราไปปิดกั้นทางน้ำของเขาซะงั้น...<br /><span style="font-size:180%;">หะบวก</span></strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong>การหะบวกก็คือการวิดน้ำออกจากแอ่ง ที่คิดว่ามีปลาอาศัยอยู่ จนน้ำแห้งขอด กิจกรรมนี้มักทำกันใน แอ่งน้ำข้างห้วย หรือหนองน้ำที่ไม่ลึกนัก วิธีการนี้มักทำกันช่วงหน้าแล้ง เพราะน้ำน้อย ไม่เหนื่อยแรงมาก พอวิดน้ำออกหมดแล้ว ก็ถึงเวลาจับปลาครับ ช่วงนี้ แต่ละคน แทบจะจำกันไม่ได้เพราะเลอะโคลนกันอย่างทั่วหน้าทั่วตา...โดยใช้วิธีงมไปในโคลนครับ ปลาจะหนีมุดลงไปในโคลนต้องคุ้ยโคลน ให้ปลาหลุดขึ้นมา แล้วตะครุบเอาครับ...กิจกรรมทั้งสามอย่างนี้ จะต้องอาศัยการร่วมแรงร่วมใจกันเป็นอย่างดี ของทุกคนในกลุ่มครับ </strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">เมื่อได้ปลามาแล้ว</span> ก็จะเอามาแบ่งเป็นส่วนๆ เท่าๆกัน ตามจำนวนคน แต่มันทำให้เท่ากันยากชะมัด เพราะบางทีได้ปลาใหญ่ไม่กี่ตัว พวกลูกกระจ๊อกอย่างผมกับเพื่อนรุ่นเดียวกัน จึงได้ส่วนแบ่งเป็นปลาเล็กปลาน้อยอยู่บ่อยๆ ส่วนปลาใหญ่ พวกรุ่นพี่จะให้เหตุผลในการริบของกลางกับพวกผมว่า "ข้าก่อบ่อดั้ยเอา ไปยะหยังตางใด จะเอาไปลาบกิ๋นตวยกั๋นหมดนี่แหละ...สูเขาเป๋นละอ่อน ยะลาบยังบ่าจ้างเตื้อ...กำเดียวอ้ายจะยะหื้อกิ๋น..." ครับ...เป็นเหตุผลที่ดีมากเลยอ๊ะ... เรามาดูกันครับว่า แต่ละครั้งที่ล้อมโข่ ล้อมแคว และหะบวกเนี่ยะ เรามักจะได้ปลาอะไรกันบ้าง เริ่ม แรกสุดครับ<br /><span style="font-size:180%;">ปลาดุก</span> </strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong>ตัวโตๆ มักจะได้จากการล้อมโข่ครับ ส่วนตัวเล็กๆ ถึงขนาดกลาง มักจะจับได้เยอะเมื่อหะบวก ปลาชนิด <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj80OFahheN0FNWCSUt1TOjA7l-nS64_80Ju07G6KI6B-WgeP7L99YjSKDo9TwaM-RkfR_W3ntPrS1061Px1-5FTdrF5mNZFYR7LCLOh3uj6f4BOeIqPPqKOsaLj-_NvHAYBqGX0UTQ2Ok/s1600/%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2594%25E0%25B8%25B8%25E0%25B8%2581.jpg"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 216px; FLOAT: left; HEIGHT: 152px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5670035977633735922" border="0" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj80OFahheN0FNWCSUt1TOjA7l-nS64_80Ju07G6KI6B-WgeP7L99YjSKDo9TwaM-RkfR_W3ntPrS1061Px1-5FTdrF5mNZFYR7LCLOh3uj6f4BOeIqPPqKOsaLj-_NvHAYBqGX0UTQ2Ok/s320/%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2594%25E0%25B8%25B8%25E0%25B8%2581.jpg" /></a>นี้ก็ทนทานมากๆ ปลาอะไรจะทนแล้งได้เป็นปีๆขนาดนั้น ในหน้าแล้ง มันก็จะมุดโคลน และทำฟองเมือกหุ้มตัวเอาไว้ นอนจำศีลอยู่ใต้ดิน รอฤดูน้ำหลากถัดไป และเวลาจับก็ต้องระวังมาก เพราะถ้าโดนเงี่ยงของมันยักเข้าให้ ล่ะก็ จะปวดมากเลยทีเดียว...ปลาดุกมักจะถูกนำไปปรุงเป็นก้อยครับ อืยส์...แต่ก็มีบ้างที่เอามาทำลาบ โดยเลาะเอาแต่เนื้อมาสับๆๆๆๆ รวมกับผักไผ่ หรือตะไคร้ก็ได้ครับ ดับคาว แล้วจึงนำไปเข้าเครื่องลาบ<br /><br /><span style="font-size:180%;">ปลาหลิม</span> </strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong>หรือปลาช่อน ปลาชนิดนี้ สามารถจับได้ทั้งจากการหะบวก ล้อมโข่ และล้อมแควครับ นิสัยของมันจะชอบขิ้นมาลอยตัวนิ่งๆ ริมตลิ่งน้ำตื้นๆ หรือชายฝั่งเพื่อดักกินเหยื่อ ถ้าเราล้อมแคว ก็มักจะจับได้ด้วยสุ่มครับ <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjMs9HEz0N_xILhXkygU1G4AeTpZ2otNeECrKRlT1IsKEmfhuXZxyA4P65gXpG9HnD9zfPpo7QsyowyMYkmO8rhdwF4sd2P-nLWEPwgQlYQO3uB13oOX1LRlq7Rza_lYoMwAq7JmH9pCxU/s1600/%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%258A%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25992.jpg"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 237px; FLOAT: left; HEIGHT: 164px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5670035969947760354" border="0" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjMs9HEz0N_xILhXkygU1G4AeTpZ2otNeECrKRlT1IsKEmfhuXZxyA4P65gXpG9HnD9zfPpo7QsyowyMYkmO8rhdwF4sd2P-nLWEPwgQlYQO3uB13oOX1LRlq7Rza_lYoMwAq7JmH9pCxU/s320/%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%258A%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25992.jpg" /></a>พวกที่อยู่ในแม่น้ำ มักจะตัวโตกว่าพวกอยู่ในหนอง แต่บางทีพวกหลิมตัวโต ก็เข้าไปติดแหงกอยู่ในบวกในหนองได้เหมือนกันนะ...ปลาหลิมไม่นิยมนำมาทำลาบครับ จะไปทางต้มส้มเสียมากกว่า แต่ถ้าจะลองทำลาบปลาหลิมล่ะก็ ขอดเกล็ดเลยครับ เก็บเกล็ดไว้นะ ผ่าท้องเอาพุงมันออกมา ตัดหัวตัดหางลอกหนัง ไม่ต้องทิ้งนะครับ ทั้งหัวทั้งหาง ทั้งเกล็ดและหนังเนี่ยะ จากนั้นก็เลาะเอาเนื้ออกมาให้หมด เหลือแต่ก้าง เก็บไว้ด้วยตามเคย เอาเนื้อปลามาสับรวมกับตะไคร้ และผักไผ่จนเนียนเลยครับ แล้วจึง นำไปเข้าเครื่องพริกลาบต่อไป ส่วนหัว หาง ก้าง และพุง เอามาทำต้มส้มไว้ซดน้ำครับ ส่วนเกล็ดปลาเอามาทอดให้กรอบๆเลยเชียว ใช้โรยหน้าลาบได้ครับ<br /><span style="font-size:180%;">ปลาสร้อย</span><span style="font-size:180%;">และปลาขาว</span> </strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong>ปลาเกล็ดทั้งสองชนิดนี้ มีชุกชุมในแหล่งที่น้ำไหลเอื่อยๆครับ<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgVgQxIKq42Fdd7d0Ah7GZB2fWjpCGnh-XdZ5zWJzGKTfMFQoqMcxVddulQlh4T-7QiEbLVUSqAUZt3wOgxfGBnrM_YCR1GI8PBVjbzdzWuji14XQ49f3XHVnJIu3NgZWWwWgE8pRVT6_c/s1600/%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2582%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A7.jpg"><span style="font-size:180%;"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 234px; FLOAT: left; HEIGHT: 129px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5670039519737001586" border="0" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgVgQxIKq42Fdd7d0Ah7GZB2fWjpCGnh-XdZ5zWJzGKTfMFQoqMcxVddulQlh4T-7QiEbLVUSqAUZt3wOgxfGBnrM_YCR1GI8PBVjbzdzWuji14XQ49f3XHVnJIu3NgZWWwWgE8pRVT6_c/s320/%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2582%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A7.jpg" /></span></a> จึงมักจะจับได้จากการล้อมโข่ ล้อมแคว ตัวก็ไม่ใหญ่นักหนอกครับ ปลาขาวตัวใหญ่ที่สุด ที่ผมเคยจับได้ในแม่น้ำ ก็ตัวประมาณฝ่ามือครับ...ส่วน ปลาสร้อย ตัวจะเล็กและเพรียวกว่าปลาขาว นิยมนำมาลาบกันมากในสมัยที่มีชุกชุ่มในแม่น้ำปิงครับ วิธีการก็คือ ขอดเกล็ด ตัดหัว ตัดครีบ ตัดหาง ผ่าท้องเอาเครื่องในออกให้หมด ล้างจนสะอาด หมดลื่นแล้ว จึงค่อยนำมาสับทั้งก้างครับ<br /><span style="font-size:180%;">ปลาหลาด-ปลาแหลด</span> </strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong>หรือภาษากลางเรียกว่าปลากระทิงนั่นเองครับ ปลาหลาด คือปลากระทิงลาย<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg7sOgcJ9CeXXV4mI50vW9HJldjP-837vFQ93nOHag5yx1Gxbq5rBJf8wgxgAWAVdSO9KZ_EdOGulasah76CtBMg04OzJzbM1-FiwWue98MWhUe42GSs1-UGmTImXJ5Rx6yMfvbGFdpTIg/s1600/%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2594.jpg"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 251px; FLOAT: left; HEIGHT: 128px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5670039518722035826" border="0" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg7sOgcJ9CeXXV4mI50vW9HJldjP-837vFQ93nOHag5yx1Gxbq5rBJf8wgxgAWAVdSO9KZ_EdOGulasah76CtBMg04OzJzbM1-FiwWue98MWhUe42GSs1-UGmTImXJ5Rx6yMfvbGFdpTIg/s320/%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2594.jpg" /></a> ซึ่งลายของมันสวยงามมาก ทีเดียว ส่วนปลาแหลด ก็น่าจะเป็นปลาหลดนั่นแหละ หน้าตาคล้ายกัน ต่างกันที่ส่วนหางครับ ตัวปลาแหลดมันจะเล็กกว่าปลาหลาด และไม่มีลวดลายอะไรพิศดารครับ ปลาพวกนี้ชอบอาศัยอย่างในโข่ที่มีน้ำไหลผ่านครับ ล้อมโข่ทีไร ก็มักจะได้ปลาหลาดติดมาด้วย แต่ก็แค่ตัวหรือสองตัวเท่านั้นครับ ไม่นิยมนำมาทำลาบหรอกนะ...แต่ผมว่า ปลาชนิดนี้มีเนื้อเยอะดี จะลองเอามาลาบดูสักครั้ง น่าจะอร่อยดี แต่ก็ยังหาตัวมันไม่เจอ ในแม่น้ำธรรมชาติหายากแล้วครับ<br /><span style="font-size:180%;">ปลาตอง</span></strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong>หรือปลากราย ปลาชนิดนี้ก็ชอบอยู่<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj8izxgl_xrJ3L4Zyt-DUUEH0k7Kl7J3DCY-ZEMaEAQ7cv7GtVTW7f442xeWc6ETbEVxxYAuQgmzJwrMW2QcyO0xLPEuw-IU9M0J1cdmMIb8fFie7SPc2ZXbWYvyHk3H6R17XXIzzKnFNI/s1600/%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2595%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2587.jpg"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 215px; FLOAT: left; HEIGHT: 136px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5670035969844636866" border="0" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj8izxgl_xrJ3L4Zyt-DUUEH0k7Kl7J3DCY-ZEMaEAQ7cv7GtVTW7f442xeWc6ETbEVxxYAuQgmzJwrMW2QcyO0xLPEuw-IU9M0J1cdmMIb8fFie7SPc2ZXbWYvyHk3H6R17XXIzzKnFNI/s320/%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2595%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2587.jpg" /></a>ในโข่ที่มีน้ำไหล บางครั้งจับได้เป็นสิบตัว จากการล้อมโข่ครับเพราะมันคงจะอยู่กันเป็นฝูงกระมังเนอะ...ปลาตองนิยมนำมาลาบเช่นกันครับ แต่ไม่นิยมการต้ม เพราะก้างเล็กก้างน้อยเยอะเหลือเกิ๊นนนนนนน...การทำลาบปลาตองนั้น ถ้าเป็นปลาตัวเล็ก ก็จะสับกันทั้งก้างล่ะครับ ส่วนพวกตัวบึ้มเว่อร์ ใช้คมมีดค่อยๆขูดเนื้อออกมา สับรวมกับมะเขือแจ้เผา(มะเขือเหลือง) ควักเมล็ดออกสัก 5 ลูก สับจนเหนียวนั่นแหละครับ ค่อยเอามายำลาบ</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">ปลาเพี๊ย</span></strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong>หรือปลากา (ใช่ไหมหว่า...)สุดยอดของลาบปลา ผมคงต้องยกนิ้วให้ปลาเพี๊ยครับ ปลาชนิดนี้หน้าตาก็อย่างที่เห็นในรูปนี่ล่ะครับ <img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 228px; FLOAT: left; HEIGHT: 168px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5670035964958022626" border="0" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh6mEWBST6WVlbxaqPMR3cBF0miqyVvzZy_d8_0UVGX9xDgDfiIJTsrZoaqUE3OJimIjJ2J11ydoPF62N7y_V6QMvuVvbPdb79_gul0_bo0OiMo6AllMSpNl-9zZFVEArgT2DbsUAzgxFg/s320/%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25B2%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%259E%25E0%25B8%25B5%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25A2.jpg" />เป็นปลาเกล็ดน้ำจืด ปลาเพี๊ยแม่น้ำในธรรมชาติ ตัวจะไม่ใหญ่มากนัก อย่างมากก็เล็กกว่ามือนิดหน่อยครับ เป็นปลาชนิดที่เป็นมังสวิรัสครับ มันกินอาหารจำพวกสาหร่ายต่างๆ และตะไคร่น้ำเป็นอาหาร นำมาทำเป็นอาหารได้หลายอย่างครับ แต่ที่นิยมที่สุดก็คือ ลาบ นี่แหละ ถ้าล้อมโข่ล้อมแควแล้วจับได้ปลา เพี๊ยสัก 5-6 ตัวล่ะก็ เตรียมกระเพาะไว้รอได้เลยครับ มันจะกลายเป็นราชาแห่งลาบปลาเลยทีเดียว...ภูมิใจนำเสนอครับ อันนี้เพื่อนชาวน่านของผม ฝากฝีมือการปรุงลาบปลาเพี๊ยไว้ ประทับใจไม่ลืมเลือนเลยครับ...</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">ลาบปลาเพี๊ย</span></strong></span><br /><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:130%;">ปลาเพี๊ย</span> 5 ตัวขึ้นไป แล้วแต่จะจับได้ครับ เอามาขอดเกล็ดออกให้หมด ตัดหัวตัดหาง ลอกเอาหนังออก ผ่าเอาเครื่องในมาใส่ถ้วยไว้ครับ ห้ามทิ้งเด็ดขาดเลยเชียว นั่นแหละของเด็ดครับ เก็บไว้ก่อน ทั้งหัวปลา หนังปลา และหางเถิดหนา...</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:130%;">มะแขว่น</span> 1 ช้อนโต๊ะเอาคั่วไฟให้หอมก่อนครับ</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:130%;">พริกดำ</span> 2-3 ช้อนโต๊ะ แต่ว่า ลาบปลาต้องเผ็ดๆครับ ถ้าพริกดำของเรายังไม่เผ็ดพอ ก็เอา</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:130%;">พริกขี้หนูแห้ง</span> สัก 20 เม็ด คั่วไฟให้กรอบ แล้วนำมาโขลกรวมกับพริกดำครับ</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:130%;">ข่า</span> 10 แว่น แบ่งมาสัก 5 แว่น คั่วไฟให้เกรียมเลยครับ</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:130%;">ตะไคร้</span> 3 ต้น</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:130%;">กระเทียม</span> 2 หัว แกะกลีบแล้วคั่วให้เกรียมเลยทีเดียว</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:130%;">หอมแดง</span> 10 หัว แบ่งมาคั่วไฟให้เกรียมเช่นเดียวกัน</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:130%;">เกลือป่น</span> ปริมาณตามที่ปรุงแล้วอร่อยนะครับ บอกเป็นช้อนแน่นอนไม่ได้ร๊อก ต้องค่อยๆเติมไปชิมไปจนได้รสชาดพอดีนั่นแล...</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>ผักไผ่</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>ต้นหอม</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>ผักชี </strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;"></span></strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">วิธีทำ</span></strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:130%;">เริ่มจาก</span> เอาปลาเพี๊ยที่ทำความสะอาดเสร็จแล้วมาสับครับ สับทั้งก้างนั่นแล สับให้ละเอียดยิบ อย่าให้ เหลือชิ้นก้างไว้ตำคอเลยเชียว ระหว่างสับ ใส่ผักไผ่ลงไปสับด้วสักสามต้น สับไปเรื่อยๆจนเนื้อปลา เหนียวครับ และต้องให้แน่ใจด้วยนะว่า ก้างถูกสับจนไม่เป็นชิ้นแล้ว...ม่ายงั้น ก้างตำคอเอาตายเลยนะ...เสร็จแล้วใส่ถ้วยไว้ครับ</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:130%;">คราวนี้มาเตรียมพริกลาบกันครับ</span> เราจะโขลกพริกดำ รวมกับพริกแห้งคั่ว (หากต้องการเพิ่มความเผ็ด) มะแข่วนคั่ว กระเทียม หอมแดง และข่าทีคั่วเสร็จแล้ว รวมเข้าด้วยกัน เนียนๆ ละเอียดๆ จนเป็นเนื้อเดียวครับ เสร็จและ เครื่องพริกลาบ... </strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:130%;">ตั้งหม้อใส่น้ำสักหนึ่งชามแกง</span> บนไฟกลาง ใส่ข่า 5 แว่น และทุบตะไคร้ หั่นเป็นท่อนๆใส่ลงไปหนึ่งต้น บุบหอมแดง 5 หัวใส่ลงไปด้วยครับ รอให้เดือด แล้วเราก็จะเอาเครื่องในปลาเพี๊ย รวมทังหัวและหางปลาใส่ลงไปครับ เคี่ยวสักพักจนหัวปลาสุกดีแล้ว เราก็จะปรุงรสด้วยเกลือป่นครับ ชิมดู...อืมย์...ขมอมหวาน ทั้งเค็มทั้งมัน กลมกล่อมดีแท้ ได้ที่แล้วก็ดับไฟได้ครับ </strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">มายำลาบกันเถอะ</span></strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:130%;">ตักน้ำต้นขี้ปลา</span>มาใส่ชามผสมสัก 1 ทัพพี เอาเครื่องพริกลาบลงใส่ คนให้ละลาย ปรุงรสด้วยเกลือป่น ให้ออกเค็มนิดๆ ค่อยๆใส่ทีละน้อยนะครับ อย่าลืมว่า ในน้ำต้มขี้ปลา เราก็ปรุงรสด้วยเกลือไว้แล้ว...ชิมรสได้อย่างใจแล้ว ก็เอาเนื้อปลาสับลงคลุกเลยครับ คลุกให้เนียน คลุกนานๆหน่อย เพื่อความแน่ใจว่า เนื้อปลาจะเข้าพริกเข้าเกลือดี...แล้วจึงซอยผักไผ่ ต้นหอม ผักชีใส่ลงไปคลุกอีกที โรยระเบิดซะหน่อย พริกขี้หนูสดไงครับ ระเบิดระเบ้อในปาก คร่อดดดดดเผ็ดสสสสสส...ตอนที่เพื่อนผมมันทำให้กิน กรรมวิธเสร็จลงเพียงเท่านี้ครับ เพราะเรากินกันแบบดิบๆน่ะสิ ซดน้ำต้มขี้ปลาด้วย สวดยวดดดดด...แต่หลังๆมา ลองมาทำเอง เกิดไม่กล้ากินดิบซะงั้น จึงเอาไปคั่วกับน้ำมันให้สุกก่อน ปลอดภัยชัวร์...โรยกระเทียมเจียวด้วย ยิ่งหอม อร่อยไปกันใหญ่เลยครับพี่น้องงงงงง...อ้อ...เวลาเสิร์ฟ อย่าลืมผักกับลาบด้วยเลยเชียว ก็มันของคู่กันนี่ครับ </strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">นอกจากนี้</span>ก็ยังมีปลานิล ปลาทับทิม ปลาตะเพียน ก็สามารถนำมาลาบได้เช่นกันครับ ปลาทับทิม กับปลานิล หาได้ง่ายในคลาดสดครับ ส่วนปลาตะเพียน ไม่ค่อยมีวางขาย เพราะมันไปกลายเป็นปลาส้มกันซะเยอะ<br /><br />เยอะเนอะ...นี่ก็ภาค 4 แล้วเนี่ยะ...พบกันใหม่ในภาคต่อไปครับ </strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong>มีความสุขกันเยอะๆนะครับ</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong>Mr.Ken</strong></span>KENhttp://www.blogger.com/profile/11405507152152343805noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6069128629290180181.post-57021963572213653852011-11-01T02:55:00.000-07:002011-11-01T07:06:05.522-07:00<span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">ลาบกับกีฬาคนเมือง</span> </strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>ผ่านไปแล้วกับลาบวัว และลาบหมู กินลาบสัตว์ใหญ่มาแล้ว ลองเปลี่ยนบรรยากาศมากินลาบสัตว์เล็กดูบ้างเป็นไรครับ ลองลาบไก่ กันดูบ้าง...ดีไหมครับ ดีเนอะ...ครับผม(อ้ายบร้า...)</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong><br /><span style="font-size:180%;">ลาบไก่</span> โดยปกติแล้ว จะใช้สำหรับงานเลี้ยงเล็กๆ ในหมู่ญาติพี่น้อง และเพื่อนฝูง มากกว่าที่จะเลี้ยงในงานใหญ่ๆอย่างขึ้นบ้านใหม่หรืองานศพครับ เพราะขั้นตอนในการปรุง ค่อนข้างจะยุ่งยาก ต้องใช้เวลา และไก่หนึ่งตัว ยังได้ปริมาณลาบไม่มากนัก ไม่พอสำหรับงานเลี้ยงใหญ่แน่นอนครับ<br /><br /><span style="font-size:180%;">บางครั้ง ไก่ที่นำมาลาบนั้น</span> จะมาจากสนามกีฬาไก่ครับ (แต่ผมว่ามันไม่น่าเรียกว่ากีฬาเลย น่าจะเรียกสนามทรมานไก่มากกว่านะ) หรือเรียกกันโดยทั่วไปว่า บ่อนไก่นั่นเองครับ ผู้ชายชาวล้านนาแต่โบราณมา นอกจากจะชอบกินลาบแล้ว ยังชอบเลี้ยงไก่ชนเป็นที่สุด เลี้ยงกันแบบเอาใจใส่ปานลูกชายหัวแก้วหัวแหวนเลยทีเดียว ประคบประหงมกันชนิดที่ว่า ริ้นไม่ให้ไต่ ไรไม่ให้ตอม ขนาดลูกเมียยังไม่รักเท่าไก่ปู๊เขียวตัวนี้เลย ใส่สุ่มไว้อย่างดี ของบำรุงพลังไก่เพียบ อาบน้ำล้างหน้าไก่ทุกวัน ที่ต้องทำอย่างนี้ก็เพื่อให้ไก่แข็งแรง จะได้มีหวังได้เป็นจ้าวสังเวียวน ซึ่งเป็นสิ่งปราถนาสูงสุดของเหล่าบ่าวเคิ๊น บ่าวเฒ่า และป้อเฮือนผูรักกีฬาชนไก่ เป็นชีวิตจิตใจ อันนี้เรื่องจริงครับ <span style="color:#999999;">(บ่าวเคิ๊น=หนุ่มที่ไม่มีคู่สักที แม้วัยล่วงเลยเกินบ่าวไปแล้ว, บ่าวเฒ่า=ต่อยอดมาจากบ่าวเคิ๊น,ป้อเฮือน=ชายที่มีครอบครัวแล้ว หรือบรรดาพ่อบ้านทั้งหลายนั่นแล...)<br /></span><br /><span style="font-size:180%;">ไก่ตัวผู้</span> ที่หมดสภาพนักสู้ หรือสู้แล้วแพ้มาหลายครั้ง เจ้าของมักจะตอบแทนด้วยการ เชือดคอทำลาบเสียเลย แล้วชวนพรรคพวกในวงนั่นแหละ มาช่วยกันทำกิน เป็นการกระชับสัมพันธไมตรีให้แน่นแฟ้นทางหนึ่งครับ ดูไปก็ค่อนข้างโหดร้ายสักหน่อย แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น สิ่งเหล่านี้ ก็เป็นวิถีชีวิตของชาวล้านนา มาแต่ดั้งเดิมนานมาแล้วครับ<br /><br /><span style="font-size:180%;">ลาบไก่จะอร่อย ต้องใช้ไก่สดๆ</span> ที่เชือดกันสดๆ เพื่อที่จะรองเอาเลือดไก่สดๆ มาเป็นส่วนประกอบสดๆ ในการปรุงลาบสดๆ นั่นเองครับ (จะสดอีกนานมั้ย...) ว่ากันว่า ไก่ตัวผู้จะรสชาดดีกว่าไก่ตัวเมีย อันนี้ก็ไม่รู้จริงเท็จอย่างไรนะครับ แต่ที่แน่ๆ ในปัจจุบันนี้ ลาบไก่ ดูค่อนข้างหากินยากขึ้นกว่าแต่ก่อนมาก อาจเป็นเพราะสภาพสังคมที่เปลี่ยนไป ไม่มีใครเลี้ยงไก่ไว้ในบ้านอีกต่อไปแล้ว จะมีก็คงจะเป็นเขตชนบทรอบนอกเท่านั้น ที่ยังคงมีไก่สดๆเป็นๆให้เชือดทำลาบได้ ส่วนในเมือง คงต้องหาร้านอาหารเหนือที่ใหญ่ๆสักหน่อย จึงจะมีเมนูนี้ไว้คอยบริการและหากใครคิดจะทำกินเองในบ้าน ก็คงต้องพึ่งตลาดสดเป็นที่ตั้งครับ แต่คงต้องปรับเปลี่ยนมาตรฐานความอร่อยกันสักนิด เพราะไก่สดที่ขายในตลาด อาจมีสิ่งที่จำเป็นในการปรุงลาบไก่ ไม่ครบถ้วน หรือไม่สด หรืออาจหาซื้อยาก แต่กระนั้นก็เถิด มันคงไม่เกินความสามารถของเราไปได้หรอกครับ ที่จะหาวัตถุดิบที่ดีที่สุด เท่าที่จะหาได้ มาปรุงเป็นลาบไก่ ไว้สังสรรค์กับญาติสนิท มิตรสหายที่บ้าน อย่างน้อย หลายๆคนช่วยกันทำคนละอย่าง เราก็ได้ความร่วมมือและสามัคคีกันในหมู่คณะ เพิ่มขึ้นอีกครับ<br /><br /><span style="font-size:180%;">ลาบไก่</span><br />เครื่องปรุง<br /><span style="font-size:180%;">ไก่บ้าน</span> ไก่จนก๊าน ไก่แก่ก็ว่ากันตามแต่จะหาได้ครับ 1 ตัว จะให้ดีต้องไก่ปู๊เขียวจนก๊าน <span style="color:#999999;">("ก๊าน" แปลว่า "แพ้" ส่วนคำว่า "แป๊" แปลว่า "ชนะ,(เอา)ไหว,(เอา)อยู่หมัด" ครับ...เช่น ยกบ่อแป๊ คือ ยกไม่ไหว ยก(ของ)แป๊ ก็คือ ยก(ของ)ไหว หรือ ไก่จนตั๋วนี้มันแฮงดี เอาแป๊ไก่ปู๊หางเหลืองได้ (ไก่ชนตัวนี้แรงมันดี เอาชนะไก่ชนอีกตัวได้)...ในละคงละครเห็นใช้กันไม่ถูก ขัดหูขัดใจหงุดหงิด จิตหงุมเงี๊ยวเป็นยิ่งนัก เรื่องล่าสุดเนี่ยะ "รอยไหม" ไงครับ (ไม่ต้องผวนคำนะ...) "ตั๋วจะตอผ้าแป๊เปิ้นบ่อได้เน่อ...เจ้านางหน้อย..."อ้าว ไหงงั้นล่ะ ไม่ให้ตูชนะอีก...ตัวละครจะเป็นแบบที่เรียกว่า คนเมืองจะเหลี่ยมจะเกี่ยม แปลว่า จะเมืองก็ไม่เมือง จะไทยกลางก็ไม่ใช่ แถมบางทีพูดสำเนียงแบบคนเมืองเชียงใหม่อยู่ดีๆ พอจะจบประโยค อ้าว เปลี่ยนสำเนียงกลายเป็นคนเมืองเชียงราย คนเมืองน่านไปซะฉิบ...มหัศจรรย์ใจไทยล้านนาครับ...อ้าว...คุยเรื่องลาบไก่ ไถไปละครทีวีอีกและ...ได้ไงเนี่ยะ...อี่เม้ยเหยยยยยยย...)</span><br /><span style="font-size:180%;">ตะไคร้</span>(1) 2 ต้นซอยบางละเอียด<br /><span style="font-size:180%;">ตะไคร้</span>(2) 1 ต้น ทุบพอแตก หั่นเป็น 3 ท่อน<br /><span style="font-size:180%;">ตะไคร้</span>(3) 1 ต้น<br /><span style="font-size:180%;">ใบมะกรูด</span>(1) 20 ใบ(ไม่ต้องเอาแกนใบออก)<br /><span style="font-size:180%;">ใบมะกรูด</span>(2) 5 ใบฉีกเส้นแกนออก<br /><span style="font-size:180%;">ข่าอ่อน</span> 7-10 แว่น<br /><span style="font-size:180%;">หอมแดง</span>(1) ทุบพอแตก 7 หัว<br /><span style="font-size:180%;">หอมแดง</span>(2) 20 หัว ซอยละเอียด<br /><span style="font-size:180%;">กระเทียม</span> 30 กลีบ โขลกให้แหลก<br /><span style="font-size:180%;">กะปิ</span> 1 ช้อนชา<br /><span style="font-size:180%;">พริกดำ</span> 3 ช้อนโต๊ะ<br /><span style="font-size:180%;">ผักชี</span> ซอยละเอียด<br /><span style="font-size:180%;">ต้นหอม</span> ซอยละเอียด<br /><span style="font-size:180%;">ผักไผ่ </span>ซอยละเอียด<br /><span style="font-size:180%;">เกลือป่น<br /></span><br /><span style="font-size:180%;">วิธีทำ(ขั้นเตรียม)</span><br />ไก่กุ๊กๆหนึ่งตัว แยกเป็นส่วนๆดังนี้ครับ<br /><br /><div><br /><ul><br /><li>เนื้อไก่ เลาะเอาแต่เนื้อล้วนๆ แยกไว้ส่วนหนึ่ง ตัดเอ็นออกให้หมดครับ</li><br /><li>เครื่องในไก่</li><br /><li>หนังไก่ เลาะออกมาแล้วหั่นเป็นชินเล็กๆ แยกไว้</li><br /><li>กระดูกและตัวถังไก่...เอ้อ...โครงไก่น่ะครับ แยกไว้อีกส่วน</li><br /><li>เลือดไก่ </li></ul>1. แรกสุด <span style="font-size:180%;">นำกระดูก และโครงไก่</span> มาใส่หม้อตั้งไฟกลาง เติมน้ำลงไปพอท่วม ใส่ข่า ตะไคร้ทุบ ใบมะกรูดฉีก กะปิ และหอมแดงลงไป ต้มให้เดือดไปเรื่อยๆ กระดกเหล้าตองไปตวยกั๋น โฮ้ย...สวรรค์แต๊หนา...<br />2. <span style="font-size:180%;">นำเนื้อไก่มาหั่นเป็นชิ้น</span> เพราะจะทำให้สับง่ายขึ้น จากนั้นก็ซอยตะไคร้(3)ใส่ลงไปรวมกับเนื้อไก่ แล้วสับครับ...สับให้ละเอียดเลยทีเดียว โดยคอยเติมเลือดลงไปขณะที่สับ ทีละน้อย สับจนกระทั่งเนื้อไก่ ตะไคร้ และเลือดเป็นเนื้อเดียวกัน พักไว้<br />3. <span style="font-size:180%;">หนังไก่ที่สับแล้ว</span> เอาใส่ลงในกระทะ ตั้งไฟกลางค่อนข้างอ่อน ไม่ต้องใส่น้ำมันครับ เพราะเมื่อมันร้อนได้ที่ น้ำมันไก่จะออกมาเอง คอยใช้ตะหลิวผัดตลอดเวลาก็แล้วกัน อย่าได้วางมือเชียว เพราะหนังไก่จะติดกระทะ และไหมซะก่อน เมื่อมีน้ำมันไก่ออกมาแล้ว ทอดต่อครับ ทอดไปจนหนังไก่เหลืองกรอบ จึงตักขึ้นพักไว้<br />4. <span style="font-size:180%;">เครื่องในไก่</span>ที่ล้างทำความสะอาดแล้ว มาหั่นเป็นชิ้นเล็กๆ ทิ้งไว้ให้สะเด็ดน้ำ ก่อนนำไปทอดในน้ำมันไก่ที่ได้ โดยเติมน้ำมันพืชลงไปอีก กะพอท่วมชิ้นเครื่องใน ใช้ไฟกลางค่อนข้างอ่อน จนเครื่องในแห้งและกรอบ จึงตักขึ้น พักไว้ อย่าแอบจิ๊กกินแกล้มเหล้าจนหมดล่ะ!<br />5. <span style="font-size:180%;">นำตะไคร้<span style="font-size:130%;">(1)</span> ใบมะกรูด<span style="font-size:130%;">(1)</span> หอมแดง</span><span style="font-size:130%;">(2) และกระเทียมลงทอดให้กรอบ ทอดทีละอย่างนะพ่อคุณ ใจ๋เย็นๆเต๊อะ...ตุ๊ปี้เหย...เสร็จแล้วก็ตักขึ้นพักไว้ รอให้เย็นครับ...<br /><br /><span style="font-size:180%;">วิธีทำ(ขั้นปรุง)</span></span><br /><br /><ol><br /><li><span style="font-size:130%;">ตักน้ำต้มไก่ใสในภาชนะที่จะใช้ยำ ประมาณ 2 ทัพพี เติมพริกดำ (โดยมากจะใส่กันแค่ประมาณ 1 ช้อนโต๊ะ แต่อ้ายกราพ๊มมันชอบกินเผ็ด ก็เลยล่อซะ 3 ช้อนโต๊ะ...แสบตุ๊สไปเลยกรู...) และเกลือป่น คนให้เข้ากัน (ลาบเหนือส่วนใหญ่จะใส่ชูรสลงไปด้วยประมาณ 1/3 ช้อนชา เพิ่มรสชาดครับ) ชิมรสเผ็ด เค็ม</span></li><br /><li><span style="font-size:130%;">ใส่เนื้อไก่สับ ต้นหอม ผักชี และผักไผ่ลงไป คนให้เข้ากันดีกับพริกดำ</span></li><br /><li><span style="font-size:130%;">หากจะกินดิบ ก็ใส่เครื่องในไก่ทอด หนังไก่ทอด ตะไคร้ทอด หอมแดงทอดลงไปในขั้นตอนนี้ เมื่อคนเข้ากันแล้ว ตักใส่จาน โรยด้วยกระเทียมเจียว และใบมะกรูดทอด เสิร์ฟได้เลยฮะเจ้า...</span></li><br /><li><span style="font-size:130%;">หากจะกินสุก ก็เอาเนื้อไก่สับที่ปรุงรสแล้วในขั้นตอนที่ 2 ไปรวนกับน้ำมัประมาณ 1 ทัพพี (น้ำมันที่เหลือจากการทอดเครื่องกรอบ) จนสุกดี จึงตักขึ้นมา ใส่ของทอดลงไปคลุกเคล้าให้เข้ากัน เติมผักชี ต้นหอม และผักแพรวได้อีกเล็กน้อย ตักใส่จานโรยกระเทียมเจียวและใบมะกรูดทอด เสิร์ฟพร้อม "ผักกับลาบ"</span></li><br /><li><span style="font-size:130%;">ส่วนน้ำซุปตัวถังไก่ เอามาปรุงเพิ่มเติม โดยใส้พริกขี้หนูทุบ น้ำปลา น้ำมะนาว ชูรสเล็กน้อย เสิร์ฟเป็นซุปแก้เผ็ดได้ครับ</span></li></ol><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;">มีอาหารอีกอย่างที่ปรุงจากไก่</span> ซึ่งน่าจะเป็นประเภทหนึ่งของลาบ ที่ต่อยอดออกมา (อันนี้ผมสัณนิษฐานเอาเองเน้อ...) เพราะว่าเครื่องปรุงเครื่องเทศ ก็ใช้อย่างเดียวกับการทำลาบ นั่นก็คือ "ยำจิ๊นไก่" ครับยำจิ๊นไก่ที่เห็นกันในปัจจุบัน จะมีลักษณะคล้ายแกงซะมากกว่า เพราะว่าใส่น้ำซะไก่จมเลย...ยำจิ๊นไก่โบราณ ผมว่าไม่น่าจะใส่น้ำมากมายขนาดนี้หรอกนะครับ เพราะมันถูกเรียกชื่อว่า "ยำ" ก็น่าจะมีปริมาณน้ำแค่ขลุกขลิกมากกว่า อย่างลาบน้ำโตมไงครับ เพียงแต่ยำจิ๊นไก่ จะใช้ไก่ต้มสุกแล้ว มาฉีกเป็นเส้นๆ แล้วยำแบบเดียวกับลาบนี่แหละครับ<br /><br /><span style="font-size:180%;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg1mwvGDndFMyswIZaYMlRRc-uAmH6_4JSSGz0RxZw-jURqAf7GIGv2wbBwVvUxBfILtUK12GYESBljTLSZyDqvi3_lqbJU3_YItDJ_rZ40Meo0PlpChUnSA6tjCrLDDrbfCN-er2SCtFA/s1600/%25E0%25B9%2584%25E0%25B8%2581%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%2597%25E0%25B8%25B1%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%2587%25E0%25B8%2595%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%25A7.gif"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 189px; FLOAT: left; HEIGHT: 204px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5670025148940136690" border="0" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg1mwvGDndFMyswIZaYMlRRc-uAmH6_4JSSGz0RxZw-jURqAf7GIGv2wbBwVvUxBfILtUK12GYESBljTLSZyDqvi3_lqbJU3_YItDJ_rZ40Meo0PlpChUnSA6tjCrLDDrbfCN-er2SCtFA/s320/%25E0%25B9%2584%25E0%25B8%2581%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%2597%25E0%25B8%25B1%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%2587%25E0%25B8%2595%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%25A7.gif" /></a>ยำจิ๊นไก่ นิยมใช้ไก่สาวรุ่นๆมาปรุง</span>กันครับ และต้องเป็นไก่บ้านด้วยนะ...ว่ากันว่าเนื้อกำลังนุ่ม หวานหอมพอดี ตัวไม่เล็กไม่ใหญ่จนเกินไป เหมาะสำหรับทำกินเป็นอาหารเย็นภายในครอบครัวครับ หลังจากที่เชือดไก่ให้ตายแล้ว...(ฟังดูโหดอีกแล้ว...) ก็นำมาถอนขนออกให้หมด กำจัดขนอ่อนด้วยการเอาเผาไฟ แล้วค่อยมาจัดการแยกชิ้นส่วนครับ เรามาดูกันครับ<br /><br /></span><span style="font-size:180%;">ยำจิ๊นไก่</span><br /><span style="font-size:130%;">เครื่อปรุง</span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;">ไก่สาวรุ่น</span> 1 ตัว แยกชิ้นส่วนให้เรียบร้อยครับ ตัวไก่(ทั้งตัว)ไม่ต้องตัดตีนออกนะครับ ตัดแค่เล็บไก่ออก และตัดจงอยปาก บีบเอาขี้มูกไก่ออกให้หมด (ขี้มูกไก่ จะเป็นเมือกเหนียวๆนั่นแหละครับ) ผ่าท้องแล้วควักเครื่องในไก่ออกมาทำความสะอาดครับ พวงตับระวังถุงน้ำดีแตกนะครับ มันจะเป็นถุงดำๆติดอยู่ค่อยๆใช้มีดปาดออกทิ้งครับ ส่วนไตไก่ ผ่ากลางแล้วลอกพังพืดด้านในของไตออกทิ้ง ล้างให้สะอาดครับ ส่วนไส้ไก่ เท่าที่เห็นทำกัน มักจะเอาทิ้งครับ แต่ว่า...ของอร่อยเลยนะนั่น เอามาล้าง โดยปลิ้นเอาด้านในออกมา รูดเอาเมือกและขี้ไก่อ่อนออกให้หมดจดครับ ผึ่งให้แห้งแล้วเอามาหมักกับเกลือป่นสัก 15 นาที จะทอดกรอบก็อร่อย จะพันไม้ปิ้งไฟอ่อนๆก็สุดยอดครับ</span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;">ข่าอ่อน</span> 5 แว่น</span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;">ตะไคร้</span> 2 ต้น ทุบพอแตก แล้วหั่นแฉลบเป็นสามท่อน</span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;">กระเทียมไทย</span> 1 หัว</span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;">หอมแดง</span>(1) 5 หัว</span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;">หอมแดง</span>(2) 5 หัว แกะเปลือกแล้วซอยบางๆ</span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;">กะปิ </span>1 ช้อนชา</span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;">ขมิ้นชัน</span>หั่นแว่น 5-6 แว่น</span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;">พริกดำ</span> 2 ช้อนโต๊ะ</span><br />พริกขี้หนูสด 5-6 เม็ด<br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;">ผักชี</span> <span style="font-size:180%;">ต้นหอม</span> หั่นหยาบ 1 ช้อบโต๊ะ</span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;">ผักไผ่</span>หั่นหยาบ 1 ช้อนโต๊ะ</span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;">น้ำเปล่า</span> ใส่หม้อพอให้ท่วมหลังไก่น่ะครับ<br /><br /></span><span style="font-size:180%;">วิธีทำ</span><br /><br /><ol><br /><li><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;">โขลกกระเทียม</span> หอมแดง ขมิ้น และกะปิให้แหลกก่อน แล้วเติมพรกดำลงไป โขลกให้เข้ากันอีกครั้ง ไม่ต้องละเอียดมากก็ได้ครับ</span></li><br /><li><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;">ตั้งหม้อใส่น้ำ</span> ตั้งไฟให้เดือด ใส่ข่าอ่อน ตะไคร้ และไก่ลงไป ต้มให้ไก่สุก แล้วปล่อยให้เย็น</span></li><br /><li><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;">ตักเอาไก่ขึ้นมา</span> ฉีกเนื้อเป็นชิ้นพอคำ ใส่จานไว้ก่อน ส่วนพวกกระดูก และเอ็นไก่ใส่กลับลงไปในหม้อครับ</span></li><br /><li><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;">ใส่เครื่องที่โขลกไว้</span> ใส่ลงในชามผสม ตักน้ำต้มไก่ใส่สักสองสามทัพพี ปรุงรสด้วยเกลือป่นและชูรส รสชาดจะออกเค็ม-เผ็ด และหวานน้อยๆจากน้ำต้มไก่กับหอมแดงครับ ได้ที่แล้วก็เอาเนื้อไก้ที่ฉีกเตรียมไว้ลงไปคลุกถ้ามันแห้งไป ก็เติมน้ำต้มไก่เพิ่มได้ สูตรนี้เอาแค่น้ำขลุกขลิกครับ ใส่พริกขี้หนู หอมแดงซอย ผักชี ต้นหอม และผักแพงแพวลงไป คนให้เข้ากันอีกครั้ง</span></li><br /><li><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;">ตักใส่ชาม</span> เสิร์ฟครับ</span></li><br /><li>ส่วนกระดูกไก่กับน้ำต้มไก่ ยกขึ้นตั้งไฟอีกรอบครับ เคี่ยวสัก 20 นาที โดยใช้ไฟอ่อน กระดูกโครงไก่จะเปื่อย เคี้ยวมันดี เคี่ยวได้ที่แล้ว ก็จัดการทุบพริกขี้หนูใส่ลงไป ปรุงรสเค็มด้วยเกลือป่น เติมเปรี้ยวด้วยมะนาว หยอดชูรสนิดหน่อยพอเป็นกระสาย ซดน้ำลื่นคอ แก้เผ็ดดีนักแล...</li></ol><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;">เห็นไหมครับ</span> วิธีการปรุงก็ไม่ต่างไปจากลาบเลย จึงทำให้ผมคิดว่า น่าจะเปลี่ยนชื่อจาก ยำจิ๊นไก่ มาเป็น ลาบไก่ต้ม หรือส้าไก่ต้มซะมากกว่าเนอะ...</span><br /><br />พบกันใหม่ ในภาคต่อไปครับผม<br />มีความสุขกันเยอะๆนะครับ<br />Mr.Ken</strong></span></div>KENhttp://www.blogger.com/profile/11405507152152343805noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6069128629290180181.post-36847052483108522912011-11-01T02:32:00.000-07:002011-11-02T22:34:11.040-07:00<div><span style="font-family:times new roman;font-size:180%;color:#009900;"><strong>ลาบหมูศาสตร์ <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhL4qc6CmQUcPNbXOyQLLg9rMr6YgQ2d6kQPVE78iuGaA3q18DhUCEY4e-AIzk6G5V641Ypz3QXCyZY723gSmbvBxW_-904GXDeltnzOZHh0MD9D40j8PsJKw3MLCsjUhSs785MuZT4ykk/s1600/%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A1%25E0%25B8%25B9%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%25B1%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25A7.jpg"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 300px; FLOAT: left; HEIGHT: 250px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5670633588827454674" border="0" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhL4qc6CmQUcPNbXOyQLLg9rMr6YgQ2d6kQPVE78iuGaA3q18DhUCEY4e-AIzk6G5V641Ypz3QXCyZY723gSmbvBxW_-904GXDeltnzOZHh0MD9D40j8PsJKw3MLCsjUhSs785MuZT4ykk/s200/%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A1%25E0%25B8%25B9%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%25B1%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25A7.jpg" /></a></strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:100%;">ลาบวัว (หรือควาย)ผ่านไปแล้ว คราวนี้มาดูลาบหมูกันบ้าง ซึ่งก็จะมีรายละเอียดแตกต่างกันนิดหน่อย เนื่องจากหมู เป็นสัตว์ที่กินอาหารไม่ค่อยจะเลือก มันกินทุกอย่างล่ะครับ ถ้าเป็นหมูป่าก็ดูจะค่อยยังชั่วหน่อย เพราะมันกินพืชผักรากไม้ หน่อไม้ในป่า ส่วนถ้าเป็นหมูเลี้ยงน่ะรึ...หมูดำ ที่ชาวเขานิยมเลี้ยงกันนั้น เขาจะเลี้ยงแบบปล่อยให้หากินเองอิสระครับ เดินเพ่นพ่านไปทั่วหมู่บ้าน ผมเห็นมากับตาตอนขึ้นไปเที่ยวบ้านเพื่อน บนคอยวาวี อำเภอแม่สรวย จังหวัดเชียงราย มันกำลังเอาจมูกขุดคุ้ยบนพื้นแฉะๆ ใต้ถุนครัว ที่ซึ่งเจ้าของบ้านมีเศษอาหารอะไรกินเหลือ ก็จะทิ้งลงมา นั่นแหละ มันไปคุ้ยกินอะไรก็ไม่รู้อยู่ตรงนั้น ส่งเสียงในลำคอเบาๆด้วย อุดๆๆๆๆ ขุดไปอุดไป เข้าท่าแฮะ...อี๋ย์...เข้าไปดูใกล้ๆ ถึงกับผงะ มันกำลังแทะซากไก่ตายอยู่อย่างเพลิดเพลินเลยครับ...โอย...จะเป็นลม<br /><br /></span><span style="font-size:180%;">ส่วนหมูสีชมพู</span> <span style="font-size:100%;">หรือหมูเลี้ยง หมูบ้าน หมูเมืองอะไรก็ว่ากันไป เขาเลี้ยงกันในคอกครับ จะปล่อยให้มันเดินเพ่นพ่านเหมือนหมูดอยคงไม่ไหว เดี๋ยวหมูหนูหายขึ้นมา จะเป็นเรื่องกันใหญ่ หมูที่ชาวบ้านเลี้ยง รวมถึงเพื่อนซี้อีกคนของผมที่อำเภอแม่สาย บ้านมันเลี้ยงหมูขาย ขายเนื้อหมูและมันก็ทุบหัวหมูเองด้วย บรื๋ออออ...(พอถึงเวลาที่มันต้องทำงาน ผมหนีกลับบ้านก่อนทุกทีอ่ะ ไม่ไหว...ฉะหยดฉะหย็องเกิ๊น...) หมูพวกนี้เขาจะเลี้ยงกันด้วยวัสดุพื้นบ้านอย่างรำข้าวผสมต้นกล้วยสับๆๆๆแล้วต้มๆๆๆให้เละๆ ผักพื้นบ้านอย่างผักกระถิน ตัดมาเป็นกิ่งๆ โยนเข้าไปในคอกเลย ให้มันจัดการเอง หรือหญ้าจำพวกหญ้าขน และเศษผักต่างๆที่หาได้ รวมถึงเศษอาหารที่เจ้าของกินเหลือด้วย ส่วนพวกที่เลี้ยงในฟาร์ม ก็คงจะเลี้ยงด้วยอาหารสำเร็จล่ะครับ เพราะสะดวกแก่การทำเป็นธุรกิจดี สำหรับผมแล้ว...บ้านใครอยู่ใกล้คอกหมูนี่ ถือว่านรกสุดๆครับ อย่างตอนไปทำงานที่นครปฐม เขาเช่าห้องให้อยู่แถวๆลำพยา ก็ดูจะสะดวกสะบายพอควร แต่พอตกเย็น ลมเริ่มโชยเท่านั้นแหละครับ นรกแตกบึ้ม กลิ่นขี้หมูตลบอบอวลไปทั้งตำบล ปรากฏว่า ถัดไปอีกแค่ซอยเดียว เป็นฟาร์เลี้ยงหมูกันทั้งซอยเลยครับ จะบ้าตาย...<br /><br /></span><span style="font-size:180%;">ถ้าใครเคยเห็นสภาพในคอกหมู</span> <span style="font-size:100%;">ก็อาจจะรู้สึกแหยงๆเหมือนที่ผมเป็นครับ หมูบางคอก บ้านเจ้าของไม่ค่อยมีน้ำ หรือมีแต่ขี้เกียจล้างคอก คอกหมูก็จะสกปรกมาก เต็มไปด้วยขี้หมู และเศษอาหารอะไรๆต่างๆนานา บางคอกไม่ได้เทพื้นนะ เป็นพื้นดินนี่แหละ ล้อมรั้วเอาก็พอ แล้วพื้นดินในคอกก็จะเปียกๆ แฉะๆ ด้วยฝีตีนน้องหมูที่เดินย่ำไปมา แล้วน้องหมูมันก็นอนเกลือกนอนกลิ้งอยู่บนขี้มันนั่นอ่ะ ไปเจอสภาพแบบนี้มา ผมต้องสัญญากับตัวเองเลยว่า ถ้าต้องกินลาบ จะไม่กินลาบหมูดิบเป็นกันขาด ฟ้าดินเป็นพยาน...ตราบชั่วฟ้าดินสลาย...เลยคอยดู<br /><br /></span><span style="font-size:180%;">มีเรื่องตื่นเต้นเกิดขึ้น </span><span style="font-size:100%;">เมื่อกลางดึกคืนหนึ่ง เมื่อครั้งที่ผมแวะไปนอนค้างบ้านเพื่อน (ไม่ใช่คนที่เป็นพ่อค้าหมูนะ) บ้านมันก็เลี้ยงหมูเหมือนกัน และมันบอกว่า แม่หมูที่พ่อมันเลี้ยงกำลังท้องแก่ คงจะคลอดในอีกวันสองวันนี้แหละ มึงมาก็ดีแล้ว จะได้ช่วยพ่อกูทำคลอดหมู...อ้ายเอี้ยยยยย...คิดได้เนอะเมิง...ประมาณตีหนึ่งกว่าๆ ผมกำลังนอนหลับอุตุอย่างสบายใจจากการได้แย่งที่นอนเพื่อนนอน ส่วนเพื่อนผม ไล่มันลงไปนอนกับพื้น...มันยอมแต่โดยดี...เพราะกลัวพลังเสียงโซปราโน่ของผมที่กรอกใส่หูมันมาแล้ว...เข็ดว่ะ...เห็นมันว่างั้น ไอ้เวง...เสียงเอะอะดังมาจากคอกหมู ปลุกผมตื่นขึ้น ลุกขึ้นนั่งงัวเงีย มองไปที่พื้น อ้าว... ไอ้เพื่อนเลิฟหายไปไหนและ ยังไม่ทันหายสงสัย มันก็ทะลึ่งพรวดเข้าห้องมาอย่างไม่ทันตั้งตัว ประมาณว่า นี่ถ้าผมเป็นกะเทยแอ๊บแมน ก็คงจะความแตกกันตอนนี้แหละครับ...ตกใครคร่อดๆ แสรดดดเอ๊ย...<br /><br />"อ้าว...ตื่นพอดี กูกะลังจะตามมึงไปช่วยทำคลอดหมู..." มันพูดเพียงแค่นั้น ผมรีบทิ้งตัวลงบนที่นอนแล้วเอาผ้าห่มคลุมโปงทันที ยังกะเจอผีหลอก...ส่วนไอ้เพื่อนผมมันหัวเราะใหญ่ มันรู้ว่าผมทนเห็นอะไรประมาณหมูคลอดลูก หรืออะไรที่แหยะๆแหยงๆเป็นเมือกๆลื่นๆแฉะๆไม่ได้ เพราะจะเก็บไปคิดมาก จนกินข้าวกินปลาไม่ลงซะงั้น มันก็เลยแกล้งผมก็เท่านั้น ไม่ได้มีเจตนาให้ผมไปทำคลอดหมูอะไรหรอก แต่ว่าครับ...คนในบ้านพากันตื่นหมดเลย ลงไปที่คอกหมู เปิดไฟสว่างเลย มีเพื่อนบ้านมาดูกันด้วย ท่าทางตื่นเต้นเหมือนลูกสาวจะคลอดลูกเลยทีเดียว พ่อกับแม่ของเพื่อนและไอ้เพื่อนผม กำลังนั่งข้างๆแม่หมูที่นอนอยู่ในคอก ผมไม่เห็นได้ชัดหรอก ก็บอกแล้วว่าไม่ชอบดูอะไรแบบนี้...<br /><br /></span><span style="font-size:180%;">กว่าจะทำคลอดให้แม่หมูน้อยเสร็จ</span> <span style="font-size:100%;">ก็ปาเข้าไปเกือบตีสี่และ ไม่นงไม่นอนมันแล้ว พ่อแม่พี่น้อง และไอ้เพื่อนผม รวมถึงเพื่อนบ้าน จับกลุ่มคุยกันเรื่องหมูอยูในครัว ส่วนผม นั่งเล่นเว็บโป๊รอให้เช้าอยู่ในห้องมัน...(หึหึหึ) พอตอนเช้าตรู่ เดินไปที่ตลาดเช้าใกล้ๆ ชาวบ้านร้านตลาดวันนี้ มีทอร์คออฟเดอะทาวน์กันแซด เรื่องแม่หมูบ้านเพื่อนผมออกลูก 6 ตัว ทุกคนในบ้านเพื่อนของผม ต่างดีอกดีใจ ที่ได้ลูกหมูน้อยๆตั้งหกตัว คุณพ่อยิ้มหน้าบาน คุณแม่ยิ้มแป้น คุณเพื่อนยิ้มสะแยะ ส่วนผม...ยิ้มแหยๆ...หกหมูน้อยกายสิทธิ์...ทำเอาผมไม่ได้หลับไม่ได้นอนไปกับเขาด้วย เฮ้อ...<br /><br />เอาล่ะครับ จะคุยเรื่องลาบ ไหงกลายเป็นคุยเรื่องหมูคลอดลูกไปซะล่ะ...อย่างที่บอกครับ ด้วยความรู้สึกที่ว่า หมูเป็นสัตว์ที่ไม่ค่อยรักความสะอาดเอาซะเลย การที่จะกินมันเป็นอาหาร ผมจึงแนะนำให้ทุกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆท่าน กินเนื้อหมูที่ปรุงสุกแล้ว จะดีกว่าครับ ยิ่งเป็นลาบหมูด้วยแล้ว คั่วให้สุกแล้วโรยกระเทียมเจียว อร่อยกว่ากินดิบๆอีกนะครับ<br /><br /></span><span style="font-size:180%;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh48bxHh5N6bBShJzWhhIqRzOeFJ_G3AmvNbMm-8Xx1Wy4vj_WGrm0D4gZYBHR1RbFnAfDt-Jf4usg881zyahkbvSc-6tVOURb8Vp0f80CTAHPSjApB3mB0j6Tzxxoc48pCsVTRVmwyzMs/s1600/%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A1%25E0%25B8%25B9%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%25B1%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25A72.jpg"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 300px; FLOAT: right; HEIGHT: 250px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5670634292674576962" border="0" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh48bxHh5N6bBShJzWhhIqRzOeFJ_G3AmvNbMm-8Xx1Wy4vj_WGrm0D4gZYBHR1RbFnAfDt-Jf4usg881zyahkbvSc-6tVOURb8Vp0f80CTAHPSjApB3mB0j6Tzxxoc48pCsVTRVmwyzMs/s200/%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A1%25E0%25B8%25B9%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%25B1%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25A72.jpg" /></a>ลาบหมู</span></strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>เครื่องปรุง</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">จิ๊นหมูลาบ</span> <span style="font-size:100%;">1ชุด 1 กิโลกรัม </span></strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">ผักไผ่</span> <span style="font-size:100%;">5-6 ต้น</span></strong></span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">พริกดำ</span> <span style="font-size:100%;">3 ช้อนโต๊ะ </span></strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">กระเทียม</span> <span style="font-size:100%;">5 หัว แกะกลีบแล้วโขลกทั้งเปลือกนั่นแล เจียวให้เหลืองกรอบรอท่าไว้เลยครับ</span></strong></span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">พริกขี้หนูแห้ง</span> <span style="font-size:100%;">15-20 เม็ด ทอดไฟอ่อน</span>ที่<span style="font-size:100%;">สุด จนสุกถึงเมล็ดในแหละครับ</span> </strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">ข่า </span><span style="font-size:100%;">7 แว่น</span></strong></span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">ตะไคร้ </span><span style="font-size:100%;">2 ต้น </span></strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">ใบมะกรูด</span> <span style="font-size:100%;">5-7 ใบ</span></strong></span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">ต้นหอม</span><span style="font-size:100%;"> 2 ต้น</span></strong></span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">ผักชี</span> <span style="font-size:100%;">1 ต้น</span></strong></span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-family:times new roman;font-size:180%;color:#009900;"><strong>เกลือป่น</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">ชูรส<br /></span><br /><span style="font-size:180%;">วิธีทำ</span></strong></span><br /><br /><div><br /><ul><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong>เช่นเดียวกับลาบวัวครับ แยกเนื้อหมูออกมา หั่นชิ้นเล็กๆ ถ้ามีพังพืด หรือไขมันติดอยู่ เอาออกให้หมดครับ เอาแต่เนื้อล้วนๆเท่านั้น นำมาหั่นเป็นชิ้นเล็กๆก่อน แล้วค่อยสับๆๆให้เป็นลาบ อย่าลืมเติมเลือดลงไปด้วยขณะสับครับ เช่นเดียวกับลาบวัวนั่นแหละ แต่ลาบหมูส่วนใหญ่ก็ไม่ได้สับจนเหนียวหรอกครับ เอาละเอียดจนไม่เป็นชิ้นเนื้อ และก้อนเลือดไม่เป็นลิ่มก็ใช้ได้แล้ว ตักใส่ชาม ใส่ตู้เย็นไว้ก็ได้ครับ ประเดี๋ยวจะมีน้องวันลงไปแจกไข่ กลายเป็นลาบหมูไข่ขางไป...(ไข่ขาง แปลว่า ไข่แมลงวันครับ)</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong>มาดูฝ่ายเครื่องในครับ ไส้หมูเอย ตับเอย ม้ามเอย ล้างให้สะอาดเลยครับ และอีกอย่างก็คือหนังหมูกับมันหมู หนังหมูต้องขูดต้องดึงเอาขนออกให้หมดเลยเชียวนะเฮีย ประเดี๋ยวขนหมูจิ้มลูกกระเดือก มันไม่เห็นสนุกเลย...</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong>ตั้งหม้อใบพอประมาณ บนไฟแรงไปเล้ย หนุ่มไฟแรงซะอย่าง ใส่น้ำสักครึ่งหม้อ ทุบตะไคร้ให้พอแตก หั่นเป็นท่อนๆใส่ลงไปเลยครับ ตามด้วยข่า และฉีกใบมะกรูดใส่ตามลงไป เติมเกลือป่นสัก 1 ช้อนชาด้วยก็จะดีมากมาย รอจนน้ำเดือนพล่าน ลองเอามือจุ่มทดสอบดูก็ได้ครับ ว่าร้อนและเดือดพล่านหรือยัง (เฮ้ย...จะทำจริงเหรอ...ผมพูดเล่นนนนน) เอาเครื่องใน และหนังหมูใส่ลงไปเลย ต้มซะให้หายดิบ...หึหึหึ</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong>และแล้ว เมื่อเครื่องใน และหนังหมูหายดิบแล้ว...(จะพูดให้กวนประสาทไปไยรึนี่...) พี่ท่านจงเร่งนำมาซอย ซอย และซอย เป็นชิ้นเล็กๆแต่พองามเถิด...ชักช้าจักตาลายเพราะอดอยากเป็นแน่แท้...ส่วนหนังหมู ให้พวกทหารมันซอยเป็นเส้นบางๆ เตรียมท่าไว้เถิดหนา...ส่วนข้าพเจ้าจักรับซอยผักไผ่ ผักชี แลต้นหอม แบบหยาบๆรอท่า...จงเร่งมือเถิดหนา...อย่าช้าไย...แตร๊งงงง...แตรงงงง...แตร่งงงง...แตร๊งงงงง (เฮ้อ...พอเหอะ...ยิ่งเขียนยิ่งมุขควาย...)</strong></span></li></ul><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">ยำลาบหมู</span></strong></span><br /><br /><ul><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong>เช่นกันกับลาบวัว ลาบควายครับ เลือกว่าจะใช้เลือดหรือน้ำต้มไส้หมู ตักมาสัก 1 ทัพพี หรือกว่านั้น หากต้องการให้น้ำท่วมหมู</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong>ใส่พริกดำ กับเกลือป่นลงไปคนให้เข้ากัน ชิมรสเค็มเผ็ดครับ ได้ที่แล้วก็เอาน้องหมูลงไปคลุกคลีขยี้ยำ ให้หนำใจ เข้าพริกเข้าเกลือดีแล้ว ใส่เครื่องในต้ม หนังต้ม ผักไผ่ ผักชี และต้นหอมตามลงไปคลุกอีกทีครับ•ใครไม่แหยง จะจัดเสิร์ซะตอนนี้เลยก็ยังได้ ไม่มีปัญหา แต่ผมขอตัวนะจ๊ะ ม่ายหวายจากินจ่ะ...</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong>ใครจะกินแบบสุกกับผม ก็ตั้งกระทะเลยครับ ลาบคั่วมีอยู่สองแบบคือคั่วกับน้ำ วิธีนี้นิยมกันในแถบจังหวัดเชียงราย พะเยา น่าน แพร่ครับ ส่วนลำปาง ผมไม่รู้ครับ...และอีกแบบคือคั่วด้วยน้ำมัน แบบนี้ผมเจอในเชียงใหม่ และลำพูน...ส่วนแม่ฮ่องสอน ผมก็ไม่รู้ครับ...</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong>จะคั่วแบบไหนก็เลือกกันเถิด แต่ส่วนตัวกระผม ชอบแบบคั่วน้ำมันมากกว่าครับ เอาล่ะ...ใส่น้ำมันลงในกระทะ...ใช้ไฟค่อนข้างแรงหน่อย รอให้ร้อน ทุบกระเทียมใส่ลงไปสัก 4-5 กลีบ เพื่อความเคยชินเมื่อต้องทำอาหารผัด...ใส่ลาบหมูดิบลงไปผัดเลยครับ ขยี้ให้แตก ถ้ายังเป็นก้อนอยู่ ก็ตักน้ำต้มเครื่องในเติมลงไปอีกก็ได้ ผัดไปจนสุกนั่นแหละครับ ลาบหมูที่หายดิบแล้ว จะเป็นสีน้ำตาลดำเข้มครับ</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong>เสร็จแล้วตักใส่จาน โรยด้วยผักชี ต้นหอม และกระเทียมเจียวให้สวยงาม เสิร์ฟกับผักกับลาบ กินกับข้าวเหนียวได้แล้วครับ...อะไรนะ...ข้าวเหนียวยังไม่ได้นึ่ง! เวรละ...งั้นรีบไปเอา สามสิบห้ามาสองขวด...ด่วนเลย...(ตีหน้าเหมือนตกใจ และโมโหหิว...แต่น้ำเสียงดูดีอกดีใจยังไงก็ไม่รุ๊...)</strong></span></li></ul><span style="font-size:100%;"><strong><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">พบกันใหม่ ในตอนที่ 3 ครับผม</span></strong><br /></span><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:130%;color:#009900;">มีความสุขกันเยอะๆนะครับ</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:130%;color:#009900;">Mr.Ken</span></strong></div></div>KENhttp://www.blogger.com/profile/11405507152152343805noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6069128629290180181.post-36759725409233522132011-10-29T19:26:00.000-07:002011-10-29T23:12:03.703-07:00<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi1zdCurirYsw7lBvqLPE3YiHjjt_NQDZQmGHzF8GyIVG8bs2_kC9NPjdfDOj0DxCqySrwIYnLQLSf84egDbAQ1Ae69IzRUIgwBry2Myh8fVrYosagnIHA1MtI1EaeB1RB6e6LQZC8W1h4/s1600/%25E0%25B8%2596%25E0%25B8%25B1%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%2599%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2595%25E0%25B8%25B2.jpg"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 263px; FLOAT: left; HEIGHT: 216px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5669163155264473458" border="0" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi1zdCurirYsw7lBvqLPE3YiHjjt_NQDZQmGHzF8GyIVG8bs2_kC9NPjdfDOj0DxCqySrwIYnLQLSf84egDbAQ1Ae69IzRUIgwBry2Myh8fVrYosagnIHA1MtI1EaeB1RB6e6LQZC8W1h4/s320/%25E0%25B8%2596%25E0%25B8%25B1%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%2599%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2595%25E0%25B8%25B2.jpg" /></a> <span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;color:#ffcc33;">วันนี้เรามาทำผัดผักกินกันดีกว่าครับ</span> เมื่อสามวันก่อน ไปจ่ายตลาด ซื้อกุ้งขาวตัวเล็กมาครึ่งโล ใส่ตู้เย็นไว้ แล้วดันลืมไปเลย ปล่อยมันนอนแข็งกันโด่เด่ในช่องฟรีซนั่นแหละ (โด่...เด่...?...) มาเมื่อวาน คุณย่าไปจ่ายตลาด หิ้วเอาเห็ดหอมสดมาด้วย แต่ก็ไม่ได้ทำอะไรกิน เพราะกับข้าวอย่างอื่นยังเต็มโต๊ะอยู่เลย เก็บใส่ตู้เย็นไว้ก่อน...ตามระเบียบราชการ พอมาถึงวันนี้ ผมก็ได้ถั่วลันเตามาสองขีด ขีดละ 12 บาทแน่ะ ถั่วมันฝักใหญ่ดี ท่าทางน่ากรอบๆหวานๆ เลยอดใจที่จะซื้อไม่ได้<br /><br />หะแรกคิดว่าจะผัดกับน้ำมันหอยก็พอ ไม่ต้องใส่เนื้ออะไร กินเล่นเป็นอาหารเสริม แต่เอ๊ะ...เปิดตู้เย็นมาเจอกุ้งขั้วโลกนอนแข็งโป๊กอยู่ในช่องฟรีซ เห็ดหอมยังอยู่ดีในถุงพลาสติกที่มัดจนบวมเป่ง กินพื้นที่ตู้ชมัด...แครอทเกือบเหี่ยวอีกหัวเล็กๆ กับมะเขือเทศล้านปีสองสามลูก ไอ้ที่จะผัดน้ำมันหอยในความคิดครั้งแรก ก็มีอันต้องเปลี่ยนมาเป็นผัดผักรวมซะงั้น ก็แหม...ถ้าไม่ผัดวันนี้ มีหวัง ตู้เย็นกลายเป็นตู้เก็บขยะไปเลยน่ะแสะ...<br /><br /><span style="font-size:180%;color:#ff6600;">ถั่วลันเตาเห็ดหอมผัดกุ้งสด</span></strong></span><br /><br /><div><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>เครื่องปรุง</strong></span><br /></div><br /><ul><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;color:#ff9900;">กุ้งขาวไซต์เล็ก</span> 2 ขีด หรือจะใส่มากกว่านี้ก็ได้ ตามสะดวกครับ นำมาล้างแล้วเด็ดหัว แกะเปลือก ไว้หาง ผ่าหลัง ดึงเส้นกลางหลังออกให้เรียบร้อย</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;color:#ff9900;">ถั่วลันเตา</span> 2 ขีด ถั่วฝักใหญ่ๆ จะหอมหวาน และกรอบกว่าพวกฝักเล็กครับ แต่ก็แล้วแต่ความชอบ เอามาแช่น้ำเกลือสัก 10 นาที แล้วล้างผ่านน้ำอีกที เด็ดก้าน เลาะเส้นขอบเปลือกออก แค่นั้นก็พอครับ</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;color:#ff9900;">เห็ดหอมสด</span> 1 ขีด เห็ดหอมสดที่คุณย่าพามาเนี่ยะ มันช่างดูกระจุ๋มกระจิ๋มดีแท้ ดอกเล็ดกระจึ๋งนึงจริงๆ (บ่นทำไม...) เอามาล้างทำความสะอาด ดอกที่ใหญ่ๆก็ผ่าครึ่งซะ ส่วนพวกยิบพวกย่อย ก็ผัดมันทั้งอย่างนั้นแหละครับ</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;color:#ff9900;">แครอท</span> 1 หัว ปอกเปลือแล้วใช้มีดสองคมฝานเป็นเส้นๆ ทำไมหรือ...ก็เพราะว่า ถ้าเราฝานเป็นเส้นๆ จะทำให้สุกเร็วครับ และผมว่ามันกินง่่ายกว่า ไม่แข็งเหมือนการหั่นเป็นแท่งหรือเต๋า เวลากินก็มีความรู้สึกคล้ายกินผัดเส้นก๋วยเตี๋วน่ะครับ และยังทำให้ปริมาณผัดในจานดูเยอะขึ้นด้วยนะ </strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;color:#ff9900;">มะเขือเทศใหญ่</span> 1 ผล อันนี้จะหั่นเป็นกลีบ เป็นเต๋าหรือเป็นแผ่นก็เชิญตามลำบากครับ ที่แน่ๆ ส่วนใหญ่เวลาผัด มันก็จะเละไปก่อนแล้ว ไม่อยู่เป็นทรงนานนัก</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;color:#ff9900;">หรอกพริกจินดาแดง</span> 5 เม็ด เด็ดขั้วแล้วหั่นแฉลบ พริกชนิดนี้ ปกติก็จะเผ็ด ตามธรรมชาติของพริกนั่นและ...แต่เราแค่หั่นแฉลบ จึงทำให้ไม่เผ็ดมากเกินไป มีรสเปี้ยวแทรก และอมหวานนิดๆ ใส่ผัดอร่อยครับ</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;color:#ff9900;">กระเทียมไทย</span> 5 กลีบ เป็นคนไทยก็ต้องกินของไทย น้ำปลาไทย กะปิไทย ปลาร้าไทย ถั่วลันเตาไทย แครอทไทย พริกไทย ผัดไทย คันหูแบบไทยๆ จริงไมจ๊ะ...น้องจ๊ะจ๋า (ง่ะ...มีน้องจ๊ะ คันหู โผล่มาได้ไง...ชักจะเพ้อเจ้อ...เกี่ยวไรกะน้องเขาด้วยวะ...) และกระเทียมไทยเนี่ยะ...ทุบก่อนให้พอแหลก (แหลกล่าย...รึป่าว) ทุบมันทั้งเปลือกนั่นแหละครับ</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;color:#ff9900;">ซ๊อสปรุงรส</span> 1 ช้อนโต๊ะ</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;color:#ff9900;">ซีอิ๊วขาวเห็ดหอม</span> 2 ช้อนโต๊ะ</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;color:#ff9900;">น้ำปลา</span> 1 ช้อนโต๊ะ</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;color:#ff9900;">น้ำมันหอย</span> 2 ช้อนโต๊ะ</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;color:#ff9900;">น้ำตาลทราย</span> 1/3 ช้อนชา</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;color:#ff9900;">น้ำมันพืช</span> 1 ทัพพี</strong></span></li></ul><br /><div><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:180%;color:#009900;">ว่าแล้วก็ว่าตามกันมาเลยครับ...ทั่นผู้ชมสุดที่เลิฟ</span></strong></div><br /><div align="center"><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#999999;"><strong>วิดีโอเรื่อง "ถั่วลันเตาเห็ดหอมผัดกุ้งสด"</strong></span><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong><br /><br /><iframe allowfullscreen='allowfullscreen' webkitallowfullscreen='webkitallowfullscreen' mozallowfullscreen='mozallowfullscreen' width='320' height='266' src='https://www.blogger.com/video.g?token=AD6v5dzXX1w8Q1ev37crtz6-KqPZYi3HzrzZJ3On3iHqQ-o4hpHvZGE2DGltXrQ-iiASfwoLq3f7NYdymtTtgtvIOA' class='b-hbp-video b-uploaded' frameborder='0'></iframe></strong></span><br /></div><br /><div><span style="font-family:times new roman;font-size:180%;color:#ff6600;"><strong>วิธีทำ</strong></span><br /></div><br /><ul><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;color:#ff9900;">ตั้งกระทะบนไฟค่อนข้างแรง</span> ใส่น้ำมันพืชลงไป รอให้ร้อนจัด เอากระเทียมลงผัดพอส่งกลิ่นหอม ก็เอาพริกจินดาใส่ตามลงไปผัดสองสามที จากนั้น เอากุ้งลงผัดครับ ผัดพอให้กุ้งเปลี่ยนสี สังเกตุที่หางครับจะเปลี่ยนเป็นสีส้มจัด เนื้อกุ้งก็จะเป็นสีขาวขุ่น อย่าผัดนานครับ เพราะจะทำให้เนื้อกุ้งเหนียว ไม่อร่อย พอกุ้งสุกได้ที่ ตักออกใส่จานไว้ก่อน ทั้งกุ้งทั้งพริกนั่นแหละครับ </strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>คราวนี้ก็<span style="font-size:180%;color:#ff9900;">รอให้กระทะร้อนอีกครั้ง</span> ไม่ต้องใส่น้ำมันแล้ว เพราะมีเหลือจากการผัดกุ้งแล้วไง เอาผักทุกอย่างลงผัดเลยครับ เทใส่ไปทีเดียวทั้งถั่วลันเตา เห็ดหอมและแครอทเลย จากนั้นก็ผัด พลิกไปพลิกมา ใช้เวลานานนิดนึง ผมจะไม่ใส่น้ำครับ เพราะว่าน้ำที่เติมทีหลัง จะทำให้รสชาดความหวานของถั่วลันเตาลดน้อยลง และเวลาที่มันเย็นตัวแล้ว สีจะซีด ไม่น่ากินครับ เราผัดจนเห็นว่าถั่วสุกดีแล้ว คือสีเปลี่ยนเป็นสีเขียวเข้มขึ้นกว่าเก่าน่ะครับ</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>แล้วเราก็จะมา<span style="font-size:180%;color:#ff9900;">ปรุงรส</span>ด้วยซีอิ๊วขาว ซอสปรุงรส น้ำมันหอย น้ำปลา และน้ำตาลทราย เสร็จแล้วก็ผัดคลุกเคล้าให้เครื่องปรุงเคลือบตามเนื้อผักให้ทั่ว แล้วเราก็จะเอากุ้งกับพริงที่ผัดไว้ ใส่ตามลงไป ผัดอีกแค่สี่ห้าที่ก็ปิดไฟ แล้วตักเสิร์ฟได้ทันทีครับ</strong></span></li></ul><br /><div><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;color:#ff6600;">สำเร็จเสร็จและ</span> "</strong></span><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>ถั่วลันเตาเห็ดหอมแครอทมะเขือเทศผัดกุ้งฯลฯ"....ป้าดดดด ชื่อยาวไปมั้ง มีการเก้ารอเก้าด้วย...แค่ "ถั่วลันเตาผัดกุ้งสด" ก็พอแล้ว อะไรมันจะยัดเข้าไปซะจนผักปลิ้นอย่างนั้น</strong></span><br /></div><br /><div><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>จากที่คิดว่าจะกินถั่วลันเตาผัดน้ำมันหอย เล่นๆเป็นอาหารเสริม อาหารว่าง แต่พอพี่ถั่ว เขามาเข้าพวกกับน้องกุ้งกุ้ง แค่นั้นแหละ ข้าวเกือบหมดหม้อไปเลยทีเดียว...นะนายจ๋า</strong></span><br /></div><br /><div><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>...โอย...ปวดหัวตุ๊บๆ...คอเลสเตอรอลขึ้นว๊อย...</strong></span></div><br /><div><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>Mr.Ken</strong></span></div>KENhttp://www.blogger.com/profile/11405507152152343805noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6069128629290180181.post-78944794802799758062011-10-27T00:30:00.001-07:002011-10-27T04:09:24.078-07:00<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhVQ6TR-u-jWeM6f7Eyz-GP90jHPHSunIPjpDVwMo6g5HPhO-k0cQoBtBakZswGnWfasbiqWnZDz22LE9li2bhfXw2-NupCmGBmgGHP0tK9MbpR2YLNzlB-2uW92fC7oradWSCKOdSjnUE/s1600/%25E0%25B9%2583%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2587.gif"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; FLOAT: left; HEIGHT: 145px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5668115749826648930" border="0" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhVQ6TR-u-jWeM6f7Eyz-GP90jHPHSunIPjpDVwMo6g5HPhO-k0cQoBtBakZswGnWfasbiqWnZDz22LE9li2bhfXw2-NupCmGBmgGHP0tK9MbpR2YLNzlB-2uW92fC7oradWSCKOdSjnUE/s200/%25E0%25B9%2583%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2587.gif" /></a> <span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">เรื่องเจ็บไข้ได้ป่วย</span> ไม่เข้าใครออกใครครับ พอถึงเวลาที่จะต้องป่วย ก็ต้องป่วย (นั่นน่ะสิ) เราทุกคนก็เลยต้องพึ่งโรงหมอเป็นสรณะกันล่ะ เรื่องของเรื่องก็คือ เมื่อสองเดือนก่อน ผมได้รับงานมาจากพี่ชายของเพื่อนซี้ คือก็ทำด้วยกันนั่นแหละครับ แต่เขาก็แบ่งให้เหมาเอาไซต์งานบ้าง ไอ้งานที่ผมรับมา เป็นงานบูรณะซ่อมแซมองค์พระปฐมเจดีย์ครับ ส่วนที่ผมต้องทำคือ การขัดเพดาน...<br /><br />เพดานที่ว่าเนี้ยะ อยู่สูงมาก ต้องต่อนั่งร้านขึ้นไป ใช้เครื่องขัด แล้วเพดานของที่นี่เป็นไม้แป้นแผ่นใหญ่ๆต่อกันไปเป็นผืน มีการลงรักปิดทองเอาไว้ พอเมื่อถึงเวลาที่มันเสื่อมสลายคลายคุณภาพ ก็ต้องขัดลายเก่าของเดิมออก เพื่อที่จะลงสี ทาพื้น และปิดลายลงทอง ทับลงไปกันใหม่อีกครั้งครับ งานนี้ถึอว่าเป็นงานใหญ่สำหรับผมเลยทีเดียว ก็พระปฐมเจดีย์เนี่ยะ วัดระดับประเทศเชียวเลยนี่นา </strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>การขัดก็คือใช้เครื่องมือขัดไม้ที่เขาเรียกว่า รถถัง ครับ แบบว่า ชูสองมือขึ้นฟ้า แล้วถูไปเรื่อยๆ ไม่หมูเลยนะครับ กับการที่ต้องยืนแหงนหน้า ยกแขนสูงและออกแรงบังคับเครื่องขัด กับเพดานสูงบนนั่งร้านเนี่ยะ ฝุ่นเฝิ่นตลบอบอวล ต้องหาชุดมนุษย์ประหลาดมาใส่กันจนดูไม่เป็นผู้เป็นคนซะ (เออ...แล้วปกติเนี่ยะ เอ็งดูเป็นผู้เป็นคนตรงไหนวะ...) ปิดหน้าปิดตา ปิดปากปิกจมูกจนมิดเชียว หน้างานมีสามสิบกว่าช่อง ช่องหนึ่งก็กว้างยาวประมาณ สี่-ห้าเมตร คิดดูเถอะครับ ทุลักทุเลใดๆในโลกนี้จะมาปาน...</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>และไอ้งานขัดที่ว่านี่แหละครับ ที่มันก่อปัญหาให้ผม คือว่า...การจะปิดทองบนเพดานนั้น จะต้องใช้ยางไม้เป็นตัวเชื่อม ให้ทองติด และยางไม้ที่ว่านี้ผมเองก็ไม่รู้จริงๆนะว่า เป็นยางรัก หรือยางไม้ชนิดอื่น แต่ที่แน่ๆ สองสามอาทิตย์นับจากเริ่มแบกเครื่องขัด ทำงานคลุกฝุ่นคลุกผงมา ผมก็เริ่มเกิดอาการคันตามตัว เป็นผื่นขึ้น เกากันจนเลือดกระจุย หนังกระจายครับ เกากันเพลินจนแผลติดเชื้อ อักเสบใหญ่โตครับ ก็ซื้อยากินเองทาเองไปเรื่อยเปื่อย ทนจะกระทั่งงานสำเร็จเสร็จล่วงด้วยดี สองวันให้หลัง ตื่นขึ้นมา ไอ้น้องที่ทำงานด้วยกันมันมาเจอหน้า ร้องลั่นปานว่าเจอผีหนุ่ม(ใหญ่)ที่โครตหล่อที่สุดในโลกเลยครับ...เฮ้ยพี่...เป็นอะไรวะ...<br /><br />ครับ หน้าตา และเนื้อตัวของผมเป็นผื่นเป็นปื้น หน้าบวมอย่างเห็นได้ชัด แสดงอาการของการแพ้อย่างรุนแรงออกมากระทันหัน ที่เป็นอย่างนี้ก็น่าจะมาจากการพักผ่อนไม่เพียงพอ ทำงานหนักไปหน่อย กินเหล้าเมามันทุกวัน ข้าวปลาไม่แตะ กินแต่กับแกล้มแพงๆ แปะโป้งเอาเหล้าเขามากิน เช้าเป็นเช้า เมาค้างไปทำงาน ก็ไม่ค่อยได้งานน่ะสิ...(ชั่วเกินไปมั้ยเนี่ยะ...สงสัยโดนเขาแช่งรึเปล่าก็ไม่รู้...) อะไรต่างๆพวกนี้ ซึ่งมันสะสมมาเป็นเวลานาน ทำให้ร่างกายทรุดโทรม บวกกับอายุที่เลยเลขสามด้วย ...(แง๊ๆๆๆๆ...ความจริงช่างโหดร้ายยิ่งนัก) ภูมิคุ้มกันตกฮวบฮาบกระทันหัน จนเกิดอาการอย่างว่านี่แหละครับ</strong></span><br /><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:130%;color:#009900;"></span></strong><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>Admit ทันทีครับ เข้าโรงหมอซะหลายวัน กลับออกมาพักฟื้นอยู่ที่บ้านเป็นเดือน กินยาทุกวันตามหมอสั่ง ยาบ้ายาบอมากครับทั่น กินกันที ว่าเป็นเป็นกำมือๆ ยาก่อนอาหารน่ะ กินทีนึงก็จะอิ่มอยู่แล้ว ยังต้องมาอัดยาหลังอาหารอีก ส่วนข้าวน่ะ กินได้นิดเดียว เพราะอิ่มยาไปและ...ไม่นานอาการข้างเคียงก็บังเกิด ไตของผมเกิดทำงานผิดปกติอีท่าไหนไม่รู้ครับ แข้งขา เท้าเทิ้วบวมเป่งเลย เจ็บมากเวลาลงน้ำหนักที่ส้นเท้า จนแทบเดินไม่ได้แน่ะ เหตุเพราะกินยาขนานมหาศาลมากเกินไปไงครับ...จะหยุดยาก็ไม่ได้ ยังมีอาการภูมิแพ้อยู่ ทำไงครับทีนี้ จะรอพึ่งโรงหมออย่างเดียว ผมคงต้องตีนบวมตายซะก่อนเป็นแน่แท้<br /><br />และแล้วก็ต้องพึ่งตัวเองครับ หนังสือไม่ได้มีเก็บไว้ในห้องสมุด อินเตอร์เนตก็ไม่ได้มีไว้ดูเว็บโป๊ โชว์เว็บแคมป์ แชทหาแฟนเท่านั้นนะ ผมหาข้อมูลต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับไต แล้วก็เจอของดีเข้าจริงๆครับ ข้อมูลเกี่ยวกับภาวะไตพร่องจากการกินยาแผนปัจจุบันเป็นเวลานานๆ ซึ่งเป็นเหตุให้เกิดอาการเท้าบวมอย่างที่ผมเป็นอยู่ คราวนี้ก็ต้องหาวิธีทำให้มันยุบครับ โดยส่วนตัวของผมเอง ผมเชื่อมั่นมาก ในเรื่องของการใช้สมุนไพรรักษาโรค แต่ก็ไม่ได้มีเวลาศึกษาจริงจังอะไร จนกระทั่งที่เท้าบวมเป่ง และเจ็บทรมานจนทนไม่ไหว ผมจึงตัดสินใจกินสมุนไพรที่ชื่อว่า "ย่านาง" ครับ<br /><br /><span style="font-size:180%;">บริเวณหลังบ้าน</span> มีเถาย่านางขึ้นอยู่อย่างดกดื่น ผมจึงแข็งใจเดินกระแผลกไปเลือกเก็บเอาใบงามๆ ไม่อ่อนไม่แก่มาประมาณ 30 ใบ ล้างให้สะอาด แล้วคั้นเอาน้ำมาดื่มครับ หะแรกที่น้ำย่านางไหลลงคอ มันพะอืดพะอมน่าดูชมเชียวแหละ สาบเขียวด้วย ผมกินแทนน้ำทั้งวันครับ ผลเป็นไงหรือ เช้าวันรุ่งขึ้น จับตีนตัวเองดู เอ๊ะ...มันเล็กลงแฮะ...เออ จริงด้วย มันยุบลง ถึงจะแค่นิดหน่อย ก็สังเกตุเห็นได้ชัดเวลาเดินลงน้ำหนักส้นก็รู้สึกเจ็บน้อยลง ไม่มั่นใจ... เอาอีกครับ ทำน้ำย่านางกินอีก และแล้ว...ตื่นเช้าขึ้นมาในวันที่สาม อาการเจ็บเท้าหายไป อาการบวมก็หายไปด้วย กลับมาเดินได้เป็นปกติ ส่วนยาโรงหมอก็ยังคงกินปกติครับ ผมจึงได้ค้นพบมหัศจรรย์แห่งพืชสมุนไพรด้วยตัวเอง เป็นที่ปลาบปลื้มยิ่งนัก ที่ยอมให้ตัวเองทดลอง และก็อดไม่ได้ที่จะนำเอาประสบการณ์ดีๆนี้ มาแบ่งปันให้กับผู้อื่นครับ มาดื่มน้ำย่านางกันเถอะ</strong></span><br /><br /><div align="center"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong><br />วิดีโอชุด "น้ำย่านาง"<br /><br /><iframe allowfullscreen='allowfullscreen' webkitallowfullscreen='webkitallowfullscreen' mozallowfullscreen='mozallowfullscreen' width='320' height='266' src='https://www.blogger.com/video.g?token=AD6v5dzjBeGOCBNUe8wQsynjXPzzu4SyuSPlYXPm2t8AnwYCK0Q39Hw0UuV0cuvBD4wX1fYBwovwFTJbhRFwFW8CJw' class='b-hbp-video b-uploaded' frameborder='0'></iframe></strong></span></div><span style="font-family:times new roman;font-size:180%;color:#009900;"><strong>น้ำย่านาง</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>เครื่องปรุง</strong></span><br /><br /><ol><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>ใบย่านาง 50 กรัม ในบางพื้นที่ที่ย่านางขึ้นอยู่ ใบของมันอาจจะใหญ่หรือเล็กไม่เท่ากันครับ บริเวณที่ดินชื้นๆ ใบจะใหญ่ สีเขียวเข้ม สดดี สวยกว่าพวกที่ขึ้นในดินแห้ง ซึ่งใบจะดูกระด้างกว่า หากจะนับเอาเป็นใบ เกรงว่าจะกะไม่ถูกกันเนอะ ใช้ชั่งเป็นกรัมนี่แหละครับ ดีที่สุด</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>น้ำเปล่า 2 ขวด ผมใช้น้ำที่ส่งเป็นลังตามบ้านน่ะครับ กะง่ายดี ขนาดนี้ ปริมาณความเข้มข้นของสารคอโรฟิลว์ย่านางกำลังดื่มลื่นคอครับ</strong></span></li></ol><span style="font-family:times new roman;font-size:180%;color:#009900;"><strong>วิธีทำ</strong></span><br /><br /><ol><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>ก็ไม่ยากเย็นอะไรล้างใบย่านางให้สะอาดทีละใบ โดยเฉพาะด้านใต้ใบ ที่มักจะมีขี้มดเกาะอยู่ รวมถึงสิ่งแปลกปลอมอื่นๆ อย่าคราบรอยเมือกตีนทาก เศษขี้หอยทากอะไรอย่างนี้ด้วย เราจึงต้องล้างแบบผ่านน้ำ ใช้นิ้วถูเบาๆให้ทั่วจนสะอาด แล้วเอามาผึ่งให้แห้งครับ</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>จากนั้นก็นำมาขยำกับน้ำ ตามวิดีโอเลยครับ ผมถ่ายทำเองที่บ้านเชียวนะ...(คุยซะด้วย...) ขยำไปเรื่อยๆให้ใบช้ำ น้ำเขียวปื๋อ อย่างที่เห็นในวิดีโอครับ ผมใช้ครกช่วยให้ช้ำเร็วๆ มันเมื่อย...ขยำนานๆเนี่ยะ ไม่แนะนำให้ใช้เบรนเดอร์นะครับ เพราะเวลาปั่น จะเกิดความร้อนซึ่งอาจทำให้น้ำมัน และโอสถสารที่อยู่ในใบเปลี่ยนคุณสมบัติไปได้ ใช้ครกนี่แหละ โป๊กๆๆ ไปเลยครับ...พี่น้อง แต่ครกที่จะใช้เนี่ยะ ต้องล้างให้สะอาดนะครับ มีอยู่ครั้งนึง น้ำย่านางของผม ดื่มเข้าไป เฮ้ย...ทำไมเผ็ดวะ...คำตอบก็คือ คุณย่าของผมเอาไปตำน้ำพริกก่อนหน้านี้ แล้วผมมาใช้ต่อ ล้างไม่หมด ผมก็เลยต้องกินน้ำย่านางรสเผ็ดเล็กน้อยนั่นไง...</strong></span> </li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>มาว่ากันต่อ...จะโม้อีกนานมั๊ย...โขลกแหลกพอควรแล้วก็เอามาคั้นต่อ จนกระทั่งสีเขียวออกมามากที่สุด ใบย่านางจะสีซีดลง น้ำคั้นจะเขียวเข้มข้นขึ้น ก็ใช้ได้แล้วครับ เอามากรองกากออก เทใส่ขวด เก็บใส่ตู้เย็น กินก่อนอาหารประมาณ 15 นาที ครั้งละหนึ่งแก้วตู้มๆไปเลยครับ ผมเคยลองเอาน้ำตาลทรายแดงมาทำน้ำเชื่อม หยอดลงไปด้วย รสชาดกลมกล่อมดี แต่ทำไมรู้สึกว่าได้รสเค็มๆนะ...รสมือรึเปล่า (ขี้มือ...)</strong></span></li></ol><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">เรียบร้อยแล้วครับ น้ำใบย่านาง น้ำคลอโรฟิวล์ทำเอง 100%<br /></span>ใครที่ห่วงว่า กินน้ำคั้นจากใบมันดิบๆเลยเหรอ ไม่มีพิษหรือไร ต้องขอบอกว่า แต่ก่อนผมก็เคยคิดแบบนี้ครับ คราแรกที่เริ่มทำกิน ดันเอาไปต้มซะก่อน ทว่า...ในใบย่านางนั้น มีน้ำมันชนิดหนึ่งอยู่ครับ เมื่อถูกความร้อนเข้า ก็รวมตัวกันเป็นก้อนเล็กๆกลมๆ ลอยเป็นแพอยู่บนผิวหน้า ยังกะไข่กบแน่ะ ส่วนน้ำที่ใช้ต้ม ก็กลายสภาพเป็นสีดำปี๋น่าเกลียดจะตาย...แล้วมันดูไม่น่าจะกินได้กว่าตอนไม่ต้มอีกหลายเท่าเลยครับ ผมเลยเลือกดื่มแบบไม่ต้ม ผลออกมาก็คืออย่างที่คุยให้ฟังนั่นแหละครับ...เยี่ยมจริงๆ<br /><br /><span style="font-size:180%;">ย่านางมีสรรพคุณทางยาคือ</span> ลดไข้ได้ทุกชนิด ช่วงที่ผมเริ่มดื่ม ก็มีอาการไข้ต่ำๆที่เกิดจากการอักเสบของแผลภูมิแพ้ด้วย น้ำย่านางช่วยบรรเทาได้เป็นอย่างดีครับ ดื่มก่อนนอนหนึ่งแก้วใหญ่ ตื่นเช้าขึ้นมา ไข้ลดลงเรียบร้อยแล้วครับ เนื่องจากว่า ย่านางเป็นสมุนไพรที่มีฤทธิ์เย็น จึงช่วยลดความร้อนในร่างกายได้ดีครับ<br /><br />เอาล่ะครับ โม้มามากมายหลายกระบุง...หอมปากหอมคอมานาน จนจะเหม็นปากเหม็นคอกันแล้ว เอาไว้มีประสบการณ์ใหม่ๆเกี่ยวกับน้ำย่านางอีก ผมก็จะมาอัพเดทให้ได้อ่านกันอีกนะครับ<br /><br />ขอให้มีสุขภาพดีกันทุกคนนะครับ</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>Mr.Ken</strong></span>KENhttp://www.blogger.com/profile/11405507152152343805noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6069128629290180181.post-39804075187869209522011-10-26T22:04:00.000-07:002011-11-02T23:19:36.413-07:00<span style="font-family:times new roman;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;"><span style="color:#ff0000;">ลาบ</span> <span style="color:#ff0000;">มรดกวัฒนธรรมด้านอาหาร</span></span></strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">เสียงมีดที่กระทบหน้าเขียง</span>เป็นเสียงรัว เร็วและดูเร่งเร้า เป็นจังหวะจะโคนที่ฟังดูแล้ว น่าสนุกสนาน ดังมาจาก<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjTt1WWiB5v90h76vfyRkc_I4QXRBUa306lPW4WoJ0lnrkfAVaOdtss86FOKOWEyFyEPwe7_LGUvhh4LHqOmnwoJ37TvkdwA8PWDhl4JSl68MUpXbxrtF-2035fob3renivwi8eOGL3mYM/s1600/%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A1%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%25B9%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A1%25E0%25B8%25B9%2528%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%25B7%25E0%25B8%25AD%2529.jpg"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; FLOAT: left; HEIGHT: 150px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5670641524783548402" border="0" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjTt1WWiB5v90h76vfyRkc_I4QXRBUa306lPW4WoJ0lnrkfAVaOdtss86FOKOWEyFyEPwe7_LGUvhh4LHqOmnwoJ37TvkdwA8PWDhl4JSl68MUpXbxrtF-2035fob3renivwi8eOGL3mYM/s200/%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A1%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%25B9%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A1%25E0%25B8%25B9%2528%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%25B7%25E0%25B8%25AD%2529.jpg" /></a>ทางในครัว ซึ่งก็น่าจะเป็นเช่นนั้น เพราะนอกจากเสียงรัวมีดแล้ว ก็ยังมีเสียงหัวเราะ เสียงพูดคุย หยอกเย้ากันของคนในครัว ดังมาเป็นระยะ กลิ่นฉุนจัดจนชวนจาม ของพริกแห้งที่ถูกคั่วไฟ ถูกลมพัดพาเข้ามไปในส่วนอื่นของบ้าน ตามด้วยเสียงจามสนั่นหวั่นไหว และเสียงสบถอย่างหยอกเอินดังขรม บ้านหลังนี้กำลังมีงานบุญครับ เป็นงานขึ้นบ้านใหม่ ผู้คนจากบ้านใกล้เรื่อนเคียง เริ่มทยอยกันมาช่วยงาน และเสียงรัวมีดที่ดังออกมาจากครัวนั้น ก็เป็นด้วยมีมือของพ่อครัวแบบกึ่งทางการประจำงานนั่นเอง<br /><br />ในเต้นผ้าใบหลังใหญ่ที่ต่อออกจากประตูครัว เพื่อรองรับบรรดาพ่อครัวแม่ครัวมากมายหน้าตา ที่พาหัวใจมาช่วยงานบุญของเพื่อนบ้าน ลุงหนานถากำลังนั่งขัดสมาธิอยู่ตรงหน้าเขียง มือจับด้ามมีดพร้าสองเล่มไว้ข้างละมือ และกำลังสับมีดทั้งสองขึ้นลง สลับกันอย่างเร็วไปที่ก้อนเนื้อบนเขียงอย่างคล่องแคล่ว มีจังหวะที่หยุด เพื่อตักเอาก้อนลิ่มเลือดดิบๆสดๆ ราดลงบนเนื้อที่สับ แล้วเสียงสับเนื้อก็ดังต่อไป เคล้าด้วยเสียงหยอกเย้าเฮฮาระหว่างพ่อครัวเฒ่า กับแม่บัวคำสาวใหญ่ แม่ครัวอีกคนที่กำลังทำหน้าที่คั่วเครื่องหอมอยู่ที่หน้าเตาฟืน โดยมีเสียงโห่ฮาป่าจากคนอื่นๆรอบข้าง ดังเป็นระยะ โดยมีลุงคำ เพื่อนซี้ของลุงหนานถา คอยส่งแก้วแป๊กใบเล็ก ใส่เหล้า 35 ดีกรี ให้พ่อครัวเป็นพักๆ บางคนกำลังหั่นเครื่องในวัวที่ลวกสุกเป็นชิ้นเล็กๆ และมีอีกส่วนที่หั่นกันทั้งดิบๆ อย่างผ้าขี้ริ้วดำ ตัดออกมาขนาดพอคำ จิ้มกับน้ำดีวัวผสมเกลือนิดหน่อย กลายเป็นกับแกล้มในหมู่พ่อครัวไปด้วย<br /><br />ฝ่ายป้าผัน แม่ครัวไม่น้อยหน้าครับ มือจับสาก ตั้งหน้าตั้งตาตำพริก ตำเครื่องเทศคั่วแล้ว ซึ่งแม่บัวคำเอาใส่อ่างมาวางไว้ให้ เหงื่อเม็ดเล็กๆผุดขึ้นที่ขมับ แกใช้แขนเสื้อปาดมันออก ก่อนส่งเสียงหัวเราะขบขันกับมุขตลกของลุงหนานถา ที่ปล่อยออกมาหยอกแม่บัวคำอย่างสนุกสนาน<br /><br />เครื่องเทศที่แม่บัวคำคั่วจนเสร็จครบทุกอย่าง แล้วยกมาให้ป้าผัน มือครกประจำงานนี้ตำก็ได้แก่ พริกขี้หนูแห้ง เม็ดผักชี มะแขว่น เทียนข้าวเปลือก มะแหลบ ดีปลี พริกไทยดำ กานพลู โป๊ยกั๊ก เปราะหอม ลูกจันทน์เทศ ดอกจันทน์เทศ อบเชย และกระวาน เครื่องหอมทุกอย่าง ส่งกลิ่นหอมตลบอบอวลแข่งกัน และเครื่องปรุงเพิ่มเติม ก็ถูกลำเลียงมาที่หน้าครกเรื่อยๆ ไม่ว่าจะเป็นกระเทียม หอมแดง ข่า ตะไคร้ กะปิ มะเขือขื่น ซึ่งทุกอย่างต้องปิ้ง หรือหมกกับขี้เถ้าร้อนให้สุกจนนิ่มก่อน ถึงจะนำมาตำรวมกับเครื่องเทศได้ แม่บัวคำ ยกเอาครกมาอีกชุด ลงนั่งขัดสามาธิอย่างกระฉับกระเฉง เพื่อช่วยป้าผัน ที่นั่งตำพริกลาบจนเหงื่อไหลไคลย้อยอยู่อย่างไม่ย่อท้อ หรือปริปากบ่นเลย งานบุญอย่างนี้ คนเหนือเขาถือนักหนาครับ ในวันงาน ห้ามพูดสิ่งที่ไม่เป็นมงคลเด็ดขาดเลยเชียว<br /><br />ส่วนลุงหนานถาก็สับเนื้อจนละเอียดยิบ ไม่เห็นเป็นชิ้นเนื้อเลย เนียนจนเหนียวหนึบ ในชามแปลใบโตนั้นมีแต่เนื้อล้วนๆ เพราะพวกเส้นเอ็นและพังพืด ถูกเลาะออกทิ้งไปก่อนหน้านี้แล้ว อย่างพิถีพิถัน เครื่องในทั้งดิบทั้งสุก ถูกหั่นเรียบร้อย และที่ขาดไม่ได้ก็คือ ผักกับลาบ ชนิดต่างๆ ที่ถูกเก็บมาจากต้น ตามรั้วบ้าน หรือในสวนแบบสดๆ ล้างจนสะอาด แล้วใส่กะละมังใบใหญ่ไว้ มียอดมะกอก ผักไผ่(ผักแพรว) หอมด่วน(สะระแหน่) ผักคาวตอง หอมป้อมเป้อ(ผักชีฝรั่ง) ยอดมะปีน(มะตูม) ยอดโกสน ยอดเล็บครุฑ กะหล่ำปลี <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjsbJncYIUy5Qk17fMn8h-NxZllzgNpnSZFKGD1ZN4MyztZ44HGCZ5TRNB2935AVX6KaKEuIWG_Nk6Q4Z2NmnID-cXR6Lp506Lgt5o6u8pXyOIIE1QwrmIdhsnsEKMbMrnUZPr9tarC_nM/s1600/%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%2594%25E0%25B8%25B4%25E0%25B8%259A2.jpg"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; FLOAT: left; HEIGHT: 215px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5670641926818790642" border="0" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjsbJncYIUy5Qk17fMn8h-NxZllzgNpnSZFKGD1ZN4MyztZ44HGCZ5TRNB2935AVX6KaKEuIWG_Nk6Q4Z2NmnID-cXR6Lp506Lgt5o6u8pXyOIIE1QwrmIdhsnsEKMbMrnUZPr9tarC_nM/s320/%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%2594%25E0%25B8%25B4%25E0%25B8%259A2.jpg" /></a>ผักกาดขาวปลี ผักกาดน้อย ผักกาดดำ มะเขือผ่อย(มะเขือเปราะ) มะถั่ว(ถั่วฝักยาว)ดีปลีสด ผักเพี๊ยฟาน ผักแปม หอมด่วนหลวง(หูเสือ) มะเขือเทศอ่อน ผักหนอก(บัวบก) ยอดผักเผ็ด(ผักคราดหัวแหวน) จ๋วงเครือ(ผักชีช้าง) ผักอันอ้อ(ผักชีล้อม) ยอดมะยม ใบจัน(กระเพราควาย) เกี๋ยงพาไย(สันพร้าหอม) และแถมด้วยพริกขี้หนูสวนสดอีกจานใหญ่ พืชผักทุกอย่าง ล้วนมีสีเขียวสดใส บางชนิดก็มีแกมสีแดง ดูน่ากินยิ่งนัก การเตรียมทำลาบเลี้ยงแขกขึ้นบ้านใหม่ ก็เหลือเพียงแต่รอเวลาที่จะ "ยำ" ต่อไป แต่ทว่า วงเหล้ายังคงมีต่อ ลุงหนานถาจึงแบ่งเอาเนื้อสับผสมเลือดสีแดงคล้ำออกมา ก่อนจะขอเครื่องพริกลาบจากป้าผัน แล้วลงมือยำลาบ เรียกน้ำย่อยในวงเหล้า เป็นการลับมือ ก่อนถึงเวลาปรุงจริงๆ<br /><br /><span style="font-size:180%;">เคยมีเพื่อนผมคนหนึ่ง</span> ซึ่งเป็นคนจังหวัดน่าน พูดในวงเหล้าว่า <span style="color:#ff9900;">"เกิดเป๋นลูกป้อจาย บ่อกิ๋นลาบดิบ เยี๊ยะลาบก่อบ่อจ้าง ก่อบ่อต้องกึ๊ดเอาเมียละ..."</span> (เกิดเป็นลูกผู้ชาย ไม่กินลาบดิบ แถมทำลาบก็ไม่เป็น ก็ไม่ต้องคิดที่จะมีเมียแล้ว)อันนี้ถ้าเราลองเอาคำพูดของมันมาคิดๆดู ก็เห็นทีว่าเข้าทีครับ <span style="color:#ff9900;">วัฒนธรรมการกินลาบของล้านนานั้น เป็นสัญลักษณ์ของบุรุษเพศโดยแท้</span> เท่าที่ผมได้สัมผัสและฟังจากผู้เฒ่าผู้แก่มา ผู้หญิงก็อาจมีส่วนร่วมในการทำลาบด้วย แต่ไม่ใช่เรื่องสำคัญอย่าง หน้าที่ลาบเนื้อหน้าเขียง หน้าที่ปรุงลาบ หน้าที่กำหนดพืชผักที่จะเป็นผักกับลาบ และหน้าที่การควบคุมขั้นตอนในการทำลาบ เรื่องพวกนี้เขาเป็นเรื่องของผู้ชายเท่านั้นครับ </strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">มีเคล็ดอย่างหนึ่ง</span>เกี่ยวกับเรื่องการมีส่วนร่วมของผู้หญิง คือถ้าจะมอบหมายให้หญิงใด เป็นผู้ไปเก็บผักต่างๆมาเป็นผักกับลาบ ต้องแน่ใจว่าหญิงผู้นั้นไม่ได้กำลังมีประจำเดือนครับ เชื่อกันว่า ถ้าผู้หญิงมีเมนส์ไปเก็บผักกับลาบ จะทำให้วิชาอาคมของชายที่กินเข้าไปเสื่อม และต้นพืชที่ถูกเก็บจะเหี่ยวเฉา และตายไปในที่สุดครับ นี่แค่เรื่องผักนะครับ ถ้าเป็นเรื่องเกี่ยวกับเนื้อสัตว์นี่ ห้ามขาดเลย เมนส์ไม่เมนส์ก็ห้ามครับ เป็นหน้าที่ของผู้ชายเท่านั้น อาจจะเป็นเพราะว่า อาหารในตระกูลลาบนั้น (ซึ่งก็ได้แก่ ลาบ หลู้ และส้า) มีส่วนประกอบสำคัญคือเนื้อสด เครื่องในสดๆดิบๆ และเลือดสดๆละมังครับ อาจจะเกรงว่าเลือดประจำเดือนของผู้หญิงจะทะเล็ดออกมาปะปน อย่างนั้นกระมัง</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;color:#ffcc66;">ชายใดที่ไม่กล้ากินลาบดิบ</span> ก็จะไม่สามารถเข้าร่วมกลุ่มสังคมได้ หรือเข้าได้ แต่ความยอมรับนับถือก็จะมีน้อย อาจโดนดูถูก เหยียดหยาม และล้อเลียนเอาได้ ถือเป็นเรื่องของศักดิ์ศรี สำคัญพอๆกับการสักยันตร์ตามร่างกายเลยทีเดียว </strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong>นอกจากนี้ ลาบ เป็นอาหารที่ต้องใช้ความละเอียด พิถีพิถัน และความอดทนในการทำสูงมาก ไม่ใช่สักแต่ว่าทำๆไปให้เสร็จเป็นอาหาร กินแล้วอิ่มจบ ไม่ใช่อย่างนั้นครับ สูตรลาบต่างๆมากมายที่ถูกคิดค้นขึ้น ก็ด้วยความพยายามที่จะหาจุดเด่นให้ตัวเอง คือทำอย่างไรให้ลาบอร่อยกว่า และแตกต่างจากคนอื่น มีการใส่ปัญญาลงใปในการทำลาบด้วยตลอดเวลาครับ ไม่เพียงแต่วัดกันที่ฝีมือด้านรสชาดเท่านั้น การทำลาบ ยังรวมถึงการแสดงความสามารถ ในการหาวัตถุดิบที่จะมาทำลาบด้วย โดยเฉพาะ ในส่วนที่เป็นเนื้อสัตว์ ซึ่งเป็นเครื่องปรุงหลัก สมัยก่อนไม่ได้มีเนื้อสัตว์ใหญ่อย่างเนื้อวัว เนื้อควาย วางขายตามตลาดกันเต็มเมืองอย่างทุกวันนี้นี่ครับ การล้มวัวควาย หรือหมูสักตัว จะต้องมีพิธีการที่สำคัญของชุมชนเกิดขึ้นเท่านั้นครับ ชาวบ้านทั่วไปเขาจะไม่ค่อยมีโอกาศกินเนื้อสัตว์ใหญ่พวกนี้หรอก นอกเสียจากว่า ไปล่ามาเองได้จากป่า<br /><br />บ้านไหนที่กินลาบบ่อยๆ อาจแสดงถึงฐานะที่มั่งคั่งร่ำรวย มีวัวควาย ไก่ปลาเลี้ยงไว้กิน ก็จะได้รับการนับหน้าถือตา หรือผู้ชายในบ้านนั้น มีความสามารถในด้านการล่าสัตว์อย่างมือฉมัง ล่าสัตว์ใหญ่มาทำลาบได้บ่อยๆ ก็จะได้รับการยกย่องจากสังคมเช่นกัน การล่าสัตว์นี้ ไม่ได้หมายถึงล่าแค่พวกวัวป่าควายเถื่อนเท่านั้นนะครับ ยังรวมไปถึงสัตว์เล็กพวกกวาง เก้ง กระจง กระต่าย ไก่ป่า นกต่างๆ และสัตว์น้ำจำพวกปลาอีกด้วย สัตว์เหล่านี้ สามารถนำมาเป็นวัตถุดิบในการปรุงลาบได้ทั้งนั้นครับ ซึ่งความสามารถในการล่าสัตว์นี้ เป็นเครื่องการันตีให้แก่ชายผู้นั้นครับ ว่าจะไม่ทำให้ลูกเมียต้องอยู่อย่างอดๆอยากๆ มีน้ำอดน้ำทนทำมาหากิน นับว่าเป็นกุศโลบายที่แยบคายของคนโบราณ ที่แอบสั่งสอนผู้ชายทั้งหลาย ในเรื่องของการเป็นผู้นำครอบครัวที่เข้มแข็ง ให้เป็นผู้ที่หาเลี้ยงครอบครัวได้ไงครับ<br /><br /><span style="font-size:180%;">ลาบ อาจถือเป็นวิชาสำคัญ ที่ชายชาตรีชาวล้านนาต้องเรียนรู้</span> มันไม่ได้เป็นเพียงแค่อาหารชนิดหนึ่งเท่านั้นครับ แต่ได้รวบรวมเอาองค์ความรู้หลายๆอย่าง ทั้งศาสตร์และศิลป์ เข้ามาประกอบกัน จนกลายเป็นลาบ ดังนั้น ชายใดที่รู้วิชาลาบศาสตร์ ย่อมมีคุณสมบัติคู่ควรแก่การเป็นผู้นำครอบครัว และมีคุณค่ามากพอที่จะเป็นที่ยอมรับนับถือ ในสังคมวิถีล้านนาครับ</strong></span><br /><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong>ผมลองจำแนกคุณสามบัติของคนที่ทำลาบเป็น ออกมาได้คร่าวๆดังนี้ครับ</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">1. ชายผู้นั้นต้องมีความสามารถในการหาวัตถุดิบ</span> คือการล่าสัตว์ ต้องมีความสารถในการใช้อาวุธอย่างปืน ธนู หน้าไม้ หรือมีความรู้เกี่ยวกันการสร้างกับดักต่างๆอย่างเครื่องมือจับปลา กับดักสัตว์ชนิดต่างๆได้ และยังต้องรู้ให้ซึ้ง แม้กระทั่งเรื่องธรรมชาติ อุปนิสัย ที่อยู่อาศัย อาหารของสัตว์แต่ละชนิด ก็จำเป็นต้องรู้ให้มากที่สุด ยิ่งรู้มากเท่าไหร่ โอกาสที่จะจับสัตว์มาทำลาบได้ ก็มีมากขึ้นเท่านั้น</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">2. ชายผู้นั้นต้องมีความรู้ในเรื่องของสมุนไพรวิทยา</span>เป็นอย่างดี เนื่องจากลาบ เป็นอาหารที่ทำจากเนื้อสัตว์ และนิยมกินแบบดิบๆ จึงอาจทำให้เกิดโรคภัยต่างๆทั้งหลายตามมาได้ นอกจากจะต้องมีเครื่องเทศมากมายแล้ว ลาบของล้านนา ยังจำเป็นต้องมี "ผักกับลาบ" เคียงคู่มาด้วยกันเสมอ คนที่ทำลาบเป็น จะต้องรู้ว่าพืชชนิดไหนที่กินแล้ว ป้องกันโรคได้ ชนิดไหนกินแล้วแก้ไขโรคได้ รวมไปถึงคุณสมบัติต่างๆของพืชแต่ละชนิดด้วย</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">3. ชายผู้นั้นต้องมีความมุ่งมั่น และอดทนเป็นอย่างสูง</span> นับจากเริ่มต้นหาวัตถุดิบด้วยการล่าสัตว์ จนกระทั่งจบลงที่ลาบสำเร็จพร้อมกิน จำต้องใช้ความเพียรพยายาม ในการค้นหา และใช้เวลาเป็นอย่างมากครับ ใครจะรู้ว่าเก้งกวางมันจะวิ่งมาเข้าทางปืนเมื่อไหร่ ใครเล่าจะรู้ว่าในแม่น้ำตรงนี้ จะมีปลาช่อนตัวโตๆหลบอยูหรือไม่ นี่ดูจะเป็นเครื่องพิสูจน์ในเรื่องของจิตใจโดยแท้</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">4. ชายผู้นั้นต้องมีความละเอียด ถี่ถ้วน ประณีต</span> แสดงถึงความใจเย็น เยือกเย็น สุขุม ลุ่มลึก แค่เฉพาะกรรมวิธีแล่เนื้อสัตว์ก่อนจะลาบ ก็ใช้เวลานานมากครับ แล่ยังไงให้ได้แต่เนื้อล้วนๆ ไม่เหม็นคาว ไม่ขม ไม่เหม็นสาบ แค่นี้ก็ตาเขแล้วครับ ให้คนใจร้อนทำ มีหวังได้กินลาบติดฟันอิรุงตุงนัง แคะกันไม่ไหว หรือไม่ก็ทำแล้วกินไม่ได้ เพราะเหม็นสาบสัตว์เกินทนจนต้องโยนทิ้ง อะไรประมาณนั้น สัตว์แต่ละชนิด ก็มีวิธีการแล่เอาเนื้อที่ไม่เหมือนกัน และวิธียำ ทำให้อร่อยก็แตกต่างกันด้วย อย่างเนื้อวัว ต้องรู้ว่าแล่อย่างไร ที่จะไม่ให้มีเส้นพังผืดติดมา หรือทำอย่างไรจึงจะได้เนื้อปลาที่ปราศจากก้าง และดีปลาไม่แตกใส่เนื้อจนขมปี๋ เป็นต้น ลาบกันทีนึง ใช้เวลาไม่ต่ำกว่าสามชั่วโมงครับ นี่หมายถึงยุคปัจจุบัน ที่หาซื้อเนื้อได้ง่ายๆแล้วนะ<br /><br />คุณสมบัติสี่ข้อที่กล่าวมานี้ เป็นเพียงคร่าวๆเท่านั้นนะครับครับ แต่ละข้อ ยังมีส่วนประกอบปลีกย่อย แตกแขนงความรู้ไปอีกมากมายหลายสาขา ถ้าหากวิเคราะห์กันดูให้ดี เราจะพบว่า เรียนทำลาบเพียงอย่างเดียว ก็แทบจะครอบจักรวาลแล้วครับ และคงต้องใช้เวลาในการวิเคราะห็กันนานจนไม่ต้องทำอะไรอย่างอื่นกันเลยทีเดียว...<br /><br /><span style="font-size:180%;color:#ff9900;">ในดินแดนล้านนาโบราณ</span> หากชายใดที่ทำลาบไม่เป็น ก็ดูจะกลายเป็นปมด้อยไปได้ด้วยนะครับ ประมาณว่า มีความเป็นผู้ชายไม่มากพอ ไม่มีความสามารถมากพอจะดูแลหญิงที่จะมาเป็นเมียได้ ประมาณนั้น บางครั้งบางที ก็มีการแข่งขันกันเกิดขึ้นในกลุ่มป้อเฮือน (พ่อบ้าน) โดยใช้ฝีมือการปรุงลาบ ที่ถูกถ่ายทอดจากรุ่นสู่รุ่น จากพ่อสู่ลูกชาย บ้านใครทำลาบได้ลำกว่ากัน อย่างนี้ก็เคยมีครับ<br /><br />คราวนี้เรามาดูกันครับว่า ลาบนั้น ทำกันอย่างไร มีสัตว์อะไรบ้างที่นำมาทำลาบได้ ก่อนอื่น เรามาทำ "พริกดำ" ของสำคัญในการปรุงลาบให้อร่อยครับ</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:180%;color:#ff9900;"><strong>พริกดำ</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong>เครื่องปรุง</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong>เทียนข้าวเปลือก</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong>เปราะหอม</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong>เม็ดผักชีโป๊ยกั๊ก</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong>กระวานกานพลู</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong>ดอกจันทน์เทศ</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong>ดีปลีแห้ง</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong>พริกไทยดำแห้ง</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong>พริกขี้หนูแห้ง</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong>มะแขว่น</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong>มะแหลบ</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong>ลูกจันทน์เทศ</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong>อบเชย<br />เกลือป่น</strong></span><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><br /><span style="font-size:180%;color:#ff9900;"></span></strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;color:#ff9900;">วิธีการทำก็คือ</span> นำเอาทุกอย่างมาคั่วในกระทะใบโต คั่วทีละอย่างครับ (ยกเว้นเกลือป่นนะครับ) ให้หอมและกรอบเลยทีเดียว ได้ที่แล้วก็ตักขึ้นพักให้เย็นตัวก่อนสักพัก ก่อนจะนำไปตำให้แหลกละเอียด ยิ่งเราคั่วให้กรอบเท่าไหร่ เราก็จะตำให้ละเอียดเป็นผงได้ง่ายเท่านั้นครับ การตำก็ตำทีละอย่าง ละเอียดดีแล้วก็ตักใส่อ่างผสมไว้ จนกระทั่งตำครบหมดทุกอย่างแล้ว ก็ใช้ทัพพีคนพริกดำให้เข้ากันดี สมัยใหม่ อาจใช้วิธีปั่นด้วยแบรนเดอร์ครับ แต่เชื่อเถอะว่า วิธีโบราณอย่างการตำเนี่ยะแหละ ที่ดีที่สุดครับ จริงๆนะตะเอ๊ง...</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong>มาดูเรื่องสำคัญมากๆอีกอย่าง ก่อนจะไปดูวิธีการปรุงลาบครับ <span style="font-size:180%;color:#ff9900;">"ผักกับลาบ"</span> นั่นเอง สำคัญอย่างไร...ก็อย่างที่คุยให้อ่านกันข้างต้นล่ะครับว่า การทำลาบ กินลาบ เขาจะกินกันแบบดิบๆ เนื้อสดๆเท่านั้น (ไม่เหมือนหนุ่มสมัยนี้ บางคนเห็นลาบดิบ หลู้เลือด ส้าดิบ แล้วร้องกรี๊ดดดดดด...ทานไม่ด๊ายยยย...ไม่ด้ายยยยย) จึงทำให้เสี่ยงต่อโรคภัยที่มากับเนื้อสัตว์ดิบๆ ไม่ว่าจะท้องอืด ท้องเฟ้อ อาหารไม่ย่อย ถ่ายอุจจาระลำบากจนเกิดเป็นริดสีดวงทวาร และโรคพายาธิต่างๆ ดังนั้น จึงต้องมีพืชผักสมุนไพรหลากหลายชนิด มาเป็นผักกับลาบ โดยอาศัยสรรพคุณของพืชในการป้องกัน และแก้ไขโรคดังกล่าวครับผักสมุนไพรนี้ ชุดหนึ่งต้องประกอบด้วยสมุนไพรรสเปรี้ยว รสเผ็ด รสฝาด รสหวาน รสขมและรสมันครับ ที่สำคัญ พืชแต่ละชนิด มีกลิ่นและรสชาดเฉพาะตัว เลียนแบได้ยากครับ...มีอะไรบ้างเป็นอาทิ เรามาดูกัน</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">ยอดมะกอก</span> ยอดที่แตกออกมาใหม่ๆ สีแดงส้ม เปรี้ยวจี๊สสสส...</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">ผักไผ่</span>(ผักแพรว) รสชาดเผ็ดปร่า ซ่าลิ้นดีนัก</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">หอมด่วน</span>(สะระแหน่) อันนี้กินแล้วปากหอมครับ</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">ผักคาวตอง</span> บางคนกินไม่ได้ บอกว่าเหม็นคาว แต่ผมชอบมากที่สุด รสชาดออกเปรี้ยวน้อยๆหอมป้อมเป้อ(ผักชีฝรั่ง) นี่ก็ให้กลิ่นหอม รสหวานมันครับยอด</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">ยอดมะปีน</span>(มะตูม) ออกไปทางเปรี้ยวๆฝาดๆน่ะนะ...</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">ยอดโกสน</span> ถ้ากินดิบจะออกขม เพราะมียางสีขาวอยู่ แต่ถ้าลวกสุกแล้วจะหวาน อร่อยมั๊กๆคร่ะ...</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">ยอดเล็บครุฑ</span> อันนี้บรรยายไม่ค่อยจะถูก แต่ที่แน่ๆ กลิ่นมันหอมแปลกดีครับ</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">กะหล่ำปลี</span> ผักพื้นๆ รสหวาน กรอบ...</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">ผักกาดขาวปลี</span> นี่ก็พื้นๆ...รสหวานเช่นกัน</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">ผักกาดน้อย</span> อันนี้ก็คือต้นอ่อนของผักกาดกวางตุ้งนั่นเองครับ</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">ผักกาดดำ</span> ผักกาดชนิดนี้มีรสเผ็ดปร่า ซ่าๆ กลิ่นฉุน ให้ความรู้สึกเหมือนกินวาซาบิที่เจือน้ำเบาบาง...โห...ขนาดนั้น</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">มะเขือผ่อย</span>(มะเขือเปราะ) และต้องเป็นผลอ่อนๆเท่านั้น กับกร้วม เคี้ยวทั้งคั่ว ทั้งหวานทั้งมันครับ</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">มะเขือแจ้</span>(มะเขือขื่น) อันนี้ผมไม่นิยมครับ รสชาดมันประหลาดๆ...แต่คนอื่นเขากินกันให้เกร่อครับ ตั้องเป็นลูกแก่จัด สีเหลืองๆ ผ่าแล้วแคะเอาเมล็ดออก กินแต่เปลือก</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">มะถั่ว</span>(ถั่วฝักยาว) รสหวาน กรอม เคี้ยวมันดี...</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">มะแต๋ง</span>(แตงกวา) หวานฉ่ำ เย็นชุ่มคอดีนัก</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">ดีปลีสด</span> รสเผ็ดซ่า...ต่างจากพริกที่เผ็ดร้อน...</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">ผักเพี๊ยฟาน</span> อันนี้ผักป่าหายากแล้วในสมัยปัจจุบัน รสชาดขมๆมันๆครับ...</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">ผักแปม</span> อันนี้ก็ออกขมๆน้อยๆ แต่จะกลายเป็นหวานเมื่อลองจิบน้ำตาม...</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">หอมด่วนหลวง</span>(หูเสือ) กลิ่นหอมฉุน รสออกเปรี้ยว ซ่าๆ ประมาณนั้น</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">มะเขือเทศอ่อน</span> จะทีรสฝาดอมเปรี้ยว สาบเขียวด้วย อร่อยไปอีกแบบครับ</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">มะเขือเทศสุก</span> สีแดงสด รสเปรี้วอมหวาน ฝานตามขวางเป็นแว่นๆ ราดน้ำปลาซะหน่อย กินกับลาบ ลำแต๊ลำว่า...</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">ผักหนอก</span>(บัวบก) รสขมอมหวาน (ยังไงหว่า...) กลิ่นหอมครับ</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">ยอดผักเผ็ด</span>(ผักคราดหัวแหวน) รสเผ็ดสมชื่อเขาล่ะครับ</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">จ๋วงเครือ</span>(ผักชีช้าง) อันนี้อธิบายไม่ถูก จำรสชาดไม่ได้...แหะๆ</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">ผักอันอ้อ</span>(ผักชีล้อม) อันนี้กลิ่นหอมฉุน อร่อยดีครับ </strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">ยอดมะยม</span> ออกฝาดๆมากกว่าจะเปรี้ยวอย่างชื่อของมันนะ...</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">ใบจัน</span>(กระเพราควาย) รสเผ็ดร้อน กลิ่นฉุนจัด</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">เกี๋ยงพาไย</span>(สันพร้าหอม) อันนี้ก็กลิ่นหอม รสหวานอมขม (อีกแล้ว)</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">พริกขี้หนูสวน</span> แน่นอนครับ เผ็ด แน่ๆ เผ็ดอย่างไม่เสียชาติพริกครับ...</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">ใบอ่อนมะละกอ</span> อันนี้ต้องเอามาเผาไฟให้นิ่มก่อนครับ รสชาดจะขมๆ</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong>เอาแค่นี้ก่อนเถอะครับ คิดไม่ออกแล้ว เพราะว่ามันมีอีกมากมายหลายอย่าง ทั้งที่เป็นผักจากป่า ผักบางอย่างถ้าใครไม่รู้ จะพาลคิดไปว่าเป็นวัชพืชไปซะงั้น...และยังมีผักจากน้ำจากนาอีกนะ เยอะมากๆ บางอย่างก็หากินได้ยากแล้วในปัจจุบันครับ</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">มีความเชื่อเกี่ยวกับการเก็บผักอีกอย่าง</span>ครับ ผักพวกหอมด่วน ผักไผ่ และคาวตองเนี่ย เวลาเก็บต้องนั่งเก็บครับ ห้ามโก้งโค้งเก็บเด็ดขาด เพราะจะทำให้ผักที่กำลังงอกงามนั้น วายวอด โรยราและตายในที่สุดได้ ชาวล้านนาโบราณเขาถือครับว่าเป็นผักเจ้าผักนาย ต้องเก็บด้วยด้วยกิริยานอบน้อมและสำรวม แล้วดูเหมือนจะเป็นจริงอย่างคำว่านะครับ ครั้งหนึ่งผมเคยก้มเก็บหอมด่วนที่เป็นพุ่มสวย ใบใหญ่ๆมากินกับลาบครับ แล้วอีกไม่กี่วันต่อมา หอมด่วนที่ว่างามๆแปลงนั้นนั้น มันกลับเหี่ยวเฉาลงไปอย่างเห็นได้ชัด แบบยกแปลงไปเลยครับ...จะใส่ปุ๋ยพรวนดินอย่างไร มันก็ไม่ยอมงอกงามเหมือนเก่า จนต้องรื้อแปลงทิ้งแล้วปูกใหม่นั่นแหละครับ แปลกดีเหมือนกันเน๊อะ...</strong></span><br /><br /><span style="font-size:100%;"><strong><span style="font-family:times new roman;color:#009900;">เอาล่ะ...บทความชักจะยาว เรามาว่ากันถึงเรื่องการปรุงลาบกันเลยดีกว่าครับ ลาบมีอยู่หลายประเภทครับเรียกชื่อตามลักษณะดังนี้</span></strong></span><br /><br /><span style="font-size:100%;"><strong><span style="font-family:times new roman;color:#009900;"><span style="font-size:180%;">ลาบเหนียว</span> คือลาบที่สับจนเนื้อละเอียด เหนียวเป็นก้อน เมื่อปรุงเสร็จแล้ว จะเป็นแบบแห้งๆ เสิร์ฟมาในจานเป็นก้อนๆ กินแล้วจะนุ่มลิ้นมาก ลาบแบบนี้ต้องใช้ความพิถีพิถันสูงครับ เหมาะสำหรับเลี้ยงแขกต่างบ้านต่างเมือง</span></strong></span><br /><span style="font-size:100%;"><strong><span style="font-family:times new roman;color:#009900;"><span style="font-size:180%;">ลาบน้ำโตม</span> คือลาบที่สับเนื้อละเอียด แต่ไม่ถึงกับเหนียว เวลาปรุงเสร็จจะมีลักษณะเป็นน้ำขลุกขลิก ชาวบ้านทั่วไปส่วนใหญ่จะกินลาบประเภทนี้ครับ</span></strong></span><br /><span style="font-size:100%;"><strong><span style="font-family:times new roman;color:#009900;"><span style="font-size:180%;">ลาบฟั่ง </span><span style="font-size:100%;">(ฟั่ง แปลว่า รีบเร่ง) หรือลาบโขมย คือลาบที่สับแบบมะโหลกโขกเขก...(นั่น...จะรู้เรื่องไหมเนี่ยะ) หมายถึงสับเนื้อแบบหยาบๆ ยังเป็นชิ้นอยู่เลยนั่นแหละ ขาดไม่ขาดไม่รู้ล่ะ ฟั่ง (แปลว่ารีบ) ให้เสร็จโวยๆ (เร็วๆ) ไม่ได้เป็นที่นิยมกันหรอกครับ แต่ยังต่างจากส้าด้วย มักจะเป็นฝีมือของพวกเด็กหนุ่มหัดทำกินกันในวงเหล้ากับเพื่อนฝูงครับ (อันนี้ผมเคยมาแล้ว...สมัยเป๋นบ่าวแผ่ว) หรือประมาณว่า ไปแอบโขมยเนื้อชาวบ้านมา จึงต้องรีบๆลาบให้เสร็จ อร่อยไม่อร่อยก็ช่างหัว...ขอได้กินอิ่มไว้ก่อนละบ่ะ...อืม...ลาบโขมยมันเป็นอย่างนี้นี่เอง</span></span></strong></span><br /><span style="font-size:100%;"><strong><span style="font-family:times new roman;color:#009900;"><span style="font-size:180%;">ส้า</span> เป็นอาหารประเภทลาบอีกอย่าง แต่ไม่สับเนื้อ ใช้วิธีแล่เป็นชิ้นเล็กๆ บางๆแทน ถ้าได้เนื้อดีๆ เอาเข้าปากเคี้ยวแล้วจะนุ่มลิ้นมาก ได้รสชาดเนื้อวัวแบบเน้นๆครับ</span></strong></span><br /><br /><br /><span style="font-size:100%;"><strong><span style="font-family:times new roman;color:#009900;"><span style="font-size:180%;">เนื้อสัตว์อย่างวัว ควายและหมู</span> ถ้าในแถบภาคเหนือตอนบน เราเพียงแต่บอกแม่ค้าว่า ซื้อจิ๊นลาบ กี่กิโลก็ว่ากันไป เขาก็จะจัดชุดสำหรับลาบให้ทันทีครับ จิ๊นลาบหนึ่งชุด ก็จะประกอบด้วยเนื้อแดง ผ้าขี้ริ้วแบบต่างๆ เลือดสด น้ำดี ขี้เพี้ย (อันนี้บางที่ก็ไม่มีให้) และเครื่องในอย่างตับและม้าม อันนี้ในกรณีที่เป็นเนื้อวัวเนื้อควายครับ ถ้าเป็นเนื้อหมูก็จะประกอบด้วยเนื้อแดง เครื่องในคือไส้อ่อน ไส้แก่ ตับ ม้าม เลือดสด และหนังหมูครับ</span></strong></span><br /><strong><span style="font-family:times new roman;font-size:180%;color:#009900;">ลาบวัว (หรือลาบควาย)</span></strong><br /><span style="font-size:100%;"><strong><span style="font-family:times new roman;color:#009900;">เครื่องปรุง</span></strong></span> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgvq8dSFf8XdlhPUkwmg8IBt01st6SSlRPS67U9e0U6EmdI3O2xhm20XszdGb75OzGeWdtY1uS4f1SA-8qkXCnX0miguKAzQoZR5eD1sw5Ie2Q8kwpU5DbjP1JUVbcxmzBDel2Pxvt_gqs/s1600/%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%2594%25E0%25B8%25B4%25E0%25B8%259A.jpg"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 259px; FLOAT: right; HEIGHT: 259px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5670640927173306914" border="0" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgvq8dSFf8XdlhPUkwmg8IBt01st6SSlRPS67U9e0U6EmdI3O2xhm20XszdGb75OzGeWdtY1uS4f1SA-8qkXCnX0miguKAzQoZR5eD1sw5Ie2Q8kwpU5DbjP1JUVbcxmzBDel2Pxvt_gqs/s200/%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%2594%25E0%25B8%25B4%25E0%25B8%259A.jpg" /></a><br /><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;">จิ๊นลาบ 1 ชุด 1กิโลกรัม</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;">มะแข่วน</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;">พริกดำ(เครื่องเทศที่ทำไว้ข้างต้นไงครับ)</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;">กระเทียม 2 หัว</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;">หอมแดง 5 หัว</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;">ข่า 10 แว่น</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;">ตะไคร้ 2 ต้น</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;">กะปิ 2 ช้อนชา</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;">เกลือป่น</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;">ชูรส</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:180%;color:#009900;"></span></strong><br /><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:180%;color:#009900;">เตรียมตัวลาบ</span></strong><br /><span style="font-size:100%;"><strong><span style="font-family:times new roman;color:#009900;"><span style="font-size:130%;">ชุดจิ๊นวัวลาบ</span> เราเอามาแยกเนื้อครับ ค่อยๆปาดเอาแต่เนื้อแดงๆ เส้นผังผืดสีขาวๆ เลาะทิ้งให้หมดเลยทีเดียว...เสร็จแล้วก็นำมาสับๆๆ...พอละเอียดพอประมาณ ก็เริ่มตักลิ่มเลือดใส่ลงไปทีละน้อย (ใส่เยอะไปมันจะกระเด็นหนีไปหมดน่ะสิครับ) แล้วสับกันต่อไปจนลิ่มเลือดกับเนื้อแดงเข้ากันเป็นเนื้อเดียว เหลือน้ำเลือดเอาไว้ยำด้วยครับ</span></strong></span><br /><span style="font-size:100%;"><strong><span style="font-family:times new roman;color:#009900;"><span style="font-size:130%;">ถ้าต้องการให้เป็นลาบเหนียว</span> เอามะเขือขื่นสัก 4-5 ลูก เผาไฟให้นิ่ม แกะเมล็ดออก นำมาสับรวมกับเนื้อด้วยครับ จะทำให้เนื้อเหนียวเป็นก้อนจนปั้นได้...</span></strong></span><br /><span style="font-size:100%;"><strong><span style="font-family:times new roman;color:#009900;"><span style="font-size:130%;">ส่วนเครื่องในอย่างผ้าขี้ริ้ว ดอกจอก</span> นั้น ตั้งน้ำต้มให้เดือดพล่าน จากนั้นเอาผ้าขี้ริ้ว และดอกจอกลงจุ่ม ฉุบๆสองสามที...แล้วเอาขึ้นทันที นำมาแช่น้ำเย็น แล้วเราก็จะลอกเอาผิวสีดำออกทิ้ง เหลือแต่ผ้าขี้ริ้วขาวจั๊วะ เอาแค่ไม่เกินสามฉุบนะครับ ถ้าลวกนานกว่านั้นจะลอกยากนะ...จะบอกให้ เอามาหั่นเป็นชิ้นพอคำเตรียมไว้</span></strong></span><br /><span style="font-size:100%;"><strong><span style="font-family:times new roman;color:#009900;"><span style="font-size:130%;">ถ้ามีตับกับม้ามมาด้วย</span> จะต้มให้สุกก่อน หรือหั่นทั้งดิบๆเลยก็ตามแต่สะดวกใจครับ ส่วนถ้ามีขี้เพี้ยมาด้วย ก็เอาต้มให้สุกก่อนนะ...ถ้าไม่มีก็แล้วไปเอาล่ะครับ</span></strong></span><br /><strong><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><span style="font-size:130%;">ทีนี้เราก็จะมาจับสากกัน</span> เอากระเทียม หอมแดง ข่า ตะไคร้ และกะปิ มาหมกกับขี้เถ้าร้อนก่อน หมกให้นิ่ม กะปิก็ห่อด้วยใบตองก่อนนะคุณแพ่...หรือจะคั่ว จะปิ้งก็ตามแต่ แต่จะไม่หอมเท่าวิธีหมกขี้เถ้าร้อนหรอกนะ ได้ครับแล้วลงไปในครก เข้าลงมือโขลกให้ละเอียดยิบ ละเอียดจนเป็นที่น่าพอใจแล้ว จึงใส่พริกดำลงไปโขลกรวมกันอีกทีให้เข้ากันครับ</span></strong><br /><strong><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#009900;"><span style="font-size:130%;">เนื้อลาบแล้วพร้อม</span> คัวในพร้อม พริกลาบพร้อม ก็เริ่มลงมือยำลาบกันได้ครับ อ๊ะ...เกือบลืม มะแข่วนครับ เอาคั่วไฟก่อนให้หอมๆ แล้วโขลกให้เป็นผุยผงเลยเชียว...ตักใส่ถ้วยไว้ต่างหากล่ะครับ</span></strong><br /><br /><br /><strong><span style="font-family:times new roman;font-size:180%;color:#009900;">การยำลาบ</span></strong><br /><strong><span style="font-family:times new roman;color:#009900;"><span style="font-size:100%;">ก่อนอื่น ต้องเลือกกันก่อนนะครับว่าจะใช้น้ำอะไรยำ ซึ่งก็ได้แก่ น้ำเลือด(ที่เหลือจากการลาบ) น้ำเพี้ย (ถ้ามี...และต้มสุกแล้ว) และน้ำต้มกะปิ หรือต้มเนื้อก็ได้ครับ เอาอย่างใดอย่างหนึ่ง ใส่ลงในชามผสมประมาณ 1 ทัพพีไม่เต็มดี สำหรับลาบเหนียว หรือมากกว่านั้นตามใจเถอะ สำหรับลาบน้ำโตมครับ แล้วก็ใส่พริกลาบ ใส่เยอะก็เผ็ดเยอะครับปกติเขาจะใส่กันประมาณ 1 ช้อนโต๊ะกว่าหน่อยๆ ใส่มะแข่วนป่น 1/3 ช้อนชา เกลือป่นตามชอบครับ เติมชูรสลงไปหน่อย แล้วคนๆๆ ชอบขมก็ใส่น้ำดีลงไปสัก 2 ช้อนโต๊ะ (อืออออ...ขม) ชิมได้รสตามต้องการแล้ว เอาเนื้อสับลงคลุกเลยทันที บดบี้ขยี้ให้หนำใจ ให้เนื้อเข้าเครื่องเข้าพริกดีแล้ว ตักใส่จาน เสิร์ฟได้เลยครับ...ขี้เหล้ารออยู่ อ้อ...อย่าลืมผักกับลาบด้วยนะครับ<br /></span></span></strong><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color:#009900;">เอาล่ะครับ ตอนนี้ เขียนมายาวจนเกินไปแล้วรึเปล่า เดี๋ยวค่อยมาต่อกันในภาคสองดีกว่าครับ ก่อนจบภาคแรก ผมมีวิดีโอมาฝาก เป็นวิดีโอสอนทำอาหารที่ผมทำไว้นานแล้ว อันนี้ประยุกต์มาจากลาบดั้งเดิมครับ "เนื้อผัดพริกลาบ"ครับ</span></span><span style="font-size:100%;"><br /><br /></span><span style="font-size:100%;"><br /><div align="center"><br /><iframe allowfullscreen='allowfullscreen' webkitallowfullscreen='webkitallowfullscreen' mozallowfullscreen='mozallowfullscreen' width='320' height='266' src='https://www.blogger.com/video.g?token=AD6v5dzIM_1ELIRa91NN6_nVBhCScb3-WYL5Rphqhpdqe_W2XtuqLRVxqBD-8aDf-MXzCKmOw4QY9cdxjfyA_eaWwQ' class='b-hbp-video b-uploaded' frameborder='0'></iframe></div><br /><div align="center"><span style="color:#999999;">วิดีโอเรื่อง "เนื้อผัดพริกลาบ"</span></div></span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;">มีความสุขกันมากๆนะครับ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;">Mr.Ken</span>KENhttp://www.blogger.com/profile/11405507152152343805noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6069128629290180181.post-3675087593589700642011-10-26T04:01:00.000-07:002011-10-26T06:24:27.956-07:00<div><span style="font-family:times new roman;font-size:180%;color:#009900;"><strong>มาแข็งแรงกันเถอะครับ</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>ลมฟ้าอากาศบ้านเราเดี๋ยวนี้มันแปรปรวนกันใหญ่แล้วครับ ตอนเย็นหนาว ตอนเช้าร้อน มันเป็นไปนี่ คงจะตามกระแสโลกร้อนกระมังเนอะ...ปีนี้ฝนเยอะมากมาย หลายๆพื้นที่ก็อ่วมอรทัยไปตามๆกัน จากพิษน้ำท่วม นี่แว่วข่าวมาว่าในกรุงเทพไม่มีข้าวสารขายแล้วครับ พืชผักก็ขาดแคลน เพราะการขนส่งไม่สามารถเข้าไปถึงได้เลย ในพื้นที่น้ำท่วม แย่กันหน่อยครับปีนี้...เข้มแข็งกันไว้ คนไทยรักกันนะครับ</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>ตอนนี้น้ำยังปริมคอรอตอผุดกันแบบทุลักทุเล อดนึงไปข้างหน้าว่า ถ้าถึงตอนน้ำลดแล้ว ข้าวปลาอาหารก็ขาดแคลนกันอย่างนี้ ทั้งสุขภาพกาย สุขภาพจิตเสื่อมแย่เลย หลายคนอาจป่วยไข้ เพราะร่างกายอ่อนแอ อาหารการกินก็คงจะต้องอัตคัตกันหน่อยครับ</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>พูดถึงเรื่องโรคภัยไข้เจ็บหลังน้ำลดแล้ว คนที่เคยแข็งแรง อาจกลายเป็นคนป่วยกระเสาะกระแสะได้นะ เพราะช่วงน้ำท่วมนั้น อาหารไม่เพียงพอต่อการบริโภค สารอารจากปลากระป๋องในถุงยังชีพคงไม่เพียงพอเป็นแน่แท้เชียวเลยครับ เมื่อร่างการขาดสารอาหารที่จำเป็น ความทนทานต่อโรคภัยก็ลดต่ำลงด้วย ถ้าบังเอิญเจอเข้ากับเชื้อโรคร้ายเข้าล่ะก็ คงจะแย่นะครับ...ผมก็ทำได้แค่เป็นห่วงเป็นใยพี่น้องผองเพื่อนผู้ประสบภัย แต่ไม่รู้จะทำอย่างไรได้ ที่ทำได้ก็นี่ครับ แนะนำวิธีสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคด้วยอาหารนี่แหละ</strong></span><br /><br /><br /><div><span style="font-family:times new roman;font-size:180%;color:#009900;"><strong><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjzclZE7YNHpqt2GScBUIT0P0zCEPYuLP6v0Ac2JPK0m2qLG_ktuoOWXBge2wjcuYZCHRl107uG4lZH02pPRTd8niSitzlDExE-wIwqeej7LwcGwALGyltlD_kcy38_c3eCmrW42M5J_Ys/s1600/IMG_4162.JPG"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; FLOAT: left; HEIGHT: 171px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5667790688362365042" border="0" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjzclZE7YNHpqt2GScBUIT0P0zCEPYuLP6v0Ac2JPK0m2qLG_ktuoOWXBge2wjcuYZCHRl107uG4lZH02pPRTd8niSitzlDExE-wIwqeej7LwcGwALGyltlD_kcy38_c3eCmrW42M5J_Ys/s200/IMG_4162.JPG" /></a>ยำผลไม้</strong></span> </div><br /><div><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEglIdyMa4XWZgiT9swtWCNcNwzm83A3niuZY-JLuaedovDZqFXjuwzia-GCdP9HL7bXTYuDsII1m9LyzdeV67o1Ykjqgv81wQPoTGlAnOxB-iwiDf0vD3Z085PxegMpqdmcWWBz0WLQe88/s1600/IMG_4162.JPG"></a>เครื่องปรุง</strong></span></div><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>1. <span style="font-size:180%;color:#ff0000;">แอปเปิ้ล</span> 1 ผล จะแอปเปิ้ลแดง หรือเขียว หรือเหลือง ได้ทั้งนั้นครับ ช่วงนี้หัวใจเดาะ หัวใจเพลีย หัวใจละเหี่ยเหี่ยวห้อย...(ไอ้ที่เหี่ยวห้อยน่ะ มันอะไรกันแน่วะ...) กินแอปเปิ้ลบำรุงหัวใจกันเถอะครับ</strong></span><br /><br /><br /><div><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>2. <span style="font-size:180%;color:#ff0000;">แก้วมังกร</span> 1 ผล อันนนี้ผมใช้แก้วมังกรขาว อันที่จริงผมชอบมังกรแดงมากกว่านะ แต่มันเป็นผลไม้ประเภทสีตกอ่ะ...เดี๋ยวสีตกใส่ยำ จะทำยังไง...ม่วงทั้งจานเชียวเลยสิครับ เจ้าแก้วมังกรเนี่ย มีธาตุเหล็กที่ช่วยในการสร้างเม็ดเลือดแดงด้วย...โห...เริ่มจะมาทางเภสัชโภชนาแล้วเรา...</strong></span></div><br /><br /><div><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>3. <span style="font-size:180%;color:#ff0000;">องุ่นม่วง</span> 1 พวง องุ่นที่ว่าเนี้ยะ เขาเรียกองุ่นนอกครับ สีม่วงๆนั่นแหละครับ ใส่ลงไป ช่วยบำรุงเลือด เคี้ยวมันทั้งเมล็ดในเลครับถ้าสามารถ...</strong></span><br /><br /></div><br /><div><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>4. <span style="color:#ff0000;"><span style="font-size:180%;">Malberry</span> </span>1 ถ้วย อะไรวะ...แดะประสาประกิตซะด้วย มันก็คือ<span style="font-size:180%;color:#ff0000;">มะเม่า</span> หรือลูกหม่อนนั่นเองครับ เรียกให้มันดูหราหรูคู่ครัว ยกระดับครับ...เก็บมาจากต้นสดๆ สะอาดและปลอดภัย...จะมะเม่า หมากเม่า เม่าเสี้ยน หรือมัดเซก็ว่ากันไปตามแต่จะเรียกกันในแต่ละถิ่นครับ...แต่ที่แน่ๆ มันเป็นผลไม้ที่ช่วยบำรุงสายตา และยังช่วยกระตุ้นการสร้างภูมิคุ้มกันให้กับร่างกายในระดับแนวหน้าเลยเชียวด้วยนะ...จะบอกให้</strong></span><br /></div><br /><br /><div><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>5. <span style="font-size:180%;color:#ff0000;">มะเขือเทศท้อ</span> 1 ลูก ที่จริงก็ไม่จำเป็นต้องเป็นมะเขือเทศท้อหรอกครับ มะเขือเทศราชินี หรือมะเขือเทศทั่วไปก็ได้ แต่ที่ผมเลือกมะเขือเทศชนิดนี้ เพราะลูกมันสวยน่ากินดี...ว่างั้น อันนี้เขาก็ว่าดีกับระบบเลือดระบบลม น่าชมจริงๆ...สำหรับใครที่ไม่ชอบกลิ่นเหม็นเขียวของมะเขือเทศ ง่ายนิดเดียวครับ ผ่าครึ่งแล้วควักไส้ในออกทิ้งให้หมด เท่านั้น ความเหม็นเขียวก็จะไม่มาเยือนคุณอีกต่อไป...</strong></span></div><br /><br /><div><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>6. <span style="font-size:180%;color:#ff0000;">พริกขี้หนู</span> 15 เม็ด เก็บเองจากต้นสดๆที่ข้างรั้วบ้านครับ มันมากับขี้นก ตกปุ๊บงอกปั๊บ ใส่ปุ๋ยขี้ไก่ซะหน่อย ลูกดกยังกะหนอนแน่ะ...กินพริกมากเกินขนาด อาจตายได้เพราะกระเพาะทะลุ แต่ถ้ากินขนาดพอดีพอควร มันคือการเสริมสร้างภูมิคุ้มกันให้แก่ร่างกายครับ...เคยได้ยินไหมครับว่า คนที่กินเผ็ด จะมีความทนทานต่อความเจ็บปวดได้มากกว่าคนที่ไม่กินเผ็ดเลยน่ะครับ</strong></span><br /><br /></div><br /><div><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>7. <span style="font-size:180%;color:#ff0000;">หอมแดง</span> 3 หัว คราวนี้ผมใช้หอมแขกอีกแล้วครับ ขี้เกียจปอกเปลือก ไม่อยากเสียน้ำตา...กินอาหารรสหวานมากๆ ต้องใส่หอมแดงลงไปช่วยครับ</strong></span><br /></div><br /><div><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>8. <span style="font-size:180%;color:#ff0000;">ต้นหอม</span> 2 ต้น ผักไม้ไส้เครืออะไรมันจะแพงมหาศาลบานตะไทอย่างนี้ครับ ซื้อต้นหอมกำละห้าบาท มีอยู่สามต้นเล็กๆลีบๆ...เฮ้อ...เอฟเฟคของน้ำท่วมละมังนี่ ต้นหอมนี่ช่วยบำรุงไตของเราให้ทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพนะครับ อย่าขึ้นราคาจนแพงเกินไปเลยนะ...เพื่อสุขภาพที่ดีของพี่น้องประชาชนชาวไทยครับ</strong></span><br /></div><br /><div><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>9.<span style="font-size:180%;color:#ff0000;"> ผักชี</span> 1 ต้น นี่ก็เหมือนกันนะ แต่ดีหน่อยที่ได้ต้นใหญ่ใบสวยๆมากิน บำรุงกระเพาะอาหาร...แต่กินเยอะไปไม่ดีนะครับ น้ำมันหอมระเหยในผักชีจะทำให้มึนหัวครับ หัวหมุนติ้วเชียวแหละ เอาแต่พองามนะ...</strong></span><br /><br /></div><br /><div><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>10.<span style="font-size:180%;"> <span style="color:#ff0000;">น้ำปลา</span></span> 3 ช้อนโต๊ะ กินน้ำปลามากไปก็ไม่ดีนะครับ โรคไตจะถามหา แต่ว่านะ...ถ้ากินกับข้าวในมื้อที่เราตกอยู่ในสภาวะชีวิตลำเค็ญแสนเข็ญใจน่ะ...น้ำปลาสาราถทดแทนสารอาหารประเภทโปรตีนได้ตั้ง 7% เชียวนา ทำเป็นเล่นไป แต่ต้องเป็นน้ำปลาที่หมักจากปลาจริงๆนะครับ ไม่ใช่น้ำปลาเทียมที่เอาน้ำผสมเกลือใส่กลิ่นปลานะ...เขาวิจัยกันมาว่าอย่างนั้น ว่าก็ว่าเถอะ 7%นี่ก็หรูแล้วนะ ยามไม่มีจะกินเนี่ยะ...แต่อย่าใส่เยอะ...มันเค็มมมมมมมม</strong></span></div><br /><br /><div><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>11. <span style="font-size:180%;color:#ff0000;">น้ำตาลทรายแดง</span> 2 ช้อนโต๊ะ ทำไมผมถึงเลือกใช้น้ำตาลทรายแดงเป็นประจำน่ะรึ...ก็เพราะว่ามันมีคุณค่าทางโภชนาการมากกว่าน้ำตาลทรายขาวน่ะสิครับ มีแคลเซียมมากว่า 3 เท่า ธาตุเหล็กมากกว่า 2 เท่า และยังเป็นยาบำรุงพลังด้วยนะ ทำให้เลือดเดินสะดวกดี ผมเนี่ยะก็ไม่ใช่นักโภชนาการอะไรที่ไหนหรอกครับ เป็นแค่นักออกแบบกระจอกๆคนนึงเท่านั้นเอง แต่ที่ต้องใส่ใจกับเรื่องอาหารการกินขนาดนี้ เหตุผลก็คือ...ยิ่งแก่ยิ่งเสื่อมถอยยิ่งต้องบำรุงตัวเองให้แข็งแรงน่ะครับ...สมัยนี้ เจ็บไข้ได้ป่วยขึ้นมาที เป็นเงินเป็นทองไปทั้งนั้น เฮ้อ...ไม่อยากพูดถึงเลย</strong></span><br /></div><br /><br /><div><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>12. <span style="font-size:180%;color:#ff0000;">น้ำมะนาว</span> 3 ช้อนโต๊ะ ดูจะเน้นไปที่การกินพื่อเสริมสร้างระบบเลือดนะเมนูนี้เนี่ยะ มะนาวนี่ก็เหมือนกันครับ บำรุงเลือด และยังบำรุงผิวพรรณด้วย เพี้ยง! หน้าแล้งนี้ขออย่าให้มะนาวลูกละแปดบาทอีกเลยเจ้าประคู๊ณณณณ</strong></span></div><br /><br /><div><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>13. <span style="font-size:180%;color:#ff0000;">เกลือป่น</span> 1/4 ช้อนชา กินน้ำตาลมากเกินไป จะทำให้ร่างกายร้อน เพราะน้ำตาลมีฤทธิ์ร้อน ผมจึงต้องใส่เกลือป่นซึ่งมีฤทธิ์เย็นลงไป ช่วยปรับสมดุลให้อุณหภูมิของเลือดลดลงครับ (วิชาการเต็มที่เลยนะเนี่ยะ) และรสเค็มๆของเกลือเนี่ยะนะ จะช่วยผลักช่วยดันให้รสเปรี้ยวของมะนาวแหลมขึ้นมาอีกด้วยครับ ใช้พอจำเป็น จะได้ไม่ต้องปวดหลังปวดเอวเพราะไตพิการนะครับ เขาว่าคนใจร้อนชอบกินหวาน...คนใจเย็นชอบกินเค็ม...คนกินเค็มมักจะขี้เหนียว จริงไหมล่ะนี่ </strong></span></div><br /><br /><div><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">คราวนี้ก็มาว่ากันด้วยเรื่อง</span> การทำอย่างไรให้มันอร่อย กันนะครับ เอาล่ะ ก่อนอื่น ผมขอแนะนำวิดีโอชุดล่าสุด ใหม่เอี่ยมอ่อง แกะกล่องกิ๊วกิ๊ว...(บ้า) ลองชมวิธีการทำ ยำผลไม้ดูกันก่อนนะครับ เสรร็จแล้ว ถ้าไม่เคลียร์ ไม่โปร่งใสยังไง ผมจะอภิปราย เอ้ยยยย...ผมจะอธิบายอีกครั้งเป็นภาษาเขียนในบล็อกนี้แหละครับ</strong></span><br /></div><br /><div align="center"><br /><iframe allowfullscreen='allowfullscreen' webkitallowfullscreen='webkitallowfullscreen' mozallowfullscreen='mozallowfullscreen' width='320' height='266' src='https://www.blogger.com/video.g?token=AD6v5dxCWiHb_HCEwRQCPHSxyTC0o6mJnfRiUPgGpAfi8Nab3sNUxM9t_zmTyimkGgZ_fITmIv_kpmpvSX1h0k0' class='b-hbp-video b-uploaded' frameborder='0'></iframe></div><br /><br /><div align="center"><span style="color:#666666;">วิดิโอเรื่อง ยำผลไม้รวม </span></div><br /><br /><br /><div></div></div>KENhttp://www.blogger.com/profile/11405507152152343805noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6069128629290180181.post-84135335924602619272011-10-25T02:29:00.000-07:002011-10-25T06:08:59.664-07:00<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgcMEyYOkAVJQu5Smi-DYWKUBcCLsQlZ8N_lsckDViIwhloRDCAXluj7FVie4_XJhiLu8u7_tm2IzyfJudahcl1SAjWfjpUv5mz7u2RbNG7yKOJhSYnmINK0sBDT7n6Bdj9w2YYNNP7dxQ/s1600/crab.gif"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; FLOAT: left; HEIGHT: 154px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5667360248972478674" border="0" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgcMEyYOkAVJQu5Smi-DYWKUBcCLsQlZ8N_lsckDViIwhloRDCAXluj7FVie4_XJhiLu8u7_tm2IzyfJudahcl1SAjWfjpUv5mz7u2RbNG7yKOJhSYnmINK0sBDT7n6Bdj9w2YYNNP7dxQ/s200/crab.gif" /></a><span style="font-family:times new roman;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">ของกินยาก.....ที่แสนแพง</span></strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;color:#009900;"><strong>ของโปรดในดวงใจ ของใครหลายคนครับ โดยเฉพาะ ปูม้าเผา จิ้มกับน้ำจิ้มสามรส หรือก้ามปูดำผัดผงกะหรี่ ติดอกติดใจในความอร่อยกันยกใหญ่ ไม่หวั่น แม้ว่ามันจะกินยาก กินเย็น สักเท่าไหร่ ความอร่อยมันก็คงอยู่ที่ ต้องแกะ ต้องแทะนี่ล่ะมังครับ แบบว่า มือมีกี่นิ้ว ใช้ให้มันเลอะหมดทุกนิ้วเลย นั่นแหละครับ ถึงจะได้บรรยากาศ และเข้าถึงอารมณ์การกินปู<br /><br /><span style="font-size:180%;">ปูดำ</span> ส่วนใหญ่ ปูดำจะสดครับ ไม่ว่าจะขนไปขายภาคไหน ทั่วประเทศ เพราะเขาขายกันแบบ ตาปูยังปริบๆอยู่เลย จึงแน่ใจได้ว่า สดจริงๆครับ การเลือกซื้อปูดำ ควรเลือกตัวหนักๆ เนื้อจะแน่น ปูตัวเมีย ฝาปิดหน้าอก ใหญ่กว่าปูตัวผู้ แต่ปูตัวผู้ เนื้อแน่นกว่าตัวเมียครับ<br /><br /><span style="font-size:180%;">ปูม้า</span> ส่วนปูม้า เป็นปูที่ตายง่ายกว่า จึงต้องพิถีพิถัน ในการสังเกตุ เพื่อเลือกซื้อ ขึ้นอีกหน่อย ควรเลือกตัว ที่มีสีฟ้า หรือสีน้ำตาลสดใส และฝาอกปิดสนิทครับ</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;color:#009900;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;color:#009900;"><strong>นี่ดูจะเป็นสองยี่ห้อปูที่เป็นที่ยอดนิยมกันในหมู่คนไทยอย่างเราๆ และรู้จักกันดีโดยทั่วหน้ากันไป ส่วนปูยี่ห้ออื่นที่แปลกประหลาดไปจากที่เคยเห็น อย่างปูหิน ปูจั๊กจั่น หรือปูยักษ์อลาสก้านั้น เอาไว้มีโอกาส ค่อยมาโม้กันดีกว่านะครับ</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;color:#009900;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;color:#009900;"><strong>มาดูกันดีกว่าว่า เราจะเอาเจ้าปูยี่ห้อยอดนิยมเนี้ยะ มาทำเป็นอะไรกินกันได้บ้าง ก่อนอื่น นี่เลยครับ ฮิตติดอันดับมาแต่โบราณกาล "ปูผัดผงกะหรี่" ผัดกันมาจนผงกะหรี่มีวิวัฒนาการมาอยู่ในขวดแสนสวย (ตะก่อนชอบอยู่ในซองกระดาษนี่นะ) และเราก็จะยังคงผัดผงกะหรี่กันต่อไป ตามนี้เลยครับ</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:180%;color:#009900;"><strong>ก้ามปูผัดผงกะหรี่</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;color:#009900;"><strong>เครื่องปรุง</strong></span><br /><br /><br /><ol><br /><br /><li><span style="font-family:times new roman;color:#009900;"><strong>ก้ามปูดำ 15 อัน(ก้ามซ้ายหรือก้ามขวาก็แล้วแต่ถนัดนะครับ แต่ที่แน่ๆ เราจะเอาแต่ก้ามครับ และต้องปูดำด้วยนะ ปูม้ายังไม่เกี่ยว)</strong></span></li><br /><br /><li><span style="font-family:times new roman;color:#009900;"><strong>ไข่ไก่ 2 ฟอง</strong></span></li><br /><br /><li><span style="font-family:times new roman;color:#009900;"><strong>พริกชี้ฟ้า 3 เม็ด หั่นตามยาว</strong></span></li><br /><br /><li><span style="font-family:times new roman;color:#009900;"><strong>หอมใหญ่ 1 หัว ปอกเปลือก ซอยเป็นกลีบบางๆ</strong></span></li><br /><br /><li><span style="font-family:times new roman;color:#009900;"><strong>กระเทียมไทย 10 กลีบ โขลกให้ละเอียด </strong></span></li><br /><br /><li><span style="font-family:times new roman;color:#009900;"><strong>ต้นหอม 2 ต้น หั่นเป็นชิ้นยาวราว 1 นิ้ว</strong></span></li><br /><br /><li><span style="font-family:times new roman;color:#009900;"><strong>คึ่นไช่ 3 ต้น หั่นเป็นชิ้น</strong></span></li><br /><br /><li><span style="font-family:times new roman;color:#009900;"><strong>ผงกะหรี่ 1 ช้อนชา </strong></span></li><br /><br /><li><span style="font-family:times new roman;color:#009900;"><strong>ซีอิ๊วขาวเห็ดหอม 1 ช้อนโต๊ะ</strong></span></li><br /><br /><li><span style="font-family:times new roman;color:#009900;"><strong>เกลือป่น 1 ช้อนชา </strong></span></li><br /><br /><li><span style="font-family:times new roman;color:#009900;"><strong>น้ำปลา 2 ช้อนโต๊ะ </strong></span></li><br /><br /><li><span style="font-family:times new roman;color:#009900;"><strong>น้ำตาล 1 ช้อนชา</strong></span></li><br /><br /><li><span style="font-family:times new roman;color:#009900;"><strong>น้ำมันพืชสำหรับผัด</strong></span></li><br /><br /><li><span style="font-family:times new roman;color:#009900;"><strong>น้ำเปล่าเล็กน้อยสำหรับผัด</strong></span></li></ol><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>วิธีทำ</strong></span><br /><br /><br /><ol><br /><br /><li><span style="font-family:times new roman;color:#009900;"><strong>ตั้งหม้อบนไฟแรง ใส่น้ำลงไป 1 ใน 3 ของหม้อ เติมเกลือป่น 1 ช้อนชา ปล่อยให้เดือดพล่าน ใส่ก้ามปูลงไป คนก้ามปูไปมา จนเปลี่ยนสีเป็นสีแดง จังปิดไฟ นำก้ามปูมาแช่น้ำเย็น ใช้สากหรือฆ้อนทุบเนื้อ ทุบก้ามส่วนที่เป็นเนื้อให้แตก แกะเปลือกออกให้หมด เหลือแต่เนื้อปู โดยเหลือส่วนปลาย (ที่เป็นคีมน่ะครับ)ไว้</strong></span></li><br /><br /><li><span style="font-family:times new roman;color:#009900;"><strong>ตั้งกระทะบนไฟกลาง ใส่น้ำมันลงไป ใส่กระเทียมและหอมใหญ่ลงผัด ให้หอม</strong></span></li><br /><br /><li><span style="font-family:times new roman;color:#009900;"><strong>ตอกไข่ใส่ลงไป ใช้ตะหลิวตีให้แตก แล้วผัดให้เข้ากัน เติมน้ำเปล่า ลงไปเล็กน้อย ใส่ผงกะหรี่ลงคลุกให้เข้ากัน</strong></span></li><br /><br /><li><span style="font-family:times new roman;color:#009900;"><strong>ปรุงรสด้วย ซิอิ๊วเห็ดหอม น้ำปลา และน้ำตาลทราย ผัดให้เข้ากัน</strong></span></li><br /><br /><li><span style="font-family:times new roman;color:#009900;"><strong>ใส่พริกชี้ฟ้า ต้นหอม คึ่นไช่ ลงผัด พอผักเริ่มสุก ใส่ก้ามปูลงคลุกเคล้าให้เข้ากันทั่ว แล้วปิดไฟทันที ตักใส่จาน และพร้อมเสิร์ฟครับ</strong></span></li></ol><strong><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">เอาล่ะครับ ทีนี้...เราพูดถึงน้องปูดำกันไปแล้ว แต่เรามีน้องปูม้ามาร่วมขบวนอยู่ด้วย ถ้าไม่พูดถึงบ้าง เกรงว่าจะน้อยอกน้อยใจกันไปใหญ่ เดี๋ยวจะหนีไปเป็นปูม้าดองที่อื่นซะก่อนที่จะได้ทำอะไรอย่างอื่นนะ เรามาจับน้องปูม้าดองไว้กันก่อนดีกว่าครับ</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:180%;color:#009900;">ปูม้าดองน้ำปลา</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">เครื่องปรุง</span></strong><br /><br /><br /><ol><br /><br /><li><strong><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">ปูม้า เลือกกันดูครับว่าอยากได้ปริมาณตัวปู หรือเนื้อปู หากต้องการเนื้อปูมากๆ ก็ต้องเลือกเอาปูไซต์ใหญ่ครับ ราคาช่วงนี้ก็ประมาณ 200 บาทต่อกิโลนะครับ</span></strong></li><br /><br /><li><strong><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">น้ำปลา 1 ขวดใหญ่ หรือกะว่าน้องปูม้าจะจมอยู่ในน้ำปลานั่นแหละครับ น้ำปลาที่เราจะใช้ ต้องเป็นน้ำปลามีเกรดหน่อยครับ เลือเอาที่ไม่เค็มเกินไป ไม่ออกหวานปะแหล่มเกินไป ส่วนตัวผมชอบใช้น้ำปลาตราปลาหมึกครับ (ไม่ได้โฆษณานะ) บางคนบอกว่ายี่ห้อนี้กลิ่นแรงไป งั้นเปลี่ยนไปใช้ยี่ห้อทิพรส หรือคนแบกกุ้งก็ตามสะดวกกันเถิดหนาเจ้าประคุณครับ </span></strong></li><br /><br /><li><strong><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">น้ำตาลทรายแดงสัก 3 ช้อนโต๊ะก็พอครับ ทำไมต้องน้ำตาลทรายแดง น้ำตาลทรายขาวไม่ได้เหรอ (มีคนแอบกวน...) ได้จ๊ะได้ แต่ว่านะ...กลิ่นและรสหวานมันจะต่างกันนะจ๊ะ น้ำตาลทรายแดงจะมีกลิ่นหอม และหวานนุ่มกว่าน้ำตาลทรายขาวที่หวานแหลมอย่างเดียว ไม่เสียวเลยนะตัว...ว่ามั้ยครับ (เกี่ยวไรกับเสียววะ...)</span></strong></li><br /><br /><li><strong><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">ผงชูรส 1 ช้อนชา หรือใครรังเกียจเดียจฉันท์ จะเมินหน้าหนี ไม่ใช้เลยก็ได้ครับ แต่ว่านะ...(อีกแล้วนะ) อาหารที่ใส่ผงชูรสกับที่ไม่ใส่ รสชาดมันแตกต่างกันครับ จริงอยู่ที่ว่า ถึงไม่ใส่ชูรส ก็ทำให้อาหารอร่อยได้ ผมไม่เถียงครับ แต่โดยส่วนตัวแล้ว ผมว่าผงชูรสเนี่ยะ ถ้าใช้ปริมาณที่พอเหมาะพอดี ก็ไม่เสียหายอะไร แถมยังช่วยให้รสชาดต่างๆในอาหารจานนั้น รวมเข้าเป็นหนึ่งเดียวกันได้ โดยละม่อม ไม่โด่เค็ม ไม่เด่หวาน จริงๆจะทดสอบดูก็ได้ครับ ระหว่างเอาพริกน้ำปลามา 2 ถ้วย ถ้วยหนึ่งใส่ชูรส อีกถ้วยไม่ใส่ ลองชิมดูครับ มันมีความแตกต่างอย่างมากเลยทีเดียวนะ อันนี้ก็แล้วแต่วิจารณญาณในการรับชม เด็กอายุต่ำกว่า 13 ปีควรมีผู้ปกครองแนะนำ ห้ามดื่มเกินวันละสองขวด ผู้ป่วยควรปรึกษาแม่...เออ...เอาเข้าไป</span></strong></li><br /><br /><li><strong><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">โซดาตราอะไรก็ได้ สักสองขวด หรือกะว่าน้องปูจะจมน้ำโซดาอีกนั่นแหละครับ เอามาทำไม โซดา?...ใจเย็นๆครับ ใจเย็นๆ เดี๋ยวก็รู้น่า...นะ...เดี๋ยวน้าให้ตังค์(อุ๊บส์)</span></strong></li></ol><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:180%;color:#009900;">วิธีดองน้องปูม้า</span></strong><br /><br /><br /><ol><br /><br /><li><strong><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">ล้างตัวปูให้สะอาด เอาคราบไครออกให้หมดครับ ตรงไหนลื่นก็ถูซะให้หายลื่นกันไปข้างนึงเลย ล้างทั่วทุกตัวปูทั้งปู๋ทั้งปี๋แล้ว เราก็เอามาผึ่งสะเด็ดน้ำให้แห้ง หรือใจร้อน อยากแห้งใจจะขาดแล้วล่ะตัว... ใช้ผ้าสะอาดครับ เช็ดตัวปูทั้งปู๋ทั้ปี๋ให้แห้ง (เอาอีกและไอ้ปู๋กะปี๋เนี่ยะ) ให้แห้งสนิทนะเลยครับ อย่าให้น้ำอยู่ในตัวปูเป็นอันขาด ไม่เช่นนั้น น้องปูม้าจะ...มีกลิ่นคาวฉาวโฉ่ครับ แค่เฉพาะกลิ่นปูก็แรงแล้วนะ ยังจะพ่วงกลิ่นคาวมาด้วยเนี่ยะ ไม่ไหวนะครับ...เม้ยฮับบ่อได้จ้าววววว...</span></strong></li><br /><br /><li><strong><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">เมื่อปอปูทั้งปู๋ทั้งปี๋แห้งดีแล้ว (ชักจะทะลึ่งลามปามและ...) เราก็จะนำน้องปูม้ามาแยกชิ้นส่วนครับ เราจะหงายตัวปูขึ้นดูว่าเอ๊ะ ผู้ชายหรือผู้หญิงกันน๊ะ...ครับ แล้วแงะเอาตะปิ้งใต้ตัวปูออก ถ้าเป็นปูม้าผู้หญิง ตะปิ้งจะบาน ส่วนปูม้าผูชายเขาจะตะปิ้งเรียวกว่า...เอาเหอะครับ เอาออกไปให้หมดซะ ก่อนจะติดเรตมากไปกว่านี้นะ</span></strong></li><br /><br /><li><strong><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">แล้วเราก็จะมาสวมวิญญาณโหด สับสยองสองสามท่อนครับ สับมีดลงบนร่องตะปิ้ง (ที่เราหงายไว้) พอให้ขาดจากกัน เด็ดก้ามออกมา ใช้ฆ้อนทุบเนื้อหรือสาก กระเทาะเบาๆ แค่พอแตกครับ จากนั้นเราก็เอาชิ้นส่วนต่างๆของน้องปู ใส่ลงในภาชนะที่อาจะเป็นขวดโหล หรือชามใบโตๆหน่อยก็ได้ครับ</span></strong></li><br /><br /><li><strong><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">ทีนี้ก็มาถึงคำถาม เอาโซดามาทำไม? เทใส่ลงไปเลยครับ ในชามใส่ชิ้นส่วนปูนั่นแหละ ให้ท่วมเลยครับ ถ้าน้องปูไม่ยอมจมน้ำ ก็หาอะไรทับไว้ไม่ให้โผล่เหนือน้ำได้... น้ำโซดาจะช่วยขจัดกลิ่นเฉพาะตัวของปูออกไปได้ครับ กลิ่นอะไรหว่า...กลิ่นเฉพาะตัวปูเนี่ยะ...เคยสังเกตุไหมครับที่เวลาเราแกะปูกินกันอย่างเมามัน โดยเฉพาะปูเผาสดๆเนี่ยะ มันช่างหวานหอม ชื่นใจอะไรจะปานเนอะ แต่เมื่ออิ่มหนำกันแล้ว ลองยกมือสิบนิ้วที่ใช้กระซวกน้องปูขึ้นดมดูนะครับ นั่นแหละ กลิ่นเฉพาะตัวของปู ยิ่งปล่อยไว้นาน กลิ่นยิ่งแรง และติดทนนานครับ </span></strong></li><br /><br /><li><strong><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">แช่โซดาทิ้งเอาไว้ประมาณ 10 นาทีก็พอครับ แล้วเราก็เอาชิ้นส่วนน้องปูขึ้นจากน้ำโซดา ผึ่งให้หมาดๆสักครู่ ส่วนน้ำโซดา จงเททิ้งไปเถิด ไม่ต้องเก็บไปชงดริ๊งละกรึ๊บต่อเลยนะจ๊ะ มันเหม็นปูไปแล้วล่ะ </span></strong><strong><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">เทน้ำโซดาทิ้งแล้ว เก็บชิ้นส่วนปูใส่คืนลงไปในชามเดินนี่แหละ ล้างๆเข้าหน่อยก็แหล่มและ...</span></strong></li><br /><br /><li><strong><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">ทีนี้เราก็มาผสมน้ำดองกันครับ เทน้ำปลาใส่ชาม(อีกใบนะ) ทั้งขวดเลยครับ เติมน้ำตาล และชูรสลงไป คนให้ละลายจนหมดเลยครับ เสร็จแล้วค่อยเอามาราดลงในชามใส่ปู คนให้ทั่วเนื้อปู แล้วส่งไปยังยอดเขาหิมาลัยในธิเบตเลยครับ...งง...ผมเองก็ยังงงกับมุขของตัวเองเลย...หมายถึงเอาใส่ช่องแช่แข็งของตู้เย็นน่ะครับ...จินตนาการไปว่า ข้างในช่องฟรีซนั้น กับยอดเขาหิมาลัยจะหนาวเย็นจนแข็งพอกันรึเปล่าไปทำไมเนี่ยะ...</span></strong></li><br /><br /><li><strong><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">ยี่สิบสี่ชั่วโมงก็ผ่านไป เส้นไวไวก็เหมือนเส้นมาม่า...น้องปูม้าก็พร้อมที่จะแปลงร่างไปเป็นอย่างอื่นแล้วครับ</span></strong></li></ol><strong><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;"><span style="font-size:180%;">ก็ในเมื่อ</span>น้องปูดำเขาเอาผงกะหรี่ไปผัดเสียแล้ว น้องปูม้าก็อุตส่าห์ชุบตัว(ด้วยน้ำปลา)มาแล้วด้วยนะเนี่ยะ จะเป็นอะไรดีล่ะครับ เผาจิ้มน้ำจิ้มก็ดูจะพื้นๆ ลูกทุ่งๆไปหน่อย จะเป็นส้มตำก็กลัวคนเขาจะเบื่อ งั้นเอาเป็นยำก็แล้วกันนะครับ ตามกันมา...</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:180%;color:#009900;">ยำปูม้า</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;">เครื่องปรุง</span></strong><br /><br /><br /><ol><br /><br /><li><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;">น้องปูม้าที่พร้อมรบ (ก็ที่เราดองไว้นั่นแล...) จำนวนตามสะดวกครับ</span></strong></li><br /><br /><li><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;">พริกขี้หนูสวน ของแท้ต้องเม็ดเล็กๆ เผ็ดแซบครับ กลัวเผ็ดก็ใช้วิธีซอย แต่ถ้าซาดิสม์ก็โขลกให้ละเอียดเลยครับ เผ็ดกันให้หนำใจไปเลย</span></strong></li><br /><br /><li><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;">น้ำปลาที่ใช้ดองปู 3 ช้อนโต๊ะ อย่าใส่เยอะเลยครับ...มันเค็ม (เชื่อเถอะค่ะพี่ขา...หนูแช่มาทั้งคืนแล้ว เค็มคร่อดๆเรยคร่ะ...(เสียงน้องปูม้าผู้หญิงร้องบอกมา))</span></strong></li><br /><br /><li><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;">น้ำตาลทรายแดง(อีกแล้ว) 2 ช้อนโต๊ะ ไม่ชอบหวานก็ลดได้ครับ</span></strong></li><br /><br /><li><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;">น้ำส้มสายชู 2 ช้อนโต๊ะ ดับกลิ่นน้ำปลาและชูรสเปรี้ยวซะหน่อย</span></strong></li><br /><br /><li><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;">มะนาว 1 ซีก หรือใครชอบเปรี้ยว ก็ใส่ทั้งลูกก็ยังได้</span></strong></li><br /><br /><li><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;">กระเทียม 3 กลีบ ใช้กระเทียมจีนกลีบใหญ่ครับ ใส่ทำไม ชาวบ้านชาวช่องเขาทำกันที่ไหน แต่เชื่อผมเต๊อะ...ถึงปูมันจะถูกดองน้ำปลามาแล้ว แต่มันก็ยังดิบอยู่ดี กระเทียมนี่แหละที่จะช่วยย่อยอาหารได้ดีนัก...ปอกเปลือกเลยครับ แล้วซอยบางๆเข้าไว้ ซอยหนาไป เผ็ดแปลบแสบกระพุ้งแก้ม ไม่รู้ด้วยนะครับ...</span></strong></li><br /><br /><li><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;">หอมแดง 5 หัว ใช้หอมแดงแขกสะดวกดีครับ เพราะหัวใหญ่กว่าหอมแดงไทย ปอกง่าย ไม่เสียน้ำตามากมายอะไรนัก</span></strong></li><br /><br /><li><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;">ตะไคร้ 1 ต้น บรรจงซอยเป็นแว่นบางๆ ละเอียดๆ เพื่อที่จะได้เคี้ยวกินได้ง่ายครับ</span></strong></li><br /><br /><li><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;">ขมิ้นชันสดสักขนาดนิ้วหัวแม่มือ อันที่จริงไม่มีชาวบ้านเขาใส่กันหรอกครับ แต่ผมมักจะท้องอืดเวลากินของดิบของดอง ใครเป็นอย่างผมนะ แนะนำให้ลองครับ ปอกเปลือกออกให้หมด ล้างให้สะอาดแล้วบรรจงซอยอีกครั้ง ให้บางอย่างใจ</span></strong></li><br /><br /><li><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;">มะม่วงเปรี้ยวๆสัก 1 ลูก ปอกเปลือกแล้วสับเป็นเส้นๆ ถ้าไม่มีก็ใช้ลูกตะลิงปิงสดๆสัก 10 ลูก ฝานบางๆแทนก็ได้ ยังไม่มีตะลิงปิงอีก ใส่มะยมโขลก มะดันฝาน มะเฟืองเปรี้ยว สรุปคือ ผลไม้ไทยแลนด์ชนิดไหนก็ได้ ที่มีรสเปรี้ยวจนพากันตาเขนั่นแหละครับ เป็นใช้ได้...แต่สุดยอดของสุดยอดก็คือ...ถ้าเราหาผลไม้ที่ว่ามานี้ไม่ได้ ก็ไม่ต้องใส่มัน...เนอะ...เห็นไหมว่ามัน...สวดยวดดดดดดดดด...เลยเนอะ</span></strong></li><br /><br /><li><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;">สะระแหน่แต่งกลิ่นสัก 1 หยิบมือนะครับ</span></strong></li><br /><br /><li><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;">อีกนิดน่า ไหนๆก็จะเว่อร์ เมล็ดมะม่วงหิมพานต์ทอดกรอบสักกำมือครับ เพื่มความมันส์...หรือถั่วลิสงทอดก็ยังดีนะ</span></strong></li><br /><br /><li><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;">ต้นหอมสักสองต้น กับผักชีไว้โรยหน้าโรยตาอีกต้น หั่นหยาบๆก็พอครับ น้ำมันหอมในต้นหอมและผักชี ช่วยระบายลม กันท้องอืดด้วยนะครับ</span></strong></li></ol><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;"><span style="font-size:180%;">เอาล่ะ</span>...เครื่องปรุงชักจะเว่อร์ ประเดี๋ยวคงมีคาร์เวียโรยหน้าอีกด้วยหรอก มาต่อกันด้วยวิธีทำดีกว่าครับ ก็ไม่ยากเย็นอะไร เราก็เอาเครื่องปรุงที่เป็นน้ำๆ ใส่ลงในชามผสมก่อน ก็คือน้ำปลาที่ใช้ดองปู น้ำมะนาว และน้ำส้มสายชู คนให้เข้ากันแล้วค่อยใส่น้ำตาลทราย พริกขี้หนู และผลไม้รสเปรี้ยวที่หาได้ หรือไม่...ก็สวดดดยวดดด (ชิมรสตอนนี้เลยครับ ปรับปรุงให้ถูกปากถูกใจ และถูกกระเพาะของคุณๆเองเถิด เพราะเนี่ยะ...เป็นการปรุงแบบที่ผมชอบ แต่คุณอาจจะไม่ชอบรสนี้ก็เพิ่มหรือลดได้ตามสะดวกครับ แต่ถ้าใครชอบรสชาดแบบเดียวกันกับผมล่ะก็...กอบบบกุนนนนก๊าบบบ)</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;"></span></strong><br /><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;">ได้รสได้ที่แล้ว ก็ใส่ปูลงคลุกเลยครับ คลุกให้ทั่ว (คลุกให้เปรี้ยวเลยคร่ะ...เพราะหนูเค็มมาทั้งคืนแล้วคร่ะ...คุณพี่ขรา...) แล้วค่อยใส่กระเทียม หอมแดง ตะไคร้ ขมิ้นชัน ต้นหอมผักชีลงไปคลุกรวมกันอีกที บรรจงตักน้องปูผู้แสนสวยใส่ลงจาน โรยเมล็ดมะม่วงหิมพานต์ และสะระแหน่ให้เป็นการตบตูดแบบสวยงาม</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;"></span></strong><br /><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;">ครับ...เสร็จและครับ...ยำปูม้าพร้อมเสิร์ฟครับ...</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#009900;">Mr.Ken</span></strong>KENhttp://www.blogger.com/profile/11405507152152343805noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6069128629290180181.post-67777729458277007492011-10-25T02:06:00.000-07:002011-10-25T02:26:29.128-07:00<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg7xsoFmmjZsuNK6EMLrMUUJvICg9-HcKIPX09rqViTKBV7VjlcLKbTD5sy094T8L8l3K5FeHQSmSzB0SNZafpKw3Dl6AiOyMH-3a9aRI_ZttE3POuGoVEg0IdsxeDGmqbzL1LHKwLU_B8/s1600/%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B8%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%2587%25E0%25B8%25A1%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%2587%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25A3.gif"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; FLOAT: left; HEIGHT: 175px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5667356303750322930" border="0" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg7xsoFmmjZsuNK6EMLrMUUJvICg9-HcKIPX09rqViTKBV7VjlcLKbTD5sy094T8L8l3K5FeHQSmSzB0SNZafpKw3Dl6AiOyMH-3a9aRI_ZttE3POuGoVEg0IdsxeDGmqbzL1LHKwLU_B8/s200/%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B8%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%2587%25E0%25B8%25A1%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%2587%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25A3.gif" /></a><span style="font-family:times new roman;font-size:180%;color:#009900;"><strong>กุ้งมังกร</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>กุ้งมังกรเป็นกุ้งขนาดใหญ่ที่สุด ในบรรดากุ้งทะเลทั้งหลายครับ และเป็นกุ้งชนิดที่หายากมากๆ ในทะเลธรรมชาติปัจจุบัน ราคาของมันจึงสูงลิบลิ่ว ชนิดที่ว่า ชาวบ้านอย่างเราๆ ต้องตาเหลือกตาค้าง เป็นลมเป็นแล้ง กันเลยทีเดียวครับ แม้ว่า ชาวบ้านในจังหวัดภูเก็ต จะมีการเพาะเลี้ยงในกระชังกันบ้างแล้ว แต่ก็ยังไม่พอเพียงต่อความต้องการของตลาดอยู่ดี โดยเฉพาะพวกโรงแรมใหญ่ๆ ไฮโซครับ สั่งซื้อสั่งจองกันเป็นว่าเล่นเลยทีเดียว เพื่อที่จะนำเอากุ้งยักษ์เหล่านี้ ไปแลงโฉมเป็นอาหารสุดหรู ขายเหล่าฝรั่งนักท่องเที่ยว ในราคาที่คนไทยส่วนใหญ่ ต้องกระอักเลือดตายกันไปข้างนึงไปเลยครับ<br /><br />การจับกุ้งมังกรในธรรมชาติ ชาวประมงจะออกเรือพร้อมอุปกรณ์พิเศษ เป็นปืนแห ที่ถูกออกแบบมาด้วยภูมิปัญญาชาวบ้าน ใช้จับเจ้ากุ้งมังกรโดยเฉพาะ แต่ด้วยความที่มันเป็นกุ้งที่หายาก ในแต่ละวันจะจับได้ไม่กี่ตัวเท่านั้น บางวันไม่ได้เลย นั่นจึงเป็นเหตุผลว่า ทำไมราคามันถึงได้สูงลิ่ว จนพากันตาค้างอย่างนั้นไงเล่า<br /><br />ราคาของกุ้งมังกร ถ้าซื้อจากชาวประมง โดยตรง ก็จะตก อยู่ที่ตัวละประมาณ 500-1000 บาท แล้วแต่ขนาดตัว ส่วน ราคาขายตามร้านชายทะเล ก็สูงขึ้นมาหน่อย ประมาณ ตัว ละ 700-1200 บาท และหากมันเข้าอยู่ในตลาด ราคาก็จะไม่ ต่ำกว่า 1,000 ขึ้นไปครับ ไม่ต้องพูดถึง พวกที่แปลงร่าง เป็น อาหารหรู ในโรงแรมห้าดาวกันเลย คงเดาได้ไม่ยากนะครับ ว่ามันต้องมากกว่า 2,000 บาทขึ้นไปอย่างไม่ต้องสงสัย เลย ครับ<br /><br />สำหรับกุ้งมังกรเลี้ยงนั้น เนื่องจากมีค่าใช้จ่ายสูงมาก พันธุ์กุ้งก็ยังต้องซื้อจากชาวประมง ซึ่งหาจับลูกกุ้งจากธรรมชาติ ราคาไม่ต่ำกว่าตัวละ 80 บาท (ราคาลูกกุ้งนะครับ) และยังต้องมีค่าอาหาร ค่ายาป้องกันโรคกุ้ง และอีกมากมาย ราคาจึงสูงลิบลิ่ว ขนาดราคาหน้ากระชังนะครับ กุ้งมังกร 7 สี ราคากิโลกรัมละ 1,800 บาทขึ้นอยู่กับขนาด และกุ้งมังกรสีน้ำตาล กิโลกรัมละ 1,200-1,300 บาท หายามาดมกันได้แล้วครับ และคงจะทราบกันแล้วนะครับว่า หากต้องการลิ้มลองรสชาด กุ้งไฮโซชนิดนี้ จะต้องไปหาซื้อได้จากที่ไหน โดยที่จะไม่เป็นลมตายกันไปซะก่อน</strong></span><br /><br /><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>ลองมาดูกันสักเมนูสิครับ ว่าอาหารที่ปรุงจากกุ้งมังกรเนี่ยะ จะเป็นอย่างไรจะเป็นอย่างไร</strong></span><br /><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:180%;color:#009900;"><strong>กุ้งมังกรผัดพริกไทยดำ</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>เครื่องปรุง</strong></span><br /><br /><ol><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>กุ้งมังกรไซต์เล็ก(ก็พอมั้ง) 1 ตัว</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>พริกชี้ฟ้าแดง 1 เม็ด หั่นแฉลบ</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>พริกไทยดำเม็ดคั่ว 2 ช้อนโต๊ะ</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>กระเทียมไทย 10 กลีบ</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>หอมใหญ่ 1 หัวต้นหอม 3 ต้น</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>สปายเรด 3 ช้อนโต๊ะ</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>เกลือป่น 1/2 ช้อนชา</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>น้ำมันหอย 1 ช้อนโต๊ะ</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>ซีอิ๊วขาว 3 ช้อนโต๊ะ</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>น้ำตาลทราย 2 ช้อนชาครึ่ง</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>น้ำเปล่าเล็กน้อย</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>น้ำมันพืชนิดหน่อยสำหรับผัด </strong></span></li></ol><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">วิธีทำขั้นเตรียม</span></strong></span><br /><br /><ol><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>เอากุ้งมังกรมาแกะเปลือก โดยใช้มีดผ่ากลางหลังตามยาว ตั้งแต่หัวถึงหาง ค่อยๆแงะเอาเนื้อออกมา จากนั้น หั่นเนื้อกุ้ง เป็นชิ้นพอคำ ใส่ภาชนะ เตรียมไว้</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>เอาเนื้อกุ้งมาหมักกับสปายเรด เกลือป่น น้ำตาลทราย 1/2 ช้อนชา ปล่อยไว้ 10-15 นาที</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>ผสมน้ำปรุง คือน้ำมันหอย ซีอิ๊วขาว น้ำตาลทราย 1 ช้อนชา และน้ำเปล่าเล็กน้อย คนให้เข้ากันดี เตรียมไว้</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>ทุบกระเทียมพอแตก หั่นหอมใหญ่เป็นซีก หั่นต้นหอมเป็นท่อนๆ เตรียมไว้</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>โขลกพริกไทยดำให้แหลก เตรียมไว้ </strong></span></li></ol><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong><span style="font-size:180%;">วิธีทำขั้นปรุง</span></strong></span><br /><br /><ol><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>ตั้งกระทะบนไฟแรง ใส่น้ำมันพืชลงไป ใส่กระเทียมลงเจียวให้หอม แล้วจึงเอาเนื้อกุ้งลงผัด</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>พอเนื้อกุ้งใกล้สุก เทน้ำปรุงลงไป ใส่พริกไทยดำ พริกชี้ฟ้าแดง และหอมใหญ่ลงผัดเร็วๆ จนเนื้อกุ้งสุก</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>ใส่ต้นหอมลงไป แล้วปิดไฟทันที ผัดให้เข้ากันอีกครั้ง ตักใส่จาน เสิร์ฟได้แล้วครับ<br /><br />***ใช้เวลาผัดให้น้อยที่สุดครับ ไม่อย่างนั้น เนื้อกุ้งจะเหนียว ไม่อร่อยครับ</strong></span></li></ol><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:130%;color:#009900;">ลองหาโอกาสทำเมนูนี้กันดูสักครั้งในชีวิตนะครับ ได้ผมอย่างไรก็แวะมาบอกกันบ้างเน้อครับ</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:130%;color:#009900;"></span></strong><br /><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:130%;color:#009900;">Mr.Ken</span></strong>KENhttp://www.blogger.com/profile/11405507152152343805noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6069128629290180181.post-15910810266532807652011-10-24T20:22:00.000-07:002011-10-25T00:59:51.241-07:00<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEioFG9lsMxKqEoBkLh3cps0n8YLNFrqwXWRWLGy4HDOOyec8tfbn776BEaHn7q48_qQSbYtkApeeZazt-SZH4Yjq7ICRv9F_LIzAfpqbY1MWIIcg62APlLglug0irDo-Di1BMG8xMrnTZ4/s1600/%25E0%25B9%2581%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%259B%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%25B4%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25A5.jpg"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; FLOAT: left; HEIGHT: 200px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5667330403023994610" border="0" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEioFG9lsMxKqEoBkLh3cps0n8YLNFrqwXWRWLGy4HDOOyec8tfbn776BEaHn7q48_qQSbYtkApeeZazt-SZH4Yjq7ICRv9F_LIzAfpqbY1MWIIcg62APlLglug0irDo-Di1BMG8xMrnTZ4/s200/%25E0%25B9%2581%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%259B%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%25B4%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25A5.jpg" /></a><span style="font-family:times new roman;font-size:180%;color:#009900;"><strong>Part 1: Fruits and additives into your dinner. </strong></span><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>Apple ...Some of the fruits. The high nutritional value. For those who want to lose weight, help control blood sugar, causing appetite loss, and helps the digestive system work more efficiently, nourishes the heart, lower cholesterol, reduce blood pressure, stimulating work. of antioxidants, aging and kill the virus.</strong></span><br /><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>.....Eating an apple to get the most. It is to eat the peel. But there are many concerns about toxic residues on apple peel. The wax material that is coated with a slow spoilage, so when you eat an apple and rind. </strong></span><br /><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>We will bring Apple back into the container. About 2 tablespoons salt and enough water to flood the apple, leaving it 15-20 minutes before pouring water. Then Apple came out with clear water again, it's wax. Using a clean cloth towel to dry. I was eating an apple and peel it safely.</strong></span><br /><br /><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi07IAoghSzYW70GoEg7KB8N3zFAUpSGxoT0nBe0bFPE1VdhcEY3LfGoWHzB9v0JwPZFOtXy8tyarvMc3b8GmfOD_KUMBBspONQj8YyUkWGw4zSDSacUDynnZMBmnpJ6iEu8Vu8Ysy9iqY/s1600/%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2597%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%2594%25E0%25B9%2581%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%259B%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%25B4%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B8%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%2587.jpg"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 156px; FLOAT: left; HEIGHT: 200px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5667329547662100274" border="0" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi07IAoghSzYW70GoEg7KB8N3zFAUpSGxoT0nBe0bFPE1VdhcEY3LfGoWHzB9v0JwPZFOtXy8tyarvMc3b8GmfOD_KUMBBspONQj8YyUkWGw4zSDSacUDynnZMBmnpJ6iEu8Vu8Ysy9iqY/s200/%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2597%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%2594%25E0%25B9%2581%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%259B%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%25B4%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B8%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%2587.jpg" /></a><span style="font-size:180%;color:#ff6600;">Apples, shrimp</span></strong></span><br /><br /><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>Garnish.</strong></span><br /><br /><ol><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>1 of red apple</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>1 of Tomatoe</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>10 Shrimp</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>3 garlic cloves</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>White sesame seeds 1 tsp</strong></span></li><br /><li><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:times new roman;color:#009900;"><strong>Costa was a vegetable</strong></span></span></li><br /><li><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:times new roman;color:#009900;"><strong>A little mint</strong></span></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>Butter 1 tsp</strong></span></li></ol><span style="font-family:times new roman;font-size:180%;color:#009900;"><strong>Condiments and sauces</strong></span><br /><br /><ol><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>Cayenne pepper 1 / 3 tbsp</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>Lemon juice 2 tbsp</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>Sesame oil 2 tsp</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>Salt 1 / 2 tsp.</strong></span></li></ol><strong><span style="font-size:180%;color:#009900;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgP3g9f3l6JlCQpc0eP3qa0CV-pPA3T_L-0ZSJrODCs4nmiwW3ctVwsNyXML3nN6TmyUHJlV4dzK-a5tj4j227mabL8MJb8UmyktgDe7Quk9dLyJClxnw19Rlckup47Ms0YH8JOYu_ZG6s/s1600/IMG_4132.JPG"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 200px; FLOAT: right; HEIGHT: 150px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5667335510408953362" border="0" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgP3g9f3l6JlCQpc0eP3qa0CV-pPA3T_L-0ZSJrODCs4nmiwW3ctVwsNyXML3nN6TmyUHJlV4dzK-a5tj4j227mabL8MJb8UmyktgDe7Quk9dLyJClxnw19Rlckup47Ms0YH8JOYu_ZG6s/s200/IMG_4132.JPG" /></a>How to do it</span></strong><br /><br /><ol><br /><li><strong><span style="font-size:130%;color:#009900;">Clean the shrimp. The shrimp are finely chopped.</span></strong></li><br /><li><strong><span style="font-size:130%;color:#009900;">Put the butter into the pan on low heat to melt it into stir-fried with garlic smashed. Then I cooked the shrimp fry from the heat.</span></strong></li><br /><li><strong><span style="font-size:130%;color:#009900;">Mixed with cayenne pepper, lemon juice, sesame oil, and salt together.</span></strong></li><br /><li><strong><span style="font-size:130%;color:#009900;">Mixed with shrimp and stir to combine well.</span></strong></li><br /><li><strong><span style="font-size:130%;color:#009900;">Sliced ​​apples and tomatoes for a taste.</span></strong></li><br /><li><strong><span style="font-size:130%;color:#009900;">Place the vegetables, the sort of shaped eyes. Spoon the sauce ingredients into a sprinkle of white sesame seeds and serve immediately.</span></strong></li></ol><strong><span style="font-size:130%;color:#009900;">Have a nice cooking</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#009900;">Mr.Ken</span></strong>KENhttp://www.blogger.com/profile/11405507152152343805noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6069128629290180181.post-1367109472155581342011-10-23T22:37:00.000-07:002011-11-04T18:28:40.934-07:00<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjy4shxdMJLcVVKKUvwlYF7YUAZSsQgWscmAk2Z2wXLHioLDnrjNCgvuuFwVyuQT7EoZkOBocMa1M1Oe43WNuwzn8cAvR_OHEdzwjkmCFdf5JqMGC9NoblSGwshCM2zAZXLA94uW8m9noM/s1600/%25E0%25B8%259F%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%2597%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2587%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B5%25E0%25B9%2588%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A1%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25A2.jpg"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; FLOAT: left; HEIGHT: 189px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5666940059311277794" border="0" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjy4shxdMJLcVVKKUvwlYF7YUAZSsQgWscmAk2Z2wXLHioLDnrjNCgvuuFwVyuQT7EoZkOBocMa1M1Oe43WNuwzn8cAvR_OHEdzwjkmCFdf5JqMGC9NoblSGwshCM2zAZXLA94uW8m9noM/s200/%25E0%25B8%259F%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%2597%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2587%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B5%25E0%25B9%2588%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A1%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25A2.jpg" /></a><span style="color:#ff0000;"> </span><strong><span style="font-size:180%;color:#ff0000;">Drink of Halloween</span></strong><br /><br /><div><br /><div><span style="font-family:times new roman;color:#ff0000;"><strong>Return of the ghost night is coming up soon. are ghosts and demons that came out to walk the streets again. It's time to prepare your self. For decorating your residence to the festival. For me, I do not think I would want to be a ghost or the devil, so I thought I was a wizard would be better, although I do not have a magic spell. But I have a drink. I think this is ideal for Halloween.<br /></strong></span></div><br /><br /><div><span style="font-family:times new roman;font-size:180%;color:#ff0000;"><strong>"Jack Blood's"</strong></span><br /></div><br /><br /><div><span style="font-family:times new roman;color:#ff0000;"><strong>It's look horrible, but in fact. It is a drink that is sweet and mellow, you can drink either hot or cold. Because it is.Pumpkin juice concentrate. Let us beverage celebration the Halloween season Thread.</strong></span><br /></div><br /><br /><div><span style="font-family:times new roman;font-size:180%;color:#ff0000;"><strong>Garnish</strong></span></div><br /><div><span style="font-family:times new roman;color:#ff0000;"><strong>1 kg pumpkin</strong></span> </div><br /><div><span style="font-family:times new roman;color:#ff0000;"><strong>1 kg of brown sugar</strong></span> </div><br /><div><span style="font-family:times new roman;color:#ff0000;"><strong>200 grams of powdered creamer</strong></span> </div><br /><div><span style="font-family:times new roman;color:#ff0000;"><strong>Salt 1 / 2 tsp</strong></span> </div><br /><div><span style="font-family:times new roman;color:#ff0000;"><strong>2 liters of water.</strong></span> </div><br /><div><span style="font-family:times new roman;color:#ff0000;"><strong>2 bottles of soda water</strong></span><br /></div><br /><br /><div><span style="font-family:times new roman;font-size:180%;color:#ff0000;"><strong>How to do it</strong></span></div><br /><div><span style="color:#ff0000;"><span style="font-family:times new roman;"><strong><span style="font-size:180%;">First</span>, the head of the jack (Pumpkin) came through the other side. Then scrape the pulp and seeds out. Then peeled off, to wash, cut into small pieces, put into a pot for boiling.Add water to it. Then lift up on the stove to medium heat, do not forget to add salt to it.</strong></span></span></div><br /><div><span style="color:#ff0000;"><span style="font-family:times new roman;"><strong><span style="font-size:180%;">Second</span>, prepare the syrup, pour sugar into a wide mouth jars. Then add water to baking soda, stir to dissolve sugar. Without using heat.</strong></span></span><br /></div><br /><div><span style="color:#ff0000;"><span style="font-family:times new roman;"><strong><span style="font-size:180%;">Third</span>, about 15 minutes, the head of the jack is fully cooked, we will move on and put it down. Wait until the water is cold.</strong></span></span><br /></div><br /><div><span style="color:#ff0000;"><span style="font-family:times new roman;"><strong><span style="font-size:180%;">Fourth</span>, lap the pumpkin boiled. Put into bowl. and add water to the nearly full. Then close the lid and blend thoroughly, for water from the boiled pumpkin, we put a lot of secondary container.</strong></span></span><br /></div><br /><div><span style="color:#ff0000;"><span style="font-family:times new roman;"><strong><span style="font-size:180%;">Five</span>, Pour pumpkin, spinning into the water, filter it, and stir to combine well.</strong></span></span><br /></div><br /><div><span style="color:#ff0000;"><span style="font-family:times new roman;"><strong><span style="font-size:180%;">Six-step</span> preparation of cream, put the creamer powder into the container. Add hot water to melt, (a little hot water), then pour the melt cream into the pumpkin juice, and stir to combine well.</strong></span></span><br /></div><br /><div><span style="font-family:times new roman;color:#ff0000;"><strong></strong></span></div><br /><br /><div><span style="font-family:times new roman;"><strong><span style="color:#009900;"><span style="font-size:130%;">If you want a cold drink</span>. Take dip cup sugar according to taste, pumpkin juice, And drink immediately or be refrigerated. Or to warm it to hot by a microwave, if you prefer hot drink.</span></strong></span></div><br /><br /><div><span style="font-family:times new roman;color:#ff0000;"><strong>Happy Halloween</strong></span><br /></div><br /><div><span style="font-family:times new roman;color:#ff0000;"><strong>Mr. Ken</strong></span></div></div>KENhttp://www.blogger.com/profile/11405507152152343805noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6069128629290180181.post-38588155557689796372011-10-23T20:13:00.000-07:002011-10-23T21:22:42.121-07:00<span style="font-family:times new roman;font-size:180%;color:#009900;"><strong><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjE1W1HFCUUquOqVB2vavecssI0rdLtvRT75EQMy63-3UgsMfg3y_mn0n7FstAuCPeeASKrbK6pvUJ2XxqGqGGm5HSKlUYtc1pcXWpIVTWl89yqJJkYAtk662VEvGmT2qz71wN7OxiAZsA/s1600/%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A1%25E0%25B8%25B9%25E0%25B8%258B%25E0%25B8%25B5%25E0%25B9%2588%25E0%25B9%2582%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%2587.gif"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 154px; FLOAT: left; HEIGHT: 196px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5666906356119150738" border="0" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjE1W1HFCUUquOqVB2vavecssI0rdLtvRT75EQMy63-3UgsMfg3y_mn0n7FstAuCPeeASKrbK6pvUJ2XxqGqGGm5HSKlUYtc1pcXWpIVTWl89yqJJkYAtk662VEvGmT2qz71wN7OxiAZsA/s200/%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A1%25E0%25B8%25B9%25E0%25B8%258B%25E0%25B8%25B5%25E0%25B9%2588%25E0%25B9%2582%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%2587.gif" /></a>Paa Neang Moo</strong></span><br /><br /><br /><br /><br /><div align="justify"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>Another delicious Thai food. With a mixture of spices "Panang" curry that can be worn as a meat such as pork, chicken or beef, if you choose."Panan</strong></span><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>g pork" is often served with jasmine rice. To eat fast food very popular in Thailand. Or you can try this on your own cooking. By the way, I will tell you the following.</strong></span><br /></div><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:180%;color:#009900;"><strong>Garnish</strong></span><br /><br /><ul><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>Half a kilo of pork</strong></span></li><br /><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>Coconut milk in a carton box</strong></span></li><br /><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>Red chili, seeds removed, Soi 2 tablets carved into strips</strong></span></li><br /><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>3-4 kaffir lime leaves, sliced ​​into strips</strong></span></li><br /><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>Fish sauce</strong></span></li><br /><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>Granulated sugar</strong></span></li></ul><span style="font-family:times new roman;font-size:180%;color:#009900;"><strong>Curry Paste Garnish</strong></span><br /><br /><ul><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>Dried chili 5 pieces.</strong></span></li><br /><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>Dried chili pepper seed 10 seed</strong></span></li><br /><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>5 shallots</strong></span></li><br /><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>10 cloves Thai garlic</strong></span></li><br /><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>1 tbsp Galangal, cut into small pieces </strong></span></li><br /><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>1 early Lemongrass alley</strong></span></li><br /><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>Lime peel 1 / 2 tsp</strong></span></li><br /><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>3 coriander root, alley</strong></span></li><br /><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>Shrimp paste 1 tsp</strong></span></li><br /><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>Salt 1 tsp.</strong></span></li></ul><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>* Mix all of ingredients of the curry paste is thoroughly blended</strong></span><br /><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:180%;color:#009900;"><strong>How to do it</strong></span><br /><br /><ol><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>Pound Pound spices from bergamot peel, lemon grass, galangal, coriander root and salt to a fine. Followed by the garlic. And dried, respectively. When the profile already. I put the shallots into the pound. Then put a paste it into the final. Rub them together well and set aside.</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>Wash pork thoroughly. Cut into bite-size pieces.</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>Pour the coconut milk into a pan set over medium heat, simmer to boil. And split it evenly. It took chili paste and stir. Followed by pork. And red chili.</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>Stir fry until pork is cooked properly. Season with fish sauce. Taste and sugar to taste.</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>Stir until the coconut is dry, sprinkle a little, shredded kaffir lime leaves. Serving plate and serve it.</strong></span></li></ol><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:130%;color:#009900;">Enjoy Cooking</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:130%;color:#009900;">Mr.Ken</span></strong>KENhttp://www.blogger.com/profile/11405507152152343805noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6069128629290180181.post-90637545686584208762011-10-23T18:58:00.000-07:002011-10-23T20:11:57.888-07:00<strong><span style="font-size:180%;color:#009900;"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; FLOAT: left; HEIGHT: 148px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5666883303432589874" border="0" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgZtrPDVcG4aLTcc58hExEcDLOK9tUdlwC0liSDqwGUdhbAq0C5mtClO6XsdYIGRbFGghdFwgn0REFJDdcrocrvcrlo-4YyNrm7tTwWv4CCXVAeC4-PYqFglcEh0HBL8_ZMd9Ufv0t0LEM/s200/shrimp.gif" />Pad Thai with Fresh Shrimp</span></strong><br /><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong><span style="color:#009900;">Pad Thai is one dish meal. Is unique. The taste and appearance, you will be living in Thailand is not difficult. Because almost every restaurant. Pad Thai is a menu with it.Ingredients in Pad Thai. There is a variety. The colorful, palatable, and it was very tasty as well. If you have not eaten for the first time. Let's get to know the Pad Thai.</span></strong></span><br /><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#ffcc33;"><strong><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjb8I6rf0b5pLdQrIIrRhbrEPImHwMKiYtMRrsUnPiysO-DcBGbRjHolL1dahv20g8gPALStL0cGEBDNvFz0KvgfX99Rn_TdSSNd8v8v1PGK90OeNg5uLqbLrKL1k8kYyakO-bc_Ncpdak/s1600/%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25A1%25E0%25B9%2581%25E0%25B8%259B%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%2599.gif"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 200px; FLOAT: right; HEIGHT: 189px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5666889482959651202" border="0" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjb8I6rf0b5pLdQrIIrRhbrEPImHwMKiYtMRrsUnPiysO-DcBGbRjHolL1dahv20g8gPALStL0cGEBDNvFz0KvgfX99Rn_TdSSNd8v8v1PGK90OeNg5uLqbLrKL1k8kYyakO-bc_Ncpdak/s200/%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25A1%25E0%25B9%2581%25E0%25B8%259B%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%2599.gif" /></a>Garnish</strong></span><br /><br /><ul><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>1 Handful A White dried noodles</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>Fresh white shrimp,Peel off and cut out the middle of the shrimp, To pull out a black line</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>Kuicheai 5 plants, vegetables, cut into pieces</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>1 cup bean sprouts</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>Yellow tofu 1 / 2 diced pieces</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>Dried shrimp 1 / 2 cup soaked in plain water</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>2 tablespoons roasted peanuts</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>1 piece salted radish, cut into small pieces</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>1 egg</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>Vegetable oil for stir-fry</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>Fish sauce</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>Vinegar</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>Sugar</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>1 cup of water</strong></span></li></ul><span style="font-family:times new roman;font-size:180%;color:#ffcc33;"><strong><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhoNW1-U6VDvvawiO-e89DXLxvLru8SiwiCfTTqrVeD-5uVOa_YeiMnG_9tJwGH-kyEEHsBvBbxILJL6T3bHCfFqz-o1rFwYQDXj56QbPQJPQ-AxALlltbmShCGfg60Ii3V-Z4nJvFB7II/s1600/%25E0%25B8%2596%25E0%25B8%25B1%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%2587%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581.gif"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; FLOAT: left; HEIGHT: 167px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5666890059416205890" border="0" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhoNW1-U6VDvvawiO-e89DXLxvLru8SiwiCfTTqrVeD-5uVOa_YeiMnG_9tJwGH-kyEEHsBvBbxILJL6T3bHCfFqz-o1rFwYQDXj56QbPQJPQ-AxALlltbmShCGfg60Ii3V-Z4nJvFB7II/s200/%25E0%25B8%2596%25E0%25B8%25B1%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%2587%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581.gif" /></a>Seasoned vegetables</strong></span><br /><br /><ul><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>Lemon</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>sfresh Kuicheai plant leaves</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>Bean sprouts</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>Banana blossom</strong></span></li></ul><span style="font-family:times new roman;font-size:180%;color:#ffcc33;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:180%;color:#ffcc33;"><strong>How to do it</strong></span><br /><br /><ol><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>Set the pan on medium heat, waiting for a light oil and then add tofu. And shrimp and fry until done. When shrimp are cooked, they put water into it. Followed by the noodles.</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>Stir until a soft. Then add bean sprouts, dried shrimp, fish sauce, vinegar, radish and pepper and sugar to it. Taste like. Stir well with a line. Until the water starts to dry. The middle of the band. For the egg into it.</strong></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>Gradually stir in the cooked egg. Then mix it with a line. Add the peanut powder. Kuicheai leaves and stir to combine. Turn off the stove and stir the mixture into the dish, served with vegetables</strong></span></li></ol>KENhttp://www.blogger.com/profile/11405507152152343805noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6069128629290180181.post-39590880983087587802011-10-23T09:06:00.000-07:002011-10-23T09:14:14.900-07:00<div><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjTrZWhXfLBrL7Mt9FuSVxten7gnW63-ta7WoVRHBuTTxT988Dy6vCB4Exd5Bsuul5-SpCytCcn1XXoOnnDr6qqMPdFpotCkEqjkuz0dYIJMTqZecZS0PXmI2BfAC82Ni19cnxxQbi5Zac/s1600/%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B8%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%2587%25E0%25B9%2581%25E0%25B8%258A%25E0%25B8%259A%25E0%25B9%258A%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%25A2-W.gif"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; FLOAT: left; HEIGHT: 184px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5666720998788677154" border="0" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjTrZWhXfLBrL7Mt9FuSVxten7gnW63-ta7WoVRHBuTTxT988Dy6vCB4Exd5Bsuul5-SpCytCcn1XXoOnnDr6qqMPdFpotCkEqjkuz0dYIJMTqZecZS0PXmI2BfAC82Ni19cnxxQbi5Zac/s200/%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B8%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%2587%25E0%25B9%2581%25E0%25B8%258A%25E0%25B8%259A%25E0%25B9%258A%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%25A2-W.gif" /></a><br /><br /><br /><br /><div><strong><span style="color:#009900;">Hello everyone</span></strong>.<span style="color:#009900;"> Today I would like to present. Top Thai Cuisine "Tom Yum Goong"" Yes many of you may be well known but have a few people who know how to cook some tasty. I would advise all of you. To be prepared, "<strong>Tom Yum <span style="font-size:+0;"></span><span style="color:#009900;"></span><span style="font-size:+0;"></span>Goong</strong>", as the delicious Thai This menu has authentic food.We better get started.First, we see each other before that. Ingredients you'll need is what.1. shrimps big cut off the tip of the head. And cut lengthwise. Without shelled. 2. galangal, lemon grass, kaffir lime leaves, tomato, parsley, chives, coriander, these are vegetables that require offline. 3. chicken soup, or if you use a type of semi-finished piece time. 4. the authentic Thai recipes. You must use the cream separated from fresh coconut. But if you do not. I also use milk instead of offline. 5. the most important. Everything in this world to love it. And the heart of the "Tom Yam Kung" means "Roasted Chili Paste ".6. and condiments such as fish sauce (only), lime juice and sugar. If you do not mind. MSG may be used instead of sugar. With the little amount of time.<br /><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjdUhb45rZ5cQGfEGclb8lvgqLUxJlf3YLdPtysu8khZ7PcgAWBnFPFVk5cnwCvwDUBV1gxblk0N9U6tYejgJabRcBoQWj7zNsxG7-zXkQliP6poiZjmVCbMtrPlK2Cq1BbYlNO4cwlDcM/s1600/%25E0%25B9%2583%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%25A1%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B9%25E0%25B8%2594.gif"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 200px; FLOAT: right; HEIGHT: 183px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5666721326151546178" border="0" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjdUhb45rZ5cQGfEGclb8lvgqLUxJlf3YLdPtysu8khZ7PcgAWBnFPFVk5cnwCvwDUBV1gxblk0N9U6tYejgJabRcBoQWj7zNsxG7-zXkQliP6poiZjmVCbMtrPlK2Cq1BbYlNO4cwlDcM/s200/%25E0%25B9%2583%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%25A1%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B9%25E0%25B8%2594.gif" /></a>OK, have suffered enough to read and start cooking, "Tom Yum Goong" Just cut the better. Please have your kitchen ready ok? Pot, cutting boards, knives, gas stove and gas Or use charcoal instead if you forget to pay taxes. ok. I'm ready when you are ready. We then simultaneously.<br /><br /><strong>First</strong>, prepare the 3 big shrimp, Wash and cut the sharp end of the round, and antennae of it away. If it is not dead. You need to make it die. Because we do not want to have lively shrimp swimming in a pot.<br /><br /><strong>Second</strong>, dealing with vegetables. - from sheep grass leaf sheath 1-2, cleaned, cut into three pieces. - thinly sliced ??crosswise galangal. Without peel But first I must wash cut. - kaffir lime leaves, torn into pieces large.<br /><br /><strong>Third</strong>, add a bowl of chicken soup stock in to the pot , then raise heat . What, then go to sleep. If you forget to open the gas!!!!!. Waiting for the water to boil. Add galangal and lemongrass to boil. And begin to taste with fish sauce and sugar (or MSG).<br /><br /><strong>Fourth</strong>-place, put the lime leaf, and "Chili Paste" one tablespoon (if you think that is too hot, add half a tablespoon is enough, but you will probably know that. Thai people like very spicy) and then, stirring well and taste it.<br /><br /><strong>Fifth</strong>, when the flavors you want, we will add shrimp. Then stirring well. Then turn off gas immediately. (if that shrimp are swimming happily in soup stock. Means that it is not dead!.)<br /><br /><strong>sixth</strong>, add lemon juice, stirring well. You want to taste, then. Add parsley, coriander, spring onion (cut into small pieces).<br /><br /><strong>seventh</strong>, please scoop the bowl before scoop of your mouth and careful heating. And If the shrimp are still swimming, I think, Let's called journalist. You are famous now.<br /><br />Happy with your cooking.</span></div></div>KENhttp://www.blogger.com/profile/11405507152152343805noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6069128629290180181.post-41356241183557790962011-09-08T08:09:00.000-07:002011-10-23T18:56:58.747-07:00<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhbXaRKPdL9hcFMQGRr-xHsN4Iec1xKQ6tztSfAQ5jiJ8pFt0HUq6zk3vnGYuAtTyL5YN5jJaW6ZLkXBYP7Z0lSDmk6AyFWC2sSqB4D0y8dIdNS8f2TpW2zFindrZDkizzUSbWlzDJ7pcw/s1600/%25E0%25B9%2583%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B0%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%259E%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B2.gif"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 195px; FLOAT: left; HEIGHT: 200px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5666730869217429138" border="0" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhbXaRKPdL9hcFMQGRr-xHsN4Iec1xKQ6tztSfAQ5jiJ8pFt0HUq6zk3vnGYuAtTyL5YN5jJaW6ZLkXBYP7Z0lSDmk6AyFWC2sSqB4D0y8dIdNS8f2TpW2zFindrZDkizzUSbWlzDJ7pcw/s200/%25E0%25B9%2583%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B0%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%259E%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B2.gif" /></a><span style="font-family:times new roman;"><strong><span style="font-size:180%;color:#009900;">Have you ever eat "fried basil" before? </span></strong></span><br /><br /><div><br /><div><br /><div><br /><div><strong><span style="color:#009900;"><span style="font-family:times new roman;">Who had already Would know that it sharply And how delicious. But for someone who has never Do you want to know about it? or not. And I will tell you if you're with me, then I'll start.<br /><br />The word "Paad" in Thai means. Fried cooked. And the word "Krapraw" is translated as Holly basil, Pungent aromatic, hot-spicy plant. That is the meaning. Okay, you already know what it means. It's time for us to act together and make a delicious.<br /><br /></span><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgFXJQaandYQ5e5YkS8pbDKhCWOBc0cNrSSU7fCdl3Xs1IWGDc5fyevyACICw5xRkv2J3BahW23a89sHtksZ8QJcq_aJZAz7LbAlcHXZrkhgV4ig6hcVk_4HuNlqqy4eQrVaZPTM6ebbks/s1600/beef.gif"><span style="font-family:times new roman;"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 146px; FLOAT: left; HEIGHT: 153px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5666730488900516114" border="0" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgFXJQaandYQ5e5YkS8pbDKhCWOBc0cNrSSU7fCdl3Xs1IWGDc5fyevyACICw5xRkv2J3BahW23a89sHtksZ8QJcq_aJZAz7LbAlcHXZrkhgV4ig6hcVk_4HuNlqqy4eQrVaZPTM6ebbks/s200/beef.gif" /></span></a><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">Let's See</span>, What are the ingredients in "Paad Kra Praw" menu. First is the meat, you can use almost any meat that human consumables. Pork, beef, chicken, fish, shrimp, clams, crabs and other meat, but some Must be processed before being used.<br /><br />The second is the hot chilli. Of course, it must be spicy. but you should know that is the charm of Thai food.<br /><br />And the third. The most important thing for this dish. This is the name of this dish, there is basil. Basil, we know there are two type has to Green holly basil leaves, And red holly basil leaves(some people may see the color is purple, but Thai people see red).The best and basil (for Thai) is, basil red, because it has a more fragrant green basil. </span><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg46r177qAfZrpUQLrq5u2FoIJGMuDdUfrV3JyN8nwJVmAkoRPDUHW-xDNB_kZG36H6lzEu6THQg0ypU2dibeNZ67VDJRb2FDAf_ihyphenhyphenN9YH8NwV38zH-hlOy2X72PG-5WvGTSl_ctzZeLg/s1600/%25E0%25B8%259C%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%2594%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B0%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%259E%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B2.jpg"><span style="font-family:times new roman;"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 200px; FLOAT: right; HEIGHT: 164px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5666730155685929362" border="0" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg46r177qAfZrpUQLrq5u2FoIJGMuDdUfrV3JyN8nwJVmAkoRPDUHW-xDNB_kZG36H6lzEu6THQg0ypU2dibeNZ67VDJRb2FDAf_ihyphenhyphenN9YH8NwV38zH-hlOy2X72PG-5WvGTSl_ctzZeLg/s200/%25E0%25B8%259C%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%2594%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B0%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%259E%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B2.jpg" /></span></a><span style="font-family:times new roman;"><br /><br />Well, next, we will prepare ingredients.First you must choose whether to use the kind of meat. But no matter what you choose. All you have to do is. "Chop it to pop as many pieces. "<br /><br />The second deal with hot chilli, pounded it to be crushed with mortar and pestle, watch out! This type of very fierce chili they like to jump into the human eyes. Oh, almost forgot, we have to use mine with affection, put the garlic into the mortar. Then use the pestle to pound it crushed, is good news. Garlic is not fierce. That nothing like hot chilli.<br /><br />As the third. Cool red basil into pieces. Put it in the sink for wash vegetables. And soak it in water.<br /><br />In addition, we must be prepared. Soy sauce Sugar (or MSG. If you do not dispute it), oyster sauce, a little each.<br /><br />Okay, Now Let's get started. First, the wok, put oil on the fire to wait for high heat, then we will add chopped garlic and hot chilli pound, (the warning. Do not sneeze into large pan is strictly prohibited) to use Turner stir thoroughly.<br /><br />Second, add to meat. Stir into the hot chilli and garlic, you may add a little water into, but I only a few. We are seasoned in this process. add soy sauce as desired, add a little sugar (or MSG), add oyster sauce, about 1 Shopping. Flavor you like, then. Stir all together. And water added in the starting dry up.<br /><br />The third step add to Red Basil. Close the gas fire, fried the meat with basil red well, then scoop on a plate and served.<br /><br />You know.Thais like to eat spicy, but that does not mean it does not feel hot to eat. Our approach is. Eat with fresh cucumber. To decrease sharply down, and you should do so. </span></span></strong><br /></div><br /><div><strong><span style="font-family:times new roman;color:#009900;"></span></strong></div><br /><br /><div><strong><span style="font-family:times new roman;color:#009900;">Enjoy your meal.</span></strong><br /></div><br /><div><strong><span style="font-family:times new roman;color:#009900;">MR.Ken</span></strong></div></div></div></div>KENhttp://www.blogger.com/profile/11405507152152343805noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6069128629290180181.post-72075059626005212922010-05-03T21:12:00.000-07:002011-10-23T18:29:42.823-07:00<div align="justify"><strong><span style="color:#009900;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjXLo2LRc_MMtXBnFx3csNWm0VoNZoRBobpRMFdSPI4IT0zRVm9NY0DArhqu6YNDriN3mvNAQ9P4lnCjLTiU0SnlaYWGQaqX-fh4GW8h16ntQ6cVmnlpibhsGYxur-d7ozd_0Tt3FGb-9A/s1600/%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%25B7%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%25B0%25E0%25B9%2582%25E0%25B8%259E%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%25A7.gif"><span style="font-size:180%;"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; FLOAT: left; HEIGHT: 145px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5666742773593472002" border="0" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjXLo2LRc_MMtXBnFx3csNWm0VoNZoRBobpRMFdSPI4IT0zRVm9NY0DArhqu6YNDriN3mvNAQ9P4lnCjLTiU0SnlaYWGQaqX-fh4GW8h16ntQ6cVmnlpibhsGYxur-d7ozd_0Tt3FGb-9A/s200/%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%25B7%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%25B0%25E0%25B9%2582%25E0%25B8%259E%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%25A7.gif" /></span></a><span style="font-family:times new roman;font-size:180%;">Green curry with beef</span></span></strong><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><br /><span style="color:#009900;"><strong>Green curry is a mixture of coconut milk with the right amount of pepper. And it's sweet taste of coconut milk. Mixed with a spicy chilli. And garnish with the green of the herbs. Whether you prefer the meat kind. When brought together in "Green Curry", then. You will have a delicious meal. And healthy for you.</strong></span></span><br /></div><br /><div align="justify"><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:130%;color:#009900;"></span></strong><br /></div><span style="font-family:times new roman;"><strong><span style="color:#009900;">Garnish</span></strong></span><br /><br /><ul><br /><li><strong><span style="font-family:times new roman;color:#009900;">A 1 kg lean beef.</span></strong></li><br /><li><strong><span style="font-family:times new roman;color:#009900;">Red chili, sliced ​​3 tablets ricochet</span></strong></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;"><strong><span style="color:#009900;">3 cups </span></strong><strong><span style="color:#009900;">fresh coconut milk</span></strong></span></li><br /><li><strong><span style="font-family:times new roman;color:#009900;">5-6 baby eggplants</span></strong></li><br /><li><strong><span style="font-family:times new roman;color:#009900;">1 cup eggplant</span></strong></li><br /><li><strong><span style="font-family:times new roman;color:#009900;">1 handful basil leaves</span></strong></li><br /><li><strong><span style="font-family:times new roman;color:#009900;">Salt 1 / 2 tsp</span></strong></li><br /><li><strong><span style="font-family:times new roman;color:#009900;">2 tablespoons fish sauce</span></strong></li><br /><li><strong><span style="font-family:times new roman;color:#009900;">A little sugar.</span></strong></li></ul><strong><span style="font-family:times new roman;color:#009900;"></span></strong><br /><strong><span style="font-family:times new roman;color:#009900;">Garnish paste</span></strong><br /><br /><ul><br /><li><strong><span style="font-family:times new roman;color:#009900;">15-20 green chillies</span></strong></li><br /><li><strong><span style="font-family:times new roman;color:#009900;">4-5 shallots</span></strong></li><br /><li><strong><span style="font-family:times new roman;color:#009900;">7-8 cloves Thaigarlic</span></strong></li><br /><li><strong><span style="font-family:times new roman;color:#009900;">Pin 5 glasses</span></strong></li><br /><li><strong><span style="font-family:times new roman;color:#009900;">A more early grass alley</span></strong></li><br /><li><strong><span style="font-family:times new roman;color:#009900;">2 tablespoons lime skin</span></strong></li><br /><li><strong><span style="font-family:times new roman;color:#009900;">5-6 kaffir lime leaves chopped</span></strong></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;"><strong><span style="color:#009900;">Shrimp paste 1 tsp</span></strong></span></li></ul><strong><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;"><em>Blend all garnish mix togetter</em></span></strong><br /><span style="font-family:times new roman;"><strong><span style="font-size:130%;color:#009900;"></span></strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;"><strong><span style="font-size:130%;color:#009900;">How to do it</span></strong></span><br /><br /><ol><br /><li><strong><span style="font-family:times new roman;color:#009900;">Pound the spices until it. Garlic, galangal, lemon grass, the surface of the lens 3 kaffir lime leaves and lime salt 1 / 2 teaspoon finely pounded together before. Then add paprika to the pound. Add shallots and shrimp paste, insert, followed by a final post.</span></strong></li><br /><li><strong><span style="font-family:times new roman;color:#009900;">Wash the meat thoroughly. Cut into pieces. Approximately two inches. (If the piece is too small. The muscle contraction to a boil. Is not it), cut eggplants into four hemispheres. Soaked in brine, tomato and black.</span></strong></li><br /><li><strong><span style="font-family:times new roman;color:#009900;">There was a milk carton in the third box down to the pot, add 1 cup water to boil the middle. Put the sliced ​​meat. 3-4 kaffir lime leaves and boil it until the water boiled down to one-half period. Water is added to the original level. Then simmer until Enืgaepืeai at it.</span></strong></li><br /><li><strong><span style="font-family:times new roman;color:#009900;">Add the remaining coconut milk into a pan set over medium heat for about half a pound of beef, peppers and onions and combine them into a blister and then add the remaining coconut milk and stir to break it out of the box.</span></strong></li><br /><li><strong><span style="font-family:times new roman;color:#009900;">The land had already been decomposed. Put the meat in water and then let it boil for a few moments. Season with salt and fish sauce and sugar to taste like.</span></strong></li><br /><li><strong><span style="font-family:times new roman;color:#009900;">Eggplants into it. Cooked patty. Then add eggplant. Blue and red pepper into the assembly. I then turn off the lights all over it.</span></strong></li><br /><li><strong><span style="font-family:times new roman;color:#009900;">Add basil to it. People all over again, they scoop it into bowls and serve.</span></strong></li></ol><strong><span style="font-family:times new roman;color:#009900;">* Use dark skin. I have to scrape out the pulp white, not the soup bitter cause I *.</span></strong>KENhttp://www.blogger.com/profile/11405507152152343805noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6069128629290180181.post-11019426802948818352010-05-01T22:11:00.001-07:002011-10-23T17:59:25.543-07:00<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjo4XEU1_B-p1VBt7aIx9uA6834qQjNqXLeeuHYR6YA8wzzi6bnKfbFaJuXLA_miZST4U8PTbdQQLLvf13UNV3uSM2Ca9bl-yfZT8Tgkkvkl204_zKE_Mf5nrpZGiUCHG_f49BHgHPe5Mo/s1600/%25E0%25B9%2584%25E0%25B8%2581%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%2597%25E0%25B8%25B1%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%2587%25E0%25B8%2595%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%25A7.gif"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 185px; FLOAT: left; HEIGHT: 200px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5666855527282223650" border="0" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjo4XEU1_B-p1VBt7aIx9uA6834qQjNqXLeeuHYR6YA8wzzi6bnKfbFaJuXLA_miZST4U8PTbdQQLLvf13UNV3uSM2Ca9bl-yfZT8Tgkkvkl204_zKE_Mf5nrpZGiUCHG_f49BHgHPe5Mo/s200/%25E0%25B9%2584%25E0%25B8%2581%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%2597%25E0%25B8%25B1%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%2587%25E0%25B8%2595%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%25A7.gif" /></a><span style="font-size:180%;"><strong><span style="color:#009900;">Tamarind leaves boiled with chicken</span></strong></span><br /><br /><br /><div align="justify"><span style="font-size:130%;color:#009900;"><strong><span style="font-family:times new roman;">When the rainy season arrives in Thailand. All the more abundant vegetation and trees. The leaves are bright green light. Almost all plant species. Can be used as food. For example, in a mild tamarind, red, green algae. We will harvest the delicious food cooked. Good taste of the beach.And how to cook delicious, it is not reasonable. It also has medicinal benefits of good health, now let's see how to do it.</span></strong></span><br /></div><br /><br /><br /><div align="justify"><span style="font-family:times new roman;font-size:180%;color:#009900;"><strong>Garnih</strong></span></div><br /><ul><br /><li><br /><div align="justify"><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#009900;">1 chicken, cut into small pieces.</span></strong></span></span></div></li><br /><li><br /><div align="justify"><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#009900;">15 grains of red pepper (more or less at times).</span></strong></span></span></div></li><br /><li><br /><div align="justify"><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#009900;">10 small shallots.</span></strong></span></span></div></li><br /><li><br /><div align="justify"><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#009900;">2 cloves of garlic.</span></strong></span></span></div></li><br /><li><br /><div align="justify"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>Pin 5 glasses.</strong></span></div></li><br /><li><br /><div align="justify"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>1 Lemon grass rough.</strong></span></div></li><br /><li><br /><div align="justify"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>5 Kaffir lime leaves, torn roughly.</strong></span></div></li><br /><li><br /><div align="justify"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>The tamarind leaves is a handful.</strong></span></div></li><br /><li><br /><div align="justify"><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#009900;">Tamarind juice 1 / 2 cup.</span></strong></span></span></div></li><br /><li><br /><div align="justify"><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#009900;">2 tablespoons </span><span style="color:#009900;">fish sauce.</span></strong></span></span></div></li><br /><li><br /><div align="justify"><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#009900;">A little seasoning.</span></strong></span></span></div></li><br /><li><br /><div align="justify"><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#009900;">2 onions, cut into the rough.</span> </strong></span></span></div></li><br /><li><br /><div align="justify"><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#009900;">Coarsely chopped cilantro 1 above.</span></strong></span></span></div></li></ul><br /><div align="justify"><span style="color:#009900;"><span style="font-family:times new roman;font-size:180%;"><strong>How to do it<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiNkg1XYelrIebGNklwawMSamsl_a8YEi8S12AbqJ5vYS2AEyESMOX0sqVk-kWMRpDXUF520v3cmOMOe6IYghkhvElYHBwP-WmqeZpu7mhS8VJKaabMvi0sxT6XIjUs-6W1TkXTzXC4Yk4/s1600/%25E0%25B8%2582%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25B2.gif"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 200px; FLOAT: right; HEIGHT: 150px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5666854806693099602" border="0" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiNkg1XYelrIebGNklwawMSamsl_a8YEi8S12AbqJ5vYS2AEyESMOX0sqVk-kWMRpDXUF520v3cmOMOe6IYghkhvElYHBwP-WmqeZpu7mhS8VJKaabMvi0sxT6XIjUs-6W1TkXTzXC4Yk4/s200/%25E0%25B8%2582%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25B2.gif" /></a></strong></span></span></div><br /><ol><br /><li><span style="color:#009900;"><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><strong>Set the pan on medium to low value. Add shallots, garlic, red chilli, galangal, lemongrass and kaffir lime leaves to scorch the ground. Then get pounded roughly and set aside.</strong></span></span></span></li><br /><li><span style="color:#009900;"><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><strong>Set the pot on medium heat. Put about 3 cups water or chicken flooded up to about 1 inch and put on a pound for it. Allow the chicken to boiling then reduce heat slightly.</strong></span></span></span></li><br /><li><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#009900;">Boil, simmer indefinitely. Water to nearly half of the period. Season with fish sauce and tamarind juice and seasoning.</span><br /></strong></span></span><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#009900;">4. When you taste it. Add tamarind leaves are down. Then turn off the power immediately.</span><br /></strong></span></span><span style="color:#009900;"><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><strong>5. Remove from heat and sprinkle with chives, coriander, served on a hot cup of it.</strong></span></span></span></li></ol><br /><div align="justify"><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#009900;">* If you are not satisfied sour. Squeeze lemon juice into it to me.</span></strong></span></span><br /><br /></div><br /><div align="justify"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>Enjoy Cooking</strong></span></div><br /><div align="justify"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>Mr.Ken</strong></span></div>KENhttp://www.blogger.com/profile/11405507152152343805noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6069128629290180181.post-83756745105212946402010-04-28T01:59:00.000-07:002011-10-25T08:54:53.197-07:00<span style="font-family:times new roman;color:#ffcc00;"><strong><span style="font-size:130%;">"</span></strong><a href="http://www.kawkrua.ob.tc/New%20Design%20Site/pN6_foods_menu_12_holly_basil1.html"><span style="font-size:130%;color:#cc9933;"><strong>ผัดกระเพรา</strong></span></a><strong><span style="font-size:130%;">" อาหารสิ้นคิดจริงหรือ</span></strong></span><strong><span style="font-size:130%;"><br /><span style="color:#ffcc00;">ช่วงเวลารีบเร่ง อย่างช่วงพักเที่ยงในวันทำงานนั้น </span><span class="style5" style="color:#009900;">คงจะมีหลายๆคน ที่ไม่ได้คิดเตรียมตัว ล่วงหน้าไว้ก่อนว่า "เที่ยงนี้...ตูข้าจะกินอะไรดีฟะ!!!" ใช่หรือเปล่าครับ อาจเป็นเพราะว่า ในช่วงที่ทำงาน เรามัวแต่ยุ่งอยู่กับงาน (ของคนอื่น ที่จ้างเรามาเป็นมือเป็นตีน) มากจนลืนนึกถึงตัวเองไปว่า อยากจะกินอะไรดีวุ๊ย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง บรรดาหนุ่มสาวออฟฟิศ และลูกจ้างโรงงานทั้งหลาย พอถึงเวลาพักเที่ยง ก็มักจะกรูกันออกมาจากที่คุมขัง...ง่า...พูดซะ...ผมหมายถึงที่ทำงานน่ะครับ เพื่อที่จะรีบตรงดิ่งไปยัง แหล่งอาหารที่ตน และกลุ่มคุ้นเคยกันดี ถ้าอย่างหนุ่ม สาวออฟฟิศบางกลุ่ม บางคน ที่มีรายได้ค่อนข้างดี ก็อาจจะได้นั่งในร้านอาหารติดแอร์กันอย่าง สบายอกสบายใจล่ะมังครับ ส่วนหนุ่มๆสาวๆ ที่มีรายได้จำกัดจำเขี่ย ก็คงต้องพึ่งบริการร้านก๋วยเตี๋ยวข้างทาง ร้านส้มตำไก่ย่างหน้าปั๊ม ร้านอาหารอิสานหน้าตลาดสด และ แน่นอน...ร้านอาหารตามสั่งซอยข้างโรงงานนี่แหละครับ เย็นไม่เย็น แอร์ไม่แอร์ไม่เป็นไร ขอท้องตูอิ่มไว้ก่อนล่ะวุ้ย นี่แหละครับ ชีวิตลูกจ้างระดับล่าง อย่างที่ผมเองก็เคยเป็นมา เมื่อหลายปีก่อน ผมน่ะหรือ ใช้บริการร้านอาหารตามสั่งครับ เอาความเร็วเข้าว่า จะได้มีเวลาไปนั่งทอดหุ่ย คุยกับเพื่อนๆ หรือเอนหลังงีบสักครึ่งชั่วโมงก็ยังดี เก็บแรงไว้กินเหล้าตอนเย็น...แหะๆ</span><br /></span></strong><br /><p class="style9"><span style="color:#ffcc00;"><span class="style7"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjEtelFXWSindoRJshGsqvprCectJzdE5eVY5MlM95CYSnmFaW027-JOPDApWdI_ZL9Wi1b0WteHwVXClOqUJ18n-YqdyMaeCX0VspT7OYkfF28xzN-KQ_s5WjKFO-G6MRQQTL1Nhvn9NU/s1600/ใบกระเพรา.gif"><strong><span style="font-size:130%;"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 195px; FLOAT: left; HEIGHT: 200px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5465111404399691954" border="0" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjEtelFXWSindoRJshGsqvprCectJzdE5eVY5MlM95CYSnmFaW027-JOPDApWdI_ZL9Wi1b0WteHwVXClOqUJ18n-YqdyMaeCX0VspT7OYkfF28xzN-KQ_s5WjKFO-G6MRQQTL1Nhvn9NU/s200/%E0%B9%83%E0%B8%9A%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B2.gif" /></span></strong></a><strong><span style="font-size:130%;">จะมีเมนูอะไรมากมายสักกี่มากน้อย</span></strong></span><strong><span style="font-size:130%;"> เมื่อคุณเข้าไปนั่งในร้านอาหารตามสั่งล่ะครับ </span></strong></span><span style="font-size:130%;color:#009900;"><strong>ก็จะหนีพ้นมั้ย กับ สุดยอดอภิมหาอมตะโคตะระนิรันดร์กาลอาหารไทย กับเมนูอย่างหมูหรือไก่ผัดพริก ที่มีแต่หอมใหญ่กับพริก หมูทอดกระเทียมพริกไทย แต่ต้องเรียกหมูผัดครับ ทั้งๆที่เขียนบอกโต้งๆว่า หมูทอดกระเทียมพริกไทย นั่นแหละ แต่พอท่านทำมาเสิร์ฟ ไหงกลายเป็นหมูผัดกระเทียมไปได้อย่างน่าอัศจรรย์จริงๆครับ แล้วมีอะไรอีก...อ้อ...ไข่เจียวหมูสับที่หมูโดนสับจนละเอียด แล้วละลายหายไปกับน้ำมัน กับคะน้าหมูกรอบอันอุดมไปด้วยใบคะน้ารุ่นราวคราวคุณปู่ (มันแก่มากๆ) พร้อมหมูกรอบเหี่ยวๆสี่ห้าชิ้น เฮ้อ...และแน่นอนครับ ขาดไม่ได้ พระเอก (หรือนางเอก) ของร้าน </strong></span><a href="http://www.kawkrua.ob.tc/New%20Design%20Site/pN6_foods_menu_12_holly_basil1.html" target="_blank"><span style="font-size:130%;color:#cc6600;"><strong>ผัดกระเพรา</strong></span></a><span style="font-size:130%;color:#009900;"><strong>ครับ คิดอะไรไม่ออกก็ "ป้าๆ...ผัดกระเพราหมูจาน...เผ็ดๆ...นะ" ครับ...นั่นแหละที่ผมเคยทำอยู่ เป็นประจำทุกวัน จนหัวเถิกหัวล้านเข้าทุกวัน ก็จะอะไรล่ะครับ เคยไปยืนดูป้าแกทำอาหารอยู่ทีนึง ผัดกระเพราราดข้าว ใส่จานยังกะอาหารไหว้ศาลพระภูมิ จานนิดเดี๊ยะ ป้าแกประโคมผงชูรสเข้าไปซะเต็มจนพูนช้อนเลยครับ...โอ...เส้นผมจ๋าพี่ลาก่อนนนนนนนน...</strong></span></p><br /><p class="style9"><strong><span style="font-size:130%;"><span class="style7" style="color:#ffcc33;">ใช้</span><span style="color:#ffcc00;"><span class="style7"><span style="color:#ffcc33;">เวลา</span>สังเกตสังกาอยู่พอสมควร จากการที่เทียวเข้าร้านนั้น ออกร้านนี้ </span></span><span style="color:#006600;"><span style="color:#009900;">เพื่อที่จะเข้าไปสั่งอาหารสิ้นคิดติดหัวใจ "น้องครับ...</span></span><span style="color:#009900;">กระเพราหมูราดข้าวจานนึงครับ...ไม่เอาไข่ดาวนะครับ...อ้อ...เอาหัวใจและเบอร์โทรของน้องใส่มาด้วยนะครับ..." หรือ "เพ่ๆเพราหมูจาน..." หรือ "เฮียยยยย...เอิ๊กกกก...กาพาวหมูจานนนนน...ด่วนที่ซู้ด ดดด" อันหลังนี้ คงไม่ต้องบอกนะครับว่า ไปสั่งตอนไหนน่ะ ฮาฮาฮา...แล้วผมก็ให้เกิดความสังสัยแล้วล่ะว่า คุณป้า คุณน้อง คุณเพ่ คุณเฮีย เจ้าของร้านอาหารตามสั่งเนี่ยะ เข้าใจอะไรบางอย่าง ที่มันผิดเพี้ยนไปซะแล้วรึเปล่าหนอ ก็ผัดกระเพราแต่ละจาน ของแต่ละร้านที่ได้เข้าไปสวาปาม ...เง้อ...เข้าไปสั่งกินน่ะสิ เคยสังเกตกันมั้ย ครับว่ามันมีส่วนประกอบอะไรบ้าง แน่นอนครับ มีหมูหรือไก่เป็นส่วนประกอบหลัก ดูๆแล้วก็น่าจะประมาณ 50% ของพื้นที่ (ว่าไปชักวิชาการล่ะวะ...)บางร้านก็มี ถั่วฝักยาวซอย ใส่ลงไปประมาณ 20% หอมหัวใหญ่ 20% (บางร้านมีแครอทหั่นละเอียดใส่เข้ามาด้วย) เครื่องปรุงอื่นๆ 5% ที่เหลือ 5%เป็นพื้นที่สำหรับ"กระเพรา" ครับ มองเห็นความผิดเพี้ยนกันบ้างมั้ยครับ</span> </span></strong></p><br /><p class="style9"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#009900;"><span class="style7"><span style="color:#ffcc33;">เข้าร้านไหนๆ เขาก็เขียนหรือไม่ก็แกะสติ๊กเกอร์ เห็นกันจะๆ ภาษาไทยโต้งๆเลยว่า "ผัดกระเพราหมู-ไก่-เนื้อ"</span></span> แต่ไอ้ที่เขาทำๆมาเสิร์ฟกันน่ะ มันน่าจะเรียกว่า "หมู-ไก่-เนื้อผัดใส่กระเพรา" ซะมากกว่า หรือไม่ก็ "หมูผัดถั่วฝักยาวกระเพราจึ๋งนึง" ซะมากกว่า ก็ชื่อมันบอกว่าผัดกระเพรา มันก็ควรจะมีกระเพราเป็นส่วนประกอบอย่าง น้อยครึ่งหนึ่งสิครับ ว่ามั้ย ไม่อย่างนั้นก็คงต้องเปลี่ยนชื่อใหม่ ให้ตรงกับความหมายในการเรียงคำภาษาไทยซะ อย่างที่ผมเสนอไปนั่นไงครับ ฮาฮาฮา...</span> </span></strong></p><br /><p class="style9"><span style="color:#009900;"><strong><span style="font-size:130%;"><span class="style7"><span style="color:#ffcc33;">อ๊ะ...ผมก็แค่บ่นในฐานะเป็นคนทำอาหารเป็นคนหนึ่งเท่านั้นเองแหละน่า</span></span> จะมีใครหมั่นไส้กันบ้างรึเปล่าเนี่ยะ พ่อค้าแม่ค้าเขาก็คงอยากทำตามความต้องการของลูกค้าเขาแหละครับ คงมีส่วนน้อยที่จะบ่นว่า ใส่หมูใส่เนื้อเยอะไป อย่างผมเนี่ยะ (เห็นกินไม่หมด ก็เขี่ยกินแต่เนื้อๆ เหลือผักๆไว้กันแทบทั้งนั้นนี่นา...ฮาฮาฮา) แต่พูดก็พูด เถอะนะครับ เดี๋ยวนี้น่ะ ไปสั่งผัดกระเพราร้านไหนๆกิน มันก็จะมีแต่ไอ้ส่วนผสมอย่างที่ผมบ่นมาเนี่ยะ ไม่ได้เจอแบบว่า ผัดกระเพราออริจินัล กับเขาสักทีเลยครับ กินไปกินมาชักไม่ไหว เพราะช่วงหลังๆ อายุเริ่มเยอะ (ฮืออออออ...ฝืนใจพูดความจริงนะนี่) ไอ้การกินเนื้อสัตว์เยอะๆท้อง ไส้มันก็ชักจะขี้เกียจทำงานเข้าไปทุกทีก็ เลยอยากจะกินผักให้มากขึ้น แต่ว่าครับ...ยังไงๆ ผัดกระเพราหมู มันก็ยังมีรสชาดที่คุ้นลิ้น อยากกินอยู่บ่อยๆ (คนรักเดียวใจเดียว ก็งี้แหละครับ...ฮิ้วววว) จะทำไงล่ะครับ นอกจากหาเวลาว่างมาทำกินเอง จะได้กิน </span></strong></span><a href="http://www.kawkrua.ob.tc/New%20Design%20Site/pN6_foods_menu_12_holly_basil1.html" target="_blank"><span style="font-size:130%;color:#ff6600;"><strong>"ผัดกระเพรา"</strong></span></a><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#009900;"> จริงๆสมใจอยากให้พุงกางไปเลยไง ใส่หมูกะติ๊ดนึง ที่เหลือ กระเพราล้วนๆครับ...ก็ผมชอบบบบบของผมนี่ครับ ฮ่าฮ่าฮ่า</span> </span></strong><a href="http://www.kawkrua.ob.tc/"><strong><span style="font-size:130%;"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 102px; DISPLAY: block; HEIGHT: 112px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5465113156465809570" border="0" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEih9fLqoNzj10eK2nfk3ivQ1BAhRSkEgwHOPWoZAE4WbN2XaI5wIwsYKxsUtKkp6WHL2N9VrSys-0jTT3MXTu8Fw6ReL0zD0len8-QRAtBw5UEOqYxiWnbBufSp5qgQj5jn7zK-5gpK83U/s200/LOGO1.gif" /></span></strong></a></p>KENhttp://www.blogger.com/profile/11405507152152343805noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6069128629290180181.post-29972333479878954732010-04-27T08:00:00.000-07:002011-10-23T17:22:49.261-07:00<div align="justify"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiK1OF2Xj1hRzTeet4sJ9ttz33aBrmrunVnultcHUC_zEt7pLq3jC0ZLpS5dtL43qfF5js6G15c8HE0us4GPfqqrRuDqtmY6a5HFKsR0R6aBuaBqIwIcX1luZQXb14aoVSU9oLO91qzAOE/s1600/LOGO1.gif"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; FLOAT: left; HEIGHT: 200px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5666847192051327922" border="0" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiK1OF2Xj1hRzTeet4sJ9ttz33aBrmrunVnultcHUC_zEt7pLq3jC0ZLpS5dtL43qfF5js6G15c8HE0us4GPfqqrRuDqtmY6a5HFKsR0R6aBuaBqIwIcX1luZQXb14aoVSU9oLO91qzAOE/s200/LOGO1.gif" /></a> <span style="font-family:times new roman;"><strong><span style="font-size:180%;color:#009900;">Hello.</span></strong></span><br /><br /></div><br /><div align="justify"><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#009900;">Many of you may not understand the word "Kaw Krua" that is the name of the website because It is Thai. Let's See, and I'll tell you what it means to know. The term "Kaw Krua" is meaning, to have events occur in the food room. And about cooking And (or even tell me also. Who sleep in the kitchen? Or jogging or playing tennis. Hitting golf or other, if any, please.)<br />Also, the English used on this website. May be bizarre. Because I use the English versions are not good enough, but I just want to teach someone, to know how to cook Thai food properly, like authentic Thai. Therefore, I will need to use translation tools. This can sometimes be translated and read out wrong, please forgive and accept.<br />Thai food. The world well known (or not) would be "Tom Yum Goong, " because I saw the foreign visitors who like to eat when they were ordered into the restaurant.<br />But wait. , Thai food has something else like many things. let me tell you, you have heard the food at a "fried-looking" or not?, or "Tom Kha Kai" or "chilli paste" or "Curry" or another.<br />If you do, let me tell you how to make delicious If not, I will tell you how to cook for you. Because I want the world to eat the delicious food of my country. As I eat it every day, if you want, follow me, come on.<br /><br />Select the Thai food menu you want me tell you</span><br /><span style="color:#ffcc33;"><a href="http://kawkrua.blogspot.com/2011/10/hello-everyone.html#links">Tom Yum Goong</a></span><br /></strong></span></span><a href="http://kawkrua.blogspot.com/2010/05/cartoon.html#links"><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#ffcc33;">Tamarind leaves boiled with chicken </span><br /><span style="color:#ffcc33;">Paad Kra Praw</span><br /></strong></span></span></a><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#009900;"><strong>And More...</strong></span></div>KENhttp://www.blogger.com/profile/11405507152152343805noreply@blogger.com0