Daily Kural - KFTD

KFTD – 64: Cleanliness may be godly but this mess is heavenly!

noreply@blogger.com (Thoughts on Security) — Wed, 24 Oct 2012 16:20:00 +0000

அமிழ்தினும் ஆற்ற இனிதேதம் மக்கள்

சிறுகை அளாவிய கூழ்.

64 அறத்துப்பால், இல்லறவியல், புதல்வரைப் பெறுதல்

Spiritual Matters, Domesticity, Children

Amizhthinum aatra inithetham makkal

Sirukai alaaviya koozh

Audio Link: https://sites.google.com/site/kftdaudios/home/arathu/64.mp3

“To parents, the porridge dirtied by their children is better even than the nectar that the Gods cherish”

In Hindu culture, producing children is not merely a requirement for furthering one’s genes. A child is necessary for one to cross the path charted out for a soul after death. In that context, this chapter would have fulfilled the requirements of structure and content, had it merely stressed the importance of children. However, this chapter, puthalvarai peruthal, goes beyond that and focuses on the sheer joy toddlers give parents.

Children are dear to their parents. Biology and sociology combine to elevate every action of the tot to a acme of achievement in the eyes of otherwise stable parents. Every couple thinks it invented sex and every parent thinks that they have had the bestest, most perfect child. This is why actions otherwise mundane or even distasteful are imbued with the glow of perfection. The bard, by talking about the pleasure kids give to their parents, elevates this chapter to a plane of true Truths.

In this couplet, Valluvar talks about how mere porridge, that lowliest, blandest of dishes, which has further been contaminated by a child’s fresh-from-play fingers tastes so heavenly merely because the kid in question belongs to one. Any other kid and the dish will meet the trash can and the child roundly condemned as a ‘dirty, spoilt brat”. This is an experience all parents have had and by using such a common example, he brings home the joy of ones’ own kids very powerfully.

In my limited knowledge, it is only in Indian literature that childhood is so celebrated – every facet of childhood has been an inspiration for a song or a story. For a society so in love with its toddlers, it is such a pity that we systematically make such conformists of them not much later.

“பெற்றோருக்கு, தம்முடைய குழந்தை கைவிட்டு அளாவி அசிங்கப்படுத்திய கூழ் தேவர்கள் விரும்பும் அமுதைவிட ருசியாக இருக்கும்” என்று அறுதியிட்டுக் கூறுகிறது குறள்.

குழந்தைகள் பெற்றோருக்கு தரும் இன்பத்திற்கு இணையே இல்லை. “குழந்தை பெறுவதால் வம்சம் தழைக்கும்”, “பிற்காலத்தில் ஆதரவு இருக்கும்” என்று கூறியிருந்தாலும் திருக்குறளின் மேன்மைக்கு பங்கம் ஒன்றும் இருந்திருக்காது. ஆனால் அவர்களால் வரும் இன்பத்தை குறித்து பாடுவதன் மூலம் வள்ளுவர் குழந்தைகளை ஏன் ‘செல்வம்’ என்று கூற வேண்டும் என்று அழகாய் உணர்த்துகிறார்.

காதலர்கள் எல்லோரும் கலவியை தாங்கள் மட்டும் கண்டுபிடித்ததாக எண்ணுவதும், பெற்றோர் தம் குழந்தைதான் உலகிற்ச்சிறந்த குழந்தை என்று எண்ணுவதும் இயற்கையே. இந்த பாசம், தம் மகவு செய்தது என்ற ஒரே காரணத்திற்காக அருவருப்பை மீறி அசிங்கத்தை அழகென ருசிக்கும் படி செய்து விடுகிறது. மாற்றான் குழந்தையாய் இருந்தால், அசிங்கம் மட்டுமே தெரியும்!

நான் அறிந்த வரையில் உலக இலக்கியத்தில் குழந்தைகளை இவ்வளவு கொண்டாடுவது இந்திய இலக்கியம் மட்டுமே. ஒவ்வொரு செய்கையையும், ஒவ்வொரு பருவத்தையும் இவ்வளவு நுணுக்கமாய் இரசித்து அனுபவித்து எழுதுபவர்கள் நாமே! இவ்வளவு இரசித்த குழந்தையை, சற்று நேரம் கழித்து அவ்வளவு கொடுமையாய் பள்ளியில் சிறகு ஒடிப்பதை நினைத்தால் தான் வருத்தம் வருகிறது.

73/1330

Image courtesy: http://blog.agatepublishing.com/

Tags: அறத்துப்பால், இல்லறவியல், புதல்வரைப் பெறுதல், Spiritual Matters, Domesticity, Children, Daily, KFTD, kural, வள்ளுவர், குறள்,தினம்,தினமொரு குறள், Kural for the Day

Blog link: http://kftd.blogspot.in/

1253: Loving you is a reflex – என்னை மீறிய வேட்கை

noreply@blogger.com (Thoughts on Security) — Tue, 11 Sep 2012 02:41:00 +0000

மறைப்பேன்மன் காமத்தை யானோ குறிப்பின்றித்

தும்மல்போல் தோன்றி விடும்.

1253 காமத்துப்பால், கற்பியல், நிறையழிதல்

Sensual Matters, Marital Love, Losing Control

Maraippenmann kaamaththai yano kurippindrith

Thummalpol thondri vidum

Audio Link: https://sites.google.com/site/kftdaudios/home/kaamathu-paal/1253.mp3

“Propriety demands that I hide my lust. However it is beyond my voluntary control and, like a sneeze, bursts out without warning” says the woman, quite helplessly, in this kural.

Civilization is an ongoing struggle between desire and postponement of its fulfilment. Yearning, especially in a woman, is typically expected to be expressed in private in most cultures. By its very nature, lust breaks erases any veneer of control. This chapter, niraiyazhithal, talks about losing control in a social sense.

Of all the bodily reflexes, a sneeze is the most involuntary. When you gotta sneeze, you gotta sneeze! Using that as a metaphor for lust breaking down a woman’s sense of decorum aptly conveys the extent of her yearning and her helplessness in fulfilling it.

The setting for the chapter is the nayaki expressing her helplessness in her desire to her friend. I am astounded by the culture where such a topic is discussed so casually and explicitly. This chapter and the others in the Thirukural clearly demonstrate the equality between the sexes, the mutual esteem, the fairness of the social norms, the permissiveness and the deep understanding of natural urges. This is not unique to the Tamils. I have seen this repeated in multiple English readings of other language literature.

The “Valentines Day” goons should actually understand what their culture is before going around beating up lovers in the name of “defending” it!

“என்னுடைய காம வேட்கையை நாணம் கருதி அடக்கவே முயல்கிறேன் நான். ஆனால் அது, ஒரு தும்மல்போல் என்னுடைய ஆளுமைக்கு உட்படாமல் ஒரு அறிவிப்பும் இல்லாமல் பீறி வெளிப்பட்டு விடுகிறது” என்று தலைவியின் ஆற்றாமையை வெளியிடுகிறது இந்தக் குறள்.

நாகரிகம் என்பது இறுதியில் ஆசைகளை அடக்குவதே. பெரும்பாலான கலாச்சாரங்களில் வேட்கை தனிமையிலேதான் வெளிபடுத்தப்படவேண்டும் என்பது முறை. அந்த முறை முறிக்கபடுவதே இந்த அதிகாரத்தின் சாரம்.

உடலின் தனிச்சையான செயல்பாடுகளில் தும்மல் முதல் இடம் பெறுகிறது – அதை அடக்குவது மிக கடினம் ஏனெனில் அது முன்னறிவிற்பின்றி தோன்றிவிடும். காமத்தின் பிடியில் உள்ளவர்களுக்கு அவர்களின் வேட்கை பீறிட்டு வெளிப்படுவதை தும்மலை உவமையாக காட்டுவதன் மூலம் வள்ளுவர் அதன் வேகத்தையும், அடக்க முடியாத குணத்தையும் எளிதாக வெளிப்படுத்துகிறார்.

இந்த குறளும், இந்த அதிகாரமும் இந்திய கலாசாரத்தின் ஆழத்தை தெளிவாக அடிக்கொடிடுகின்றன. இத்தகைய கருத்து இவ்வளவு சாதாரணமாக விவாதிக்கப் படுகிறது என்றால், அந்த கலாசாரத்தில் ஆண்-பெண் இரு சாராருக்கும் உள்ள சமத்துவத்தையும், உடல்-மனம் சார்ந்த உந்துதல்களைப் பற்றிய சீரிய அறிவும் ஆழ்ந்த தெளிவும் புலப்படுகின்றன. தமிழில் மட்டுமில்லை, நான் இந்தியாவின் மற்ற மொழிகளில் உள்ள இலக்கியங்களை ஆங்கிலத்தில் படித்துள்ளேன், எல்லா மொழிகளிலும் இந்தக் கருத்துக்கள் வெளியிடப்பட்டுள்ளன.

இதைப் பார்த்தால், நாம் எவ்வளவு பின்னடைந்துள்ளோம் என்று வருந்தத்தோன்றுகிறது. காதலர் தினத்தன்று “நம் கலாச்சாரத்தை காக்கிறோம்” என்று கூறிக் கொண்டு காதலர்களை துன்புறுத்தும் குண்டர்கள் கூட்டம் சற்று நம் கலாச்சாரம்தான் என்ன புரிந்துகொண்டால் நன்றாக இருக்கும்.

72/1330

Image courtesy: http://www.guardian.co.uk/science/2012/jun/21/results-published-pandemic-h5n1-bird-flu

Tags: காமத்துப்பால், கற்பியல், நிறையழிதல், Sensual Matters, Marital Love, Losing Control, Daily, KFTD, kural, வள்ளுவர், குறள்,தினம்,தினமொரு குறள், Kural for the Day

Blog link: http://kftd.blogspot.in/

510: When Does Selection Stop? – தேர்வு முடிவது எப்போது?

noreply@blogger.com (Thoughts on Security) — Sun, 09 Sep 2012 07:04:00 +0000

தேரான் தெளிவுந் தெளிந்தான்கண் ஐயுறவும்

தீரா இடும்பை தரும்

510 பொருட்பால், அரசியல், தெரிந்துதெளிதல்

Spiritual Matters, Governance, Recruitment

Theraan thelivunth thelinthaankann aiyuravum

Theera idumbai tharum

Audio Link: https://sites.google.com/site/kftdaudios/home/porut/510.mp3

“தகுதி இல்லாத ஒருவரை தேர்ந்தெடுத்தல், தீர ஆராய்ந்து ஒருவரை “தகுதியானவர்தான்” என்று நிர்ணயித்து தேர்ந்தெடுத்து அதன்பின் அவரை நம்பாமல் சந்தேகப்படுவது, இரண்டுமே தீராத கஷ்டத்தை தரும்” என்று தேர்வுக்கு ஒரு முடிவு வகுக்கிறது குறள்.

எந்த செயலையும் செவ்வனே செய்து முடிக்க ஒரு குழு தேவைப்படும். அந்தக்குழுவில் பல்வேறு விதமான ஆற்றல் கொண்டவர்களை தலைவன் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும். அவர்களை தேர்ந்தெடுக்கும்போது மனதில் கொள்ள வேண்டிய நியமங்களை விவரிக்கும் அதிகாரம் இது.

திருக்குறளில் பல்வேறு இடங்களில் இழையோடும் உணர்ச்சி இது – முடிவெடுத்தபின் குழம்பாமல் செயலுக்கே முக்கியத்துவம் கொடுக்கிறார் வள்ளுவர். இந்த அதிகாரத்தில் எப்படி ஒருவரை சோதிப்பது, அப்படியெல்லாம் சோதனை செய்யும் போது நிதானத்தையும், நடுநிலையையும், ஆராய்ச்சி நோக்கையும் கைவிடாது இருப்பதன் அவசியம் இவற்றையெல்லாம் வலியுறுத்துகிறார் வள்ளுவர். இதன் மூலம் ஒரு வேலைக்கு ஆள் தேர்ந்தெடுப்பதில் உள்ள முயற்சியை நம் கண்முன் நிறுத்துகிறார்.

இப்படியெல்லாம் சோதனை செய்து தேர்ந்தெடுக்கபட்டவர் தனது வேலையை செய்யும்போது அவர்மேல் முழு நம்பிக்கை வைக்கவில்லை என்றால் அவருக்கு உற்சாகம் குன்றும். அதனால் அவரது உற்பத்தி குறையும். இதனால் தலைவருக்கு அவர் மேல் நம்பிக்கை இன்னும் குறையும். அதனால் ... இந்த சுழற்சிக்கு முடிவே இல்லை. இதை ஆங்கிலத்தில் “self fulfilling prophesy” என்று கூறுவார்கள்.

சில வருடங்களுக்கு முன் ஒரு அமெரிக்க பள்ளியில் நடந்த ஆராய்ச்சியை இங்கே கூறுவது பொருந்தும்: ஆராய்ச்சியாளர் தான் இயற்றிய ஒரு சிறிய தேர்வின் மூலம் ஒரு வகுப்பில் எந்த குழந்தைகள் சிறப்பாக படிப்பார்கள் என்று தன்னால் நிர்ணயிக்க முடியும் என்றார், இதை சோதிக்க பல வகுப்புகளில் தேர்வு நடத்தி தலா இரண்டு மாணவர்களை “இவர்களே சிறப்பாக படிப்பார்கள்” என்று உறுதியாக கூறினார். என்ன அதிசயம்? அவர் தேர்வு செய்த இரண்டு மாணவர்களே 90 சதவிகிததிற்கு மேலாக சிறப்பாக படித்தார்கள். வகுப்பில் முதன்மையாக வந்தார்கள். இது இந்த தேர்விற்கு முன் அவர்களின் செயல்பாடு எப்படி இருந்திருந்தாலும் சரியாகவே இருந்தது. எப்படி பதினைந்து கேள்விகள் கொண்ட தேர்வு மூலம் இவ்வளவு சரியாக சிறப்பான மாணவர்களை அடையாளம் காண முடிந்தது என்று வகுப்பு ஆசிரியர்கள் கேட்ட போது உண்மை வெளியானது – எல்லா வகுப்புகளிலும் ஆராய்ச்சியாளர் மாணவர்களை கண்போன போக்கில் (random) தேர்ந்தெடுத்தார் அவரது தேர்வு ஒரு கண் துடைப்பே. மாணவர்களின் சிறப்பான செயல்பாட்டிற்கு ஆசிரியர்களின் எதிர்பார்ப்பே காரணம்! (http://en.wikipedia.org/wiki/Pygmalion_effect) அதேபோல், சந்தேக கண்கொண்டு பார்த்தால், நல்ல மாணவரும் சரியாக செயல்பட முடியாமல் போகும்.

வள்ளுவரின் குறளும் இதையே நிலைநிறுத்துகிறது.

“Selecting an unqualified person and not fully trusting a qualified person who has been properly selected – both of these behaviours in a leader will lead to everlasting trouble” says this kural, identifying when the selection process should end.

In this chapter, therinthuthelithal, Valluvar outlines in some detail how to go about selecting people for an assignment.

The other couplets in this chapter talk about what are the considerations in selecting a person, what are the pitfalls, what to look for, what to discount and such like dimensions in the selection of a person. This kural, the last, talks about the necessity for fully empowering the selected candidate, once he or she has cleared the intensive selection process. (As an aside, I personally believe that the reversal of this attitude – selecting indiscriminately and weeding out people on ‘performance’ – is the root cause for most of the ills plaguing the Indian IT industry. I also believe we are yet to see the worst effects of such a strategy.)

When the leader does not trust the person who is selected after vigorous qualification tests, it sets up a negative spiral. Since the candidate is, in a sense, gelded by the lack of trust, his output naturally suffers. This reduced output reinforces the leader’s original mistrust leading to a vicious cycle. This is what Valluvar refers to as “everlasting trouble”.

A few years ago, there was a very interesting experiment conducted by Rosenthal-Jacobson in US schools. They claimed to have refined a 15 item questionnaire that can predict the best performers in a class. They were allowed to administer this questionnaire and they identified the students “most likely to perform well”. Very surprisingly, over 90% of the identified students were the best or near the best of the students in their class, irrespective of their earlier performance.

It turns out that the students most likely to perform well were selected randomly. It was the teacher’s expectations that the student will perform well that determined the student’s performance! Similarly, it is not hard to think that a good student’s performance can be destroyed by the lack of trust of a student (For more information, please lookup Pygmalion Effect. http://en.wikipedia.org/wiki/Pygmalion_effect)

This kural too reiterates the same effect – if a leader thinks somebody will fail, they will certainly fail!

71/1330

Image courtesy: http://chadwickpersonnel.com.au/about-us/making-the-right-choice

Tags: பொருட்பால், அரசியல், தெரிந்துதெளிதல், Spiritual Matters, Governance, Recruitment, Daily, KFTD, kural, வள்ளுவர், குறள்,தினம்,தினமொரு குறள், Kural for the Day

Blog link: http://kftd.blogspot.in/

202: Why you should fear evil – தீயவை கண்டு ஏன் அஞ்சவேண்டும்?

noreply@blogger.com (Thoughts on Security) — Fri, 31 Aug 2012 02:36:00 +0000

தீயவை தீய பயத்தலால் தீயவை

தீயினும் அஞ்சப் படும்.

202 அறத்துப்பால், இல்லறவியல், தீவினையச்சம்

Spiritual Matters, Domesticity, Fearing Evil

Theeyavai theeya payathalaal theeyavai

Theeyinum anjapp padum.

Audio Link: https://sites.google.com/site/kftdaudios/home/arathu/202.mp3

“தீமை செய்வது தீமை செய்பவற்கே கெடுதல் விளைவிப்பதால் தீயவைகள் தீயை விட தீங்கிழைபவையாக அஞ்சப்பட வேண்டும்” என்று தீமை செய்வதில் உள்ள அபாயத்தை உணர்த்துகிறது குறள்.

நல்ல நெறி என்பது வாழ்கை நடத்த ஒரு அச்சாணி போன்றது. நல்லதை விழைந்து, தீமையை ஒதுக்கினால் மட்டும் போதாது. தீய செயல்களை செய்ய அஞ்ச வேண்டும் என்று உணர்த்தும் அதிகாரம் இது.

நான் பார்த்த வரையில் “ஏன் தீயவை செய்யக் கூடாது?” என்ற கேள்விக்கு பொதுவான பதில், “உம்மாச்சி கண்ணைக் குத்தும்!” என்றோ, “நீதிக்கு புறம்பானது” என்றோ, புற விளைவுகளை மையமாகக் கொண்டே இருக்கும். ஆனால், இந்த குறளில் உள்ள “தீமை உனக்கே தீமை விளைவிக்கும்” என்ற கருத்து தீமையின் தன்மையையை சுயநல ரீதியில் விளக்குகிறது.

இந்த வாதத்திற்கு வீர்யம் அதிகம்! தன்னலம் காத்தல் எல்லா உயிரினங்களுக்கும் உள்ள ஆதார உணர்ச்சி. மனநிலை சரியில்லாத ஒருவர்கூட தன்னை காத்துக்கொள்ள தவறுவதில்லை. அதை முன்னிலைப் படுத்துவதால் தீமையின் விளைவுகளுக்கு ஒரு அவசரம், நெருக்கம் வருகிறது.

தீமை செய்தால் எப்படி நமக்கே தீமை விளையும்? இதற்கு இரண்டு விளக்கங்கள் உள்ளன – இப்பிறவியில் செய்யும் தீமை வரும் பிறவிகளில் நம்மை பிணிக்கும்; அதனால் நாம் வாழ்க்கைச் சுழலிலிருந்து மீள்வது கடினமாகிவிடும். இரண்டாவது விளக்கம், தீய வழியில் நடப்பதால் நல்ல இலாபம் கிடைப்பது போல் தோன்றினாலும், நீண்டகால நோக்கில் நிம்மதி போய், அஞ்சி அஞ்சி வாழ வேண்டி வரும். அந்தக் கொடுமையை காட்டிலும் தீய வழி நடக்காதிருப்பதே மேல். முந்தையதை விட பிந்தைய விளக்கதிற்கு தாக்கம் அதிகம் என்று எனக்கு தோன்றுகிறது. இதற்கு எந்த மத சார்பான நம்பிக்கையும் தேவையில்லை.

அதனாலேயே எனக்கு இந்த குறள் பிடித்திருக்கிறது.

“Evil deeds ultimately result in harming the doer and therefore need to be feared as more harmful than an uncontrolled fire” cautions this kural on the effects of doing evil.

A well developed sense of morality is essential to living life meaningfully in society. It is not sufficient to know right from wrong. This chapter, theevinaiyachcham, requires that one actively fear committing evil deeds.

Most catechisms answer the question “Why should I not commit evil, when the benefits are so obvious and immediate?” from an extraneous perspective. Typical answers are that “God will punish you”, “It is illegal.” Etc. This kural, however, attempts to bring home the effect of the evil to the doer as a personal danger. Self preservation is a basic drive in all living things. By appealing to it, the kural brings immediacy and urgency to the argument.

How does evil harm the doer himself? That question can be answered from two perspectives – one, it jeopardizes your chances of nirvana as your evil account goes into surplus. This argument, of course, presupposes a belief in karma and a yearning for nirvana.

The other argument, requires a slightly long term outlook but does not require any special religious orientation. When an evil deed is committed, the benefits are real but over time, it costs us our peace of mind. The doer is worried about repercussions every waking minute and has to constantly strive to protect against them. That loss of peace of mind makes it very costly to commit evil and hence it should be avoided.

I think kural’s attempt to make the consequences immediate & personal makes it powerful.

70/1330

Image courtesy: http://saintsonfire.blogspot.in/2010/06/light-of-world.html

Tags: அறத்துப்பால், இல்லறவியல், தீவினையச்சம், Spiritual Matters, Domesticity, Fearing Evil, Daily, KFTD, kural, வள்ளுவர், குறள்,தினம்,தினமொரு குறள், Kural for the Day

Blog link: http://kftd.blogspot.in/

849: Identifying Idiots - அறிவற்றவனின் அடையாளம்

noreply@blogger.com (Thoughts on Security) — Thu, 30 Aug 2012 03:16:00 +0000

காணாதான் காட்டுவான் தான்காணான் காணாதான்

கண்டானாம் தான்கண்ட வாறு.

849 பொருட்பால், நட்பியல், புல்லறிவாண்மை

Material Matters, Friendship, Stupidity

Kaanaathaan kaatuvaan thaankaanaan kaanaathaan

Kandaanaam thaankanda vaaru

Audio Link: https://sites.google.com/site/kftdaudios/home/porut/849.mp3

“அறிவற்ற ஒருவனுக்கு விஷயம் அறிந்தவன் அறிவுறுத்த நினைத்தால், அவனை முன்னவன் அறிவற்றவனாக நினைப்பான். மேலும், அறிவை காணாதவன், தான் அறிந்தது மட்டுமே அறிவு என்றும் எண்ணிக்கொள்வான்” என்று மோனையாக விளக்குகிறது குறள்.

நம் நண்பர்கள் அறிவாளிகளாய் இருக்க வேண்டும் என்பதில் வள்ளுவர் தெளிவாக இருக்கிறார். இதனால், முட்டாள்களை சரியாக அடையாளம் கண்டுகொள்வது அவசியமாகிறது. அறிவற்றவர்களை அடையாளம் காண்பதெப்படி என்று விளக்கும் அதிகாரம் “புல்லறிவாண்மை”.

அறிவுறையை ஏற்று கொள்ள தன்னம்பிக்கை வேண்டும். சொல்லப் போனால் என் அனுபவத்தில், ஒரு வல்லுனரின் அடையாளமே “எனக்கு தெரியாது” என்று சொல்லக்கூடிய தைரியம் இருப்பதே. அது இல்லாதவர்கள், புது விஷயங்களை எற்றுகொள்வதில்லை. வளராமல், மாறாமல் இருப்பது அறிவு இல்லை – வெறும் அபிப்ராயமே.

தம் அறிவை வளர்த்துக் கொள்ளாதவர்களிடம் நட்பு கொண்டால் நாளிடைவில் அது வெறுப்பில் முடியும். இதனால்தான் வள்ளுவர் அறிவிள்ளதவர்களிடம் நட்பு கூடாது என்று கூறுகிறாரோ என்று தோன்றுகிறது.

இந்தக் குறளில், சொல்வன்மை கவனிக்க தக்கது. “காணுதல்” என்னும் சொற்றொடரை அறிவுக்கு குறிப்பாக பயன்படுத்துவதால், அறிவற்றவர்களின் குருட்டுத்தனமும் அழகாக வெளிப்படுகிறது, மோனையும் சிறப்பாக அமைகிறது.

“The mark of an idiot is his closed attitude – if an intelligent man tries to educate an idiot, the latter will disregard the advice and conversely, consider the former an idiot. An idiot thinks only what he knows is knowledge and nothing else matters” asserts this alliterative kural.

Valluvar cautions against associating with stupid people, or even just intellectually inferior people, multiple times in the Thirukural. It is therefore important to be able to identify stupid people. This chapter, pullarivaanmai, talks about how to identify such idiots.

In my experience, the hallmark of an expert is his ability to say “I don’t know”. Accepting one’s ignorance is the first step in acquiring knowledge. It requires confidence in one’s own expertise and one’s ability to learn new things. (It also implies that what he does know, he knows well!). An idiot, on the other hand, never accepts it, partially as a result of his fear of being exposed.

Knowledge which does not change, grow, improve, which is static is not knowledge at all. It is merely dogma, at best an opinion. A closed attitude therefore is a clear predictor of an idiot on the horizon. This attitude is further manifested by the inability to accept as ‘knowledge’ anything outside the idiot’s ken.

Continued association with a person who simply refuses to augment his knowledge will, in time, lead to frustration. Perhaps this is the reason Valluvar consistently cautions against associating with them. Like the popular quote goes “Do not deal with the stupid , they drag you down to their level and beat you with experience”!

Valluvar uses “seeing” as a metaphor for intelligence in this kural. This helps in the alliteration and more importantly, underlines the deliberate blindness of the stupid.

69/1330

Image courtesy: http://www.sharenator.com/Stupid_people_things_and_stuff/#/stupid_bush1_Stupid_people_things_and_stuff-5.html

Tags: Daily, KFTD, kural, Kural for the Day, Material Matters, Friendship, Stupidity, குறள்,தினம்,தினமொரு குறள், வள்ளுவர், பொருட்பால், நட்பியல், புல்லறிவாண்மை

Blog link: http://kftd.blogspot.in/

351: Truth vs truth – மெய்யான மெய்யை உணர்தல்

noreply@blogger.com (Thoughts on Security) — Wed, 29 Aug 2012 01:52:00 +0000

பொருளல்ல வற்றைப் பொருளென் றுணரும்

மருளானாம் மாணாப் பிறப்பு.

351 அறத்துப்பால், துறவறவியல், மெய்யுணர்தல்

Spiritual Matters, Asceticism, Realizing the Truth

Porulalla vatrai porulen drunarum

Mauralaanaam maanaap pirappu

Audio Link: https://sites.google.com/site/kftdaudios/home/arathu/351.mp3

“மெய்பொருள் இல்லாதவற்றை மெய்பொருள் என்று எண்ணி மயங்கினால் இந்த பிறவி மாயையிலிருந்து விடுதலையே இல்லை” என்று சற்று சுழற்சியாக விளக்கும் குறள் இது.

உலகில் உள்ள மதங்கள் எல்லாமே பரம்பொருளை விளக்கும் முயற்சிகளே. “ஏன் வாழ வேண்டும்?” என்ற கேள்விக்கு ஒரு இலக்கையும், “எப்படி வாழ வேண்டும்?” என்ற கேள்விக்கு ஒரு பதிலையும் தருவன. துறவறம் மேற்கொள்வது முதல் கேள்விக்கு பதிலான மெய்பொருளை உணர்வதற்க்குத்தான். அந்த மெய்பொருளை அடையாளம் காட்டும் அதிகாரம் இது.

இந்து மத கோட்பாடுகளின்படி இறையை உணர்தலே வாழ்கையின் இலக்கு. அந்த முயற்சியில் தவறான முடிவை நோக்கி பிரயாணித்தால் வாழ்கையே வீணாகிவிடும். மேலும் இந்த பிறவியை வீணடித்தால் இந்த பிறவியில் செய்த பாவத்தால் அடுத்த பிறவியில் பின்னடைவு ஏற்படும். எனவே, சரியான இலக்கை நோக்கி செல்லவது மிகவும் முக்கியமானது.

இந்த தத்துவத்தில் எந்த குறையும் இல்லை. ஆனால், உண்மையான மெய்பொருளை அடையாளம் காண்பதெப்படி என்று இந்தக் குறளிலோ அதிகாரதிலோ விளக்கப் படவில்லை. உணர்ந்தால் தான் தெரியும் என்றால், அது மெய்பொருள் அல்ல என்று எப்படி உணரமுடியும்? தர்க்கரீதியாக என் சிற்றறிவுக்கு எட்ட வில்லை.

பி.கு: புதிதாக ஒரு முயற்சியில் இறங்கியுள்ளதால் “தினமொரு குறள்” இரண்டு வாரங்களாக தடைப் பட்டு விட்டது. அதற்கு மன்னிப்பு கோருகிறேன். தினப்படி செயல்பாடு ஒழுங்காகும் வரை இந்த முயற்சி சற்று சீராக வராமலிருக்கலாம். அதற்கு முன்கூட்டியே மன்னிக்க வேண்டுகிறேன்.

“One has no hope of breaking free of the cycle of life if one mistakenly yearns for the truth instead of the Truth”, argues this kural, albeit circularly.

All religions are, at their foundation, an attempt to explain the purpose of life. At heart, they try to answer the two questions that animate any sentient life – “What is the meaning of life?” and as a corollary, “How does one life one’s life to achieve its purpose?”. The rest is all mere embellishment; in marketing talk, differentiating elements. This chapter, meiyunarthal, answers the first question.

In the three major religions arising from the sub-continent – Hinduism, Jainism and Buddhism, the cycle of life and the termination of this cycle are a core concepts. It is, therefore, important for one to realize this and spend one’s life contemplating the Ultimate Truth. Once the Ultimate Truth is known, cycle of life terminates. Therefore it is important for one to have the discernment to separate what is an aspect of this Ultimate Truth and what is not. If one wastes time on trivial truths, one is not only impeded in the progression towards nirvana, one actually regresses in that journey.

There can be no arguments about the validity of not pursuing false goals. However, my struggle with religion has always been at this point – most (all?) religions do not define how to identify this Ultimate Truth. In the manner of seasoned academics, this is “left as an exercise to the student”. One’s subjective realization is the only way to realize the Truth and if you are still in the cycle of life, well, you just have not realized it! This kural and this chapter also do the same – the entire chapter is essentially a set of admonishments not to pursue the false truth with not a single word on how one identifies the, well, True Truth!

I do realize the limitation may entirely be mine and my lack of maturity in understanding.

PS: I have started a new endeavour and hence was not able to devote the requisite mind share to this “Daily Kural” project. Hence it was interrupted for a period of 2 weeks. I apologize for this interruption. Also, until my day settles into a routine where I can guarantee the 60-90 minutes required to do this, the KFTD is likely to be irregular. Again, I apologize in advance for that.

68/1330

Image courtesy: http://pactiss.org/

Tags: Daily, KFTD, kural, Kural for the Day, Spiritual Matters, Asceticism, Realizing the Truth, குறள்,தினம்,தினமொரு குறள், வள்ளுவர், அறத்துப்பால், துறவறவியல், மெய்யுணர்தல்

Blog link: http://kftd.blogspot.in/

90: Importance of welcome – வரவேற்பின் முக்கியத்துவம்

noreply@blogger.com (Thoughts on Security) — Tue, 07 Aug 2012 01:30:00 +0000

மோப்பக் குழையும் அனிச்சம் முகந்திரிந்து

நோக்கக் குழையும் விருந்து

90 அறத்துப்பால், இல்லறவியல், விருந்தோம்பல்

Spiritual Matters, Domestic life, Hospitality

Moppak kuzhaiyum anicham muganthirinthu

Nokkak kuzhaiyum virunthu

Audio Link: https://sites.google.com/site/kftdaudios/home/arathu/90.mp3

“அனிச்ச மலர் முகர்ந்து பார்த்தாலே வாடி விடும். ஆனால், தூரத்தில் வரும் விருந்தாளியை சற்றே முகம் சுளித்து பார்த்தாலே மனம் வதந்கிவிடும்” என்று சற்று மிகையாய் உவமையளிகிறது குறள்.

இல்லற வாழ்க்கையில் நமக்கு உள்ள பந்தங்களால் சில கட்டாயங்கள் நேர்கின்றன. அவற்றில் உரிமையாய் நம் வீட்டிற்கு விருந்தினராக வருபவர்களை முகமலர்ச்சியுடன் வரவேற்று உபசரிப்பது சமூகத்தால் எதிர்பார்க்கப் படுவதும் ஒன்று. இந்த அதிகாரம் அதைப் பற்றியதே.

எல்லா காலங்களிலும், எல்லா கலாச்சாரங்களிலும், விருந்தினர் வந்தால் இல்லத்தார் வாழ்கை கண்டிப்பாக பாதிக்கப்படும். எனவே, எல்லா காலங்களிலும், எல்லா கலாச்சாரங்களிலும் விருந்தினரை ‘கடவுள் போல’ உபசரிக்க வேண்டியது வலியுறுத்தப் பட்டிருக்கிறது.

விருந்தாளிக்கும் இது தெரியும். எனவே அவர்கள் தங்கள் வருகை இல்லத்தாருக்கு மகிழ்ச்சியளிக்கிறது என்ற குறிப்பை உடனே உணர ஆவலாய் இருப்பார்கள். முதல் பார்வையில் அது இல்லை என்றால், அவர்கள் அங்கிருக்கும் முழு நேரமும் முள் மேல் இருப்பது போல் இருப்பார்கள். வேறு இடத்தில் தங்க முடியவே முடியாது என்றால் நிலைமை மிகவும் மோசமாகிவிடும்.

விருந்தினர் நோக்கில் இல்லத்தாரிடம் அழைப்பு இல்லையென்றால் அது எவ்வளவு தர்ம சங்கடமான விஷயம் என்று உணர்த்தவே இந்த குறள்.

அனிச்ச மலர் நுகர்ந்தால் வாடுமா என்பது எனக்கு தெரியாது. ஆனால் அவ்வளவு நாசுக்கான ஒரு மலர் வடநாட்டில் இருப்பது இந்தியாவின் தென்கோடியில் இருக்கும் ஒரு புலவர் கூகிள் உதவியின்றி அறிந்திருப்பது இரசிக்கதக்கது. இங்கு பரவலாக இருக்கும் தொட்டால் சிணுங்கியை எதுகை-மோனை காரணனமாக உவமையாக உபயோகிக்க வில்லையோ என்னமோ!

(ஓம்பு = உபசரிப்பு/பேணுதல்; அனிச்சம் = Scarlet Pimpernel (Anagallis arvensis Linn.) )

"If you inhale the smell a delicate flower like the Scarlet Pimpernel too deeply, it can die. However, a guest will be crushed if the host just looks at him with no welcome in his eyes” compares the kural.

A family man has a lot of claims on his time and resources precisely because he is a family man. When guests arrive to partake of his hospitality, the society expects him to receive and treat them well. This chapter, virunthombal, outlines the expectations on the host when a guest arrives.

In any age, in any culture the arrival of a guest is a disruptive event. Every culture, every age, correspondingly, has stressed the need to treat the arriving guest ‘as a God’.

Consider: the guest is completely vulnerable. He is banking on the host’s goodwill and sense of decency not to be rebuffed or insulted. Hence he is very sensitive to any signal, real or imagined, from the host that he is welcome (or otherwise). In that situation, if the host merely fails to project overt joy at his arrival the visitor is crushed. If he goes so far as to show displeasure, then the rest of the visitor’s stay becomes an exercise in walking on glass, particularly if he has no other option.

So, the kural clearly captures the visitor’s point of view in the receiving hospitality. It should be given freely and pleasantly.

It took me a reasonable amount of time to find out that the “anicham” mentioned in the kural refers to the Scarlet Pimpernel, even with Google. Now, I don’t know if the scarlet pimpernel really dies if someone smells it. What I found interesting was that a flower that is confined to Northern India & Europe is known to a poet deep in South India. His information is accurate enough to tell him that it is a fragile flower. Sure, he could have used the common Touch-me-not as a metaphor for shrinking behaviour but perhaps he was constrained by the requirements of metre and rhyme!

67/1330

Image courtesy: http://milletians.tumblr.com/

Tags: Daily, KFTD, kural, Kural for the Day, Spiritual Matters, Domestic life, Hospitality, குறள்,தினம்,தினமொரு குறள், வள்ளுவர், அறத்துப்பால், இல்லறவியல், விருந்தோம்பல்

Blog link: http://kftd.blogspot.in/

467: Look before you leap – நில்! யோசி! செய்!

noreply@blogger.com (Thoughts on Security) — Sun, 05 Aug 2012 07:36:00 +0000

எண்ணித் துணிக கருமந் துணிந்தபின்

எண்ணுவ மென்ப திழுக்கு.

467 பொருட்பால், அரசியல், தெரிந்துசெயல்வகை5

Material Matters, Governance, Strategic Clarity

Yennith thuniga karumam thunithapin

Yennuva, yenbathu izhukku

Audio Link: https://sites.google.com/site/kftdaudios/home/porut/467.mp3

நினைத்ததை முடிப்பதெப்படி என்று குறள் கூறும் வழி இது:

“ஒரு காரியத்தை தொடங்கும் முன்னே அதில் வெற்றி கொள்ள என்ன தேவை, அது நம்மால் முடியுமா, அதில் கிடைக்கும் ஊதியம் போதுமா, இது தேவைதானா என்று தீர யோசித்து, ஆராய்வன ஆராய்ந்து திட்டம் வகுக்க வேண்டும். செயல் தொடங்கிய பின் சந்தேகதிற்கோ தயக்கதிற்கோ இடம்கொடுக்க வேண்டாம்; ஆராய்ச்சி சரியாக இருந்தால், வெற்றி நிச்சயம். எனவே, வேலையை தொடங்கியபின் தயங்குவதோ, தடுமாறுவதோ மூடத்தனம்.”

“ஒரு அரசனுக்கு தேவையான தகுதிகள்” என்று வள்ளுவர் கூறுவன ஏராளம். (அவை எல்லாம் ஒரே அரசனிடம் உறை கொண்டிருந்தால் அந்த நாடு மிகவும் அதிர்ஷ்டம் செய்தது!) அவற்றில், இந்த அதிகாரம் ஒரு செயலை செய்யும்முன் ஆராய்ந்து செய்வது பற்றியது.

ஒரு முயற்சியில் இறங்கும் முன்னே ஆழ்ந்து, நிதானமாக சிந்திக்க வேண்டும்.

“என்ன காரியம்”?”,

“ஏன் செய்கிறோம்?”,

“இதனால் என்ன இலாபம்?”,

“என்ன இழப்பு வரலாம்?”,

“என்ன பலன்?”,

“என்ன குறுக்கீடுகள் வரும்?”,

“அவற்றை வெல்ல சாம, தான, பேத, தண்டம் போன்ற உபாயங்களில் எது சிறந்தது?”,

“எது இதை செயல்படுத்த சிறந்த காலம்?”,

“யாரால் இதை செய்ய முடியும்?”,

“இதுபற்றி அறிஞர்களின் ஆலோசனை என்ன?”,

என்று பல்வேறு கோணங்களில் ஒரு சிந்தித்து. “இதைச் செய்ய வேண்டும்”, அல்லது “இதை செய்ய வேண்டாம்” என்று முடிவெடுக்க வேண்டும்.

முடிவெடுத்த பின் இவற்றை பற்றி சிந்திக்க நேர்ந்தால், நம் ஆராய்ச்சியில் குறையுள்ளது என்றும், வெற்றி சற்று கடினம் என்றும் உணர்ந்துகொள்ள வேண்டும்.

இது, செயல் தொடங்கிய பின் நமது யுக்திகள் சூழ்நிலைகளுக்கு ஏற்ப இலகுவாக வளைந்துகொடுக்கும் தன்மை (flexible) உடையதாக இருக்கவேண்டிய அவசியத்தை மறுதலிக்கவில்லை. கோட்பாடுகளில் தெளிவு இருக்க வேண்டும், செயற்திட்டம் திண்மையாக இருக்க வேண்டும் என்றே குறள் கூறுகிறது.

The recipe for success, according to this kural, is very simple.

“Think about all the aspects of an endeavour and firm up your strategy before you initiate action on it. Once action is initiated, do not give room to doubt. If you have done your analysis correctly, success is certain. Hence, entertaining doubt at that stage is shameful”

The list of qualities that Valluvar considers essential to a ruler is exhaustive. It is a very lucky country indeed if all these qualities are present at the same time in one king! One of the most important qualities that a king must have is the ability to strategize in order to achieve a goal. The thesis of this chapter, therinthuseyalvagai, is about the dimensions that ability.

Before setting out on a journey to achieve a goal, the executive should consider the various dimensions of the quests. She should have the analysed and researched the problem completely and should have convincing answers to questions like:

“What is the purpose of this quest?”

“What are the benefits?”

“What are the risks?”

“Can I afford to take up this job?”

“What do experts say about this?”

“What is the best strategy to realize this objective?”

“What obstacles can I expect in completing this?”

“How do I respond?”

“What resources do I need?”

“Who is the best person to execute this?”

…

Once the analysis is complete, she takes a clear “Go” or “No go” decision.

If the decision is “Go”, then all her focus should be on implementing the chosen strategy instead of second guessing herself and entertaining doubts about the core principles. If she does have to question core beliefs, she also has to understand that her analysis was incomplete and success is uncertain.

It is to be noted that this kural does not negate the need to be flexible in one’s tactics depending on what the circumstances are while executing a plan. What it requires is strategic clarity.

66/1330

Image courtesy: http://www.cartoonstock.com/directory/L/Look_before_you_leap_gifts.asp

Tags: Daily, KFTD, kural, Kural for the Day, Material Matters, Governance Strategic Clarity, குறள்,தினம்,தினமொரு குறள், வள்ளுவர், பொருட்பால், அரசியல், தெரிந்துசெயல்வகை5

Blog link: http://kftd.blogspot.in/

570: Goonda Raaj – பூமிக்கு பாரம்

noreply@blogger.com (Thoughts on Security) — Sat, 04 Aug 2012 03:01:00 +0000

கல்லார்ப் பிணிக்குங் கடுங்கோல் அதுவல்ல

தில்லை நிலக்குப் பொறை

570 பொருட்பால், அரசியல், வெருவந்தசெய்யாமை

Material Matters, Governance, Avoiding A reign of terror

Kallaarp pinikkung kadungOl athuvalla

Thillai nilaikku porai

Audio Link: https://sites.google.com/site/kftdaudios/home/porut/570.mp3

“மக்களை பயமுறுத்தி கடுமையான ஆட்சி செய்யும் அரசு கால வாக்கில் அந்த பயத்தை அதிகப்படுத்த படிக்காதவர்களை சேர்த்துக்கொள்ளும். அப்படிப்பட்ட அரசும் அது சார்ந்திருக்கும் முரடர்களின் கூடத்தையும்விட இந்த பூமிக்கு வேறு சுமையில்லை” என்று வருத்தமாக கூறுகிறது குறள்.

உலகில் உள்ள நல்ல ஆட்சிகள் எல்லாம் ஒரே விதத்தில் தான் நன்றாக உள்ளன. ஆனால் கெட்ட ஆட்சிகளோ வெவ்வேறு விதங்களில் கெட்டவையாய் இருக்கின்றன! அவற்றில் முதன்மையானது, தம் குடிகளையே பயத்தால் ஆளும் அரசாங்கங்கள். அவற்றை பற்றியதே இந்த அதிகாரம்.

ஒரு அரசு தன் மக்களை அச்சமுறுத்த தழைந்துவிட்டால், அதை செயல்படுத்த உபயோகிக்கும் படைக்கு சில ‘தகுதிகள்’ வேண்டும். குணமுள்ள எந்த வீரனும் தன் மக்களையே காரணமின்றி தாக்க உடன்பட மாட்டான். படித்த எந்த அமைச்சனும் அப்படிப்பட்ட ஆணைகளுக்கு துணை போக மாட்டான். நலவர்களும் நேர்மையானவர்களும் ஆட்சிலிருந்து விலகிவிடுவார்கள் அல்லது விலக்கப்படுவார்கள்.

எனவே அச்சத்தால் ஆளும் அரசுக்கு கல்வியறிவில்லாத, மூர்க்கமான முரடர்களே துணையாய் நிற்பார்கள். எப்பொழுது இப்படிபட்ட கூட்டம் அரசுக்கு துணை நிற்கிறதோ, அப்பொழுதே அந்த ஆட்சியில் உள்ள குடி மக்களுக்கு அரசு அரணாய் இருப்பது போய் அரசே பாரமாய் இருக்கும் நிலை வந்துவிட்டது என்று பொருள். இதனால்தான் இப்படிப்பட்ட ஆட்சியை ‘பூமிக்கு பாரம்” என்று கூறுகிறார் வள்ளுவர்.

இதை தெளிவாக ஹிட்லரின் ஆட்சியில் உலகம் கண்டது. இப்பொழுது இந்தியாவிலும் இது நடைபெற்றுக்கொண்டிருக்கிறதோ என்ற எண்ணம் இழையோடுவதை என்னால் தவிர்க்க முடியவில்லை.

(வெருவந்தம் = பயம்; பிணி = கட்டு; பொறை = பாரம்)

“Once a government has become so ineffective that it has no option but to use fear to subjugate its own citizens, it will accumulate a bunch of coarse, illiterate boors in the positions of power. There is no greater burden that this earth can be forced to bear, once that comes about” laments the kural.

All good governments are good in the same way. However, bad governments are bad in a million different ways. Of the various ways a government can be bad, propagating a fear culture has to be one of the worst. This chapter, veruvanthaseiyaamai, underlines how important it is for a government to avoid scaring its own citizens.

When a government unleashes a reign of terror on its own citizens it can only implement it by using an army composed of men with certain ‘qualities’. No honourable soldier will consent harming to his own countrymen without due cause. No well-educated, conscientious minister will agree to endorse such orders. They will be either eliminated or will voluntarily quit.

The government will then divest to those thugs who are willing to execute any orders just as long as they can terrorize the populace. The government and these brutal ruffians form a symbiotic relationship feeding on each other. From being the fence guarding the sheep, the government becomes the primary predator of its own citizens. Therefore it is no wonder that Valluvar classifies such a reign as “burden to the earth”.

The veracity of this was amply demonstrated by Hitler & Mussolini not 60 years ago. I am worried if such a trend is being manifested in the current Indian political climate where noble intentions are laughed at and almost no honourable person enters politics.

65/1330

Image courtesy: http://retailomania.blogspot.in/

Tags: Daily, KFTD, kural, Kural for the Day, Sexuality, Post Marital Love, Signalling, குறள்,தினம்,தினமொரு குறள், வள்ளுவர், காமத்துப்பால், கற்பியல், குறிப்பறிவுறுத்தல்

Blog link: http://kftd.blogspot.in/

1276: The Signal in the sex - கூடலில் உள்ள குறிப்பு

noreply@blogger.com (Thoughts on Security) — Thu, 02 Aug 2012 14:52:00 +0000

பெரிதாற்றிப் பெட்பக் கலத்தல் அரிதாற்றி

அன்பின்மை சூழ்வ துடைத்து

1276 காமத்துப்பால், கற்பியல், குறிப்பறிவுறுத்தல்

Sexuality, Post Marital Love, Signalling

Perithaatrip petppak kalathal arithaatri

Anbinmai soozhva thudaithu

Audio Link: https://sites.google.com/site/kftdaudios/home/kaamathu-paal/1276.mp3

“இவர் என்னை பிரிந்து விடும் துன்பம் எனக்கு வருவது மிகவும் அரிது என்று எண்ணி இருந்தேன். ஆனால் இப்படி என்னை பெரிதும் மகிழ்விக்குமாறு கூடுகிறாரே இவர்? சீக்கிரமே பிரியப் போவதால் தானோ? அப்படியென்றால், இது இவருக்கு அன்பில்லாமையை தானே குறிப்புணர்த்துகிறது?” என்று தலைவி அதிகமாய் ஆராய்வதாக உள்ளது குறள்.

கணவன்-மனைவியிடையே பேச்சால் வளரும் உறவைவிட குறிப்பால் வளரும் உறவே அதிகம். அப்படியிருக்கையில், குறிப்பு உணர்துதலும், உணர்தலும் எவ்வளவு முக்கியம் என்று விளக்கும் அதிகாரம் இது.

இந்தக் குறளுக்கு என் விளக்கம் சரிதானா என்று எனக்கு சந்தேகமாய் உள்ளது. வார்த்தைகள் புரிந்தாலும், குறளின் உள்ளர்த்தம் என்ன என்று எனக்கு தெளிவாகவில்லை. என் சந்தேகம் என்னவென்றால், கூடுதலில் உள்ள வித்தியாசத்தை உணர்ந்து தலமைகள் தலைவன் பிரியபோகிறான் என்று குறிப்பறிந்து கொள்கிறாளா அல்லது, மகிழ்ச்சி மிகுதியால் வீணே கவலைப் படுகிறாளா?

(இதற்கு மூன்றாவதாய் ஒரு விளக்கமும் உள்ளது: “இந்தக் கூடலின் மகிழ்ச்சியால், இதற்கு முன் இவர் அன்பில்லாமையால் வந்த பிரிவுத்துயரத்தை தாங்கிக்கொள்ள முடிகிறது” என்பதே. ஆனால், அதில் ‘குறிப்பு’ இல்லாததால், நான் ஏற்கவில்லை.)

தெரிந்தவர்கள், புரிந்தவர்கள் தயவு செய்து விளக்குங்கள்.

(பெட்பு = விருப்பம்)

“I always thought that the pain of separation will be rare with this man. Now, he has raised my joy in this act of union to such peaks, I fear that it is an indication that he is soon going to part from me. If so, this ecstasy is only an indication of his fundamental lack of love for me” says the suspicious wife, of the signal implicit in the great sex with her husband.

A married couple’s relationship is built more on signals that evolve over time rather on than on mere verbal communication. This chapter, kuripparivuruthal, talks about such signalling between couples.

While I understand the words of this kural, I am not able to gauge the mood behind them. I am not sure if the kural is about a signal correctly received by the wife about the impending parting based on the sheer intensity & ecstasy in the love making. Or if she is perceiving a false signal from the husband just because the love making is so great.

(There is a third interpretation: “The heights achieved by this act of union enable me forget the pain caused by the parting which was a direct result of his lovelessness”. However, since there is no signalling in that, I reject it.)

I would be glad to be guided by anybody who knows.

64/1330

Image courtesy: http://www.berro.com/entertainment/funny_cartoons/story_20_toes_cartoon_fun.htm

Blog link: http://kftd.blogspot.in/

799: How much treachery hurts - உதவவில்லை என்றால் உறுத்தும்

noreply@blogger.com (Thoughts on Security) — Sun, 29 Jul 2012 05:02:00 +0000

கெடுங்காலைக் கைவிடுவார் கேண்மை அடுங்காலை

உள்ளினும் உள்ளஞ் சுடும்.

799 பொருட்பால், நட்பியல், நட்பாராய்தல்

Material Matters, Friendship, Assessing Friends

Kedungaalak kaividuvaar kaenmai adungaalai

Ullinum ullam sudaum

Audio Link: https://sites.google.com/site/kftdaudios/home/porut/799.mp3

“நமக்கு ஒரு கேடு வரும் போது உதவாமலிருப்பவர்கள் நமது நண்பர்களே இல்லை. அவர்களது கீழ்மை நாம் சாகும் வரை உள்ளத்தை உறுத்திக் கொண்டேயிருக்கும்” என்று நட்பில்லாத நட்பைப் பற்றி விவரிக்கிறது குறள்.

நம் நண்பர்கள் எப்படி பட்டவர்களாய் இருக்க வேண்டும் என்பதை விவரிக்கும் அதிகாரம் இது.

வள்ளுவர் நண்பர்கள் எதேச்சையாக ஏற்படும் உறவாக நினைக்கவில்ல. அவர்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட வேண்டும் என்பதில் தெளிவாய் இருக்கிறார். நட்பு என்பது பொழுதுபோக்கிற்காக மட்டும் அல்லாமல், நமது வாழ்க்கைக்கு இம்மையிலும், மறுமையிலும் உதவுபவர்களாக இருத்தல் அவசியம் என்பது வள்ளுவரின் கோட்பாடு. ‘நண்பன்’ என கூறப்படுவதற்கு ஒரு தகுதி, ஒரு தரம் வேண்டும் என்று நினைக்கிறார் அவர். நண்பர்களுக்கென்று அதிகாரங்கள், உரிமைகள், பயன்கள் இருக்கின்றன. நம் மனதிற்கு பிடித்தவர்களெல்லாம் ‘நண்பர்கள்’ என்று கூருதலாகாது. எனவே, நம்முடன் பழகுபர்வகள் இனிமையாய் நடந்துகொண்டாலும், ‘நண்பர்கள்’ என்று கூறப்பட தகுதியானவர்கள்தானா என்று ஆராய்ந்து அறிந்த பிறகே அவர்களை அவ்வாறு அழைக்கவேண்டும் என்கிறார்.

இதில் கவனிக்க வேண்டியது, அவர் நம் நண்பர்களுக்கு இருக்க வேண்டும் என்று கூறும் தகுதிகளெல்லாம் நமக்கு இருக்கிறதா என்று நம்மையே நாம் எடை தூக்கி பார்த்துக்கொண்டேயிருக்க வேண்டும் என்பதே.

நாம் நம் நண்பர்களின் உதவியை மறக்காமல் இருக்கிறோமோ இல்லையோ, அவர்கள் நமக்கு உதவாததை நிச்சயம் மறக்க மாட்டோம்! இந்த யதார்த்தத்தை அழகாய் சொல்கிறது குறள்.

(பி. கு: இந்தக் குறளை “நண்பனின் துரோகம் மரணம் வரும் நேரத்திலும் உள்ளதை சுடும்” என்றும் விளக்கலாம். எனக்கு அது அவ்வளவு சரி என்று தோன்றவில்லை.

(கேண்மை = நட்பு, உறவு; அடு = கொல்லுதல்)

“If a ‘friend’ does not help us when we are in trouble, that betrayal rankles within us until we die” says the kural, explaining the consequences on us of a friend not discharging his duty.

This chapter, natpaaraithal, explains how one assesses one’s friends, after having started a relationship with them.

For Valluvar, ‘friend’ is not just a Facebook status. It is an honoured position with responsibilities, rights and rewards. Like any valuable role, friends are selected, according to him, rather than accumulated by chance. He recommends terminating a friendship if the ‘friend’ leads us astray or is not helping us in the larger journey of life – that of breaking the cycle of birth.

It is also not often appreciated that while he says “this is how your friends have to behave, to be recognized as friends” he is also clearly implying that that is how we ourselves should behave to be rated as ‘friend’ by those whom we respect. This self-analysis is expected and even required.

Again, the bard excels in his understanding of the human mind – while it is quite probable that we will forget all but the grandest assistance that we received from our friends, the merest slip in them coming to our assistance will stay fresh in our memory forever. We may forgive but rarely will we forget!

PS: This kural is also interpreted as “The betrayal will be remembered even at the point of one’s death”. I personally feel that is less likely than the explanation I have given.

63/1330

Image courtesy: http://www.saatchionline.com/art/Painting-Oil-False-Friends/299374/152145/view

Tags: Daily, KFTD, kural, Kural for the Day, Material Matters, Friendship, Assessing Friends, குறள்,தினம்,தினமொரு குறள், வள்ளுவர், பொருட்பால், நட்பியல், நட்பாராய்தல்

Blog link: http://kftd.blogspot.in/

1281: Difference between beer and the bed - கள்ளை விட காமம் மேலானது

noreply@blogger.com (Thoughts on Security) — Fri, 27 Jul 2012 12:46:00 +0000

உள்ளக் களித்தலும் காண மகிழ்தலும்

கள்ளுக்கில் காமத்திற் குண்டு

1281 காமத்துப்பால், கற்பியல், புணர்ச்சிவிதும்பல்

Sexuality, Marital Love, Longing for Love

Ullak kaliththalum kaana magizhthalum

Kallukkuil kaamathirk kundu

Audio Link: https://sites.google.com/site/kftdaudios/home/kaamathu-paal/1281.mp3

“கள்ளின் இன்பம் பெரிது என்று கூறும் குடிகாரர்கள் முட்டாள்கள். கள்ளை குடித்தால்தான் இன்பம். காமதிலோ, கூடினால் மட்டும்தான் இன்பம் என்றில்லை. மனதால் நினைத்தாலும் மகிழ்ச்சி, கண்ணால் கண்டாலும் களிப்பு.” என்று காமத்தின் மேன்மையை தலைவி தோழியிடம் கூறுவதாக அமைந்துள்ளது குறள்.

கணவனும் மனைவியும் ஆழ்ந்த காதலால் கூடலுக்கு ஏங்கும் தன்மையை விளக்கும் அதிகாரம் இது. குறிப்பாக இந்தக் குறள், பிரிந்து போகும் தலைவனுடன் ஏன் கூட வில்லை என்று தோழி கேலி செய்யும் போது அதற்கு தலைவி கூறும் பதிலாக அமைந்துள்ளது.

பிரிவதையும் கூடுவதையும் விரசமின்றி, இரசனையுடன் காமத்துப்பாலில் வள்ளுவர் எழுதியுள்ளார். விரசமில்லாமல், கடைநிலை இரசனையை தாண்டி எழுதத் தெரியாதவர்களெல்லாம் ‘கவிப் பேரரசு’ என்று கூறிக் கொண்டு அலைவது சிரிப்பை வரவழிக்கிறது!

இந்தக் குறளில் கவனிக்க வேண்டியது புலவரின் சொற் பிரயோகமே – ‘களிப்பு’ என்று கூறுவதால் அது உணர்வு அழியாத இரசிப்பு என்று உணர்த்துகிறார். ‘மகிழ்ச்சி’ என்றால் ஒரு படி மேலே சென்று உள்ளத்திலிருந்து தனிச்சையாக வரும் உவகையை குறியீட்டுகிறார். இரண்டுமே தன்னிலை தவறாமல் அறிவார்த்தமாக இரசிக்கும் நிலை. குடியில் உள்ள இன்பம் அறிவழிந்து, நிலை தவறுவதால் வரும் சிற்றின்பம். இது, அது இல்லை என்று இந்தச் சொற்க்களை தேர்ந்தேடுத்ததால் சொல்கிறார் வள்ளுவர்.

(புணர்ச்சி =கூடல், கலவி; விதும்பல் = ஏக்கம்)

பி.கு: 3-4 நாட்கள் குறள் பற்றி எழுதாததற்க்கு மன்னிக்க வேண்டுகிறேன். என்னால் வலை தளத்தை அணுக முடியவில்லை.

“Those that claim that alcohol is the ultimate pleasure are fools. The pleasure in it is only experienced when drinking. Sex is infinitely better. You can enjoy the act and later relive it just by thinking about it. In fact, merely seeing one’s beloved can make us experience the pleasure once again” says the kural, making a very strong case for why sex is better than alcohol.

The context of the kural is as an answer by the woman to her friend, who teases her for not making love to her husband who is departing. The Thirukkural talks about the mutual yearning of a married couple to make love in this chapter, punarchchivithumbal. Valluvar writes beautifully and tastefully about all the sensual aspects of a couple in his epic.

While it is beyond my meagre skills to convey in another language the depth of meaning that the bard loads into the verse by his mere choice of words, the enjoyment of this kural is greatly enhanced if one appreciates it. I will try to the best of my abilities …

Valluvar uses ‘kalippu’ (joy) and ‘magizhchi’ (happiness) to denote the pleasure felt in thinking about and seeing one’s beloved. Both words indicate a pleasure that is experienced rationally and cognitively. A drunk’s pleasure, on the other hand, depends on losing oneself and the absence of rational thought. Therefore, by choosing the words that he does for talking about the pleasure in the longing for love and not for the drunken stupor, he clearly places it above the latter and underlines the baseness of alcohol induced joy.

PS: Apologies for the 3-4 day stoppage of KFTD; my ISP decided that I am on the internet too much!

62/1330

Image courtesy: http://funny-pictures-blog.com/2011/10/21/funny-alcohol-pictures-and-lolpics/

Tags: Daily, KFTD, kural, Kural for the Day, Sexuality, Marital Love, Longing for Love, குறள்,தினம்,தினமொரு குறள், வள்ளுவர், காமத்துப்பால், கற்பியல், புணர்ச்சிவிதும்பல்

Blog link: http://kftd.blogspot.in/

1148: How to kill a love - காதலை கொல்வது எப்படி

noreply@blogger.com (Thoughts on Security) — Mon, 23 Jul 2012 17:11:00 +0000

நெய்யால் எரிநுதுப்பேம் என்றற்றால் கௌவையால்

காமம் நுதுப்பேம் எனல்.

1148 காமத்துப்பால், களவியல், அலரறிவுறுத்தல்

Sexuality, Pre-Marital Love, Scandalous Affair

Neiyaal yerinuthuppEm yendratraal kavvaiyaal

Kaamam nuthuppEn yenal

Audio Link: https://sites.google.com/site/kftdaudios/home/kaamathu-paal/1148.mp3

“நம் காதலைப் பற்றி பழித்து பேசுவதால் அது அழிந்து விடும் என்று ஊரார் நினைப்பது எரியும் தீயை நெய் ஊற்றி அணைக்க எண்ணுவது போலாகும்” என்று காதல் புகழ் பாடுகிறது குறள்.

மணமாவதற்க்கு முன் காதலில் உள்ள சுவையும் பிரச்சினைகளும் தனி வகையானவை. அதுவும் நமது கலாசாரத்தில் இது ஒரு வகையான போராட்டமாகிறது. பிறர் பேசுவதால் அந்தரங்கமான உணர்வுகளும் உறவுகளும் பகிரங்கமாகின்றன. அச்சம், மடம், நாணம், போன்ற உணர்ச்சிகளால் இந்த நிலை பலர் அறிய இருப்பது தாங்கமுடியாததாகிறது. இந்த நிலையை வருணிக்கும் அதிகாரமே அலரறிவுறுத்தல்.

இந்தக் குறளில் உள்ள எதார்த்தம் என்னை மிகவும் கவருகின்றது. காதலித்தால் அதை பற்றி ஊர் வம்பு பேசுவது இயற்கை. அந்தப் பேச்சினால் காதலர்களின் பிடிவாதமும், காதலும் கூடுவது எதிர்பார்க்ககூடியதே. இதை நெய்யூற்றி தீயை அணைப்பதுடன் ஒப்பிட்டு இதில் உள்ள அர்த்தத்தின் ஆழத்தை எளிதாய் வெளியிடுகிறார் வள்ளுவர்.

(அலர் = ஒருத்தி ஒருத்தனைக் காதலிப்பதறிந்து ஊரார் இருவரையும் பழித்துக் கூறல்; கெளவை = வெளிப்படல், பழிச்சொல்; நுதுத்தல் = அழித்தல்)

“If the others think that our love will wilt because of their malicious gossip, they should understand it is akin to dousing a fire with ghee” exult the lovers in this kural.

Lovers in any culture go through an emotional roller coaster before their love is culminated in marriage. As long as it is not scandalous gossip does not hurt two people in love in other cultures. Our culture offers additional dimensions of problems to the lovers – gossip about a couple’s love makes public a very private emotion and relationship. The natural shyness of the woman makes it unbearable that it is overt. This chapter, aralarivuruthal, talks about the effects of such gossip on the couple and their love. (The fact I could not find any image on google to convey the concept ( no doubt due to my inadequate search skills) shows how alien this concept is to the West)

I particularly like the naturalness of this kural. People gossiping about lovers is very common. The very fact that their love is public and is the subject of gossip increases the lover’s resolve to just go on loving. This is essential psychology – that which is forbidden becomes more attractive. Comparing it to an attempt to douse a fire with fuel shows the effect of such efforts effortlessly.

61/1330

Tags: Daily, KFTD, kural, Kural for the Day, Sexuality, Pre-Marital Love, Scandalous Affair, குறள்,தினம்,தினமொரு குறள், வள்ளுவர், காமத்துப்பால், களவியல், அலரறிவுறுத்தல்

215: Useful Wealth – உதவும் கரங்கள்

noreply@blogger.com (Thoughts on Security) — Sun, 22 Jul 2012 07:04:00 +0000

ஊருணி நீர்நிறைந் தற்றே உலகவாம்

பேரறி வாளன் திரு

215 அறத்துப்பால், இல்லறவியல், ஒப்புரவறிதல்

Spirituality, Domestic Life, Understanding Societal Norms

Ooruni neernirain thatre ulagavaam

Perari vaalan thiru

Audio Link: https://sites.google.com/site/kftdaudios/home/arathu/215.mp3

“உலக நடப்பை அறிந்து, உழைத்து சம்பாதிக்க முடியாதவர்களுக்கு தானே உதவும் அறிவு படைத்த அறிவாளனிடம் இருக்கும் செல்வம், ஊரே மொண்டு குடிக்கும் குளத்தில் நீர் நிறைந்து நிற்பது போன்றது” என்று வங்கிகள் உருவாக்கபடுவதற்க்கு முன்பே அவற்றின் தத்துவத்தை விளக்குகிறது குறள்.

முன்பே கண்டது போல், சமுதாயத்தில் சேர்ந்து வாழும் போது வெறும் சட்ட-திட்டங்கள் நம் நடத்தையை நிர்ணயிப்பதில்லை. “ஒருவன் இப்படி நடந்துகொள்ள வேண்டும்” என்று சொல்லப்படாத ஆனால் எல்லோரும் உணர்ந்த எதிர்பார்ப்புக்களும் உள்ளன. இந்த எதிர்பார்ப்புகளுக்கு ஏற்ப நடந்துகொள்வது எப்படி என்றுரைக்கும் அதிகாரம் இது.

கேட்டால் கொடுக்க வேண்டும் என்பது ஒரு நிலை. கேட்காவிட்டாலும் ஒருவரது நிலைமை அறிந்து தானே கொடுக்க வேண்டும் என்பது அடுத்த தளம். தானே நடப்பறிந்து கொடுத்தால் கேட்க வேண்டிய அவசியமும் இல்லை. இந்த கொள்கை எல்லா செல்வந்தர்களாலும் கடைபிடிக்கப்பட்டால், இருப்பவன்-இல்லாதவன் என்ற பேதம் இல்லை. இது நடந்தால், அமெரிக்காவில் இப்பொது நடக்கும் “சுவற்றுத் தெருவை நிறப்பு” (Occupy Wall Street!) போராட்டம் தேவையற்றதாகிவிடும். உண்மையான கம்யுனிச கொள்கை இது!

என்னை நிருடிய விஷயங்கள் என்னவென்றால் (1) இந்தகொள்கையால் சோம்பேறிகள் அதிகமாவார்கள் (2) இந்த அதிகாரம் முழுவதுமே “உலக நிலைமையறிந்து தானே கொடு” என்று பல்வேறு வகைகளில் கூறப்பட்டுள்ளது. பொது நடத்தைக்கு கட்டுப்பட்டு நடபதென்றால் கொடுப்பதை தவிர வேறு எதுவும் இல்லையா?

என்னை கவர்ந்த விஷயங்கள் வள்ளுவரின் பொருளாதாரம் பற்றிய நுண்ணறிவும், அதை சொல்ல அவர் கொடுக்கும் உவமையுமே. இந்த உவமை வாயிலாக “இது போன்ற செல்வம் பொதுவானது”, “வளர்ந்துகொண்டே இருக்கும் தன்மையுடையது”, நீ”ண்ட நாட்கள் கெடாமல் இருக்க வல்லது” என்ற கருத்துக்கள் மறைந்து நிற்கின்றன.

(ஊருணி = ஊர் கிணறு/ குளம்; ஒப்புரவு = உலக ஒழுக்கம், பழக்க வழக்கம்)

“When wealth accumulates with an intelligent man who is capable of understanding the needs of others who are unable earn a living, and provide for them, it is like water accumulating in the common village well – available to all the needy when they need it” says the kural, anticipating the creation of banking.

When a man chooses to live in society, he has to not only follow written laws and rules in his conduct, but also the unwritten & implicit guidelines of behaviour imposed on him by the society at large. This chapter, oppuravarithal, talks about conforming to those unspoken standards of behaviour.

The poet feels that it is not enough to give when asked. He expects a sensitive and intelligent man to be able to anticipate the needs of the less fortunate and provide for them voluntarily. When this is done voluntarily, the expectation is that those who cannot earn a living due to whatever circumstances are also taken care of. Such a philosophy, if adopted by the wealthy, would render the current “Occupy Wall Street” protests moot. Veritably, this is the essence of communism.

However, I feel this is not a practical kural, contrary to Valluvar’s usual “no nonsense” approach. Such a policy will create an army of claimants to the wealth as it is easy to convince even oneself that one “needs” it and one “cannot” earn a living. The other concern I have is a bit meta – the entire chapter talks largely about helping the ‘needy’ of one’s own volition. Surely there is more to conforming to societal norms than giving unasked?

I like the kural because displays Valluvar’s knowledge of economics – the creation of a buffer for shocks is very important in levelling and controlling spikes. His choice of metaphor – a common well – to convey the concept is very apt in that it reinforces the underlying qualities of “common”, “accumulative” and “unspoilt”.

60/1330

Image courtesy http://www.1st-art-gallery.com/William-Simpson/The-Village-Well,-1864.html

Tags: Daily, KFTD, kural, Kural for the Day, Spirituality, Domestic Life, Understanding Societal Norms, குறள்,தினம்,தினமொரு குறள், வள்ளுவர், அறத்துப்பால், இல்லறவியல், ஒப்புரவறிதல்

Blog link: http://kftd.blogspot.in/

190: Stopping Slandering – வம்பினால் வரும் வம்பு

noreply@blogger.com (Thoughts on Security) — Sat, 21 Jul 2012 05:42:00 +0000

ஏதிலார் குற்றம்போல் தங்குற்றங் காண்கிற்பின்

தீதுண்டோ மன்னு முயிர்க்கு

190 அறத்துப்பால், இல்லறவியல், புறங்கூறாமை

Spirituality, Domestic Life, Avoiding Slandering

Yethilaar kuttrampol thanguttram kaangirppin

Theethundo mannum uyirkku

Audio Link: https://sites.google.com/site/kftdaudios/home/arathu/190.mp3

“மற்றவர்களை குற்றம் கூறி வம்பளப்பவர்கள் தங்களுடைய புறம் கூறும் குற்றத்தை இனம் கண்டுகொண்டால், நிலையான உயிருக்கு துன்பம் ஏதேனும் வருமோ?” என்று நிலைகண்ணாடியாய் நிற்கிறது குறள்.

சாதாரண வாழ்க்கை வாழ்வது என்பது ஒன்றும் சுளுவான வேலையில்லை. துறவியானால் தனியாய் தன் ஒருவனை பற்றி மட்டும் நினைத்தால் போதும். இல்வாழ்க்கையில் மற்றவர்களுடன் கூடி வாழ்ந்து, அவர்களை அனுசரித்து வாழவேண்டியது மிகவும் அவசியம். அப்படி வாழும் போது, மற்றவர்களை பற்றி அவர்கள் இல்லாத போது குற்றம் கூறி பேசுவது எவ்வளவு கீழான செயல் என்று விளக்கும் அதிகாரம் இது.

இயேசு கிறிஸ்து சொன்ன “மற்றவர்களை குறை கூறும்முன் உன் கண்ணில் உள்ள அழுக்கை நீக்கு” என்னும் கருத்தையே குறளும் கூறுகிறது. இது ஒரு அர்த்தம். சற்று ஆழமாக நோக்கினால், இதில் இன்னொறு அர்த்தமும் பொதிந்திருப்பது விளங்கும்.

“உன் குறைகளை நீ உணரவேண்டும்” என்று மட்டும் அர்த்தம் இருந்தால், நிலையான உயிரைப்பற்றி ஏன் பேச வேண்டும்? வள்ளுவரின் உள்ளர்த்தம் என்னவென்றால், “நாம் நமது இந்தக் வம்பளக்கும் குறையை உணர்ந்தோமானால் அந்தப் பாவத்தை செய்யாமல் இருப்போம். அதனால், இந்த பிறவியிலும் வரப்போகும் மற்ற பிறவிகளிலும் நம் பாவச்சுமை சற்று குறையும். அது நம் ஆத்மாவிற்கு நல்லது” என்பதே. இந்த சுய உணர்தல் எவ்வளவு அரிதானது என்பதை “காண்கிற்பின்” என்னும் சந்தேகமும், ஆதங்கமும் நிறைந்த சொல் உணர்த்துகிறது.

(ஏதிலார்= பகைவர், அன்னியர், பரத்தையர்; மன்னும் = நிலையான)

“If only the gossip, who goes around slandering others, realizes the error of his ways … ! Such a realization would stand him in good stead throughout his entire life and prevent a lot of heartburn” laments the kural.

In my opinion, an ascetic life is easy. The only person of concern to the ascetic is he himself and any physical hardship that he undergoes is a result of his own volition. A family man, on the other hand has to live in society and interact with others who have their own aspirations. His conduct has to meet the expectations of the others as a whole and per se, he has to co-operate and co-habit with the other members of his society. That is a lot harder than the ascetic’s escapist way of life! When living in society it is necessary that one does not slander others. This chapter, purangkooraamai, talks about the evils of malicious gossiping.

"Why do you look at the speck that is in your brother's eye, but do not notice the log that is in your own eye?” is an oft quoted saying from the bible. The import of this kural reflects that.

However, Valluvar has layered meanings in this kural. He is not interested in merely questioning the credentials of the slanderer; if so, he need not have worried about the harm caused to the gossip’s life. His purpose is deeper.

“If the gossip realizes the harm he is causing and therefore the sin he is accumulating he will stop gossiping. If he stops gossiping, he stops accumulating sin that prevents him from liberating himself from the cycle of life, because, after all the sin accumulates to the soul which is permanent. By lessening his burden of sin, he reduces the distress his soul goes through in this and future lives.” This is the deeper meaning of the kural.

He underlines the rarity of such self-realization by his choice of words: “If only …”.

59/1330

Image courtesy http://bromattsblog.wordpress.com/2006/10/08/norman-rockwells-the-gossip/

Tags: Daily, KFTD, kural, Kural for the Day, Spirituality, Domestic Life, Avoiding Slandering, குறள்,தினம்,தினமொரு குறள், வள்ளுவர், அறத்துப்பால், இல்லறவியல், புறங்கூறாமை

Blog link: http://kftd.blogspot.in/

946: All the diseases love a glutton – மிகையாய் உண்டால் மிகவும் ஆபத்து

noreply@blogger.com (Thoughts on Security) — Thu, 19 Jul 2012 17:20:00 +0000

இழிவறிந்து உண்பான்கண் இன்பம்போல் நிற்கும்

கழிபேர் இரையான்கண் நோய்.

946 பொருட்பால், நட்பியல், மருந்து

Material Matters, Friendship, Medicine

Izhivarinthu unbaankann inbampol nirkkum

Kazhiper iraiyaankann noi

Audio Link: https://sites.google.com/site/kftdaudios/home/porut/946.mp3

“எவ்வளவு உண்டால் போதும் என்று அளவறிந்து அவ்வளவே உண்பவனிடம் நோய் அண்டாததால் இன்பம் நிலைத்து நிற்கும். ஆனால் தேவைக்கு மேல் மலைப்பாம்பு இரை உண்பது போல் சாபிடுபவனிடம் நோய் விலகாது நிற்கும்” சாப்பிடும் அளவே நோய்க்கு மூலகாரணம் என்று உரைக்கிறது குறள்.

வள்ளுவர் நட்பியலில் பல்வேறு தீய பழக்கங்கள் குறித்து விரிந்துரைக்கிறார். ஒரு மாறுதலுக்கு இந்த அதிகாரத்தில் நோய் பற்றியும் அவற்றை குணப்படுத்தும் வழிகள் குறித்தும் விவரிக்கிறார்.

இப்பொழுது அளவாக உண்பது பற்றி அறிவுரை செய்யாத மக்கள் தொடர்பு மார்க்கமே இல்லை. அதிகம் உண்டால் நேரும் உடல் உபாதைகள் நிறைய உள்ளன என்பதும் நாம் அறிந்ததே. அதனால் இந்தக் குறளைப் படித்ததும் “இதைக்கூட சொல்ல வேண்டுமா வள்ளுவர்?” என்று தோன்றலாம். இதில் கவனிக்க வேண்டியச விஷயம் வள்ளுவர் இதை எழுதிய காலம்.

இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, நோய் வாதம், பித்தம் போன்ற சுரப்புகளின் குறை-நிறைகளால் வருகிறது என்று எல்லோரும் நினைத்த காலத்தில், வள்ளுவர் அளவாய் உண்பதின் அவசியத்தைகூறியிருக்கிறார். நான் சிறுவனாய் இருந்த காலத்திலேகூட அதிகம் உண்பவனை “சாப்பாட்டு ராமன்” என்று சற்றே பொறாமை கலந்து அழைப்பார்கள். நன்றாய் சாப்பிட்டால் உடம்பு நன்றாய் இருக்கும்; குண்டாய் இருப்பவன் பலசாலி, ஆரோக்கியம் உள்ளவன் போன்ற கருத்துக்களும் பரவலாய் இருந்தேன். இவ்வளவு சமீபமாய் இவ்வளவு தவறான எண்ணங்கள் இருந்தன என்றால், இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வள்ளுவன் எழுதியதில் உள்ள நுண்ணறிவு தெளிவாகிறது. இது பைபிளிலும் ஒரு பாவமாக கூறப் பட்டிருக்கிறது.

இலக்கிய நோக்கில் இரையான் என்ற சொற்பிரயோகதின் மூலம் வள்ளுவர் ஒரு பெரிய இரையை உண்டு கிடக்கும் மிருகத்தை நம் கண்முன் நிறுத்துகிறார். அந்த உருவகத்தின் வாயிலாகவே அதில் உள்ள தீமையையும் உணர்த்துகிறார்.

(இழி= அளவு; கழி = நிறைய)

“A man who eats the right amount will always be happy as he will never be troubled by disease. A glutton, on the other hand, will always be sick” says the kural, highlighting the long term benefits of a good diet.

In the section on friendship, Valluvar talks about various bad habits and evil actions and cautions against them generally. Presumably this is because evil requires company. In this chapter, marunthu, he changes pace a bit and talks about causes of diseases and the various ways of preventing them.

Today, there is a veritable media blitz on the evils of over-eating and the benefits of a good diet. If you have not been living under a rock in the last 20-25 years, you know that gluttony is not only a sin but is also bad for your health. Therefore the first reaction on reading the kural could be “Why is Valluvar talking about such an obvious thing? Was he just filling up the count to 1330?” One should realize that it is with the benefit of hindsight.

Even when I was a boy, a trencherman was admired. Eating well, and a bit more, was the ticket to health and strength. Keeping in mind these erroneous attitudes were prevalent as recently as 30 years ago, our appreciation for the wisdom expressed in the kural increases. Remember, this was a time when it was thought that disease were a result of imbalance of the various kinds of humours like bile, phlegm etc. (Valluvar himself says this in the first kural in this chapter). Therefore, to me, the insight on the benefits of a restricted diet is astounding.

58/1330

Image courtesy http://www.canvaz.com/gallery/20840.htm

Tags: Daily, KFTD, kural, Kural for the Day, Material Matters, Friendship, Medicine, குறள்,தினம்,தினமொரு குறள், வள்ளுவர், பொருட்பால், நட்பியல், மருந்து

Blog link: http://kftd.blogspot.in/

1039: Care for your land like it is your wife - மனையை மனைவிபோல் மதி

noreply@blogger.com (Thoughts on Security) — Wed, 18 Jul 2012 16:49:00 +0000

செல்லான் கிழவன் இருப்பின் நிலம்புலந்து

இல்லாளின் ஊடி விடும்.

1039 பொருட்பால், குடியியல், உழவு

Material Matters, Citizenship, Farming

Sellaan kizhavan iruppin nilampulanthu

Illaalin oodi vidum

Audio Link: https://sites.google.com/site/kftdaudios/home/porut/1039.mp3

“நிலம் என்பது மனைவியை போன்றது. மனைவியை சரியாக மதித்து அவளுக்கு செய்ய வேண்டியவைகளை செய்யவில்லை என்றால் அவள் கணவனை வெறுக்க துவங்குவாள். அதன் பின்னரும் அவன் சரியாகவில்லையென்றால், சண்டைபோட்டுக்கொண்டு விலகி விடுவாள். அதே போல், நிலத்திற்கு சொந்தக்காரன் அதை சரிவர கவனித்து பராமரிக்கவில்லை என்றால் நிலமும் அவனிடம் ஒத்துழைக்காது. அலட்சியம் தொடர்ந்தால், நிலம் பாழாகி பயனற்றுவிடும்” என்று எச்சரிக்கிறது குறள்.

அன்றும் சரி, இன்றும் சரி, ஒரு நாட்டின் முதுகெலும்பே அதன் உழவர்கள்தான். அவர்கள் உழைத்து தானியங்களை உருவாக்காவிட்டால் என்ன கதி என்று விளக்கும் அதிகாரம் இது.

மனைவியும் மனையும் ஒன்றே; இரண்டும் பேணி பாதுகாத்தால் பலன் தரும். அலட்சிய படுத்தினால் ஒத்துழைக்காமல் ஆக்கத்தை நிறுத்திவிடும். இதை ஊடலுடன் ஒப்பிட்டு இரண்டுக்குமான உறவுகளின் பரிணாமங்களை உணர்த்துகிறார் புலவர்.

(கிழவன் = உரிமையுள்ளவன்)

“A farm land is just like a wife. Take good care of it, and it will reward you with a fertile bounty. Neglect it and just like a wife, it will warn you initially by not co-operating. Persist in the neglect and just like a woman, the land too will abandon you and become unproductive.” cautions the kural.

Any nation or land depends on its farmers. If they do not produce the food, all other economic activity will come to a grinding end. In that sense they are the primary engines of an economy be it agrarian or industrial. This chapter, uzhavu, emphasises the importance of farming.

The aptness of the passive-aggressive warning underscores the similarities between a wife and a field. Both require care and nurturing to remain fertile and productive. Valluvar brings out the layers of meaning loaded into such a relationship by using the word “oodal” which signifies a tiff, normally between husband and wife. The causality and the progression of the tiff is implied very economically in the seven words that he uses.

57/1330

Image courtesy http://www.alidasphotos.com/2006_10_01_archive.html

Tags: Daily, KFTD, kural, Kural for the Day, Material Matters, Citizenship, Farming, குறள்,தினம்,தினமொரு குறள், வள்ளுவர், பொருட்பால், குடியியல், உழவு

Blog link: http://kftd.blogspot.in/

913: A Prostitute’s embrace - விலை மகளின் தழுவல்

noreply@blogger.com (Thoughts on Security) — Mon, 16 Jul 2012 15:53:00 +0000

பொருட்பெண்டிர் பொய்ம்மை முயக்கம் இருட்டறையில்

ஏதில் பிணந்தழீஇ அற்று.

913 பொருட்பால், நட்பியல், வரைவின்மகளிர்

Material Matters, Friendship, Prostitutes

Porutpendir poimai muyakkam iruttaraiyil

Yethil pinanthazhiee atru

Audio Link: https://sites.google.com/site/kftdaudios/home/porut/913.mp3

“ஆளை விரும்பாமல் பொருளை மட்டுமே விரும்பும் விலை மகளிரின் தழுவல் எது போன்றது என்றால், கூலிக்கு பிணமெடுப்பார் இருட்டறையில் பிணத்தை தூக்கும் போது தழுவுவது போல் தான்” என்று அருவெருப்பூட்டும் உவமை மூலம் வள்ளுவர் விலைமகளிர்களை நாடுவது பற்றி தன் கருத்தை தெரிவிக்கிறார்.

வள்ளுவர் சில விஷயங்களை அறவே வெறுக்கிறார். அவற்றை சாடுவதில் அவருக்கு சிறிதும் தயக்கமில்லை. அவற்றில் ஒன்று இந்த அதிகாரம். இது பொது மகளிரை நாடுவது கீழ்மை என்று கூறும் அதிகாரம்.

பிணம் தூக்குபவர்கள் இருட்டறையில் வேலை செய்யும் போது இருக்கும் மனநிலை வரப்போகும் காசைப் நினைத்துக்கொண்டிருக்கும். உள்ளுக்குள் அருவெறுப்பு இருந்தாலும், வெளியில் அக்கறை உள்ளவர் போல் நடித்து அந்தப் பிணத்தை தழுவி தூக்க வேண்டிவரும். விலை மாதர்கள் தழுவும் போது அதனால் வரபோகும் பொருள் பற்றி மட்டுமே அவர்கள் எண்ணம் இருப்பதால், கூலிக்கு பிணத்தை தூக்குபவர்களுடன் ஒப்பிடுகிறார் புலவர்.

இந்த உவமை மூலமே வள்ளுவர் வரைவின் மகளிரை நாடுவது பற்றி அவருக்கு இருக்கும் ~~அசூயையை~~ வெறுப்பை அழுத்தமாக வெளியிடுகிறார்.

(வரைவின் = திருமணமில்லாத, முயக்கம் = தழுவல், புணர்ச்சி; ஏதில் = அன்னியர்; தழீஇ = தழுவுதல்)

“Prostitutes are “Material Girls” literally, according to Valluvar. They don’t love you. They are only interested in the money you will give them. Their embrace reflects this – it is perfunctory and without feeling. It is similar to the embrace that undertakers bestow on stranger’s corpses when they handle them in rooms without light – driven by money, necessity and without any love in the act.” Thus goes the odious comparison from Valluvar in this kural. The very repugnance that he induces in the reader at the metaphor reflects his deep distaste for soliciting prostitutes.

Like his proscription of gambling and drinking, Valluvar does not see any extenuating circumstances for engaging a street walker. He roundly and unreservedly condemns it in this chapter, varaivinmagalir.

The name of the chapter means “Women without wedding”.

When an undertaker handles a corpse, he only does it for the money. Even if he is put-off by the carcass, he still cannot exhibit his disgust. On the contrary he has to display every sign of caring when he handles the body, perhaps even going as far as to embrace it during the course of his ministrations. The embrace from a hooker is identical in intent and purpose. She too is thinking only of the money and pretending affection. The only motivation for the embrace is necessity – you wont pay otherwise. Therefore, cautions the bard, avoid seeking such strumpets.

It is a disgusting comparison; but it is only a reflection of the deep disgust he feels for this association.

56/1330

Image courtesy http://en.wikipedia.org/wiki/File:%C3%89DOUARD_MANET_-_Olympia_%28Museo_de_Orsay,_Par%C3%ADs,_1863._%C3%93leo_sobre_lienzo,_130_x_190_cm%29.jpg

Tags: Daily, KFTD, kural, Kural for the Day, Material Matters, Friendship, Prostitutes, குறள்,தினம்,தினமொரு குறள், வள்ளுவர், பொருட்பால், நட்பியல், வரைவின்மகளிர்

Blog link: http://kftd.blogspot.in/

148: Dominating your desires – பிறனில் விழையாத பேராண்மை

noreply@blogger.com (Thoughts on Security) — Sun, 15 Jul 2012 08:26:00 +0000

பிறன்மனை நோக்காத பேராண்மை சான்றோர்க்கு

அறனொன்றோ ஆன்ற வொழுக்கு.

148 அறத்துப்பால், இல்லறவியல், பிறனில் விழையாமை

Spirituality, Domestic Life, Not Coveting Another’s Wife

Piranmanai nokkaatha peraanmai saandrorkku

Aranondro aandra ozhukku

Audio Link: https://sites.google.com/site/kftdaudios/home/arathu/148.mp3

“மனதாலும் மற்றவனுடைய மனைவியை விரும்பாமல் இருப்பது பெரியோர்களுக்கு அடையாளம். அது அவர்களுக்கு தம் உணர்ச்சிகளின் மேல் உள்ள ஆளுமையையும், சீரிய நெறியையும் மட்டும் காட்டவில்லை, அவர்களின் ஒழுக்கத்தையும் எடுத்துக்காட்டுகிறது.” என்று அழுத்தமாக அறைகூவுகிறது குறள்.

இல்லற வாழ்வில் ஒழுக்கம் தவற இரண்டு பேர் தவறு செய்ய வேண்டும் – ஒன்று வேறொருவன் மனைவி, இன்னொன்று அவளை நாடும் ஆண். இந்த அதிகாரத்தில், வள்ளுவர் தரகின் ‘கொடுத்தல்’ பக்கத்தில் (supply side) உள்ள தீமையை உரைக்கிறார்.

கள்ள உறவு என்பது உடல் சார்ந்த ஈர்ப்பாய் இருந்தாலும் பல தவறுகளுக்கு வித்திடும் செயல் அது. மிகப் பெரிய துரோகம். இந்தச் செயலை சாடுவதில் வள்ளுவர் தயக்கமே காட்டவில்லை. சொல்லப்போனால், வேறு எந்த தீச்செயலையும்விட கீழானது என்று கூறுகிறார். இந்தக் கருத்துக்கு மாற்று கருத்து கிடையாது.

என்னை நெருடிய எண்ணம் என்னவென்றால், “133 அதிகாரங்களில் ஒரு முழு அதிகாரத்தை இதற்கு ஏன் செலவிடுகிறார்?” என்ற கேள்வியே. கள்ளத் தொடர்பு என்பது எல்லாக் காலங்களிலும், எல்லாக் கலாச்சாரங்களிலும் நடப்பதே. அது குடி, சூது போல் அவ்வளவு பரவலாக நடந்துவந்ததா? அல்லது, இந்தக் காலத்தில் குடி, சூது போன்றவை பல மடங்கு அதிகரித்துவிட்டதால் நம்மக்கு இந்த பேதம் தெரிகிறதா? அல்லது, குடி சூதைவிட கள்ளக் காதல் இப்பொது பரந்து விரிந்து விட்டதால் நமக்கு இதனால் அவ்வளவு அதிர்ச்சி இல்லையா? தெரியவில்லை.

இந்தச் செயுள்ளில் “பேராண்மை” என்ற சொற்பிரயோகம் சற்று ஆழ்ந்தது. பொதுவாக ஆண்மைக்கு அடையாளம் வெளி பகைகளை வெற்றி கொள்வதே. அதையும் மீறி உட்பகையான காமத்தை வெற்றி கொள்வதே பேராண்மை என்று பரிமேலழகர் கூறுகிறார். நல்ல விளக்கமாய் எனக்கு பட்டதால் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

(ஆன்ற = சிறந்த)

“The quality that makes noble men not covet another’s wife highlights not only their moral rectitude and their dominance over their senses, but also their sterling character” says the kural, mincing no words in condemning adultery.

For an illicit liaison to come about, two people have to slip from the moral path – from the demand side the wife of another man and on the supply side, the man who desires her. Either can individually prevent it. (I guess a married man eyeing an unmarried woman is not covered as it was quite common for a man to have multiple wives until quite recently!) This chapter, piranil vizhaiyaamai, addresses evils of adultery from the supply side.

Adultery has its origins in lust. It is a willful, deliberate and physical act. There is no such thing as mental adultery. However, an adulterous relationship, in itself heinous and traitorous, also sows the seeds for even more evil. It can be considered a gateway sin in that context. Therefore Valluvar does not pull any punches when roundly censuring this act. In fact he goes to the extent of saying that whatever other sins a man commits, there is still hope for him if he is not an adulterer too. There can be no two opinions that adultery is a sin, a crime and a betrayal. The cuckold is never pitied, only ridiculed.

However, the question that crossed my mind was this “While extant, was adultery so rampant that Valluvar chose to devote one entire chapter to it out the 133 in his magum opus?” I am not being facetious. Either adultery was as prevalent as gambling or drinking in those times and therefore invited Valluvar’s ire or the latter misdemeanors have grown multifold since his times. Surely infidelity, while present globally, is not as common as trespasses such as gambling? Or is it that our moral compass is so degraded that we have become inured to the ramifications of adultery? I really don’t know.

One of the commentators on the Thirukkrual has suggested that while manliness or dominance can be defined as the overcoming of external enemies, uber-manliness or total dominance (I am still trying to find an English equivalent of peraanmai (பேராண்மை)) denotes the conquering of that insidious inner enemy – lust. It sounded like a definition worth sharing.

55/1330

Image courtesy http://draltang01.blogspot.in/2009/06/thou-shalt-commit-adultery.html

Tags: Daily, KFTD, kural, Kural for the Day, Spirituality, Domestic Life, Not Coveting Another’s wife, குறள்,தினம்,தினமொரு குறள், வள்ளுவர், அறத்துப்பால், இல்லறவியல், பிறனில் விழையாமை

Blog link: http://kftd.blogspot.in/

1239: Instant Effects – க்ஷண நேரப் பிரிவுகள்

noreply@blogger.com (Thoughts on Security) — Sat, 14 Jul 2012 08:25:00 +0000

முயக்கிடைத் தண்வளி போழப் பசப்புற்ற

பேதை பெருமழைக் கண்.

1239 காமத்துப்பால், கற்பியல், உறுப்புநலனழிதல்

Sexuality, Marital Love, Atrophying Organs

Muyakkidaith thannvali pozhap pasappatra

Pedai perumazhaik kann

Audio Link: https://sites.google.com/site/kftdaudios/home/kaamathu-paal/1239.mp3

“ஆரத் தழுவிகொண்டிருக்கும் போது ஊடே குளிர்க்காற்று புகுந்தது. அந்தச் சிறு பிரிவையும் தாங்க முடியாமல் அவள் கண்கள் நிறம் மாறி பெரு மழையாய் கண்ணிர் வடிக்கின்றன” என்று அழகாய் வருணிக்கிறார் வள்ளுவர்.

பிரிவினால் வரும் மன உளச்சலை பற்றி பலரும் பாடியிருக்கின்றனர். ஆனால், வள்ளுவப்பெருமான் பிரிவால் உடல் அழகு குலைவதைப் பற்றி இந்த அதிகாரத்தில் பாடியிருக்கிறார்.

காதலின் தாக்கத்தை விளக்க சற்று மிகையாய் உவமை அளிப்பது சகஜமாய் நடப்பதே. இந்த குறளில் ஒரு செயலுக்கும் அதன் காரணதிற்க்கும் இருக்கும் கால இடைவெளி மூலமாக காதலின் நெருக்கத்தையும், பிரிவின் வலியையும் குறிப்பரிவிக்கிறார் புலவர்.

காற்றே புக முடியாத அளவிற்கு தழுவிக்கொண்டிருக்கிறார்களாம்; அவளுக்கு வலிக்குமே என்று காதலன் கொஞ்சம் நகர்ந்ததால் காற்று புகுந்துவிட்டதாம். அது குளிர் காற்றானதால் காதலி உணர்ந்துவிட்டாளாம். உடனே, அந்தக்ஷணமே பிரிவாற்றாமை தாக்கி, பசபுற்று கண்ணீர் வடிக்கிறாளாம்!

நடைமுறையில் நடக்காது என்றாலும், அதன் காரணத்தினாலேயே காதலின் ஆழமும், காதலியின் துயரமும் வெகு அழகாக நம் கண்முன் நிற்கின்றன.

(முயங்கு =தழுவு; போழ்தல் = பிளத்தல்; தண்வளி = குளிர் காற்று)

“When we were entwined tightly in each other’s arms, a cool breeze sprung up and managed to come between us. Unable to bear even such a small parting, my love’s eyes have lost luster and have filled up with tears like from a rain” describes the lover in this kural.

World literature is rife with poems describing quite beautifully the mental trauma caused by separation. Valluvar takes a different tack and describes the physical effects of parting, in this chapter, uruppunalamazhithal.

Any literature talking about love exaggerates. In fact, the exaggeration counter-points the storm unleashed inside the lovers. Valluvar uses the instantaneity of the physical reaction to underscore the love.

Just imagine:

The lovers are so entwined that there is no space for even air between them. Fearing that he is causing pain, the lover relaxes just a little bit, enabling the cool night air to get in between them. That parting, instantaneously causes a physical reaction in his love – her eyes lose lustre and fill up with tears.

Sure it does not happen in reality. It probably cannot happen. But the very impossibility of the occurrence throws into relief the intensity of the passion and the pain that the lovers feel at parting.

54/1330

Image courtesy http://www.indiayogi.com/product-details/ethnic-art-and-fashion-ethnic-art-and-crafts-silk-paintings/krishna-embracing-radha---tussar-silk-painting-1422.aspx

Tags: Daily, KFTD, kural, Kural for the Day, Sexuality, Marital Love, Atrophying Organs, குறள்,தினம்,தினமொரு குறள், வள்ளுவர், காமத்துப்பால், கற்பியல், உறுப்புநலனழிதல்

Blog link: http://kftd.blogspot.in/

595: Secret sauce – enthusiasm – உற்சாகமே உயர்வு

noreply@blogger.com (Thoughts on Security) — Wed, 11 Jul 2012 15:59:00 +0000

வெள்ளத் தனைய மலர்நீட்டம் மாந்தர்தம்

உள்ளத் தனைய துயர்வு.

595 பொருட்பால், அரசியல், ஊக்கமுடைமை

Material Matters, Governance, Enthusiasm

Vellath thanaiya malarneettam maanthartham

Ullath thanaiyathu uyarvu

Audio Link: https://sites.google.com/site/kftdaudios/home/porut/595.mp3

“நீர்பூக்களின் தண்டுகள் அவை மிதக்கும் குளத்தின் ஆழத்தின் அளவே நீண்டிருக்கும். குளத்தின் ஆழத்தை விட அதிகமிருந்தால் நீரின் மேல் மிதக்கமுடியாது. அதைவிட குறைவாக இருந்தால், மூழ்கிவிடும். அதேபோல் ஒருவர் வாழ்க்கையில் எவ்வளவு உயர்வார் என்று தீர்மானிப்பது அவருக்கு இருக்கும் ஊக்கமே” என்று எளிமையான உவமை அளிக்கிறது குறள்.

செய்யும் வேலையில் உற்சாகம் இருந்தால் மட்டுமே எதையும் சாதிக்க முடியும். அந்த உற்சாகமும், முயற்சியும் மன்னனுக்கும் அவனை சூழ்ந்திருப்பவர்கள்ளுக்கும் இருக்க வேண்டியதின் அவசியத்தை உணர்த்தும் அதிகாரம் இது.

எவ்வளவு செல்வம் இருந்தாலும், திறமை இருந்தாலும் ஊக்கமும் விடா முயற்சியும் இல்லாவிட்டால் தொடர்ந்து வெற்றி பெற முடியாது. உதாரணமாக டெண்டுல்கரைவிட காம்ப்ளியே அதிக திறமை வாய்ந்தவர் என்று நிபுணர்கள் கூறுவார்கள். ஆனால் கிரிக்கெட்டிலும் வாழ்க்கையிலும் வெற்றி பெற்றது டெண்டுல்கர்தான். இருவரையும் வித்யாசபடுதுவது முன்னவரது ஊக்கமும் மனபாங்குமே.

இந்தக் குறளில் பிரயோகப்படுத்தியிருக்கும் உவமையும் மிகவும் இரசிக்கதக்கது.

“The stem of a water plants (like a lily) is just as long as the height of pond that the plant is floating in. If it is shorter, the flower would sink and if it is longer, it would droop. Likewise, a man’s achievements in his life are directly proportional to the enthusiasm he has for his tasks” states the kural, metaphorically.

Nothing great can be achieved without enthusiasm. Hence it is important for a king and his entourage to have it in abundance, if they want to attain anything. The importance of such passion is underlined in this chapter entitled “ookamudaimai”.

Whatever the wealth or skills a person has, they are to no avail if he does not have the attitude or the hunger to make something of them. Long term success only results from sustained and enthusiastic action. A good contemporary example would be to compare the career graphs of Sachin Tendulkar & Vinod Kambli. There are experts who rate Kambli as the more gifted. But it is Tendulkar who scaled unbelievable peaks both in cricket and in life. The difference between them? Attitude and “love for the game” as Sachin calls it.

From a literary standpoint the aptness of the metaphor will not escape the attention of any connoisseur who appreciates mot juste.

53/1330

PS: I may not be able to write about the Thirukkural for the next 2-3 days. Normal service will resume on Sunday.

Image courtesy: http://www.visualphotos.com/image/1x9652506/water_lily_underwater

Tags: Daily, KFTD, kural, Kural for the Day, Material Matters, Governance, Enthusiasm, குறள்,தினம்,தினமொரு குறள், வள்ளுவர், பொருட்பால், அரசியல், ஊக்கமுடைமை

Blog link: http://kftd.blogspot.in/

129: Wounding Words – வார்த்தைகளின் வலி

noreply@blogger.com (Thoughts on Security) — Tue, 10 Jul 2012 16:59:00 +0000

தீயினாற் சுட்டபுண் உள்ளாறும் ஆறாதே

நாவினாற் சுட்ட வடு.

129 அறத்துப்பால், இல்லறவியல், அடக்கமுடைமை

Spirituality, Domesticity, Self Control

Theeyinaar suttapun ullaarum aaraathe

Naavinaar sutta vadu

Audio Link: https://sites.google.com/site/kftdaudios/home/porut/129.mp3

“தீயால் ஏற்படும் புண் மிகவும் வலித்தாலும், மனதளவில் ஆறிவிடும். ஆனால் பிறர் சொல்லும் கடும் சொல்லினால் ஏற்படும் காயம், உடலளவில் வலிக்காவிட்டாலும் மனதளவில் ஆறாமல் வலித்துக்கொண்டேயிருக்கும்” என்று எளிதாய் கூறுகிறது குறள்.

இல்லறவாழ்கையை வாழ ஜீவித்திருந்தால் போதும். ஆனால் அதை சிறப்பாக வாழ பல திறமைகளும், தகுதிகளும் வேண்டும். அப்படி ஒரு தகுதி தான் இந்த அதிகாரம் கூறும் “அடக்கமுடைமை”.

இது புலன்களை அடக்கியாள்வதன் அவசியத்தை உணர்த்துகிறது. இந்த அதிகாரத்தில் மற்ற குறள்கள் புலன்களை ஏன் அடக்கத் தெரிய வேண்டும் என்று கூறுகின்றன. இந்தக் குறள், நாவை அடக்க முடியாவிட்டால் எதிரே இருப்பவர்களுக்கு ஏற்படும் விளைவை பற்றி விளக்குகிறது.

ஒருவரை நாவால் திட்டியோ, தீஞ்சொல் உபயோகித்தோ புண்படுத்தி விட்டால், அது அவரை உறுத்திக்கொண்டே இருப்பதால் அவருடனான உறவையே கெடுக்கக்கூடும். எனேவே நாவை கட்டுப்பாட்டுக்குள் வைக்க வேண்டும்.

இந்த குறளின் சொற்பிரயோகம் மிகவும் சுவையானது – தீயினாலானது புண்ணாலும் ஆறிவிடும். நாவிலாலனது வடுவில்லாவிடாலும் வலித்துக்கொண்டே இருக்கும். இதை குறிக்கவே ‘வடு’ எனும் வார்த்தையை உபயோகிக்கிறார், வள்ளுவர்.

“The searing caused by a firebrand, though physically painful, is forgotten mentally fairly quickly. However, the mental hurt caused by an inappropriate, unthinking, cruel word can rankle & fester for a long time, even though there is no physical wound.” Classifies the kural.

To lead a domestic life does not require skills, it merely requires existence. However, to live domestic life well – that takes skills, competence and qualifications. Once such qualification is control self and the various senses and desires, the thesis of this chapter, adakkamudaimai.

For a successful and meaningful domestic life, one needs to be able to control all the five senses. The rest of the kurals in this chapter talk about why such self control is required. This specific kural talks about the impact on the other person, if one were to lose control of one’s words. By searing another with ill-considered, mean, cruel words a person alters his or her relationship with the other person for a long time as the hurt rankles in the other person. The problem is worse if the other person is a subordinate. Hence it is obvious that one has to have control on what one says at all times.

The kural also stands out for its irony – it calls the searing a wound but the insult a scar, belying the transitory nature of the former compared to the permanence of the latter.

52/1330

Image courtesy: http://www.cmj.org.uk/creative/words

Tags: Daily, KFTD, kural, Kural for the Day, Spirituality, Domesticity, Self Control, குறள்,தினம்,தினமொரு குறள், வள்ளுவர், அறத்துப்பால், இல்லறவியல், அடக்கமுடைமை

Blog link: http://kftd.blogspot.in/

686: An Envoy’s Art - தூதுவனின் கலை

noreply@blogger.com (Thoughts on Security) — Mon, 09 Jul 2012 15:28:00 +0000

கற்றுக்கண் அஞ்சான் செலச்சொல்லிக் காலத்தால்

தக்கது அறிவதாம் தூது.

686 பொருட்பால், அமைச்சியல், தூது

Material Matter, Ministership, Envoy

Katrukkann anjaan selchchollik kaalathaal

Thakka tharivthan thoothu

Audio Link: https://sites.google.com/site/kftdaudios/home/porut/686.mp3

“ஒரு சிறந்த தூதுவன் நீதி நூல்களை நன்கு படித்திருக்க வேண்டும். பகை மன்னன் உள்ளத்தில் செய்தி நன்கு பதியுமாறு சொல்லக்கூடிய சொல்லாற்றல் உடையவனாய் இருக்க வேண்டும். அப்படிச் சொல்லும் போது, அந்த அரசனின் கோபத்திற்கு பயப்படாமலிருக்க வேண்டும். சூழ்நிலைகளுக்கு ஏற்றவாறு தன் காரியத்தை சாதிக்கத் தெரிந்தவனாய் வேண்டும். இவ்வளவு ஆற்றல்களும் ஒரு சேர பெற்றவனே நல்ல தூதுவன்” என்று துதுவனின் ஆதார தகுதிகளை உயர்ந்த இடத்தில் வைக்கிறது குறள்.

ஒரு அரசனுக்கு வேண்டிய தகுதிகளைவிட அமைச்சனுக்கு வேண்டியவை அதிகமானவை. ஆழமானவை. தனக்கு ஆற்றலிருந்தால் மட்டும் போதாது; தக்கவர்களை தக்க வேலைகளுக்கு தேர்ந்தெடுக்கவும் தெரிந்திருக்க வேண்டும். ஒரு தூதுவனுக்கு தேவையான இலக்கணத்தை விவரிக்கிறது இந்த அதிகாரம்.

தூதுவனாய்ப் போகின்றவன் வெறும் கிளிப்பிள்ளை அல்ல. அரசனின் பிரதிநிதி. எளிதாக தொடர்பு கொள்ள முடியாத அந்தக் காலத்தில், தனிச்சையாக இலக்கிற்கு பங்கம் வராமல் செயல்படத் தெரிந்த புத்திசாலியாக இருக்க வேண்டும். இந்த ஆற்றல்கள் எந்தக் காலத்திலும் குரிப்பிடதக்கவை.

இந்தக் குறளில் பயமில்லாமல் தெளிவாக செய்தியைச் சொல்லி குறிக்கோளை அடைவதில் தூதருக்குரிய பங்கு அழகாகச் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. .

மகாபாரதத்தில் பாண்டவர்கள் தங்கள் சார்பாக உரையாட கண்ணனைத் தேர்ந்தெடுத்தனர். தூதுவனாக கண்ணன் துரியோதனனின் அவையில் செயலாற்றிய பாணி எல்லா தூதுவர்களுக்கும் ஒரு எடுத்துக்காட்டு.

இவ்வளவு தகுதிகள் தேவைப் படுவதால் மிகச் சிறந்த மனிதர்களே தூதுவராக முடியும். இன்றளவும் இது உண்மையே.

“A good envoy has to be erudite. Further, he should have the elocution skills to convey bitter messages in an acceptable manner to another ruler, who might be an enemy. If the message does anger the other monarch, the emissary should not be afraid to stand his ground. While doing all this, the said diplomat should never lose sight of his purpose and adapt his strategies as the situation demands it to enable achieving his goals.” Thus specifies the kural the attributes required for a good envoy.

Compared to the qualities that are required in a king, the competencies required in a minister are wider ranging and deeper. It is not enough for a minister to be competent himself; he should be able to look for the right combination of skills in others for each specific role and assignment, nurture them and deploy them when the situation demands it. As an aid to a minister, this chapter, thoothu, talks extensively about the attributes that differentiate a excellent envoy from an a merely adequate emissary.

The designated envoy was no mere messenger. He represented his monarch in totality and had wide ranging powers to achieve stated goals for his mission. The absence of today’s instant communications made it imperative that the envoy be capable of independent action and decision making that further his purposes. These are attributes of a remarkable man in any era.

When delivering his message, the kural underlines the role of the ambassador in conveying the message unambiguously without fear and without harming the objective. When they required an envoy to negotiate on their behalf, the Pandavas chose none other than the super-man, Krishna. That by itself should be an indication of the sensitive and difficult nature of the job. The way Krishna conducted himself in that negotiation is a text book on how an envoy should comport himself.

Even today, the diplomatic corps of every country requires such supermen!

51/1330

Image courtesy: http://www.cyberkerala.com/rajaravivarma/rrvhtm7.htm

Tags: Daily, KFTD, kural, Kural for the Day, Material Matter, Ministership, Envoy, குறள்,தினம்,தினமொரு குறள், வள்ளுவர், பொருட்பால், அமைச்சியல், தூது

Blog link: http://kftd.blogspot.in/

266: True penance – உண்மையான தவம்

noreply@blogger.com (Thoughts on Security) — Sun, 08 Jul 2012 12:36:00 +0000

தவஞ்செய்வார் தங்கருமஞ் செய்வார்மற் றல்லார்

அவஞ்செய்வார் ஆசையுட் பட்டு.

266 அறத்துப்பால். துறவறவியல், தவம்

Spirituality, Asceticism, Penance

Thavanjeivaar thankarumanj seivaarmatr trellaar

Avanjeivaar aasaiyut pattu

Audio Link: https://sites.google.com/site/kftdaudios/home/arathu/266.mp3

“உறுதியாய், “தவம்” என்பதன் அர்த்தம் தெரிந்து தவம் செய்பவர்களே தமது கடமையை செய்வார்கள். மாறாய், ஆசையால் அலைக்கழிக்கப் படுபவர்கள் வீண் செயல் செய்வார்கள்” என்று சற்று சுழற்சியாய் குறள் இருக்கிறது.

துறவறவியல் என்பது உய்விற்கு ஒரு வழி. ஆனால், செய்ய முனைவதை வெற்றிகரமாக செய்து முடித்தால் மட்டுமே இலக்கை அடைய முடியும். வெறும் முயற்சிக்கு ஏதும் மதிப்பில்லை. மேலும் அசல் துறவிகளுக்கும் போலிகளுக்கும் சதாரனமானவர்கள் வித்தியாசம் காண்பது கஷ்டம். அதனால் அது சறுக்கம் நிறைந்த வழி. அந்த வழியில் போகும் துறவிகளுக்கு தவம் ஒரு இன்றியமையாத செயல். “தவம்” என்றால் தம் உடலுக்கு வரும் கஷ்டங்களை தாங்கி பிறருக்கு தொல்லை தராமல் இருப்பதே என்று இந்த அதிகாரத்தின் முதல் குறளிலேயே அருதியிடப்பட்டுள்ளது.

ஆசையால் உந்தபட்டால் அது தவமில்லை, அவம் என்றும், தவம் செய்பவர் செய்தால் அது கருமம் என்றும் கூறுவது குழப்பமாகத் தோன்றும். இதன் உள்ளர்த்தம் பிறவிப் பலனில் உள்ளது. தவம் வெறும் உடல் வருத்தம் சார்ந்ததன்று. அதன் குறிக்கோள் மாயையை வென்று நிர்வாணமடைவதே. அதனால்தான் அது துறவிக்கு கடமையாகிறது. அதனால்தான் அவர்கள் ஆசையினால் வழி தவறுவதில்லை. இது அன்றி, “தவத்தால் இது கிடைக்கும்” என்றோ, “அவர் செய்கிறாரே, நாமும் செய்வோம்” என்று இலக்கிலாமல் செய்தாலோ அது தவமாகாது. முதிர்ச்சியின்மையையே குறிக்கும்.

இந்தக் குறள் இலக்கிய நோக்கில் சாதாரணமாக இருந்தாலும், அதில் தொக்கியிருக்கும் அர்த்தம் மிகச் சிறந்தது.

(அவம் = பயனற்றது, தீங்கு)

“Only ascetics who undertake proper penances would be able to perform their duties. The penances of others, who are lead astray by desire, will only lead to disaster” says this kural, in what appears to be circular logic.

Before examining the import of the kural, a few words about the section – thuravaraviyal. This refers to asceticism as a means of attaining the Ultimate Truth. As I have said earlier, this is not a necessary condition for salvation and is inherently a difficult path. The chosen way is very difficult and does not condone any slippage – success only comes to those who are able to stay on the path, whatever the cost. On the other hand, for a lay person, it is very difficult to differentiate between a true ascetic and a charlatan. Hence it is a very slippery route to deliverance. However, for those hardy souls who have chosen this way, doing penance is an essential part of their activities. This very chapter, thavam, defines such penance as being able to withstand bodily punishment while ensuring that one causes no harm to anybody.

The resolution to the apparent circularity in the logic lies in the belief that one’s action affects one’s path and even salvation. For a true ascetic, the goal is nirvana. The penance that is undertaken is way to reach that goal and hence the said ascetic performs it as a duty without getting distracted by desires. For a false ascetic, however, the penance becomes the goal. The motivation is not moksha but transient pleasure like praise from others for being an ascetic or attaining something other than salvation. The diversion to minor goals of so powerful a tool like penance only indicates the immaturity of the person.

From a literary standpoint, the kural is good but not remarkable. However from layers that are compressed in those seven words, the kural is astounding.

50/1330

Image courtesy: http://forums.steves-digicams.com/panasonic-leica/195982-murdeshwar.html

Tags: Daily, KFTD, kural, Kural for the Day, Spirituality, Asceticism, Penance, குறள்,தினம்,தினமொரு குறள், வள்ளுவர், அறத்துப்பால். துறவறவியல், தவம்

Blog link: http://kftd.blogspot.in/

875: Handling Two Enemies – இரண்டு பகைவர்களை கையாளுதல்

noreply@blogger.com (Thoughts on Security) — Sat, 07 Jul 2012 11:25:00 +0000

தன்துணை இன்றால் பகையிரண்டால் தான்ஒருவன்

இன்துணையாக் கொள்கவற்றின் ஒன்று.

875 பொருட்பால், நட்பியல், பகைத்திறந்தெரிதல்

Material Maters, Friendship, Handling Enemies

Thanthunai indraal pagaiyirandaal thaanoruvan

Inthunaiyaak kolgavatrin ondru

Audio Link: https://sites.google.com/site/kftdaudios/home/porut/875.mp3

“பகைவர்கள் இரு முனைகளிலிருந்து வரும் போது, துணையின்றி இருப்பவன் அவர்களில் ஒருவனை தன் இனிய நண்பனாகக் ஆக்கிக் கொள்ளவேண்டும்.” என்று இருதலைக் கொள்ளி எறும்பாக இருக்கும் நிலையை சமாளிக்கும் வழியை கூறுகிறது குறள்.

வள்ளுவர் கூறும் ‘நட்பியல்’ வெறும் மனிதர்களுக்கு மத்தியில் மட்டுமல்லாமல், இரு நாடுகளுக்கு மத்தியில் இருக்கும் உறவை பற்றியும் விளக்குகிறது. இந்த “பகைத்திறந்தெரிதல்” என்னும் அதிகாரம், பகைமையை தவிர்க்க அறிவுரை கூறி, அது தவிர்க்க முடியாமல் போனால், எப்படி சமாளிப்பது என்று சொல்கிறது.

நான் அறிந்து சாதாரணமாக சாணக்கிய நீதியில் கூறி இருப்பது, “எதிரிக்கு எதிரி நண்பன்” என்பதே. இந்தக் குறள் அதை மீறி பகைவனையும் நண்பனாக்க விழைகிறது. சமீபத்திய போர் நீதி கூறுவதும் இதையேதான் – ஒரே நேரத்தில் இரண்டு முனையில் போர் செய்யக்கூடாது. இது இரண்டாம் உலகப் போரில் ஹிட்லர் கண்கூடாகக் கண்டதே. இரு பகைவர்களில் ஒருவரை நண்பனாக்கிக் கொண்டால் பலத்திற்கு பலம், பிரச்சினையும் பாதியாகிறது. வீரம் வேறு, விவேகம் வேறு என்று அழகாய், யதார்த்தம் குன்றாமல் உணர்த்தும் குறள் இது.

“When you have two enemies and you are alone, without the ability or the alliances to withstand their attack, the smart move is to make all efforts to convert one of them into a dear friend” – this is how the kural solves the puzzle of a king caught on the horns of a dilemma.

The Friendship that Valluvar talks about in the Thirukkural is not only about individuals – it also talks about friendship between nations, probably more correctly translated as alliances. In the section talking about such friendships, this chapter, pagaithiranarithal, advocates avoidance of conflict where possible, specifically when one is weak. When that fails, the chapter also gives some practical advice on handling that too.

“An enemies’ enemy is my friend” is a well-known adage attributed to Chanakya. This kural addresses a slightly different situation – when an enemy is joins hands with his friend. It is never a good idea to open conflicts on two fronts as Hitler found out to his loss in World War II. Hence, the kural solves it by advising one to convert one of them into a friend thereby converting it to situation of “A friend’s enemy is an enemy of mine too”. This halves the problem while strengthening one’s situation. It is also a better situation than hiring mercenaries as there is an alignment of objectives unlike what happened in Scotland where the Scots invited trouble in their fight against Saxons by hiring mercenaries.

This is a very practical kural, particularly in a warlike culture which considered a wound on the back as a mark of shame even if it was acquired because of an arrow penetrating through the torso from the front!

49/1330

Image courtesy: http://modelsagents.blogspot.in/2008/03/infidelity-nature-or-nurture.html

Tags: Daily, KFTD, kural, Kural for the Day, Material Maters, Friendship, Handling Enemies, குறள்,தினம்,தினமொரு குறள், வள்ளுவர், பொருட்பால், நட்பியல், பகைத்திறந்தெரிதல்

Blog link: http://kftd.blogspot.in/