El Fuego Del Ron

Kennisdelen met Hoedoe.nl

noreply@blogger.com (Ron Roose) — Tue, 28 Oct 2008 12:40:00 +0000

Hoe kweek ik zelfdiscipline? Hoe doe ik de zonnegroet? Hoe wordt ik rijk? Dat zijn een paar voorbeelden van de ongeveer 500 vragen waarop Hoedoe.nl antwoord geeft. Dit onder het motto: 'Hoedoe.nl legt uit hoe je het doet!'

Hoedoe.nl richt zich op korte, beknopte instructies voor alledaagse (en soms minder alledaagse) handelingen. Achtervolgens wordt ingegaan op benodigdheden, stappen, do's, don'ts, bronnen (boeken) en nadere uitleg (websites).

Het is een nieuwe website van de makers van Leren.nl. Uitgaand van de volgende filosofie: 'soms wil je iets leren, soms wil je alleen iets doen en soms leer je door iets te doen', vullen deze sites elkaar naadloos aan. Hoedoe.nl is niet alleen leerzaam, maar bij tijden ook vermakelijk.

De eerste reeks 'hoedoes' zijn geschreven door professionele schrijvers met medewerking van experts. Maar iedereen kan ook zelf artikelen publiceren. Met een paar eenvoudige stappen maak je je eigen hoedoe. In ruil voor de schrijfinspanning biedt Hoedoe.nl vrijwilligers een platform om zich als expert te profileren: schrijvers zijn hoofdauteur van een artikel (na eindredactie door hoedoe) en blijven tot in lengte van jaren goed vindbaar in de zoekmachines.

Ik ben benieuwd hoe deze dienst zich dit verder gaat ontwikkelen, zowel gezien de aanlevering van content als het niveau van de artikelen. Maar ook in het licht van vergelijkbare websites als wikiHow (hiervan is ook Nederlandse versie) en het bekende How Stuff Works. Veel van dit soort vragen kunnen uiteraard ook met behulp van podcasts of video’s wordt uitgelegd. Zo zijn op VideoJug video’s te vinden waarin recepten worden voorgedaan, video’s over klusjes in en om het huis, video’s over het maken van espresso, etc. Op One Minute How-To zijn podcasts te beluisteren.

Het format van Hoedoe.nl had in de bibliotheek bedacht kunnen zijn. In veel boeken en tijdschriftartikelen zitten dergelijke 'hoedoes' (tips) verborgen. Door dit soort informatie als een soort 'hoedoe' te presenteren kun je je bibliotheekcollectie veel beter vindbaar maken. Vooral als je bij gebruikte bronnen met een deeplink direct verwijst naar het bezit bij de bibliotheken. Nu is die link tussen de in een 'hoedoe' genoemde informatie en de bibliotheek op Hoedoe.nl helaas niet aanwezig, jammer!

Ding 21: AquaBrowser My Discoveries

noreply@blogger.com (Ron Roose) — Fri, 24 Oct 2008 15:30:00 +0000

In eerdere postings zijn LibraryThing en WorldCat al aan de orde geweest. Het toevoegen van tags, commentaar (reviews), waarderingsscores en lijsten zijn de elementen die in dit soort sociale catalogi zitten ingebakken. Zelfs de catalogus van de Zeeuwse Bibliotheken heeft dergelijke sociale eigenschappen, klanten kunnen hun waardering en commentaar achterlaten. Helaas wordt daarvan maar summier gebruikgemaakt, zeker wanneer je dat vergelijkt met commerciële boekensites als BOL.

SOPAC

De veelgeroemde sociale catalogus (SOPAC) van de Ann Arbor District Library is inderdaad mooi voorbeeld van een catalogus met door gebruikers toegevoegde informatie. Daarnaast zijn items in SOPAC verrijkt met allerlei links naar extra informatie (een soort Meer over Media), zoals recensies en een titelprofiel.

SOPAC is ontwikkeld door John Blyberg, die nu bij de Darien Library furore maakt. Waar inmiddels een SOPAC 2.0 in gebruik is genomen. Deze catalogus ziet er aardig uit met een woordenwolk waar 'staff favorites' (keuze personeel) direct in het oog springt. Verder kan ik naast tags en reviews geen andere toegevoegde informatie vinden.

Duidelijk is wel dat in zowel de catalogus van Ann Arbor als Darien maar een klein aantal titels ook daadwerkelijk getagged en becommentarieerd zijn. Blijkbaar is het aantal klanten van deze bibliotheken, dat zich aan het participeren en delen waagt, te klein van volume om een dekking te krijgen vergelijkbaar met LibraryThing.

My Discoveries

Wellicht dat dit volume wel met My Discoveries kan worden bereikt, immers alle LibraryThing tags zijn hierin opgenomen. My Discoveries is bibliotheekoverstijgend en heeft een enorm potentieel: iedere gebruiker kan waar dan ook te wereld tags toevoegen en persoonlijke leeslijsten maken. Deze lijsten kun je openbaar maken en met anderen delen. Als experiment heb ik bij de OBA een lijst gemaakt met 'post-9/11 romans'. Alleen duurt het even voordat persoonlijk gegenereerde content ook in de AquaBrowser terug te vinden is. Het komt niet direct, maar wat vertraagd door. Er kan soms enkele dagen zitten tussen invoeren en terugzien in bijvoorbeeld de verfijn-opties van de AquaBrowser. Mijn lijst en tags werden pas 2 dagen na invoeren getoond.

Op dit moment is het mogelijk met My Discoveries tags toe te voegen aan, en lijsten te maken van vrijwel alle boeken, cd's, dvd's en video's. Als je echter een dossier wil aanleggen over een bepaald onderwerp kun je dus geen kranten- of tijdschriftartikelen aan je lijst toevoegen. Uiteraard beschikt My Discoveries ook over RSS feeds.

Mooi zou zijn als dit soort initiatieven het in de toekomst mogelijk maken om ook bestanden aan je boeken te koppelen. Bijvoorbeeld een tekstdocument, powerpoint of mindmap waarin je een samenvatting van een boek hebt gemaakt. Of het toevoegen van citaten om de kern van het boek over te brengen.

Inzet Web 2.0 bij romanadvisering

noreply@blogger.com (Ron Roose) — Sat, 18 Oct 2008 21:50:00 +0000

Er zijn al veel boekensites, boekenblogs en leescommunities op het web, maar de insteek 'romanadvisering' vanuit bibliotheken kom je in Nederland nog niet echt tegen. Het zou mooi zijn als ook andere bibliotheken (en bibliotheekmedewerkers) in het land interesse krijgen voor het kennisdelen op het gebied van romanadvisering, met als uiteindelijk doel klanten beter te kunnen helpen bij hun keuze. Een manier om dit te realiseren is het Web 2.0.

Experimenteren met Web 2.0-toepassingen
In het kader van romanadvisering zijn er een aantal mogelijkheden om met 2.0 instrumenten te gaan experimenteren:

verzamelen van websites over boeken, genres en advisering met social bookmarking tool Del.icio.us
gebruik van RSS-feed voor nieuwsvergaring en attenderingen
opzetten van een social netwerk over boekenkennis met Ning
opzetten van een weblog over boeken, lezers en leesadvisering met Blogger of Wordpress
opzetten van een wiki met Wetpaint, PbWiki of MediaWiki
gebruik mogelijkheden tags

Favorieten delen met Del.icio.us
Ik heb hier al eens mee in Furl geëxperimenteerd, maar ben zeker niet de enige. Het belang van goede annotaties is overigens niet te onderschatten.

Op de hoogte blijven met RSS-feed
Stimuleren dat alle medewerkers een feedreader installeren om op de hoogte te blijven van nieuwe ontwikkelingen op dit gebied. Of zoiets als een Netvibes Universe opzetten voor romanadvisering, waar iedereen de laatste nieuwtjes te weten kan komen. Voorbeelden van die Universes zijn Eenvandaag of de VPRO (3voor12).

BoekenKennis delen op een community
Bouwen van een Ning-community voor (in eerste instantie) medewerkers van de Zeeuwse bibliotheken over leessuggesties, waarbij de verbanden tussen boeken centraal staan. Kennisuitwisseling over leeservaringen en hulp vragen bij specifieke leesadviezen die men zelf niet kan beantwoorden. Daarnaast een discussieplatform over adviesinstrumenten, presentatievormen, en gerelateerde zaken.
Uiteraard zijn (in een latere fase) ook klanten van harte welkom, immers: ‘de kennis van bibliotheekgebruikers is net zo belangrijk als die van de bibliothecaris’.
Voorbeelden boekencommunities: Historical Fiction, Bookshelf, Readers Anonymous en Roselle Public Library.

Weblog over romanadvisering
Weblog waar nationale (en internationale) ontwikkelingen over leesadvisering (readers' advisory) worden gesignaleerd (maar misschien kan daar de blogfunctie in Ning voor worden gebruikt). Dit naast de al eens eerder gesignaleerde etalagefunctie van een blog. Zie overigens dit Readers’ Advisory initiatief dat overigens niet verder uitgewerkt is.

Romanadvisering met een Wiki
Wiki (met Wetpaint, PbWiki of MediaWiki) voor het vastleggen van theoretische inzichten, (thematische) keuzelijsten, het samenstellen van adviesinstrumenten en/of het delen van initiatieven (best practices) op het gebied van lees-/romanadvisering. Maar je kunt er ook een virtuele leesclub mee opzetten (bijv. Booklust, Princeton Public Library of de bibliotheek van Leeds).

Voor een snel leesadvies moeten bibliotheekmedewerkers zich kunnen wenden tot één of twee betrouwbare adviesinstrumenten, zeker als de medewerkers zelf weinig romankennis of leeservaring hebben. Aan zo’n adviesinstrument moet door meerdere mensen op verschillende locaties gewerkt kunnen worden. Aanvullingen moeten op een eenvoudige wijze aangebracht kunnen worden. Voorbeelden van praktische instrumenten zijn: Iread Wiki, Read Me en Children's Readers'Advisory.

Voordeel van een Wikipedia-achtig platform is dat meerdere mensen aan de ontwikkeling van dit instrument kunnen meewerken. Voorzien van een zoekfunctie en altijd via internet toegankelijk. In principe kan elke bibliotheekmedewerker met een account haar of zijn bijdrage toevoegen. Wijzigingen en toevoegingen worden automatisch bijgehouden. Een redactie kan vervolgens het beheer en onderhoud voor z’n rekening nemen.

Tagging en sociale catalogi
Tags (onderwerpen/trefwoorden) worden gebruikt voor de structurering en de doorzoekbaarheid van de content. Daarnaast kunnen tags ook worden gebruikt om doelgericht te abonneren op specifieke informatie. Dit kan door middel van de hierboven genoemde RSS-feeds. Stel ik hou een verzameling links bij op de site Del.icio.us met als onderwerp – en tag – Romanadvisering. Een andere gebruiker die zich ook interesseert voor dit specifieke onderwerp, kan zich op een RSS-feed van mijn tag ‘Romanadvisering’ abonneren. Wanneer ik dan een nieuwe link aan mijn verzameling toevoeg, krijgt deze andere gebruiker hiervan een melding in zijn feedreader en kan hij de nieuwe link bekijken.

Library Thing en meer recent My Discoveries zijn voorbeelden van software in bibliotheeksfeer waarbij gebruikers zelf tags kunnen toekennen aan boektitels. Elke gebruiker kan zelf woorden of termen bedenken waarmee hij of zij het resultaat zou willen kunnen vinden, of het nou niet-officiële trefwoorden zijn (‘reisboek’), of subjectieve genre-achtige tags (‘grappig’), kleur van de omslag (‘groen’). Dit biedt uiteraard allerlei interessante mogelijkheden en niet in het minst voor romanadvisering.

De Web 2.0 toepassing LibraryThing.nl wordt steeds interessanter als bron voor leesadvies. Net als BOL en Amazon geeft LibraryThing leestips. Op deze sociale boekensite is een tab 'Aanbevelingen' aanwezig. Hieraan liggen geen verkoopcijfers ten grondslag maar onderwerps-tags van andere lezers die hetzelfde boek in huis hebben. Zo is te zien wat de lievelingsboeken zijn van mensen die 'Een schitterend gebrek' hebben gelezen, of welke boeken over hetzelfde onderwerp gaan. Dit levert over het algemeen relevantere tips op dan de websites van de boekhandel of de Romanadviesmachine van de bibliotheken.

Ding 20: muziek online beluisteren

noreply@blogger.com (Ron Roose) — Sat, 18 Oct 2008 09:15:00 +0000

In het verleden heb ik wel van Deezer gebruik gemaakt, maar Last.fm is echt andere koek: veel uitgebreider en veel meer mogelijkheden. Dit klinkt als muziek in de oren. Hier dreigt een flinke verslaving. Niet storen, ik heb mijn oortjes ingeplugd!

Inschrijven en het invoeren van mijn favoriete muziek gaat zeer intuïtief. Alle artiesten die in me opkomen zitten in de enorme collectie van Last.fm. Je kunt echter alleen gratis luisteren naar een ‘preview’ van de nummers. Deezer heeft wel volledige, gratis songs. Bij Last.fm zijn er wel heel wat extra’s, zoals: similar artists, een biografie (van bv. Wikipedia), de discografie, video’s (van YouTube), een concertagenda, tags en vrienden toevoegen.

Echt fantastisch zijn de radiostations. Op basis van de artiesten die je intikt wordt een radiostation (Your Library) aangemaakt met aanverwante muziek, maar elke artiest heeft een eigen station waar gelijkaardige muziek wordt uitgezonden. Momenteel luister ik naar station Tom Waits en schakel nu over naar station l'Ham de Foc. De nummers die voorbijkomen kun je als ze bevallen een hartje toekennen. Zo wordt je gebruikersprofiel aangescherpt. De aanbevelingen (recommended) die Last.fm geeft staan bol van vergeten muziek en nieuwe ontdekkingen, die weer door het radiostation 'Your Recommendations' wordt uitgezonden. Verder zijn er 'Related stations' waar genremuziek wordt uitgezonden.

Last.fm is een welkome aanvulling op MuziekWeb en kan ook klanten helpen onbekende muziek te ontdekken. Zou onderliggende software ook geschikt zijn om eindelijk eens een echt goede Romanadviesmachine te ontwerpen met daadwerkelijk waardevolle leestips? Of zou die kans vergoed verkeken zijn (zie LibraryThing)?

Een andere online dienst waar je muziek kunt ontdekken naar eigen smaak is Musicovery. Een online radiostation waar je kunt kiezen uit 18 muziekgenres (classical, r&b, metal, blues, jazz, latino, …). U kunt ook starten via de Mood-tab (kiezen tussen energetic en calm enerzijds en tussen dark en positive anderzijds). De songs worden schematisch voorgesteld met verwante artiesten. Zo'n schematisch overzicht met links naar andere artiesten is ook te vinden op Liveplasma.

Het is overigens mogelijk streaming audio via Last.fm of Deezer met gratis software op te nemen (als mp3). Natuurlijk wel letten op de auteursrechten.

Ding 19: sociale netwerken

noreply@blogger.com (Ron Roose) — Sat, 18 Oct 2008 00:30:00 +0000

Sociale netwerken zijn (nog) niet mijn Ding. Ik ben al enige tijd passief lid van de Ning-community Bibliotheek 2.0. Blijkbaar ben ik meer een 'lurker' dan een actieve 'debater'.Een poosje geleden kreeg ik van Kees Hamann een uitnodiging voor LinkedIn, ik heb me met een zeer beknopt profiel ingeschreven.

Bij MySpace mijn kennis van de huidige popartiesten opgefrist. Mezelf verder aangemeld bij het rustig vormgegeven Facebook, maar na wat rondneuzen tot de conclusie gekomen dat de kans op nieuwe vrienden veel groter is bij het populaire Hyves. Bibliotheek Vlissingen zit zelfs bij Hyves, maar heeft zo te zien moeite zich te profileren.

Privé gezien zijn deze sociale netwerken voorlopig niets voor mij, maar ik kan me voorstellen dat je in contact wil komen met gelijkgestemden, lotgenoten of uit het oog geraakte schoolvrienden.

Wat kun je er als organisatie mee? Als bibliotheken mensen meer willen betrekken bij hun collecties en diensten dan zullen ze, naast het onderhouden van een eigen website, meer moeten participeren op sociale netwerksites. Kortom: je diensten verplaatsen naar de plaatsen waar de mensen zijn.

Ding 18: LibraryThing

noreply@blogger.com (Ron Roose) — Fri, 17 Oct 2008 22:30:00 +0000

Voor dit LibraryDing alle hoeken en gaten van het huis doorzocht om tien boeken bij elkaar te schrappen. Titels na aanmelden toegevoegd aan 'Mijn Bibliotheek'. Dat gaat heel eenvoudig door de boeken op te zoeken in de catalogi van de Koninklijke Bibliotheek en BOL/Bruna, immers de titels die ik wil invoeren zijn allen Nederlandstalig. Van een viertal werd de boekomslag niet getoond, deze via Google gevonden en geüpload.

Wanneer je het boek toevoegt aan je collectie worden allerlei bibliografische gegevens (auteurs, titel, uitgever, jaar van uitgave en zelfs onderwerpen) automatisch overgenomen en hoef je die zelf niet meer in te geven in Librarything.

Je kan de boekgegevens makkelijk verder bewerken: zelf tags toekennen, beoordelen, bespreken, etc. LibraryThing biedt verder discussiefora, groepen (bijv. leeskringen), aankondigingen lokale evenementen, widgets om op je blog of website te plaatsen. Zo'n widget plaatsen gaat overigens ook al eenvoudig, alleen worden niet alle plaatjes (covers) getoond.

Na opname van een boek in LibaryThing kom je al snel in aanraking met mensen met dezelfde smaak en wordt je vervolgens weer geattendeerd op titels die je nog niet kende. Deze aanbevelingen (wie dit boek heeft, heeft ook dit boek …) zijn trouwens ook van nut voor leesadvies aan klanten.

Met LibraryThing for Libraries kunnen bibliotheken de door de LibraryThing community gecreëerde als tags, boekbesprekingen, waardering en aanbevelingen in hun eigen catalogus integreren. Voorbeeld is de catalogus van de Irving Public Library. Het zou mooi zijn als uiteindelijk een koppeling met onze Zeeuwse catalogus(versie AquaBrowser/My Discoveries) tot stand kan worden gebracht.

Wat de bibliotheek hier nu mee kan? Naast het gebruik van de leessuggesties uit LibraryThing voor romanadvies aan klanten, kun je je nieuwe aanwinsten beter laten zien, bepaalde onderwerpen onder de aandacht brengen of leeskringen ondersteunen. Meer hierover is te lezen bij Wow!ter en vooral Ritanila.

Dat LibraryThing actief de samenwerking zoekt met bibliotheken en daartoe speciale toepassingen ontwikkeld is toch wel een pré boven concurrenten als Goodreads en Shelfari.

Ding 17: Web 2.0 site naar keuze - WorldCat

noreply@blogger.com (Ron Roose) — Fri, 17 Oct 2008 15:59:00 +0000

Bespreken van een Web 2.0 site naar keuze. Dat is zo eenvoudig nog niet met de huidige lawine aan Web 2.0 tools. Op SeoMoz is al een selectie gemaakt uit honderden toepassingen. Online bestanden delen met eSnips (bespreking op Fan.tv), Shelfari of toch Yahoo!Answers, een soort sociale Al@din? Of zal ik dichter bij huis te blijven MijnKring of Buurtlink (winnaar Dutch Web 2.o award)? Misschien toch een van de boekencommunities: Ezzulia, Dizzie of Boekmeter?

Google Boeken (met Mijn Bibliotheek) en My Discoveries staan nog op mijn to-do-lijstje, evenals WorldCat. Uiteindelijk heb ik besloten de Web 2.0 mogelijkheden van WorldCat wat nader te bekijken.

WorldCat

Op de website WorldCat kun je zoeken naar boeken, muziek en andere zaken in het bezit van bibliotheken. Het is 's werelds grootste netwerk van bibliotheekmaterialen en -diensten. De collectie bevat meer dan 1 miljard items in tienduizenden bibliotheken over de hele wereld.

In WorldCat is het mogelijk om zelf recensies en lijsten toe te voegen. Na het nemen van een account ben ik aan de slag gegaan met maken van een boekenlijst. Ook het toevoegen van tags is mogelijk. Wel jammer dat er geen boekomslagen worden vertoond.

WorldCat.org gebruikers kunnen hun zelfgemaakte lijsten openbaar maken voor iedereen en zich abonneren op die van anderen waar dan ook ter wereld. De openbare WorldCat lijsten zijn namelijk beschikbaar als RSS feeds die kunnen worden binnengehaald met elke RSS feed lezer.

WorldCat Identities

Worldcat Identities is een mogelijkheid om aan Wikipedia lemma's over personen (bijv. Bob Dylan) een verwijzing toe te voegen naar boeken van en over deze mensen. Een mooie gelegenheid dus om via de veelgebruikte Wikipedia pagina's te attenderen op het bezit van bibliotheken! Hoe je dit in de praktijk doet is te lezen bij Infocaris en Ritanila (inclusief actielijst voor bibliotheken). De techniek is er, nu nog de handen uit de mouwen om onze collecties beter te profileren.

Filmpje over het maken van lijsten in WorldCat:

Ding 16: YouTube video

noreply@blogger.com (Ron Roose) — Thu, 16 Oct 2008 21:30:00 +0000

Op YouTube is veel jolijt van vaak slechte kwaliteit te vinden. En dan bedoel ik niet alleen de kwaliteit van het beeldmateriaal. Ik begrijp wel waarom YouTube zo populair is. Eenmaal aan het zoeken geslagen werkt YouTube zeer verslavend, wat is er toch veel over allerlei onderwerpen te vinden. Eerlijk gezegd voert dan bij mij nostalgie de boventoon. Terug naar de tijd toen Marian the Librarian nog hoogtij vierde. Bibliotheekwerk, hoezo saai, stoffig en kleurloos? Jeugdsentiment. Weer even naar Beertje Colargol kijken of naar Pip en Zip luisteren. Hoe ging toch ook alweer die clip van Roger Clover. Vooral op muzikaal gebied is er voor mij veel te (her)ontdekken.

Een tijdje geleden heb ik me met mijn Google-account bij YouTube aangemeld. Dan kun je net wat meer, zoals videofilmpjes aanduiden als je favorites of toevoegen aan een playlist. Alle filmpjes in zo’n afspeellijst kun je dan met één druk op de knop achter elkaar bekijken. Handig!

Bibliotheken

In Nederland zijn steeds meer organisaties actief op YouTube. Uiteraard is de VPRO daar te vinden, zie bijvoorbeeld de boekbesprekingen van VillaLife. Hoe zit dat nu met bibliotheken? DOK Delft is van de partij en heeft een eigen channel. Ook Bibliotheek Vlissingen is incidenteel terug te vinden (uitzending TV Walcheren). Bibliotheken kunnen met YouTube promotie maken voor lezingen, zich richten op bepaalde doelgroepen en speciale activiteiten nader toelichten.

Verder zijn filmpjes ook te gebruiken als verrijking bij de beantwoording van klantenvragen. Naast alle grappige filmpjes zijn er natuurlijk ook video’s waar je iets van kunt leren. Online videofilmpjes zijn ideaal om in enkele minuten duidelijk te maken hoe je iets aanpakt. Zulke leervideo's en instructiefilmpjes kun je ook vinden bij 5Min, SuTree of Howcast.

YouTube weetjes

Met iDesktop.tv of VideoDownloadX kun je YouTube-filmpjes bewaren en op je eigen pc opslaan. Zo kun je ze bijvoorbeeld gebruiken in een presentatie. Videopodcasts samenstellen doe je met YouTube Podcaster. Stel dat je op de hoogte wilt blijven van filmpjes rond een bepaald onderwerp. Surf dan naar YouTube, tik de zoekterm in, kopieer het webadres van die pagina en plak het in het url-veld van YouTube Podcaster. Druk op de knop Make Feed en je kunt de feed opslaan in Netvibes.

Het is nog even doorbijten maar eens zal ik van alle Dingen verlost zijn.

Ding 15: Podcasts

noreply@blogger.com (Ron Roose) — Wed, 15 Oct 2008 21:49:00 +0000

Podcasts en Vodcasts zijn me niet geheel onbekend, hoewel ik me nooit echt in de materie verdiept heb. Zo af en toe kom je op een website terecht waar een postcast wordt aangeboden. En als het me interessant lijkt dan luister ik zo af en toe een stukje. Ik moet toegeven dat ik ze zelden helemaal tot het eind afluister. Tot nu toe had ik dan ook geen feeds lopen.

Ik heb een aantal via Radiocast gevonden feeds in Netvibes opgenomen, het afspelen en downloaden werkt daar prima. De noodzaak tot aparte software (podcatchers) als Juice of Doppler is dus niet nodig.

Op de weblog van de Bibliotheek Kortrijk kwam ik een bericht tegen over de hoorspelserie Bommel die ook als podcast beschikbaar is. BoekenCast.be biedt onderdak aan bestaande en nieuwe podcasts rond lezen, boeken en literatuur in de brede zin van het woord. Iedereen Leest heeft ook podcasts, maar de frequentie neemt de laatste tijd duidelijk af.

Voor de fans van Martin Ros, zijn boekbesprekingen zijn gelukkig weer te beluisteren, nu bij Selexyz. Op de website van de New York Times zijn podcasts van boekbesprekingen te vinden, bij Nederlandse dagbladen heb ik dit nog niet kunnen ontdekken.

Het Rijksmuseum heeft podcasts van audiotours. Ook een tijdschrift als het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde biedt inmiddels een podcast aan, hierin worden enkele belangrijke artikelen van die week besproken en auteurs geïnterviewd over onderzoeksresultaten.

Bibliotheken en podcasts
Wat DOK doet is heel interessant, structurele samenwerking met een lokale of regionale omroep is volgens mij wel nodig wil je iets dergelijks als kleine bibliotheek tot stand brengen. Zo heeft de Bibliotheek Vlissingen in samenwerking met met radiozender Cool FM boekrecensies op haar website gezet, een wel heel rudimentaire vorm van podcasting (MP3 minus RSS).

Ook Bibliotheek Waterweg zendt podcasts uit, bij Bibliotheek Haarlem kun je lezingen herbeluisteren. En in Amsterdam wordt onderdak gegeven aan OBA Live, hiervan is alleen een dagelijkse podcast beschikbaar.

Buitenlandse bibliotheken zijn een stuk actiever op dit vlak, zo heeft de bibliotheek van Charlotte & Mecklenburg een speciale podcast voor jongeren en in Denver richt men zich op nog jongere kinderen.

Het is duidelijk dat bibliotheken veel met audio en podcast kunnen doen: activiteiten vastleggen, boekbesprekingen, voorlezen, interviews met schrijvers. Daarnaast zijn er inlichtingenvragen bedenkbaar waarbij je je antwoord 'verrijkt' met audio, zoals bijvoorbeeld een podcast van een consumentenprogramma over beleggingshypotheken (ik noem maar wat).

Voorlopig ben ik nog niet aangestoken door het podcastvirus, daarvoor ben ik te veel op lezen gericht. Er komen zoveel gewone interessante RSS feeds binnen dat podcasts wat mij betreft op het tweede plan komen. Mijn multitasking vaardigheden zijn niet zo verfijnd. Als je begrijpt wat ik bedoel ...

Ding 14: Instant Messaging

noreply@blogger.com (Ron Roose) — Wed, 15 Oct 2008 00:09:00 +0000

Ik mag met enige regelmaat een glimp opvangen van de chat-discussies van 13/14-jarigen. En ik moet zeggen, het valt niet mee om al die berichten in de geheimcode, die MSN-taal heet, te ontcijferen. Desondanks durf ik te beweren dat 80% inderdaad 'blah blah blah' is. Kan het anders?

Zelf heb ik zo'n 2 jaar een MSN-account die ik nauwelijks gebruik, daarnaast heb ik ook weleens via Meebo met een online vragendienst gechat.

Tijdens de cursus Digitaal Inlichtingenwerk heb ik kennisgemaakt met mogelijkheden van Instant Messaging voor bibliotheken. Het feit dat je allebei gelijktijdig online bent, direct contact hebt en dus aan een ‘echt’ gesprek deelneemt, maakt dat je sneller antwoord krijgt op je vragen en daarom in een relatief kort tijdsbestek meerdere vragen kunt stellen om een onderwerp goed af te bakenen. Je zit op dezelfde golflengte, beide hebben toegestemd in het ‘gesprek’ en kunt er dus vanuit gaan dat beide gesprekspartners gemotiveerd zijn dit gesprek vlot te laten verlopen.

Bij Instant Messaging vind ik het vooral lastig om tegelijkertijd te moeten denken, formuleren, typen en soms zelfs zoeken. Dat moet allemaal met een bepaalde snelheid, anders loop je de kans dat de communicatie enigszins asynchroon gaat lopen. Wel grappig bij een per definitie synchroon communicatiemiddel. Dus kort en bondig formuleren anders ontspoort het gesprek.

Chat is ideaal voor een digitaal vragenuurtje op vaste tijdstippen, want je moet beide gelijktijdig online zijn. Zo kun je snel aanvullende informatie krijgen en is beantwoording van een vage vraag op een kortere termijn mogelijk dan via e-mail waar verzoeken om vraagverheldering niet worden beantwoord. Een bibliotheek zou bijvoorbeeld elke maandag-, woensdag- en vrijdagmiddag 2 uur lang vragen via chat kunnen beantwoorden. Je moet op die tijdstippen dan altijd zorgen voor voldoende bezetting.

Deze bezetting moet dan het liefst backoffice zijn. Het lijkt me moeilijk om een chat-gesprek gaande te houden als je daarnaast ook nog nieuwe leden moet inschrijven, verlengingen verwerkt, leengelden int, sorteermachines uit de knoop haalt, klanten helpt met dubbelzijdig kopiëren, etc. Een te lange chat-stilte kan aan de andere kant de reactie ontlokken “ben je er nog? of ben je in de tussentijd iets anders aan het doen?”

Ding 13: Online kantoortoepassingen en andere tools

noreply@blogger.com (Ron Roose) — Tue, 14 Oct 2008 22:13:00 +0000

Met Google Docs kun je op verschillende plekken aan je rapportages, spreadsheets of presentaties werken zonder je zorgen te hoeven maken over de meest recente versie. Ze zijn altijd beschikbaar als je maar online verbinding hebt, de USB-stick is dus overbodig als transportmiddel. Bovendien zijn ze erg geschikt om met meerdere personen aan eenzelfde document te werken. Ten opzichte van de gebruikelijke Office-software gaat het volgens mij allemaal wel ietsje trager en stroever.

Waar ik wel kantekeningen bij zet (en daarin zal ik niet de enige zijn) is de veiligheid van je online creaties. Hoe zit het bijvoorbeeld met privacy en backups? Kan ik morgen nog openen wat ik (we) vandaag heb(ben) gemaakt?

In de praktijk is het wel een handig instrument om samen aan een vraag of thema-/keuzelijst te werken, hoewel je dit ook met een wiki kan. Waarschijnlijk bepaald de aard van het document, het onderwerp of de context wat meer voor de hand ligt: wiki of iets als Google Docs.

Ik heb twee documenten in Google Docs geïmporteerd. Bij één heb ik mensen uitgenodigd een bijdrage te leveren (gaat heel makkelijk), het andere document over Spaanse thracul heb ik op het web gepubliceerd. Wijzigingen die ik in de toekomst aan deze keuzelijst toevoeg kunnen met een RSS-feed worden bijgehouden.

Offline

Een online dienst zoals Google Docs is best handig. Alleen… je moet wel steeds online zijn, dus je kunt niet even aan een document werken als je in de trein zit. Dat kan nu wel dankzij het gratis Google Gears (werkt schijnbaar alleen in de Engelstalige versie van Google Docs). Ik heb het niet uitgeprobeerd, maar je kunt in ieder geval tekstdocumenten probleemloos offline bekijken en bewerken. Heb je weer een internetverbinding, dan wordt bij het eerstvolgende gebruik van Google Docs alles weer gesynchroniseerd met de server.

Zoho

Op aanraden even bij Zoho, de concurent van Google Docs, gekeken. Inderdaad veel uitgebreider. Voorbeeld is Zoho Notebook, waarmee je online notities kunt bewaren: niet alleen tekst, maar ook foto’s, audio en video. Je kunt met Zoho DB & Reports zelfs een databank aanmaken. Ook vrij gespecialiseerd is Zoho Creator: met deze dienst kun je online applicaties maken voor je website, zoals een reactieformulier. Het resultaat is een stukje html dat je in de broncode van je website of je blog plakt.

Ding 12: spelen in de zandbak van de 23 Dingen wiki

noreply@blogger.com (Ron Roose) — Tue, 14 Oct 2008 20:43:00 +0000

Bij toeval kwam ik in de zandbak van onze Middelburgse collega's allerlei Zeeuwse wetenswaardigheden tegen. Hoe zou zo'n Groese paptaart eigenlijk smaken? Zelf ben ik ook met mijn schepje en emmertje aan het zandsculpturen geslagen. Mijn vingerafdruk in het digitale is te vinden op de pagina 'Favoriete kunst' in de 23 Dingen wiki. Toevoegen van tekst in een wiki gaat makkelijk en is vergelijkbaar met eenvoudige tekstverwerker of CMS.

Dat je bij wiki's de verschillende versies kunt achterhalen is handig, daarnaast is het onderdeel overleg bij sommige onderwerpen minstens zo informatief als het hoofdartikel. Zeker als je met een serieus en objectief onderzoek bezig bent.

Binnenkort gaan we in de Bibliotheek Vlissingen zeer intensief werken met een interne bedrijfswiki. Ik ben benieuwd of deze wikisoftware in de praktijk ook zo intuïtief werkt als Wetpaint of PbWiki.

Ding 11: ontdek wiki’s en hun toepassing voor bibliotheken

noreply@blogger.com (Ron Roose) — Sat, 11 Oct 2008 21:40:00 +0000

Een wiki is ideaal om een eigen online verzameling van teksten aan te maken die door iedereen kan worden aangevuld. Wiki's worden voor de meest uiteenlopende toepassingen en onderwerpen gebruikt, zinnig en onzinnig, succesvol en wegkwijnend.

Wil je kennis delen, dan kun je het beste een wiki opstarten. Het bekendste voorbeeld is natuurlijk Wikipedia, maar zo'n wiki kan zich echter ook richten op een erg specifiek onderwerp of vakgebied (romanadvisering, bijv. Readers’ Advisory Services).

Ook in de bedrijfswereld en andere organisaties worden wiki’s steeds vaker gebruikt als een handige manier om kennis te verzamelen, te delen en vast te leggen. Bovendien zijn wiki's toepasbaar bij projecten waar ze naast kennisdeling ook de samenwerking kunnen bevorderen. Sommige experts zien wiki's zelfs het beste kennistool voor bedrijven (zie artikel FrankWatching).

Ik heb de afgelopen tijd heel wat wiki's voorbij zien komen, meestal opgezet met software als Wetpaint, PbWiki of MediaWiki. Wetpaint maakt bij mij de meest gebruiksvriendelijke en laagdrempelige indruk, met een goede ingebouwde navigatie (voorbeeld van een Wetpaint wiki is WikiCancer, alleen jammer van die Google ads). De VPRO gebruikt deze Wetpaint wiki-software voor haar Kenniscentrum.

Naast bloggen is er met de wiki een andere manier bijgekomen om informatie te publiceren. Op de website van de Fontys Mediatheek is een mix te vinden van een weblog (nieuws), een wiki (achtergrond) en een zoekgedeelte. Een mooi voorbeeld van integratie tussen verschillende technieken. In het wiki-gedeelte ligt de nadruk op het vastleggen van informatie in een bredere context, waarbij de relatie tot andere onderwerpen belangrijk is. Terwijl de informatie op de weblog meer op zichzelf staat en gericht is op actualiteit en attendering.

Volgens mij is een wiki het geschikte instrument om met een aantal mensen samen te werken en te schrijven aan een goed afgebakend onderwerp of project. Daarbij is het belangrijk eerst een goede structuur op te zetten, waarna iedereen zijn/haar bijdragen plaatst. Ik denk dat een wiki minder geschikt is om een dialoog met de klant op te zetten, een weblog is daarin een stuk laagdrempeliger.

Ding 10: Social bookmarking en Del.icio.us

noreply@blogger.com (Ron Roose) — Thu, 09 Oct 2008 22:33:00 +0000

Ik heb in het verleden wel met Furl geëxperimenteerd, maar had tot voor kort nog geen ervaring met Del.icio.us.

Furl
Destijds (2006) koos ik voor Furl omdat ik enthousiast was over de toepassing van deze software bij het opzetten van een database met digitale folders over gezondheid, ziekte en zorg. Het mooie van Furl is dat het een image van een webpagina maakt en die kopie in je persoonlijke Furl-archief opslaat. Dit betekent heel concreet dat als een pagina op internet verwijderd wordt, diezelfde pagina in je Furl-archief nog steeds opgenomen blijft. Dus als Furl-gebruiker heb je geen last meer van dode links (linkrot). Daarnaast is het wel grappig dat je ratings (waardering op schaal van 1-5) en clippings (tekstfragmenten) kunt toevoegen. Naast de mogelijkheid van RSS kun je als je een bookmark in je persoonlijke archief opneemt gelijk een mailtje sturen naar bijvoorbeeld een collega. Verder mis ik wel mogelijkheid om bij ‘topic’ ook submapjes te kunnen maken, maar dat zal wel een bibliothecaris afwijking zijn net als het toevoegen van commentaren (notes).

Del.icio.us
Ik heb zo’n beetje alle mogelijkheden van Del.icio.us verkend: nieuwe bookmarks opgenomen, mensen aan mijn netwerk toegevoegd, tags gemaakt (en deze tot bundels samengevoegd), commentaren geschreven, enkele abonnementen (RSS + subscriptions) genomen op een paar interessante tags en de inbox bekeken. Bovendien heb ik zonder problemen drie mappen uit mijn persoonlijke favorieten geëxporteerd en in Del.icio.us geïmporteerd. Mooi is dat je er voor kunt kiezen om deze import niet gelijk te delen, maar de links voorlopig privé kunt houden zodat anderen ze niet kunnen zien. Mijn exhibitionisme heeft zo z’n grenzen.

Ik begrijp dat het ook in Del.icio.us niet mogelijk is de bundels (categorieën) verder onder te verdelen om nog meer structuur aan de verzameling links te geven. Daar valt mee te leven. Met het programma Fresh Del.icio.us heb ik een oplossing voor het linkrot-probleem gevonden. Na downloaden en installeren werkt dit werkt heel simpel: accountgegevens invoeren, klik op ‘verversen’ en na een tijdje volgt een rapport met dode links. In mijn import zaten er 45 die niet meer werkten, deze krijgen automatisch de tag ‘WrongLinks’, zodat je ze makkelijk uit het totaal kunt wegfilteren. Fresh Del.icio.us is een van de vele aanvullende tools die voor Del.icio.us ontwikkeld zijn, een groot voordeel boven Furl dat bovendien een veel kleiner aantal gebruikers heeft.

Toepassingen in de bibliotheek
Bijna iedereen surft tegenwoordig op meer dan één werkplek: thuis en op kantoor. Velen gebruiken daarbij ook nog twee browsers: Internet Explorer en Firefox. De inlichtingenmedewerkers van Bibliotheek Vlissingen maken bovendien gebruik van verschillende inlogprofielen. Dan is het een crime om je eigen en gezamenlijke bookmarks synchroon te houden. Social bookmarking is een mooie oplossing voor dit probleem. Je hebt overal en onder elk profiel toegang tot een up-to-date lijst. Of je nu frontoffice of backoffice werkt. Eenzelfde praktische toepassing zie ik voor het delen van de Al@din-favorieten, zoals de collega’s in Overijssel dat hebben gedaan.

Naast hulpmiddel bij het inlichtingenwerk (reference work), is Del.icio.us ook in te zetten als vervanging van de starre traditionele onderwerpsgidsen op websites van bibliotheken (zie bijvoorbeeld de verzameling van de Dublin Public Library). Overigens kunnen brede webwegwijzers als de Vlaamse Webwijzer beter op een landelijk niveau worden geregisseerd, in dit geval onder de AquaBrowser interface.

Ik zie het als taak voor de plaatselijke bibliotheek om in ieder geval lokale en regionale informatie toegankelijk te maken, zoals de Hoofdstedelijke Openbare Bibliotheek te Brussel heeft gedaan met praktische gemeenschapsinformatie. Daarnaast kun je rond specifieke thema’s (bijvoorbeeld romanadvisering, Web 2.0, medische informatie , etc.) of in het kader van een cursus een verzameling links in Del.icio.us aanleggen.

Een aantal collega’s in Vlissingen onderzoekt het nut van Del.icio.us voor het verzamelen van favorieten voor een toekomstige vraagbaak op kinderbibliotheken. Verder kun je denken aan het inventariseren van ‘deep web’ bronnen, voor het achterhalen van informatie die niet zo makkelijk via Google of andere zoekmachines is te vinden.

Als bibliotheek ben je wel verantwoordelijk voor de kwaliteit van de links (betrouwbare informatie) en tags (consistent), een annotatie/commentaar bij een bookmark geeft daarbij nog meer toegevoegde waarde.

Ervan uitgaand dat je zelf meestal kwalitatief goede pagina’s in je bookmarks opneemt en géén waardeloze links, is de kans op rommel veel minder groot dan bij een zoekactie in Google. Daarmee zijn social bookmarking sites steeds meer een bron voor (wetenschappelijk) onderzoek. Op basis van een annotatie, tags of waarderingsscore kun je snel scannen of er iets waardevols bij zit. Door het grasduinen in de favorietenlijsten kom je mensen op het spoor komen, die zich met hetzelfde onderwerp bezighouden.

Meer over social bookmarking en tagging door bibliotheken is in een artikel van Library Journal te vinden.

Leessuggesties op het spoor met Google Custom Search

noreply@blogger.com (Ron Roose) — Wed, 08 Oct 2008 14:25:00 +0000

Op verschillende plekken op internet zijn goede leessuggesties te vinden, vaak in de vorm van een keuzelijst of boekenlegger. Op internet staan lijsten die voor lezers van romans het kiezen makkelijker maken: ‘Wie schrijft als’, ‘Als u houdt van’, 'Read-a-likes', 'If you like' en ‘What to read next’. Daarnaast delen mensen hun leeservaringen in recensies, forums, blogs, communities en andere sites op internet. Allemaal nuttige leestips en advies, maar wel erg verspreid over diverse bronnen. Zoeken met Google naar dit soort leestips levert doorgaans veel ruis op, dit kan veel gerichter.

Google Custom Search een zoekmachine op maat
Sinds enige tijd is het met Google Aangepast Zoeken namelijk mogelijk om een verzameling voorgeselecteerde websites te doorzoeken. Met de aangepaste zoekmachine kan de kracht van Google worden gebruikt om een zoekmachine te maken die is aangepast aan heel specifieke wensen. Bijvoorbeeld alleen zoeken op websites waar in een of andere vorm leessuggesties zijn te vinden.

Voorbeeld van zo’n specialiseerde zoekmachine voor romanadvisering is de ‘Librarian's Booklist Search’, ontwikkeld door Rick Roche. Hiermee zijn allerlei door bibliotheken vervaardigde keuze-/themalijsten te vinden. Zo'n instrument valt uiteraard weer heel makkelijk te integreren in weblogs, wiki’s en communities.

Zou er ook behoefte zijn aan een Nederlandstalige versie van dit hulpmiddel?

Ding 9: mijn visie op Web 2.0

noreply@blogger.com (Ron Roose) — Tue, 07 Oct 2008 22:47:00 +0000

Volgens de opdracht een makkelijk ding, nou dat valt dus tegen! Zeker als je Web 2.0 activiteiten maandenlang op een laag pitje hebben gestaan. Uiteraard zal ik een poging doen. In mijn eerdere postings over weblogs, RSS/Netvibes, Flickr en plaatjes bewerken, heb ik al het een en ander over de toepassingsmogelijkheden voor bibliotheken geschreven.

Heel het Web 2.0 draait om het delen van ervaringen/kennis en het uitwisselen/koppelen van informatie. Levert dit alles voor bibliotheken een toegevoegde waarde op, zoals een betere dienstverlening aan de klant? Is er een meerwaarde ten opzichte van een bestaande website of intranet? In welke mate dragen innovaties als podcasting, weblogs, wiki bij aan de productiviteit van medewerkers? Bereik je inderdaad meer interactiviteit met je doelgroep? Ben je als bibliotheek uitgerangeerd als je niet inhaakt op deze ontwikkelingen? Een simpel antwoord op deze vragen is niet mogelijk, maar bibliotheken moeten hiermee volgens mij wel aan de slag.

Web 2.0 biedt een geheel nieuw platform om contact te maken met je klanten. Het is denk ik noodzaak voor bibliotheken om de mensen actief op te zoeken, maar Web 2.0 is ook een dankbaar nieuw middel wat de burger dichter bij de bibliotheek kan brengen mits de bibliotheek daar gebruik van maakt. Bijvoorbeeld als medeproducent van informatie. De vraag is overigens of al onze klanten hier klaar voor zijn, want binnen onze klantenkring zijn er enorme verschillen in het niveau van digitale vaardigheid. Hoewel 50-plussers vaak digitaal vaardiger zijn dan we denken, zijn er nog veel mensen die niet over een computer of internetaansluiting beschikken.

Web 2.0 is een prachtig middel om je boodschap (anders) te verpakken en direct bij de mensen te brengen. Bovendien kan de bibliotheek door het gebruik van interactieve applicaties haar klanten beter van dienst zijn. Maar dit vergt wel een flinke omslag in denken en werkwijze van bibliotheekmedewerkers. Dat gaat verder dan alleen maar op de hoogte zijn van deze toeppassingen, belangrijker is ze te leren gebruiken als een verlengstuk van de bibliotheek waarin je werkt.

Flickr en image generators
Ik kan me voorstellen dat collega’s die affiches, brochures en andere zaken vormgeven gebruik zullen maken van image generators. Aan mij zijn ze niet besteed, hoewel je er leuke dingen mee kunt doen. Via Flickr kan de bibliotheek zich presenteren en laten zien wat er allemaal aan activiteiten gebeurd. Grote kans dat dit een veel breder publiek bereikt dan alleen aanbieden op de eigen website. Bijzondere (foto)collecties op Flickr zetten en publiek uitnodigen tags toe te voegen (maar misschien is dit meer iets voor archieven en musea). Verder kan Flickr worden ingezet bij het organiseren van (thema) fotowedstrijden. Ook kan de bibliotheek actief meedoen in lokale en regionale Flickr-groups, wanneer dat binnen haar doelstellingen valt.

RSS en Netvibes
Hoewel ik vermoed dat slechts een beperkt aantal bibliotheekklanten op de hoogte zijn van het bestaan van RSS-feeds, moet de bibliotheek naast e-mail attenderingen en nieuwsbrieven wel een RSS mogelijkheid bieden. RSS feeds voor actualiteiten en aanwinsten (liefst gedifferentieerd naar de interesses van de klant) bieden voorts de bouwstenen voor een Netvibes-achtige persoonlijke pagina, aangevuld met functionele bibliotheekwidgets.

Daarnaast kan de bibliotheek een Netvibes Universe ontwikkelen waarin lokale en regionale informatie toegankelijk wordt gemaakt.

Blogs
Bloggen staat te 'boek' als een vorm van sociale journalistiek zoals dagboeken, reisverslagen, journalistieke beschouwingen en 'wetenswaardigheden'. Hierbij delen mensen hun mening, visies, ervaringen, kritiek, verwachtingen en verlangens in de vorm van doorgaans korte tekstjes, illustraties en andere media. Deze mensen willen allerlei persoonlijke zaken met anderen delen en op die manier contact leggen met gelijkgestemden. Naast de wil om te schrijven, speelt daarbij ook een rol de behoefte om gehoord en gelezen te worden.

Maar bloggen is meer dan het ventileren van persoonlijke opvattingen en het attenderen op relevant nieuws. Een weblog is ook een conversatie, een presentatie en een netwerk- en marketinginstrument. En daarmee uitermate geschikt voor toepassing door bedrijven en andere organisaties, zoals bibliotheken. Echter wel vanuit een duidelijke visie met heldere doelstellingen, ingebed in een bredere context. Want je moet natuurlijk wel weten waarom je Web 2.0 inzet en voor wie. Als je samen niet naar een doel toe werkt en dat ook kan bereiken, blijft het bij een beetje aanrommelen. Dan lukt het bibliotheken niet om Web 2.0-toepassingen ook structureel in de organisatie te integreren.

Hoe en waar zou je een weblog kunnen inzetten? Intern en extern?

Intern
Een weblog zou in combinatie met andere Web 2.0 tools statische communicatiemiddelen als intranet (waar toch niemand gebruik van maakt) kunnen vervangen. Voordat je enthousiast aan de slag gaat is het overigens wel handig te onderzoeken waarom het intranet gemeden wordt. Volgens mij zit het hem voornamelijk in een gebrek aan interactiviteit, transparantie en dynamiek. Een weblog is daarbij een uitstekend instrument om met collega’s te discussiëren/brainstormen en gedachten uit te wisselen. Met een weblog kun je gemakkelijk en in korte tijd een dialoog over een thema/onderwerp opstarten, je ziet elkaars reacties en kunt daar weer direct op reageren. Via RRS feeds kun je iedereen attenderen op nieuwe zaken en mededelingen doen. Het opzetten van zo’n thematische dialoog zou je trouwens ook met je klanten kunnen doen.

Verder bewijst het 23 Dingen blog dat weblogs heel goed gebruikt kunnen worden voor deskundigheidsbevordering, als instrument om de interactiviteit en samenwerking tussen de cursisten te verbeteren. Je kunt ze uiteraard ook extern inzetten bij cursussen media-educatie voor klanten.

Extern
Weblogs kunnen gebruikt worden voor allerlei presentatiedoeleinden. Je kunt er bijvoorbeeld
speciale collecties mee presenteren (met goede online vindbaarheid als voordeel).
De vakreferenten van de UB Groningen gebruiken een weblog ‘De Digitale Vitrine’ om hun functie te presenteren en boeken online te bespreken. Je kunt een weblog zelfs inrichten als webopac (voorbeeld Cook Memorial Library), of als instrument voor romanadvisering.

Een weblog is dus handig als er iets speelt dat je uit wilt lichten, bijvoorbeeld in geval van evenementen, bijzondere diensten, een verbouwing, speciale collecties of nieuw beleid. En dat vooral als je de lezers wilt verleiden om er een reactie op te geven. Met een weblog wil je immers echte interactie, in ieder geval iets wat het eenrichtingsverkeer op de huidige bibliotheekwebsites overstijgt. Daarvoor heb je een weblog nodig die relevant, actueel en goed geschreven is. Het is natuurlijk niet de bedoeling dat zoiets met veel enthousiasme wordt opgestart en na een tijdje helemaal doodbloedt.

Interactie
Veel van onze klanten nog steeds niet zo digitaal ingesteld zijn, laat staan dat men reageert op wat de bibliotheek op een weblog schrijft. De klant moet eerst naar de site van zijn bibliotheek, doorlinken naar het blog, de rss-feed activeren, zijn reactie geven, etc. Kortom: de klant moet zelf actie ondernemen als reactie op wat de bibliotheek aanbiedt.

Dus ook al wordt bibliotheekinformatie op Web 2.0-achtige wijze bij de gebruikers bezorgt, dan betekent dit nog niet dat zij gelijk betrokken zijn bij de bibliotheek. Zo bood de Darien Library naast een traditionele website met catalogus maar liefst zes aparte weblogs met verschillende onderwerpen (w.o. een boekenblog), waarop de klant zich met een RSS-feed kon abonneren. Er werd echter nauwelijks gereageerd op deze blogs. Hiervoor is interactie nodig: de gebruikers moeten wat in willen gaan brengen bij hun bibliotheek.
Het blijkt een lastige taak worden om dit voor elkaar te krijgen. De Darien Library probeert dit in ieder geval op verschillende manieren: naast het bloggen trachten ze ook het publiek over te halen mee te bouwen aan de nieuwe bibliotheek: “Darien Library – It’s for you!”. Momenteel is de blogfunctie zelfs helemaal geïntegreerd in hun nieuwe website, waar klanten op bijna alles commentaar kunnen geven, bijvoorbeeld bij 'Bookdiscussion', 'User reviews' of 'Teens'. En warempel af en toe zie je een zelfs meerdere reacties op berichten. Inderdaad, een voorbeeldbibliotheek!

In de dienstverlening van bibliotheken moet er, volgens deze visie, sprake zijn van een grote mate van interactiviteit. Dit dient onder andere tot uiting te komen op een aantal Web 2.0-achtige manieren, zoals het vormgeven van een digitale etalage (inclusief RSS-mogelijkheid), het opbouwen van online communities en het personaliseren van de dienstverlening aan de gebruiker door middel van een eigen webpagina ‘Mijn bibliotheek’.

Specialisatie
Het zou kortom mooi zijn als er meer interactie met de klant is. Verder moet zoiets als een weblog passen (qua vorm, inhoud en techniek) bij de dienstverlening, de boodschap en de klantenkring en iemand moet zoiets goed onderhouden. Dit wordt steeds meer een specialisatie.

Medewerkers die zich met weblogs en andere Web 2.0-toepassingen bezighouden komen in commerciële organisaties dan ook steeds vaker voor. Zo’n medewerker blogt, monitort reacties van bezoekers, reageert zelf elders, communiceert via alle digitale kanalen en houdt in de gaten hoe en in welke mate de eigen organisatie op het web genoemd wordt. De medewerker filtert relevante informatie uit het grote aanbod en attendeert collega’s hierop, de medewerker experimenteert met nieuwe tools en mogelijkheden, en probeert de beste tools aan te dragen als hulpmiddel voor de eigen organisatie.

Voor de bibliotheek zullen speciaal geselecteerde en opgeleide medewerkers eerst op zoek moeten gaan naar klanten, mee discussiëren op lokale/regionale platforms, tips geven over de manier waarop de bibliotheek hen kan helpen en wat zij in de (digitale én fysieke) bibliotheek kunnen vinden. Kortom: actief deel uitmaken van de (digitale) gemeenschap en mensen naar je toe trekken. We moeten als bibliotheek(sector) investeren in mensen die dit goed kunnen. Zij staan borg voor de benodigde relevantie, actualiteit, kwaliteit en continuïteit.

Web 2.0 kan goede dingen voortbrengen voor de bibliotheek, maar het blijft belangrijk kritisch te zijn en niet alles te omarmen omdat het nieuw is. Verder blijft inbedding in een bredere context (strategisch beleid) van belang: waarom doen wij aan Web 2.0 en wat willen we bereiken?

Wat mezelf betreft, ik heb niet zo de behoefte om mijn zielenroerselen te delen en allerlei zaken die privé zijn in een weblog te plaatsen. Maar aan goed doordachte Web 2.0-initiatieven van de bibliotheek wil ik zeker een bijdrage leveren.

23 Dingen ritueel

noreply@blogger.com (Ron Roose) — Sat, 04 Oct 2008 22:05:00 +0000

Na een 2.0-stilte van zo'n 3 maanden eindelijk weer een schuchtere poging om de draad op te pakken. Tot juni, voordat de vakanties begonnen, ging het best wel lekker. Na het lezen van het interview met Helene Blowers door Karolien Selhorst in Bibliotheekblad 16/17 weet ik waaraan het schort. Het afwezig zijn van een 23 Dingen ritueel.

De oplossing voor mijn impasse schuilt in de gewoonte, de routine, in het alledaagse van-de-ene-voet-voor-de-andere. Géén excuses als: extra baliediensten moeten draaien, waardoor achterstanden eigen werk en het ontbreken van de goesting om thuis na 22.00 uur nog achter dat ding te kruipen. Nee, creëer die gewoonte, integreer hem in je bestaan en je hebt er wel tijd voor! De sleutel tot succes: die gewoonte aanleren en verslaafd worden aan leren. Helaas is dit net zo moeilijk als het afleren van gewoontes.

Hulde aan mijn collega's voor wie Web 2.0 inmiddels dezelfde status heeft als tandenpoetsen!

Nagift: woordenwolken met Wordle

noreply@blogger.com (Ron Roose) — Sat, 05 Jul 2008 21:44:00 +0000

In het verlengde van Ding 8 kwam ik het internetspeeltje Wordle tegen, een nieuwe manier van snellezen. Giet een tekst naar keuze, je blog of Del.icio.us account in het programma en er ontstaat een kleurige wolk met woorden (tag cloud), waarin je in één oogopslag kunt zien waar de tekst eigenlijk over gaat. Hierboven zie je de woordenwolk die mijn blog 'El Fuego del Ron' oplevert.

Een 'woordenwolk' is een grafische manier om weer te geven hoe vaak bepaalde woorden in een tekst voorkomen: hoe frequenter een woord, des te groter het wordt afgedrukt. Op de website Wordle kan de bezoeker op een heel eenvoudige manier een fraai vormgegeven woordwolk maken. Dat levert fascinerende resultaten op.

Zo blijkt in een oogopslag dat het frequentste woord in het Wilhelmus niet 'Godt' is, maar 'ick', onmiddellijk gevolgd door 'mijn'. Overigens werkt Wordle iets beter voor Engelse teksten omdat het de allerfrequentste woorden (zoals 'a', 'the', 'is'), die vaak weinig betekenisvol zijn, wegfiltert.

Je kunt werkelijk van alles een woordenwolk maken, zo kwam ik het liedje 'Ik heb je lief' van Paul de Leeuw tegen. Zoals gezegd kun je daarnaast ook je Del.icio.us account in Wordle invoeren om allerlei varianten op je standaard tag cloud te maken.

Verder kun je met Wordle gemakkelijk de kernwoorden van een presentatie inzichtelijk maken (voor een weergave van de inhoudelijke relaties tussen de woorden ligt een mindmap meer voor de hand) . Het lettertype, de lay-out en het kleurenschema zijn aan te passen. Hoewel de applet de mogelijkheid niet aanbiedt, kun je het resultaat als afbeelding opslaan via print screen of een programma als SnagIt (ik heb nog een gratis versie).

De gallery van Wordle staat vol met mooi vormgegeven tag clouds in opvallende lettertypen en met een scala aan kleurcombinaties. Neem eens een kijkje!

Bronnen: Nieuwsbrief van Taalpost en Frank-ly

Ding 8: fun & spielerei met online image generators

noreply@blogger.com (Ron Roose) — Sat, 05 Jul 2008 12:15:00 +0000

Dit onderwerp doet me met gemengde gevoelens terugdenken aan december 2007. In deze periode mochten we op vele beeldschermen een orgie van dansende elfjes aanschouwen. De gelaatstrekken van deze elfjes bleken ook nog eens verdacht veel te lijken op die van kennissen en collega's.

Schokkend om een wel erg heftig swingend elfje te zien met zeer bekende blauwgrijze ogen. De wetenschap dat dit soort leut in e-card sfeer glimlachjes kan toveren op anders zo serieuze gezichten vergoed natuurlijk veel.

Wanneer je niet zo creatief bent met Photoshop kom je met sommige generators een aardig eind richting een verrassend resultaat. De mogelijkheden zijn werkelijk eindeloos en je raakt al snel verdwaald tussen alle toepassingen. Daarom vond ik in eerste instantie deze selectie uit het enorme aanbod wel handig. Door collega BiepTiep werd ik geattendeerd op het overzichtelijke Image Chef.

Daarnaast kom je via The Generator Blog ook heel wat nieuwe tools op het spoor, zoals bijvoorbeeld Magnigraph. Het merendeel is van de generators is op Amerikaanse leest geschoeid, wat zich vaak uit in een specifiek soort humor, of noem het meligheid.

Vele kopjes koffie later heb ik nog maar een fractie gezien van de ontelbare tools die er zijn. Af en toe pik ik er een uit om wat mee te experimenteren. Daarbij vind ik sommige resultaten wel aardig, maar wat voor nut heeft het? Ik kan me voorstellen dat je op je blog af en toe een creatieve slag wil maken, maar daar blijft het wel bij. Ludiek illustratiemateriaal voor een Powerpoint-presentatie of een nieuwsbrief? Daar kan ik ook wel in meegaan. Verder trekt het mij niet om me er nog meer in te verdiepen. Niet nuttig? Och, af en toe wel ... maar dat ligt heel persoonlijk. Wat ik wel nog eens zou willen maken is een nepomslag van een tijdschrift, een speciaal themanummer over romanadvisering. Eens kijken of er een markt voor is.

Hieronder nog een aantal vruchten van mijn 'experimenterlust'. Ik bedenk me net dat ik ze met hetzelfde gemak ook als een setje in mijn Flickr account had kunnen opnemen. Er is nog een hele weg te gaan voordat de mogelijkheden van Web2.0 zich in mijn denken en doen hebben geïntegreerd.

Web 2.0 the Next Ten Years

noreply@blogger.com (Ron Roose) — Fri, 27 Jun 2008 21:00:00 +0000

The Next Ten Years is een nieuwe reeks van XS4ALL in samenwerking met uitgeverij Nijgh & Van Ditmar. Elk halfjaar verschijnt er een boekje, steeds met een eigen thema en allemaal gaan ze over de maatschappelijke veranderingen die internet teweeg brengt.

Alweer twee weken geleden werd deel 4 uit deze serie gepresenteerd. Het boekje 'Beter internet' (flaptekst) - onder redactie van Karin Spaink - relativeert de invloed van Web 2.0 vanuit historisch perspectief.
Een andere invalshoek dan die van Andrew Keen in zijn veelbesproken kritische boek 'The Cult of the Amateur' (De apencultuur: hoe internet onze beschaving ondermijnt).

Volgens Keen is Web 2.0 een overschat en zelfs gevaarlijk fenomeen. Niet de massa, maar een kleine anonieme groep, geeft sites als Wikipedia, Flickr en YouTube een gezicht. "Op die manier ontbreekt context, is onduidelijk wie de bijdragen levert", aldus Keen in Emerce.

Het internetideaal - macht weghalen bij de grote media, het grote zakenleven en de grote overheid en die zogenaamd teruggeven aan de burger - heeft geleidt tot een soort 'Democratie 2.0' dat alles behalve transparant is. Sterker nog, het neigt naar een totale chaos. Iedere 'aap' met een computer en een internetaansluiting kan een blog in de lucht brengen waarop hij boeken en films recenseert en gerenommeerdeschrijvers, acteurs, wetenschappers en politici schoffeert. Als we er niet voor waken, resten ons, volgens Keen, slechts de wanstaltige producten van amateurs en zal de cultuur van de apen overheersen.

Dan gaat het er in het boek 'Beter internet' wat bedaagder aan toe. Het boek bundelt interviews met specialisten op een aantal gebieden, behalve internet. Onder hen: de directeur van het Sociaal Cultureel Planbureau, Paul Schnabel, en een hoogleraar Intellectueel Eigendomsrecht, Bernt Hugenholtz. Ook Abraham de Swaan en Michail Schwartz delen hun visies op de recente technologische en sociale ontwikkelingen. Sociale veranderingen die soms al decennia geleden zijn begonnen, krijgen nu ook gestalte op het web. Oude wijn in nieuwe zakken?

In 'Beter internet' wordt ook vastgesteld dat populaire sites en typische Web 2.0-exponenten als sociaal netwerk Hyves, fotosite Flickr en encyclopedie Wikipedia niet worden gevuld door professionals, maar door de gebruikers. Gevolg is dat het onderscheid tussen amateurs en professionals vager wordt, of zelfs verdwijnt.

Schnabel: "De behoefte aan experts zal altijd blijven bestaan. Wikipedia mag dan veel accurate informatie bevatten over Piet Mondriaan, er is nog altijd een expert nodig om een echte Mondriaan te kunnen onderscheiden van een kopie."
De Swaan spreekt in dit verband over 'le regard', de speciale blik waarmee de deskundige zich onderscheidt van de leek. "Je kunt op internet allerlei feiten over wetten en regels opzoeken, maar dat betekent niet dat je geen advocaat meer nodig hebt."

Valerie Frissen, hoogleraar ICT en Sociale Verandering, vindt overigens dat in het boekje de betekenis van Web 2.0 wordt onderschat. "Technologie mag dan misschien niet dé oorzaak zijn van alle veranderingen, maar de technologie is wel een enorme katalysator." In NRC.Next van 17 juni 2008 somt Frissen een lijst op van veranderingen die volgens haar het gevolg zijn van Web 2.0: radicale informalisering; de professionalisering van de leek; het vervagen van de grens tussen het publieke en private domein; extreme transparantie; verandering van eigendomsverhoudingen en een verschuiving van de macht over informatie.

Ik zou daar de transformatie van consument naar producent aan willen toevoegen. Waarbij ik me aanvraag welke gevolgen deze nieuwe producentenrol heeft op ons consumentengedrag. Zijn we straks zo druk bezig onszelf te profileren op Web 2.0, dat we geen tijd meer overhouden voor het lezen van zoiets achterhaalds als een 'goed' boek? Kijkend naar het stapeltje ongelezen boeken op de boekenmolen, ben ik bang dat het die richting uitgaat.

Zo deze aap heeft ook weer z'n postje gedaan!

Ding 7: Flickr tools en mashups

noreply@blogger.com (Ron Roose) — Thu, 19 Jun 2008 15:00:00 +0000

Flickr is een bron voor speelplezier, niet alleen Flickr zelf maar uiteraard ook al de tools die er speciaal voor ontwikkeld zijn. Je kunt werkelijk eindeloos experimenteren met de toepassingen die op FD’s Flickr Toys, Flickr Bits & Pieces en de Flickr Tools Collection zijn verzameld. Leuk om mee te spelen, maar echt inhoudelijk is het allemaal niet. Zo ook de ansichtkaart hierboven, bij Postalz gemaakt met een Flickr foto.

Findr
In vorige post schreef ik al even over de haken en ogen bij het zoeken in Flickr (veel ruis, slecht toegekende tags en schrijfvarianten tags) . Een charmant hulpmiddel bij het zoeken is Findr, waarmee je je zoekopdracht heel makkelijk kunt verfijnen. Deze zoekmachine Findr vond ik op twee verschillende adressen: Findr (Forestandthetrees) en Findr (Tagtree). Het kan natuurlijk toeval zijn, maar ik heb de indruk dat de zoekmachine op Tagtree net ietsje sneller is. Voor de zoekresultaten maakt het overigens helemaal niets uit.

Ik heb nog wel een kanttekening bij de zoekresultaten van Findr. Via Flickr gezocht op tags 'Collioure' en 'drain', dit geeft drie foto's van regenpijpen in dit Franse havenplaatsje. Met Findr vind ik deze foto's niet. Eerst op de tag 'Collioure' gezocht, vervolgens geen tag 'drain' bij de lijst van suggesties om verder te zoeken. Het zal wel aan mij liggen, maar toch iets om bij stil te staan: zijn de zoekresultaten wel betrouwbaar? Wat ligt hieraan ten oorzaak?

Geo-tagging
Het meest interesante aan Flickr vind ik toch wel het toegankelijk maken van beeldmateriaal door middel van tags en de wijze waarop mensen hun foto's taggen. Voor jezelf kan de toekenning van een tag aan een foto simpel en helder zijn, maar voor iemand anders is zo'n tag helemaal niet voor de hand liggend. Voor persoonlijk gebruik volstaan twee tot drie tags, maar wil je je foto voor iedereen goed vindbaar maken zijn 15 tags misschien nog niet genoeg.

Een bijzondere vorm van tagging waarin ik me heb verdiept is geo-taggging. Geo-tagging is het taggen van een foto met de locatie waar de foto genomen is. Met Flickr kunnen gebruikers fotoalbums beheren en op een kaart plaatsen die voor iedereen zichtbaar is. Via 'drag&drop' kun je foto's op een kaart naar de plaats waar ze zijn gemaakt slepen. Zo heb ik handmatig een aantal van mijn foto's op de kaart gezet.

Dat kan natuurlijk veel sneller en beter door dit automatisch met een GPS-ontvanger te doen. Helemaal mooi is een camera met een ingebouwde GPS-module, de eerste is inmiddels aangekondigd.

Verder nog wat geëxperimenteerd met een widget om zo'n geo-tagged kaart met Flickr foto's in mijn blog te integreren, maar dat is me niet gelukt. Vandaar deze screendump:

Bibliotheken en Flickr
Wat kun je nu als bibliotheek met Flickr aanvangen? Meest voor de hand liggende mogelijkheden zijn de presentatie van activiteiten, bibliotheekgebouw, boeken, collectieonderdelen of een bijzondere fotocollectie. Maar je kunt ook het - soms wat abstracte - aanbod van diensten visualiseren en promoten. Maar je moet het medium wel durven omarmen!

Het zal niemand verbazen dat de grootste bibliotheek te wereld - de Library of Congress - met een van de mooiste Flickr toepassingen tot nu toe komt. De Amerikaanse bibliotheek heeft ruim 3.100 foto's op Flickr geplaatst die door bezoekers van de fotosite van tags (trefwoorden) en commentaar kunnen worden voorzien. De Library of Congress hoopt op deze manier haar fotografische archief beter toegankelijk te maken. De LoC is een samenwerkingsverband met Flickr aangegaan. De samenwerking maakt deel uit van het Flickr-project The Commons. Een zeer geslaagde actie gezien de positieve reacties en het aantal toegekende tags. Een uitstekend voorbeeld van "vele handen maken licht werk".

Maar er zijn ook andere toepassingen. De Erasmus Universiteit in Rotterdam heeft Flickr ingezet om gebruikers op de hoogte te houden van een ingrijpende herinrichting. Maar ook voor het inlichtingen werk kan Flickr uitkomst bieden. Zo liet Vincent Rotermundt van Biblionet Drenthe onlangs op de Al@din-discussielijst weten dat een klant vroeg naar afbeeldingen van Chinese Tempels, zowel van het interieur als van de buitenkant. Aangezien in de aanwezige collectie geen titels aanwezig waren bood hij haar in de vorm van Flickr een alternatief aan. Via de de zoekwoorden 'chinese' en 'temples' kon de zeer contente klant talloze afbeeldingen terug vinden. Een mooi voorbeeld uit de praktijk!

Meer ideeën (31!!!) over de inzet van Flickr door bibliotheken zijn in een mooi overzicht te vinden op WebJunction.

Meerwaarde van de medische bibliotheek

noreply@blogger.com (Ron Roose) — Fri, 30 May 2008 08:00:00 +0000

Sinds 1994 exploiteert de Bibliotheek Vlissingen een medische bibliotheek in het Ziekenhuis Walcheren. Deze medische bibliotheek richt zich op het intensiveren en optimaliseren van het gebruik van de medische en andere vakliteratuur bij de diverse kernactiviteiten van het Ziekenhuis Walcheren.

De medische bibliotheek heeft primair een intermediaire taak tussen vraag en aanbod van informatie. Behalve een raadpleeg- en informatiefunctie kan men klanten ook verwijzen naar andere passende informatievoorzieningen.

Daarnaast speelt de bibliotheek een rol bij het zelfstandig en zelfredzaam maken van gebruikers. Het belang van goed vakliteratuur leren zoeken en selecteren kan niet genoeg worden onderstreept. Via cursussen en instructies kan de bibliotheek aandacht geven voor informatievaardigheden en het een plaats geven binnen de patiëntenzorg en het onderwijs.

Verpleegkundige specialisten
Een medische bibliotheek is er niet alleen voor artsen, maar ook voor verpleegkundigen die zich in steeds toenemender mate gaan specialiseren, bijvoorbeeld: diabetesverpleegkundigen, hartfalenverpleegkundigen, oncologieverpleegkundigen en nurse practitioners.

Een nurse practitioner is een gespecialiseerd verpleegkundige die daarna verder is opgeleid om ook medische taken uit te voeren. De nurse practitioner brengt de klachten van patiënt in kaart, voert onderzoeken uit en vraagt zonodig vervolgonderzoek aan. Daarnaast geeft zij informatie over de behandeling en kunnen patiënten bij haar terecht met vragen. Zij staat altijd onder supervisie van een medisch specialist.

Workshop
Opmerkelijk feit is dat de medische bibliotheek daarbij steeds vaker met verpleegkundigen wordt geconfronteerd die in het kader van hun opleiding zelf literatuur willen zoeken maar niet weten waar te beginnen. Moet de bibliotheek een cursus aanbieden? Welke onderdelen zouden aan de orde moeten komen en op welke manier ga je te werk? Welke bronnen c.q. databases behandel je wel en welke niet?

De bibliotheek wil stimuleren dat verpleegkundigen in hun dagelijkse werk en tijdens de uitvoering van kwaliteitsprojecten sneller gebruik maken van literatuur. Daarom organiseert de bibliotheek voor deze verpleegkundigen met enige regelmaat een workshop ‘Evidence based literatuur zoeken in biomedische databanken’. Verder biedt de bibliotheek instructies aan en worden verpleegkundigen begeleid bij literatuuronderzoek. Instructie in het gebruik van bronnen en vaardigheden in het ontwikkelen van zoekstrategieën.

Verpleegkundigen gelauwerd
Blijkbaar werpt deze bemoeienis haar vruchten af, want twee verpleegkundig specialisten van het Ziekenhuis Walcheren hebben afgelopen week erkenning gekregen voor hun 'geploeter' in PubMed en het doorworstelen van bergen - door de bibliotheek geleverde - vakliteratuur.

Inge Smit en Judith Kuiper zijn door Fontys Hogescholen uitgeroepen tot Excellent Master Talent 2008 met hun afstudeerproject over ketenzorg voor vrouwen met borstkanker. Zij kregen de prijs tijdens het jubileumcongres van de opleidingsrichting verpleegkunde in Eindhoven. Inge en Judith zijn specialistisch geschoolde verpleegkundigen die zich richten op begeleiding, advisering en ondersteuning van borstkanker- en andere kankerpatiënten.

Voor hun presentatie hesen de twee zich in een blauw zusterspakje met witte schort en kapje. De samenvatting van hun onderzoek brachten ze in liedvorm. De twee masterstudenten pleiten voor een superzuster. In hun onderzoek aangeduid met de term Advanced Practice Nurse (APN).

Deze superzuster zou bij de behandeling van patiënten met borstkanker van begin tot het einde bij het behandelingsproces betrokken moeten zijn. Naast verpleegkundige taken zou de zuster ook medische taken uit kunnen voeren. Het vak zou hierdoor meer verdieping krijgen.

Voor Ziekenhuis Walcheren brachten Kuiper en Smit de ketenzorg bij patiënten met borstkanker in kaart. Om een beter beeld te krijgen, interviewden ze onder andere patiënten uit het Zeeuwse ziekenhuis. Daarnaast spraken ze met superzusters die al op andere plaatsen in Nederland werkzaam zijn. Op grond van de resultaten schreven ze een implementatieplan voor de functie van APN binnen het Ziekenhuis Walcheren.

Meiden, van harte gefeliciteerd! Jullie hebben afgezien, maar het heeft geleid tot een heel mooi resultaat.

Ding 6: Flickr en de gestolen vakantiefoto's

noreply@blogger.com (Ron Roose) — Thu, 29 May 2008 13:10:00 +0000

Na wat scharrelen, grasduinen en genieten van de soms wel erg mooie foto's op Flickr is het tijd voor wat actie. Want dagenlang klooien met sjablonen, HTML-code en sidebar-drops, daar wordt je niet echt vrolijk van.

Zeven jaar geleden zijn we tijdens onze vakantie in de Pyrénées-Orientales op de terugreis bestolen van al onze spullen en fotorolletjes. Na een weekje in Prunet-et-Belpuig kregen we de laatste dag op weg naar Carcassonne, na een copieuze tapas lunch in Villefrance-de-Conflent, te maken met autokraak. Weg waren al die schitterende foto's van pittoreske dorpjes, adembenemende berggezichten, eeuwenoude abdijen en gezellige havenstadjes aan de Côte Vermeille.

Vakantie impressie
Gelukkig is er nu Flickr om een fotografische reconstructie van deze vakantie te maken. Met het downloaden van de foto's in hoge resolutie is zelfs een fotoalbum samen te stellen. Voor wie belangstelling heeft een korte impressie van onze vakantie:

Canigou, de heilige Catalaanse berg
Eus een van de mooiste dorpjes van Frankrijk
Contemplatie in le prieuré de Serrabonne
Het middeleeuwse Castelnou
Collioure, genieten van een zeebriesje

Zoeken
Opvallend is wel de grote hoeveelheid ruis waar je tijdens het zoeken naar foto's op stuit. Bovendien moet je bij het zoeken op tags alert zijn op de verschillende schrijfvarianten die vaak mogelijk zijn, maar ook synoniemen kunnen weer heel andere relevante resultaten opleveren. Verder biedt Flickr gelukkig verschillende mogelijkheden, zoals uitgebreid zoeken en 'most recent', 'most relevant', 'most interesting en clusters.

Flickr account
Ondanks waarschuwende geluiden bleek het heel eenvoudig om een Flickr-account aan te maken. Ik heb een aantal foto's geupload, getagged en van commentaar voorzien. Ik vind het wel vreemd dat de spaties in mijn tags worden genegeerd, maar het lijkt geen gevolgen te hebben voor het zoeken. Later meer.

Mysterieuze verhuizing sidebar

noreply@blogger.com (Ron Roose) — Fri, 23 May 2008 14:21:00 +0000

Update 1: met Firefox zit de sidebar wel op de juiste plek, aan de zijkant dus!

Update 2: het had dus niets met de blogroll van doen. De fout zat hem in de HTML-code van de slideshare in mijn vorige post, daar zat een /div teveel in.

Met toevoegen van twee items aan mijn blogroll is mijn blog op tilt geslagen. De sidebar is verschoven naar de onderkant van mijn blog.

Ik heb mijn recenste blogroll toevoegingen gelijk verwijderd, alleen biedt dit geen oplossing. Dan maar de hele blogroll weggehaald, geen resultaat.

Wel vreemd dat dit zonder gerommel in de HTML-code kan gebeuren. Ik kan me voorstellen dat dit probleem zich vaker voordoet. Heeft iemand ervaring met dit specifieke probleem?

Herstelwerkzaamheden hebben tot nu toe niets opgeleverd. Ik vrees dat het wel enige tijd gaat kosten, aangezien mijn kennis van HTML nul is. Misschien moet ik overstappen naar een ander sjabloon?

Tip: op zoek naar iets vertrouwds? Neem een diepe duik naar de onderkant van dit blog!

Bibliotheek, leessuggesties en Lezen 2.0

noreply@blogger.com (Ron Roose) — Thu, 22 May 2008 14:41:00 +0000

Op de themadag NVB-OB 'Het Lezen voorbij' van vandaag bespreekt Moqub allerlei aspecten van de bibliotheek en koppelt deze aan Lezen 2.0. In haar presentatie 'Samen lezen - Lezen 2.0' laat ze boeiende en leuke voorbeelden van social software en lezen zien.

Met het oog op ons Zeeuwse project 'Advisering Romanlezers' zijn veel initiatieven, zoals de Bookspace van de Hennepin County Library, heel inspirerend. Het delen van leessuggesties via readers' lists met RSS attendering moet toch ook mogelijk zijn met My Discoveries. Snel aanschaffen maar, die AquaBrowser-module.

View Upload your own