MediaMania!!!

Bedankt internet!

noreply@blogger.com (Lorenz van Gool) — Fri, 12 Oct 2007 14:41:00 +0000

Lief internet,

deze blog stopt ermee. Niet dat je dat boeit (m’n Google Pagerank zal je niet kunnen vinden), want MediaMania was vooral een speeltuintje voor mijn eigen gedachten in plaats van een blog met een trouwe schare lezers. Zoals je misschien ziet gaat MM wel verder, maar dan op de nieuwe site: TweePuntNul.net . Net wat serieuzer en uitgebreider.

Voordat ik afsluit zou ik je graag willen bedanken. Jij hebt me aan het schrijven gekregen, je hebt me tools gegeven om dit te doen en je hebt mijn aandacht vast weten te houden. Jij zorgt ervoor dat ik mijn creatieve ei kwijt kan. Wat moet ik toch zonder jou? Ik zal het zeker over je hebben op mijn nieuwe site. Groetjes aan Web 2.0,

Lorenz

Vrijdag - lancering opvolger MediaMania

noreply@blogger.com (Lorenz van Gool) — Wed, 10 Oct 2007 21:31:00 +0000

Zoals de titel al aangeeft, zal vrijdag de opvolger van deze blog het eerste licht zien. Een tipje van de sluier: vrijdag kan je op de nieuwe site gelijk een dikke review van de website 'Fichey.com' verwachten, evenals meer duidelijkheid over dit project van YellowCab Media op deze blog. Daarna zal MediaMania toch echt de deuren gaan sluiten. Tot vrijdag!

MediaMania stopt...maar gaat door

noreply@blogger.com (Lorenz van Gool) — Thu, 04 Oct 2007 18:39:00 +0000

Van mensen uit mijn studiekring moet ik het ontgelden, want er wordt niet meer op MediaMania gepost. Dat heeft echter een goede reden. Met mijn eigen bedrijfje YellowCab Media ben ik namelijk erg druk geweest, en dat had voorrang. Maar wees niet getreurd, het idee achter MediaMania gaat gewoon door - maar dan net wat serieuzer. Vanuit YellowCab Media komt er namelijk een gloednieuwe weblog. Waar? Wanneer? Dat blijft nog een geheimpje. Het zal in ieder geval niet lang meer duren. Blijf op de hoogte door stug MediaMania te blijven volgen!

First!

noreply@blogger.com (Lorenz van Gool) — Wed, 22 Aug 2007 18:23:00 +0000

Bij gebrek aan productiviteit (lees: full-time aan het werk voor de universiteit/op vakantie geweest) heb ik niks kunnen schrijven. Echter, ik heb wel de tijd om weer een leuk filmpje online te zetten! Het is weer een parodie, en dit keer is het er één over reacties op een forum/blog. Bekijk hoe het er uit ziet in een bedrijfsvergadering...geniaal als je het mij vraagt!

O wee als je nu reageert met 'first'!

Supermarkt 2.0

noreply@blogger.com (Lorenz van Gool) — Wed, 15 Aug 2007 10:40:00 +0000

Na de vorige parodie in filmvorm ben ik weer een leuke tegengekomen: Supermarket 2.0.
Hierin worden de gemakken van Web 2.0 toegepast in de supermarkt. En dat levert de nodige vermakelijke momenten op! Check dit:

En dan nu de vraag: hoeveel 2.0 verwijzingen kan jij uit het filmpje halen? Ik kom tot 20...

HTML 5 wordt meer semantisch

noreply@blogger.com (Lorenz van Gool) — Thu, 09 Aug 2007 10:42:00 +0000

Aan HTML (hypertext markup language) is sinds 1999 niets meer gedaan. De vierde versie van HTML staat in de schaduw van onder andere XML. Nu is er dan toch een update; HTML 5.

Het lijkt erop dat HTML nu eindelijk semantischer wordt. De HTML-code definieert dan meer de inhoud in plaats van de lay-out, zoals dat nu bij XML gaat. Voorbeelden zijn bijvoorbeeld de tags "nav

Voor meer voorbeelden van de nieuwe HTML 5 tags: lees het online artikel.

Verslaafd aan een onzichtbaar bos

noreply@blogger.com (Lorenz van Gool) — Sun, 05 Aug 2007 11:19:00 +0000

Over bijna de hele wereld wordt het nieuwe Internet, genaamd Web 2.0, vooral de hemel in geprezen. Toch voelt er iets niet goed. Web 2.0 kent voor mij namelijk ook een keerzijde…

Ik zal dit even toelichten. Elke dag komen er steeds meer websites die op één of andere manier de Web 2.0-mentaliteit uitstralen. Dit is leuk en aardig, maar hebben we niet genoeg aan één enkele website voor alle video’s? Eén website voor het nieuws? Natuurlijk niet, Internet is “big business” dus moet er geld verdiend worden door te concurreren. Dit levert bijvoorbeeld leuke online gevechten op tussen Microsoft, Yahoo! en Google, die om de beurt internetbedrijfjes opkopen om de beste 2.0 websites aan te kunnen bieden.
En geld wordt er met bakken verdiend. De kracht van Web 2.0 websites en applicaties is namelijk dat het delen en het zoeken van data zo lekker makkelijk is, vandaar het succes. Door de lage drempel wordt er van alles gedeeld, nutteloze maar zeker ook nuttige informatie. Zo blijf ik op de hoogte wanneer er weer een interessant nieuwsbericht of artikel online staat door middel van RSS-feeds. Voordeel hiervan is dat ik door heel veel sites op de hoogte wordt gehouden. Maar het nadeel is …dat ik door heel veel sites op de hoogte wordt gehouden. Je leest het goed, het is precies hetzelfde. Alle informatie wordt zó makkelijk aangeboden, dat je er toch wel op klikt en het toevoegt als RSS-feed. Langzamerhand raak ik het overzicht kwijt.

Gelukkig is daar Netvibes. Juist, weer een handige 2.0 tool die RSS-feeds voor je verzamelt op je eigen startpagina. Overzichtelijker wordt het zeker. Maar er komt steeds meer informatie bij! Hoe dat kan? Omdat je binnen Netvibes ook kan zoeken naar feeds over onderwerpen die je boeien. En allemaal lekker simpel. Toevoegen dan maar! Gewoon, omdat het KAN. En ik blijf maar doorgaan. Ik zit elke ochtend wel anderhalf uur al het nieuws te checken, want het werkt verslavend. Door mijn honger naar informatie zie ik dus door de bomen het bos niet meer. Dit allemaal door de kracht van Web 2.0.

Een voorbeeld
Mijn startpagina is Netvibes. Hier kan ik mijn mail checken en zoals ik al aangaf, op de hoogte blijven van het laatste nieuws. Een feed van de website eHub vertelt me dat er een nieuwe Web 2.0 site is, genaamd Fichey. Even kijken dus. Fichey is geniaal, het is een website die de allerbeste (lees: meest opgeslagen) websites, artikelen of blogs van de dag laat zien op 5 verschillende social bookmarking sites. Informatie die de rest van de wereld blijkbaar interessant vindt. Met een klik van de muis scroll ik letterlijk van 10 naar 1. Verrek, ik kom een website tegen waarin 13 verschillende ‘Web 2.0 logo editors’ worden uitgelicht. Deze website leek me wel handig en leuk, dus ik sla dat als favoriet op in del.icio.us, ik ‘tag’ de website met doeltreffende woorden om het later terug te vinden. Web 2.0 alom. Zo gaat dat elke dag. Mijn favorieten zijn niet meer te tellen en mijn eigen database met handige informatie groeit elke dag. Door Netvibes orden ik mijn RSS-feeds dan wel, maar steeds moet ik weer een 2.0 applicatie gebruiken om relevante informatie op te slaan die je anders niet tegen zou komen. Je zou zeggen dat een “information overload” ontstaat in mijn eigen hoofd, iets wat het huidige digitale tijdperk kenmerkt. En ik blijf maar aan de gang om het te ordenen; ik word een echte informatiejunk.

Geloof me, Web 2.0 is iets moois, iets unieks. Het delen en zoeken van informatie kent geen grenzen. Maar pas op dat je zoals ik niet verslaafd raakt aan een onzichtbaar bos.

Weg ermee!

noreply@blogger.com (Lorenz van Gool) — Sun, 05 Aug 2007 10:28:00 +0000

Onderstaand artikel heb ik een jaartje geleden geschreven en is verschenen in de Com'Info, het blad van mijn studievereniging SV Contact.

Misschien ken je het lettertype ‘Comic Sans’ wel (of voluit: Comic Sans MS). Veel mensen kennen het, en dat is jammer. Ik leg je uit waarom. Ik heb namelijk langzamerhand een gloeiende hekel gekregen aan dit lettertype.

De bron van ergernis
Als er één ding is waar ik niet tegen kan, dan zijn het wel stijl- of spelfouten. Met uiterste precisie ga ik wel eens brochures na om dan te gniffelen als ik een fout zie. Maar wat mij nog meer irriteert, is het gebruik van foute lettertypes. Met een fout lettertype bedoel ik het gebruik ervan in de verkeerde context. Bij de cursus “Tekst en Beeld” bijvoorbeeld, heb ik geleerd dat Comic Sans vooral jonge kinderen en sommige ouderen aanspreekt. Nu is hier niks mis mee, integendeel. Het is volkomen begrijpelijk dat dit lettertype het goed doet bij kinderen, omdat het er kinderachtig uitziet. En voor ouderen is het makkelijk te lezen. Maar gebruik het dan ook in deze context! Ontwerper voor Microsoft, Vincent Connare, heeft dit lettertype gemaakt in 1995 om te dienen als tekst in een tekstballon. Helaas zat dit lettertype standaard bij elke vroege versie van Windows. Hierdoor werd Comic Sans enorm bekend, en bij gebrek aan beter (wisten zij veel), gingen veel mensen dit lettertype gebruiken. Alleen gebruikten ze het op de verkeerde manier; want geef toe: een sollicitatieformulier in dit lettertype ziet er nou niet echt professioneel uit. Vandaar mijn ergernis. Het is niet zozeer het lettertype zelf, maar het gebruik ervan.

Voorbeelden
Op ons wereldwijde web zijn tal van voorbeelden te vinden van het gebruik van Comic Sans, die echt werkelijk nergens op slaan. Je ziet het op winkelruiten, op posters, op menukaarten en op verpakkingen staan, wat er totaal niet professioneel uitziet. Ik begrijp zelf niet hoe mensen dit in een dergelijke context ook maar durven te laten zien aan klanten. En het achtervolgt mij zelf ook. Laatst ging ik eten bij Florin, toen op de menukaart ik helaas Comic Sans aantrof. Het amateurisme van deze toko werd bij mij bevestigd door cola uit een slangetje in je glas te schenken, maar dat is een ander verhaal. Ik mag dan wel misschien een mierenneuker zijn, maar als je één ding leert tijdens deze studie, dan is het wel dat je opdrachten of presentaties of wat dan ook, het liefst op een professionele manier aan de mens moet voorschotelen. Toch ben ik een uitzondering tegengekomen. Als liefhebber van strakke, simpele tekst- of beeldontwerpen, zag ik in een etalage op de Minrebroederstraat een papiertje met vrolijke, cartooneske vliegjes erop en de tekst: “Vliegenmeppers: € 4,95” (wel duur hoor, voor een vliegenmepper). In het lettertype Comic Sans, lekker groot, vet gedrukt. Toch zag dit er goed uit, ondanks de eenvoudigheid.

Ban Comic Sans
Gelukkig heb ik op Internet mijn soulmates wat betreft de afkeer tegen Comic Sans gevonden. De personen achter de website “Ban Comic Sans” (http://bancomicsans.com) zijn echte liefhebbers van typografie. Met hun leus “Putting the Sans in Comic Sans” willen ze dit lettertype zo snel mogelijk van de aardbodem vegen. Voor mij hoeft dit nou ook weer niet. Want het is eigenlijk best zielig als 14-jarige breezers hun werkstuk niet in hun gewenste lettertype kunnen inleveren.

YouTube goes political

noreply@blogger.com (Lorenz van Gool) — Tue, 24 Jul 2007 17:09:00 +0000

Eindelijk! Een goed voorbeeld van Web 2.0 in de politiek. Gisteren was namelijk in Amerika tijd voor de 'CNN YouTube Debates' voor lijsttrekkers van de democratische partij. Mensen konden hun vragen stellen door middel van een filmpje! Hoe 2.0 is dat? Dit is precies waar Web 2.0 op slaat, het samenbrengen van o.a mensen door media. Een vraag stellen aan een politicus doe je namelijk niet elke dag. Door YouTube wordt het heel simpel. Het debat was een groot succes, doordat mensen echt goede vragen stelden. Bekijk de vragen!

Hoera! Post!

noreply@blogger.com (Lorenz van Gool) — Tue, 24 Jul 2007 16:42:00 +0000

"Hoera! Post! " Dat roep ik als er weer eens post binnenkomt voor oude bewoners van m'n studentenhuis. Ik roep dat omdat er leuke dingen bij zitten. Blijkbaar hebben we een abonnement op een voetbaltijdschrift en op de NRC. Prima toch? Omdat de vorige bewoners te lui zijn om hun adres te wijzigen, doe ik de moeite om leuke post voor ze te openen. Goeie deal dacht ik zo! Laatst zat er post bij van BNN. De vorige bewoner was blijkbaar jarig!

Er zat zelfs een cadeautje bij! Met de tekst: "Open dit op je verjaardag!" Waarom zou je een condoom moeten gebruiken op uitsluitend je verjaardag? Dus ik maak het pakje open....

.... en ik zie een ballon. Haha! Grappig gedaan! Kudos voor BNN!

Abri Power!

noreply@blogger.com (Lorenz van Gool) — Tue, 24 Jul 2007 16:23:00 +0000

Door de stad lopend kom ik heel veel reclame tegen op abri's. Soms neem ik even de tijd om dan opvallende beelden te fotograferen. Helaas zit me er toch wat stom spul bij! Bekijk deze reclame voor Sourcy eens:

Ten eerste de kleuren: rood, groen en wit. Het is toch *********** toch geen kerstmis? Bovendien doen de kleuren rood en groen me weinig denken aan iets fris en sprankelends. Ten tweede het lettertype bovenaan. Gadverdamme! Het lijkt wel een gratis font! Het toppunt is toch wel het kleine woordje 'mineraal' dat tussen puur en water gefrommeld wordt. Waar slaat dat op? Waren ze iets vergeten ofzo? Zo dom schat ik de ontwerpers niet in. Dus hoe halen ze het in hun hoofd?

Zo, genoeg mijn spui gegald. Nu een reclame op een abri die er (positief) uitspringt:

Ok, het woord positief is misschien verkeerd uitgedrukt als je dit zielige gezicht ziet. Het zet je WEL aan het denken doordat je (ik in ieder geval) alle zinnetjes wilt lezen. Dikke plus dus voor No Kidding.

Mustard Face Dancing Guy

noreply@blogger.com (Lorenz van Gool) — Sat, 30 Jun 2007 12:14:00 +0000

Zie hier, een geniale parodie op internethypes!
Het filmpje laat precies zien hoe een hype op internet gecreëerd wordt. En natuurlijk is er ruimte om dat lekker af te kraken. Wat gebeurt er precies?

Je filmpje staat op internet;
Je trekt steeds meer en meer kijkers;
Je filmpje wordt een 'viral movie';
Je wordt geblogd;
Je filmpje wordt toegevoegd aan 'social bookmarking sites' (lekker 2.0);
Er wordt een parodie van je gemaakt;
Je wordt aangeklaagd;
Iedereen is je vergeten. Boehoe.

Ge-wel-dig. Check de uitvoering van de volgende 8 puntjes in het filmpje hieronder!

G**gle

noreply@blogger.com (Lorenz van Gool) — Sun, 24 Jun 2007 16:03:00 +0000

Al jaren profileert Google zich als de ultieme zoekmachine die alles, maar dan ook alles kan vinden. Google wilt een zogenaamde 'totale informatie' creëren op het internet. Echter, dat gaat natuurlijk niet als je censuur toe gaat passen. Jawel, Google past censuur toe.

Het is al een tijdje bekend dat China om politieke redenen bepaalde websites blokt. Het is nogal hypocriet te noemen dat juist Google China hierin helpt. Zo creëer je toch nooit een 'totale informatie' (term gebruikt in De Groene Amsterdammer) ? Google gaat zelfs andere landen zoals Marokko en Egypte hierin helpen. Vergis me niet, ik ben een groot fan van Google en zijn diensten, maar dit gaat me toch echt te ver. Doet Google nu alles voor het geld? Of streven ze nou voor 'totale informatie'?

Second Life Schmecond Life

noreply@blogger.com (Lorenz van Gool) — Fri, 15 Jun 2007 18:08:00 +0000

Je kon er natuurlijk op wachten, maar nu dan toch een stukje over de hype Second Life, een online virtuele wereld waar je een tweede leven kan nabootsen. Nu is die profilering nogal risky, want in hoeverre kan je een 'First Life' nabootsen? De makers, de mensen van Linden Lab, moeten gedacht hebben dat het wel aan zou slaan. En hoe. Vanaf het begin dat Second Life in het nieuws kwam (2004, als ik me niet vergis), waren de verwachtingen hoog. Digitale leeromgevingen, online solliciteren, echt geld verdienen met gebouwtjes maken, het behoorde allemaal tot de mogelijkheden. Miljoenen mensen van over de wereld zouden in Second Life vertoeven. Niks is minder waar, ik stuitte op een artikeltje (link) waarin duidelijk wordt dat Second Life amper wordt gebruikt in Nederland. En dat verbaasd me eerlijk gezegd niets...

Second Life heeft namelijk wat probleempjes. Doordat de virtuele wereld er zo realistisch mogelijk uit moet zien moet je computer behoorlijk wat kracht hebben. En niet iedereen heeft dat natuurlijk. Sterker nog, met m'n nieuwe pc (draaiend op Vista) kan ik 'm niet eens opgestart krijgen! Zo'n hoge standaard werkt natuurlijk drempelverhogend.

Mensen die wél in Second Life kunnen komen, volgens het artikel, zijn niet eens zo actief. En dat is niet alleen in Nederland zo. Wereldwijd zijn er over de 7 miljoen geregistreerde gebruikers, waarvan slechts 300.000 actief. Dan moet het dus wel erg saai zijn daarbinnen. Maar zoals ik al zei, de mogelijkheden waren veelbelovend. Als je dan een kijkje gaat nemen om te zien hoe die community zich vormgeeft, valt het blijkbaar tegen. Bedrijven uit het echte leven vestigen zich met gepimpte gebouwen in Second Life, maar wat doen ze daar? Voegt het iets toe? Nope, men is enkel een groot reclameblok voor zichzelf. Men speelt in op de hype maar doet dat dus totaal verkeerd. Waar is die toegevoegde waarde? Of komt die überhaupt wel?

The Music Fucktory - deel 2

noreply@blogger.com (Lorenz van Gool) — Sat, 09 Jun 2007 14:39:00 +0000

Wederom zakt TMF naar een ongekend dieptepunt in de historie van de Nederlandse televisie. Dit keer met het late night-programma 'De Dagrand'.

Ok, de naam zegt het al, een late-night programma. Met de nadruk op sex, geld, relaties, uitgaan en muziek. Maar het is juist weer de sex die overheerst. En dat kan toch in een late-night programma? Natuurlijk kan dat. Maar de manier waarop! Ik heb het vaker gezegd, het zorgt weer voor 'bimboficatie' van de jeugd. Enkele voorbeelden:

Presentator Damien (juist, die gast van Bom Chicka Wah Wah!) spoort webcammers aan tijdens de uitzending lekker nasty te doen. Oftewel: met je blote voorgevel in beeld te zitten.

Deze webcamfilmpjes komen tijdens een clip ook in beeld. En weer die meloenen. Alsof het normaal is tijdens elk hiphopnummer je shirt uit de doen. Dit is duidelijk het verkeerde voorbeeld voor jonge meisjes die toch wel zo laat naar TMF kijken.

In één van de uitzendingen zit een escortgirl. En die kan je winnen. Dit meen je toch niet? En wat moet je doen? In drie woorden zeggen waarom je haar verdient. Ten eerste zorgen die drie woorden nou niet voor bepaalde diepgang ("Ik ben geil!"). En ten tweede kan je user generated content voor veel betere dingen gebruiken. Zoals discussies ofzo.

Maar wat verder opvalt aan De Dagrand is dat het wel pure crossmedialiteit is. De kijkers zorgen immers live (!) voor de content van het programma met webcambeelden. Maar dan moet het technisch wel haalbaar zijn. Kunnen ze bij TMF niet bedenken dat het gros van de webcammers een te trage internetverbinding heeft om het live uit te zenden? En dat fullscreen webcamvideo's er niet uit zien?

Lang leve de blokjes.

Rectificaties 1

noreply@blogger.com (Lorenz van Gool) — Sun, 03 Jun 2007 12:02:00 +0000

Het kan zijn dat ik dingen fout heb. In de wondere wereld van het wereldwijde web en nieuwe media veranderen dingen nou eenmaal snel. Daar heb ik dit onderdeel van mijn blog in het leven geroepen. Jup, rectificaties.

De eerste is meteen van groot belang ;-) Het blijkt dat de babe op het blikje helemaal geen gePhotoshopt moedervlekje heeft. Het was gewoon wat viezigheid.

De tweede is niet echt een rectificatie, maar een aanvulling. Het blijkt dat het hele Bom Chicka Wah Wah-gebeuren een stunt is voor Axe. Goeie en leuke reclames hadden ze al, dus waarom dit in het leven roepen? Overigens is Bom Chicka Wah Wah bezig om voor verdere bimboficatie (met dank aan Stevens blog voor dit woord) van de Nederlandse tienermeid te zorgen. Als ik namelijk een mail krijg dat ik een nieuw Hyvesbericht heb, wordt die mail ondersteund met reclame van Axe:

"Hoe lekker kan jij een jongen Bom Chicka Wah Wah-en?" Aargh.

Dag DAG!

noreply@blogger.com (Lorenz van Gool) — Fri, 01 Jun 2007 14:00:00 +0000

Iedereen heeft er volgens mij nu wel van gehoord: DAG, de vierde gratis krant. Of zoals de makers het zelf zeggen: 'een crossmediaal platform'. Ik vind het echter niet meer dan een populair weblog op papier.

Crossmedia is het inzetten van meerdere media om een bepaalde vorm van informatie te bieden, en dat onderdeel uitmaakt van één groot geheel. Er treedt dan een 'kruisbestuiving' van media op. Een voorbeeld: Idols. Door te stemmen op je favoriet per sms heb je invloed op het televisieprogramma. Filmpjes op de website laten meer informatie zien over de artiesten. Op die manier maken sms, televisie en internet onderdeel uit van het concept Idols. Zo werkt DAG ongeveer ook. Onder artikelen staan verwijzingen naar de website en kan je meer informatie op je telefoon ontvangen per sms. Ook hebben lezers zelf invloed op de inhoud van de krant, omdat stukken van zogenaamde panelleden in de krant verschijnen. Echter het hele crossmediale gebeuren werkt lang niet zo goed. Een aantal voorbeelden:

Ik stuurde een sms'je om een aanvullende video te zien over een bericht dat een vrouw is aangevalen door een haai. Ik kreeg een commercial te zien over een vrouw met een zak chips die wordt opgegeten door een haai. Ik had iets heel anders verwacht. Namelijk een filmpje met enige NIEUWSwaarde.

Dan is er nog het punt van inconsistentie. In het ene nummer staat het bol van de crossmediale verwijzingen, in het andere zijn ze nauwelijk te vinden. Wel raar hoor, als 'crossmediaal platform'.

Ik heb dus nogal mijn twijfels bij de crossmedialiteit van DAG. Maar dat is nog niet alles. Door te zeggen dat DAG een crossmediaal platform is, speelt DAG naar mijn mening slechts in op de crossmediahype. Ze doen het erom, zonder dat de verwijzingen naar internet of sms enige nieuwswaarde hebben. Simpel cashen dus.

En dan nog iets (ik blijf gewoon doorgaan). Volgens de makers van DAG is DAG geen krant. Waarom lijkt het er dan zo erg op? Waarom wordt het op dezelfde manier gepubliceerd als de andere gratis kranten? En JUIST doordat ze het als een krant laten voordoen, slaan ze de plank mis met de papieren versie van DAG. Door nota bene elke dag een mop bovenaan pagina 3 te plaatsen, door spel- of typfouten van ingezonden stukken te laten staan, door nieuws wat zelfs campingzender SBS 6 niet zo uitzenden te plaatsen, door Microsoft Word na te doen met gele markeringen over en weer en door het woord 'info' te gebruiken in plaats van 'informatie', doet DAG inbreuk aan het concept 'krant'. Het is naar mijn mening slechts een populair weblog als Fok! of Flabber, maar dan op papier. Mochten ze het als gratis tijdschrift uitgeven, dan is het hele concept misschien beter. Maar noem het alsjeblieft geen nieuwsvoorziening.

Aan het begin was ik lyrisch over concept. Ik heb me dan ook gelijk ingeschreven om DAGPanellid te worden. Zonder een woord te schrijven voor DAG heb ik een e-mail gestuurd waarin stond dat ik er geen zin in had, omdat ze een mislukte poging waren tot een crossmediale krant (dat ik gewoon niet gezien wou worden in zo'n 'simple minded' platform, heb ik maar niet gezegd). Ik word nog steeds gespamd met mailtjes om te reageren op de stelling van de dag.

Enkel negatief wil ik niet zijn. De DAG brandt namelijk best goed.

Een babe op een blikje

noreply@blogger.com (Lorenz van Gool) — Thu, 24 May 2007 15:22:00 +0000

Mijn alziende oog der reclame heeft weer eens wat gezien: de campagne van Rivella. In de tv-spot wordt het drankje 'drink me' genoemd. En de gratis uitgedeelde promotieblikjes lijken ook al niet op iets dat op Rivella lijkt. Kijk maar:

Kijk eens aan! Wat een mooi blikje! Iets zegt me dat ik een goed gevoel krijg bij het zien van dat blikje... ;-) Dat haar, die ogen, net iets samengeknepen voor een extra zwoele blik, die mond...WOW. En dat dat moedervlekje gePhotoshopt is zien we maar door de vingers.

En hier een verwijzing naar de website. Daar wordt pas duidelijk dat 'drink me' gewoon Rivella Light is. En op de site wordt duidelijk dat de 'drink me' campagne gedaan is omdat Rivella binnenkort in een nieuw blikje zit. En om dat nu weer met nog een ander blikje te promoten, tja, daar moet je ballen voor hebben. Het lijkt er in ieder geval op dat Rivella met het 'drink me' blikje de jongeren voor zich wil winnen. En voor mij is dat zeker gelukt! Wat een schoonheid...

Gamen voor nieuws

noreply@blogger.com (Lorenz van Gool) — Sun, 20 May 2007 18:29:00 +0000

De laatste tijd lijkt het wel alsof alles om het nieuws draait. Met de vierde gratis krant DAG is er wéér een nieuwe informatievoorziening beschikbaar, NOS komt met NOS Headlines, een nieuwsprogramma voor jongeren. Hoewel DAG ambitieus zegt crossmediaal te zijn, moet ik het nog maar even zien. Vooralsnog lijkt het op een snelle manier om met advertentieteksten te cashen. En NOS pakt een risicovolle doelgroep met jongeren. Het blijkt dat deze maar moeilijk te bereiken zijn voor het nieuws. Dat DAG en NOS creatief zijn in hun berichtgeving is wel duidelijk. Maar MSNBC uit Amerika heeft wel iets heel grappigs bedacht om je naar hun nieuwswebsite te trekken: Newsbreaker.

Newsbreaker is een spel dat erg op het bekende 'Breakout-spel' lijkt; met een peddel schiet je balletjes tegen steentjes aan, die dan verdwijnen. In Newsbreaker echter kan je, als je een steentje hebt weggeschoten, headlines van de website vangen. Deze komen dan rechts in het scherm in een lijst te staan. Heb je tijdens het gamen iets interressant gezien en klik je op de link, dan pauseert het spel automatisch en ga je naar de site. Daarna kan je weer verder spelen voor leuke headlines! Ge-wel-dig slim bedacht. Alleen is het Breakout principe wel duizend, zo niet tienduizend keer gekopieerd, dus iedereen kent het wel. Daarom wordt voor Newsbreaker reclame gemaakt in de Amerikaanse bioscopen. Daar wordt voor een film Newsbreaker op een groot scherm gezet, en het publiek moet met behulp van een motion-sensor met hun armen het peddeltje bewegen. Leuk opwarmertje!

Het belangrijkste wat Newsbreaker misschien teweeg kan brengen is dat MSNBC jongeren naar hun nieuwswebsite trekt door ze letterlijk te laten gamen voor nieuws. Great idea! Nu nog uitvoeren met een LEUK spel.

The Music Fucktory

noreply@blogger.com (Lorenz van Gool) — Fri, 18 May 2007 21:56:00 +0000

Verontrustend nieuws over tienermeisjes die seks hebben voor een Breezer kennen we al. Hoe kan het dat jonge dames zo makkelijk denken en zich als sletten gedragen? Misschien zijn ze gewoon dom. Maar het kan net zo goed aan Neerlands breezahzender TMF liggen. Twee voorbeelden die me mateloos irriteren en die, naar mijn inzicht, behoorlijk aanstootgevend zijn.

Ten eerste zijn er de sms-acties die tijdens uitzendingen in de avond verschijnen. Sms je naam + een seksuele actie en je krijgt gelijk informatie over hoe je dat moet doen! Geweldig toch? Nou nee. Er wordt dan wel gewaarschuwd dat je alles veilig moet doen in verband met ziektes de je kan oplopen, maar wie zegt dat je kleine nichtje van 10 niet gaat sms'en? Die wordt mooi op ideeën gebracht. Televisie van de laagste soort noem ik het. Programma's van Talpa (Ik weet dat het nu Tien heet, maar ik blijf het gewoon Talpa noemen. Dan moest John maar beter nadenken over de naam.) zijn bijna beter!

En dan nieuw van TMF: Bom Chicka Wahwah. Bom Chicka Watte? Bom Chicka Wahwah...je weet toch? Dit gedoe betreft 2 dames die deze breezerkreet uitroepen terwijl ze mannen als supersletten gaan lopen verleiden met een dansje (supernep en opgezet, maar toch). De man kan dat zelf kiezen wie hem het beste heeft ge-Bom Chicka Wahwah'd. Ja, ze gebruiken het als werkwoord. Schandalig, praat eens normaal! Zelfs Hyves heeft er een smilie voor. Het slaat echt he-le-maal nergens op. Alsof het normaal is je zo als een slet te gedragen. Ik vind TMF hierdoor echt laag zakken. TMF, The Music Fucktory.

Een ijskoude post

noreply@blogger.com (Lorenz van Gool) — Thu, 17 May 2007 17:37:00 +0000

Wordt je soms ook zo gek van al die visuele exposure als je door de stad loopt? Teveel shitload aan reclame overal? Ik vind van wel. In plaats van kwantiteit, kan je ook voor kwaliteit gaan. Jägermeister en IFAW hebben dat in ieder geval goed begrepen:

Naast dat Jägermeister een ontzettend aangenaam drankje is, is het onmogelijk om deze reclame te missen. Door buiten de randen van de abri te gaan, lijkt het hele medium op een omgekeerde fles. En dat is gewoon geniaal. Nu een advertentie van het IFAW, die ik tegenkwam op het toilet van een café:

Deze ijsbeer bleef bij mij hangen. Wat een prachtig één-tweetje tussen tekst ("blijven er alleen woorden over?") en beeld (IJSBEER)! Ik ging bijna sms'en. Bijna. Want ik blijf wel een arme student.

Narrowcasting...maar dan anders

noreply@blogger.com (Lorenz van Gool) — Thu, 17 May 2007 09:18:00 +0000

Heb je wel eens in de McDonald's van die schermen gezien met nieuws en videoclips? Dat is een typisch geval van 'narrowcasting' (afgeleid van 'broadcasting'), informatie verschaffen op locatie voor een bepaalde doelgroep. Bij McDonald's wordt er duidelijk ingespeeld op jonge mensen met reclames voor onder andere games, ringtones, muziek en hippe televisieprogramma's.

De Gemeente Utrecht doet dit ook sinds kort op het station. Op de roltrappen naar de stadsbussen kan je regionieuws bekijken en, misschien belangrijker op dat moment, informatie over het openbaar vervoer. Geniaal om het scherm boven roltrappen te hangen, als je het mij vraagt. Terwijl je doelloos voor je uit staart en je met een slakkengangetje naar beneden gaat, kan je net zo goed dat scherm bekijken. Hieronder zie je het scherm op Utrecht Centraal waar narrowcasting goed toegepast wordt...

...maar dan moet Windows wel meewerken.