LivE

Face Book ෆේක් ලෝකේ කතා අංක දෙක

2013-12-30T21:16:00.000+05:30

දවසේ වැඩ කටයුතු එහෙම අහවර කොරලා බුකි ගත උනා නාලම. පුරුද්දක් වශයෙන් චැට් ඩිසේබල් කරලා තමයි ලොග් අවුට් වෙන්නේ. කොහොමත් ඉතින් මම චැට් ඔන්ලයින් දානවා අඩුයි ඔන්න. කොහොමෙන් කොහොම හරි එදා මට හිතුනා චැට් ඔන්ලයින් දැනට කියලා
.
දාපු සැනින් ආව මැසේජ් එකක් . අනේ මමත් දුක සැප අහන්න වෙන්න ඇති කියලා නම නොබලාම ඕපන් කොලා චැට් එක
.
'' මචන් තරහ නැතිව වොට් එකක් දෙවෙනි ඔප්ෂන් එක ''
මට මරාගෙන කන්න තරඟ තරහවක් ආවේ ඔන්න . පස්සේ අමතක් උනේ අද සිකුරාදා නේද කියලා
.
සාමාන්‍යයෙන් බුකියේ ගොඩක් ය සිකුරාදාට චැට් ඕන ලයින් දාන්නේ නෑ මොකද හේතුව සිකුරාදා කියන්නේ රෙස්ලින් ඈයන්ගේ වොට් හිගා කන දවසක්
.
කොච්චර රෙස්ලින් මනුස්සයන් අයින් කරත් කොහෙන් ආපහු කඩා පාත් වෙනවද මන්දා. වොට් ඉල්ලගෙන එද්දී රෙස්ලින් ගෘප් එකේ නෑ මචන් කිවුවොත් හරි වොට්නම් ඉල්ලන්න එපා බන් කිවුවොත් හරි අපේ රෙස්ලින් ඈයෝ හුප් පදෙත් කියලා බැනගෙන යන අවස්තානම් බොහොමයි ඔන්න.
.
මමත් කළා පාර්ලිමේන්තුව කියලා ගෘප් එකක්. එකෙත් චන්ද ඉල්ලලා තමයි ඇමතිකම් එහෙම දුන්නේ. එත් චන්ද ඉල්ලගෙන යද්දී ගොඩක් අය කැමති නෑ වදයක් වෙනවට, ඒ නිසාම මගේ පාර්ලිමේන්තුවත් මම වහලා දැම්මා.
.
දෙයක් කරද්දී අනිත් ය ගැනත් හිතනවානම් තමයි හොද.
රෙස්ලින් ඈයෝන්ටනම් කොච්චර කිවුවත් චන්දෙනම් නවත්තන්නේ නෑ. එහෙම උනා කියලා අපිනම් චන්දෙ දෙන්නෙත් නෑ :/
.

කලකට පස්සේ බ්ලොගයට බැස්සේ

2013-12-30T21:04:00.002+05:30

කාලෙකින් ඔන්න ආයෙමත් බ්ලොග් එකට ලොග් උනා. ආයෙමත් පිස්සු විකාර හරි පොස්ට් කරන්න හිතුනා. කතා දෙක තුනක් ලියාගෙන ආවට ඒවා ලියන එක නැවතුනේ කොමෙන්ට් නැති නිසා ඔන්න :/ :/
.
අපේ කතා ඉතින් රස බර නෑනේ. කොහොම නමුත් අඩුපාඩු හදාගෙන ආයෙමත් ලියන්ඩ කියලා. මේ මාසේ අග වෙද්දී ලංකාව හැර දාලා යන්නයි හිතාගෙන ඉන්නේ. එතකොට ගොඩක් නිදහස ලැබේවි, ඒ නිදහස ඔස්සේ පොස්ට් වලින් පුරවන්නම්කො :)
.
එහෙනම් හෙටින් පස්සෙම හමුවෙමු ආයෙමත් බ්ලොග් පොස්ටු හරහා
.
ජය වේවා

Face book ෆේක් ලෝකේ - කතා අංක එක

2013-08-03T16:59:00.004+05:30

අද උදේ මම ඇහැරුනේ කාමරෙ අතුලෙන් උගුර පාදන සද්දයක් .ඇද ලගින්ම වගෙ සද්දේ ආව නිසා මම හැරිලා බලුවා. ඇක්ක දෙයින් මගෙ ඇස් ඩෙක උඩ ගියා. මම මාව කුනිත්ත ගත්තා . ඇයි මෙ ඇක්ක ඩෙයින් මටම සුවර් නෑ මම ඇහරිලාඩ කියලා.
.
ස් ස් සු සු සුපර් මෑන්... . . මම මෙහීනයක්ද දකින්නේ ?????????
.
ඔයාඩ දුක් ගන්නා රාල. . . ???
කාටුන් වල ෆිල්ම් වල දැක්ක සුපර් මෑන්ගෙ හඩෙ තෙජස් බාවය නෑ . හරියට ඇඩිලා වගෙ. මට සැකෙකුත් හිතට ආව.
.
ඔයා සුපර් මෑන්මද. ??????
.
මම එහෙම අහනගමන් ඇඩෙ වාඩි උනා.
.
දැන් ඔයාටත් මාව සැකද????? . . .සුපර් මෑන් අඩන්න ගත්තා. ඉකි ගගහ අඩනවා. . . පිටසක්වලින් ආපු මෙ ලොකෙට සුපිරි වීරයෙක් උන කෙනෙක් නෙඩ ඩෙයියනෙ මෙ අඩන්නෙ. මටත් වාවන්නෙ නතිව්ා ගියා. මගෙ ඇස් වලටත්කඳුළු ආවා සුපර් මෑන්ගෙ අන්ඩිල්ලට..
.
මොකඩ තමුසෙ අඩන්නෙ. අයි ඩන් තමුසෙගෙ නමිනුත් වෙන උන් අවිල්ලද????,
,
මොකක්????
,
මම අහුවෙ තමුසෙගෙ නමිනුත් දැන් වෙන උන් රින්ගලඩ.
.
සොරි කිවුවට හාන්වකවිස්සියක් තෙරුනෙ නා.
.
අහ් මම මුල ඉඩලා කියන්න්ාම්කො.
.
කාල්ායක් අපෙ ලොකෙට ගිහින් ඉඩලා මම මෙහෙට ආවෙ මෑන් ඔෆ් ස්ටීල් ෆිල්ම් එක කොරන්න. එ ආවහමයි ඩැක්කෙ ෆෙස් බුක් කියලා එකක් නෙට් එකෙ තියෙනවා කියලා. ඉතින් මටත් හිතුනා මෙකට ජොයින් වෙන්න. මමත් ඉතින් අකවුන්ට් එකක හදා ගන්න හැඩුවෙ ඉන්ගිරිසියෙන්. මෙන්න එතකොට අහපි අත්ත නම ඩෙන්නලු බොරු නම් වලින් හඩන්න බ්ඈලු. ඉතින් බන් මල්ලියෙ මම ක්ලාක් කෙන්ට් වලින් එකක් හඩාගන්න හඩනකොට මම ඩක්කා මගෙ යාලුවා බැට් මෑන් ගෙ නමින් ඔයාලගෙ බසාවෙන් අකවුන්ට් එකක් හඩලා. ඉතින් මම සින්හලෙන් සුපර් මෑන් කියලා හඩාගෙන එක පැයක් ඉන්න හ්ම්ඹ් උණේ නා බන්.
මමයි ඉස්සෙල්ලම සුපර් මෑන් නමින් ආවෙ උබෙ නම වෙනස් කරපන් නැතිනම් කරඩර වෙයි කියලා ඩහයකට්ා වඩා චැට් කර්ාලා ගෙම ඉල්ලුවා බන්. මම තෙරුන් කර්ාන්න හැඩුවා මමයි අත්ත සුපර් මෑන් කියල්. ඓත් බන් කට්ටියක් රිපොට් කරලා දැන් අකවුන්ට් එක බ්ලොක් වෙලා බන්.
.
උබට මම ඔන ඩෙයක් කරලා ඩෙන්නම් ආයෙ මට මගෙ අකවුන්ට් එක හඩලා ඩේපන් බන්. ..බලහන් කෑල්ලක් ටොක් වේගෙන ආව විතරයි අකවුන්ට් එක බ්ලොක්.
.
.සුපර් මෑන් හුස්ම ගන්නෙ නෑ කියන එක ප්‍රත්‍යක්ශ උනේ කියවගෙන ගිය කිය්ාවිල්ලට ඔන්න.
.
මචන් සුපර් මෑන් . . . මම සීරියස් උනා ටිකක්. . .
.
ඇත්ත එත් මචන් ලන්කාවෙ ෆෙක් ලොකෙ සුපර් මෑන් උබ නෙමෙයි. අත්තම කියනව්ානම් මට ඔතන කොරන්න ප්උලුවන් කෙන්ගෙඩියක් නා. මොකඩ මට ඔන නෑ අලුතෙන් එන එකෙකුට පුකඩීලා මගෙ ාකවුන්ට් එකට කෙලො ගන්න. ඩන් ඉතින් පවු නොඩී පලයන්.
.
.කිවුවා සැර වඩිඩ මන්ඩා සුපර් මෑන් ඩුක් මුසු බැල්මක් හෙලලා බැල්කනියෙන් එලියට ඉගිල්ලුන
.
මම ඉක්මනට ෆොන් එක අතට අරගෙන බැලුවෙ මගෙ අකවුන්ට් එක යහතින් තියෙනවඩ කියලා.
.
අම්මෙ ඇති යන්තන් තාම බ්ලොක් නෑ. ෆොන් එකට උම්ම්ම්මා එකක් ඩුන්නා.
වෙලාව තාම 8යි.ඊයෙ බුකියෙන් අයින් වෙඩ්ඩි පාන්ඩර 2:30, තාම නිඩිමතය්. ඉතින් මම අනිත් පැත්ත හැරිලා නිදාගත්තා .

තවත් එක හීනයක්‌

2013-02-13T14:22:00.001+05:30

හෙට ඉදලවත් පාඩන් කරන්න ඕන, ඇයි දෙයියනේ විබාගෙට තව දවස් කීයද???

පොතක් අතින් අල්ලලා නෑ. විබාගේ කොට උඩ ගියොත් බෙල්ල වැල දාගෙන තමයි මැරෙන්න වෙන්නේ.

පන්තියේ වාර විබාග නැති උනාට මොකෝ අවුරුද්දේ අන්තිමට් විබාගයක් තියෙනවනේ. ඒකටවත් පාඩන් කලේ නැති මට a/l ගැන හිතෙද්දි බඩ පපුව දනවා. ඔන්න දැනුත් පපුව දාගෙන යනවා.

ඔහොම හිත හිතා ඉදලා බෑ දැන්ම පාඩන් කරනං ගන්න ඕන. එහෙම හිතලා මම ඇදෙන් නැගිට්ටා. එත් කෝ මගේ පොත්?????

හැක් මම දැකල හින්නේ හීනයක්‌ නේද ? ? ? ? ? අනේ මම මේ හීනේ මීට අවුරුදු 6 7 කට කලින් දැක්කනම්. අද මම මිනිහෙක්. විබාගේ කාලේ නැටුව පිස්සුවක්නම් නෑ. හැබැයි විබාගේ කියල කරපු දෙකත් නෑ. අන්තිමේදී යාන්තමට පාස් උනා. පොතක් අල්ලන්නේ නැතිව එහෙම පාස් උනානම් මම පාඩන් කලානම් අනිවා අද ජපුරේ අන්තිම අවුරුද්දේ. මමත් එක්ක එකට ඉදපු එකම එකා අද ජපුරේ. අද පට්ට කෑල්ලකුත් දාගෙන සැපට ඉන්නවා.

උයි මමයි අපේ පන්ති බාර රන්ජිත් සර් (පින්තුව) ගෙන කොච්චර බැනුම් අහල ඇද්ද????? හැබැයි සර් උනත් මම ගැන ගොඩක් බලාපොරොත්තු තියාගෙන උන්නේ. එත් මම රිසල්ට් කියන්නවත් ගියේ නෑ. එක සර් පන්තියේදී කිවුව කියලත් මල්ලි කෙනෙක් කිවුවා. එහෙම කියලවත් මම ගියේ නැ. රෙද්දක් ඇදගෙන ඒ මනුස්සයාගේ මුණ බලන්නේ කොහොමද මම ??????

ඒ ලෙවල් පන්තියට ආපු දවස් වල මම තරං උනන්දුවෙන් වැඩ කරපු කවුරුත් හිටියේ නෑ මගේ හිතේ. හැම දේම වෙනස් උනේ මේ හොටෙල් එක නිසා.

තාත්තා හොඑල් එකක් හදනන් ගත්තේ මම ඒ ලෙවල් කරනං ගත්තු අලුතමයි. එදා ඉදන් මට උනේ විබාගේ ගැන හිතානං නෙමෙයි. හොටෙල් එකේ වැඩ ගැන හිතන්න. සමහර දවස් වලට සිමෙන්ති යකඩ ලොරි ගණන ගෙනල්ලා බානවා. එහෙම දවස් වලට ඒවා මුර කරනං ඉදිරිපත්වෙන්නෙත් මමමයි.

රෑ වෙලා බත් එකකුත් බැදගෙන යාලුවෙකුත් එක්ක ඇවිල්ල හොටෙල් එක හදන තැන නවතිනවා.( එහෙම එනකොට සිගරට් දෙක තුනකුත් වරදින්නේ නැ) පාන්දර වෙනකන් ඔහේ බුත කරලා පාන්දර ගෙදර යනවා, ගිහින් ඇදගෙන ආපහු හොටෙල් එකේ සයිට් එකෙන්ම බයික් එක දාලා බස් එකක එල්ලිලා ඉස්කෝලේ යනවා. රෑ එළිවෙනකන් නින්දක් හරියට නැති නිසා නින්දේ අඩුව පුරෝ ගන්නේ ඉස්කෝලෙන් තමයි. ආපහු ඉස්කෝලේ ඇරිලා එන්නෙත් හොටෙල් එක හදන තැනට. එතනත් හවස් වෙනකන් ඉදලා ගෙදර ගිහින් බත් එකක් අරගෙන අආපහු හොටෙල් එකේ වාඩියේ.

ඔන්න ඔහොමයි මම විබාගේ ලිවුවේ. එහෙම කරලත් c c s s ගන්න පුළුවන් වෙච්ච එක ගැන සතුටුයි මට.එත් ආයේ ලිවුවනම් කියලා හිතෙන වාරණං අනන්තයි. ගිඅ දේ ගියා දැන් ඉතීන වෙන දෙයක් බලාගෙන ඉමු

(මේ දවස් වල ටීවී එකේ ටියුෂන් කාරයන්ගේ ඇඩ් හින්දද කොහෙද ආපහු විබාගයක් මතක් උනේ )

මෝඩ කවක්

2013-01-29T13:01:00.000+05:30

ලැසි ගමනේ ඔස්සේ
කෙල්ලක් යයි හදිස්සේ
සාය නෑ දනිස්සේ
නිතබ සමග පස්ස ගැස්සෙ

පෙම්බරයි රුවෙන් සිරි
කන්කලුයි වදන් පිරි
පපු බරයි පියුන් වැඩී
සංකරයි මා ලිඟුන් නැගී

නිතබ ගස්ස ගස්ස
පියුන් උස්ස උස්ස
දෙඅත් පද්ද පද්ද
යයි හැරී පස්ස

පැණි කෙල බේරී බේරී
දන බිම ගෑවී ගෑවී
බලු කොලු පාරේ ආවි
නම්බරේ හිගා කාවී

කෙල්ල මග නැවතුනා
දත් තිස් දෙක සෙල උනා
කුණු හබ්බේ පිට උනා
කොලු රැල චුත උනා

තරියාගේ කෙරුවාව

2013-01-26T21:36:00.003+05:30

ක්‍රීන් ....................... ක්‍රීන් ................................

උදේ පාන්දරම මගේ පෝන් කටුව කෑ ගහන්න ගත්තා. ඇහැක් අමාරුවෙන් ඇරගෙන පෝන් එක අතට අරගත්තා. ආන්සර් කරන කලින් වෙලාව බැලුවේ නිකමට වගේ. පාන්දර දෙකයි. කෝල් එක මගේ සහයිකාව සේරීනගෙන්. මේ ගෑනිට ඇත්තටම නිදාගනන්වත් වෙලාවක් නැද්ද ?.. ඔක්කොටම වඩා දුක මගේ ජේන් එක්ක හිටපු හීනේ කැඩුන එක. ජෙන්ට හීනේ පොඩ්ඩක් ඉන්ඩ කියලා මම ආන්සර් කළා

''ඊතන්...... බුරුවො .. ඇයි ආන්සර් කරන්න පරක්කු උනේ ?/??? මම කී පාරක් ගත්තද ''

සෙරීනා උදේ පාන්දරින්ම මට අමතනවා. හිතින් බැන බැන මුවෙන් නොබැන ඔහේ අහගෙන උන්නා කියල ඉවර වෙනකන්

''ඉක්මනට ලෑස්තිවෙලා ඉන්නවා මම මේ ඔයාගේ අනෙක්ස් එකට එන ගමන ඉන්නේ ; තව විනාඩි දහයෙන් ඔතන මම''

වෙනදා වගේම මට මොකුත් කියන්න ඉඩක් දුන්නේ නෑ පෝන් එක කට් කළා. හීනෙට ආයුබෝවන් කියලා ඇදෙන් බිමට පැනලා දඩි බිඩි ගාලා ඉක්මනට ලැස්ති උනේ සෙරීනාට තියෙන බයට නෙමෙයි ගවුරවයට . අපේ ස්ටාෆ් එකේ අය මොනවා කිවුවත් ඒ කටහඩ ඇහෙද්දී මම ඉදගෙන උන්නත් නැගිට්ට වෙන්නේ අන්න ඒ ගවුරවේ නිසයි .

මුන හෝදලා කලිසමේ කකුලකට මගේ කකුලක් දැම්මා විතරයි දොරට තඩි බාන සද්දෙන් මම දැනගත්තා සෙරීනා සැපත් වෙලා කියලා. කලිසමේ අනිත් කකුල අතට අරගෙන මම ඉක්මනට දොර ඇරියේ සෙරීනාගේ කට තවත් මහන්සි කරනන තියෙන අකමැත්ත නිසාමයි .

සෙරීනා මාව දැක්ක ගමන් කට ඇරගෙන ඇස් දෙක ලොකු කරගත්තා; තප්පර තුනක් විතර මම දිහා බලාගෙන ඉදපු සෙරීනා ඇස් දෙක අත් දෙකෙන්ම වහගෙන අනිත් පැත්ත හැරිලා ආපහු මාව අමතන්න පටන් ගත්තා. මේ මක්කෙයි කියලා හිතාගන්ඩ මටත් තප්පර පහක්වත් යන්ඩ ඇති. හුටා....... කලිසමේ එක කකුලක් තාම අතේ. දනී පැණි ගාලා කලිසම ඇදගෙන මම පැනි හිනාවක්‌ දැම්මේ තවත් ඇමතුම් ලැබේ දෝ කියල බයටම නෙමෙයි .

''මෝඩයා ... ඉක්මනට යමු; මේ.... මනුස්සයෝ කැමරාව ඇරගෙන එනවා ''

සෙරේනා මාවත් දාගෙන කාර් එකේ ඉගිල්ලීගෙන ගියාට කොහේ යනවද මොකට යනවද කියලා අහන්න හිතුනට මගේ ගවුරවේ නිසා මගේ කටටට වචන ආවේ නෑ.

සෙරීනා නයිට් රයිඩර් සිහිකරමින් කාර් එක කොහේදෝ මන්දා නැවැත්තුවා. පුරුද්දට මම දැනගෙන උන්නා දැන් කැමරාවත් කරේ ගහගෙන එයා පස්සෙන් යන්න ඕන කියලා. ටෝකොස්‌ ටෝකොස්‌ සද්දෙට නැති උස ගන්න දාගෙන උන්න හයි හීල් දෙකේ සද්දේ පස්සෙන් මමත් එයත් එක්ක පස්සෙන් දිවුවා. වටේ පිටේ ලක්ෂණ වලින් මට නිගමනයකට එන්න පුළුවන් උනා අපි ඉන්නේ හොස්පිටල් එකක කියලා .ඒත් මොන හොස්පිටල් එකද කියලා දන්නේ සේරීනම තමයි .

තට්ටු දෙක තුනක් ලිෆ්ට් එකේ පිහිටෙන් ඉක්මනට නැග ගත්තට පස්සේ කාමරයක් ඉස්සරහා අපි නැවතුනා.

කැමරාව රේඩි නේද?

සේරීනගෙන් ඇද දවසා මම අහපු කරුනාබරම වචන පේලිය තමයි ඕක. මම හිතන්නේ එතන තා නස් නෝනලා දෙතුන් දෙනෙක් උන හින්දද කොහෙද

අපේ වෙලාවට කවුරුත් තාම ඇවිල්ලා නෑ ඊතන් . මේ නිවුස් එකේ මුල්ම කවරේජ් එක අපෙන්

එහෙම කියාගෙන සෙරීනා දොර ඇරගෙන ඇතුලා ගියේ දොරටවත් තට්ටු නොකර . කාමරේ උන්න කෙනා දැක්ක ගමන් මගේ කට් දෙපැත්තෙන් පැණි බේරුනා. ලස්සනම ලස්සන ශ්‍රියා කාන්තාවක්. ඒත් ඒ සුන්දර මුණ බලාගෙන ඉන්න තිබ්බ පින ඉක්මනටම නැති උනේ කාමරේ උන්න දොස්තරගේ ආමන්ත්‍රණයෙන්.

ඊට පස්සේ දොස්තර හා සෙරීනා අතර වචන හුවමාරුවක් ඇති උනත් ඇදෙ උන්න ශ්‍රියා කාන්තාවගේ කැමැත්ත ලැබුන නිසා දොස්තර අපිට ඉඩ දීලා කාමරෙන් නික්ම උනා.

thank you miss anushka. එහෙම කිවුව සෙරීනා ඒ ගෑනු ළමයට අතට අත දුන්නා

''මේ ඔයා ඒ ළමයට අනුෂ්කා කියලා කිවුවේ එයාව අදුනනවද ''

''ඔවු මෝඩයෝ මේ තමයි ඉන්දියාවේ අනුෂ්කා කියන නිළිය''

කට වටේට පෙරී පෙර තිබ්බ කෙල මට ඉබේම ගිලුනා.

ඊට පස්සේ මේ සංවාදේ සිද්ද උනේ ඉංගිරිසයෙන් උනත් මම දන්නා සිංහලෙන් මෙහෙම දාන්නම්

සෙරීනා :- මිස් අනුෂ්කා අපිට කියන්න පුලුවන්ද ඔබ තුමිය ඇයි මෙහෙම දෙයක් කරගන්න හිතුවේ ?

අනුෂ්කා :- ඇත්තටම කියනවනම් මම ලංකාවට ආවේ මගේ පවුද්ගලික ප්‍රශ්නයක් විසදගන්න. ඒත් එක හරියට විසදාන්න බැරි උන නිසයි මම මෙහෙම ජීවිතේ හානි කරගන්න හැදුවේ

සෙරීනා :- ඔබ තුමිය කිවුවා පවුද්ගලික ප්‍රශ්නයක් කියලා . ඒකට ලංකාව එක්ක තියෙන සම්බන්දෙ මොකක්ද ?

අනුෂ්කා :- ඒ ප්‍රශ්නෙට වග කියනන් ඕන මනුස්සයා ලංකාවේ කෙනෙක්. මම ඒ මනුස්සයව හොයාගෙනයි ආවේ. මට ඉන්දියාවේ පාරක බැහැල යන්න බැරි තත්වයක් ඒ මනුස්සය නිසා ඇති උනා. කොටින්ම මගේ හොදම යාලුවොත් මාව දැක්කහම ඒ මනුස්සයාගේ නම කියලා මට විහිලු කරන්න පවා පටන් ගත්තා

අනුෂ්කා අඩනවා . සෙරේනා කඳුළු පිහිනවා

සෙරීනා :- අපිට දැනගන්න පුලුවන්ද ඒ කවුද කියන එක

සෙරීනා මොහොතක් ජනේලෙන් එලිය බලාගෙන කල්පනා කළා

අනුෂ්කා :- ඔවු මම එක මාද්‍යයට හෙළි කරන්න ඕන. මොකද ඒ මනුස්සයත් මාද්‍යයට සම්බන්ද පුද්ගලයෙක් නිසා.

සේරීනයි මමයි මුනෙන් මුණ බලාගත්තා

අනුෂ්කා :- ඒ මනුස්සයාගේ නම තරිදු, තරිදු අබේසිංහ

සේරීනයි මමයි අයෙත් මුනෙන් මුණ බලාගත්තා

අනුෂ්කා:- තරිදු ? කොහොමද ඔබ තුමිය තරිදු නිසා අපහසුතාවයකට පත උන කියන්නේ ? තරිදුගේ ආටිකල් එකක්වත් නිසා එහෙම උනාද ?

අනුෂ්කා :- ආටිකල් මම ඒ මනුස්සයාගේ ආටිකල් එකක් මේ ඇස දෙකට දැකලා නෑ. මේ ඔක්කොටම වින්නැහිය ෆේස් බුක්.

සෙරීනා :- ෆේස් බුක් ?

සේරීනයි මමයි ආයෙත් මුනෙන් මුණ බලා ගත්තා

අනුෂ්කා:- ඔවු, ඒ මෝඩ මනුස්සයා මගේ පොටෝ හොරකන් කරගෙන එයාගේ වෝල් එකේ දානවා. ඊට පස්සේ ස්ටේටස් දානවා. මමයිඑයි යාලුයි කියලා. අපි අතර ප්‍රේම සම්බන්දයක් තියෙනවා කියල. එක සැරයක් දාල තිබ්බ මගේ ඊලගේ ෆිල්ම් එකේ මගේ නම දානකොට අනුෂ්කා අබේසිංහ විදිහට දාන්න කියලා මම අද්යක්ෂකට කිවුව කියල.

මම සෙරීනාගේ මුණ දිහා බැලුවා . සෙරීන මට එරෙවුවා. අයෙත් අනුෂ්කා මොකක් හරි කිඋව්වහම එනෙනේ නැතෑ. ආයේ බලන්නේ නැ ඒ මොඩිගේ මුණ.

ඕක ආරංචි වෙලා යාෂ්ට. එයා ඇත්තටම එහෙම කරලා. ඒකෙන උනේ මගේ බෝයි ෆ්‍රෙන්ඩ් මමත් එකක් තරහ උන එක. මම කොච්චර තේරුම කරලා දෙනන් හැදුවත් එක හරි ගියේ නෑ

අනුෂ්කා අඩන්න ගත්තා. සෙරීනා කදුළු පිස්සා |

කොහොම කොහොම හරි අපේ අම්මලටත් මේක ආරංචි උනා.තාත්තා මගේ මුනාත් බලන්නේ නෑ එදා ඉදලා.

සෙරීනා:- ඉතින් ඔයා ලංකාවට ආවා මේ ප්‍රශ්නේ විසදගන්න ?

අනුෂ්කා:_ නැහැ නැහැ. මම තරිදුගේ නම්බරේ හොයාගෙන කෝල් කළා. එත මට කියනන් හම්බ උනේ hi is this tharidu abesinhge? i'm sanushka here කියලා විතරයි. දඩස් කියලා සද්දයක් ආවා. ඊට පස්සේ මම කොච්චර හලෝ හලෝ කිවුවත් කිසිම උත්තරයක්‌ ආවේ නෑ .

සෙරීනා:- ඊට පස්සේ ?

අනුෂ්කා:- ඊට පස්සේ ? ඊට පස්සේ තමයි හොදම දේවල් සිද්ද උනේ. තරිදු මම කතා කරපු වචන ටික රෙකෝඩ් කරගෙන එකත් ඉන්ටනෙට් දාලා. ඊට පස්සේ අපේ රටේ ජනමාද්‍ය කාරයෝ ඒක පත්තරෙයි ටි වී එකෙයි රේඩියෝ එකෙයි දාන්න පටන් ගත්තා.

සෙරීනා මගේ මුණ දිහා බැලුවා , මම අහක බලා ගත්තා

ඊට පස්සේ එයේ හවසම මම ලංකාවට ආව. තරිදුගේ ගේ හොයාගෙන මම කැලණියට ගියා. මම ටැක්සියෙන් බැහැලා එයාලගේ ගේ ලගට යද්දී මුළු ගමම එතනට ආව. ඒ මනුස්සයෝ ඔක්කොම හයියෙන් කෑ ගහන්න ගත්තා. ඒ සද්දෙට තරිදුත් ගෙයින් එලියට ආවා. මාව දකක් විතරයි ඇස් දෙක ලොකු කරගෙන කට බැලිය වගේ අරගෙන හුස්මවත් ගන්නේ නැතිව මම දිහා තප්පර තුනක් විතර බලාගෙන උන්න. ඊට පස්සේ බුතයා පොලේ ගැහුවා වගේ සිහි නැතිව ඇදගෙන වැටුනා. මොඅන්ව උනත් මම බය උනා. දුවල ගිහින් තරිදුගේ ඔලුව ඔඩොක්කුවේ තියාගෙන ''පානි පානි'' කියල කෑ ගැස්සුනා මට. කවුද ගනු කෙනෙක් වතුර ගෙනත් දුන්න. මමත් හරිදුගේ මුනට වතුර ඉහලා සිහිය ගත්තා. මේ මනුස්සයට සිහිය ආව. ආපහු මාව දැක්ක ගමන අයෙත් සිහිය නැති උනා. මෙහෙම තුන හතර පාරක්ම උනා. මට බැරිම තැන දුන්න හොදවයින් දෙකක් මුනට.

මම සෙරීනාගේ මුණ දිහා බැලුවා. සෙරීන මට රැවුවා.

ඒ එක්කම මට කෝල් එකක් ආවා. අපේ ගෙදරින්; අම්ම කතාකලේ. අන්සාර් කරපු ගමන මට බැනගෙන බැනගෙන ගියා, උබ ගියා නේද ලංකාවේ කොල්ල හම්බ වෙනන්ත් කියලා. මට හිතා ගන්න බෑ අම්ම කොහොමද ඒක දන්නේ කියලා. මොකද මම ආවේ හොරෙන්. මම ඇහුවා අමං කොහොමද ඒක දන්නේ කියලා. ඒ ඉන්ටනෙට් එකේ තියෙන්නේ කිවුවා. අර කුරුළු නිස්සංක කියන මෝඩයා මම තරිදුගේ ඔලුව ඔඩොක්කුවේ තියාගෙන වතුර දෙන ඒක වීඩියෝ කරලා යු ටියුබ් එකේ දාලා. ඔය විස්වාස කරන්න සෙරීනා ගන්ග්නම් ස්ටයිල් එකේ රෙකෝඩ් ඒක කැඩිලා තියෙන්නේ විනාඩි පහෙන්. ඕක කිවුව විතරයි අපේ අම්මා මම දිව පා ගත්තා මරෙනං කියලා. එච්චාහ්රයි මට මතක . ඊට පස්සේ මම මෙතන

අනුශ්කට සමු දුන්න අපි දෙන්න කාමරෙන් එලියට ආවා. සෙරීනා කාටද මන්දා කෝල් එකක් ගත්තා .

''තරිදුද කතා කරන්නේ ?''

'' සෙරීනා නේද ? නැ බන් මම අමා . තරියව මෙන්ටල් හොස්පිටල් අරගෙන ගියා බන්''

මම සෙරීනාගේ මුණ බැලුවා. සෙරීන මගේ මුණ බැලුවා

mission Dracula

2013-01-14T11:58:00.001+05:30

''ඊතන් ඉක්මනට එන්ඩ හදිස්සියක් , අහ! කැමරාවත් අරගෙන එන්න ඉක්මනට''

'මොකද සෙරීනා මම වැඩක් ඔයා වෙන කෙනෙක් එක්ක යන්න''

''එනවා මනුස්සයෝ මේක ස්පෙෂල් කවරේජ් එකක්'

සෙරීනා මගේ අතෙන් ඇදගෙනම කාර් එකට දුවගෙන ගියා මට හිතාගන් වෙලාවක් උනේ නෑ මෙසේ උඩ තිබ්බ වීඩියෝ කැමරාව අහු උනේ එකේ ලෙන්ස් එකෙන්. කැමරාව බිත්ති වල හැප්පි හැප්පි දුවනකොට සෙරීනාට ශාප කලේ කාටත් ඇහෙන්නමයි

'කොහෙද යෝදියේ මාව ඇදගෙන මේ දුවන්නේ'' මම සේරීනගෙන් ඇහුවේ කාර් එකට නගිනකොට

''ඩ්රැක්යුලා ඉන්න තැන හොයාගෙනලු මනුස්සයෝ''

එහෙම කියාගෙන සෙරීන කාර් එක පාර්ක්‌ එකෙන් ගත්තේ ඉස්සරහ වාහනේ වද්දාගෙන . එත් මේ යෝදිට ඒ ගැන ගානක්වත් නැතිව වාහනේ පැදෙවුවේ හරියට රෙස් එකකට යනවා වගේ

''ඩ් ඩ් ඩ් ද්‍රක්යුලා''

''ඇයි ගොතගහන්නේ; බයද ? '' සෙරීනා හිනා උනේ කින්ඩියට

'' බය වෙන්ඩ එපා ඩ්රැක්යුලාගේ බලේ තියෙන්නේ රෑට විතරයි. එකනේ දවල් යන්නේ ඒ යකාව අල්ල ගන්න ''

මට ඒවාට උත්තර දෙන්න වචන කටට ආවේ නෑ. ලොකු මුත්‍රා බරක් වගේ දැනුනා. එත් ඒ රාජකාරිය කරන්න වාහනේ නවත්තන්න කිවුවට සෙරීනා නවත්තනවා බොරු . ආයාසයකින් එක මැඩගෙන මම කැමරාව දිහා බලාගෙන උන්නේ කකුල් දෙක හිරකරගෙන

''ඔන්න තැනට ආවා. ආරංචි උන විදිහටනම් තැන අතන. අපි වාහනේ මෙතන නවත්තලා ඉතුරු ටික පයින් යමු ''

''ඔයාට හොදටම විශ්වාසද අපි ආවේ ඩ්රැක්යුලා අල්ලන්න කියලා ?''

''අයි එහෙම අහන්නේ ?'' සෙරීනා මම දිහා බැලුවේ නොක්කාඩුවෙන් වගේ

'' ඩ්රැක්යුලා වගේ යකෙක අල්ලන්න ආවනම් කෝ පොලිසිය හරි හමුදාව හරි ? එතන ඉන්නේ පොලිස් කාරයෝ හතර පස් දෙනෙක් විතරනේ ? කවුද ඔයාට ඔත්තුව දුන්නේ ?''

''බැට් මැන්''
සෙරීන උත්තරේ දුන්නේ පොලිසිය උන්න පැත්තට දුවන ගමන්

''බැට් මැන් ? මේ ගෑනිට පිස්සු හැදිලද ?''
මමත් ඒ පස්සෙන්ම කැමරාව උස්සගෙන දිවුවා.

පොලිසියේ අය උන්නේ පස් දෙනයි. අහල පහල මිනිස් පුළුටක් පෙන්න නෑ. පොලිසියේ අයත් උන්නේ හීං දාඩිය දාගෙන හරියට මම වගේමයි. ඒ අය පුංචි ගෙයක් ඉස්සරහා දොර ලග එක ගුලියට පිස්තෝල අමෝරාගෙන උන්නා

''මේකද තැන ? මමනම් හිතන්නේ නෑ ඩ්රැක්යුලා මෙතන ඇති කියලා ''

'' මේ ප්‍රශ්න ඇති කැමරාව රේඩි කරගන්නවා . අපි වෙලආට ඇවිල්ලා. ඩ්රැක්යුලාව අල්ල ගන්න එකත් කවර් කරනං පුළුවන් ''

''කෝ එතකොට ඔයා කියපු බැට් මැන් ''

'' ඔය මෝඩ කොල්ල ටිකක් කට වහගෙන උන්නොත් හොදයි''
මම කටහඩ ආවේ කොහෙන්ද බැලුවා. මෙන්න බැට් මැන් වහලේ උඩ

'' මම වටෙනුත් බැලුවා වහලෙනුත් බැලුවා ඩ්රැක්යුලා පෙන්න නෑ . ජනෙල් ටිකත් කළු කරලා ඇතුල පෙන්නේ නෑ''

සෙලීනා බැට් මැන් දිහා බැලුවේ කෝඩුකාර ආදර වන්තියක් තමන්ගේ ආදර වන්තයා බලන විදිහට.

''මල සමයන්''
මම කිවුවා නෙමෙයි කියුනා . එතකොටම සෙලීනා මගේ කකුල පෑගුවා

''ඌයි''

'' මම තමුසෙට ආයේ කියන්නේ නෑ''
බැට් මැන් මට ආයෙත් එරෙවුවා

''කට්ටිය ලැස්ති වෙන්න අපි ගේ ඇතුලට යන්න හදන්නේ''
එහෙම කියපු බැට් මැන් දිග යෂ්ටියක් අරගෙන එකේ එක කෙළවරක තිබ්බ බොත්තමක් තද කළා. එක වරම ලොකු කුඩයක් ඉහලුනා . කළුම කළු ලොකු කුඩයක් ?

''ඩ්රැක්යුලා අල්ලන්නේ කුඩේකින්ද ?'' මට කියවුනා

''මෝඩයා ඩ්රැක්යුලාට ඉර එළියේ ඉන්න බැ. කොස්තාපල් .. ඔවු අයිසේ තමුසේ තමයි . මම දොර අරිද්දීම මේ කුදෙන් ඇතුලෙන් කාමරේට ඉර එලිය එන්නේ නැති වෙන්න අල්ලනවා ''

කොස්තාපල් කුඩේ අරගත්තේ මාලුවෙක් දියෙන් ගොඩට ඇවිල්ල වගේ

''රේඩි ? ඔන්න එකයි දෙකයි තුනයි ''

''දඩස් ''
බැට් මැන් දොර කඩාගෙන ඇතුලට ගියා
සෙරීනා බැට් මැන් පස්සෙන් මුණ ගේ ඇතුලට දැම්මා
මමත් කැමරාව අරගෙන ඒ පස්සෙන් අතුල බැලුවා

කට්ටිය ඔක්කොම මීක්‌ නැතිව ගියා

කාමරේ ඇතුලේ තිබ්බේ පොඩි ඇදක්; අද උඩ රැ නිදාගෙන උන්න කියල හිතන්න පුළුවන් සරමක්. අවුල් වෙච්ච බෙඩ් ශීට් එකක්. එත් කෝ ඩ්රැක්යුලා ?????????????????????

මට එක පාරම කල්පනආට ආවේ ඉර එලිය කවර් කරලත් කොහොමද මේවා පෙනුනේ කියලා.
මම පස්ස හැරිලා බැලුවා කෝ පොලිසියේ අය ??? එකෙක්වත් පෙන්න නෑ . කුඩේ විතරක් බිම තියෙනවා එකත් දාල පොලිසිය දුවලා වගේ.

බැට් මැන් ට හෙන අප්සට්. පොර බිත්තියට හයියෙන් අතින් පාරක් ගැහුවා. පාරේ සරට බිත්තියෙ කපරාදු ටිකක් බිම . පොරට වඩා සෙරීනාට අවුල.

''හික් හික් හික්''
මට හිනාවක්‌ ගියා හයියෙන්ම

''පටාස්''මට කම්මුල අතගාවුනා . සෙරීන දිහාත් බැට් මැන් දිහාත් මාරුවෙන් මාරුවට බැලුවට කවුද ගැහුවේ කියලා හිතාගන් බෑ.

මම ඒ පුංචි ගේ ඇතුලෙන් එලියට ආවා . මට මතක උනා මගේ මුත්‍රා බර. ගේ ඇතුලෙන් බැට් මැනුයි සේරීනයි කුසු කුසු ගානවා. ටිකකින් සෙරීනා ආව එලියට

'' අපි යන් කාර් එක ලගට''
සෙරීනා මාව ඇදගෙන කාර් එක ලගට ආවා .

''ඔයාට පොඩ්ඩක් මෙතන ඉන්න පුළුවන් නේද? මම ආපහු ගිහින් බැට් මැන් හම්බ වෙලා එනන්ම්''

සෙරීනා ආපහු හැරිලා පිම්මේ දිවුවා. මට අයෙමත් චු බරයි.

(2013 01 13 දින පාන්දර දුටු හීනයක්‌ ඇසුරෙනි )

අලුත් ලොවක් සොයා - පලමු පරිච්චේදය - තෙවන කොටස

2012-12-16T20:30:00.000+05:30

පළමු කොටස
|දෙවන කොටස

ආවේගයෙන් වාහනයට ගොඩ උනත් යන්නේ කොහෙද කියා කිසිම හැගීමක් තිබ්බේ නැ. ගේට්ටුවෙන් එලියට ආපු සැනින් දෙවරක් නොහිතාම නගරය දෙසට හැරවුනේ පෙර පුරුද්දට වෙන්න ඇති. පාරට කාර් රථය දමන විට පාර දෙපසවත් බැලීමට මට නිච්චියක් උනේ නෑ .පාරේ අනෙක් පැත්තෙන් ආ වාහනය ක්රාස් සද්දෙන් බ්රේක් කරනවා ඇහුනත් ඒ දෙස පැති කන්නාඩියෙන් වත් බැලීමට හිතුනෙ නෑ. ආ වේගය දෙගුණ තෙගුණ කරමින් මම පාරේ ගියේ හරියට රේස් පදිනවා වගේ. කොහොමත් මට පොඩි කාලේ ඉදල තිබ්බේ රේස් උන. කොම්පියුටර් එකෙත් කොයි වෙලාවෙත් කාර් රේස් දෙක තුනක්ම දාල තිබ්බේ. වාහනයක් අතට ගත්තු හැම වෙලාවකම මට ඕන උනේ ඒ ගේම් වල වගේ ඉගිල්ලෙන්න. එහෙම ඉගිල්ලෙන්න ගිහින් අතපය කඩාගෙන මාස ගණන දුක විදලා තිබ්බත් ආයේ අයෙත් කලේ ඒ දේමයි.

මිනිත්තු කීපයකින් ටවුන් එකට මම ආවේ කිසිම අනතුරක් උනේ නැති හින්දා. වෙනදාටත් වඩා වේගෙන් ආවත් මගේ කරුමෙට හැප්පුනේ නෑ. කොච්චර් වේගෙන් ආවත් බාර් එක ලගදි වේගේ අඩු උනේ අයි කියලා මටම හිතාගන් බැරි උනා. හරියට වෙනත් කෙනෙක් මාව පාලනය කරනවා වගෙයි කියල අටම හිතුනා. පුරුද්දක් විදිහට මම බොන මනුස්සයෙක් නොවුනට මම වාහනෙන් බැහැලා බාර් එකේ කවුන්ටරේ ලගට ආවා . වාහන වෙලාව ලග හින්දද මන්දා කවුරුත්ම වෙන හිටියේ නෑ . වෙනද බියර් විතරක් බීපු මට බාර් කවුන්ටරේ ලගදි විස්කි බාගයක් කියලා ඉබේම කියවුනා. බාර් එකේ ඉදන් වාහනේට එනකොට වඩේ කරත්ත කාරයෙක් යනව් දැක්කේ අහම්බෙන් වගේ. දුවල ගිහින් වඩේ ටිකකුත් අරගෙන වාහනේට ගොඩ උනා. වාහනේ ඉදගෙන බොන්න මට හිතුනේ නෑ . රෑ වෙලා උනත් ටවුන් එකේ එලිය වැඩී. මට තනිවෙන්න ඕන උනා. ඒ තනිකමට හරියන තැනකට තිබ්බී වැවු බැම්ම.

තවත් විනාඩි දෙක තුනක් යන ඇති මට වැවු බැම්ම උඩට එන්න. වැවු බැම්ම උද තිබිච්ච රූස්ස ගහක යට වාහනේ නවත්තපු මම කාර් එකේ දොර අරගෙන වැව දිහා බලාගෙන විනාඩියක් දෙකක් උන්නා. මගේ දයිවය ගොඩක් නපුරුකම් කරනවා නේද කියලා මටම හිතුනා . මරෙනං කියල හිතාගෙන ආවත් මැරෙන්න හිතක් නෑ දැන් මට එත් මේ හැමදේම අමතක කරන්න බෙහෙතක් මට හම්බ වෙලා දැන්. විස්කි බාගේ අතට ගත්තට පස්සේ තමයි මට මතක උනේ බොන්න වීදුරුවක්වත් කලවන් කරනං සෝඩා කෝලා මොකුත් නැනේ කියලා. බාගේ බෝතලේ මුඩිය ඇරපු මම බෝතලෙ කටේ තියාගෙනම උගුරක්‌ හලාගත්තා.
උගුරට වැටිච්ච විස්කි උගුර ඇග ඇතුලෙන් බඩවැල් දිගේ පිච්චීගෙන යනවා. ලොකු ආශ්වාදයක් , ආසාවක් මට ඇති උනේ. එත් කටට මොකක්දෝ අමුත්තක් දැනුනා. වඩේ කරත්තෙන් ගත්තු වඩයකින් කෑල්ලක් කඩාගෙන කටේ දාගත්තේ ඒ අප්‍රසන්න බව නැති කරගන්න.

තනිවෙන්න කියලා හිතාගෙන ආවත් මට තනිකම එක්ක පාළුවක් දැනුන නිසා රේඩියෝ එක දැම්මා.
පෙර එක දවසක සඳ නැති සවසක
නුබ මා සමුගත් ඉවුරු තලාවේ
යලි අප හමු වේවා !!!
යලි අප හමුවේවා !!!

මිල්ටන් මලල්වාරච්චිගේ ඒ සින්දු විස්කි වලට වඩා මගේ පපුව පිච්චුවා. ශාලිකා එක්ක මම මේ වැවු බැම්මට කොච්චර ඇවිල්ල ඇද්ද. කොච්චර වෙලා ආදරෙන් වේලිලා ඉන්න ඇද්ද . දරාගන් බැරි දුකකින් මගේ පපුව පිච්චෙනවා. ඒ හිතේ ගින්දර නිමන්න මම තව විස්කි උගුරු දෙක තුනක්ම දැම්මත් ඒ ගින්න එනං එනං වැඩි උනා මිසක්ක අඩු උනේ නෑ. ඒ සින්දුව ඉවර වෙනකොට මම විස්කි බාගේ බෝතලෙන් බාගයක්ම හිස් කළා. කලින් තිබ්බ අප්‍රසන්න ගතිය දැන් කොහේ ගියාද කියල හිතාගන් බෑ. ශාලිකාගේ මතකය ආවර්ජනය කරමින් මම මුළු විස්කි බාගේ බෝතලේම හිස් කළා. එත් මගේ හිතේ ගින්න තාම නිමිල නෑ.

''මට තව බොන්න ඕන '' මම මටම කියාගත්තා

වෙරි මා ගාතේම කාර් එකට නැග්ග මම වැවු බැම්ම දිගේ ඉස්සරහට ගියී ආපහු හරවගන්න තැනක් හොයාගෙන. එත් ටික දුරක් යද්දී මගේ ඉසරහට වාහනයක් ආව. පාර හාස්‍ කරගෙනම නැවැත්තුව. ඒ එක්කම මටත් නවත්තන් උනේ වෙන කරනං දෙයක් නැති හින්දයි ඒ වාහනෙන් දෙන්නෙක් බැහැලා මගේ පැත්තට එනවා ලයිට් එළියෙන් දැක්කා.

'' මහත්තයා බහිමු බලන්ඩ කාර් ඒකෙන්''

''මාව බස්සන්න තමුසෙලා කවුද ඔයි''

'' අපි කවුරු කියලද හිතන්නේ ?''

අලුත් ලෝකයක් සොයා - පළමු පරිඡේදය . දෙවා කොටස

2012-12-11T16:03:00.004+05:30

''තාත්තා''

මට ඉබෙම කියවුනා . නොහිතාම මගේ ඇස් දෙකට කඳුළු ආවා. මට කෑ ගහල අඩන්න හිතුනා; ඇයි තාත්තේ මට මෙහෙම කලේ කියලා කෑ ගහල අහන්න හිතුනා . එත් මගේ කටට වචන ආවේ නෑ . ඉබේම මම බොනට්ටුව මත අත්දෙක තියා ගත්තා . බොනටුව ගිනියම් වෙන්න රත් වෙලා. එත් ඊට වඩා මගේ හිතේ දුක වැඩී. ඇස් දෙකෙන් කදුළු හෝ ගාලා වැටෙනවා . මට මම ගැනම ලැජ්ජාවක් හිතුනා.

''ඇයි මේ දුකෙන් , ගෙදර ආයෙමත් ප්‍රශ්නයක් උනාද ? නගින්න කාර් එකට අපි ආපහු ගෙදර යමු''

''මට ඒ අපායට ආපහු යන්න බෑ තාත්තේ, අපි මහ ගෙදර යමු''

''හ්ම; නගින්නකො, අපි යනගමන් කතා කරමු''

දොර ඇරගෙන මම කාර් එකට ගොඩ උනා. යන ගමන් මම තාත්තට ඔක්කොම විස්තරේ කිවුවා. එත් තාත්තා එක වචනයක් කිවුවේ නෑ. එයත් මමත් දෙන්නම කල්පනා ලෝකව වල අතර මන වෙලා උන්නා.ටික වෙලාවකින් අපි දෙන්න මහ ගෙදරට ලං උනා. කාර් ඒකෙන බහින කොට අමමා මල් ගස් වලට වතුර දදා ඉනන්ව දැක්කා. එත් මට අමමා එකක් කතා කරනං හිතුනේ නෑ. මම කෙලින්ම කාමරේට ගියා. කාලයක් පාවිච්චි නොකලත් ඒ කාමරේ වෙනදා වගේම ලස්සනට අදත් තියෙනවා. අම්ම හැමදාම අස් කරනවා ඇති. කාරේට ආව ගමන මම ඇදේ හාන්සි උනා.

''ඇයි පුතා කලින් නොදන්නම ගෙදර ආවේ? කෝ ඉරේෂා ? එයා අවේ නැත්තේ මොකෝ ?

අම්මා තාත්තාගෙන් ප්‍රශ්න වැලක්ම අහනවා. එත් මට අහගෙන ඉන්න ඕනකමක් තිබ්බේ නෑ. කෝට්ටෙන් මුණ වහගෙන මම නිදාගන්න උහ්සහ කළා.

*********************************************************************************

''පුතා තාමත් නිදිද ? එන්න කෑම කන්න''

'' බෑ අම්මේ, රෑටම කන්නම් ''

'' රෑ ?, ඉතින් ළමයෝ දැන් රෑ තමයි. මුණ හෝදගෙන කන්න එන්න''

දොර රෙද්ද මෑත් කරලා කතා කරපු අම්මා යන්න ගියා. දන්නෙම නැතිව මට හොදටම නින්ද ගිහින්.

එත් ඇයි අම්මා මගෙන් ඉරේෂා ගැන ඇහුවේ නැත්තේ ?
තාත්ත කියල නැතිව වද්ද?

මගේ ඔලුවේ ප්‍රශ්න කෝටියක්‌ මටම වද දෙනවා. එහෙම හිත හිතාම මම මුණ හෝදගෙන කෑම කන්න මේසෙට ගියා. උරුදු විදිහටම අම්මයි තාත්තයි දෙන්නම මෙසේ එක ලග වාඩි වෙලා. එයාලගේ ආදරේ කොච්චර සොදුරුද ? මම කවදාවත් දැකලා නෑ අම්මවත් තාත්තවත් තනි තනියෙන් ගමනක් යනවා. පැක්ට්‍රියේ වැඩකට ඈතක ගියත් අමම්වත් එක්කගේනමයි යන්නේ. ඒ තරමටම ඒ දෙන්න එකට බැදිලා. එත් ඉරේෂයි මමයි අහසට පොලව වගේ.සිතිජයේදී එකතුවෙලා ඉන්නවා පෙනුනත් ඒ අහස පොලවා කවදාවත් එකතුවෙන්නේ නෑ. කඩදාසියක අත්සන් කලාට අපි අපේ වෙලා උන්නේ කවදද කියල දන්නේ ඉරේෂත් මමත් උඩ ඉන්න දෙයියොත් විතරයි . කසාද සහතිකේ සැමියා විදිහට අත්සන් කලත්; අද මම ඉරේස්හගේ වැඩකාරයා

'' ඇයි පුතා බෙදාගෙන කන්නකෝ ''

මගේ මනෝ ලෝකෙන් ඇදලා ගත්තේ අමම්ගේ කට හඬ. එත් මම බෙදාගන් කලින් අම්ම පිගානට බත් බෙදුවා. ඉස්සර වගේම තමයි රුවන්වැලි සෑය විතරයි අමමා මට බෙදන බත් එකට පරාද. හෙමින් හෙමින් බත් කටවල් දෙකක් තුනක් කෑවත් අම්මවත් තාත්තාවත් තාම එක වචනයක් ඇහුවේ නෑ ප්‍රශ්නේ ගැන. ඇත්තටම වෙන පවුල්වල ගෑනු මිනිස්සුරණ්ඩු උනහම තරහ වෙලා ගේ දාලා යන්නේ භාර්යාව. එත් මිනිහෙක් උනත් දයිවයේ සරදමට ඒ භාර්යාවගේ තත්වෙට පත්වෙලා ඉන්නේ මම. මට මම ගැනම දුකයි, ඒ වගේම මම ගැනම තරහයි. අම්මලා කරලා දුන්නත් ඇයි මට කොන්ද කෙලින් හියාගෙන පවුල් කන්න බැරි උනේ ? දයිවයද ඒක. නෑ සල්ලි වල බලේ. ඉරේෂලගේ සල්ලි මගේ පිරිම කම මිලදී ගත්තා. ශාලිකා එකක් ලස්සන කුරුළු කුඩුවක් හදන්න හීන මවපු මම අන්තිමේදී ඉරේෂගේ වහලෙක් උනා .

''පුතා , අත ගගා ඉන්නේ ඇයි? කෑම ටික කන්නකෝ. දවල්ටවත් කාලා නෑ නේද ?
අපි කෑම කාල ඔය ගැන කතා කරමු දැන් කල්පනා නොකර කන්නකෝ''

අම්මා අයෙත් කියවනවා . තවත් බත් කටක් දෙකක් කාපු මම අත හෝදගෙන එලියට ආවා. කරනං දෙයක් නැති කමට ඉබේම අහස දිහා බැලවුනා. ඒක වලාකුලක් නෑ. අද අමාවකද මන්දා අහස හොදට පේනවා තරු කැට ගන්න කරනං පුළුවන් තරමට අහස පැහැදිලියි. තරු රටා දිහා බලාගෙන මම මිදුල වටේ ඔහේ ඇවිද ඇවිද උන්නා.

'' පුතා මොකද දැන් කරන්නේ ?''

|මනෝ ලෝකෙන් මම ආපහු ආවේ තිගැස්සිලා. අමම්යි තාත්තයි දෙන්නම ඉස්තෝප්පුවට ඇවිල්ලා.

'' මම ඉරේෂගෙන් දික් කසාද වෙනවා අම්මා. තවත් මට එයත් එකක් ඒක වහලක් යට ඉන්න බෑ.''
මම ඒක හුස්මට කියවගෙන ගියා.

''එහෙම කියල පුලුවන්ද ළමයෝ, මොන වුනත් ඒ ඔයාගේ ගෑනි දැන්. ඔයා ටිකක් ඉවසන්න . ඉරේහා හැදෙයි''

'' හැදෙයි?, එහෙනම් මකවලා තමයි හදනන් වෙන්නේ. දනන්වද අම්මා; ඉරේෂට මාව පෙන්නේ දාසයෙක් විදිහට. එහෙම සලකන ගෑනිත් එකක් මට පවුල් කන්න පුලුවන්ද ?''

අම්මා නිරුත්තර උනා.

'' එත් දරුවෝ ඒ ළමයාගෙන් ගත්තු දෑවැද්ද? අපි ඒක ගෙවන්නේ කොහොමද ?'' මම ඒ සල්ලි ඔක්කොම පක්ට්‍රියට යෙදෙවුවා.''

''තාත්තලට ලොකු උනේ දෑවැද්ද, එහෙම නැතිව මගේ සතුට නෙමෙයි. එකට මම ජීවිතෙන් දැන් වන්දි ගෙවනවා. අඩුම ගානේ මට දික්කසාද වෙන්නවත් දෙන්නේ නැතිනම් මම වහ ටිකක් කාලා මැරෙනවා''

එහෙම කියාගෙන මම ගේ අතුඅට ආවේ ගොඩක් තරහින්. අම්මා තාත්ත නොවුනානම් ඇත්තමයි ඒ දෙනන්ව මරන්න තරන් තරහක් මගේ හිතට ආවේ. ඒ වගේම ලොකු කලකිරීමක් මට ඇති උනේ. මෙච්චර දෙයක් වෙලත් අම්මල තාත්තල තාමත් මම ගැන හිතන්නේ නෑ. ඒ අය වෙනුවෙන් මම කොච්චර කැපකිරීම කලාද ? ශාලිකා, මම පන වගේ ආදරේ කරපු ශාලිකා මම නැති කරගත්තා. මගේ නම්බුව මම ඉරේෂට වික්කා. එහෙම කරලත් තාමත් මම ගැන කිසිම කැක්කුමක් අම්මලට නෑ. මගේ මුළු ඇගම ගිනිගනන්වා වගේ. කාර් එකේ යතුර ගත්තු මම කෙලින්ම ගියේ ගරාජ් එකට. කාර් ඒක පණගන්වන සද්දෙට අම්මයි තාත්තයි දෙන්නම ඒ පැත්තට දුවගෙන ආවා.

''කොහෙද මේ රෑ වෙලා යන්න හදන්නේ?''

''මැරෙන්න''

අලුත් ලොවක් සොයා - පළමු පරිච්චේදය [පළමු කොටස ]

2012-12-09T18:01:00.000+05:30

මම ගෙදරින් එලියට බැස්සේ ජීවිතේ ගැන හොදටම කලකිරිල. කවදාවත් කසාදයක් ගැන හිතපු නැති මම අන්තිමට අම්මගෙයි තාත්තෙයි බලපෑමට කසාද බැන්දා. නෑ ඇත්තටම සල්ලි වලට මාව විකුණුවා . කවදාවත් මගේ තුන් හිතකවත් තිබ්බේ නෑ ඉරේෂා වගේ කෙනෙක් එක්ක දීග කන්න . එක දීගයක්ද ? මිනිහෙක් වෙලා ඉන්නේ නමට විතරයි. ඉරේෂා ගේ සල්ලි වලට හැමදාම මට සිද්ද උනේ ඔලුව පාත් කරන ඉන්න. කෑමක් බීමක්‌ හදන්න දන්නේ නැති උනාට නයිට් ක්ලබ් ගිහින් හොදට නටන්න නම දන්නවා කියලා මට ගොඩක් දෙනෙක් කිවුවා. හවස ගෙදරින් පිට වෙන ඉරේෂා ආපහු ගෙදර එන්නේ පාන්දර; එහෙම නැතිනම් දවල් වෙලා. ඒ ගොඩයෙක්. සුකුරුත්තන් සමාජය එපා වුන ගොඩයෙක් . එයා මාව කසාද බැන්දා නෙමෙයි මාව සල්ලි වලට ගත්තා.

මමත් ආදරේ කළා; අවරුදු දෙකක් ආදරේ කළා. ශාලිකා කියනේ ගොඩක් තැන්පත් කෙල්ලෙක්.එත් හරිම දුප්පත් පවුලක වැඩිමහල් දරුවා. අවුරුදු දෙකක් ආදරේ කලත් අපිට සිද්ද උනේ අන්තිමටම ආදරේට ආයුබෝවන් කියලා ඈත් වෙන්න. ශාලිකා සල්ලිකාර පවුලක නොවුන එකත්, එයාගේ කුලේ අඩු කමත් දැනගත්තු මගේ දෙමවුපියන් අපේ ආදරේ නවත්තන්න නොකළ දෙයක් නෑ . අන්තිමටම අම්මල දිනුවා. මම ජීවිත කාලෙටම පැරදුනා.

ඊයේ හවස ගෙදරින් පිට උණු ඉරේෂා අදත් ගෙදර ආවේ දවල් වෙලා. තනියම නෙමෙයි තවත් කොල්ලෙක් එක්ක. දෙන්නටම තාමත් වෙරි

'' iresha, who is this man ? is hehusband?''

හෝන් සද්දෙට ගෙදර දොර අරින්න ආව මාව දැකල ඒ මනුස්සය ඉරේෂගෙන් ඇහුවේ මම එයාගේ වැඩ ස්වාමි පුරුශයද කියලා

'' oh no suresh, he is my servant ''
ඉරේෂා දුන්න උත්තරේ හෙමින් කනට කරලා කිවුවට එක මට හොදට ඇහුනා.එත් අසරණව බලා ඉන්නවා හැර වෙන කිසිම දෙයක් මට කරනං පුළුවන්කමක් නෑ

ඉරේෂාව ගෙදරට ඇරලපු සුරේෂ් ආපහු යන්න කලින් ඉරේෂා ගෙනත් ඇරලපු ගාස්තුව ගෙවුවේ හාදුවකින්. එකත මම ඉන්නවා කියලා දැන දැනත් කිසිම ගානක් නැතිව. සුරෙශ් නොපෙනි යන තුරුම අත වැනු ඇය ගේ තුලට ඇතුළු වුයේ මටත් රවාගෙනය.

''මම කියල තියෙනවා නේද තමුසෙට මම එනකොට පෙන්න ඉන්න එපා කියල. සුරේෂ් මොනවා හිතුවද මන්දා , වස ලැජ්ජාව''

''තමුසෙට මාව මිනිහ විදිහට සමාජෙට පෙන්නන්න ලජ්ජනම් මාව divorce කරනවා. මම බලෙන් තමුසෙගෙ ඇගේ එල්ලුනේ නෑ ''

මට තමුසේ තමුසේ කියන්න තමුන් කවුද ? දැනගන්නවා. මේක මගේ ගෙදර මෙහෙ ඉන්න ඕනනම් මට ඕන විදිහට ඉන්නවා. නැතිනම් තොලොංචි වෙලාම යනවා මට වදයක් නොවී''

තවත් ඒ ගෙදර පාච්චල් වෙවී ඉන්නවට වඩා කොහේ හෝ හිස හැරුණු අතක යන එක හොදයි කියල හිතුනු මම ඇදී වත පිටින් එලියට බැස්සේ ආපසු එම නිවසේ පස් පාන්නේ නෑ කියල හිතාගෙන. සෙරෙප්පු දෙකක්වත් පයේ නැතිව මම මහා ගෙදර පැත්තට ඇවිදන් ගියේ සිතුවිල්ලක් නැතිවම.

එත් එල පාරම කාර් එකක් ඇවිත් මම අසලින්ම නවත්තුවා

''පුතා''

කාර් එක ඇතුලෙන් සුපුරුදු කට හඩක් මට කතා කළා

අලුත් ලොවක් සොයා

2012-12-08T22:56:00.000+05:30

පෙරවදන

කාලයක් තිස්සේ මගේ හිතේ තිබ්බ දෙයක් තමයි කතාවක් ලියන එක . නිකන්ම නිකන් කතාවක් නෙමෙයි , නව කතාවක් . එත් එකට හොද මාතෘකාවක් නැතිව තමයි උන්නේ .එහෙම උන්න අතරේ දැක්ක දවල් හීනයක්‌ හින්ද මට කතාවකට හොද මාතෘකාවක් හම්බ උනා . මේක බොහෝ දුරට විද්‍යාත්මක ප්‍රබන්දයක් විදිහට තමයි ලියනං වෙන්නේ . මොකද හීනේ දැක්කේ එහෙම දෙයක් නිසා. ඒ වගේම කුතුහලය , ආදරය වගේම ත්‍රාසය සමග මේ කතාව ටිකක් දුරට ලියනං සිදුවේවි . ''අලුත් ලොවක් සොයා'' කියල නම දැම්මට මේකේ නම වෙනස් වෙනන්ත් පුළුවන්.
බලන දකින අය පුලුවන්නම් කොමෙන්ටුවක් දාල අදහස් පලකරන්න . එක ලොකු හයියක් වෙයි කතාව දිගටම ලියාගෙන යන්න මට .

මීට
සජීව ජයරත්න

කවි කාරීට

2012-12-03T22:19:00.001+05:30

ඈතක ගියත් දීගෙක දි
තාමත් නුබ හිතේ දුරින්
හීනෙක හෝ රැ ඇවිදින්
හාදු දියන් මට හොරැහින්

2012-12-02T22:58:00.000+05:30

එක පඩි දවසක්

2012-09-24T16:12:00.000+05:30

ලැබුනා අද පඩි
ගත්තා ලොකු අඩි
උනා ටිකක් වැඩි
පාරේ ඉඩත් මදි

ගොම්මන් අදුර මැද්දේ
අන්දර වැට ඔස්සේ
පෙනේ ගේ පැත්තේ
ගෑනි උළුවස්සේ

අඳුරේ මගේ සේයා
දුටු විගස චායා
ලගට දුව ආයා
විගස කනෙ ලෑයා

බේබද්දා කියමින්
බැන්නේ තව යහමින්
සාක්කු අතගාමින්
පඩි කාසි සොයමින්

එකයි දෙකයි තුන
ගනියි එකින් එක
හිග කාසි ගැන
දෙස් තියයි මට

නොකා කමින් හිගා
කියා මෙමට නිගා
කොට්ට පැදුරු ඔතා
යන්න හදයි දමා

යනවානම් දමා
කියනු මොකට එපා
යන එකමයි හොදා
මමත් උන්නා නිදා

මල්ලේ පොල්

2012-09-22T23:11:00.001+05:30

මේ කතා මාලාවේ මුලින්ම කිවුවනේ මම ටිකක් නෙමෙයි ගොඩක් මුරණ්ඩු, කියන දෙයක් තබෙකට මායින් කොරන්නේ නැති එකෙක් කියලා. හොස්ටල් ජීවිතේට මාරු උනා කියලා එකනම් අඩු වුනේ නෑ. හොස්ටල් එකේ හිටිය අනිත් අයත් මගේ හැටි දැනගත්තේ හොස්ටල් එකේ මගේ මුල්ම දවසේමයි.

එදා දවස මට තාම මතකයි 1999 පෙබරවාරි දෙවෙනි වෙනිදා. මගේ ජීවිතේ හැරවුම් ස්ථානයක්. මලියදෙවයට ඇතුලත් උන දවස. ඒ වගේම හොස්ටල් එකට ගිය මුල්ම දවස. අපිව ඇතුලත්කරගත්තේ 1999 ජනවාරි27 සිකුරාදා දවසක්. මුල්ම පාසල් ගිය දවස තමයි පෙබරවාරි 2වෙනිදා.

එදා ඉතින් මුලින්ම ආවේ හොස්ටල් එකට. උදෙන්ම ඇවිල්ල කොට්ට, මෙට්ට ආදී අඩුම කුඩුම ඔක්කොම අරගෙන ගොඩවුනේ හොස්ටල් එකට ඔන්න. ඊට පස්සේ පන්තිකාමර වලට අපිව දාලා අපේ අම්ම මට ඉන්න එහෙම තැනක් හදල දීල ඉන්ටවල් එක වෙනකනුත් උන්නා . ඊට පස්සේ මට ඉන්න හම්බ වුන තැන පෙන්නලා සමු අරගෙන යන්න ගියා. ඉස්කෝලේ ඇරිලා ආපු ගමන් මම පැන්නා ඇද උඩට. ඇයි දෙයියනේ මහන්සිය. අපේ සෙට් එකේ මුල්ම බැනුම ඇසීමේ භාග්‍ය මම උදා කරගත්තේ ඔන්න ඔය සීන් ඒකෙන්. හිතුමතේ නිදාගන්න තහනම් කියාපි මෙන්න. මට යකා නැග්ගා. එත් මොනවා කරන්නද . නන්නාදුනන අයනේ ඉන්නේ කට පියාගෙන උන්නා.

ඔන්න ඒඑක්කම ටාන් ටාන් කියල මොකේටද තඩි බානවා ඇහුනා. අයියා කෙනෙක් කිවුව කෑම කන්න යමු කියලා. මමත් පිගානයි කොප්පෙයි අරගෙන ගියා dinning hall එකට. දැනගෙන ගියා නෙමෙයි. අනිත් අය පස්සේ ගියා.

හොස්ටල් එක බාර උපුල් සර් සහ අපි වගේම නැවතිලා උන්න ආදුනික සර්ල තුන් දෙනෙක් හෝ දෙන්නක් සදහා වෙනම දිග මේසයක් තිබ්බා. අපිට පොඩි මේස 10ක් 12ක් තිබ්බා. මුලින්ම කලේ අපිව ඒ ඒ මේස වලට බෙදපු එක. එක වයසකින් එක මේසෙකට එක්කෙනයි හෝ දෙන්නයි. කට්ටියමඉදගත්තට පස්සේ පොඩි බෙල් එකක් ගැහුවා. පැන්න ගමන බෙදාගන්න ගියේ නැත්තේ මම කෑම පස්සේ පන්නන එකෙක් නොවුන නිසා වෙන්න ඇති. එහම උන එක හොදට ගියා, හොස්ටල් එකේ සම්ප්‍රදාය සීනියර් පිළිවෙලට කෑම
බෙදාගන්න එක. ඒ කියන්නේ කෝඩු කාරයන් උන අපි තමයි අන්තිමට කෑම බෙදාගෙනකන්න ඕන.

ඇත්තම කියනවනම් පොර කාගෙන බෙදාගන්න තරං හොද කෑමක් අපිට හම්බ උනේ නිවාඩු දෙන දවසේ විතරයි. ඒකත් බිත්තරයක් හෝ කුකුල් මස් කෑල්ලක්. අනිත් හැමදාම හාල්මැස්සෝ හාල්මැස්සෝ හාල්මැස්සෝ .ඒ එපා උන එපාවිල්ලට තාමත් මම හාල්මැස්සෝ කන්නේ නෑ.

කොහොම කොහොම හරි මුල්ම දවසෙන්ම මට කෑම එපාම උනා. මම නැගිටලා යන්න හදද්දී අයිය කෙනෙක් අතින් අල්ලලා ඉන්දෙවුවා. නැගිටලා යන්න ඕනත් බෙල් එක ගැහුවට පස්සෙලු. ඉතින් බත් එක අතගගා උන්නා.

ටින් ගාල බෙල් එක වැදුනා විතරයි මම නැගිට්ට දුන්න වගේ. 11 වසර අයිය කෙනෙක් අහපි යන්නේ කොහෙද කියලා . දන්නවනේ ඉතින් මගේ කට. මම කිවුවා මල්ලේ පොල් කියලා. සත්තයි මෙසේම හිටිය අය හිනා උනා. මම නැගිටලා පිගාන හෝදන්න එනකොට මට කියනව ඇහුනා මුන්ට ඩිසිප්ලින් උගන්නන්න කියලා 7 වාර කෙනෙකුට කියනවා.

ඔන්න ඔය සීන් ඒකෙන පස්සේ මට කාඩ් එක වැටුනා ''පොලා'' කියලා. සන්තෝසේ කියන්නේ මුල්ම කාඩ් එක ගහගත්තෙත් මමයි ඔන්න

Coming next:-ඩිසිප්ලින් ලැයිස්තුව

පාසල් ජීවිතේ - දෙවන කොටස ( බු ඇල ඔස්සේ සිරින්ජර් සොයා )

2012-09-20T13:54:00.002+05:30

නවකතාවක් බදු මේ කතාවේ පළමු කොටස මෙතනින් බලන්න

කොච්චර මුරණ්ඩු උනත් මොකෝ ඉස්කෝලෙට සිස්සත්වෙන් කඩා පාත් වෙලා හෝස්ටල් එකට ආවට පස්සේ හැමදාම රෑට අඩනව. වෙන අයට ඇහෙයි කියලා කෝට්ටේ හපාගෙන තමයි අඩන්නේ ඔන්න. ඇයි ඉතින් වෙන උන් අඩන්නේ නැනේ. එහෙම කිවුවට මොකෝ එක දවසක් එකෙක් හු තියාගෙන ඇඩුවනේ. හා හා ඒ කතාව මේකෙන් පස්සේ හොදද.

හොස්ටල් දුක කන්දරාව අස්සේ ඔන්න කියපි අපිට මොකක්ද ඉන්ජෙක්ෂන් එකක් ගහන්න එනවා කියලා. එක උනේ හොස්ටල් ඇවිල්ල දෙවෙනි සතියේ මගේ හිතේ. ගෙදරින් ලියුමක් අරගෙන එන්න කිවුව එකට අනුමැතිය දීල. මම හොස්ටල් හිටියට මොකද අපේ ගෙදරට ගෙවල් දෙකක් එහා පැත්තේ හිටපු සම්පත් ( බලු සම්පත්- ඒ නම හැදුන හැටි පස්සේ කියන්නම් ) පොරට කියල ලියුමත් ගෙන්න ගෙන කොහොමෙන් කොහොම හරි බෙහෙත් විද්ද කියමුකෝ. (එහෙම ලියුම් ගෙන්න බැරි අයට හොස්ටල් එක බාරව උන්න සර් තමයි ලියුම් දුන්නේ ) එදා කොහොම හරි කලින් ඉස්කෝලෙත් ඇරිය අපිට . ලොකු වේදනාවක් දරගන්නත් එපැයි. දන හොස්ටල් එකට ඇවිල්ල කට්ටිය තම තමන්ගේ විද්ද තැන පෙන්නනවා. ඒ අස්සේ අඩපු එකෙකුත් හිටිය මතකේ හැටියට.

අපේ සෙට් එකේ උන්න අමිල කියල බලල් ඇස් තියෙන පොරක්. පොර දැම්ම ඔලුවට කුජීත අදහසක් . කුජීත කියන්නේ අහු උනොත් රහට ගුටි කන්න පුළුවන් වැඩක්. අපිට විදලා අයින් කරපු සිරින්ජර් කටු හොරෙන් අරගෙන එන එක තමයි මුට ඕන වෙලා තියෙන්නේ . දන්නවනේ ඉතින් පොඩි කාලේ ඒවගෙන් කොරපු දේවල් . මුට මේ කුජිත ප්ලෑන් එක ඇති වෙලා තියෙන්නේ ඒ සිරින්ජර් දාපු තැන දැකලා. මම කලින් කිවුවනේ අපේ ඉස්කෝලෙට මායිනව ඇලක් යනවා කියල. එකට කියන්නේ බු ඇල කියලා. එකේ නැති දෙයක් නැ. මැරිච්ච කුකුලන්ගේ කකුල්. සුදුම සුදු ඇදී ඇදී යන පනුවෝ. බෝතල් කටු ආදී එකී මෙකි නොකී කරන්න සුවදක් තාම මම අත්විදලා නැ. අවුරුදු ගානකට පෙර දෙපැත්තෙන් බැමි බලා තිබ්බ බවට සාදක විදිහට තැනින් තැන කළු ගල්තිබ්බ. හැබැයි ඔය අත්දැකීම දැන් ඉන්න අයට ගණන බෑ. මොකද ඉස්කෝලෙත් එකක් බු අලත් අලුත් වෙලා. ඔන්න ඔය බු ඇලට ඉස්කෝලේ හරහා තවත් එකක් යා වෙනවා. ඔන්න ඕක අස්සට තමයි ඒ සිරින්ජර් කටු දාල තියෙන්නේ . මේක දැකලා අපේ අර පිස්සු අමිලයා.

ඇත්තටම මේ කුජීත අදහස අමිලයා මුලින්ම කිවුවහම මම ටිකක් බරවුනේ පස්සට. හොස්ටල් එකට ආව දවසේ ඉදල සීනියර් උන්ට පෙන්න බැරි මාව, මේ කොරන දේ අහු උනොතින් මට කුමකින් කුමක් වෙයිද කියල පුංචි උනත් මොලේට පොඩි රතු එළියක්‌ ආව. එත ඊට වැඩ අර මුරණ්ඩු සජීව කියන එකා ඉස්මතු වෙලා මේ වැඩේට කැමති උනා. හැබැයි ඉතින් පොඩි උනාට මොකද හොද ප්ලෑන් එකක් ගහල තමයි ගේමට බැස්සේ . උද තියෙන පින්තුරේ පේනවද ? හැක් පෙන්නේ නැ . ඔයිට වඩා මගේ චිත්‍ර ඇදීමේ හැකියාවක් නැ . පුලුවන්නම් බලාගන්න නැතිනම් අහක බලාගන්න. දැන් ඉතින් මමයි අමිලයි පරණ පොකුණ උඩට වෙලා බලාගෙන ඉන්නවා අපේ වෙලාව එනකන්.

ඒ කියන්නේ මේකයි දනනවා ඇතිනේ හොස්ටල් එකක වැඩ කෙරෙන්නේ කාල සටහනකට අනුව කියලා. ඉස්කෝලේ ඉදල ඇවිල්ල දවල් ආහාරය ( ඔය ආහාරේ මතක කරනං එපා , වමනේ යනවා මතක්ජ් වෙද්දී ) අරගත්තට පස්සේ තුනට තමයි සෙල්ලන්කානං යානං දෙන්නේ එතකන් සීමා මායිම වලින් පිටට යාම තහනම් .
හොසට්ල් එක ඉස්සරහින්ම පාර. ඒ පාර එකක්ම කණුවක් කණුවෙන් එහා ග්‍රවුන්ඩ් එක . ( එකට එක කිවුවේ තවත් ග්‍රවුන්ඩ් එකක් තියෙනවා මගේ මැප් එක බලන්න තේරෙයි). ඔය කානුවෙන් එආට යන්න බෑ තුන වෙනකන්. දවසක් 7 වසර උන් ඉන්න තැන ඔය කණුවේ ගැටට දිගේ යානං ගිහින් එක කකුලක් ග්‍රවුන්ඩ් එක පැත්තේ තිබ්බ කියල. කෑවනේ හොද කනේ පාරක්. ඉතින් තේරෙනවනේ ඇයි අපි වෙලාව එනකන් හිටියේ කියලා. හොර වැඩක් කොලත් ඉතින් නීතියට කොරන්න එපැයි.

කොහොම කොහොම හරි තුන පහු වෙලා කට්ටිය එහෙට මෙහෙට වෙනකන් ඉදලා අපි දෙන්න බු ඇල හරහා දෙවෙනි පිට්ටනියට යානං තියෙන පාලම යටට් රිංගුවා. රිංගලා දෙන්න ඔන්න දැන් මෙහෙයුම ඇරබුවා. ඇත්තටම මේක අපි දෙන්නටම හමුදා මෙහෙයුමක් වගේ. අර කුණු වතුරේ පනුවෝ අස්සෙන් අඩිය තිය තිය දෙන්න දැන් බු ඇල තරණය කරනවා. මම හිතන්නේ ඉතිහාසයේ එහෙම කරපු පළමු හා අවසාන දෙන්න අපි දෙනන් වෙන්න ඇති මම හිතන්නේ . ටුකක්‌ දුර යද්දී තිබ්බ කකුල ආපහු ගන්න බෑ. එරෙනවා . අමිලය ගලෙවුව සෙරෙප්පු . මේ යකා සෙරෙප්පු දෙක අතට අරගෙන යනවා . මේ අවස්ථාවේ මගේ ක්‍රියා කලාපය මතක නැ. නැ කියන්නේ නැ හින්ද ඔන්න අහන්න එපා :/ . කොහොම හරි අපි දෙන්න . ඒ කියන්නේ මේ වීරෝදාර හමුදා බටයෝ දෙන්න නැ වැරදුනා. කොමාන්ඩෝ දෙන්න හොයා ගන්නවා ඉස්කෝලේ හරහා යන ඇල මේ බු ඇලට වැටෙන තැන. මේ අවස්ථාවේ ඔබ දනන්වාද අපේ සිංහල සාහිත්‍යයට අලුතින් උපමාවක්‌ බිහිවූ බව ?
දන්නේ නැ ?
ඔය ඇත්තමද ?
කොටියම කන්න එපැයි.
'' රට වට කර කට බැන්දත් බු ඇල වට කර කම්බි බදින්න බෑ ''
ඕක අහල නැ ?
හ්ම කමක් නැ අද ඇහුවනේ

ඕක ඇති උනේ මෙහෙමයි අපි දැන් අර මෝදර හොයාගත්තනේඑත මොකෝ එක හරහට කම්බි දාල . හෙක් හෙක් හෙක් . මේ වීරෝදාර සෙබළුන් දෙදෙනා ඒවගෙන් සැලුනද ? නැ මිත්‍රවරුනි ජීවිතය පරදුවට තබා ඒ අස්සෙන් පින්න තරං මේ කම්බි යටින් පොඩි හිඩැසක් තිබ්බ. ඊට පස්සේ ඉතින් නන්නානේ තමයි. අපි සොයාගෙන ආපු නිධානෙ තිබ්බේ ඒ කම්බි වැට එහා පැත්තේ. ඊට පස්සේ බනිස් කනවා වගේ ලොකු තරගයක් තමයි තිබ්බේ. දෙදෙනා ගෙනාපු සිලි සිලි බෑග් පුරෝ ගන්න එක. එත කියන්න කණගාටුයි පින්වතුනි . අපේ සිලි සිලි බෑග් ඉඩ මදි ඒ වස්තුව අරගෙන යන්න. ඉතින් මක කොරන්නද. පුළුවන් ටරමක් අරගෙන දැන් අපි දෙන්න ආපසු ගමන අරබනවා.
නිකන්ද ?
නැ . සහෝදරවරුනි මහා නිධානයත් අතැතිව. ගා ගත්තු දහ ජරාව ගැන දුක නැතිව ගියා . ඇත්තටම ඇඩුනේ නැති එක විටහ්රයි.

එත අපේ මට අමිලයගේත් අමිලයට මගෙත් හදගැස්ම දැනෙන්න පටන් ගත්තේ හොස්ටල් එක ලං වෙද්දී. කනේ පාරවල් කීයද ? ඔන්න ඕක තමයි මම එන ගමන ගණන හැදුවේ. ඒ කියන්නේ සීනියර් ල කී දෙනෙක් අද ඉනවද කියන එක, එක වැඩි කල දෙකෙන් තුනෙන් . හතරෙන් වැඩි කරන්න හිතුනේ නැ . මොකද හතර වරක් යද්දී සිහිය තියෙයිද සැක හිතුන.

කොහොම කොහොම හරි හොස්ටල් එකට එනං කලින් අපි දෙන්න නිධානෙ හැංගුවා පාලම යට. ඇවිල්ල මුණ අතපය හොදගත්ත . ඇත්තම කියනන් එපැයි . නැවේ නම නැ . එකට හරහට තිබ්බේ කාල සටහන. ඇයි ඉතින් නාන්න දෙන්නේ 5 ටනේ . ඊට පස්සේ අපේ අනිත් උන්ට අපේ මේ වීර්ක්‌ ක්‍රියාව කිවුව. දැන් ඔක්කොටම සිරින්ජර් ඌන වෙලා ඉතින් පාලම යටට ගොහින් අපි ටිකක් අරගෙන ඇවිල්ල . ඒවා බයානක ආයුද බවට පරිවර්තනය කළා.
ඒ කොහොමෙයි ?
දන්නෙම නැද්ද ?
චක්‍ ලැජ්ජයි .
සිරින්ජරේ කටුව කඩනවා මුලින්ම . ඊට පස්සේ බයක් නැ කටුව කාටවත් ඇනෙයි කියල . දැන් ඉතින් වතුර අරගෙන විදිනවා. මහම මහා යුද්දයක් . බෙහෙත් විදලා නාන්න එපැයි කියල කිවුවේ. එත මොන . කනකට ඇහුනේ නැ වගේ නා ගණන්ව , එත අහෝ අපේ මේ යුද්දේ අපේ ප්‍රදාන් සතුරන්ට ආරංචි වෙලා.
අඩේ පොලා මෙහෙ වරෙන්
සීනියර් කෙනෙක් මට කතා කොලා
චෑක් මගේ කාඩ් එක මාට්ටුද මන්දා. ඉතින් මට විතරයා. හැමෝටම කාර්ඩ් එකක් තිබ්බ . ඒවා හදුන හැටි පස්සට.
මමත් ඉතින් දැන් වීරයා මැරිලා වගේ ගියා 7 වසර එකා ගාවට.
මේ මටත් සිරින්ජරයක් දීපන්කො
හැක් මට මෙලොව පරලොව කියන්නේ මොකක්ද අදහ ගණන බැරිව ගියා . ඇයි එකක් ඉල්ලන්නකෝ දෙකක් කියල හැමෝටම සිරින්ජර් දුන්න ඔන්න එදා ඉදල දවස් දෙක තුනක් යනකන් මට කනේ පාරවල් තිබ්බේ නැ, හැබැයි ඉතින් යුද්දේනම තිබ්බ සතියක් විතර.

හැක් . කියන්න අමතක උනා. අපිට පස්සේ තවත් අය අපේ නිධානෙ හොයාගෙන යන්න ගොහින් පාලම යටදීම අපේ හොස්ටල් බාර සර් කාරයට මාටු වෙලා ගුටි කෑවා. ඒවා ඉතින් අපි වගේ හොද ප්ලෑන් එකක් නැති කමේ වැරැද්ද.

නේද මම අහන්නේ

coming next :- මල්ලේ පොල්

පාසල් ජීවිතේ - පළමු පරිච්චේදය

2012-09-20T12:00:00.002+05:30

මම හරි දඩබ්බරය. කොහේ ගියත් මම ඉන්නේ මට ඕන විදිහටය. පොඩි කාලෙත් එහෙමය. මම ඉතින් එහෙමය කියලා ලෝකේ වෙනස් කොරන්න පුළුවන්ය මට ඕන විදිහට ??????. එහෙම උනානම් තමයි හොද. එත් එහෙම වෙන්නේ නැ කියල තේරුනේ ගොඩක් කල් ගොසින්ය. මගේ මේ දඩබ්බර කම නිසා විදවන්න උන ලොකුම කාල පරිච්චේදේ තමයි වසරක් පුරා විදවපු හොස්ටල් ජීවිතය. 6 වසරේ සිට මලියදෙව යන්න පටන්ගත්තහම තාත්ත හිතුවේ මාව හොස්ටල් නවත්තන එක තමයි හොදම දේ කියල.

ඒ දවස් වල මම ආසම දවස සිකුරාදා විය .ඇඩේන දවස සදුදා විය. ඒ සිකුරාදා ගෙදර එන නිසාත් ආපසු සදුදා උදෙන්ම හොස්ටල් බලා යායුතු නිසාත්ය. මේ තියරිය ගොඩක් දෙනාට සත්‍යයක් විය. බොරුනම් හොස්ටල් ඉදල තියෙන අයගෙන් අහන්න.

සිකුරාදා 2 වෙනකොට අපේ වැන් එකක් ඉස්කෝලේ තාප්පෙන් එහා පැත්තේ පෙන්න තියෙනවදෝ කියල බලාගෙන තමයි ඉක්කොලේ ඉවර වෙලා හොස්ටල් එක පැත්තට එනකොට බලන්නේ. එදාටනම් වෙනදා මෙන් ඉබ්බොත් එක්ක රේස් යනවා වගේ නෙමෙයි, ජෙට් එකක් එක්ක රේස් යනවා වගේ තමයි හොස්ටල් එකට එන්නේ.

ඒ දවස වල අපිට වැන් දෙකක් තිබ්බ. එකක් high-roof caravan එකක් . අනික low-roof high ace එකක්. caravan එක පාරේ එහා පැත්තේ නවත්තල තිබ්බත් තාප්පෙට උඩින් පේනවා. හැබැයි high-ace එකනම පෙන්නේ නැ. එහෙම දවස වලට හොස්ටල් එකට එද්දී බාගෙට ඇඩිලා.

කොහොම ආවත් එදාට මට වැඩක් පවරලාය. study room එක අතුගාන්න මාව දාල තියෙන්නේ එදාටය. senior කියන යක්ෂයින් චුන් එකේ අයිස ගහද්දි අපි තමයි අක්කරයක් විතර ලොකු ශාලාව අතුගාන්න ඕන. සිකුරාදා දිනයට මමත් සමග අපේ වයසින් වැටිලා උන්නේ ගංගානාත කියන පොරක් බව ලාවට මතකය. ගැනියෙක් වගේ උන්නට එක්ව ගොනාට අන්දවා මට පැනගන්න තිබෙන අවස්තාව 1000 න් එකක් වැනිය. අනික 7 වසර අයියලාත් මට පෙන්න බැරිය . එක එහෙම විතරක් උනානම් අවුලක්ම නැතිය. මට වද‍ා උන්ට මාව පෙන්න බැරිය. මම හිතන්නේ අපේ වයසින් එපාම කරපු එකා මම වෙන්න ඇති. වෙන්න ඇති නෙමෙයි මම මේ කන දෙකෙන් එහෙම කියනවා අහල තියෙනවා. කොහොම නමුත් අතුගාන ඒකෙන ලිස්සලා හොරෙන් ගෙදර ගිය දවසුත් අනන්තය.එහෙම ගොහින් ආපහු සදුදා හවස මට විනය පරික්ෂනයක්ය. ඒ 7 වසර සෙට් එක ඉදිරියේය . තැන බාවිතයෙන් ඉවත් කර ඇති පොකුණ ගාවය. පොකුණක් කිවුවට ඒ අහලකින් යානං බැරි තරං පුසුබක්‌ ඒ තුලින් වහනය වේ. හරියටම පාසල අසලින් ගලා යන ''බු ඇල'' තුලින් ගලන පුසුබට එය සමානය.

එසේ අසුවන හැම දිනයකම කනේ පාරවල් 7 8 ක් කෑමට සිදුවේ. ඒ 7 වසර ඉන්න එකාගෙන් එක බැගිනි . කට ගැසීමට ගොස් එකාගෙන් දෙක බැගින් ලැබුණු අවස්තාද නැතිව නොවේ.

එකි මෙකි නොකී රස කතා මෝඩ කතා වීර කතා සමග පස්සේ පොස්ට් එකකින් හම්බ වෙමු. දිග වැඩි උනහම කස්ටිය කියවන්නේ නැ කියල මම දනනවා . මොකද මමත් එහෙමයි.

coming soon next
බු ඇල ඔස්සේ සිරින්ජර් කටු සොයා

මගේ පන වෙන්නට ඕනා

2012-09-20T10:54:00.000+05:30

මිනි මුතු
වතු පිටි
නැති මට
රුව ගුණ
ඇති නුබ
වස්තුව වුවා

හෙට ගැන
හිතුමට
සැම විට
නුබ මට
හේතුව වුවා

එනමුදු
නොසිතු
නොපැතූ
විලසින
මවු පියෝ
එදිරිව නැගුනා

මා පිය
සරණේ
ඔබ මා
දවසක
අසරණ වුවා

මංගල
නැකතේ
ඔහු අත
ගෙන නුබ
මනමාලිය වී
සරණේ බැදුනා

මා මෙන්
ඔහුටද
මා පිය
දෙදෙනද
දුක සෝ
කදුලැල් බෝමිනා

වස බි
සැනසුම
ලැබූ ඔබ
මතු මතු
සසරේ
මගේ පන
වෙන්නට ඕනා

ඇහැ ඇර ගෑම

2012-09-19T19:09:00.001+05:30

පච ඕන නැනේ මේකනම් ඇත්තම ඇත්ත සිද්දියක් . වෙලා තියෙන්නේ අපේ තාත්තගේ ගමේ ,හීනටියන .මිනුවන්ගොඩ පැත්තේ තියෙන ගමක්. මේකයි සිද්දිය
මනුස්සයෙකුට හිසේ කැක්කුමක් හැදුනලු . කොච්චර බෙහෙත් කලත් හොදවුනේ නැතිලු. රට වටේම ගිහින් බෙහෙත් කලාලු කිසිම ගුණයක් නැති තැන දවසක් ආරංචි උනාලු සිංහල වෙදකන් කරන වේද මහත්තයෙක් ගැන. විය දුරත් නැති නිසා ගියාලු වේද මහත්තයා හම්බ වෙන්න. වේදමහත්තයත් ලෙඩාව පරික්ෂා කරලා දිඅ බෙහෙත් වට්ටෝරුවක් ලියල දුන්නලු පහුවදා ඉදලම බෙහෙත් කරන්න . කියල තියෙන ප්‍රමනෙට බෙහෙත් දාන්න කියල.පොරත් දැන් කට්ටිය දාල බෙහෙත් අඩුම කුඩුම ටික හොයා ගත්තලු . ඉංගිරිසි බෙහෙත් වගේද සිංහල බෙහෙත්, පමසියකින් ගන්නයැ. දසිංහල බෙහෙත් කඩත් ඒ කාලේ ගොඩක් අඩු නිසා බෙහෙත් ටික හොයා ගන්නත් ගොඩක් මහන්සි උනාලු .

කොහොම කොහොම හරි දැන් බෙහෙත් හොයාගෙන බෙහෙත් කලවන් කරලා බෙහෙත් ගෑවා විතරලු මේ මනුස්සය හු කියාගෙන දගලන්න පටන් ගත්තලු. බෙහෙත් දැම්මා කියන්නේ බෙහෙත කිවුව ප්‍රමානෙන් බාගයක්වත් දැම්මේ නැහැල්ලු මනුස්සය බෙර්හන් දෙනවලු එපා එපා කියල . කැ ගැහුවට ඉතින් වේද මහත්තයා කිවුව විදිහට බෙහෙත කරනං එපයි කියල හිතල ලෙඩාගේ අත් කකුල් අල්ලලා ඔක්කොම බෙහෙත් ගැවලු. ඊට පස්සේ මේ ලෙඩා ගම දෙකක් වෙන් කැ ගහනවලු . ඉතින් බැරිම තැන වෙදමහත්තයා ගාවටම එකක්ගෙන ගියහම වේදමහත්තය්ට තරු විසික්ක උනාලු. එක්කගෙන ආව කට්ටියගෙන් ඇහුවලු මේ මොකෝ මේ කොරල තියෙන්නේ තමුසෙලට ප්ස්සුද කියල බයින්න පටන් ගත්තලු.ඒ එක්කම බෙහෙත් ඔක්කොම අයින් කලාලු .එක්කගෙන ආව අයත් කිවුවලු ඇයි වේද මහත්තයෝ වෙදමහත්තයා ලියල තිබ්බ විදිහට බෙහෙත් හොයලා බෙහෙත් කලාවන් කරලා ඇහැ ඇර ගාන්න කියලනේ තිබ්බේ . ඉතින් ඇස් දෙක හොදට ඇරලා බෙහෙත් කළා කිවුවලු .

වෙලා තියෙන දේ තෙරුන් ගන්න පුලුවන්ද ?

ඇයි මනුස්සයිනේ ඇහැ ඇර ගාන්න කිවුවේ ඇහේ නැතිව නළලේ ගාන්න කියන එකනේ කියලා වේද මහත්තයා බයින්න ගත්තලු .
කොහොමෙන් කොහොම හරි ලෙඩාට හිසේ කැක්කුමට බෙහෙත් කරනං ගිහින් ඇස් දෙකම නැති වෙලා. වේද මහත්තයට බයින්නද ගමේ මිනිස්සුන්ට බයින්නද කියලා කියවන ඔයාලම තීරණේ කොරන්නකෝ

Fb ආදර කතන්දර ------------------

2012-09-15T13:19:00.000+05:30

Fb ආදර කතන්දර
------------------

හායි කියල මුල පිරුවේ කවුද මතක නැ
chat එකේදී හම්බ උනත් තාම දැකල නැ
ඉන්නේ කොහෙද සුදෝ කියල මම ඇහුවත් ඇ
කිවුව අනේ ඒවා මොටද හම්බ වෙනඩ බැ

දවස් දෙකයි චැට් කෙරුවේ නිදිමරාගෙන
ආදරෙයිද මම ඇහුවේ හද පුරෝගෙන
හිතල බලල කියන්නම්කො අයියේ හෙට දින
කියල එයා අයින් වුනා hope දීගෙන

පහුවදාම log වුනේ මම ඇයත් ඇති සිතා
log වුනාම තමයි දැක්කේ උපන්දිනේ කියා
මොනවද සුදු මට දෙන්නේ තෑග්ගට ඔයා
එකපාරම එයා අහපි hi නොම කියා

search කරලා බැලුව හනික රෝස මල් ලොකු
Google ඒක බුදුවෙන්නට කියාලා මතු
හම්බවුනා ලොකුම එකක් පාටට තද රතු
share කළා wall එකේ මෙන්න මගේ සුදු

like, coment ඒ කිසිවක් දමන්නට කලින්
ටිකක් දිගට අංක ගොඩක් එවුව chat තුලින්
අර බැංකුවේ account ඒක වැඩක් නැ මලෙන්
අමතකවෙයි බැංකු යන්න තුන වෙන්න කලින්

ගොනා වෙලා මම දිවුවා බැංකු පොත අරන්
තරු පෙනුනා ඒක හිදිලා සල්ලි නෑලු දැන්
මක කොරම්ද මම හිතනවා ඔලුවේ අතගහන්
loan එකක් ගහගන්නවා මාසෙන් දෙනකන්

ඕන දෙයක් ගන්නකො මගේ සුදෝ කියා
යැවුවා මම දහ දාහක් මෙන්න මගේ සුදා
පොටෝ එකක් එවනවද මගේ පනේ ඔයා
ගෙදර ගිහින් මම යැවුවා හීන දැක දැකා

විනාඩියයි තප්පරයයි දසම දෙකක් ගියා
පොටෝ එක දැක්ක ගමන මගේ පන ටික ගියා
එහා ගෙදර කළු කැත ඇගේ නම මැගියා
පොටෝ එකක් එවල ඒකි off line ගියා

කසාද බැදිල්ල

2012-09-14T20:17:00.000+05:30

චුති කොල්ලෙක් :- මම ලොකු උනහම ඔයාවමයි කසාද බදින්නේ
චුති කෙල්ලෙක් :- එකනම් වෙන්නෙම නැ ඔන්න
කොලු පැටියා :- ඇයි එහෙම කින්නේ ?
කෙලි පැටික්කි :- අපේ පවුලේ අය බදින්නේ නෑදෑයෝ විතලයි
කොලු පැටියා :-හැක්, එක කොහොමෙයි අනේ වෙන්නේ. ඔය මත පච කින්නේ
කෙලි පැටියා :- බෝලුනම් බලන්න
අපේ සියා බැන්දේ අපේ ආච්චිව
අපේ තාත්ත බැන්දේ අපේ අම්මව
නැන්ද බැන්දේ මාමව
පුංචි බැන්දේ බාප්පව
ඉතින් අපි දෙන්නට බදින්න වෙන්නේ නැ ඔන්න හලිය

2012-09-13T14:13:00.002+05:30

කවුරුත් දන්නවා ඇත face book එකේ සාස්තර ගැන . අහල නැතිනම් අදම මේ ලින්කුවට ගොහින් අහල බලන්න . ඒ සාස්තර අයියගෙන් මමත් සාස්තර ඇහුව . මේ කතාව නම මම අහපු එකක් නෙමෙයි . ඔයාලට කියවද්දී තේරෙයි කවුද මේ කියල. සාස්තර අයියගේ සාස්තර අනිත් අයට සැබෑ වුනාද නැද්ද දන්නේ නැ . හැබැයි මේකනම් සැබෑ වුන සාස්තරයක් ගැනයි . මේක ඒ අහපු එක්කෙනාගේම වචනෙන් මම දැන් දාන්නම්.

මම මේ කියන්න යන්නේ මගේ ජිවිතේ ලස්සනම් දවසක් ගැන . මම පොඩි කාලේ ඉදල ආසයි වැස්සේ තෙමෙන්න. මම ආදරේ කරන මගේ ආදරවන්තයත් දන්නවා ඒක. දවසක් face book එකේ සාස්තර අයියගෙන් මම සාස්තරයක් ඇහුව. මතක විදිහටනම් සාස්තරේ තිබ්බේ මෙහෙමයි.

ඔවු මට පේනවා *****නංගි **** මල්ලිත් එක්ක වැස්සේ තෙමෙනවා. පොඩි කුඩේ මදි දෙන්නට වැස්සෙන් බේරෙන්න.

ඒ සාස්තරේ අහද්දී මට දැනුනේ අනේ ඒ සුන්දර දවස උදාවෙනවානම් කියල. ඇත්තටම ඒ සුන්දර දවස උදාවුනා. ඇතුගලේ තේජසිං බැබලෙන ඇතුගල්පුරවරයේදී දවසක් මමයි මගේ ආදරවන්තයයි හම්බවුනා .කතා කරගත්තු විදිහට මම බස් ඒකෙන බැහැල එද්දිම එයත් බයික් ඒකෙන බැහැලා හෙල්මට් එකත අතේ අරන් හිනාවකින් මුණ පුරෝගෙන මගේ ලගට ආව. මට අදටත් ඒ දවස, ඒ මොහොත මැවිලා පේනවා. පුදුමේ කියන්නේ වැස්සක සේයාවක්වත් තිබ්බේ නැති අහස ඒක පාරම මල වැස්සක් වහින්න පටන් ගත්ත . සාස්තර අයිය කිවුව වගේම මගේ පොඩි කුඩේ ඉඩ මදිවුනා අපි දෙන්නටම. ඊට පස්සේ කුඩේ අකුලාගෙන අපි දෙන්න හිනාවෙවී ඒ මල වැස්සේ තෙමිගෙන කඩයක් අයිනට ගියා.වැස්ස ටික ටික වැඩි උනා . වැහිපොදින් බේරෙන්න එයා ලගට වෙලා ඉද්දි එය‍ා මගේ දිහා බලේගෙන උන්න විදිහට මගේ මුළු ඇගම හිරිවැටිලා ගියා . අදටත් ඒ ආදරණිය බැල්ම අමතක් කරන්න බැ. මං එයා ලග ඉදී මට දැනෙන ආදරය, ආරක්ෂාව වචනෙකින් කියනන් මට තේරෙන්නේ නැ . මං නිකන් පොඩි එකෙක් වගේ කියල මට දැනෙනවා .

ඔන්න ඔහොමලු උනේ ඔන්න . හැබැයි මේ දෙනන්ට එකතුවෙන්න නම බැරිඋනා. පෙර අකුසලයක් පල දුන්නදෝ කියල මට හිතෙනවා. ඒ උනත් දෙන්නා ගවු ගානක් ඇතක උන්නත් දෙන්නට දෙන්න තාමත් ආදරේ කරනවා. එත් නීතියෙන් සමාජ සංස්කෘතියෙන් ඒ දෙන්න දැන් ඈත් උන දෙන්නෙක්

එක රජ කුමාරයෙක්

2012-09-13T11:34:00.000+05:30

ඔන්න එකෝමත් එක කලෙක උන්නලු කුමාරයෙක් . ඒ කුමාරයා ඉතින් මැල්ලු හරිය

. ඔය ඉතින් හැක හැක ගගා හිනා වෙන්න එපා. එහෙම උනොත් මම කතාව කියන්නේ නැ
.
.
.
.
හ්ම ඔන්න ඔහොම කට පියාගෙන අහගනිල්ල ඔන්න. ඉතින් ඒ කුමාරයාට විරහ දුකක් සිද්ද උනාලු .
එක වෙනම කතාවක් හරිය එක පස්සේ කියන්නම්
. දැනට මේක අහගනිල්ලකෝ . ඉතින් ඔහොම ඉන්නකොට ඉන්නකොට එක දවසක් එක්තරා කුමාරිකාවකගේ පියෙක මේ කුමාරයා ගැන පැහැදිල කුමාරයාගේ පිය රජතුමා අමතල තමන්ගේ දොනියන්දව මේ කුමාරයට සරණපාවල දෙන්න කැමැත්ත ප්‍රකාෂකලාලු .
එහෙම එකපාරම කැමැත්ත ප්‍රකාශ කොරල නවතුනානම් මදැයි. ජන්ම නැකත්පත්‍ර ත් ඉල්ලාපිකෝ ගහෙන්ගෙඩි එන්නයි වගේ. ඒ මදිවට දායාදයත් එක කෝල් එකකින්ම තීරණය කරලා කියපිය නේද. ගොඩින් අක්කර 5
මඩින් දෙන්න වෙලාවට ඉඩන් තිබිල නැ
මාලිගාවක්
දඩුමොනරයක්
දහසින් බැදී පියලි .
දන මේ කුමාරයට හෙනම අප්සට්ටුව කවදාවත් දැකල නැති කෙල්ලෙක්‌ එකක් දීගකන්න කොහොමටවත් හිත හදාගන්න බැරිලු ඉතින් . අනික විරහ වේදනා විදින කොට ඔය මගුල්තුලා කොහොමටවත් හරියන්නේ නැ කියලමයි හිතෙන්නේ ඔන්න .
ඔන්න ඉතින් කුමාරයා කල්පනා කොරනවා කොරනවා මේක නවත්තන් විදිහක්.එත කම්පනාවට එනෙන්ම නැතිලු.කොහොමත් මේ කුමාරයා ඉන්නේ ගෙදර නෙමෙයිලු. මේ දුක්ගැනවිල්ල තමන්ගේ නන්ගියටවත් කියනන් ඕන කියල හිතාගෙන මේ කුමාරයා මොකටත් කියල එස එම එස එකක් කෙටුවලු

තාත්තට කියපන් බං ඒ කෙල්ල කැතම කැත කළු මහතා ඉරියක්‌ වගේ කියල

ඔන්න ඔහොම එස් එම් එස් එක කොටලා යවුවලු . . අනේ වාසනාවන් කියන්නේ මෙහෙමත් නංගිලා ලැබෙන්න පින් කොරන්න ඕන ඔන්න . අපේ නංගිය ඒ එස් එම් එස් එක කට්ටියම ඉන්න තැන හඩ නැගල කියෙවුවලු . අපේ තාත්තගේ වේදරුපිඩක් වැනි හදවත් උනුවෙලා ඒ කසාදෙ කන්සොල් කරලා දැම්මලු. . ඔන්න ඔහොමයි ඒ කුමාරයා ඒ කරදරෙන් ගැලවුනේ ඔන්න්න

ගැහුව හැටි ඔන්න ඔහොමලු

2012-09-13T00:17:00.000+05:30

එදානම් මම ෂානි නංගිලාගේ ගෙදර ගියේ ගහනවමයි කියලා හිතාගෙන. එදා ගෙදරත් කවුරුවත් නෑ. අපි දෙන්නා හිටියේ දෙපැතෙන් වාඩි වෙලා. නංගි කිව්වා අයියේ ඔයා කඩන්න කියලා. මමත් ඉතින් ගැහුවා විතරයි රතු පාට එක ගියා. ර්‍රට පස්සේ අපි මාරුවෙන් මාරුවට ගැහුවා. අන්තිමේ මගේ සුදු පාට ඒවා ඔක්කොම ගියා එදා තමයි කැරොම් අතින් මම දිනුම්.

2012-09-13T00:00:00.001+05:30

බොල්ග් ලියන එක මට කම්මැලීම සීන් එකක් උන නිසාත්. බොල්ග් ලියනවට වඩා දුක උහුලන්න උන නිසාත් බ්ලොග් එකට පොස්ටු දාන එක එපාම වෙලා උන්නේ අර තරියාගේ කෙරුවාව කියල පට්ටම පට්ට බ්ලොග් එකක් කරන අපේ තරිඳු අම්බෙසිංහ කියන සහෝදරයයි ෂෙනාල් විජේසිංහ කියන සහෝදරයයි මතක කල නිසා අයෙමත් පටන් ගත්ත. පට්ට විදිහට බ්ලොග් ලියන්නනම් දන්නේ නැ. ඒ වගේම බ්ලොග් එක පට්ට විදිහට දිස් කොරනං දන්නෙත් නැ . දානං විදිහට ඔන්න ඔහේ ලියනවා . එහෙනම් ජිවිටහ්ය රසවිදිමු LivE එක්ක