tag:blogger.com,1999:blog-36201213838131724352024-11-08T17:17:56.992+02:00Όταν οι σκέψεις δε γεννιούνται μέσα σε άδεια κεφάλια...Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/09443909429169998938noreply@blogger.comBlogger102125tag:blogger.com,1999:blog-3620121383813172435.post-89635094067246188462013-08-02T20:08:00.000+03:002013-08-02T20:09:00.974+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Μεγαλώνεις, και το καταλαβαίνεις. Και δεν ξέρεις αν πραγματικά θέλεις να μεγαλώσεις. Δεν ξέρεις αν θα αντέξεις τις ευθύνες που σύντομα πρέπει να αναλάβεις. Βλέπεις να περνάνε από τα χέρια σου ολοένα και περισσότερα πράγματα. Πράγματα με τα οποία δε συνήθιζες να ασχολείσαι. Και από τη μία λες ήταν η ώρα να συμβεί κι αυτό και από την άλλη αναπολείς τον καιρό που όλα ήταν κανονισμένα για σένα πριν από σένα.</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Δε λέω, έχει τη χάρη του να μπορείς να ρυθμίζεις τις υποθέσεις σου μόνος σου σε μεγάλο βαθμό αλλά όλο αυτό είναι που σε μπάζει στο παρακάτω, το πιο δύσκολο. Εκείνο που πρέπει να πάρεις τη ζωή σου στα χέρια σου και να παλέψεις μόνος σου γι' αυτή. Να τη διαμορφώσεις όπως εσύ θέλεις και να τη γεμίσεις με τις δικές σου επιλογές. Να πληρώνεις εσύ για τα δικά σου λάθη. Αυτό είναι το πρώτο βήμα για την πραγματική ενηληκίωση. Αυτό που σκέφτεσαι εσύ τι θα κάνεις παρακάτω και που όλοι σου δίνουν το δικαίωμα αλλά, συνάμα, και την υποχρέωση να επιλέξεις. Τα λόγια των γύρω σου δεν&nbsp;παύουν να είναι συμβουλές για μια δική σου τελική επιλογή. Το αυτοκίνητο το οδηγείς μόνος σου και είτε μέσα σε εθνική οδό με άσφαλτο και σήμανση είτε σε χωματόδρομο, δύο είναι οι επιλογές. Ή θα το κρατήσεις πάνω στο δρόμο ή θα το ρίξεις στα κιγκλιδώματα. Η σχολή οδηγών σου έδωσε μόνο τα βασικά εφόδια για να πιάσεις το τιμόνι στο χέρι σου, δε σου καθόρισε ούτε τον προορισμό, ούτε τη διαδρομή, ούτε την ταχύτητα.</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br />Και έρχεται η ώρα που παίρνεις χάρτη, γιατί με GPS και αυτόματο πιλότο δε γίνεται, μολύβι και χάρακα και χαράσσεις διαδρομή. Όταν σε κουράζει η ταχεία κυκλοφορία βγαίνεις στον παράδρομο κι όταν θες να ξαποστάσεις πιάνεις δεξιά κι αράζεις. Όποτε εσύ θέλεις αλλά μόνο όταν μπορείς και σου το επιτρέπει ο δρόμος.</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br />Δεν είναι κακό να μεγαλώνεις. Αναπόφευκτο είναι. Και ψυχοφθόρο καμιά φορά για αυτά που χάνεις στη διαδρομή μεγαλώνοντας. Αυτά που δε γυρίζουν πίσω, αυτούς που δε γυρίζουν πίσω αλλά πάντα αφήνουν ένα σημάδι στη μνήμη σου που δε σβήνει όσα χρόνια κι αν περάσουν. Κι όταν το συνειδητοποιείς, έχεις πολλά σημάδια να μετρήσεις στη μνήμη σου. Δεν τα διαχωρίζεις, όμως. Γιατί όλα έχουν κάτι να σου διδάξουν. Ακόμα και τα μελανά σε κάνουν πιο δυνατό.</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br />Αυτό το πράγμα έχω καταλάβει από πόλύ νωρίς. Ότι τα σημάδια αυτά πρέπει να τα υπολογίζεις και να μην τα υποτιμάς. Όσο εγωιστής και να 'σαι, όσο σίγουρος κι αν αισθάνεσαι για τον εαυτό σου. Καμιά φορά εκείνα παίρνουν το τιμόνι και σε ξεστρατίζουν ή διορθώνουν την πορεία σου. Και είτε αναθεματίζεις που πήραν ρόλο έτσι αυθαίρετα είτε ευχαριστείς το θεό που πιστεύεις επειδή εμφανίστηκαν.</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br />Κύκλοι κλείνουν κι άλλοι ανοίγουν. Το μυστικό είναι να μάθεις εσύ πότε πρέπει να κλείσουν και να έχεις τη δύναμη να τους κλείσεις πριν γίνουν φαύλοι και βρόγχοι ατέρμονοι στο λαιμό σου. Είναι κι αυτό μέσα στο παιχνίδι καθώς το κοντέρ ανεβαίνει. Κι έτσι συμπληρώνεται η αλυσίδα της ζωής σου. Κρίκο - κρίκο. Μεγάλοι και μικροί συνθέτουν την αλυσίδα που φέρει τ' όνομά σου. Μη με ρωτήσετε τι θα γίνει αν ένας κρίκος σπάσει... Δεν ξέρω. Αυτό ίσως να είναι και το μυστήριο της ζωής. Δεν αφήνει κανένα κύκλο να σπάσει. Βάζει το φίλο της (ή μήπως εχθρό της;;) το χρόνο και τους κλείνει τους κύκλους με το ζόρι. Πανδαμάτωρ δεν τον αποκαλούν; Κάτι θα ξέρουν!...</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Ποιός, όμως, έχει χρόνο να ασχολείται με τέτοιες αναζητήσεις στους καιρούς που ζούμε; Και ένας να είναι, αρκεί. Αλλά σίγουρα δεν είμαι μόνο εγώ. Ψάξτε καλά μέσα σας και θυμηθείτε πότε το σκεφτήκατε για τελευταία φορά. Πότε απορήσατε με το πόσο γρήγορα έγιναν ανάμνηση αυτά που ζήσατε. Πόσες ευκαιρίες μπορεί να χάσατε ή πόσες στιγμές θα θέλατε να ξαναζήσετε. Δε θέλει φιλοσοφία. Μια στιγμή να δεις μέσα σου αρκεί.&nbsp;Θα θυμηθείς και θα καταλάβεις ότι η ζωή είναι στιγμές και, όπως πολύ σωστά λένε: "Στη ζωή δε μετρά πόσες ανάσες παίρνεις, αλλά πόσες είναι οι στιγμές που σου κόβουν την ανάσα".</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span> <br /> <div style="margin: 0px;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Κύκλοι κλείνουν και άλλοι ανοίγουν. Το έχουμε ξαναπεί. Ομόκεντροι, εφαπτόμενοι, τεμνόμενοι. Κύκλοι και η ζωή. Πολλοί. Διαβήτη στα χέρια και ξεκίνα λοιπόν. Εξ ορισμού η ζωή είναι ένας κύκλος που ανοίγει με τη γέννηση και κλείνει με το θάνατο. Πάνω σ'αυτόν τον πρωταρχικό και απαραίτητο κύκλο σχεδιάζονται και όλοι οι υπόλοιποι που συνθέτουν το πλέγμα των βιωμάτων μας.&nbsp;</span></div> <div> </div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Κάθε εμπόδιο και ένα κυκλάκι, κάθε στιγμή και μια κουκκίδα. Σαν ένας κυκλικός καμβάς η ζωή με άπειρους άλλους μικρότερους κύκλους. Αυτός ο καμβάς κατά έναν συναρπαστικό τρόπο έρχεται σε επαφή και με άλλους. Και σαν γνήσιος κύκλος είτε τέμνεται μ'αυτούς είτε εφάπτεται. Αυτές είναι οι ζωές των άλλων. Που συνυπάρχουν και αλληλεπιδρούν μαζί μας.&nbsp;</span></div> <div> <br /></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Είναι εκείνοι που επιλέγεις εσύ να σχηματίσουν κομμάτι του κύκλου τους μαζί σου. Αυτούς τους αποκαλείς φίλους. Είναι εκείνοι που πρώτοι θα ακούσουν το πρόβλημά σου και θα προσπαθήσουν να σου δώσουν λύση. Αυτοί που θα κάνουν τη χαρά σου διπλή και τη λύπη σου μισή. Κλισέ άποψη για τη φιλία αλλά διαχρονικής αξίας και σημασίας. Είναι οι ίδιοι που θα σε γυρίσουν πίσω στο δρόμο σου όταν βλέπουν ότι οδηγείς κατευθείαν πάνω στα κιγκλιδώματα. Είναι εκείνοι που όταν σε προδώσουν θα το αναγνωρίσουν και θα ζητήσουν συγνώμη. Όλοι αυτοί είναι κύκλοι που επιδιώκουμε να τέμνουν το δικό μας πολλές φορές όσο κι αν αυτό είναι γεωμετρικά αδύνατο.&nbsp;</span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Είναι κι εκείνοι που δεν επιλέγεις αλλά, όντας ομόκεντροι με το δικό σου, πότε αποκτούν την ακτίνα σου και συντονίζονται στο ρυθμό σου και πότε δεν τα καταφέρνουν. Αυτούς τους αποκαλείς γονείς και συγγενείς. Είναι εκείνοι που σε στήριξαν από τα πρώτα σου βήματα μέχρι και σήμερα και που, θεωρητικά, θα συνεχίσουν σε όλη τους τη ζωή. Γιατί για εκείνους είσαι μέρος του κύκλου τους. Και δεν τους αδικείς, τους συγχωρείς και τους αγαπάς όχι γιατί είσαι "καταδικασμένος" αλλά επειδή νιώθεις την ανάγκη να το κάνεις.</span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Και είναι κι εκείνοι που κάνουν ένα μικρό πέρασμα από τον κύκλο σου και φεύγουν αφήνοντάς σου πίσω μαθήματα ζωής ή παραδείγματα προς αποφυγήν. Αυτούς τους αποκαλείς περαστικούς ή διάττοντες αστέρες. Δεν είναι ασήμαντοι απλά έτυχε να μη μείνουν παραπάνω. Καλά θα κάνεις, λοιπόν, να προλάβεις να πάρεις τα μαθήματα που έχουν να σου διδάξουν πριν φύγουν.</span></div> <div> </div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Οι κύκλοι δεν είναι μόνο τρεις γιατί ο καθένας έχει διαφορετικά κριτήρια να χωρίζει τους ανθρώπους γύρω του. Το μυστικό στην όλη υπόθεση είναι να μάθεις να προσέχεις τους ανθρώπους αλλά, κυρίως, να τους σέβεσαι. Να αποδεικνύεις την αξία σου μέσα από τη συμπεριφορά σου απέναντί τους, να διδάσκεσαι τα μαθήματα της ζωής μέσα από τη δική τους εμπειρία και να μην αντιγράφεις απλά την προσωπικότητά τους αλλά να διαμορφώνεις τη δική σου βελτιώνοντας τα ελαττώματά σου. Να μην κάνεις εύκολα κριτική αν δεν έχεις πρώτα κρίνει αυστηρά τον εαυτό σου και να μην καταδικάζεις πριν δώσεις την ευκαιρία του διαλόγου.</span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Κανόνες ζωής θα πει κανείς. Εμπειρίες θα πει άλλος. Αποστάγματα σοφίας ο τρίτος. Κι όμως, ουσία ανθρώπινη, ποιότητα χαρακτήρα, ήθος δε θα βρεις αν δε δαμάσεις τα πάθη σου, αν δεν κατευνάσεις τον εγωισμό σου, αν δεν λύσεις τα συμπλέγματά σου.</span></div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span> <br /> <div> <b><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Και τώρα που νιώθω ότι ένας μεγάλος κύκλος πάει να κλείσει, αισθάνομαι πιο πολύ από ποτέ τί είναι να αλλάζουν τα πράγματα γύρω σου, να φεύγουν οι άνθρωποι. Τα βιώματα να γίνονται ανάμνηση και οι αποστάσεις από μηδενικές μεγάλες. Αντικειμενικά αλλά και συναισθηματικά. Τα θέλω να στρέφονται αλλού, οι ανάγκες και οι προτεραιότητες να αλλάζουν. Είναι ωραίο να κοιτάς πίσω και να βλέπεις ότι σε ένα μεγάλο και όμορφο κομμάτι της διαδρομής πήγαινες παράλληλα με ανθρώπους αξιόλογους, αληθινούς, σημαντικούς.&nbsp;</span></b><br /> <b><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></b></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Καθώς σήμερα βλέπω στον κύκλο μου να φωτίζεται ένα ολόκληρο τεταρτημόριο, κοιτάζω για λίγο πίσω και ευχαριστώ τους ανθρώπους που πέρασαν από τον κύκλο αυτό μέχρι τώρα και με δίδαξαν λίγη από τη δική τους σοφία. Κοιτάω, όμως, και στο σήμερα. Σ'αυτούς που ακόμα υπάρχουν και αλληλεπιδρούν με τη δική μου ζωή και υπόσχομαι να μην απογοητεύω τις προσδοκίες τους αλλά ούτε και να προδίδω τα όνειρά μου.&nbsp;</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">&nbsp;Αν κάτι δικαιούμαι να ευχηθώ αυτή τη μέρα στον εαυτό μου είναι να είναι αυτές οι στιγμές πάντα έτσι έντονες αλλά πάντα μοιρασμένες με φίλους και αγαπημένα πρόσωπα που τις εύχονται κι εκείνα για μένα. Και να τις ζω πάντα από τη γη και όχι με ψεύτικα φτερά σε "ιδανικούς" αιθέρες...</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Αυτό να βάζετε κι εσείς στόχο κάθε τέτοια μέρα γιορτής. Να είναι τα γενέθλια μια νέα υπόσχεση ζωής. Καλύτερης και ευτυχέστερης. Κι ας είναι αυτή η υπόσχεση και ευχή για τις ζωές μας. Ευχή γενεθλίων. Βαθιά ανάσα... Και φουυυυυυ!!</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <iframe allowfullscreen='allowfullscreen' webkitallowfullscreen='webkitallowfullscreen' mozallowfullscreen='mozallowfullscreen' width='320' height='266' src='https://www.youtube.com/embed/S0oLOThYd5o?feature=player_embedded' frameborder='0'></iframe></div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Υ.Γ.:&nbsp;</span><span style="background-color: white; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 19px;">Σε όποια παραλία και να βρίσκεστε, όποιο ηλιοβασίλεμα κι αν κοιτάτε θυμηθείτε ότι αυτό είναι μοναδικό και δε θα ξαναέρθει. Carpe diem...</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Υ.Γ.2: Οι "Επικίνδυνες Σκέψεις" επέστρεψαν και θα αναρτώνται ακόμα πιο συχνά...</span></div> <div style="text-align: justify;"> </div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <div style="background-color: white; line-height: 19px; margin: 0px; outline: none; padding: 0px;"> <a href="http://epikindines-skepseis.blogspot.com/" style="-webkit-transition: color 0.3s; color: #009eb8; display: inline; outline: none; text-align: center; text-decoration: initial; transition: color 0.3s;" target="_blank"><span style="color: black; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Περιηγηθείτε σε όλο το blog μου και διαβάστε περισσότερες αναρτήσεις εδώ.</span></a></div> <div style="background-color: white; line-height: 19px; margin: 0px; outline: none; padding: 0px;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="background-color: white; line-height: 19px; margin: 0px; outline: none; padding: 0px; text-align: left;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η επίσημη παρουσία των "Επικίνδυνων σκέψεων" στο facebook&nbsp;<a href="https://www.facebook.com/e.skepseis" style="color: #009eb8; display: inline; outline: none; text-decoration: initial;" target="_blank">εδώ</a>.</span></div> </div> </div> Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/09443909429169998938noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3620121383813172435.post-56828644953967467642013-06-30T18:57:00.001+03:002013-06-30T18:57:50.463+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div style="text-align: justify;"> Τρεις μήνες, 3 κρατικά κανάλια (και καμιά εικοσαριά ραδιόφωνα) και μια κυβέρνηση μετά θυμήθηκα να ξαναπιάσω αυτό το κεφάλαιο που λέγεται "Επικίνδυνες Σκέψεις". Δεν το ξέχασα αλλά η μαμά πατρίδα δεν επιτρέπει τέτοιες πολυτέλειες...</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Που βρισκόμαστε λοιπόν; Κάπου στην Ελλάδα του 2013, την ίδια με πριν τρεις μήνες, πριν 3 τέρμινα, πριν 3 χρόνια... Την απελπισμένη, απογοητευμένη, προδωμένη, χρεωμένη Ελλάδα. Φουλ αισιοδοξία ε; Δε με αναγνωρίζω... Εγώ ο αισιόδοξος, ο ρεαλιστής τα είδα λίγο γκρι (ούτε καν αναφέρω τη λέξη "μαύρα", δε μου βγαίνει...). Μήπως, τελικά, έχει πέσει στην παλέτα λίγο μαύρο πάνω στο λευκό; Μήπως ο καλλιτέχνης έβαλε το πινέλο του σε λάθος σημείο; (Να λείπουν τα σχόλια για τα υπονοούμενα της έκφρασης, δεν υπάρχουν πονηρές λέξεις μόνο πονηρά μυαλά)</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Σε αυτή την Ελλάδα του 2013 οι ίδιοι πολιτικοί (ή οι απόγονοί τους) συνεχίζουν να κυβερνούν (είδαμε και το γιο του δράκουλα υπουργό) και να διαχειρίζονται τις (γκρι) τύχες μας. Κάτι μου λέει, βέβαια, ότι σαν να το τραβάει κι εμάς ο (ψυχικά ανισόρροπος) οργανισμός μας το σκηνικό. Γιατί φίλε μου μόλις πήρε υπουργείο ο Βαγγέλας (ένας είναι ο Βαγγέλας) πήρε τα πάνω του και το (ανεμοσκορπισμένο) κίνημα στις δημοσκοπήσεις. Θα μας τη βγει (από τα δεξιά μάλιστα) και ως εθνοσωτήρας ο τιτανομέγιστος...&nbsp;</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> 5 λίτρα σόδες μετά (που να το χωνέψεις το προηγούμενο, είναι και βαρύ το μοσχάρι), συνεχίζω με μια απορία: αυτοί εκεί στην ΕΡΤ (που την έχουμε ήδη ξεχάσει, στο 1 έβαλα MEGA, στο 2 ANT-1 και στο 3 ALPHA) συνεχίζουν να εκπέμπουν ιντερνετικά και μέσω άλλων σταθμών... Δεν ήξερα ότι το Δημόσιο ήταν τόσο αγαπητό από τον ιδιωτικό τομέα (ποτέ δεν είναι αργά να μαθαίνεις νέα πράγματα). Ευλογάνε, λοιπόν, τα γένια τους και παρακαλάνε (ποιόν;) να τους κρατήσει ανοιχτούς για να συνεχίσουν τις αργομισθίες και τις διπλο και τριπλομισθίες τους... Όταν πήγαινε, όμως, κάποιος να τους κόψει έστω και μία τρίχα της (ομολογουμένως) δασύτριχης κώμης τους τρώγαμε εμείς στην &nbsp;μούρη τις πράσινες, μπλε και πορτοκαλί κάρτες απεργίας τους για κανένα εικοσαήμερο. Οπότε προτιμώ να μην τους πληρώνω και να βλέπω μαύρο (κι αυτό είναι μαύρο, πίσσα, κατράμι) παρά να τους πληρώνω και να μου σερβίρουν κάρτα στον αέρα (με λόγια του αέρα επίσης).</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Χωρίς πλάκα, επειδή ξέρω από Δημόσιο (το μισό σόι μου τρώει από εκεί μέσα), έχει κι αυτό (το ξύσιμο) τα όριά του. Και μερικοί το έχουν ματώσει στο ξύσιμο και θέλουν και επίδομα για ενυδατική (στην καλύτερη γατί στην χειρότερη θέλουν αναρρωτική άδεια). Καλά θα κάνουμε, λοιπόν, να βλέπουμε και λίγο παραπέρα από τον κόρφο μας και (εκτός από το να φτύνουμε σ'αυτόν) να καταλάβουμε ότι το πράγμα δεν μπορεί να συνεχιστεί έτσι ούτε μέρα παραπάνω. Πρέπει να πάρουμε την ευθύνη που μας αναλογεί (γιατί ευθύνη έχουμε) για το που έχουμε φτάσει και να αποχωριστούμε οριστικά θέσφατα και βολικές θέσεις του χθες (όσο κι αν πονάει αυτό).</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Όχι, δεν ξεκίνησα προπαγάνδα για την κυβέρνηση (μακριά από μας και σε όποιο MEGA θέλει ας είναι). Προπαγάνδα για μας ξεκίνησα. Να ξυπνήσουμε, να αναλάβουμε τις ευθύνες μας, να αντιδράσουμε στο λάθος (όποιο είναι αυτό και όχι αυτό που μας επιβάλλουν άλλοι ως λάθος). Να πάψουμε να πετάμε ευκαιρίες στα σκουπίδια, να χτίσουμε μια ζωή στα μέτρα μας, να δούμε το διπλανό μας ως συναγωνιστή και όχι ανταγωνιστή στη ζωή. Να δούμε το χρήμα όχι ως μέσο πλουτισμού αλλά απλά ως ένα μέσο επίτευξης των (υγιών) ονείρων μας.</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Σ'αυτήν την προπαγάνδα πρέπει να είμαστε όλοι μαζί (χωρίς παρενθέσεις, παρά μόνο συνθέσεις). Ας γίνουμε εμείς για μία φορά οι προπαγανδιστές αυτών που ονειρευόμαστε για τη ζωή μας, τον τόπο μας.&nbsp;</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Θα τα λέμε πιο συχνά από εδώ και πέρα. Με την ίδια διάθεση, το ίδιο χιούμορ και ακόμη περισσότερο προβληματισμό. Τα σχόλια ανοιχτά για όλους.</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <iframe allowfullscreen='allowfullscreen' webkitallowfullscreen='webkitallowfullscreen' mozallowfullscreen='mozallowfullscreen' width='320' height='266' src='https://www.youtube.com/embed/ImimvEuvRjc?feature=player_embedded' frameborder='0'></iframe></div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19px; margin: 0px; outline: none; padding: 0px;"> <a href="http://epikindines-skepseis.blogspot.com/" style="-webkit-transition: color 0.3s; color: #009eb8; display: inline; outline: none; text-align: center; text-decoration: initial; transition: color 0.3s;" target="_blank"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Περιηγηθείτε σε όλο το blog μου και διαβάστε περισσότερες αναρτήσεις εδώ.</span></a></div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19px; margin: 0px; outline: none; padding: 0px;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19px; margin: 0px; outline: none; padding: 0px; text-align: left;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η επίσημη παρουσία των "Επικίνδυνων σκέψεων" στο facebook&nbsp;<a href="https://www.facebook.com/e.skepseis" style="-webkit-transition: color 0.3s; color: #009eb8; display: inline; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; outline: none; text-decoration: initial; transition: color 0.3s;" target="_blank">εδώ</a>.</span></div> </div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> </div> Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/09443909429169998938noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3620121383813172435.post-378288856548378632013-03-20T18:47:00.000+02:002013-03-30T22:35:11.711+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div style="text-align: justify;"> Στη ζωή δεν κάνουμε τίποτα άλλο από το να μαζεύουμε εμπειρίες. Το βιβλίο που ο καθένας μας γράφει δεν είναι παρά η συλλογή των εμπειριών μας. Ό,τι έχουμε ζήσει. Στιγμές που χαράσσονται στη μνήμη μας και άνθρωποι που γεμίζουν τα διαστήματα της ζωής μας.&nbsp;</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Ποιητές έχουν γράψει για τη σημασία των εμπειριών έναντι στην απλή ολοκλήρωση του βίου ενός ανθρώπου. "Σαν βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη να εύχεσαι να είναι μακρύς ο δρόμος..." έγραψε ο Καβάφης στη δική του "Ιθάκη". Και εξήρε με τη γραφή του το νόημα που έχει σε μια προσπάθεια να ζεις κάθε στιγμή της, να απολαμβάνεις κάθε περιπέτεια, κάθε ρίσκο της. Να ρουφάς το μεδούλι της ζωής και να καταγράφεις στην ψυχή σου ανεξίτηλα τα βιώματά σου.</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Αυτά τα τελευταία, άλλωστε, δεν είναι που μας κάνουν αυτούς που είμαστε; Ο χαρακτήρας, σύμφωνα με πολλές φιλοσοφικές ή μη θεωρίες, διαμορφώνεται σε αντιστοιχία, αν όχι πλήρη εξάρτηση των βιωμάτων μας. Λάθη, πάθη, μίση αλλά και έρωτες, φιλία, διασκέδαση συνθέτουν το μεγάλο ταξίδι της ζωής που δεν τελειώνει παρά μόνο όταν ξεχάσουμε το νόημά της. Οδηγοί και κριτές, όλα τα παραπάνω, της ζωής συμπληρώνουν τις σελίδες του βιβλίου της με χαρές και λύπες, δικαιώσεις και απογοητεύσεις.&nbsp;</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Στιγμές με φίλους, δυνατές παρέες, αγαπημένα πρόσωπα αποτελούν τους πρωταγωνιστές και τους συμμέτοχους στις εμπειρίες. Οι κόποι της εργασίας αποζημιώνονται από τα οφέλη των ταξιδιών, του ελεύθερου χρόνου και των απολαβών που κάνουν τη ζωή πιο άνετη χωρίς να λύνουν, απαραίτητα, και όλα τα ανθρώπινα προβλήματα.</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Όλα αυτά είναι μερικά, μόνο, παραδείγματα της έννοιας της εμπειρίας. Όχι του αυστηρού επαγγελματικού όρου αλλά της ουσιαστικής σημασίας μιας γεμάτης ζωής. Μιας ζωής φτιαγμένης στα μέτρα μας και σύμφωνα με τα θέλω, τις ελπίδες και τις ευκαιρίες που μας δίνονται.</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Ας αδράξουμε, λοιπόν, την κάθε μέρα για να γεμίσουμε τη ζωή μας με όμορφες στιγμές, αληθινά βιώματα, σημαντικές εμπειρίες ώστε να καθυστερήσουμε όσο δυνατόν περισσότερο τον επίλογο...</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Υ.Γ.: Και με αυτή την ανάρτηση, τέλος το "λεξικό ζωής" αλληλένδετων, ίσως, εννοιών που ξεκίνησε με την προηγούμενη ανάρτηση...&nbsp;</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> </div> Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/09443909429169998938noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3620121383813172435.post-54639742299501031682013-03-09T13:46:00.000+02:002013-03-09T13:51:31.729+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div style="text-align: justify;"> Αλήθεια, στερεύει η έμπνευση; Γι'αυτούς που την αναζητούν και την επιδιώκουν δεν έρχεται. Γι'αυτούς που ζουν τη ζωή τους στο έπακρο είναι πάντα παρούσα. Για το μυαλό που βασανίζεται από υποχρεώσεις και καταναγκασμούς είναι δυσεύρετη. Για αυτό που ελεύθερα στοχάζεται και δημιουργικά προβληματίζεται αποτελεί πηγή που αναβλύζει σκέψεις, συναισθήματα και κινήσεις.</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Το μυαλό δεν μπαίνει σε κλουβιά παρά μόνο αν το κλειδώσουμε εμείς οι ίδιοι σε ένα από αυτά. Εκείνα που περίτεχνα χτίζει η καθημερινότητα των υποχρεώσεων και του αγώνα για επιβίωση. Η προσπάθεια να αντεπεξέλθει κανείς σε όλες τις απαιτήσεις και τα "standards" του κοινωνικού περιβάλλοντος κλείνει το μυαλό στους τέσσερις τοίχους της μοναξιάς, της αποξένωσης, της μελαγχολίας και της απαισιοδοξίας. Και εκεί δεν υπάρχει χώρος για έμπνευση.</div> <div style="text-align: justify;"> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://3.bp.blogspot.com/-TaIPUBx_9Uo/UTsiKnDPGQI/AAAAAAAAARI/pOLPLxGbuj0/s1600/Find-Inspiration3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="424" src="http://3.bp.blogspot.com/-TaIPUBx_9Uo/UTsiKnDPGQI/AAAAAAAAARI/pOLPLxGbuj0/s640/Find-Inspiration3.jpg" width="640" /></a></div> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Οι 24 ώρες της ημέρας πολλές φορές δεν είναι αρκετές να γεμίσουν με αυτά που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε. Η σημασία που τους δίνουμε, δηλαδή, υπερτερεί αυτής των αξιών που δίνουν ουσία στη ζωή μας όπως η ελεύθερη έκφραση, η αισιοδοξία, η φιλία, η αγάπη, η κοινωνικότητα, η αλληλεγγύη, η έμπνευση για ζωή εν τέλει. Γιατί, πέρα από κάθε άλλο, η έμπνευση για ζωή γεμίζει το μυαλό με πραγματική έμπνευση για δημιουργία και η δημιουργία, με τη σειρά της, δίνει έναυσμα για περισσότερη ζωή, για ομορφότερη ζωή σε έναν κύκλο που δεν κλείνει αλλά συνεχίζεται φαύλος, από τους λίγους που δεν έχουν κακή χροιά, μέχρι το βάθος της ύπαρξης του καθενός.&nbsp;</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Μυαλά γεμάτα ιδέες, μυαλά που, ως πέτρες που κυλάνε δε χορταριάζουν, διακατέχονται από αυτήν την περίφημη έμπνευση. Και αυτή τη διοχετεύουν μέσα από την τέχνη, τη γραφή, το λόγο, την πράξη, τη δημιουργία ιδεολογίας. Όλα αυτά τα τελευταία, άλλωστε, δεν είναι που συνιστούν τα αποτελέσματα της έμπνευσης όπως την ξέρουμε αιώνες τώρα; Απλά δεν είναι πολλοί αυτοί που έχουν ψάξει πίσω από αυτά να βρουν τα κίνητρα και τους μηχανισμούς που αυτή λειτουργεί.</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Ψάχνοντας δε θα βρει κάτι άλλο εκτός από ένα όμορφο ξύπνημα, μια ματιά στο γαλανό ουρανό και το ηλιόλουστο τοπίο δίπλα του, έναν έρωτα που γεμίζει τις ημέρες του, μια επιτυχία που δικαιώνει τις προσπάθειές του, μια ελπίδα που διαγράφει το μέλλον του αλλά και ένα χαστούκι που έγινε μάθημα, μια απώλεια που προκάλεσε πόνο, έναν &nbsp;αποχωρισμό που στοίχισε συναισθηματικά, ένα βάσανο που κλονίζει την υγεία του. Μικρά καθημερινά ερεθίσματα που είναι αρκετά για να μετουσιωθούν σε έκφραση άλλοτε μεστή άλλοτε ανώριμη αλλά σίγουρα αποστάγματα προσωπικής έμπνευσης που νιώθουμε την ανάγκη να μοιραστούμε.</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Η απάντηση στην πρωταρχική ερώτηση για το αν στερεύει η έμπνευση εξάγεται αβίαστε αν αναλογιστεί κανείς τις πτυχές που αναφέρθηκαν λίγο παραπάνω. Άλλωστε, η έμπνευση δεν έχει σαφή ορισμό, δεν είναι λήμμα λεξικού προς επεξήγηση, είναι πράξη, έκφραση, δημιουργία και δείγμα πνευματικής υγείας. Στα πλαίσια αυτά, προσωπικά απαντώ πως η έμπνευση αστείρευτη πηγή αισιοδοξίας και ταυτόχρονα μήνυμα για προσωπική επαγρύπνηση και πνευματική καλλιέργεια.&nbsp;</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Υ.Γ.: Σε όσους, "πνιγμένοι" από τα προβλήματα, νιώθουν μακριά από την έννοια της έμπνευσης ή τη θεωρούν πολυτέλεια τους καλώ την επόμενη φορά που θα ανοίξουν το παράθυρό τους να κοιτάξουν τον ουρανό που ολοένα και μας θυμίζει ότι έρχεται η άνοιξη και να μυρίσουν στον αέρα το μήνυμά της. Σε όσους πραγματικά ζουν μια δύσκολη περίοδο και δεν ξέρουν πως θα καταλήξει εύχομαι να αντιμετωπίσουν το καθετί με σθένος, υπομονή και ελπίδα. Πεπρωμένο ή μη, η ζωή υπάρχει για να τη ζούμε μέχρι εκεί που αποφασίσαμε (;) εμείς. Άλλωστε, η τελεία είναι απλά ένα σημείο στίξης...</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Υ.Γ.2: Δεν είναι κακό να επιστρέφεις σε κάτι που αγαπάς. Ειδικά όταν αυτό εμπεριέχει μπόλικη δόση έμπνευσης. Οι "Επικίνδυνες Σκέψεις" εμπνέονται και εκφράζονται ελεύθερα. Επίσης, διαβάζονται με την ευθύνη του αναγνώστη και την "ανοχή" του διαδικτύου!&nbsp;</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-size: large;">We're back!!!</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-size: large;"><br /></span></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <iframe allowfullscreen='allowfullscreen' webkitallowfullscreen='webkitallowfullscreen' mozallowfullscreen='mozallowfullscreen' width='320' height='266' src='https://www.youtube.com/embed/xPOBdqHWios?feature=player_embedded' frameborder='0'></iframe></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-size: large;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <div style="text-align: center;"> <span style="font-size: large;">43000 ευχαριστώ είναι πολλά για να τα πω ένα ένα! Λέω ένα και μεγάλο:&nbsp;</span></div> <h2 style="text-align: center;"> <span style="background-color: #6fa8dc; font-family: Trebuchet MS, sans-serif; font-size: x-large;">ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ!</span></h2> <div style="text-align: center;"> <br /></div> <div style="text-align: center;"> <br /></div> </div> <div style="text-align: justify;"> </div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19px; margin: 0px; outline: none; padding: 0px;"> <div style="text-align: center;"> <a href="http://epikindines-skepseis.blogspot.com/" style="-webkit-transition: color 0.3s; color: #009eb8; display: inline; outline: none; text-align: center; text-decoration: initial;" target="_blank"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Περιηγηθείτε σε όλο το blog μου και διαβάστε περισσότερες αναρτήσεις εδώ.</span></a></div> </div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19px; margin: 0px; outline: none; padding: 0px;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19px; margin: 0px; outline: none; padding: 0px; text-align: left;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η επίσημη παρουσία των "Επικίνδυνων σκέψεων" στο facebook&nbsp;<a href="https://www.facebook.com/e.skepseis" style="-webkit-transition: color 0.3s; color: #009eb8; display: inline; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; outline: none; text-decoration: initial;" target="_blank">εδώ</a>.</span></div> </div> Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/09443909429169998938noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3620121383813172435.post-16252717168120488132012-11-08T23:35:00.004+02:002012-11-08T23:38:06.032+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Κανείς δεν ξέρει που θα βρισκόμαστε και αν θα βρισκόμαστε σε ένα μήνα. Ποιό δρόμο θα έχουμε πάρει. Που θα μας έχουν οδηγήσει και σε τι θα ελπίζουμε τότε. Θα είναι δόση, θα είναι δραχμή, θα είναι ένα πιάτο φαΐ; Ξέρουμε μόνο ότι τα μέτρα αυτά μας πήραν τα μέτρα για τον ενταφιασμό της κοινωνικής δικαιοσύνης, της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και της εθνικής ανεξαρτησίας. Τα μέτρα αυτά έβαλαν ακόμη πιο βαθιά στο χώμα τον πολιτικό κόσμο της χώρας που διαχειρίστηκε δημόσιο χρήμα αλλά κυρίως δημόσιο λόγο, υποσχέσεις και έπαιξε με τις ελπίδες ενός απογοητευμένου και καθημαγμένου, πλέον, λαού.&nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><object class="BLOGGER-youtube-video" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0" data-thumbnail-src="http://3.gvt0.com/vi/_lQw3DCyYpc/0.jpg" height="266" width="320"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/_lQw3DCyYpc&fs=1&source=uds" /><param name="bgcolor" value="#FFFFFF" /><param name="allowFullScreen" value="true" /><embed width="320" height="266" src="http://www.youtube.com/v/_lQw3DCyYpc&fs=1&source=uds" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true"></embed></object></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Δώσαμε το δικαίωμα σε ανθρώπους να μας υποβαθμίσουν ακόμα περισσότερο ως πολίτες αλλά, το σημαντικότερο, ως ανθρώπους. Εμπιστευτήκαμε τις τύχες μας στις δικές τους προσυμφωνημένες επιλογές και τους δικούς τους απρόβλεπτους σχεδιασμούς. Και δέσαμε τις ελπίδες μας στο κατάρτι του Οδυσσέα καθώς το καράβι πλησιάζει τη Σκύλλα και τη Χάρυβδη.&nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Εδώ που φτάσαμε, η καταστροφή, όσο αναπόφευκτη και να είναι, έχει καταντήσει, τουλάχιστον, αναμενόμενη. Μόνο ο ακριβής χρόνος της μας είναι άγνωστος. Ξέρουμε ότι ό,τι είχαμε να χάσουμε το έχουμε ήδη χάσει. Το σπίτι που με κόπο πολλοί φτιάξαμε το πληρώνουμε διπλό και τρίδιπλο. Το αυτοκίνητο που κατέληξε κι αυτό τεκμήριο τον 21ο αιώνα το αγοράζουμε δυο φορές.&nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Δεν ξέρω αν διδαχθήκαμε τίποτα από όλα αυτά και τα άλλα τόσα που μας φορτώθηκαν λες κι εμείς αποκλειστικά φταίγαμε. Είμαστε ξεροκέφαλος λαός. Δεν πτοούμαστε ούτε στα καλά ούτε στα άσχημα. Εκεί κυρίως ψάχνουμε να βρούμε ένα παραθυράκι, να εξαιρεθούμε, να τη σκαπουλάρουμε. Μέχρι να καταλάβουμε ότι από πουθενά δεν μπορούμε να γλυτώσουμε και ότι αυτή η τρύπα που ψάχνουμε παντού μεταμορφώθηκε σε μαύρη και μας ρουφάει μέσα της όλους ανεξαιρέτως.&nbsp;Το μόνο που έχουμε να περιμένουμε είναι ένας πολύ δύσκολος χειμώνας που κανείς δεν ξέρει αν στο &nbsp;τέλος του θα έρθει η άνοιξη.</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Από σήμερα ξημέρωσε μια άλλη μέρα. Πιο ζοφερή και πιο δύσκολη από τη χθεσινή. Και θα είναι έτσι για πολύ καιρό ακόμα. Κανείς δεν ξέρει πόσο.&nbsp;Σίγουρα για όσο αντέξουμε. Σίγουρα για όσο μπορούμε ακόμα να κοιτάμε τον ίδιο ελληνικό ουρανό...</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <b><i><u><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Προσωρινός επίλογος</span></u></i></b></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Ίσως η πιο απαισιόδοξη ανάρτηση που έχετε διαβάσει από τις "Επικίνδυνες Σκέψεις". Λέει λίγα αλλά τα αισθάνεται, ίσως και να τα διαισθάνεται. Σίγουρα, όμως, δε θέλει να τα προβλέψει. Δεν παύουν όλα αυτά να είναι σκέψεις, προβληματισμοί, φόβοι. Απλά διατυπωμένοι, χωρίς ψυχρούς αριθμούς. Χωρίς εκλεπτυσμένο λεξιλόγιο. Όπως ο καθένας μας τα αισθάνεται.&nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Κάπου εδώ οι "Επικίνδυνες σκέψεις" πρέπει να πατήσουν το "pause". Για λίγο καιρό, ίσως, αναγκαστούν να παραμείνουν μόνο σκέψεις και όχι λόγια. Δε θα πάψουν, όμως, να είναι ζωντανές. Δε θα σταματήσουν να πολεμάνε κάθε είδους λογοκρισία κι ας μην γράφονται δημόσια. Στο κάτω κάτω κανείς δεν μπορεί να μας απαγορεύσει να σκεφτόμαστε. Αυτό το δικαίωμα το έχουμε ακόμα σ'αυτόν τον τόπο. Να σκεφτόμαστε ελεύθερα και να εκφράζουμε τις σκέψεις μας αυτές. Να παλεύουμε για αυτές, να τις διαδίδουμε. Να βλέπουμε πίσω από αυτό που μας σερβίρεται.&nbsp;Και ίσως, τελικά, οι σκέψεις αυτές να μην έχουν καμία σημασία όταν φοβάσαι ότι όταν γυρίσεις πίσω το κεφάλι σου θα έχεις χάσει λίγο από τον εαυτό σου. Ίσως κάποια αγαπημένα σου πρόσωπα. Τις ελπίδες σου. Τις εφεδρείες σου...</span></div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><iframe allowfullscreen='allowfullscreen' webkitallowfullscreen='webkitallowfullscreen' mozallowfullscreen='mozallowfullscreen' width='320' height='266' src='https://www.youtube.com/embed/3BK5EB1nwiQ?feature=player_embedded' frameborder='0'></iframe></span></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"> <i><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">"Μην κλαις και μη φοβάσαι το σκοτάδι..."</span></i></div> <div style="text-align: justify;"> <i><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">"Του κόσμου η βροχή δε μας πειράζει, εμείς που ζούμε μοναχοί"</span></i></div> <div style="text-align: justify;"> <i><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">"Τα σπίτια είναι χαμηλά σαν έρημοι στρατώνες, τα καλοκαίρια μας μικρά κι ατέλειωτοι χειμώνες..."</span></i><br /> <i><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></i> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Μέχρι την επόμενη ανάρτηση να μην ξεχνάτε να ΣΚΕΦΤΕΣΤΕ, να ΑΝΤΕΧΕΤΕ, να ΕΛΠΙΖΕΤΕ, να&nbsp;</span><b style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">ΖΕΙΤΕ</b><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">. Εις το επανιδείν!</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <iframe allowfullscreen='allowfullscreen' webkitallowfullscreen='webkitallowfullscreen' mozallowfullscreen='mozallowfullscreen' width='320' height='266' src='https://www.youtube.com/embed/KWQqLk5fQfk?feature=player_embedded' frameborder='0'></iframe></div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Υ.Γ.: 34.000 ευχαριστώ για τις επισκέψεις σας μέχρι σήμερα.</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <div style="background-color: white; color: #333333; font-size: 14px; line-height: 19px; margin: 0px; outline: none; padding: 0px;"> <a href="http://epikindines-skepseis.blogspot.com/" style="-webkit-transition: color 0.3s; color: #009eb8; display: inline; outline: none; text-align: center; text-decoration: initial;" target="_blank"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Περιηγηθείτε σε όλο το blog μου και διαβάστε περισσότερες αναρτήσεις εδώ.</span></a></div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-size: 14px; line-height: 19px; margin: 0px; outline: none; padding: 0px;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-size: 14px; line-height: 19px; margin: 0px; outline: none; padding: 0px; text-align: left;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η επίσημη παρουσία των "Επικίνδυνων σκέψεων" στο facebook&nbsp;<a href="https://www.facebook.com/e.skepseis" style="color: #009eb8; display: inline; outline: none; text-decoration: initial;" target="_blank">εδώ</a>.</span></div> </div> </div> Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/09443909429169998938noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3620121383813172435.post-51955339785675549592012-10-28T00:41:00.002+03:002012-10-28T00:41:56.332+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Για να σας γράφω τέτοιες ώρες σημαίνει ότι δεν ήμουν στη λίστα με τους μεγαλοκαταθέτες της Ελβετίας που αποκάλυψε ο Βαξεβάνης. Επίσης, δεν είμαι στην κυβέρνηση για να διαπραγματεύομαι τα εργασιακά - ούτε ψύλλος στον κόρφο τους να μην ήμουνα - και επίσης δεν την έχω κάνει για το εορταστικό τριήμερο.&nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Τρελάθηκαν οι εισαγγελείς με την αποκάλυψη και τους έπιασε η κωλοπηλάλα χρονιάρες μέρες να τιμωρήσουν την αποκάλυψη. Εκείνη που οι ίδιοι δεν είναι ικανοί, ή μήπως πρόθυμοι, να τιμωρήσουν, ως οφείλουν, ως πράξη και όχι ως δημοσιοποίηση. Και τα βάζουν με τον εύκολο στόχο, τον μόνο που τόλμησε να βγει δημόσια και να τους κατονομάσει έναν έναν. Εκδίδουν ένταλμα σύλληψης για εκείνον που αποκαλύπτει ενώ εκείνοι εκούσια ή κατ΄ εντολή συγκαλύπτουν. Εκείνον που σπεύδει ενώ εκείνοι βραδυπορούν σκόπιμα ή επιβεβλημένα. Εκείνον που κινείται από ευσυνειδησία ενώ εκείνοι όχι από καθήκον ως όφειλαν.&nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Ποιόν "ζορίζει" τελικά η αποκάλυψη πιο πολύ; Τους ίδιους τους εμπλεκόμενους, τους δικαστικούς λειτουργούς ή μήπως τα υπόλοιπα Μ.Μ.Ε. που τους πήρε τη μπουκιά από το στόμα, ή μήπως την τάπα απ' αυτό; Γιατί τα μεγάλα (τηλεοπτικά κυρίως) μέσα δεν το έπαιξαν το θέμα; Ήταν ανταγωνιστικό; Ήταν πέρα από τα "συμπεφωνημένα"; Ήταν ψευδές; Αν ήταν ανταγωνιστικό έπρεπε να ψάχνουν καλύτερα. Αν ήταν εκτός συμφωνίας πρέπει να κοιτάξουν καλύτερα τα ψιλά γράμματα την επόμενη φορά. Και αν ήταν ψέμα έπρεπε να το αναδείξουν και να αποδείξουν την ανακρίβειά του. Έτσι θα έπραττε όποιος ήθελε να παρουσιάσει την αλήθεια όπως είναι και όχι όπως κάποιοι άλλοι θέλουν να φαίνεται.</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Σ'αυτή τη μπανανία που έχουμε για χώρα, τίποτα δε μας εκπλήσσει. Διυλίζουμε τον κώνωπα και καταπίνουμε την κάμηλο. Κλείνουμε στη φυλακή τον άνεργο που δεν έχει να πληρώσει χαράτσι και αφήνουμε το μεγαλοκαρχαρία να αλωνίζει στα πέλαγα για νέα φαγοπότια. Αφήνουμε χιλιάδες νέους άνεργους για να μην ξεβολέψουμε το σιγουράκι, την εκλογική πελατεία από το Δημόσιο που έχει πιεί το αίμα που λέγεται δημόσιο χρήμα.&nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας, αφήνουμε ηλικιωμένους ανθρώπους χωρίς φάρμακα και θέρμανση για να πίνουν στην υγειά τους οι αργόμισθοι και τα ρετιρέ του Δημοσίου. Υπνωτιζόμαστε από τα επικοινωνιακά παιχνίδια για να φανούμε νικητές. Είναι μοναδικός ο τρόπος που η οδυνηρότερη ήττα μας καθιστά νικητές, διαπραγματευτικά ισχυρούς και πολιτικά ικανούς. Είναι φοβερός ο τρόπος που το κατευθυνόμενο ψέμα γίνεται καθολική και αδιαμφισβήτητη αλήθεια.&nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Αρχίζω και μας φοβάμαι. Βαυκαλιζόμαστε ότι θα γλυτώσουμε τη χρεοκοπία και δε βλέπουμε ότι έχουμε ήδη&nbsp;χρεοκοπήσει. Οικονομικά αλλά κυρίως ηθικά. Αν κοιτάξουμε δίπλα μας θα καταλάβουμε ότι δεν υπάρχει πιο κάτω από αυτό. Και ότι έχει έρθει η ώρα της υπέρβασης. Όχι στο πρόσωπο κάποιου "ηγέτη" γιατί η έννοια έχει πάψει να υπάρχει. Στα δικά μας πρόσωπα.&nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Όπως το κατάλαβαν 70 χρόνια πριν οι Έλληνες της κατοχής και αποτίναξαν από πάνω τους τη μπότα του κατακτητή. Με σθένος υπέμειναν τις θηριωδίες του και όταν ήρθε η ώρα οργάνωσαν την Εθνική Αντίσταση. Πολέμησαν και νίκησαν. Για τη χώρα τους. Για την ελευθερία της. Όχι για την υστεροφημία τους. Τέτοιες μέρες ας ανοίξουμε και πάλι μερικά από τα κεφάλαιά της ιστορίας και ας διδαχθούμε από τους αγώνες των προγόνων μας. Άλλωστε, όταν ένας λαός ξεχνάει την ιστορία του είναι καταδικασμένος να την ξαναζήσει. Και όταν η ιστορία επαναλαμβάνεται τότε είναι μόνο ως φάρσα...</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Ας πούμε κι εμείς ΟΧΙ σε ό,τι μας κρατάει πίσω. Ας πούμε ΟΧΙ σε εκείνους που μας εμπαίζουν. Ας πούμε ΟΧΙ σε ό,τι υπερβαίνει τις αντοχές και τις ανοχές μας. Ας πούμε ΟΧΙ σε καθέναν που προσπαθεί να αποποιηθεί των ευθυνών του. Ας πούμε ΟΧΙ στην καταπάτηση των δικαιωμάτων μας. Τελικά, ας πούμε ΟΧΙ στον κακό μας εαυτό. Από εκεί ίσως και να ξεκίνησαν όλα. Και ίσως εκεί να πρέπει και να τελειώσουν. Και αν αυτά τα "ας" δε γίνουν "να" τότε δεν υπάρχει ελπίδα.&nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η εθνική επέτειος ας γίνει μια φορά αφορμή να νιώσουμε την ευθύνη μας απέναντι σ'αυτόν τον όρο. Εθνική. Είμαστε όλοι μας υπεύθυνοι για το που πάει αυτό το έθνος. Ο καθένας από τη θέση του και με τις δυνάμεις του. &nbsp;Για μια φορά να πράξουμε αυτό που θα κρατήσει ζωντανή την εθνική και κυρίως ανθρώπινη οντότητά μας. Δε μας μένει πολύς χρόνος και ο Σίντλερ πέθανε...</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <div style="background-color: white; color: #333333; font-size: 14px; line-height: 19px; margin: 0px; outline: none; padding: 0px;"> <a href="http://epikindines-skepseis.blogspot.com/" style="-webkit-transition: color 0.3s; color: #009eb8; display: inline; outline: none; text-align: center; text-decoration: none;" target="_blank"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Περιηγηθείτε σε όλο το blog μου και διαβάστε περισσότερες αναρτήσεις εδώ.</span></a></div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-size: 14px; line-height: 19px; margin: 0px; outline: none; padding: 0px;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-size: 14px; line-height: 19px; margin: 0px; outline: none; padding: 0px; text-align: left;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η επίσημη παρουσία των "Επικίνδυνων σκέψεων" στο facebook&nbsp;<a href="https://www.facebook.com/e.skepseis" style="color: #009eb8; display: inline; outline: none; text-decoration: none;" target="_blank">εδώ</a>.</span></div> </div> </div> Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/09443909429169998938noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3620121383813172435.post-35162589082580665512012-10-22T00:37:00.001+03:002012-10-22T00:59:34.572+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Έχεις βγει ένα βράδυ έξω με τους φίλους σου για ποτό. Όλα ωραία και καλά. Μέχρι να εντοπίσεις τα πρώτα θέματα της βραδιάς. Είναι εκείνες που σου τραβάνε το μάτι. Που διαφέρουν από τον φυσιολογικό μέσο όρο που, κακά τα ψέματα, στην Ελλάδα είναι πολύ ψηλός. Και ανοίγεις τα κιτάπια για να δεις σε ποιά κατηγορία εντάσεις καθεμιά τους. Έχουμε και λέμε:</span></div> <div style="text-align: justify;"> <b><u><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></u></b></div> <div style="text-align: justify;"> <b><u><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Κατηγορία 1η : "Είμαι σεμνότυφη και φαίνεται"</span></u></b></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η δεσποινίς από σπόντα ξέφυγε από το κατηχητικό και βγήκε για ένα Perrier. Κι αυτό θα το εξομολογηθεί στον παπα-Μήτσο αύριο μετά τη λειτουργία. Φουστίτσα, πουκαμισάκι και τσάντα-γίγας. Βασικά περιεχόμενα τσάντας: χαρτομάντηλα, υγρά αντισηπτικά μαντηλάκια, η Σύνοψη και μια εικονίτσα του οσίου Παταπίου. Βοήθειά μας και ευλόγησον. Εκτιμώμενος πληθυσμός είδους: περιορισμένος αλλά υπαρκτός. Συναντάται Πάπυρος και Λαρούς γωνία, σε κατηχητικά, χριστιανικές κατασκηνώσεις και θείες λειτουργίες τρίτο στασίδι αριστερά συνήθως. Τραγούδι που παίζει στο μαγνητόφωνο στο σπίτι το "Ίτε παίδες ευλογείτε".</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <div> <b><u><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Κατηγορία 2η : "Βγήκα για ένα ποτάκι με τις φίλες μου"</span></u></b></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η κοπελιά άνοιξε ντουλάπα, έβαλε ό,τι βρήκε μπροστά της, συνήθως κάτι μέτριο, και βγήκε. Απαραίτητο αξεσουάρ του βοδιού το βλέμμα και ένα κουτάκι τσίχλες. Χωρίς ζάχαρη κατά προτίμηση γιατί παχαίνουν. Εκτιμώμενος πληθυσμός: μεγάλος αν αναλογιστεί κανείς τα βλέμματα που βλέπει γύρω του και τις πωλήσεις της Trident. Συναντάται όπου σταθείς κι όπου βρεθείς και ιδίως μπροστά σε περίπτερα ψάχνοντας για την κατάλληλη γεύση τσίχλας.</span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div> <div> <b><u><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Κατηγορία 3η : "Κοίτα, πήρα καινούριο κινητό"</span></u></b></div> </div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Τις καταλαβαίνεις ακόμα και στο σκοτάδι. Φωτίζονται από την οθόνη του κινητού. Είναι η προέκταση του χεριού τους και χωρίς αυτό ο όμορφος κόσμος τους καταρρέει. Το πληκτρολόγιο παίρνει φωτιά και τα SMS διακτινίζονται. Τα social networks είναι παιχνιδάκι στα χέρια τους και δεν χάνουμε στιγμή της ζωής τους αφού το νέο χρώμα μανό γίνεται status και μαζεύει likes από άλλα μέλη της ίδιας συνομοταξίας. Το check-in για εκείνη δεν είναι μια τυπική διαδικασία μπροστά στο γκισέ του αεροδρομίου, έχει πάρει άλλο αέρα και πάει... σύννεφο! Η χαρά της εταιρείας κινητής τηλεφωνίας και η κατάρα του μπαμπά που πληρώνει το λογαριασμό. Συναντάται επίσης έξω από περίπτερα αφού αγοράζει κάρτα, έξω από βιτρίνες με κινητά βάζοντας στο μάτι το καινούριο απόκτημα και, πάντα, σε κάποιο διπλανό τραπέζι να δίνει αναφορά σε φίλους και followers τί πίνει και δε μας δίνει, πως το πίνει και με ποιόν το πίνει.&nbsp;</span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div> <div> <b><u><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Κατηγορία 4η : "Είμαι αλλού αλλά δε θα με πείραζε αν..."</span></u></b></div> </div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Μπαίνει χαμογελαστή, κοιτάζει πονηρά μήπως πετύχει κανένα γνωστό της τριγύρω και αφού το σιγουρέψει αισθάνεται ελεύθερη. Ενώ δεν είναι. Πιάνει κουβέντα εύκολα με όλους και μιλάει ανοιχτά για την κρίση στη σχέση της που την έχει κουράσει και ψάχνει για κάτι άλλο. Δεν είναι εξαιρετικά διαχυτική αλλά δε λέει όχι σε προκλήσεις. Μια αλλαγή, άλλωστε, ποτέ δε βλάπτει αν δεν επιβάλλεται κιόλας. Συναντάται σε σχέσεις όπου το παλικάρι έχει φαγούρα σε δύο συγκεκριμένα σημεία στο κεφάλι του και πάντα παρέα με singles. Απαραίτητη ατάκα: "Περνάω μια φάση τώρα που έχω ανάγκη από κάτι διαφορετικό..." Εκτιμώμενος πληθυσμός: απροσδιόριστος. Παιδιά ψαχτείτε γιατί το κέρατο φυτρώνει εκεί που δεν το σπέρνεις...</span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div> <div> <b><u><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Κατηγορία 5η : "Πάντα ήθελα να γίνω φωτομοντέλο αλλά δε με άφηνε ο μπαμπάς μου..."</span></u></b></div> </div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Το πλέον αναγνωρίσιμο είδος. Φοράει την Άρτα, τα Γιάννενα και λίγο από Ζαγοροχώρια. Το ταμπελάκι σχεδόν κρέμεται από το επώνυμο ρούχο και το τακούνι πιάνει ρετιρέ. Μαζεύει χρήματα κανένα εξάμηνο για να αγοράσει ένα κομμάτι που, του χρόνου, θα είναι παλιό. Απαραίτητο αξεσουάρ φωτογραφική μηχανή ή κινητό με καλό φλας. Βρισκόμενος δίπλα της νιώθεις ότι περπατάς το κόκκινο χαλί των όσκαρ για κανένα τρίωρο αφού δε σταματάει να εκδηλώνει τη ματαιοδοξία της με την απαραίτητη φωτογράφιση. Το φλας βγάζει μάτι και οι πόζες εναλλάσσονται. Με το γκόμενο, χωρίς. Με την κολλητή, χωρίς. Με το σερβιτόρο, χωρίς. Για το αρχείο του μαγαζιού, για το μπαμπά, για τη μαμά, για την αδερφή, για profile picture κλπ. Στην ερώτηση πως περάσατε απαντά: "Τέλεια, έλα να σου δείξω τις φωτογραφίες μου..."&nbsp;</span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div> <div> <b><u><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Κατηγορία 6η : "Το βρακί μου κάνω τέντα, έλα πιάσε μου κουβέντα"</span></u></b></div> </div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Κρύβει μόνο ό,τι έχει απο...μείνει γιατί το μίνι εντύπωση αφήνει. Χορεύει τα πάντα και με τους πάντες. Σκανάρει όλο το μαγαζί για να πετύχει το κατάλληλο μωρό και κάνει τα πάντα για να περάσει μια "περιπετειώδη" βραδιά. Δε δίνει δικαίωμα σε κανένα να αμφισβητήσει πόσο "ντάνα" είναι και το υπενθυμίζει στο επόμενο τραγούδι του Παντελίδη. Μπάρα-τακούνι σημειώσατε 2. Παρακολουθεί μόνο ντοκιμαντέρ στο National Pornographic και το αγαπημένο της τραγούδι είναι το "Δε φτάνει μόνο η ομορφιά, θέλει και λίγο πουτανιά", το "Μη μου τον χώνετε βαθιά τον άντρα μες στο μνήμα", το "Εγώ δεν πάω μέγαρο, θα μείνω με τον παίδαρο" και το "Ατάκα κι επιτόπου". Κοινό χαρακτηριστικό: όλοι οι άντρες που έχουν πάει μαζί τους έχουν κόψει το τσιγάρο...</span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div> <div> <b><u><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Κατηγορία 7η : "Λέγε με και party animal"</span></u></b></div> </div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Όπου γάμος και χαρά η Βασίλω πρώτη. Ως άλλη Βασίλω, το κορίτσι μας δε χάνει event για event και επιδεικνύει τις δεινές χορευτικές του ικανότητες. Χορεύει από "Gangnam style" μέχρι το "Φάρμακο". Της αρκεί να ακούσει μόνο μία νότα για να κατεβάσει όλους τους στίχους του τραγουδιού από το σκληρό της μαζί με το κατάλληλο χορευτικό. Απαραίτητο αξεσουάρ: κινητό με Shazam για να εντοπίζει κάθε καινούρια επιτυχία και να προετοιμάζεται για την επόμενη φορά. Επίσης, έχει εγκαταστήσει στον εγκέφαλο ημερολόγιο με όλα τα πάρτι και τις βραδιές κοινωνικού και χορευτικού ενδιαφέροντος στην πόλη. Συναντάται: σε όλα τα events που σας έχουν προσκαλέσει στο facebook πάτε δεν πάτε εσείς και δεν ξεχνάει να δώσει ραντεβού στο επόμενο.</span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div> <div> <b><u><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Κατηγορία 8η : "Μπορεί να μην είχε έμπνευση όταν με έπλαθε, αλλά θα σας δείξω εγώ..."</span></u></b></div> </div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Είναι η πιο αναγνωρίσιμη κατηγορία μετά το φωτομοντέλο. Γιατί; Γιατί μπορεί όταν την έπλαθε ο καλός θεούλης να μην την προίκισε αρκετά αλλά εκείνη έχει βαλθεί να τιμωρήσει όλους εμάς γι'αυτή την αδικία. Σειρά παίρνουν τα εφαρμοστά δερμάτινα, το έντονο μακιγιάζ για να καλύπτει τα ακάλυπτα και το δίχτυ του ψαρά στο πόδι. Περπατούν με τη σιγουριά της εστεμμένης και το παίζουν βαριά πεπόνια. Προσπαθούν να καλύψουν μια ατέλεια και το μόνο που καταφέρνουν είναι να την αναδείξουν ακόμα περισσότερο. Δεν έχουν συνειδητοποιήσει ότι σ'αυτή τη ζωή ο καθένας μας είναι διαφορετικός και καλά θα κάνουμε να εξασκούμε πολύ την αυτογνωσία μας πριν επιτρέψουμε στον εαυτό μας να γίνει ρεζίλι.</span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Μπορεί οι γυναίκες αναγνώστριες να αναγνωρίσατε τον εαυτό σας σε κάποια από τις παραπάνω περιγραφές αλλά μην ανησυχείτε, οι παρούσες εξαιρούνται, έτσι δε λένε; Αν πάλι δε σας πείθω ξαναδιαβάστε την κατηγορία που σας περιγράφει και προσπαθήστε να καταλάβετε γιατί χρειάστηκε ως "ειδική" κατηγορία. Με πολύ χιούμορ και αυτοσαρκασμό δεν αποκλείω τις απαντήσεις σας και έναν ανάλογο κατάλογο για τους άντρες.</span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Οι άντρες αναγνώστες, από την άλλη, μπορείτε να αναγνωρίσετε στις παραπάνω κατηγορίες τις κυρίες που είδατε χθες και να στείλετε και άλλες που μας διέφυγαν...</span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Καταναλώστε υπεύθυνα το χιούμορ και ξεκολλήστε από πράγματα που "τρώνε" την καθημερινότητά σας. Κλείστε ραντεβού με την πραγματικότητα και, όταν τα βρείτε σκούρα μαζί της, κάντε της πλάκα. Πάντα πιάνει. Γυναίκα δεν είναι κι αυτή άλλωστε;</span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-size: 14px; line-height: 19px; margin: 0px; outline: none; padding: 0px;"> <a href="http://epikindines-skepseis.blogspot.com/" style="-webkit-transition: color 0.3s; color: #009eb8; display: inline; outline: none; text-align: center; text-decoration: none;" target="_blank"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Περιηγηθείτε σε όλο το blog μου και διαβάστε περισσότερες αναρτήσεις εδώ.</span></a></div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-size: 14px; line-height: 19px; margin: 0px; outline: none; padding: 0px;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-size: 14px; line-height: 19px; margin: 0px; outline: none; padding: 0px; text-align: left;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η επίσημη παρουσία των "Επικίνδυνων σκέψεων" στο facebook&nbsp;<a href="https://www.facebook.com/e.skepseis" style="color: #009eb8; display: inline; outline: none; text-decoration: none;" target="_blank">εδώ</a>.</span></div> </div> </div> </div> Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/09443909429169998938noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3620121383813172435.post-34344069881555668272012-10-18T00:27:00.000+03:002012-10-18T00:35:02.680+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Μετά από καιρό απουσίας είπα να επανέλθω. Εδώ στη δική μου φιλόξενη γωνιά. Η ζωή τρέχει τελικά. Και εσύ τρέχεις πίσω της να την προλάβεις. Κάποιες φορές προλαβαίνεις και κάποιες πάλι όχι. Αν τις μετρήσω τις φορές κάπου μισές μισές θα τις βγάλω. Και δεν παραπονιέμαι.&nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <iframe allowfullscreen='allowfullscreen' webkitallowfullscreen='webkitallowfullscreen' mozallowfullscreen='mozallowfullscreen' width='320' height='266' src='https://www.youtube.com/embed/g0bthykltaI?feature=player_embedded' frameborder='0'></iframe></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Σ'αυτή τη χώρα έχουμε χαμηλώσει τα standards μας. Είμαστε, οι πιο πολλοί, ικανοποιημένοι και με πολύ λιγότερα από ό,τι πριν. Κάπου εκεί με εντάσσω κι εμένα, στους πιο πολλούς, με τις κουτσουρεμένες (σαν μισθούς) απαιτήσεις και τις προσγειωμένες (σαν συντάξεις) προσδοκίες. Στους πιο πολλούς, όχι τη μάζα, το εύκολο θύμα της παραίσθησης και της παραπλάνησης. Τώρα τελευταία ένα πράγμα έχω καταλάβει για όλους μας. Αυτούς που περπατάνε δίπλα μας στο πεζοδρόμιο, εκείνους που ζουν σ'αυτό, εκείνους που ανεβαίνουν στο λεωφορείο, πλέον, για να πάνε στη δουλειά τους, τους άλλους που δεν έχουν δουλειά, τους γονείς που δεν ξέρουν πως να συντηρήσουν τα μικρά παιδιά τους και τους άλλους γονείς που αναγκάζονται να συντηρήσουν τα δικά τους αν και πολύ μεγαλύτερα. Τους άτυχους που έχασαν τη δουλειά τους μέσα στην κρίση και πρέπει να πληρώνουν φόρους ενώ δεν έχουν ούτε για το καθημερινό τους ψωμί. Ένα πράγμα, λοιπόν, κατάλαβα όλον αυτό τον καιρό που "σώπαινα", παρατηρούσα. Ότι κι εκείνοι το ίδιο κάνουν, σωπαίνουν. Υπομένουν, επιμένουν να ελπίζουν σε κάτι καλύτερο ό,τι κι αν είναι αυτό. Δε δίνουν το δικαίωμα σε κανέναν να τους θυμίζει την κατάσταση που έχουμε περιέλθει. Δεν επιτρέπουν σε κανένα σοφό να τους υποδείξει πως να διαχειριστούν τη ζωή τους. Δεν ανέχονται από κανέναν πολιτικό να τους χαλάσει και πάλι τη δύσκολή τους μέρα, να την κάνει χειρότερη από ότι είναι με λόγια ανακούφισης και δεσμεύσεις για τον τερματισμό της αδικίας. Είναι αρκετό το πισωγύρισμα που έχουν υποστεί, είναι αρκετή η ταλαιπωρία που υφίστανται, είναι αρκετή η αγανάκτηση που σιγοβράζει μέσα τους. Και τη συγκρατούν, είναι δική τους επιλογή γιατί γνωρίζουν ότι δε θα οδηγήσει πουθενά ένα ξέσπασμα οργής. Έχουν συνειδητοποιήσει ότι καμία αντίδρασή τους δεν αλλάζει προειλημμένες αποφάσεις...</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Κι έτσι ορίζουν τη ζωή τους σύμφωνα με αυτά που έχουν και μέχρι εκεί που μπορούν. Αγοράζουν μόνο αυτά που χρειάζονται. Φοράνε αυτά που φορούσαν και πριν δυο χρόνια. Ξεκουράζονται στο σπίτι τους και όχι σε κάποια παραλία. Καταναλώνουν συνειδητά και δεν καταπίνουν τα σκουπίδια που τους σερβίρονται. Κλείνουν την τηλεόραση στην υποκρισία και ανοίγουν τα μάτια τους στην αλήθεια. Τη δική τους αλήθεια, αυτή που μόνο εκείνοι ζουν και είναι γεμάτη προβλήματα που μόνοι τους καλούνται να αντιμετωπίσουν.</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <iframe allowfullscreen='allowfullscreen' webkitallowfullscreen='webkitallowfullscreen' mozallowfullscreen='mozallowfullscreen' width='320' height='266' src='https://www.youtube.com/embed/7Wy2qObsR2k?feature=player_embedded' frameborder='0'></iframe></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Το διάστημα που "ήμουν offline" είδα και έζησα πολλά. Είδα τι σημαίνει για έναν ηλικιωμένο σε ένα χωριό να πρέπει να περιμένει ώρες για να συνταγογραφήσει ένα φάρμακο που χρειάζεται και το ηλεκτρονικό σύστημα να "πέφτει" χωρίς να "σηκώνεται" σε μια γιατρό που έρχεται μία φορά την εβδομάδα και εξυπηρετεί μόνο με ραντεβού. Κανείς τους δε δικαιούται να αρρωστήσει ξαφνικά και δεν μπορεί να εξυπηρετηθεί αν δεν είναι στη λίστα με τα ραντεβού. Μέχρι 15 κάθε φορά μπορεί να δεχτεί η γιατρός. "Υπάρχει όριο", σου απαντά με τυπικότητα αλλά μεγάλη διάθεση για εξυπηρέτηση.</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Στην άλλη άκρη, τα παιδιά δε μπορούν να πάνε στο σχολείο τους γιατί τα λεωφορεία που τα πήγαιναν δεν έχουν πληρωθεί από πέρυσι. Κι έτσι είτε πληρώνουν εισιτήριο, είτε αναγκάζουν τους γονείς να τα πάνε μέχρι την πόλη. Κι εκεί, αφού η οικογένεια έχει ξοδέψει τα χρήματά της στα εισιτήρια ή τη βενζίνη, δεν μπορεί να δώσει το χαρτζιλίκι για το κυλικείο. Και όταν πιάσουν τα κρύα θα κληθούν να τσοντάρουν και για το πετρέλαιο του σχολείου.</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Και ύστερα οι γείτονες που φέτος δε θα βάλουν πετρέλαιο επειδή είναι πολύ ακριβό. Αποφάσισαν να επαναφέρουν την παλιά ξυλόσομπα και άρχισαν να προμηθεύονται ξύλα όσο ακόμη είναι συγκρατημένες οι τιμές. Δεν ξέρουν αν θα καταφέρουν να ζεσταθούν μέσα στο χειμώνα. Το μόνο που ξέρουν είναι ότι φέτος θα θυμηθούν τα παιδικά τους χρόνια και θα δείξουν στα παιδιά τους πως μεγάλωσαν εκείνοι. Έχουν χιούμορ πάντως, αφού πειράζουν τα παιδιά τους πως αν τους κόψουν και το ρεύμα λόγω Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε. (έμαθα πως λέγεται "επιστημονικά" και το χαράτσι αυτές τις μέρες) θα διαβάζουν όπως 50 χρόνια πριν, με κεριά και λάμπες πετρελαίου. Αφού μόνο τόσο λίγο θα μπορούν να αγοράσουν.</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Οι άστεγοι στους δρόμους αυξάνονται και τα συσσίτια δήμων και εκκλησιών δεν προλαβαίνουν να καλύψουν τις ανάγκες σε τροφή χιλιάδων ανθρώπων που μέχρι χθες είχαν τα σπιτάκια τους και είχαν τακτοποιήσει κάπως τις ζωές τους μέχρι που η γη έφυγε κάτω από τα πόδια τους.</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Οι άνεργοι, νέοι και μεγαλύτεροι, νιώθουν τη μέγγενη να στενεύει και ο κοινωνικός αυτοματισμός τους έχει στρέψει στο φθόνο αυτών που ακόμα έχουν δουλειά και μισθό. Οι εργαζόμενοι, από την άλλη, μετρούν ευρώ το ευρώ για να δουν αν και πάλι θα περισσέψει μήνας στο τέλος του μισθού.&nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <iframe allowfullscreen='allowfullscreen' webkitallowfullscreen='webkitallowfullscreen' mozallowfullscreen='mozallowfullscreen' width='320' height='266' src='https://www.youtube.com/embed/b6oAFlPLGA8?feature=player_embedded' frameborder='0'></iframe></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Και όλα αυτά τα κατάλαβα τώρα; Όλες αυτές τις "άλαλες" μέρες; Όχι. Τα ήξερα, τα άκουγα, τα υποψιαζόμουν. Όπως και πολλά άλλα που δεν έχω αναφέρει. Άλλα πιο θλιβερά και άλλα λιγότερο. Κατάλαβα, όμως, και κάτι ακόμα, πιο σημαντικό από όλα τα παραπάνω. Ότι σ'αυτή τη χώρα είμαστε πάνω από όλα άνθρωποι. Συνεχίζουμε να αποδεικνύουμε το φιλότιμο μας. Παλεύουμε βουβά και παλεύουμε και για το διπλανό μας καμιά φορά. Εξακολουθούμε να σηκωνόμαστε στο λεωφορείο για να καθίσει ένας ηλικιωμένος. Εξακολουθούμε να πληρώνουμε τα φροντιστήρια για τα παιδιά μας γιατί αυτά είναι το μέλλον και η παιδεία μαζί με την εκπαίδευσή τους ίσως μας βγάλει κάποια στιγμή από την ηθική κρίση που βιώνουμε. Δεν έχουμε ξεχάσει τι σημαίνει οικογένεια και ίσως και να είναι το μόνο που μας κρατάει ακόμα ζωντανούς. Έχουμε έρθει πιο κοντά και καταλαβαίνουμε καλύτερα ο ένας τον άλλο αφού είμαστε όλοι στην ίδια μοίρα. Λέμε ακόμα καλημέρα στο δρόμο και απαντάμε πάντα "Καλά, δόξα το Θεό. Την υγειά μας να 'χουμε".&nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Ένα πράγμα πιστεύω. Όσο αποκρινόμαστε μ'αυτήν την απάντηση έχουμε ακόμα ελπίδες. Δεν έχουμε παραδώσει τα όπλα. Όσο πιστεύουμε στον εαυτό μας δε θα χαθούμε. Για όσο μας περισσεύει έστω και λίγη ατομική ενέργεια μέσα μας θα δίνουμε τη μάχη με αξιοπρέπεια. Για όσο δε μας τυφλώνουν τα φώτα της προπαγάνδας και όσο μιλάει στην καρδιά μας η αξία του ανθρώπου και όχι η τιμή του έχουμε μια καβάτζα για το μέλλον. Παρακαταθήκη σημαντική και κληρονομιά ακριβή όχι γιατί αυτή μας περίσσεψε αλλά επειδή αυτή μας χρειάζεται από εδώ και πέρα. Μπας και δούμε φως στο τούνελ χωρίς αυτό να είναι το τρένο που έρχεται καταπάνω μας...</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <iframe allowfullscreen='allowfullscreen' webkitallowfullscreen='webkitallowfullscreen' mozallowfullscreen='mozallowfullscreen' width='320' height='266' src='https://www.youtube.com/embed/LgawhKBjY5c?feature=player_embedded' frameborder='0'></iframe></div> <div style="text-align: justify;"> <br /> <br /> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19px; margin: 0px; outline: none; padding: 0px;"> <a href="http://epikindines-skepseis.blogspot.com/" style="-webkit-transition: color 0.3s; color: #009eb8; display: inline; outline: none; text-align: center; text-decoration: none;" target="_blank"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Περιηγηθείτε σε όλο το blog μου και διαβάστε περισσότερες αναρτήσεις εδώ.</span></a></div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19px; margin: 0px; outline: none; padding: 0px;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19px; margin: 0px; outline: none; padding: 0px; text-align: left;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η επίσημη παρουσία των "Επικίνδυνων σκέψεων" στο facebook&nbsp;<a href="https://www.facebook.com/e.skepseis" style="-webkit-transition: color 0.3s; color: #009eb8; display: inline; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; outline: none; text-decoration: none;" target="_blank">εδώ</a>.</span></div> </div> </div> Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/09443909429169998938noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3620121383813172435.post-38367920672471323202012-10-03T20:43:00.000+03:002012-10-04T00:00:24.240+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div style="text-align: justify;"> Πολύ θετικά εκπλήσσομαι με την έμπνευση ορισμένων ανθρώπων. Μπορεί να διανύουμε δύσκολους καιρούς, όπως προσπαθούν να μας πείσουν, αλλά το φαινόμενο δεν αφορά το πνεύμα. Το μυαλό του ανθρώπου, η ψυχή του, μιλάνε. Εκφράζονται. Δε μένουν στάσιμα. Τρέχουν. Στοχάζονται. Δημιουργούν. Η υγεία των ανθρώπων, όσο ανελέητα και αν βάλλονται από τις περιστάσεις, δεν είναι μόνο σωματική. Φάρμακα δεν υπάρχουν μόνο για να καταπραΰνουν το σωματικό άλγος αλλά και την ψυχική ισορροπία. Όχι τα ψυχοφάρμακα, από αυτά έχουμε χορτάσει. Τα ανθρώπινα φάρμακα. Εκείνα που σαν άλλοι "αυτοάνοσοι" οργανισμοί μόνοι μας "εκκρίνουμε". Και δεν είναι άλλα από την έμπνευση, τον υγιή προβληματισμό και τη συνειδητοποίηση ότι σ'αυτόν τον κόσμο δεν έχουμε έρθει μόνο για να μετράμε κομμένα επιδόματα και κουτσουρεμένους μισθούς.</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Και εκεί κρύβονται μικρές αλήθειες. Αλήθειες προσωπικές, που μόνο εμείς ξέρουμε και καταλαβαίνουμε. Ο καθένας ξεχωριστά και όλοι μαζί ταυτόχρονα. Όταν κανείς συνειδητοποιήσει πόσο μάταια είναι ορισμένα πράγματα, τότε στρέφει αλλού το βλέμμα του. Στην προσωπική αναζήτηση. Στη βελτίωση του εαυτού του και, κατ' επέκταση, του μικρόκοσμου που επηρεάζει.<br /> <br /> Λόγια "ψευτοφιλοσοφικά" θα πει κανείς. Έτσι είναι αν έτσι νομίζει. Γιατί κι εκείνος αν πάψει να βλέπει τη ρηχή όψη των πραγμάτων και διαβάσει πίσω από τις γραμμές θα διευρύνει ορίζοντες, θα δει και την υπόλοιπη όψη της σφαίρας πέρα από αυτή που περίτεχνα του σερβίρουν. Ούτε σοφία χρειάζεται, ούτε πτυχία, ούτε ειδικές ικανότητες. Μόνο λίγο χρόνο να διοχετεύσει λίγη από την περισσή "αγανάκτησή" του σε κάτι πιο δημιουργικό.<br /> <br /> Δεν υποκαθιστά σε καμία περίπτωση η πνευματική δημιουργία το φαγητό στο τραπέζι μιας οικογένειας που μαστίζει η ανεργία. Είναι μόνο μια διέξοδος πριν την τρέλα. Είναι η λύση στις πράξεις τυφλής αντίδρασης. Όταν κάποιος καταλαβαίνει ότι σε προειλημμένες αποφάσεις η αντίδραση προκαλεί αναίτια αναταραχή, τότε το πολεμάει σε προσωπικό επίπεδο. Παλεύει με τα θηρία του και βρίσκει την ισορροπία του. Κλείνει την πόρτα στη μετρολαγνεία και κλείνει το δέκτη του σε κάθε είδους τροπικά πτηνά (βλέπε παπαγάλους) που θέλουν να βάλουν τη δική τους τάξη στη ζούγκλα. Κι όλο αυτό γιατί; Γιατί θέλει να είναι εκείνος κυρίαρχος στη δική του ζούγκλα. Με τα θηρία που λέγαμε παραπάνω. Γιατί δικαιούται να ορίζει τη δική του τύχη. Τουλάχιστον αυτή που του απέμεινε...<br /> <br /> Αφορμή για όλον αυτόν τον οίστρο αποτέλεσε ένα μοναδικό ανάγνωσμα ενός πραγματικά φωτισμένου νέου ανθρώπου και φίλου πλέον που μέσα από τη δική του "Αφαίρεση" πρόσθεσε πολλά όπλα στη φαρέτρα μου για να πολεμήσω με τα δικά μου θηρία. Με τον τρόπο και τις μεθόδους που εγώ θέλω. Μπας και σωθεί κάτι απ' της ψυχής τη στάχτη.<br /> <br /> Υ.Γ.: Έκανα ίσως το λάθος και έκλεψα μια φράση από το εν λόγω ανάγνωσμα και τη χρησιμοποίησα σ'αυτές τις λίγες σειρές. Ξέρω θα με συγχωρήσει και ξέρω ότι θα συνεχίσει να "συλλογάται" καλά γιατί "συλλογάται" ελεύθερα. Κάτι που οφείλουμε όλοι στους εαυτούς μας αλλά, δυστυχώς, πολύ λίγοι πράττουμε.<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <iframe allowfullscreen='allowfullscreen' webkitallowfullscreen='webkitallowfullscreen' mozallowfullscreen='mozallowfullscreen' width='320' height='266' src='https://www.youtube.com/embed/LgawhKBjY5c?feature=player_embedded' frameborder='0'></iframe></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <br /></div> <br /> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19px; margin: 0px; outline: none; padding: 0px;"> <a href="http://epikindines-skepseis.blogspot.com/" style="-webkit-transition: color 0.3s; color: #009eb8; display: inline; outline: none; text-align: center; text-decoration: none;" target="_blank"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Περιηγηθείτε σε όλο το blog μου και διαβάστε περισσότερες αναρτήσεις εδώ.</span></a></div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19px; margin: 0px; outline: none; padding: 0px;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19px; margin: 0px; outline: none; padding: 0px; text-align: left;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η επίσημη παρουσία των "Επικίνδυνων σκέψεων" στο facebook&nbsp;<a href="https://www.facebook.com/e.skepseis" style="-webkit-transition: color 0.3s; color: #009eb8; display: inline; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; outline: none; text-decoration: none;" target="_blank">εδώ</a>.</span></div> <br /> <br /> <br /></div> </div> Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/09443909429169998938noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3620121383813172435.post-77850640300941110492012-09-23T18:43:00.000+03:002012-09-23T18:43:39.186+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Ο Τόλης αγάπησε τη Μαρία. Απλά, καθαρά και ειλικρινά. Τρεις λέξεις που μέσα σε λίγες ώρες κάνουν το γύρο ελληνικού twitter και όχι μόνο. Τρεις λέξεις ήθελε να αφήσει πίσω του ο Αποστόλης, άγνωστος στους πιο πολλούς, για να θυμίζουν τη δική του αγάπη για τη δική του Μαρία. Η ιστορία του διδάσκει αγάπη, υπομονή και ήθος. Δεν είμαι εδώ για να την επαναλάβω. Απλά για να την επισημάνω και να τη διαδώσω κι εγώ με τον τρόπο μου. Όποιος θέλει μπορεί να ψάξει πίσω από το hashtag του twitter <a href="https://twitter.com/#!/search/realtime/%23TolisLovedMaria" target="_blank">#TolisLovedMaria</a>&nbsp;που αποκτά κάθε δευτερόλεπτο δεκάδες αναφορές&nbsp;και να διαβάσει την ιστορία του Αποστόλη ή&nbsp;</span><span style="text-align: left;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><a href="https://twitter.com/moloch82" target="_blank">@moloch82</a> κατά twitter&nbsp;</span></span><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">που, χτυπημένος από την επάρατη νόσο, έδωσε κουράγιο με το παράδειγμά του σε χιλιάδες άλλους ανθρώπους που περνούν το δικό τους Γολγοθά, είτε οι ίδιοι είτε μέσα στις οικογένειές τους. Ένα πράγμα ήθελε, λοιπόν, ο Τόλης να πει φεύγοντας, ότι αγαπούσε τη Μαρία του που τον στήριξε στον αγώνα του για ζωή. Και ήθελε να το μάθει ο κόσμος όλος, να το φωνάξει παντού. Είναι στιγμές που όσα κακά μπορούν να κάνουν τα κοινωνικά δίκτυα με την αποξένωση άλλα τόσα μπορούν να καταφέρουν με τη διάδοση της αξίας που λέγεται ζωή και της αρετής που λέγεται αγάπη.&nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Δεν έχει σημασία αν κάποιος τον ήξερε. Άλλωστε, η ανθρωπιά και ο πόνος δε θέλουν συστάσεις. Η δική του επιθυμία ήταν ένα δώρο για μας. Φωνάζοντας την αγάπη του ξύπνησε την ανθρωπιά μας. Τι κι αν δεν ήταν δικός μας άνθρωπος. Όσοι χάσαμε άνθρωπο από καρκίνο τους έχουμε οικογένεια όλους. Όλα αυτά είναι μικρά συμπεράσματα ανθρώπων που συγκινούνται και διδάσκονται από την ιστορία του Αποστόλη. Ο καθένας μας ας διδαχθεί με το δικό του τρόπο.&nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Όταν η αγάπη νικάει το θάνατο... Και όταν ακόμα και ο θάνατος υποκλίνεται μπροστά στην αγάπη. Για τον Τόλη, λοιπόν: </span><span style="font-size: large;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">#TolisLovedMaria</span><span style="color: #333333; font-family: Arial, sans-serif; line-height: 18px;">.</span></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-size: large;"><span style="color: #333333; font-family: Arial, sans-serif; line-height: 18px;"><br /></span></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;">Υ.Γ: Να δίνετε απλόχερα. Και να μη ζητάτε. Κουράγιο σε κάθε Μαρία που μένει πίσω...</span></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;"><br /></span></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;"><br /></span></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;"><br /></span></span></div> <div style="text-align: justify;"> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; line-height: 19px; margin: 0px; outline: none; padding: 0px;"> <a href="http://epikindines-skepseis.blogspot.com/" style="-webkit-transition: color 0.3s; background-color: white; color: #009eb8; display: inline; outline: none; text-align: center; text-decoration: none;" target="_blank"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Περιηγηθείτε σε όλο το blog μου και διαβάστε περισσότερες αναρτήσεις εδώ.</span></a></div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; line-height: 19px; margin: 0px; outline: none; padding: 0px;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; line-height: 19px; margin: 0px; outline: none; padding: 0px; text-align: left;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η επίσημη παρουσία των "Επικίνδυνων σκέψεων" στο facebook&nbsp;<a href="https://www.facebook.com/e.skepseis" style="color: #009eb8; display: inline; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; outline: none; text-decoration: none;" target="_blank">εδώ</a>.</span></div> </div> </div> Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/09443909429169998938noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3620121383813172435.post-81033783995997596252012-08-29T13:11:00.001+03:002012-08-29T13:11:30.581+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Έλληνες πανηγυρίστε! Η Μέρκελ άλλαξε γνώμη για την Ελλάδα. "Ματώνει η καρδιά, όταν βλέπει κανείς μειώσεις συντάξεων για δημοσίους και ιδιωτικούς υπαλλήλους στην Ελλάδα", δήλωσε η πολυχρονεμένη μας Άγκελα. Να 'ναι καλά η μεγαλοκοπέλα που σκέφτηκε τι περνάμε κι εμείς εδώ στο Γκρίχενλαντ. Και κάπου εκεί, μεταξύ μεγαλοκαρδίας της Μέρκελ και φιλελληνισμού του Ολάντ, έρχεται ο Σαμαράς και μας το φοράει το χαλκά, τον τελευταίο, λέει, αλλά ποιός τον πιστεύει πια; Έχουνε δει τα μάτια μας... Τέρατα και σημεία...</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Κανείς δεν αμφιβάλλει ότι έρχεται δύσκολος χειμώνας, βαρύς κι ασήκωτος. Αυτά τα μέτρα θα μας πάρουν τα μέτρα. Άλλα μας υποσχέθηκαν κι άλλα η ζωή μας φέρνει. Κάπως έτσι αποχαιρετάμε το καλοκαίρι. Το πιο ζεστό καλοκαίρι των τελευταίων ετών, όπως μας πληροφόρησαν οι μετεωρολόγοι. Και είναι σαν να μας λένε: αν δεν πήρατε αρκετές ανάσες και δεν αποδιώξατε αρνητικές σκέψεις κακό του κεφαλιού σας. Έρχονται χειρότερα.</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Κι από τους μετεωρολόγους στους αστρολόγους. Ναι σ'αυτούς που για να μας αναλύσουν τις δυο πανσελήνους του Αυγούστου (η δεύτερη είναι την Παρασκευή) μας ζητάνε τα μαλλιοκέφαλά μας. Και δεν τα δηλώνουν και στην εφορία. Οι κυρίες Β.Π., Α.Μ. και Λ.Π. έχουν δηλώσει μόνο 40.000 ευρώ ετήσιο εισόδημα ενώ κρύβουν σε καταθέσεις στο εξωτερικό 300.000 περίπου, η καθεμιά. Για ποιές χτυπάει η καμπάνα; Κατά τα άλλα, όμως, γλυκύτατες ε; Τώρα που το CD με τα ονόματα των "φοροφυγάδων εξωτερικού" πάει εισαγγελέα, Ερμής ανάδρομος που έχει να πέσει... Στα κεφάλια τους...</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Και έχουμε και τους αξιότιμους κύριους βουλευτές να διορίζουν το μισό τους σόι στο δημόσιο. Τι έχει το άλλο μισό; Είναι ήδη διορισμένο! Αυτοί οι άτυχοι βουλευτίσκοι, που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα, είπαν να βολεύψουν καναδυό συγγενείς, έτσι για το καλό. Και επειδή δεν έχουν αυτή τη μοίρα στον ήλιο που λέγαμε, είπαν να κάνουν τζάμπα διακοπές στη Μύκονο. Και όχι σε καμιά τρώγλη, σε πολυάστερο ξενοδοχείο. Έτσι είναι, όμως, στην Ελλάδα, όποιοι "εργάζονται" δημοσία δαπάνη, ζουν και δημοσία δαπάνη. Άντε να μαζέψουν τώρα τα ασυμμάζευτα. Έπαθαν όλοι πατα-τραγάκ. Για αυτούς δεν πρέπει να έρθει ο Ερμής ανάδρομος; Λέω, τώρα, εγώ...</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Ειδικά εκείνος ο γελοίος που έγινε "πρόεδρος για μία μέρα" και νόμισε ότι έγινε θεός. Ποιός είσαι, ο Jim Carrey; Α, ρε πατέρα, και σου είπα, κατέβα για βουλευτής. Είμαστε πολλοί οι άνεργοι στην οικογένεια. Θα έκανα τώρα χρήση της καλοκαιρινής μου αδείας και θα γύριζα άρχοντας, μαυρισμένος και έτοιμος να αναλάβω τα υπέρογκα καθήκοντά μου ως βοηθός του βοηθού του καφετζή... Και τώρα κάθομαι εδώ και γράφω για την κατάντια του πολιτικού, οικονομικού και... αστρολογικού μας συστήματος...</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Κι εκεί που ήταν να ρεύσει το εκατομμύριο για τη μεγάλη μεταγραφή, οι Γερμανοί λένε όχι. Οι σκατόψυχοι. Να μην ανεβάσουν έναν Έλληνα, θα φανεί ότι τον ευεργετούν. Μη ζητάμε και πολλά, όμως. Ολόκληρη Άγκελα άλλαξε πλώρη και έσκασε χαμόγελο. Και έχει ένα χαμόγελο, η άτιμη, δολοφονικό. Σε κόβει φέτες-φέτες, σε τεμαχίζει και σε βάζει στην κατάψυξη για να έχει να τρώει το χειμώνα. Παπαδόπουλος, λοιπόν, νιετ γκασπαζά.</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Και τώρα που τό 'πα. Έχει αρχίσει πάλι η αρχαιολογία στην τηλεόραση. Οι ανασκαφές έχουν φτάσει δεκαετία του 90... ANT-1 και MEGA έχουν αναδειχθεί σε Άρθουρ Έβανς και Ερρίκο Σλίμαν της ελληνικής τηλεόρασης. Και από κοντά και ο ALPHA ως άλλος Μανόλης Ανδρόνικος. Στην ΕΡΤ δε, το σκάψιμο έχει φτάσει σε εποχές ΥΕΝΕΔ, τυχαίο; Δε νομίζω...</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Και έχω και μια αγωνία μην τυχόν βάλουν διευθυντή ενημέρωσης της ΕΡΤ το Λιάτσο. Το γνωστό, του STAR. Φαντάζεστε τι έχει να γίνει μόλις η Στάη (respect) μάθει ότι θα έχει προϊστάμενο τον άρχοντα του lifestyle και αποκλειστικό συνομιλητή της Τζούλιας; Της Τζούλιας... Θα πέσει ρεπορτάζ παραλίας στη ΝΕΤ σύννεφο. Να, εκεί μεταξύ έλευσης της τρόικας και νέων μέτρων, θα πετάνε τον Τσίλι να ρωτάει τις λουόμενες: "Περνάμε καλά;" Κι εκείνες να τσιρίζουν: "Μύκονοοοοος". Λέτε να κάνουν μεταγραφή και την Πετρούλα για τον καιρό; Βλέπω να την πάνε τέσσερις την Έλλη έξω από το ραδιομέγαρο.&nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Αρκετά προβληματίστηκα και σήμερα. Πάω να ψήσω τον πατέρα να κατέβει βουλευτής στις επόμενες εκλογές. Είναι πολλά τα βάρη της οικογένειας. Άμα διορίζει ανά τρεις μήνες θα χρειαστεί δυο χρόνια να μας βολέψει όλους. Εκτός κι αν γίνει πρόεδρος της Βουλής...</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Υ.Γ.: Πάρτε την πραγματικότητα και λίγο στην πλάκα γιατί δε βγαίνει αδέρφια. Διακοπές τέλος, τα κεφάλια μέσα. Καλό χειμώνα!</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <iframe allowfullscreen='allowfullscreen' webkitallowfullscreen='webkitallowfullscreen' mozallowfullscreen='mozallowfullscreen' width='320' height='266' src='https://www.youtube.com/embed/JjCeQj4Jf3Y?feature=player_embedded' frameborder='0'></iframe></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <div style="background-color: white; color: #333333; line-height: 19px; margin: 0px; outline: none; padding: 0px;"> <a href="http://epikindines-skepseis.blogspot.com/" style="-webkit-transition: color 0.3s; background-color: white; color: #009eb8; display: inline; outline: none; text-align: center; text-decoration: none;" target="_blank"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Περιηγηθείτε σε όλο το blog μου και διαβάστε περισσότερες αναρτήσεις εδώ.</span></a></div> <div style="background-color: white; color: #333333; line-height: 19px; margin: 0px; outline: none; padding: 0px;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="background-color: white; color: #333333; line-height: 19px; margin: 0px; outline: none; padding: 0px; text-align: left;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η επίσημη παρουσία των "Επικίνδυνων σκέψεων" στο facebook&nbsp;<a href="https://www.facebook.com/e.skepseis" style="-webkit-transition: color 0.3s; color: #009eb8; display: inline; outline: none; text-decoration: none;" target="_blank">εδώ</a>.</span></div> </div> </div> Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/09443909429169998938noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3620121383813172435.post-45722185292906750382012-08-23T00:54:00.002+03:002012-08-23T00:54:42.794+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Κάθε καλοκαίρι, κάθε χρόνο, σαν από έθιμο, σαν κακόγουστη παράδοση η Ελλάδα παραδίδεται στις φλόγες. Κάθε χρόνο τα δάση μας βρίσκονται στην πυρά. Φέτος η καταστροφή υπερέβη κάθε προηγούμενο. Κάηκε το ένα τρίτο της Χίου και δεκάδες φωτιές μαίνονται απ' άκρη ως άκρη της Ελλάδας...</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Ολιγωρία στην πυροπροστασία; Αδιαφορία των τοπικών αρχών; Παράνομα κίνητρα εμπρησμού; Θεωρίες&nbsp;συνωμοσίας από γειτονικούς λαούς που επιβουλεύονται την εθνική μας ακεραιότητα; Όποια και να 'ναι η εξήγηση ένα είναι το αποτέλεσμα: εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα παραδόθηκαν στις φλόγες. Δάση έγιναν παρελθόν και πολύτιμες καλλιέργειες έγιναν στάχτη. Μια ακόμα πληγή για τους αγρότες που, σαν να μην έφτανε η κρίση, καλούνται να αντιμετωπίσουν και αυτό το χτύπημα. Να αναγεννήσουν το βιος τους από τις στάχτες και να ζήσουν τις οικογένειές τους με ότι τους απέμεινε μέχρι να αποκαταστήσουν, αν και όποτε, τις καμένες καλλιέργειες.</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η χώρα μας για άλλη μια φορά πιάστηκε στον ύπνο. Αυτόν το γνωστό ήσυχο ύπνο της αδιαφορίας, της θερινής ραστώνης. Θύμα των οικονομικών περικοπών και η πυροπροστασία. Για αντιπυρική παιδεία ούτε λόγος να γίνεται. Κανείς δεν έχει μάθει, κανείς δεν έχει καταλάβει σ'αυτόν τον τόπο τι σημαίνει να σέβεται τη γη του, ιδιωτική, πόσω μάλλον δημόσια. Κανείς δεν έχει διδαχθεί να προσαρμόζει τις πράξεις του ώστε να μην διακινδυνεύει το περιβάλλον και τις ζωές άλλων συνανθρώπων του.&nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Και έτσι, μένουμε εκστατικοί και απελπισμένοι να κοιτάμε τις πύρινες γλώσσες να κατακαίνε ότι απέμεινε από φύση. Εκείνη που τόσα πολλά απλόχερα μας χάρισε ως χώρα και τόσο ανεύθυνα της φερθήκαμε σαν αντάλλαγμα. Τούτα τα ιερά χώματα (γιατί για κάθε πολίτη τα χώματα της χώρας του είναι ιερά) έχουμε χρέος συνταγματικό, εθνικό και κυρίως προσωπικό να τα προστατεύσουμε. Όχι μόνο από ξένους κατακτητές αλλά και από τους ίδιους μας τους εαυτούς, που σε πολλές περιπτώσεις γίνονται πιο επικίνδυνοι και καταστροφικοί και από τους χειρότερους εχθρούς μας.&nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Αυτά τα χώματα έχουμε αποδείξει χρόνια τώρα ότι έχουμε πάψει να τα σεβόμαστε και τα ξεπουλάμε βιάζοντας τη φύση και φορώντας της αμέσως μετά την ταμπέλα "ΠΩΛΕΙΤΑΙ". Ξεπουλάμε τον εθνικό μας πλούτο αναμετάξυ μας και είμαστε και υπερήφανοι για τη χώρα μας. Αποκηρύσσουμε τους χαρακτηρισμούς που μας αποδίδουν και αφού μείνουμε μεταξύ μας τρώμε από τις σάρκες μας. Αλλά έτσι ξέρουμε στην Ελλάδα, από το πιο μικρό και ιδιωτικό μέχρι το μεγάλο και εθνικό, έξω πρέπει να δείχνουμε καθαροί, τίμιοι και καλοί ενώ μέσα μπορεί να οργιάζει η παρανομία, η ρεμούλα και η αδιαφορία. Το ρητό, όμως, για τον Καίσαρα και τη γυναίκα του το ξέρετε...</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Πριν καεί και ό,τι τελευταίο απέμεινε, καλό θα ήταν όλοι μας και κυρίως οι αρμόδιοι να καταλάβουν εγκαίρως τις ευθύνες τους και να κάνουν επιτέλους τη δουλειά τους σωστά. Όσο και να μειώθηκε ο μισθός του καθενός αυτή είναι η στιγμή που πρέπει να δείξουμε πως μόνο εμείς μπορούμε να σώσουμε την ίδια μας τη χώρα. Με το μεράκι μας, την εργατικότητά μας, το πείσμα μας, την ανιδιοτελή προσφορά μας στην πατρίδα. Από όποιο μετερίζι, από οποιαδήποτε θέση, με όποιες δυνάμεις και μέσα διαθέτουμε. Οι πρόγονοί μας δεν αγωνίστηκαν ως μισθωτοί για την πατρίδα, δεν έδωσαν το αίμα τους επειδή ήταν στο "οργανόγραμμα" και τα καθήκοντα της υπηρεσίας τους.&nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Μην περιμένουμε κύματα φιλελληνισμού και υποστήριξης από το εξωτερικό όταν εμείς οι ίδιοι δεν δείχνουμε αγάπη και σεβασμό στον ίδιο μας τον τόπο. Οι κατά καιρούς φιλέλληνες δεν εμπνεύστηκαν από τα "όμορφά μας μάτια", ούτε από τις πονηριές μας. Εμπνεύστηκαν από το πάθος μας για ελευθερία, από τον αγώνα μας για την Ελλάδα και τις αξίες του πολιτισμού μας όσο ακόμα τις σεβόμασταν και τις πρεσβεύαμε. Πρέπει να καταλάβουμε ότι οι καλύτεροι φιλέλληνες είμαστε εμείς οι ίδιοι. Οι καλύτεροι πρεσβευτές του έθνους, του ήθους και των αξιών μας είμαστε εμείς οι ίδιοι. Ούτε οι πολιτικοί μας ούτε οι επιστήμονές μας. Όλοι μας και ο καθένας ξεχωριστά μπορούμε να αποδείξουμε την αγάπη μας για το συνάνθρωπο, το ενδιαφέρον για το συμπολίτη, την ευθύνη για το που βαδίζει η χώρα. Για μια φορά ας μιμηθούμε αυτούς τους ανθρώπους που έγραψαν την ιστορία της Ελλάδας με το ίδιο τους το αίμα αμισθί και ας πάψουμε απλά να "κυλιόμαστε" στις δάφνες του παρελθόντος γιατί πολύ σύντομα πολύ φοβάμαι ότι οι δάφνες θα καταντήσουν λάσπες...</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Υ.Γ.: Θεωρώ άδικο να μην αναφερθώ στις υπεράνθρωπες προσπάθειες των πυροσβεστών που παλεύουν μέρες τώρα με τις φλόγες. Ίσως είναι οι μοναδικοί Έλληνες που πληρώνονται πενιχρά για να επιτελέσουν το μεγαλύτερο καθήκον απέναντι στη χώρα σε καιρό ειρήνης...</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Υ.Γ.2: Και ένα μεγάλο "κατηγορώ" στους ανεύθυνους υπεύθυνους που σπεύδουν στα σημεία της τραγωδίας για να "συντονίσουν" και να καθοδηγήσουν το έργο της κατάσβεσης. Είναι οι ίδιοι που μέχρι πριν από λίγες ώρες λιάζονταν στις κοντινές παραλίες αντί να σχεδιάζουν την πυροπροστασία της χώρας. Όπως φαίνεται, εκείνοι πληρώνονται για να δίνουν δουλειά στους μισθολογικά ασθενέστερους πυροσβέστες... Δυστυχώς...</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> </div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19px; margin: 0px; outline: none; padding: 0px; text-align: justify;"> <a href="http://epikindines-skepseis.blogspot.com/" style="-webkit-transition: color 0.3s; background-color: white; color: #009eb8; display: inline; outline: none; text-align: center; text-decoration: none;" target="_blank">Περιηγηθείτε σε όλο το blog μου και διαβάστε περισσότερες αναρτήσεις εδώ.</a></div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19px; margin: 0px; outline: none; padding: 0px; text-align: justify;"> <br /></div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19px; margin: 0px; outline: none; padding: 0px;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; text-align: left;">Η επίσημη παρουσία των "Επικίνδυνων σκέψεων" στο facebook&nbsp;</span><a href="https://www.facebook.com/e.skepseis" style="-webkit-transition: color 0.3s; color: #009eb8; display: inline; outline: none; text-align: left; text-decoration: none;" target="_blank">εδώ</a><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; text-align: left;">.</span></div> <br class="Apple-interchange-newline" /></div> Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/09443909429169998938noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3620121383813172435.post-74784529927230442132012-08-19T23:26:00.001+03:002015-08-20T00:53:39.557+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Καιρό τώρα τη σκεφτόμουν αυτή την ανάρτηση. Πώς θα την αρχίσω, τι θα πω... Το πάλεψα πολύ. Δεν ξέρω πως θα βγει ούτε πως θα καταλήξει, το μόνο σίγουρο είναι ότι θα είναι γεμάτη αλήθειες, όμορφες αναμνήσεις και ένα κόμπο στο λαιμό. Δεν τη γράφω για να συγκινηθώ, ούτε για να συγκινήσω. Τη γράφω για να μην ξεχάσω. Για να μείνουν όλα κάπου ανεξίτηλα γραμμένα. Κι αφού το σινικό μελάνι δεν είναι της μόδας το μοιράζομαι μέσα από τις "Επικίνδυνες Σκέψεις".</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Όταν έχεις διανύσει όλα τα χιλιόμετρα και βλέπεις το τέλος της διαδρομής τότε είναι που γυρίζεις το κεφάλι για λίγο πίσω και αναπολείς σταθμούς της διαδρομής. Σταθμούς που θα μείνουν για πάντα χαραγμένοι στη μνήμη σου. Ανθρώπους που κάνατε μαζί ένα μέρος της διαδρομής και ξέρεις ότι από εκεί και πέρα ο καθένας θα τραβήξει το δικό του υπόλοιπο της διαδρομής στη ζωή.&nbsp;</span><br /> <br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Έχεις αποφασίσει ότι έτσι είναι τα πράγματα και η ζωή προχωρά. Πείθεις τον εαυτό σου ότι αυτή είναι η φυσική εξέλιξη των πραγμάτων και λες να βάλεις πλώρη για αλλού. Κοντοστέκεσαι. Πριν κλείσεις για τελευταία φορά την πόρτα πίσω σου γυρίζεις και κοιτάζεις τον άδειο χώρο. Έτσι ήταν και την πρώτη μέρα, άδειο. Αλλά γεμάτο όνειρα και σχέδια. Δεν πάει καιρός που αντί για την ηχώ των φωνών της αναχώρησης ακουγόταν τα γέλια σε βραδυνές συγκεντρώσεις και οι συζητήσεις για "ακαδημαϊκά" προβλήματα που μας βασάνιζαν.</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η θέα από το παράθυρο κάθε πρωί θα συντροφεύει τον επόμενο ένοικο. Η βεράντα θα φιλοξενεί πλέον άλλες παρέες και καινούριες ατέρμονες συζητήσεις... Τα πρόσωπα διαφορετικά αλλά οι προβληματισμοί πάντα οι ίδιοι. Σαν τους δικούς μας.&nbsp;</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Στο βάθος η πόλη. Αυτή που αγαπήσαμε. Που τη ζήσαμε σε όλες της τις εκφάνσεις. Άλλοτε γκρίζα και μουντή, γεμάτη αέρα και βροχή και άλλοτε φωτεινή, ζωντανή, ζεστή αλλά πάντα φιλόξενη. Μια αρχόντισσα που άνοιξε την αγκαλιά της και μας έκλεισε μέσα για 6 ολόκληρα χρόνια. 6 χρόνια γεμάτα εικόνες, στιγμές, καταστάσεις, διαφορετικούς ανθρώπους και προσπάθεια να κατακτήσουμε το δικό μας μέλλον. Τουλάχιστον αυτό που ονειρευόμαστε. Άλλο αν οι καταστάσεις δε μας επιτρέπουν να το σχεδιάσουμε όπως εμείς θέλαμε. Ένα πράγμα μάθαμε όλα αυτά τα χρόνια, όμως, να προσπαθούμε. Να δίνουμε τον εαυτό μας σε αυτό που επιλέξαμε να κάνουμε. Τα όνειρα και την ελπίδα δεν μπορεί κανείς να μας την πάρει. Αυτά μας έμειναν και θα τα διατηρήσουμε σαν κόρη οφθαλμού.</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Και ύστερα οι όμορφες στιγμές μακριά από υποχρεώσεις και διαβάσματα, προβληματισμούς και σπαζοκεφαλιές. Όταν άφηνες πίσω την όποια αποτυχία και προχωρούσες με βήμα γοργό να την ξεχάσεις και να περάσεις καλά. Και πως γινόταν πάντα και πέρναγες τέλεια... Αστείες στιγμές που ακόμα θυμάσαι και καλοκαίρια που μέχρι σήμερα αναπολείς. Φωτογραφίες που θα γεμίζουν τους τοίχους σου για χρόνια. Πρόσωπα χαμογελαστά, ξέγνοιαστα. Άλλοτε μεθυσμένα και άλλοτε γελοία. Πότε αστείες γκριμάτσες και πότε σοβαρές πόζες. Πρόσωπα δικά σου, φιλικά. Παρέες, εκδρομές και εκδηλώσεις όλες αποτυπώνονται και μένουν αθάνατες στο χρόνο. Παίρνουν τη δική τους θέση στο άλμπουμ της ζωής σου και γεμίζουν ένα μεγάλο κεφάλαιο.&nbsp;</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Και αυτό το κεφάλαιο τώρα καλείσαι να το κλείσεις. Να γυρίσεις τη σελίδα και να διεκδικήσεις τη ζωή σου. Επιστρέφεις εκεί που ξεκίνησες, στη βάση σου. Από εκεί θα ξεκινήσεις και το επόμενο βήμα σου. Εκεί πατάς ξανά γερά στα πόδια σου και ετοιμάζεσαι να κάνεις το επόμενο βήμα. Όλο αυτό ήταν ένας σταθμός στη ζωή σου που ήρθε η στιγμή να αποχωριστείς. Δεν ξέρεις αν πρέπει να χαρείς ή να λυπηθείς.&nbsp;</span><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Λένε ότι όταν ένας κύκλος κλείνει ένας καινούριος ανοίγει κι έτσι συμπληρώνεται η αλυσίδα. Το διαισθάνεσαι, αυτός ο κύκλος κλείνει και σου αφήνει τις καλύτερες αναμνήσεις.&nbsp;</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Γιατί εκεί που σταματούν οι στιγμές αρχίζουν οι αναμνήσεις. Κι είναι πολλές πανάθεμά τες. Πας να τις βάλεις σε τάξη κι εκείνες σε παίρνουν αμπάριζα και ξετυλίγονται. Κουβάρια, θαρρείς, από κλωστή που τρέχουν στην κατηφόρα. Όλη αυτή που μέχρι τώρα εσύ ανέβαινες σαν ανηφόρα για να φτάσεις μέχρι εδώ. Και είναι οι κλωστές σχοινιά γερά που σε κρατούν συνδεδεμένο με το παρελθόν όπως ο κάβος το πλοίο στο λιμάνι.&nbsp;</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <iframe allowfullscreen='allowfullscreen' webkitallowfullscreen='webkitallowfullscreen' mozallowfullscreen='mozallowfullscreen' width='320' height='266' src='https://www.youtube.com/embed/XaOMwwhwGp8?feature=player_embedded' frameborder='0'></iframe></div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Κάπου εκεί αποφασίζεις να μαζέψεις το κουβάρι, να το τυλίξεις και να το βάλεις σε ένα κουτάκι καλά κλεισμένο μέσα στην καρδιά σου έτοιμο να ανοίξει με την πρώτη ευκαιρία. Κάτι σου λέει ότι θα είναι πολλές οι ευκαιρίες αυτόν τον πρώτο καιρό και το κουτάκι θα ανοίγει πολύ συχνά. Το λέει και ο λαός μας: "Κόκκινη κλωστή δεμένη, στην ανέμη τυλιγμένη. Δωσ΄της κλώτσο να γυρίσει, παραμύθι ν'αρχινίσει..."</span><br /> <br class="Apple-interchange-newline" /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η ζωή γράφει παραμύθια. Και 'μεις πρωταγωνιστούμε σ'αυτά ηθελημένα ή όχι. Άλλοτε παίρνουμε τον πρωταγωνιστικό ρόλο και άλλοτε κάνουμε ένα πέρασμα από τις ζωές των άλλων. Και από το δικό μας δρόμο, όμως, περνάνε άνθρωποι που κρατάνε με τους "ρόλους" τους ένα μέρος της ζωής μας στα χέρια τους. Μπορεί να μην την αλλάζουν ριζικά, αφού εκείνη αποτελεί το σύνολο των επιλογών μας, αλλά σίγουρα καθορίζουν κάποιες από αυτές τις αποφάσεις.&nbsp;</span><br /> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Είναι στο χέρι του καθένα από εμάς να επιλέξει το μέγεθος του "ρόλου" που θα αναθέσει σε ανθρώπους γύρω του. Άλλους θα τους χαρακτηρίσει φίλους, άλλους απλά γνωστούς και άλλους θα τους απομακρύνει από το "παραμύθι" του. Τους συγγενείς κανείς δεν τους επιλέγει οπότε καλείται να τους αποδεχθεί.&nbsp;</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Χαίρομαι πραγματικά για τους ανθρώπους που γνώρισα όλα αυτά τα χρόνια της φοιτητικής μου ζωής. Χαίρομαι γιατί πήρα από αυτούς πράγματα. Όχι υλικά αλλά αξίες, ήθη, συναισθήματα, ιδέες, απόψεις, οπτικές. Μοιράστηκα μαζί τους όμορφες στιγμές και διδάχτηκα από αυτούς στις δύσκολες. Γέλασα και πάλεψα δίπλα τους για κοινά όνειρα. Κατέκτησα μαζί τους μερικούς από τους στόχους μου και εμπνεύστηκα καινούριους. Έμαθα από τη γνώση τους, γέλασα με το χιούμορ τους, χάρηκα με τη χαρά τους και προσπάθησα να διώξω τη λύπη τους. Πορεύτηκα σε δρόμους με εκείνους συνοδηγούς και μαζί φτάσαμε ως το τέρμα αυτής της διαδρομής. Είναι στο χέρι του καθενός μας είτε να κρατήσει αυτή τη διαδρομή σαν ανάμνηση είτε να την κάνει αφορμή για ακόμα περισσότερες. Μπορεί να είναι πιο δύσκολο αλλά το εύχομαι σε όποιον έχει ζήσει με τόση ένταση την επιτυχία και την αποτυχία, τη χαρά και τη λύπη, την ξεγνοιασιά και τον προβληματισμό.</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <br /><iframe width="320" height="266" class="YOUTUBE-iframe-video" data-thumbnail-src="https://i.ytimg.com/vi/ruNXuh_Ql4g/0.jpg" src="https://www.youtube.com/embed/ruNXuh_Ql4g?feature=player_embedded" frameborder="0" allowfullscreen></iframe></div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Χαίρομαι που μπόρεσα κι εγώ να δώσω λίγα από αυτά που έχω για να παραδειγματίσω ή να αποτρέψω. Τίποτα λιγότερο από αυτά που πιστεύω και τίποτα περισσότερο από αυτό που είμαι. Κυρίως, όμως, χαίρομαι που έγινα καλύτερος άνθρωπος και έβαλα αυτό το λίγο παραπέρα στον ορίζοντά μου.</span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Όμως το παραμύθι έχει και σκηνές. Σκηνές που δε σταματούν να παίζονται παρά μόνο όταν σταματήσουμε &nbsp;να υπάρχουμε. Αυτές παίρνω κι εγώ μαζί μου και κλείνω την πόρτα πίσω μου. Κοιτάζω το κουδούνι. Γράφει ακόμα το όνομά μου. Μόνο αυτό έμεινε, σκέφτομαι. Βγάζω το αυτοκόλλητο και τραβάω το χαρτάκι. Το βάζω στην τσέπη μου και προχωράω στο διάδρομο. Η γειτόνισσα ανοίγει την πόρτα και με χαιρετάει. Τη χαιρετάω κι εγώ και πάω προς το ασανσέρ. Το φορτηγό περιμένει κάτω. Από στιγμή σε στιγμή φεύγουμε...</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <iframe allowfullscreen='allowfullscreen' webkitallowfullscreen='webkitallowfullscreen' mozallowfullscreen='mozallowfullscreen' width='320' height='266' src='https://www.youtube.com/embed/G1ltM4fPzjA?feature=player_embedded' frameborder='0'></iframe></div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span> <br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><b>Υ.Γ.: Είναι δύσκολο να αλλάζεις τις συνήθειές σου, να αποχωρίζεσαι ανθρώπους με τους οποίους έχεις ζήσει ένα από τα πιο όμορφα κομμάτια της ζωής σου. Δύσκολα θα συνηθίσεις. Αλλά θα τα καταφέρεις. Σε όλους αυτούς, τους πραγματικούς φίλους, αφιερώνω αυτή την ανάρτηση. Ξέρουν εκείνοι. Για να μην ξεχάσουν ούτε αυτοί, για να έχουν ένα σημείο αναφοράς. Κάπου να ανατρέξουν και να πάρουν ένα ερέθισμα για ανάμνηση.</b></span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><b>Υ.Γ.2: Έντυσα τα λόγια μου με μουσικές που μου δίνουν νόημα για τη συνέχεια και θα με στέλνουν πίσω στις στιγμές που έζησα...</b></span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><b><br /></b></span> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <object class="BLOGGER-youtube-video" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0" data-thumbnail-src="http://3.gvt0.com/vi/Sv6dMFF_yts/0.jpg" height="266" width="320"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Sv6dMFF_yts&fs=1&source=uds" /><param name="bgcolor" value="#FFFFFF" /><param name="allowFullScreen" value="true" /><embed width="320" height="266" src="http://www.youtube.com/v/Sv6dMFF_yts&fs=1&source=uds" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true"></embed></object></div> <br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><b>Guys, we are still young. Τα καλύτερα έρχονται...</b></span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><b><br /></b></span> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><b><br /></b></span> <br /> <div style="color: #333333; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19px; margin: 0px; outline: none; padding: 0px;"> <span style="background-color: white; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; text-align: center;">&nbsp;</span><a href="http://epikindines-skepseis.blogspot.com/" style="-webkit-transition: color 0.3s; background-color: white; color: #009eb8; display: inline; outline: none; text-align: center; text-decoration: none;" target="_blank">Περιηγηθείτε σε όλο το blog μου και διαβάστε περισσότερες αναρτήσεις εδώ.</a></div> <div style="color: #333333; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19px; margin: 0px; outline: none; padding: 0px; text-align: center;"> <br /></div> <div style="color: #333333; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19px; margin: 0px; outline: none; padding: 0px;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; text-align: left;">Η επίσημη παρουσία των "Επικίνδυνων σκέψεων" στο facebook&nbsp;</span><a href="https://www.facebook.com/e.skepseis" style="-webkit-transition: color 0.3s; color: #009eb8; display: inline; outline: none; text-align: left; text-decoration: none;" target="_blank">εδώ</a><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; text-align: left;">.</span></div> <br class="Apple-interchange-newline" /> <br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><b><br /></b></span> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><b><br /></b></span></div> </div> </div> Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/09443909429169998938noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3620121383813172435.post-75435399120459144302012-08-15T13:03:00.000+03:002012-08-15T13:03:23.101+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Είναι η γιορτή του καλοκαιριού. Το πανηγύρι. Οι εκκλησίες απ' άκρη σ' άκρη της Ελλάδας. Σε νησιά, βουνά, κάμπους και πόλεις. Το Πάσχα του καλοκαιριού. Για κάποιους μέρα γιορτής γλεντιού και φαγητού και για άλλους μέρα θρησκευτικής ευλάβειας. Για όλους, όμως, μέρα χαράς. Η Παναγιά δε έπαψε ποτέ να είναι η μεγάλη μητέρα των Ελλήνων. Σ'αυτήν προστρέχουν όσοι έχουν ανάγκη βοήθειας. Το όνομά της φωνάζουν όσοι βρίσκονται σε κίνδυνο. Δεν είναι λίγοι και εκείνοι που αποδίδουν σε θαύμα της τη λύτρωσή τους από βάσανα και προβλήματα υγείας. Σήμερα προσκυνούν τη χάρη της και την ευχαριστούν για την ευεργεσία της. Ανάβουν ένα κερί στο όνομά της και ασπάζονται την εικόνα της.&nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Άνθρωπος και η ίδια ούσα, είναι η καταλληλότερη για να μεταφέρει τις προσευχές μας στους ουρανούς. Μητέρα στοργική και εύσπλαχνη. Ευαγγελίστρια, Μεγαλόχαρη, Προυσιώτισσα, Σουμελά, Κανάλα, Εκατονταπυλιανή, Θαλασσινή, Τσαμπίκα. Κάθε τόπος και ονομασία, κάθε πιστός και τη δική του ιστορία.&nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Είτε πιστεύεις στη θρησκεία σου είτε αδιαφορείς για αυτή ένα πράγμα παραδέχεσαι. Η Παναγία είναι πάντα στο στόμα μας στις δύσκολες στιγμές αυτού του έθνους. Πάντα την επικαλούμαστε και πάντα είναι κοντά μας. Όπως τότε στην Πόλη όπου η Υπέρμαχος Στρατηγός την έσωσε από την καταστροφή και οι κάτοικοί της της απέδωσαν τα νικητήρια.&nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Όπου και νά 'στε να γιορτάσετε όπως αρμόζει στη μέρα. Να περάσετε όμορφα και μην ξεχάσετε να ρίξετε μια ματιά προς τα πάνω και να πείτε ένα ευχαριστώ. Γιατί αν η μια μας μητέρα βρίσκεται στη γη η δεύτερη στον ουρανό βρίσκεται... Χρόνια πολλά!</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <div style="background-color: white; color: #333333; font-size: 14px; line-height: 19px; margin: 0px; outline: none; padding: 0px;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="background-color: white; text-align: center;">&nbsp;</span><a href="http://epikindines-skepseis.blogspot.com/" style="-webkit-transition: color 0.3s; background-color: white; color: #009eb8; display: inline; outline: none; text-align: center; text-decoration: none;" target="_blank">Περιηγηθείτε σε όλο το blog μου και διαβάστε περισσότερες αναρτήσεις εδώ.</a></span></div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br class="Apple-interchange-newline" /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <div style="background-color: white; color: #333333; font-size: 14px; line-height: 19px; margin: 0px; outline: none; padding: 0px;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="text-align: left;">Η επίσημη παρουσία των "Επικίνδυνων σκέψεων" στο facebook&nbsp;</span><a href="https://www.facebook.com/e.skepseis" style="-webkit-transition: color 0.3s; color: #009eb8; display: inline; outline: none; text-align: left; text-decoration: none;" target="_blank">εδώ</a><span style="text-align: left;">.</span></span></div> </div> </div> Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/09443909429169998938noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3620121383813172435.post-78906187700847378732012-08-03T01:09:00.000+03:002012-08-15T13:04:02.022+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br /> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Μεγαλώνεις, και το καταλαβαίνεις. Και δεν ξέρεις αν πραγματικά θέλεις να μεγαλώσεις. Δεν ξέρεις αν θα αντέξεις τις ευθύνες που σύντομα πρέπει να αναλάβεις. Βλέπεις να περνάνε από τα χέρια σου ολοένα και περισσότερα πράγματα. Πράγματα με τα οποία δε συνήθιζες να ασχολείσαι. Και από τη μία λες ήταν η ώρα να συμβεί κι αυτό και από την άλλη αναπολείς τον καιρό που όλα ήταν κανονισμένα για σένα πριν από σένα.</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Δε λέω, έχει τη χάρη του να μπορείς να ρυθμίζεις τις υποθέσεις σου μόνος σου σε μεγάλο βαθμό αλλά όλο αυτό είναι που σε μπάζει στο παρακάτω, το πιο δύσκολο. Εκείνο που πρέπει να πάρεις τη ζωή σου στα χέρια σου και να παλέψεις μόνος σου γι' αυτή. Να τη διαμορφώσεις όπως εσύ θέλεις και να τη γεμίσεις με τις δικές σου επιλογές. Να πληρώνεις εσύ για τα δικά σου λάθη. Αυτό είναι το πρώτο βήμα για την πραγματική ενηληκίωση. Αυτό που σκέφτεσαι εσύ τι θα κάνεις παρακάτω και που όλοι σου δίνουν το δικαίωμα αλλά, συνάμα, και την υποχρέωση να επιλέξεις. Τα λόγια των γύρω σου δεν&nbsp;παύουν να είναι συμβουλές για μια δική σου τελική επιλογή. Το αυτοκίνητο το οδηγείς μόνος σου και είτε μέσα σε εθνική οδό με άσφαλτο και σήμανση είτε σε χωματόδρομο, δύο είναι οι επιλογές. Ή θα το κρατήσεις πάνω στο δρόμο ή θα το ρίξεις στα κιγκλιδώματα. Η σχολή οδηγών σου έδωσε μόνο τα βασικά εφόδια για να πιάσεις το τιμόνι στο χέρι σου, δε σου καθόρισε ούτε τον προορισμό, ούτε τη διαδρομή, ούτε την ταχύτητα.</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Και έρχεται η ώρα που παίρνεις χάρτη, γιατί με GPS και αυτόματο πιλότο δε γίνεται, μολύβι και χάρακα και χαράσσεις διαδρομή. Όταν σε κουράζει η ταχεία κυκλοφορία βγαίνεις στον παράδρομο κι όταν θες να ξαποστάσεις πιάνεις δεξιά κι αράζεις. Όποτε εσύ θέλεις αλλά μόνο όταν μπορείς και σου το επιτρέπει ο δρόμος.</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Δεν είναι κακό να μεγαλώνεις. Αναπόφευκτο είναι. Και ψυχοφθόρο καμιά φορά για αυτά που χάνεις στη διαδρομή μεγαλώνοντας. Αυτά που δε γυρίζουν πίσω, αυτούς που δε γυρίζουν πίσω αλλά πάντα αφήνουν ένα σημάδι στη μνήμη σου που δε σβήνει όσα χρόνια κι αν περάσουν. Κι όταν το συνειδητοποιείς, έχεις πολλά σημάδια να μετρήσεις στη μνήμη σου. Δεν τα διαχωρίζεις, όμως. Γιατί όλα έχουν κάτι να σου διδάξουν. Ακόμα και τα μελανά σε κάνουν πιο δυνατό.</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Αυτό το πράγμα έχω καταλάβει από πόλύ νωρίς. Ότι τα σημάδια αυτά πρέπει να τα υπολογίζεις και να μην τα υποτιμάς. Όσο εγωιστής και να 'σαι, όσο σίγουρος κι αν αισθάνεσαι για τον εαυτό σου. Καμιά φορά εκείνα παίρνουν το τιμόνι και σε ξεστρατίζουν ή διορθώνουν την πορεία σου. Και είτε αναθεματίζεις που πήραν ρόλο έτσι αυθαίρετα είτε ευχαριστείς το θεό που πιστεύεις επειδή εμφανίστηκαν.</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Κύκλοι κλείνουν κι άλλοι ανοίγουν. Το μυστικό είναι να μάθεις εσύ πότε πρέπει να κλείσουν και να έχεις τη δύναμη να τους κλείσεις πριν γίνουν φαύλοι και βρόγχοι ατέρμονοι στο λαιμό σου. Είναι κι αυτό μέσα στο παιχνίδι καθώς το κοντέρ ανεβαίνει. Κι έτσι συμπληρώνεται η αλυσίδα της ζωής σου. Κρίκο - κρίκο. Μεγάλοι και μικροί συνθέτουν την αλυσίδα που φέρει τ' όνομά σου. Μη με ρωτήσετε τι θα γίνει αν ένας κρίκος σπάσει... Δεν ξέρω. Αυτό ίσως να είναι και το μυστήριο της ζωής. Δεν αφήνει κανένα κύκλο να σπάσει. Βάζει το φίλο της (ή μήπως εχθρό της;;) το χρόνο και τους κλείνει τους κύκλους με το ζόρι. Πανδαμάτωρ δεν τον αποκαλούν; Κάτι θα ξέρουν!...</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><b>Και τώρα που νιώθω ότι ένας μεγάλος κύκλος πάει να κλείσει, αισθάνομαι πιο πολύ από ποτέ τί είναι να αλλάζουν τα πράγματα γύρω σου, να φεύγουν οι άνθρωποι. Τα βιώματα να γίνονται ανάμνηση και οι αποστάσεις από μηδενικές μεγάλες. Αντικειμενικά αλλά και συναισθηματικά. Τα θέλω να στρέφονται αλλού, οι ανάγκες και οι προτεραιότητες να αλλάζουν. Είναι ωραίο να κοιτάς πίσω και να βλέπεις ότι σε ένα μεγάλο και όμορφο κομμάτι της διαδρομής πήγαινες παράλληλα με ανθρώπους αξιόλογους, αληθινούς, σημαντικούς.&nbsp;</b></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Ποιός, όμως, έχει χρόνο να ασχολείται με τέτοιες αναζητήσεις στους καιρούς που ζούμε; Και ένας να είναι, αρκεί. Αλλά σίγουρα δεν είμαι μόνο εγώ. Ψάξτε καλά μέσα σας και θυμηθείτε πότε το σκεφτήκατε για τελευταία φορά. Πότε απορήσατε με το πόσο γρήγορα έγιναν ανάμνηση αυτά που ζήσατε. Πόσες ευκαιρίες μπορεί να χάσατε ή πόσες στιγμές θα θέλατε να ξαναζήσετε. Δε θέλει φιλοσοφία. Μια στιγμή να δεις μέσα σου αρκεί.&nbsp;Θα θυμηθείς και θα καταλάβεις ότι η ζωή είναι στιγμές και, όπως πολύ σωστά λένε: "Στη ζωή δε μετρά πόσες ανάσες παίρνεις, αλλά πόσες είναι οι στιγμές που σου κόβουν την ανάσα".</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">&nbsp;Αν κάτι δικαιούμαι να ευχηθώ αυτή τη μέρα στον εαυτό μου είναι να είναι αυτές οι στιγμές πάντα έτσι έντονες αλλά πάντα μοιρασμένες με φίλους και αγαπημένα πρόσωπα που τις εύχονται κι εκείνα για μένα. Και να τις ζω πάντα από τη γη και όχι με ψεύτικα φτερά σε "ιδανικούς" αιθέρες...</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Σε όποια παραλία και να βρίσκεστε, όποιο ηλιοβασίλεμα κι αν κοιτάτε θυμηθείτε ότι αυτό είναι μοναδικό και δε θα ξαναέρθει. Carpe diem...</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Υ.Γ.: Αν έχω δικαίωμα να κλέβω τον εαυτό μου; Ε, ως ένα μέρος το δικαιούμαι αφού το κείμενο από ένα χρόνο ακριβώς πριν με εκφράζει ακόμα απόλυτα με τη μόνη διαφορά ότι φέτος με φορτίζουν μερικά πράγματα παραπάνω. Φαίνεται νομίζω...</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span> <br /> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19px; margin: 0px; outline: none; padding: 0px;"> <span style="background-color: white; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; text-align: center;">&nbsp;</span><a href="http://epikindines-skepseis.blogspot.com/" style="-webkit-transition: color 0.3s; background-color: white; color: #009eb8; display: inline; outline: none; text-align: center; text-decoration: none;" target="_blank">Περιηγηθείτε σε όλο το blog μου και διαβάστε περισσότερες αναρτήσεις εδώ.</a></div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19px; margin: 0px; outline: none; padding: 0px;"> <br /></div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19px; margin: 0px; outline: none; padding: 0px;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; text-align: left;">Η επίσημη παρουσία των "Επικίνδυνων σκέψεων" στο facebook&nbsp;</span><a href="https://www.facebook.com/e.skepseis" style="-webkit-transition: color 0.3s; color: #009eb8; display: inline; outline: none; text-align: left; text-decoration: none;" target="_blank">εδώ</a><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; text-align: left;">.</span></div> </div> </div> Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/09443909429169998938noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3620121383813172435.post-72171262609996037722012-08-02T12:33:00.002+03:002012-08-03T03:19:11.971+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Κλείνεις εισιτήρια, αγοράζεις μαγιό, αντηλιακά και φτιάχνεις τη βαλίτσα. Αποφασίστηκε. Θα πας διακοπές. Ήλιος, θάλασσα, παραλία, νησί, καλή παρέα. Ο ορισμός του ελληνικού καλοκαιριού. Με πλοία, αεροπλάνα και αυτοκίνητα ο Έλληνας μαζεύει τα λιγοστά χρήματα που του περισσεύουν και την κάνει για παραλία. Άλλοτε για λίγες και άλλοτε για περισσότερες μέρες, ο καθένας όσο μπορεί και αντέχει. Το έχει ανάγκη, είναι τρόπος ζωής. Μπορούν να του στερήσουν τα πάντα εκτός από το ιερό και απαραβίαστο δικαίωμα των καλοκαιρινών διακοπών. Κι αν όχι στη θάλασσα, στο χωριό του παππού και της γιαγιάς.</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">"Λίτσα, τα πήρες όλα τα πράγματα; Τα παιδιά είναι έτοιμα;" Ο Γιώργος δεν κρατιέται. Έχει καταφέρει να κλείσει 5 μέρες διακοπών με την οικογένεια και θέλει να φύγει... χθες!&nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">"Ναι ρε Γιώργο, τα φορτώσαμε όλα."</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">"Ωραία. Δε μου λες, τα κεφταδάκια για το δρόμο τα πήρες;"</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">"Ναι!!! Θα λυσσάξουν τα παιδιά νηστικά στο δρόμο."</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Κάπως έτσι ξεκινάνε οι διακοπές μιας μέσης ελληνικής οικογένειας που κατάφερε να οργανώσει διακοπές και φέτος το καλοκαίρι. Για τις υπόλοιπες... υπομονή. Και ζέστη.</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">"Νίκο, πάμε ρε παιδί μου να αγοράσουμε ένα κλιματιστικό, δεν αντέχω άλλο μ'αυτή τη ζέστη!"</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">"Εμένα με ρωτάς αν το αντέχω το κλιματιστικό; Και καλά εγώ, την τσέπη μου τη ρώτησες; Προχθές πλήρωσα τους λογαριασμούς. Ανεμιστήρας και πολύ σου είναι!"</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">"Μα αυτός δεν κάνει τίποτα. Φουρφούρι είναι. Θα πεθάνουμε από τη ζέστη"</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">"Τίποτα δε θα πάθουμε. Τόσα χαράτσια αντέξαμε, από ζέστη θα πάμε;"</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Και κάπως έτσι συνεχίζεται το καλοκαίρι για εκείνους που οι διακοπές είναι ακόμα ένα άπιαστο όνειρο...</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Οι μισοί λιάζονται σε παραλίες και παίρνουν εκείνο το χρώμα το σοκολά και οι άλλοι μισοί ανοίγουν την τηλεόραση για να παρακολουθήσουν για άλλη μια φορά τις ικανότητες του insect repeller να απωθεί τρωκτικά και έντομα και του διάσημου αγγουροκόφτη να κάνει τα αγγούρια... φέτες. Και εκεί ανάμεσα στο "θαυματουργό" wanderbra που αυξάνει τρία νούμερα τα μεμέ των περδικόστηθων και τη σόμπα που διαφημίζει καλοκαιριάτικα το τοπικό κανάλι πέφτει το έκτακτο για το μετάλλιο στους Ολυμπιακούς που πήρε Έλληνας αθλητής.&nbsp;Όαση οι Ολυμπιακοί Αγώνες αυτό το καλοκαίρι για εκείνους που αναγκάζονται να το περάσουν στο σπίτι τους.&nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Τυχεροί όσοι καταφέρουν να περιορίσουν τις ώρες θέασης του telemarketing και τη βγάλουν τις πολλές αυτές ώρες στην παραλία. Όσο λιγότερος αγγουροκόφτης τόσο καλύτερα αυτό το καλοκαίρι γιατί τα ξέρετε για το αγγούρι... Άλλος το τρώει και δροσίζεται κι άλλος το τρώει και ζορίζεται...</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Και επειδή το καλοκαίρι τη δροσιά την έχουμε όλοι ανάγκη, εύχομαι να είναι το τελευταίο καλοκαίρι που τόσοι πολλοί άνθρωποι δε θα καταφέρουν να πάνε διακοπές. Επίσης ας μας διακόπτουν όσο θέλουν τα δελτία ειδήσεων για ολυμπιακά μετάλλια, για μέτρα μη μας διακόπτουν παρακαλώ!</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Καλά μπάνια, υπομονή και ελπίδα. Και όλα τα υπόλοιπα αφήστε τα για αργότερα, Αύγουστο έχουμε!</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <iframe allowfullscreen='allowfullscreen' webkitallowfullscreen='webkitallowfullscreen' mozallowfullscreen='mozallowfullscreen' width='320' height='266' src='https://www.youtube.com/embed/nYM4o4yUJIE?feature=player_embedded' frameborder='0'></iframe></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div style="color: #333333; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19px; margin: 0px; outline: none; padding: 0px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; text-align: center;">&nbsp;</span><a href="http://epikindines-skepseis.blogspot.com/" style="-webkit-transition: color 0.3s; background-color: white; color: #009eb8; display: inline; outline: none; text-align: center; text-decoration: none;" target="_blank">Περιηγηθείτε σε όλο το blog μου και διαβάστε περισσότερες αναρτήσεις εδώ.</a></div> <div style="color: #333333; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19px; margin: 0px; outline: none; padding: 0px;"> <br /></div> <div style="color: #333333; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19px; margin: 0px; outline: none; padding: 0px; text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; text-align: left;">Η επίσημη παρουσία των "Επικίνδυνων σκέψεων" στο facebook&nbsp;</span><a href="https://www.facebook.com/e.skepseis" style="-webkit-transition: color 0.3s; color: #009eb8; display: inline; outline: none; text-align: left; text-decoration: none;" target="_blank">εδώ</a><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; text-align: left;">.</span></div> <br class="Apple-interchange-newline" /><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> </div>Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/09443909429169998938noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3620121383813172435.post-85463020433898136012012-07-23T12:33:00.001+03:002012-11-09T11:14:41.850+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br /> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="line-height: 115%;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Καλοκαιρινές διακοπές. Ιερό πράγμα. Οι θερμοκρασίες υψηλές. Η διάθεση ανεβαίνει και οι παραλίες γεμίζουν. Τίποτα δε χαλάει τόσο εύκολα τη χαλαρότητα εργαζόμενων που περιμένουν την άδειά τους αλλά και των ήδη αδειούχων… Ούτε αυτή η ίδια η τρόικα. Όλα μπορούν να περιμένουν μέχρι το Σεπτέμβρη. Αυτή ήταν η Ελλάδα και, ως ένα σημείο, αυτή συνεχίζει να είναι. Το καλοκαίρι είναι ιερή εποχή για τον Έλληνα. Όποιος του στερήσει έστω και αυτές τις λίγες στιγμές χαλάρωσης το πληρώνει ακριβά. Ένα πράγμα είναι μόνο σίγουρο γι’ αυτό το καλοκαίρι που διανύουμε. Θα είναι το πρώτο, και ελπίζω όχι το τελευταίο, που οι αιωνίως «αδειούχοι» υπουργοί θα βρίσκονται στα γραφεία τους. Με εντολή πρωθυπουργού παρακαλώ! Πείτε μου, δεν το ευχαριστηθήκατε; Εγώ, για να μη γίνω και πολύ κακός, το χάρηκα πολύ! <o:p></o:p></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="line-height: 115%;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="line-height: 115%;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Έτσι φέτος δε θα δούμε ούτε το τροπικό μαύρισμα της κυρίας Κεφαλογιάννη από τις παραλίες της Κρήτης, ούτε το σοκολατί χρώμα του κυρίου Αβραμόπουλου. Καλά, κάτι δεύτεροι υφυπουργοί δε, μαύροι θα γίνουν… από το κακό τους! &nbsp;Θα τρέχουν να μαζέψουν κάτι ψίχουλα (λέγε με και 11,5 δις ευρώ) από τα αμάζευτα… Κι αλί στον Έλληνα που, γυρνώντας από τις όποιες διακοπές τους, θα βρει στην πόρτα του νέα χαράτσια, μειώσεις μισθού και άλλα τέτοια φαιδρά. Όχι τίποτα άλλο, αλλιώς δε δικαιούμαστε επαναδιαπραγμάτευση. Και ποιός τους είπε ότι εμείς θέλουμε άγρια επαναδιαπραγμάτευση των εσόδων μας και μάλιστα μονομερώς;<o:p></o:p></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="line-height: 115%;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 115%;">Κανείς. Αλλά σ’ αυτή τη χώρα έτσι τα βρήκαμε, έτσι τα κάνουμε. Έχουμε, όμως, μια ελπίδα. Ο </span><span lang="EN-US" style="line-height: 115%;">Bill</span><span lang="EN-US" style="line-height: 115%;"> </span><span lang="EN-US" style="line-height: 115%;">Clinton</span><span lang="EN-US" style="line-height: 115%;"> </span><span style="line-height: 115%;">είναι μαζί μας. Θα μας σώσει. Είναι η ελπίδα μας. Κι εμείς από τη μεριά μας ευχόμαστε να μην καταλήξουμε Μόνικα στα πόδια του. Ή καλύτερα ανάμεσα στα πόδια του… Αηδίες καλοκαιριάτικα.<o:p></o:p></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 115%;"><br /></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 115%;">Και από τα επικίνδυνα σπορ στα πόδια του </span><span lang="EN-US" style="line-height: 115%;">once</span><span lang="EN-US" style="line-height: 115%;"> </span><span lang="EN-US" style="line-height: 115%;">president</span><span lang="EN-US" style="line-height: 115%;"> </span><span lang="EN-US" style="line-height: 115%;">forever</span><span lang="EN-US" style="line-height: 115%;"> </span><span lang="EN-US" style="line-height: 115%;">president</span><span style="line-height: 115%;">, στα σπορ κεκλεισμένων των θυρών από το&nbsp;</span><span lang="EN-US" style="line-height: 115%;">never</span><span lang="EN-US" style="line-height: 115%;"> </span><span lang="EN-US" style="line-height: 115%;">again</span><span lang="EN-US" style="line-height: 115%;"> </span><span lang="EN-US" style="line-height: 115%;">president</span><span style="line-height: 115%;">. Είχε, λέει, ο Γιωργάκης ειδικό όργανο γυμναστικής για να κάνει ντεμέκ κανό στα γραφεία του ΠΑΣΟΚ. Σοκ! Και δέος! Και ποιος πλήρωνε για αυτές τις χλιδές; Μην απορήσει κανείς. Όλοι ξέρουμε. Τώρα που το κόμμα πήρε τα δεκα… τρία και αν, δεν ξέρει από πού του ήρθε. Ούτε από πού θα έρθουν τα λεφτά ξέρει. Μια γενική άγνοια επικρατεί. Ένας σκοταδισμός, ένας αναχωρητισμός, μια κωλοπηλάλα να το πω…</span></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 115%;"><br /></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 115%;"><o:p></o:p></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 115%;">Σαν την κωλοπηλάλα της Βικούλας να βγει από της φυλακής τα σίδερα επειδή, λέει, αδίκως κρατείται για τις παρανομίες του συζύγου της και, επιπλέον, επειδή λίγο ακόμα εκεί μέσα και θα αυτοκτονήσει. Δε μας είπε πως όμως. Θα κρεμαστεί από το </span><span lang="EN-US" style="line-height: 115%;">Karl</span><span lang="EN-US" style="line-height: 115%;"> </span><span lang="EN-US" style="line-height: 115%;">Langerfeld</span><span lang="EN-US" style="line-height: 115%;"> </span><span style="line-height: 115%;">φουλάρι της ή μήπως θα καταπιεί λίγο από το </span><span lang="EN-US" style="line-height: 115%;">Coco</span><span lang="EN-US" style="line-height: 115%;"> </span><span lang="EN-US" style="line-height: 115%;">Chanel</span><span lang="EN-US" style="line-height: 115%;"> </span><span style="line-height: 115%;">άρωμά της; Αυτή την αγωνία έχω για την εύπορη αυτή κυρία. Γιατί απλά εύπορη και όχι ζάμπλουτη; Εκείνη το δήλωσε: «Είναι κακό που είμαι εύπορη;» Όχι κυρία μου, δεν είναι κακό. Κακό είναι να είσαι εύπορη δημοσία δαπάνη. <o:p></o:p></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 115%;"><br /></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 115%;">Και στην Ελλάδα πολλοί ζούσαν μέχρι πρότινος δημοσία δαπάνη. Σαν κάτι λαμόγια στο Αριστοτέλειο που έκαναν ταξιδάκια στην Κωνσταντινούπολη για να πάνε σε γάμους, κοίτα να δεις, της γραμματέως τους!!! Κι όλα αυτά τα πλήρωνε το πανεπιστήμιο για έρευνα… Και μετά τα ταξίδια έρχονται και τα δώρα. </span><span lang="EN-US" style="line-height: 115%;">I</span><span style="line-height: 115%;">-</span><span lang="EN-US" style="line-height: 115%;">phone</span><span lang="EN-US" style="line-height: 115%;"> </span><span style="line-height: 115%;">σε όμορφες ηθοποιούς για να τις κάνουν καθηγήτριες στη σχολή τους. Αφού δεν της αγόρασε θέατρο για να ανεβάζει παραστάσεις πάλι καλά… &nbsp;Και διαμαρτύρονται κιόλας για τις αλλαγές στα νομοσχέδια για την Παιδεία γιατί τους αφαιρούν αρμοδιότητες και τους βάζουν εμπόδια να αναπτύξουν τη «δημιουργική» δράση τους και να συνεχίσουν να καταστρέφουν τη δημόσια περιουσία που κάποιοι κακώς τους εμπιστεύτηκαν. Με ποια επιχειρήματα να εμπιστευτεί κανείς σήμερα σε ανθρώπους σαν αυτούς τη διαχείριση του αγαθού της Παιδείας πόσω μάλλον την εκπαίδευση των παιδιών του.<o:p></o:p></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 115%;"><br /></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="line-height: 115%;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Αρκετή αγανάκτηση για καλοκαίρι. Έχει και ζέστη, μη στεναχωρήσω κι άλλο κόσμο. Είναι και τα νοσοκομεία υπό διάλυση… <o:p></o:p></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="line-height: 115%;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="line-height: 115%;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Όπου και να βρίσκεστε να μη χαλάτε τις διακοπές σας. Να μην αφήνετε κανένα να μπαίνει στο δρόμο της προσπάθειάς σας εμπόδιο. Να μην επιτρέπετε σε τίποτα να αλλάζει το δρόμο σας προς το στόχο. Να μη δίνετε την ευκαιρία σε κανένα να εκμεταλλεύεται τον κόπο σας. Να μην ξεχνάτε ότι η προσπάθεια ανταμείβεται. Μπορεί να αργεί αλλά ανταμείβεται… Να περνάτε όμορφα!</span></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="line-height: 115%;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></span></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <br /><iframe allowfullscreen='allowfullscreen' webkitallowfullscreen='webkitallowfullscreen' mozallowfullscreen='mozallowfullscreen' width='320' height='266' src='https://www.youtube.com/embed/xtEchEpeMqU?feature=player_embedded' frameborder='0'></iframe></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div style="color: #333333; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19px; margin: 0px; outline: none; padding: 0px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; text-align: center;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;</span><a href="http://epikindines-skepseis.blogspot.com/" style="-webkit-transition: color 0.3s; background-color: white; color: #009eb8; display: inline; outline: none; text-align: center; text-decoration: none;" target="_blank">Περιηγηθείτε σε όλο το blog μου και διαβάστε περισσότερες αναρτήσεις εδώ.</a></div> <div style="color: #333333; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19px; margin: 0px; outline: none; padding: 0px; text-align: center;"> <br /></div> <div style="color: #333333; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19px; margin: 0px; outline: none; padding: 0px; text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; text-align: left;">Η επίσημη παρουσία των "Επικίνδυνων σκέψεων" στο facebook&nbsp;</span><a href="https://www.facebook.com/e.skepseis" style="-webkit-transition: color 0.3s; color: #009eb8; display: inline; outline: none; text-align: left; text-decoration: none;" target="_blank">εδώ</a><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; text-align: left;">.</span></div> <br /> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="line-height: 115%;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></span></div> </div> Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/09443909429169998938noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3620121383813172435.post-5091706792846090682012-07-16T17:23:00.001+03:002012-07-16T17:23:41.129+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div style="text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Ένα μήνα και δύο υπουργούς οικονομικών μετά, οι "Επικίνδυνες Σκέψεις" κηρύσσουν summertime και μπαίνουν στο mood της περιόδου. Και τώρα που είπα mood μόλις κοίταξα το θερμόμετρο. 40 και κάτι ψιλά... Τίποτα, ίσα να ανάψουν λίγο τα αίματα...&nbsp;</span></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Και εκεί μεταξύ ιδρώτα και λιποθυμίας διαβάζεις τα πιο απίθανα και τραγικά πράγματα. Και εκεί που λες να ξεφύγεις από μιζέρια και κούραση, νά σου η γκαντεμιά μαζεμένη. Από κάπου σου τη χρωστούσε το σύμπαν και πας σύμπας να βρεις από που σου ήρθε η ανάστροφη. Αλλά αρκετά, ζέστη και γκαντεμιά αποτελούν το πιο αχτύπητο δίδυμο και έτσι και σε πετύχουν σε καμιά γωνία σου αλλάζουν τον αδόξαστο. Και μιλάει ο παθός τώρα...&nbsp;</span></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Και, άντε, προσπερνάς το σαραντάρι το θερμομέτρου και τον πάτο του "τυχομέτρου", την "τελειωμένη" 45άρα, την καλοδιατηρημένη που την πας; Ή, μάλλον, που πας κυρά μου καλοκαιριάτικα με το άσπρο διαφανές φόρεμα και το φλουό κορδόνι στην έδρα σου;;; Σέρνεις πίσω σου εγκεφαλικά και θερμοπληξίες, δημόσιος κίνδυνος είσαι για τα παππουδάκια και τους κοτσωνάτους της πλατείας...</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Κανείς δε μας λυπάται, έτσι το μεταφράζω εγώ... Και, ναι, θα τα πω όλα όσα είδα και άκουσα ένα μήνα τώρα. Χωρίς έλεος! Μήπως έδειξε έλεος η Ελένη η Φουρέιρα στα MAD που μας έκανε θεόmad από τη φωτιά που μας άναψε; Όλοι βαλτοί ήταν να μας απηυδίσουν.</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Είχαμε και την έννοια μη μας αποτυφλωθεί ο Σαμαράς και μας ρίξει το καράβι σε ξέρα. Αλλά, ευτυχώς, σώθηκε από τη γκαβομάρα και πήρε θέση στη γέφυρα. Κι ότι έλεγα ότι ένα παγόβουνο ήταν ό,τι πρέπει με τέτοια ζέστη... Γαμώτο!&nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Ολίγη γεύση από παγόβουνο πήραμε, όμως, από τη Μέρκελ, την πολυχρονεμένη. Μας το σέρβιρε τριμμένο στη Σύνοδο Κορυφής τις προάλλες. Και απ' ό,τι φαίνεται θα καθόμαστε για πολύ ακόμα εκεί ψηλά στην... κορυφή! Κουράγιο ορειβάτες μου!</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Και έχω και την ποθρώνα την Αμερικάνα να λέει ότι έχασε 49 κιλά με σεξ. Σοκ! Έφυγε ένας άνθρωπος από πάνω της κάνοντας απλά σεξ!! Τώρα με τη ζέστη δε λέει, βέβαια, γιατί τα βλέπω τα καρδιακά σύννεφο... Έχει, λέει, ειδικά σχεδιασμένο κρεβάτι για να αντέχει. Από τί είναι; Από τιτάνιο; Το μόνο που της λείπει, όπως η ίδια δηλώνει, είναι τα σέξι εσώρουχα. Ε, βέβαια, καλή μου, τα 317 κιλά δεν καλύπτονται με string, εσύ θες τεντόπανο! Τέλος πάντων το πιο αστείο της υπόθεσης είναι η δήλωση του συντρόφου της (τυχιρόοος): "<span style="background-color: white;">Αν και κάθε πόδι της ζυγίζει παραπάνω απ' ότι εγώ, έχουμε βρει τον τρόπο να τοποθετούμε κάπως το σώμα της για να ικανοποιούμαστε και οι δύο". Η επιστήμη σηκώνει χέρια και πόδια ψηλά!</span></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="background-color: white;"><br /></span></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Όπως τα σήκωσε και η τρόικα όταν είδε τα συντρίμμια της ελληνικής οικονομίας, δύο εκλογικές αναμετρήσεις, τρεις πρωθυπουργούς και 21 φασίστες μετά. Και περιμένει να βγάλει άκρη με την άλλη τρόικα την ελληνική. Αντώνης, Βαγγέλης και Φώτης πρέπει να βγάλουν τα κάστανα από τη φωτιά Ιούλιο μήνα... Με τη σειρά παιδιά, μη σκοτώνεστε, όλοι θα πάρετε!</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Λοιπόν, επιστρέψαμε. Δριμύτεροι, σαν τη ζέστη που μας δέρνει και με διάθεση, χιούμορ, κέφι και σκέψεις που ακόμα και by the sea είναι επικίνδυνες σαν τσούχτρες!! Ανάψτε ανεμιστήρες, κλιματιστικά, κάντε μπάνια, πολλά μπάνια και να πίνετε νερά, πολλά νερά! Καύσωνας είναι, θα περάσει. Φιλιά στα μούτρα και αν απελπίζεστε από τη ζέστη, θυμηθείτε, υπάρχουν πολύ χειρότερες αιτίες για να απελπιστεί κανείς! Ρωτήστε και το Στουρνάρα των οικονομικών...</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <object width="320" height="266" class="BLOGGER-youtube-video" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0" data-thumbnail-src="http://3.gvt0.com/vi/gYZF2_KUZCc/0.jpg"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/gYZF2_KUZCc&fs=1&source=uds" /><param name="bgcolor" value="#FFFFFF" /><param name="allowFullScreen" value="true" /><embed width="320" height="266" src="http://www.youtube.com/v/gYZF2_KUZCc&fs=1&source=uds" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true"></embed></object></div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19px; text-align: center;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</span><a href="http://epikindines-skepseis.blogspot.com/" style="-webkit-transition: color 0.3s; background-color: white; color: #009eb8; display: inline; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19px; outline: none; text-align: center; text-decoration: none;" target="_blank">Περιηγηθείτε σε όλο το blog μου και διαβάστε περισσότερες αναρτήσεις εδώ.</a> </div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19px; text-align: left;">Η επίσημη παρουσία των "Επικίνδυνων σκέψεων" στο facebook&nbsp;</span><a href="https://www.facebook.com/e.skepseis" style="-webkit-transition: color 0.3s; color: #009eb8; display: inline; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19px; outline: none; text-align: left; text-decoration: none;" target="_blank">εδώ</a><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19px; text-align: left;">.</span> </div> </div>Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/09443909429169998938noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3620121383813172435.post-47743437655152169872012-06-19T16:01:00.002+03:002012-06-19T16:01:51.583+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <span style="background-color: white; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; text-align: justify;">Ο λαός μίλησε. Αποφάσισε. Αγανάκτησε; Τιμώρησε; Δείλιασε; Σοβαρεύτηκε; Φοβήθηκε; Τελικά νίκησε; Έχασε; Τι επέλεξε; Το φόβο; Την ελπίδα; Κάτι στο ενδιάμεσο; Άκουσε τις ευρωπαϊκές απειλές; Τις αγνόησε; Αυτός ο «σοφός» λαός ξύπνησε ή κοιμάται ακόμα τον ύπνο του δικαίου; Είναι ο ελληνικός λαός δεξιός; Είναι αριστερός;</span><br /> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η μόνη απάντηση είναι ότι ο ελληνικός λαός έχει βαθύ ένστικτο αυτοσυντήρησης. Είτε προς τη μία είτε προς την άλλη κατεύθυνση επέλεξε με γνώμονα το καλό του και το μέλλον του τόπου του. Σίγουρο είναι ότι δυσκολεύτηκε όσο ποτέ να αποφασίσει και γκρέμισε τα κομματικά στεγανά που τον εγκλώβιζαν σε ατέρμονες διπολικές επιλογές με ανακυκλούμενες φάσεις νομής της εξουσίας. Διχάστηκε, παθιάστηκε ορισμένες φορές με τις επιλογές του και δοκιμάστηκε από τις παρελκυστικές τακτικές των διεκδικητών της εξουσίας, όχι κυβερνητικής κατ’ ανάγκη.</span></div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Κανείς δεν ξέρει αν τελικά μέτρησε σοβαρά τα όποια διλήμματα και αν έκανε αυτοκριτική για τις επιλογές του παρελθόντος. Δεν έχει διδαχθεί, άλλωστε, την αυτοκριτική. Το πιο εύκολο μάθημα, άνευ διδασκάλου μάλιστα, είναι η εύκολη κριτική και ταυτόχρονα άκριτη ισοπέδωση των πάντων. Πρόσφατο παράδειγμα η ανέξοδη και βιαστική κριτική για την πορεία της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου. Κριτική που κατέρρευσε εν μία θερινή νυκτί με την πρόκριση στην επόμενη φάση μιας ομάδας που μπορεί να μην είναι η καλύτερη δε στερείται, όμως, ψυχής, φιλότιμου και περηφάνιας. Κι έτσι το βράδυ του περασμένου Σαββάτου μας ανέβασε το ηθικό και αναπτέρωσε την εθνική μας αξιοπρέπεια από τα τάρταρα που την είχαν κατεβάσει οι παραινέσεις διάφορων ευρωπαίων «νουθετών» και φυλλάδων, έντυπων και ηλεκτρονικών, αλλά και των ίδιων των ελλήνων πολιτικών που κυβέρνησαν και αντιπολιτεύτηκαν σ’ αυτή τη χώρα.</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Πρέπει όλοι να συμφωνήσουμε ότι έχουμε περιέλθει σε δραματική κατάσταση σε πανεθνικό επίπεδο. Οι εναπομείνασες φοροδοτικές ικανότητες αλλά και η εναπομείνασα ελληνική ψυχραιμία εξαντλούνται και τα περιθώρια ανοχής έχουν στενέψει μέχρι χαραμάδας. Αυτό μεταφράστηκε την Κυριακή πάνω από την κάλπη με διαφορετικό από τον καθένα μας τρόπο. Καλά θα κάνουν, λοιπόν, οι «κερδισμένοι» να σκύψουν το κεφάλι και να ξεκινήσουν τη δουλειά γιατί οι ανοχές είναι λίγες και η περίοδος χάριτος μόνο ως κακόγουστο αστείο μπορεί να εκληφθεί. Η πύρρειος νίκη δεν ενδείκνυται για πανηγυρισμούς και ρεβανσιστικές διαθέσεις. Εδώ και τώρα να αποδείξουν ότι νοιάζονται για τον τόπο πραγματικά και με ανιδιοτέλεια, αυταπάρνηση και σοβαρή προσπάθεια να δώσουν τον αγώνα για να σώσουν την πατρίδα πριν κάνει το επόμενο βήμα που θα είναι το τελευταίο πριν το γκρεμό. Επίσης, καλά θα κάνουν οι «χαμένοι» να αποδεχθούν νηφάλια την ήττα τους χωρίς όψιμη οίηση και αφορισμό του λαού που αλλιώς επέλεξε και εκείνοι με τη σειρά τους να δουλέψουν με σεβασμό στις προσπάθειες της όποιας κυβέρνησης σχηματιστεί καθώς αυτή καλείται να αλλάξει τους όρους μιας συμφωνίας που μάτωσε την Ελλάδα και την έφερε δεκαετίες πίσω και στο χείλος της απόλυτης καταστροφής. Η αντιπολίτευση πρέπει να ασκήσει τα καθήκοντά της με υπευθυνότητα και μακριά από στείρες αρνήσεις όπως εκείνες του παρελθόντος. Τούτη η στιγμή είναι η πλέον ακατάλληλη για να επενδύει κανείς στον αφορισμό, την κοινωνική αναταραχή και την εκδικητικότητα με φόντο μια μελλοντική νίκη όταν το «σάπιο», πλέον, φρούτο πέσει.</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Αυτή ήταν η τακτική χρόνια τώρα και είδαμε και νιώσαμε όλοι βαθιά στο πετσί μας τα αποτελέσματα. Ας διδαχθούν οι σημερινοί αντιπολιτευόμενοι από τα λάθη του παρελθόντος, αφού τόσο πολύ θέλουν να είναι διαφορετικοί από τους προηγούμενους και ας αποδείξουν αυτή τους τη διαφορετικότητα στην πράξη.</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Οι πολίτες δεν έγιναν από τη μια μέρα στην άλλη ούτε δεξιοί στην πλειοψηφία τους ούτε ριζοσπαστικά αριστεροί. Απλά κατέρριψαν τα τείχη που χώριζαν την αριστερά από τη δεξιά και την πρόοδο από τη συντήρηση. Απογοητεύτηκαν, μετάνιωσαν, αδικήθηκαν και στερήθηκαν. Ορισμένες φορές προκλητικά προνόμια αλλά στην πλειοψηφία τους σημαντικές για το βιοπορισμό τους πηγές εισοδήματος. Στη βάση όλων αυτών έκαναν την επιλογή τους και κατευθύνθηκαν προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση. Με τα δικά τους κριτήρια ο καθένας αλλά σίγουρα η ψήφος τους δεν αποδεικνύεται λευκή επιταγή σε μονομερείς ενέργειες ή αυτοδύναμες επαναλήψεις. Η ευκολία της μετακίνησης στο πολιτικό φάσμα από το ένα σημείο στο άλλο το καταδεικνύει περίτρανα.</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Ένα από τα συμπεράσματα που αβίαστα αποδεικνύεται είναι ότι στη νέα πολιτική περίοδο που αρχίζουμε να διανύουμε το 4 εύκολα γίνεται 27 όσο εύκολα και το 40 γίνεται 12. Όμως και το αντίστροφο. Το 27 εύκολα ξεφουσκώνει ύστερα από λάθος χειρισμούς και το 12, αρκετά δύσκολα, χτίζεται και ξανανεβαίνει. Όλο αυτό καλά θα κάνουν τα κόμματα να το καταλάβουν νωρίς πριν αρχίσουν το παλιό βιολί που και ακούρδιστο είναι και βαρετές μελωδίες παίζει…</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Προσωπικά, αυτήν την προεκλογική περίοδο σιχάθηκα την πόλωση, την απομίμηση, το κλίμα φόβου, την καλλιέργεια αβάσιμης ελπίδας, το εμπόριο υποσχέσεων, τη λεκτική, ψυχολογική και σωματική βία, τα πισωγυρίσματα, τις αναθεωρήσεις, τις αλλεπάλληλες διορθώσεις, τις αλαζονικές συμπεριφορές, τις τρομοκρατικές παρεμβάσεις από το εξωτερικό, τις απαξιωτικές κριτικές, τις έξωθεν υποδείξεις και τις εσωτερικές μισαλλοδοξίες που προσωπικά, οφείλω να ομολογήσω, διέκρινα να αιωρούνται και να εκτοξεύονται μεταξύ ανθρώπων που διαφορετικά είχαν αποφασίσει να πράξουν σ’ αυτές τις εκλογές. Θα πρέπει να καταλάβουμε κάποια στιγμή σ’ αυτή τη χώρα πως δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Δεν βλέπουμε όλοι τα πράγματα με τα ίδια μάτια. Δεν ενθουσιαζόμαστε όλοι το ίδιο εύκολα. Δεν παθιαζόμαστε όλοι το ίδιο με τις επιλογές μας και, κυρίως, δε δεχόμαστε να μας επιβάλλουν τρίτοι την άποψή τους με μηδενιστικά και αφοριστικά επιχειρήματα. Άλλωστε, μήπως πολλοί όψιμοι μύωπες του εκλογικού σώματος δεν ήταν μέχρι πρότινος τυφλοί τιμητές της παραταξιακής συστράτευσης και του στεγανού και αδιαπέραστου κομματικού σωλήνα; Μήπως δεν πίστεψαν κι εκείνοι κάποτε στις υποσχέσεις που δεν έγιναν ποτέ πράξη, δεν βρέθηκαν εγκλωβισμένοι στις επιλογές τους; Όπως όλοι μας.&nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Έκαστος, λοιπόν, εφ ω ετάχθη και καλά θα κάνει ο καθένας μας να αποκτήσει ανοσία στον κομματισμό, το πολιτικό πάθος-μένος και την άκριτη αποδοχή τσιτάτων και ευχολογίων. Καλά θα κάνει ο καθένας μας να ακονίσει την κρίση του και να κρίνει χωρίς υποκειμενικότητα αυτούς που δεν ψήφισε αλλά, κυρίως, αυτούς που ψήφισε. Να δικαιολογήσει στην πορεία τους λόγους που τους επέλεξε ή να στοιχειοθετήσει το λάθος της επιλογής του.&nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Οι ώρες είναι δύσκολες για διχασμούς και δημιουργία αντίπαλων στρατοπέδων. Όταν στήνονται στρατόπεδα, η ιστορία λέει, ο πόλεμος δεν αργεί να έρθει. Και ο εμφύλιος είναι η τελευταία στάση πριν τον αφανισμό. Με σύνεση, ψυχραιμία, κρίση και αλληλεγγύη πρέπει να διαβούμε τη στενωπό της κρίσης που μαστίζει τον τόπο μας.&nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Υ.Γ.: Όταν αναφέρομαι παραπάνω σε πόλεμο δεν κυριολεκτώ αλλά εννοώ τις κοινωνικές, πολιτικές και ιδεολογικές οξείες αντιπαραθέσεις. Για να εξηγούμαστε και να μην παρεξηγούμαστε. Μακριά από τις «Επικίνδυνες σκέψεις» η τρομοκρατία και ο εκφοβισμός. Είναι επικίνδυνες αλλά όχι σε τέτοιο βαθμό!</span></div> <div style="text-align: justify;"> <br /> <br /> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 1.4; margin: 0px; outline: none; padding: 0px; text-align: center;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="background-color: white;">&nbsp;</span><a href="http://epikindines-skepseis.blogspot.com/" style="-webkit-transition: color 0.3s; background-color: white; color: #009eb8; display: inline; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; outline: none; text-decoration: none;" target="_blank">Περιηγηθείτε σε όλο το blog μου και διαβάστε περισσότερες αναρτήσεις εδώ.</a></span></div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 1.4; margin: 0px; outline: none; padding: 0px; text-align: center;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19px; margin: 0px; outline: none; padding: 0px; text-align: left;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η επίσημη παρουσία των "Επικίνδυνων σκέψεων" στο facebook&nbsp;<a href="https://www.facebook.com/e.skepseis" style="-webkit-transition: color 0.3s; color: #009eb8; display: inline; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; outline: none; text-decoration: none;" target="_blank">εδώ</a>.</span></div> </div> </div>Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/09443909429169998938noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3620121383813172435.post-50408355673120050122012-06-02T15:30:00.001+03:002012-06-02T20:33:20.010+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Κάποιοι άνθρωποι ατύχησαν στη ζωή τους. Χτυπήθηκαν και βασανίστηκαν. Και αυτοί οι άνθρωποι είναι σήμερα ένα αρκετά μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού. Το κακό τους βρήκε άλλους νέους άλλους μεγαλύτερους και άλλαξε μια για πάντα τη ζωή τους. Ο λόγος για τους χιλιάδες καρκινοπαθείς που ανεβαίνουν το δικό τους Γολγοθά σαν να μην έφταναν τα οικονομικά προβλήματα που όλος ο ελληνικός λαός αντιμετωπίζει.&nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Αυτοί οι άνθρωποι, αξιοπρεπείς όσο λίγοι σ'αυτόν τον ορυμαγδό από λαμόγια και κλέφτες, δεν έκλεψαν από κανέναν και ελεημοσύνη δε ζήτησαν από κανένα. Τραβάνε τον ανηφορικό δρόμο τους μοναχικά και αδιαμαρτύρητα. Δεν περιμένουν τίποτα και από κανέναν αφού το ίδιο το κατ' ευφημισμόν κοινωνικό κράτος τους ξέχασε κι αυτό. Τους έμειναν οι δικοί τους άνθρωποι που, με το χαμόγελό τους, τους δίνουν κουράγιο να συνεχίσουν να παλεύουν για να κρατηθούν στη ζωή.&nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Σήμερα αυτός ο αγώνας γίνεται ακόμα πιο δύσκολος αφού κανείς από τους πολλούς "υπεύθυνους" σ'αυτόν τον τόπο δεν μπορεί να τους εγγυηθεί τα απαραίτητα για τη θεραπεία τους φάρμακα. Οι φαρμακοποιοί στη συνδικαλιστική τους μέθη, οι πολιτικοί στην προεκλογική τους παράνοια, οι γιατροί ανήμποροι να κάνουν τη δουλειά τους και οι πολίτες θύματα της κοινωνικής αναλγησίας της πολιτείας είναι θεατές του αποδεκατισμού της ελάχιστης εναπομείνασας ευαισθησίας. Λες και κανείς δεν έχει συναντήσει ασθενή από τη "σπάνια" αυτή αρρώστια στο περιβάλλον του. Γιατί είναι λίγοι εκείνοι που έχουν χάσει γονείς, αδέρφια, παιδιά από την επάρατη νόσο. Δυστυχώς, όμως, δεν είναι λίγοι και εκείνοι που, έχοντας ροκανίσει άπειρο μαύρο πολιτικό χρήμα, ζουν το δικό τους παραμύθι μη φοβούμενοι για την υγεία τους αφού εκείνοι έχουν την οικονομική δυνατότητα να ξεπεράσουν κάθε πρόβλημα.&nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Το χρήμα διαφθείρει, αυτό το έχουμε μάθει όλοι. Το ότι θα κατέστρεφε και την έννοια της ανθρωπιάς σε τέτοιο βαθμό δεν το περιμέναμε. Σ'αυτή τη χώρα ξυπνήσαμε απότομα από το λήθαργο της ευδαιμονίας και πέσαμε κατευθείαν στο βούρκο της αναλγησίας. Και τιμωρούμαστε όλοι, αθώοι ένοχοι. Αυτό που κανείς δε μας έμαθε, όμως, είναι να συμβιβαζόμαστε με λιγότερα και να αναγνωρίζουμε μέχρι που φτάνουν οι δυνάμεις μας. Και αυτό το πληρώνουμε σήμερα όλοι μας. Και περισσότερο από όλους αυτοί οι άνθρωποι που χρειάζονται την κρατική μέριμνα περισσότερο από όλους μας.&nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Επειδή δεν έχουν ισοπεδωθεί όλα, ευτυχώς, υπάρχουν άνθρωποι που, ξεπερνώντας τον πόνο τους, προσφέρουν αυτά που μπορούν για να αποφύγουν οι συνάνθρωποί τους οδυνηρές εμπειρίες που εκείνοι έζησαν. Δύο μόνο παραδείγματα είναι αρκετά: σύζυγος καρκινοπαθούς, όταν έχασε τη γυναίκα του, έσπευσε να δωρίσει τα φάρμακά της σε άλλη ασθενή που τα είχε ανάγκη επειδή δεν μπορούσε να βρει. Πατέρας νεαρού καρκινοπαθή που έχασε τη μάχη για τη ζωή, παρά τον πόνο και τη θλίψη του, τρεις μέρες μετά το θάνατο του παιδιού του προσέφερε τα φάρμακά του για να ανακουφιστούν άλλοι καρκινοπαθείς που τα είχαν ανάγκη. Το μεγαλείο της προσφοράς και της ανιδιοτέλειας γκρεμίζουν το τείχος της αδιαφορίας.&nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Μακάρι οι "ηγέτες" αυτού του τόπου να πάρουν λίγα μαθήματα από αυτούς τους ανθρώπους που τραβάνε κουπί για να ζήσουν και δε ζουν σε πολυτελή σκάφη αναψυχής όπως εκείνοι. Μακάρι οι πολίτες αυτού του τόπου να καταλάβουν τι έχει αξία σ'αυτή τη ζωή. Κι αυτό που έχει αξία είναι οι δικοί μας άνθρωποι, εκείνοι που σ'ένα τους χαμόγελο κρύβουν την ελπίδα και το πάθος για τη ζωή. Εκείνοι είναι που έχουν μάθει να δίνουν μάχες και να τις κερδίζουν, κι αν δεν τις κερδίζουν τελικά τουλάχιστον διδάσκουν την αξιοπρέπεια, τη σημασία της προσπάθειας και την αγάπη για τη ζωή. Μαθήματα που ούτε το καλύτερο σχολείο δε διδάσκει.</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Μακάρι να μην είχαμε ανάγκη τους ανθρώπους αυτούς για να μας διδάξουν αυτές τις αξίες, μακάρι να μη χάναμε τόσους δικούς μας ανθρώπους τόσο γρήγορα, μακάρι να ήμασταν καλύτεροι άνθρωποι χωρίς να χρειαστεί να τους χάσουμε...</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Όμως οι ευχές, δυστυχώς για μας, δεν πιάνουν έτσι εύκολα στις μέρες μας οπότε ας κινητοποιηθούμε όλοι λίγο περισσότερο για να μη χάσουμε αυτό που μας κάνει ξεχωριστούς από τα υπόλοιπα όντα, την ανθρωπιά μας...</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Υ.Γ.: Αφιερωμένο σ' αυτούς που παλεύουν για τη ζωή σ'αυτές τις δύσκολες συνθήκες. Αφιερωμένο σ'αυτούς που κέρδισαν τη μάχη και συνεχίζουν πλουσιότεροι τη ζωή τους. Αφιερωμένο σ'αυτούς που την έχασαν και έδωσαν ένα μάθημα σε όλους τους υπόλοιπους. Αφιερωμένο σε όλους εκείνους που είναι δίπλα στους ασθενείς και στηρίζουν την προσπάθεια, συγγενείς, φίλους, γιατρούς. Αφιερωμένο και σ'εκείνους που έφτασαν την κατάσταση εδώ που έφτασε μετά από τραγικά λάθη, παραλείψεις και παρανομίες και που ελπίζουμε μια μέρα να ξυπνήσουν και να αντικρίσουν την αλήθεια με τα δικά μας μάτια...</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <iframe allowfullscreen='allowfullscreen' webkitallowfullscreen='webkitallowfullscreen' mozallowfullscreen='mozallowfullscreen' width='320' height='266' src='https://www.youtube.com/embed/-UbS6iI7lDU?feature=player_embedded' frameborder='0'></iframe></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> </div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; line-height: 1.4; margin: 0px; outline: none; padding: 0px; text-align: center;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="background-color: white; font-size: 14px;">&nbsp;</span><a href="http://epikindines-skepseis.blogspot.com/" style="background-color: white; color: #009eb8; display: inline; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; outline: none; text-decoration: none;" target="_blank">Περιηγηθείτε σε όλο το blog μου και διαβάστε περισσότερες αναρτήσεις εδώ.</a></span></div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; line-height: 1.4; margin: 0px; outline: none; padding: 0px; text-align: center;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; line-height: 19px; margin: 0px; outline: none; padding: 0px;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η επίσημη παρουσία των "Επικίνδυνων σκέψεων" στο facebook&nbsp;<a href="https://www.facebook.com/e.skepseis" style="-webkit-transition: color 0.3s; color: #009eb8; display: inline; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; outline: none; text-decoration: none;" target="_blank">εδώ</a>.</span></div> <br /> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> </div>Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/09443909429169998938noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3620121383813172435.post-61328323025213030722012-05-29T00:32:00.002+03:002012-05-29T00:32:59.423+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Τι πανικός κι αυτός για μια πρώτη θέση. Όλοι για μια τέτοια αγωνίζονται. Έτσι και τολμήσει κανείς και ανοίξει την τηλεόραση θα ακούσει από τα πιο απίθανα μέχρι τα πιο σοβαρά. Η Ν.Δ. και ο ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ αγωνίζονται να κατακτήσουν την πρώτη θέση στις εκλογές, η Ελευθερία Ελευθερίου αγωνίστηκε, ψυχικά και σωματικά, για την πρώτη θέση στη Eurovision και κέρδισε, όπως πάντα, την πρώτη θέση στην καρδιά μας και, κυρίως, στα μάτια μας...</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <a href="http://3.bp.blogspot.com/-ZFx8fY8DPDA/T8Ps0sKfQEI/AAAAAAAAAPY/4rpux4JJCew/s1600/2012-27-mai-rwsides-giagiades.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="231" src="http://3.bp.blogspot.com/-ZFx8fY8DPDA/T8Ps0sKfQEI/AAAAAAAAAPY/4rpux4JJCew/s320/2012-27-mai-rwsides-giagiades.jpg" width="320" /></a><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Αυτό το "ξεβράκωμά" της πολύ το φοβάμαι... Τώρα που πήραμε το κολάι ως χώρα ξεβρακώματα που έχουν να γίνουν... Όπως το γράφω, χωρίς εισαγωγικά. Ξεβράκωμα και κωλοτούμπα θα πάνε σύννεφο... Αυτά δε θέλαμε, όμως; Νά 'μαστε και σέξι να ρίχνουμε και Αλέξη! Σκιάζομαι σε ποιά "μαντάμ" θα αναθέσουμε του χρόνου να μας εκπροσωπήσει στη Eurovision... Αν δε μας μείνει το vision χωρίς το euro. Και στην τσέπη και στο όνομα. Και τρέχα μετά εσύ να βρεις συμμάχους στην Ευρώπη να σε δανείσουν. Το "aphrodisiac" τους θα πάρεις και μάλιστα το μεγαλύτερο!</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Και δε σου φτάνει η σκασίλα που η "φιλεύσπλαχνος" Γερμανία σου έδωσε άσο, έχεις να περιμένεις κι από αυτή την επόμενη δόση του δανείου... Καταλαβαίνεις, λοιπόν, ότι αφού πήρες άσο στη Eurovision θα μείνεις μετεξεταστέος στα οικονομικά. Αμετανόητη η γκιόσσα. Ολόκληρο Πικραμμένο της στείλαμε στη σύνοδο κορυφής να της εξηγήσει σε απταίστην γερμανικήν πόσο πικραμένοι είμαστε εδώ στο Γκρίχενλαντ με τα μέτρα και τις περικοπές κι αυτή... της περικοπής της το βιολί. Η χαζοβιόλα.</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Και προσπερνώντας βιόλες, λαούτα και μπαγλαμάδες πέφτουμε πάνω στον άλλο, τον ευεργέτη μας το μεγάλο. Το νέο Γάλλο πρόεδρο που τόση κωλοπηλάλα τον έπιασε το Βενιζέλο και πήρε το πρώτο αεροπλάνο και πήγε να τον δει. Εκεί, μεταξύ γαλλικής μπαγκέτας και κρουασάν, τα μιλήσανε, τα συμφωνήσανε αλλά με τον Καπετανάκη, πού 'χει ντούγκλα το γερμανικό μουστάκι, δεν τα βρήκανε ακόμα. Ίσως όταν πέσει λίγο ακόμα η μετοχή της Δ.Ε.Η., του Ο.Π.Α.Π. και των ελληνικών τραπεζών γίνει κάτι και έρθει και μας "σώσει" η μεγαλόψυχη... Πως λέμε μεγαλόχαρη, καμία σχέση.</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Εκεί, ευρώ και δραχμής γωνία, στον τρίτο, κάπου πήρε το μάτι μου και τον Sexy Alexi να κάνει ευρωπαϊκή τουρνέ (ακόμα σκάει η Ελευθερίου) για να πείσει τους Ευρωπαίους ότι ακούγανε λάθος πριν τις εκλογές. Και ότι εκείνος θέλει το καλό ευρώ και την Ελλάδα στην Ε.Ε. Έλα... δραχμή στον τόπο σου! Για ένα πράγμα θα τον παραδεχτώ και να αγιάσει το στόμα του: είπε τη Μέρκελ μαντάμ! Μάλιστα, εδώ θα συμφωνήσουμε, μαντάμ και μάλιστα από τις λίγες. Να το παραδεχτώ, όμως, την κάνει καλά τη δουλειά στο μαγαζί... Ξεπούλημα. Έχει εκδόσει... ομόλογα και ομόλογα και, ομολογουμένως, μας έχει αλλάξει την πίστη. Θα αρπάξει τη Σεράχ κι όλοι εμείς Αλλάχ Αλλάχ.&nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Και παλεύει, που λέτε, το sexy boy της ελληνικής πολιτικής να γράψει πρόγραμμα. Ε, βέβαια! Η κουρελού με φαντασιώσεις δεν ήταν πρόγραμμα. Από τη δεκαετία του '90 έχει βγει φωτοτυπίες και φωτοτυπίες... Αλλά, όπως ο θυμόσοφος λαός λέει, με... χορδές αυγά δε βάφονται. Παλεύει γενικά αυτό το παιδί. Παλεύει να μαζέψει τους πολυλογάδες από τα κανάλια, τους οικονομολόγους του από τα μαλλιοταβήγματα και τις συνιστώσες του για να κάνει κόμμα. Ο ρήτορας της απλής αναλογικής και της ανόθευτης λαϊκής βούλησης θα μετατρέψει το τουρλουμπούκι σε κόμμα μπας και πάρει το bonus των εδρών. Φανταστείτε τι θα γίνει άμα γίνει κυβέρνηση σ'αυτό το "κόμμα"... Άντε να εφαρμόσει μέτρα ο μετρ της αερολογίας. Θα γίνει το τουρλουμπούκι μπουλούκι και οι μισοί βουλευτές αναχωρητές.&nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Μιας και ο λόγος για αναχωρητές, να πάμε και λίγο στους "αποχωρητές". Η ατυχήσασα Θεοδώρα επέστρεψε. Καλώς ήρθες πίσω κυρία υπουργέ. Από πρώτη στο χωριό θέλει να γίνει πρώτη και στην πόλη. Κουράστηκε από δήμαρχος και είπε να γίνει κλητήρας μέχρι να την κάνουν δήμαρχο στην "πρωτεύουσα". Τί ατυχία αυτή η γυναίκα... Κληρονομική(;) Ήρθε κι έγινε το κόμμα ΛΑΟΣ και Κολων-άκη, αν με εννοείτε... Μα δεν ήρθε μόνη της, έσυρε και καράβι από πίσω. Πού να τους πάει όλους; Το λιμάνι δεν τους χωράει και ο λιμενάρχης (ονόματι Αντώνης ο βαρκάρης ο σερέτης) πρέπει να αρχίσει τις μανούβρες. Βλέπω να τα ρίχνει σε ξέρα...&nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Στην ξέρα, να κάνουν παρέα με τα άλλα τα καράβια, τα βυθισμένα, του ΠΑΣΟΚ. Βυθός, πάτος τα νούμερα. Δεν ανεβαίνουνε ούτε με Viagra. Διασταυρωμένες πληροφορίες αναφέρουν πως θα το ρίξουν πάλι στη μουσική. Σκληρό ροκ, να μην ξεφεύγουμε από τα συνηθισμένα. Μέχρι να στηθεί η μπάντα, όμως, βλέπω κάτι φυντάνια να βγαίνουν στα μέσα και στα έξω για να σώσουν την κατάσταση. Ανοίγουν το πρόγραμμα μέχρι να βγει η φίρμα. Και εκεί που πάνε να τη σώσουν την παρτίδα τους ρίχνει ένα φλος ρουαγιάλ το γκάλοπ και το βλέπουν το 13 ανάποδα: 31... Αυτοδύναμη αδυναμία και μνημονιακή αμνησία καραμπινάτη... Επόμενος!</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Κλείσαμε για σήμερα.&nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><b><u>ΩΡΑΡΙΟ</u></b></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Ανοιχτά</span>&nbsp;</div> <div style="text-align: justify;"> </div> <ul> <li><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">μετά από κάθε π@π@ρι@ του sexy Αλέξη</span></li> <li><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">μετά από κάθε επιστροφή ασώτου στην μαμά Ν.Δ.</span></li> <li><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">μετά από κάθε μονάδα που ανεβαίνει το ΠΑΣΟΚ</span></li> <li><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">σε κάθε "αφροδισιακό" μπούτι αοιδού</span></li> <li><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">σε κάθε 100.000€ νέων αγορών Τσοχατζόπουλου και "βλαχάρας"</span></li> </ul> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Και όρθιοι σε κάθε "εγέρθητω" της Χρυσής Αυγής.</span><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://2.bp.blogspot.com/-4a-Npgc12zY/T8Ps3OB9tdI/AAAAAAAAAPg/IEhBt06P95I/s1600/20120527+SKITSO+.+BIZ+GELOIOGRAFIA+SKITSA+SOTER+eurovizion+POLITIKOI+ARXIGOI+EKLOGES.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="228" src="http://2.bp.blogspot.com/-4a-Npgc12zY/T8Ps3OB9tdI/AAAAAAAAAPg/IEhBt06P95I/s320/20120527+SKITSO+.+BIZ+GELOIOGRAFIA+SKITSA+SOTER+eurovizion+POLITIKOI+ARXIGOI+EKLOGES.jpg" width="320" /></a></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Νέο υποκατάστημα: φυλακές Κορυδαλλού, για τους καλούς και πολύτιμους πελάτες μας (θα ασχοληθούμε σύντομα και μ'αυτούς)...</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> </div> <div class="article-content entry-content" itemprop="articleBody" style="background-color: white; clear: both; color: #333333; line-height: 19px; margin: 10px auto 5px; outline: none; padding: 0px;"> <div dir="ltr" style="margin: 0px; outline: none; padding: 0px; text-align: left;" trbidi="on"> <div style="line-height: 1.4; margin: 0px; outline: none; padding: 0px; text-align: center;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="background-color: white;">&nbsp;</span><a href="http://epikindines-skepseis.blogspot.com/" style="background-color: white; color: #009eb8; display: inline; outline: none; text-decoration: none;" target="_blank">Περιηγηθείτε σε όλο το blog μου και διαβάστε περισσότερες αναρτήσεις εδώ.</a></span></div> <div style="line-height: 1.4; margin: 0px; outline: none; padding: 0px; text-align: center;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="margin: 0px; outline: none; padding: 0px; text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η επίσημη παρουσία των "Επικίνδυνων σκέψεων" στο facebook&nbsp;<a href="https://www.facebook.com/e.skepseis" style="color: #009eb8; display: inline; outline: none; text-decoration: none;" target="_blank">εδώ</a>.</span></div> </div> </div> <br class="Apple-interchange-newline" /></div>Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/09443909429169998938noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3620121383813172435.post-51051204287395715812012-05-20T00:56:00.001+03:002012-05-20T00:56:21.917+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Χρόνια τώρα, α'αυτόν τον τόπο υπήρχαν δυο κατηγορίες ανθρώπων. Αυτοί που πάντα τα κατάφερναν χωρίς κόπο και αυτοί που προσπαθούσαν υπό αντίξοες συνθήκες και με πολλές αξιώσεις να πετύχουν τα μισά από εκείνα που σε άλλους χαρίζονταν απλόχερα.&nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Οι πρώτοι, έχοντας τα απαραίτητα "κονέ" μπορούσαν να πάρουν αυτό που ήθελαν εύκολα, γρήγορα και χωρίς κόστος. Ήταν οι έξυπνοι, οι "ικανοί", οι μάγκες του συστήματος που οι ίδιοι γέννησαν και με νύχια και με δόντια προσπαθούσαν να συντηρήσουν. Το κοινωνικό σύνολο το διέκριναν οι κλίκες και οι ελίτ των επιχειρηματιών και των χαρτογιακάδων της κακιάς ώρας. Τίποτα δεν μπορούσε να μείνει άλυτο αφού είχαν τα μέσα και τις διασυνδέσεις για να το ξεπεράσουν και να βγάλουν στην πλάτη των υπολοίπων κέρδη προσωπικά, κοινωνικά και, φυσικά, οικονομικά. Για εκείνους, όλοι οι υπόλοιποι ήμασταν ο απλός λαός που ατύχησε και δε δικαιούται ευνοϊκής μεταχείρισης παρά μόνο όταν είχαμε κάτι να αντιπροσφέρουμε. Το χρήμα και η διαχείρισή του ήταν η μόνη τους έννοια και ο ανθρωπισμός πήγαινε περίπατο.</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Από την άλλη, ο άτυχος λαός που αναφέρθηκε παραπάνω. Αυτός που για να καταφέρει κάτι πρέπει να καταβάλλει πολλαπλάσιο κόπο και να "προσκυνήσει" την ελίτ και τις ικανότητές της. Στην κατηγορία αυτή, ανήκαν άνθρωποι που έβγαζαν τίμια το ψωμί τους και για κάθε τους κατάκτηση κατέβαλλαν προσωπικό κόπο και πολύ μεράκι. Άνθρωποι που δεν ασπάστηκαν το "θεαθήναι" αλλά το "αγαθά κόποις κτώνται". Άνθρωποι με άλλα ιδανικά και αξίες, μονάδες που έβλεπαν γύρω τους και νοιάζονταν το σύνολο. "Βλάκες" που πίστευαν ότι θα πάρουν κάποτε αυτό που τους αξίζει, αυτό για το οποίο κόπιασαν, το όνειρό τους. Και ερχόταν στιγμές που εκεί, λίγο πριν τη στροφή, το έχαναν μέσα από τα χέρια τους από αλεξιπτωτιστές που προσγειώνονταν και ποδοπατούσαν κάθε δική τους προσπάθεια. Η αναγνώριση των κόπων και της πραγματικής αξίας αποτελούσε εξαίρεση στον κανόνα της υφαρπαγής.</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Όμως οι εποχή της διασύνδεσης πέρασε ανεπιστρεπτί και κανείς δεν μπορεί να κάνει κουμάντο με οφίτσια και χρήματα που πια δεν υπάρχουν. Και οι λίγοι που έπαιξαν στις πλάτες των πολλών το πληρώνουν χάνοντας την ευμάρεια και το όποιο "κύρος" διέθεταν. Κάνοντας κωλοτούμπες γίνονται τιμητές της δικαιοσύνης, αστικής, οικονομικής και κοινωνικής διαγράφοντας το αμαρτωλό τους παρελθόν και φορώντας τη μάσκα του σωτήρα.&nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Ήρθε η εποχή που η δεύτερη κατηγορία γίνεται ακόμα μεγαλύτερη. Όχι από ανάγκη αλλά από επιλογή. Πολλοί πήραν το μάθημά τους και προσάρμοσαν ανάγκες και απαιτήσεις σ'αυτό που πραγματικά φτάνουν και είναι ικανοί να καταφέρουν. Υπάρχουν και μερικοί, ακόμα αμετανόητοι, που περιμένουν το οριστικό στραπάτσο για να εμπεδώσουν πως η φούσκα έσκασε.Τότε, όμως, θα βρεθούν με δύναμη στο πάτωμα και θα πονέσουν. Σήμερα δεν περνάνε, πλέον, οι αρεστοί αλλά οι άριστοι. Αυτοί που αξίζουν δικαιούνται και την ανταμοιβή γιατί κανείς δεν μπορεί να επιβραβεύει κάτι που δεν αποδεικνύει την αξία του. Τα δανεικά τελειώσαν και οι δανειστές δε χαρίζουν ούτε κάστανο...</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η κρίση κάνει ξεκαθαρίσματα και τα λάθη βγαίνουν στον αφρό σαν τα πτώματα ενός ναυαγίου. Η φουρτούνα κρίνει τον καπετάνιο και αν τον βρει απροετοίμαστο του βυθίζει το σκαρί. Γίνονται, τότε, κρουαζιερόπλοια και μαούνες ένα. Το μόνο σίγουρο είναι ότι το λιμάνι είναι ακόμα μακριά, τα βράχια πολλά και ο στόλος όλο και μικραίνει...</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <iframe allowfullscreen='allowfullscreen' webkitallowfullscreen='webkitallowfullscreen' mozallowfullscreen='mozallowfullscreen' width='320' height='266' src='https://www.youtube.com/embed/cZq5Ifc1jT4?feature=player_embedded' frameborder='0'></iframe></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div class="article-content entry-content" itemprop="articleBody" style="background-color: white; clear: both; color: #333333; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19px; margin: 10px auto 5px; outline: none; padding: 0px; text-align: justify;"> <div dir="ltr" style="margin: 0px; outline: none; padding: 0px; text-align: left;" trbidi="on"> <div style="line-height: 1.4; margin: 0px; outline: none; padding: 0px; text-align: center;"> <span style="background-color: white;">&nbsp;</span><a href="http://epikindines-skepseis.blogspot.com/" style="background-color: white; color: #009eb8; display: inline; outline: none; text-decoration: none;" target="_blank">Περιηγηθείτε σε όλο το blog μου και διαβάστε περισσότερες αναρτήσεις εδώ.</a></div> <div style="line-height: 1.4; margin: 0px; outline: none; padding: 0px; text-align: center;"> <br /></div> <div style="margin: 0px; outline: none; padding: 0px; text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η επίσημη παρουσία των "Επικίνδυνων σκέψεων" στο facebook&nbsp;<a href="https://www.facebook.com/e.skepseis" style="-webkit-transition: color 0.3s; color: #009eb8; display: inline; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; outline-style: none; text-decoration: none;" target="_blank">εδώ</a>.</span></div> </div> </div> <br class="Apple-interchange-newline" /><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> </div>Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/09443909429169998938noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3620121383813172435.post-25972327179655795892012-05-11T01:59:00.002+03:002012-05-11T21:50:57.492+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Ακυβέρνητη πολιτεία. Οργή και τιμωρία. Ψήφος και μήνυμα. Οι μεγάλοι γίνανε μικροί και οι μικροί μεγάλωσαν. Γύρισε ο κόσμος ανάποδα και ράπισε το σύστημα. Και κινδυνεύει να γυρίσει το χαστούκι πίσω σ'αυτόν που το πρωτοέριξε. Κι αν δε γυρίσει το χαστούκι, το μπαλάκι θα γυρίσει σίγουρα. Και η τιμωρία θα γλυκάνει και το αστείο θα σταματήσει. Γιατί μόνο ως ένα κακόγουστο αστείο μπορεί κανείς να αποδεχθεί τηv κατάσταση που επικρατεί σ'αυτή τη χώρα. Μια φάρσα που επέλεξαν να σκαρώσουν οι ταλαιπωρημένοι πολίτες της για να ταρακουνήσουν αυτούς που μέχρι πριν λίγα χρόνια αποθέωναν στα προεκλογικά μπαλκόνια.&nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <br /></div> <div style="text-align: center;"> <object class="BLOGGER-youtube-video" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0" data-thumbnail-src="http://0.gvt0.com/vi/_UzUnjlTvLA/0.jpg" height="266" width="320"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/_UzUnjlTvLA&fs=1&source=uds" /> <param name="bgcolor" value="#FFFFFF" /> <embed width="320" height="266" src="http://www.youtube.com/v/_UzUnjlTvLA&fs=1&source=uds" type="application/x-shockwave-flash"></embed></object></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Κανείς δεν έχει δικαίωμα να κρίνει την επιλογή των πολιτών. Μπορεί, όμως, να βγάλει πολλά συμπεράσματα από αυτή. Και το πρώτο από αυτά είναι ότι είναι όντως αγανακτισμένοι, βράζουν από θυμό και δε διστάζουν να το εκφράσουν στην κάλπη "τιμωρώντας" τους υπεύθυνους για τη κατάντια της χώρας. Ταυτόχρονα, δίνει την ευκαιρία σε νέους σχηματισμούς να φέρουν τη φωνή του στη Βουλή και να πράξουν, όπως ελπίζουν, ό,τι δεν έπραξαν άλλοι δεκαετίες τώρα.&nbsp;</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> </div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Εκτός από τα θετικά και υγιή συμπεράσματα, όμως, δυστυχώς εντοπίζονται και μερικά ανησυχητικά. Προφανές παράδειγμα η εκρηκτική άνοδος ακροδεξιών, εθνικιστικών σχημάτων που θεωρούνταν το περιθώριο του πολιτικού φάσματος. Με την ψήφο του ο "σοφός" λαός έδωσε δημοκρατική και κοινοβουλευτική νομιμοποίηση στους σχηματισμούς αυτούς, δίνοντάς τους, παράλληλα και την ευκαιρία να προβάλ</span><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">λουν ανοιχτά τις συχνά ρατσιστικές απόψεις τους.&nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Το κυριότερο μήνυμα, όμως, που πέρασε την προηγούμενη Κυριακή είναι το τέλος της μεταπολιτευτικής περιόδου, τουλάχιστον όπως τη γνωρίζαμε μέχρι τώρα. Περίοδο αυτοδύναμων μονοκομματικών κυβερνήσεων με αδιαμφισβήτητους νικητές και πανίσχυρους πρωθυπουργούς. Η κάλπη κάλεσε σε συστράτευση όλες εκείνες τις δυνάμεις που θέλουν να βγάλουν την Ελλάδα από το αδιέξοδο και να την πάνε παρακάτω.&nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Το μόνο σίγουρο, με δεδομένο το αποτέλεσμα, είναι ότι διανύουμε κρίσιμες στιγμές. Στιγμές που οι ιστορικοί του μέλλοντος θα κρίνουν, τόσο ως προς το πραγματικό μήνυμα των εκλογών όσο και ως προς την ικανότητα του πολιτικού κόσμου να διαχειριστεί τη σοβούσα πολιτική κρίση και να δώσει λύσεις σε προβλήματα που χρονίζουν.</span></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Κι ο ελληνικός λαός θα υποστεί καρτερικά, για&nbsp;</span><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">άλλη μια φορά, τα καπρίτσια, τις "κόκκινες γραμμές" και τις πολιτικές κωλοτούμπες των "εθνοσωτήρων" του. Εμάς τους Έλληνες, του κόσμου η βροχή δε μας πειράζει. Κι ας γίνουν τα καλοκαίρια μας μικρά κι ατέλειωτοι οι χειμώνες... Θα έρθει και για μας μια Κυριακή, δικιά μας, στα σπίτια μας τα χαμηλά, τους έρημους στρατώνες...</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Μένει στην ιστορία να δικαιώσει ή να διαψεύσει τις προσδοκίες και τις επιλογές μας. &nbsp;Άλλωστε, λαός που ξεχνάει την ιστορία του είναι καταδικασμένος να την ξαναζήσει...</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <iframe allowfullscreen='allowfullscreen' webkitallowfullscreen='webkitallowfullscreen' mozallowfullscreen='mozallowfullscreen' width='320' height='266' src='https://www.youtube.com/embed/lZS139s3-Ik?feature=player_embedded' frameborder='0'></iframe></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div class="article-content entry-content" itemprop="articleBody" style="background-color: white; clear: both; margin-bottom: 5px; margin-left: auto; margin-right: auto; margin-top: 10px; outline-color: initial; outline-style: none; outline-width: initial; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; text-align: justify;"> <div dir="ltr" style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; outline-color: initial; outline-style: none; outline-width: initial; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; text-align: left;" trbidi="on"> <div style="color: #333333; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 1.4; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; outline-color: initial; outline-style: none; outline-width: initial; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; text-align: center;"> <span style="background-color: white;">&nbsp;&nbsp;</span><a href="http://epikindines-skepseis.blogspot.com/" style="-webkit-transition-delay: initial; -webkit-transition-duration: 0.3s; -webkit-transition-property: color; -webkit-transition-timing-function: initial; background-color: white; color: #009eb8; display: inline; outline-color: initial; outline-style: none; outline-width: initial; text-align: center; text-decoration: none;" target="_blank">Περιηγηθείτε σε όλο το blog μου και διαβάστε περισσότερες αναρτήσεις εδώ.</a></div> <div style="color: #333333; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 1.4; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; outline-color: initial; outline-style: none; outline-width: initial; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; text-align: center;"> <br /></div> <div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; outline-color: initial; outline-style: none; outline-width: initial; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η επίσημη παρουσία των "Επικίνδυνων σκέψεων" στο facebook <a href="https://www.facebook.com/e.skepseis" target="_blank">εδώ</a>.</span></div> </div> </div> <br /> <div style="text-align: justify;"> <div style="text-align: center;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> </div> </div>Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/09443909429169998938noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3620121383813172435.post-67490110067216791872012-05-05T16:27:00.002+03:002012-05-05T16:27:59.392+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Οι προεκλογικές συγκεντρώσεις τελείωσαν. Οι υποψήφιοι αποσύρθηκαν για να σταθμίσουν τις τελευταίες μετρήσεις και να αξιολογήσουν την προεκλογική δράση τους. Και οι πολίτες; Οι μισοί σκέφτονται τι θα πράξουν μέσα στο παραβάν και οι άλλοι μισοί, ήδη αποφασισμένοι, ψηφίσουν δεν ψηφίσουν, περνούν άλλο ένα καλοκαιρινό Σαββατοκύριακο του Μαΐου ευχάριστα και μακριά από σκέψεις.&nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Ίσως αυτή η Κυριακή να είναι μια από τις σημαντικότερες μέρες της σύγχρονης πολιτικής ιστορίας της Ελλάδας. Ίσως αυτή η μέρα να είναι η αρχή για κάτι που δεν έχει δει αυτή η χώρα. Ίσως να είναι άλλη μια Κυριακή των εκλογών που στο τέλος πανηγυρίζει ένας από τους δυο "μεγάλους" της πολιτικής. Το μόνο σίγουρο είναι ότι αυτή η Κυριακή θα φέρει πράγματα και ανθρώπους στο προσκήνιο που μέχρι τώρα δεν ήταν. Αυτή την Κυριακή οι πολίτες θα επιλέξουν σίγουρα πιο συνειδητά αυτό που θα ψηφίσουν και, είτε διαμαρτυρόμενοι είτε ποιούντες την ανάγκη φιλοτιμία, θα κάνουν μια επιλογή που θα εκφράζει τα θέλω τους, τις ανάγκες τους και την ψυχική τους κατάσταση.&nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η χώρα πέρασε δυόμιση δύσκολα χρόνια. Στερήθηκε κατακτήσεις χρόνων και υπέστη οριζόντια περικοπή των αποδοχών όλων των πολιτών της. Χιλιάδες άνθρωποι έχασαν τις δουλειές τους και εκατοντάδες οικογένειες έχασαν μεγάλο μέρος των εσόδων τους. Επιχειρήσεις έκλεισαν ή, στην καλύτερη των περιπτώσεων, μεταφέρθηκαν στο εξωτερικό. Είδαμε ανθρώπους να φτάνουν στην οικονομική και προσωπική εξαθλίωση. Τα χρόνια που πέρασαν η αξιοπρέπεια του Έλληνα καταρρακώθηκε. Η προσωπικότητά του λοιδωρήθηκε από μέσα ενημέρωσης και λαούς στο εξωτερικό. Για πολύ καιρό ήμασταν και θα συνεχίσουμε να θεωρούμαστε οι "μπαταχτσήδες" της Ευρώπης.&nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Όμως οι αιτίες δεν πρέπει να αναζητηθούν σε αυτά τα δυόμιση χρόνια μόνο. Οι ευθύνες και οι ιθύνοντες διασκορπίζονται στα 38 χρόνια της μεταπολίτευσης, σε ανθρώπους που διαχειρίστηκαν δημόσιο χρήμα και, κυρίως, ανθρώπινες ελπίδες. Σε παρατάξεις και αρχηγούς που, παίζοντας με τις λέξεις και χαρίζοντας θέσεις δημοσίου, έπαιξαν με το κοινό αίσθημα και προκάλεσαν την λαϊκή οργή. Την ίδια οργή που καλούνται σήμερα να κατευνάσουν και να αμβλύνουν με τα "μετρημένα" και σοβαρά τους λόγια, τις κοστολογημένες προτάσεις και τις υποσχέσεις για έξοδο της χώρας από την μέγγενη του μνημονίου.</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Αυτός ο καταρρακωμένος λαός, οι πολίτες που δεν ανασαίνουν πια, καλούνται αυτή την Κυριακή να αποφασίσουν για το μέλλον τους. Για αυτούς δεν υπάρχουν ψευδεπίγραφα διλήμματα ευρώ ή δραχμή, αυτοδυναμία ή χάος, μνημόνιο ή αντιμνημόνιο, δεξιά ή αριστερά, Βαγγέλης ή Αντώνης, Τσίπρας ή Κουβέλης, Καρατζαφέρης ή Καμμένος. Για τους απλούς πολίτες υπάρχει μόνο η Δευτέρα των εκλογών. Και η κάθε Δευτέρα που θα τους βρίσκει με όλο και λιγότερα χρήματα. Για τους συνταξιούχους υπάρχει μόνο η έγνοια για το αν τη Δευτέρα θα έχει φθηνά φάρμακα. Για τους εργαζόμενους υπάρχει μόνο η Δευτέρα που θα συνεχίζουν να έχουν δουλειά και να πληρώνονται τους πενιχρούς μισθούς της δικιάς τους κρίσης. Για τους άνεργους υπάρχει μόνο η Δευτέρα που θα τους βρει και πάλι χωρίς δουλειά με άδεια τσέπη. Για τους νέους υπάρχει μόνο η Δευτέρα που και πάλι θα ψάχνουν να βρουν πως και ποιός τους κληροδότησε μια χρεοκοπημένη χώρα.&nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Για όλους τους παραπάνω δεν υπάρχει Κυριακή των εκλογών γιατί έχουν περάσει κι έχουν περάσει τέτοιες Κυριακές και προκοπή δεν είδε ο τόπος. Μόνο βόλεμα, λαϊκισμό και υποσχέσεις. Μόνο μίζες, καταθέσεις και μια κάλπικη ευημερία που βασίστηκε στο τίποτα και την εξέθρεψε η πολιτική ελίτ αυτού του τόπου.</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Ίσως να υπάρχει μόνο μια Κυριακή. Αυτή που όλοι, συνειδητοποιημένοι, θα επιλέξουμε να στείλουμε αυτή την ελίτ από εκεί που ήρθε. Να ζήσει στο δικό της παραμύθι. Αυτό που έστησε και σ'αυτό που πρωταγωνιστούν οι δικές της μαριονέτες.&nbsp;</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η λέξη τιμωρία είναι αυτή που τείνει να πάρει το χαρακτήρα της ψήφου σε αυτές τις εκλογές. Πριν την τιμωρία, όμως, στους άλλους είναι απαραίτητη η αυτοκριτική και, γιατί όχι, η αυτοτιμωρία. Αυτοτιμωρία για τις παρελθοντικές μας επιλογές, αυτοτιμωρία που ήμασταν ευκολόπιστοι, αυτοτιμωρία που επιλέγαμε ελαφρά τη καρδία. Αν δεν τιμωρήσουμε τους εαυτούς μας πρώτα που επιτρέψαμε να μας φέρουν σ'αυτήν την κατάσταση τότε δε νοείται τιμωρία στους πολιτικούς που όντως το έπραξαν. Αν τιμωρηθούν εκείνοι, τότε πρέπει να υποστούμε κι εμείς τις συνέπειες ως ηθικοί αυτουργοί εγκλήματος.&nbsp;</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Οι μέρες δε σηκώνουν λεονταρισμούς και εύκολες επιλογές. Η επιλογή είναι δύσκολη και καθοριστική. Αυτή τη φορά είναι. Αυτή τη φορά δεν χαρίζουμε την ψήφο μας σαν μια λευκή επιταγή. Με σκέψη και σύνεση η επιλογή είναι να συμμετέχουμε στο καθήκον (και όχι τη γιορτή) της Δημοκρατίας. Όποια κι αν είναι η επιλογή μας οφείλουμε να την καταθέσουμε.&nbsp;</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Ευχή και ελπίδα τη Δευτέρα να μιλάμε με νέους όρους, περισσότερη αλήθεια, ικανότερους ανθρώπους και σοβαρότερους πολιτικούς. Διαφορετικά είμαστε άξιοι της μοίρας μας... Και αυτή την ξέρουμε...</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span><br /> <span style="background-color: white; color: #333333; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19px;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</span><a href="http://epikindines-skepseis.blogspot.com/" style="-webkit-transition-delay: initial; -webkit-transition-duration: 0.3s; -webkit-transition-property: color; -webkit-transition-timing-function: initial; background-color: white; color: #009eb8; display: inline; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19px; outline-color: initial; outline-style: none; outline-width: initial; text-align: center; text-decoration: none;" target="_blank">Περιηγηθείτε σε όλο το blog μου και διαβάστε περισσότερες αναρτήσεις εδώ.</a> </div> </div>Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/09443909429169998938noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3620121383813172435.post-37088806585330085602012-04-21T02:10:00.002+03:002012-04-21T02:10:58.962+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; text-align: justify;">«Σούζη τρως, και ψεύδεσαι και τρως». Και τα έλεγε η Βλαχοπούλου στην ταινία αλλά η Σούζη έκανε την κινέζα. Τη στρουμπουλή, στα όρια του σούμο. Έτρωγε η Σούζη, φάγαμε κι εμείς… Ένα ολόκληρο Πάσχα πέρασε από πάνω μας κι εμείς χαμπάρι. Πάρτυ είχε η χοληστερίνη με καλεσμένα τα τριγλυκερίδια. Και τώρα που ήρθαμε και βαρύναμε αρχίζουμε τη δίαιτα. Ναι, ναι ξέρω από Δευτέρα…</span><br /> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Πόσα έχουν να γίνουν από Δευτέρα… Έχω ήδη χάσει το μέτρημα. Έρχονται και εκλογές, χρειαζόμαστε περισυλλογή και σκέψη για να χαράξουμε το μέλλον της χώρας. Ποιος κάνει σχέδια πάλι… Αφού το οικοδόμημα θα πέσει που θα πέσει τι να σκεφτώ; Μην πέσει με Αντώνη ή με Βαγγέλη;</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Και να τα «Χρόνια Πολλά» με mail και SMS οι πολιτικοί. Μη μας χάσουν από πελατεία. Αλλά η γούνα τους είναι έτοιμη να καεί. Σαν το «μπομπαρισμένο» μαλλί της κυρίας την Ανάσταση. Η καημένη πήγε να το χτενίσει αλλά η κόμη κατάντησε κινούμενο πυροτέχνημα. Φλαμπέ έγινε η κυρία. Που πάει χρονιάρα μέρα και κάθεται μπροστά από τρίχρονο στην αγκαλιά του μπαμπά; Δεν της είπε η κομμώτρια μακριά από λαμπάδες, κεριά, φαναράκια και λοιπές εστίες πυρκαγιάς; Ένα τσαφ ήταν και πάει η κυρία, έγινε φλεγόμενη βάτος. Ήρθε το μαλλί και έγινε ένα με τη λαμπάδα! Μανουάλι! Τότε ποιος είδε την «καλοχτενισμένη» κυρία και δεν τη φοβήθηκε. Δεν έμεινε τίποτα από τα τρία. Ούτε καλή, ούτε χτενισμένη, ούτε κυρία. Ανάστα ο Κύριος έγινε πριν προλάβει να το πει ο παπάς… Και εμείς οι γύρω αλλάξαμε στομάχι από τα γέλια. Κάναμε εξάσκηση στο πεπτικό για να υποδεχτεί μαγειρίτσες, αρνιά, κοκορέτσια, αυγά και άλλα εδέσματα που ήταν VIP καλεσμένοι στο παραπάνω πάρτυ της χοληστερίνης.</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Έτσι θα γίνουν φλαμπέ και οι γούνες των πολιτικών. «Η Ελλάδα θα τα καταφέρει», ο ένας. «Για μια αυτοδύναμη Ελλάδα», ο άλλος. Κατακαημένη Ελλάδα, εσύ μόνο Γολγοθά γνώρισες… Από Ανάσταση ούτε από την εξώπορτα δεν πέρασες…</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Και δε φτάνει ο καιρός που σε τρελαίνει πασχαλιάτικα, έχεις και τον κάθε «σταρ», ηθοποιό, δημοσιογράφο, αθλητή να βάζει υποψηφιότητα στις εκλογές. Βάνα Μπάρμπα (γιατί δε γίνονται πράγματα στον τόπο), Τάσος Μητρόπουλος (γιατί η πολιτική είναι σαν το ποδόσφαιρο), Γιώργος Ανατολάκης (γιατί στην πολιτική πρέπει να βάζεις γκολ), Παύλος Κοντογιαννίδης (γιατί η πολιτική είναι ξαδέρφη της υποκριτικής), Γιάννης Μπέζος, Αντώνης Λιάρος, Γιώργος Κύρτσος (γιατί η πολιτική είναι εργοδότης της δημοσιογραφίας), Γιάννης Παπαμιχαήλ (γιατί η πολιτική χρειάζεται και τις γλάστρες της) και τόσοι άλλοι που ζητούν να τους σταυρώσουμε στις 6 Μαΐου γιατί η πολιτική…</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Σε μία μόνο έπιασε τελικά το σταύρωμα… Αυτή που το τραγούδησε κιόλας, την Έφη Σαρρή. Γιατί; Έγινε καλόγρια! Ναι, ναι καλόγρια. Αφού την άφησε το χέρι του Καρατζαφέρη &nbsp;είπε κι αυτή να πιάσει χέρι-χέρι το Θεό, το ίδιο είναι. Και μαζί μ’ αυτό να πιάσει και στασίδι στην πρώτη εύκαιρη μονή να τραγουδάει περί της εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσης γυνής… Τυχαίο; Δε νομίζω. Έχει αμαρτίες να εξομολογηθεί φαίνεται…</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Έξυπνη πάντως. Αφού δε βρήκε μια θέση στη βουλή είπε να βρει μια σουίτα στον Παράδεισο και απευθύνθηκε καταλλήλως… Και επειδή έχει δρόμο μπροστά της για να την καπαρώσει τη σουίτα, πολλές ευχές να πεθάνει ο Άγιος Πέτρος μπας και τη βγάλει και φέτος!&nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η Σαρρή μπορεί και να τη βγάλει, κάποιοι άλλοι δεν την έβγαλαν, όμως. Τους έφαγε το αρνί… Κι εσύ, κύριος, τι το θες τόσο αρνί; Στο λαιμό σού ‘κατσε. Του χρόνου κοτόπουλο στη σούβλα. Σίγουρα πράματα. Και οικονομικά.&nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Περίεργο το φετινό Πάσχα. Κάτι μεταξύ χειμώνα που ήθελε να το παίξει άνοιξη. Κάτι μεταξύ αρνιού και τίποτα, ευρώ ή δραχμής, Βαγγέλη ή Αντώνη… Όπα, κάτσε, αυτό το λύσαμε: κανένας από τους δύο. Ένα δίλημμα λιγότερο. Μην ξεχάσω το σημαντικότερο: Μενεγάκη ή Μελέτη; Το τελευταίο αυτό δίλημμα με ταλανίζει τα μάλα την τελευταία εβδομάδα…</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Γυρνάω στη μία παίρνω μια δόση, γυρνάω στην άλλη κι άλλη δόση. Θα βάλω split-screen να τις βλέπω και τις δύο και να προβλέπω ποσοστά τηλεθέασης… Βαθύ κάθισμα Ελένης: 25%, σιάξιμο μπούστου Ελεονώρας: 23%. 1-0. Η Ελένη δοκιμάζει τα φαγητά του μάγειρα 22%, η Ελεονώρα αναλύει τη σεξουαλική της ζωή 24%. 1-1. Ισοπαλία, να αποφασίσει ο λαός με δημοψήφισμα άμεσα. Μαζί με τις εκλογές να στηθεί δεύτερη κάλπη. Εκεί να δεις συμμετοχή, όχι αστεία. Να βάλουν και λεωφορεία οι υποψήφιες για τους ετεροδημότες. Θα σηκωθούν οι γριές από τα κρεβάτια να το ρίξουν Μενεγάκη δαγκωτό! &nbsp;Σαν να το έχω μπροστά μου. Γριά έτοιμη να μπει στο παραβάν, γυρνάει και ρωτάει τον εγγονό που της έχει τσεπώσει ψηφοδέλτιο της Μελέτη:&nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">-«Το έβαλες στην τσέπη; Τη δεξιά;»&nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">-«Όχι ρε γιαγιά. Την αριστερή. Στη δεξιά σου έβαλα την άλλη την ξανθιά, τη Τζούλια!»</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">-«Α, καλά λες. Αριστερά Ελένη, δεξιά Τζούλια. Αριστερά χαζοκούτι, δεξιά χαζομπούτι. Αριστερά χαζομπούτι, δεξιά χαζοκούτι… Ωχ, τα μπέρδεψα!»</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Φαντάσου χαμό που έχει να κάνει γριά όταν δεν της δώσουν ψηφοδέλτιο Ελένης! Για τον παππού δε λέω. Δεν την έβγαλε την προεκλογική περίοδο, δεν άντεξε. Έμεινε λίγο μετά το debate… Έπεσαν κορμιά σ’ αυτή τη μάχη. Στην ερώτηση περί μεγέθους στηθοδέσμου το 166 πήρε φωτιά. Δεν προλάβαιναν να μαζεύουν παππούδες από τα εγκεφαλικά… Δράμα. Καινούρια κατηγορία συνταξιούχων: μετά την Εθνική Αντίσταση η Εθνική Ανάταση...</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Αυτά βλέπω και νομίζω ότι ζω μια παράκρουση! Κι εκεί που αναρωτιέμαι αν όλα αυτά είναι αλήθεια διαπιστώνω ότι είναι μια οφθαλμαπάτη. Μια από αυτές που με τόση μαεστρία μας σέρβιραν μέχρι σήμερα και που τόσο εύκολα χωνεύαμε. Ενώ το αρνί μας έπεφτε βαρύ και θέλαμε ένα τελάρο σόδες...</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Αυτές τις παρενέργειες μας άφησε αυτό το Πάσχα. Αναζητούνται κι άλλα συμπτώματα για να γίνει η κατάλληλη διάγνωση. Μεταξύ μας, βλέπω την επιστήμη να σηκώνει τα χέρια ψηλά και τη Τζούλια να κρατάει τα πόδια ανοιχτά. Για να προσελκύσει… ψηφοφόρους!!!</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Χριστός Ανέστη κι η Παναγιά μαζί μας!</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Υ.Γ.: Τη <a href="https://www.facebook.com/pages/%CE%95%CF%80%CE%B9%CE%BA%CE%AF%CE%BD%CE%B4%CF%85%CE%BD%CE%B5%CF%82-%CE%A3%CE%BA%CE%AD%CF%88%CE%B5%CE%B9%CF%82/172510852870967" target="_blank">σελίδα </a>στο Facebook την είδατε; Οι «Επικίνδυνες Σκέψεις» έκαναν ντου στα <a href="https://www.facebook.com/pages/%CE%95%CF%80%CE%B9%CE%BA%CE%AF%CE%BD%CE%B4%CF%85%CE%BD%CE%B5%CF%82-%CE%A3%CE%BA%CE%AD%CF%88%CE%B5%CE%B9%CF%82/172510852870967" target="_blank">social media</a> και δέχονται likes, comments, pokes αλλά και reports, blocks και ό,τι άλλο σας κάνει κέφι ή δε σας κάνει… Το μόνο σίγουρο είναι ότι δέχονται όλο και περισσότερες επι… σκέψεις και αυτό τις κάνει ακόμα πιο επι... κίνδυνες! Stay tuned!</span></div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;<a href="http://epikindines-skepseis.blogspot.com/" style="-webkit-transition-delay: initial; -webkit-transition-duration: 0.3s; -webkit-transition-property: color; -webkit-transition-timing-function: initial; background-color: white; color: #009eb8; display: inline; font-family: 'Helvetica Neue Light', HelveticaNeue-Light, 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19px; outline-color: initial; outline-style: none; outline-width: initial; text-align: center; text-decoration: none;" target="_blank">Περιηγηθείτε σε όλο το blog μου και διαβάστε περισσότερες αναρτήσεις εδώ.</a> </div> </div> Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/09443909429169998938noreply@blogger.com0