ನೆನಪಿನ ಪುಟಗಳು

ಮದುವೆಯ ಮಮತೆಯ ಕರೆಯೋಲೆ

2012-01-17T10:41:00.000-08:00

ಸಾವಿರಾರು ಕನಸುಗಳ ಹೊತ್ತು,
ಹೊಸ ಜೀವನದ ಹೊಸ್ತಿಲಲ್ಲಿ,
ನಿಮ್ಮ ಹಾರೈಕೆಗಾಗಿ ಕಾದಿರುವೆವು...

ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ,
ನಂದಿನಿ & ಶಿವಪ್ರಕಾಶ್

ಯಾಕೆ ಲೇಟ್..?

2012-01-09T00:49:00.000-08:00

ಮದುವೆಗೆ ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಸ್ಟೇ ಬಾಕಿ,
ಇನ್ನೂ ವೆಡ್ಡಿಂಗ್ ಕಾರ್ಡ್ ಪ್ರಿಂಟ್ ಆಗಿಲ್ಲ... !!!
ಮದುವೆಗೆ ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಸ್ಟೇ ಬಾಕಿ,
ಇನ್ನೂ ವೆಡ್ಡಿಂಗ್ ಕಾರ್ಡ್ ಪ್ರಿಂಟ್ ಆಗಿಲ್ಲ...
ಎನ್ನುವ ತಲೆಬಿಸಿಯ ಗುಂಗಿನಲ್ಲಿ,
ಚಹಾ ಶಾಪ್ ಗೆ ಹೋಗಿ ಟೀ ಆರ್ಡರ್ ಮಾಡಿದೆ..
ಬಹಳ ಸಮಯವಾದರೂ ಬರಲೇ ಇಲ್ಲ ಟೀ..
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ತಲೆಬಿಸಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು,
ಚಹಾ ಅಂಗಡಿಯವನನ್ನು ದಬಾಯಿಸಿಯೇ ಬಿಟ್ಟೆ..
"ಯಾಕೆ ಲೇಟ್...ಇನ್ನೂ ಟೀ ಪ್ರಿಂಟ್ ಆಗಿಲ್ವ...?"

ಹೊಸ ವರ್ಷದ ಹಾರ್ದಿಕ ಶುಭಾಷಯಗಳು

2012-01-02T02:05:00.000-08:00

ಜೇವನದಿ ಎದುರಾಗುವ,
ಹಾಸ್ಯ ಅನುಭವಗಳನ್ನು,
ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೊಂಡು,
ನಗಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ,
ಈ ಬ್ಲಾಗ್ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಬಂದೆ.

ನೀವು ಕೂಡ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ,
ನಿಮ್ಮವನು ಎನ್ನುವ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಿದಿರಿ.
ನಂತರ ನಿಮ್ಮಿಂದ ಸಿಕ್ಕ ಸ್ನೇಹ-ಸಲುಗೆಯಿಂದ,
ನೋವು-ನಲಿವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ,
ಮನಸಿಗೆ ದೊಚಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ಬರೆದೆ.
ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು,
ಮೆಚ್ಚುಗೆ- ಸಂತ್ವಾನದ,
ನಾಲ್ಕು ನುಡಿಗಳು ಬರೆದು,
ನನ್ನ ಕೈ ಹಿಡಿದು ನಡಿಸುತ್ತ ಬಂದಿದ್ದಿರಿ..
ನಿಮ್ಮ ಆರೈಕೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಬ್ಲಾಗ್ ನಾಲ್ಕನೆ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಕಾಲಿರಿಸಿದೆ.
ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಆತ್ಮೀಯ ಸಹಕಾರ ಹಾಗು ಬೆಂಬಲಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಅನಂತ ಅನಂತ ಧನ್ಯವಾದಗಳು

ಪ್ರತಿವರ್ಷದಂತೆಯೇ ಮತ್ತೆ ಬಂದಿರಬಹುದು,
ಹೊಸ ವರ್ಷ....
ಇಂದು ಕೂಡ ಅಂದಿನತೆಯೇ,
ಎನ್ನುವುದ ದೂರ ಮಾಡಿ...
ನೋವುಗಳಿಗೆಲ್ಲ ತಿಲಕವಿಟ್ಟು,
ಹೊಸ ಹುಮ್ಮಸಿನಿಂದ,
ನಕ್ಕು ನಗಿಸುವ ಪಣವ ತೊಟ್ಟು...
ಬರಮಾಡಿಕೊಳ್ಳೋಣ ಬನ್ನಿ...
ಹೊಸ ವರ್ಷ....
ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಹೊಸ ವರ್ಷದ ಶುಭಾಶಯಗಳು..

ಇನ್ನೆರೆಡು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಿಹಿಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಮರಳಿ ಬರುವೆ.
ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೋ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಟಾಟ...

ಇಂತಿ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ,
ಶಿವಪ್ರಕಾಶ್

ಏನು ಮಾಡೋದು.. ಇಂತ ಟೈಮಲ್ಲಿ..?

2011-10-19T02:12:00.000-07:00

ಮೈಮರೆತು ಹೃದಯಾನ ಕೊಟ್ಟ..
ಸ್ಟ್ರಾಂಗ್ ಇದ್ದ ಹುಡುಗ ವೀಕಾಗಿ ಹೋದ..

ತುಂಬಾನೇ ಪ್ರೀತಿಸ್ತಾಳೆ..
ಹಿಂದಿರುಗಿಸಾಲಗದಸ್ಟು ಪ್ರೀತಿಯ ನೀಡಿ...
ಸಾಲಗಾರನೆನ್ನುವ ಪಟ್ಟವ ಕಟ್ತಾಳೆ..

ಬಡ್ಡಿನೇ ಕಟ್ಟಕಾಗದಿರೋ ಪ್ರೇಮಿ ನಾನು...

ಇನ್ನೂ ಯಾವಾಗ ತೀರಿಸಲಿ ಅವಳ ಅಸಲು ಗಂಟನ್ನು...

ಹ್ಯಾಗ ತೀರಿಸಲಿ ಈ ಸಾಲಾನ..
ಕೇಳಿದೆ ಏನ್ ಪರಿಹಾರ ಅಂತ ಗೆಳೆಯರನ್ನ,

ಒಬ್ಬ ಹೇಳಿದ 'ಸಾಲ ಜಾಸ್ತಿ ಆದರೆ ಆಗ್ಲಿ ಬಿಡು, ದೇವರವ್ನೆ ಹೃದಯ ಮಾರಿಬಿಡು.'
ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಹೇಳಿದ 'ಯಾರಿಗೆಳೋಣ ನಂದು ಸೇಮು ಪ್ರಾಬ್ಲೆಮ್ಮು...'
ಕೊನೆಗೆ 'ಲೈಫು ಇಸ್ಟೇನೆ' ಅನ್ನೋಂಗಾಯ್ತು..

ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಅನ್ಸುತ್ತೆ 'ತಗಲಾಕ್ಕೊಂಡೆ ನಾನು ತಗಲಾಕ್ಕೊಂಡೆ'..
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅನ್ಸುತ್ತೆ 'Love makes life Beautiful'..

ಮೆಸೇಜ್ ಮಾಡೋಕೆ ಟೈಮಿಲ್ಲ...
ಹಾಗಂತ ಮಾಡದೆ ಇರೋಕಾಗೋಲ್ಲ..

ಪಾಪ ಬೇಗ ಮಲ್ಗೊಂಗಿಲ್ಲ...
ಲೇಟ್ ಆಗಿ ಅಂತು ಏಳೋಂಗಿಲ್ಲ..

ಲೇಟ್ ಆಯ್ತು ಇನ್ನೂ ಡಿಸ್ಟರ್ಬ್ ಮಾಡೋಲ್ಲ ಮಲಗು ಅಂತಾಳೆ,
ಮಲಗಿದರೆ ಮತ್ತೆ ಕನಸಲ್ ಬಂದು ಡಿಸ್ಟರ್ಬ್ ಮಾಡ್ತಾಳೆ...
ಹೀಗೆ ಹೊತ್ತಲ್ಲದ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಗೀಚೋ ಸಾಲುಗಳಿಗೆ ಸ್ಫೂರ್ತಿ ಆಗ್ತಾಳೆ..

ಇವಳು 'ನನ್ನವಳು' ಎನ್ನುವ ಮಧುರ ಭಾವನೆ ಒಂದೆಡೆ...
ಹೊಸ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಎನ್ನುವ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಗಂಟೆ ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ...

ದೊಡ್ಡದಾಯ್ತು ಅನ್ಸುತ್ತೆ ಈ ಪದ್ಯ...
ಎದುರಿಗೆ ಸಿಗಿ, ಒಪ್ಪಿಸ್ತೀನಿ ಪೂರ್ತಿ ಗದ್ಯ...

ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ..
ಶಿವಪ್ರಕಾಶ್

ಕಣ್ಣಿಂದ ಮನಸಿಗೆ ಮುಕ್ತಿ

2011-08-23T23:17:00.000-07:00

ಮನವಿದು ನೊಂದು,
ಕಣ್ಣು ವದ್ದೆಯಾಗಿದೆ
ಆದರೂ ಕಣ್ಣೀರು ಹೊಮ್ಮುತ್ತಿಲ್ಲ.

ಕಣ್ಣೀರು ಹೊಮ್ಮಿಸಿ,
ಮಾನವ ತಣಿಸಲು,
ಕಣ್ಣು ಮನಸು ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ.

ಕಣ್ಣು ಮನಸು ಮಾಡಿ,
ಕಣ್ಣೀರು ಹೊಮ್ಮಿಸುವವರೆಗೂ,
ಈ ಮನಕೆ ಮುಕ್ತಿಯಿಲ್ಲ..

ಕಣ್ಣೀರು ತಡೆಹಿಡಿದ ಕಣ್ಣು,
ಮುಕ್ತಿ ಪಡೆಯದ ಮನಸು,
ಸದಾ ಕಾಡುವುದು ಒಗಟಿನಂತೆ.

ನನ್ನ ಹೃದಯ

2011-07-24T22:01:00.000-07:00

ಎಂದೋ ಬೀಗ ಜಡಿದ ಗೇಟಿನ
ಮುಂದಿರುವ ಅಂಚೆ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ
ಈ ನನ್ನ ಹೃದಯ.

ಬಂದು ಬೀಳುತಿವೆ
ಅದೆಸ್ಟೋ ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲದಷ್ಟು ಪತ್ರಗಳು
ಓದುವವರಿಲ್ಲ, ಉತ್ತರಿಸುವವರಿಲ್ಲ.

ಪತ್ರಗಳಿಗಾಗಿ ಕಾದು,
ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದ ವೇದನೆ
ಈ ಅಂಚೆ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಗಸ್ಟೇ ಗೊತ್ತು.

ಕಾಯುವಿಕೆಯು ಬೇಸರವ ಮೂಡಿಸಲು,
ಹಿಂದೆ ಮುಂದೆ ನೋಡದೆ,
ಬೀಗ ಜಡಿದು,
ಕೀ ಬೀಸಾಡಿಬಿಟ್ಟೆ.

ಇಂದು ಅದೆಷ್ಟು ಹುಡುಕಾಡಿದರೂ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ.
ಗೇಟಿನ ಕೀ ಅಲ್ಲ.
ನನ್ನ ಹೃದಯ.

ಅಂಚೆ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯ ಮಾಲೀಕ,
ಶಿವಪ್ರಕಾಶ್

Image Courtesy: Sam [AllOfUsAreLost]

ವೈರಾಗಿ... ನಾನಲ್ಲ..

2011-07-14T00:17:00.000-07:00

ಜನ ಜಾತ್ರೆಯ ನಡುವೆ
ಕಳೆದುಹೊಗಬೇಕೆನಿಸುವುದು..
ಎಲ್ಲವನೊಮ್ಮೆ ದೂರಕೆ ತಳ್ಳಿ
ದೂರವಾಗಬೇಕೆನಿಸುವುದು..

ಮಾತುಗಾರರ ನಡುವೆ,
ಮೌನವಾಗಿರಬೇಕೆನಿಸುವುದು..
ಮಾತಲ್ಲದ ಮಾತಲ್ಲಿ
ಮಾತು ಹೇಳಬೇಕೆನಿಸುವುದು...

ಹರಿವ ನೀರನೊಮ್ಮೆ
ನಿಲಿಸಿ ಕೇಳಬೇಕೆನಿಸುವುದು
ನಿಂತ ನೀರನ್ನೊಮ್ಮೆ
ಕದಡಿ ಕೇಳಬೇಕೆನಿಸುವುದು..

ಈ ಜೀವನಕೆ
ಅರ್ಥವೇ ಇಲ್ಲವೆನಿಸುವುದು..
ಅರ್ಥ ಹುಡುಕುತಿರುವವರ
ಕಂಡು ಮರುಕ ಹುಟ್ಟುತಿಹುದು..

ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಎಲ್ಲವು
ಬೇಕೆನಿಸುವುದು..
ಬೇಕೆನಿಸುವುದೆಲ್ಲಾ
ಬರಿ ಮಾಯೆ ಎಂದು ಮನ ಎಚ್ಚೆರಿಸುತಿಹುದು...

ಇಂತಿ,
ವೈರಾಗಿ... ನಾನಲ್ಲ..
ಶಿವಪ್ರಕಾಶ್
--

ಕೊನೆಯದಾಗಿ. ಡಿವಿಜಿ ಯವರ ಈ ಸಾಲು ನಿಮಗಾಗಿ...
"ವ್ಯರ್ಥವೀ ಜೀವನದ ಬಡಿದಾಟವೆನ್ನದಿರು | ಅರ್ಥವಹುದದು ನಿನಗೆ ಪೂರ್ಣದರ್ಶನದಿಂ"

KRS Backwater

2011-07-05T23:24:00.001-07:00

ನಾವು ಸ್ನೇಹಿತರೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ಮೊನ್ನೆ ಭಾನುವಾರ ಕೆ.ಅರ್.ಎಸ್ ಬ್ಯಾಕ್-ವಾಟರ್ ಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆವು. ಇಲ್ಲಿ ಕೆ.ಅರ್.ಎಸ್ ಡ್ಯಾಮ್ ನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಡೆಯಾಗಿದ್ದ ಹನ್ನೆರಡನೆ ಶತಮಾನದ ಶ್ರೀ ವೇಣುಗೋಪಾಲ ಸ್ವಾಮಿ ದೇವಸ್ಥಾನವನ್ನು ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಸ್ಥಳಾಂತರಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಈ ಸ್ಥಳ ತುಂಬ ಸುಂದರವಾಗಿದೆ.

ಅಲ್ಲಿ ಸೆರೆಹಿಡಿದ ಸುಂದರ ಚಿತ್ರಗಳು...

ಇನ್ನೂ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ತುಂಟಾಟವನ್ನು ನೋಡಲು ಕೆಳಗಿನ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಿ. ಇದು ಆಲ್ಬಮ್ Folder ಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವುದು...

Addadiddi Part-2

ಸ್ಥಳದ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಾಹಿತಿಗಾಗಿ ಈ ಕೆಳಗಿನ ಕೊಂಡಿಯನ್ನು ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಿ..
http://dasaramysore.in/backwater.php

ಬಂದು ನಿಂತಿವೆ ಹತ್ತಾರು ಬಸ್ಸುಗಳು

2011-06-21T01:35:00.000-07:00

(ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ: ಅಂತಾರ್ಜಾಲ)

ಬಂದು ನಿಂತಿವೆ

ಹತ್ತಾರು ಬಸ್ಸುಗಳು

ನನ್ನ ಮುಂದೆ.

ಹತ್ತಬೇಕಾಗಿದೆ

ಯಾವುದಾದರೊಂದು.

ರಾಜಹಂಸ,

ಐರಾವತ,

ಡೀಲಕ್ಸು, ಸೆಮಿ-ಡೀಲಕ್ಸು

ಹಾಗು ಕೆಂಪು ಬಸ್ಸು.

ಎಲ್ಲ ಬಸ್ಸುಗಳಿಂದ

ಕೈಬೀಸಿ ಕರೆಯುತಿಹರು

ನಿರ್ವಾಹಕರುಗಳು.

ಹತ್ತುವ ಮುಂಚೆ

ಹಲವಾರ ಆಲೋಚನೆಗಳು,

ಯಾವ ಬಸ್ಸು ಹತ್ತಲೆಂದು.

ಎಲ್ಲ ಬಸ್ಸುಗಳಿಗೂ

ಅದರದೆ ಆದ ವಿಶೇಷತೆ.

ರಾಜಹಂಸ, ಐರಾವತ

ಹತ್ತಿದರೆ

(ನಮಗೆ) ಬೆಲೆ ಜಾಸ್ತಿ,

ಹಾಗೆ

ತೆರಿಗೆನೂ ಜಾಸ್ತಿ.

ಡೀಲಕ್ಸು,

ಸೆಮಿ-ಡೀಲಕ್ಸು

ಹತ್ತಿದರೆ

ಅತ್ತಾ ಸಮಾಧಾನನೂ ಇಲ್ಲ,

ಇತ್ತಾ ಅಸಮಾಧಾನನೂ ಇಲ್ಲ.

ಕೆಂಪು ಬಸ್ಸು

ಹತ್ತಿದರೆ,

ಆಗುವುದು

ತಗ್ಗು ದಿಣ್ಣಿಗಳ ನರ್ತನ,

ಮಧುರ ಸಂಗೀತದ ಠಣ ಠಣ..

ದೇಹದಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲ ಭಾಗಗಳ ಉಚಿತ ದರ್ಶನ.

ಕೆಂಪು ಬಸ್ಸು ಹತ್ತಿ,

ಪಯಣಿಸುವುದು

ಸ್ವಲ್ಪ ಕಸ್ಟ.

ಆದರೂ

ಯಾಕೊ

ಅದಾಗುತಿದೆ

ನನಗಿಸ್ಟ...

ಸ್ವಲ್ಪ ಆಲೋಚಿಸಿ ಹತ್ತಾಬೇಕಾದ ಬಸ್ಸಿದು... ಅಲ್ಲವೇ...??

ನೀವೇ ಹೇಳಿ, ಯಾವ್ ಬಸ್ ಹತ್ತಿದ್ರೆ ಚನ್ನಾ...

ಇಂತಿ,

(ಬಸ್) ಪಯಣಿಗ,

ಶಿವಪ್ರಕಾಶ್

ಕಾಲ ಬದಲಾಗುತಿರುವುದನು ಕಂಡೆ...

2011-04-20T23:18:00.000-07:00

ಕಡಲ ತೀರದಿ ಕೂತು,
ಕಾಲ ಬದಲಾಗುತಿರುವುದನು ಕಂಡೆ...

ಕುಡಿದ ಅಮಲಿನಲಿ,
ಸೀಸೆಯನ್ನು ಧರೆಗೆ ಜೋರಾಗಿ ಅಪ್ಪಳಿಸಿ,
ಪುಡಿ ಪುಡಿ ಮಾಡಿ,
ವ್ಯಾಘ್ರನಂತೆ ವರ್ತಿಸಿ ಹೋದ,
ಯುವಕನ ಜಾಗದಲ್ಲಿ,
ಮುದ್ದಾದ ಪುಟಾಣಿ ಮಗುವೊಂದು,
ಅಂಬೆಗಾಲಿಡುತ ಆ ಜಾಗ ತಲುಪುತಿರಲು,
ಓಡೋಡಿ ಬಂದ ಯಾರೋ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಯುವಕ,
ಮಗುವನ್ನು ಎತ್ತಿ, ತಂದೆಯ ಮಡಿಲಿಗೆ ತಲುಪಿಸಿ,
ಮರಳಲ್ಲಿ ಮರುಳ ಹರಡಿದ,
ಪುಡಿಪುಡಿಯಾದ ಸೀಸೆ ಚೂರುಗಳನೆತ್ತಿ,
ಕಸದ ತೊಟ್ಟಿಗೆ ತಲುಪಿಸುತಿರುವುದನು ನೋಡುತಿರುವ,
ಮುದ್ದು ಮಗುವಿನ ಕಣ್ಣಿನಲಿ...
ಕಾಲ ಬದಲಾಗುತಿರುವುದನು ಕಂಡೆ...

==

ಉದ್ಯಾನವನದಿ ಕೂತು,
ಕಾಲ ಬದಲಾಗುತಿರುವುದನು ಕಂಡೆ...

ಕಾಮದ ಅಮಲಿನಲಿ,
(ಅಮರ)ಪ್ರೇಮಿಗಳಿಬ್ಬರು,
ಉದ್ಯಾನವನದಲಿ,
ಯಾರಿಗೂ ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ,
ಹುಚ್ಚರಂತೆ ವರ್ತಿಸುತಿರಲು,
ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಪುಟ್ಟ ಮಗುವಿನ,
ಮುಖದಿ ಮೂಡಿದ
ಭಾವನೆಗಳಲ್ಲಿ
ಕಾಲ ಬದಲಾಗುತಿರುವುದನು ಕಂಡೆ...

==

ಗಣಕಯಂತ್ರದ ಮುಂದೆಯೂ ಕೂತು,
ಕಾಲ ಬದಲಾಗುತಿರುವುದನು ಕಂಡೆ...

ವಿದೇಶದಿ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸಕ್ಕೆಂದು,
ಸಾಲ ಸೋಲ ಮಾಡಿ ಕಳಿಸಿದ,
ಮಗನ ಫೇಸ್-ಬುಕ್ ಖಾತೆಯ
ಅಪ್ಡೇಟ್ ಗಳಲಿ,
ಸೀಸೆಯ ಹಿಡಿದು,
ಬಾಲೆಯ ಜೊತೆಗೆ ಬಿಗಿದಪ್ಪಿಗೊಂಡು,
'F*** U' ಎನ್ನುವ ಸನ್ನೆಯ ಚಿತ್ರಗಳ,
ನೋಡಿದ ತಂದೆಯು
ಮನದಾಳದ ನೋವಿನಲಿ,
ಕಾಲ ಬದಲಾಗುತಿರುವುದನು ಕಂಡೆ...

==

ಕೂತು ಕೂತು ಸಾಕಾಗಿ,
ಅಲೆಮಾರಿಯಂತೆ ತಿರುಗುತಿರುವಾಗಲು,
ಕಾಲ ಬದಲಾಗುತಿರುವುದನು ಕಂಡೆ...

ಕಾಲ ಬದಲಾಗುತಿರುವುದನು ಕಾಣುತ,
ಅತ್ತಲೂ ಹೋಗದ,
ಇತ್ತಲೂ ಬರಲಾರದ,
ನನ್ನಂತಹ ಯುವಕರ,
ಸ್ಥಬ್ಧ ಮುಖದ ಹಿಂದಿರುವ ,
ಸಾವಿರಾರು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಲಿ
ಕಾಲ ಬದಲಾಗುತಿರುವುದನು ಕಂಡೆ...!!!

(ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ: ಅನಿಲ್ ಬೆಡಗಿ ಹಾಗು ದಿಗ್ವಾಸ್ ಹೆಗಡೆ)

ವಿಶ್ವ-ಕಪ್ ಗೆದ್ದ ಸಂಭ್ರಮದ ರಾತ್ರಿ

2011-04-06T04:45:00.000-07:00

(ಫೋಟೋ ಕೃಪೆ: ಅ೦ತರ್ಜಾಲ)

ನಾನು ರಾತ್ರಿ ಊರಿಗೆ ಹೊರಡಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರೆ ಭಾರತ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಲಂಕಾ ನಡುವಿನ ವಿಶ್ವ-ಕಪ್ ನ ಫೈನಲ್ ಪಂದ್ಯ ವೀಕ್ಷಿಸುತ್ತ ಕೂತಿದ್ದೆ. ರಾತ್ರಿ ಎಸ್ಟೇ ಹೊತ್ತಾದರೂ ಸರಿಯೇ, ಪಂದ್ಯವನ್ನು ಮುಗಿಸಿಯೇ ಹೋಗಬೇಕು ಎಂದುಕೊಂಡು ಸ್ನೇಹಿತರೊಡನೆ ಪಂದ್ಯ ವೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಾ, ಭಾರತ ತಂಡ ವಿಕೆಟ್ ಕಬಳಿಸಿದಾಗ, ಭಾರತ ತಂಡದ ಆಟಗಾರರು ಹೊಡೆಯುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಫೋರ್, ಸಿಕ್ಸ್ ಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಕುಣಿದು, ಕುಪ್ಪಳಿಸುತ್ತ ಸಂಭ್ರಮಿಸುತ್ತ ಕೂತುಬಿಟ್ಟೆ.

ಪಂದ್ಯ ಮುಗಿದು ವಿಶ್ವ-ಕಪ್ (ಅಸಲಿಯೋ, ನಕಲಿಯೋ) ಪಡೆದ ಸಂಭ್ರಮದಲ್ಲಿ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಲು ಹೊರಟುನಿಂತೆ. ಮನೆ ಬಿಟ್ಟಾಗ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಹನ್ನೆರಡು ಗಂಟೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮನೆ ಮನೆಗಳ ಮುಂದೆ ಗಂಡಸರು, ಹೆಂಗಸರು, ಚಿಕ್ಕಮಕ್ಕಳು ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಪಟಾಕಿ ಹಚ್ಚುವ ಸಂಭ್ರಮವ ಕಂಡೆ. ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ಕುಣಿದು ಕುಪ್ಪಳಿಸುವವರ ಕಂಡೆ. ಭಾವುಟ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ದ್ವಿಚಕ್ರ ವಾಹನಗಳಲ್ಲಿ, ಕಾರುಗಳಲ್ಲಿ ಸುತ್ತುವ ಜನರ ಕಂಡೆ. ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಸಂಭ್ರಮವೋ, ಸಂಭ್ರಮ... ಅದೊಂದು ಅದ್ಭುತ ರಾತ್ರಿ. ನನ್ನಿಂದ ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ನೋಡಿ, ಸಂಭ್ರಮಿಸಿದ ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯ.

ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಆಟೋ ಒಂದಕ್ಕೆ ಕೈ ಮಾಡಿ ಕೇಳಿದೆ... "ಮೆಜಸ್ಟಿಕ್...?"

"ಹಾ ಬನ್ನಿ ಹತ್ತಿ ಸರ್..." ಎಂದ ಆಟೋದವ.

ಮಧ್ಯಾರಾತ್ರಿ ಹತ್ತುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ, ಆಟೋದವರು ಕಡಿಮೆ ಎಂದರೂ ೧೫೦ ರೂಪಾಯಿ ಕೇಳುವರೆಂದು ಹಿಂದೆ ಅನುಭವವಾಗಿತ್ತು.

ಆಟೋ ಹತ್ತಿ..."ಎಷ್ಟು ಕೊಡಬೇಕು...??" ಎಂದೆ.

ಆಟೋದವನು... "ಸರ್, ಇವತ್ತು ನಾವು ವಿಶ್ವ-ಕಪ್ ಗೆದ್ದಿದೀವಿ. ನೀವು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಬೇಕಾದ್ರೂ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ... ನಿಮ್ಮೂರಿಗೆ ಬೇಕಾದ್ರು ಸರಿಯೇ... ಫ್ರೀ ಆಗಿ ಬರ್ತೀನಿ... ದುಡ್ಡು ಮಾತ್ರ ಕೊಡಬೇಡಿ.." ಅಂದ.

ಕೇಳಿ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಯಿತು.

ಹಾಗೆ ಮೆಜೆಸ್ಟಿಕ್ ತಲುಪುವವವರೆಗೂ ಆಟೋದವನೊಂದಿಗೆ ಫೈನಲ್ ಪಂದ್ಯದ ವಿಮರ್ಶೆ ಮಾಡುತ್ತಾ 'ಧೋನಿ ಹಂಗಾಡಿದ, ಗಂಭೀರ್ ಹಿಂಗಾಡಿದ... ಹಾಗೆ ಹೀಗೆ..." ಎನ್ನುವ ಸಂಭಾಷಣೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ ಮಜೆಸ್ಟಿಕ್ ಬಂದೇಬಿಟ್ಟಿತು.

ಆಟೋದಿಂದ ಇಳಿಯುವಾಗ ನಾನು ಎಸ್ಟೇ ದುಡ್ಡು ಕೊಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಆಟೋದವನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. "ಇಲ್ಲ ಸರ್.. ವಿಶ್ವ-ಕಪ್ ಗೆದ್ದ ಈ ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ, ಇವತ್ತು ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲ ಫ್ರೀ ಯಾಗಿ ಆಟೋ ಹೊಡಿತೀನಿ.." ಎನ್ನುತ್ತಾ ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ಆಟೋ ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಮಾಡಿ ಹೊರಟ...

ವಿಶ್ವ-ಕಪ್ ಗೆದ್ದು, ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಪ್ರೇಮಿಗಳಿಗೆ ಇಂತಹ ಅದ್ಭುತ ಖುಷಿಯನ್ನು ತಂದುಕೊಟ್ಟ ಭಾರತ ತಂಡಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಅಭಿನಂದನೆಗಳು.

ಇದು ಕಥೆಯಲ್ಲ

2011-03-17T23:19:00.000-07:00

ಮದುವೆಗೆ ಒಂದು ವಾರವಸ್ಟೆ ಬಾಕಿಯಿದೆ. ಅರ್ಧ ಲಘ್ನ ಪತ್ರಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಯಾಗಿದೆ. ಇನ್ನರ್ಧ ಲಘ್ನ ಪತ್ರಗಳನ್ನು ಹಂಚುವುದು ಬಾಕಿದೆ. ಎರಡು ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆಯಿಂದ ಕಚೇರಿಗೆ ರಜಾ ಹಾಕಿ, ಲಘ್ನ ಪತ್ರ ಹಂಚುವುದರಲ್ಲಿ ಮಗ್ನನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಕೆಲವು ಲಘ್ನ ಪತ್ರಗಳನ್ನು ಅಂಚೆಯ ಮುಖಾಂತರ ಕಳಿಸಿವುದಿತ್ತು. ಲಘ್ನ ಪತ್ರಗಳಿಗೆ ವಿಳಾಸಗಳನ್ನು ಬರೆದು ಸಿದ್ದಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅಸ್ಟರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಅಪ್ಪನಿಂದ ಮೊಬೈಲ್ ಗೆ ಕರೆ ಬಂತು.
ಫೋನ್ ಎತ್ತಿ, 'ಹಲ್ಲೋ ಅಪ್ಪ' ಎಂದೆ.
'ಹಾ ಶಿವು... ಒಂದು ಬ್ಯಾಡ್ ನ್ಯೂಸ್ ಕಣೋ...'
' ಏನಪ್ಪಾ....? ಏನಾಯ್ತು...?'
'ಯಾಕೋ ಈ ಮದುವೆ ನಡಿಯೋ ತರ ಇಲ್ಲ.. ಸ್ವಲ್ಪ ಕಿರಿ ಕಿರಿ ಇದೆ... ಏನಾಗುತ್ತೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.. ಇನ್ನೊಂದು ಘಂಟೆಯಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ....' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಫೋನ್ ಇಟ್ಟು ಬಿಟ್ಟರು.

ನಾನು ಒಂದು ರೀತಿಯ ಸ್ತಬ್ಧವಾದ ಮೌನದಲ್ಲಿ, ನೂರೆಂಟು ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಅವಾರಿಸಿಕೊಂಡು ಕೂತುಬಿಟ್ಟೆ. ಆಗಲೇ ಅರ್ಧ ಲಘ್ನ ಪತ್ರಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ಅವರಿಗೆಲ್ಲ ಈಗ ನಾನೇನನ್ನು ಹೇಳಲಿ?. ಇದು ಯಾಕೆ ಹೀಗಾಯ್ತು...? ಏನು ಕಾರಣ..? ಹೀಗೆ ಹಲವು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಸುತ್ತ ಬಂಧಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟೆ.

ಹೀಗೆ ಆಲೋಚನೆಗಳ ಸುತ್ತ ಕೂತವನಿಗೆ ನನ್ನಪ್ಪನಿಂದ ಮೊಬೈಲ್ ಗೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕರೆ ಬಂತು.
ಫೋನ್ ಎತ್ತಿ ' ಹಲೋ ಅಪ್ಪ ' ಎಂದೆ.
' ಶಿವು, ಕಾರಣಾಂತರಗಳಿಂದ ಈ ಸಂಬಂಧ ಮುರಿದುಬಿದ್ದಿದೆ. ಮರೆತು ಬಿಡು. ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ನನಗೆ
ಗೊತ್ತು. ಅದರೂ ಸಮಾಧಾನ ಪಟ್ಟುಕೊ............' ಎಂದು ಇನ್ನೂ ಏನೇನೋ ಹೇಳಿ ಫೋನ್ ಇಟ್ಟರು.
ನನಗೆ 'ಮದುವೆ ಮುರಿದುಬಿದ್ದಿದೆ' ಎನ್ನುವ ಮಾತು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೇನೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಕೇಳಿಸಲಿಲ್ಲ.

ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಗರಬಡಿದವನಂತೆ ಮೂಕನಾಗಿ ಕೂತುಬಿಟ್ಟೆ. ಹಾಗೆ ಕೂತಿದ್ದ ನನಗೆ, ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ಬಂದ ಹೊಸ ಅಲೆ, ನನ್ನ ಮನಸಲ್ಲಿ ಹಗುರವನ್ನು ಮಾಡಿದಂತಾಗಿತ್ತು.

ಮನಸು ಹಾಗುರಾಗುವಂತ ಅಲೆ ಬಂದಿದ್ದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಇಸ್ಟೇ. ಮೂರು ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆಯಸ್ಟೇ ನನ್ನ ಹಾಗು ಸ್ನೇಹಾಳ ನಿಶ್ಚಿತಾರ್ಥವಾಗಿತ್ತು. ವಾರದಲ್ಲಿ ಎರಡು ದಿನವಾದರೂ ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅವಳದು ಯಾವಾಗಲು ಏಕಪಕ್ಷೀಯ ನಿರ್ಧಾರ. ಅವಳು ಹೇಳಿದ್ದು ನಡೆಯಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಚಲ. ಅವಳಿಗಾಗಿ ಪ್ರತಿ ದಿನವು ನನ್ನತನ ಹಾಗು ನನ್ನ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಬಲಿಕೊಡುತ್ತಾ ಬರುತ್ತಿದ್ದೆ. ಹೆಣ್ಣು ತನ್ನ ಗಂಡ ಹಾಗಿರಬೇಕು, ಹೀಗಿರಬೇಕು ಎಂದು ಬಯಸುವುದು ಸಹಜ. ಆದರೆ, ನನ್ನ ಆದರ್ಶಗಳನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊ ಎಂದಾಗ ಎಷ್ಟು ನೋವಗಿರಬೇಡ ನನಗೆ. ಜನ ನನ್ನ ಗುರುತಿಸಿದ್ದು, ಗುರುತಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಆ ನನ್ನ ಆದರ್ಶಗಳಿಂದಲೇ. ಅವಳಿಗೆ ಇದನ್ನು ವಿವರಿಸಿ ವಿವರಿಸಿ ಸಾಕಾಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು.

ಇಸ್ಟೆಲ್ಲಾ ಅಸಮಧಾನದ ಸಂಗತಿಗಳ ನಡುವೆ ಮದುವೆ ಮುರಿದುಬಿತ್ತು ಎನ್ನುವ ಮಾತು 'ಬದುಕಿದೆಯ ಬಡ ಜೀವವೇ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಮನಸು ಹಗುರ ಮಾಡಿದಂತಿತ್ತು. ಹಾಗೆ ಒಂದೆರೆಡು ಸ್ಟೆಪ್ ಕುಣಿದುಬಿಡಬೇಕು ಎನಿಸಿತು.

ಇಸ್ಟೆಲ್ಲಾ ನಡೆದು, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಜೋರಾಗಿ ಅಲಾರಂ ಬಡೆದುಕೊಂಡಾಗಲೇ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದು, ಇದು ಬರಿ ಕನಸೆಂದು.
==

ಈ ಕನಸನ್ನು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಸ್ನೇಹಾಳ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ಹೇಳಿದೆ...

ಅದಕ್ಕೆ ಅವಳು 'ಚನ್ನಾಗಿದೆ ನಿಮ್ಮ ಕನಸು... ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಕಳನಾಯಕಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿರಲ್ಲ' ಎಂದು ಒಂದು ಗುದ್ದು ಗುದ್ದಲು ಮುಂದಾದಳು. ನನ್ ಹ್ಯಾಗೋ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡೆ.. ಹ್ಹ ಹ್ಹ ಹ್ಹ...

'ನಾನೇನು ಮಾಡಲಿ ಇದು ಕನಸು. ಕನಸಿನ ಮೇಲೆ ಹಿಡಿತ ಸಾಧಿಸುವುದು ಹೇಗೆ ಹೇಳು?.' ಎಂದೆ.
'ಇರ್ಲಿ, ಇರ್ಲಿ... ನನಗೂ ಇದೆ ರೀತಿಯ, ಇನ್ನೊಂದು ತರಹದ ಕನಸು ಬಿದ್ದಿತ್ತು, ಆದರೆ ನಿನ್ನಸ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಕನಸೇನಲ್ಲ ಬಿಡು' ಎಂದಳು.
'ಹೇ, ಹೇಳೇ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ.. ನಾನು ಬಾಯ್ಬಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಕನಸು ಹೇಳಿಲ್ಲವಾ... ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾಕೆ ಈ ಮುಚ್ಚು ಮರೆ.. ಹೇಳು' ಎಂದು ಬಲವಂತ ಮಾಡಿದೆ.

ಅವಳು ತನ್ನ ಕನಸನ್ನು ಹೇಳ ತೊಡಗಿದಳು...
ನನ್ನನ್ನು ಮದುವೆಯ ಉಡುಗೆಯಲ್ಲಿ ಸಿದ್ದಮಾಡಿದ್ದರು. ಅಲಂಕಾರ ಮಾಡಿದ್ದರು. ನಾನು ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಮುಖ ನೋಡಿಕೊಂಡೆ. ಸುಂದರವಾಗಿಯೇನೋ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೆ ಆದರೆ ಮನಸಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಏನೋ ಭಯ ನನ್ನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ನಾನೆಸ್ಟು ನಿನ್ನ ಬದಲಾಯಿಸಲು ಹೋದರೂ ನೀನು ನಿನ್ನ ಒಣ ಆದರ್ಶ, ಗೀದರ್ಷ ಎಂದೆಲ್ಲ ಹೇಳಿ, ನನ್ನನ್ನು ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆದರೂ ನನ್ನ ಮನಸಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಆದರ್ಶಗಳು ನನಗೆ ಸರಿ ಕಾಣುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಸುಂದರವಾದ ಜೀವನವನ್ನು ನೀನು ಒಣ ಆದರ್ಶಗಳಿಗೆ ಬಲಿಕೊಡುತ್ತಿರುವುದು, ನಿನ್ನ ಮದುವೆಯಾಗಲು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಹಿಂಜರಿಕೆ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ಅಪ್ಪ ಬಂದು "ನನ್ನನ್ನು ಮದುವೆ ಮಂಟಪಕ್ಕೆ ಕರೆತನ್ನಿ" ಎಂದು ಹೇಳಿದ.
ನನ್ನನ್ನು ಮದುವೆ ಮಂಟಪಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬರತೊಡಗಿದರು. ನೀನು ಆಗಲೇ ಅಲ್ಲಿ ಕೂತುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದ ನನಗೆ ಆದರ್ಶಗಳಿಗೆ ಬಲಿಯಾಗುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಬಂದು, ಅಲ್ಲಿಂದ ಓಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆ. ಆದರೆ ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕ ಇದ್ದವರು ನನ್ನನ್ನು ಹಿಡಿದು ತಂದು ಮಂಟಪದಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿದರು. ನಾನೆಸ್ಟೆ ಅಳುತ್ತಿದ್ದರು ಯಾರು ಕೂಡ ಕ್ಯಾರೆ ಎನ್ನಲಿಲ್ಲ....
ಆ ಸನ್ನಿವೇಶ ಹೇಗಿತ್ತೆಂದರೆ....
ನಾನು ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗಲು ನಿರಕಾರಿಸಿದಾಗ, ನನ್ನಪ್ಪ ನನ್ನನ್ನು ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿದಂತಿತ್ತು.... ಎಂದು ಹೇಳಿ ನಗತೊಡಗಿದಳು.

ಅವಳ ಕನಸು ಕೇಳಿ ಬಿದ್ದು ಬಿದ್ದು ನಗುವ ನಗುವಿನ ಜೊತೆಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಹೊಸ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿತು...
'ಅವಳು ಮದುವೆ ಮಂಟಪದಿಂದ ಓಡಿಹೋಗಿಬಿಟ್ಟರೆ...??'

==
ಇದು ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನ ಕಥೆ.
ಕೇಳಿ ನಗು ಬಂದು, ಅದಕೊಂದಿಸ್ಟು ಉಪ್ಪು-ಖಾರ ಹಾಕಿ ಬರೆದಿದ್ದೇನೆ.
ಉಪ್ಪು-ಖಾರ ಜಾಸ್ತಿಯಾಗಿದ್ದರೆ, ಸ್ವಲ್ಪ ಅಡ್ಜಸ್ಟ್ ಮಾಡ್ಕೊಂಡ್ಬಿಡಿ....... ಹ್ಹ ಹ್ಹ ಹ್ಹ....

--
ಶಿವಪ್ರಕಾಶ್.

ಸುಖ ದಾಂಪತ್ಯದ ಗುಟ್ಟು?

2011-03-10T20:36:00.000-08:00

ಮದುವೆ ಎನ್ನುವ

ವಿಸ್ಮಯ-ವಿಚಿತ್ರಗಳ ಲೋಕಕ್ಕೆ
ಕಾಲಿರಿಸುವ ಮುನ್ನ
ಸುಖ ದಾಂಪತ್ಯದ ಗುಟ್ಟೇನಿರಬಹುದು..?
ಎಂದು ಹುಡುಕ ಹೊರಟೆ.

ಮದುವೆಯಾಗಿ
ಸಂತೋಷದಿಂದಿದ್ದ
ನನ್ನಣ್ಣನ ಕೇಳಿದೆ
"ಅಣ್ಣ, ಏನಣ್ಣಾ,
ನಿಮ್ಮ ಈ ಸುಖ ದಾಂಪತ್ಯದ ಗುಟ್ಟು?"

ಅದಕ್ಕೆ ನಮ್ಮಣ್ಣ ಹೇಳಿದ
"ತಮ್ಮನೇ ಕೇಳು,
ಸುಖ ದಾಂಪತ್ಯದ ಗುಟ್ಟು,
ಬಿಟ್ಟು ಕೊಡಬೇಡ ನಿನ್ನ ಜುಟ್ಟು"

ಜುಟ್ಟು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡದಿರುವುದು
ಹೇಗೆಂದು ?
ಯೋಚಿಸಿ ಯೋಚಿಸಿ
ಕೊನೆಗೆ
ಕತ್ತರಿಸಿಯೇ ಬಿಟ್ಟೆ,
ಮದುವೆಯ ಮುಂಚೆ
ಈ ನನ್ನ
ಜುಟ್ಟು....

--
ಶಿವಪ್ರಕಾಶ್

ಸ್ಪಸ್ಟ - ಅಸ್ಪಸ್ಟ

2011-03-01T00:55:00.000-08:00

ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಇಷ್ಟವೇ
ನನ್ನಿಸ್ಟ
ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದ
ಹುಡುಗನಿಗೆ
ಅವರಿಸ್ಟಕ್ಕೂ
ಇವನಿಸ್ಟಕ್ಕೂ
ಇರುವ
ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳ ಕಂಡು
ದಂಗಾಗಿಹೋಗಿದ್ದಾನೆ.

ಅವರಿಸ್ಟ ಪಡುತ್ತಿರುವುದು
ಹೊಳೆಯುವ ಬಣ್ಣ
ಇವನಿಸ್ಟ ಪಟ್ಟಿದ್ದು
ಸೆಳೆಯುವ ಕಣ್ಣಾ

ಅವರು ನೋಡುತ್ತಿರುವುದು
ಕೈಯಲ್ಲಿರುವುದೆ ಬಳೆ
ಇವ ನೋಡುತ್ತಿರುವುದು
ಮುಖದಲ್ಲಿರುವುದೆ ಕಳೆ

ಹೀಗೆ
ಅವರಿಸ್ಟಕ್ಕೂ
ಇವನಿಸ್ಟಕ್ಕೂ
ಇರುವ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳ ಪಟ್ಟಿ
ಸ್ಪಸ್ಟವಾಗಿದ್ದರೂ
ಇವನ ಮನಸಿಗೆ
ಎಲ್ಲವೂ
ಅಸ್ಪಸ್ಟ

--
ಸ್ಪಸ್ಟ - ಅಸ್ಪಸ್ಟಗಳ ನಡುವೆ,
ಶಿವಪ್ರಕಾಶ್

ಸಿಡಿದೇಳು

2011-02-21T20:17:00.000-08:00

ಮದುವೆಯ ಚಕಾರ
ಎತ್ತಿದರೆ
ಸಾಕು
ಸಿಡಿದೇಳುತ್ತಿದ್ದ
ಮಗನನ್ನು
ಕಂಡು
ಸುಮ್ಮನಾಗಿಬಿಟ್ಟರು
ಪೋಷಕರು.

ಆದರೆ
ಅದೇ ಮಗನೀಗ,
ಪುನಃ
ಪೋಷಕರ ಮೇಲೆ
ಸಿಡಿದೆದ್ದಿದ್ದಾನೆ,
ಮದುವೆಯ ಚಕಾರ
ಎತ್ತದೆ
ಇರುವುದನ್ನು
ಕಂಡು...!!!!

--
ಶಿವಪ್ರಕಾಶ್

ಅಂದು - ಇಂದು

2011-02-16T20:27:00.000-08:00

ಮೊದಮೊದಲು
ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ನೋಡಲು
ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಹುಡುಗ
ಹಿಂಜರಿಕೆಯಿಂದಲೇ
ಹಿರಿಯರೆದುರು
ಹುಡುಗಿಯನ್ನು
ತಲೆಯೆತ್ತಿ
ನೋಡಲು
ಪಡುತ್ತಿದ್ದ
ಕಷ್ಟ
ಅಸ್ಟಿಸ್ಟಲ್ಲ...

ಈಗಲೂ
ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ನೋಡಲು
ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ,
ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಇಸ್ಟೇ,
ಹುಡುಗಿಯನ್ನು
ನೋಡಲು
ಎತ್ತಿದ
ತಲೆಯನ್ನು
ಇಳಿಸುತ್ತಲೇ
ಇಲ್ಲ.....!!!!

--
ಶಿವಪ್ರಕಾಶ್

Miss You Dear

2011-02-09T22:36:00.001-08:00

ನನ್ನ ಹೆಂಡ್ತೀನ ಇವತ್ತು ನನ್ನೂರಿಗೆ ಕಳಿಸ್ತಾ ಇದೀನಿ...
ಕಳಿಸಲು ಮನಸಿಲ್ಲ..
ಆದ್ರೆ ಹೊಸ ಹೆಂಡ್ತಿಗೋಸ್ಕರ ನಾನು ಈ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಲೇಬೇಕು.
ಮನಸಿಲ್ಲದ ಮನಸಿನಿಂದ ಮನಸುಮಾಡಿ ಕಳಿಸ್ತಾ ಇದೀನಿ.
ಹತ್ತು ವರ್ಷದ ಈ ದಾಂಪತ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಂದೂ ಕೂಡ ನೀ ನನ್ನ ಮನಸು ನೋಯಿಸಿಲ್ಲ.
ಬಹುಶ ನಾನು ಕೂಡ ನಿನ್ನನ್ನು ಅಸ್ಟೆ ಪ್ರೀತಿಯೊಂದ ನೋಡ್ಕೊಂಡಿದೀನಿ ಅನ್ಕೋತೀನಿ.
ನನಗರಿವಿಲ್ಲದೆ ನಿನಗೆ ಎಂದಾದರೂ ನೋವು ಮಾಡಿದ್ರೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ಕ್ಷಮಿಸಿ ಬಿಡು.
ನೀನು ಎಲ್ಲೇ ಇರು, ಹೇಗೆ ಇರು, ನೀನು ನನ್ನವಳೇ.
ಬೇಜಾರ್ ಆಗಬೇಡ ಕಣೆ, ಅದೆಸ್ಟೆ ಕೆಲಸ ಕಾರ್ಯ ಇದ್ರು,
ತಿಂಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಬಂದು ನಿನ್ನ ನೋಡ್ಕೊಂಡು ಹೋಗ್ತೀನಿ...
ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ನಿನ್ನನ್ನ ಚನ್ನಾಗಿ ನೋಡ್ಕೋತಾರೆ.
ಅವರು ಚನ್ನಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳದೆ ಇದ್ರೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ಬೇಜಾರ್ ಮಾಡ್ಕೋಬೇಡ.
ನನಗೋಸ್ಕರ ಸಹಿಸಿಕೋ. ಪ್ಲೀಸ್...
ಅದ್ಯಾಕೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಿರುವ ಈ ಘಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ, ನನಗರಿವಿಲ್ಲದೆ ನನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಹನಿಯೊಂದು ಮೂಡಿದೆ.

I Miss You

ಹೇಳಿಹೋಗಬಾರದಿತ್ತ ಕಾರಣ....???

2011-02-02T02:47:00.000-08:00

ಅಂದು ಭಾನುವಾರ, ನನ್ನ ತಂದೆ ತಾಯಿಯೊಂದಿಗೆ ಅವಳನ್ನು ನೋಡಲು, ಅವಳ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹುಡುಗಿ ನೋಡುವ ಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ವೇದಿಕೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿತ್ತು. ಅವಳ ತಂದೆ, ತಾಯಿ, ಅವಳ ತಮ್ಮ ಹಾಗು ಅವಳ ಬಂಧುಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಆದರದಿಂದ ಬರಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ನಮ್ಮನ್ನು ಸೋಫಾದ ಮೇಲೆ ಕೂರಿಸಿದರು.

ನಾವು ತಂದ ಹೂವು, ಹಣ್ಣು ಹಾಗು ಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕಾಗಿ ಒಯ್ಯುವ ಕೆಲವು ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟೆವು. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ ಹುಡುಗಿಯ ತಂದೆ "ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಕರೆಸೋಣವ?" ಎಂದರು. "ಹಾ ಕರೆಯಿಸಿ" ಎಂದರು ನನ್ನ ತಂದೆ.

ಹಸಿರು ಸೀರೆ, ಹಣೆಯಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕದಾದ ಕುಂಕುಮದ ಬಟ್ಟು, ಎರಡು ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ನಾಲ್ಕು ಬಳೆಗಳು, ಎಡಗೈಯಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾದ ಚಿಕ್ಕದಾದ ವಾಚು, ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಂಡೋಲೆ ಇವುಗಳ ನಡುವೆ ಕಂಗೊಳಿಸುವ ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಸುಂದರವಾದ ಅವಳ ಮುಖ. ಅವಳನ್ನು ಕರೆತಂದು ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಇರುವ ಒಂದು ಕುರ್ಚಿಯ ಮೇಲೆ ಕೂರಿಸುವುದರೊಳಗೆ ನಾನವಳಿಗೆ ಮನಸು ಕೊಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ. ....

ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಏನಾದ್ರು ಕೇಳುವುದಿದ್ದರೆ ಕೇಳಿ ಎಂದು ಹುಡುಗಿಯ ತಂದೆ, ನನ್ನ ತಂದೆಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಆಗ ನನ್ನ ತಂದೆ, ನಿನ್ನ ಹೆಸರು ಏನಮ್ಮ ? ಎಂದರು.

ಅವಳು ಸಣ್ಣ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ "ಸುಮ" ಎಂದಳು.

"ಹೆದರಬೇಡ, ಸ್ವಲ್ಪ ಜೋರಾಗಿ ನಿನ್ನ ಹೆಸರು ಹೇಳು, ನಾವ್ಯಾರು ಹುಲಿಗಳಲ್ಲ" ಎಂದರು ನಮ್ಮ ತಂದೆ.

ಮುಗುಳ್ನಗುತ್ತ ಸ್ವಲ್ಪ ಮೇಲುಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ "ಸುಮ" ಎಂದಳು.

ನಾನಂತೂ ಸುಮ್ಮನೆ ಏನು ಮಾತಾಡದೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆದರಿಕೆಯಿಂದಲೇ ಅವಳನ್ನೇ ದಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅವಳು ಕೂಡ ನನ್ನನ್ನು ಕದ್ದು ಕದ್ದು ನೋಡುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅವಳು ನನ್ನ ನೋಡಿದಾಗೆಲ್ಲ ಒಂದು ಕಿರುನಗೆ Exchange ಆಗುತ್ತಿತ್ತು . ಜನುಮದ ಗೆಳತಿ ಸಿಕ್ಕ ಸಂಭ್ರಮ ನನಗೆ.

ಹೀಗೆ ನನ್ನ ತಂದೆ ಕೆಲವು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಬಳಿಕ, "ನೀವು ಕೂಡ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಏನಾದ್ರು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳೋದಿದ್ರೆ ಕೇಳಿ" ಎಂದು ಹುಡುಗಿಯ ತಂದೆಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಈಗ ಅವಳ ನಂತರ ನನಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಸುರಿಮಳೆ.. "ನಿಮ್ಮ ಹೆಸರೇನು..? ನೀವು ಎಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡ್ತಾ ಇದೀರಿ..?". ಎನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಉತ್ತರಿಸಿದೆ.

ನಂತರ ಅವಳನ್ನು ಒಳಗಡೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ ಉಪಹಾರ ಮತ್ತು ಟೀ ಗಳೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅವಳ ದರ್ಶನ ಭಾಗ್ಯ ಕೊಟ್ಟರು. ಉಪಹಾರ, ಟೀ ಎಲ್ಲಾ ಆದ ಬಳಿಕ ಹುಡುಗೀಯ ತಂದೆಯಲ್ಲಿ "ಹುಡುಗಿಯೊಂದಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾತಾಡಬಹುದೇ...?" ಎಂದು ಕೇಳಿಕೊಂಡೆ. ಅವರು "ದಾರಾಳವಾಗಿ" ಎನ್ನುತ್ತಾ ಹುಡುಗಿಯೊಂದಿಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಟೆರೆಸ್ ಮೇಲೆ ಕಳುಹಿಸಿಕೊಟ್ಟರು.

ನನ್ನ ಹೃದಯ ಬಡಿತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿತ್ತು. ಅವಳಂತೂ ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದಳು. ನನಗೆ ಧೈರ್ಯ ಸಾಲದಿದ್ದರು ಅವಳಿಗೆ "ಅಯ್ಯೋ ಹಾಗೆಲ್ಲ ನೀವು ಹೆದರಬೇಡಿ" ಎನ್ನುತ್ತಾ ಮಾತು ಶುರು ಮಾಡಿದೆ.

"ನನಗೆ ನೀವು ತುಂಬ ಇಸ್ಟವಾಗಿದ್ದೀರಿ. ನಿಮಗೆ ನಾನು ಇಷ್ಟವಾಗಿದ್ದರೆ, ನನ್ನ ತಂದೆ ತಾಯಿಗೆ ಮುಂದುವರೆಯಲು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ" ಎಂದೆ.

ಅವಳು "ಅಪ್ಪ, ಅಮ್ಮ ಹ್ಯಾಗೆ ಹೇಳ್ತಾರೋ ಹಾಗೆ" ಎಂದಳು.

"ಮದುವೆ ಆಗ್ತಾ ಇರೋರು ನೀವು, ನಿಮಗೆ ನಾನು ಒಪ್ಪಿಗೇನ ?. ನಾನು ನಿಮಗೆ ಇಷ್ಟ ಆಗಿದೀನ ಇಲ್ವಾ..?" ಎಂದೆ.

"ಹಾಗೇನಿಲ್ಲ, ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಾದರೆ, ನನಗೆ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಾದಂತೆ..." ಎಂದಳು.

ಅಡ್ಡ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ದೀಪ ಇಟ್ಟಂತಿತ್ತು ಅವಳ ಉತ್ತರ. ಆದರೆ ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ನನಗಾಗಲೇ ಉತ್ತರ ಕೊಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಿದ್ದವು. ಆದರೆ ವಿದ್ಯಾವಂತ ಹುಡುಗಿ ಇಸ್ಟೊಂದು ಹೆದರುತ್ತಿರುವುದು ನನಗೆ ವಿಚಿತ್ರ ಎನಿಸಿತು.

ನಿಮಗೆ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನೂ ಏನಾದರು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎನಿಸಿದರೆ ನನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ನಂಬರ್ ಗೆ ಕರೆಮಾಡಿ ಎಂದು ಹೇಳಿ ನನ್ನ ವಿಸಿಟಿಂಗ್ ಕಾರ್ಡ್ ಕೈಗಿಟ್ಟೆ. ಮುಂದೆ ಏನು ಮಾತಾಡಬೇಕೋ ತಿಳಿಯದೆ "ನನ್ನ ಕಡೆಯಿಂದ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ" ಎಂದು ಹೇಳಿದೆ. ಅದಕ್ಕೂ ಅವಳ ಮುಗುಳ್ನಗೆಯೇ ಉತ್ತರವಾಗಿತ್ತು.

ನನ್ನ ಕಡೆಯಿಂದ ನನ್ನ ತಂದೆಗೆ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಸೂಚಿಸಿದ್ದೆ. ತಂದೆ ತಾಯಿಗೂ ಹುಡುಗಿ ಇಸ್ಟವಾಗಿದ್ದಳು. ಹುಡುಗೀಯ ಕಡೆಯವರಿಗೂ ಕೂಡ ನಾನು ಇಷ್ಟವಾಗಿದ್ದೆ. ಅವರು ನನ್ನ ಜಾತಕವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದರು. ನಾವು ಕೂಡ ಹುಡುಗೀಯ ಜಾತಕವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹಿಂತಿರುಗಿದ್ದೆವು. ಜಾತಕ ಕೂಡ ಸರಿಯಾಗಿ ಕೂಡಿ ಬಂದಿತ್ತು.

ಹುಡುಗೀಯ ಕಡೆಯವರು, ಮುಂದಿನ ವಾರ ಯಾರೋ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ಒಮ್ಮೆ ಜಾತಕ ತೋರಿಸಿ ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದರು.

ಮೊಬೈಲ್ ನಂಬರ್ ಕೊಟ್ಟು ಬಂದಿದ್ದು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳು ಪ್ರತಿನಿತ್ಯ "ಶುಭ ರಾತ್ರಿ" ಎನ್ನುವ ಸಂದೇಶ ನನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ಗೆ ತಲುಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. "ಶುಭ ರಾತ್ರಿ" ಎನ್ನುವ ಸಂದೇಶ ಹಾಗು ನನ್ನ ಒಂದೆರೆಡು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದ್ದು ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೆ ಯಾವ ಮೆಸೇಜ್ಗೂ ಅವಳು ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅವಳು ಉತ್ತರಿಸದಿದ್ದುದ್ದಕ್ಕೆ ಸಿಟ್ಟು ಬಂದರೂ, ಅವಳು ತುಂಬ ಹೆದರುತ್ತಾಳೆ ಎಂದು ಸುಮ್ಮನಿರುತ್ತಿದ್ದೆ.

ಅದ್ಯಾವ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಏನು ಹೇಳಿದ್ದನೋ?, ಏನೋ? ಈ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೆ ತಿಲಾಂಜಲಿ ಬಿದ್ದಿತ್ತು. ನನಗೆ ತುಂಬ ಬೇಸರವಾಗಿ, ಅವಳಿಗೆ "ನಿನ್ನ ಜೀವನ ಶುಭಕರವಾಗಿರಲಿ" ಎನ್ನುವ ಸಂದೇಶದೊಂದಿಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿಬಿಟ್ಟೆ. ಅದಕ್ಕೂ ಕೂಡ ಅವಳು ಉತ್ತರಿಸಲಿಲ್ಲ. ಸುಂದರ ಮೊಗದ ಕನ್ಯೆ ಕೊನೆಗೂ ತನ್ನ ಉತ್ತರ ತಿಳಿಸದೆ ನೆನಪಿನ ಪುಟದಲಿ ನನ್ನ ಕಣ್ಣಿನ ಕ್ಯಾಮರದಲ್ಲಿ ತೆಗೆದ ಚಿತ್ರವಾಗಿಬಿಟ್ಟಳು.

===================

ಮೊನ್ನೆ ಭಾನುವಾರ ಹೆಂಡತಿ ಸ್ನೇಹ ಜೊತೆ ಶಾಪಿಂಗ್ ಮಾಲ್ ಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ನನ್ನವಳು ಸೀರೆ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ "ಈ ಸೀರೆ ಹೇಗಿದೆ?, ಆ ಸೀರೆ ಹೇಗಿದೆ?" ಎನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ನನಗೆ ಅರ್ಥವಾದಸ್ಟು(???), ತಿಳಿದಷ್ಟು ಹೇಳಿದೆ. ಆಯುವ ಕೆಲಸ ಭರದಿಂದ ಸಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ನಾನು ಕೂತು ಕೂತು ಸಾಕಾಗಿ, "ನಾನು ಇಲ್ಲೇ ಹೊರಗಡೆ ಇರ್ತೀನಿ, ನೀನು ಸೀರೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಮೇಲೆ ಫೋನ್ ಮಾಡು" ಎಂದು ಹೇಳಿ ಶಾಪಿಂಗ್ ಮಾಲಿಂದ ಹೊರಬಂದೆ.

ಎದುರಾಗಿದ್ದು ಆ ನನ್ನ ನೆನಪಿನ ಚಿತ್ರ.... ಹೌದು ಅವಳೆ... ಸುಂದರ ಮೊಗದ ಬಟ್ಟಲು ಕಣ್ಣಿನ ಕನ್ಯೆ... ಅದೇ ರೂಪ, ಅದೇ ಸೌಮ್ಯತೆ ನೆನಪು ಮಾಸದಂತೆ ಕಣ್ಣೆದುರು ನಿಂತಿದ್ದಳು.......

ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಅವಳು ಶಾಪಿಂಗ್ ಮಾಲಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಎದುರಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಇಬ್ಬರು ನಿಂತಲ್ಲೇ ನಿತ್ತುಬಿಟ್ಟೆವು. ನಂತರ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಬಂದು "ನೀವು ಸುಮ ಅಲ್ವಾ?" ಎಂದು ಗೊತ್ತಿದ್ದರು ಕೇಳಿದೆ.

ಅವಳು "ಹೌದು. ನೀವು ಶಿವಪ್ರಕಾಶ್ ಅಲ್ವಾ ?" ಎಂದಳು.

ಮುಗುಳ್ನಗುತ್ತ ಹೌದು ಎಂದೆ.

"ಮತ್ತೆ, ನೀವೇನು ಇಲ್ಲಿ? ಅದು ಒಬ್ಬರೇ...?" ಎಂದೆ.

"ಇಲ್ಲ, ನನ್ನ ಕಸಿನ್ ಒಬ್ಳು ಹತ್ತು ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ಬರ್ತಾಳೆ... ಕಾಯ್ತಾ ಇದ್ದೀನಿ..." ಅಂದ್ಲು.

ನಾನು "ನಿಮ್ಮ ಕಸಿನ್ ಬರುವವರೆಗೂ ಕಾಫಿ ಕುಡಿಯೋಣವ..?" ಎಂದೆ.

ಅವಳು "ಆಗಬಹುದು" ಎಂದಳು. ಅಲ್ಲೇ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಕಾಫಿ-ಡೇ ಒಳಹೊಕ್ಕೆವು. ಎರಡು ಕಾಫಿ ಹೇಳಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡೆವು. ಮಾತು ಶುರುಮಾಡುವುದರೊಳಗೆ ಕಾಫಿ ಟೇಬಲ್ ಮೇಲಿತ್ತು. ಕಾಫಿ ಹೀರುತ್ತಾ ಮಾತು ಶುರುಮಾಡಿದೆವು.

"ನೀವು ಒಬ್ಬರೇ ಬಂದಿದ್ದೀರಾ...?" ಎಂದಳು.

"ಇಲ್ಲ ಹೆಂಡತಿ ಜೊತೆ ಬಂದಿದೀನಿ. ಅವಳು ಸೀರೆ ತಗೋತ ಇದಾಳೆ.. ನನಗೆ ಬೋರ್ ಹೊಡಿತ ಇತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿ ಹೊರಗಡೆ ಬಂದೆ, ಅಸ್ಟರಲ್ಲೇ ನೀವು ಸಿಕ್ಕಿರಿ" ಎಂದೆ.

"ನಿಮಗೆ ಮದುವೆ ಯಾವಾಗ ಆಯ್ತು...?" ಅಂದ್ಲು.

"ನೀವು ಕೈಕೊಟ್ಟ ಮೂರು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ..." ಎಂದೆ.

ಇದಕ್ಕೂ ಕೂಡ ಅವಳ ನಗುವೇ ಉತ್ತರ...

"ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಂದು ಸಂಬಂಧ ಮುರಿದುಬಿದ್ದಾಗ ನಾನು ತುಂಬ ಬೇಸರಪಟ್ಟಿದ್ದೆ. ನೀವು ಕೂಡ ನನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ಮೆಸೇಜ್ ಗೆ ರಿಪ್ಲೈ ಕೊಡ್ತಾ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ. ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆಯೂ ನನಗೆ ತುಂಬ ಕೋಪ ಇತ್ತು, ಈಗಲೂ ಇದೆ." ಎಂದೆ.

ಅವಳು ನಗುತ್ತಾ, "ಕೆಲವೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಕೊಡುವುದು ತುಂಬ ಕಷ್ಟ. ಮೊದಲೇ ನಾನು ತುಂಬ ಹೆದರುತ್ತಿದ್ದೆ. ತಂದೆ ತಾಯಿಯ ಮಾತು ಮೀರದವಳು. ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನೂ ತುಂಬ ಇಷ್ಟಪಟ್ಟಿದ್ದೆ. ಆದರೆ....."

"ಆದರೆ....??".

"ಹೋಗಲಿ ಬಿಡಿ, ನೋವು ತಂದ ಕೆಲವು ಹಳೆಯ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳದಿರುವುದೇ ಒಳ್ಳೆಯದು" ಎಂದಳು.

ಅಂದು ಕೂಡ ಕಾರಣ ಹೇಳಿರಲಿಲ್ಲ. ಇಂದು ಕೂಡ ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ಏನಾಗಿರಬಹುದು ಎಂದು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಸ್ಟು ಬುದ್ದಿವಂತನೂ ನಾನಲ್ಲ.

"ಮತ್ತೆ ನಿಮ್ಮ ಮದುವೆ ಯಾವಾಗ ಆಯ್ತು..?".

"ನಿಮಗೆ ಕೈಕೊಟ್ಟ ಮೂರು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ..." ಎಂದಳು.

ಇಬ್ಬರು ನಗುತ್ತಿರುವಾಗ ನನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ರಿಂಗಾಯಿತು. ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಕರೆ ಅದು. ಫೋನ್ ಎತ್ತಿ, ಅವಳಿಗೆ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಕಾಫಿ-ಡೇ ಗೆ ಬರಲು ಹೇಳಿದೆ.

ನನ್ನವಳು ಕಾಫಿ-ಡೇ ಗೆ ಬಂದಾಗ ಅವಳಿಗೂ ಒಂದು ಕಪ್ ಕಾಫಿ ಹೇಳಿದೆ. ಹಾಗೆ ಸ್ನೇಹಳಿಗೆ ಸುಮಳನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿದೆ. ನನ್ನವಳಿಗೆ ಸುಮ ಎನ್ನುವ ಹೆಸರು ಹೇಳಿದೊಡನೆಯೇ ಎಲ್ಲ ಅರ್ಥವಾಗಿತ್ತು.

ಸ್ನೇಹ ಸುಮಳಿಗೆ "ನಿಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ನಮ್ಮವರು ಹೇಳಿದ್ದರು. ಅವರು ನಿಮ್ಮ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಜಾಸ್ತಿಯೇ ವರ್ಣಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಅವರು ವರ್ಣಿಸಿದ್ದು ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ ಆಯ್ತು ಅಂತ ನಿಮ್ಮ ನೋಡಿದಮೇಲೆ ನನಗೆ ಅನ್ನಿಸ್ತಾ ಇದೆ." ಎಂದು ಹೊಗಳಿದಳು. ಸುಮ ನನ್ನನ್ನೋಡಿ ಒಂದು ಮುಗುಳ್ನಗೆ ಚೆಲ್ಲಿದಳು. ಅಸ್ಟರಲ್ಲೇ ಅವಳ ಕಸಿನ್ ಕರೆಬಂತು. ಅವಳು ಹೊರಡುವುದಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದಳು. ಸರಿ ಎನ್ನುತ್ತಾ ಅವಳನ್ನು ಅತ್ತ ಕಳುಹಿಸಿದೆ ಇತ್ತ ನನ್ನವಳೊಂದಿಗೆ ನೆನಪಿನ ಪುಟವನ್ನು ಬಿಚ್ಚದೆಯೇ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದೆ.

===================

ವಿನಂತಿ:
ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಒಂದು ಕಥೆ ಬರೆಯೋಕೆ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದೀನಿ..
ತಪ್ಪಿದರೆ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಹಾಕೊಳ್ಳಿ

ಸಣ್ಣ ಕಥೆಗಳು

2011-01-02T22:16:00.000-08:00

ತನ್ನ ಮದುವೆಯ ಕರೆಯೋಲೆ ಬೇರೆಯವರ ಮದುವೆಯ ಕರೆಯೋಲೆಗಿಂತಲೂ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿರಲೆಂದು, ಕಷ್ಟದಿ ಇಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಸುಂದರ ಸಾಲುಗಳಿಂದ ಪೋಣಿಸಿ.... ಅದಕ್ಕೊಂದು ಸುಂದರ ಕವಿತಾ ರೂಪವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟು..... ಪದೇ ಪದೇ ಅದೇ ಸಾಲುಗಳ ಮೆಲುಕು ಹಾಕುತ್ತ ಬಾಯಿಪಾಠ ಮಾಡಿದ್ದ. ಆದರೆ ಇವನ ಸ್ನೇಹಿತನ ಮದುವೆಯ ಕರೆಯೋಲೆಯ ಪತ್ರಿಕೆಗಾಗಿ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಬರೆದುಕೊಡು ಎಂದಾಗ.... ಹೊಸ ಸಾಲುಗಳ ಬರೆಯಲೋಗಿ ತನ್ನದೇ ಮದುವೆಯ ಕರೆಯೋಲೆಗೆಂದು ಬರೆದಿದ್ದ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಬರೆದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದ ಕಾರಣ ಆ ಸಾಲುಗಳು ಅವನಲ್ಲೇ ಗುನುಗುತ್ತಲಿದ್ದವು........... ಕರೆಯೋಲೆಯ ಸಾಲುಗಳನ್ನ ದಾನ ಮಾಡಿ ಕೊನೆಗೆ ಅವನ ಮದುವೆಯ ಕರೆಯೋಲೆ ಪತ್ರಕ್ಕೆ ಸಾಲುಗಳೇ ಹುಟ್ಟದಾಗಿದೆ.
==

ಅವನು ಸರಿ ರಾತ್ರಿ ೧೨ ಗಂಟೆಗೆ ಮಲಗಿದ್ದ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಎಬ್ಬಿಸಿ ಅವರೊಟ್ಟಿಗೆ ಕೇಕ್ ಕತ್ತರಿಸಿ ಹೊಸ ವರ್ಷದ ಆಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ವಿಜೃಂಭಿಸುತ್ತಿದ್ದ....... ಆದರೆ ಈಗ ಸಂಭ್ರಮಿಸುವ ಮನೆ ಮೌನವಿಸಿ ನಿದ್ರಿಸುತಿದೆ.... ಆದರವನು ಹೆಂಡತಿಯೊಡನೆ ಅವಳ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನೊಟ್ಟಿಗೆ ಸರಿ ರಾತ್ರಿಯಲಿ ಕೇಕ್ ಕತ್ತರಿಸಿ ಸಂತಸದಿ ಹೊಸ ವರ್ಷವನ್ನು ಬರಮಾಡಿಕೊಂಡನು.... ಇತ್ತ ಮೌನವಿಸಿದ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಜನ್ಮದಾತರಿಗೆ ಅನಾಥ ಪ್ರಜ್ಞ್ನೆ ಕಾಡುತಿದೆ
==

ಹೊಸ ವರ್ಷದ ಶುಭಾಗಮನಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಮಗನಿಗೆ ಮೊದಲ ಕರೆ ಮಾಡುವಂತೆ, ಈ ವರ್ಷವೂ ಕರೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಎರಡು ತಾಸುಗಳಾದರೂ ಎಂಗೇಜ್ ಸದ್ದೇ ಕಿವಿಗೆ ಅಪ್ಪಳಿಸುತ್ತಿದೆ....
ಕಾರಣ ಅವನೀಗ ಎಂಗೇಜ್......
==

ನಿಮ್ಮಿಲ್ಲರಿಗೂ ಹೊಸ ವರ್ಷದ ಹಾರ್ದಿಕ ಶುಭಾಷಯಗಳು..

ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ,
ಶಿವಪ್ರಕಾಶ್

ನೆನಪುಗಳು ಸುಟ್ಟು ಬೂದಿಯಾಗುವುದನ್ನು ಕಂಡೆ

2010-12-09T04:15:00.000-08:00

ನಾನವಾಗ ಏಳನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಓದುವುದು, ಬರೆಯುವುದೆಂದರೆ ತುಂಬ ಇಷ್ಟದ ಸಂಗತಿ. ಒಮ್ಮೆ ನನ್ನ ಹಾಗು ನನ್ನ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ನಡೆಯುತ್ತಲಿದ್ದ ಹಾಸ್ಯ ಹಾಗು ರಸಮಯ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ನನ್ನ ದಿನಚರಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದಿಡಬೇಕೆನಿಸಿತು. ಮುಂದೊಮ್ಮೆ ನಾನು ದೊಡ್ಡ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾದಾಗ ಎಲ್ಲರಿಗೂ, ನಾನು ಹೇಗಿದ್ದೆ..? ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ದಿನಚರಿಯಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾದ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಬರೆದಿಡಬೇಕೆನಿಸಿತು. ನಾನು ಹಾಸ್ಟೆಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದುದರಿಂದ ಬರೆಯಲು ಇಂತಹ ತುಂಬ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳು ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಅಂದಿನಿಂದ ನನಗೆ ಎದುರಾದ ಹಾಸ್ಯ ಹಾಗು ರಸಮಯ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಬರೆದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದೆ.

ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳುಗಳ ನಂತರ ನಾನು ಬರೆದಿಡುತ್ತಿದ್ದ ದಿನಚರಿಯ ಪುಟಗಳ ಸಂಖೆ ೩೫೦ ದಾಟಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ನೋಡಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ಏನೋ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಹೆಮ್ಮೆಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ನಾನೊಬ್ಬ ದೊಡ್ಡ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಹಾಗೆ ಬೀಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ನಾನು ಈ ನನ್ನ ದಿನಚರಿ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಯಾರ ಕೈಗೂ ಸಿಗದಂತೆ ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದೆ. ಆದರೆ, ಒಂದುದಿನ ನನ್ನ ರೂಮ್-ಮೆಟ್ ಅದನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿದ್ದ. ಅವನು ಓದುವ ಮುಂಚೆಯೇ ಅವನಿಂದ ಕಿತ್ತುಕೊಂಡು ಓಡಿದೆ. ಅವನು ಇನ್ನೂ ಇಬ್ಬರು ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ನನ್ನ ಹಿಂದೆಯೇ ಓಡೋಡಿ ಬಂದ. ಅವರಿಗೆ ಆ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಕೊಟ್ಟುಬಿಡಬಹುದಾಗಿತ್ತು ಆದರೆ, ಅದರಲ್ಲಿ, ನನಗೆ ಏಳನೇ ಕ್ಲಾಸಿನಲ್ಲೇ ಹುಟ್ಟಿದ ಒಂದು ಪ್ರೇಮಕಥೆ ಇತ್ತು. ಅದನ್ನು ಯಾರಿಗೂ ತೋರಿಸಲು ನಾನು ಸುತರಾಂ ಸಿದ್ದವಿರಲಿಲ್ಲ. ನಾನು ಓಡುತ್ತಾ ಓಡುತ್ತಾ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ಲಿನ ಅಡುಗೆ ಕೊಣೆಯ ಒಳ ಹೊಕ್ಕು ಗ್ಯಾಸ್-ಸ್ಟವ್ ನ ಪಕ್ಕ ಬಂದು ನಿಂತಿದ್ದೆ. ಗ್ಯಾಸ್-ಸ್ಟವ್ ನ ಉರಿಯನ್ನು ಹತ್ತಿಸಿದೆ. ಅವರು ಇನ್ನೇನು ನನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಗೊತ್ತಾಗಿ, ನನ್ನ ದಿನಚರಿಯನ್ನು ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಗ್ಯಾಸ್ ಸ್ಟವ್ ನ ಬೆಂಕಿಗೆ ಆಹುತಿ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟೆ...
ನನ್ನ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆಯೇ, ನನ್ನ ನೆನಪುಗಳು ಸುಟ್ಟು ಬೂದಿಯಾಗುವುದನ್ನು ಕಂಡೆ..... ಅದಾದ ಒಂದು ವಾರದ ವರೆಗೆ ನನಗೆ ತುಂಬ ಬೇಜಾರ್ ಆಗಿತ್ತು.

ಮೇಲಿನ ಘಟನೆ ನನ್ನದಲ್ಲ. ನನ್ನ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಯು ಕಾಫಿ Break ನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಜೊತೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡ, ಅವನ ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪು..

ಗೆಳೆಯರೇ,
ನಾನು ಈ ಬ್ಲಾಗ್ ಲೋಕದ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಕಳೆದು, ಮೂರನೇ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.
ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಆತ್ಮೀಯ ಸಹಕಾರ ಹಾಗು ಬೆಂಬಲಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಅನಂತ ಅನಂತ ಧನ್ಯವಾದಗಳು

ಇಂತಿ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ,
ಶಿವಪ್ರಕಾಶ್

ನನ್ನವಳು

2010-11-19T21:27:00.000-08:00

ಹತ್ತಿರ ಬಂದರೆ ದೂರ ಹೋಗುವವಳು,
ದೂರ ಹೋದರೆ ಹತ್ತಿರ ಬರುವವಳು,

ಮಾತನಾಡಿಸಿದರೆ ಮೌನವಾಗುವವಳು,
ಮೌನವಾಗಿದ್ದರೆ ಮಾತನಾಡಿಸುವವಳು....

ಹಾಡಿ ಕುಣಿದು ನಕ್ಕು ನಲಿಯುತ ನಾನಿದ್ದೆ,
ಸದ್ದಿಲ್ಲದೇ ಬಂದು ಹೃದಯ ಕದ್ದವಳು,

ಬೇಡ ಬೇಡವೆಂದುಕೊಂಡಸ್ಟು ಬೇಕೆನಿಸುವವಳು,
ಪ್ರೀತಿಯ ಸಿಹಿಕಹಿ ಉಣಬಡಿಸುವವಳು,

ನನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಥಕವಾದವಳು,
ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಸ್ಟು ಅರ್ಥವಾಗದವಳು

ಇವಳು ನನ್ನವಳು, ಇವಳು ನನ್ನವಳು,
ನಿಂತ ನೀರಲ್ಲಿ ಸುನಾಮಿ ಎಬ್ಬಿಸಿದವಳು,

ನನ್ನವಳ ನನ್ನವ,
ಶಿವಪ್ರಕಾಶ್

ಗೋಕಾಕ್ ಜಲಪಾತ

2010-10-24T03:46:00.000-07:00

ಸ್ನೇಹಿತನ ಮದುವೆ ನಿಮಿತ್ತ ಕೆಲವು ಗೆಳೆಯರೆಲ್ಲ ಸೇರಿಕೊಂಡು ಬೆಳಗಾವಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆವು. ಹಾಗೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಿದ್ದ ( 72 KMS) ಗೋಕಾಕ್ ಜಲಪಾತವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡು ಬಂದೆವು. ಅಲ್ಲಿ ತೆಗೆದ ಕೆಲವು ಫೋಟೋಗಳನ್ನು ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಜಲಪಾತವು ಗೋಕಾಕ್ ನಿಂದ ೬ ಕಿಲೋಮೀಟರು ದೂರದಲ್ಲಿದೆ. ಘಟಪ್ರಭಾ ನದಿಯ ಈ ಜಲಪಾತವು ನೋಡಲು ತುಂಬ ಮನಮೋಹಕವಾಗಿದೆ.

ಜಲಪಾತದ ವೀಡಿಯೊ ತುಣುಕು:

ಹೆಚ್ಚಿನ ಫೋಟೋಗಳನ್ನು ನೋಡಲು ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಿ.

ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ,
ಶಿವಪ್ರಕಾಶ್

Bureaucrats

2010-09-16T22:37:00.000-07:00

ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಕ್ಯಾಂಪಸ್ ಇಂಟರ್ವ್ಯೂ ನಡೀತಾ ಇತ್ತು. ಮೊದಲ ಸುತ್ತಿನಲ್ಲಿ ತೇರ್ಗಡೆಯಾಗಿ ಎರಡನೇ ಸುತ್ತಾದ Group Discussion ಗೆ ನನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಸ್ನೇಹಿತರಾದ ತರುಣ್ ಮತ್ತು ನವೀನ ಅರ್ಹತೆ ಪಡೆದಿದ್ದರು.
ಮೇಲ್ವಿಚಾರಕರು ಎರಡನೇ ಸುತ್ತಿಗೆ ಅರ್ಹತೆ ಪಡೆದ ಎಂಟು ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳ ಗುಂಪು ಮಾಡಿ, ಚರ್ಚಿಸಬೇಕಾಗಿದ್ದ ವಿಷಯ "Should bureaucrats rule the nation?" ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದರು.
ನನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಸ್ನೇಹಿತರು ಒಂದೇ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದರು.
ನನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೂ "Bureaucrats" ಎನ್ನುವ ಪದದ ಅರ್ಥ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಸುಮ್ಮನಿರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಕೇಳಿಬಿಡುವುದೇ ವಾಸಿಯೆಂದು ನವೀನ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಕರಲ್ಲಿ "Bureaucrats" ಎನ್ನುವ ಪದದ ಅರ್ಥ ತಿಳಿಸುವಂತೆ ಮನವಿ ಮಾಡಿದ. ಆದರೆ, ಆ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಕರು "ಕ್ಷಮಿಸಿ, ನಾವು ಹೇಳುವ ಹಾಗಿಲ್ಲ" ಎಂದು ನಯವಾಗಿ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರು. ಬೇರೆ ದಾರಿಯಿಲ್ಲದೆ ನವೀನ ಸುಮ್ಮನಾದ.
ಚರ್ಚೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯ್ತು. ನನ್ನ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಸ್ನೇಹಿತ ತರುಣ್ ಆ ಪದದ ಅರ್ಥ ಗೊತ್ತಿರದ ಕಾರಣ, ಅವನು ಬೇರೆಯವರು ಮಾತಾಡುವುದನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿಕೊಂಡು, ಅದೇ ಸಾಲಿಗೆ ತನ್ನ "I totally agree with you my friend" ಸೇರಿಸಿ ಹ್ಯಾಗೋ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ನವೀನ ಮಾತ್ರ ಪದದ ಅರ್ಥ ತಿಳಿಯದೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಕೂತುಬಿಟ್ಟಿದ್ದ.
ಚರ್ಚೆಯ ಸಮಯ ಮುಗಿಯುತ್ತ ಬಂತು. ಎಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಮಂಡಿಸಿದ್ದರು (ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತ ನವೀನ ಒಬ್ಬ ಬಿಟ್ಟು).
ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಸುಮ್ಮನೆ ಕೂತಿದ್ದ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತ ನವೀನನನ್ನು ನೋಡಿದ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಕರು "Do you have any questions?" ಎಂದರು.
"Yes. May i know the meaning of Bureaucrats ??" ಎಂದ ನಮ್ಮ ನವೀನ.

ಕ್ಷಮೆಯಿರಲಿ...

2010-08-26T23:06:00.000-07:00

ಗೆಳೆಯ,

ನೆನಪಿನ ಪುಟದಲಿ ಜೊತೆಯಾದ ನೀನು,
ನೋವು ನಲಿವಿನಲ್ಲಿ ಬಾಗಿಯಾದೆ,
ನಿನ್ನ ಸ್ನೇಹಕ್ಕೆ ನಾ ಎಷ್ಟು ಹುಚ್ಚಿಯಾಗಿರುವೆಯೆಂದರೆ,
ನಿನ್ನ ನೆನಪಿಸದ ದಿನ ಕ್ಷಣವಿಲ್ಲದಾಗಿದೆ.

ನೋವಲ್ಲಿ ಸಾಂತ್ವನ ಹೇಳಿದೆ,
ಖುಷಿಯಲಿ ಬಾಗಿಯಾದೆ,
ಉಸಿರಾಡುವ ಉಸಿರಾದೆ,
ನನ್ನೆಲ್ಲ ಕಷ್ಟ ಸುಖಗಳು ನಿನ್ನದೆಂದುಕೊಂಡು.

ನಿನ್ನೀ ಸ್ನೇಹಕೆ ಮಾರುಹೋದೆ,
ಸ್ನೇಹ ನನಗರಿವಿಲ್ಲದೆ ಪ್ರೀತಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ,
ಪ್ರೀತಿಯ ಈ ವೇದನೆ, ಹಿತವಾಗಿದೆ,
ಸದಾ ನಿನ್ನ ಜೋತೆಯಲಿರಬೇಕೆನ್ನುವ ಆಸೆ ಮೂಡಿಸಿದೆ,

ಅದೆಸ್ಟೋ ಬಾರಿ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳೋಣವೆಂದು ಬಂದೆ,
ನಿನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾ,
ಹೇಳುವುದನ್ನು ಮರೆತೇನೋ,
ಅಥವಾ ಹೇಳಲಾಗದೆ ಹೋದೇನೋ,
ಅಥವಾ ಹೇಳಿದರೆ, ಇರುವ ನಿನ್ನ ಈ ಹಿತವಾದ ಸ್ನೇಹವ ದೂರ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವೆನೆಂದೋ,
ಹೇಳದೆ ಹೋದೆ.

ಅಂದೊಂದು ದಿನ ನೀ,
ತುಂಬ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಓಡಿ ಬಂದು,
ನಿನ್ನ ವಿವಾಹ ಆಮಂತ್ರಣ ಪತ್ರ ನನ್ನ ಕೈಗಿಟ್ಟೆ,
ಅದ ನೋಡಿ ನನಗರಿವಿಲ್ಲದೆ ಕಣ್ಣಹನಿಯೊಂದು ಜಾರಿಬಿಟ್ಟಿತು.

ನೀ "ಯಾಕೀ ಕಣ್ಣಿರು" ಎಂದೆ,
"ನೀ ಮದುವೆಯಾದಮೇಲೆ ದೂರವಾಗುವೆಯಲ್ಲ...?" ಎಂದು ನಾನೆಂದೆ,
ಅದಕೆ ನೀ "ಅಯ್ಯೋ ಪೆದ್ದಿ, ನಾನು ಹೇಗೇ ಇದ್ದರು, ಎಲ್ಲೇ ಇದ್ದರು ನಿನ್ನ ಗೆಳೆಯನಲ್ಲವೇ..?" ಎಂದೆ.
ತಡೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗದೆ ನಿನ್ನ ತಬ್ಬಿಕೊಂಡು ಒಂದೇ ಸಮನೆ ಅತ್ತುಬಿಟ್ಟೆ,
ಆಗಲೂ ನಿನಗರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲವಲ್ಲ ಗೆಳೆಯ....

ಇಂತಿ,
ನಿನ್ನ ಪ್ರೇಯಸಿಯಾಗಲಿಚ್ಚಿಸಿದ್ದ ಗೆಳತಿ

ಹುಡುಗ ಹುಡುಗೀಯು ಟೆಲಿಫೋನ್ ಸಂಭಾಷಣೆ

2010-08-18T22:47:00.000-07:00

ಮದುವೆಯಾಗಲಿರುವ ಹುಡುಗ ಹುಡುಗೀಯು ಟೆಲಿಫೋನ್ ನಲ್ಲಿ ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಮಾತನಾಡಲು ಅವರು ಬಳಸುವ ವಿಷಯವೇನು...?. ಏನೇನನ್ನು ಮಾತಾಡುತ್ತಾರೆ...? ಎನ್ನುವ ಕುತೂಹಲ ನಮ್ಮಂತಹ ಹುಡುಗರಿಗೆ ಇದ್ದೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಮಾತನಾಡುವ ವಿಷಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಹುಡುಗ ಹುಡುಗಿಯ ಮಧುರ ಧ್ವನಿ ಕೇಳುವ ಸಲುವಾಗಿಯೋ, ಅಥವಾ ಹುಡುಗಿ ಪ್ರಿಯಕರನ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಲೋ ಸಂಭಾಷಣೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ.
ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಏನೇನು ಮಾತನಾಡಬಹುದು ಎಂದು ಅವರಿವರಿಂದ ತಿಳಿದುಕೊಂಡು ಕೆಳಗಿನ ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ. 1) ನೀವೇ ಹೇಳ್ಬೇಕು....
2) ಆಮೇಲೆ.....?
3) ನೀವು ತುಂಬ ತಮಾಷೆ ಮಾಡ್ತಿರಪ್ಪ...
4) ತರ್ಲೆ....
5) ಕೋತಿ...
6) ಮತ್ತೆ....
7) ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗೋಣ...?
8) ಮನೆನಲ್ಲಿ ಯಾರು ಇಲ್ವಾ..? ಮಾತಾಡಬಹುದಾ...?
9) ಅತಿ ಆಡ್ತೀರಾ....
10) ಯಾಕೋ ಜಾಸ್ತಿ ಆಯ್ತು ನಿಮ್ದು....
11) ಛೀ ತುಂಟ...
12) ಹೇ ಕಳ್ಳ ನೀನು....
13) ಆಮೇಲೆ ಸಿಗು ಮಾಡ್ತೀನಿ ನಿನಗೆ....
14) ಹೋಗಿಪ್ಪ ನೀವೇನೇನೊ ಹೇಳ್ತೀರಾ.....
15) ಮನೇಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಇದ್ದಾರೆ. ಈಗ ಮಾತಾಡೋಕೆ ಆಗೊಲ್ಲ....(ಮೊಬೈಲ್ ಬರೋಕೆ ಮುಂಚೆ ಈಗಿತ್ತು)
16) ಈ ತರಹ ತರಲೆ ಮಾಡಿದ್ರೆ ಇನ್ನೊಂದಿನ ಬರೊಲ್ಲ ನಿನ್ನ ಜೊತೆ...
17) ನಿಮಗೆ ಮೀಸೆ ಇದ್ರೆನೆ ಚೆಂದ....
18) ಥೂ ಹೋಗಿಪಾ... ನನಗೆ ನಾಚಿಕೆ ಆಗುತ್ತೆ..
19) ಸಿಗರೇಟ್ ಸೇದುತ್ತೀರ ನೀವು...ಇಲ್ಲ ತಾನೆ....?
20) ಪ್ರಾಮಿಸ್ ಮಾಡಿ, ಇನ್ಮೇಲೆ ಸಿಗರೇಟ್ ಸೇದೊಲ್ಲ ಅಂತ...
21) ನಿನ್ನೆ ನೀವಾಕಿದ ಬ್ಲೂ ಷರ್ಟ್ ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು....
22) ನಿನ್ನೆ ನೀನಾಕಿದ ಪಿಂಕ್ ಚೂಡಿ ನೂ ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು....
23) ನಿನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ ನಿದ್ದೆನೆ ಬರಲಿಲ್ಲ...
24) ನನಗೂ ಅಷ್ಟೇ ನಿದ್ದೆ ಬರಲಿಲ್ಲ...
25) ನಿದ್ದೆ ಬರಲಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ದೇವರ ಜಪ ಮಾಡಬೇಕಿತ್ತು....
26) ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎನಾದರೂ ಕಾರಣ ಹೇಳಿ ಮಾಮುಲಿ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಬಾ....

ಇಷ್ಟು ಸಾಕು ಅನ್ಸುತ್ತೆ....!!!

ಈ ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡಲು ಅನೇಕರು ಸಹಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ.. ಅದರಲ್ಲೂ ಸವಿಗನಸು ಬ್ಲಾಗಿನ ಮಹೇಶ್ ಅವರ ಕೊಡುಗೆ ಅಪಾರ. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಧನ್ಯವಾದಗಳು...