Wszystko o domu i ogrodzie

Mini drzewka owocowe

2017-01-29T09:02:00.002-08:00

Mini drzewka owocowe w doniczkach

Co by nie powiedzieć.to mini drzewka owocowe w doniczkach to świetny sposób żeby każdy posiadacz balkonu czy też tarasu mógł się cieszyć własnymi soczystymi jabłkami, słodkimi gruszkami albo malowanymi słońcem brzoskwiniami. Mało tego są bardzo łatwe w uprawie i w odróżnieniu od dużych drzew owocowych, oczywistym jest, że nie wymagają skomplikowanego cięcia. Trudno się dziwić, że stały się hitem poszukiwanym przez amatorów owoców z własnej uprawy. Zobacz jak wyglądają, które odmiany są najlepsze do uprawy w naszym klimacie i jak o nie dbać.

Już od kilkunastu lat te niezwykłe rośliny są hodowane w jednej ze szkółek pod Opolem. Głównie z przeznaczeniem do sprzedaży za granicę. Ale lata testów i poszukiwania odmian miniaturowych drzewek owocowych nadających się do uprawy w naszym klimacie, okazały się wreszcie owocne. Zestaw pieczołowicie wyselekcjonowanych, odpornych odmian miniaturowych pozwala, każdemu posiadaczowi nawet bardzo małego ogrodu lub balkonu czy tarasu, spełnić marzenie o posiadaniu własnej uprawy drzew owocowych. Teraz każdy z nas może świeże jabłka, gruszki, brzoskwinie czy śliwki zrywać z własnego drzewka.

Zalety mini drzewek owocowych

To właśnie dzięki niewielkim rozmiarom mini drzewka owocowe jak żadne inne doskonale nadają się do uprawy doniczkowej. Otóż niewątpliwą zaletą jest to, że z powodzeniem można je sadzić również w gruncie i to bardzo blisko siebie, co daje możliwości do utworzenia na niewielkiej powierzchni małego ogrodu, w którym zgromadzimy kilka różnych odmian.

Dla przykładu, wielkość drzew mini gruszy po 6 latach uprawy nie przekracza 150 cm wzrostu, co znacznie ułatwia wszelkie zabiegi pielęgnacyjne, jak również bardzo łatwy zbiór owoców. Ważnym jest też i to, że plon z takiego drzewa może wynieść od 4 do 8 kg. W tym miejscu należy jeszcze zaznaczyć, że drzewka te bardzo wcześnie wchodzą w owocowanie - i tak pierwszych owoców możemy spodziewać się już w drugim roku uprawy. Czasem zdarza się owocowanie już w pierwszym roku, ale owoce nie są dorodne i nie wszystkie dotrwają do zbioru. Nic dziwnego roślina walczy o zaadoptowanie się do warunków w nowym miejscu, stąd zaburzenia mogą doprowadzić do utraty zawiązków. To właśnie dzięki tym wszystkim zaletom mini drzewka owocowe przebojem zajmują czołowe miejsca w rankingach najpopularniejszych roślin owocowych uprawianych amatorsko.

Małe rozmiary tych drzewek owocowych dają także możliwość uprawy, bardzo wrażliwych na wiosenne przymrozki, takich jak brzoskwinie, morele i nektaryny również w rejonach, gdzie zazwyczaj ich kwiaty są przez przymrozki uszkadzane. Otóż takie mini drzewko w doniczce na okres spodziewanych przymrozków można z łatwością schować do pomieszczenia zabezpieczonego przed mrozem, chroniąc jego pąki kwiatowe i kwiaty przed uszkodzeniem. A to znacznie zwiększa możliwości uprawy najmniej mrozoodpornych gatunków sadowniczych.

Mini drzewka owocowe - najlepsze odmiany

Pośród mini drzewek owocowych dostępne są odmiany najpopularniejszych gatunków sadowniczych - jabłoni i gruszy, śliw, brzoskwini, moreli i nektaryny. Przez cały sezon, od wiosny do jesieni, można kupować rośliny w doniczkach, zaś wiosną oraz jesienią, dostępne są nieco tańsze egzemplarze kopane bezpośrednio z gruntu.

Między innymi z pośród mini drzewek jabłoni dostępne są również dwie odmiany: 'Delegrina' oraz 'Delbarestivale'. U obu tych odmian jabłka są o czerwono-żółtym zabarwieniu skórki a dojrzewają na początku września. Wysokość samego pnia do korony wynosi od ok. 30 do 50 cm.

Do najlepszych mini drzewek gruszy można polecić dwie odmiany. Są to: 'Garden Pearl' i 'Garden Red'. Pierwsza z tych odmian rodzi zielone gruszki, pokryte rdzawym rumieńcem, a dojrzewają one w połowie października. Znacznie wcześniej, bo już z początkiem września, dojrzewają czerwone owoce odmiany 'Garden Red'. Wysokość pnia tych drzewek, liczona do początku korony, to około 40 cm.

Najbardziej atrakcyjnie wyglądają mini drzewka brzoskwini, których lancetowate liście są bardzo duże w stosunku do rozmiarów całej rośliny. Miniaturowa brzoskwinia odmiany 'Honey Gold' ma kwiaty pełne różowe, natomiast owoce zielono-żółte. Natomiast odmiana 'Honey Red' ma kwiaty półpełne różowe, zaś owoce różowe z rumieńcem.

Korona tych drzewek po 5 latach uprawy może sięgnąć do 1,2 m średnicy.

Bardzo ciekawie prezentują się także mini drzewka owocowe moreli "Aprigold" jak również nektaryny "Rubis". Obydwie te odmiany świetnie wyglądają w czasie kwitnienia oraz dają bardzo smaczne owoce.

Niezwykłe mini drzewka owocowe Duo

Omawiając mini drzewka zestawienie odmian mini drzewek owocowych warto wspomnieć o tak zwanych mini drzewkach Duo, które to powstają poprzez zaszczepienie dwóch odmian owocowych na jednej podkładce. Takie postawienie sprawy daje efekt, że zbieramy dwie różne odmiany owoców z jednego drzewka.

Przykładami mogą być: Duo Jabłoń Braeburn + Bramley (bardzo smaczne jabłka), Duo grusza Konferencja + Red Faworytka (a tych bardzo popularnych i lubianych przez działkowców odmian gruszy nie trzeba chyba nikomu przedstawiać), no i jeszcze Duo śliwa Viktoria + Węgierka.

Te rośliny DUO rosną nieco wyższe niż inne typowe mini drzewka owocowe, mogą bowiem dorastać aż do 2,5 m wysokości. Jednakże nadal nadają się do uprawy w donicach na balkonach lub tarasach. Natomiast sadząc taką roślinę w swoim ogrodzie, zadziwimy niejednego sąsiada.

Oczywiście pielęgnację znacznie ułatwia fakt, iż ze względu na bardzo wolny wzrost, nie wymagają cięcia.

Jeśli chodzi o pielęgnację roślin w donicach musimy ciągle pamiętać o regularnym podlewaniu oraz częstym nawożeniu bo są one o nieco większym zapotrzebowaniu na nawozy ze względu na ilość podłoża, w porównaniu do roślin sadzonych w gruncie.

Nawozy podawać należy od wiosny do lipca. Może być to naturalny biohumus lub nawozy wieloskładnikowe przeznaczone dla drzew owocowych.

Na zimę mini drzewka owocowe (szczególnie brzoskwinie, morele i nektaryny) przeważnie wymagają okrycia. Jest to łatwe do wykonania ze względu na małe korony drzewek. Owijać je można agrowłókniną, jutą albo słomą.

W przypadku roślin uprawianych w donicach, pamiętać musimy także o zabezpieczeniu bryły korzeniowej, która jest znacznie bardziej narażona na przemarznięcie niż nadziemna część rośliny. Dlatego doniczki warto owijać matami słomianymi, agrowłókniną lub obkładać styropianem.

Można też doniczkę wstawić do większego kartonu, a wolne przestrzenie wypełnić trocinami lub pogniecionymi gazetami. Z balkonów i tarasów doniczki z mini drzewkami owocowymi można także na zimę przenosić do chłodnych pomieszczeń, zabezpieczonych przed mrozami. W przypadku gatunków wrażliwych na przymrozki warto taki zabieg przeprowadzać szczególnie wiosną, gdy spodziewane są przymrozki, a drzewka rozpoczynają już kwitnienie.

Zatem jak widać , mini drzewka owocowe pielęgnuje się podobnie jak inne rośliny doniczkowe na balkonach i tarasach, może nieco więcej troski wymaga ich zabezpieczenie przed mrozami. Jednakże prawidłowo pielęgnowane odwdzięczą się nie tylko atrakcyjnym pokrojem, ulistnieniem i obfitym kwitnieniem, ale także atrakcyjnymi, zdrowymi i smacznymi owocami.

Przyjemnej uprawy.

Ochrona miniaturowych drzew owocowych

2017-01-29T07:03:00.000-08:00

Ochrona drzew owocowych normalnej wielkości nawet tych zredukowanych wielkości jest prosta i wiadomo jakich środków użyć. Trochę inaczej ma się sprawa z miniaturowymi drzewkami, które mogą być hodowane na balkonach a nawet w mieszkaniach.
Oczywiście nie ma przeszkód żeby zastosować środki ochrony używane w ogrodach czy sadach przemysłowych. Istnieją różne rodzaje ochrony. Między innymi opryski czy podlewanie gnojówką z liści rabarbaru, pokrzywy, piołunu itp.
Jest jednak możliwość wprowadzenia ochrony za pomocą drutu miedzianego nawijając cewki na pień główny czy konary główne.
Cewka nawinięta na pień miniatury powinna być nawinięta drutem co najmniej 1,5 mm , a posługując się terminologią elektryków drutem pozbawionym izolacji co najmniej 2 kwadrat czyli o przekroju 2 mm2 /milimetrów kwadratowych/. Jeden koniec drutu cewki należy wbić w ziemię doniczki czy działki na taką głębokość żeby znalazł się w strefie korzeni a drut nawinąć niezbyt ciasno wokół pnia w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara siedem lub dziewięć zwojów. Na końcu cewki zrobić małe oczko średnicy około 3 mm. Najlepiej tak żeby pomiędzy pniem a drutem cewki pozostała przestrzeń na rozrost pnia przez przynajmniej dwa lata. Zresztą jak owinie się z luzem to w przypadku szybszego powiększenia grubości drut się podda i nie skaleczy pnia - na co trzeba jednakże zwracać uwagę.
Można również nawinąć równie luźno jak na pniu cewki w ilości co najmniej 7 zwojów na głównych konarach drzewka. W tym przypadku początek cewki pozostawić opartą o pień a na jej końcu zrobić również oczko.
Taki sposób ochrony jak sami widzicie jest w 100% ekologiczny.

Kończy się styczeń

2017-01-28T10:08:00.003-08:00

Kończy się styczeń.
Jeszcze kilka dni i przyjdzie luty.
A to oznacza, ze należy przystąpić do cięcia grubszych gałęzi drzew owocowych, które sprawia, że wewnątrz korony zrobi się luźniej i gdy pojawią się nowe liście słońce nie będzie miało problemu dotrzeć do wnętrza. Oczywiście nie muszę dodawać, że spowoduje to, że przyszłe owoce będą większe lepiej wykształcone i smaczniejsze - niekoniecznie musi ich być więcej bo zależy to głównie od tego jakie będą warunki kwitnienia i działań owadów.
Oczywiście należy powycinać również wszystkie wilki, czyli drobne jednoroczne gałązki wyrastające w górę. Ich pozostawienie spowoduje tylko osłabienie drzewa i w rezultacie znaczne obniżenie plonów, albo całkowity ich brak. Oczywiście chodzi tu przede wszystkim o takie drzewa jak jabłonie i grusze bo im właśnie najsilniej wyrastają wilki. Takie drzewa jak brzoskwinie przecina się po przekwitnieniu i zawiązaniu owoców. Przeważnie jest jednak tak, że brzoskwinie mają najwięcej owoców na końcach gałęzi więc przycięcie pomniejszające koronę sprawi zmniejszenie ich ilości w nadchodzącym sezonie.
Oczywiście jeśli trzeba zmniejszyć koronę to grubsze cięcie lepiej zrobić teraz.
Drugim bardzo ważnym zadaniem jest wykonanie oprysków przeciwgrzybicznymi preparatami w rodzaju miedzianu 50. szczególnie ważne jest to dla brzoskwiń żeby wyeliminować albo przynajmniej zmniejszyć rozwinięcie się ogniowej zarazy, a na jabłoniach i gruszach parcha.
No i trzecie równie ważne zadanie to oczywiście jak co roku zimą malowanie pni. W tym roku jest to szczególnie ważne ponieważ były i pewnie jeszcze będą wysokie mrozy a słoneczko zaczyna być coraz wyżej i przygrzewa co może powodować pękanie kory a to z kolei groźne dla drzewa choroby albo nawet jego zniszczenie.
Tam gdzie są bukszpany jako pojedyncze rośliny czy też większa ich ilość a na nich zalegający śnieg należy go bezwzględnie strząsnąć bo kiedy zacznie topnieć, a tym samym zacznie wzrastać jego ciężar i w rezultacie porozłamuje cienkie i wiotkie gałązki krzewu. Jest rzeczą oczywistą, że pokrywa śnieżna na zimozielonych krzewach bukszpanu żadnej roli nie spełnia.
Życzę miłych chwil w ogrodzie i wspaniałych plonów w nadchodzącym sezonie.

Sierpniowe cięcie drzew.

2015-08-27T13:29:00.001-07:00

Sierpniowe cięcie drzew owocowych.

To coś nowego?

Wcale nie.

Takie cięcie stosują ogrodnicy od lat.

No to co w takim razie tniemy?

Otóż tniemy przede wszystkim tak zwane wilki, czyli pędy - gałązki, które wyrastają z gałęzi rodzących właśnie w górę.

Takie odrosty mają szczególnie znaczne grusze i jabłonie. Jest to zbyteczne obciążenie drzewa, dlatego kiedy pozbędziemy się ich teraz właśnie w sierpniu i na początku września pomożemy naszemu drzewu owocowemu wyprodukować większe owoce. Jak również wzmocnić się przed zimą i przed zimowym spoczynkiem pozwoli to zawiązać więcej węzłów kwiatowych co ma znaczny wpływ na wiekszy plon w roku przyszłym.

Według opinii starych działkowiczów nie jest to dobre dla drzew bo podczas dojrzewania owoców osłabiamy ustrój zdrowotny drzewa.

Nic bardziej mylnego takie postępowanie pozwoli wzmocnić drzewo i ze względu na wyższą temperaturę szybciej zabliźni rany po cięciu, które zresztą ze względu na drobne ztosunkowo odrosty nie są wielkie.

Jeśłi nie ma to wpływu na dojrzewające owoce możemy również dokonać cięcia prześwietleniowego, które poprawi dostęp światła do wnętrza korony drzewa, poprawiając warunki dojrzewania przyszłorocznych owoców. Jednakże w przypadku cięcia grubszych konarów radzę zastosować maść ogrodniczą w miejscach cięcia. Wiadomo im wieksza rana tym wiekszy dostęp patogenów do ustroju drzewa. Jeśli nie mamy maści ogrodniczej możemy zastosować farbę emulsyjną z dodatkiem miedzianu albo innego środka grzybobójczego, którego używamy do oprysków.

Takiego ciecia można dokonać do połowy wrzesnia. Jeśli jednak nie zmieścimy się w czasie odłóżmy cięcie sierpniowe do przyszłego roku.

Życzę obfitych plonów.

Remonty w starym domu

2014-11-07T09:22:00.000-08:00

d.c. naprawa muru z kamienia wapiennego

Szperałem w internecie i znalazłem jeden z dawnych przepisów na zaprawę gliniano-piaskowo-cementową. Ale po wykonaniu próbnych murowań i pozostawienie na działanie aury, która w tym roku obfitowała w bardzo zmienne warunki z przewagą deszczu.
Moje doświadczenia wykazały, że najlepszą metodą naprawy muru w mojej piwnicy będzie zaprawa, która powstała z mieszaniny gliny, piasku i cementu w proporcjach 5:6:1.
Powiem tylko, że obecność gliny w zaprawie dzięki temu, że jest tłusta zapewnia większą barierę dla wilgoci.
Natomiast użycie cementu daje jej większą twardość a tym samym odporność na wykruszanie się zewnętrznej powłoki. Jest oczywista różnica - ściana spojona tą zaprawą jest viemniejsza od tej z zaprawą oryginalną z wapnem. Muszę tutaj powiedzieć, że w dawnych czasach budowniczowie stosowali do zaprawy nie tylko glinę ale zwykłą ziemię jeśli glina w tym akurat rejonie była niedostępna i jak się okazuje takie budowle także przetrwały bardzo wiele lat dorównując tym najdroższym ceglanym a nawet niekiedy przewyższając je mniejszym współczynnikiem przenikania ciepła będąc tym samym przyjaźniejszymi dla mieszkańców.
Miałem już lepiszcze i wiedziałem, że jego użycie pozwoli na przetrwanie muru na dalsze bardzo długie lata.
Przystępując do prac musiałem uprzątnąć gruzowisko i zabezpieczenie pozostałej częśći muru przed wypadaniem dla mojego własnego bezpieczeństwa, bo chociaż nie była to duża wysokość jednak kamienie znaczącej wielkości, niektóre przekraczały wagę 100kG.
Taką naprawę trzeba rozpocząć od samego dołu ściany awięc od samego dna pomieszczenia. Całą operację postanowiłem zrobić samodzielnie, zwłaszcza, że nie musiałem się szczególnie spieszyć bo czas mam można powiedzieć nieograniczony.
Wiadomo kamień używany do budowy nie jest ciosany na jakieś okreslonej wielkości prostopadłościany, tylko jak się złamał taki ma kształt - bardzo nieregularny. Zatem bardzo trudno jest dopasować do siebie kolejne kamienie tak aby lico muru i jego wnętrze było równomiernie wypełnione masą kamienną.
To dopasowywanie trwa i pozwolę zwrócić tutaj uwagę, żeby przygotowywać zaprawę w niewielkich ilościach - jest to uciążliwe ale pozwala na zaoszczędzenie zaprawy, która zawierając cement dosyć szybko tężeje a kolejne rozcieńczanie wodą moze wpłynąć negatywnie na jakość połączenia. Powiem tak powinno się przygotować tyle zaprawy, żeby zużyć ją w ciągu godziny - to taki optymalny czas.
Mam jeszcze jedną bardzo istotną uwagę.
Otóż ze względu na suży ciężar lamienia nie należy muru uzupełniać w pionowo tylko warstwami poziomymi na całej długości ubytku zapobiegniemy w ten sposób wybrzuszeniu się muru ponieważ poszczególne warstwy będą w różnej fazie wiązania zaprawy. Od dołu związana a coraz wyżej coraz luźniejsza.
Zaprawy o tym składzie można użyć do uzupełnienia zaprawy wypadniętej z pomiędzy kamieni. Jak już wcześniej wspomniałem wytworzy się dość twarda i gładka powierzchnia nie ulegająca łatwemu wykruszaniu.

Remonty w starym domu.

2014-11-05T12:52:00.001-08:00

Naprawa muru z kamienia wapiennego na zaprawie gliniano-piaskowej.

W naszym kraju istnieje bardzo wiele budowli przeróżnej wielkości zbudowanych w wieku XIX albo dużo wcześniej. Wiadomo, że źle zadbany mur prędzej czy później zacznie się powoli rozpadać. Najpierw zaczynają wypadać ze ściany wypełnienia co jest związane z dużo większą wilgocią muru kamiennego niż na przykład ceglanego.
Chcąc zadbać o tego rodzaju mury należy na bieżąco uzupełniać nawet niewielkie ubytki zaprawy gliniano piaskowej. Wypada ona przede wszystkim dlatego, że zimą pomieszczenia mocno się schładzają a latem powierzchnia uch wysycha i samoczynnie się wykrusza jej powierzchnia. Dzieje sie to zupełnie podobnie jak z powierzchnią naszej skóry, tyle, że nasza skóra samoczynnie się złuszcza i odbudowuje a ściana nie.
Ja osobiście posiadam dom w którym piwnica jest pozostałością budowli z XVIII wieku. Część górna domu zbudowana była na początku lat pięćdziesiątych ubiegłego wieku.
Od kilkunastu lat dom ten zamieszkujemy tylko w okresie letnim przez około pół roku. Zimą jednak stoi zamknięty. Wcześniej w piwnicy trzymano węgiel, w drugiej części przetwory i owoce, teraz zmienił się charakter wykorzystania jej pomieszczeń. Jednocześnie została usunięta rosnąca obok domu potężna akacja której korzenie przez lata egzystoawania obok domu spenetrowała dość dokładnie kamienny mur. Kiedy drzewo zostało usunięte zmieniły się warunki hydrologiczne i wieksza ilośc wody opadowej kierowała sie pod mur budynku. Trwało to oczywiscie kilka lat zanim erozja muru wystąpiła ze zwielokrotnioną siłą. Korzenie wrosniete w mur zgniły i rozłożyły je grzyby w taki sposób, że z ich skóry zrobiły się rurociagi wprowadzajace wodę gęboko w prawie metrowej szerokości mur. Widząc duże zawilgocenie ścian odkopaliśmy całą północną ścianę do granicy bardzo twardego margla i zaizolowaliśmy dokładnie nałożoną powłoką dysperbitową i folią do fundamentów.
Ilośc wody docierajacej do ściany radykalnie została zmniejszona - prawie do zera. To z kolei spowodowało, że ściana zaczęła coraz berdziej wysychać, stara zaprawa dotąd napełniona wodą zaczęła się kurczyć a tym samym rozpadać. Aż w końcu nastąpiło to czego się wczesniej obawiałem. Kolejne lato zrobiło swoje wysychająca po zimie ściana i bardzo słabe już trzymanie zaprawy spowodowało, że ciężar kamieni zrobił swoje prawie połowa ściany wybrzuszyła sie i wypadła. Teraz nie było już odwrotu trzeba było ścianę naprawić to znaczy wmurowac na nowo wypadnięte ze ściany kamienie.
Zacząłem więc poszukiwanie składu takiej zaprawy. Jeden ze starszych sąsiadów powiedział mi, że przed II wojną światową, a więc na początku XX wieku taką glinianą zaprawę sporządzano z gliny, piasku i wapna.
Jeden znajomy murarz-emeryt powiedział mi o używaniu mleczka glinianego do sporządzania zaprawy.
Nikt jednak nie umiał mi powiedzieć jakie sa najlepsze proporcje składników do takiej zaprawy.
Co prawda mogłem mur naprawić po prostu używając normalnej współczesnej zaprawy cementowo-piaskowej, ale... No właśnie bylo kilka przesłanek, które spowodowały, że nie zdecydowałem się użyć nowoczesnych środków do naprawy zabytkowego już było nie było muru.

Przepraszam za nieobecność

2014-01-29T08:18:00.002-08:00

Bardzo chciałbym przeprosić wszystkich moich czytelników za dość długą nieobecność na blogu.
Jak wiadomo żyjemy w świecie bardzo zintegrowanym przez Internet, a w wielkiej społeczności istnieje wielu, którym sprawia przyjemność szkodzenie innym.
Padło na mnie!
Mój błąd, że wszystkie swoje notatki miałem w komputerze i pewnie razem z czyjąś pocztą otrzymałem robala, który zniszczył mi dyski i przez to zniszczył wszystkie moje materiały. Cóż nie obwiniam nikogo za złośliwe oprogramowanie, bo pewnie sam nie wiedział, że rozsyła takie podarunki. Ja mam zwyczaj, że nie otwieram poczty, której pochodzenia nie jestem pewien, a i to nie uchroniłem się przed "katastrofą".
Człowiek uczy się całe życie, teraz już wiem, że wszystko co jest cenne musi być zapisane gdzie indziej.
Jeszcze raz Was wszystkich moi drodzy przepraszam i postaram się od nowa zamieszczać posty, które jak mam nadzieje zainteresują Was i pozostaniecie moimi czytelnikami.
Jestem obecnie dość daleko poza domem, ale wracam w połowie lutego.
Pozdrawiam serdecznie.

2013-08-10T12:39:00.002-07:00

Rośliny doniczkowe dla zapracowanych. Niewymagające kwiaty doniczkowe

Wiele osób twierdzi, że nie trzyma w domu roślin doniczkowych, bo nie ma czasu na ich pielęgnację. Wśród kwiatów doniczkowych znajdą się jednak takie rośliny, które znakomicie nadają się dla zapracowanych.

Jest sporo gatunków roślin doniczkowych, które z powodzeniem mogą mieć w swoich mieszkaniach osoby, które nie bardzo radzą sobie pielęgnacją roślin, albo które na tę pielęgnację po prostu nie mają czasu.

Wiele roślin pokojowych znosi niekorzystne warunki, może rosnąć w pomieszczeniach słabo doświetlonych, radzi sobie z podwyższoną temperaturą w okresie grzewczym czy suszą spowodowaną brakiem lub rzadkim podlewaniem, do tego nie wymagają systematycznego nawożenia. Osoby zapracowane powinny wybrać do swoich domów właśnie takie niewymagające rośliny doniczkowe.

Niewymagające rośliny doniczkowe dla zapracowanych

· Sansewieria jest sukulentem, który magazynuje wodę w mięsistych liściach. To roślina długowieczna i bardzo wytrzymała na niekorzystne warunki: suszę, duże wahania temperatury oraz niedobór światła. Nie lubi tylko nadmiernego podlewania - wystarczy podlać ją od czasu do czasu niewielką ilością wody.

· Aspidistra, zwana żelaznym liściem. Już sama nazwa mówi, że roślina ta przetrzyma z powodzeniem niekorzystne warunki. To roślina długowieczna, doskonale znosi niedobór wody i nawet głęboki cień.

· Jukka to roślina mało wymagająca, nie szkodzi jej susza ani cień, natomiast nie znosi nadmiernego podlewania.

· Grubosz (drzewko szczęścia) to sukulent, który w mięsistych liściach gromadzi wodę, dlatego jest odporny na jej niedobór. To popularna i mało wymagająca roślina doniczkowa, która dobrze znosi suche powietrze. Podlewać go trzeba oszczędnie.

· Zamiokulkas to znakomita roślina dla zapracowanych. Jej wymagania są naprawdę niewielkie, a podlewać wystarczy raz w miesiącu. Do tego może rosnąć w cieniu.

· Kalanchoe to kwitnąca roślina doniczkowa, która nie potrzebuje dużo opieki. Jej liście magazynują wodę, więc nie trzeba jej często podlewać.

· Aglonema to rośliną doniczkową łatwą w uprawie, która rośnie dobrze w większości warunków i dobrze znosi suche powietrze w naszych domach.

· Kaktusy – znakomite rośliny dla tych, którzy zapominają o podlewaniu.

Dracena.

2013-08-09T05:43:00.000-07:00

Różne gatunki draceny do uprawy w doniczkach

Draceny należą do popularnych domowych roślin doniczkowych ozdobnych z liści. Gatunki draceny różnią się między innymi kształtem liści.

Wszystkie draceny mają zebrane w pióropusz dekoracyjne, zielone lub wielobarwne, wydłużone liście, które w zależności od gatunki są wzniesione lub wyginają się. Do uprawy domowej nadaje się wiele gatunków draceny różniących się pokrojem oraz kształtem i barwą liści.

Do najbardziej popularnych należą:

· dracena obrzeżona – Dracaena marginata

· dracena odwrócona – Dracaena reflexa

· dracena wonna – Dracaena fragrans

· dracena smocza – Dracaena draco

· dracena deremeńska – Dracaena deremensis

· dracena Hookera – Dracaena hookeriana

· dracena Sandera – Dracaena sanderiana

Oto przykład:

Doniczkowe azalie.

2013-08-08T06:24:00.002-07:00

czy można ją posadzić w ogrodzie

Piękne kwiaty azalii doniczkowych często wykorzystujemy do ozdabiania wnętrz. Czy azalie doniczkowe, które kupuje się w kwiaciarniach, można przesadzić do ogrodu?

Jak postępwać z azalią w doniczce? Co zrobić, by azalie w doniczce ponownie zakwitły?

Większość odmian azalii uprawianych w doniczkach pochodzi od wywodzącego się z Chin gatunku Rhododendron simsii (Azalea indica). Ta AZALIA nie jest odporna na mróz i dlatego nie może zimować w ogrodzie.

Warto jednak azalie w doniczce przenieść do ogrodu na lato, bo to da gwarancję, że azalia ponownie zakwitnie. W drugiej połowie maja, gdy minie niebezpieczeństwo przymrozków, azalie można zakopać razem z donicą w lekko ocienionej części ogrodu albo po wyjęciu z pojemnika posadzić w ziemi torfowej (może to być podłoże do azalii i różaneczników, które kupuje się w sklepach ogrodniczych).

Należy pilnować, aby ziemia była stale lekko wilgotna, warto też zasilaćazalię nawozami przeznaczonymi do roślin wrzosowatych w dawce polecanej na opakowaniu. Jej pędy można przyciąć, nadając koronie azalii ładny kształt.

Azalia w doniczce

Na początku września azalię należy przesadzić do doniczki wypełnionej świeżym podłożem do azalii i różaneczników i przenieść najpierw do chłodnego pomieszczenia (temperatura 8-10°C), a gdy pojawią się pąki kwiatowe - można wtedy azalię w doniczce umieścić w pokoju.

Trzeba jednak wiedzieć, że azalie najlepiej rosną i najdłużej kwitną w pomieszczeniach, w których temperatura nie przekracza 18°C. Po przekwitnięciu azalii warto roślinę ponownie przenieść do chłodnego pomieszczenia, a późną wiosną - do ogrodu.

Azalie japońskie w doniczce

Czasami w donicach sprzedawane są też niskie odmiany azalii japońskich, które są znacznie bardziej odporne na mróz. Wiele odmian tych azalii uprawianych jest jako rośliny ogrodowe. Niestety, nie wszystkie azalie są równie wytrzymałe na niską temperaturę.

Dlatego bezpieczniej będzie je również przenosić na zimę do pomieszczenia.

Rośliny doniczkowe latem.

2013-08-07T05:32:00.000-07:00

Jak zabezpieczyć kwiaty doniczkowe podczas urlopu

Wiele osób zastanawia się, co zrobić z roślinami pokojowymi podczas urlopu. Podpowiadamy jak zabezpieczyć rośliny doniczkowe przed urlopem, aby nie uschły.

Rośliny doniczkowe uprawiane we wnętrzach potrzebują właściwej pielęgnacji cały rok. Latem najważniejszym zabiegiem pielęgnacyjnym jest podlewanie roślin.

Co zrobić z roślinami, gdy wybieramy się na urlop i nie możemy regularnie podlewać naszych roślin domowych?

Jak zabezpieczyć rośliny doniczkowe przed urlopem

         Najlepiej poprosić kogoś z rodziny lub znajomych, aby podczas naszej nieobecności zaopiekował się roślinami w naszym domu. Przed wyjazdem dokładnie poinformujmy tę osobę, jak często i jakimi dawkami należy podlewać poszczególne rośliny. Dzięki temu unikniemy błędów, np. codziennego podlewania kaktusów.
         Jeśli jednak nie mamy komu powierzyć opieki nad naszymi kwiatami doniczkowymi, musimy zatroszczyć się o nie sami.
         Po pierwsze nie zostawiajmy na czas naszej nieobecności roślin na nasłonecznionych parapetach. Najlepiej wszystkie rośliny przenieść w chłodniejsze i lekko ocienione miejsce.
          Jeśli wyjeżdżamy na kilka dni, wystarczy dobrze podlać rośliny w doniczkach tuż przed wyjazdem. Podlewamy w ten sposób, aby całe podłoże w doniczce zostało uwodnione, a nieco wody pozostało także w podstawce.
          Jeśli wyjeżdżamy na dłużej, warto po podlaniu wstawić rośliny w doniczkach do dużych misek lub innych pojemników wypełnionych wodą. Woda powinna sięgać nie więcej niż do połowy wysokości doniczek.
          W sklepach ogrodniczych i w kwiaciarniach można kupić specjalne domowe urządzenia do nawadniania, które pozwalają na dawkowanie wody w miarę wysychania podłoża w doniczce.

Możemy także samodzielnie przygotować takie „urządzenia”, na przykład wkładając jeden koniec grubego sznurka z lnu lub bawełny do podłoża w doniczce a drugi do naczynia z wodą – woda podsiąkając po sznurze będzie dochodziła do doniczki.
Innym sposobem jest napełnienie plastikowej butelki wodą i umocowanie jej do góry dnem w podłożu w doniczce – woda stopniowo będzie wypływać nawadniając jednocześnie ziemie w doniczce.

Pęcherznica - tawułowiec

2013-08-06T11:57:00.003-07:00

Rodzaj Pęcherznica (Physocarpus) jest rozpowszechniony głównie w Ameryce, gdzie występuje najwięcej gatunków tych krzewów. Możemy je spotkać także pod nazwątawułowiec.

Charakteryzują się trójklapowymi, lekko ząbkowanymi liśćmi oraz niewielkimi kwiatami zebranymi w baldachogrona. Barwa kwiatów najczęściej biała bądź z delikatnym odcieniem różu.

Należą do mało wymagających krzewów, doskonale znoszących niekorzystne warunki. Wykazują podwyższoną odporność na suszę oraz mrozy. Poradzą sobie na większości gleb, ale najlepiej rosną na podłożu lekkim i przepuszczalnym. Mogą porastać stanowiska słoneczne oraz zacienione. Są szczególnie odporne na zanieczyszczenia powietrza i charakteryzują się szybkim wzrostem.

Dzięki tym zaletom są powszechnie wykorzystywane do obsadzania terenów miejskich- zieleńców i parków. Nie należą do bardzo dekoracyjnych krzewów, ale ich tolerancyjność na niekorzystne warunki sprawia, że można je spotkać także w ogrodach.

Najpiękniej prezentują się w okresie przebarwiania liści i dojrzewania owoców. Liście przebarwiają się w złocistopomarańczowych odcieniach, a owoce na czerwono.

W ogrodach ozdobnych największe uznanie zyskała pęcherznica kalinolistna (Physocarpus opulifolius). Krzew osiąga około 3 m wysokości i nawet 5 m szerokości.

Jej naturalne siedliska występują w lasach oraz z pobliżu cieków wodnych. Tak samo jak rodzaj wykazuje podwyższoną odporność na suszę, mrozy oraz niekorzystne warunki uprawowe.

Jesienią bądź wiosną można podsypać ją dobrze przerobionym kompostem bądź w przypadku jego braku innym nawozem- najlepiej organicznym. Zebrane w baldachogrona kwiaty rozkwitają na biało bądź różowo, w czerwcu i lipcu.

Po przekwitnięciu dekoracyjne stają się owoce w postaci czerwonawych mieszków. Krzew w zasadzie nie wymaga cięcia poza usuwaniem uszkodzonych bądź zbyt wybujałych pędów.

Cięcie wynikające z ograniczania jej rozrostu nie wpływa negatywnie na ten krzew. Wieloletnie krzewy nie tolerują radykalnego cięcia odmładzającego.

Możemy ją rozmnożyć poprzez sadzonki zielne bądź zdrewniałe pobrane jesienią.

Znakomite rezultaty daje rozmnażanie poprzez odkłady.

Możemy również wypróbować rozmnażanie poprzez nasiona.

Tak naprawdę pęcherznica kalinolistna nie sprawa żadnych znaczących problemów przy jej uprawie i pielęgnacji. Do najbardziej znanych odmian pęcherznicy kalonolistnej należy odmiana ‘Diablo’ o przepięknych purpurowych liściach, na których bardzo ciekawie prezentują się białe kwiaty, zebrane w baldachogrona. Jest odmianą o silniejszym wzroście wynoszącym ponad dwadzieścia centymetrów rocznie. Do podobnie wybarwionych odmian należą także ‘ Red Baron’ i ‘Diablo d’Or’. Odmiany ‘Luteus’ oraz ‘Darts’ Gold’ są wyjątkowe ze względu na swoje żółtowybarwione liście. Barwne odmiany pęcherznicy kalinolistej są bez wątpienia doskonałą propozycją na zastosowanie barwne kompozycje. Niezastąpione przy tworzeniu kontrastowych zestawień. Sprawdzą się pojedynczo oraz w grupie, również przy zbiornikach wodnych. Doskonałe także na żywopłot.

W parkach możemy spotkać także pęcherznicę amurską (Physocarpus amurensis) oraz pęcherznice pośrednią (Physocarpus intermedium).

Pierwsza pochodzi z Azji oraz charakteryzuje się szybkim wzrostem, osiągając około 3 metrów wysokości. Natomiast druga osiąga około 2 metrów wysokości i charakteryzuje się zwartą, kulistą koroną.

Biorąc pod uwagę walory dekoracyjne przedstawionych powyżej gatunków pęcherznicy z pewnością do ogrodu należy zaprosić barwne odmiany pęcherznicy kalinolistej.

Ich bardzo wysoka dekoracyjność w połączeniu z minimalnymi potrzebami stawia te krzewy bez wątpienia powinny znaleźć się w każdym ogrodzie.

Przy niewielkim zaangażowaniu można osiągnąć niebywałe efekty, które zmienią oblicze ogrodu i nadadzą mu wyrazistości.

Żywopłoty I

2013-08-05T07:09:00.000-07:00

Tradycyjne żywopłoty charakteryzujące się dość szybkim wzrostem

Najczęściej spotykane żywopłoty to założenia jednogatunkowe liściaste bądź iglaste, które zazwyczaj wymagają dłuższego okresu na osiągnięcie oczekiwanych rozmiarów i uzyskanie zwartej zielonej ściany.

Żywopłot szybko rosnący

Gatunki roślin, które w dość szybkim tempie stworzą wymarzony żywopłot to m.in.

• Ligustr pospolity - Ligustrum vulgare

– jeden z najpopularniejszych, a zarazem szybko rosnących krzewów liściastych wykorzystywanych przy zakładaniu żywopłotów. Jego roczne przyrosty sięgają 80 cm, a docelowa wysokość przy zapewnieniu optymalnych warunków sięga nawet 5 m. Sadzony głównie na żywopłoty strzyżone osiągające zazwyczaj do 2 m wysokości. Wykazuje niewielkie wymagania klimatyczno- glebowe. Występuje w licznych odmianach np. odmianie ‘Atrovirens’ o ciemnozielonych liściach, ale charakteryzujące się niższą wysokością oraz mniejszymi przyrostami.

• Karagana syberyjska - Caragana arborescens

- krzew liściasty o sezonowym ulistnieniu nazywany czasami żółtą akacją. Osiąga do 5 m wysokości, a ze względu na niewielkie wymagania oraz spore przyrosty może być wykorzystywana na żywopłoty formowane. Szybko rozpoczyna wegetację a kwitnie w maju niewielkimi, motylkowatymi kwiatami.

• Śliwa wiśniowa zwana ałyczą – Prunus cerasifera

- przybiera formę wysokiego krzewu bądź niewielkiego drzewa, charakteryzującego się szybkim wzrostem oraz purpurowymi liśćmi. Doskonale nadaje się zarówno na żywopłoty strzyżone jak i luźne. Jej dekoracyjność wynika nie tylko z barwnych liści, ale także z obfitego kwitnienia oraz barwnych owoców.

• Modrzew europejski – Larix decidua

- żywopłot z modrzewia to oryginale rozwiązanie. Gatunek doskonale nadaje się na formowany żywopłot, dość szybko rośnie i wykazuje wysoką tolerancję na cięcie.

• Żywotnik zachodni ‘Brabant’ – Thuja occidentalis „rabat”

- bardzo popularna roślina żywopłotowa, doskonała na zwarty, zimozielony i formowany żywopłot.

• Żywotnik olbrzymi ‘Kórnik’ - Thuja plichta „Kórnik”

- odmiana żywotnika olbrzymiego, charakteryzująca się dość szybkim wzrostem w barwie soczystej zieleni. Nadaje się na żywopłoty formowane, lecz nie wymaga tyle cięcia jak wspomniana wcześniej odmiana żywotnika zachodniego.

• Tawlina jarzębolistna - Sorbaria sorbifolia

- jest przykładem bardzo ekspansywnego i szybkorosnącego krzewu, osiągającego do około 3 m wysokości. Nadaje się na luźne żywopłoty, a o jego dekoracyjności świadczą pierzaste liście oraz białe kwiaty zebrane w wydłużone wiechy.

• Pęcherznica – Physocarpus

- krzew liściasty osiągający do około 3 m wysokości. U nas spotykana jest głównie pęcherznica kalinolistna, występująca także w kilku barwnych odmianach. Nadaje się na niższe, luźne oraz strzyżone żywopłoty.

• Forsycja pośrednia „Spectabilis” - Forsythia x intermedia „Spectabilis”

– forsycje kojarzymy przede wszystkim ze słonecznymi kwiatami, którymi są obsypane wczesną wiosną. Ze względu na szybki przyrost odmiany ‘Spectabilis’ nawet do 50 cm rocznie warto wykorzystać ją na luźne żywopłoty, z pewnością taki żywopłot zrobi wielkie wrażenie w czasie kwitnienia krzewu. Proponowana forsycja osiąga do około 2m wysokości i 3 m szerokości.

Żywopłoty nietypowe charakteryzujące się szybkim i bardzo szybkim wzrostem

Jeżeli zależy nam na bardzo szybkim odgrodzeniu się zielonym parawanem od sąsiada bądź mało przyjemnych widoków z pewnością warto skorzystać z pnączy.

Niektóre z nich zaledwie w kilka miesięcy stworzą zieloną i szczelną „ścianę”. Aby pnącza mogły swobodnie rosnąć powinny mieć zapewnione stabilne podpory przy czym formy czepne, doskonale będą wspinać się także po murach czy innych powierzchniach, bez konieczności przywiązywania.

Pnącza mogą stanowić rozwiązanie tymczasowe bądź stać się stałym elementem ogrodu. W przypadku, kiedy preferujemy żywopłot z krzewów wolnorosnących, parawan z pnącza może nam towarzyszyć do czasu kiedy właściwy żywopłot nie osiągnie zadowalających rozmiarów.

Takie rozwiązanie zastosowałem u siebie i byłem z niego bardzo zadowolony. Podporę dla pnącza stanowiła siatka ogrodzeniowa przy czym stosowałem gatunki jednoroczne, aby na okres zimy ogrodzenie nie było pokryte żadną roślinnością.

Pnącza można sadzić w odległość 30 cm od podpory oraz około metra od siebie, przy czym te odległości można indywidualnie zwiększać i zmniejszać.

Podstawą przy tego typu rozwiązaniach jest zapewnienie odpowiedniego stanowiska , podłoża oraz wilgotności. Podstawa to poznanie wymagań danej rośliny i dopiero wówczas dobranie do konkretnego stanowiska.

Żywopłoty

2013-08-04T06:53:00.002-07:00

Żywopłoty stanowią ważny element kształtowania przestrzeni w naszym najbliższym otoczeniu. Mogą pełnić zróżnicowane funkcje m.in. wyznaczają granicę działki, stanowią ramy naszej najbliższej przestrzeni, a także chronią przed światem zewnętrznym, hałasem, kurzem oraz wzrokiem sąsiada.

Z pewnością ochrona naszej prywatności jest ważnym kryterium uwzględnianym na etapie doboru roślin. Na własnej posesji, we własnym ogrodzie powinniśmy czuć się bardzo dobrze, bez skrępowania cieszyć się i korzystać z własnego miejsca na ziemi.

Szybki wzrost to nie wszystko

Przy doborze roślin nie powinniśmy kierować się wyłącznie szybkością rocznych przyrostów. Na wzrost roślin wpływa wiele czynników, tak więc bez zapewnienia im optymalnych warunków nawet one nie będą w stanie w szybkim tempie stworzyć żywej ściany.

Poza tym należy poruszyć kilka podstawowych zagadnień warunkujących późniejszy wzrost, wygląd oraz pielęgnację żywego płotu.

Oto najważniejsze z nich

• Żywopłot liściasty

- należy zastanowić się czy żywopłot liściasty, a więc założony z roślin liściastych będzie nam w pełni odpowiadał. Tego typu żywopłoty zazwyczaj charakteryzują się sezonowym ulistnieniem, a więc w okresie zimowym w pełni nie spełniają swojej funkcji ochronnej.

• Żywopłot iglasty

– założony z roślin iglastych w większości zimozielonych, zazwyczaj stabilny i zwarty.

• Żywopłot zimozielony

– założony z roślin charakteryzujących się zimozielonym ulistnieniem, a więc nie tracą liści na okres zimy.

• Żywopłot formalny

– żywopłot stworzony z roślin, które wykazują wysoką tolerancję na cięcie.

• Żywopłot nieformalny

– luźny żywopłot w którym docenia się oryginalność pokrojową wybranych roślin żywopłotowych. Jego pielęgnacja nie wymaga od nas dużego nakładu pracy.

• Żywopłot stanowiący barierę dla intruzów

- a więc przy zakładaniu żywopłotu uwzględniamy gatunki, które posiadają ciernie, stanowiące doskonałą ochronę przed intruzami.

• Żywopłot a ochrona przed wiatrem

– są doskonałym rozwiązaniem w miejscach wietrznych, gdzie trudno o ogród bogaty w różnorodną roślinność. Tego typu żywopłot pozwoli nam na bardziej zróżnicowane nasadzenia gdyż chroni rośliny przed wysuszeniem.

• Żywopłot jednogatunkowy

- najczęstsza forma żywopłotu, która swoją estetykę oraz funkcjonalność opiera na właściwościach jednego gatunku rośliny żywopłotowej.

• Żywopłot wielogatunkowy

– bardzo charakterystyczny ze względu na liczne, a zarazem bardzo zróżnicowane gatunkowo nasadzenia. Z pewnością najpiękniej prezentują się wielogatunkowe żywopłoty nieformalne.

• Docelowa wysokość żywopłotu

– warto, aby docelowa wysokość żywopłotu była zgodna z możliwościami roślin wybranymi na założenie żywopłotu.

• Żywopłot dekoracyjny z liści, a może z kwiatów

– zależnie od naszych upodobań oprócz żywopłotów charakteryzujących się piękną zielenią, można wybrać rośliny dekoracyjne przede wszystkim z barwnych kwiatów, ale pełnię piękna z roślin wydobędzie żywopłot nieformalny.

• Oryginalność nasadzeń

- żywopłot nie musi wpisywać się w ogólnie przyjęte standardy. Z pewnością oryginalnością zachwyci żywopłot np. z wysokich traw.

• Czas poświęcany na pielęgnację żywopłotu

- pamiętajmy że żywopłot może stać się bardzo pracochłonny zwłaszcza, jeżeli wybrane rośliny na żywopłot będą charakteryzować się dużym przyrostem rocznym, a będą stanowić żywopłot strzyżony na niewielkiej wysokości.

Sierpień w ogrodzie III

2013-08-03T03:23:00.000-07:00

warzywa i owoce

Sierpień w ogrodzie to miesiąc zbioru owoców swojej pracy, ale również początek przygotowywania roślin do następnego sezonu. Jakie prace należy w sierpniu wykonać w sadzie i warzywniku.

Na wielu drzewach dojrzewają owoce, m.in. letnie odmiany brzoskwini

Sierpień w ogrodzie: drzewa i krzewy owocowe

Na wielu drzewach i krzewach dojrzewają owoce – letnie odmiany jabłek, gruszek, śliwek (renklody, wczesne węgierki) oraz brzoskwiń. Te, które opadły przedwcześnie, zbieramy i niszczymy, ponieważ mogą stanowić siedlisko chorób i szkodników.

Z jabłoni należy wyciąć „wilki” (tegoroczne pędy, które wyrastają pionowo do góry ze starszych konarów), które konkurują z owocami o wodę, światło i substancje odżywcze.
Po zebraniu owoców przeprowadzamy letnie cięcie prześwietlające krzewów jagodowych.

U agrestu, porzeczek czerwonych i porzeczek białych wycinamy pędy 5-letnie (najstarsze), na których jest już mało paków kwiatowych – pędy te mają ciemniejszą korę, dzięki czemu łatwo je odróżnić od młodszych.

U porzeczki czarnej natomiast wycinamy pędy 4-letnie.
Po zakończeniu zbioru malin wycinamy przy ziemi i palimy te pędy, z których zebrano owoce. Nie usuwamy pędów u odmian malin powtórnie owocujących jesienią.
U wszystkich gatunków wycinamy też pędy słabe, pokładające się na ziemi i nadmiernie zagęszczające się.

W drugiej połowie sierpnia, po zbiorze owoców, prześwietlamy korony drzew wiśni i czereśni. Jak już wcześniej pisałem cięcie najlepiej przeprowadzać w dni suche i słoneczne (aby zminimalizować infekcje chorobami grzybowymi). Miejsca po usuniętych gałęziach należy zabezpieczyć smarując rany środkiem Funaben.

W tym miesiącu przygotowujemy miejsce na nowe nasadzenia truskawek – odchwaszamy glebę, nawozimy dobrze rozłożonym kompostem, zasilamy nawozami mineralnymi i głęboko przekopujemy.
Owocujące pędy winorośli należy przywiązać do podpór. Pod koniec sierpnia usuwamy część liści zacieniających dojrzewające winogrona. Przycinamy też część tegorocznych pędów. Dzięki tym zabiegom więcej słońca będzie dochodziło do owoców.

rośliny warzywne

         W tym miesiącu zbieramy wiele warzyw, m.in. ogórki, pomidory, paprykę, cebulę. Nadal trwają zbiory cukinii, kabaczków i dyni. Pamiętajmy o odchwaszczaniu grządek z rosnącymi warzywami i podlewaniu, jeśli jest to potrzebne oraz o spulchnianiu międzyrzędzi.
         W połowie sierpnia u późnych, wysokorosnących odmian pomidora uszczykujemy wierzchołki pędów, pozostawiając 1–2 liście nad ostatnim kwiatostanem (zabieg ogławiania).
         Zbieramy czosnek posadzony wiosną – zbiór przeprowadzamy, gdy liście zżółkną i zasychają.

W wolne miejsca możemy posiać na jesienny zbiór między innymi rzodkiewkę, rzodkiew, kapustę pekińską, sałatę roszponkę (na zbiór jesienny).

Wysiewamy cebulę na zbiór w przyszłym roku.

Sierpień w ogrodzie II

2013-08-02T03:23:00.000-07:00

pielęgnacja trawnika w sierpniu

W sierpniu należy systematycznie pielęgnować trawnik w ogrodzie. Poniżej przedstawię kilka wskazówek jak pielęgnować trawnik w sierpniu: koszenie trawnika, nawożenie trawnika, podlewanie trawnika.

Sierpień w ogrodzie: koszenie trawnika

W sierpniu trawnik należy kosić systematycznie, pamiętając o tym, że podczas upałów pozostawiamy nie mniej niż 6 cm wysokości źdźbeł (trawa przycięta zbyt nisko źle znosi suszę).

Po koszeniu zasilamy i podlewamy trawnik.

zakładanie trawnika z rolki

W sierpniu możemy rozłożyć nowy trawnik z rolki, ale tylko wtedy, kiedy mamy możliwość regularnego nawadniania. W innej sytuacji murawa może się nie przyjąć i cała praca pójdzie na marne.

Nowo założony trawnik zasilamy po raz pierwszy wczesną jesienią specjalnym nawozem jesiennym dla trawników, zawierającym stosunkowo dużo potasu, a niewiele azotu. Potraktowane tak rośliny są lepiej przygotowane do zimy i wczesną wiosną w lepszej kondycji rozpoczynają wegetację.
W kolejnych sezonach wiosną, gdy ziemia obeschnie, rozsypujemy nawóz wieloskładnikowy o większej zawartości azotu, a w drugiej połowie lata zabieg powtarzamy.

Możemy też aż do pierwszych mrozów stosować nawóz jesienny. Ważne jest równomierne rozsypanie nawozu na powierzchni trawnika – inaczej rośliny będą rosły kępami o rozmaitym odcieniu zieleni i różnej wysokości.

Żeby tego uniknąć, trzeba rozsiewać nawóz na krzyż, czyli raz wzdłuż, raz w poprzek trawnika.

podlewanie trawnika

Gdy jest gorąco, trawnik podlewamy codziennie, najlepiej rano lub po południu (nie w południe, gdy słońce grzeje najmocniej, bo wtedy nawet 30–40 proc. wody wyparuje, zanim dotrze do korzeni).

Trawnik podlewamy tak długo, aż woda przesiąknie na głębokość 10–15 cm.

mech na trawniku

Mech pojawia się nie tylko na trawnikach rosnących w wilgotnych i cienistych zakątkach ogrodu, ale też na zbyt kwaśnym podłożu. Sprzyja mu również niskie przycinanie darni. Dlatego trawę należy kosić na wysokość co najmniej 4–5 cm, a jesienią – po zbadaniu pH gleby – zwapnować podłoże dolomitem lub kredą ogrodniczą.

Można też kupić preparaty zawierające związki żelaza, utrudniające rozwój mchu, ale jest to działanie doraźne. Lepiej usunąć przyczyny albo sięgnąć po preparat zawierający mikroorganizmy mineralizujące filc i mchy.

Sierpień w ogrodzie I

2013-08-01T05:05:00.003-07:00

pielęgnacja roślin ozdobnych w ogrodzie i na balkonie

Ogród w sierpniu - pełen kwiatów i owoców - zachęca do odpoczynku. W sierpniu w ogrodzie regularnie podlewamy i nawozimy rośliny. Sierpień w ogrodzie to doskonały czas na sadzenie i rozmnażanie wielu roślin ozdobnych. Pielęgnacja roślin w sierpniu.

Sierpień w ogrodzie: drzewa i krzewy ozdobne

W drugiej połowie sierpnia możemy sadzić drzewa iglaste i zimozielone krzewy liściaste. Po posadzeniu przez kilka dni należy je obficie je podlewać i cieniować za pomocą juty, agrowłókniny bądź grubego papieru.

Rozmnażamy wrzosy przez sadzonki pędowe (przygotowane podobnie, jak sadzonki bylin). W sierpniu przycinamy żywopłoty z roślin liściastych.

Pobieramy i ukorzeniamy sadzonki krzewów wiecznie zielonych i innych, np. berberysów,szczodrzeńca.

byliny, rośliny dwuletnie i jednoroczne

Zabiegi pielęgnacyjne na rabatach polegają na spulchnianiu ziemi oraz odchwaszczaniu i podlewaniu roślin. Usuwamy przekwitłe kwiaty, nie dopuszczając do zawiązywania nasion – ten zabieg przedłuży okres kwitnienia roślin.

         Pod koniec sierpnia przestajemy nawozić byliny.Sierpień to czas na rozmnażanie i sadzenie bylin kwitnących wiosną i wczesnym latem. Przez sadzonki pędowe rozmnażamy: barwinki pospolite, ubiorki wiecznie zielone, bluszcze pospolite, floksy – Douglasa i szydlasty, goździki brodate, rojniki, naparstnice.
        Przez cały sierpień dzielimy i rozsadzamy rozrośnięte kępy jastruni (złocieni wielkich), liliowców, omiegów kaukaskich i maków wschodnich oraz roślin okrywowych (dąbrówki rozłogowe, fiołki, floksy – szydlasty i Douglasa, karmniki ościste, rogownice, ubiorki wiecznie zielone, zawciągi nadmorskie, żagwiny. Kosaćce kłączowe – bródkowy i niski – dzielimy co trzy lata (jeśli źle kwitną – częściej).
        Druga połowa sierpnia to najlepsza pora na dzielenie piwonii. Nadają się do tego tylko kilkuletnie karpy, na których jest dużo pąków.

W sierpniu sadzimy:
- podczas całego miesiąca – rozsadę roślin dwuletnich: bratków, niezapominajek, malw, dzwonków ogrodowych, stokrotek;
- w pierwszej połowie – zimowity, które zakwitną już jesienią oraz lilie białe i nankinowe, przebiśniegi ikrokusy, które ozdobią ogród w przyszłym sezonie;
- pod koniec sierpnia – narcyzy i szachownice: cesarską i kostkową.

W sierpniu zbieramy nasiona roślin jednorocznych i bylin. Torebki nasienne zrywamy zazwyczaj wtedy, gdy pękną. Możemy też zrobić to wcześniej, ale tylko wtedy, gdy torebki są dojrzałe i suche.

Suche nasiona przechowujemy w chłodnych i przewiewnych pomieszczeniach, najlepiej w papierowych torebkach.

rośliny na balkonach i tarasach

Podobnie jak w ubiegłych miesiącach, rośliny na tarasach i balkonach regularnie podlewamy (podczas upałów nawet codziennie), zasilamy nawozami (jeśli nie zastosowaliśmy wcześniej nawozów o spowolnionym działaniu), najlepiej specjalnymi mieszankami w formie płynnej, obrywamy przekwitłe kwiaty.

Rośliny, które przekwitły i przestały być dekoracyjne zastępujemy nowymi, np. karłowymi daliami i chryzantemami, które będą zdobić balkon lub taras aż do jesieni.
Regularnie obracamy wiszące kosze, aby rosnące w nich rośliny rozwijały się równomiernie. Podczas upałów dobrze przenieść pojemniki z roślinami do zacienionej części ogrodu.

Z niektórych roślin, np.pelargonii, fuksji, werben długopędowych, możemy przygotować sadzonki na następny rok: ścinamy wierzchołki pędów 6–8 cm długości, umieszczamy je w skrzynce z wilgotnym podłożem i często zraszamy.

Ukorzenione rośliny sadzimy do doniczek pojedynczo i obrywamy im wierzchołki, aby się rozkrzewiły. Jesienią wstawimy je do jasnego pomieszczenia – tam przechowujemy je do wiosny.

Rośliny cebulowe

W tym miesiącu wykopujemy cebule czosnków ozdobnych, bulwy szczawików i iksji. Jeśli lato jest deszczowe wykopujemy także karpy pustynników, ponieważ podczas letniego spoczynku źle znoszą nadmiar wilgoci (robimy to na początku sierpnia). Karpy podsuszamy w temperaturze około 20 st.C i przechowujemy w suchym i przewiewnym miejscu w temperaturze nie wyższej niż 17°C.
Jeśli we wrześniu planujemy sadzić rośliny cebulowe, należy w sierpniu przygotować glebę: odchwaścić, przekopać grządki i dodać rozłożonego kompostu – rośliny cebulowe najlepiej rosną w żyznej i pulchnej ziemi.

Do gleb ciężkich i zbitych możemy dodać piasku lub odkwaszonego torfu.
W sierpniu dzielimy i sadzimy bulwy zimowitów. Bulwy umieszczamy na głębokości około 15 cm, w odstępach 20–25 cm. Rośliny powinny zakwitnąć miesiąc po posadzeniu.

Sierpień w ogrodzie

2013-07-31T06:06:00.002-07:00

prace pielęgnacyjne w ogrodzie

Sierpień w ogrodzie. Jeśli chcemy, aby w następnym sezonie ogród cieszył pięknymi roślinami, już w sierpniu trzeba wykonać pewne prace pielęgnacyjne. Podpowiadamy jakie prace należy w ogrodzie wykonać w sierpniu.

Sierpień to czas na sadzenie i dzielenie roślin wodnych.

pielęgnacja trawników

Regularnie podlewamy – gdy jest gorąco nawet codziennie, najlepiej po południu (nie w południe, gdy słońce grzeje najmocniej, bo wtedy nawet 30–40% wody wyparuje zanim dotrze do korzeni).

Trawnik podlewamy tak długo, aż woda przesiąknie na głębokość 10–15 cm.
Regularnie kosimy trawniki, pamiętając o tym, że podczas upałów pozostawiamy nie mniej niż 6 cm wysokości źdźbeł (trawa przycięta zbyt nisko źle znosi suszę).

Podczas suszy możemy skoszoną trawę pozostawić na murawie, dzięki czemu wilgotność podłoża będzie nieco wyższa. Po koszeniu zasilamy i podlewamy trawnik.
Głęboko spulchniamy glebę, aby umożliwić szybkie wsiąkanie wody opadowej. Usuwamy mechanicznie chwasty, herbicydy stosujemy w ostateczności, gdy chwastów jest dużo i jednocześnie możliwe jest obfite nawadnianie.

Także nową darń wykładamy tylko wtedy, gdy mamy możliwość regularnego jej nawadniania.

pielęgnacja stawu

Lato jest dobrym okresem na sadzenie i dzielenie roślin wodnych. Nie należy jednak robić tego w pełnym słońcu. Należy zadbać, aby rośliny przygotowane do sadzenia nie przeschły.

W upały może brakować tlenu w wodzie, dlatego warto zainstalować małą fontannę, kaskadę lub pompkę, które będą natleniać wodę.

Uzupełniamy straty parowania – robimy to w kilku etapach, aby nie obniżyć gwałtownie temperatury w zbiorniku. W oczkach, w których glony nadmiernie się rozmnożyły, instalujemy filtr. Nie zapominajmy także o regularnym czyszczeniu wkładów filtrujących.

kompost

Nadal gromadzimy na pryzmie kompostowej resztki organiczne z gospodarstwa domowego, chwasty, skoszona trawę, a także glony wyłowione ze stawu. Pryzma kompostowa musi być stale wilgotna, ale nie zalana wodą.

Z pryzmy założonej wiosną i zaszczepionej aktywatorem kompostowym możemy już z dolnych warstw wydobywać dojrzały kompost.

nawozy zielone

Jako poplon po warzywach i jednorocznych roślinach ozdobnych siejemy rośliny na zielony nawóz, na przykład facelię (nadaje się na wszystkie rodzaje gleb).

Ponieważ roślina ta rośnie szybko, można ją będzie przekopać jeszcze przed zimą.

Sierpień w ogrodzie - cięcie.

2013-07-30T07:29:00.001-07:00

Jakie rośliny przycinamy w sierpniu?

Sierpień to czas by w ogrodzie wykonać przycinanie krzewów i drzew owocowych.

W sierpniu tnie się także żywopłoty liściaste i krzewy iglaste.

Poniżej przedstawiam porady jak ciąć rośliny w sierpniu.

Jak zapewniają praktycy, każdy kto chce mieć znaczący plon ze swoich drzew owocowych czy krzewów powinien właściwe cięcie przeprowadzić właśnie w sierpniu. Oczywiście ze względu na fakt, że drzewo czy tez krzew w sposób właściwy zdąży zabliźnić rany po cięciu i do ran podczas wegetacji nie przedostaną się zarazki jak to najczęściej bywa przy cieciu, gdy roślina jest w stanie spoczynku.

przycinanie krzewów owocowych

W sierpniu tniemy krzewy jagodowe. Po zebraniu owoców wykonujemy letnie cięcie prześwietlające. U agrestu, porzeczek czerwonych i białych wycinamy pędy 5-letnie (najstarsze), na których jest już mało pąków kwiatowych – pędy te mają ciemniejszą korę, dzięki czemu łatwo je odróżnić od młodszych.

U porzeczki czarnej natomiast wycinamy pędy 3-letnie. U wszystkich krzewów wycinamy pędy słabe, pokładające się na ziemi i nadmiernie zagęszczające krzewy.

Krzewom malin w sierpniu, po zakończeniu zbioru, wycinamy i palimy te pędy, z których zebrano owoce. Nie usuwamy pędów u odmian malin powtórnie owocujących jesienią.

przycinanie drzew owocowych

W drugiej połowie sierpnia prześwietlamy korony drzew wiśni i czereśni.

Cięcie najlepiej przeprowadzać w dni suche i słoneczne (aby zminimalizować infekcje chorobami grzybowymi).

Miejsca po usuniętych gałęziach należy zabezpieczyć, smarując rany specjalną maścią ogrodniczą.

cięcie żywopłotów liściastych i krzewów iglastych

W sierpniu przycina się także żywopłoty z roślin liściastych. Ostatni raz w roku przycinamy krzewy iglaste.

Robimy to oczywiście wtedy, gdy cięcie jest konieczne.

Truskawki owocujące aż do mrozów.

2013-07-29T12:29:00.001-07:00

Truskawki to ulubione owoce Polaków. Wyhodowano je w połowie XVIII wieku krzyżując poziomkę wirginijską z poziomką chilijską. Od tej pory pojawiło się mnóstwo odmian różniących się kształtem, wielkością, smakiem, plennością i czasem dojrzewania.

Na ich pachnące, soczyste, aromatyczne owoce czekamy z utęsknieniem każdego roku. Można rzec, że śnią się nam po nocach! Co prawda poza sezonem możemy je czasami kupić w supermarketach gdzie owoce wyglądają nader apetycznie niestety smakują jak plastik.

Wyhodowano również odmiany powtarzające kwitnienie i owocowanie. W ostatnim czasie furorę robią amatorskie, rewelacyjne odmiany truskawki owocującej niezwykle długo. Idealnie nadają się do uprawy w wiszących pojemnikach jak i w skrzynkach balkonowych.

Kwitną i owocują bez przerwy, Ich czerwone owoce wielkości do 6 cm pojawiają się od czerwca aż do mrozów! Miło jest obserwować jak silnie rozkrzewione pędy zdobione są przez niezwykle dekoracyjne różowe lub białe kwiaty (w zależności od odmiany).

Następnie rozwijają się młode, delikatne zawiązki a równolegle dojrzewają soczyste, aromatyczne i gotowe do spożycia owoce.

Pamiętajmy, aby roślinom zapewnić dostatecznie duży pojemnik. Można również w trakcie sezonu przesadzić truskawkę jeśli zauważymy iż w dotychczasowej donicy ma za mało miejsca (objawem mogą być drobniejące owoce oraz silnie rozrośnięta bryła korzeniowa).

Truskawka o zwisających pędach owocuje do 6 miesięcy!

Możecie Państwo nabyć jedną lub dwie znakomite odmiany, które przez wiele tygodni zapewnią obfity plon słodkich i soczystych owoców! Zimą truskawki można w prosty sposób przechować w temperaturze powyżej 0 stopni (np. w suterenie lub pomieszczeniu gospodarczym z dostępem do światła)

Na wiosnę rośliny można przesadzić do większych pojemników, w których będą się swobodnie rozwijać. Pamiętajmy również o nawożeniu truskawek.

Najlepiej aby to były preparaty naturalne np. z dżdżownic lub kompostu, gdyż wtedy będziemy mieć pewność że wspaniałe owoce będą pozbawione substancji chemicznych i możemy je dawać nawet dzieciom.

Cicho, jeszcze ciszej…

2013-07-28T04:51:00.001-07:00

kosiarka Husqvarna Automower

Myśl o zanieczyszczeniu środowiska wywołuje przede wszystkim skojarzenia ze szkodliwymi substancjami w powietrzu, wodzie i glebie.

Nie zawsze jednak zanieczyszczenie ma wymiar materialny. Nie mniej ważne jest zanieczyszczenie hałasem, którym zagrożone są przede wszystkim miasta, lecz także wszystkie inne miejsca, w których gra głośna muzyka lub pracują maszyny.

Nic dziwnego, że cisza staje się pożądaną wartością, a wręcz luksusem. Na rzecz obniżenia poziomu hałasu działa m. in. brytyjska organizacja UK Noise Abatement Society. Stowarzyszenie to promuje miejsca, produkty, maszyny i urządzenia przyjazne dla uszu, a wyróżniającym się pod tym względem przyznaje nagrodę Quiet Mark.

UK Noise Abatement Society przyznaje nagrody w 25 kategoriach.

Są to przede wszystkim artykuły gospodarstwa domowego: zmywarki, suszarki do włosów, pralki, roboty kuchenne, czajniki elektryczne itp. Znalazły się tu także samochody, skutery, systemy ogrzewania i klimatyzacji, instrumenty muzyczne, a nawet… hotele.

Wśród wyróżnionych produktów znalazły się także kosiarki i inne sprzęty do pracy w ogrodzie: kosy spalinowe Stihl FSA 65, Stihl FSA 85 i Hitachi CG18DSDL, elektryczne nożyce do żywopłotu Stihl HSA 65 i Stihl HSA 85 oraz dmuchawa akumulatorowa Stihl BGA 85.

Noise Abatement Society wyróżniło trzy kosiarki: Stihl Viking MA 339, Husqvarna Automower 230ACX i Husqvarna Automower 220AC.

Kosiarki Husqvarna Automower wydają podczas pracy dźwięk o natężeniu zaledwie 58 decybeli, czyli nie głośniejszy niż zwykła rozmowa. Jednakże cicha praca nie jest ich jedyną zaletą.

Automower to kosiarka automatyczna, pozwalająca zmniejszyć nakład pracy na utrzymanie trawnika. Jest przy tym całkowicie bezpieczna – wywrócenie się kosiarki powoduje natychmiastowe zatrzymanie się noży.

O jej przyjazności dla środowiska świadczy też napęd elektryczny, a więc brak spalin. Jak przystało na maszynę wyprodukowaną w kraju skandynawskim, jest gotowa do pracy przy każdej pogodzie.

Tani opał

2013-07-27T12:35:00.000-07:00

W naszym kraju w dalszym ciągu w dużej mierze są wykorzystywane w energetyce nieodnawialne paliwa.

Mimo, że Polsce został ustanowiony obowiązek wykorzystania odnawialnych źródeł energii, wciąż ta forma jest mało powszechna.

Na polskim rynku węgiel w dalszym ciągu bardzo dobrze się sprzedaje i są jego stali odbiorcy. Jednak jeśli chodzi o instalacje do odbioru odnawialnych źródeł energii, nie są one dalej zbyt powszechne.

Trzeba powiedzieć, że istnieje bariera dla alternatywnych źródeł energii ponieważ do instalacji w nowobudowanym domu np. pompy ciepła zwrot jest symboliczny nie pokrywający ułamka kosztu tej instalacji. Wielkie zamierzenia tyle, że brak jakiegokolwiek zdecydowania ze strony państwa w energię odnawialną. Elementem decydującym może być dość wysoka cena.

Krajobraz w naszym kraju słynie w dużej mierze z wielkich kominów i elektrowni cieplnych. Tak jest przede wszystkim w dużych okręgach przemysłowych. Tym samym na zamkniętych osiedlach domów jednorodzinnych również nie są propagowane alternetywne źródła energii, zamiast to tani opał, gdyż wiele z nich jest ogrzewana gazowo. Czy gaz natomiast jest tani?

Miejmy jednak nadzieję, że w niedalekiej przyszłości to się znacznie zmieni i społeczeństwo będzie chętniej inwestować w instalacje do przerabiania niekonwencjonalnej energii. Zwłaszcza, że w perspektywie dłuższego czasu to się zdecydowanie opłaca gdyż energia ta jest zupełnie darmowa. Jedyny istotny koszt jest ponoszony w kwestii projektu i montażu instalacji.

Warto się dodatkowo zastanowić nad armaturą taką w trakcie projektowania domu, gdyż na tym etapie można zaplanować rzeczywiście wzięte rozwiązania.

Jest to pożądane w szczególności dla osób pożądających wiele lat mieszkać w swoim wymarzonym domu.

Wygłuszające właściwości taśm uszczelniających

2013-07-26T01:38:00.001-07:00

Przy remoncie domu czy mieszkania powinniśmy pomyśleć nie tylko o aspektach budowlanych, lecz również o inne elementy, które w znacznym stopniu poprawiają jakość naszego życia w odremontowanym gniazdku.

Często są to takie sprawy jak na przykład dobra wentylacja albo izolacja domu. Już na etapie budowy czy remontu warto pomyśleć, w jaki sposób uszczelnimy nasz dom, by później żyło się nam w nim wygodniej. Jedną z metod uszczelniania są taśmy uszczelniające.

Właściwe uszczelnienie domu ma ogromne znaczenie. Zapobiega bowiem nie tylko przedostawaniu się wilgoci do naszego domu ale również niekontrolowanemu wylaniu wody na przykład z naszego brodzika, a tym samym zapewnia nam pewien komfort mieszkania, bez obawy o kłopoty czy niespodziewane wydatki.

Tego typu taśmy nie tylko chronią nasze mieszkanie przed wodą. Mają one też znakomite właściwości wygłuszające dźwięki. Nie bez powodu uszczelnienia z różnego rodzaju taśm, pianek czy gum stosuje się w zakładach pracy, gdzie panuje duży hałas, aby wyizolować wewnętrzne miejsca bardziej wyciszone.

Także w naszych domach taśma uszczelniająca zastosowana w oknach może nam nie raz pomóc w zasypianiu. Włókna i tworzywa sztuczne mają bowiem właściwości pochłaniające dźwięk. Oczywiście cechy te są natężone w zależności od rodzaju taśmy, zwłaszcza, że zasadniczo taśmy te nie służą izolacji akustycznej, a jest to jednie efekt dodatkowy.

Z pewnością docenimy wyciszające efekty jakie dają taśmy uszczelniające w dużych miastach, a szczególnie ich centrach. Każdy kto mieszkał w centrum miasta nie raz pewnie narzekał na przejeżdżające autobusy, tramwaje, hałaśliwych nastolatków wracających z klubów muzycznych.

Rodzaje taśm uszczelniających

Rynek budowlany i ,,okołobudowlany” zasypuje nas różnego rodzaju produktami, które mają nam pomóc w życiu. Jesteśmy wręcz atakowani przez wytwórców różnych sprzętów, materiałów budowlanych czy też elementów pomocniczych.

Także na rynku materiałów uszczelniających panuje duża konkurencja. Czegoż my tu nie mamy: folie, taśmy uszczelniające, różnego rodzaju pianki.

Także wśród samych taśm uszczelniających istnieje ogromna konkurencja i mowa tu nie tylko o ilości producentów, ale także ich rodzajów. Różnią się one zasadniczo wieloma elementami m.in., długością, tworzywem, z którego są wykonane, cechami, kolorem, zastosowaniem, szerokością.

Najważniejsze rozróżnienie wynika z różnych materiałów, a także zastosowań. W sprzedaży dostępne są takie taśmy uszczelniające jak np., taśma uszczelniająca bitumiczna, pianka poliuretanowa elastyczna, pianka poliuretanowa impregnowana akrylem, pianka PCV, taśma butylowa, butylowokauczukowa.

Stosuje się je także w różnych miejscach. Np. pianka poliuretanowa impregnowana akrylem może służyć celom służą do celów paroizolacji. Oznacza to, że instaluje się je w środku ram okiennych, a także ościeżnicy.

Niektóre taśmy uszczelniające, jak np. samoprzylepną taśmę butylokauczukowe można nawet tynkować i malować. Możemy też wybierać według kolorów. Jeśli np. odpowiadają nam taśmy koloru czarnego lub szarego – bo takie np. mamy ościeżnice bądź brodzik, to z powodzeniem znajdziemy taśmę w tym kolorze, można nawet zakupić taśmę w kolorze antracytowym.

Domowa stacja pogody.

2013-07-25T11:59:00.001-07:00

Jakie możliwości posiada?

Ostatnio pogoda zmienia się jak w kalejdoskopie zamiast słuchać często sprzecznych prognoz pogody w telewizji, można niewielkim kosztem zafundować sobie prywatną stację pogody.

Oferta na rynku jest dość duża i jest w czym wybierać.

Te rozmaite prognozy pogody są jednymi z najczęściej oglądanych przez Polaków programów telewizyjnych. Widać stąd, że poszukujemy rzetelnych informacji o tym co spotka nas za drzwiami domu.

Wciąż najbardziej ufamy specjalistom synoptykom, którzy układają prognozy do programów. Jednak coraz bardziej popularne stają się również domowe stacje pogody.

Są to urządzenia, które nie tylko podają aktualny stan temperatury czy ciśnienia atmosferycznego, ale potrafią również określić trend zmian tych parametrów.

Dzięki tym urządzeniom możemy w każdym momencie zorientować się jakie są pogodowe przewidywania na najbliższy czas.

Jakie są właściwie możliwości takich stacji pogodowych?

Oczywiście każda stacja pogody jest inna.

Najprostsze modele pokazują wartość temperatury wewnątrz i na zewnątrz domu, wysokość ciśnienia i przewidywane zachmurzenie oraz opady na najbliższy czas.

Trudno jednoznacznie określić na jakiej podstawie stacja podaje takie informacje. Posiada bowiem tylko nieliczne czujniki, dzięki którym otrzymuje dane o tylko dwóch wyżej wymienionych parametrach.

Stacje pogody o bardziej zaawansowanych możliwościach są z pewnością dużo bardziej dokładne.

Są wyposażone nie tylko w barometry i termometry. Posiadają również czujniki wrażliwe na wiatr czy wilgotność powietrza. Takie czujniki powinny być odpowiednio umiejscowione w ogrodzie lub na działce.

Aby je dobrze zainstalować koniecznie trzeba zapoznać się z instrukcją obsługi. Większość takich czujników przekazuje informacje do bazy stacji bezprzewodowo.

Muszą być zatem właściwie zamontowane zgodnie z pewnymi zasadami, tak żeby sygnał nie został zakłócony a tym samym stacja będzie podawała błędne komunikaty.

Na podstawie określonych danych stacja pogody potrafi wskazać prognozę warunków atmosferycznych nawet na 48 godzin (w zależności od modelu).

Stacje pokazują prognozę w postaci prostych symboli, które będzie umiało odczytać nawet dziecko.

Wśród wielu znajdziemy tam informację o trendach w temperaturze, ciśnieniu, opadach, sile wiatru, zachmurzeniu czy wilgotności powietrza.

Takie dane z pewnością przydadzą się każdemu, kto na dłuższy czas wychodzi z domu.

Życzę zatem dobrego wyboru.

Trampoliny ogrodowe

2013-07-24T07:50:00.000-07:00

Większość osób posiadających dzieci staje ostatnio przed poważnym dylematem: kupić dzieciom trampolinę, czy jednak nie?

Korzyści, jakie mamy z tego tytułu, są ogromne, lecz wiele osób obawia się, czy dziecko nie zrobi sobie czegoś złego na tej atrakcyjnej formie rozrywki.

Nie powinniśmy jednak ulegać strachowi przed formą rozrywki, jaką są trampoliny ogrodowe. Skakanie na niej jest niezwykle korzystne dla zdrowia i samopoczucia. Ryzyko urazu przy standardowej zabawie jest niewielkie i zależy w dużym stopniu od prawidłowego korzystania z batutu.

Jeżdżąc rowerem bądź korzystając z innych form zabawy, dziecko w niesprzyjających okolicznościach również może sobie coś zrobić. Trampolina ogrodowa pod tym kątem nie jest bardziej niebezpieczna. Korzyści z niej jest jednak mnóstwo! Począwszy od radości, jaką daje, aż po korzyści natury stricte zdrowotnej.

Jak zatem skakanie na trampolinie wpływa na organizm nasz i dziecka? Przede wszystkim zacznijmy od poprawy samopoczucia i rozładowania energii, którą w ogromnych ilościach posiadają dzieci. Skakanie na trampolinie ogrodowej powoduje, że wzrasta w organizmie poziom endorfin, a każdy po dawce radosnego skakania czuje się znacznie lepiej.

Oprócz tego dotleniamy organizm, krew szybciej krąży w żyłach, a nasze serce bije szybciej, angażując w większym stopniu układ krwionośno-limfatyczny. Skakanie na trampolinie wprawia w ruch praktycznie wszystkie mięśnie naszego ciała, a do tego powoduje, że polepsza się nasza koordynacja ruchowa.

Gdy mamy dziecko, wybór trampoliny jest w zasadzie kwestią czasu. Decydując się na nią, powinniśmy kupić trampolinę pewną i bezpieczną.

Lepiej zainwestujmy odrobinę więcej i kupmy trampolinę w sklepie stacjonarnym lub internetowym, a nie najtańszy produkt na allegro. Cena zależy tu głównie od jakości wykonania i grubości elementów użytych przy produkcji.

Wiadomo, że im grubsze, tym bezpieczniejsze. Co za tym idzie – oczywiście na bezpieczeństwie naszych pociech nie warto oszczędzać.