Χειροτεχνίες και Μαστορέματα

Βιτρό

2016-03-10T19:57:00.000+02:00

Ο περισσότερος κόσμος είχε κατά νου την εικόνα των πολύχρωμων φεγγιτών των καθεδρικών ναών της Ευρώπης. Αυστηρές εικόνες αγίων να μας επιτηρούν για τις αμαρτίες μας και υποσχέσεις για ένα παράδεισο στην "άλλη" ζωή ! Όμως στον 20ό αιώνα το ποτάμι πήρε μία απροσδόκητη στροφή ! Η αλλαγή που επέφερε η βιομηχανική επανάσταση του 19ου, καθώς και οι κοινωνικές τριβές που προέκυψαν, απομυθοποίησαν, μεταξύ άλλων, σε μεγάλο βαθμό και την πανάρχαια αυτή τέχνη.
Είναι σήμερα γνωστό ότι στην αρχαία Αίγυπτο δούλευαν το γυαλί με επιδεξιότητα και ότι οι Άραβες έφτιαχναν τζαμιλίκια, "κλώστρα" όπως αναφέρονται, συνδεδεμένα με γύψο ενισχυμένο με φυτικές ίνες, πολύ πριν οι Φράγκοι επιδράμουν, με πρόφαση το "'Άγιο Δισκοπότηρο", και τα οικειοποιηθούν.


Αραβικά υαλοστάσια Από τους ¨Άραβες άλλωστε, λόγω των εμπορικών σχέσεων, εμπνεύστηκαν και οι μαστόροι στo Πήλιο, τη Σιάτιστα, την Καστοριά και άλλες πόλεις της Κεντρικής και Β. Ελλάδας κι έφτιαξαν σε αρχοντικά περίφημα "υαλοστάσια", με καθαρά Ελληνικό χαρακτήρα.

Ελληνικά υαλοστάσια Οι Σταυροφόροι λοιπόν έφεραν στην Ευρώπη τα "υαλοστάσια", γύρω στον 10ο αιώνα, και αμέσως έφεραν μια επαναστατική καινοτομία ...το μολύβι ! Ο ενισχυμένος γύψος, ήταν πολύ ογκώδης σαν συνδετικό υλικό των χρωματιστών γυαλιών, αν και οι Άραβες έκαναν …αραβουργήματα μ' αυτόν για να του δώσουνε μια χάρη, μία αλαφράδα, παρ' όλα αυτά ήταν αλήθεια πολύ περιοριστικός στη δημιουργία κομψών παραστάσεων.



Μεσαιωνικά υαλοστάσια ( Βιτρώ ) Θα πει κανείς γιατί χρειάζεται κάποιο υλικό να συνδέει τα χρωματιστά ή και ζωγραφισμένα γυαλιά μεταξύ τους και να μην είναι ένα μονοκόμματο γυαλί ; Ο λόγος απλός, τα υλικά που χρησιμοποιούσαν για να χρωματίσουν ή να ζωγραφίσουν το γυαλί ήταν οξείδια μετάλλων. Αυτά είναι διαφορετικά για κάθε χρώμα και έπρεπε να ψηθούν σε διαφορετικές θερμοκρασίες. Αναγκαστικά λοιπόν τα διάφορα χρώματα έπρεπε να ψηθούν ξεχωριστά. Τα κομμάτια τώρα αυτά έπρεπε να είναι κομμένα σύμφωνα με το σχέδιο , το οποίο με τη σειρά του έπρεπε να λαμβάνει ύπ’ όψιν την ιδιαιτερότητα του γυαλιού, το οποίο λόγω της μοριακής του δομής δεν κόβεται κατά βούλησιν, αλλά έχει ενδογενείς περιορισμούς. Το μολύβι λοιπόν, διαμορφωμένο κατάλληλα, συνέδεε το πολύχρωμο Πάζλ των γυαλιών σε μία ενιαία σύνθεση. Στη διάρκεια του Μεσαίωνα οι λεπτομέρειες αυτής της τέχνης ήταν επτασφράγιστο μυστικό, γνώστες του οποίου ήταν μόνο οι μυημένοι στις σχετικές συντεχνίες. 19ος - 20ος αιώνας

Στις αρχές του περασμένου αιώνα, πρωτοπόροι καλλιτέχνες σαν τον Louis Comfort Tiffany, τον John La Farge, τον William Morris και άλλους, απελευθέρωσαν την τέχνη αυτή από τα στοιχεία εκείνα , που ενώ στην αρχή ήταν φτερά, παραλίγο να καταλήξουν …σάβανα ! Τα υλικά, οι τεχνικές, η φιλοσοφία και γενικότερα καθετί που αποτελούσε μέρος της διαδικασίας, είχε δεσμευτεί με έναν φορμαλισμό που δεν άφηνε περιθώρια στην αυθεντική δημιουργία. Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο τα μοντέρνα υλικά και η τεχνολογία εισέβαλαν ορμητικά στο χώρο της διάφανης δημιουργίας και έκτοτε περνάμε από την έκπληξη στο σοκ και τούμπαλιν. Ατσάλι, μπετόν, ξύλο, Plexiglass, fiberglass, οξέα και ψυχρά σμάλτα, ακόμα και ακτινογραφίες και φωτογραφικά φίλμς, ψηφιακά επεξεργασμένες διαφάνειες, αναγλυφοτυπίες, etching και αμμοβολές είναι μεταξύ άλλων τα υλικά τα μέσα και οι τεχνικές που υπηρετούν αυτή τη μαγική τέχνη.

Καλά Χριστούγεννα και Χρόνια Πολλά

2015-12-24T14:26:00.001+02:00

ΚΟΥΦΩΜΑΤΑ: ΘΕΡΜΟΝΩΣΗ & ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΙΣΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ

2015-05-22T09:36:00.001+03:00

ΚΟΥΦΩΜΑΤΑ: ΘΕΡΜΟΝΩΣΗ & ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΙΣΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ

Κατά την διάρκεια των δύο τελευταίων δεκαετιών, η εξοικονόμηση ενέργειας έχει γίνει το μεγάλο ζητούμενο. Όπως φαίνεται θα εξακολουθήσει να είναι όσο το κόστος παραγωγής της ενέργειας παραμένει υψηλό και όσο τα αποθέματα των φυσικών πόρων από τον πλανήτη, από τα οποία εξαρτάται η παραγωγή της ενέργειας, μειώνονται δραματικά.

Για το λόγο αυτό τα οργανωμένα κράτη και οι φορείς τους, επενδύουν σε συστήματα και μεθόδους, που έχουν να κάνουν όχι μόνο με την αύξηση της παραγωγής της ενέργειας, αλλά με την σωστή διαχείριση της και την μείωση των απωλειών της. Κάτω από αυτό το πρίσμα, παράλληλα με τους τομείς της βιομηχανίας και των μεταφορών, γίνεται σημαντική και η φιλοσοφία σχεδιασμού των κτιρίων.

Η μείωση των απωλειών των κτιρίων σε επίπεδο πόλεων η και χωρών, αποκτά μέγιστη σημασία αφού με παρεμβάσεις που έχουν να κάνουν, με τα κουφώματα , την θερμομόνωση του δώματος, στέγης και εξωτερικών τοίχων, καθώς και την ενεργειακή αναβάθμιση των συστημάτων (θέρμανσης, κλιματισμού, φωτισμού κτλ.) η εξοικονόμηση ενέργειας μπορεί να φτάσει στο 50%.

Ένα πολύ μεγάλο ποσοστό ενέργειας χάνεται από τα κουφώματα παλιάς τεχνολογίας. Έτσι η αντικατάστασή τους με ενεργειακά κουφώματα είναι σε πολλές περιπτώσεις απαραίτητη, καθώς σύμφωνα με μελέτες, τα θερμομονωτικά κουφώματα μπορούν να οδηγήσουν σε εξοικονόμηση της συνολικής απαιτούμενης ενέργειας έως και 10%.

Το παραπάνω αποτέλεσμα εξαρτάται από το υλικό κατασκευής των κουφωμάτων (ξύλινα κουφώματα, pvc, ή κουφώματα αλουμινίου), από την τυπολογία τους (όπως, συρόμενα, ανοιγόμενα με θερμοδιακοπή) και από τους υαλοπίνακες που τα εξοπλίζουν. Συμφώνα με τα παραπάνω, τα πιστοποιημένα κουφώματα χαρακτηρίζονται από τους συντελεστές θερμοπερατότητας U_f(frame) για το υλικό της κάσας και U_g(glass) για την υάλωση αντίστοιχα. Έτσι προκύπτει ο συνολικός συντελεστής του κουφώματος U_w(window) σε w/m²k. Έχουμε λοιπόν ότι:

Χαμηλός συντελεστής U_w = ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΗΣΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ

Αξίζει να σημειωθεί ότι στην Ελλάδα για τις νεόδμητες κατασκευές, η θερμομόνωση ως ένα κατώτατο όριο είναι επιβεβλημένη από την νομοθεσία, μέσα από τον πολεοδομικό κανονισμό. Από αυτό μπορούμε να συμπεράνουμε ότι τα οφέλη που αποκομίζουμε από την αντικατάσταση των κουφωμάτων και τις υπόλοιπες παρεμβάσεις σχετικά με την μόνωση στις παλαιότερες κατασκευές, είναι αναμφισβήτητα.

Ο χρόνος απόσβεσης της δαπάνης για βελτίωση της μόνωσης εξαρτάται από παράγοντες που έχουν να κάνουν με την θέση του κτιρίου (απαιτούμενη διαφορά θερμοκρασίας καθώς και διάρκεια της απαίτησης), την χρήση του κτιρίου (είδος κατοικίας, επαγγελματικός χώρος κ.ά) και στην περίπτωση αντικατάστασης κουφωμάτων, από την διαφορά της απόδοσης των παλαιών κουφωμάτων με τα νέα.

Τέλος στον συσχετισμό μεταξύ εξοικονόμηση ενέργειας και υλικών κατασκευής των κουφωμάτων, υπό το πρίσμα της προστασίας του περιβάλλοντος πρέπει να συνυπολογιστούν και οι παράγοντες συλλογής και επεξεργασίας των πρώτων υλών παραγωγής, καθώς και η σχέση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα που απελευθερώνεται στην ατμόσφαιρα κατά την παραγωγή τους, με αυτών που αποφεύγονται εξαιτίας της χρήσης των προϊόντων θερμομόνωσης. Για παράδειγμα η συνολική ενέργεια που απαιτείται για την παραγωγή ενός μέτρου προφίλ ξύλινου κουφώματος είναι μικρότερη από την συνολική απαιτουμένη ενέργεια για την εξόρυξη, την επεξεργασία και τη διέλαση αντίστοιχου αλουμινίου κ.ο.κ.

Δεν υπάρχουν καλά & κακά υλικά κουφωμάτων

2015-04-05T19:36:00.003+03:00

Δεν υπάρχουν καλά & κακά υλικά κουφωμάτων

Γνωρίζοντας την αγορά των παραθύρων, είναι εύκολο να αντιληφθούμε πόσο χαώδες φαίνεται το φάσμα των επιλογών, που έχει ένας υποψήφιος αγοραστής κουφωμάτων, ο οποίος κτίζει για πρώτη φορά.

Η πληθώρα των σειρών αλουμινίου, οι συντελεστές των τζαμιών, οι τύποι ανοίγματος, τα κουφώματα από PVC, τα ξύλινα κουφώματα, οι βαφές και οι αποχρώσεις όλων αυτών, ο τρόπος εφαρμογής στο κτίσμα, γίνονται παράγοντες προς διερεύνηση, ικανοί να μπερδέψουν ακόμη και αγοραστές με κάποια τεχνική εμπειρία. Σε όλα αυτά έρχεται να προστεθεί και η τακτική των επαγγελματιών του χώρου, να κατηγορούν τα υλικά κατασκευής, που είτε δεν διαθέτουν, είτε σε πολλές περιπτώσεις, δεν γνωρίζουν ούτε τις βασικές προδιαγραφές τους.

Στην πραγματικότητα αυτά που πρέπει οπωσδήποτε να αποφύγουμε, είναι πολύ λιγότερα, σε σύγκριση με αυτά που έχουμε διαθέσιμα επιλέγοντας κουφώματα. Τρείς απλοί κανόνες, αποτελούν

το θεμέλιο πριν ιεραρχήσουμε τις παραμέτρους επιλογής.

-Κανόνας πρώτος: “Οι σωστές λύσεις συνήθως είναι πάνω από μία”.

Για παράδειγμα, κάποιος που λατρεύει το ξύλινο κούφωμα, δεν θα απολαύσει λιγότερο τη διαμονή του σε ένα καλομελετημένο ξενοδοχείο με κουφώματα αλουμινίου, τα οποία καλύπτουν επαρκώς τις ενεργειακές και αρχιτεκτονικές ανάγκες του συγκεκριμένου κτιρίου.

-Κανόνας δεύτερος: “Όλες οι λύσεις πρέπει να απαντούν στις απαιτήσεις του αγοραστή”.

Στο προηγούμενο παράδειγμα η λύση του αλουμινίου ήταν πιθανότατα σωστή. Ομως ταυτόχρονα η λύση αυτή θα δέσμευε χωρίς λόγο και για πολύ χρόνο, τον πελάτη που προτιμά το ξύλο σαν υλικό.

-Κανόνας Τρίτος: “Ξεκινήστε από την απόχρωση”.

Όσο και αν ακούγεται παράξενο, το να αποσαφηνίσουμε σε ποια απόχρωση θα θέλαμε τα παράθυρα του κτιρίου μας, είναι μια καλή αρχή για να επιλέξουμε το υλικό κατασκευής τους. Αυτό, γιατί κάθε υλικό, έχει το δυνατό του σημείο σε σχέση με τη μέθοδο βαφής του και την αντοχή της τελικής επιφάνειας. Έτσι μία πολύ μοντέρνα αρχιτεκτονική εφαρμογή δεν θα μπορούσε να υποστηριχθεί από τις δυνατότητες των ξύλινων κουφωμάτων λόγω βαφής. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι τα ξύλινα παράθυρα δεν έχουν πολύ αξιόπιστη τελική επιφάνεια. Αντίστροφα τώρα, η επιλογή ενός καλού κουφώματος αλουμινίου, βαμμένο σε απόχρωση ξύλου, αφήνει πολλά περιθώρια αμφισβήτησης, σε σχέση με την αντοχή του, συγκρινόμενο με ένα ξύλινο κούφωμα.

Το παραπάνω κριτήριο είναι τόσο σημαντικό, που μπορεί να μας οδηγήσει ακόμη και σε συνδυασμό υλικών (υαλοστασίου και εξωφύλλου). Αποφασίζοντας λοιπόν υλικό κατασκευής κουφωμάτων με κριτήριο την επιθυμητή απόχρωση και την αντοχή της βαφής του, περνάμε πιο εύκολα στην επόμενη ομάδα κριτηρίων, τα οποία σχετίζονται με τον τρόπο ανοίγματος και τους μηχανισμούς, το είδος της υάλωσης, τις πιστοποιήσεις της μονάδας παραγωγής και φυσικά το κόστος.

Συμπερασματικά, η ποιότητά του τελικού προϊόντος εξαρτάται από τον συνδυασμό των παραπάνω παραγόντων και όχι αποκλειστικά από το υλικό κατασκευής του. Δεν υπάρχουν λοιπόν καλά και κακά υλικά κατασκευής, αλλά υπάρχουν καλά και κακά κουφώματα.

Διάδρομος κήπου με κυβόλιθους

2015-04-01T19:22:00.000+03:00

Σήμερα στο Φτιάχτο Μόνος σου , καθώς η άνοιξη μπήκε για τα καλά αλλά και το καλοκαίρι έρχεται , θα δούμε έναν απλό και εύκολο τρόπο για να φτιάξουμε έναν καλαίσθητο διάδρομο για τον κήπο μας ο οποίος δεν απαιτεί κοψίματα και έτσι είναι εύκολος στην κατασκευή του .

Εδώ σας παρουσιάζουμε τον τρόπο :

1: Μετράμε την επιθυμητή περιοχή . Τα ορθογώνια σχέδια είναι ευκολότερα από τα κοίλα . Για να βεβαιωθούμε ότι έχουμε ένα τέλειο ορθογώνιο μετρήστε τις δύο διαγώνιους οι οποίες θα πρέπει να είναι ίσων διαστάσεων.

2: Σκάψτε την περιοχή που θέλετε σε βάθος 20 περίπου εκατοστών και φροντίστε ώστε η κατασκευή σας να έχει μια ελαφριά κατηφορική κατεύθυνση ώστε να αποφύγουμε ανεπιθύμητες υγρασίες αν είναι κοντά σε τοίχο και το νερό να απομακρύνεται κοντά από το σπίτι αλλά και από τον διάδρομο μας.

3: Πριν ξεκινήσετε την κατασκευή σας κάντε μια δοκιμή για να δείτε αν οι μετρήσεις είναι σωστές και όλα κυλούν ομαλά για να αποφύγουμε δυσάρεστες συνέπειες αργότερα. Κανονίστε ώστε να έχετε σκάψει και λίγο περισσότερο γύρω από την περίμετρο ώστε να έχετε λίγο ελεύθερο χώρο για να δουλέψετε με μεγαλύτερη ευχέρεια αλλά και να διορθώσετε τυχόν λάθη .

4: Οι ελάχιστοι έξτρα πόντοι που αφήσαμε στην αρχή του σκαψίματος στην περίμετρο είναι για την εισαγωγή των κυβόλιθων. Τοποθετήστε τους κυβόλιθους στην άκρη της περιμέτρου που σκάψαμε και χτυπήστε ελαφρά με μια ματσόλα ή με το ξύλινο μέρος μιας μικρής βαριάς για να πάρουν τη θέση τους ώστε να δημιουργήσουμε το περίγραμμα της κατασκευής μας.

5: Απομακρύνουμε τους κυβόλιθους που είχαμε βάλει δοκιμαστικά για να δούμε αν είχαμε σκάψει σωστά και όλα πήγαιναν καλά και κρατάμε αυτούς που τοποθετήσαμε ως περίγραμμα. Γεμίζουμε την περιοχή σκαψίματος με χαλίκι το οποίο θα καταλαμβάνει περίπου το μισός βάθος της σκαμμένης περιοχής.

6: Πατικώστε το χαλίκι πατώντας το ή με κάποιο δικό σας τρόπο. Απλώστε πάνω από το χαλίκι το ύφασμα κηπουρικής για να κρατήσουμε τα αγριόχορτα που πιθανόν θα ξεπεταγόντουσαν στο μέλλον κάτω από τον διάδρομό μας. Τώρα επιστρώνουμε την άμμο επάνω από το ύφασμα . Τώρα χρησιμοποιήστε μια μακριά σανίδα για να ομαλοποιήσετε την επιφάνεια σας σέρνοντας την κατά μήκος και πλάτος της επιφάνειας. Όπως ακριβώς κάνουν για να στρώσουν το τσιμέντο στο δάπεδο. Κάντε μια δοκιμή για να δούμε αν έχουμε το επιθυμητό βάθος ώστε οι κυβόλιθοι να εφαρμόζουν σωστά και να έρχονται πρόσωπο με το έδαφος. Φροντίστε να κάνετε κάποιες δοκιμές μεταξύ των διαφορετικών στρωμάτων ώστε όταν έρθει η στιγμή να τοποθετήσουμε τους κυβόλιθους να έχουμε το επιθυμητό βάθος για την επίστρωση τους. Έχετε κατά νου ότι τα 2/4 τα καταλαμβάνει το χαλίκι το ¼ η άμμος και το ύφασμα και το άλλο ¼ του βάθους το καταλαμβάνουν οι κυβόλιθοι .

7:Τώρα είναι η ώρα να απλώσουμε τους κυβόλιθους. Ξεκινάμε από μια γωνία πιέζοντας του κυβόλιθους προς τα κάτω μέσα στην άμμο. Βάλτε τους όσο πιο κοντά γίνεται . Χτυπήστε τα κυβόλιθους με μια ματσόλα ελαφριά για να τοποθετηθούν καλά μέσα στην άμμο.

8: Έχετε κατά νου ένα να δέσετε ένα νήμα από μια άκρη και να το χρησιμοποιείται σε κάθε γραμμή κυβόλιθων που στρώνεται για να δείτε να έχετε μια επίπεδη επιφάνεια.

9: Τελειώνοντας το άπλωμα των κυβόλιθων στρώστε ένα στρώμα άμμου πάνω από τις πλάκες σας ώστε να καλύψουν τους αρμούς που έχουν μείνει σκουπίζοντας με μια σκούπα την άμμο και επαναλαμβάνοντας όσο χρειαστεί έως ότου οι αρμοί να καλυφθούν σωστά. Τώρα με ένα λάστιχο ποτίσματος ψεκάστε ελαφρά τους κυβόλιθους ώστε να κατακάτσει η άμμος και να έχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα. Αν δούμε μικρές ατέλειες στους αρμούς επαναλαμβάνουμε με άμμο και λίγο κατάβρεγμα. Τώρα είμαστε έτοιμοι .

Τι θα χρειαστείτε :

Κασμά .

Φτυάρι και ματσόλα .

Αλφάδι.

Νήμα αλφαδιάσματος.

Σανίδα στρωσίματος της άμμου αλλά και να γονατίζετε επάνω όταν στρώνεται τα τούβλα και όχι να γονατίζετε επάνω στους κυβόλιθους.

Άμμο .

Χαλίκι.

Κυβόλιθους .

Ύφασμα επίστρωσης κηπουρικής.

Σκούπα και φυσικά λάστιχο ποτίσματος ή έναν κουβά για να μεταφέρεται νερό για το κατάβρεγμα στην περίπτωση που δεν έχετε λάστιχο και βρύση κοντά.

Κατασκευή ξύλινου φράχτη για στήριξη των φυτών μας .

2015-01-18T12:53:00.001+02:00

Σήμερα σε αυτήν την ανάρτηση του Φτιάχτο Μόνος σου θα δούμε πως μπορούμε να τοποθετήσουμε εύκολα, γρήγορα και μόνοι μας ένα διακοσμητικό φράχτη για τα φυτά μας.

Πρώτα από όλα θα πρέπει να δούμε που θα τοποθετήσουμε το φράχτη με το διακοσμητικό πλέγμα που συνήθως είναι πλαστικό ή ξύλινο. Με ένα νήμα προσπαθούμε να ευθυγραμμίσουμε το σημείο που θα τοποθετηθούν οι κολώνες για την στήριξη του φράχτη. Υπάρχουν αρκετοί τρόποι για να τοποθετήσουμε τους πασσάλους. Ο ένας είναι να τοποθετήσουμε πασσάλους μέσα στο χώμα. Έπειτα είναι οι καρφωτές βάσεις για χώμα και μετά βάσεις που τοποθετούνται επάνω στο μπετόν και βιδώνονται σε αυτό.

Για να τοποθετήσουμε πασσάλους μέσα στο χώμα θα πρέπει πρώτα να σκάψουμε μικρές τρύπες και μόλις τοποθετήσουμε τους πασσάλους μας να το γεμίσουμε με τσιμέντο για να σταθεροποιηθούν. Φυσικά θα φροντίσουμε οι κολώνες να είναι στο ίδιο ύψος και ευθυγραμμισμένες μεταξύ τους. Ο δεύτερος τρόπος είναι να χώσουμε στο χώμα έτοιμες σιδερένιες βάσεις που θα βρείτε στα ανάλογα καταστήματα που πουλάνε είδη κηπουρικής αλλά και στα μεγάλα πολυκαταστήματα που δεν θέλω να αναφέρω εδώ. Ο τρίτος τρόπος είναι αφού έχουμε σκάψει και ρίξει ένα σενάζι ( λεπτό δοκάρι από μπετόν ) στο χώμα να βιδώσουμε βάσεις υποδοχής πασσάλων επάνω στη βάση μας.

Τώρα και αφού έχουμε βιδώσει τις βάσεις αλλά και τους πασσάλους που έχουμε επιλέξει συνεχίζουμε με τη τοποθέτηση του πτυσσόμενου ξύλινου ή πλαστικού φράχτη. Αυτό εξαρτάται από τα οικονομικά δεδομένα του καθενός και πόσα χρήματα έχει για να ξοδέψει. Υπάρχουν δύο τρόποι ο ένας είναι ο πτυσσόμενος φράχτης και ο άλλος ο ίσιος φράχτης.

Στην περίπτωση του πτυσσόμενου φράχτη βιδώνουμε τα λαμάκια κατά μήκος της κολόνας. Έπειτα βιδώνουμε τα οριζόντια και ίσια ξύλα που έχουμε αγοράσει για να λειτουργήσουν ως στήριγμα για το ανοιγόμενο πλαίσιο που θα τοποθετήσουμε. Αφού έχουμε βιδώσει τα ίσια ξύλα ανοίγουμε το πτυσσόμενο πλαίσιο και το σταθεροποιούμε βιδώνοντας επάνω στα ίσια ξύλα που βιδώσαμε προηγμένως για να χρησιμοποιηθούν σαν στήριγμα αλλά και πλάτη του φράχτη.

Υπάρχει και η περίπτωση του ίσιου φράχτη. Βιδώνουμε τις ίσιες σανίδες κατά μήκος και οριζόντια επάνω στα λαμάκια που έχουμε τοποθετήσει επάνω στις όρθιες κολώνες. Έπειτα με τη βοήθεια ενός ηλεκτρικού τρυπανιού ή και ενός κατσαβιδιού σταθεροποιούμε τις κάθετες σανίδες που θα αποτελέσουν τον φράχτη μας. Όπως καταλαβαίνουμε το βασικότερο είναι η τοποθέτηση των κολονών στήριξης , η τοποθέτηση των σανίδων ή του πτυσσόμενου πλαισίου είναι πιο εύκολη.

Αφαίρεση παλιών βερνικιών .

2014-12-03T18:31:00.000+02:00

Φτιάχτο μόνος σου :Απομακρύνοντας τα παλιά βερνίκια:

Βήμα 1: Άρχισε προετοιμάζοντας την περιοχή εργασίας σου. Επειδή τα χημικά σκευάσματα διαφέρουν, σιγουρευτείτε για το τι ζητάει το καθένα διαβάζοντας τις οδηγίες πριν ξεκινήσετε. Απλώστε εφημερίδες και σιγουρευτείτε ότι δουλεύετε μακριά από εστίες φωτιάς γιατί τα σκευάσματα αυτό είναι πολύ εύφλεκτα.

Βήμα 2: Φορέστε γάντια και αναπνευστήρα για να προστατευτείτε από τα ισχυρά χημικά.

Βήμα 3: Μεταφέρετε λίγο ριμούβερ σε μικρότερα δοχεία. Σιγουρευτείτε ότι το δοχείο δεν θα καταστραφεί από το ριμούβερ.

Βήμα 4: Εφαρμόστε ένα ελαφρύ στρώμα από ριμούβερ και προσπάθησε να μην περνάς υπερβολικά υλικά στην επιφάνεια. Μια καλή συμβουλή είναι να ρίξετε και μερικά πριονίδια επάνω στο ριμούβερ γιατί δημιουργούν μια αγριάδα και κάνουν το όλο υλικό να απομακρύνεται ευκολότερα.

Βήμα 5: Καλύψτε την επιφάνεια με μια σακούλα σκουπιδιών ή ένα πλαστικό φύλο και περιμένετε να δράσει το ριμούβερ.

Βήμα 6: Ξεφλουδίστε την σακούλα και χρησιμοποιήστε την πανί σκουπίσματος. Χρησιμοποιήστε ξύστρες και αποξεστικά μέσα για να απομακρύνεται τη λάσπη που έχει δημιουργήσει το ριμούβερ το πριονίδι και η σακούλα. Επίσης λίγο σύρμα για τις κατσαρόλες κάνει καλή δουλειά.

Βήμα 7: Εφαρμόστε ένα λεπτό στρώμα ριμούβερ στην ήδη ξυσμένη επιφάνεια και απομακρύνετε με μια βούρτσα και πανιά.

Βήμα 8: Καθαρίστε το ξύλο με διαλυτικό ή οινόπνευμα ανάλογα με τις προτάσεις του κατασκευαστή . Τώρα η επιφάνεια είναι έτοιμη για γυαλοχαρτάρισμα.

Συντήρηση και επισκευές ξύλινων επιφανειών

2014-11-22T19:37:00.001+02:00

Σωστή συντήρηση και επισκευές

Η επιδιόρθωση, η προστασία και η βελτίωση της εμφάνισης των ξύλινων επιφανειών ήταν συνήθως εργασίες για ειδικούς. Με τα σημερινά μέσα όμως, δεν είναι δύσκολο για τον καθένα να πετύχει καλά αποτελέσματα. Τρόποι και τεχνικές περιγράφονται παρακάτω.

Επιφανειακές μικροεπισκευέςΤα σημάδια του χρόνου κάποτε γίνονται φανερά στα παλιά έπιπλα. Τοπικά ξεθωριάσματα, ξεκολλήματα του καπλαμά, τρύπες από σαράκι.
Για όλα υπάρχουν τρόποι αποκατάστασης.

1.   Τρύπες και σχισίματα γεμίζονται με ξυλόστοκο στο χρώμα του ξύλου. Πιέζετε με τη σπάτουλα και όταν στεγνώσει λειαίνετε την επιφάνεια.
2.   Ο στόκος γομαλάκας ρευστοποιείται με κολλητήρι. Γεμίζετε λίγο-λίγο το φθαρμένο σημείο και τρίβετε με ψιλό γυαλόχαρτο.
3.   Τα χρωματιστά βερνίκια ρετουσαρίσματος χρησιμοποιούνται κυρίως σε επιφάνειες μελαμίνης που παρουσιάζουν φθορές στην επίστρωση.
4.   Το σαράκι καταπολεμείται με ενέσεις. Ένα δραστικό υγρό διοχετεύεται με σύριγγα μιας χρήσης μέσα στις τρύπες, οι οποίες μετά στοκάρονται.
5.   Για τη θαμπάδα και τους γκρίζους λεκέδες λόγω της υγρασίας, υπάρχει ειδικό καθαριστικό σε σπρέι. Όταν στεγνώσει, ψεκάζετε με γυαλιστικό.
6.   Μολύβια ρετουσαρίσματος υπάρχουν σε όλες τις αποχρώσεις ξύλου. Το διορθωμένο σημείο ψεκάζεται μετά με βερνίκι.

Αποκατάσταση φθαρμένων καπλαμάδων
1.   Στα ξεκολλημένα σημεία, ανασηκώνετε λίγο τον καπλαμά με ένα σκαρπέλο, βάζετε από κάτω την κόλλα και πατάτε με το ηλεκτρικό σίδερο.

2.   Οι ταινίες επικάλυψης ακμών από καπλαμά μπορούν να προσαρμοστούν χρωματικά απόλυτα. Πρώτα τις βάφετε και μετά περνάτε γυαλιστικό.

3.   Ο στόκος με βάση το κερί έχει μια ιδιαίτερα στέρεη σύσταση και είναι ιδανικός για να σφραγίζετε μικρές εγκοπές και τρύπες του ξύλου.

4.   Ο αυτοκόλλητος καπλαμάς είναι επιστρωμένος (πίσω πλευρά) με κόλλα τήξεως. Όταν σιδερωθεί με ηλεκτρικό σίδερο κολλάει στο υπόστρωμα.

5.   Τις σπασμένες γωνίες τις κόβετε σε ένα κανονικό σχήμα και κολλάτε ένα πρόσθετο κομμάτι καπλαμά, ακολουθώντας τα νερά του ξύλου.

6.   Μεγάλα κομμάτια καπλαμά μπορούν να ενωθούν με αυτοκόλλητη ταινία. Μέχρι να ταιριάξετε το φύλλο κατά το κόλλημα, βάζετε ενδιάμεσα πηχάκια.

Περιποίηση επιφανειών
Τα γυαλιστικά είναι το πιο συνηθισμένο μέσο περιποίησης επίπλων. Μερικά έχουν σαν βάση το κερί και άλλα έχουν σαν βάση τη σιλικόνη. Όλα περνιούνται με ένα καθαρό πανί και μετά από λίγη ώρα ακολουθεί ένα συμπληρωματικό γυάλισμα.

Αφαίρεση παλιών χρωμάτων με χημικά
Για να αποκαλυφθεί το όμορφο ξύλο της σκαλιστής καρέκλας πρέπει να απομακρυνθούν τα στρώματα μπογιάς που έχουν κατά καιρούς περαστεί. Επειδή η καρέκλα έχει αρκετά «περίπλοκη» μορφή, με την ξύστρα ή το τριβείο δε θα έχετε αποτέλεσμα. Θα χρειαστεί η βοήθεια διαβρωτικού. Το χημικό υγρό προσβάλλει και διαλύει το παλιό βερνικόχρωμα, ακόμα και στις βαθύτερες εσοχές και γωνίες. Συνεχίζετε το καθάρισμα με μια μπρούντζινη συρματόβουρτσα ή και διαβρωτικό σε σπρέι. Προσοχή όμως. Όλα αυτά τα χημικά είναι ιδιαίτερα «επιθετικά». Ο καλός αερισμός του χώρου είναι απαραίτητος, καθώς και τα προστατευτικά γάντια και γυαλιά. Καλό είναι να φορέσετε και μάσκα προστασίας της αναπνοής με ειδικό φίλτρο. Όταν ο καθαρισμός ολοκληρωθεί και μετά από ένα τρίψιμο με ψιλό γυαλόχαρτο, μπορείτε να ασταρώσετε και να βερνικώσετε την καρέκλα ή να την λουστράρετε με λάδι και κερί.

Επαλείφετε το διαβρωτικό στη χρωματισμένη επιφάνεια και το αφήνετε να δράσει για 15 λεπτά περίπου. Ίσως χρειαστεί και δεύτερο πέρασμα.

Όταν περάσει ο χρόνος επίδρασης του διαβρωτικού, αφαιρείτε το παλιό χρώμα που έχει μαλακώσει και ξεκολάει με ορειχάλκινη βούρτσα.

Κάθε ίχνος παλιάς μπογιάς πρέπει να φύγει. Ακόμα και τυχόν κατάλοιπα ασταρώματος πρέπει να εξαφανιστούν, είτε με το ανάλογο διαλυτικό μέσο, είτε με ελαφρύ ξύσιμο και τρίψιμο. Αφήστε μετά το απελευθερωμένο ξύλο να «ξεκουραστεί» μερικές ώρες, να αναπνεύσει και να προσαρμοστεί στις συνθήκες του περιβάλλοντος.

Αν έχει αποκαλυφθεί κάποιο όμορφο ξύλο, δε χρειάζεται να ασταρώσετε και να βερνικώσετε την καρέκλα. Απλά την πλένετε καλά.

Μετά το στέγνωμα και μία τελική, επιμελημένη λείανση, εφαρμόζετε την παραδοσιακή τεχνική της περιποίησης του ξύλου με λάδι και κερί.

Aφαίρεση παλιών χρωμάτων με μηχανικά μέσα

Χωρίς χημικά
Οι μεγάλες, λείες επιφάνειες (π.χ. ξύλινες πόρτες) μπορούν να απαλλαγούν από τα παλιά χρώματα με μηχανικά μέσα. Μαλακώνετε τις στρώσεις της μπογιάς με θερμό αέρα και τις ξεκολλάτε με τη σπάτουλα. Σε πολλές περιπτώσεις μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και ξύστρες ή ταινιολειαντήρα, το γνωστό «τανκ». Αν δεν έχετε όμως κάποια σχετική εμπειρία, καλό είναι να εξασκηθείτε λίγο προηγουμένως σε μια πλατιά σανίδα.

Ρυθμίζετε το θερμοπίστολο στους 500 οC και αφαιρείτε τις στρώσεις της παλιάς μπογιάς που έχουν μαλακώσει με μια γερή σπάτουλα.

Σε μεγάλες λείες επιφάνειες χρησιμοποιείται ταινιολειαντήρας. Για τη χοντρική αφαίρεση με 100άρι γυαλόχαρτο και για τη λείανση με 200άρι.

Οι εσοχές και τα λούκια καθαρίζονται με ξύστρες. Προσοχή: αν ακουμπήσετε λοξά το εργαλείο, θα χαρακώσετε την επιφάνεια.

Τα λειαντικά μέσα και η κόκκωση
Η κόκκωση αποτελεί σημαντικό παράγοντα της διαδικασίας του τριψίματος. Είναι αυτή που διαφοροποιεί τη δράση των λειαντικών φύλλων, γι’ αυτό το λόγο και αναγράφεται πάντα στο πίσω μέρος του γυαλόχαρτου. Όσο πιο μικρός είναι ο αριθμός του λειαντικού φύλλου, τόσο πιο χοντρή είναι η κόκκωση. Σπάνια θα χρειαστείτε κόκκωση πιο χοντρή από 80, ή πιο λεπτή από 240. Πρέπει επίσης να γνωρίζετε ότι κατά το τρίψιμο με το τριβείο η δράση είναι σαφώς μεγαλύτερη απ’ ό,τι με το χέρι.
Η επεξεργασία των επιφανειών γίνεται κατά κανόνα αρχίζοντας με χοντρή κόκκωση και καταλήγοντας σε λεπτή. Τρία νούμερα είναι συνήθως αρκετά. Πιο συγκεκριμένα: το 100άρι γυαλόχαρτο είναι ιδανικό για το πρώτο τρίψιμο, το 180άρι για το ενδιάμεσο, ενώ το 240άρι κρίνεται ιδιαίτερα κατάλληλο για το τελικό στάδιο τριψίματος.

Οι λειαντικοί σπόγγοι διατίθενται σε πολλά μεγέθη κόκκωσης, όπως και τα σμυριδόπανα*. Ο αφρώδης πυρήνας τους κάνει πολύ εύκαμπτους.

Το λειαντικό φλις (ίνες νάιλον με ενσωματωμένους κόκκους υλικού λείανσης) έχει καθιερωθεί κυρίως για τις δύσκολα προσβάσιμες γωνίες.

Οι λειαντικοί σπόγγοι έχουν ένα μαλακό πυρήνα και διαφορετικό μέγεθος κόκκωσης στις δύο πλευρές. Ιδανικοί για τρίψιμο προφίλ.

Τα γυαλόχαρτα υγρής λείανσης έχουν εξαιρετικά λεπτή κόκκωση, η οποία αρχίζει από το Νο 400 ως το Νο 2.000.

Υγρό τρίψιμο χρησιμοποιείται σε μεταλλικές επιφάνειες, καθώς και για την προετοιμασία για βερνίκωμα ξύλινων σκαφών πολυτελείας.

Η κρέμα τριψίματος ανανεώνει τις θαμπές βαμμένες επιφάνειες. Επαλείφεται και τρίβεται με βαμβακερό ύφασμα, με κυκλικές κινήσεις.

Η γυαλάδα ενός επίπλου μπορεί να μετριαστεί αν η επιφάνεια τριφτεί ελαφρά με ψιλό ατσαλόμαλλο, βαθμολογημένο από 0 έως 000.

Πριν τριφτεί για να βερνικωθεί μια ξύλινη επιφάνεια, πρέπει να υγρανθεί λίγο. Έτσι ανασηκώνονται οι ίνες και το τρίψιμο γίνεται καλύτερα.

Οι ακατέργαστες επιφάνειες, όπως έχει αναφερθεί και παραπάνω, πρέπει να βρέχονται λίγο πριν από το τρίψιμο για το βερνίκωμα. Στη φωτογραφία, η διαφορά ανάμεσα στην υγρή και τη στεγνή επιφάνεια.

Σημάδια στα έπιπλαΣτις επιφάνειες των επίπλων συχνά δημιουργούνται βαθουλώματα από κάποιο χτύπημα ή κάποιο βαρύ αντικείμενο. Για να αποκαταστήσετε τη ζημιά, τρίψτε λίγο το σημείο με ψιλό γυαλόχαρτο ώστε να φύγει το βερνίκι και στάξτε λίγο νερό στο ξύλο. Αφού το απορροφήσει, επαναλάβετε μια-δυο φορές. Με το σίδερο στη μεσαία σκάλα και ένα πανί, σιδερώστε το (φουσκωμένο πλέον) βαθούλωμα και μετά βερνικώστε συμπληρωματικά.

Τα υλικά και οι τεχνικές για τη βαφή του ξύλουΞυλοβαφές υπάρχουν έτοιμες, σε υγρή μορφή με υδατική βάση, ή σε σκόνες οι οποίες διαλύονται με ζεστό νερό. Ένα μεγάλο πλεονέκτημά τους είναι ότι έχει κανείς τη δυνατότητα να δώσει χρωματικές αποχρώσεις στο ξύλο, χω-ρίς ωστόσο να καλύψει την όμορφη επιφανειακή δομή του, τα λεγόμενα νερά. Γι’ αυ-τόν ακριβώς το λόγο και πρέπει η επιφάνεια να μην παρουσιάζει οποιεσδήποτε ατέλειες (π.χ. ρόζους). Για διακοσμητικούς λόγους κυρίως, χρησιμοποιούνται πολλές φορές χρώματα άσχετα με το ξύλο -π.χ. μπλε, κόκκινο, πράσινο κλπ.- ενώ άλλες φορές διατηρείται περισσότερο η φυσική του εμφάνιση και αλλάζει η απόχρωση, για παράδειγμα η οξιά παίρνει απόχρωση καρυδιάς ή μαονιού. Μέτα τη διαδικασία του βαψίματος, ακολουθεί συνήθως προστατευτικό βερνίκωμα ή επεξεργασία της επιφάνειας με λάδι και κερί.

Υπάρχουν ξυλοβαφές που χρωματίζουν κανονικά το ξύλο και άλλες που απλά τονίζουν την υφή του ή που αλλάζουν τη φυσική του απόχρωση. Η ποικιλία των χρωμάτων είναι μεγάλη και αυξάνεται με τη δυνατότητα προσμίξεων.

Με προσμίξεις μπορείτε να πετύχετε ακριβώς την απόχρωση που θέλετε. Φροντίστε όμως οι βαφές να είναι του ίδιου είδους και να προέρχονται από τον ίδιο κατασκευαστή. Μερικές βαφές με υγρή αμμωνία δίνουν εμφάνιση ρουστίκ.

Πριν βάψετε την επιφάνεια πρέπει να την βρέξετε και, αφού στεγνώσει, να τη λειάνετε καλά. Καθαρίστε με ηλεκτρική σκούπα τη σκόνη του τριψίματος.

Οι τρίχες του πινέλου που θα χρησιμοποιήσετε δεν πρέπει να είναι δεμένες με σύρμα ή μεταλλικό έλασμα. Απλώστε το υγρό πρώτα σύμφωνα με τα νερά και μετά κάθετα.

Για να εισχωρήσει βαθιά η βαφή στους πόρους του ξύλου, μετά από δύο λεπτά τρίβετε με μία ορειχάλκινη βούρτσα -πάντα προς την πλευρά των νερών.

Καθαρίζετε την περίσσια βαφή με ένα σφουγγάρι ή με ένα ταμπόν για να γίνει η επιφάνεια ομοιόχρωμη. Και πάλι δουλεύετε προς την κατεύθυνση των φλεβώσεων.

Ειδικά για το ξύλο βελανιδιάς υπάρχει η ειδική βαφή ρουστίκ, που επαλείφεται με ένα κομμάτι ύφασμα και κάνει το δρύινο ξύλο να δείχνει πολύ παλιό.

Συνδυάζοντας τις βαφέςΜπορείτε να έχετε οποιαδήποτε απόχρωση Η εξαιρετικά πλούσια γκάμα των ξυλοβαφών σε σκόνη (υπάρχουν περίπου 25 διαφορετικές αποχρώσεις) επιτρέπει, με τους κατάλληλους συνδυασμούς και τις μικρότερες η μεγαλύτερες αραιώσεις, τη δημιουργία ατελείωτων χρωματισμών και τόνων. Το πέρασμα με το πινέλο γίνεται πάντα από το κέντρο προς τις άκρες.

Βερνίκωμα του ξύλουΜε σωστό βερνίκωμα, οι επιφάνειες των επίπλων αποκτούν όχι μόνο ωραία εμφάνιση αλλά και προστασία. Βαμμένα ή άβαφα έπιπλα και γενικότερα οι ξύλινες επιφάνειες προστατεύονται από τη φθορά και τους ρύπους με τη βοήθεια ενός καλού βερνικώματος. Ανάλογα με το είδος και την κατάσταση της επιφάνειας, προηγείται συνήθως ένα πέρασμα με διαφανές αστάρι ή συντηρητικό ξύλου, για να διευκολυνθεί η πρόσφυση του βερνικιού ή και να σφραγιστούν οι πόροι του ξύλου. Ακολουθεί το βερνίκωμα με πινέλο, ρολό ή πιστόλι βαψίματος.

Το γεμιστικό αστάρι είναι διεισδυτικό και ιδιαίτερα καλυπτικό. Χρησιμοποιείται σε ξύλα με βαθιούς πόρους, όπως η βελανιδιά ή ο φράξος.

Υπάρχουν ταχυστέγνωτα αστάρια που επιταχύνουν πολύ την προετοιμασία για το βερνίκωμα. Μία ώρα μετά το πέρασμα ξεκινά το τρίψιμο.

Σε ορισμένα μαλακά ξύλα δεν είναι αρκετό ένα πέρασμα. Χρειάζεται και δεύτερο χέρι, αφού μεσολαβήσει ένα ενδιάμεσο τρίψιμο με γυαλόχαρτο.

Τα υδατοδιαλυτά ακρυλικά βερνίκια είναι σχεδόν άοσμα και πολύ ανθεκτικά. Στεγνώνουν γρήγορα, ώστε σε μία μέρα να γίνονται τρία περάσματα.

Τα υλικά που μετατρέπουν σε ματ τις πολύ γυαλιστερές επιφάνειες, δεν περνιούνται με πινέλο αλλά τρίβονται με ένα πανί προς τη φορά των νερών.

Τα ξύλα που δεν έχουν βαθιούς πόρους αποκτούν καλή επιφάνεια με το πρώτο κιόλας πέρασμα. Εδώ έχει χρησιμοποιηθεί ένα βερνίκι ματ.

Τα βερνίκια σε σπρέι είναι συνήθως νιτρικής βάσης ή αλκυδικών ρητινών. Χρησιμοποιούνται πιο πολύ για μικροεπιδιορθώσεις σε έπιπλα.

Οι διαφορές μεταξύ βερνικιών υδατικής βάσης και συνθετικών ρητινών είναι μεγάλες. Αριστερά η απόχρωση έμεινε ίδια, δεξιά έγινε πιο έντονη.

Για περισσότερη λάμψη και αντοχή
Γυαλιστερό ή ματ. Τα βερνίκια νίτρου καλύτερα είναι να ψεκάζονται. Η σωστή σειρά επίστρωσης είναι: δύο χέρια αστάρι και μετά βερνίκωμα.

Επιφάνειες που καταπονούνται. Για αυτές τις επιφάνειες υπάρχουν βερνίκια πατωμάτων, ενός συστατικού, πολύ μεγάλης αντοχής.

Βερνίκωμα μεταλλικών εξαρτημάτων επίπλωνΌσο συχνά κι αν καθαρίζετε τους ορειχάλκινους μεντεσέδες και τα χερούλια των επίπλων, γρήγορα θαμπώνουν και πάλι. Σε μερικούς αρέσει αυτό το είδος της φυσικής πατίνας, που εκτιμάται ιδιαίτερα στις αντίκες. Αν δεν ανήκετε σε αυτή την κατηγορία, θα πρέπει να χρησιμοποιήσετε ένα προστατευτικό βερνίκι. Υπάρχει το κλασικό βερνίκι νίτρου για χάλκινα και ορειχάλκινα εξαρτήματα που διατίθεται και σε σπρέι.

Λάδι και κερίΤο λάδι εισχωρεί στο ξύλο και το κάνει αδιάβροχο και ανθεκτικότερο στο χρόνο, ενώ από την άλλη πλευρά το κερί δημιουργεί μια επιφάνεια που απωθεί τη σκόνη και τους ρύπους. Τα φυσικά αυτά υλικά δεν περιέχουν τοξικές ουσίες και μπορούν ανετα να χρησιμοποιηθούν σε παιδικά δωμάτια. Ένα ακόμα πλεονέκτημα είναι ότι το ξύλο εξακολουθεί να «αναπνέει» καθώς δε φράζονται οι πόροι.

Επεξεργασία ξύλου πεύκουΤο πεύκο βερνικώνεται καλά. Εκτός αν περιέχει πολύ ρετσίνι. Το ρετσίνι δε δέχεται το βερνίκι και η επιφάνεια λεκιάζει. Για την «απορετσίνωση» του ξύλου υπάρχουν αλκαλικά διαλύματα. Αποτέλεσμα επίσης φέρνει η διαβροχή του ξύλου με αλυσίβα, ή η επάλειψη με σαπούνι πατωμάτων και τρίψιμο με βούρτσα.

Το στερεό κερί επαλείφεται με ένα μαλακό πανί. Μετά την επάλειψη, που γίνεται με κυκλικές κινήσεις, η επιφάνεια στιλβώνεται με μια βούρτσα.

Το κερί διατίθεται σε πολλές αποχρώσεις ξύλου. Τα ανοικτόχρωμα χρησιμοποιούνται σε ανακαινίσεις και τα σκουρόχρωμα σε αντίκες.

Τα ανοικτόχρωμα ξύλα μπορεί κανείς να τα σκουρήνει αν θέλει, χρησιμοποιώντας κερί με χρωστικές ουσίες που ταιριάζουν στο ξύλο.

Κατάλληλο για έπιπλα κάποιας αξίας ή ξύλινα παιδικά παιχνίδια είναι το λεγόμενο «βάλσαμο κεριού μέλισσας» που προστατεύει και συντηρεί.

Το λάδι ασταρώματος περιορίζει την απορροφητικότητα των ξύλινων επιφανειών και χρησιμοποιείται και σαν υπόστρωμα για επίστρωση κεριού.

Το ξυλουργικό λάδι χαρίζει στο ξύλο μια όμορφη ζεστή απόχρωση. Με την προσθήκη χρωστικών ουσιών μπορεί και να χρωματίσει την επιφάνεια.

Το «σκληρό λάδι» χρησιμοποιείται σε επιφάνειες που δέχονται φορτία. Απλώνεται αρκετό και όσο δεν απορροφηθεί μαζεύεται με σπάτουλα.

Ανάλογα με το βαθμό προστασίας που θέλει κανείς να εξασφαλίσει, το λάδι ξύλου περνιέται μία ή περισσότερες φορές και γυαλίζεται με κετσέ.

Ειδικό λάδι προστασίας και περιποίησης υπάρχει για το ξύλο τικ. Χαρίζει στις γκριζαρισμένες επιφάνειες μια νές βαθιά χρωματική λάμψη.

Προστατευτικά, διαφανή βερνίκιαΕίναι περισσότερο γνωστά σαν λαζούρες. Προσφέρουν στο ξύλο επιφανειακή περιποίηση και προστασία, συνήθως και σε εξωτερικούς χώρους. Είναι βερνίκια άχρωμα, που περιέχουν ελάχιστες χρωστικές ή που δίνουν φυσικές αποχρώσεις ξύλων. Η επίστρωση του άχρωμου βερνικιού αποτελεί ένα είδος βαφής ανοιχτών πόρων που, όταν επαναληφθεί, δημιουργεί κάτι σαν καλυπτική μεμβράνη και παρουσιάζει σχετική γυαλάδα. Σαν διαλυτικά μέσα στις λαζούρες χρησιμοποιούνται φυτικά έλαια ή και καθαρό νερό, μια μέθοδος φιλική προς το περιβάλλον.

Στο παιδικό δωμάτιοΓια εργασίες όπως το βάψιμο ή το βερνίκωμα των επίπλων στο παιδικό δωμάτιο, όπως και για να χρωματίσετε τα ξύλινα παιχνίδια των παιδιών, η ασφαλέστερη μέθοδος είναι να χρησιμοποιούνται χρώματα και βερνίκια υδατικής βάσης. Τα έτοιμα ξύλινα παιχνίδια που βρίσκονται σε όλα τα παιδικά δωμάτια και που δεν μπορεί κανείς να γνωρίζει με τι είδους υλικό έχουν χρωματιστεί, καλό είναι να περνιούνται με ένα ή δύο χέρια διαφανές βερνίκι νερού.

Με λαζούρες ίδιας σύστασης (π.χ. υδατικής βάσης) μπορούν να γίνουν προσμίξεις και να δημιουργηθούν ενδιάμεσοι τόνοι και αποχρώσεις.

Για το άπλωμα των λεπτόρρευστων βερνικιών χρησιμοποιούνται ειδικά πινέλα, όπως αυτό της φωτογραφίας που έχει σκληρή κινέζικη τρίχα.

Οι λαζούρες που περιέχουν λάδι εισχωρούν βαθιά στους πόρους του ξύλου και μπορεί από πάνω να περαστεί χρώμα ή κάποιο γυαλιστικό.

Το καλυπτικό χρώμα μπορεί και αυτό να αποκτήσει την υφή λαζούρας αν προστεθεί λινέλαιο και νέφτι. Απλώνεται αρκετό και σκουπίζεται με πανί.

Οι λαζούρες εξωτερικής χρήσης δημιουργούν παχύτερη προστατευτική μεμβράνη και περιέχουν και φίλτρα κατά των υπεριωδών ακτίνων.

Διαφορετικά είδη ξύλου, διαφορετικές επιδράσεις. Όλα έχουν περαστεί με το ίδιο άχρωμο βερνίκι. Από αριστερά: κέδρος, σφέδαμνος, λίμπα.

Τα πολύ λεπτόρευστα άχρωμα βερνίκια μπορούν να δουλευτούν και με τυλιγμένο ύφασμα (μπάλα), διαποτίζοντας πολύ καλύτερα το ξύλο.

Η λαζούρα νερού περνιέται κατευθείαν στο ξύλο. Στεγνώνει πολύ γρήγορα,

Το παρόν άρθρο αντιγράψαμε από την σελίδα http://www.mastoremata.gr/cms/index.php?mact=News,cntnt01,detail,0&cntnt01articleid=58&cntnt01detailtemplate=mastoremataNewDetail&cntnt01returnid=95 και ελπίζουμε να μην δημιουργήσαμε πρόβλημα .

Ταπετσαρίες

2014-11-20T19:09:00.001+02:00

Σε αυτή την ανάρτηση του Φτιάχτο Μόνος σου θα δούμε πως κολλάμε την ταπετσαρία μας κυρίως γύρω από της γωνίες , παράθυρα και πόρτες. Στις μεγάλες επιφάνειες απλώς απλώνουμε την κόλλα μας και ξεκινώντας από πάνω προς τα κάτω στρώνουμε το φύλλο της ταπετσαρίας φροντίζοντας με μια πλαστική και φαρδιά σπάτουλα να πατάμε το φύλλο για να κολλάει καλά αλλά και να μην δημιουργεί φουσκάλες που αργότερα μπορεί να δημιουργήσουν προβλήματα. Πριν ξεκινήσουμε να κολλάμε πάντως πρέπει με ένα αλφάδι να χαράξουμε μία ευθεία γραμμή από πάνω προς τα κάτω που θα λειτουργήσει σαν οδηγός και θα μας επιτρέψει να αρχίσουμε το κόλλημα της ταπετσαρίας μας.

Προετοιμασία γύρω από τις γωνίες :

Το τελευταίο φύλλο που κολλάμε πρέπει να είναι έτοιμο για να στρίψει στις γωνίες που θα συναντήσουμε. Επειδή σχεδόν ποτέ ένας τοίχος ή η γωνία του δεν είναι απόλυτα σωστή μην σταματάτε η αρχίζετε ένα φύλλο από την γωνία, αν το κάνετε θα διαπιστώσετε ότι θα υπάρχει κάποιο κενό έστω και μικρό η το φύλλο δεν θα έχει την κατάλληλη ευθυγράμμιση.

Βήμα 1: Μέσα στις γωνίες μετρήστε την απόσταση του τελευταίου φύλλου που κολλήσατε μέχρι την γωνία του δωματίου. Κάντε το αυτό τόσο στην κορυφή όσο και στον πάτο του φύλλου. Μετά πάρτε το πλατύτερο από τα δύο μετρήματα και προσθέστε μερικούς πόντους. Κόψτε το επόμενο φύλλο κάθετα για να είναι τόσο πλατύ όσο το θέλετε .

Βήμα 2: Κρεμάστε και κολλήστε δίπλα από το προηγούμενο φύλλο εφαρμόζοντας το και πιέζοντας το προς τον τοίχο με μια μεγάλη πλαστική σπάτουλα φροντίζοντας να εφαρμόσει καλά στην γωνία τόσο επάνω όσο και κάτω αλλά και να επικαλύψει μέρος του επόμενου τοίχου.

Βήμα 3: Κρεμάστε ένα αλφάδι σαν να ξεκινάμε από την αρχή και πάρτε μια αλφαδιά επάνω στο φύλλο που μόλις στρίψαμε από την γωνία φροντίζοντας να είναι όσο πιο κοντά στην γωνία γίνεται. Έπειτα κάνουμε μια καινούργια αλφαδιά για το καινούργιο φύλλο που θα κρεμάσουμε φροντίζοντας να αφαιρέσουμε δύο με τρις πόντους από το πλάτος του φύλλου μας γιατί αυτό το πλάτος θα είναι αυτό που θα επικαλύψει το φύλλο της γωνίας.

Βήμα 4: Τώρα χρησιμοποιήστε ένα μαχαίρι για να κόψουμε το σημείο του γυρίσματος της γωνίας μας που έχουμε σημαδέψει νωρίτερα με την αλφαδιά, αφαιρούμε το κομμένο κομμάτι και φροντίζουμε να το στρώσουμε καλά. Τώρα με ένα μαχαίρι κόβουμε το περίσσευμα του φύλλου που μόλις στρώσαμε φροντίζοντας να ευθυγραμμίζετε με το άκρο του προηγούμενου φύλλου που μόλις κόψαμε.

Βήμα 5: Όταν φτάσετε σε μία εξωτερική γωνία μπορείτε να κάνετε το ίδιο με το παραπάνω επικαλύπτοντας τον τοίχο λίγο περισσότερο γιατί η ταπετσαρία μπορεί να στρίψει ή να κουβαριάσει.

Ξύλινα Κουφώματα 1

2014-11-13T18:36:00.001+02:00

Ξύλινα κουφώματα 1.

Το Φτιάχτο Μόνος σου σας παρουσιάζει μερικές αλήθειες για τα ξύλινα κουφώματα που τόσο έχουν παρεξηγηθεί από την έλευση του αλουμινίου.

Από τις εφαρμογές στην ναυπηγική στις ξύλινες δομές εκατοντάδων ετών, έχει αποδειχθεί ότι το ξύλο διαθέτει εξαιρετική αντοχή στον χρόνο.

Ιδιαίτερα η ξυλεία Iroko έχει διάρκεια ζωής πάνω από 25 χρόνια όταν χρησιμοποιείται άβαφτο στην κατασκευή σκαφών.
Σε αντιδιαστολή με τα κουφώματα από άλλα υλικά, τα ξύλινα κουφώματα μπορούν να μείνουν πάντα καινούρια μετά από απλή συντήρηση. Η σημαντική διαφορά με τα κουφώματα από άλλα υλικά είναι ότι τα τελευταία επισκευάζονται με μεγάλη δυσκολία ή και καθόλου, ενώ μπορούν να υποστούν σημαντικές, μη αναστρέψιμες, μοριακές αλλοιώσεις.
Πρόσφατη έκθεση του διεθνούς οργανισμού προστασίας του περιβάλλοντος WWF αναφέρει ότι η αναμενόμενη ζωή ενός ξύλινου παράθυρου 1.5 μ2 είναι 60 έτη, ενώ η αντίστοιχη ζωή για ένα όμοιο παράθυρο PVC είναι μόλις 20.
Αν και πολλές φορές παρουσιάζονται ως λύσεις χωρίς ανάγκη συντήρησης, είναι γνωστό ότι τα παράθυρα από άλλα υλικά, μπορούν να υποστούν μη αναστρέψιμες αλλοιώσεις κατά την επαφή τους με άλατα παραθαλάσσιων κυρίως περιοχών.
Ανάλογα με την ποιότητα της κατασκευής τους, τόσο τα ξύλινα κουφώματα όσο και αυτά από άλλα υλικά μπορούν να υποστούν αλλοιώσεις στο χρώμα τους και στρεβλώματα κατά την έκθεσή τους σε απαιτητικές καιρικές συνθήκες.
Εκεί που η υπεροχή του ξύλου έναντι των άλλων υλικών παραγωγής κουφωμάτων γίνεται ιδιαίτερα αισθητή είναι στην θερμομόνωση. Η θερμομόνωση που προσφέρει το ξύλο είναι τέτοια που μας επιτρέπει να πιάσουμε με ασφάλεια ένα φλεγόμενο τεμάχιο από την μη φλεγόμενη άκρη του.
Οι ραγδαίες τεχνολογικές εξελίξεις των τελευταίων δεκαετιών έχουν εξαλείψει τα προβλήματα που συνδέονταν με την παραδοσιακή μεθοδολογία παραγωγής ξύλινων κουφωμάτων.
Τα ξύλινα κουφώματα είναι ανώτερα από κουφώματα άλλων υλικών και για οικολογικούς λόγους. Διαβάστε τα οικολογικά θέματα για να δείτε γιατί.

Δεν υπάρχουν καλά & κακά υλικά κουφωμάτων

2014-11-05T20:48:00.002+02:00

-Κανόνας πρώτος: “Οι σωστές λύσεις συνήθως είναι πάνω από μία”.

-Κανόνας δεύτερος: “Όλες οι λύσεις πρέπει να απαντούν στις απαιτήσεις του αγοραστή”.

-Κανόνας Τρίτος: “Ξεκινήστε από την απόχρωση”.

Συμπερασματικά, η ποιότητά του τελικού προϊόντος εξαρτάται από τον συνδυασμό των παραπάνω παραγόντων και όχι αποκλειστικά από το υλικό κατασκευής του. Δεν υπάρχουν λοιπόν καλά και κακά υλικά κατασκευής, αλλά υπάρχουν καλά και κακά κουφώματα.

Καθαρασμός των επίπλων μας

2014-10-31T19:08:00.000+02:00

Η ανάρτηση αυτή του Φτιάχτο Μόνος σου θα σας βοηθήσει να καθαρίζεται και να συντηρείτε τα πολύτιμα έπιπλα σας.
Λουστραρισμένο ξύλο: Όταν το βερνίκι διατηρείται σε καλή κατάσταση, ο ιδανικός καθαρισμός γίνεται με ένα ελαφρύ πέρασμα με ένα από τα προστατευτικά και γυαλιστικά προϊόντα του εμπορίου. Αν το βερνίκι ξεφλουδίσει, καλό είναι για να μην σαπίσει το ξύλο να αναλάβει το λουστράρισμα του επίπλου ειδικός που θα το τρίψει με γυαλόχαρτο και όταν εξαφανιστεί το παλιό βερνίκι θα το λουστράρει ξανά.

Αλουστράριστο Ξύλο (ξύλο τικ): Απαιτείται συχνός καθαρισμός και πέρασμα με αντιμυκητιακό λάδι ή κερί. Αν έχει χάσει το χρώμα του, χρειάζεται ένα ελαφρύ τρίψιμο με γυαλόχαρτο.

Πλαστικό: Ιδανικότερος τρόπος καθαρισμού, το πλύσιμο με νερό και σαπούνι. Καθαρίστε τους λεκέδες με ένα βαμβάκι με ασετόν ή οινόπνευμα και αμέσως ξεπλύνετε. Για να γυαλίσει, τρίψτε με ειδική κρέμα για πλαστικά, που έχει ως βάση τη σιλικόνη.

Πλέξι γκλας: Σκουπίστε μαλακά χωρίς τρίψιμο με ένα ελαφρά υγρό ξεσκονόπανο ή δέρμα. Το τελείως στεγνό πανί μπορεί να κάνει την σκόνη να εισχωρήσει στους πόρους του πλέξι γκλας. Για την αποφυγή χαρακιών αποφύγετε την τοποθέτηση βαριών αντικειμένων επάνω στο πλέξι γκλας. Ειδικό προϊόν, θα του δώσει ιδιαίτερη λάμψη.

Οθόνη τηλεοράσεως : Ξεσκονίστε καθημερινά με πανί. Κάθε 15 μέρες, καθαρίστε με υγρό καθαρισμού ειδικό για τζάμια και μετά ξανά-σκουπίστε ελαφρά με ένα καθαρό πανί.

Δέρμα : Τρίψτε ελαφρά με ένα σφουγγάρι βρεγμένο σε νερό για να καθαρίζονται οι πόροι σε βάθος και να απορροφά το δέρμα την υγρασία που είναι απαραίτητη για να παραμείνει ελαστικό. Για δύσκολους λεκέδες υπάρχει ειδικός αφρός καθαρισμού που αφαιρεί τη βρωμιά χωρίς να καταστρέφει το δέρμα. Μετά από μακρόχρονη χρήση απαιτείται σπρέι γυαλίσματος ή γαλάκτωμα.

Δερματίνη (απομίμηση δέρματος) : Καθαρίστε με υγρό σφουγγάρι, αφού το περάσετε πάνω από άσπρο σαπούνι. Μετά ξεπλύνετε πολύ καλά. Αποφύγετε προϊόντα με χλώριο ή δυνατά απορρυπαντικά. Κίνδυνος αποχρωματισμού του δέρματος.

Πηγή :http://aggelos-painting.blogspot.gr/

Φτιάχνοντας το καζανάκι του μπάνιου μας .

2014-09-12T12:50:00.000+03:00

Φτιάχτο Μόνος σου : Φτιάχνοντας το Καζανάκι.
Κλείστε την παροχή νερού από το καζανάκι και αδειάστε το νερό που περιέχει. Υπάρχει μία βαλβίδα στο καζανάκι που κρατάει το φλοτέρ στην θέση του. Πρέπει να το κρατάτε στην ευθεία για να μπορέσετε να ξεβιδώσετε το φλοτέρ.

Ξεβιδώστε το τελείωμα της βαλβίδας αν υπάρχει για να εμφανίσετε το πιστόνι. Επειδή όλος ο μηχανισμός υπόκειται σε συνεχή υγρασία, ίσως βρεις το ξεβίδωμα δύσκολο. Προσπάθησε να το ξεβιδώσεις χρησιμοποιώντας δύο πένσες ή κάβουρες , ένα για το πώμα της βαλβίδας και έναν για να κρατάς το σώμα της βαλβίδας σταθερό. Βγάλε το πιστόνι και απομάκρυνε το παλιό παξιμάδι.
Αντικαθιστώντας το παλιά φλοτέρ.

Όταν βάλετε το καινούργιο φλοτέρ στη θέση του βεβαιωθείτε ότι έχετε απομακρύνει το λιπαρά υπολείμματα που έχουν μείνει στην ένωση .
Ενώστε πάλι το καινούργιο πιστόνι στην θέση του και τοποθετήστε το πώμα ασφαλείας στο τέλος. .Μόλις τελειώσετε ανοίξτε την παροχή νερού για να δείτε αν το φλοτέρ λειτουργεί σωστά.

Πηγές : Τεχνικά περιοδικά και η πείρα μου σαν οικοδόμος. Παρακαλώ σεβαστείτε τον κόπο της επίπονης διαδικασίας σύνταξης των άρθρων και αν αντιγράψετε μέρος ή όλο το άρθρο, επισυνάψτε ένα σύνδεσμο προς τη σελίδα μας.

Χρώματα και ορολογία .

2014-08-10T12:52:00.001+03:00

Σήμερα στο Φτιάχτω Μόνος σου θα προσπαθήσουμε να σας δώσουμε έναν ορισμό κάποιων τεχνικών όρων που χρησιμοποιούντε από επαγγελματίες Ελαιωχροματιστές αλλά και από τις εταιρίες παρασκευής χρωμάτων . Φυσικά σε καμία περίπτωση δεν επιθυμούμε να καρπωθούμε το αποτέλεσμα της εξαιρετικής εργασίας που έχει κάνει στο θέμα αυτό η παρακάτω σελίδα της οποιάς δίνουμε παραπομπή για περισσότερες πληροφορίες επί του θέματος .
http://www.paints-mihopoulos.gr/?section=2239&language=el_GR

Αστάρι: Υπόστρωμα το οποίο προετοιμάζει την αρχική επιφάνεια για το τελικό χρώμα. Διάφορα αστάρια προσφέρουν σταθεροποίηση, πρόσφυση, αντιδιαβρωτική προστασία, γέμισμα των πόρων, κτλ.
Aκρυλικό: Συνθετικό πολυμερές (PMMA) που χρησιμοποιείται σε χιλιάδες χρήσεις αλλά και σε υψηλής αντοχής χρώματα. Η ακρυλική ρητίνη δίνει στο τελικό χρώμα αντοχή στο χρόνο και του επιτρέπει να διατηρήσει περισσότερο χρόνο την αρχική απόχρωση.
Ακρυλικό Πλαστικό: Υδατοδιαλυτό χρώμα που περιέχει ακρυλική ρητίνη ως συνδετικό υλικό. Άλλες ρητίνες μπορεί να αναμιχθούν ή να συμπολυμεριστούν με την ακρυλική ρητίνη για να μειώσουν το κόστος ή να προσθέσουν μια επιπλέον ιδιότητα. Παραδείγματα τέτοιων συμπολυμερή είναι στυρενίου, εποχικά, πολυουρεθάνης, βινυλικά (PVA, PVA-VEOVA), στυρενίου, κ.α.
Ανιλίνη (Azo dyes): (Φαινυλαμίνη, ή αμινοβενζόλιο) Η απλούστερη αρωματική αμίνη, χρησιμοποιείται στην παραγωγή πολυουρεθάνης, και παράγει άμεσα ή έμμεσα, διάφορα έγχρωμα βερνίκια και βαφές νερού. Η ανιλίνη είναι υγρό, άχρωμο, ελαιώδες, λίγο διαλυτό στο νερό και δηλητηριώδες. Βράζει στους 184° C και στερεοποιείται στους 6° C κάτω από το 0. Βρίσκεται σε μικρά ποσά στη λιθανθρακόπισσα. Η ανιλίνη χρησιμοποιείται για την παρασκευή φαρμάκων, όπως η αντιφεβρίνη και κυρίως για την παρασκευή χρωμάτων, όπως τα αζωχρώματα (κοινώς χρώματα ανιλίνης).
Για να παρασκευαστούν τα αζωχρώματα, επιδρά νιτρώδες οξύ πάνω στην ανιλίνη. Όταν τα χρώματα ανακατευτούν με λινέλαιο, γίνονται χρώματα ζωγραφικής, σε σωληνάρια. Όταν όμως διαλυθούν σε νερό γίνονται τα χρώματα για τη βαφή των υφασμάτων. Η χρησιμοποίηση όμως των χρωμάτων ανιλίνης είναι επικίνδυνη για τους ανθρώπους, γιατί αναδίδονται ατμοί που είναι δηλητηριώδεις και προκαλούν μια αρρώστια, τον ανιλισμό.
Αρμόστοκος: Ελαστικός στόκος για πλήρωση αρμών, που βάφεται αλλά δεν τρίβεται.
Αφρόστοκος: Ελαφροβαρύς στόκος για γέμισμα μικρών αλλά και μεγάλων αρμών και οπών, που τρίβεται, βάφεται, και κυρίως δεν συρρικνώνεται και δεν "κρεμάει".
100% Aκρυλικό Χρώμα: Υδατοδιαλυτά χρώματα τα οποία περιέχουν μόνο ακρυλική ρητίνη ώς συνδετικό υλικό. Συνήθως είναι τα χρώμα κορυφαίας ποιότητας και έχουν εξαιρετική πρόσφηση, μακροχρόνια ελαστικότητα, ικανότητα διαπνοής ατμών, αντοχή στην αλκαλικότητα του τσιμέντου, σκληρότητα, και διατήρηση της γυαλάδας και της απόχρωσης.

Στοκάρισμα Ντουλάπας σε ανακαίνιση

2014-07-03T12:29:00.002+03:00

Στοκάρισμα της Ντουλάπας :

Υλικά που θα χρειαστούν για όλες τις φάσεις του βαψίματος.

Δύο συνθετικά ρολά ( κατάλληλα για λαδομπογιές )
Δύο πινέλα για κοψίματα.
Γυαλόχαρτα νούμερο 150.
Στόκος ( υπάρχει έτοιμος ακρυλικός που κάνει για τη δουλεία και στεγνώνει γρήγορα )
Δύο στοκαδόροι.
White Spirit ( για την αραίωση της βελατούρας αλλά και της λαδομπογιάς ).
Βελατούρα.
Ριπολίνη . ( Νερού ή νεφτιού ).
Καβαλέτα ( για να ακουμπήσουμε τα φύλλα για βάψιμο ή κατάλληλο σημείο βαφής ).
Πανιά.
Χαρτοταινίες.
Χαρτί για μόνωση του πατώματος .
Λιπαντικό για τους μεντεσέδες των φύλλων της ντουλάπας.
Κουβαδάκι για την ανάμειξη της λαδομπογιάς και της βελατούρας.
Σκαφάκι και μερικά καθαρα ξύλα ή αναδευτήρες για το ανακάτεμα.

Στοκάρισμα :

Χρησιμοποιώντας δύο στοκαδόρους ή σπάτουλες στοκάρουμε όλες τις ατέλειες και χτυπήματα που πιθανόν έχουν τα φύλλα μας. Μη βάζετε πολύ στόκο για να στεγνώνει γρήγορα αλλά αμα χρειαστεί ξαναγεμίστε. Σε μερικά σημεία όπου δεν μπαίνει ο στοκαδόρος σε μια μικρή σχισμή π,χ βάλτε λίγο στόκο με το δάχτυλο. Μαζεύετε το στόκο με μιά κίνηση του στοκαδόρου. Αφήστε το στόκο να στεγνώσει καλά πριν αρχίσετα ξανά. Μόλις στεγνώσει ό στόκος και αφού έχουμε βεβαιωθεί ότι το μερεμέτι μας έχει γεμίσει καλά και δεν χρειάζεται άλλο στόκο, τρίβουμε το σημείο ώσπου να γίνει εντελώς λείο. Μετά καθαρίζουμε την επιφάνεια καλά.

Βάψιμο και συντήρηση ξύλινων επιφανειών .

2014-04-05T19:12:00.000+03:00

Σε αυτήν την ανάρτηση του Φτιάχτο Μόνος
σου θα δούμε μερικές χρήσιμες συμβουλές
για το βάψιμο και την συντήρηση των
ξύλινων επιφανειών μας.

Η ΒΑΦΗ ΤΟΥ ΞΥΛΟΥ
Η βαφή του ξύλου είναι μια αρχαιότατη πρακτική, που χρησιμεύει για
την αλλαγή  του χρώματος του ξύλου, χωρίς όμως να αλλάξουν τα
χαρακτηριστικά του,όπως  τα νερά του,ο προσανατολισμός των ινών
κ,λ,π. Γενικά η βαφή του ξύλου,  χρησιμοποιείται για την ομογενοποίηση
του χρώματος του,για τον συνδυασμό  ξύλων διαφορετικού τόνου,για
το κρύψιμο επιφανειακών ελαττωμάτων, για την  αξιοποίηση ξύλων χαμηλής
ποιότητας,και απλή αλλαγή του χρώματος του ξύλου σύμφωνα με την
επιθυμία του πελάτη. Το ράψιμο του ξύλου δεν αφορά όλο τον
όγκο,αλλά ένα πολύ επιφανειακό μόνο στρώμα, και για τον λόγο αυτό,
μετά το  πέρασμα της βαφής η επιφάνεια μπορεί να λειανθεί, μόνο αφού
περαστεί ένα χέρι  βερνικιού. Το βάψιμο του ξύλου γίνεται με βαφές και
χρωστικά. Οι βαφές είναι  διαφανείς (ζωντανές)τα δε χρωστικά τείνουν
να καλύψουν τα νερά του ξύλου. Υπάρχουν όμως χρωστικά υψηλής
διαφάνειας που έχουν ένα αποτέλεσμα όμοιο  με των βαφών.
Χρησιμοποιώντας τις βαφές επιτυγχάνουμε διαφάνεια και
ζωηρότητα, καλύτερη σχετικά με τα χρωστικά, τα οποία
ομοιογενοποιούν πολύ  περισσότερο το ξύλο και αντέχουν στο φως.
Η χρήση των χρωστικών είναι  απαραίτητη στην περίπτωση που
πρέπει να γίνουν παστέλ χρώματα που δεν επιτυγχάνονται μόνο με
βαφές  εξ* αιτίας της διαφάνειας τους. Οι βαφές των ξύλων
μπορεί να είναι με διαλύτη ή νερό. Οι πρώτες χαρακτηρίζονται
από γρήγορο στέγνωμα και μπορούν να δεχθούν υποστρώματα
σχεδόν αμέσως, αλλά σε σύγκριση με του νερού παρουσιάζουν
δυσκολίες στην ομοιογένεια του χρώματος.
Με τις βαφές νερού επιτυγχάνουμε πιο έντονα χρώματα, αλλά
απαιτούν μακρύτερους  χρόνους στεγνώματος και τείνουν να
διογκώνουν το χνούδι του ξύλου. Η επιλογή του τύπου βαφής λοιπόν
πρέπει να γίνεται ανάλογα με την εργασία που
επιθυμούμε, την επιφάνεια του ξύλου, τον τύπο του ξύλου και της
τεχνικής που  θα εφαρμοσθεί. Σε κάθε περίπτωση είναι βασικό να
λαμβάνουμε υπ'όψη την  σταθερότητα στο φως της βαφής, για να
αποφεύγουμε την αλλαγή του τόνου με  τον χρόνο. Πράγματι ανάλογα
με την βαφή έχουμε μικρότερη ή μεγαλύτερη  σταθερότητα στο φως.
Οι υπεριώδες ακτίνες εκτός της βαφής επηρεάζουν και το
ίδιο το ξύλο, αλλάζοντας το φυσικό του χρώμα. Άλλο σημείο πολύ
σημαντικό για  την επιλογή βαφής είναι η ικανότητα διείσδυσης στο
ξύλο, ιδιότητα που εξαρτάται  από τις διαστάσεις των μορίων της βαφής.
Μικρότερα μόρια μεγαλύτερη  διεισδυτικότητα. Η υψηλή
διεισδυτικότητα(υψηλότερη με οργανικούς  διαλύτες παρά με νερό)
δεν είναι πάντα επιθυμητή διότι μπορεί να τονίζει
κάποια ελαττώματα του ξύλου( μικροπόρους ή ρόζους).
ΤΕΧΝΙΚΗ ΠΕΡΑΣΜΑΤΟΣ

Όπως αναφέραμε είναι σημαντική η τεχνική που εφαρμόζουμε για το
πέρασμα  των επιλεγμένων βαφών. Κανονικά η βαφή περνιέται με
πινέλο, πιστόλι, κύλινδρο,  σφουγγάρι και ηλεκτροστατικά. Το
πέρασμα με πινέλο, που έχει σχεδόν καταργηθεί
σε βιομηχανικό επίπεδο εφαρμόζεται ακόμη σε περιπτώσεις ανώμαλων
επιφανειών, διότι ο ψεκασμός δημιουργεί ζώνες σκιάς, κοντά στις γωνίες,
ενώ επιτυγχάνεται  καλύτερη ομοιογένεια με το πινέλο. Τα πινέλα πρέπει
να είναι απαλά και η βαφή
πρέπει να περνιέται σε μεγάλες ποσότητες και ομοιογενώς σε όλη την
επιφάνεια,  πάντα σύμφωνα με τα νερά του ξύλου για να αποφεύγονται
πινελιές επιπλέον στο  πέρασμα με πινέλο είναι απαραίτητη η χρήση
αργών διαλυτών, για να επιτύχουμε πιο ομοιογενές χρώμα έχοντας
όμως υπ* όψη ότι επιμηκύνονται οι χρόνοι εργασίας)·
Για όλα όσα λέχθηκαν ως εδώ οι βαφές νερού ενδείκνυνται περισσότερο
για πέρασμα  με πινέλο. Για τον ψεκασμό (χειρωνακτικά ή μηχανικά)
χρησιμοποιούνται κανονικά  πιστόλια που τροφοδοτούνται από αντλίες
αέρος airless,ή πιο απλά από κοινά πιστόλια  με δοχείο. Μ'αυτό τον
τρόπο επιτυγχάνεται μεγαλύτερη παραγωγικότητα,αλλά
ταυτόχρονα και μεγάλη κατανάλωση οφειλόμενη στον υπερψεκασμό.
Τα μπεκ που  χρησιμοποιούνται είναι 1.2 ως 1.5 χιλ. για παραδοσιακά
πιστόλια και 0.5 ως 0.7 χιλ.  για συστήματα υψηλής πίεσης τόπου airless
Ένας έμπειρος βαφέας,με πιστόλι  καταφέρνει να κατανέμει το προϊόν
σε όλη την επιφάνεια του ξύλου, επιτυγχάνοντας
έναν ομοιογενή χρωματισμό ακόμη και στα σημεία μεγάλης
απορροφητικότητας που με  το πινέλο θα γινόταν πιο σκούρα.
Αν πρέπει να ράψουμε επιφάνειες με γωνίες, πρέπει να χρησιμοποιούμε
βαφή με αργό διαλύτη και χαμηλότερη πίεση αέρος.

Η εφαρμογή με εμβάπτιση, χρησιμοποιείται κυρίως για προϊόντα τόρνου
όπως καρέκλες κ.λπ. Στην περίπτωση αυτή ο διαλύτης πρέπει να είναι
αργός, για να  επιτρέπει στη βαφή να απλώνεται σ'όλη την επιφάνεια χωρίς
ν'αφήνει κηλίδες ή  σταγόνες. Για την τεχνική αυτή χρησιμοποιούνται
πολύ οι βαφές νερού, ειδικά  παρασκευασμένες, που επιτυγχάνουν
επιφάνειες πολύ ομοιογενείς χωρίς  κατάλοιπα από σταγόνες.
Το πέρασμα με μηχανές κυλίνδρων, χρησιμοποιείται για
επίπεδες επιφάνειες. Η βαφή είναι ειδικά παρασκευασμένη ώστε
να μένει στον  κύλινδρο και να κατανέμεται ομοιογενώς σ'όλη την
επιφάνεια επιτυγχάνοντας έτσι μεγαλύτερη παραγωγικότητα. Χρειάζεται
μεγάλη προσοχή στο μέτρημα του  ιξώδους της βαφής στον κύλινδρο,
τα οποίο επιτυγχάνεται με την προσθήκη του  ανάλογου διαλύτη.
Μία άλλη τεχνική που χρησιμοποιείται κυρίως στον τομέα
παραγωγής επίπλων αναπαλαίωσης είναι το σκούπισμα με πανί.
Η βαφή περνιέται  αρχικά με πιστόλι ή πινέλο και μετά, αφού
περάσουν λίγα λεπτά, σκουπίζουμε με πανί βαμβακερό. Επιτυγχάνεται
έτσι καλή ομοιογένεια, αλλά τονίζονται οι πόροι
επειδή το πανί οδηγεί το χρώμα υποχρεωτικά εκεί. Για τον λόγο αυτό
είναι καλό να  χρησιμοποιούνται αργοί διαλύτες. Τέλος, μία άλλη
τεχνική που γίνεται με ειδικά μηχανήματα είναι ο ηλεκτροστατικός
ψεκασμός. Η αρχή λειτουργίας του, επιτρέπει
το βάψιμο ταυτοχρόνως και της εμπρόσθιας και της οπίσθιας
επιφάνειας. Γενικά χρησιμοποιείται για αντικείμενα καμπύλα,
η προϊόντα τόρνου, δύσκολα  κομμάτια δηλαδή για βαφή με κανονικό
ψεκασμό. Η τεχνική αυτή έχει σχεδόν
ολοκληρωτικά αντικατασταθεί από την τεχνική της εμβάπτισης.
ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΣΩΣΤΟ ΒΑΨΙΜΟ
Το σωστό βάψιμο είναι βασικό διότι τα λάθη, ειδικά σε ανώμαλες
επιφάνειες  δύσκολα διορθώνονται, ενώ το λακάρισμα επιτρέπει
κάποιες διορθώσεις χάρις στο γιαλοχαρτάρισμα και το πέρασμα
ενός άλλου χεριού. Να λοιπόν μερικές
χρήσιμες οδηγίες:
1. Επιλέξτε το ξύλο προσεκτικά αποφεύγοντας τα γαλαζωμένα
ξύλα, τα πορώδη και τα κηλιδωμένα.
2. Όταν βάφουμε καπλαμάδες, προσοχή
στην κόλλα που δημιουργεί πρόβλημα βγαίνοντας από τους
πόρους ειδικά όταν
χρησιμοποιούμε βαφές νερού.
3. Γυαλοχαρτίζεται την επιφάνεια καλά στην
διεύθυνση της ίνας με γυαλόχαρτο Νο 180-220
4. Γιαλοχαρτάρετε το ξύλο στα σόκορα που είναι πιο
απορροφητικά με λεπτότερο  νούμερο.
5. Καθαρίστε την σκόνη απ΄το τρίψιμο για ν'αποφύγετε κηλίδες
απορρόφησης.
6. Ετοιμάστε την σωστή πάντα ποσότητα βαφής ώστε να μπορείτε
να τελειώσετε  την δουλειά, για να αποφεύγετε νέες ετοιμασίες βαφής
με κίνδυνο την ομοιογένεια.
7. Αν χρησιμοποιήσετε παστέλ βαφή , καλοπτική ή ημικαλυπτική
(με βαριά μόρια)  χρειάζεται ανακάτεμα, πριν και κατά την διάρκεια
της βαφής. ( ΤΟ ΑΝΑΚΑΤΕΜΑ
ΤΗΣ ΒΑΦΗΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΟ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ).
8. Όταν βάφουμε, η εργασία πρέπει να εκτελείται απ'το ίδιο άτομο,
διότι αν αλλάξει  χέρι και (συνεπώς η ταχύτητα περάσματος) το αποτέλεσμα
δεν θα είναι ομοιογενές.
9. Όταν βάφουμε μεγάλα κομμάτια με πιστόλι, περνάμε την βαφή
σταυρωτά για  καλύτερη ομοιομορφία.
10. Πριν απ' την έναρξη της εργασίας, να κάνετε μια δοκιμή,
διότι ανάλογα με το  χρησιμοποιούμενο ξύλο και την ποσότητα
βαφής μπορεί να έχουμε διαφορετικά
αποτελέσματα από το επιθυμητό

Εγκατάσταση ξύλινου κουφώματος πόρτας

2014-03-24T15:22:00.001+02:00

Σε αυτήν την ανάρτηση του Φτιάχτο Μόνος σου θα δούμε πόσο απλή είναι τελικά η εγκατάσταση μιας πόρτας και του πλαισίου της αρκεί να έχουμε λίγη διάθεση και ελάχιστα εργαλεία.

Η εγκατάσταση ενός πλαισίου πόρτας είναι πολύ εύκολη υπόθεση αρκεί να ακολουθήσουμε μερικά απλά βήματα. Αποφάσισε που θα τοποθετήσεις την πόρτα όταν χτίζεις νέους τοίχους ή γυψοσανίδες και τοποθετείς τα κολλάρα στους τοίχους. Χρησιμοποιήστε μεταλλικά στηρίγματα για να στηρίξετε την σκελετό γιατί αυτά θα κάνουν το κάρφωμα και την στήριξη ευκολότερα.

Κόψτε τα καδρόνια στις σωστές διαστάσεις.Μπορείτε εύκολα να βρείτε στην αγορά ετόιμα πλαίσια που συνήθως ταιριάζουν με τα ανοίγματα που έχουμε καθώς αυτά τις περισσότερες φορές είναι στάνταρ. Με τα καδρόνια απλωμένα στο πάτωμα για να μας διευκολύνουν στη δουλειά μας , καρφώστε τα ώστε να ενωθούν τα τρία ξύλα μεταξύ τους και να έχουν ένα σχήμα Π .

Πάρτε μια σανίδα που έχει τόσο μήκος όσο είναι το πλάτος του ανοίγματος ανάμεσα στα δύο ψηλά καδρόνια του πλαισίου και καρφώστε την και στα δύο καρδόνια που θα σταθούν όρθια ώστε να είναι το πλαίσιο μας σταθερό και να μην πηγαίνει πέρα δώθε ώστε να μας διεκολύνει στη δουλεία μας που είναι η τελική σταθεροποίηση του πλαισίου στον τοίχο.

Δεν πειράζει αν το πλαίσιο είναι λίγο μικρότερα από το άνοιγμα όπου θα τοποθετηθεί γιατί αυτά θα τα γεμίσουμε μετά με αφρό. Μόλις σηκώσουμε το πλαίσιο και το βάλουμε στο άνοιγμα και πριν κάνουμε την τελική σταθεροποίηση, καλό είναι να βάλουμε και τις καβίλιες και να δοκιμάσουμε το πως θα φαίνεται η πόρτα μας ή να εντοπίσουμε τυχόν προβλήματα, όπως το να βρίσκει μετά η πόρτα μας στο δάπεδο ή να έχει μεγάλο άνοιγμα από κάτω αλλά και να βρίσκει στο επάνω σημείο με αποτέλεσμα να μην κλείνει .Σε αυτό το σημείο πρέπει να υπολογίσετε ότι θα τοποθετηθεί και ένα αρμοκάλυπτο γύρω γύρω από το πλαίσιο που θα καλύψει τις ατέλειες του αφρού που θα εφαρμόσουμε αργότερα ώστε να καλύψουμε τα κενά του πλαισίου.

Μαρκάρουμε τα σωστά σημεία και αφαιρούμε τις καβίλιες η τις αφήνουμε.

Ενώ λοιπόν έχουμε σηκώσει το πλαίσιο στην τελική του θέση και αφού έχουμε κάνει τις δοκιμές με την πόρτα βάζουμε σφήνες όπου υπάρχει κενό ανάμεσα στο πλαίσιο και τον τοίχο ώστε να σταθεροποιηθεί τελείως. Μετά με ένα τρυπάνι ανοίγουμε τρύπες στο πλαίσιο και στον τοίχο.

Βάζουμε ούπα στον τοίχο για να δέσουν καλύτερα οι βίδες που θα ενώσουν το πλαίσιο και τον τοίχο. Αν δεν σας βολεύει να τρυπάτε και τοίχο και ξύλο την ίδια ώρα, απλά κατεβάστε το πλαίσιο κάντε τις τρύπες φροντίζοντας πάντα να είναι οι τρύπες ξύλου-τοίχου στη ίδια ευθεία ξανασηκώστε το πλαίσιο και βάλτε πάλι τις σφήνες για σταθεροποίηση. Τώρα βιδώστε τις βίδες και έχουμε πλέον ένα σταθερό κάσσωμα.

Αφού έχουμε βιδώσει τις βίδες μας θα δούμε ότι υπάρχουν μερικά κενά ανάμεσα στον τοίχο και το πλαίσιο κάτι το οποίο είναι και λογικό. Πέρνουμε έναν αφρό πολυουρεθάνης ή αφρό γεμίσματος και γεμζουμε τα κενά όπου υπάρχουν . Αφήνουμε να στεγνώσει και με ένα μαχαίρι αφαιρούμε τον αφρό που περισεύει.

Καρφώνουμε το αρμοκάλυπτο ώστε το κάσσωμα να πάρει την τελική του μορφή και τοποθετούμε στο έτοιμο και καλά στερεωμένο πλέον κάσσωμα τις καβίλιες που θα στηριχτεί ή πόρτα μας εκεί όπου είχαμε κάνει τις ακριβεις μετρήσεις μας νωρίτερα . Η πόρτα μας τώρα είναι έτοιμη για βάψιμο.

Πως θα βάψουμε την πόρτα μας: http://aggelos-painting.blogspot.com/

Οικολογικά Σπίτια . Ζώντας με τη φύση .

2014-03-19T19:08:00.001+02:00

Η αναγκαιότητα της οικολογικής δόμησης

2014-01-14T11:53:00.001+02:00

Εισαγωγή: Η αναγκαιότητα της οικολογικής δόμησης

Ακούμε συχνά πως «ζούμε στον αιώνα των πόλεων», αλλά νιώθουμε καθημερινά τις πόλεις μας να «ψήνονται» και γνωρίζουμε πως ο κτιριακός τομέας είναι σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνος γι’ αυτό. Η οικοδομική δραστηριότητα, εδώ και δεκαετίες και με διαφορετικούς ρυθμούς σε κάθε περιοχή, καταβροχθίζει τα παράλια της Μεσογείου και εκτείνεται, αστικοποιώντας ραγδαία τις αγροτικές εκτάσεις, στην ενδοχώρα.

Το πολύ ενδιαφέρον άρθρο καθώς και την συνέχεια του μπορείτε να διαβάσετε στην παρακάτω σελίδα.

http://www.oikologos.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=286&Itemid=228

2013-09-20T12:03:00.000+03:00

Εγκαίνια της 13ης Οικολογικής Γιορτής

Πραγματοποιήθηκαν το βράδυ τα εγκαίνια της 13ης Οικολογικής
Γιορτής Καρδίτσας, στο άλσος του Παυσιλύπου όπου λειτουργεί
η Εκθεσιακή Αγορά  Βιολογικών Προϊόντων, Χειροτεχνίας και
Οικολογικών  Δραστηριοτήτων.
Στην οικολογική αρχιτεκτονική και το αστικό πράσινο είναι
αφιερωμένη η 13η Οικολογική Γιορτή Καρδίτσας που
πραγματοποιεί η ΟικόΣφαιρα Καρδίτσας (Κίνηση για τον άνθρωπο,
το περιβάλλον και την ποιότητα ζωής), το τετραήμερο από 19 μέχρι
22 Σεπτέμβρη 2013, με συνδιοργανωτές την
Περιφέρεια Θεσσαλίας - Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας,
το Δήμο Καρδίτσας, αλλά και σε συνεργασία με αρκετούς ακόμη
φορείς της περιοχής.  Το πρόγραμμα περιλαμβάνει αρκετές
ομιλίες-συζητήσεις, όπως επίσης και εργαστήρια, οικολογικά
και θεατρικά δρώμενα, προβολές ταινιών, αλλά και εκδηλώσεις για τα παιδιά

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφτείτε τον παρακάτω σύνδεσμο.

http://www.kerdos.gr/%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%BA%CE%BF%CE%B9%CE%BD%CF%89%CE%BD%CE%AF%CE%B1/29096-%CE%B5%CE%B3%CE%BA%CE%B1%CE%AF%CE%BD%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-13%CE%B7%CF%82-%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%81%CF%84%CE%AE%CF%82

2013-09-07T12:29:00.000+03:00

ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΔΟΜΗΣΗ ΚΑΙ ΥΛΙΚΑ ΦΙΛΙΚΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Ξεκινώντας από τα πρώτα ήδη χρόνια της δεκαετίας του 70, με την περίφημη έκθεση "Τα όρια της ανάπτυξης" που δημοσιεύθηκε από το Κλαμπ της Ρώμης, η διεθνής επιστημονική κοινότητα είχε προγραμματίσει το ασυμβίβαστο των τάσεων για ανάπτυξη της σύγχρονης κοινωνίας με τις περιορισμένες δυνατότητες των φυσικών πηγών που υπάρχουν στη Γη.

Επρόκειτο τότε, για ένα πρώτο σήμα κινδύνου μιας οικολογικής συνείδησης που αντιδρούσε στη χωρίς διάκριση εκθετική αύξηση της βιομηχανικής παραγωγής και των δραστηριοτήτων του χωροταξικού μετασχηματισμού που χαρακτήριζε τις δεκαετίες του 50 και του 60.

Η μείωση της περιβαλλοντικής επίπτωσης από την εξάπλωση της ανθρωποκεντρικής μεταμόρφωσης του πλανήτη, έχοντας υπόψη ότι η Γη αποτελεί ένα κλειστό σύστημα, έγινε έτσι το αναγνωριστικό σύνθημα του ποικιλόχρωμου οικολογικού "γαλαξία", ο οποίος όχι τυχαία, έχει στρέψει μεγάλο μέρος της προσοχής του στις επιδράσεις που προέρχονται από τον τομέα αυτόν

Το παρόν άρθρο ανιχνεύσαμε στον Ιστότοπο http://www.buildings.gr/greek/eksoplismos/oikologika_ilika/ylika_filika_pros_to_perivallon.htm

όπου θα μπορέσετε να διαβάσετε και την συνέχεια του πολύ ενδιαφέροντος κειμένου.

Οικονομία και περιβάλλον

2013-04-19T17:01:00.000+03:00

Για τους αναγνώστες του Φτιάχτο Μόνος σου βρήκαμε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο με τίτλο Οικονομία και Περιβάλλον στην σελίδα http://www.prismanews.gr/index.php/world2/peribalon/item/43496-ekswterikh-thermomonwsh-ktiriwn

από όπου και παραθέτουμε ένα μικρό απόσπασμα .

Το πρωτόκολλο του Κιότο, το αποτέλεσμα μιας σύμβασης στα πλαίσια του ΟΗΕ για την κλιματική αλλαγή, δεσμεύει τα κράτη μέλη με νομικά δεσμευτικούς όρους σε μια δραστική μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου που ευθύνονται για την υπερθέρμανση του πλανήτη. Συγκεκριμένα, στην 35η σύνοδο κορυφής των G8 (L 'Aquila, Ιούλιος 2009), η τελευταία για το θέμα αυτό, οι συμμετέχουσες χώρες δεσμεύτηκαν για την επίτευξη μείωσης κατά 80% των εκπομπών Cο2 μέχρι το 2050, σε σύγκριση με τα επίπεδα του 1990.

DOMICATEC – Δόμηση & Ανακαίνιση»

2013-02-17T11:45:00.000+02:00

Για ακόμη μία χρονιά, το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής (ΥΠΕΚΑ) παρέχει τη στήριξή του στη 3η διοργάνωση της διεθνούς έκθεσης «DOMICATEC – Δόμηση & Ανακαίνιση» που θα πραγματοποιηθεί από την Πέμπτη 18 έως και την Κυριακή 21 Απριλίου 2013 στο «Metropolitan Expo», στο διεθνές αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος».
Περισσότερα για αυτήν την ενδιαφέρουσα ανάρτηση εδώ .
http://www.econews.gr/2013/01/27/domicatec-2013-94964/

Nature Matters

2013-02-07T12:00:00.002+02:00

Nature Matters (or How to save the planet) from Henrique A.

Χτίζοντας με φυσικά υλικά.

2013-01-19T12:35:00.000+02:00

Η ομάδα πηλΟίκο δημιουργήθηκε το καλοκαίρι του 2008 από άτομα που εξειδικεύονται στον τομέα της κατασκευής με κοινό ενδιαφέρον τη δόμηση με φυσικά υλικά και τη βιοκλιματική αρχιτεκτονική.

Είναι μια ομάδα χωρίς κερδοσκοπικό χαρακτήρα και με στόχο την επαναφορά παλαιών τεχνικών, την αναζήτηση καινούριων μεθόδων δόμησης με φυσικά και ανακυκλώσιμα υλικά και τη διάδοσή τους στο ευρύτερο κοινό.

Πηγή άρθρου και για περισσότερα από αυτήν την θαυμάσια σελίδα θα βρείτε εδώ.

http://www.piliko.gr/