tag:blogger.com,1999:blog-28627947580159609432026-01-04T05:01:59.290+00:00Kiranhttp://www.blogger.com/profile/03422968687563407052noreply@blogger.comBlogger26125tag:blogger.com,1999:blog-2862794758015960943.post-76854043460454180912015-10-30T22:31:00.001+00:002015-10-30T22:31:28.603+00:00

Kiranhttp://www.blogger.com/profile/03422968687563407052noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-2862794758015960943.post-2271871579064511652011-11-16T22:50:00.002+00:002011-11-16T22:53:00.710+00:00

ह्रदयाला छेडून काहीतरी जाते जशी आकाशात वीज कडाडते, मनात काही नसतानाही वादविवादाची ठिणगी का पडते? कारण शुल्लक असूनही कारण मोठे का वाटते, आपणच बरोबर आहोत जाणीव पाठलाग का करते? तडजोडीच्या नावाखाली अबोलेपण सोपे वाटते, दिवसाखेर चूक झाल्याची भावना जागृत होते. प्रेमाच्या अखंड वर्षावानंतर अविश्वासाने जागा का घेते? साथीदाराची साथ असतानाही कुठेतरी नेमके काय चुकते? अबोले क्षण हरवून जातात पुन्हा

Kiranhttp://www.blogger.com/profile/03422968687563407052noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2862794758015960943.post-46161796070988901372011-06-19T21:02:00.000+01:002011-06-19T21:02:19.698+01:00

 जग तत्वज्ञानांनी भरूनही माझा घडा रिक्त का आहे? सर्व सुख - सुविधा असूनही मला कशाची हाव आहे? द्रुष्ट लागणारे जीवन असूनही अश्रूंना वाट का आहे? मनाला आवर घालणं कुठवर मला शक्य आहे? कस्तुरी जवळ असूनही मी नि:शब्द का आहे? जीवनाच्या अर्ध्याटप्प्यावर पोचूनही हिशोबी शून्य का आहे? उत्तरे माहित असूनही प्रश्नांची सरबत्ती चालू आहे, द्रुष्टीकोन बदलणे अशक्यच ही भावना का आहे? क्षितीज गाठण्याची

Kiranhttp://www.blogger.com/profile/03422968687563407052noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2862794758015960943.post-6761361469501713272011-02-27T09:34:00.000+00:002011-02-27T09:34:19.930+00:00

तुझ्या परतीकडे डोळे वाट लाऊन बसतात, अनेक आभासी प्रतिमा डोळ्यांना छेदून जातात. अश्रुंचे दवबिंदू बांध फोडून देतात, घरट्यात विसावण्यासाठी तेही थबकतात. सुखद टपोरे क्षण क्षणोक्षणी डोकावतात, स्मृतींचे मोरपिसे मनाला स्पर्शून जातात. तुझ्याच चरणाशी सर्वस्वी सुमने पडतात, तूच माझे जीवन तेच नाते ठरवतात. तुझ्या मिलनासाठी हे श्वासही अडकतात, अश्रूच सामोरे येऊन वेड्या मनालाही समजावतात. तुझ्या

Kiranhttp://www.blogger.com/profile/03422968687563407052noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2862794758015960943.post-58026425229498839732011-02-03T18:45:00.000+00:002011-02-03T18:45:00.703+00:00

विवाहापूर्वी जोडीदाराचे स्वप्नचित्र वेगळेच असते, कल्पवृक्षाची, प्रेमाची ती सावली वाटते. काही कालावधीसाठी चित्र खरे वाटते, स्वप्नांच्या जगात हरवून जावेसे वाटते. दिवस पुढे सरकतात आयुष्याची दिशा बदलते, एकमेकांच्या कमजोरीला लक्ष्य बनवले जाते. वाद वाढतात, विकोपाला जातात मन समजूत काढते, पोकळी वाढत जावून दरी तयार होते. अतूट प्रेम असूनही पटवणे अवघड होते, तुझ्याविना जगणे अशक्य सांगणे कठीण

Kiranhttp://www.blogger.com/profile/03422968687563407052noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2862794758015960943.post-7052720604894136252011-01-21T07:27:00.000+00:002011-01-21T07:27:06.120+00:00

आजी-नात्याच्या प्रेमाला उपमा देणे अशक्य ठरते, दोन एकत्रित जीव वेगळे करणे शक्य नसते. जीवनाच्या वळणावर निमित्तमात्र एकत्रित यायचे कारण ठरते, जन्मोजन्मीचा ऋणानुबंध दोघींचं भावविश्वच बदलते. जन्मदात्यापेक्षाही अतूट माया आजीची अनमोल ठरते, उत्तरार्धात बोबड्या बोलाने जीवन अधिकच सुंदर वाटते. थोडा रागोबा, थोडा रुसवा बाळाचा ती सहन करते, आदर्श संस्कार शिकवताना बोट पकडून चालायला शिकवते. बाळाच्या

Kiranhttp://www.blogger.com/profile/03422968687563407052noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2862794758015960943.post-88278061174833174132011-01-16T22:40:00.000+00:002011-01-16T22:40:56.611+00:00

मन कधी गगनाला भिडतं सागरही तरुण जातं, धरणीला छेडत जातं अनं पावली परत येतं. कधी स्वप्नात, कधी अस्तीत्वात सुसाट गरुडझेप घेतं, आसमंतात विहारतं अनं पावली परत येतं. कधी भूत, कधी वर्तमान भविष्यकाळातही डोकावतं, आठवणींचा ससेमिरा चुकवतं अनं पावली परत येतं. गोड क्षणात नकळत विसावतं कटू स्मृतीने गहिवरतं मर्म संस्कार जीवनावर करतं अनं पावली परत येतं. सुखदु:खाच्या वृक्षाखाली लपंडाव खेळत, एखादया क्षणी

Kiranhttp://www.blogger.com/profile/03422968687563407052noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2862794758015960943.post-783691566043406872011-01-09T21:18:00.000+00:002011-01-09T21:18:12.168+00:00

स्वप्ने दुभंगली जातात जीवनपथावर सत्याचे ओरखडे पडतात, उमेदीने त्यांना जोडायचं असतं आयुष्य असंही जगायचं असतं. कालांतराने पापण्या रिक्त होतात राहते फक्त आठवणींची गुंफण, कधीतरी दवबिंदू टपकतात. कुंपणातून बाहेर पडायचं असतं आयुष्य असंही जगायचं असतं. प्रवाहात एक प्रवासी मिळतो अमृतरसतुल्य सर्वस्व ठरतो, तनमन चरणी अर्पायचं असतं आयुष्य असंही जगायचं असतं. मार्ग काढत दिशा सापडते खळगे लागतात, पायाला

Kiranhttp://www.blogger.com/profile/03422968687563407052noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2862794758015960943.post-30576786908988596562011-01-03T22:55:00.000+00:002011-01-03T22:55:05.439+00:00

Why has my world changed since you came into my life.... तुझ्याविना राहायचं कसं मनालाही कळत नाही, जाण्याच्या संकल्पाचे परिणामही कळत नाही. आत्म्याविना राहायच कसं देहालाही कळत नाही, श्वासाविना जगायचं कसं रुदायालाही कळत नाही. आठवणींचा मोरपिसारा खुलण्याचा थांबत नाही, सुखाचे दवबिंदू टिपताना देहही थकत नाही. वाटेकडे डोळे लावून बसणं मनही विसरत नाही, तू इतक्यात येणार नाहीस जीवाला

Kiranhttp://www.blogger.com/profile/03422968687563407052noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2862794758015960943.post-12249843782214951562010-12-28T15:47:00.000+00:002010-12-28T15:47:04.582+00:00

जीवनाची गुंतागुंत पदराची गाठ सुटेना, अगणित चांदण्या जशा मोजता येईना. रहाण्याचा जगण्याचा विचार करता येइना, सत्य असत्य पाप पुण्य भेदच काही कळेना. जीवनाचा चढ-उतार जखमा पेलता येईना, वाट पळवाटा काढत पुढचे पाऊल सुचेना. जगण्याचे मर्म अद्यापि कळेना, जीवासाठी पोट कि पोटासाठी जीव आतड्यांनाही कळेना. खोलवर विचारातून अर्थ कशाचा समजेना, प्रत्येक दिवस जगून क्षण मोजता येईना. पाषाणातूनच

Kiranhttp://www.blogger.com/profile/03422968687563407052noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2862794758015960943.post-27022701914746608372010-12-27T23:56:00.000+00:002015-10-10T15:50:17.594+01:00

आयुष्यात फक्त तुझी साथच हवी आहे, सुखदुःखाचे ओझे पेलताना तुझा खांदा हवा आहे. Togetherness is a gift that only the chosen few will appreciate. Sometimes it takes a period of seperation, to become aware of the 'special' person in our life that we often take foregranted. आयुष्याच्या या  वळणावर तुझी सोबत हवी आहे, क्षणोक्षणी जीवन जगताना हृदयाला तुझी गरज&nbsp

Kiranhttp://www.blogger.com/profile/03422968687563407052noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2862794758015960943.post-68823444291964579252010-12-21T20:40:00.000+00:002010-12-21T20:40:03.485+00:00

अश्रुंना वाट देत ओठ मुकेच राहिले, पाणावलेल्या नयनांना अलगद सरकू दिले. हृदयाच्या ठोक्यांना  मनाच्या भावविश्वाने हरवले, गुंतागुंत वाढत जाऊन नवीन कोष बनले. न बोललेले संभाषण अपूर्ण राहिले, समजून न घेता उगाच तुझ्यावर रागावले. नजरेसमोर तू नसताना तुला शोधत राहिले, तुझ्या विचाराने मनही स्वता:ला विसरले. पाखरांना निरोप दिला तेही तसेच परतले, लवकर भेटशील या आशेने

Kiranhttp://www.blogger.com/profile/03422968687563407052noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2862794758015960943.post-23480185790388239972010-12-18T20:56:00.001+00:002010-12-19T11:09:53.211+00:00

वय पुढे सरकताना जगण्याची जाणीव होते, अर्धशतक ओलांडताना सावरासावरीची वेळ येते.   पालापाचोळा गोळा करताना नवीन पालवी दिसते, क्षणभर का होईना मन आशेने भरते. मी-माझा  करत रहाटगाडगे पुढे जाते, हुतुतू खेळ खेळत नवीन टप्पा शोधते. मनाला कितीही आवरले तरी पुन्हा पुन्हा हरवते, त्याला बंधन घालताना जीवनाची घडी चुरगळते. स्वताःचा शोध घेत जीवन दिशा ठरवते,

Kiranhttp://www.blogger.com/profile/03422968687563407052noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2862794758015960943.post-37749864424762992692010-12-12T11:30:00.000+00:002010-12-12T11:30:33.855+00:00

श्वासासोबतचा तुझा सहवास जीवनातील अतूट बंधन, शेवटच्या क्षणापर्यंतची सोबत आणि अशी तू अबोल का? जगणे, मरणे केवळ तुझ्यासाठी माझे हसू आणि रडू तुझ्यासाठी, फक्त तुझ्यासाठी श्वास घेतोय आणि अशी तू अबोल का? माझ्या सुखदु:खाची सोबतीण माझ्या सर्वस्वाची तू राणी, अनंतकाळाची माझी सावली आणि अशी तू अबोल का? चंदनासारखे सर्वांसाठी झिजलीस प्रत्येक क्षणाला साथ दिलीस, ऋणानुबंध हा अलगद तोडून अशी तू अबोल का?

Kiranhttp://www.blogger.com/profile/03422968687563407052noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2862794758015960943.post-13908921446779370722010-12-07T23:28:00.000+00:002010-12-07T23:28:05.657+00:00

दूर एका क्षितिजाचे स्वप्न बाळगले मनी, सागराच्या लहरीसरशी गेले वाळूत विरुनी. भावनांच्या बंधनात जखडले मोहाच्या पाशांनी, मनाच्या कल्पकतेच्या तालावर गेले अस्तित्व विसरुनी. वाटेवरच्या खाचखळगा आपोआप गेल्या हरवूनी, संघर्ष्याच्या वाटेवरुनी क्षितीज लपले दुरुनी. संवेदना लहरी स्तब्ध झाली सर्व अंगानी, दूर तारकांचे जाळे हसले मला वेडावुनी. अस्तित्व टिकवण्याचे स्वप्न तसेच राहिले मनी, दुसऱ्याच्या

Kiranhttp://www.blogger.com/profile/03422968687563407052noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2862794758015960943.post-7342087830424934462010-12-04T11:45:00.001+00:002010-12-05T22:34:25.683+00:00

नको असलेलं प्रतिबिंब सतत दृष्टीसमोर का सरकतं? नको असलेले  विचारांचे वादळ सतत मनाला का हेलकावत? खरच सुखाची व्याख्या कशी नेमक ते काय असतं? सुख आणि सुखी समिकरणाचा विरोधाभास असतो. स्वछंद  उडणाऱ्या पक्ष्यालाही अनिश्चिततेच भान असतं, प्रत्येक क्षणी धाडस माणसाला पेलवाव लागतं. जगा आणि जगु दया गणित साधच असतं, जीवनाचं मोल हे वेळ गेल्यावर कळत. Ever wondered why the mind wanders when you

Kiranhttp://www.blogger.com/profile/03422968687563407052noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2862794758015960943.post-56632042504692019522010-12-03T10:01:00.000+00:002015-10-30T22:38:56.808+00:00

स्वर जरी मुके तुझे चेहऱ्यावरचे भावच बोलत होते, माझ्यावरील निस्पृही प्रेमाची तेच कबुली देत होते.  ओठ जरी निशब्द तुझे स्मित हास्य उमलत होते, माझ्या डोळ्यातील प्रेमाची तेच साक्ष देत होते. शब्द जरी मुके तुझे मनाची दालन उघडत होते, तुझे चंचल अस्थिर मन स्थिरतेची वाट पाहत होते. तुझे रुसवे फुगणे लटका राग दाखवीत होते, माझ्याशिवाय तू अपूर्ण नात्याची जाणीव करवत होते. गालावरचे लाल रंग

Kiranhttp://www.blogger.com/profile/03422968687563407052noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2862794758015960943.post-25402513507135600502010-11-28T21:21:00.000+00:002010-11-29T08:41:33.683+00:00

बाळा मला तुझी खुप आठवण येत आहे, दृष्टीसमोर सतत तुझे प्रतिबिंब दिसत आहे. तुझे गोजिरवाणे रूप तनामनात सामावले आहे, तुझ्या पायाचा झुनझुन आवाज अजूनही कानात सादत आहे. तुझे गोड स्मित हास्य तुझ्या गालावरची खळी दाखवते, तुझे खोटे रुसवे फुगवे आठवून मलाही हसायला लावते. तुझे लुटपूट चालण बागडण घरही सुन्न झाले आहे, बाळा तुला भेटण्यासाठी मन माझे आक्रदंत आहे. क्षणापुरता हा दुरावा असूनही हृदय माझे

Kiranhttp://www.blogger.com/profile/03422968687563407052noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2862794758015960943.post-18508366350769288982010-11-27T17:23:00.002+00:002010-12-06T22:13:19.000+00:00

खरच जीवन म्हणजे काय असतं? अनुभवाची शिदोरी घेवून चालतं. एका क्षणी आनंदाचे तुषार दुसरीकडे सगळं आटत जाते एकीकडे प्रेमाचा वर्षाव दुसरीकडे ओझ्याची जाणीव होते. सर्वत्र भिन्न अनुभव खरं खोटं समजत नाही, जगाची जाणीव होईपर्यंत नशीबही साथ देत नाही. नेमके बिघडले कुठे हिशोबच लागत नाही, विस्कटलेली घडी निस्तरायला वेळ आणि इच्छा उरतच नाही. हे असच का असतं मनालाही पचत नाही, कर्मभोग याच जन्मी मनातली

Kiranhttp://www.blogger.com/profile/03422968687563407052noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2862794758015960943.post-44989255288203697062010-11-24T23:01:00.000+00:002010-11-24T23:03:26.536+00:00

खरच मन किती विचित्र असते नवीन ठिकाणी गेलं कि ते बावरते, एका क्षणी ते विक्षिप्त होते दुसऱ्या क्षणी ते खुलायला लागते. तीच सभोवार माणस असतानाही सुरवातीला अनोळखी ठरवते , काही क्षण संपल्यानंतर स्वता:लाही सदस्य समजायला लागते. दुरवर निरिक्षण करताना प्रत्येकाविषयी कुतुहल वाढत जाते, सर्वाना पाहत पाहत काहीतरी तर्कवितर्क करत असते. सुरवातीच्या भेटीत शब्द कसे पुसट होतात, शेवटी निरोप घेताना शब्द

Kiranhttp://www.blogger.com/profile/03422968687563407052noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2862794758015960943.post-91997959999192213772010-11-23T18:41:00.000+00:002010-11-23T18:41:20.147+00:00

खूप काही बोलायचे होते ते मनातच राहून गेले, शांत घटीकेची वाट बघत ओठच नि:शब्द होऊन गेले. तू भेटल्यानंतरचे स्वप्न बघण्यापुर्वीच अंधुक झाले, मधेच वावटळ आली नि शरीरच गारठून गेले. दुखापातीनंतरच्या वेदना तुला सांगायचे विसरून गेले, तुझ्या कुशीत विसावण्याचे ठरवलेलेही विसरून गेले. कधी कधी जाणीव होते तुझ्यावर मी अवलंबून राहिले, मागे वळून पहिले तर माझे विश्वच नष्ट झाले. दोष कोणाचाही नसताना,

Kiranhttp://www.blogger.com/profile/03422968687563407052noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2862794758015960943.post-3931665279046793672010-11-20T23:39:00.001+00:002015-10-10T15:49:37.202+01:00

जीवनाचा अर्थ काय आहे? ओझे आहे कि अनमोल आहे? काटेरी कुंपण ओलांडताना न आडखळण्याचा प्रयत्न आहे, जखमेवर फुंकर, सुखाची चव चाखण्याचा खेळ आहे. Life is a mystery, and will always remain so... It keeps bringing new experiences, and one tries to keep learning about it. पायवाटेवर चालताना कधी आप्तीयांची साथ आहे, कधी वाळवंटातून भरकटताना स्वताःची सावली सोबत आहे. नकळतपणे झालेल्या चुकांवर उपाय

Kiranhttp://www.blogger.com/profile/03422968687563407052noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2862794758015960943.post-71825928090920080692010-11-20T22:59:00.000+00:002010-11-20T22:59:28.250+00:00

जीवनाच्या या प्रवाहात सवंगडी हरवले जातात, आठवणीही काही काळाने पुसटश्या होवून जातात. प्रत्येक टप्प्यात नवीन नाती मिळत जातात, भेटीअंती निखळ मैत्रीचे क्षण टिकून रहातात. सर्व मैत्रीमधून अनुभवाचे बोल भेटतात, प्रत्येक नात्यातून निराळ्या जीवनाची भाषा समजावतात. विचारांच्या भागीदाराने उनसावलीचे वाटेकरी बनतात, नात्यातला शुद्धपणा टिकवण्याचा प्रयत्न करतात. सुदैवी तोच ज्याला खऱ्या मैत्रीचे हात

Kiranhttp://www.blogger.com/profile/03422968687563407052noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2862794758015960943.post-73327623741209260202010-11-10T22:25:00.000+00:002010-11-17T00:31:39.918+00:00

मन का उदास आहे बाळा तुझाच आभास आहे, दूर परदेशात देह जरी श्वास तुझ्यात अडकला आहे. तुझा वाढदिवस शुभ दिवस मी खुप दूर आहे, माझं सर्व जीवन तुलाच अर्पण आहे. 'आई' शब्द ऐकण्यासाठी कान माझा अधीर आहे, काही क्षणांचा हा दुरावा बाळा मी तुझीच आहे. तुझे यश पाहण्यासाठी डोळे माझे आसुसलेले आहेत, तुझ्या प्रत्येक पायरीत माझा हात पाठीशी आहे. तू जे मला दिलंस त्याचं मोल अनमोल आहे, तू शिखरावर पोचण्यासाठी

Kiranhttp://www.blogger.com/profile/03422968687563407052noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2862794758015960943.post-32863509149396524302010-11-09T22:21:00.000+00:002010-11-09T22:21:03.942+00:00

कधी वाटत  लहान व्हाव अगदी निरागस बाळ असाव, सुंदर निष्पाप नयनानी हे सप्तरंगी जग बघाव. कधी वाटत पक्षी व्हाव गगनात स्वैर उडत रहाव, कधी इथे कधी तिथे स्वच्छंदपणे जगत रहाव.  कधी वाटत फुलपाखरू व्हाव बेधुंदपणे बागेत बागडाव, एका फुलावरून दुसऱ्या पाकळीवर मधरस चाखत रहाव. कधी वाटत मशीन व्हाव क्षणात काम संपवून  टाकाव, दुसऱ्याच्या कामी आलो भावनेने गलबलुन जाव

Kiranhttp://www.blogger.com/profile/03422968687563407052noreply@blogger.com2