Pino'nun Yeri

Ara

pinardenizarda@gmail.com (Pino) — Mon, 08 Jun 2009 20:55:00 +0000

Yenilenmek, dinlenmek, yarım kalan işleri halletmek ve hayallerime yelken açmak için uzunca bir süre yokum.. Döndüğümde görüşmek üzere... Sevgilerimle....

Exit Music - Radiohead

Konuşan Kelimeler, İşiten Yürekler...

pinardenizarda@gmail.com (Pino) — Thu, 04 Jun 2009 05:44:00 +0000

La Paragas'ın harika hizmeti; ‘Hayırlı Bir İş’ ile başlayan sesli blog yazıları fikri, görme engellilerin de blog dünyasının bir parçası olmasını amaçlıyor…

‘Tüm engelleri aşan bir tam olmalıydık’ ortak fikrinde birleşen bloggerlar; Buraneros, Uzağa Giden Kadın, Bugünü Yaşama Arzusu, Kırmızı Günlük ve Evrenin Dünyası; fikre logo desteğini esirgemeyen Pinonun Yeri, teknik destek konusunda araştırmacı Erkan Bal ve fikri duyar duymaz sahiplenip, sitelerinde duyuran Kara Kalem, Ateş Böceği, Persona Non Grata, tutsak, delfina, Hayat İzlerim ve Gereksiz Yazar'la giderek çoğalıyor olmanın heyecanı ile bugün sizlere de soruyoruz:

Sizce de harika değil mi?

Ben fikri sevdim diyorsanız…
Fikir sahibinin izni var kulaktan kulağa yayılması konusunda...

Kendi sesinizden ya da sevdiklerinizin sesinden yazılarınızı bloglarınıza ekledikten sonra ‘konuşan kelimeler’ etiketi ile etiketlemeniz, yarınlarda oluşabilecek bir ortak blog platformunda buluşmamızı kolaylaştıracaktır diye düşlüyoruz….

Peki benim blogumda sesli kayıt olduğu nereden bilinecek diyorsanız, logoyu kullanmaya ne dersiniz?

Kararsız kaldım ne olur ki bunun sonu diyenlere, beyaz yavru tavşanın niyet kâğıdını okumaları tavsiye edilir...

Konuşan Kelimeler İşiten Yürekler

Kulaktan kulağa oyununun gönüllü bir oyuncusuyum ben
Benim yüreğimden gelen senin yüreğinden duyulduğu gün
Gönülün gördüğünde buluşup
Bir fincan kahvenin 40 yıl hatırında paylaşıyor olacağız hayatı…

Konuşan kelimelerin işiten yüreklerini çoğaltmak için
Biraz daha beklemek mi yoksa bugün hemen seslenmek mi?

Ses Kaydı İçin Teknik Öneri

Tempo Dergisinin konu ile ilgili bir yazısı

Benim Annem Güzel Annem

pinardenizarda@gmail.com (Pino) — Sat, 23 May 2009 12:35:00 +0000

Annem Pınar Süt reklamına çok özenmiş, tutmuş bütün anne kız fotoğraflarımızı çıkartmış, sıralamış:) Kendimize albüm yapacağız. Bu arada en sevdiğim fotoğrafımızı da bloguma eklemek istedim.
Canım annem iyi ki varsın, sen bir tek benim değil Deniz ve Arda'nın da annesisin:D
Sana buradan en sevdiğin şarkıyı kucak dolusu öpücüklerle yolluyorum:)

Tombe La Neige - Salvatore Adamo

Gitmek İstiyorum

pinardenizarda@gmail.com (Pino) — Thu, 21 May 2009 21:56:00 +0000

Her şeyi geride bırakıp ailecek Eski Foça'ya yerleşmek istiyorum. Bülent ile deliler gibi ne uğruna çalıştığımızı bilmiyorum. O kadar bunaldım ki şu an, sözcüklere dökemiyorum....

Carlos Gardel - Por Una Cabeza

Buruk Bayram

pinardenizarda@gmail.com (Pino) — Tue, 19 May 2009 08:59:00 +0000

19 Mayıs Atatürk'ü Anma Gençlik ve Spor Bayramımız Kutlu Olsun.

Bahar Yorgunuyum...

pinardenizarda@gmail.com (Pino) — Fri, 15 May 2009 06:32:00 +0000

Bıraksanız 10 gün yatağımdan kalkmadan uyuyasım var. Gözlerim kapalı çizim yapabilmenin yöntemlerini üretmeye çalışıyorum.

Bir de dün sabah Göksu ile tanıştık:) Çok cici bir çizer.. Fimolarına bayıldımmmm, çok sevimli çocuk kitapları var bu tekniği kullanarak yaptığı. Bana da ilham geldi onun işlerini görünce:)) Bebelerime arabalar yapacağım Fimo'dan:)

Akşam ise ailecek Duman konserindeydik. Bengi 'ciğim ve eşi ile buluştuk konser alanında. Açık hava konseri olduğu için Arda ve Deniz'i de götürmüştük. Ama tabi gençlerimizin içip içip coştuğunu unutmuşuz:) Bengi sağolsun tüm gece Deniz'i kucağında taşıdı. Zaten 3. parçada alandan ayrıldık. 7. parçaya kadar da Bülent'in arabayı getirmesini bekledik. Bebeler çimlerde uyuyakaldı. Bülent iki veletle konsere gitmenin bir macera olduğunu ancak gecenin sonunda apartman kapısına geldiğimizde itiraf etti:) Bakalım, umarım unutmaz bunu:))

Herkese güzel bir hafta sonu diliyorummm..... İyi tatillerrrr :))

Open Arms - Journey

Nehir İçin

pinardenizarda@gmail.com (Pino) — Sat, 09 May 2009 21:43:00 +0000

Şu an çoook uzaklarda, başka bir ülkede, minicik bedeni ile hayata tutunan bir kız çocuğu var. Eğer onu tanımak ve destek olmak isterseniz annesinin onun için yazdığı günlüğü ziyaret edebilirsiniz.
Umarım tatlı Nehir en kısa zamanda sağlığına kavuşur..
Buradan ona Arda ve Deniz'in kucak dolusu sevgilerini yolluyorum.

Tüm Dilekler Gerçek Olsun

pinardenizarda@gmail.com (Pino) — Wed, 06 May 2009 07:02:00 +0000

Gelecek yıl tekrar gül ağacının altında buluşmak ümidiyle:)

Nine Million Bicycles - Katie Melua

Hıdırellez İçin!!

pinardenizarda@gmail.com (Pino) — Mon, 04 May 2009 14:19:00 +0000

Her 6 Mayıs sabahı hatırlayıp " Tüüüüh.. yine kaçırdık!" diye hayıflanmak geride kaldı.. Sizin için tüm dileklerinizi 5 Mayıs gecesi gül ağacımın dibine itina ile gömüp, 6 Mayıs sabaha karşı güneş doğmadan çıkartacağım:))

Buyrunuz efendim.. Dileklerinizi alalım:)))

Dream - Michael Buble

Kampanyamız Devam Ediyor:)

pinardenizarda@gmail.com (Pino) — Thu, 30 Apr 2009 08:11:00 +0000

Kütüphane kampanyamız için kitaplar toplanmaya devam ediyor. Dün itibarı ile 2000 sayısına ulaştık. Buradan kitap yollayan, bloglarında kampanyamızın tanıtımını yapan tüm katılımcılara teşekkür ederiz:) Ve eğer hala kitaplarını gönderemeyenler var ise Bir Milyon Kalem sitesinden iletişim bilgilerine ulaşabilirler. Herkese güzel günler dilerim:))

Come Fly With Me - Frank Sinatra

Deniz'in İlk Dönem Eserleri:)

pinardenizarda@gmail.com (Pino) — Tue, 28 Apr 2009 19:47:00 +0000

Deniz'in en büyük tutkusu klozet, lavabo ve küvetler! Bu resmi yapmak için bana "Anneee ne olur bana klozet çiz." diye çok yalvardı. Ben de dayanamadım dış hatlarını hafifce çizdim. Geri kalanını o boyadı. İşin komiği resmi boyarken oyuncak telefonunu da ara ara eline alıp "Aloooo.. tamam hemen geliyorum." diyerek kapatmasıydı.
Sanırım ileride ya ressam ya da müteahhit olacak bu velet:))

Ödül Aldık !

pinardenizarda@gmail.com (Pino) — Fri, 24 Apr 2009 05:46:00 +0000

Ne zordur bir çocuğun beğenisini kazanmak. Çünkü bir çocuk asla nezaket gereği bir şeyi beğeniyormuş gibi yapmaz. Ya da severmiş gibi. Ya sever ya da sevmez. İşte biz zoru becerdik. Tam 20.000 çocuğa uygulanan bir ankette açık ara fark ile En Sevilen Çocuk Dergisi seçildik :)))) Geçen yıl olduğu gibi.. Ve de gelecek yıllarda da olacağı gibi :)

Çocuklara sevgimizle, heyecanımızla ulaşmaya devam edeceğiz. Buradan ödül töreninde bir ağızdan "Bilim Çocuk" diye bağıran tüm çocuklara kucak dolusu öpücüklerimizi ve teşekkürlerimizi yolluyorum:))

Not: Kapak çizimi bana ait :)

Goran Bregovic & Emir Kusturica - Spij Kochaine Spij

23 Nisan Kutlu Olsun:)

pinardenizarda@gmail.com (Pino) — Thu, 23 Apr 2009 06:49:00 +0000

Tüm çocukların 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramını kutlarız! Biz bugünümüzü Arda ve Deniz'in en çok sevdiği etkinlikleri yaparak geçireceğiz. Yani önce kendimizi dağlara, tepelere vurup kırlarda yürüyecek ve eğer bilet bulabilirsek öğleden sonra da bu konsere gideceğiz.
Herkese sevgilerimizle....
Not1: Bir Milyon Kalem sitesinde 23 Nisan nedeni ile içlerinde benim de bulunduğum 50'yi aşkın blog yazarının yazılarını bulabilirsiniz. Site bugün tam bir şenlik havasında cıvıl cıvıl:))
Not2: Konsere bilet bulamadık:(

Güzel Şeyler de Oluyor!

pinardenizarda@gmail.com (Pino) — Sat, 18 Apr 2009 13:08:00 +0000

Bu sabah kahvaltımızı yaptıktan sonra ailecek büyük bir heyecanla sevgili Şebnem'ciğimin yanına gittik dostlarımızdan topladığımız kitaplarla. O sağolsun günlerdir arkadaşları ile birlikte çalışıyorlar konu ile ilgili. İlk kolileri paketleyip yollamışlar bile. Mersin Yeşilovacık'daki çocuklarımız inanılmaz heyecanlı. Tabi ki iş kitap yollamakla bitmiyor. Şimdi sıra kütüphanecilik konusunda onları bilgilendirmek. Şu an için planımız Mayıs ayında Mersin'e gidip hem oradaki çocuklarımızla kucaklaşmak hem de kütüphaneyi düzenleyip kullanıma hazır hale getirmek.
İlk olarak kampanyaya destek olan herkese çok teşekkür ediyorum. Tüm destekte bulunanları bilgilendirmek amacı ile ara ara yeni gelişmeleri yazacağım buradan. Bugünü yaşattığı için canım Şebnem'e yeniden teşekkür ediyorum. Böylesine güzel bir insan ile tanıştığım için gerçekten çok şanslıyım.
Bu arada kitap toplama kampanyamız hala devam ediyor. Son tarih ile ilgili bilgi almak için Şebnem'e mail yoluyla ulaşabilirsiniz.
Herkese güzel bir haftasonu diliyor sevgilerimi yolluyorum.

Küçük Bir Rica

pinardenizarda@gmail.com (Pino) — Fri, 17 Apr 2009 18:47:00 +0000

İçinde "çağdaş" kelimesi geçen her şeyin yok edilmeye çalışıldığı bir ülkede yaşıyoruz ne yazık ki... Utanıyorum, öfkeliyim, sinirlerim bozuk.. Şu an içimden hiç bir şey yazmak ya da çizmek gelmiyor.
Tek yapabildiğim Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği 'nin linkini verip bağış desteğinde bulunmanızı rica etmek.
Bir de bu kampanya var, gece boyu sürecek.
Şu an bursları verilemeyen çocukların her şeyden çok paraya ihtiyaçları var, örümcek kafalı zihniyetlerin ağlarına takılmamak için.
Tek dileğim insanlardan biraz duyarlılık biraz da sorumluluk !

Yumurta Projesi Kabusu

pinardenizarda@gmail.com (Pino) — Mon, 13 Apr 2009 06:50:00 +0000

Geçen hafta Arda ve Deniz şeffaf plastik bardaklar içinde birer yumurta taşıyarak geldiler kreşten. "Hayırdır nedir bu yumurtalar?" diye masum masum sorduğumda başımıza geleceklerden habersizdim tabi ki. Meğersem bu bir hafta sürecek bir sorumluluk projesiymiş. Çocuklar beş gün boyunca bu yumurtaları yanlarında kırmadan taşıyacaklarmış.

Bizimkiler de iyice havaya girmiş vaziyette.

Deniz Peknos adını verdiği yumurtasını koyacak yer bulamadı. Garibim yumurta elinde dolanıp duruyor. Arda ise Civciv adını verdiği yumurtasını gelir gelmez girişteki dolabın üzerine koydu ve sabaha kadar uyuyacak burada diyerek olayı çözdü. Deniz ise Peknos aşağı Peknos yukarı evin içinde fır dönüyor. Yemek yiyoruz baş köşede, puzzle yapıyoruz sehpanın üzerinde.. Mutfağa su almak için birlikte koşarlarken pat diye bir ses! Arkasından bir çığlık "Peknos öldüüüüüüüü... Böhüüüü!" Anne yüreği dayanır mı. "Dur , tamam sakin ol.. hemen yaparım ben sana bir Peknos daha" diyerek kendimi cezveye yumurta yerleştirirken buldum. Neyse 10 dakikanın sonunda 2.Peknos hazırdı. Birlikte yine zibidiliklere devam ettiler. Yatma faslı geldiğinde Peknos'un da kendi yatağında yani plastik bardağında yatması gerektiğini söyledim. Tam "Ama anneeeee" derken pat diye bir ses. 2. Peknos'da yumurta cennetini boylamıştı. Tabi arkasından bildik çığlık ve "Peknos öldüüüüüüüü..böhüüüüüüü" Bu sefer tepeler atmıştır tabi ki.. "Tamam artık yatıyorsun! Sabah kalktığında hazırlayacağım sana yeni Peknos'u.." diyerek 2. Peknos'u Bülent'e yedirdim:)

Sabah olduğunda çok sorumluluk sahibi!! bir anne olarak 3. Peknos'u da 10 dakika haşladıktan sonra bebelerin odasına uyandırma servisi olarak girdiğimde Deniz daha hiç bir şey demeden yataktan doğrulup "Peknos'um neredeeee?" diye bağırdı. Hemen koşup getirdim. Bu sırada Arda uyandı. Giyinme faslından sonra Arda'da koşup Civciv'i eline aldı. "Bak anne benim Civciv'ime hiç bir şey olmadı" derken pat diye bir ses! Tabi arkasından bir çığlık "Civciv öldüüüüüüüüü..böhüüüüü....." Çıkmamız için tam 4 dakika var. Kan beynime fırlamış vaziyette. Koşup buzdolabından çıkarttığım yumurtayı cezveye atıp 3 dakikada pişmesi için ocağın altını iyice açınca kaçınılmaz olarak hayata 3 kocaman çatlak ile başlayacak yeni bir Civciv'imiz olmuştu. Hemen düzgün görünen yerini yukarıya getirip çatlak yerlerini bardakta bulunan süslerle saklayıp "Bak, eğer Civciv'i bardaktan çıkarırsan çatlar . Tamam mı? " diyerek olayı çözdüm. Arabaya binerken Bülent "Akşama bir koli yumurta alayım mı?" diye sorduğunda ben dolapta kalan yumurta sayısını hatırlamaya çalışıyordum.

Ayrıca öğretmenimize de başımızdan geçenleri yazdım. Tabi günün akşamında öğretmenimizden küçük bir fırça yemiştim seri Peknos üretimim nedeniyle:)) Tabi ya , bu çocukların sorumluluk projesiydi, ama hangi anne çocuğunun boynu bükük kırık yumurtasıyla okula gitmesini ister ki:))

İlk günü atlatmıştık. İkinci gün sakin geçmiş, 3. Peknos ile 2. Civciv birbirlerine alışmışlardı. Ama Arda yavaş yavaş bu işten sıkılmaya başlamıştı. Her sabah ya ben ya Bülent elimizde 2.Civciv peşinden koşturup durduk unutmasın diye. Neyse ki bu çok uzun sürmedi, halimize acımış olacak ki üçüncü günün akşamına eli boş bir şeklide döndü eve.

Bülent "Arabaya binerken elindeydi." dese de birden sırra kadem basmıştı 2.Civciv. Arda ise sorduğumuzda yüzünü buruşturup kaçıyordu. Dördüncü gün olayı öğrendik. Bizim velet arabaya binerken atmış 2.Civciv'i. Bu sorumluluk projesini sıkıcı ve aptalca bulmuş:) Sorunu kökten çözmüş:)

Deniz ise tam tersi acayip bağlanmıştı 3. Peknos'a. Geri kalan günlerde onunla idare ettik:) Beşinci günün sonunda ailecek rahat bir nefes aldık:)

Proje bitti. Ama Deniz hala Peknos'unun hayaliyle yaşıyor. Dün kahvaltı yaparken haşlanmış yumurtayı burnuma sokup "Anne bak, Peknos gibi kokuyor değil mi? Ne güzel!" diyerek bana resmen korku filmi atmosferi yarattı:)) Umarım bir daha böyle bir proje ile gelmezler eve. Gerçekten zorluk çekiyorum yeni eğitim sisteminin mantığını anlamakta. Pazarda limon sattırsam eminim çok daha sorumluluk sahibi olur bu tosbağalar.

Bu şarkı "Yumurta Bebekler Projesi" kapsamında perişan olmuş ailelere adanmıştır:))

Runaway Train - Soul Asylum

Kampanya Logomuz

pinardenizarda@gmail.com (Pino) — Fri, 10 Apr 2009 06:17:00 +0000

Sevgili Şebnem 'in başlattığı "Her çocuğun bir masalı olmalı" kütüphane kurma kampanyamızın logosunu hazırladım. Bu kampanyaya destek olmak isteyen blog sahipleri yukarıdaki logomuzu bloglarına yerleştirebilirler. Şimdiden çok teşekkürler desteğiniz için:)

Somewhere Over the Rainbow - Judy Garland

Her Çocuğun Bir Masalı Olmalı!

pinardenizarda@gmail.com (Pino) — Thu, 09 Apr 2009 06:32:00 +0000

Sevgili Şebnem Soysal 'dan haftabaşında beni çok heyecanlandıran bir mail aldım. Bir kitap kampanyası başlatmıştı Mersin'in Yeşilovacık beldesinde yaşayan çocuklar için. Kitaba hasret

kütüphanesi olmayan bu çocuklara belediye başkanı bir oda vermiş. Şimdi sıra o odayı rengarenk, cıvıl cıvıl kitaplarla doldurmak. Ben dün gece Arda ve Deniz ile birlikte seçtim hediye kitaplarımızı.

Tabi bunun yanı sıra arkadaşlarımdan da toplayıp Şebnem'e ulaştıracağım hepsini. Umarım sizde bu kampanyaya destek olursunuz. Detaylı bilgiyi ve kitapları nasıl ulaştırabileceğinizi verdiğim linkte bulabilirsiniz.

Ben şimdilik Mersin Yeşilovacık ile başlayan bu yolculuğun diğer kütüphanesi olmayan köylerle, ilçelerle devam edeceğine inanıyorum. Bir çocuğa bile ulaşabilmek , onun yüzünü güldürebilmek bu dünyadaki yaşanabilecek en büyük mutluluk...

Ayrıca 23 Nisan'da Şebnem sitesinde çocuklar ile ilgili yazılara yer verecek. Bu konuda yazı yazıp katkıda bulunmak isteyenlerin 20 Nisan'a kadar yazılarını "Bir Milyon Kalem" sitesine ulaştırmaları gerekiyor. Şimdiden hepinizin katkıları için çok teşekkür ediyorum.. Sevgilerimle:))

If I Fell - Beatles For Babies

Ninni

pinardenizarda@gmail.com (Pino) — Mon, 06 Apr 2009 21:09:00 +0000

Sevgili Mr.TD abileri benim ufaklıklara yollamış bu ninniyi biraz önce. Ne yazık ki gece geç vakit olduğundan dolayı çoktan uyumuşlardı küçük canavarlar. Ama ben yine de hafiften bir müzik yayını yaptım onlara.. Bu sırada da neredeyse ben uyuyordum:) O kadar huzur duydum ki dinlerken yukarıdaki çizim çıkıverdi on dakikada...
Şimdi mutfağa gidip bir iki ceviz bulup kendime yatak yapacağımmm.. Herkese iyi uykularrrrr :)

Baby Reflections - Brahms Lullabye

Monoton

pinardenizarda@gmail.com (Pino) — Fri, 03 Apr 2009 11:12:00 +0000

Her sabah 06:48'de güne başlıyorum.. Çocukları uyandırıyorum (Bülent dahil), büyük savaş vererek giydirme işlemlerini tamamlayıp evden apar topar çıkıyoruz. 07:31 'de arabanın motoru çalışmak zorunda.. Çünkü servise bineceğim durağa yetişmem bu zamanlamaya bağlı. Üç ya da dört dakikalık bir gecikme servisi kaçırmama neden olabiliyor. Yol maceramız alaca karanlık kuşağını aratmayan cinsten. Çünkü istisnasız her sabah aynı saatte anayol üzerinde lacivert eşofmanları ile koşan yaşlı amcayla karşılaşıyoruz. Her sabah aynı noktada! Bülent'e göre asker emeklisi bana göre ajan bu amca:) İnsan yaz kış, yağmur çamur, hiç mi aksatmaz.. Sonra keskin bir viraj var... Hani geçen Ocak ayında kaza yaptığımız yer.. İşte biz orayı dönerken yine her sabah karşı yönden mavi bir minibüs sağa doğru kıvrılıp ilerliyor. Benzin istasyonundaki servis durağıma geldiğimizde istasyonun dijital saati istisasız 07:49'u gösteriyor. Üç dakika sonra da servisim geliyor. Yaklaşık 45 dakikalık bir yolculuktan sonra işyerine ulaştığımızda kurumun önündeki simitçiden iki simit bir üçgen peynir alıyorum. Ve her sabah simit kulesinin en altındaki simitleri çekiyorum. Ve yine her defasında simitçimize "Bir gün yıkmayı başarıcam simit kulenizi" diyerek aptal espirimi yapıyorum.. O da sağolsun her sabah gülüyor aynı şeye:)) Ofise çıkıp kendime çay hazırlıyorum. Simitlerden birini ve peyniri yiyorum. Diğer simiti kızlara ayırıyorum. Sonrasında ise çizimlerime dalıyorum.. Her sabah güne bu şekilde başlıyorum. Her sabah.. Her sabah... Her sabah.... Bir şeyler yapmalı, güne heyecan katmalı diye düşünüyorum. Yoksa kafayı üşütücem bu monoton döngü içerisinde dönüp durmaktan :)))

Not: Eklediğim şarkı benim bebelerin favorisi.. Dinleyiniz ve de çocuklarınıza dinletiniz:)

Your Personel Penguin - Davy Jones

Bizi Tanıyor musun?

pinardenizarda@gmail.com (Pino) — Wed, 01 Apr 2009 13:39:00 +0000

Bu ay Meraklı Minik dergisinde çiçekleri tanıyoruz. Tabi ki büyük olasılıkla önce kendimiz öğreniyoruz:) En büyük eksiklerimizden biri çiçek ve ağaçları tanımamak. Oysa ne büyük bir keyifdir yapraklarından ağaçları tanımak, çiçekleri isimleriyle bilmek. Biliyorsunuz ki çiçekler papatyalardan ibaret değil. Yüzlerce, binlerce ilginç değişik ve farklı renklerde çiçekler var ve her birinin de ayrı adı!

Where Have All the Flowers Gone - Peter,Paul and Mary

Yaşasın Bahar

pinardenizarda@gmail.com (Pino) — Tue, 31 Mar 2009 12:47:00 +0000

Ofisin floresan ışığının altında içim bayılıp giderken öğle tatilinde tüm ruh halim değişiverdi. Pırıl pırıl güneşli bir hava insanın psikolojisini bu kadar mı değiştirir. Benimkini değiştiriyor işte:)) İlk defa bugün hissedebildim baharın geldiğini. İçim ısındı, enerji doldu... Kıpır kıpır yerimde duramıyorum:))

Şu an sokağa fırlamak, mağazalardaki bütün fırfırlı elbiseleri, atkılı ayakkabıları, çiçekli tokaları ve rengarenk çantaları almak istiyorum:)) Biri beni tutsun yalvarırımmmm:))))

Brother Louie - Modern Talking

Bu Hafta Kavuşuyorum Ona :))

pinardenizarda@gmail.com (Pino) — Mon, 30 Mar 2009 13:42:00 +0000

Geçen ay rastladım sevgili Dilek'in bloguna.. Görür görmez de yapıştım ekrana. Benim de olmalıydı bu güzel bebeklerden! Sabırsızım ya.. 3 hafta zor bekledim:))

Ve en sonunda dünyaya geldi bebeğim :)))

Taaa İzmir'den yola çıkacak ve bir iki gün içinde kavuşacağım ona:))) Çizimimi de bastırıp çerçevelettim.. Yeni odası hazır yani:)

Buradan Dilek'e çok teşekkürler ediyor, ellerine sağlık diyorummmmmm:)))

Raindrops Keep Falling on my Head - B.J. Thomas

Peçete Koleksiyonum

pinardenizarda@gmail.com (Pino) — Sat, 28 Mar 2009 12:43:00 +0000

İlkokula giderken en büyük eğlencemdi peçete koleksiyonu yapmak. Genelde annemin iş arkadaşları ayda bir "gün" denilen toplantılardan yaparlardı. "Gün" demek, yanıma okumaktan hiç sıkılmayacağım bir kitabı alıp annemin dizinin dibinde en az 3 saat vakit geçirmekti benim için.. Bir de ev sahibinin ikram edeceği yemeklerin yanında dağıtacağı peçeteleri heyecanla beklemek! Çünkü her farklı ev farklı bir peçete deseniydi benim için. Hiç görmediğim desenler çok ayrı bir sevinç yaratırdı. Birkaç yılın sonunda neredeyse 100 parçaya yakın peçetem vardı. O zamanlar şimdiki gibi öyle çok fazla desen ve renk seçeneği yoktu tabi ki... Özellikle yurtdışından gelen peçeteler acayip kıymetliydi. Mesela ben noel babalı bir peçete karşılığında tam 6 tane peçetemi verdiğimi hatırlıyorum komşu kızına:) O nedenle çoğu misafirlikte anneme sıkı sıkı tembih ederdim peçetesine ağzını silmesin diye.. Çünkü değiş tokuş olayında en azından yedeği bende kalırdı:)
Bugün alakasız bir kutunun içinden elime geçti işte o peçeteler.. Yukarıdaki parça yaklaşık 25 yıllık. Yaşıtım olanlar belki hatırlarlar bunu. Çünkü o yıllarda en çok kullanılan desen ve doku buydu.. Ve tabi ki tek katlıydı. O zamanlar diğer afili peçetelerin yanında pek bir kıymeti yoktu. (Şu an benim için en değerlisi bu mesela:))
Şimdi merak ediyorum, çocuklarda hala koleksiyonculuk ruhu var mı diye? Benim ufaklıkların şu an biriktirdikleri tek şey kumbaralarına attıkları bozuk paralar.. Ne fena değil mi :(
En kısa zamanda onlara bir pul defteri almalıyım:)) Tabi hala satılıyorsa:)

As Time Goes By - Louis Armstrong

Kalbinizi Çalan Eylemsel Hareketler

pinardenizarda@gmail.com (Pino) — Fri, 27 Mar 2009 13:27:00 +0000

Sevgili Emre beni mimlemiş bugün. Konu aşk. Hazır Bülent'ciğimi bir saksıya bile koymayı unutmuşken bu hatayı telafi edip ilk olarak dördümüzü seramik olmasada kağıt üzerine çizeyim dedim:))

Nasıl başlasam bilemiyorum.. Bülent ile ben, bizi en yakından tanıyan Çakıl'ımın dediğine göre tencere kapakmışız. Ama öyle uyumlu falan olduğumuzdan değil.. Tam tersine kimsenin tahammül edemeyeceği acayip huylarımız nedeniyle:))) Birbirine zıt iki dünyayız aslında.. Örnek vermek gerekirse;

Ben acayip derecede aceleciyimdir, hızlı ve yükses sesli konuşurum ve sürekli bir telaş durumu vardır. Bülent ise inanılmaz derecede sakin, konuşmayan ve rahat biridir. Ben her türlü kararımı duygularımla alırım (tipik terazi burcu), o ise mantıklı bir şekilde düşünür, ince eler sık dokur (tipik başak burcu:) Ben çok çabuk sinirlenirim, sinirlenince gözlerim kararır, o ise sanki sinirleri alınmış gibi en ufak bir tepki vermez herhangi bir olay olduğunda. Ben romantik filmleri severim, o savaş filmlerini. Ben 60'lı yılların müziklerini severim, o thrash metal. Ben çözemediğim bir sorun durumunda anında panik olur bin tane senaryo yazar bunlardan yüzüne inanırım, o sakinliğini koruyup olayları akışına bırakır. Çocuklar konusunda aşırı koruyucu ve evhamlıyımdır, o ise çooook rahattır (mesleğinden dolayı belki de) Ben birçok gereksiz detayı aklımda tutarım, o ise acayip unutkandır. Ben her şeyi dakika dakika planlarım, o bunu çok anlamsız bulur. Ben her türlü zırzavatı biriktiririm, o hepsini çöpe atar :) Ben hobi olarak resim yaparım, o gitar çalar. Ben alışveriş yapmayı severim , o nefffrettttt eder:) Ben tartışacak bir durum olduğunda bağırıp çağırır kapıları çarparım, o ise gazete okur :))) Ben her şeye, çizgi filmlere bile ağlarım, onun bir kere bile gözünün yaşardığını görmedim. Ben çizgi dünyamda yaşarım, o bu dünyada takılır:)

İşte bunun gibi birçok şey var zıt olduğumuz ama şimdi düşünüyorum da mutluluğumuzun ve uyum içinde yaşamamızın sırrı belki de bu:) Diğer bir sır ise kesinlikle birbirimizin özel ilgi alanlarına, kendimize vakit ayırmak için yalnız kalma ihtiyacımıza müdahale etmememiz. Birbirimizi değiştirmeye çalışmıyoruz. İkimizde istediğimiz gibi daha doğrusu kendimiz gibi yaşayabiliyoruz. Bu konuda çok şanslıyım gerçekten.

İşin komik tarafı biz ne kadar zıtsak Arda ve Deniz'de öyle:)) Ak ve kara kadar benziyorlar birbirlerine:)))

Bunların yanısıra benzeyen yanlarımız da var tabi ki.. Mesela acayip derecede dağınık olmamız:)) (Bunu evimize ziyarete gelenler bilir:) Uzun yürüyüşleri, keşif gezilerini sevmemiz. Parasal konularda hırslı olmamamız. Yaptığımız mesleği çoooook sevmemiz gibi...

Bir de nasıl tanıştığımızı bundan yaklaşık dört yıl önce yazmıştım onu da buradan okuyabilirsiniz.

Not: Bülent'in kafasındaki şapka onu kel olarak çizmeme bozulmasından dolayıdır:))

Flying Without Wings - Westlife