Something Else

La Spezia: 23e

2011-11-13T13:58:00.000-08:00

Ik ben net terug van de eerste kwalificatie wedstrijd voor de italiaanse kampioenschappen. Daar waren maar liefst 84 meiden aanwezig. In de poule wist ik de eerste 4 wedstrijden heel geconcentreerd te winnen. Daarna verloor ik van een vrij sterke tegenstandster hoewel ik haar wel te snel op een voorsprong liet komen en vervolgens verloor ik ook de laatste poule-wedstrijd die ik had moeten winnen. Helaas kreeg ik het niet voor elkaar om de concentratie erbij te houden. Met 4 overwinningen en 2 verlies partijen ging ik door naar de laatste 64 als 23e geplaatst. Daar won ik 15-6 om vervolgens in de laatste 32 een vrij sterke tegenstandster te treffen. Niet zo zeer omdat ze technisch of fysiek sterker was maar vooral omdat ze een ontzettend lastige schermstijl bezit. Vanaf het begin ging het heel erg gelijk op (4-4 na de eerste 3 minuten) tot in de 2e helft ze een voorsprong nam net 11-8 voor haar gingen we de laatste 3 minuten in. Ik was erg goed geconcentreerd en wist wat ik wilde doen, maar het bleef lastig om op het goede moment de aanval in te zetten en niet vast te komen in haar oneindige parade's of de aanval te lang te maken en een tegenaanval tegen te kregen. Toch wist ik in 2 minuten terug te komen naar 11-11! Helaas bleef ik daarna de druk op haar hoog houden maar verloor ik de precisie en na 1 aanval omgekeerd tegen te krijgen van de scheids en 2 aanvallen te lang te maken was het vlak voor het einde 14-11 voor haar. Ik wist nog 1 aanval goed te laten raken maar daarna met teveel haast kreeg ik toch nog een tegenaanval tegen. 15-12 verloor ik uiteindelijk, helaas al in de 32. Hoewel het nog lang niet is waar ik wil komen, ben ik blij dat het vergeleken met Luxemburg toch allemaal duidelijk vooruit ging en dat ik mentaal mezelf weer helemaal terug had. De volgende wedstrijd is Bratislava, weer een wereldbeker, nog iets sterker dan Luxemburg, as zaterdag. Dus we trainen door, concentratie, precisie en juiste moment keuze. Op naar de volgende wereldbeker!

75e

2011-11-06T12:36:00.000-08:00

De wedstrijd in Luxemburg is zaterdag anders verlopen dat ik hoopte. Hoewel ik na de warming-up me klaar voor de wedstrijd voelde kreeg ik het niet voor elkaar om op de loper te schermen zoals ik bijvoorbeeld bij trainingen wel kan. Ik verloor al snel de eerste paar wedstrijden waardoor de stress alleen maar groter werd en kreeg het niet voor elkaar om genoeg partijen te winnen om de poules door te komen. De wedstrijd eindige daar voor mij direct. De totale uitslag is hier terug te vinden: http://fie.ch/Competitions/ResultsList.aspx?Key=DD9528777556D5E635DFBDA2C57AF992 Deze week zal het analyseren van de wedstrijd erg belangrijk zijn maar vooral ook om ons direct te kunnen richten op de volgende wedstrijd, aanstaande zondag, de eerste kwalificatiewedstrijd voor het Italiaanse junioren kampioenschap.

luxemburg

2011-11-04T11:12:00.000-07:00

Ondertussen zijn we, ik irene en mn moeder , aangekomen in luxemburg. ook de wapencontrole en de inschrijving hebben we achter de rug. morgen is het dan eindelijk zo ver, de eerste wereldbeker van het jaar:) We zijn morgen in totaal met 225 (dames en heren floret) en de 33 lopers versprijd ovr 2 enorme zalen moeten er voor zorgen dat we morgen allemaal om 9.30 kunnen starten!! In iedergeval voel ik me goed voorbereid en ga ik er vol tegenaan! Maar eerst eten en heerlijk slapen want van al dat reizen krijg je wel honger en slaap. Binnenkort de uitslagen ook hier terug te vinden! :)

'Het staat in de oven!!'

2011-10-20T12:34:00.000-07:00

Tot nu toe is deze week mijn verkoudheid week. Hoewel ik erg snel weer ben opgeknapt na zondag nacht met verhoging te hebben doorgebracht, en maandag met 3 Starwars films op de bank. Dinsdag ben ik weer vrolijk op m'n fietsje (een knal oranje, want natuurlijk was mn 2e fiets weer gestolen) naar de uni gesprongen met een wc rol tegen de loopneus.

Tegenwoordig is het hier koud. Koud als in, grijze lucht, koude lucht, 10-15 graden.... Meerdere lagen truien en winterjassen worden dagelijks over elkaar heen getrokken om de kou te weerstaan. En ook ik moet er aan geloven want hoewel ik nog altijd Nederlands ben is het na zo'n hete zomer toch wel erg koud..
Verder zijn alle reizen al min of meer geregeld voor de wereldbekers en de Italiaanse wedstrijden organiseren we met de club. De eerste komende wedstrijd is Luxemburg waar ik samen met Irene naar toe reis (Venetië-*vliegtuig*-Amsterdam-*auto*-Luxemburg-(nachtje Wageningen)-Amsterdam-Venetië). Het weekend daarop is hier in Italië de eerste junioren wedstrijd om je te plaatsen voor het Italiaanse kampioenschap. Dit jaar mag ik ook mee doen aan deze wedstrijden dus spring ik vrolijk met m'n clubgenootjes in een busje om de vervelende buitenlander uit te hangen die stiekem finale plaatsen wegpakt ;)
Behalve de kwalificatie wedstrijden voor de junioren ga ik waarschijnlijk ook die van de senioren doen, die wat later in het jaar zijn, en de equipe wedstrijden (waarschijnlijk zowel gemengd als alleen dames).

En wat staat er nu in de oven?? Een aardappel ovenschotel voor mijn geweldig lieve huisgenootjes. Deze week hebben we een heerlijke vrouwen week gehad thuis aangezien de 2 mannen ontbraken. De twee dames hebben super voor me gezorgd in de dagen der verkoudheid en nu heb ik voor hen een heerlijke grote 6-laagse aardappel-ovenschotel gemaakt. Maar ze moeten het eerst kunnen uitspreken voordat ze mogen proeven natuurlijk ;)

nieuw en fris

2011-10-16T14:38:00.000-07:00

Nieuw seizoen, nieuwe studie, nieuw huis, nieuwe huisgenoten, nieuwe winterkou en de eerste verkoudheid van het jaar. Alles is toe aan wat verfrissing, zo ook mijn blog, vandaar even een restyling.
De afgelopen weken was het zwaar zonder internet met de wereldkampioenschappen schermen die iedere fanatieke schermer natuurlijk op de seconde wil volgen. Maar internet is aanwezig in mijn na 3 weken nog altijd schone huis. Ik heb een heerlijk rustig huis, waar gestudeerd wordt en geslapen. Waar men goed kookt en veel rekening houdt met elkaar. Kortom, ik heb het getroffen en het is een last van mijn schouders dat ik thuis nu een oase van rust vind. Zeker een betere basis voor een sportster, hoewel het een avontuur was met 12 mensen in een gigavilla te wonen, ben ik blij met deze verandering.
De trainingen lopen door en worden met de dag zwaarder, alsin, nu er nog even geen wedstrijden zijn worden de gewichten uit de schuur gehaald en mogen we 1000 sprongen maken met 'zwemvesten' gevuld met extra kilootjes... Alles goed getimede om klaar te zijn voor de eerste wedstrijd 5 november, en het nieuwe seizoen echt in te knallen.
Nu ga ik even mijn tijdelijke verkoudheid eruit slapen! Raak alsjeblieft de weg niet kwijt om mijn hippe blog, mocht het voor teveel verwarring zorgen of mist er iets dan hoor ik dat graag!
Notte!

31. Grazier Messepokal

2011-09-29T03:41:00.001-07:00

Bij deze de uitslagen in detail. Ik zal niet het hele jaar de tijd hebben om alles zo netjes uit te werken, maar voor zo'n mooie seizoenstart moet natuurlijk een uitzondering worden gemaakt. Vervolgens is meteen weer voor iedereen het systeem duidelijk! Bij deze wedstrijd (anders dan op wereldbekers waar er maar 1 wordt geschermd) hebben we 2 voorrondes geschermt. Na iedere voorronde valt er over het algemeen een vastgelegd percentage schermers af. Deze wedstrijd was geen wereldbeker en dus werd er niet aan dat percentage gehouden en vielen er slechts 2 mensen af per ronde. Zoals te zien is gingen de poules niet heel goed, steeds de helft gewonnen, de helft verloren. Opzich zeggen cijfers niet zoveel maar ik kan jullie verzekeren dat ik de partijen wel had kunnen/moeten winnen.

Na de poules volgt het tableau, met de ranking gebaseerd op de poules. Hierin wordt er geschermt tot de 15 punten en wie verliest mag naar huis. Zo valt er steeds de helft af tot er maar 1 persoon overblijft.

Op het tableau is te zien dat ik van de als 3e geplaatste (na de poules) won en daarna haar plek 'overnam' en door ging op de weg van de 'nummer 3'. De zwaarste partij was de wedstrijd tegen de hongaarse Nattan, maar dankzij al het zweten in de zon deze zomer was ik fysiek nog niet moe terwijl zij het erg zwaar had. Desondanks een zware wedstrijd waarin ik tot het eind hard moest blijven knokken en goed geconcentreerd moest blijven want zodra ik even 'te makkelijk' ging denken over de partij kreeg ik meteen een inhaal slag van haar om de oren.
Nog geen 5 minuten na deze slopende partij moest ik direct de finale spelen. De eerste 3 minuten was ik daardoor nog helemaal niet met mijn hoofd (of met mn lichaam) klaar voor een nieuwe wedstrijd tegen een tegenstandster die ook nog lang niet moe was. Hierdoor kwam ze op een voorsprong van 10-2 te staan na de eerste 3 minuten. In de pauze van 1 minuut wist ik mezelf een klein beetje bij elkaar te krijgen en de 3 minuten daarna kon ik terug komen tot 12-6 maar door voorsprong was al veel te groot, de tegenstandster te ervaren en de dag al te lang om alles weer recht te trekken en ze won 15-7.

En aangezien ze totaal niet de mooiste foto hebben uitgekozen om te publiceren van het podium, voor jullie helaas alleen de beker ;)

zilver in Graz!

2011-09-26T11:14:00.000-07:00

Eventjes snel want het was een lange reis terug en bij aankomst in Padova stormde ik meteen door de sporthal in dus nu kun je je voorstellen dat het eventjes tijd is om bij te komen.
Maar ik breng goed nieuws en een gigantische beker mee uit het koude Oostenrijk. De details van de wedstrijd en de resultaten van de rondes etc volgen later voor nu is het even genoeg om te weten voor jullie:

Ik ben 2e geworden!

blote voeten

2011-09-21T03:43:00.000-07:00

Alle tests zijn voorbij en ik ben zelfs al ingeschreven aan de universiteit. Het gaat 'Environment Engineering' worden aan de uni van Padova. Een technische opleiding gericht op het milieu. Helaas ben ik niet binnengekomen aan de universiteit van Venetie, maar mocht ik volgend jaar nog steeds zo graag architectuur willen studeren, dan kan ik de test altijd opnieuw proberen want ik was er wel dichtbij. Van de uiteindelijk 1300 inschrijvingen was ik 640e en er mochten er maar liefst 580 starten dit jaar. Op 4 punten na hoorde ik niet bij de gelukkigen. Even was het slikken maar ik heb nu ontzettend veel zin om de opleiding hier te beginnen en qua schermen komt het waarschijnlijk zelfs beter uit om wat dichter bij huis te studeren.

Het ritme van de trainingen vormt zich weer langzaam nu we al weer in de 2e 'normale' trainingsweek zitten. De conditie trainingen lopen goed door, het schema staat al vast voor de rest van het jaar en we zijn toe aan het werken naar de eerste junioren wereldbeker in Luxemburg, 5 november.
Deze week, na de afgelopen weken alleen conditie en kracht te hebben behandeld, zijn we met de voeten bloot ons evenwicht aan het opzoeken. Dit houdt in dat we op blote voeten 2 uur lang de ene na de andere concentratie oefening aflopen op evenwicht 'speeltjes' van 'Chicca'. (de conditietrainer die ondertussen al zo in ons hart is opgenomen dat ze alleen nog maar met die bijnaam 'Kika' wordt aangesproken). Het lijkt vrij simpel of niet zo inspannend, maar zonder dat je het weet slurpt het behoorlijk wat energie weg en span je heel geconcentreerd je spieren wel veel aan. Verder zorgt het af en toe, als de concentratie verloren gaat, voor hilarische momenten als er weer iemand totaal zijn evenwicht kwijt raakt en pardoes op de grond ligt.
Het schermen begint zich ook weer veel natuurlijker aan toe voelen na de lange zomer en zo komen we stapje voor stapje dichter bij mijn eerste wedstrijd, dit weekend, in Graz. Een senioren wedstrijd om het seizoen te openen en om vast punten te sparen voor mijn senioren toekomst want helaas helaas, dit is alweer mijn laatste junioren seizoen!

de test 3-daagse

2011-09-11T12:41:00.000-07:00

Nou ik heb een heerlijk weekje achter de rug... Uch..uch...Rustig en stressloos was het niet.
Dinsdag had ik de eerste test, ingegneria ambientale aan de uni van Padova. De test was puur om je niveau van wiskunde, natuurkunde en scheikunde te meten en als je niet slaagde moest je 3 weken lang bijspijkeren tot de colleges beginnen en dan weer een test afleggen. Die test heb ik gelukkig gewoon meteen gehaald dus dat scheelt weer 3 weken vakantie :)
Woensdag was de grote dag, en die test viel helaas wat tegen. Ik had heel veel oefentests gedaan om me voor te bereiden en een heel boek wat je speciaal voorbereid op de test doorgeploeterd... maar het mocht niet baten want de test was echt knijter moelijk en ik mocht geen woordenboek gebruiken.. Minimaal moet je 20 punten hebben maar het probleem is dat we om 500 plekken strijden met 1200 man.. (als in 1199 italianen en een nederlander). Op internet heb ik stiekem alle vragen met goede antwoorden gevonden en ik gok rond de 37 punten te hebben dus ik denk dat het niet genoeg is om bij de beste 500 te horen...tenminste ik denk dat de gemiddelde italiaan ook zoiets zou moeten kunnen halen.
De laatste test voor ruimtelijke planning aan de iuav (dezelfde facolteit ook als architectuur) was helemaal een grote grap toen ik er op de toets zelf achterkwam dat het geen meerkeuze test was maar een schrijftest... Je moest een opstel schrijven van maximaal 4 kantjes in 2 uur over 1 van de 2 onderwerpen die ze uitlegden. (geen woordenboek natuurlijk). Ik snapte zelfs de onderwerpen niet toen ze die voor aan het lezen waren dus ik zat al te lachen als een boer met kiespijn voordat uberhaupt de tijd in ging.. Toen we de opdracht vervolgens voor onze neus kregen, uitgetypt en wel, snapte ik de eerste best goed namelijk het omschrijven van een stad waar je bent geweest en de dagtrip die je daar hebt gedaan. Alle indrukken, monumenten, gebouwen, manier van verplaatsen van de bewoners en of anderen, de infrastructuur, de parkjes etc... alles wat zeg maar met ruimtelijke planning te maken had moest je omschrijven.... Hiephoi! in het italiaans. BAM!
Gelukkig had ik wel wat creativiteit achter de hand en begon ik mijn verslag met een mooie inleiding waarin duidelijk wordt dat ik Nederlands ben, pas een jaar in Italie woon en dat ik scherm. Wie weet wekt het sympathie want taalkundig gezien was het niet meer dan een sprookje voor het slapengaan...
Mijn gevoel zegt dus dat ik in Padova ga studeren dit jaar, wat helemaal geen vervelende studie is maar ook niet mijn eerste keus. Wie weet probeer ik volgend jaar op nieuw en wie weet gebeurt er nog iets onverwachts de 15e als de resultaten bekend worden..
Tot de 15 is het dus nog even afwachten maar gelukkig zijn we weer op volle toeren in de schermzaal bezig! Ik houd jullie op de hoogte.
Toedels!

Duitse pers

2011-09-04T15:20:00.000-07:00

En ook dit jaar is er een prachtig filmpje verschenen over het Internationale schermkamp in Bocholt.

<br style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; font-size: 12px; "><a href="http://media.wmtv-online.de/embed/video.php?id=2737">zum Video</a><br style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; font-size: 12px; ">

woensdag 7 september

2011-09-02T15:34:00.000-07:00

Dan is het zover! Dan mag ik de enorme toelatingstest doen voor de faculteit 'Architettura' aan de IUAV (internationale universiteit venetie). Ieder jaar zijn er rond de 1200 inschrijvingen van enthausiaste, vers van hun eindexamen, italiaanse mensjes en dit jaar ben ik een van hen, die strijdt om een van de 500 plaatsen. Ondertussen heb ik bijna alle stof uit het mooie grote 'toelatingstestvoorbereidingsboek' wel doorgenomen en ben ik oefentest na oefentest aan maken om maar een beetje in de sfeer te komen en m'n kansen in te schatten. Het fijne is dat ik het deel wiskunde, natuurkunde, logica en inzicht prima kan doen alleen dat ze in het deel 'algemene cultuur, kunst en geschiedenis' (wat ook de helft van de test is) ze me het leven erg zuur kunnen maken. Ze vragen namelijk gewoon details zoals: 'Welke vorm heeft de plattegrond van de huppeldepup kerk in verona' of 'Uit hoeveel provincies bestaat Sicilie?' en ook leuk 'Wat staat er in het 2e artikel van de Italiaanse grondwet voor de wetswijziging van het jaar .....' Juist. Met een beetje geluk vragen ze me dus allemaal gekke dingen die ik toevallig in m'n onderbewustzijn heb zitten. Met een beetje pech wordt het dus geen architectuur dit jaar...
Gelukkig heb ik een plan B en plan C. Waar ook toelatingstests bij horen, maar die zijn heel wat gemakkelijker en bij plan C is die puur om je niveau in te schatten voor eventuele bijspijkercursussen. Dus beginnen ga ik sowieso in oktober. Eindelijk studeren. Daar heb ik toch stiekem wel zin in. Hoewel... 7 september is ook de dag dat we weer beginnen met de normale trainingen en ook daar zie ik absoluut niet tegenop! Deze week zijn de nationale selectie trainingen van de Italiaanse junioren en senioren ploeg en het is de laatste vakantie week voor scholieren waarin ieder jaar een schermkamp in de bergen wordt georganiseerd (canazei) dus er is geen schermer te vinden in de wijde omtrek. Zo ben ik verplicht zelf rondjes te rennen en boeken te sjouwen ;)
Verder staat er voor deze maand op het programma; contract tekenen voor mijn nieuwe huisje, waar ik heel wat meer rust zal vinden dan in dit enorme chaos huis. Een jaar vol nieuwe ervaringen zullen we het maar noemen, maar toch wel erg fijn dat ik binnenkort thuis kan komen in een huis waar niet iedere avond je brood wordt opgegeten door iemand zonder dat je het weet, waar je kunt slapen zonder een eeuwige disco in de woonkamer en een huis waar er altijd wc-papier is! heerlijk. Kan niet wachten hoewel ik zeker weten prachtige herinneringen mee neem uit dit huis :)
Met werken zal ik binnenkort stoppen als de trainingen in volle gang zijn en het studeren echt begint. Niet dat ik het heel erg ga missen maar ik ben de mensen die er werken wel nog altijd dankbaar voor het werk en de sfeer.
En tot slot, de eerst komende wedstrijd die op mn programma is opgedoken is de 25e. Een internationale senioren wedstrijd, niet al te groot maar hopelijk een goede starter voor het seizoen, in Wenen.

Groetjes,
Jullie Italyreporter.

International Fencing Camp Bocholt

2011-08-28T05:01:00.000-07:00

Ik ben weer terug van 5 dagen heerlijk trainen in het pittoreske Bocholt. (hierboven de grote reclame poster met een foto van milja en mij tijdens de nk finale 2 jaar terug :P) Daar waar er 4 trainers zich ontfermen nu voor de 2e keer over zowel degen als floret schermers van alle leeftijden. Het was weer top! Veel getraind maar ook veel spelletjes en avond activiteiten gehad. Rorik was de grote organisator van dit camp net als vorig jaar en dit keer was Mark ter plekken om alles te helpen regelen. Verder ontfermden Andrea (mijn trainer uit padova) en Jeroen (oa trainer van Milja) zich over de floret ploeg van 26 man.
Het ging meestal om half 10 los en eindigde rond een uur of 17 's avonds en al die tijd zaten we te zweten in de toch behoorlijk hete sporthal. Schermen, lessen en kracht/conditietraining werden spelenderwijs afgewisseld en desondanks hadden de spiertjes het behoorlijk zwaar.
Woensdag was de grote dipdag toen mijn rechterbovenbeen toch echt hardop begon te huilen maar gelukkig was er 's avonds de zwemavond en kon ik heerlijk relaxen in het bubbelbad waarna ik de rest van de week weer vrolijk de zaal door kon huppelen.
Ook leuk internationaal was het weer. Ik had een pools kamergenootje. Claudia was mee en er was nog een andere italiaans uit sardinië. Er was een groep engelsen en een dag lang een hele schoolklas zelfs! Verder natuurlijk veel duitsers en nederlanders en zowaar ook een egyptenaar.

Filmpjes en interviews met de trianers zijn allemaal te vinden op youtube: http://www.youtube.com/user/fencingteambocholt

De website van de club is nog altijd:
http://fencing-team-bocholt.de/

En misschien komen er binnekort nog meer foto's op flikker:
http://www.flickr.com/photos/fencing-team-bocholt/

clichés, dubbel zo waar!

2011-08-11T04:48:00.000-07:00

Hallo!

Alweer een weekje geleden was de eerste atletische training (voor mij) van het nieuwe seizoen en ondertussen kan ik zeggen; '3 keer is nog altijd scheepsrecht.' Het bevalt dus goed, slechts af en toe wat spieren die protesteren.
Ook heeft mijn zusje besloten maar eens de kans te wagen hier naar toe te komen en is gezellig met haar vriendin Bente hier een weekje aan het bivakeren waar ze een 2-persoonskamer hebben toegewezen gekregen aangezien dit huis nu toch zo goed als leeg is.
Volgende week zal ik nog 2x atletische training volgen en daarna vertrek ik alweer naar Duitsland waar het jaarlijkse schermkamp in Bocholt weer zal zijn met Rorik, Andrea en Jeroen als trainers en een hele boel schermers. Leuk dus!:)

Ik houd niet zo van clichés maar momenteel heb ik niet de inspiratie om deze waarheden anders te verwoorden: Ik wil graag eventjes, ook al hoop ik dat het vrij duidelijk is dat ik ze dankbaar ben, mijn familie bedanken dat ze me zo veel steunen in alles wat ik onderneem! Ik woon in een ander land (dus zoveel zien ze me niet), ik train en reis heel veel voor een sport (wat misschien lastig te begrijpen is) en probeer zeker ook nog te studeren (wat misschien op de eerste plaats hoort te staan in hun ogen)...Als ik geen familie zou hebben die me zo steunt en helpt waar nodig is dan zou ik met geen mogelijkheid mijn dromen achterna kunnen jagen. Dankjulliewel!

Nu weer snel aan de studie want mn hersenen hebben nog geen spierpijn.....

Zweten en zweren

2011-08-04T10:25:00.000-07:00

Nou de weken zitten hier alweer geheel volgepropt.. Daar hoef ik niet zo veel voor te doen.
Gister kreeg ik een telefoontje van Francesca dat we al conditie training kunnen krijgen van onze nieuwe super goeie conditietrainster (Federica Borella, jazeker dat is familie van) en of ik dan om 8 uur klaar wilde staan voor mijn huis dan kon ik meerijden met Andrea. Nou dat kon ik natuurlijk niet afslaan want na alle aanprijzingen was in ontzettend benieuwd en daarbij komt dat trainen in een groep toch altijd een heel stuk leuker is dan in je eentje .
Vanmorgen vroeg, weg vakantie gevoel natuurlijk, kwam ik er in de auto al achter dat de anderen al een paar keer waren geweest omdat die eerder op vakantie waren gegaan en dat het behoorlijk pittige trainingen zijn die ze geeft.... Dus ik was al benieuwd. Nou mijn spieren weten het ondertussen, de verwachtingen klotpen. Ze is een goede trianster maar o wat was het afzien :P
Om 9 uur 's ochtends, in de brandende zon, legde ze ons vast het programma voor wat we gingen doen. Toen kregen we even de tijd om warm te rennen en al snel nam ze het over met de warming-up oefeningen. Bij de eerste skipping die ik maakte (knieheffen) kreeg ik vanuit het niets al de vraag "ben je rechtshandig?".... Eh... "ja..?", "Ja dat zie ik aan je ene been wat de hele tijd wat blijft hangen." Dus vanaf toen was het wel duidelijk, die haviksogen wijken voor niets en alles moet perfect. Ze is wel ontzettend aardig en natuurlijk streven we zelf ook allemaal naar perfectie, maar dat het pittige trainingen gaan worden dit jaar waarin ze alles, maar dan ook alles uit je haalt is duidelijk.
Daarna begonnen we een gezellig interval training. 20 seconden joggen 10 seconden sprint (3x) dan een minuut pauze en dan weer tot die serie 3x is geweest. Dan 2 minuten pauze en de volgende serie: 30 seconden joggen 10 seconden sprint (3x) minuut pauze en nog maals, en nog maals... Dan 4 minuten pauze en de ultieme. 30 seconde joggen en 30 seconden sprint (2x) minuut pauze en weer. Ze vertelde ons aan het begin al dat we best mochten kotsen, als we dat maar achter de bosjes deden zodat niet iedereen bij het zien ervan ook over de nek ging :P Dit alles in de branden de zon.
Daarna een krachtprogramma afgewerkt en een goeie cooling down gedaan. Nou ik was kapot toen ik thuis kwam! Maar zeker heel erg tevreden. Op die manier alles uit je zelf halen, ook al sta je tussendoor wel eens op het punt om over je nek te gaan, zorgt achteraf voor zo'n grote voldoening (en bij de regelmatige herhaling van dit soort trainingen ook op langere termijn resultaten natuurlijk) dat het me altijd zo veel gelukkiger maakt dan mensen uit de gepijnigde gezichten en/of verhalen kunnen opmaken. Dus geloof me nou maar, ik doe dat voor mijn plezier!

Fijne vakantie voor jullie verder nog hoor!;)

P.s.
Het krantenartiekel (van het interview enige weken terug) is in de krant verschenen en te vinden op de pagina resultaten en pers op mijn blog. maar voor deze ene keer kun je ook gewoon hier klikken:

KLIK

casa vuota

2011-08-03T03:37:00.000-07:00

Ik ben sinds zondag eind van de middag weer terug in italie. Ik stapte het vliegtuig uit en had meteen spijt van mijn warme spijkerbroek en laarzen die ik aanhad (hoewel die nooit in mijn koffer hadden gepast) ookal had ik in nederland nog kippenvel in die kleren. Ja, het is hier wel warm.
Vanaf maandag 1 augsutus, wat ik met mezelf had voorgenomen, is mijn vakantie al voorbij. Ik heb netjes mijn werk gebeld en kon meteen gister aan de slag, hoewel het ontzettend rustig is nu, maar vanaf de 11e hebben ze me iedere dag nodig. Ik zet netjes iedere ochtend mijn wekkertje en spring eerst in mijn hardloopschoenen de brandende zon in zodat ik ook niet vergeet om weer eens iets aan mijn conditie te ondernemen. En ik heb het huis al gedeeltelijk bewoonbaar gemaakt zodat ik lekker in de woonkamer kan studeren (ook dat nog!) aangezien er toch niemand thuis is in augustus. Heerlijk een super groot huis voor (bijna) mij alleen :) En vanaf volgende week maandag ook voor m'n zusje en Bente die gezellig een weekje komen genieten van een enorm rustig stadje en geweldig mooi weer.
Verder zoals jullie misschien hebben gemerkt zitten er sinds kort advertentie op mijn blog. Dit natuurlijk allemaal om wat geld bij elkaar te sprokkelen voor het volgende schermseizoen. Dus het spijt me dat het er wat lelijk uit ziet en misschien niet even fijn leest. Maar alles voor 'het goede doel'. ;)

Groetsels!!

flyers als herfstblaadjes

2011-07-27T06:19:00.000-07:00

Deze middag heb ik gezellig gebabbeld met Dick van de krant Hoog en Laag. Een soort vervolg interview want ik was voor Bourges al een keer geïnterviewd door hem. Een erg gezellig interview en we hebben het over zoveel gehad dat ik me afvraag of het een krant of een artikel was wat gevuld moest worden.. Ik ben benieuwd en ik hoop heel erg dat het voor weer wat bekendheid zorgt waardoor het zoeken naar sponsoren misschien wat sneller gaat verlopen want ik vind het maar niets. De flyers heb ik op willekeurige plekken in de stad opgehangen en opgestuurd naar menig hoofdkantoor maar het blijft zo ontzettend lastig echt geïnteresseerde personen te vinden.
Enfin, die zorgen zijn er maar mogen mij laatste dagen vakantie niet drukken. Ik ga nog even genieten van het Nederlandse miezerweer en de ontzettende gezelligheid en zondag vlieg ik weer terug naar Padova waar het studeren en het trainen weer keihard wordt voortgezet.

p.s.
Binnenkort zal er eindelijk onder het tabblad 'resultaten en pers' het filmpje te vinden zijn uit de aflevering sparren van tv-gelderland die kwamen filmen in Padova. Dus hou het in de gaten! ;)

hollandse regen

2011-07-24T06:42:00.000-07:00

Zo, ik ben alweer bijna 2 weken in nederland en dit is de eerste keer dat ik weer achter een computer zit. Hoezo die jeugd van tegenwoordig??
Ik heb níet geschermd de afgelopen dagen maar wel veel gezeild, lekker ontspannen en me weer opgeladen voor het volgende seizoen. De kalenders zijn bij elkaar gelegd de meeste wedstrijden zijn al bekend en daar ben ik dan ook nu al weer vluchten voor aan het boeken.
Verder is de begroting voor het volgende jaar opgesteld en aangezien ik naast het schermen ook ga studeren volgend jaar blijft er precies 0 tijd over om nog te werken. Dus heb ik de hele ochtend blij achter de pc gezeten om een flyer op te stellen om (weer) sponsoren te zoeken.
Het idee is dan ook om op deze blog voortaan alleen nog maar mijn verhalen over het schermen op te schrijven en dat het uitwisselen van verhalen over het dagelijksleven maar even per skype moet gebeuren naar deze en gene die geïnteresseerd zijn in 'de rest van mijn leven'.
Vanaf volgend jaar krijgen we toch niet een grotere schermzaal maar mijn trainingen worden wel verdubbelt.
Maandag, woensdag, donderdag en vrijdag zullen er schermtrainingen zijn van 18.00 tot 20.30 met 1 à 2x individuele les per week. Plus dat ik samen met maximaal 6 andere wordt opgenomen in de zogenaamde 'selectie' van de club om 2x per week kracht en conditie training te krijgen van een zeer ervaren trainster die onder andere veel heeft gedaan voor de Italiaanse senioren selectie en die Andrea en Francesca al meerdere jaren kent omdat ze ook in Mestre veel werkte. Zij zal ons persoonlijk begeleiden en omdat ze dus al heel veel met schermers heeft gewerkt krijgen we meteen specifiek gerichte training. Dat is soms wat lastig te vinden met zo'n kleine sport. Ik heb er in ieder geval heel veel zin in en ik denk dat het een geweldige kans is om dit jaar nog verder te komen met schermen. Ondanks dat het misschien zwaar zal zijn om ook te beginnen met studeren... Toch ga ik voor de volle 100% knallen in mijn laatste junioren jaartje en een vlammende start maken bij de senioren als het aan mij ligt!

Ook voor mijn trouwe lezers geldt natuurlijk. Ken je iemand die eventueel zou willen en kunnen sponseren of ben je zelf geïnteresseerd? Laat het dan gerust weten. Stuur even een mailtje naar: elsenoe@gmail.com en ik zal er meteen achter aan gaan.
Het geld zal uitgegeven worden aan materiaalkosten, reiskosten voor wedstrijden en de trainingskosten.
Bedrijven en andere organisaties kunnen in overleg een advertentie plaatsen op deze blog of er kan overlegt worden over eventuele logo's op kleding.

heet!heet!heet!

2011-06-26T09:19:00.000-07:00

Het is heerlijk warm hier. Die warmte die wij nederlanders alleen maar kunnen koppelen aan een vakantiegevoel. Best lastig als je dagelijks moet werken en probeerd heel regelmatig te studeren en te gaan hardlopen... Vooral hardlopen met deze hitte is bijna lastiger dan bij een miezerregen er op uit trekken. Ook het studeren heb ik al op meerdere plekken geprobeerd. Op mijn lichtelijk koele kamer, in de schaduw onder een boom, in de zon onder het mom van 'bruin en slim worden in 1 klap' en in een studieaula. Dat laaste werkte heel erg fijn. Hier in de stad zijn meerdere ruimtes in faculteiten maar ook daarbuiten waar studenten gratis kunnen gaan zitten leren. Vaak goed gearconditioned, met internet toegang. Het zijn een soort van grote stilteruimtes waar dan soms 1 persoon een soort toezicht houdt maar over het algemeen is dat helemaal niet nodig want iedereen zit daar super gemotiveerd te leren. Dat maakt het een heel stuk makkelijker om je te concentreren. Natuurlijk is het ook veel gezelliger omdat je eromheen allemaal nieuwe mensen leert kennen in de koffie en rookpauzes (nee, wees niet bang, ik rook nog steeds niet hoewel echt iedereen hier rookt..) De eerste keer dat ik in zo'n aula zat kwam er na een uurtje een stelletje tegenover me zitten waarvan de jongen heel goed kon tekenen en die begon spontaan zijn vriedin te tekenen met potlood op de tafel. Dat was super mooi! Dat soort leuke kleine dingetjes gebeuren natuurlijk niet als je thuis zit te studeren. Het is alleen nog even wennen om naar een studieaula toe te gaan zonder dat je er iemand kent en terwijl je eigenlijk ook nog geen student bent. Maar goed, dat kunnen alle anderen natuurlijk niet ruiken :P

huis gestolen

2011-06-22T11:40:00.000-07:00

In de aanloop voor volgend jaar had ik het zowaar een paar maanden terug voor elkaar gekregen een mooi appartement te vinden waar ik met 2 vrienden in zou trekken zodat ik een wat rustiger en toch gezellig huis had voor volgend jaar. Helaas is dit prachtige huis op ongelukkige wijze voor onze neus weggekaapt... Flink balen dus. Weer vanaf 0 op zoek naar een ander huis voor volgend jaar, want hoe gezellig het ook is met z'n 12en in een prachtige villa te wonen. Het heeft ook redelijk wat nadelen waar door een jaar meer dan genoeg levenservaring opleverd en de gezelligheid wel verlegd kan worden tot buitenshuis.
Verder valt het niet mee om met dit geweldig mooie (erg warme) zomer weer te studeren maar toch krijg ik het wel voor elkaar om iedere dag wat uurtjes te leren. Plus nog iedere dag rennen in de pizzahut, oftewel hard werken want het is mooi weer dus iedereen gaat buitenshuis eten en drinken.
In het nederlandse front wordt hard gevochten voor een vertaald diploma en stufie zodat alles vloeiend van start kan zodra ik weet waar ik ben toegelaten. Op 7 september is waarschijnlijk de test van architectuur en de andere studies die ik ga proberen (ruimtelijke ordening en bouwkunde) zullen ook in die week hun toelatingstest houden.
Verder worden er van alle kanten al weer schermkalenders aangesleept en zijn we al druk in de weer met het regelen van het samen reizen naar de wereldbekers want ook mijn clubgenootje Irene gaat alle wedstrijden af volgend jaar. Op het seizoensafsluitende scherm etentje gister avond riep Andrea ook nog blij dat ik waarschijnlijk wel meer dan 40 wedstrijden kan doen volgend jaar aangezien ik ook de Italiaanse wedstrijden mag schermen en met de senioren kan beginnen omdat het mijn laatste junioren jaar is. Dat wordt dus even goed plannen ;)
tot zover, groetjes uit het land er bruinen!

stukje discriminatie en een hele boel hoop

2011-06-13T08:46:00.000-07:00

Goed het is erg lang geleden dat ik heb geblogd. En het lijkt me helaas niet de moeite waard om alles als nog te bloggen dus vanaf nu begin ik gewoon vanaf waar we zijn en wie weet houd ik het beter bij...

Vandaag ben ik naar de Universiteit van Venetie (IUAV) geweest om daar een orientatie gesprek te voeren met een soort eerstejaars coordinator. Daar kon ik al mijn vragen kwijt over het eerste jaar en de inschrijving. Ik was daar dan ook netjes met een al (door een hele dag me door burocratische kilo's papier heen te werken en eeuwen in rijen te staan met mn moeder) 'ver-internationalizeerd' diploma. Prachtig mooi het Nederlandse exemplaar met een engelse legenda erbij. Krijg ik dood leuk te horen: "Nee sorry, wij snappen hier echt niets van, sowieso spreken we geen engels.... Je moet in Nederland bij het Italiaanse consulaat je diploma laten omzetten tot een Italiaanse." eh.... en dit is the internation university of venice????.... enfin. Volgende vraag: de toelatings test, heb ik begrepen moet ik doen net als alle italianen. Houdt dat ook in dat ik een italiaanse grammaticatest moet doen voor gevorderden etc.? "Nee, je wordt beoordeeld als alle italianen, dus je krijgt dezelfde test met vragen, maar de italianen krijgen geen taaltest omdat ze simpelweg wel italiaans kunnen dus jij krijgt dat ook niet. Er worden 1 op de 2 doorgelaten en we kijken echt puur naar de uitslag van de test. " Goed dat wordt dus vrolijk doorstampen met algemene cultuur, geschiedenis, kunst, wiskunde en natuurkunde want dat zit allemaal in de test.... En tot slot vroeg ik of er tijdens de studie hulp was voor mensen met een taalachterstand. Nou dat was toch wel een gekke vraag hoor want "nee, als mensen naar italie komen om te studeren weten ze natuurlijk dat alles in het italiaans is en snappen ze dus ook wel dat we daar verder geen aandacht aan besteden want iedereen moet gewoon italiaans kunnen...." Juist. Voel me helemaal niet gediscrimineerd ofzo...

Gelukkig is meer dan de helft van de italianen bij het referendum komen opdagen en op alle 4 de subjecten is er door meer dan 90% ja gestemt wat goed nieuws is want dan heeft de grote baas een heel stuk minder te zeggen en wie weet wordt hij ook eindelijk eens berecht. Laten we het hopen :)

JWK Jordanië

2011-04-04T09:28:00.001-07:00

Ondertussen bevind ik me tussen de rotsachtige bergen van Petra, in een hotelletje met mijn ouders en mijn zusje. Tijd dus voor een samenvatting van de gebeurtenissen op het JWK.

Na dat ik aankwam op de dag van Dames Floret Cadetten en Heren Sabel volgeden voor Nederland Heren Degen Zoa voor de cadetten die helaas 15-14 verloor op het tableau 64 en Tristan die na een minder goed gespeelde poule verloor op het tableau van 128. Dames Degen cadetten werd verdedigd door Carmen die het schopte tot de laatste 32 en bij de junioren dames degen wist Kelly de laatste 32 te halen. Heren floret cadetten was alleen Nathan die na een goede poule helaas bij de 64 al verloor. Bij de junioren heren floret verloren zowel Leon en Edgar hun eerste eliminatie partij en lagen er bij de 128 uit.

Dan dames floret junioren waarin Milja, Iman en ik zijn gestart. Milja en Iman wisten allebei 4 partijen te winnen en slechts 2 te verliezen in hun poule. Ik had echter wat meer moeite met mijn poule. De eerste wedstrijd tegen een Argentijnse was ik nog niet optimaal geconcentreerd en raakte bij de 2^e treffer al erg van slag toen de scheidsrechter een beslissing maakte waar ik het niet mee eens was. De rest van de partij verloor ik vervolgens het geduld en de concentratie al vrij snel en met 5-1 won ze de wedstrijd van mij. Natuurlijk erg gefrustreerd met dit slechte begin en de onenigheden met de scheids had ik gelukkig even de tijd om te concentreren op de volgende wedstrijd tegen een sterke Poolse waar ik een stuk beter geconcentreerd en scherper aan begon en na een 3-1 achterstand wist ik de partij naar 4-4 te brengen en kreeg ik het helaas niet voor elkaar de partij ook te winnen. Weer een verlies partij dus. Vervolgens won ik een wedstrijd met 5-2 van een meisje uit Quatar hoewel de onenigheden met de scheidsrechter bleven voortduren. Daarna volgde een partij tegen een Canadese waar ik ook goed van had kunnen winnen (jaja, achteraf) maar ik liet me erg van mijn à propos af brengen door de scheidrechter en kreeg het niet voor elkaar mijn spel zo om te zetten dat ik mijn treffers zo maakte dat ik ze mee kreeg van de scheids. 5-2 verliespartij. Daarna volgde een sterke Cinese waartegen het schermen wel goed ging en ik het min of meer voor elkaar kreeg me te concentreren op de treffers die ik wel zou meekrijgen van de scheidsrechter maar nadat we met 4-4 de sudden death in gingen verloor ik helaas ook deze partij mat 5-4. Tot slot was er nog 1 partij over tegen een meisje uit Georgië tegen wie ik de beslissende winstpartij kon binnenhalen om me te plaatsen voor het tableau. Ook ik had de poule overleefd al was het niet zonder kleerscheuren.

Vervolgens trof ik op het tableau 64 direct de cinese uit mijn poule aan en hoewel ik een aantal keer bijna gelijk wist te komen had ze over het algemeen een voorsprongetje van 1 of 2 treffers. In de laatste manche wist ze echter de voorsprong om te zetten in een overwinning en verloor ik de wedstrijd met 15-9.

Iman en Milja wisten zich allebei door de 64 heen te slaan en mochten draadloos startten bij de 32. Iman trof daar de Cinese waar ik daarvoor van had verloren en ook zij verloor helaas van haar. Milja trof de Française Thibus, waar ze aan het begin van de wedstrijd duidelijk de sterkste was. Langzaam kwam de franse terug en een hele tijd ging het erg gelijk op. Tot het allerlaatste moment was het spannend maar uiteindelijk won helaas de franse met 15-13…

Een prachtige plek, mooi weer, maar de teleurstellende resultaten zorgde wel voor aardig wat dip-momentjes. Het kan nog zo gezellig zijn op sommige momenten, maar uiteindelijk zijn we daar allemaal met de droom het onderste uit de pan te halen op die ene dag waar je het hele jaar naartoe hebt gewerkt. Als het dan niet lukt om te laten zien wat je allemaal kan, als je weet dat je eigenlijk veel meer had kunnen en zeker willen bereiken dan is het gewoonweg balen. Balen met een zonnesteek, drijvend in de dode zee.

Jordanie 01

2011-03-30T08:21:00.000-07:00

Jordanië, het land van de oosterse prinsesjes en de mannen met de eeuwige-zomer huid en een grote aladin allures.

Ons hotel staat ergens midden in Amman, een stad die voor zover ik heb kunnen zien enorme groeistuipen heeft, zo erg dat je zelf, als je in door de stad rijdt in de bus, groeipijn krijgt van alle flats die uit de grond worden gestampt. Het hotel is een enorm 5 sterren complex met een zo’n all-inclusief ‘vreet je vol’ buffet en gratis spa (binnen en buitenzwembad, sauna, stoombad, sportstudio etc.) Ik moet eerlijk toegeven dat ik nog niet meer heb gezien dan mijn kamer en het buffet, en natuurlijk de schermhal.

Een uur van het hotel vandaan met een transfer die helaas maar 2x per dag gaat (om 7.00h en om 13.30h) kom je aan de dode zee waar het conferentie paleis van de koning staat. Het is een waar oosters paleis en in een van de hoofdzalen bevind zich ook de finale zaal. Verder is het een doolhof van marmeren gangen en hallen waar nog meer schermlopers verstopt liggen en buiten staat nog een enorme tent die ook als schermhal dient. De lunch kun je op een zonovergoten terras aan de dode zee nuttigen en als je goed kijkt zie je Israel aan de overkant liggen. Kortom; prachtig.

Ook de busreis van een uur is een geweldige reis, van boven op de berg tot aan het diepste punt van de aarde. Jammer dat je niet naar je hotel kan lopen en ik betwijfel of het de 10^e keer nog altijd leuk is maar voor nu heb ik niets te klagen. Een grote stad, dan rustige groenvegatatie en vervolgens zand heuvels zonder enige bebouwing en dan de zee. Wees gerust foto’s volgen.

Natuurlijk ben ik hier niet op vakantie en is het jwk ook al begonnen, gister schermden dames floret cadetten (Svenja en Carmel) en heren sabel cadetten (geen Nederlanders helaas). Zelf kwam ik pas met de transfer van half3 aan in de zaal en had Carmel net haar partij in de 32 verloren tegen een voormalig Amerikaanse schermster (Shaito) die nu voor libanon uitkomt. Daarvoor had ze een eliminatie gewonnen tegen een Ukrainse en in een poule van 7 slechts 1 partij verloren. Natuurlijk was ze op het moment dat ik aan kwam nog niet echt te spreken over de wedstrijd maar ik denk dat ze onderhand wel een beetje tevreden is, in ieder geval over het begin van de wedstrijd. Svenja kwam helaas de poule niet door maar als trouwe teamspeler heeft ze wel Carmel de hele weg verder gesteund.
Vandaag start Zoa met heren degen cadetten en verder is er dames sabel cadetten (weer geen Nederlanders) en wij starten zo meteen met onze eerste schermtraining in dit koninklijk paleis. Na de lunch gaan we heerlijk genieten van een super zwemparadijs aan de dode zee waar het begeleidingsteam al voorspeurwerk heeft verricht en wat helemaal geweldig moet zijn. ’s Avonds heb ik mijn eerste rijles op een vliegend tapijt.

Ik houd jullie op de hoogte!
Groetjes J

spanning en ontspanning

2011-03-26T10:20:00.000-07:00

Maandag is het dan zo ver. Mijn vertrek naar Jordanië, Amman, het JWK. De gezonde spanning stijgt natuurlijk iedere dag een beetje, vooral aangedreven door de zin om daar te schermen. Toch zorgen ook de krantenberichten over het midden-oosten regelmatig voor wat ongewenste spanning. Jordanië is rustig, hoewel er hier en daar wat geprotesteerd wordt maar op een totaal andere manier dan in alle landen waar we nu 'oorlog' aan het voeren zijn. Toch houd ik altijd mijn adem eventjes in als ik tussen het nieuws over het middenoosten 'Jordanië' voorbij hoor komen. We zullen zien hoe groot het avontuur wordt, gelukkig ben ik er niet alleen.

Verder worden de opnames van TV-Gelderland bijna uitgezonden! Maandag 28 maart 18.15 LIVE op TV-Gelderland en daarna wordt het ieder uur herhaald. Het is ook te volgen op omroepgelderland.nl waar het tegelijkertijd zal worden uitgezonden.

Heel erg leuk was het ook dat Milja en Joris hier afgelopen week hebben meegetraind! Vorige week zaterdag kwamen ze met hun neus in de boter geheel zelfstandig aan in mijn mooie villa, waar ik op dat moment niet was omdat ik tot ruim na middernacht moest doorbikkelen in de bar. Nadat er enige verwarring was over waarom er na het bellen (en open doen van de deuren) niemand naar binnen kwam en er vervolgens 'Hallo' werd geroepen kwamen mijn overenthousiast huisgenootjes er al snel achter dat het Milja en Joris waren die na een lange reis niet waren voorbereid op het spontane pizza-bak-plan van mijn huisgenootjes. Je kunt je dus voorstellen dat de totale chaos van met 10 man pizza bakken, de aanwezige drankvoorraad voor een zaterdag avond en het verplaatsen van de geplande feestjes naar eigen huis zorgde voor een warm maar chaotisch ontvangst. Gelukkig waren ze meteen ontgroend voor de rest van de week die heel wat rustiger verliep :) Ook is de zon hier echt doorgebroken, is het zomers warm en kun je gewoon in korte broek en t-shirt naar buiten. We zijn gezellig alle drie verbrand, al zonnende en kaartende in prato dalle vale (het 1 na grootste plein van europa) en hebben pizza, aardbijen, ijs, panini's, pasta, spinazietaart, koffie, pasta, koekjes, appels, bananen, chocolademelk en natuurlijke en spritz genutigd. En flink uitgehaald in de Nirgini shop in Verona :)

Nu wacht ik op mijn kappersafspraak (een vriendin van een huisgenoot die geweldig goed kan knippen en mij ook wel een gratis knipbeurt wil geven), daarna hijs ik me in een chique zwart jurkje en ga ik naar de 18e verjaardag van een schermgenootje (wat een enorm feest is hier in Italie, je 18e verjaardag) in het meest chique en dure café/restaurant van de stad... Daar zullen ongeveer 100 anderen met mij in geweldig nette kledij genieten van hapjes en drankjes.. Dat is nog eens wat anders dan wat ik zoal gewend ben qua feestjes met mijn huisgenoten ;) Kijken hoe dit bevalt, in ieder geval wordt ik hier gelukkig niet gek aangekeken als ik geen hoge hakken draag want ik ben al een reus :)

Fijne avond!

Musica

2011-03-18T07:53:00.000-07:00

Vandaag stond onder andere in mn agenda; blogje schrijven! Waarschijnlijk ga ik daar de komende tijd bijzonder weinig tijd voor hebben dus schrijf ik nu vast voor en achteruit.

Ik zit nog altijd aan een strak schema van iedere zo'n 3 uur trainen, in Padova en in Montebelluna en daarnaast werk, italiaanse les en vrienden. Druk,druk,druk en ik voel me hier steeds meer thuis. Ik had het er gister nog over met Sara, die uit Brescia weer eens een nachtje kwam logeren, wat we allemaal wel niet hebben geleerd van een tussen jaar. Ik kan je verzekeren, als je ook maar een beetje de zin hebt een jaartje er tussen uit te gaan, dan moet je dat echt doen want ook al wordt het sowieso totaal anders dan verwacht. Het is geweldig en je leert dingen die je in jaren school niet leert. Levenslessen... hoeft nog niet eens maar je leert vooral erg veel over jezelf concludeerden we. Dit jaar heb ik veel meer rust gehad, veel meer vrije tijd, hoewel dat niet altijd zo voelt omdat je in een vreemde omgeving zit en dus altijd bezig bent met je plekje vinden of creëren.
Ik ben er over duidelijk achter gekomen dat ik niet niets kan doen. De periode vlak na kerst dat het als maar niet lukte werk te vinden, de trainingen 3x per week niet genoeg 'tijd doodde' en ik van gekkigheid iedere dag iets probeerde te verzinnen om te doen maar mijn dagen zo verschrikkelijk lang leken... Dat was verschrikkelijk voor mij. Nee geef mij maar een leventje zoals het nu vorm begint te krijgen. Ritme, structuur.. zo zou je het kunnen noemen hoewel ik vandaag niet weet hoe volgende week er uit ziet, al weet ik wel dat ik mn afspraken op moet schrijven want anders vergeet ik de helft.

Een van de dingen die me nu bezig houdt is onder andere het afspreken met Cristina, een meisje wat talen studeert hier in Padova en wat onder andere Nederlands heeft gekozen. Onder het genot van een een koffie of een broodje praten we dan over de verschillen tussen Nederland en Italië, over wat we willen gaan doen in de toekomst en over dat ik hier wil blijven om Architectuur te gaan studeren en zij in Erasmus naar Leiden gaat volgend jaar. We kunnen elkaar dus heel goed helpen ook, zij regelt voor mij een gratis studieboek en ik ga haar helpen zodra ze weet waarneer ze naar Leiden gaat om daar haar plek te vinden.
Haar vriend speelt in een bandje en hij zit momenteel in Amsterdam omdat ze onder andere daar een clip hebben opgenomen van een nummer. En omdat Cristina natuurlijk beren trots is op dr vriend en hun muziek, en ik het ook super leuk vind om zo'n beginnend bandje te kennen, heb ik haar beloofd, het eens te gaan promoten onder het Nederlandse publiek. Aanschouw:

-----
Dat was het verleden, nu de toekomst:

Morgen avond komen Milja en Joris aan in Padova en moeten dan geheel op eigen kracht mijn huis vinden en zich naar binnen vechten, zich zelf voeden en vermaken want ik ben natuurlijk aan het werk de hele avond... Dan hebben we een weekje gemeenschappelijke voorbereiding voor het JWK, super gezellig en ook heel erg fijn! Lekker iedere dag trainen en ondertussen kan ik opscheppen over mijn geweldige huis, italiaanse leventje, de zon (!) enzovoorts... :P Wordt dus super!
28 Maart vertrek ik naar Jordanië waar ik midden in de nacht zal aankomen. 1 April schermen wij, dames floret junioren. Op 28 maart wordt ook eindelijk de 'mini docu' op TV-Gelderland uitgezonden bij het programma sparren (als ik me niet vergis), daarna zal ik ook de link en/of de dvd ontvangen en het op de blog plaatsen natuurlijk.

Ciaooo!

tramezzino

2011-03-13T07:39:00.000-07:00

Hallo allemaal!
Nou ik leef nog. Ik heb het carneval in venetie overleefd! Voor mensen die dat wel eens overdag (en vooral 's nachts) hebben meegemaakt is dat nog best een kunst :)
Voor degene die het nog nooit hebben meegemaakt zal ik het even proberen te vergelijken met een mix van Nederlandse feestdagen:

Men neme: Koninginnenacht; alle studenten van de studentensteden in de buurt van utrecht bijvoorbeeld, stappen met z'n allen in de trein rond een uur of 8 om naar Utrecht af te reizen waar net de toeristen Koninginnedag hebben gevierd (dus overdag waren de families, met kinderen en veel te veel mensen door de stad aan het waggelen en dan lossen de studenten ze 's avonds af. kortom je kunt er eigenlijk nooit lopen...).
Goed er zijn dus treinen soms zo vol als ze op het station in Padova aankomen dat er geen mensen meer in kunnen stappen (!) die moeten dus gewoon een paar treinen wachten. Mocht je toch in een trein staan (zitten is nauwelijks van toepassing) dan staan er met jou waarschijnlijk alleen maar andere studenten in de trein, verkleed, luidruchtig, direct in feeststemming en goed voorzien van 'sinaasappelsap' en broodjes. Eigenlijk zouden we die hele trein niet meer uit hoeven :)
Venetië 's nachts is wat anders dan overdag. Geen toeristen, een lege rialtobrug, sterren hemel boven de altijd mooie en mysterieuze stad. Dan gooi je er een vleugje carneval tegenaan en moet je er het volgende bij bedenken: Openlucht muziek, pleintjes waar je niet meer kan lopen omdat er zoveel studenten uit aan het gaan zijn, chaos, iedereen is iedereen kwijt maar iedereen is iedereens vriend, iedereen is verkleed en onherkenbaar, ik herhaal iedereen is iedereen kwijt, drank, openbare toiletten (lees: steegjes) en geen politie..? ja want die kunnen nooit overal en snel zijn dus er is bar weinig politie tijdens deze losgeslagen avonden. Toch heb ik niet een keer gedacht dat het misschien onveilig was want de sfeer was zo geweldig! Ook ik ben iedereen kwijt geraakt op een gegeven moment toen we terug aan het lopen waren naar het station omdat ze achter me afsloegen in een van de miljoenen kleine steegjes waardoor ik vrolijk in mn eentje aan het doorploeteren was. Maar gelukkig kwam ik na 10 seconden een even verdwaalde carnevals genoot tegen dus hebben we gezellig kletsende de reis voortgezet tot we weer onze vrienden hadden gevonden. Zo gaat dat dan.(owja, en ja natuurlijk alles in het italiaans want dat gaat wel soepeltjes ondertussen)

Verder werk-training-werk-training-werk-slapen-boodschappen doen-genieten van de gezelligheid in en om het huis als ik daar nog energie voor heb-training-italiaanse les-contacten leggen met architectuur studenten......etc

en morgen krijg ik dan toch eindelijk (hoop ik) het grote boek in handen wat me zou moeten voorbereiden op het toelatings examen voor Architectuur. Kijken of ik het dan nog altijd zie zitten met honderden pagina's met 'algemene kennis over de italiaanse cultuur en historie'.... CIAO!....

Nog even voor de duidelijkheid; op 1 april zal ik schermen in Jordanie voor de titel: wereldkampioene floret dames onder 20.
Vrij snel daarna zal ik een weekje in Nederland zijn en ook 'nog eventjes een NK(16en17april)' er achteraan gooien ;)

Dagdag!