മഷിത്തണ്ട്

ഓണം വന്നേ.......

2013-08-25T12:14:00.000+04:00

ചിങ്ങം പിറന്നു, ഓണം വരുന്നു... സന്തോഷത്തിന്റേയും ഐശ്വര്യസമൃദ്ധിയുടേയും നാളുകള്‍ ഓരോ മനസ്സിലും നിറയുകയായി.
പൊന്ന്‌ വിളയുന്ന നെല്പ്പാടങ്ങള്‍ , കണ്ണെത്തുന്നിടത്തെല്ലാം പലവര്‍ണ്ണപ്പൂക്കള്‍ , എവിടെനിന്നൊക്കെയോ വിരുന്നെത്തുന്ന ശലഭങ്ങള്‍ , ചുവപ്പുവാലന്‍ തുമ്പികള്‍ , പലപലശ്രുതിയില്‍ ആഘോഷരാഗങ്ങള്‍ പാടാനെത്തുന്ന കിളിക്കൂട്ടങ്ങള്‍ ... പ്രകൃതിയുടെ, ഉത്സാഹത്തിമര്‍പ്പേറും ഉത്സവച്ഛായ...!
ഇന്ന്‌ ഇതിന്റെയെല്ലാം രൂപവും ഭാവവും കുറെയൊക്കെ മാറിയെങ്കിലും, മലയാളിയ്ക്ക്‌ ഓണം നന്മയുടെ വിളവെടുപ്പുല്‍സവം തന്നെയാണ്‌.. ....

എല്ലാവര്‍ക്കും ഓണാശംസകള്‍ ...

ഇക്കുറി ചെറിയൊരു ഓണപ്പാട്ട്‌ ആവട്ടെ ..

ഉത്രാടരാവിലെപ്പൂമണം ചാര്‍ത്തുന്നോ-
രാവണിക്കാറ്റിന്റെ പൂവിളിയില്‍
ചിങ്ങനിലാവിന്‍പുടവചുറ്റീ മല-
രൊന്നാകെച്ചൂടുന്നു പൂവനങ്ങള്‍ ..
ഈണത്തില്‍പ്പാടുന്നു മാനസങ്ങള്‍ ..

പൊന്നോണം പുലരുമ്പോള്‍
തുമ്പക്കുടത്തിന്റെ
തൂവെള്ളപ്പുഞ്ചിരി പൂത്തുനില്‍ക്കും
കതിരിട്ടപാടവരമ്പിലെക്കറുകയില്‍
പൂത്തുമ്പിപ്പെണ്ണാള്‌ കൂട്ടിരിയ്ക്കും- അവള്‍
പൊന്‍വെയില്‍ച്ചേലയുടുത്തിരിയ്ക്കും

.................(ഉത്രാടരാവിലെ..

നല്ലോണപ്പാട്ടിന്റെ ശീലൊത്തു മന്ദാരം
കൈകൊട്ടിത്താളം പിടിച്ചിരിയ്ക്കും
ഓലക്കുടയും മെതിയടിയൊച്ചയും
ഓരോരോ മുറ്റത്തും തേരിറങ്ങും - എങ്ങും
പൂപ്പൊലിച്ചന്തം വിരുന്നൊരുക്കും..

.................(ഉത്രാടരാവിലെ..

ആനന്ദം

2010-09-13T13:34:00.000+04:00

കുട്ടി:

മാനത്തൂടെ പാറിനടക്കും
കുഞ്ഞിക്കിളിയേ പോരാമോ?
കുഞ്ഞിക്കൂടുപണിഞ്ഞുതരാം
ഞാന്‍ പാലും പഴവും തന്നീടാം!

കിളി:

അയ്യോ വേണ്ടെടി മണിമോളേ
ഞാനിങ്ങനെ ചുറ്റിനടന്നോളാം!
പാലും പഴവും കുഞ്ഞിക്കൂടും
കിട്ടീലേലുമിതാനന്ദം!!

സ്വപ്നം

2010-07-26T19:40:00.000+04:00

മേഘച്ചാര്‍ത്തിന്‍ മേലേക്കൂടി
തെന്നല്‍ക്കൈകളിലൂഞ്ഞാലാടി
കനവിന്‍ മേട്ടില്‍ പൂക്കള്‍ ചൂടീ
പോയീ വെയിലിന്‍ കൂടും തേടീ

താഴേക്കാട്ടിലെ പൂവിളി കേട്ടൂ
മേലേക്കുന്നിലെ മഞ്ഞില്‍ത്തൊട്ടൂ
പാലച്ചോട്ടിലെ പൂമണമേറ്റൂ
പാടും കിന്നരഗാനം കേട്ടൂ

മാനം നോക്കിച്ചൂളം കുത്തും
പച്ചമുളന്തളിരൊന്നേ നുള്ളീ
ഓടത്തണ്ടിന്നുള്ളില്‍ക്കയറീ
പാടാപാട്ടിന്നീണം മീട്ടീ

നീലക്കടലിന്‍ കുറുകേക്കൂടീ
ആലിലയിട്ടു തോണിയിറക്കീ
നീന്തും ചിറകില്‍ മീനുകള്‍ പാറീ
നീലാകാശച്ചെരുവില്‍ക്കൂടീ

മഴവില്ലൊന്നു നിവര്‍ത്താനായി-
ട്ടൊരുകൈ നീട്ടിയെടുക്കും നേരം
അമ്മയുണര്‍ത്തി, തന്നൂ മുത്തം
മാഞ്ഞ കിനാവിലുമതിമധുരം
**********************

മാഞ്ഞുപോകും ഒഴിവുകാലം

2009-05-12T23:55:00.003+04:00

ശ്രീ. നന്ദകുമാറിന്റെ "ദൃശ്യപര്‍‌വ്വം"എന്ന ബ്ലോഗിലെ ഹൃദയസ്പര്‍ശിയായ ഈ ചിത്രത്തിനൊരു അടിക്കുറിപ്പാണീ വരികള്‍.

കേള്‍ക്കുന്നുണ്ടാക്കുയില്‍ പാട്ടെന്റെ കാതില്‍
ആടുന്നുണ്ടൂഞ്ഞാലെന്‍ പൂമരക്കൊമ്പില്‍..
മൊട്ടിട്ടു മന്ദാരച്ചില്ലയൊന്നുള്ളില്‍
തൊട്ടു കൈവിട്ടൊരാപ്പച്ചപ്പെന്‍ കണ്ണില്‍..

പൂവാലിപ്പയ്യിന്റെ നെറ്റിപ്പൊട്ടൊന്നില്‍
കുങ്കുമം തൊട്ട ചെഞ്ചോപ്പുണ്ടു കയ്യില്‍
നെല്ലിപ്പുളിയ്ക്കുപ്പുകല്ലൊന്നു മുക്കീ
കൂട്ടിക്കടിച്ചതിന്‍ ചേലുണ്ടു നാവില്‍..

പാടത്തെത്തോട്ടുവരമ്പിന്റെ തോളില്‍
വേലിപ്പടര്‍പ്പിലൊരായിരം പൂക്കള്‍
ആരാരും കാണാതെ കാവിലെക്കാട്ടില്‍
തേടിപ്പോയെത്തിപ്പറിച്ചിട്ട കായ്കള്‍

മുത്തശ്ശിപ്പാട്ടിന്റെയീണങ്ങള്‍ രാവില്‍
പീലിക്കെട്ടേറ്റിപ്പറക്കുന്നു നെഞ്ചില്‍
പുള്ളോര്‍ക്കുടങ്ങളും വീണയും പാടീ-
വന്നൂ,കളം കൊള്ളും നാഗരാജാക്കള്‍..

പൊട്ടാത്ത പട്ടിന്റെ നൂലുകൊണ്ടുള്ളില്‍
കോര്‍ത്തിട്ടൊരോര്‍മ്മ തന്‍ ചെമ്പകപ്പൂക്കള്‍
കാണുന്നതെന്നിനി; വീര്‍പ്പിട്ടു കണ്ണീര്‍-
ക്കണ്‍‌മറഞ്ഞോടുന്നു പാളങ്ങള്‍ പിന്നില്‍..

******************************************

അക്കരപ്പച്ചകണ്ട് ആനന്ദിച്ചാല്‍

2009-04-02T07:04:00.003+04:00

കൊച്ചു കൂട്ടുകാര്‍ക്കുവേണ്ടി ഒരു കഥപറഞ്ഞിട്ട് കുറേനാളായി! ഇതാ ഈസോപ്പമ്മാവന്‍ പറഞ്ഞിട്ടുള്ള കഥകളില്‍നിന്ന് മറ്റൊന്ന്.

പണ്ട് ഒരു കാ‍ട്ടില്‍ ഒരു സന്യാസി താമസിച്ചിരുന്നു. നല്ല മഴയുള്ള ഒരു ദിവസം എവിടെനിന്നോ ഒരു ചുണ്ടെലി അദ്ദേഹം താമസിക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് വന്നുചേര്‍ന്നു. ആകെ നനഞ്ഞുവിറച്ച് വന്നുകയറിയ ചുണ്ടെലിയെകണ്ട് സന്യാസിക്ക് ദയതോന്നി. അതിനെ തന്നോടോപ്പം താമസിക്കുവാന്‍ അനുവദിച്ചു. അങ്ങനെ ചുണ്ടെലി സന്യാസി താമസിക്കുന്ന ഗുഹയില്‍ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം താമസമാരംഭിച്ചു.

അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു ദിവസം ചുണ്ടെലി പേടിച്ചോടിവന്ന് സന്യാസിയുടെ മടിയില്‍ കയറി. വിറച്ചുകൊണ്ട് അത് പറഞ്ഞു: “സന്യാസീ സന്യാസീ, കുറേ ദിവസമായി ഒരു പൂച്ച എന്നെ പിടിക്കുവാനായി പതുങ്ങി നടക്കുന്നു. ഈ പൂച്ചയുടെ ശല്യം കൊണ്ട് എനിക്ക് പുറത്തിറങ്ങുവാന്‍ പോലും കഴിയുന്നില്ല. അങ്ങ് ഒരു മന്ത്രംചൊല്ലി എന്നെ ഒരു പൂച്ചയാക്കിമാറ്റണം”

സന്യാസി ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എലിയെ എടുത്ത് കൈകളില്‍ വച്ചു. എന്നിട്ട് കണ്ണുകളടച്ച് ഒരു മന്ത്രം ചൊല്ലി. എന്തൊരതിശയം.. ചുണ്ടെലി ഒരു പൂച്ചയായി മാറി! നല്ല പുള്ളിക്കുത്തുകളുള്ള ഒരു സുന്ദരന്‍ പൂച്ച!

പൂച്ചയ്ക്ക് സന്തോഷമായി. അത് തുള്ളിച്ചാടി ഓടിനടന്നു. ഗുഹയ്ക്കുപുറത്ത് പാറ്റകളേയും പ്രാണികളേയും പിടിച്ചു തിന്നും, സന്യാസിയെ പറ്റിക്കൂടിയിരുന്ന് സ്നേഹം കാണിച്ചും പൂച്ച സന്തോഷമായി കഴിഞ്ഞുവരവേ ഒരു ദിവസം എങ്ങുനിന്നോ ഒരു വേട്ടപ്പട്ടി അതിലേ പാഞ്ഞുവന്നു. പൂച്ചയെക്കണ്ട പട്ടി കുരച്ചുകൊണ്ട് അതിനെ പിടിക്കാനായി ചാടിയെത്തി. പേടിച്ചു വിറച്ച പൂച്ച ഗുഹയിലേക്കോടിക്കയറി സന്യാസിയുടെ അടുത്തുചെന്നു. അത് പറഞ്ഞു “സന്യാസീ, സന്യാസീ, ഒരു നായ എന്നെ പിടിക്കുവാന്‍ വന്നിരിക്കുന്നു. അങ്ങ് എന്നെയും ഒരു നായയാക്കി മാറ്റണം”. ദയതോന്നിയ സന്യാസി തന്റെ കൈകള്‍ പൂച്ചയുടെ മേലേക്ക് നീട്ടി കണ്ണുകളടച്ച് ഒരു മന്ത്രം ചൊല്ലി. ഒട്ടും താമസിച്ചില്ല, പൂച്ച ഒരു നായയായി മാറി! കണ്ടാല്‍ ആരുമൊന്നു പേടിക്കുന്ന ഒരു മുട്ടന്‍ നായ.

നായ ഉച്ചത്തില്‍ കുരച്ചുകൊണ്ട് ഗുഹയുടെ പുറത്തേക്ക് വന്നു. അവനെക്കണ്ട് പേടിച്ച് വേട്ടപ്പട്ടി വാലും താഴ്ത്തി സ്ഥലം വിട്ടു. തന്റെ ശക്തിയില്‍ നായയ്ക്ക് അഹങ്കാരം തോന്നി. അവന്‍ ഗുഹയുടെ പരിസരത്തുവരുന്ന കിളികളേയും ചെറിയ മൃഗങ്ങളേയും കുരച്ചു പേടിപ്പിച്ചു. സൌകര്യം കിട്ടിയപ്പോഴൊക്കെ മുയലുകളെ പിടിച്ചു തിന്നു. അങ്ങനെ കഴിഞ്ഞുവരവേ ഒരു ദിവസം കാട്ടിലൂടെ ഒന്നുനടന്ന് സ്ഥലങ്ങള്‍ ചുറ്റുക്കാണുവാന്‍ അവന്‍ തീരുമാനിച്ചു. കുറേ നടന്നപ്പോള്‍ അവന്‍ ഒരു കടുവയെക്കണ്ടു. വലിയ മൃഗങ്ങളെ കടുവ ഓടിച്ചിട്ടു പിടിച്ചുതിന്നുന്നത് നായകണ്ടു. കടുവയുടെ ശക്തികണ്ടപ്പോള്‍ നായയ്ക്ക് ഒരു മോഹം. തനിക്കും ഒരു കടുവയാകണം.

അവന്‍ സന്യാസിയെ വീണ്ടും സമീപിച്ച്, തന്റെ ആവശ്യം അറിയിച്ചു. അവന്‍ സന്യാസിയോട് ഒരു കള്ളം പറഞ്ഞു. “സന്യാസീ സന്യാസീ, ഒരു കടുവ എന്നെ പിടിച്ചു തിന്നാന്‍ വന്നു. കടുവയുടെ ശല്യം കൊണ്ട് എനിക്ക് പുറത്തിറങ്ങാന്‍ ആവുന്നില്ല. അങ്ങ് എന്നെ ഒരു കടുവയാക്കി മാറ്റണം” സന്യാസി ഒന്നു പുഞ്ചിരിക്കുകമാത്രം ചെയ്തു. അദ്ദേഹം വീണ്ടും ഒരു മന്ത്രം ചൊല്ലി. അതാ, നായ ഒരു കടുവയായി മാറി.

കടുവയായി മാറിയതോടെ നായയുടെ സ്വഭാവം മാറി. അവന്‍ സന്യാസിയോടൊപ്പം ഗുഹയില്‍ താമസിക്കുന്നത് മതിയാക്കി കാട്ടിനുള്ളിലേക്ക് പോയി. അവിടെ ആരെയും പേടിക്കാതെ സ്വൈര്യമായി നടന്നു. മറ്റു മൃഗങ്ങളെയെല്ലാം ഉപദ്രവിക്കാനും ആവശ്യമില്ലാതെ പേടിപ്പിക്കാനും തുടങ്ങി. കടുവയെപേടിച്ച് പാവം മൃഗങ്ങള്‍ക്കൊന്നും പുറത്തിറങ്ങാനോ തീറ്റ തിന്നാനോ പറ്റില്ലെന്നായി. അവര്‍ ആകെ വിഷമിച്ചു.

മൃഗങ്ങളെല്ലാവരും കൂടി സന്യാസിയുടെ അടുത്ത് പരാതിയുമായി എത്തി. സന്യാസി അവരോടൊപ്പം കടുവയെ കാണുവാനായി കാട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു. കുറേ ഉള്ളിലെത്തിയപ്പോള്‍ കടുവ ഒരിടത്ത് ഇരിക്കുന്നത് അവര്‍ കണ്ടു. സന്യാസി കടുവയോട് പറഞ്ഞു “കുഞ്ഞേ, നിനക്ക് വിശക്കുമ്പോള്‍ മാത്രം ഇരതേടുന്നതല്ലേ നല്ലത്? നീയെന്തിന് അല്ലാത്തപ്പോഴും പാവം മൃഗങ്ങളെ ഉപദ്രവിക്കുന്നു”

കടുവ മുരണ്ടുകൊണ്ട് സന്യാസിയോട് പറഞ്ഞു “സന്യാസീ, ഇതെന്റെ കാടാണ്. ഇവിടെ ഞാനാണ് രാജാവ്. എന്നെ നിയന്ത്രിക്കുവാന്‍ ആരും വരരുത്” അതുകേട്ട് സന്യാസി ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു “കുഞ്ഞേ നീ രാജാവായിരിക്കാം. പക്ഷേ നീ ആരെന്നു മറക്കരുത്, നിന്റെ പഴയകാലങ്ങളും” കടുവയ്ക്ക് അത് തീരെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. അവന്‍ ഗര്‍ജിച്ചു കൊണ്ട് സന്യാസിയെ കടിച്ചുകീറുവാനായി ഓടിയടുത്തു. മറ്റുമൃഗങ്ങളെല്ലാം പേടിച്ചു വിറച്ചുകൊണ്ട് ഓടി. സന്യാസിമാത്രം ശാന്തനായി അവിടെനിന്ന്, ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ വലതുകൈ ഉയര്‍ത്തി ചൂണ്ടുവിരലുകൊണ്ട് വായുവില്‍ ഒരു വൃത്തംവരച്ചു.. ഞൊടിയിടകൊണ്ട് ഓടിവന്ന കടുവ പഴയ ചുണ്ടെലിയായി മാറി!

“കീ..കീ...” എന്നു ചിലച്ചു കൊണ്ട് അത് സന്യാസിയുടെ അടുത്തുവന്നു വീണു. സന്യാസി പറഞ്ഞു, “അഹങ്കാരീ, അക്കരപ്പച്ച കണ്ട് ആനന്ദിക്കരുത്. സ്വയം ആരാണെന്നതു മറക്കുകയുമരുത്.രണ്ടും ആപത്താണ്“. അതുകേട്ട് നാണിച്ച് ചുണ്ടെലി കാട്ടിലേക്ക് ഓടിപ്പോയി.

ഈ കഥയില്‍ നിന്ന് കൂട്ടുകാര്‍ പഠിച്ച ഗുണപാഠങ്ങള്‍ എന്തൊക്കെയാണ്?

1. നമ്മള്‍ നല്ലതെന്നു കരുതുന്നതെല്ലാം നമുക്ക് നല്ലതായി ചേരണമെന്നില്ല
2. നമുക്ക് ഇണങ്ങുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ മാത്രമേ ആഗ്രഹിക്കാവൂ.
3. അഹങ്കാരം നല്ലതല്ല, വന്ന വഴികള്‍ മറക്കരുത്.

ഉടുപ്പു തുന്നും പൂമ്പാറ്റ

2009-02-10T06:41:00.003+04:00

ചായക്കൂട്ടിന്‍ ചന്തം ചിറകില്‍
ചാര്‍ത്തീട്ടെത്തും ചങ്ങാതീ
പച്ചക്കൂട്ടിന്നുള്ളിലിരുന്നീ
പുത്തനുടുപ്പു മെനഞ്ഞോ നീ?

'പാഠം മൂന്നില്‍',പ്പുഴുവായ്‌ നിന്നെ-
ക്കാട്ടിത്തന്നതു കൊച്ചേച്ചീ
തളിരും തിന്നാ പച്ചിലമെത്ത-
പ്പായിലമര്‍ന്നു കിടപ്പൂ നീ.

വെട്ടം കേറാക്കൂട്ടിന്നുള്ളില്‍
കൂട്ടും വിട്ടു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍
'ഇഴയും കാലം' മാറിക്കിട്ടാ-
നീശ്വര ഭജനം ചെയ്തോ നീ..

വിരിയും ചിറകൊന്നാദ്യം കാണാ-
നരികത്തെത്തിയതല്ലേ ഞാന്‍
അതിനും മുന്‍പേ പാറിപ്പോകുവ-
തെങ്ങോ പൂന്തേനുണ്ണാനോ..?

***************************

ചേര്‍ത്തു വായിയ്ക്കാന്‍..
ഇത്ര നല്ല പടങ്ങളെടുത്ത്‌ നെറ്റിലിട്ട, പേരറിയാത്ത നല്ല മനസ്സിനും
അതൊക്കെ ഭംഗിയായി എഡിറ്റ്‌ ചെയ്തു തന്ന അപ്പൂനും..നന്ദി, സ്നേഹം.

അമ്മയും ഉണ്ണിയും.....................

2009-02-03T20:33:00.007+04:00

ഉണ്ണിക്കുണ്ടൊരു പൊന്നമ്മ,
മുത്തം നൽകും നല്ലമ്മ

കുസൃതികൾ കാട്ടും നേരത്ത്,
കണ്ണുകളാലൊരു കഥ ചൊല്ലും

ഉണ്ണിക്കെന്നുമുറങ്ങീടാൻ,
മധുരം തൂവും താരാട്ടും

ഉണ്ണിയെയെന്നുമൊരുക്കീടും,
പലഹാരങ്ങൾ നൽകീടും

ഉണ്ണിമനസ്സിൻ ചോദ്യങ്ങൾ,
നന്മനിറഞ്ഞൊരു കഥയാകും

ഉണ്ണിക്കൊപ്പം കളിയാടാൻ,
അമ്മക്കെന്നും ഉത്സാഹം

ഉണ്ണിക്കെല്ലാമീയമ്മ,
അമ്മക്കെല്ലാം പൊന്നുണ്ണി !

നാക്കിന്റെ ഗുണം - രണ്ടു കഥകള്‍

2009-01-15T12:06:00.010+04:00

ഒന്ന്‌.

ഒരു ഗ്രാമത്തില്‍ വളരെ ജ്ഞാനിയായ ഒരു വൃദ്ധന്‍ പാര്‍ത്തിരുന്നു.

പണ്ഡിതനായ അദ്ദേഹം കുട്ടികളെ പഠിപ്പിച്ചും അറിവു പകര്‍ന്നുകൊടുത്തും ദിവസം കഴിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ ഒരു ദിവസം വാര്‍ദ്ധക്യസഹജമായ കാരണത്താല്‍ ശയ്യാവലംബിയായി.

വളരെയേറെ ശിഷ്യസമ്പത്തുണ്ടായിരുന്ന, സമാരാധ്യനായിരുന്ന അദ്ദേഹത്തെ കാണാന്‍ അയല്‍ഗ്രാമങ്ങളില്‍ നിന്നുപോലും ആള്‍ക്കാര്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടിലിലെത്തി.

രോഗവിവരം അറിഞ്ഞെത്തിയ എല്ലവരേയും അദ്ദേഹം തന്റെ തളര്‍ന്ന കണ്ണുകള്‍ കൊണ്ടു നോക്കി സംതൃപ്തി അടഞ്ഞു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യവൃന്ദങ്ങളെല്ലാം വൃദ്ധന്റെ കാല്‍ക്കലിരുന്നു. അദ്ദേഹം എന്തോ പറയാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നതായി അവര്‍ക്കു തോന്നി.

വൃദ്ധന്‍ തന്റെ ശിഷ്യഗണങ്ങളെ അരികില്‍ വിളിച്ചു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

'നിങ്ങള്‍ എന്റെ വായിലൊന്നു പരിശോധിക്കുവിന്‍. എന്നിട്ട് എത്ര പല്ലുകള്‍ ബാക്കിയുണ്ട് എന്ന്‌ ഒന്നു പറയുക"

അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യന്‍മാരും ആരാധകരും ഓരോരുത്തരായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ വായ പരിശോധിച്ചു. അതിനുശേഷം അവര്‍ പറഞ്ഞു.

'അങ്ങയുടെ പല്ലുകളെല്ലാം വളരെ മുമ്പേ തന്നെ കൊഴിഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നുവല്ലോ. ഒരെണ്ണം പോലും ബാക്കിയില്ല"

വൃദ്ധന്‍ ചോദിച്ചു. "നാക്കില്ലേ?"

എല്ലാവരും പറഞ്ഞു. "ഉണ്ട്‌, അങ്ങയുടെ വായയില്‍ നാക്കുണ്ട്".

വൃദ്ധന്‍ ചോദിച്ചു. "അതെങ്ങനെ സംഭവിച്ചു? ജനിച്ച സമയത്ത്‌ എനിക്കു നാക്കുണ്ടായിരുന്നു. പല്ലു വന്നതു പിന്നീടായിരുന്നുവല്ലോ. താമസിച്ചു വന്നവര്‍ താമസിച്ചു പോകേണ്ടതാണ്‌. പക്ഷേ ഇവിടെയിപ്പോള്‍ താമസിച്ചു വന്നത്‌ നേരത്തെ പോയിരിക്കുന്നുവല്ലോ"

ശിഷ്യര്‍ പറഞ്ഞു. 'ഗുരോ, അതിന്റെ കാരണം ഞങ്ങള്‍ക്കറിയില്ല."

ചെറുതായി ഒന്നു ചിരിച്ചുകൊണ്ട്‌ വൃദ്ധന്‍ തന്റെ ശിഷ്യരോടായി പറഞ്ഞു.

"ഈ നാക്ക്‌ വളരെ മൃദുവായിരുന്നതിനാലാണ്‌ അത്‌ ഇത്രയും കാലം നിലനിന്നത്. പല്ലുകള്‍ താമസിച്ചു വന്നിട്ടും നേരത്തേ പോയത് അവ വളരെ കഠോരങ്ങളായിരുന്നതിനാലാണ്‌. ഇതുപോലെ നിങ്ങള്‍ ഏറെക്കാലം ജീവിക്കണമെങ്കില്‍ പല്ലുകളെപ്പോലെ കഠിനസ്വഭാവക്കാരാകാതിരിക്കുക. നാവിനെപ്പോലെ മൃദുവായ സ്വഭാവമുള്ളവരായിരിക്കുക. ഇതാണ്‌ എനിക്കു അവസാനമായി നിങ്ങളോടു പറയാനുള്ളത്.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

രണ്ട്.

ധനികനും അല്പം അഹങ്കാരിയുമായ ഒരു വ്യവസായി ഒരിക്കല്‍ നഗരത്തിലെ വലിയ ഒരു ഹോട്ടലില്‍ ഭക്ഷണം കഴിക്കാനെത്തി. നഗരത്തിലെ ധനികന്‍ തന്റെ ഹോട്ടലില്‍ ഭക്ഷണം കഴിക്കാനെത്തിയതു കണ്ട് ഹോട്ടലുടമ വളരെ സന്തോഷത്തോടെ അയാള്‍ക്കു വേണ്ടുന്ന ഭക്ഷണത്തിന്റെ ഓര്‍ഡര്‍ എടുക്കാനായി സ്വയം അദ്ദേഹത്തിന്റെ മേശക്കരികില്‍ എത്തി.

ഹോട്ടലുടമയെ പരീക്ഷിക്കാനായി ധനികന്‍ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

'ഈ ലോകത്തെ ഏറ്റവും നല്ലതും ഏറ്റവും മോശമായതുമായ സാധനം എനിക്കു വേണം. എന്റെ തീന്‍മേശയില്‍ അതെത്തിക്കുവാന്‍ താങ്കള്‍ക്കു കഴിയുമോ?"

ഹോട്ടലുടമ സന്തോഷത്തോടെ അയാളുടെ ഓര്‍ഡര്‍ സ്വീകരിച്ചു.
അല്പസമയത്തിനുശേഷം വറുത്തു പൊരിച്ച ഒരു ബീഫ്‌കഷണം വ്യവസായിയുടെ മേശപ്പുറത്തെത്തിച്ചു. ഒപ്പം ഹോട്ടലുടമയുമെത്തി. ഹോട്ടലുടമ ധനികനോടു പറഞ്ഞു.

"ഇത് ഇന്നു രാവിലേ അറുത്ത പോത്തിന്റെ നാവാണ്‌. ലോകത്തെ ഏറ്റവും നല്ലതും ഏറ്റവും മോശമായതുമായ 'സാധനം'ഇപ്പോള്‍ അങ്ങയുടെ മേശപ്പുറത്തുണ്ട്. നാവാണ്‌ ഈ ലോകത്തെ ഏറ്റവും നല്ലതും ഏറ്റവും മോശമായതുമെന്നു ഞാന്‍ വിശ്വസിക്കുന്നു. ‌ഇനി എല്ലാം അങ്ങയുടെ ഇഷ്ടം"

ധനികന്‍ ആ ഹോട്ടലുടമയെ തന്റെ ആത്മസുഹൃത്തായി സ്വീകരിക്കുവാന്‍ പിന്നെ അധികസമയം വേണ്ടി വന്നില്ല.

കയ്‌ക്കുന്ന കോവയ്ക്ക (കുട്ടിക്കഥ)

2009-01-12T08:59:00.008+04:00

കൊച്ചുകൂട്ടുകാര്‍ക്കെല്ലാവര്‍ക്കും പുതുവത്സരാശംസകള്‍. ഒരു കഥകേട്ടിട്ട് കുറേ നാളായില്ലേ. പഴയൊരു മുത്തശ്ശിക്കഥ പറയാം.

പണ്ട് പണ്ട് ഒരു ഗ്രാമത്തില്‍ രണ്ടുകുട്ടികളുണ്ടായിരുന്നു, ദാമുവും ഗോപുവും. രണ്ടുപേരും നല്ല കൂട്ടുകാര്‍. അന്ന് ഇന്നത്തെപ്പോലെ സ്കൂളുകളൊന്നുമില്ല കേട്ടോ. ആശാന്‍പള്ളിക്കൂടത്തിലാണ് രണ്ടുപേരും അക്ഷരം പഠിക്കുവാന്‍ പോകുന്നത്. ദാമു ഒരു വികൃതിയായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം പള്ളിക്കൂടത്തില്‍ നിന്നും തിരികെ വരുന്നവഴി ഒരു പറമ്പില്‍ നിറയെ നല്ല കോവയ്ക്ക വിളഞ്ഞുനില്‍ക്കുന്നതു കണ്ടു.

ദാമു പറഞ്ഞു: “എടാ ഗോപൂ, നോക്കടാ നല്ല കോവയ്ക്ക. ഇത് വറവാക്കി തിന്നാന്‍ എന്തു രസമാണെന്ന് നിനക്കറിയാമോ? വാ നമുക്ക് ഇത് കുറച്ച് പറിച്ചെടുത്തുകൊണ്ട് വീട്ടില്‍ പോകാം”

അതു കേട്ട് ഗോപു പറഞ്ഞു : “വേണ്ടാ ദാമൂ, ഇത് മറ്റാരോ കൃഷി ചെയ്തിരിക്കുന്നതല്ലേ, ആരെങ്കിലും കാണും”

“ആരും കാണുകയില്ല, നീ വാ” ദാമു ഗോപുവിനെ സമാധാനിപ്പിച്ചു. അങ്ങനെ ആരും കാണാതെ അവര്‍ രണ്ടുപേരും ഓരോ ഇലക്കുമ്പിള്‍ നിറയെ കോവയ്ക്കയും പറിച്ചുകൊണ്ട് വീട്ടിലെത്തി.

ദാമുവിന്റെ അമ്മയ്ക്കു സന്തോഷമായി. അവര്‍ കോവയ്ക്ക അരിഞ്ഞ് ദാമുവിന് നല്ല കറിയും, വറവും ഒക്കെയുണ്ടാക്കി കൊടുത്തു. ഗോപു കോവയ്ക്കയുമായി എത്തിയപ്പോള്‍ അവന്റെ അമ്മ അതെവിടെനിന്നാണെന്ന് ചോദിച്ചു മനസിലാക്കി. അവരെന്തുചെയ്തുവെന്നോ. ഗോപുവിനെ വഴക്കൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. പകരം ഗോപുവിന്റെ അമ്മയും കോവയ്ക്ക കറിവച്ചു. പക്ഷേ അതില്‍ ഒരു കാഞ്ഞിരക്കുരുകൂടി ചേര്‍ത്താണ് അവന്റെ അമ്മ കറിയുണ്ടാക്കിയത്! കാഞ്ഞിരക്കുരു എന്താണെന്ന് കൂട്ടുകാര്‍ക്കറിയാമോ? ഭയങ്കര കയ്‌പ്പുള്ള ഒരു കായയാണത്. പണ്ട് നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ എല്ലായിടത്തും ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു മരത്തിന്റെ കായ.

അങ്ങനെ ഗോപുവും സന്തോഷത്തോടെ ചോറുണ്ണാനിരുന്നു. പക്ഷേ കോവയ്ക്ക വായില്‍ വച്ചപ്പോഴോ, ഭയങ്കര കയ്‌പ്പ്!

ഗോപു ചോദിച്ചു: “അയ്യേ അമ്മേ ഇതെന്താ ഈ കോവയ്ക്ക് കയ്‌ക്കുന്നത്“

അപ്പോള്‍ ഗോപുവിന്റെ അമ്മ പറഞ്ഞു: “മോനേ, ഈ കോവയ്ക്ക നീ കട്ടുകൊണ്ടുവന്നതല്ലേ, മറ്റുള്ളവരുടെ സാധനങ്ങള്‍ മോഷ്ടിക്കരുത്. കട്ടെടുക്കുന്ന വസ്തുക്കള്‍ കയ്‌ക്കും കേട്ടോ?”

അതൊരു പുതിയ അറിവായീരുന്നു ഗോപുവിന്. ഗോപു പിന്നീടൊരിക്കലും മോഷ്ടിക്കാന്‍ പോയില്ല.

എന്നാല്‍ ദാമുവോ? അവന്റെ അമ്മ എന്നും അവന്‍ കട്ടുകൊണ്ടുവരുന്ന പച്ചക്കറികള്‍ കൊണ്ട് അവന് നല്ല നല്ല കറികളുണ്ടാക്കിക്കൊടുത്തു. അവനതു തിന്ന് തടിച്ചുകൊഴുത്തു. വലുതായപ്പോള്‍ അവന്‍ വലിയൊരു കള്ളനായി മാറുകയും ചെയ്തു. നാട്ടുകാര്‍ക്കെല്ലാം ശല്യമായി തീര്‍ന്ന ഒരു പെരുങ്കള്ളന്‍.

ഇതില്‍ നിന്നും കൂട്ടുകാര്‍ എന്തുപഠിച്ചു? കട്ടെടുക്കരുത്. മറ്റുള്ളവരുടെ ഒരു സാധനങ്ങളും നമ്മള്‍ അവരുടെ സമ്മതമില്ലാതെ എടുക്കരുത്. സ്കൂളില്‍ പോകുമ്പോള്‍ മറ്റുകുട്ടികളുടെ സാധനങ്ങള്‍, മറ്റു വീടുകളില്‍ പോയാല്‍ അവിടെനിന്ന് എന്തെങ്കിലും, കടകളില്‍ നിന്ന് സാധനങ്ങള്‍ - അങ്ങനെ എന്തുമാവട്ടെ, ഒരു കൊച്ചു സാധനം പോലും കട്ടെടുക്കരുത്. അത് നല്ല ശീലമല്ല.

രണ ഭൂമി

2008-12-18T14:22:00.009+04:00

പ്രിയപ്പെട്ട കൂട്ടുകാരേ,
കഴിഞ്ഞ “മാനം” പോസ്റ്റ് എല്ലാവരും ചേര്‍ന്നൊരു വന്‍ വിജയമാക്കിയതിന്റെ ചുവടുപിടിച്ചാണ് ഈ പോസ്റ്റും ഉത്ഭവിയ്ക്കുന്നത്.

‘രണം‘ എന്നാല്‍ യുദ്ധം എന്നര്‍ത്ഥമാണ് മലയാളത്തില്‍ (രണഭൂമി = യുദ്ധഭൂമി)
പക്ഷെ ‘രണം‘ എന്ന ആ രണ്ടക്ഷരം അവസാനം വരുന്ന വ്യത്യസ്ഥാര്‍ത്ഥങ്ങളുള്ള ഒരുപാട് മലയാളവാക്കുകള്‍ നമ്മുടെ മലയാളത്തിലുണ്ട്.. അത്തരത്തിലുള്ള പത്ത് വാക്കുകളെ ചേര്‍ത്ത് വച്ച് കവിതാരൂപത്തില്‍ കോര്‍ത്തിണക്കാന്‍ ഒരു ശ്രമം നടത്തിയതാണ്.. പദപരിചയമാണ് ലക്ഷ്യം...

എന്റെ ജോലി കാലത്തെ പത്ര വിതരണം
കടകള്‍ക്കു മുന്നിലതെന്നുമൊരു തോരണം
കമ്മീഷന്‍ കുറയ്ക്കാതെയെന്‍ കൂലി തരണം
തരാത്തവന്റെ പത്രത്തിലോ മഴ ചോരണം
റോഡിലെ ചാണകമെല്ലാം നമ്മള്‍ കോരണം
ഇല്ലേല്‍ പറ്റിടും നിങ്ങള്‍ക്കും ആ മാരണം
ഒരിക്കലെന്‍ സൈക്കിള്‍ടയറിനു കാലഹരണം
മറിഞ്ഞുവീണു പൊട്ടിയതോ എന്റെ കരണം
താഴെവീണ പത്രമെല്ലാം ഞാന്‍ തന്നെ വാരണം
ആളുകൂടുന്നതിന്‍ മുന്നേ അവിടന്നു പോരണം..!

ഇതുവരെ രേഖപ്പെടുത്തിയ രണം എന്നടങ്ങുന്ന പദങ്ങള്‍ താഴെ:
(പുതിയ പദങ്ങള്‍ കമന്റിലൂടേ ചേര്‍ക്കുന്നവര്‍ താഴെയുള്ള ആല്‍ഫബെറ്റിക് ഓര്‍ഡറിലുള്ള ലിസ്റ്റില്‍ നോക്കി അവയില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തുമല്ലോ)

അപഹരണം, അനാവരണം, അനുകരണം, അനുസരണം, അംഗീകരണം, അമൂര്‍ത്തീകരണം, അലങ്കരണം, അശരണം, അസാധാരണം, അവതരണം, ആചരണം, ആഗിരണം, ആഗോളീകരണം, ആഗോളവല്‍കരണം, ആഭരണം, ആവരണം, ആയുധീകരണം, ഇരണം, ഈരണം, എരണം, ഏകീകരണം, ഉദാഹരണം, ഉതിരണം, ഉദ്ധരണം, ഉദാരീകരണം, ഉദാരവത്കരണം, ഉണരണം, ഉച്ചാരണം, ഉപകരണം, ഊരണം, ഉയരണം, കരണം, കാരണം, കലരണം, കിരണം, കുപ്രചരണം, ക്രമീകരണം, കവരണം, കുളിരണം, കോരണം, കാലഹരണം, ചരണം, ചാരണം, ചേരണം, ചോരണം, ചിത്രീകരണം, തരണം, തീരണം, തോരണം, തകരണം, തുടരണം, ദേശസാല്‍കരണം, ധ്രുവീകരണം, നാമകരണം, നിവരണം, നിവാരണം, നേരണം, നുകരണം, നിരായുധീകരണം, ന്യായീകരണം, ന്യൂനീകരണം, നിരാകരണം, പകരണം, പാര്‍ശ്വവത്കരണം, പരിഷ്കരണം, പരിചരണം, പുലരണം, പോരണം, പുനരാവിഷ്കരണം, പൂരണം, പൂര്‍ത്തീകരണം, പ്രചരണം, പ്രചാരണം, പ്രതികരണം, പ്രസരണം, പ്രസിദ്ധീകരണം, പ്രഹരണം, ബഹിഷ്കരണം, ഭരണം, മുകരണം, മുതിരണം, മരണം, മാരണം, മലരണം, മാനവീകരണം, മലിനീകരണം, രൂപാന്തരണം, രൂപീകരണം, രൂപവത്കരണം, ലഘൂകരണം, വനവത്കരണം, വരണം, വാരണം, വര്‍ഗ്ഗീകരണം, വിതരണം, വികിരണം, വിവരണം, വിശദീകരണം, വിമലീകരണം, വ്യാകരണം, വൈദ്യുതീകരണം, വസ്ത്രധാരണം, വശീകരണം, ശരണം, ശീതീകരണം, ശുചീകരണം, സ്ഫുരണം, സാത്മീകരണം, സാധാരണം, സാന്ദ്രീകരണം, സംഭരണം, സജ്ജീകരണം, സംവരണം, സമാഹരണം, സ്ഥാനീകരണം, സ്ഥിരീകരണം, സ്വാംശീകരണം, സ്വീകരണം, സഹകരണം, ഹരണം...

കാക്കയുടെ ബുദ്ധി

2008-12-08T08:22:00.005+04:00

കുറെ നാളായി അല്ലെ മക്കളെ ഞാന്‍ ഒരു കഥപറഞ്ഞിട്ട്...
കഥകേള്‍ക്കാന്‍ എല്ലാവരും വന്നോ....
ഞങ്ങളുടെ കുട്ടിക്കാലത്തെ സൂപ്പര്‍ ഹിറ്റ് ആയിരുന്ന കഥകളില്‍ ഒന്നാണിത്.

പണ്ടൊരിക്കല്‍ ഒരു കാക്കക്കു വല്ലാതെ ദാഹിച്ചു.കൊടും വേനല്‍ക്കാലം ആയിരുന്നു അത്.പുഴകളും, അരുവികളും, കുളങ്ങളും എല്ലാം വറ്റിവരണ്ടു കിടന്നിരുന്നു.കാക്ക കുറച്ചു വെള്ളം കുടിക്കാന്‍ വേണ്ടി പറന്നു പറന്നു തളര്‍ന്ന് ഒരു മരച്ചില്ലയില്‍ ഇരുന്നു. ആ മരം ഒരു വീടിന്റെ മുറ്റത്തായിരുന്നു.പെട്ടന്നു കാക്ക ചിന്തിച്ചു
“ഇതു ഒരു വീടല്ലേ? തീര്‍ച്ചയായും ഇതിന്റെ പരിസരത്ത് എവിടെയെങ്കിലും വെള്ളം കാണതിരിക്കില്ല”.

കാക്ക ചുറ്റിലും വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ നോക്കി.അവന്‍ കണ്ണുകള്‍ വട്ടം കറക്കി ചലിപ്പിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു.പെട്ടന്നു വെള്ളം കോരുന്ന ഒരു മണ്‍കുടം അവന്‍ കണ്ടു.
“അതില്‍ ശകലം വെള്ളമെങ്കിലും കാണാതിരിക്കില്ല” കാക്ക മനസ്സില്‍ ഓര്‍ത്തു.

കാക്ക താഴ്ന്നു പറന്നുവന്നു ആ മണ്‍കുടത്തിന്റെ വക്കില്‍ ഇരുന്നു അതിനകത്തേക്കു നോക്കി.
“ഹാവൂ കുടത്തില്‍ കാല്‍ഭാഗത്തോളം വെള്ളം ഉണ്ടല്ലോ” കാക്കക്കു വല്ലാത്ത സന്തോഷവും സമാധാനവും ആയി.

കാക്ക വെള്ളം കുടിക്കാനായി കൊക്കു താഴേക്കിറക്കി.സാമാന്യം കുഴിവുള്ള ഒരു മണ്‍കുടം ആയിരുന്നു അത്.അതുകൊണ്ട് അതിന്റെ ചുണ്ടുകള്‍ വെള്ളത്തില്‍ മുട്ടിക്കാന്‍ ആ പാവം കാക്കക്കു കഴിഞ്ഞില്ല.‘കുടത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങുന്നതും അത്ര ബുദ്ധിയായി തോന്നുന്നില്ല, എന്താണു ചെയ്യുക?’

വെള്ളം കണ്ടപ്പോള്‍ ഉണ്ടായ കാക്കയുടെ ആവേശം എല്ലാം തണുത്തു പോയി.വല്ലാത്ത നിരാശയും സങ്കടവും എല്ലാമായി.‘ഇനിയൊരു ശകലം പോലും പറക്കാനും വയ്യ.ദിവസങ്ങളായി ഒരു തുള്ളി വെള്ളം കുടിച്ചിട്ട്.ഇവിടെയെങ്ങാനും ചത്തുവീഴുകയേ ഉള്ളൂ’,ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചിന്തിച്ചിരുന്നപ്പൊള്‍ പെട്ടന്നു നമ്മുടെ കാക്കക്കു ഒരു ബുദ്ധി തോന്നി.

ആ വീട്ടുമുറ്റത്ത് ധാരാളം കല്ലുകള്‍ കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു.അതില്‍ നിന്നും കൊച്ചു കൊച്ചു കല്ലുകള്‍ കൊത്തിയെടുത്ത് കാക്ക കുടത്തില്‍ ഇടാന്‍ തുടങ്ങി.കല്ലുകള്‍ ഇടുംതോറും വെള്ളം ഉയര്‍ന്നു വരുന്നത് കാക്ക കണ്ടു.അപ്പോള്‍ നല്ല ഉത്സാഹം ആയി. വേഗം വേഗം കല്ലുകള്‍ പെറുക്കിയിട്ടു.കുറച്ചു നേരത്തെ അദ്ധ്വാനം കൊണ്ട് വെള്ളം കുടത്തിന്റെ മുകളിലേക്കു എത്തിച്ചു കാക്ക.ഇഷ്ടം പോലെ വെള്ളം കുടിച്ച് കാക്ക ക്ഷീണം മാറ്റി.ക്ഷീണം ഒക്കെ മാറിയ കാക്ക വീണ്ടും പറന്നു മരക്കൊമ്പില്‍ പോയിരുന്നു. തന്റെ ബുദ്ധിയില്‍ കാക്കക്കു വല്ലാത്ത സന്തോഷം തോന്നി.

എന്താ ഇതില്‍ നിന്നും നമ്മള്‍ മനസ്സിലാക്കണ്ടത്?

ജീവിതത്തില്‍ പ്രശ്നങ്ങള്‍ വരുമ്പോള്‍ തളരാതെ എന്തെങ്കിലും പരിഹാരം ഉണ്ടോ എന്നു ചിന്തിക്കുക, പരിശ്രമിക്കുക.

ഓര്‍മ്മയുണ്ടോ? ഒരു സൌഹൃദമത്സരം മഷിത്തണ്ടില്‍

2008-11-26T08:23:00.004+04:00

മഷിത്തണ്ടില്‍ ഇത്തവണ ഒരു സൌഹൃദമത്സരമാണ്; ഇപ്പോഴത്തെ കുട്ടികള്‍ക്കായല്ല, പണ്ടത്തെ കുട്ടികള്‍ക്കുവേണ്ടി!

എഴുപതുകളുടെ അവസാനപകുതിയിലും, എണ്‍പതുകളിലും കേരളപാഠാവലി മലയാളം പുസ്തകത്തില്‍ രണ്ടുപാഠങ്ങളിലായി പഠിച്ച മേരിക്കുണ്ടൊരു കുഞ്ഞാട് എന്ന കവിത, അത് പഠിച്ചിട്ടുള്ള പലര്‍ക്കും ഓര്‍മ്മകാണുമല്ലോ? കുട്ടിക്കാലത്ത് നമ്മുടെ മനസ്സില്‍ പതിയുന്ന ചിത്രങ്ങള്‍ അതുപോലെ മനസ്സില്‍ ഉണ്ടാവും എന്നും. അതിനു തെളിവായി ആ കവിത പൂര്‍ണ്ണമായും ഓര്‍ത്ത് ഇവിടെ എഴുതുവാന്‍ ഒരു അവസരം.

നിങ്ങള്‍ക്ക് ആ കവിത ഓര്‍മ്മയുണ്ടെങ്കില്‍ അതിവിടെ കമന്റായി എഴുതൂ. ആദ്യമാദ്യം എഴുതുന്ന കമന്റുകള്‍ കണ്ട് മറ്റുള്ളവര്‍ എഴുതാതെയിരിക്കുവാന്‍ കമന്റ് മോഡറേഷന്‍ ഏര്‍പ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. മത്സരഫലവും, കമന്റുകളും അഞ്ചുദിവസങ്ങള്‍ക്കുശേഷം പ്രസിദ്ധീ‍കരിക്കുന്നതാണ്.

============
സമ്മാനം
============

ഒന്നാം സമ്മാനം നേടുന്നയാള്‍ക്ക് പത്തു തീപ്പെട്ടിപടവും, അഞ്ചു നാരങ്ങമിഠായിയും സമ്മാനമായി നല്‍കുന്നു.

======================
UPDATE : 30-11-2008
======================

ഈ മത്സരത്തില്‍ ഒരുപാടുപേരൊന്നും പങ്കെടുത്തില്ലെങ്കിലും, പങ്കെടുത്തവരെല്ലാം തങ്ങള്‍ക്കോര്‍മ്മയുള്ള വരികള്‍ എഴുതിയിട്ട് കഴിവുതെളിയിച്ചു. ഒരാള്‍ പോലും പൂര്‍ണ്ണമായും ശരിയായി ആ പാട്ട് എഴുതിയില്ല. എങ്കിലും ഉമേഷ്‌ജിയും, കുട്ടുവും 98% ശരിയായി ഓര്‍ത്തെഴുതുകതന്നെ ചെയ്തു.അതിനാല്‍ സമ്മാനം അവര്‍ക്ക് രണ്ടുപേര്‍ക്കുമായി നല്‍കുന്നു..

ഇനി പാട്ടിന്റെ പൂര്‍ണ്ണരൂപം:

മേരിക്കുണ്ടൊരു കുഞ്ഞാട്
മേനികൊഴുത്തൊരു കുഞ്ഞാട്
പാല്‍നുരപോലെ വെളുത്താട്
പഞ്ഞികണക്കുമിനുത്താട്

തുള്ളിച്ചാടിനടന്നീടും
വെള്ളത്തിരപോല്‍ വെള്ളാട്
കിണുകിണിയെന്നു കിലുങ്ങീ‍ടൂം
കിങ്ങിണി കെട്ടിയ കുഞ്ഞാട്

മേരിയൊടൊത്തുനടന്നീടും
മേരിയൊടത്തവനുണ്ടീടും
മേരിക്കരികെയുറങ്ങീടും
മേരിയെണീറ്റാലെഴുന്നേല്‍ക്കും.

ഒരുനാള്‍ പള്ളിക്കൂടത്തില്‍
മേരിയൊടൊപ്പം കുഞ്ഞാടും
അടിവച്ചടിവച്ചകമേറി
അവിടെച്ചിരിതന്‍ പൊടിപൂരം

വെറിയന്മാരാം ചിലപിള്ളേര്‍
വെളിയിലിറക്കീ പാവത്തെ
പള്ളിക്കൂടപ്പടിവാതില്‍
തള്ളിയടച്ചവര്‍ തഴുതിട്ടൂ

പള്ളിക്കൂടം വിട്ടപ്പോള്‍
പിള്ളേരിറങ്ങിനടന്നപ്പോള്‍
മേരിവരുന്നതു കണ്ടപ്പോള്‍
ഓടിയണഞ്ഞൂ കുഞ്ഞാട് !

പങ്കെടുത്ത എല്ലാവര്‍ക്കും നന്ദിയും ഓരോ നാരങ്ങ മിഠായിയും !!

ചൈത്രനും മൈത്രനും

2008-11-19T15:05:00.006+04:00

കൊച്ചുകൂട്ടുകാരേ, ഇത് പണ്ട് ഞങ്ങളൊക്കെ കുട്ടികളായിരുന്നപ്പോള്‍ നാലാം ക്ലാസിലെ മലയാള പാഠാവലിയില്‍ പഠിച്ച ഒരു കഥയാണ്. അതിവിടെ നിങ്ങള്‍ക്കായി ഒരിക്കല്‍ കൂടി പറയാം.

പണ്ട് പണ്ട് സ്കൂളുകളൊന്നും ഇല്ലാതിരുന്ന ഒരു കാലമുണ്ടായിരുന്നു. അന്നൊക്കെ കുട്ടികള്‍ എങ്ങനെയാണ് വിദ്യകള്‍ അഭ്യസിച്ചിരുന്നെതെന്നറിയാമോ? ഒരു ഗുരുവിന്റെ കൂടെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വീട്ടില്‍തന്നെ കുറേനാള്‍ താമസിച്ച്, ഗുരുമുഖത്തുനിന്ന് എല്ലാം കണ്ടും, കേട്ടും, വായിച്ചും, എഴുതിയും പഠിക്കുക. ഇതിന് ഗുരുകുലവിദ്യാഭ്യാസം എന്നായിരുന്നു പറഞ്ഞിരുന്നത്.

അങ്ങനെ ഒരു ഗുരുവിനോടൊപ്പം താമസിച്ചു പഠിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന രണ്ടു കുട്ടികളായിരുന്നു ചൈത്രനും മൈത്രനും. ചൈത്രന്‍ നല്ല കുട്ടി, ബുദ്ധിമാന്‍, വിനയശീലന്‍, എല്ലാവരോടും സ്നേഹമായി പെരുമാറുന്നവന്‍. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഗുരുവിനും ബാക്കി എല്ലാ കുട്ടികള്‍ക്കും അവനെ വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. എന്നാല്‍ മൈത്രനോ? ചൈത്രന്റെ നേരെ വിപരീത സ്വഭാവക്കാരന്‍. എല്ലാവരോടും ശണ്ഠകൂടും, പോരാത്തതിന് വലിയ അസൂയക്കാരനും. എല്ലാവര്‍ക്കും, പ്രത്യേകിച്ച് ഗുരുവിന് ചൈത്രനെ വലിയ ഇഷ്ടമാണെന്നത് മൈത്രനു തീരെ പിടിച്ചില്ല. അവനത് പലപ്പോഴും പലരീതിയില്‍ ചൈത്രനോടുള്ള പെരുമാറ്റത്തില്‍ കാണിക്കുകയും ചെയ്തു.

ഇതു മനസ്സിലാക്കിയ ഗുരു ചൈത്രനേയും മൈത്രനേയും ഒരു ദിവസം വിളിച്ചിട്ട് ഓരോ രൂപ അവരുടെ കൈയ്യില്‍ കൊടുത്തു. എന്നിട്ടു പറഞ്ഞു: “ഈ ഒരു രൂപകൊണ്ട് നിങ്ങള്‍ക്ക് എന്തൊക്കെ വാങ്ങാമോ അതൊക്കെ വാങ്ങി നിങ്ങളുടെ മുറികള്‍ നിറയ്ക്കുക. മൂന്നു ദിവസത്തെ സമയം തരാം. മൂന്നാം ദിവസം ഞാന്‍ നിങ്ങളുടെ മുറികള്‍ കാണുവാന്‍ വരും. അപ്പോള്‍ ജയിക്കുന്നതാരാണോ അവന് ഞാനൊരു സമ്മാനം തരുന്നതാണ്“.

മൈത്രന്‍ ആലോചിച്ചു. ഇത്തവണയെങ്കിലും ഈ ചൈത്രനെ എനിക്ക് തോല്‍പ്പിക്കണം. അതിനായി അവന്‍ തലപുകഞ്ഞാലോചിച്ചു. ഒരു രൂപയ്ക്ക് എന്തുസാധനം കിട്ടും ഒരു മുറിനിറയെ നിറയ്ക്കുവാന്‍? ആലോചിച്ചാലോചിച്ച് അവന്‍ ഒരു വഴികണ്ടെത്തി. അവന്‍ തെരുവിലേക്ക് പോയി, അവിടെ ചപ്പുചവറുകളും മറ്റു കച്ചടകളും വാരിമാറ്റി വൃത്തിയാക്കുന്നവരെ കണ്ടു. അവരോട് പറഞ്ഞു: “ഞാന്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു രൂപതരാം. നിങ്ങള്‍ ഈ ചവറെല്ലാം കൊണ്ടുവന്ന് ഞാന്‍ പറയുന്ന മുറിയില്‍ നിറയ്ക്കണം“.

ചവറുനീക്കുന്നവര്‍ക്ക് സന്തോഷമായി. അവര്‍ ആ ചപ്പുചവറെല്ലാം കൊണ്ടുവന്ന് മൈത്രന്റെ മുറിയില്‍ നിറയെ നിറച്ചിട്ട് ഒരു രൂപയും വാങ്ങിപ്പോയി. മുറിയിലേക്ക് നോക്കിയ മൈത്രനു വളരെ സന്തോഷമായി. മുറിനിറയെ എന്തെങ്കിലും നിറയ്ക്കണമെന്നല്ലേ ഗുരുപറഞ്ഞത്, ഇപ്പോഴിതാ ഞാന്‍ മേല്‍പ്പുരവരെ എത്താന്‍ തക്കവിധം എന്റെ മുറി നിറച്ചിരിക്കുന്നു. ഇത്തവണ സമ്മാനം എനിക്കു തന്നെ.

ചൈത്രന്‍ ആദ്യ രണ്ടുദിവസങ്ങളിലും ഒന്നും ചെയ്തില്ല. അതുകണ്ട് മൈത്രനു കൂടുതല്‍ സന്തോഷമായി. ഇതിനിടെ മൈത്രന്റെ മുറിയിലെ ചവറുകള്‍ അഴുകുവാന്‍ തുടങ്ങീ. അവിടെയെല്ലാം അസഹ്യമായ ദുര്‍ഗന്ധം പരന്നു. അതൊന്നും മൈത്രന്‍ കാര്യമാക്കിയില്ല. “ഒരു ദിവസം കൂടി സഹിച്ചാല്‍ മതിയല്ലോ, സമ്മാനം എനിക്കു തന്നെ“. അവന്‍ മനസ്സില്‍ കരുതി.

മുന്നാം ദിവസമായി. ചൈത്രന്‍ രാവിലെതന്നെ എഴുന്നേറ്റു. കുളിച്ചു. അമ്പലത്തില്‍ പോയി പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു. തിരികെ വരുന്ന വഴി ഒരു രൂപയ്ക്ക് ഒരു ചെറിയ മണ്‍‌വിളക്കും, ചന്ദനത്തിരികളും, ഒരു പൂമാലയും വാങ്ങി (കൂട്ടുകാരേ പണ്ട് ഒരു രൂപയ്ക്ക് ഇതൊക്കെ കിട്ടും കേട്ടോ!). തിരികെ മുറിയിലെത്തി, മുറി അടിച്ചുവാരി വൃത്തിയാക്കി, തറതുടച്ചു. ദേവിയുടെ ചിത്രത്തിനു മുമ്പില്‍ തിരിതെളിച്ചു, ചന്ദനത്തിരിയും, മാലയും ചാര്‍ത്തി. അവിടെയെലാം നല്ല സുഗന്ധവും വെളിച്ചവും പരന്നു.

അല്പസമയം കഴിഞ്ഞ്, ഗുരുവും ശിഷ്യന്മാരും ചൈത്രന്റെയും മൈത്രന്റെയും മുറികള്‍ സന്ദര്‍ശിക്കുവാന്‍ വരവായി. അവര്‍ ആദ്യം മൈത്രന്റെ മുറിയിലേക്കാണ് പോയത്. ദുര്‍ഗന്ധം കാരണം ആര്‍ക്കും അങ്ങോട്ടടുക്കുവാന്‍ പോലും ആയില്ല. അങ്ങോട്ടൊന്ന് എത്തിനോക്കിയിട്ട്, മൂക്കും പൊത്തിക്കൊണ്ട് എല്ലാവരും ചൈത്രന്റെ മുറിയിലേക്കെത്തി. അവിടെനിന്നും പരന്ന വെളിച്ചവും സുഗന്ധവും എല്ലാവരേയും സന്തോഷിപ്പിച്ചു.

സന്തോഷവാനായ ഗുരു മൈത്രനെ വിളിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞു: “മൈത്രാ, ചീത്ത വിചാരങ്ങളുള്ള മനസ്സ് ദുര്‍ഗന്ധം വമിക്കുന്ന നിന്റെ മുറിപോലെയാണ്. അത് എല്ലാവരേയും അവിടെനിന്ന് അകറ്റും. നല്ല മനസ്സുകള്‍‍ സുഗന്ധം പരത്തുന്ന ഈ മുറിപോലെയും. എന്തുകൊണ്ടാണ് എല്ലാവര്‍ക്കും ചൈത്രനോട് ഇഷ്ടമെന്ന് നിനക്ക് മനസ്സിലായോ? നീയും അവനെപ്പോലെ ചിന്തിക്കുവാനും പ്രവര്‍ത്തിക്കുവാനും പഠിക്കൂ“.

മൈത്രന്‍ അന്നുമുതല്‍ ചൈത്രന്റെ നല്ല ചങ്ങാതിയായി മാറി.

മലയാളത്തിന്റെ പത്ത് ‘മാനങ്ങള്‍‘

2008-11-12T15:05:00.000+04:00

ഒന്നാം .....മാനം പൂമാനം
രണ്ടാം ....മാനം സമ്മാനം
മൂന്നാം ....മാനം ബഹുമാനം
നാലാം ....മാനം വിമാനം
അഞ്ചാം ..മാനം അഭിമാനം
ആറാം ....മാനം കുറിമാനം
ഏഴാം .....മാനം തേയ്‌മാനം
എട്ടാം .....മാനം തീരുമാനം
ഒന്‍പതാം .മാനം അപമാനം
പത്താം ...മാനം ശതമാനം

ഇതുവരെ വായനക്കാര്‍ തന്നിരിയ്ക്കുന്ന വ്യത്യസ്ത മാനങ്ങള്‍: കമാനം, അമ്മാനം, ഉപമാനം, ആകമാനം, അനുമാനം, കണ്ടമാനം, സാമാനം, സമാനം, വരുമാനം, താപമാനം, സകലമാനം, രായ്ക്കുരാമാനം, ഏകമാനം, ദ്വിമാനം, ത്രിമാനം, ചതുര്‍മാനം, വര്‍ത്തമാനം, അതിമാനം...

മേലെ പറയുന്ന മാനങ്ങള്‍ക്ക് ‘ആകാശം‘ എന്നര്‍ത്ഥം വരുന്ന മാനവുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ല. അങ്ങനെ അര്‍ത്ഥം വരുന്ന ചില പദങ്ങളാണ് വായനക്കാര്‍ തന്നിരിയ്ക്കുന്ന പൂമാനം, പൊന്മാനം, നീലമാനം, ചെമ്മാനം, തെളിമാനം തുടങ്ങിയവ ...

ധനികനു പറ്റിയ അമളി

2008-11-11T07:21:00.000+04:00

കുറെ നാളായി മൃഗങ്ങളുടേയും പക്ഷികളുടേയും ഒക്കെ കഥകള്‍ അല്ലേ കേള്‍ക്കുന്നേ?ഇത്തവണ നമ്മക്കു നമ്മളേപോലെയുള്ള ഒരു മനുഷ്യന്റെ കഥ കേട്ടാലോ മക്കളെ..

പണ്ട് പണ്ട് ഒരു ഗ്രാമത്തില്‍ ഒരു കൃഷിക്കാരന്‍ ജീവിച്ചിരുന്നു. അയാള്‍ വലിയ ധനികനും ആയിരുന്നു.ഒരു പാടു കൃഷി ഭൂമി,എണ്ണിയാല്‍ തീരാത്ത പണിക്കാര്‍,ആയിരക്കണക്കിനു കാളകള്‍, പശുക്കള്‍, പോത്തുകള്‍, എരുമകള്‍.സമ്പത്ത് എന്നു പറഞ്ഞാല്‍ അയാള്‍ക്കു കൈകാര്യം ചെയ്യാന്‍ വായ്യാത്തപോലെ സമ്പത്ത്.എല്ലാം ശരിക്കും നോക്കി നടത്താന്‍ കൃഷിക്കാരനു വല്ലാത്ത ബുദ്ധിമുട്ടായി.നോട്ടക്കുറവു കൊണ്ട് സ്വത്തുക്കള്‍ പലതും പലരും കയ്യേറാന്‍ തുടങ്ങി.

കൃഷിക്കാരന്‍ വളരെ ആലോചിച്ചു ഒരു തീരുമാനം എടുത്തു.തന്റെ ഭൂസ്വത്തും കാലിസ്വത്തും(മൃഗങ്ങള്‍) മുക്കാല്‍ ഭാഗവും വിറ്റ് സ്വര്‍ണ്ണവും, രത്നങ്ങളും , നാണയങ്ങളുമാക്കി.സ്വത്തുക്കള്‍ തന്നത്താന്‍ നോക്കാവുന്നത്രയുമാക്കി ചുരുക്കി.അയാള്‍ തന്റെ തോട്ടത്തിനു ചുറ്റും ബലമുള്ള മതിലുകള്‍ കെട്ടി.സ്വര്‍ണ്ണവും, രത്നങ്ങളും , നാണയങ്ങളും വലിയ ഒരു ഭരണിയിലാക്കി തോട്ടത്തിന്റെ ഒത്ത നടുവില്‍ കുഴിച്ചിട്ടു.

എല്ലാദിവസവും അയാള്‍ കുഴി മാന്തി ഭരണി പുറത്തെടുത്ത് ഉമ്മവൈക്കും,എന്നിട്ടു വീണ്ടും പഴയതുപോലെ ഭരണി കുഴിയില്‍ വച്ചു മൂടും.താന്‍ ലോകത്തിലേ ധനികന്മാരിലൊരാളാണല്ലോ എന്നോര്‍ത്ത് സന്തോഷിക്കും.ഈ പതിവു ഇങ്ങനെ കുറെക്കാലം തുടര്‍ന്നു.

അങ്ങനെയിരിക്കെ നഗരത്തിലെ ഒരു പെരുങ്കള്ളന്‍ ധനികന്റെ തോട്ടത്തില്‍ കയറി ഒളിച്ചിരുന്നു.ധനികന്റെ അസാധാരണമായ പ്രവൃത്തി കണ്ടു അയള്‍ക്കു കാര്യം മനസ്സിലായി.ധനികന്‍ പോയ സമയം നോക്കി കള്ളന്‍ കുഴി മാന്തി ഭരണി പുറത്തെടുത്തു.അതിലെ സ്വര്‍ണ്ണവും, രത്നങ്ങളും , നാണയങ്ങളും എല്ലാം എടുത്ത് സ്വന്തം ഭാണ്ഡത്തിലാക്കി കള്ളന്‍ സ്ഥലം വിട്ടു.

പിറ്റേന്നും പതിവുപോലെ കൃഷിക്കാരന്‍ കുഴിയുടെ അടുത്തെത്തി. വെളിയില്‍ കിടക്കുന്ന ഭരണി കണ്ട് അയാള്‍ വാവിട്ടു കരയാന്‍ തുടങ്ങി.കരച്ചില്‍ കേട്ട് നാട്ടുകാര്‍ ഓടിക്കൂടി. നിലവിളിച്ചു കൊണ്ട് നിലത്തു കീടന്നുരുളുന്ന കൃഷിക്കാരനോടു ചോദിച്ച് നാട്ടുകാര്‍ കാര്യം മനസ്സിലാക്കി. അയാളുടെ കഥ കേട്ട് എല്ലാവരും മൂക്കത്തു വിരല്‍ വച്ചു നിന്നു പോയി.
അവരിലൊരാള്‍ ധനികനെ സമാധാനിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു “ഹേ! സഹോദരാ, നിങ്ങള്‍ സമാധാനമായിരിക്കു, നഷ്ട്ടപ്പെട്ടതു തിരിച്ചു കിട്ടട്ടേ എന്നു പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാം”. അയാള്‍ തുടര്‍ന്നു.....
‘നിങ്ങള്‍ക്കു ഈ സ്വര്‍ണ്ണവും, രത്നങ്ങളും , നാണയങ്ങളും കൊണ്ട് എന്തു പ്രയോജനം ഉണ്ടായിരുന്നു?, ഒന്നുമില്ലായിരുന്നല്ലോ?ഭരണിക്കകത്തിട്ടു കുഴിച്ചു മൂടിയാല്‍ ആര്‍ക്കെങ്കിലും പ്രയോജനം ഉണ്ടോ?നിങ്ങള്‍ക്കു കിട്ടിയിരുന്ന ആനന്ദം അല്ലാതെ.പിന്നെ കുറെ നാളുകളായി എന്നും ചെയ്തുപോന്ന ഒരു പ്രവൃത്തി പെട്ടന്നു നിന്നാ‍ല്‍ ഉണ്ടാകുന്ന ഒരു വിഷമം . അതിനു ഒരു കര്യം ചെയ്യൂ,കുറെ മണ്ണു ഭരണിയില്‍ നിറച്ചു കുഴിയില്‍ മൂടു, എന്നിട്ടു പതിവു പോലെ വന്നു കുഴി മാന്തി ഭരണിയെടുത്ത് ഉമ്മവച്ചോളൂ”.
കൃഷിക്കാരന്‍ അപ്പോഴും ഒന്നും കേള്‍ക്കതെ വാവിട്ടു നില വിളിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു................

ഇതില്‍ നിന്നും നമ്മള്‍ എന്തു മനസ്സിലാക്കണം? നമ്മുടെ ധനമാകട്ടേ, അറിവുകളാവട്ടേ,കഴിവുകളാവട്ടേ,അവ മൂടി വൈക്കുന്നതു കൊണ്ട് യാതൊരു ഗുണവുമില്ല, എല്ലാം ശരിയായരീതിയില്‍ ഉപയോഗിച്ചാല്‍ അവ വര്‍ദ്ധിക്കുകയും സമൂഹത്തിനു ഉപകാരപ്രദമാവുകയും ചെയ്യും.

വാലു മുറിഞ്ഞ കുരങ്ങന്‍

2008-11-03T05:56:00.000+04:00

ഒരു കാലത്ത് വളരെ വളരെ പ്രശസ്തമായ ഒരു കഥയാണ് ഇന്നു ഞാന്‍ എന്റെ പൈതങ്ങള്‍ക്കു പറഞ്ഞു തരാന്‍ പോകുന്നത്.ഈ കഥ അറിയാന്‍ വയ്യാത്ത ഒരു മക്കളും എന്റെ ഒക്കെ കുട്ടിക്കാലത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.അപ്പോള്‍ റെഡിയായല്ലൊ എല്ലാവരും കഥ കേള്‍ക്കാന്‍ അല്ലെ?????????????

പണ്ട് ഒരിടത്ത് ഒരിടത്ത് ഒരു കുരങ്ങന്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു.ഒരു ദിവസം അവന്‍ മരത്തില്‍ നിന്നും താഴെവീണു.അപ്പോള്‍ അവന്റെ വാലില്‍ ഒരു മുള്ളു കുത്തിക്കേറി.അവന്‍ ഒരു വൈദ്യന്റെ അടുത്തു പോയി.(വൈദ്യന്‍ എന്നു വച്ചാല്‍ ആരാന്നു മനസ്സിലായോ? ഇന്നത്തെ ഡോക്ടര്‍ തന്നെ).മുള്ള് എടുക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നതിനിടെ കത്തികൊണ്ട് വാല്‍ ശകലം മുറിഞ്ഞു പോയി.കുരങ്ങന് വല്ലാണ്ട് ദേഷ്യവും സങ്കടവും ഒക്കെയായി.കുരങ്ങന്‍ വൈദ്യനോടു പറഞ്ഞു “ഒന്നുകില്‍ എന്റെ വാല്‍ പഴയതു പോലെ വച്ചു തരണം, അല്ലെങ്കില്‍ വാല്‍ മുറിച്ച ആ കത്തി തരണം എന്നു”.വൈദ്യന്‍ കത്തി കോടുത്തു.

കത്തിയുമായി കുരങ്ങന്‍ കുറെ ദൂരം നടന്നു.അപ്പോള്‍ കുറെ കുട്ടികള്‍ കല്ലുകളും, കമ്പുകളും കൊണ്ട് മാമ്പഴം എറിഞ്ഞിടാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത് കണ്ടു.കുരങ്ങന്‍ ആ മക്കളുടെ അടുത്തു ചെന്നിട്ടു പറഞ്ഞു “ഇങ്ങനെ ഒന്നും എറിഞ്ഞാല്‍ മാമ്പഴം വീഴില്ല ഈ കത്തി കൊണ്ട് എറിഞ്ഞു നോക്കൂ” എന്നു.കുട്ടികള്‍ക്ക് സന്തോഷം ആയി, അവര്‍ കത്തി വാങ്ങി എറിഞ്ഞു, കുല കുലയായി മാമ്പഴങ്ങള്‍ വീണു.പക്ഷേ എന്തുണ്ടായി? കത്തി മാവിന്റെ മുകളില്‍ തറച്ചിരുന്നുപോയി.വീണ്ടും കുരങ്ങച്ചാര്‍ക്ക് വിഷമവും ദേഷ്യവും ഒക്കെയായി.കുരങ്ങന്‍ പറഞ്ഞു”ഒന്നുകില്‍ കത്തി തരണം,ഇല്ലങ്കില്‍ ഈ മാമ്പഴം മുഴുവനും തരണം എന്നു”.കുട്ടികള്‍ തര്‍ക്കിച്ചു ,കരഞ്ഞു,” തരില്ല“ എന്നു പറഞ്ഞു, കുരങ്ങനും വിട്ടില്ല. ഒടുവില്‍ ഒരു കുല മാമ്പഴം കൊടുത്ത് അവര്‍ കുരങ്ങനെ പറഞ്ഞു വിട്ടു.

മാമ്പഴവുമായി പോകുന്ന കുരങ്ങനെ മുറ്റമടിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു പെണ്‍കുട്ടി കണ്ടു.വല്ലാണ്ടേ വിശന്നിരുന്ന അവള്‍ കുരങ്ങനോടു ചോദിച്ചു “ആ മാമ്പഴം എനിക്കു തരുമോ കുരങ്ങാ” എന്നു.മാമ്പഴം കൊടുത്തിട്ട് ആ പെണ്ണ് അതു തിന്നു തീരുന്നതുവരെ കുരങ്ങന്‍ അതു നോക്കി നിന്നു.കുരങ്ങന്‍ ഉടന്‍ ബഹളം തുടങ്ങി”ഒന്നുകില്‍ മാമ്പഴം തന്നേ പറ്റൂ അല്ലങ്കില്‍ നീ എന്റെ കൂടെ വന്നേ പറ്റൂ“.അവന്റെ ബഹളം സഹിക്കാതെ പെണ്‍കുട്ടി കുരങ്ങന്റെ കൂടെപോയി.

കുരങ്ങനും പെണ്‍കുട്ടിയും കൂടെ കുറേദൂരം നടന്നപ്പോള്‍ ഒരു എണ്ണയാട്ടുന്ന ആള്‍ തനിയെ ചക്കുന്തുന്നതു(ഇതു മനസ്സിലായില്ലങ്കില്‍ എന്താണന്നു അച്ഛനോ അമ്മയോ പറഞ്ഞു തരും കേട്ടോ മക്കളേ) കണ്ടു.അയാളെ ഒന്നു സഹായിക്കാന്‍ കുരങ്ങന്‍ പെണ്‍കുട്ടിയോടു പറഞ്ഞു.പെണ്‍കുട്ടി അവനെ ചക്കുന്തുന്നതിനു സഹായിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു പോകാനായി കുരങ്ങന്‍ ആ കുട്ടിയെ വിളിച്ചു, അപ്പോള്‍ എണ്ണക്കാരന്‍ പറഞ്ഞു “ജോലി ചെയ്യാന്‍ നല്ലപോലെ സഹായിക്കുന്ന ഇവളെ എനിക്കു വേണം പകരം നിനക്കു ഞാന്‍ കുറെ എണ്ണ തരാം എന്നു”. കുരങ്ങന്‍ സമ്മതിച്ചു. അയാള്‍ കൊടുത്ത എണ്ണയുമായി കുരങ്ങന്‍ വീണ്ടും നടന്നു.

എണ്ണയുമായി നടന്ന കുരങ്ങന്‍ ഒരു അമ്മൂമ്മ എണ്ണയില്ലതെയിരുന്നു ദോശ ചുടുന്നതു കണു.ഉടനെ നമ്മുടെ കുരങ്ങന്‍ അമ്മൂമ്മയോടു പറഞ്ഞു”അമ്മുമ്മെ ഇതാ ഈ എണ്ണ പുരട്ടി നന്നായി ദോശ ഉണ്ടാക്കു എന്നു”.അമ്മുമ്മക്കു സന്തോഷം ആയി. ആ എണ്ണ പുരട്ടി അമ്മൂമ്മ കുറെ ദോശ ഉണ്ടാക്കി വച്ചു.അപ്പോള്‍ എന്തു പറ്റി?എണ്ണയങ്ങു തീര്‍ന്നു പോയി.കുരങ്ങന്റെ ഭാവം മാറിയില്ലെ..”എനിക്കെന്റെ എണ്ണതാ അല്ലെങ്കില്‍ ആ ദോശ താ...”.കുരങ്ങന്‍ ദേഷ്യം വന്നു വളരെ ഉച്ചത്തില്‍ അലറാന്‍ തുടങ്ങി.ശല്യം സഹിക്ക വയ്യതെ അമ്മൂമ്മ ദോശ മുഴുവനും കുരങ്ങനു കൊടുത്തു.

ദോശയുമായി അവന്‍ കുറെ ദൂരം നടന്നപ്പോള്‍ ഒരു ചെണ്ടക്കാരന്‍ വിശന്നു തളര്‍ന്ന് നിന്ന് ചെണ്ട കൊട്ടുന്നു.ദോശ കണ്ടതും ചേണ്ട്ക്കാരന്‍ ചോദിച്ചു” മോനേ മങ്കീശാ... ആ ദോശ എനിക്കു തരാമോ, വല്ലാതെ വിശക്കുന്നു എന്നു”. കുരങ്ങന്‍ ദോശ കൊടുത്തു. അയാള്‍ അതു ആര്‍ത്തിയോടെ കഴിക്കുന്നതു നോക്കി കുരങ്ങന്‍ അയാളുടെ അടുത്തിരുന്നു.അയാള്‍ ദോശ തിന്നു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ കുരങ്ങന്‍ പറഞ്ഞു”ഞാന്‍ എന്റെ ആഹാരമാണ് നിനക്കു തന്നത് പകരം നീയെനിക്കു ആ ചെണ്ട ഒന്നു കോട്ടാന്‍ തരുമോ?”എന്നു.അയാള്‍ ചെണ്ട കുരങ്ങനു കൊട്ടാന്‍ കൊടുത്തു.

കുരങ്ങന്‍ ചെണ്ട കൊട്ടി ഇങ്ങനെ പാടി നടന്നു.

“വാലു പോയി കത്തി കിട്ടി
ഡും ഡും ഡും
കത്തി പോയി മാങ്ങാ കിട്ടി
ഡും ഡും ഡും
മങ്ങാ പോയി പെണ്ണിനെ കിട്ടി
ഡും ഡും ഡും
പെണ്ണു പോയി എണ്ണ കിട്ടി
ഡും ഡും ഡും
എണ്ണ പൊയി ദോശ കിട്ടി
ഡും ഡും ഡും
ദോശ പോയി ചെണ്ട കിട്ടി
ഡും ഡും ഡും ഡും ഡും ഡും”

ഈ കഥ കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഒരു കുരങ്ങന്റെ കഥ.എന്നാല്‍ ഇതില്‍ നമുക്കു പഠിക്കാന്‍ കുറെ കാര്യങ്ങള്‍ ഉണ്ട്.
മൃഗങ്ങളും മനുഷ്യനും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം
ബാര്‍ട്ടര്‍ സിസ്റ്റം(വസ്തുക്കള്‍ പകരത്തിനു പകരം കൊടുക്കുന്ന രീതി)
പ്രകൃതിയില്‍ നിന്നും പഴങ്ങള്‍ എറിഞ്ഞിട്ടും പറിച്ചും ഒക്കെ തിന്നിരുന്നു കുട്ടികള്‍, അതിനു കമ്പും ആയുധങ്ങളും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു
നമ്മുക്കു കിട്ടുന്ന ആഹാരം അധ്വാനിക്കുന്നവര്‍ക്കു കൂടെ കൊടുക്കണം
കഠിനാധ്വാനം ചെയ്യുന്നവരെകണ്ടാല്‍ ഒന്നു സഹായിക്കണം
വയസ്സായവരെ സഹായിക്കണം
കലാകാരന്മാരെ ആദരിക്കണം
വാദ്യ ഉപകരണങ്ങളെ വേണ്ട്പോലെ ഉപയോഗിക്കണം
നമുക്കു കിട്ടുന്ന എല്ലാ നല്ലകാര്യങ്ങളും എല്ലാവരോടും പങ്കു വൈക്കണം.
സംഗീതത്തിനു പകരം സംഗീതം മാത്രം. ഇത്രയും കാര്യങ്ങള്‍ ഈ കഥയില്‍ നിന്നും ഞാന്‍ മനസ്സിലക്കിയതാണ്.
നിങ്ങള്‍ക്ക് എന്തൊക്കെ മനസ്സിലായി മക്കളേ............

ചാന്ദ്രയാന്‍

2008-10-28T13:46:00.000+04:00

അമ്മേ അമ്മേ കണ്ടോ നമ്മുടെ
ഇന്ത്യ കുതിക്കുന്നു
അമ്പിളി മാമേ കണ്ടു പഠിക്കാന്‍
ഇന്ത്യ കുതിക്കുന്നു

അമ്പിളിമാമനിലുള്ള വിശേഷം
നമ്മെയറിയിക്കാന്‍
അമ്പിളി മാമേ കണ്ടു പഠിക്കാന്‍
ഇന്ത്യ കുതിക്കുന്നു

നാടിന്‍ നന്മക്കിനിയും പല പല
വിദ്യകള്‍ കണ്ടെത്താന്‍
അമ്പിളി മാമേ കണ്ടു പഠിക്കാന്‍
ഇന്ത്യ കുതിക്കുന്നു

അമ്പിളിമാമനെ വട്ടം ചുറ്റി
ചിത്രമെടുത്തീടാന്‍
അമ്പിളി മാമേ കണ്ടു പഠിക്കാന്‍
ഇന്ത്യ കുതിക്കുന്നു

നാമെല്ലാരും ഇനിയൊരു നാളില്‍
ചന്ദ്രനിലെത്തീടാന്‍
അമ്പിളി മാമേ കണ്ടു പഠിക്കാന്‍
ഇന്ത്യ കുതിക്കുന്നു

അമ്മേ അമ്മേ കണ്ടോ നമ്മുടെ
ഇന്ത്യ കുതിക്കുന്നു
അമ്പിളി മാമേ കണ്ടു പഠിക്കാന്‍
ഇന്ത്യ കുതിക്കുന്നു

******************************************

ചാന്ദ്രയാനേക്കുറിച്ച് അല്പം

ഇന്ത്യയുടെ ആദ്യ ചന്ദ്രയാത്ര പേടകമാണ് ചന്ദ്രയാന്‍. ചന്ദ്ര പര്യവേഷണങ്ങള്‍ക്കായി ഇന്ത്യന്‍ ബഹിരാകാശ ഗവേഷണ സ്ഥാപനം (ഐ.എസ്.ആറ്.ഓ) 2008 ഒക്ടോബര്‍ 22ന് കൃത്യം 6.22ന്‌‍ ചന്ദ്രനിലേയ്ക്ക്‌ അയച്ച യാത്രികരില്ലാത്ത യാന്ത്രികപേടകമാണ്‌ ചന്ദ്രയാന്‍‍. ആയിരത്തോളം ഐ.എസ്.ആര്‍.ഓ. ശാസ്‌ത്രജ്ഞര്‍ നാലുവര്‍ഷമായി ഈ പദ്ധതിക്കു പിന്നില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നു. ചന്ദ്രയാന്‍ പേടകം നിര്‍മ്മിക്കാന്‍ ഏകദേശം 386 കോടി രൂപ ചെലവായിട്ടുണ്ട്. വിക്ഷേപണ സമയത്തു 1380 കിലോഗ്രാം ഭാരവും, ചന്ദ്രന്‍റെ ഭ്രമണപഥത്തില്‍ എത്തുമ്പോള്‍ 675 കിലോഗ്രാം ഭാരവും ഉള്ള ചന്ദ്രയാന്‍ പേടകം ചന്ദ്രന്‍റെ 100 കി മീ അടുത്തുള്ള ഭ്രമണപഥത്തിലെത്തി ചന്ദ്രനെ വലംവെയ്ക്കും. ശ്രീഹരിക്കോട്ടയിലെ സതീഷ് ധവാന്‍ സ്പേസ് സെന്‍ററില്‍ നിന്നാണ് ഇന്ത്യയുടെ ആദ്യ ചന്ദ്ര ദൌത്യവാഹനം വിക്ഷേപിച്ചത്. ചന്ദ്രയാന്‍-1 ന്റെ പ്രഥമലക്ഷ്യം ചന്ദ്രന്റെ ഉപരിതലത്തിലെ രാസ, മൂലക ഭൗമശാസ്ത്രപരമായ പ്രത്യേകതകളെ വളരെ കൃത്യതയില്‍ പഠിക്കുക എന്നതാണ്‌. ഇതു ചന്ദ്രനിലെ വിവിധ ശിലാഘടകങ്ങള്‍ തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെക്കുറിച്ചു വിവരങ്ങള്‍ തരും എന്നു പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. ചന്ദ്രന്റെ ഉപരിതലവും അന്തരീക്ഷവും അന്തര്‍ഭാഗവുമെല്ലാം പഠന വിധേയമാക്കും. അന്തരീക്ഷത്തിലെ ഹീലിയത്തിന്റെ അളവ്, ചന്ദ്രോപരിതലത്തിലെ മഗ്നീഷ്യം, അലുമിനിയം, സിലിക്കണ്‍, യുറേനിയം, തോറിയം തുടങ്ങിയ മൂലകങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യ, സന്ദ്രത തുടങ്ങിയവ കണ്ടു പിടിക്കുന്നതിനും ഇത് ലക്ഷ്യമിടുന്നു.

അവലംബം : ചന്ദ്രയാന്‍-1(വിക്കിപീഡിയ മലയാളം) http://ml.wikipedia.org/wiki/ചന്ദ്രയാന്‍

വാശിമൂത്താല്‍ !

2008-10-26T06:39:00.000+04:00

കുറെ കാലമായില്ലേ എന്റെ മക്കള്‍ക്കു വേണ്ടി ഞാന്‍ കഥ പറഞ്ഞിട്ട്.....
ഞാന്‍ നാട്ടില്‍ പോയി എന്റെ അമ്മയുടെ മടിയില്‍ കിടന്നു കുറെ കഥകള്‍ കേട്ടു,
മഷിത്തണ്ടിലെ നമ്മുടെ കഥ പറച്ചിലിനെ കുറിച്ചൊക്കെ ഞാന്‍ അമ്മയോടു പറഞ്ഞു.
അപ്പോള്‍ അമ്മ നിങ്ങള്‍ക്കായി കുറെ കഥകള്‍ എന്റെ കൈയില്‍ തന്നു വിട്ടിട്ടുണ്ട്.അതെല്ലാം ഞാന്‍ നിങ്ങള്‍ക്കും പറഞ്ഞു തരാം.

വീണ്ടും ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയായി അമ്മയുടെ മടിയില്‍ തലവെച്ചു കിടന്നു കുട്ടിക്കഥകള്‍ എല്ലാം ഒരിക്കല്‍ക്കൂടെ കേട്ടത്, അതിനു സമയം കണ്ടെത്തിയത് ഒക്കെ ‘മഷിത്തണ്ട്’ കാരണമാണ്.അതിനു മഷിത്തണ്ടിന്റെ എല്ലാമായ, എന്നെ കഥകള്‍ എഴുതാന്‍ ഇതിലെക്കു കൊണ്ടുവന്ന നമ്മുടെയെല്ലാം പ്രിയപ്പെട്ട അപ്പു വിനോട് ഒത്തിരി നന്ദിയും സ്നേഹവും അറിയിക്കുന്നു.പിന്നെ ഞാന്‍ പകര്‍ത്തിയെഴുതുന്ന കഥകള്‍ വായിച്ചു രസിക്കുന്ന എന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങളോടും..............അങ്ങനെ വീണ്ടും ചേച്ചി കഥകള്‍ പറഞ്ഞു തുടങ്ങട്ടെ??

എന്റെ കുട്ടിക്കാലത്ത് അപ്പൂപ്പന്റെയും അമ്മൂമ്മയുടേയും പല പല കഥകള്‍ കെട്ടിട്ടുണ്ട്.അതു കൂടുതലും പറഞ്ഞുതന്നിരുന്നതും എന്റെ അപ്പൂപ്പനും അമ്മൂമ്മയും തന്നെയായിരുന്നു.അതില്‍ ഒരു കഥ ഇങ്ങനെയാ..

ഒരിടത്ത് ഒരിടത്ത് ഒരു അപ്പൂപ്പനും അമ്മൂമ്മയും ഉണ്ടായിരുന്നു.ചെറിയ കുട്ടികളേപ്പോലെ അടിയും വഴക്കും പിണക്കവും ഒക്കെയായി രണ്ടുപേരും കൂടെ ഒരു ചേറിയ കുടിലില്‍ താമസിച്ചിരുന്നു.എന്നും രാവിലെ രണ്ടുപേരുംകൂടെ പുറത്തു പോയി പിച്ചയെടുത്ത് ആഹാരത്തിനുള്ളതൊക്കെ സമ്പാദിച്ച്, വൈകുന്നെരം ആകുമ്പോഴേക്കും വിറക്, വെള്ളം എല്ലാമായിട്ടു രണ്ടാളും തിരികെ എത്തും.പിന്നെ തുടങ്ങില്ലെ ആഹാരം ഉണ്ടാക്കലും കഴിക്കലും അതിനിടെ അടികൂടലും .ഇതായിരുന്നു അവരുടെ പതിവു ജീവിതരീതി.

ഒരുദിവസം കുറെ അരിയും ശര്‍ക്കരയും തേങ്ങയും ഒക്കെ കിട്ടി.അവരു തീരുമാനിച്ചു ഇന്നു നമ്മള്‍ക്കു അപ്പം ഉണ്ടാക്കാം എന്ന്.മടങ്ങിയെത്തിയ ഉടനെ തന്നെ അപ്പൂപ്പന്‍ അരി ഒക്കെ വെള്ളത്തിലിട്ടു കുതിര്‍ത്ത് അരച്ചൊക്കെ വച്ചു. അമ്മൂമ്മ അടുപ്പൊക്കെ കത്തിച്ചു ദോശക്കല്ല് എടുത്തു വച്ചു.(ദോശക്കല്ലില്‍ ഉണ്ടാക്കുന്നെ ദോശ മാത്രം അല്ല കേട്ടോ)അരിയും തേങ്ങയും
ശര്‍ക്കരയും ഒക്കെ ചേര്‍ത്ത് അമ്മൂമ്മ അപ്പം ഉണ്ടാക്കി, കഴിക്കാനായി എടുത്തു വച്ചപ്പോള്‍ അടിയായി. അഞ്ച് അപ്പങ്ങള്‍.മൂന്ന്, രണ്ട്, എന്ന കണക്കു പറഞ്ഞു ഒരേ വഴക്ക്. അപ്പൂപ്പന്‍ പറഞ്ഞു“ഞാന്‍ അല്ലെ അരി അരച്ചത് അതു കൊണ്ട് എനിക്കു മൂന്നപ്പം” ഉടനെ അമ്മൂമ്മ പറഞ്ഞു “അതു പറ്റില്ല, ഞാന്‍ അല്ലെ ഉണ്ടാക്കിയത് എനിക്കു മൂന്ന്” അങ്ങനെ തര്‍ക്കിച്ചു തര്‍ക്കിച്ചു പാതിരാത്രിയായി.അവസാനം രണ്ടുപേരും കൂടെ ഒരു തീരുമാനത്തിലെത്തി.ആദ്യം മിണ്ടുന്നയാളിനു രണ്ടപ്പം.മിണ്ടാതിരിക്കുന്ന ആളിനു മൂന്നപ്പം.

അങ്ങനെ മിണ്ടാതിരുന്നിരുന്ന് രണ്ടുപേരും ഉറക്കം തുടങ്ങി.നേരം വെളുത്തു,സന്ധ്യയായി, വാശി പിടിച്ചു രണ്ടാളും മിണ്ടാതെ കിടന്നു.രണ്ടുദിവസം ആയി അനക്കം ഒന്നും കേള്‍ക്കാതെ അയലത്തുകാരൊക്കെ വന്നു നോക്കിയപ്പോള്‍ രണ്ടുപേരും അനങ്ങാതെ കിടക്കുന്നു. വിളിച്ചൊക്കെ നോക്കിയിട്ടും മിണ്ടാതെ കിടക്കുന്നു.രണ്ടാളും മരിച്ചു പോയി എന്നു വിചാരിച്ചു. പിന്നെ ശവം ദഹിപ്പിക്കാനുള്ള ഒരുക്കം ആയി. രണ്ടു പേരേയും എടുത്ത് ചിതയില്‍ വൈക്കാന്‍ തുടങ്ങുമ്പോഴേക്കും അപ്പൂപ്പന്‍ അലറിക്കൊണ്ട് ചാടി എഴുന്നേറ്റു.അലറല്‍ ശബ്ദം കേട്ടു “ഞാന്‍ ജയിച്ചു ഞാന്‍ ജയിച്ചു, എനിക്കു മൂന്നപ്പം” എന്നും പറഞ്ഞു അമ്മൂമ്മയും ചാടി എണീറ്റു.

ഇവരുടെ അടികൂടലും വാശിപിടിക്കലും പന്തയംവൈക്കലും അറിയവുന്ന നാട്ടുകാര്‍ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവരുടെ വഴിക്കു പോയി.രണ്ടാളും അപ്പം തിന്നാനയി അടുക്കളയില്‍ ചെന്നു നോക്കിയപ്പോള്‍ കണ്ടതോ ...
അപ്പം ഒക്കെ തിന്നു നിറഞ്ഞു അവരുടെ കുറിഞ്ഞിപ്പൂച്ച അടുപ്പില്‍ കിടന്നു ഉറങ്ങുന്നു.രണ്ടാളും ചമ്മി മുഖത്തോടു മുഖം നോക്കി വിശപ്പുമാറ്റാനുള്ള വഴി ആലോചിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

ഒരുപാടു കാര്യങ്ങള്‍ ഈ കഥയില്‍ ഉണ്ട്.വായിക്കുന്നവര്‍ക്കു അതു അവരവരുടെ ഇഷ്ടത്തിനനുസരിച്ചു മനസ്സിലാക്കി വായിക്കാമല്ലോ.
പുതിയ അമ്മൂമ്മക്കഥയുമായി ഉടനെ വരാം
എന്റെ എല്ലാ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്കും“ ദീപാവലി ആശംസകള്‍“

വവ്വാലും പക്ഷികളും മൃഗങ്ങളും

2008-10-12T22:54:00.000+04:00

കൊച്ചുകൂട്ടുകാരേ, വീണ്ടും ഒരു കഥകേള്‍ക്കാന്‍ സമയമായോ? എന്നാല്‍ ദാ കേട്ടോളൂ. ഇതുമൊരു ഈസോപ്പമ്മാവന്‍ പറഞ്ഞകഥയാണ്. ഒരു തീരുമാനത്തില്‍ ഉറച്ചുനില്‍ക്കാതെ ആരുമായും അടുക്കാതെ എല്ലാവരുമായി അകന്നു നിന്നാല്‍ പറ്റുന്ന അമളിയെപ്പറ്റിയാണ്‌ ഈ കഥ.

ഒരിക്കല്‍ പക്ഷികളും മൃഗങ്ങളും തമ്മില്‍ ഘോരയുദ്ധമുണ്ടാകുമെന്ന സ്ഥിതി വന്നു. രണ്ടു സേനകളും കോപ്പുകൂട്ടിത്തുടങ്ങിയപ്പോഴും വവ്വാല്‍ ആരുടെ കൂടെ കൂടുമെന്ന ശങ്കയിലായിരുന്നു.

അവന്റെ കൂട്ടിനടുത്തുകൂടി പോയ പക്ഷികള്‍ വിളീച്ചു: "ഞങ്ങളുടെ കൂടെ വരൂ!".

പക്ഷെ അവന്‍ പറഞ്ഞു: "ഇല്ല, ഞാനൊരു മൃഗമാണു്‌."

അതുപോലെ മൃഗങ്ങളും അവനെ തങ്ങളുടെ കൂടെ കൂടാന്‍ വിളിച്ചു.

അപ്പോഴവന്‍ പറഞ്ഞു: "ഇല്ല, ഞാനൊരു പക്ഷിയാണു്‌."

ഭാഗ്യവശാല്‍ അവസാനനിമിഷം യുദ്ധം ഒഴിവായി. സമാധാനം പുലര്‍ന്നു.

പക്ഷികളുടെ സന്തോഷപ്രകടനങ്ങളില്‍ പങ്കെടുക്കാന്‍ വവ്വാല്‍ ചെന്നു. എന്നാല്‍ അവര്‍ അവനെ കൊത്തിയോടിച്ചു. അപ്പോള്‍ അവന്‍ മൃഗങ്ങളുടെ ആഘോഷങ്ങളില്‍ പങ്കെടുക്കാമെന്നുവച്ച് അവിടെച്ചെന്നപ്പോള്‍ അവരും അവനെ തുരത്തി.

അവന് ഇതില്‍ നിന്നും ഒരു കാര്യം മനസ്സിലായി. ഒരു പറ്റത്തിലും പെടാത്തവനു്‌ സുഹൃത്തുക്കളില്ല.

ഇതില്‍നിന്നും കൂട്ടുകാര്‍ എന്തു ഗുണപാഠം പഠിച്ചു? മറ്റുള്ളവര്‍ പറയുന്ന നല്ല കാര്യങ്ങള്‍ ചെവിക്കൊള്ളാനുള്ള വിവേചന ബുദ്ധി ഉണ്ടായിരിക്കണം. ആരുമായും അടുക്കാതെ എല്ലാവരുമായി അകന്നു നിന്നാല്‍ സ്വന്തം ആവശ്യം വരുമ്പോള്‍ ആരും സഹായത്തിനു കാണില്ല എന്നും ഓര്‍ക്കണം. സന്തോഷത്തില്‍ മാത്രമല്ല ദുഖത്തിലും സുഹൃത്തുക്കളെ വിട്ടുപിരിയാതെ ഇരിക്കണം. എന്നാലേ എല്ലാവരും നമ്മെ സ്നേഹിക്കുകയും ബഹുമാനിക്കുകയും ചെയ്യുകയുള്ളൂ.

മാതാപിതാക്കള്‍ നമുക്കു തരുന്ന ഉപദേശങ്ങള്‍ അനുസരിച്ച് ജീവിക്കുക.

********************

അവലംബം : ഈസോപ്പ് കഥകള്‍

ഓണനിലാവ്‌

2008-09-15T10:44:00.000+04:00

ചിങ്ങം പിറന്നപ്പോളോണവും കൊണ്ടെന്റെ
ഓമനത്തുമ്പികൾ പാറിവന്നൂ..
മാനത്തെപ്പൊൻകതിരൊന്നാകെ വാരി-
പ്പുതച്ചെന്റെ പാടം കതിരണിഞ്ഞൂ..

ആഞ്ഞിലിക്കൊമ്പത്തെ,ക്കൂട്ടിലെപ്പൂങ്കിളി
ഓണപ്പാട്ടോരോന്നും പാടിടുന്നൂ..
ഓരോരോ കാട്ടിലും മേട്ടിലും മൊട്ടിട്ടൊ-
രായിരം പൂക്കളുണർന്നു വന്നൂ..

അത്തക്കളത്തിലെ ചേലൊത്ത പൂക്കളി-
ലിത്തിരിപ്പൊൻവെയിലെത്തി നിന്നൂ..
ചിത്തിരപ്പൂക്കളോടൊത്തു വിരിഞ്ഞൊരു
തെച്ചിപ്പൂ മുറ്റത്തു പുഞ്ചിരിച്ചൂ..

തൃക്കാക്കരപ്പന്നു പൂപ്പട കൂട്ടുവാൻ
തുമ്പക്കുടങ്ങളൊരുങ്ങി വന്നൂ..
പത്താം നാളെത്തുന്നൊരോണപ്പുലരിയ്ക്കു
നാടാകെ പൂത്താലമേന്തി നിന്നൂ..

മാവേലിത്തമ്പുരാനെത്തും മെതിയടി-
കേൾക്കുന്നു; പൂവിളി പൊങ്ങിടുന്നൂ..
മാലോകരെല്ലാരുമൊന്നായി വാണൊരു
കാലത്തിന്നാനന്ദമോർത്തിടുന്നൂ..

സ്നേഹത്തിൻ പൂക്കളം വാടാതെ നിൽക്കുവാ-
നോണനിലാവതിൽ പെയ്തിടുന്നൂ..
മണ്ണിന്റെ നെഞ്ചിലെപ്പാലാഴി നമ്മളി-
ലെന്നും മധുരം പകർന്നിടുന്നൂ..

*******************************************

പൂക്കളം

2008-09-09T14:51:00.003+04:00

അത്തം പത്തിനു പൊന്നോണം
പൂക്കളമൊന്നു ചമയ്ക്കേണം
വീടുകള്‍ തോറും ഓണത്തപ്പനു
വരവേല്‍പ്പങ്ങനെ നല്‍കേണം..

മുറ്റമൊരുക്കിത്തറ മെഴുകീ
നടുവില്‍ തുളസിക്കതിര്‍ ചാര്‍ത്തീ
പുലരിയുണര്‍ത്തും പൂക്കളിറുക്കാന്‍
കുട്ടികളെല്ലാം വരവായീ

കോളാമ്പിപ്പൂ, തുമ്പപ്പൂ,
മുക്കുറ്റിപ്പൂ, മത്തപ്പൂ,
മന്ദാരപ്പൂ, തെച്ചിപ്പൂ, ചെറു-
കൊങ്ങിണിയങ്ങനെയെന്തെല്ലാം..!!

തൊടിയില്‍ പാടവരമ്പുകളില്‍
പുഞ്ചിരി തൂകുമരിപ്പൂക്കള്‍
പൂപ്പൊലി കൂട്ടും കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ തന്‍
വട്ടിയില്‍ നിറയേ വര്‍ണ്ണങ്ങള്‍..!!

കുട്ടികള്‍വട്ടമിരുന്നിട്ടാ
പൂക്കളമിട്ടൂ ചേലോടെ..
മൂലയിലെല്ലാം കൃഷ്ണകിരീടം
തൃക്കാരപ്പനതിന്‍ ചാരേ..

ആനന്ദപ്പൂവിളി പൊങ്ങീ
വന്നെത്തീടുക മാവേലീ..
ഓലക്കുടയും ചൂടീ മെതിയടി-
മേലെയെണയുക മാവേലീ..

ഉള്ളില്‍പ്പൂക്കും സന്തോഷം,
മധുരം പകരും പൊന്നോണം..
വര്‍ഷം നീളെപ്പുലരട്ടെ, പുതു-
ഹര്‍ഷം ഓണമതെന്നോണം..!!

ഒരു മേമ്പൊടിയായി ഞാന്‍ ആദ്യമായി എഴുതിയ കുട്ടിക്കവിതകൂടി ഇവിടെ കിടക്കട്ടെ “ഓണംവന്നേ..“

======

ബിന്ദു കെ.പി എന്ന ബ്ലോഗര്‍ എഴുതിയ അല്പം പഴയ, എന്നാല്‍ അതുകൊണ്ടുതന്നെ അതിമനോഹരമായ ഒരു ഓണസ്മരണ ഇവിടെയുണ്ട്. അതില്‍ നിന്നും പ്രചോദനമുള്‍ക്കൊണ്ടുകൊണ്ടാണ് ഈ കുട്ടിക്കവിത എഴുതിയിട്ടുള്ളത്.

ഈ കവിത ബിന്ദുവിന് തന്നെ സമര്‍പ്പിക്കുന്നു.

കൂട്ടുകാരന്‍

2008-09-08T12:48:00.000+04:00

ഊഞ്ഞാല്‍പ്പടിയിലിരുന്നിട്ടോലപ്പന്തുണ്ടാക്കും നേരം
കാക്കപ്പൊന്നു പതിച്ചു പതക്കപ്ലാവില കോര്‍ക്കും നേരം..

താഴെത്തൊടിയിലെ തത്തച്ചുണ്ടന്‍മാവിന്‍ തെക്കേക്കൊമ്പില്‍
കാണാറുണ്ടൊരു പൂത്തിരിവാലന്നണ്ണാര്‍ക്കണ്ണനെയെന്നും...

ഇതളു വിടര്‍ത്തും കദളിപ്പൂവില്‍ തലകീഴായിട്ടാടും,
നിറയും പൂന്തേനുണ്ണും കുസൃതിക്കൂട്ടം പലതും കാട്ടും...

വാഴക്കയ്യിലിരുന്നു വിരുന്നുവിളിയ്ക്കും കാക്കപ്പെണ്ണിന്‍
കണ്ണുമറഞ്ഞുചിലയ്ക്കും'ഛില്‍ ഛില്‍'കളിയാക്കിക്കൊണ്ടോടും

വൈക്കോല്‍ക്കൂനക്കീഴില്‍ പതിരില്‍ നെന്മണി തിരയും പാവം
കരിയില വീഴും ശബ്ദം കേട്ടാല്‍ പേടിച്ചോടും വേഗം...

ഒരുനാളന്തി,ക്കിടിവെട്ടേറ്റിട്ടലറിപ്പെയ്തൂ മാനം
മന്ദാരത്തിന്നതിരു കടന്നുകളപ്പുര മൂടീ വെള്ളം..

ചില്ലയൊടിഞ്ഞു മറിഞ്ഞൂ കാറ്റില്‍മാവും വാഴത്തോപ്പും
കൊള്ളിക്കമ്പുമെനഞ്ഞോരുണ്ണി പ്പുരയും കളിമേലാപ്പും...

തേടിനടന്നൂ തൊടിയില്‍; ഞാവല്‍ക്കൊമ്പിലെ പച്ചക്കൂട്ടില്‍..
പിന്നൊരു നാളും കണ്ടില്ലെന്നുടെയണ്ണാര്‍ക്കണ്ണനെയെങ്ങും.

=============
ഇതു വായിച്ച് സങ്കടം തോന്നുന്നവര്‍ക്കായി ശ്രീലാല്‍ ഇതിനെ ശുഭപര്യവസായിയാക്കി മാറ്റിയിട്ടുണ്ട്. അതിങ്ങനെ
=============

"ചിന്നം പിന്നം പെയ്തൊരു മഴയോ
കടലു കടന്നേ പോയീ
വെയിലുപുതച്ചൂ നാടും മേടും
തൊടിയിലെ മാവിന്‍തോപ്പും

ഒരുനാളങ്ങനെയവധിക്കാലം
പൊടിപൂരത്തിന്‍ കാലം
താഴേത്തൊടിയിലെ മാവിന്‍ കൊമ്പില്‍
കേട്ടൂ പരിചിതശബ്ദം

സന്തോഷത്താല്‍ മനം നിറഞ്ഞി-
ട്ടങ്ങോട്ടോടീ ഞാനും
നില്പവിടലല്ലോ മാവിന്‍ കൊമ്പില്‍
നമ്മുടെയണ്ണാര്‍ക്കണ്ണന്‍

കണ്ണുനിറഞ്ഞൂ, "മിണ്ടൂലാ ഞാന്‍.. "
അവനോടായ് ഞാന്‍ ചൊല്‍കേ,
അരികത്തേക്കവനോടിയിറങ്ങീ
കളിയും കുസൃതിയുമായീ.."

നായയും നിഴലും

2008-07-28T07:04:00.000+04:00

ഒരു കാലത്തു ഈ കഥ കേട്ടിട്ടില്ലാത്ത ഒരു കുട്ടി പോലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.ഇന്നത്തെ എത്ര മക്കള്‍ക്കു അന്നത്തെ കുട്ടികളായ ഇന്നത്തെ അച്ഛനമ്മമാര്‍ ഈ കഥ പറഞ്ഞു കൊടുത്തിട്ടുണ്ട് എന്നും അറിയില്ലാ.അറിയാത്ത ഇന്നത്തെ മക്കള്‍ക്കും,അറിയാമായിരുന്ന അന്നത്തെ മക്കള്‍ക്കും(ഓര്‍മ്മ പുതുക്കാന്‍) വേണ്ടി ഞാന്‍ ഇവിടെ ആ കഥ ഒരിക്കല്‍ കൂടെ പറയാം.

ഒരിടത്ത് ഒരിടത്ത് ഒരു നായ വിശന്നു വലഞ്ഞു നടക്കുകയായിരുന്നു.അങ്ങനെ കറങ്ങി നടന്നപ്പോള്‍ ഒരു കശാപ്പുശാല കണ്ടു. മക്കളേ കശാപ്പുശാല എന്നു വച്ചാല്‍ മൃഗങ്ങളെ വെട്ടി ഇറച്ചിയാക്കി നമ്മള്‍ക്കു തരുന്ന സ്ഥലം.കശാപ്പുശാലയുടെ അടുത്ത് നിറയെ എല്ലിന്‍ കഷണങ്ങള്‍ കൂട്ടിയിട്ടിരിക്കുന്നതു നമ്മുടെ നായ കണ്ടു.അപ്പോള്‍ നായ വിചാരിച്ചു “ഹായ് ഇതു കൊള്ളാമല്ലോ. മാംസം കുറെശ്ശെ പറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്ന എല്ലുകള്‍,ഇതില്‍ ഒരെണ്ണാം എടുക്കാം, തിന്നു വിശപ്പും മാറ്റാം”.നായ കൂടുതല്‍ മാംസം പറ്റിയിരിക്കുന്ന വലിയ ഒരു എല്ലുകഷണം കടിച്ചെടുത്ത് വീട്ടിലേക്കു ഓടി.

വീട്ടിലെത്താറായി.ഇനി ഒരു പാലം കടക്കുകയേ വേണ്ടൂ.

നായ പാലത്തില്‍ കയറി. താഴെ വെള്ളമാണ്.നായ വെള്ളത്തിലേക്കു നോക്കി.

“അമ്പടാ വെള്ളത്തില്‍ വേറെ ഒരു നായ,അവ്ന്റെ വായിലുമുണ്ട് ഒരു വലിയ എല്ല്.”

നായക്കു അതു കണ്ട് സഹിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല.ആ എല്ലും കൂടെ കൈക്കലാക്കണം എന്നു അവന്‍ തീരുമാനിച്ചു.

“ബൌ.....ബൌ.....”

പാലത്തില്‍ നിന്നും വെള്ളത്തിലേ മറ്റേ നായയെ നോക്കി നമ്മുടെ നായ കുരച്ചു.

പ്ലൂം........

എന്ന ശബ്ദത്തോടെ നായ കടിച്ചു പിടിച്ചിരുന്ന എല്ല് വെള്ളത്തിലേക്കു വീണു.

നായക്കു സങ്കടമായി. അവന്‍ വെള്ളത്തിലേക്കു സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി.എല്ലു വീണപ്പോള്‍ വെള്ളത്തില്‍ ഉണ്ടായ കുഞ്ഞു അലകള്‍ പതുക്കെ മാഞ്ഞു വെള്ളത്തിന്റെ അനക്കം നിന്നു.അപ്പോള്‍ നായ തന്റെ മുഖം അതില്‍ തെളിഞ്ഞു കണ്ടു.അന്നേരം ആണ് നായക്കു മനസ്സിലായത് തന്റെ തന്നെ നിഴലാണ് വെള്ളത്തില്‍ കണ്ടത് എന്ന്.

വെള്ളത്തില്‍ മുമ്പ് കണ്ട നിഴല്‍ വേറെ നായയുടെതാണന്ന് കരുതിയ അവന്‍ തന്റെ മണ്ടത്തരമോര്‍ത്ത് വല്ലതെ ദു:ഖിച്ചു.നഷ്ടപ്പെട്ട എല്ലിന്‍ കഷണത്തിനെ ഓര്‍ത്ത് സങ്കടത്തോടെ “ഇനി ദു:ഖിച്ചിട്ടെന്തു കാര്യം!”എന്നു മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് വിശന്നു വലഞ്ഞു അവശനായ നായ വേച്ചു വേച്ചു വീട്ടിലേക്കു നടന്നു.

എന്തു ഗുണപാഠം ആണ് എന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്കു ഇതില്‍ നിന്നും മനസ്സിലായത്?
അത്യാഗ്രഹം ആര്‍ക്കും നല്ലതല്ല.

കഥ ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ മക്കളെ. ഇനി അടുത്ത ആഴ്ച്ച പഴയ ഒരു പുതിയ കഥയുമായി വരാം.

രാജേഷ് സൂര്യകാന്തി said...
ഒരു ചെറിയ കുഴപ്പം ഈ കഥയിലുണ്ട്.. ഇതു എഴുതിയ ആള്‍ക്ക് നിഴലും പ്രതിബിംബവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം അറിയില്ല എന്ന് തോന്നുന്നു. വെള്ളത്തിലേക്ക്‌ നോക്കിയാല്‍ നമ്മള്‍ കാണുന്നത് പ്രതിബിംബമാണ്. നിഴലല്ല.. വെളിച്ചതിനെതിരെ നില്‍ക്കുമ്പോള്‍, നമ്മുടെ രൂപത്തിന് പുറകില്‍ വെളിച്ചം തട്ടാതിരിക്കുന്നതിനാലാണ് നിഴല്‍ ഉണ്ടാകുന്നത്.. രണ്ടും തമ്മില്‍ വ്യത്യാസം ഉണ്ടെന്നു മാത്രമല്ല, ഒരു ബന്ധവുമില്ല.. ഉടനടി തിരുത്തി എന്നെ വിവരം അറിയിക്കുക.. അല്ലെങ്കില്‍ ബൂലോക കോടതിയില്‍ കേസ് കൊടുക്കും.. പിന്നെ, ബൂലോകത്ത് തെറി പറയുന്നതില്‍ ഗവേഷണം നടത്തുന്നവരും, ഗുണ്ടകളും ഒക്കെയുണ്ടെന്ന് അറിയില്ലേ.. ഉം.. വേഗം

ഉപകാരത്തിന്റെ കഥ

2008-07-21T07:08:00.000+04:00

കഥകള്‍ കേട്ടു വളരുന്നവരേ
കളങ്കം നിങ്ങളില്‍ വളരില്ല
കഥകള്‍ കേട്ടു വളര്‍ന്നാലോ
അറിവുകള്‍ നിങ്ങളില്‍ വളര്‍ന്നീടും
ഈ ലോകം നിങ്ങളെയറിഞ്ഞീടും

അതു കൊണ്ട് നമ്മക്കു ഒരുപാടൊരുപാട് കഥകള്‍ കേട്ടു വളരാം അല്ലേ മക്കളേ... ഓടിവായോ
ഇന്നു നമ്മക്ക് ഒരു ഉപകാരത്തിന്റെ കഥ കെട്ടാലോ?

പണ്ട് പണ്ട് ഒരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു.ഒരു ദിവസം അദ്ദേഹത്തിനു ഒരു തോന്നല്‍ ഉണ്ടായി.
മനുഷ്യനു തീരെ ഉപകാരമില്ലാത്ത ഒരു ജീവിയും എന്റെ രാജ്യത്തു വേണ്ട എന്ന്.കുറെ നേരം ആലോചിച്ചപ്പോള്‍ അദ്ദേഹത്തിനു തോന്നി ആ ജീവി ഈച്ച ആണ് എന്ന്.ഉടനെ തന്നെ രാജാവ് ഭടന്മാരെ വിളിച്ചിട്ടു പറഞ്ഞു“ഈ രാജ്യത്തുള്ള എല്ലാ ഈച്ചകളെയും കൊല്ലുക”.രാജകല്പന അല്ലെ. ഭടന്മാര്‍ക്കു അനുസരിച്ചല്ലേ പറ്റൂ.അവര്‍ ആ രാജ്യത്തെ ഈച്ചകളേ മുഴുവനും കൊന്നു.

കുറെ കാലം കഴിഞ്ഞു ഭയങ്കരമായ യുദ്ധം വന്നു. നമ്മുടെയീ രാജാവ് യുദ്ധത്തില്‍ തോറ്റു.അദ്ദേഹം പേടിച്ചോടി തന്റെ രാജ്യത്തിന്റെ അതിര്‍ത്തിയില്‍ ഉള്ള ഒരു ഗുഹയില്‍ കയറി ഒളിച്ചു. രാജാവിനെ അന്വേഷിച്ചു ശത്രുക്കള്‍ എല്ലായിടത്തും നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.ഭയങ്കരമായ ക്ഷീണം കാരണം ആ ഗുഹയില്‍ കിടന്നു രാജാവു ഉറങ്ങിപ്പോയി.പെട്ടന്നു തന്റെ മുഖത്തു എന്തൊ ഒന്നു ചെറുതായി കടിച്ചപോലെ രാജാവിനു തോന്നി. പെട്ടന്നു അദ്ദേഹം ഉണര്‍ന്നു.അദ്ദേഹത്തെ ഉണര്‍ത്തിയത് ഒരു ഈച്ച ആയിരുന്നു.ഇപ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍ക്കു ഒരു സംശയം വന്നില്ലേ? ഈ ഈച്ച എവിടെ നിന്നു വന്നു എന്നു? അതിര്‍ത്തിയിലെ ഗുഹ അല്ലെ? ഈച്ച അടുത്ത രാജ്യത്തില്‍ നിന്നും വന്നതാ.അപ്പോള്‍ രാജാവ് ഉണര്‍ന്നു അല്ലെ.ചുറ്റുപാടും ശ്രദ്ധിച്ച രാജാവ് ശത്രുക്കള്‍ തന്നെ തേടി വരുന്നതിന്റെ ശബ്ദകോലാഹലങ്ങള്‍ കേട്ടു.പെട്ടന്നു ഗുഹയില്‍ നിന്നിറങ്ങി ഓടി അടുത്ത രാജ്യത്ത് അഭയം പ്രാപിച്ചു.

കുറച്ചു നാള്‍ കഴിഞ്ഞു രാജാവ് അയല്‍ രാജ്യത്തെ രാജാവിന്റെ സഹായത്തോടെ സ്വന്തം രാജ്യം തിരിച്ചു പിടിച്ചു.സ്വന്തം നാ‍ട്ടില്‍ തിരിച്ചെത്തിയ രാജാവിന് ആദ്യം ഓര്‍മ്മ വന്നത് ഉറങ്ങിപ്പൊയ തന്നെ ഉറക്കത്തില്‍ നിന്നും ഉണര്‍ത്തിയ ഈച്ചയെ ആയിരുന്നു.
അന്നു അവിടെ കിടന്നു ഉറങ്ങിപ്പോയിരുന്നങ്കില്‍ എന്താകുമായിരുന്നു രാജാവിന്റെ അവസ്ഥ? രാജാവു വീണ്ടും ജനങ്ങളൊടെല്ലാവരോടും ആയിട്ടു പറഞ്ഞു “ ഈ ഭൂമിയില്‍ ഉപകാരമില്ലാത്തതായിട്ടോന്നും ഇല്ല , എല്ലാത്തിനെയും സ്നേഹിക്കുക സംരക്ഷിക്കുക”. എന്നു. അപ്പോള്‍ മക്കളൊക്കെ കേട്ടല്ലോ. എല്ലാത്തിനേയും സ്നേഹിക്കുക. രക്ഷിക്കുക.

ചന്ദനും, ചന്തുവും

2008-07-06T05:52:00.001+04:00

ഒന്നു ഓടിവന്നേ മക്കളെ പുതിയ കഥ കേള്‍ക്കണ്ടേ?ഇന്നു ഞാന്‍ പറയാന്‍ പോകുന്ന കഥ രണ്ടു ആടുകളുടെ കഥയാണ്, അവന്മാരുടെ പേരാണ് ചന്ദനും, ചന്തുവും.നല്ല പേരല്ലേ?രണ്ടുപേരും നല്ല കൂട്ടുകാരായിരുന്നു.അവര്‍ കളിക്കാനും പച്ചിലകള്‍ തിന്നാനും ഒക്കെയായി കാടിന്റെ അരികില്‍ പതിവായി പോകുമായിരുന്നു.ചന്ദന്റെയും, ചന്ദുവിന്റെയും കളികളും ചാട്ടവും, ഒക്കെ കണ്ടു കൊണ്ട് എന്നും ഒരാള്‍ ഒളിഞ്ഞു നോക്കി നിന്നിരുന്നു.ഒരു കള്ളക്കുറുക്കന്‍.പച്ചിലകല്‍ തിന്നു കൊഴുത്തു തടിച്ച ആടുകളെ തിന്നുന്നതോര്‍ത്ത് കുറുക്കച്ചാരുടെ വായില്‍ വെള്ളമൂറി.എന്നാല്‍ തന്നേക്കാള്‍ ഇരട്ടിആരോഗ്യമുള്ള ഇവന്മാരെ നേരിട്ടു അടിച്ചു കൊല്ലാന്‍ തന്നെക്കൊണ്ടാവില്ല എന്നു കുറുക്കനു മനസ്സിലായി.അവന്‍ ഒരു സൂത്രം ഉപയോഗിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു.

ഇലകള്‍തിന്നു തിന്നു കുറച്ചു അകലത്തിലായി ചന്ദനും ചന്ദുവും.അവര്‍ ഒറ്റക്കായ തക്കം നോക്കി കുറുക്കന്‍ ചന്ദന്റെ അടുത്തേക്കു പതുങ്ങിച്ചെന്നു പതുക്കെ വിളിച്ചു”ചെങ്ങാതീ....” ചന്ദന്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.’ഒരു കുറുക്കന്‍ എന്നെ ചെങ്ങാതീ എന്നു വിളിക്കയോ?’അവന്‍ ചന്തുവിനെ വിളിക്കാന്‍ തിരിഞ്ഞു.പെട്ടന്നു കുറുക്കന്‍ പറഞ്ഞു “അവനെ വിളിക്കണ്ട, ഞാന്‍ എന്റെ ചെങ്ങാതിയായ നിന്നൊടു മാത്രം ഒരു കാര്യം പറയാനാണു വിളിച്ചത്.ഇന്നലെ നിന്റെ കൂട്ടുകാരന്‍ എന്നോടു പറഞ്ഞു നീ ഒരു മണ്ടനാണ്, നിനക്കു ബുദ്ധിയും ഇല്ല, ശക്തിയും ഇല്ല എന്ന്.”

“ഉം..........അവന്‍ അങ്ങനെ പറഞ്ഞോ?”

“അതേ” കുറുക്കന്‍ പറഞ്ഞു.

ചന്ദനു അതു കേട്ടു സങ്കടവും ദേഷ്യവും ഒക്കെ വന്നു .

കുറുക്കന്‍ പറഞ്ഞു,“ഞാന്‍ ഒരു കാര്യം പറയാം, നിങ്ങളില്‍ ആര്‍ക്കാണ് കൂടുതല്‍ ശക്തി എന്നു പരീക്ഷിക്കാം, ഈ കാടിന്റെ നടുവില്‍ ഒരു പാറക്കെട്ടുണ്ട്, നാളെ അതിനു മുകളില്‍ നിന്നു നിങ്ങള്‍ക്കു ശക്തി പരീക്ഷിക്കാം.”ഇതേ സൂത്രം തന്നെ കുറുക്കന്‍ ചന്തുവിനോടും പറഞ്ഞു. രണ്ടുപേരും ഇക്കാര്യം തമ്മില്‍ തമ്മില്‍ ചോദിച്ചു വഴക്കായി.പിണങ്ങി.

പിറ്റേ ദിവസം ചന്ദനും ചന്ദുവും കുറുക്കന്റെ സൂത്രം മനസ്സിലക്കാതെ കാടിനു നടുവിലുള്ള പാറക്കെട്ടില്‍ കയറി ഗുസ്തി പിടിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. ദേഷ്യം മൂത്ത അവര്‍ കാലുകള്‍ തറയില്‍ ഉരച്ചു, വാലുകള്‍ വേഗത്തില്‍ ആട്ടി.ഇതെ സമയം കള്ളകുറുക്കന്‍ ഒളിച്ചിരുന്ന് ഇതൊക്കെ കണ്ടു “താന്‍ പറഞ്ഞ സൂത്രം ഒത്തതിലുള്ള ‘ സന്തോഷത്തില്‍ ഇരിക്കയായിരുന്നു ആ പാറയുടെ താഴെ. കുറുക്കന്‍ നോക്കുന്നതു ചന്ദന്‍ കണ്ടു. ചന്ദനോട് ചന്ദുവിനെ ഇടിക്കാന്‍ കുറുക്കന്‍ കണ്ണു കാണിച്ചു.ചന്ദന്‍ കുറച്ചു പുറകിലേക്കു മാറിയിട്ടു ഓടിവന്നു ശക്തിയായിട്ടു ചന്ദുവിന്റെ നെറ്റിക്കിട്ട് ഒറ്റ ഇടി. രണ്ടുപേരും വാശിയോടേ ഇടിയോടിടി..നെറ്റി മുറിഞ്ഞ് ചോര ഒഴുകാന്‍ തുടങ്ങി.ഈ തക്കം നോക്കി കുറുക്കന്‍ ആടുകളുടെ അടുത്തേക്ക് പതുക്കെ നടന്നടുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.പാറയിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന ചോര നക്കി നക്കി ആയിരുന്നു അവന്റെ വരവ്. ചൂടു ചോരയുടെ രുചി കാരണം അവന്‍ ആടുകളുടെ തൊട്ടടുത്തെത്തിയത് ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. കൂടുതല്‍ ശക്തിയായി ഇടിക്കാന്‍ വേണ്ടി ആടുകള്‍ പുറകോട്ടു മാറിയപ്പോള്‍ കുറുക്കന്‍ അവരുടെ നടുവില്‍ എത്തിയിരുന്നു.ശക്തിയായി മുന്നോട്ട് ഓടിവന്ന ആടുകളുടെ ഇടിയേറ്റ് ചതിയനായ കുറുക്കന്റെ തല പൊട്ടി ആടുകളുടെ ചോരയോടൊപ്പം പാറയിലുടെ ഒഴുകി. വേദന എടുത്ത് അലറിയ കുറുക്കന്‍ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.“ഞാന്‍ നിങ്ങളെ തമ്മിലടിപ്പിച്ചു ചോരകുടിക്കാന്‍ നുണ പറഞ്ഞതാണേ” എന്നും പറഞ്ഞു ജീവനും കോണ്ട് ഒറ്റഓട്ടം.വല്ലവരും പറയുന്നതു കേട്ടു നല്ല കൂട്ടുകാരയ നമ്മള്‍ വഴക്കുണ്ടാക്കിയല്ലൊ എന്നു ഓര്‍ത്ത് ചന്ദനും ചന്ദുവും സങ്കടത്തോടെ നോക്കി നിന്നു.

ഇതില്‍ നിന്നും ഒരു കാര്യം എന്റെ പൊന്നു മക്കള്‍ക്കു മനസ്സിലായില്ലെ.സത്യമറിയാതെ തമ്മിലടിക്കരുത്.
ഇഷ്ടമായോ ഈ കഥ.