Sushil's Blog

गुमनाम शायरी

noreply@blogger.com (Sushil Pokhrel) — Sat, 10 Apr 2021 13:15:00 +0000

यो कथा एक जमानाको हो,

सायद म मा केही कमि थियो

साथी अलि टाढा भयो,

म भन्दा नि अरु कोहिको साथ

उसको लागि गाढा भयो,

मलाई एक्लै छोडेर हिडेको साथी

पर पुगेर फर्की आयो,

र भन्न थाल्यो त नै होस मेरो सरल साथी

त्यो त अलि छाडा भयो ।

हाम्रो कथा

noreply@blogger.com (Sushil Pokhrel) — Wed, 02 Dec 2020 02:58:00 +0000

हाम्रो कथा अथवा भनौ सम्बन्ध सुरु भएको धेरै महिना भएको छैन | नियति भनौ या के भनौ हाम्रो भेटलाई | सायद जता म जादै थिए, त्यहा सरासर पुगेको भए हाम्रो भेट हुने थिएन | हिड्दै गर्दा ठेस लाग्यो, म रोकिए र बाटो परिवर्तन गर्नु पर्यो | सायद माथि भने जस्तै हाम्रो भेट नियति मै लेखिएको थियो | हामी भेट भएको आज ४/५ महिना भै सकेको छ | आजकल तिमि मेरो जिन्दगीको अभिन्न अंग बनि सकेको छौ | हरेक दिन ३/४ घण्टा हामी virtual दुनियामा भए नि साथै छौ | कति बेला बोल्दा बोल्दै लाइन जादा हराए हतार प्याक किनेर नि तिमी सग हुने कोसिस गर्दछु | कोभिडले थालिएको जिन्दगीमा अलिकति भए नि मलहम लागाएको छौ | तिमीलाई के थाहा तिमी संग हुन् मैले कति त्याग गरेको छु | साथीहरु सग घुम्न पाएको छैन, कति गए नि तिमी online आउने बेला भयो भनेर हतार हतार फर्की हाल्छु | यो ४/५ महिनामा एक दिन नि तिमीलाई म नआएर सिकायत गर्ने मौका दिएको छैन | घरिघरि टाउको दुखेर फुट्न लाग्या हुन्छ र पनि तिम्रो चित्त नदुखोस भनेर म सधै तिमी सामु उपस्थित हुने गर्दछु | सायद तिमी मेरो जिन्दगीमा नआएको भए म खल्बलिएको, कतै रुमलिएको हुने थिए | कतै भौतारिदै हुने थिए | तर दुखको कुरो हाम्रो सम्बन्ध लामो भने पक्कै हुने छैन | तिमी र म दुवैलाई यो कुरा पहिले बाटै थाहा थियो त्यसैले हाम्रो बिछोडमा तेती धेरै चित्त दुखाइ हुने छैन | तर पनि जति दिन महिना तिमी मेरो साथ हुने छौ हरेक दिन तिमीलाई भेट्ने छु | र जीवनको अन्तिम सम्म तिम्रो याद आई रहने छ मेरो virtual class |

जिन्दगीका छालहरु....

noreply@blogger.com (Sushil Pokhrel) — Sat, 03 Oct 2020 04:21:00 +0000

कहिले काहीँ पछाडि फर्केर नि हेर्छु जिन्दगीलाई,

अतितका ती दिन र भोगाईलाई,

वर्षामा आउने भेल जस्तै छ जिन्दगी,

के के बगाएर ल्याउछ र किनारमा छोडिदिन्छ ।

खुसी महसुस गर्दा गर्दै एकैछिनमा पुन रोएको छु,

आफ्नै आशुले पनि मुहार धोएको छु,

असफलताले खुट्टा तानेर पछारिएका पल,

जानिजानी जिन्दगीले मै संग गरेका छल,

काडा टेकेर हिड्दा पनि नथाकेका चाल

अनाहकमा बिते दिन महिना साल l

अब समाउने सहारा पाएको छु,

बल्ल आशाको दियो जिन्दगीको जलाएको छु,

हार्ने छैन्न अब यी गोडा आफ्नो मंजिल टेक्न,

अब यस्तो कठोर बनाउने छु स्वयमलाई,

कुनै ताकतले नसकोस मलाई छेक्न l

मनै मनमा माया………………

noreply@blogger.com (Sushil Pokhrel) — Wed, 23 Sep 2020 07:43:00 +0000

नभेटे नि नदेखे नि
माया लाग्छ र ?
बोली तिम्रो हासो सुनेर
माया जाग्छ र ?
बासुरी झै तिम्रो बोली
बिछटै मनमोहित गराउने,
तस्वीर भित्रको तिम्रो नयन
मन्त्रमुग्ध बनाउने ।
सक्ने भए उडि जान्थे
समीप तिम्रो नै,
जुनि भरी रुमल्न पाउ
नजिक तिम्रो नै ।।

पुष्पक विमान……

noreply@blogger.com (Sushil Pokhrel) — Fri, 21 Aug 2020 12:57:00 +0000

बाल्यकालमा सुनेको त्यो पुष्पक विमान

उडनतस्करी र वायुपंखेका कहानी,

हिजो भन्दा सुन्दर र सफल

कहाँ रहेछ र आज भोगेको जवानी,

आकाशमा उडेका जहाज हेर्दै

हात् हल्लाउदै हेलिकप्टर भनेका दिन,

ती पुराना याद र अमुल्य काल छिन,

निलो अम्बरमा सुन्दर पुष्पक उडाउने कल्पना,

आज भन्दा हिजोकै लागे सुन्दर मेरा ती सपना ||

हिमाल माथिको गाउँ::

noreply@blogger.com (Sushil Pokhrel) — Wed, 19 Aug 2020 12:15:00 +0000

पहराले थिचेर पट्ट फुट्न आटेको

मेरो यो छात्ती बोकेर

हिड्दै छु म भञ्ज्याङ्, उकाली

ओरालीका मोडहरु तर्दै

आफ्ना त्यही पुराना जोर खुट्टा टेकेर

नयाँ जोस र सहास हृदयमा बोकेर

आफ्नो गन्तव्य को खोजीमा

चुली पहाड छिचोल्दै हिमालका शिखर नाग्दै

पुग्नु छ मलाई यी गगन चुम्बी हिमाल र ती

दिखी माथिका ती सुन्दर बस्तीमा

त्यो बस्ती जहाँ रोद्न पिडा हुन्न रे

दुख र अभाव बेहोर्नु पर्दैन रे

हो म त्यही गाउँ खोज्दै हिड्दै छु

हो म त्यही ठाँउ जान खोज्दै छु

जसलाई सबै स्वर्ग भन्दछ्न

Aagyat (Unknown)

noreply@blogger.com (Sushil Pokhrel) — Wed, 19 Aug 2020 11:39:00 +0000

Nobody know me,

I am unknown.

My beautiful past which I enjoy,

has already gone.

My present goes inside black hole,

It absorbed my present and future.

I try many times to be come out side,

but it never give me chance to return.

Don’t know how will future

I will stucked inside it for years what,

lots of pain and sorrow in this life

only thing I got.

लेख्दै मेट्दै अनि फेरी लेख्दै::

noreply@blogger.com (Sushil Pokhrel) — Mon, 20 Jul 2020 04:48:00 +0000

एकोहोरो भएको छु म आज

सपना देखौ त खै के देखौ

कृष्ण भीरको पहिरो जस्तै

कोशीको त्यो भेल भन्दा गहिरो

सुर्य ग्रहणको बेलाको अँध्यारो

जहाँ टेक्छु त्यहि चिरिन्छ

के मेरो हातको लकिर कच्चा नै हो त

अस्ति लेखे, हिजो मेटे

र आज फेरी लेख्दै छु

मेरा खुल्ला आखाँले देख्या

अधुरा सपनाहरु

फुटकर कविता

noreply@blogger.com (Sushil Pokhrel) — Sat, 11 Jul 2020 10:21:00 +0000

मुटुमा आगो बलेको छ

तन र मन जलेको छ

सपना देख्ने यी जोसिला आँखा

तेसै आज गलेको छ

उदेश्य बोकि कुद्ने मन

आज एउटा कुनामा थलेको छ ||

मदहोश कल्पना

noreply@blogger.com (Sushil Pokhrel) — Sat, 13 Jun 2020 16:29:00 +0000

जिन्दगी त के रहेछ र
दुई दिनको कहानी,
हिजो बचपन भोलि वृद्द
आजको जवानी |
नदीमा पानी बगे झै
बग्दै छ यी पल आज,
भोलि भेट होला नहोला
आजै खोल मनका राज |
मोति जस्तो कन्चन नयन तिम्रो
हिरा झैँ बहुमुल्य छ हासो,
तिम्रो रुपले बाध्यो मलाई
अब मलाई संसारको के चासो |

When we were young (poem)

noreply@blogger.com (Sushil Pokhrel) — Fri, 22 May 2020 10:59:00 +0000

When we were kids

we used to run,

In the street
with balloons and gun,
Holding hands
holding hearts,
Eating berries
playing with mud,
Paper planes
and old socks balls,
that all
we had got.
Now we get tab and cell
but can't bring joy
like those old days were......

KP OLI speech about india nepal border issue | केपि ओलि "सत्यमेव जयते"

noreply@blogger.com (Sushil Pokhrel) — Tue, 19 May 2020 10:00:00 +0000

दुर्घटना, लकडाउन र Work From Home::

noreply@blogger.com (Sushil Pokhrel) — Wed, 06 May 2020 06:39:00 +0000

कुरा सुरु गरौ २०७६ को अन्तिम अन्तिम बाट, चीनमा कोरोनाले जनजीवन अस्तव्यस्त बनाउदै गर्दा छिमेकी नेपालमा त्रास नफैलिने कुरै भएन । अझ पूर्ण सरसफाई अभियानलाई साफल बनाउन खटिएका हामी सरसफाई कार्यकर्ता मानिसका घर दैलो नजिकबाट निहाली रहेका थियौ । स्कुल स्कुलमा यो बेला ससाना भाईबहिनीहरुलाई हात धुन सिकाई रहेका थियौ । गाउँपालिका स्तरीय WASH PLAN का निमित्त स्कुल, संघ- सस्थाको सरसफाई अवस्थाको record बनाउने, वाड स्तरीय कार्ययोजना पास गर्ने कामको चटारो छदै थियो । कमल गाउँपालिका वाड १ २ र ३ को कार्ययोजना चैत्र २ गते पास गरि ४ को पास गर्न चैत्र ३ गते TSF लिला आचार्य र लक्ष्मण पोखरेल सहित पालिका संयोजकको नाताले म पनि वाड कार्यालय पुगे । बैठक ४ बजे सम्म चल्यो र कार्ययोजना पास गरि हामी विदा भयौ ।

अब ४ वटै वाडको पास भएको कार्ययोजना जिल्ला पठाउनु थियो ।एक प्रति वाडलाई दिएर म अरु दस्तावेज बोकी फर्किए । आउदा देखे स्कुटरको तेल त् रितिन्न आट्या छ । माथि पम्पमा हाल्न भनेर आए पम्पमा त तेल तान्ने machine लुगा ओडेर बसेको छ । भोलि पालिका जानु थियो तेल त जसरि नि चाहिने थियो । ३ किलो मिटर पर अर्को पम्प तिर लागे | पम्प छेउ पुगे तेल सकिएको थिएन | बाटो काट्न लाग्या थिए अगाडी tripper जोडले आएको थियो । अनि रोकेर side light बालेर पहेलो रेखा छेउ पर्खिए । tripper अलि पर पुगे पछी handle येसो के घुमाएको थिए पछाडी बाट हुइकिएर आएको मोटरसाइकलले ड्याम्म हान्यो । पुलिस छेउ नै थिए, आइ पुगी हाले । भाइ licence देखाउ भने उठेर दिन खोजेको एउटा खुट्टा टेकिएन । जसोतसो दिए, ठक्कर दिने दाई लाई त् केहि भएन मेरो अरु केहि चोट थिएन तर खुट्टा टेकिएन | आमालाई फोन गरे traffic दाईले पुलिस बिट सम्म लानु भयो । अनि आमा र अरु आएर hospital पुर्याउनु भयो । x-ray र CT Scan गर्दा हड्डी फुट्या देखियो तर घुडा सुनिएको ले तत्काल ओपेरेशन नहुने भयो । चैत्र ७ गते operation भयो, यो बीच थुप्रै आफन्त,सहकर्मी, साथीहरु भेट्न आउनु भयो | फोनमा र facebook मार्फत धेरै साथीहरुले स्वास्थलाभको कामना गर्नु भयो ।

यसै बीच कोरोना महामारी संसार भरि डडेलो जस्तै फैलियो । एसिया,युरोप हुदै अमेरिका प्रवेश गर्यो । अस्पतालको बेडमा सुतेर भएनी समाचार हेर्थे | कुन देशमा कति पुगे कहा असर थोरै छ आंकलन गर्ने गर्थे । अस्पतालका nurse हरु नि विचल्लित देखिन्थिए, एक जना मात्र कोरोना संक्रमित आए भने सारा अस्पतालमा फैलिने डर थियो । office बाट सरहरू फोन गरेर हालखबर सोधी रहनु हुन्थियो । अहिले कामको सुर्ता नलिनु rest गर्नु भन्नु हुन्थियो । सहकर्मी साथीहरु आफ्नातर्फबाट गरेका काम नि भन्नु हुन्थियो । SEE परिक्षा स्थगित थियो नै, १० गते बेलुका ११ गते देखि lockdown हुने समाचार आयो । ११ गते बिहान doctor, nurse हरु दुखले आउनु भएछ । Operation को ५ दिन भएको थियो dressing मा आउनु भएका doctor ले घाउ बिगेर्को छैन घर जादा हुन्छ भन्नु भयो । lockdown का कारण doctor हरुमा पनि मनोवैज्ञानिक त्रास देख्न सकिन्थियो | ११ गते lockdown कै दिन मा डिस्चार्ज भएर फर्कीए ।

घर फर्किए सगै तनाव नि बढ्यो, सबै साथीहरु आआफ्नो स्थान बाट काम गर्नु हुदै थियो म भने मुढो ढले झैँ सुत्नु पर्ने अवस्था थियो | केहि दिन पछी हाम्रो team को video conference आयोजना भयो | सबैलाई देख्न पाउँदा र कुरा गर्न पाउदा मन दंग थियो । विनोद सर,सोम सर, अर्जुन सर अनि अन्य सबै साथीहरु सग अहिले भएका कामहरु सुन्न पाउदा मन खुसि थियो । ८/१० दिनको rest पछी अब field को काम गर्न खुट्टाले नदिए पनि घर बाटै प्राविधिक काम गर्न भने सक्ने अवस्थामा थिए | सरहरुले पठाउने भएका दस्तावेज गाउँपालिका प्रमुख र अधिकृत सर सम्म पुर्याउने काम, data entry गर्ने, स्वास्थ संस्थाको data collect गर्ने जस्ता कार्य lockdown कै बेला भए नि work from home को अवधारणा अन्तर्गत सबै साथीहरु गर्नु हुदै छ । अझ TSF साथीहरु त् हामी भन्दा धेरै सक्रिय भएर टोलटोलका मानिसहरु सग नियमित फोन सम्पर्कमा हुनुहुन्छ । lockdown को बेला साबुन पानीले हात धुने घर आँगन सफा राख्ने जस्ता कार्य अझ रफतारमा हुदैछन । नियमित रुपमा हुने video conference र सरहरुले दिनु हुने निर्देशनले हाम्रा कामहरु lockdownमा पनि निरन्तर चलिरहेको छ ।

दुर्घटनाले जीवनलाई हर्ने चस्मा फेरिदिदो रहेछ भन्ने आभाष यश पटक मैले पाए । आज महिनौ बित्यो तर मलाई मात्र हैन यो पटक सारा संसारलाई पिरोलेको छ, मलाई दुर्घटना ले संसारलाई रोगले| यस अवधिमा ज्यान गुमाउने सम्पूर्ण प्रति हार्दिक श्रदान्जली अर्पण गर्दछु ।

साबुन पानीले हात धुदै एक बालिका

फोहोर उठाउँदै पालिका कर्मचारी

Data entry को काम गर्दै

नियमित सम्पर्कमा साथीहरु

प्रेम प्रस्ताव

noreply@blogger.com (Sushil Pokhrel) — Wed, 29 Apr 2020 02:19:00 +0000

यो फगत आकर्षण होइन,
यो त दिलको कुरा सुनेर
मगजले लिएको निष्कर्ष हो ।।
सामाजिक संजालको भित्तामा
मित्रताको वर्ष दिन भन्ने मात्र होइन,
अलि पछि वर्ष गाठको शुभकामना सन्देश
मुहार पुस्तकको भित्तामा छाप्न चहान्छु ।।
तिमीलाई मात्र तिमीलाई,
मुटुका प्रेम रुपि कोठामा राख्न चहान्छु ।।
बीचमा आउने ठाकठुकलाई वार्ता गरि मिलाई,
अब आउने जिवनको हरेक पाईलाहरुमा
तिमी र तिम्रो साथ माग्न चहान्छु ।।

सालाबारीको रमाइलो::

noreply@blogger.com (Sushil Pokhrel) — Sat, 21 Dec 2019 12:26:00 +0000

यो साथ २०१५ देखिको थियो । धुम्न त हामी केटाहरु हप्तै पछि नि जाने गर्थियौ अझै नि गर्छौ । तर क्याम्पस बाट हाम्रो पहिलो भ्रमण त्यो नि क्याम्पस सकिए पछि भएको थियो । ICT Batch का भाईबहिनीहरु सग र सम्पुर्ण क्याम्पस staff हरु लिएर हामी सुदुर पुर्वको झापाको सालबाडी घुम्न गैयो ।

( सामुहिक तष्विर लिँदै हामी )

( हेन्डसम केटो म )

( )

Lyrical : Kun Faya Kun Video Song.

noreply@blogger.com (Sushil Pokhrel) — Wed, 18 Dec 2019 05:00:00 +0000

यात्री

noreply@blogger.com (Sushil Pokhrel) — Wed, 18 Dec 2019 04:50:00 +0000

खोज्दै छु म यो धर्तीमा आफ्नै अस्तित्व
के हो मेरो उदेश्य के हो मेरो दायित्व,
यता पछारिन्छु उता भौतारिन्छु
बग्दै छु म जिन्दगीमा सागरमा हराएको पानि बनि,
यात्री हु यात्रा मै छु दिन रातले साथ छोडछन केहि नभनी,
बस हराउछु म मेरा दिन भित्र आफै
रातका अँध्यारोमा आफुलाई पाउछु,
कोहि हुन् नहुन मेरा साथ
म एक्लै एक्लै जिन्दगीका गित गाउछु |

मैले नभुलेको सपना::

noreply@blogger.com (Sushil Pokhrel) — Thu, 21 Nov 2019 03:58:00 +0000

धेरै समयको अन्तराल पछी केहि कोर्न मन लाग्यो | म न त नेपालीको विद्यार्थी हु न त साहित्यको नै, त्यसैले व्याकरण र लेखाई नमिलेमा क्षमाप्राथी छु | मानिसहरु बाल्यकालमा आफ्ना कलिला बच्चाहरुलाई तिमी ठुलो भएर डाक्टर, इन्जीनियर, पाइलट बन्नु पर्छ भनेर मार्गदर्शन गर्दछन | सायद सहि पनि हो आफ्ना नानीले सफलता चुमेको कसलाई हेर्न मन हुन् र,कालान्तरमा कतिका सपना पुरा हुन्छन कति वर्षायाममा भेलले बगाई लाने संरचना झैँ बगी जान्छन |कहिले डाक्टर त कहिले इन्जिनियर बन्ने कुनै बेला सेना त कहिले मन्त्री बन्ने सपना मैले ने देख्दै बचपन गुजारे | मध्यम वर्गीय परिवारमा जन्मिने बच्चाले एती सपना देख्न त् छुट हुन्छ नै सायद | समय बित्यो समय संगै जीवनका वसन्तहरु पनि खुड्किला चड्दै गए | कक्षा ८ मा पुगे पछी नयाँ सपना पलायो, कम्प्युटर इन्जिनियर हुने |

बजारमा छिटफुट cyber cafe खुलेका थिए, घन्टाको २५ तिरेर चलाउन पाउने | छुट्टीको दिन दाजुभाई कम्प्युटर चलाउन अझ भन्नु पर्दा गमे खेल्न जाने गर्न थाल्यौ | ea cricket, gta vi-city, ea fifa जस्ता game खेल्नु र जान्नु नै त्यो बेलाको उपलब्धि थियो |yahoo messenger मा आफन्त संग video call गर्न सिकिदै थियौ | bill gates र Microsoft का काहानी सुन्दै हामी नि तेस्तै धनी र सफल हुने सपना बुन्न थाल्यौ | ९ कक्षामा सरले रेडियोमा स्कुलको प्रतिनिधित्व गर्दै बोल्न पठाउनु भयो |कार्यक्रमका दौरान के बन्ने सपना छ भन्दा कम्प्युटर इन्जिनियर नै भनियो | सपना थियो पुरा त गर्नु पर्यो, slc पछी सपना पछ्याउन science पढियो तर मेरो दुर्भाग्य math ले ११ मा नराम्री धोका दियो | अनि १२ मा biology तिर लागियो तर सपना नछोड्न extra math नि हानियो | तर जब ११ को result आयो तब त्यो बेला नढलेको धरहरा बाट फाले झैँ महसुस हुने नतिजा आयो | अनि त अन्य सपना हरायो बस एउटा सपना रहयो पास हुने | १२ को परिक्षा दिए त्यो राम्रै भयो तर ११ ले मलाई यसरी तान्यो कि मानौ भुमरीले पात पतिंगर लान्छ |हार मान्नु त थिएन तर जति गरे नि म अब यो जन्जिर बाट उमक्ने अवस्था नै बनेन, पढाई छोड्नु थिएन मलाई पढ्नु थियो तर अब मेरो सपना पुरा नहुने दिशा तर्फ जादै थियो | अब यसलाई छोडेर अर्को बाटो नलागी मेरो त जिन्दगि नै स्वाहा हुने अवस्था बन्न लागेको थियो | २/३ वर्ष खेर गइ सक्या थियो | सोचे मर्नु भन्दा बौलाह हुनु निको अनि education faculty join गरे | commerce option थियो तर account मैले स्कुलमा पढेको थिइन | त्यसैले education रोजे | केहि भएन भने पनि पढाएर त खान्छु भन्ने सोचे | मेजर विषय English रोजे | आमाले बेलैमा सल्लाह नदिनु भएको भए मेरो शैक्षिक योग्यता सायद तेही रोकिने थियो कि | फेरी सुरु भएको मेरो पढाई सायद अब पार लाग्ने मोड तिर गयो | Microsoft का Bill gates मात्र हैन अब Apple का Steve jobs नि मेरो प्रेरणाका स्रोत बनि सकेका थिए उनको "stay hungry, stay foolish" मेरो लागि जीवन जिउने मन्त्र बनेको थियो त्यो बेला |१२ राम्रो नम्बर ल्याएर पास गरे | अब पढ्नु थियो bachelor | मैले देखेको सपनाको पोको थन्केको मात्र थियो मिल्काएको थिइन मैले | मेरा काका घर छेउ कै कलेजमा काम गर्नु हुन्थियो र कलेजका चिफ सरले नि मलाई राम्रो चिन्नु हुन्थियो | सरले एक दिन अब education को bachelor मा मेजर विषय कम्प्युटर ल्याउन प्रयास गर्दै छौ भन्नु भयो |मेरो दिमागमा मात्र भएको भए त मेरो त्यो पुरानो सपना कतै मिल्कि सकेको हुने थियो होला, मनको एउटा कुनामा रहेको सपनाको पोको कहिले फालेको थिइन | तेसैलाई उठाए २/४ वर्षको धुलो टक्टकाए अनि सुरु भयो मेरो पुरानो सपनाको यात्रा | इन्जिनियर नभए नि पढाई त मेरो कम्प्युटर सगं सम्बन्धित थियो | साथीहरु नि सपना बोकेका पाए मलाई अधि बढ्न अझ हौसला मिल्यो | आज ४ वर्ष सकेर नतिजाको पर्खाईमा छु | कुनै बेला बाबाआमाले डिग्री गर्नु पर्छ तैले भनेको सम्झिन्छु र आज म त्यो डिग्री पढन एक पाइला मात्र पछी छु | म अरु भन्दा ढिलो गए तर आफ्नो सपना संगै छु | म यसैमा सन्तुष्ट छु | जीवनमा देखेको एउटा सपना तेही पछ्याउदै हिड्नुको मजा जुन छ त्यो मेरा विगतमा छुटेका वर्षहरु गुमाउदा मलाई धेरै पिडा छैन | सायद jobs को stay hungry stay foolish ले मलाई सपना दिखी राख्न झक्झकाउने काम गरि राख्यो| अन्त्यमा म फेरी भन्छु सपनाको भोक रहू अनि त्यो पुरा गर्न मुर्ख बन |

घुमघाम सतासिधाम

noreply@blogger.com (Sushil Pokhrel) — Sun, 17 Nov 2019 04:42:00 +0000

शुक्रबार साथीहरु संग झापा जिल्लामा रहेको प्राचिन धर्मस्थल सतासीधामको भ्रमण गरियो | हाल उक्त स्थानमा १०८ कुण्डमा हवन भई रहेको छ |शुक्रवारको समय पारेर ४ बजे तिर हामी झिलझिले देखि उतर तर्फ रहेको सतासीधाम तर्फ लाग्यौ | उक्त धार्मिक कार्यको लागि सतासी साजाएर सुन्दर बनाईएको रहेछ | नेपाल तथा भारत बाट पनि निकै तिर्थालु आउनु भएको रहेछ | हामी सतासीमा रहेको झरना अवलोकन गर्न त्यस तर्फ लाग्यौ | यी तस्विरहरु उक्त दिन खिचिएका हुन् |

घुमघाम

noreply@blogger.com (Sushil Pokhrel) — Sat, 14 Sep 2019 06:30:00 +0000

इलामको चुलाचुली गाउँपालिका अन्तर्गतको कमल खोलामा रहेको झुलुंगे पुलमा

How to use nepali atm in india | नेपाली atm card भारतमा कसरी चलाउने

noreply@blogger.com (Sushil Pokhrel) — Mon, 05 Aug 2019 08:10:00 +0000

एक तरफा प्यार

noreply@blogger.com (Sushil Pokhrel) — Tue, 23 Oct 2018 02:19:00 +0000

कमबख्त प्यार फिर एक तरफा हुआ
पहेली मुलाकात मे हुआ
तेरे वो काफिर नाजरो ने
पहेली बार हि दिलको छुआ
तेरे जेसा परीवश (सुन्दर) तो
कोहि नही देखा हे मेने
लेकिन मुझे प्यार तेरी खुवासुरती से नही
तेरो वो संस्कारो से हुआ
तेरे वो नाजुक जिसमे से नही
तेरो बातो से प्यार हुआ
तेरे सुन्दर आखो से प्यार हुआ
फिर से एक तरफा हुआ
फिर से मन हि मन हुआ
जो भी हुवा बहोत खास हुआ
मुझे तुझ से बेइंतहा प्यार हुआ
पता हे सायद फिर मुलाकात हो या ना हो
लेकिन वो एकदम के मुलाकात ने दिलको छुआ
नाम तक मालुम नही मुझ्को तेरा
फिर भी तेरे लिए इश्क सुफियाना हुवा

बाबा

noreply@blogger.com (Sushil Pokhrel) — Sat, 15 Sep 2018 02:54:00 +0000

मेरो आँखा खुलाई सगै

सायद तिम्रो सपना बिउझिएको थियो

मेरा कोमल हातले तिमिलाई छुदा

सायद तिम्रो आँखा रसाएको थियो

जिम्मेवारी त छदै थिए अनेका तिम्रा

मेरो आगमनले अझ भारि थपेको थियो

तिम्रो न्यानो अंगालोमा निदाएका दिन याद छ मलाई

बचपनमा सुनेका तिम्रा ति अनेक कथा याद छ मलाई

आज म ठुलो तिमी बुढो भएका छौ

सायद त्यो बाल्यकाल जस्तो सम्बन्ध छैन हाम्रो

न त तिम्रो कथा सुन्ने प्रयास गरेको छु

न त तिम्रो काखमा लुटुपुटु गर्न खोज्या छु

तर नि बाबा तिम्रो त्यो पुरानो सपनाको एउटा सपना छ

मेरा बा आमाको हरेको सपना पुरा गर्ने

Travelling "Kamal,jhapa"

noreply@blogger.com (Sushil Pokhrel) — Sat, 08 Sep 2018 03:04:00 +0000

नेपाली कविता भाग्य | bhagya nepali poem

noreply@blogger.com (Sushil Pokhrel) — Sat, 02 Jun 2018 13:44:00 +0000