...Life Away From HOME...

Unang Pasilip

noreply@blogger.com (eds) — Thu, 06 May 2010 00:49:00 +0000

Sa totoo lang ha, ang tamad tamad ko talaga lately. Parang binabawi ko yata ang pagod ko nun nakaraang dalawang buwan. Kung dangan nman kasi naumpisahan pa itong pag-rerepair at pag dedecorate ng bahay, yan tuloy hindi ako maka agwanta.

Neways, cge eto ang una kong pasilip sa aking mga pinaggagagawa lately. Isa lang muna kasi kelangan pa ng finishing touches nito. Mejo magulo pa nga ito eh hehehe..

Ito ang itsura nung hindi ko pa inuumpisahang pakialaman ang pagreredecorate ng aming room. Ang walls ko ay plain cream paint lang. corner computer table na hindi akma sa kuarto at meron pa akong ilaw-ilaw sa aming ulunan. Para romantic tuwing malamig ang gabi hehehe. Yung itaas ng aking wardrobe eh puno ng kung ano-anong kahon.

Eto nman ang aking newly transformed bedroom. (transformed daw?) hehe.. winolpeyper ko lang nman ang aking buong kuarto pero itinira ko yung sa gawi ng aming ulunan para meron nman akong feature wall. Yun daw ang tawag dun. At dahil mejo madilim ang kulay na napili ko, at choice din ni habibi eh naglagay ako ng isang mejo malaki-laking salamin para magbigay ng liwanag sa room.

Ang room na to eh pinaghirapan ko kaya proud ako sa aking ginawa kahit hindi pasok sa inyong panlasa. Pero tumatanggap nman ako ng criticisms o suggestions para mas lalong gumanda ang aming pugad ni habibi. O diba?

Ang aking wardrobe ay mas makulay. Ang dahilan eh ang magic varnish. Kaya kung kayo eh meron mejo luma, lumang furniture, bumili ka lang ng barnis para magmukhang bago. Yun taas nito eh ginawa kong pugad ng aking stuffed toys. kulang pa nga sa kabila kaya inilagay ko na lang ang aking mga koleksyong angels.

Ang aking kubre-kama eh nabili ko sa Pound stretcher for £14.99. mura na kumpara sa iba na halos triple ang presyo. Pinatungan ko sia ng Throwover set na katerno ng aking wall. Perfect di ba?? So ang kulang ko na lang eh Kurtina. Pero nag iisip pa ako kung anong kulay ang nararapat. Gusto ko sanang light color un nga lang tabing daan kasi ito. Ayoko nmn na kapag nagsindi ako ng ilaw eh nakikita ang anino ko sa bintana. Parang yung nagsasayaw ng careless whisper hehehe.. Kaya ang plano ko ay black out curtain o di kaya black out blinds na katerno ng motiff ko at white curtains para mging maliwanag nman pag araw.

O eh ano kaya sa tingin mo? ok na kaya ito?

Umagang Kayganda

noreply@blogger.com (eds) — Tue, 27 Apr 2010 19:11:00 +0000

Kahit natulog ako na Zigzag ang hugis ng nguso ko sa nakakaimbyernang lunes eh nagkaroon naman ng umagang kayganda sa araw na ito. Halata ba? hehehe Eh kasi nga last weekend ng makausap ko ang aking new found friend na si Mary Joy, inintroduce nia ako sa online pinoy shop kung saan makakabili ng mga fresh filipino foods at ibang pang products na miss na miss ko na talagang gamitin. Ang totoo niyan, meron nman akong online store na binibilhan pero kadalasan puro ingredients lang. Eh hindi naman pupuwedeng the same recipe ang filipino foods na ilalaman ko sa aking sikmura araw araw hano. Kaya nman tuwang-tuwa ako ng dumating ang parcel kaninang umaga. Hay, sa sobrang excitement di ko napicturan ng buksan ko.

Iditetalye ko na alng ang nabili ko ha. Voice, Red Horse ( request ni Habibi yan), Papaet, Longganisa, Tocino, Bopis, Bangus Belly, Adobo Marinate ( silver Swan), Chicken Sausage at kung ano ano pa na hindi ko na maalala. Balak ko nang bumili ng ng mga gulay kaso hindi ko sure kung maipapadala nila thru parcel force no. Kaya pupuntahan ko na lang sa katapusan ng Mayo para mapili ko lahat ng gusto kong bilhin. hehe teka bago ko makalimutan, heto’t maglaway ka muna dito sa aking masarap na agahan. Engrande yan … tamang-tama hindi ako kumain ng kahit ano kahapon lol!

O diba ang bongga ng umaga ko.. ? Ang sarap sarap nga eh .. Yun longganisa kasabay ng sariwang kamatis at ang bangus belly sinawsaw ko sa sukang maanghang.. huwaw!!!

Babalik ka rin…

noreply@blogger.com (eds) — Tue, 27 Apr 2010 00:49:00 +0000

Wala akong magawa.. sabi ng relo ko ala una- kuwarenta’y kuatro na. Sus! parang bago ng bago sa pagtulog ng late ano.. Ano ba yan, kanina kasi kumukulo ang aking dugo. Ang aking pakiramdam eh gusto ko mamilipit ng leeg. Yung tipong ngaun na. Hay naku buti na lang at nakapagtimpi pa ako ng konti.

Eto nga matapos kong magbrowse ng magbrowse, napadpad ako sa aking lumang tahanan. There’s no place like home talaga ano. Ilang beses ko na iniwan tong blog na to eh bumabalik ako ng bongga. O ayan, lagyan ko ng ng post kasi ang latest post ko dito eh nun namaalam ako at nung panahon pa ni Ondoy. Jusmio eh summer na kaya sa pinas? tagal na no?

Sige nga… Popost ulit ako ng bongga dito. Tagalog parang un talambuhay ni edna. hihihi.. Parang mas type ko magpost ng tagalog para mas maexpress ko ang aking sarili. Tulad ng kapag ako ay galit, at masaya.

O sia, bukas na lang kita ulit bisitahin. paggigisng ko ng alas dose.

Launching MYDIGIHOME

noreply@blogger.com (eds) — Tue, 06 Oct 2009 19:20:00 +0000

Today, I am officially launching MyDigihome domain which I bought few weeks ago. Im planning to use it as my official site for meme and ramblings. So hopefully you can also add me your site. Please do.. I will not totally abandon this account. I will still visit this but expect only tagalog posts on this blogspot account.

Come and visit my new home.. my new life away from home.. my digihome..

To all friends that will add me, drop me a message and I will gladly add you there. See ya!

Pananalasa ni Bagyong Ondoy

noreply@blogger.com (eds) — Mon, 28 Sep 2009 11:35:00 +0000

Ondoy's Trail of Fury from Glenn Omanio on Vimeo.

Typhoon Ondoy left lots of filipino’s homeless. Some of them died.. I know others might say that this is the fruit of all the corruption and other government issues under Arroyo’s government but hey guys, this is no time for blaming each other.. The best we can do is help one another in any way we can. From a simple prayer to donations. I can’t help myself but cry when I watched this video. Thanks to Glenn Omanio..

Jamie’s new baby

noreply@blogger.com (eds) — Mon, 07 Sep 2009 15:53:00 +0000

Oh right, Jamie’s new baby arrived today. Want to know what that is? check it out !

Jamie with his new baby

Tryin’ to show how thin it is!

Closer look ….

Yeah right! Its thinner and has more space capacity than his old one! For your info, the old one will be put in Ebay auction. Its rarely used and he will be including 3 games with it ( Bought last July 2009 in replacement to the PS3 80Gb we sold to Jasper, my brother when we visited Philippines). Oh dear! Hope I can pay this one. By the way this gadget is a newly released Sony PS3 Slim, 120GB Hard Drive. W'e’ll be testing it tonight! Yehey! Hmmm I will decide what game to play but definitely don't want football hehe.. not my game! I might try Resident Evil though..

Adik Ako, Adik Siya…. ADEEEKKK Kaming Lahat!

noreply@blogger.com (eds) — Tue, 18 Aug 2009 22:27:00 +0000

Gusto kong matawa sa naisip kong title ng post ko. Palibhasa walang letrang umiikot sa kukote ko kundi A-D-I-K. Siempre nman hindi ako adik sa ipinagbabawal na gamot hano.. Kundi adik sa paglalaro. Parang narinig kong sinabi mong :

“ Sa tanda mong yan naglalaro ka pa??””

Eh kumusta nman si Ate liza? hehe ( Kutos ang aabutin ko dito kay ate liza, maniwala ka.) Hay naku di nga ba’t one week ko nang nilalaro ang hinayupak na FARMTOWN sa facebook. Shocks! Maniwala kayo at sa hindi, nakakaadik talaga. Eto nmang si Peachy, lahat ng Farm in-introduce na yata sa amin. Pambihira.. Nagkabuhol-buhol na ang brain ko sa pagchecheck ng aking mga Farm. Hindi lang yun, di pa nga nakakamumog eh nag-fa-farmtown na ako. Maging si Habibi eh na-diet na kakafarmtown ko. At pagsapit ng gabi hihiling pa akong masahehin ako dahil maghapon akong nagfarm town. Eh bakit nga, kahirap kayang mag-araro, magtanim at maki-ani hehehe.. ( Talagang tunog adik na hano?) Eh kung curious ka kung ano nga ba itong Farmtown na to eh Sign up na at magchismisan tayo sa bukid hihihi…Yan lang ang ginagawa nmin ni ate liza halos araw-araw.. Eh maalala ko pa nga nung isang araw eh un hinarvest naman ng mga anak nia ang kanya mga plastic na tanim gawa ng kaka-farmtown. Eh ako nman kaya ano nman ang effect ? Susme, katatayo pa lang uupo na ako. At pag naglinis ako paspas talaga at baka mabulok ang mga tanim kong ubas, raspberries, pumpkins, melon at kung hano-hano pa. Mainip ka ng bahagya, cge at kulitin mo ang palengke ni Tom kung magkano niya bibilhin ang hinarvest mo at kung me ibang farmer na kelangan ng tulong mo. Tsk!Tsk!Tsk!

Minsan nga me nakilala akong pinay na taga-Norway, ang sabi ba nman eh sa harap na raw sia ng PC kumakain at naadik na rin sia. 40+ na kaya ang edad nun nawili rin kalalaro. Eh kumusta nman ang gumawa ng door lock namin ng minsang kumulimlim, hindi naisip kung sia ba eh mababasa ng ulan. Naisip pa ang mga pananim sa Farmtown at jusmio baka raw bagyuhin ang mga ihaharvest nia. Ano ba yan!!!

Kaya sa mga katoto kong hindi ko nabibisita eh pagpasensiyahan nio na kami at kelangan Lumevel up ng mga FARMISTA hehe.. Kahit na nga ba itong aming mga kamay eh mukhang nirarayuma na at ang hintutturo eh nagmasel na talaga kaka-click. Sorry talaga. Kung hindi ko man kau madalaw eh , ano kaya kung subukan niong magfarm town? baka sakaling hini lang ako ang maging adik, pati sia at tayong lahat maging adeeeek sa farmtown.. wuhoo!!

Ate Issa! Gumawa ka ng bagong account at naku maki-uso na! tara na!

Friendster Error??

noreply@blogger.com (eds) — Sat, 08 Aug 2009 19:36:00 +0000

At eto nga nang tumambad sa aking screen ng ako ay mag-check ng Friendster. Hay naku parang gusto ko na nga yatang maniwala kay INSAN na lumipat na lang kami sa Facebook! Jusmio Marimar! Ano ba yan? ang dami pa nmang uploaded pictures doon na sana ay hindi mangawala? Ano kaya ang nangyayari sa Friendster? talaga nga kayang kelangan ng mag-take over ni Facebook o under maintenance lang sila? Naku naman maalala ko lang ha , isa sa mga friendlist ko ang naglagay ng pagkadami-daming pictures dun at pagtapos lahat ng uploaded pictures nia ay biglang nangawala. Sinubukan niyang kontakin ang friendster regarding dun pero hindi na nga naibalik kahit isa. Sa dami ng nai-upload nia noon, eh kinatamaran na niyang ulitin uli. Eh bakit nga, baka nman mapudpod ang daliri nia kauupload dun no. Hay naku sana lang ay maayos na .. Kapag hindi… eh di hindi! hehe

Bulaklak

noreply@blogger.com (eds) — Fri, 07 Aug 2009 20:27:00 +0000

“Bulaklak…. ang ganda ng bulaklak.. ng mga bulaklak…”

Senti mode lol! Wala lang! Hindi ko maipaliwanag kung bakit ganun na lang ang nararamdaman ko today. Parang ang lungkot ng buhay …. Hayz… Siguro dumadating lang sa buhay ng tao na minsan makaramdam ng biglaang pagkalungkot. Oh well, gusto ko lang i-cheer ang sarili ko sa pamamagitan ng paggawa ng post bago pa gumulong ang nag-uunahang patak ng luha sa aking pisngi. Siguro naaalala ko lang ang isang problemang naiwan sa Pinas at isang masamang balita mula sa isang kaibigan. ( Siempre wala namang namatay noh!) Medyo masyado lang kumplikado kung aking hihimayin ang istorya.

Anyway, kwento ko na lang kung paanong nagkaroon ako ng mga pictures na ito. I actually took these pictures while we’re in Bora. Hmmm… masyadong na-amaze lang ako kung paano magiging maganda ang kuha sa mga bansot na rosas sa Pinas hehe.. Sa picture pala, hindi naman nakikitang ang mga halaman na to eh nakatanim sa mabato at tuyong lupa na kundi pa uulan eh hindi madidiligan. ( taray!) Pero nakakachallenge lang kung paanong ang pangit ay nagiging maganda kahit sa litrato man lang. Feeling photographer nman ako? hehe Dapat cguro eh magpasalamat ako sa aking sweetheart sa gift nia last bday.. Thanks sweetpeach!

Insomnia – Craig David ( Video Entry )

noreply@blogger.com (eds) — Thu, 06 Aug 2009 11:15:00 +0000

Had to post this MTV kasi i really like it. I know medyo late na yata ako sa mga new music ngayon but it just reminds me of Boracay. (Lol) Meron pa rin hang over. Actually, hubby danced on this music while we are drinking at Bamboo Inn o ano na nga yun. nakalimutan ko na ang name but they play really nice music. And hubby’s friend had to pay 100 pesos sa DJ on deck para sia ang makapagmix ng kanta kasi nga medyo kumagat na ang mga alak na nainom nila. Heres the video that im pretty sure na magugustuhan nio rin..

Dating Pangulong Corazon “Cory” Aquino, Patay na!

noreply@blogger.com (eds) — Fri, 31 Jul 2009 21:42:00 +0000

Nagulat ako habang ako eh nanonood ng TFC ng mabalitaan kong si Ginang Cory Aquino ay patay na. Siya po ay namatay sa ganap na alas 3:18 ng umaga dahil sa Cardio Respiratory Arrest.

March 2008 ng malaman ng sambayanang Pilipino na siya ay nagkaroon ng colon cancer. Nag-undergo sia ng operasyon para maalis ang nasabing cancer at ito ay naging successful nman. Ngunit nagulat ang lahat ng noong June 22, taong kasalukuyan ay isugod muli sa Hospital ang dating Pangulo. Hanggang sa mangyari nga ang kinatatakutan ng lahat ng pamilya partikular na ang bunsong anak na si Kris Aquino.

Isa sa pinakamaimpluwensyang tao sa kasaysayan ng Pilipinas ang dating Pangulong Cory Aquino. Ika-labing isang Pangulo at kauna-unahang babaeng naging Pangulo sa buong Asya. Sino ba ang hindi makakalimot sa People Power – Edsa Revolution? malamang halos lahat tayo ay alam ang patungkol dito. Pero nakakalungkot isipin na ang orihinal na Ina ng bansa ay pumanaw na.

Para sa Pamilya ni Ginang Cory Aquino, ako ay lubos na nakikiramay. Sana’y mahanap mo ang tunay na kapayapaan kasama ng Poong Maykapal. Mananatili kang ala-ala sa kasaysayan ng Pilipinas.

Welcome Back

noreply@blogger.com (eds) — Sat, 25 Jul 2009 17:28:00 +0000

After more than a month of not blogging, I’m back again .. Kelan pa nga ba ako huling nagpost dito? Hindi ko na rin matandaan.

Anyway, matapos ang mejo mahaba-habang bakasyon ko sa Pinas, balik UK na nman ako. Nun ko tuloy napagkukumpara ang ambience ng Pinas at UK. Ano nga ba ang gugustuhin ko ? Sa Pinas sobrang init na kahit umuulan ng malakas para ka pa ring nasa loob ng pugon. Pero kahit napakainit ( at hindi nman lahat ng masang pilipino kaya maka-afford ng pambayad sa aircon) ang paligid ay masaya pa rin.

Hindi ko nga makalimutan si Habibi nung kami ay nasa Pinas. Lahat ata ng sweat glands nia ay aktibo dahil walang puknat ang pagpapawis. At kung dito hindi mo mapaligo ng araw-araw, sa Pinas hindi mo na kelangang kulitin dahil 3 times maligo ang lolo mo sa sobrang init. Kung bago kami dumating ng Pinas ang bukambibig nia eh

“ Theres no way I can walk around Boracay with no shirt on..”

Kinain nia yang sinabi nia dahil buong araw halos nakahubad at panay ang tampisaw sa dagat. At dahil sa kagustuhang umitim, hindi lang sunburn ang inabot kundi parang natapunan ng kumukulong tubig sa tindi ng sunog sa katawan. Sa totoo lang, Yun ang pinaka-highlight ng aming bakasyon.

Heto ang ilan sa mga pictures from Boracay:

Day 1 – Arrival / Eating and Drinking Session

Day 2 – Pictorial/Kulitan with Family and Friends and some Massage by the beach lol

Day 3 – Its my Birthday! Dolphin/Banana Boat Ride ( Too bad I didn't manage to take a picture of my cake :(

Day 4 – Island Hopping/Snorkeling/Picnic and Swimming with the whole berks and family

Day 5 – is my rest day coz im not to well .. but my family manage to visit Station 1 and took some picture with the Sand Castle.

Day 6 – Parasailing/ Helmet Diving ( The highlight of the Boracay Getaway)

Day 6 – Tequilla Night with my Friend Mich from Italy. One of the best lasingan nights in Boracay. Imaging those pulutan in front of us. Isaw and lechon manok from andoks .. harhar

Day 7 – Uwian na . But we all missed each other after those 7 days of bonding. Gumising nga ng maaga si Habibi on our last day kasi nga he wants to say goodby to Bora Beach. He really enjoyed his stay. Maybe next time, mag-stay kami ng 2 weeks kasi hindi pa raw sapat ang 7 days eh naghirap na nga kami hehe.. Tips for those who are planning to go to Bora, never ever eat on restaurants kasi super mahal.. Tiyaga na lang kau sa Andoks or wendy’s or better yet sa gma turo-turo sa palengke para makatipid. Then spend every penny para matry nio ang lahat ng sea adventures.

Nakakamiss talaga ang Pinas lalo na pag nakikita ko ang mga pictures na kagaya nito. Kahit mejo nasagad ang ipon eh ayos lang. No one can replace the enjoyment we had in Boracay. Hopefully makabalik kami next time ng mas matagal..

Lihim

noreply@blogger.com (eds) — Tue, 02 Jun 2009 09:22:00 +0000

Matapos nga ang ilang linggong pagpaplano namin sa aming pag-uwi at pagdeklara na gawing lihim ang aming pagdating sa bandang huli ay maibubunyag din pala. Ang totoo niyan ay wala pa talaga ako sa Pinas at kung bakit hindi ako makapagpost ay sa kadahilanang ang pag-uwi pala nmin ay hindi nangangahulugang kami ay magsasaya na nga. Heto nga at sumasakit ang bungo ko kung paano mapagkakasya ang budget sa pasalubong. Daig pa ang mamamalengke sa tutuban sa dami ng mga bilin ng malaman ang aming pag-uwi. Tingin ko ang alam nila eh pinupulot ko ang salapi dito. Teka bakit nga ba ganun hano? pag alam nila na naka-abroad ang isang tao iisipin ng iba mayaman at kumikita ng pounds or dollar. Pero ang totoo niyan, sa taas ng cost of living kung saan kaming mga overseas pinoy at pinay ay naroroon ay ganun din kataas at kamahal. Yun nga lang ang kaibahan, dito sa UK kung saan ako ay naroroon, kahit papaano hindi mapolusyon. Walang basura sa gilid ng daan. Walang mga batang-yagit na nangangalabit sau para humingi na mamera. At walang tricycle na halos sunugin ang baga mo sa kapal ng usok. Minsan pag naikukumpara ko, mas secure talaga ako dito. Ihiwalay na natin ang financial matter dahil sa bagay na yan ako ay tagtuyot hehehe.. Pero dito kasi wala nman akyat bahay. Ang mga kapitbahay ko nman ay sadyang mababait kahit na tulig na tulig sila sa aking pagkanta paminsan minsan. Hindi nga lang kainaman ang panahon lalo na pag taglamig pero at least hindi ko mararanasan dito yung meron ibang taong nakakapasok sa loob ng bahay mo ng di mo nalalaman. Katunayan nga niyan, 4 days and 3 nights akong mag-isa dito nung nakaraang May 23. Kasi nga si Habibi ay napunta sa London at dahil kami nga ay uuwi, minabuti ko na lang magpaiwan. Aba, nun ko ulit naranasan makahinga ng maluwag at walang iniisip na ipaghahanda ng pagkain.

Neway, mabalik tayo sa lihim. Eto ngang lihim na trip namin to Pinas ay hindi na nakaya pang ilihim. Dahil nnga sa mga pagkakataon na madalas kami ay nadudulas at isama mo na rin yung excitement na nararamdaman namin ayy tinawagan na nga nitong si Habibi si Inay. At hayun, ang lihim pala talaga ay hindi nananatiling lihim. Naisip ko nga rin na mainam na rin na sabihin ang aming pagdating kesa nman sa dumating kaming waang mag-asikaso sa amin. Di ba? lahat kasi ng kapatid ko ay mga bulugan. kaya nman hindi ko inaasahan na maghahanda nga sila sa aming pagdating. Alam ko dahil nung minsang ako eh me sakit at hindi makabangon, ni hindi ako inalagaan ng aking kapatid hehehe.. Iniisip niya siguro na ako ay nag-iinarte pero ang totoo daig ko ang nagpaikot ikot ng sampung beses sa roller coaster sa hilo na nararamdaman ko. Yun nga at ng pagdating ko sa hospital, 90-60 na pala ang blood pressure ko. Toink! Mahihilo nga pala talaga hehehe..

15 days to go at nasa Pinas na nga kami. hindi ko pa alam kung san kami gagala sa loob ng 4 weeks pero yung 7 days siguradong alam ko na. hehe

Pero para sa ibang nasa ibang bansa at gustong magsiuwi, lalo na at first time niyong uuwi ng Pinas, ngayon pa lang ay mag-ipon na kau. wag nio akong gayahin na nagpabigla-bigla at ngayon ay namomoroblema sa ipapasalubong. Para sa kaalaman ng lahat, hindi pala madali ang umuwi hehe. Siguro matatagalan ulit ang aming pagbalik pagkatapos neto. O sia.. Magandang pagbati sa lahat ng nakibasa.. Salamat sa lahat na nagpabalik-balik para bassahin ang blog ko na walang update ni isa.. ngayon pa lang hekhekhek…

Point of View on Katrina Halili and Hayden Kho Scandal

noreply@blogger.com (eds) — Thu, 21 May 2009 22:42:00 +0000

Makikitsismis na rin ako tungkol sa isyu na to. Aba halos buong balita eh puro ito ang topic. Pati ang senado nagimbal sa Scandal na to. Eh teka nga ano ba kasi ang nangyari? Ang sabi daw kasi eh itong si Hayden Co eh dapat tanggalan ng lisensiya dahil sa ginawa niyang pambababoy kay Katrina Halili at sa dalawang iba pang nakasama sa kumakalat na video sa internet. At dahil nga ako eh tsismosa ring numero uno, eh hayan nagsearch tuloy ako. YUng Careless Whisper na nagsasayaw sila nakita ko pero ung iba pa eh hindi na. Actually dun sa nagsasayaw ok pa eh. Eh bakit nga ganun sin nman sila pumose sa mga Men’s magazine di ba? naka Two Piece? Or pag nagpa-fashion show sila ng mga Bench or kung ano ano pa. Pero yung ibang malalaswa eh hindi ko nakita. Bagkus mga extended version ang nakita ko. Gaya ng funny videos na ginawang comedy ang panggagaya sa pagsasayaw ng dalawa. Eto pa pati si Mr. bean nakisayaw din. Ang hindi ko kinaya eh yung Aso. Tama sex scandal ng aso ang pinost ng mga hinayupak. hehe Sabi sa comment dun sa video eh sinumpa daw ni Doktora Vicky Belo si Hayden at si Katrina kaya naging aso. Pambihira oo! Sumakit tuloy ang panga ko sa kakatawa hehe..

Anyways, honestly, mali talaga ang pagpapakalat ng video na to lalo na sa mga pirata pa. tsk tsk tsk.. tuloy parehas silang nasira ang pangalan. I mean hindi natin pwedeng isisi ang lahat sa iisang tao lang. Parehas silang merong pagkakamali sa isyu na ito. Pero sa sitwasyon na patagong kinunan ng video ang anumang maselang bagay na ginagawa ng magkasintahan o ng mag-asawa o ng mag-anupaman eh sadyang nakakadegrade ng pagkatao partikular sa mga babae. Bakit nga ba hano? kahit na dalawa silang gumawa ng bagay na yun ang mas kahiya-hiya ay ang babae? Sana nga ay maipasa na ang batas patungkol sa mga ganitong kaso para maprotektahan natin ang mga kababaihan. Kung bakit kasi hindi mapigil ang mga invention hano? tuloy kahit ganggakulangot na camera pwede ka maglagay sa katawan ng hindi man lamang napapansin. Tsk Tsk Tsk.. Hay naku sana ang mga kalalakihan naman ay matutong rumespeto sa ating mga kababaihan. Hindi ko sinasabing lahat pero sana lang ang bawat lalaki eh meron katangiang ganun. Goodluck na lang sa kaso ni Katrina. Sana ay hindi na maulit pa ang gma ganitong pangyayari. Alam kong marami ng iba rin ang nasira ang buhay mula ng lumabas ang mga cellphone na meron de-camera pero ano ang magagawa mo kung biglang sinaniban ng demonyo ang partner mo? Kaya paalala sa aking mga kabaro, konting ingat at huwag masyadong magtiwala.

Binyag ni Tomas – Weekend Happenings!

noreply@blogger.com (eds) — Thu, 21 May 2009 00:27:00 +0000

There you go! Presenting Thomas David.. Welcome to the Christian World. Siya nga at walang iba ang anak ng pinsan ni habibi na bininyagan last weekend. Ang cute niya noh? Grabe itong bata na to. Kahit san ipasa ng mommy nia hindi talaga umiiyak. Prang yung pamangkin ni Jamie. Gusto ko na tuloy isipin na lahan ng baby dito eh matahimik. hehe Kumpara kasi sa mga pamangkin ko eh puro sampu at kaputol na iyakin.. Toink! Kaya ang mga mommy nila eh halos hindi makatulog sa gabi. O ni hindi man lang makalibot ng matagal sa ibang bahay kasi nga eh nag-aalburoto ang mga tsikiting. O eh bago ko makalimutan, yung babae sa kaliwa ay lola ni jamie. We call her Nanna. ( Sagwa sa tagalog yan hehe kaya wag mo i-translate) Ang ibig sabihin nun eh grandmother or sa madali’t sabi, Lola. Yung nasa Kanan nman ay ang aking Mother in law. O di ba? terno ternong blue and suot nia. pati tights ma-mlu-mlu. hehe. Kuha ito sa isang posh pub na ang president ay dili’t iba kundi ang uncle ni habibi.

Saturday evening kami nag-travel papuntang Wirral England. Maganda ang panahon at ang araw ay halos parang alas nuwebe ng umaga sa pinas. Pagdating namin, sumabak agad kami sa panonood ng Eurovision Singing Contest 2009 kung saan lahat kami ay naging hurado sa lahat ng contestant ng buong Europa. Big deal kasi itong contest na to lalo na sa kapatid ni Jamie na walang pinalalampas na episode nito. so, gamit ang papel at ballpen, nakilista na rin ako ng gma bansang kalahok at ngbigay ng puntos sa mga contestant na tingin ko eh merong may pinakamagandang kanta. At Bingo! Ang nagaustuhan ko nga eh ang bansang Finland. Pero ang siste, hindi pala sa ganda ng melodiya, composition at catchy na tunog binabase ang mananalo kundi sa boto ng iba’t ibang bansang kalahok. Ano ba yan! balewala pala ang aking pagbigay ng puntos hano dahil Political voting din pala nauwi ang labanan. Kung saan nagkakaroon ng kampihan ang magkakapitbahay na bansa para magkaroon ng mataas na puntos. Ayan tuloy, natalo kami sa aming mga pusta sa betting hehe.. hamo na nga!

Kinabukasan, kahit wala akong ganong tulog eh gumising ako ng maaga para makagayak ako ng bongga. hehe tulad ng naplano ko, kelangan kulot ako sa araw nang binyag. Yun nga lang hindi ko nasunod ang aking planong get-up dahil nga ang lahat pala ay nakasuot ng dress. buti na lang nagbaon ako ng dress. heto o :

Yan ha.. Nagpapicture pa ako hanggang sa tabi ng bin.Sabi ko nga hindi dapat ito ang suot ko pero ang lahat eh nakadress kaya sabi ni habibi ito na lang daw ang suutin ko. Ayoko namang maiba na nman ako. Itong summer dress ko eh pinatungan ko na lang ng blazer. hayan ok naman di ba? kahit maulan eh talagan kineri ko suotin yan. feeling ko nga eh sasayaw ako ng folk dance hehe. pero ang siste eh ako lang nakamahaba. hang iikli ng mga suot nila at labas ang mga puklo hehe. alam nio na siguro ang ibig kong sabihin.

Heto nman ang mga couples of the day. From left, Rachel and John, Habibi and Me, Katie and John. Mahilig sila sa John. Psst Tabi jan hehe!

Siyempre pa kaninan portion. Eto ang Moroney Clan. Meron cgurong 50 visitors sa pub na to kung saan ang lahat halos ay umiinom ng beer. ( tagay Pare!) Ako siyempre hindi ako uminom no. Ganda ng suot ko eh tapos iinom ng beer hehehe.. pang dalagang pilipina ang get up ko no. Kaya kelangan mahinhin. Naks!

Tingin ko nga pagkatapos ng kainan eh naempatso ako. Puro kasi ham, beef, salad at mga pastang matatamis. Ano ba yung sauce na nakain ko sa ham ung mustard. Halos hindi ako makilala ni Habibi ng matikman ko. (Pweh!) ang hirap nman nag inosente hehe.. dami ko pa nman kinuhang mustard tapos ikinalat ko pa sa ham. ang lasa pala eh hindi mo matanto sa anghang. Naku ha, never again! Pero I like the prawn, dipped in mayonaise.

Tapos nagkulitan ulit sa picture .. ayan ang ebidensiya.. ! Tinanong ko si Habibi kung ano ang gamw na to kasi tingin ko eh naglalaro sila ng shotput. haha yun bang metal na bilog na palayuan ng bato. Pero napaisip ako, bakti ang daming bola. Parang billiard nman ang naisip ko kasi meron silang tinitirang kulay dilaw na bola. Ipinaliwanag sa akin ni Habibi, eto pala ang version nila ng bowling. Grandslam daw si nanna dito. Kung paano laruin eh inihahagis lang ang bola at kung sino ang may mas pinakamalapit na pato sa bolang dilaw sia ang winner. Hmm interesting di ba?

Kasama ko si Habibi na nanonood ng larong ito sa labas ng pub. Kasi kelangan nia mag-smoke. Dumating ang Auntie ni Habibi at ang MIL and FIL ko. Tuloy nakilanghap na rin ako ng mga smoke nila ..Pinagitnaan ba nman ako eh di wala akong choice. Hehehe Pambihira no? Khit hindi ako nagsmoke parang naka-apat na stick din ako ng yosi. Pagtapos kong mag-store ng maraming nikotin sa katawan eh lumarga na kami pauwi.

Ang totoo niyan, dapat kinabukasan pa kami uuwi subalit datapwat dahil ang aming pusa ay ibinilin namin kay aling bingi eh mejo minalas ng konti. dahil ang susi na binigay namin ay sukat ginamitan ng pliers, naputol lang nman at naiwan sa aming key hole ang kaputol . Ang kawawang pusa, na dyeta ng hapunan, agahan at tanghalian habang kami ay namumutaktak sa kakakain sa binyagan hehe. Ang problema nman kasi, masyado na yatang mahina si aling bingi at ginamitan pa ng pliers ang aming pintuan. hay naku! Di bale buti na lang umuwi kami. Pagdating namin, kumpleto pa kami sa gadgets kung papaano mabubuksan ang pinto. Para lang malaman sa bandang huli na wala nman pala ang kaputol sa butas . Hay naku ha ang gulo! Naiimbyerna tuloy ako . Sabagay ayos na rin, at least nakapasok kami ng bahay ng walang kaproble-problema maliban sa nagkalat na pagkain ng pusa sa sahig dahil isinulot ni aling bingi sa aming letter box ang mga cat food. Yaiks! Ang sangsang tuloy sa living room :(

Pilipens Hir Ay Kam

noreply@blogger.com (eds) — Fri, 15 May 2009 09:22:00 +0000

After nga ng ilang araw na pag-iisip, heto at nag-empake ang lola mo. hindi ko alam kung ito ay dala ng aking pagkahomesick o dahil sa lahat ata nang nasa friendster ko eh nagsiuwi ng Pinas. Kaya eto at nakigaya na rin ako.

Gamit ang mahiwagang martilyo ay talaga namang binasag ko ng bonggang-bongga ang aking jar. Habang si habibi at nagmamadaling umakyat at tsineck kung ano ang nangyayari. Aha! tamang-tama para sa pamasahe. Kahit masakit sa loob ko na gawin yun, naisip kong this is the right time hehe. Bakit nga hindi sasakit ang loob ko, eh iniipon ko yun para makabili ako ng isang Canon DLSR o SONY. Naman! Pagkakataon ko na sana pero di bale na! mas importante ata na ako ay makalanghap ng hanging-pinas. Kaya naman ng malaman ni habibi ang aking plano, eh eto lang ang nasabi nia:

“ I’ll go with you!”

Oha! Sasama ang loko! ayaw maiwan hahaha. Kasi nga nman ang lungkot kayang mag-isa at sia eh naku siguradong mabeberat dito.

Kaya eto ako at ilang araw nang puyat. Aba parang gusto ko ischedule ang aking pagkain sa buong stay ko hehe. Pinakbet, pritong tilapya, inihaw na isda,diningdeng, at isama mo pa ang mga street foods. At hindi lang ako ang nangarap ng pagkain ha, pati si habibi. hehe gusto daw nia ang T-Bone Steak at Crispy Pata twice a week haha. Naman naman! At hindi daw sia kakain ng ibang Mcdo Meals maliban sa Mc-Breakfast. lol! Eh kasi nga nman ang kanyang belly ay lolobo n nmn. natatandaan ko ng umuwi to sa pinas gating-ting sa payat. aba ngayon nman parang nakalunok na ng pakwan. Hay naku excited na tuloy ako! Pero ang plan ko ay manorpresa hehehe.. yung susundo at ung tutuluyan ko lang ang nakakaalam. Hano kaya ang mga reaction nila mudra at pudra pag bgla kaming dumating sa probinsiya???Hmmmm Todo na to! Exciting talaga.

At siya nga pala, first time namin ni Habibi umuwi ng Pinas na magkasama. Oha! Ate liza magkikita na rin tau sa Pinas! hahaha

Buti na lang nandiyan ka ‘Nay!

noreply@blogger.com (eds) — Sun, 10 May 2009 18:39:00 +0000

Sa totoo lang muntik ko nang makalimutan ang mother’s day. Kasi nman ang Mother’s day dito sa UK last March pa natapos. Pero ok heto na ang aking pagbati sa aking Mudra.

Dahil araw ng mga ina, gusto kong i-take ang opportunity na to para magpasalamat sa aking ina. Totoo nga ang kasabihan kung wala sila wala tayo sa mundo. Mula sa araw na malaman niya na dala-dala nia ako sa kanyang sinapupunan hanggang sa araw na naging independent ako bilang isang indibidwal, si Nanay ang katabi ko.

Ang picture na nasa taas ay dili’t iba kundi ako. Tama! Ganyan ako ka-cute nun bata ako hehe.. Isipin mo na lang nung lumabas ako di ba ang sabi ng mga nanay “ Kamukhang-kamukha ko..” hehehe. Tapos aapila naman si tatay akin ang mata .. hehe hamo na nga silang mag-away ng bonggang-bongga.

Ang totoo niyan, malaki ang hirap ng aking mga magulang, partikular na ang aking ina. Ilan sa tanong ko nung bata ako ang nasagot ko ng ako ay magkaisip:

Sino ba ang nagpupuyat sa gabi sa pagbabantay sa akin?
Sino ang madalas magpalit ng lampin pag ako ay naihi?
Sino ang unang nag-aalala kapag ako ay nagkasakit?
Sino atubili sa paghahanda ng pagkain pag birthday ko?
Sino ang nagrerepail ng sira kong damit?
Sino ang naglalaba ng damit ko nung maliit pa ako?
Sino ang gabing-gabi nang umuwi maihiram lang ako ng sapatos na gagamitin ko sa pagsasayaw pag merong program sa school?
Sino ang una niyang naiisip pag nakakakain sia ng masarap sa isang handaan?
Sino ang unang nagagalit pag inaalipusta o hinahamak ako ng mga kaklase at kapitbahay ko?
Sino ang unang nasaktan nun una akong mabigo sa pag-ibig?
Sino ang nag-aalala pag ginagabi akong umuwi?
Sino ang unang nagagalak pag umuuwi akong merong award sa school o nakakuha ng mataas na parangal sa school?
SIno ang matiyagang nagturo sa akin kung paano magluto ng pansit, sopas at kanin na hindi sunog, malata at hilaw?
Sino ang nagturo sa akin maglaba na dapat nakahiwalay ang puti sa de-color? ( Isama mo pa ang pagkukula)
Sino ang matiyagang nagtuturo sa akin bumuo ng sentence sa salitang english pag merong Formal theme na kailangan ipasa sa school?
Sino ang nagturo sa akin kung paano gumawa ng burger sardines ?

At marami pang ibang katanungan na ang tanging kasagutan ay ---- SI NANAY.

Hindi mabilang sa kamay ang mga pasakit nila para sa atin hindi ba? Pero lahat ng mga katanungan na ito eh madalas nakakalimutan sa isang beses na tayo ay mapalo o mapagalitan dahil sa katigasan ng ating ulo at minsang pagrerebelde pag pag hindi nasunod ang ating hilig. Naisip ko, ilang beses kaya ako nag-sorry sa dami ng mga kasalanang nagawa ko? Siguro nga eh mas marami ang beses na ako ay nagmatigas at nagkulong sa kuwarto. Sorry po, Nay hindi ko lang po siguro naintindihan na ako ay nagkamali :(

Naalala ko tuloy ng minsang pinabili nia ako ng mantika sa tindahan ni Lagrama. Dahil merong Diyes sentimos na sukli ang sabi sa akin ng tindera kung gusto ko Caramel na lang ang ibigay nia sa akin kapalit ng Diyes sentimos. Eh siyemre bata ako nun, at ang Caramel ay parang chocolate na sa isang batang tulad ko. Dali-dali nga akong umuwi at hinanap sa akin ni Nanay ang sukli. Ang sabi ko binili ko ng Caramel. Sa galit ni Nanay hinataw niya ng yantok ang aking maliliit na kamay. Ipinalatag nia sa lamesa ang aking mga kamay at paulit-ulit na ipinaalala sa akin na huwag kong uulitin. Talagang hindi ko na inulit kasi mas masakit pala mapalo sa kamay kaysa kumain ng Caramel mula sa kinupit kong barya.

Me and my Brothers ( Obvious ba ?)

Ang totoo niyan, lahat ng paghihigpit niya sa amin nung kami ay bata pa ay para naman sa amin. Kahit na alas- sais pa lang ng umaga parang armalite na ang bunganga ni nanay sa kakasigaw sa akin para magsaing ng agahan o di kaya ay magwalis sa bakuran. O kaya nman kapag ayaw kong mag-urong ng pinggan katakot-takot na sermon ang inaabot ko. Kahit pag JS Prom sa school alam ko nandun si nanay at nakasilip sa bintana para itsek kung sino ang kasayaw ko. Kahit na halos pumutok ang eardrum ko kakasabi na bawal magboyfriend at pag-aaral muna ang atupagin nung ako ay bata pa, nagpapasalamat ako kay Nanay. Dahil kung hindi dahil sa maliliit na detalye ng aking buhay na pinakialam niya eh hindi ako magiging si EDS ngayon.

Boring talaga ang aking kamusmusan pero kapag binabalik ko ang nakaraan, napapaisip ako na kung pala naging maluwag ang aking mga magulang, lalo na ang aking nanay, siguro katulad na rin ako ng ilang kababaihan sa amin na maagang nagsipag-asawa at hindi na nakatapos ng pag-aaral. Siguro isa na rin ako sa mga batang-ina na nakikidamo sa bukid, nagititinda ng palamig, naglalako ng gulay para lang meron maipambili ng gatas para sa mga anak. Buti na lang, nandiyan si nanay.

Nung minsan binilinan ako ni nanay wag na wag daw akong lalabas ng bahay dahil hapon na. Dahil sa katigasan ng aking ulo, sumama ako sa aking mga kalaro at hindi inalintana ang bilin niya. malay ko ba namang ako pala ay mapapahamak? Hinabol lang nman ako ng aso at nakagat nito.

Pagdating ko ng bahay, kahit galit na galit si nanay panay ang salita habang sinasabi :

“ Ayan ang napala mo dahil sa katigasan ng ulo mo. Kung saan-saan kasi nagpupunta hindi ka mapagsabihan..”

Yan ay habang ginigisgis nia ng bawang ang marka ng kagat ng aso sa aking pwetan.

Marami din nman akong namimiss na bagay kasama si nanay. Hindi talaga kami ka-close gaya ng ibang mother and daughter, pero kapag nalulungkot si nanay o di kaya at nagddrama queen, alam kong Jolibee lang ang katapat o Greenwich.

Yun naman ang sarili kong paraan ng pagpapakita ng aking pagmamahal. Yung kapag birthday nia ay binibilhian ko ng isang pares na blouse. O isinasama ko sa mall para i-treat sa ice cream o sa movie ni Vilma Santos. Yan nman ang kahinaan ni nanay.

Minsan nman isang balot ng butung-pakwan na adobo o pinipig flavor eh ayos na sa kanya. Basta merong pirated dvd akong nabili na panonoorin nia habang nanonood nito. Lol!

Pero bago pa humaba ang aking entry sa araw na ito, gusto kong batiin si Nanay ng Happy Mother’s Day! Wala kang katulad at mahal na mahal ka namin. Maraming-maraming sa lahat ng paghihirap mo para sa amin.

At sa lahat ng mga mommies na maliligaw sa aking blog, Happy mothers day din sa inyo .:)

Operasyon Binyag Get-up!

noreply@blogger.com (eds) — Thu, 07 May 2009 17:17:00 +0000

Kasabay ng aking pagbabalik-tanaw sa aking kabataan ay ang aking pag-eemote sa harap ng aking camera. Feel na feel ko ang bawat click at nagpapalit-palit pa ako ng damit hehe.. Parang modelo nman ako sa harap ni habibi habang panay ang lakad ko sa harap niya. Heto ang sampol.

O di ba ? Wa ka ma-say hano? hehe kinulot ko na nman ang sarili ko kasi gusto ni Habibi na curly ang buhok ko.

Pero ang totoo niyan, ako eh naghahap ng maisusuot sa Christening ng Anak ng Pinsan ni Habibi.. Thomas ang name nia at wala pa kaming gift na naiisip bilhin. Yan ay sa darating na a-disisyete ng Mayo. Josme! Alam niyo ba kung bakit ako ay aligaga sa pagpili ng maisusuot? pano nman kasi ayoko na meron silang masabi sa akin hano. Minsan-minsan na nga lang ako dumalo sa mga celebration na gaya nito eh magmumukha pa akong kakaiba diba? Ayoko nman na maiwan kumbaga kasi ang hirap kaya ng ganung feeling? kaya nman operasyon hanap ng maisusuot sa aking wardrobe.

Ang totoo niyan meron akong naorder na simple ankle skinny jeans at snake print top pero nung dumating kanina, akalain ko ba nmang ung smallest size eh pang Braguda ang size. Pagkalaki-laki sa akin kaya inempake ko ulit para i-return. Aba, sayang nman ng ibabayad ko kung hindi ko nman maisusuot di ba? Yung lumang skinny jeans ko na lang ang isusuot ko. Eto yung ilan na natira mula sa apat na naorder ko.

Tsaran!!

Yun top na yun ang nagustuhan ko. hehe. Siempre nag-ayos ako kaagad ang tiningnan kung anong ayos ang babagay kaya nman pati ang aking mga accesories ay nailabas hahaha.. Pwede na kaya yan?

At heto nman ang love na love kong wedge sandals na nabili.. wuhoo.. Clark Leather Wedge Sandals na very comfortable sa paa kahit mejo mataas ng bahagya. Hindi talaga ako matatapilok dito promise hehe! Love it!

At since ready na ako sa upcoming christening, cguro kelangan ko nang mag-spend ng time para nman sa gift na bibilhin hehe.. ano nga kaya? sabi ng mommy nia he loves Thomas and friends character kaya malamang hanapan namin ni habibi ng terno.

O hayan, comment ka nman kung ok lang yang suot ko para sa christening. Hehe yan lang ang nakayanan ng aking budget yahey!

Sandara Park is Back!

noreply@blogger.com (eds) — Thu, 07 May 2009 11:53:00 +0000

Been so excited last night to watch this video today after i’ve watched it on TV Patrol last night. Who else i’m talking about? The Krung-Krung of Philippines, Sandara Park. Watch the video below:

Hmmm.. I saw a big improvementt on her since watching this video. She don’t dance gracefully nor sing like this but look at her now? She’s far from pa-tweetums teen. Oh how I love to see her like this. She deserves it though. When she moves to Korea way back 2007, she knows that she will start from scratch again. And now, she’s an all new Sandara park. I heard she changed her name as well to Dara Sandara. I still hope she go back to Philippines and make another movie. I really like her being so natural!

They say the song 2ne1 is Psychotically addictive lol! Honestly I like the beat especially Sandara’s Part and the Girl Rapper whom I assume called CL. They are all good!

BTW, the other members of this group are more talented compared to Sandy but she’s the most pretty of them all. She’s amazingly more sophisticated! Ayan excited na nman tuloy ako. Feeling ko ako si Sandara.. Sorry but i’m just so proud of our Filipino talents. Congratulation Sandy and More Power to your Career!

Ricky Hatton vs Manny Pacquiao Fight Result!

noreply@blogger.com (eds) — Sun, 03 May 2009 04:32:00 +0000

Oh well, the result is definitely marvelous! hehe I’m pretty sure, at this very moment, the Good news already spread all over the World. That Manny Pacquiao is still the Pound for Pound King and knocked out Ricky Hatton in 2 rounds --- easily! I did watched it twice to make sure I’m not dreaming. But its really true that Hatton nearly sleeps on the ring. I’m proud of Manny Pacquiao. I hope my prayers counts why he wins on tonight’s match. Hmmm honestly I was so nervous earlier that I’ve prayed twice an hour before the fight and another while Pacman is praying on one corner of the ring. whew! And now that Pacman already won, I’d be the one to treat Habibi on our Monthsary. But its totally fine with me! Mabuhay ka Manny and Congratulations once again! Just a though of that scene when he knocked out Hatton makes me really proud to be a Filipina!

Nervous for Pacman!

noreply@blogger.com (eds) — Sun, 03 May 2009 01:01:00 +0000

Sa totoo lang habang binibilang ko ang bawat minutong nagdaraan, kinakabahan talaga ako sa nalalapit na laban ni Pacman. Alam kong sa mga oras na ito, malamang sa nag-uumpisa na ang mga unang laban bago ang big match nia para kay Hatton. Uahh! Ano ba ito kinakabahan talaga ako para sa kanya. Pero tulad nga ng nagdaang post na ginawa ko ang labanang Pacquiao –Hatton ay para ring labanan namin ni Habibi. Ang totoo niyan, pumusta talaga ako ng 10 pounds kahit na 2-1 ang betting odds hehe.. At ang aming usapan ni Habibi kung sino ang manalo sa mga pinusta namin eh sia ang magttreat bukas para sa aming Monthsary. Naks! Sana lang ay si Pacquiao ang manalo. hehe I don’t mind treating habibi sa isang meal basta si Pacquiao ang winner.

Anyway, ayon sa mga analysis ng mga bihasa sa larangan ng isport na to, kayang-kaya raw pabagsakin ni Pacman si Hatton in 6-7th round o sa mas maagang round. Pero wag din iunder- estimate si Hatton dahil isa rin sa pinakamagaling na boxer si Hatton. Isa pa, merong siyang mga dirty tactic na kungmapapanood nio sa youtube ang style ng kanyang laban ay talaga namang nakakapag-init ng laman hehe.. Yan ang madalas namin pagtalunan ni Habibi. Ayaw nia kasing pumayag na si Hatton eh merong ganung style. Well, well, well… Ilang araw bago ang laban na to ay nagka-asaran pa kami. Ang sabi ba nman dapat daw nagbaon na ng unan ang team pacquiao dahil baka daw matulog sa ring si pacman. Eh ang sabi nman ng aking kapatid eh inihanda na raw ng coach ni pacman ang amonia para sa pagtulog ni hatton hehehe.. Asarang walang humpay! Pero ilang oras mula ngaun, magkakaalaman na. Yan ang dahilan kung bakit sa oras na 1:54 ng umaga dito sa UK ay gising pa ako. At malamang sa hindi lang ako ang gising haha.. Si habibi ay natulog at ang sabi wag daw akong matulog para magising ko sia sa oras ng laban. Ang totoo niyan mejo nahihilo na ako sa paghihintay pero baka nman kasi pag naidlip ako eh maalimpungatan ako at si Habibi ang ma-knock out ko.. Lol!

Hay naku, ano nga kaya ang nahihintay na kapalaran sa ating ipinagmamalaking Pacman? Sana ay siya pa rin ang manatiling pound-for-pound king sa larangan ng boxing. Sana.. sana—sana.. Makikidasal talaga ako kay aling DIonisia maniwala ka .. Goodluck sau Pacman! Yakang – Yaka mo yan!

Pero teka, napadaan ako kay google kanina at nakita itong picture na to.. nakaktuwa pero sana wag nman umuwing ganito ang itsura ni pacman? hehehe Hindi nman cguro ano?

By the way, basahin niyo nman ito para nman ma-inspire kau ng konti sa buhay ni Pacman .

Pacquiao - a Philippine Goliath

Kapag Puno na ang Salop, kailangan nang kalusin!

noreply@blogger.com (eds) — Wed, 29 Apr 2009 14:06:00 +0000

Sa oras na ginagawa ko ang post na ito ay parang pakiramdam ko umaakyat ang dugo ko sa ulo ko. Pano ba nman kasi, meron kaming kapitbahay dito na matanda na at mahina na ang pandinig. Mabait nman talaga siya kung tutuusin pero yun nga lang madalas sa mapaghusga at nag-iisip ng masama sa kapwa.

Nung dumating ako dito sa Wales, yung ale na to (na hindi ko na papangalanan_, ang isa sa mga napakahirap intindihin sa lahat ng makausap ko. Bukod sa hindi maliwanag ang salita eh gaya nga ng nasabi ko mahina na ang pandinig nia. Kamakailan nga eh nagkaroon daw sia ng infection sa tenga at madalas kumatok at humingi ng pabor kay habibi tungkol sa mga kailangan ayusin at kung ano-ano pang bagay na hindi nia kayang gawin mag-isa. Madalas nman din na pinupuntahan ni Habibi. Kahit ang mga byenan ko at madalas din siyang kumustahin. Dahil nga sa kaibigan ng family ni Habibi kahit hindi ko sia naiintindihan polite nman ako lagi at madalas ngumingiti na lang sa kanya para nman hindi nia isipin na iniisnab ko sia. Hindi nman talaga ako pala-isnab. Lahat nga ng makasalubong ko ay nginingitian ko at binabati kahit di ko kilala. Pero ang totoo ngang dahilan eh nahihirapan talaga akong makipag-usap sa kanya. hindi nia ako naririnig kahit na makalimang beses kong uulitin ang sinabi ko hindi pa rin maririnig. kahit pa nga nasa level 9 na yata un volume ng boses ko.

Ang isyung ito ang dahilan kung bakit ngaun ay sumusulak ang dugo sa ulo ko. Kahapon kasi habang nagmamadali akong ibalik ang mga bins at boxes sa mga Beach house na pinamamahalaan ko eh nasalubong ko sia. si Habibi ay nasa shop at bumili ng ilang mga gagamitin namin sa bahay bago siya tumuloy papuntang Holyhead. Nasalubong ko ang ale kasama ang kanyang aso. Sabi nia eh kelangan daw nia ang tulong ni Habibi. Ang sabi ko namn eh sasabihin ko kay Habibi na puntahan sia sa bahay nia na hindi nga rin narinig. Pero iminostra ko na lang. After ng ilang oras, si Habibi ay nasa kabilang bayan na para sa kanyang check up. Kumatok itong ale at tinatanong si Habibi. Sabi ko nasa holyhead at may appointment sa kanyang doktor. Ilang ulit tinanong at ilang ulit ko rin pinaliwanag at sinagot kung nasan si Habibi. Ang sagot sa akin itinatago ko raw ba ang asawa ko. Ahay! Hindi ko nman talaga pinansin ang kanyang panghuhusga sa mga oras na ito. Ang sabi ko bakit ko nman itatago ang asawa ko. Ibinukas ko pa nga ang pinto para makita niyang mag-isa lang ako ng mga oras na yun. Sabi ko pagdating ni habibi eh sasabihin ko na pumunta sa kanyang bahay oramismo. Tumalikod na ang ale nang hindi nagpaalam sa akin bagay na hindi ko naman sineryoso dahil nga naiintindihan ko ang kalagayan niya.

Kanina lang alas dos ng hapon at kumatok na nman ang ale. tutop-tutop ng kanang kamay nia ang tenga niya. Naawa pa nga ako eh pero nun tanungin nia ako kung nandito si Habibi ( na sa oras na un ay tulog pa) ang sabi ko nga eh natutulog pa. Napuyat kasi nun nakaraang gabi kaya hinahayaan ko na magpahinga muna. Nakasimangot ang ale. Ako nman ay nangiti na nagsosorry sa kanya kasi ilang beses niyang nattsambahan na laging wala o tulog si Jamie. Hindi ko nman pakay na tawanan sia pero sumimangot bigla ang ale at sinabi wala daw nakakatawa sa sinabi nia. At dinagdag pang “ Nevermind, I won’t be bothering you ever again. I’ll just ask my neighbor to do it for me..” yan ang sagot nia na nakasimangot at nagmamalaki pa sa akin. Nagulat ako siyempre, bakit naman bigla niya na nman akong hinusgahan. Bakit ang init-init ng dugo niya sa akin? Ang sabi ko nabanggit ko na kahapon kay habibi na kelangan nia ng tulong pero busy rin nman kasi si Habibi at nasa kabilang bayan. Ang sama nito eh yun pa ang sinagot sa akin at bagkus tinalikuran ako ng bonggang-bongga. nabastos talaga ako sa mga oras na yun. Kaya nman dali-dali akong pumanhik at ginising si habibi at ipinaalam sa kanya na ang ale eh nagagalit na, kahit sia ang me kailangan eh siya pa ang nagagalit. ( Jusmio marimar!) Pambihira! Na-depress ako at naiyak ako sa galit. Alangan nman na bungangaan ko un matanda hano ? kawawa din nman pero sa isang banda hindi ko nman yata deserve na bastusin ng ke-aga-aga. isa pa ilang beses na niya akong hinuhusgahan kahit na napakabait ko sa kanya. Ipinagluluto ko pa nga ng pagkain un kahit na hirap ako mamili dahil vegetarian sia. Ang sa akin lang nman, ang dapat ay binigyan niya ako ng chance na ipaliwanag sa kanya ang actual na sitwasyon. Hindi ko nman ugali ang sumagot sa matanda. Nakasanayan ko rin nmang gumalang dahil yan ang turo ng aking mga magulang pero iba pala pag kahit gumagalang ka na eh binabastos ka pa rin ng mas nakatatanda. Mas nakakukulo pala ng dugo pag ganun? Hay naku, Dapat ay tigilan niya ang panghuhusga sa kapwa at dapat kung sia ang nanghihingi ng tulong eh magpakumbaba. Ganun nman talaga di ba? Ang sama nito, ako pa ang lumabas na masama. Ang sakit ng loob ko talaga pero idinaan ko na lang sa iyak. Ang sabi ko kay habibi eh hindi ko na siya kakausapin kahit kailan. Ignore ko na lang din sia yun pala ang gusto nia. Sabi nga, kapag puno na ang salop, kailangan nang kalusin. Pasensiya na lang si ale, napuno niya ang salop eh.. Kung naging mas mapang-unawa at polite sana siya sa paghingi ng pabor eh malamang kausapin ko pa siya? Eh pano nman kung palaging ganito ang gagawin nia sa akin? Parang tinanggap ko na rin na bastusin nia ako kung kelan niya gusto hindi ba? Hindi ko alam ukung maiintindihan nio mga ka-blog ang aking pag-aalburoto pero talagang hindi ko gusto ang naramdaman ko. :(

Ricky Hatton vs Manny Pacquiao Fight

noreply@blogger.com (eds) — Tue, 28 Apr 2009 20:43:00 +0000

I’m not a fan of sports that involves punching and extreme fighting like boxing and UFC. But ever since I started watching Manny Pacquiao’s best fights against Barrera and Morales, I mean common! Who will ignore Manny Pacquiao nowadays? Even Hollywood actors and actresses likes him fights in the ring. Not only because he puts his heart on every fights but because he’s dedicating all of it to his fellowmen. Wow! I’m pretty sure it will be a smashing fight big time! Watching him do the footworks and punch before the bell rings makes me really nervous. I always want him to win. Even Habibi admire his dedication on his career. But this coming fight is a different story.

Ricky Hatton will be the next opponent of Manny Pacquiao. Hatton, being a famous British Boxer makes me and Habibi put a serious bets on them. I, of course on Pacquiao’s side while Habibi supports his British Boxer Hatton. I’d be shouting and cheering all the way to 12th round when the boxing starts hehehe. I just hope Pacquiao wins so I can still be proud of Habibi saying “ Sabi ko sau eh! Paquiao rules!” .

Boxing| Watch Ricky Hatton vs Manny Pacquiao Fight Live Coverage Online via Free Video Streaming!

I remember one day when Habibi told me about the post he read somewhere in the internet that Pacquiao told the media that Manchester ( That's the hometown of Hatton ) should be called Manny-chester. As there's around 200,000 Filipinos supporting Pacman. Even more supporters than Hatton lol. I don’t know if its true but i wish it is so we all can cheer Pacman and prayed for him to win again.

Actually, I will be betting on Pacman. I dont care about the money though, I just want to prove Habibi that Pacman will be a winner on this fight.. Though I think Manny will do his best on this fight, I know in my heart that Hatton is also aiming the same. The only way to find out is to watch their fight on May 2 – The Judgement Day!

Come to think what this fight can do to Philippines once again. Zero Crime rate. Where even criminals stop doing bad just to support Pacman. ( Geez! i just wish Pacman fights everyday lol) Imagine how can Pacman makes the Philippines so peaceful. Sabi nga ni Habibi, when he first watch Pacman’s fight,

“Having had the fortunate chance to visit the Philippines where I saw Manny Pacquiao fight Moralez live in a cinema - I am torn in loyalty. Manny Pacquiao is the spirit of a whole nation, the cinema I was in was overcrowded and every time Pacquiao knocked Moralez down the crowd burst into thorough joy - I seemed to be the only person sitting. When Pacquiao fights there is a zero crime rate. Even the Military and Rebels call a truce to watch the fight.”

But since he’s a British, I wont blame him supporting Hatton but will be happy neither of them wins this matchup. Well, well, well, if you are like me who’s looking forward to watch this fight then feel free to comment and support Pacman. This is the only way I can Support our Filipino boxer – Pacman Mabuhay ka!

Watch Ricky Hatton vs Manny Pacquiao Fight Live Stream Online for FREE!

Menai College Mission

noreply@blogger.com (eds) — Mon, 27 Apr 2009 22:31:00 +0000

Half ten ng mag-alarm ang aking phone. Ibig sabihin kelangan ko nang bumangon kahit inabot ako ng alas dos kakakain ng chocolate habang nanonood ng ASAP 09. Hindi kasi ako makatulog dahil ang bituka ko ay nagrarambulan ata sa loob. Tsk tsk tsk! Isa pa na-late akong matulog dahil kakahanap ng mga documents na kakailanganin ko today.

Ehem! narinig ko tinanong mo kung san ko gagamitin.. Eh kasi nga nag paschedule si habibi ng appointment sa college of Menai para sa akign plan na mag- back to school. Kaya nman lahat ng credentials na meron ako ay inipon ko sa isang envelope kung sakaling kailangan para sa aking interview.

Heto na nga at humahagibis pa kami ni Jamie sa pagtakbo sa bus stop. Pano ba nman nasa kabilang dulo kami naghihintay eh sa kabilang dulo pala dapat. Haysus! lumawit ang dila ko kakatakbo. At kung pakabalot-balot ko ang sarili ko sa lamig ( kahit na nga umaaraw na ngayon) eh pinapawisan ako ng di oras.

Isang oras din mahigit ang itinagal ng biyahe. At pagtapos namin tumawid-tawid sa makikipot na kalsada eh heto’t parang nagmmountain climbing kami ni Habibi. Sabi nia kasi eh yun daw ang shortcut papunta sa College school. At ginagawa daw nia un araw-araw 15 years ago. Ang sabi ko naman, kung ako ay mag-aaral at ganun ang gagawin ko araw-araw, parang ngayon palang eh gusto ko nang umuwi. Madedehydrate pala ako ng bonggang-bongga. Sabi pa eh ayos lang daw at exercise ko raw at magigit physically fit ako. Sus! Eh siya kaya ang kelangan maging physically fit? Natawa ang loko ng sagutin ko ng ganun..

Heto at nakaraitng na rin kami sa aming destinasyon. Hiningi ang mga kelangan hingin hehe.. Kasama na siempre ang passport at ang aking diploma at transcript of Records. Oha! Nabitbit ko pa yan dito sa UK.

Basa! Basa! Basa! At pagtapos hiniritan na ako ng pagkahaba-habang paliwanag ni Madam Sue. Oi ha in fairness kahit Harry Potter ang accent nia eh naiintindihan ko sia. hehehe.. Inivaluate ang aking diploma at Toink! Ako raw eh hindi nararapat sa College. Kelangan daw na dumiretso na ako sa University dahil ako ay over qualified para mag-take up pa ng college course. As I understand it, iba ang College sa University nila dito. Kung daw ang balak mo ay kumuha ng work sa mabilisang panahon eh College ang nararapat mong pasukan pero kung ang goal mo eh magkaroon ng degree sa course or line of career na napili mo eh University ang dapat pasukan. Medyo na-confuse ako. Kasi idinagdag pa ni madam na pag ako ay nag-university since may degree ako from the Philippines, ang university ang mag-aassess kung ilang taon pa ang kailangan kong bunuin para maging isang UK Professional. At sa university dun daw ako mamimili kung anong major ang gusto kong kuhanin. Like Finance, Accounting, Taxation, Law auditing at kung ano-ano pa. Pero kung ako raw eh bongo sa English, pwede daw nia ako ipasok sa accounting (NVQ Level 1, 2 or 3) kasama ang English language pero hindi nia sinuggest dahil hindi naman daw ako katulad ng ibang international students na hindi marunong magsalita ng english, makapagsulat o makaintindi. ( siempre nman Proud Pinay ang lola nio) Sabi ko pa nga..

“ We have English subject since Kinder or Pre-school till college..” English yan hehe.. Mejo dumugo pa ng konti ang ilong ko niyan. Kaya nman si Mam eh medyo na-amuse sa ating education sa Pinas.

Perong suma-total ng aking appointment eeh kailangann ng panibagong appointment para sa university. Pero kung gusto kong magtrabaho na agad ang sabi ni madam eh cgurado daw na makakahanap ako ng equivalent NVQ level sa course na natapos ko. Meron nman palang magandang kinahinatnan ang aking pagpapainterview at pa-assess. Ngayon ang aking plano at mejo maatrasado dahil balak naming lumipat ng bahay. So, ang sabi ni habibi kelangan makalipat muna kami bago ako magenrol para nman tuloy-tuloy ang aking pag-aaral kung saka-sakali.

Diretso kami ni Habibi sa shopping. Correction pala! Ako lang ang nagshopping. Namili ako ng asian foods at ilang pirasong damit na nagustuhan ko sa Peacock. Heto nga ang love na love ko sa lahat!

Ayan nag-collect na talaga ako ng summer dress sa sobrang pagkamiss ko sa mainit na panahon. O di ba? parang un telang inilalatag sa lamesa. Pero i like it kasi cotton at fresh na fress ang feeling. Halter style at talagang pwede ko magamit kahit sa simpleng paglilibot sa dalampasigan.

Kami nman daw ni habibi suot ang kanyang chinese-style cotton long sleeves. Para kaming aattend sa kung saang okasyon hhehe. hawaiian party ba ito? kulang na lang ang bulaklak na kwintas sa aking leeg.

O bueno, kahit na hindi pa ako makakapag-aral this year, ayos lang. Positive naman ako sa lahat g bagay. Kapag ang isang chance kasi hindi napasaiyo ibig sabihin merong ibang bagay na dapat mauna bago ang aking pag-aaral di ba? Happy Monday everyone!

Busy o wala sa mood?

noreply@blogger.com (eds) — Sat, 25 Apr 2009 17:08:00 +0000

My mind is occupied lately with lot of things. Kaya nman naetsapwera ang aking blog. Kasi nman, nagkaroon kami ng bisita for how many days. Prior to that, eh nagbisi-bisihan ako sa kakalinis para sa darating na bisita. of course hindi rin ako makapost dahil ako ang knilang chef hehehe.

Anyway, last monday at nakaalis na ang aming bisita. Kasunod nun ang pagkaubos ng aming pagkain kaya nman sumugod kami sa Morrisons para mamili ng stock. Ano pa ang pinagkaabalahan ko?

Ayun nga at matapos ang pag-iistima sa bisita ay bumalik ako sa paglilinis. wala akong maisip maipost talaga. Isa pa naging busy ako sa ilang araw na pagtutok sa kaso ni Ted Failon hehe.. Close kami eh. Parang naging mas interesting sa akin ang uriratin ang pagkamatay ng asawa niya at ang pang-aabuso ng ating pulisya… TSk!tsk!tsk! Tingin ko nman ay walang kasalanan si Failon sa mga pangyayari pero hindi rin natin masasabi. baka merong ibang isyung maglitawan ..

Pero balik tau sa aking linis-trip. Eto nga at ang kuarto namin ni habibi ang aking pinagdiskitahan. lipat ng posisyon ng kama at hoover, hoover, hoover na walang patumangga. pinagtatapon ko rin ang mga maliliit na papel at inilagay sa charity bag ang mga damit na hindi naisusuot. Ang mga winter clothes ay itinabi ko na rin dahil summer na yehey! Eto na ang bagong porma ng aming bedroom.

Eto na ngayon ang posiston ng bed. malapit sa bintana para mabilis kong makikita ang pagsikat ng araw hehehe.. lagi kasi akong tinatanghali magising lol. Hindi nman direkta sa araw yan kung inyong itatanong dahil kami ay naka sideview sa pagsikat at paglubog ng araw kaya ok na ok lang. isa pa, nasa likod niyan ang aming radiator kaya pihadong hindi kami lalamigin sa panahon ng taglamig hehe.Eto pa ang istorya ng kama na ito. meron kasing mga kahoy na nakakabit sa paligid niyan kaya pinagbabaklas ko at ng magkaroon nman kami ng konti pang espasyo.

At siyempre sa tapat ng aming bed ay ang aming TV. Free ko lang yan sa aming pag-sign up sa mobile hehe.. isang 32” sony bravia para sa aking panonood ng TFC. Kaya mas lalo akong nagbababad sa aming room ngaun kakapanood ng mga teleserye at kung ano-ano pa. Naka connect din yan sa aming skybox para nman pag si habibi eh gustong manood ng movie bago matulog eh ayos-ayos ang aming panood. palipat-lipat na lang.

At eto nman ang aking office kuno. Sa tabi lang ito ng aming bed kaya kahit hindi ako magmumog pagkagising eh isang talon ko lang jan at ako ay online na. ang gulo ng table ko hano? sa tabi nito inilagay ko ang aking mga bag para mabilis makapamili ng bag na aking dadalhin in case na kami ay magshopping. O d ba? para akong tindera ng bag hehe.

Sa kabilang side nman ang aking collection ng cap. Hehe! hindi ko inisip na makakakolekta ako ng hat pagdating ko rito. Pero dahil malamig eh ayan, meron na akong limang piraso ng hat at cap na napagpapalit-palit sa tuwing kami ay may pupuntahan.

At bago matapos ang aking araw ngaun, heto at niluto ko na ang isang Irish recipe na itinuro pa ni mother in law. hehehe.. Very easy to cook to kaya itry mo na. Click mo lang DITO.

Kaya naman, paumanhin sa mga hindi ko nabibisita ng madalas lately. Ngayon bumabalik na ulit ako sa mood sa pagpopost, bibisitahin ko kau at iiwanan ng bakas sa abot ng aking makakaya.

At sa mga madalas mag- HI sa aking site, maraming salamat sa inyo. Busy lang talaga ako at wala sa mood magpost nung mga nakaraang araw.