Penaakathi

ഓർമ്മകൾ ഉണ്ടായിരിക്കണം!

noreply@blogger.com (Rahul Dharmarajan) — Fri, 12 Jun 2020 19:26:00 +0000

അന്ന് ...

തലസ്ഥാന നഗരിയിലെ 'ചൂട് റൊട്ടി' എന്ന പ്രമുഖ കുത്തക ബേക്കറി ശൃംഖലയിൽ നിന്നും ബേക്കിംഗ് രഹസ്യങ്ങൾ പഠിച്ചു. പിന്നീട് സ്വന്തം മരുമോനേ പോലെ തന്നേ സ്നേഹിച്ച ഗുരുവിന്റെ കണ്ണിൽ കുരുമുളകും, അതിനു മുകളിൽ ഐസിങ്ങും തേച്ചു പിടിപ്പിച്ചു... ധൃതരാഷ്ട്രരേ പോലെ കണ്ണ് കാണാതെ നിസ്സഹായനായി നിന്ന ഗുരുവിനെ പഫ്സിന്റെ ട്രേയിൽ ഇരുത്തി അവൻ ഓടി ഒളിച്ചു.

പിന്നീട് നമ്മള്‍ അവനെ കണ്ടു - ലുലുവിന്റെ ശീതികരിച്ച അകത്തളങ്ങളില്‍ ശുഭ്രവസ്ത്രം കൊണ്ട് പാപക്കറ മറച്ചു നിറപുഞ്ചിരിയോടെ നില്‍ക്കുന്ന മുനിയാണ്ടി. അവന്‍ ഉണ്ടാക്കുന്ന കേക്ക് വാങ്ങാന്‍ ക്യൂ നില്‍ക്കുന്ന യുവതികള്‍. കേക്കിനൊപ്പം അവൻ കൊടുക്കുന്ന ടിഷ്യൂ പേപ്പർ ഞങ്ങൾ വാങ്ങിയ കേക്കിനൊപ്പം തന്നില്ല. ചോദിച്ചപ്പോൾ അവൻ പറഞ്ഞു 'എന്റെ നമ്പർ നിങ്ങൾക്ക് അറിയാമല്ലോ'.

ഇന്ന്...

സ്വപ്നങ്ങളും പ്രതീക്ഷകളും ആവോളം തന്ന് ജനുവരി മാസം കലണ്ടറിന്റെ മറുവശത്തേക്കു തുള്ളിച്ചാടി പോയി. പിന്നാലെ ഫെബ്രുവരി വന്നു... അതിന്റെ പിന്നാലെ മുനിയാണ്ടി കേരളത്തിൽ വന്നു... അതിന്റെ പിന്നാലെ കൊറോണ കേരളത്തിൽ വന്നു... പിന്നെ ഫ്ളൈറ് ഒന്നും കേരളത്തിലേക്ക് വന്നില്ല; ഫ്ളൈറ് ഒന്നും കേരളത്തിൽ നിന്നും പോയില്ല. മുനിയാണ്ടി പെട്ടു!

പട്ടങ്ങാട്ടു റോഡരികിൽ അവൻ സ്ഥലം വാങ്ങി. ആ സ്ഥലത്ത് അവൻ കലക്കൻ ഒരു വീട് വച്ചു. വീടിന്റെ പാലുകാച്ചു നടന്നു... താമസവും തുടങ്ങി.

തീയതി കഴിഞ്ഞ എയർ ടിക്കറ്റ് നോക്കി നെടുവീർപ്പിട്ടു കൊണ്ട് അവൻ പുത്തൻ വീടിന്റെ വരാന്തയിൽ സംഭാരം കുടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. സംഭാരത്തിന്റെ ഒഴിഞ്ഞ ഗ്ലാസ്‌ റോക്കി പൂച്ച നക്കി. റോക്കി പൂച്ച മുനിയാണ്ടിയുടെ അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് ആടി ആടി ചെന്നു. 'ഈ പൂച്ച എന്താ ഇങ്ങനെ നടക്കുന്നത്?' അമ്മ ചോദിച്ചു. 'സംഭാരത്തിന്റെ ഗ്ലാസ്‌ നക്കി കാണും' ഒഴിഞ്ഞ വോഡ്ക കുപ്പി ജനാല വഴി പുറത്തേക്ക് എറിഞ്ഞു കൊണ്ട് മുനിയാണ്ടി പറഞ്ഞു.

ഒരു തിങ്കളാഴ്ച് ദിവസം രാവിലെ മുഖ്യമന്ത്രി അവന്റെ വീട്ടില്‍ വന്ന് 5000 രൂപ കയ്യിൽ വച്ചു കൊടുത്തു. 'തിരികെ പോകാൻ പറ്റാത്ത പ്രവാസികൾക്കുള്ള സമാശ്വാസം ആണ്.' അവൻ മുഖ്യമന്ത്രിയെ തൊഴുതു. പോകാൻ ഇറങ്ങിയ മുഖ്യമന്ത്രിയെ അവൻ പിന്നിൽ നിന്നും വിളിച്ചു 'സാർ,... ഇനി എന്ന് വരും?' 'മര്യാദ വേണം!' മുഖ്യമന്ത്രി പൊട്ടിത്തെറിച്ചു.

കിട്ടിയ അയ്യായിരം രൂപ കൊണ്ട് അവൻ ചെങ്ങന്നൂര് പോയി ഒരു മേശയും ഒരു ബാർ സ്റ്റൂളും വാങ്ങി. പട്ടങ്ങാട്ടെ പുത്തൻ വീട്ടിലേക്കു തിരികെ പോകും വഴി ദുബായിലെ അഭിനിവേശിന്റെ ഭാര്യ മേരിയെ കണ്ടു. നാട്ടിൽ തിരികെ വന്നത് മുതൽ ഉള്ള വിശേഷങ്ങൾ അവൻ മേരിയോട് പറഞ്ഞു.

മുനിയാണ്ടി പട്ടങ്ങാട് ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു.
വീട്ടിലേക്കു നടന്ന മേരിയുടെ മനസ്സിൽ ഒരുപാട് ചോദ്യങ്ങൾ അലയടിച്ചു:

മുനിയാണ്ടി നാട്ടിൽ വന്ന വിവരം എന്ത് കൊണ്ട് ചങ്ക് കൂട്ടുകാരോട് പറഞ്ഞില്ല?

മുനിയാണ്ടി എന്തുകൊണ്ട് പുത്തൻ വീട് വച്ച വിവരം ചങ്ക് കൂട്ടുകാരോട് പറഞ്ഞില്ല?
മുനിയാണ്ടി എന്തുകൊണ്ട് പാല് കാച്ചിയ വിവരം ചങ്ക് കൂട്ടുകാരോട് പറഞ്ഞില്ല?
മുനിയാണ്ടി ഇതിനു മുൻപ് പാല് കാച്ചിയിട്ടുണ്ടോ?
മുനിയാണ്ടി എന്തിനു പട്ടങ്ങാട്ടു പോയി?

ഷോപ്പിംഗ്‌

noreply@blogger.com (Rahul Dharmarajan) — Sun, 07 Apr 2013 18:31:00 +0000

നാട്ടില്‍ പോവുകയല്ലേ; അമ്മായി അപ്പന് ഒരു മൊബൈല്‍ ഫോണ്‍ കൊടുത്താലോ എന്നൊരു ആലോചന.

വെള്ളിയാഴ്ച ആയതു കൊണ്ട് റൂമില്‍ സ്വാമി ഉണ്ട്- അവനെ കൂട്ടി പോകാം. ( മറ്റു ദിവസങ്ങളില്‍ അവന്‍ ഓഫീസിലെ സ്റ്റോറില്‍ ചാക്ക് വിരിച്ചു കിടന്നു ഉറങ്ങും, വെള്ളിയാഴ്ച ഒരു ദിവസമാണ് മെത്ത വിരിച്ച കട്ടിലില്‍ കിടക്കാനുള്ള യോഗം).

സ്വാമിയെയും കൂട്ടി ഞാന്‍ സിറ്റി സെന്റെറില്‍ പോയി. മൂന്നു നാല് കടകളില്‍ കയറി ഇറങ്ങി. "നോകിയ എടുത്താല്‍ മതി വേറെ ഒന്നും നോക്കണ്ട" - സ്വാമി പറഞ്ഞു.

ഒടുവില്‍ കരിഫോറില്‍ എത്തി. (അവിടെ എത്തുമ്പോള്‍ ചാണ്ടിയെ ഓര്‍മ്മ വരും... പിന്നെ പിഷ് പ്രയ്യും.)

മൊബൈല്‍ സെക്ഷനില്‍ ഗംഭീര തിരക്ക് ... അടുക്കാന്‍ പറ്റുന്നില്ല. ഭാഗ്യത്തിന് നോകിയ സെക്ഷനില്‍ തിരക്ക്കുറവായിരുന്നു. ഞാന്‍ അവിടേക്ക് നടന്നു. സ്വാമി സാംസംഗ് ഫോണ്‍ ഇരിക്കുന്നിടത്തേക്ക്‌ തിരിഞ്ഞു.

"എടാ നോകിയ ഇവിടാ, നീ വാ" ഞാന്‍ അവനെ വിളിച്ചു.

"സാംസംഗ് നല്ലതാടാ ഞാന്‍ നോക്കീട്ടു വരാം"

"അപ്പൊ നോകിയ ???" ഞാന്‍ വിളിച്ചു ചോദിച്ചു.

"അത് നീ നോക്ക്; ഞാന്‍ വരാം" അവന്‍ അവിടേക്ക് തിരക്കിട്ട് നടന്നു.

ഞാന്‍ ഫോണുകള്‍ ഓരോന്നായി നോക്കി തുടങ്ങി.

"നോക്കിയോടാ?" ഞാന്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. സ്വാമി!

"നീ ഇത്ര പെട്ടന്ന് നോക്കിയോ? ... എന്താടാ സാംസംഗ് കൊള്ളാമോ?" ഞാന്‍ ചോദിച്ചു.

"അവളെ ഒണക്കമീന്‍ നാറുന്നെടാ!" മ്ലാനമായ മുഖത്തോടെ സ്വാമി പറഞ്ഞു.

"ആരെ?" ഞാന്‍ ചോദിച്ചു. സ്വാമി കൈ ചൂണ്ടി.

ഞാന്‍ എത്തി നോക്കി, സാംസംഗ് സെക്ഷനില്‍ തിരക്കിനിടയില്‍ കുട്ടി ഉടുപ്പിട്ട ഒരു ഫിലിപ്പിനോ പെണ്ണ്നില്‍ക്കുന്നു!

"ചാണ്ടിയെ സമ്മതിക്കണം" സ്വാമി ആരോടെന്നില്ലാതെ പറഞ്ഞു.

ഞാന്‍ അവനെ അടിമുടി ഒന്ന് നോക്കി - ചെറിയ മീന്‍ നാറ്റം!

"ഇവന് കുറച്ചു ദൂരെ നിന്ന് മണപ്പിച്ചാല്‍ പോരായിരുന്നോ!" ഞാന്‍ ആരോടെന്നില്ലാതെ പറഞ്ഞു.

ബുള്ളറ്റ്‌ തമ്പുരാന്‍

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 15 Mar 2013 19:27:00 +0000

"സുന്ദരി പെണ്ണുങ്ങള്‍""'.....

അറിയും തോറും പിടിതരാത്ത മധുരിക്കുന്ന സ്വപ്നം മാത്രം - അലഞ്ഞിട്ടുണ്ട് അവയെ തേടി ഒരുപാട്. അവരാരും അറിഞ്ഞിട്ടില്ല എന്നത് സത്യം. നട്ടുച്ചക്ക് കോളേജ് വരാന്തയില്‍ വായി നോക്കി നിന്നപ്പോള്‍ ഒരു വെളിപാട്‌, എന്തിനാ..... സുന്ദരിമാര്‍ വളയണം എങ്കില്‍ കുങ്ഫു പഠിക്കണം ഒപ്പം വന്യമായ ആവേശമായി എന്നും മനസ്സിലുള്ള റോയല്‍ എന്‍ഫീല്‍ഡ്‌ ബുള്ളറ്റും ഒരെണ്ണം വാങ്ങണം.

ആഗ്രഹങ്ങളുമായി ചെന്നു കയറിയത് കുങ്ഫു വിദ്വാന്‍ ചെങ്ങന്നൂര്‍ ശശി അണ്ണന്‍റെ മടയില്‍. അണ്ണന്‍ ചോദിച്ചു നീ ആരാണ്? ഞാന്‍ ആരാണ് " പാച്ചുവും, കോവാലനും, ചാണ്ടിയും ഒക്കെ തേടി കൊണ്ടിരിക്കുന്ന അതെ ചോദ്യം. ഞാനാരാണ്? ചോദ്യവും ഉത്തരവും ഒന്നുമില്ല, ഉത്തരം പറയനാണേല്‍ കോളേജില്‍ നിന്നാല്‍ പോരാരുന്നോ. അത് പറ്റാത്ത പണി ആണെന്ന് മനസ്സിലായത് കൊണ്ടാ ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്. എനിക്ക് കുങ്ഫു പഠിക്കണം. അപ്പോള്‍ ശശി അണ്ണന്‍ ഒരു ഫ്രഞ്ച് കിസ്സ്‌ ദക്ഷിണ വെക്കാന്‍ പറഞ്ഞു. ജീവിതത്തില്‍ ഏറ്റവും പേടിയും, അലര്‍ജിയും ഉള്ള ആ വാക്ക് കേട്ടതേ ബുള്ളറ്റു വിട്ടത് പോലെ ഓടി തള്ളി.

ഓടി ചെന്നു കയറിയത് മറ്റൊരു ആശാന്‍റെ മുന്നില്‍, ശ്യാമള അക്കന്‍റെ മോന്‍ സെല്‍വന്‍ ആശാന്‍..... ., വേറെ എന്തെങ്കിലും ദക്ഷിണ ചോദിക്കും മുന്നേ ഷാപ്പും, കനാലും മനസ്സില്‍ വിചാരിച്ചു ഒരു പൈന്‍റ് കുപ്പി പൊട്ടിച്ചു മുന്നില്‍ വച്ച് കൊടുത്തു. പരിശീലനത്തിന്‍റെ മൂന്നാം നാള്‍ ആശാന്‍റെ ആസ്ഥാനത് ചവിട്ടി ആശാനെ കാലപുരിക്കയച്ചു കുറച്ചു മണ്ണും വരി ഇട്ടു പിന്നേം യാത്ര തുടര്‍ന്നു. തുടങ്ങിയിടത്തു തന്നെ വായി നോക്കി നില്‍ക്കാനും വേണം യോഗം, സബരോം കി സിന്ദഗി കധം നഹി ഹോതി ഹെ ഹൈ ഹോ ഹം .....

പാച്ചുവും, തങ്കപ്പനും പിന്നെ ബിവറേജസും..

noreply@blogger.com (Unknown) — Mon, 12 Nov 2012 09:37:00 +0000

പഠിപ്പിക്കലും , പാര പനിയാലും, അടുക്കള പണിയും ഒക്കെ ഒഴിവാക്കി ഒരു ദിവസം പാച്ചു നാട്ടില്‍ പോയിട്ട് വരാം എന്ന് തീരുമാനിച്ചു. ലീവ് അപ്ലിക്കേഷന്‍ എഴുതി കൊടുത്തു. എയര്‍ ഇന്ത്യ ഫ്ലൈറ്റ് മതിയെന്ന് പ്രത്യേകം എഴുതി. അതാകുമ്പോള്‍ പൈസ കുറവായിരിക്കും അല്ലെങ്കില്‍ ചിലപ്പോള്‍ ഇവന്മാര്‍ പൈസ കട്ട്‌ ചെയ്താലോ. ലീവ് അനുവദിക്കുന്നതും കാത്തിരിപ്പായി പാവം പാച്ചു.

രണ്ടു ദിവസത്തിന് ശേഷം ഓഫീസര്‍ വിളിച്ചു ലീവ് അനുവദിച്ച കാര്യം പറഞ്ഞു, വേഗം വന്നു ടിക്കറ്റ്‌ , പാസ്പോര്‍ട്ട്‌ ഒക്കെ വാങ്ങിക്കാന്‍ പറഞ്ഞു. ടിക്കറ്റ്‌ കയ്യില്‍ കിട്ടിയ പാച്ചു ഒന്ന് ഞെട്ടി, അത് എയര്‍ അറേബ്യടെ ടിക്കറ്റ്‌ ആയിരുന്നു. എയര്‍ ഇന്ത്യ ആണ് ചോദിച്ചത് എന്ന് പാച്ചു പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ഓഫീസര്‍ പറഞ്ഞു അത് ഇരുപത്തി അഞ്ചു ഫില്‍സ്‌ ഇതിനു കുറവ അതാ ഇതെടുത്തത് എന്ന്. മനസ്സില്ല മനസ്സോടെ പാച്ചു റൂമില്‍ എത്തി വാങ്ങാനുള്ള സാധനങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റ് തയ്യാറാക്കാന്‍ തുടങ്ങി. ഭാര്യക്ക്‌ എന്തേലും പ്രത്യേകിച്ച് വേണോ എന്നറിയാന്‍ ഒന്ന് വിളിച്ചു ചോദിക്കാം എന്ന് കരുതി ഫോണ്‍ എടുത്തു വിളിച്ചു. കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ഭാര്യ പറഞ്ഞു "ചേട്ടാ ഒരു കാര്യം ചെയ്യ് ഫോണ്‍ കട്ട്‌ ചെയ്തോ, ഞാന്‍ എന്റെ വീട്ടില്‍ വിളിച്ചു ചോദിച്ചിട്ട് എല്ലാം കൂടി ചേര്‍ത്ത് മെയില്‍ ചെയ്യാം." ഫോണില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ ചിലപ്പോള്‍ ചേട്ടന്‍ എന്തേലും മറന്നു പോയാലോ." അതും പറഞ്ഞു ഭാര്യ ഫോണ്‍ കട്ട്‌ ചെയ്തു.

പാച്ചു ഉടന്‍ തന്നെ കമ്പ്യൂട്ടര്‍ ഓണ്‍ ചെയ്തു അവന്റെ എല്ലാ ഇ മെയില്‍ അക്കൗണ്ട്‌ കളും ഡിലീറ്റ് ചെയ്തു കട്ടിലില്‍ കയറി കിടന്നു. അങ്ങനെ കിടന്നു അറിയാതെ മയങ്ങി പോയ പാച്ചു ഒരലര്‍ച്ച കേട്ടാണ് ഉണര്‍ന്നത്. നോക്കുമ്പോള്‍ റൂമില്‍ കൂടെ താമസിക്കുന്ന ചേട്ടന്‍ കലി തുള്ളി നില്‍ക്കുന്നു, എന്താ ചേട്ടാ എന്താ പറ്റിയത്, ഇത് കേട്ട ചേട്ടന്‍ " എന്താന്നോ നീ ഇന്നെന്താ ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കഞ്ഞത്, മനുഷ്യന്‍ ജോലി ചെയ്തു തളര്‍ന്നു ആഹാരം കഴിക്കാന്‍ വരുമ്പോള്‍ ഇവിടെ എന്തേലും വേണ്ടേ. വേഗം പോയി ആ കടയില്‍ നിന്നും എന്തേലും പാര്‍സല്‍ വാങ്ങി വാ, മറ്റുള്ളവര്‍ക്കും കൂടി ഉള്ളത് വാങ്ങിക്കോ ഏല്ലെങ്കില്‍ ചിലപ്പോള്‍ തടി കേടാകും. എല്ലാരും എന്നെ പോലെ അല്ല. പാച്ചു അപ്പോളാണ് ഓര്‍ത്തത്‌ ഇന്നൊന്നും വച്ചില്ലന്നു, നാട്ടില്‍ പോകുന്ന കാര്യം ഓര്‍ത്തപ്പോള്‍ പിന്നെ മറ്റെല്ലാം മറന്നു പോയി. വേഗം പോയി അവര്‍ക്കുള്ള ആഹാരം വാങ്ങി വച്ചു.

അങ്ങനെ ആ ദിവസം വന്നെത്തി.. പാച്ചു കുളിച്ചു കുട്ടപ്പനായി പെട്ടിയും മറ്റുമായി നാട്ടില്‍ പോകാനിറങ്ങി. ഭാര്യ പലവട്ടം വിളിച്ചെങ്കിലും ഫോണ്‍ എടുത്തില്ല. പോകാന്‍ ഇറങ്ങും മുന്നേ അങ്ങോട്ട്‌ വിളിച്ചു വരുന്നുണ്ട് വണ്ടി വിടണം എന്ന് പറഞ്ഞു. വിമാനം എത്തുന്ന സമയം പറഞ്ഞു വേഗം ഫോണ്‍ കട്ട്‌ ചെയ്തു. വണ്ടിയില്‍ എയര്‍പോര്‍ട്ടില്‍ പോകുന്ന വഴിക്ക് ഭാര്യയുടെ മെസ്സേജ് വന്നു " മെയില്‍ അയക്കുന്നതൊന്നും ചേട്ടന് കിട്ടിയിട്ടുണ്ടാവില്ല, എന്താണെന്നറിയില്ല. എന്നാലും ചേട്ടന്‍ എനിക്കും എന്റെ വീട്ടിലേക്കും വേണ്ടുന്ന സാധനങ്ങള്‍ വാങ്ങിയിട്ടുണ്ടാകും എന്നറിയാം. പാച്ചു മനസ്സില്‍ ചിരിയും കരച്ചിലും ഒരുമിച്ചു വന്നു. വിമാനം കയറി തിരുവന്തപുരത്ത് ഇറങ്ങി, അവിടെ ഇറങ്ങിയപ്പോള്‍ മനസ്സിലായി എയര്‍ ഇന്ത്യക്ക് വരാതിരുന്നത് നന്നായി എന്ന്. തന്‍റെ വിമാനത്തിന് 2 മണിക്കൂര്‍ മുന്നേ പുറപ്പെട്ട എയര്‍ ഇന്ത്യ വിമാനം ഇത് വരെ എത്തിയില്ല പോലും. അത് തപ്പി ഹെലി കോപ്ടര്‍ ഒക്കെ പോയിട്ടുണ്ട് പോലും, പൈലറ്റ്‌ ന്‍റെ വീട്ടില്‍ വിളിച്ചപ്പോള്‍ അറിഞ്ഞത് ഡ്യൂട്ടി ടൈം കഴിഞ്ഞതിനാല്‍ എവിടെയോ വിമാനം ഇറക്കി പൈലറ്റ്‌ കാമുകന്‍റെ ഒപ്പം പോന്മുടിക്ക് പോയെന്നു. 25 ഫില്‍സ്‌ കുറക്കാന്‍ തോന്നിയ എയര്‍ അറേബ്യക്ക് നന്ദി പറഞ്ഞു പുറത്തേക്കു നടന്നു. പുറത്തൊരു ഉത്സവത്തിന്‍റെ ആളുണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും തന്‍റെ ബന്ധുക്കളെ ഒന്നും കാണാതെ പാച്ചു ഞെട്ടി. അപ്പോള്‍ അടുത്തുള്ള ഡ്രൈവര്‍ നാരായണന്‍ ചേട്ടന്‍ അടുത്ത് വന്നു പറഞ്ഞു ഞാന്‍ കുഞ്ഞിനെ കൊണ്ട് പോകാന്‍ വന്നതാ. എന്റെ സംശയം കണ്ടു ചേട്ടന്‍ പറഞ്ഞു അവരൊക്കെ വന്നിട്ടുണ്ട് ശംഖുമുഖം കടപ്പുറത്ത് നില്‍ക്കുവ, എന്നോട് പറഞ്ഞു കുഞ്ഞിനെ കൂട്ടി വരന്‍. അങ്ങനെ അവിടെ നിന്നും ചേട്ടന്‍റെ പഴഞ്ചന്‍ അമ്പസ്സിടോര്‍ കാര്‍ കയറി അവിടെ എത്തി, ചേട്ടന്‍ ചൂണ്ടി കാണിച്ച ഭാഗത്തെ തന്‍റെ ആള്‍ക്കാരെ തിരഞ്ഞ പാച്ചു കണ്ടത് ചെറിയ ഒരു ആള്‍ക്കൂട്ടമാണ്. പലരെയും വിരുന്നിനു പോയപ്പോള്‍ കണ്ട പരിചയം തോന്നുന്നു. ഇവരൊക്കെ ഈ കാര്‍ ഇലാണോ വന്നത്, അത് കേട്ടു ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ചേട്ടന്‍ പറഞ്ഞു അല്ല അവര്‍ വന്ന AC ടെമ്പോ ട്രവെല്ലെര്‍ അല്ലെ ഈ കിടക്കുന്നെ.

സംഭവ ബഹുലമായ ആ ഒരു ദിവസത്തിന് ശേഷം വീട്ടിലെത്തി, ഭാര്യയുടെ പരാതികള്‍ മടുത്തപ്പോള്‍ ഒന്ന് പുറത്തിറങ്ങാം എന്ന് കരുതി ഭാര്യയുടെ മൊബൈല്‍ ഫോണ്‍ എടുത്തു പുറത്തേക്കിറങ്ങി. നടക്കുന്ന വഴിയില്‍ റൂമില്‍ ഉള്ളവരെ വിളിച്ചു പറയാം എന്ന് കരുതി നോക്കിയപ്പോള്‍ ഫോണില്‍ അകെ ഉള്ളത് 27 പൈസ ആണ്. Recharge ചെയ്യാം എന്ന് കരുതി നടക്കുമ്പോള്‍ ആണ് എതിരെ വന്ന ശ്യാമളന്‍ കൈക്കു പിടിച്ചു നിര്‍ത്തിയത്, ശ്യാമളന്‍ ഒപ്പം രണ്ടാം ക്ലാസ്സില്‍ പഠിച്ചതാ. അവനോടു മൊബൈല്‍ എവിടെ recharge ചെയ്യും എന്ന് ചോദിച്ചു. കുളനട പോയി ചെയ്യാം എന്ന് അവന്‍ പറഞ്ഞു. എന്നാല്‍ ആയിക്കോട്ടെ എന്ന് പറഞ്ഞു ഒരു ഓട്ടോ പിടിച്ചു കുളനട പോയി. ശ്യാമളന്‍ പറഞ്ഞത് അനുസരിച്ച് ഡ്രൈവര്‍ ഓട്ടോ ബിവറേജസ് ന്‍റെ മുന്നില്‍ നിര്‍ത്തി. ഇവിടെ ഉണ്ടോ മൊബൈല്‍ റി ചാര്‍ജ് , അപ്പോള്‍ ശ്യാമളന്‍ പറഞ്ഞു പിന്നെ, ഇവിടുന്നു റി ചാര്‍ജ് ചെയ്താല്‍ റോമിംഗ് ഫ്രീ അല്ലെ. അതും പറഞ്ഞു തിരിഞ്ഞപ്പോള്‍ പച്ചുനെ ആരോ പുറകില്‍ നിന്നും തോണ്ടി. തിരിഞ്ഞു നോക്കിയാ പാച്ചു അത്ഭുത പരതന്ത്രനായി പോയി, അത് തങ്കപ്പന്‍ ആയിരുന്നു. പാച്ചുവിന് സ്വന്തം കണ്ണുകളെ വിശ്വസിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല, പാച്ചു അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു " അളിയാ എത്ര നാളായി നിന്നെ ഞങ്ങള്‍ തിരയുകയാണ് എന്നറിയാമോ? നീ എവിടെയരുന്നു? തങ്കപ്പന്‍: എല്ലാം പറയാം അളിയാ , നീ ആളാകെ മാറി പോയല്ലോ, കുറച്ചു തടി വച്ചല്ലോ. അപ്പോള്‍ പാച്ചു ന്‍റെ പോക്കറ്റില്‍ കിടന്ന ഫോണ്‍ ബെല്ലടിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. വീട്ടില്‍ നിന്നാണ് , ഓണ്‍ ചെയ്തു ചെവിയില്‍ വച്ചപ്പോള്‍ വേണ്ടാരുന്നു എന്ന് തോന്നിപ്പോയി, ഇത് ഭാര്യയുടെ ശബ്ദം തന്നെ ആണോ? " മനുഷ്യ വേഗം എന്റെ ഫോണ്‍ ഇങ്ങട്ട് കൊണ്ട് വാ എനിക്ക് കോമഡി സ്റ്റാര്‍ കണ്ടിട്ട് എസ്‌എം എസ്‌ വോട്ട് ചെയ്യാനുള്ളത. പെട്ടന്ന് വന്നില്ലെങ്കില്‍ എന്‍റെ വിധം മാരും". കേട്ട പാതി കേള്‍ക്കാത്ത പാതി പ്ച്ചു ചാടി ഓട്ടോയില്‍ കയറി വിട്ടോളാന്‍ പറഞ്ഞു, ഓട്ടോ തിരിക്കുന്ന സമയം ശ്യമാലനോട് പാച്ചു പറഞ്ഞു ശ്യാമള അവന്‍റെ ഫോണ്‍ നമ്പര്‍ ഒന്ന് വാങ്ങി വച്ചേക്കണേ... അളിയാ നമുക്ക് പിന്നെ കാണാം.

പാഞ്ഞു പോകുന്ന ഓട്ടോയില്‍ നോക്കി വായും പൊളിച്ചു നില്‍ക്കാനേ പാവം തങ്കപ്പനും ശ്യാമളനും കഴിഞ്ഞുള്ളൂ.

ഉദ്യോഗസ്ഥന്‍

noreply@blogger.com (Rahul Dharmarajan) — Sat, 20 Oct 2012 06:40:00 +0000

മനുരാജ് പതിവ് പോലെ ഓഫീസില്‍ പോകാനിറങ്ങി. ചെരുപ്പ് നോക്കിയപ്പോള്‍ അവനു മനസ്സില്ലായി അത് കൊച്ചു എടുത്തു എവിടെയോ എറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു! ... “മോളൂ, അച്ഛന്‍റെ ചെരുപ്പ് എവിടെ? ... കുട്ടി പിന്നില്‍ കൈ കെട്ടി നിഷകലന്കമായി അവനെ നോക്കി നിനനു.

“മോളെ അച്ഛന് ജോലിക്ക് പോകാന്‍ നേരമായി... പറ മോളെ, അച്ഛന്‍റെ ചെരുപ്പ് എവിടെ?

കുഞ്ഞു രണ്ടു കയ്യും മുകളിലേക്ക് ഉയര്‍ത്തി എന്തോ മുദ്ര കാട്ടി!

“കൊച്ചെ, ഞാന്‍ കാലേ വാരി നെലത്തടിക്കും, എന്റെ ചെരുപ്പ് എവിടാഡീ ?

കുഞ്ഞു പതുക്കെ അടുക്കളയിലേക്കു നടന്നു, ഫ്രിട്ജിനുള്ളില്‍ വച്ചിരുന്ന ചെരുപ്പു കാണിച്ചു കൊടുത്തു.

മനുരാജ് ചെരുപ്പ് എടുത്തു. “ഓവന്‍ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ ചൂട് ആക്കി എടുക്കാമായിരുന്നു... ഇനി ഇപ്പൊ അടുത്ത കമ്പനി പര്ച്ചസ് ആവട്ടെ “ അവന്‍ ആരോടെന്നില്ലാതെ പറഞ്ഞു.

പോകുന്ന വഴി അവന്‍ കുഞ്ഞിനെ നോക്കി ഒന്ന് ഇരുത്തി മൂളി “ ഉം ... അപ്പൊ എന്നെ പെടിയോണ്ട് ...”

“പൊദാ” കുഞ്ഞു അവനെ നോക്കി ഒരു മയവും ഇല്ലാതെ പറഞ്ഞു.

അവന്‍ പതുക്കെ എത്തി വലിഞ്ഞു നോക്കി ... ഭാര്യ കേട്ടോ? ... കേട്ട് കാണും, കേള്‍ക്കാത്ത മട്ടില്‍ അവിടെ നിന്നു മുടി ചീകുന്നു... പിന്നെ ... മിസ്സ്‌ ഇന്ത്യ കൊമ്പെടിഷന് പോകുവല്ലേ ... വച്ചിട്ടുണ്ട് എല്ലാത്തിനും.

********************

“ഹോ ഒരുപാട് താമസിച്ചു” ... കാര്‍ പിന്നിലേക്ക്‌ എടുക്കാന്‍ നോക്കിയപ്പോള്‍ തൊട്ടു പിന്നില്‍ മറ്റൊരു കാര്‍ കിടക്കുന്നു. കാറില്‍ മൊബൈല്‍ നമ്പര്‍ എഴുതി വച്ചിട്ടുണ്ട് ... വിളിച്ചു നാല് തെറി പറഞ്ഞാലോ?... അല്ലെങ്കില്‍ വേണ്ട വല്ല യൂറോപ്യനും ആനെകില്‍ ...

മുന്‍പിലുള്ള നാല് ഡിവൈടരുകള്‍ ചാടി കടന്നു മനുരാജിന്റെ കാര്‍ മെയിന്‍ റോഡിലെത്തി.

*********************

പാര്‍ക്കിംഗ് സ്ഥലത്ത് കാര്‍ ഒതുക്കി അവന്‍ ഓഫീസിലേക്ക് ഓടി കയറി. പക്ഷെ എന്നെത്തെയും പോലെ ഓട്ടോമാറ്റിക് ഗ്ലാസ്‌ ഡോര്‍ അവന്റെ മുന്നില്‍ തുറന്നില്ല. തുറക്കാത്ത ഗ്ലാസ്‌ ഡോറില്‍ ഇടിച്ചു തെറിച്ചു താഴെ വീണ മനുരാജ് അതിശയത്തോടെ ഡോറിലേക്ക് നോക്കി. അപ്പോള്‍ എന്തോ ഞെരിയുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് അവന്‍ ഞെട്ടി തിരിഞ്ഞു – തൊട്ടു പിന്നില്‍ ഒരു റോബോട്ട് ! .... അവന്‍ ചാടി എഴുനേറ്റു. രോബോട്റ്റ്‌ അവന്റെ അടുത്ത് വന്നു. രണ്ടു കയ്യും കൊണ്ട് അവന്റെ തല സ്കാന്‍ ചെയ്തു “ ഗുഡ് മോണിംഗ് മനുരാജ് ," നവ് യു മെയ്‌ ഗോ ഇന്‍സൈഡ്‌" “ റോബോട്ട് മൊഴിഞ്ഞു, അതോടൊപ്പം ഗ്ലാസ്‌ ഡോരും തുറന്നു. അന്തം വിട്ടു തുറന്ന വായുമായി റോബോട്ടിന്റെ അതെ ചുവടു വെഇപ്പുകളോടെ അവന്‍ ഓഫീസിലേക്ക് കയറി.

“ഗുഡ്‌ മോണിംഗ് മനു , എന്താ താമസിച്ചത്?” സഹപ്രവര്‍ത്തകന്‍ കുശലം ചോദിച്ചു.

“ഒന്നും പറയണ്ടാ, രാവിലെ ലിഫ്റ്റ്‌ കേടായി” മനുരാജ് ഉത്തരം പറഞ്ഞു തീരുന്നതിനു മുന്‍പ് അവന്റെ മുതുകത്ത് അതി ശക്തമായ ഒരു പ്രഹരം എറ്റു. രണ്ടു കയ്യും കുത്തി നിലത്ത് വീണ അവന്‍ തല തിരിച്ചു നോക്കി ... അതാ മറ്റൊരു റോബോട്ട് ! ... “കള്ളം പറയുന്നവരെ കണ്ടു പിടിക്കാന്‍ ബോസ്സ് ജപ്പാനില്‍ നിന്നും ഇമ്പോടു ചെയ്ത രോബോട്ടാ” സഹപ്രവര്‍ത്തകന്‍ അവനെ നോക്കി പറഞ്ഞു. ...” സാധനം കൊള്ളാം, ഇനി ഇവിടെ വല്ലതും ഒക്കെ നടക്കും” അയാള്‍ ആരോടെന്നില്ലാതെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് നടന്നു പോയി.

(തുടരും)

Start... Action!!! - Part 3

noreply@blogger.com (Pachu) — Thu, 21 Jun 2012 20:06:00 +0000

Part 1

Part 2

“നായികയെ മാറ്റണം” സംവിധായകന്‍ കോപാകുലനായി.

സ്വാമി ഇടപെട്ടു സുദീപിനെ ശാന്തനാകി “ഒരു ചാന്‍സ് കൊടുക്കാം പുതിയ നടി അല്ലെ. നമ്മള്‍ എപ്പോഴും പുതുമുഖങ്ങള്‍ക്ക് പ്രത്യേക പരിഗണന കൊടുക്കണം. ഇവര്‍ നാളത്തെ സൂപര്‍ താരങ്ങള്‍ ആവില്ലെന്ന് ആര് കണ്ടു”

ആ പ്രശ്നം അങ്ങനെ പരിഹരിച്ചു.

ഒരുപാട് കഷ്ട്ടപെട്ടു ആ പാട്ട് രംഗം പൂര്‍ത്തീകരിച്ചു.

ഉച്ചയോടെ തോട്ടത്തിന്‍റെ ഉടമ അറബി GMC വാനില്‍ വന്നിറങ്ങി. അനുരാജിനെ കൈ കാട്ടി വിളിച്ചു. അറബിയില്‍ കുറെ സംസാരിച്ചു. ഒടുവില്‍ അറബിയുടെ ഡ്രൈവര്‍ ഒരു പേപ്പര്‍ എടുത്തു അവന്റെ കയ്യില്‍ കൊടുത്തു. അവന്‍ ആകാംക്ഷയോടെ അത് നിവര്‍ത്തി വായിച്ചു

വാഴ – 38
പയര്‍ - 2 ഏക്കര്‍
തക്കാളി – 15 സെന്റ്‌
വഴുതനങ്ങ – 1½ ഏക്കര്‍

“ഇത് എന്താ ?” അനുരാജ് അതിശയത്തോടെ ചോദിച്ചു.

“നിങ്ങടെ നായിക പാട്ട് പാടി നശിപ്പിച്ചതാ,” അതും പറഞ്ഞു ഡ്രൈവര്‍ വണ്ടിയിലേക്ക് തിരികെ പോയി.

“ചുമ്മാതല്ല .... ഷൂട്ടിംഗ് തുടങ്ങിയപ്പോ ഇവിടെ നല്ല തണല്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു... ഭാഗ്യം എന്തായാലും അറബി കാഷ്‌ ഒന്നും ചോദിച്ചില്ലല്ലോ” അനുരാജ് കൂട്ടുകാരെ നോക്കി നെടുവീര്‍പ്പിട്ടു.

ഡോര്‍ അടയുന്ന ശബ്ദം കേട്ടപ്പോള്‍ എല്ലാവരും തിരിഞ്ഞു നോക്കി. വണ്ടിയുടെ അരികിലേക്ക് പോയ ഡ്രൈവര്‍ തിരികെ വരുന്നു – കയ്യില്‍ കാര്‍ഡ്‌ സ്വൈപ്പിംഗ് മെഷീന്‍ !

“ക്രെഡിറ്റ്‌ കാര്‍ഡ് താ” ഡ്രൈവര്‍ അനുരാജിന്റെ നേരെ കൈ നീട്ടി.!

സ്വൈപ്‌ ചെയ്തു കാര്‍ഡ്‌ തിരികെ വാങ്ങിക്കുമ്പോള്‍ അനുരാജിന്റെ കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞിരുന്നു.

“പച്ചക്കറിക്ക് ഒക്കെ ഇപ്പൊ എന്താ വില!” അവന്‍ ആരോടെന്നില്ലാതെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഒരു കുപ്പി വെള്ളം എടുത്തു കുടിച്ചു.

ബാക്കി ഉള്ള വാഴകളില്‍ ഒന്നിന്‍റെ ചുവട്ടില്‍ ഇരുന്നു ഫാം വില്ല കളിക്കുന്ന നായികയെ കണ്ടപ്പോള്‍ അനുരാജിനു കലി കയറി. അടുത്ത് കണ്ട കുമ്പളങ്ങ എടുത്തു അവളുടെ തലയില്‍ ഇടാനായി അവന്‍ കുനിഞ്ഞു... മുന്നോട്ടു എടുത്ത GMC സ്ലോ ചെയ്തു, അറബി അവനെ രൂക്ഷമായി നോക്കി... നാല് തവണ കൂടി കുനിഞ്ഞു നിവര്‍ന്നിട്ടു അനുരാജ് ജോഗ്ഗിംഗ് ചെയ്യാന്‍ ആരംഭിച്ചു. GMC മെല്ലെ ഒഴുകി നീങ്ങി.

***************************

കാശു കുറെ പോയെങ്കിലും ഒരു പാട്ട് തീര്‍ക്കാന്‍ ആയല്ലോ ... എല്ലാവരും ആശ്വസിച്ചു.

വൈകുന്നേരം അനുരാജ് എല്ലാവരെയും വിളിച്ചു കൂട്ടി. ഓരോരുത്തര്‍ക്കും 500 റിയാല്‍ വീതം കൊടുത്തു “ ആയിരം റിയാല്‍ വച്ച് തരണം എന്ന് ഉണ്ടായിരുന്നു, നിര്‍ഭാഗ്യവശാല്‍ ഇന്ന് നടന്ന സംഭവങ്ങള്‍ മൂലം അത് സാധിച്ചില്ല, ആര്‍ക്കും പരിഭവം തോന്നരുത് “ അവന്‍ വിഷമത്തോടെ പറഞ്ഞു.

സ്വാമി പണം വാങ്ങിയില്ല “പിന്നെ മതിയെടാ, ഇപ്പോഴത്തെ കാര്യങ്ങള്‍ നടക്കട്ടെ, നിന്റെ ബുദ്ധിമുട്ട് എനിക്ക് മനസ്സിലാകും”

അത് കണ്ട ദിലീപ്‌-ഉം പണം വാങ്ങിയില്ല.

“അതീന്നു ഒരു നാനൂറു എനിക്ക് താ” പാച്ചു കൈ നീട്ടി.

“എന്തിനാടാ?” അനുരാജ് ചോദിച്ചു.

“ആസ്സമിലുള്ള അമ്മാവന് അയച്ചു കൊടുക്കാനാ”

ആ കാശുമായി പാച്ചുവും കോവാലനും എങ്ങോട്ടോ ടാക്സി പിടിച്ചു പോയി.

കയ്യില്‍ കിട്ടിയ അഞ്ഞൂറ് റിയാലുമായി നായിക അനുരാജിന്റെ ആടുത്ത് എത്തി “ബാക്കി കാശ് എപ്പോ തരും?” അവന്‍ തലയില്‍ കൈ വച്ചു നിലത്തിരുന്നു.

***********************

അനുരജും, സ്വാമിയും, ദിലീപും കൂടി കാര്യങ്ങള്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്യാനായി ഇരുന്നു.

“സത്യം പറയാമെടാ ഞാന്‍ ഉദ്ദേശിച്ചിടത്ത് ചെലവ് നിക്കുമെന്നു തോന്നുന്നില്ല”

“നീ വിഷമിക്കതെടാ നമുക്ക് വഴി ഉണ്ടാക്കാം” സ്വാമി അവനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.

“എന്റെ പരിചയത്തില്‍ ഒരു അറബി ഉണ്ട് അയാളുടെ കയ്യില്‍ നിന്നും കുറച്ചു പണം റോള് ചെയ്താലോ?” ദിലീപ്‌ ഒരു ആശയം മുന്നോട്ടു വച്ച്.

“അത് കൊള്ളാം, കുറച്ചു ടെക്നീഷ്യന്സിനെ കൂടി ഒഴിവാകെടാ ചെലവ് കുറച്ച് നമുക്ക് എല്ലാവര്ക്കും കൂടി ഇത് ആങ്ങ്‌ പൂര്‍ത്തിയാക്കാം”. സ്വാമി പറഞ്ഞു.

രണ്ടു ഫിലിപ്പിനോ ലൈറ്റ് ബോയ്സ്നെ ഒഴിവാക്കി. പിന്നെ ഭക്ഷണം സെറ്റില്‍ തന്നെ ഉണ്ടാക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. അതിന്റെ ചുമതല ബിജോയ്ക്ക് കൊടുക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു ലൈറ്റ് ബോയ്സിന്റെ പണി സ്വാമിയും ദിലീപും ചെയ്യാമെന്ന് ഏറ്റു. അസിക്കുള്ള ടിക്കറ്റും ബുക്ക്‌ ചെയ്തു.

അനുരാജിന്റെ മുഖത്ത് ആശ്വാസത്തിന്റെ മിന്നലാട്ടം കണ്ടു. അവന്‍ ആശ്വാസത്തോടെ ഉറങ്ങാന്‍ പോയി.

**********************

രാവിലെ സംവിധായകന്‍ ക്യാമറ മാനെ അന്വേഷിച്ചു സെറ്റില്‍ എല്ലാം ഓടി നടന്നു. പാച്ചുവും കോവാലനും ഇന്നലെ പോയതാണ്!

അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഒരു കാംറി അവിടെ വന്നു നിന്ന്.

അകത്തു നിന്നും പാച്ചുവും കോവാലനും പിന്നെ മറ്റൊരു മലയാളിയും പുറത്തിറങ്ങി. അവര്‍ നേരെ നിര്‍മ്മാതാവിന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. അറബിയുടെ കയ്യില്‍ നിന്നും കടം വാങ്ങിയ പണം എണ്ണി തിട്ടപെടുത്തുകയായിരുന്നു അനുരാജ്. പാച്ചു വന്നയാളെ പരിചയപ്പെടുത്തി “ഇത് തോമസ്‌ ജോര്‍ജ്ജ്, ഞങ്ങടെ ഫ്രണ്ടാ... നിങ്ങള്‍ സംസാരിക്കു ഞങ്ങള്‍ ഇപ്പൊ വരാം.” രണ്ടു പേരും പുറത്തിറങ്ങി.

“ഞാന്‍ അവരുടെ ഫ്രണ്ട്‌ ഒന്നുമല്ല .... രാത്രി മദ്യപിച്ചു റോഡില്‍ നിന്ന് ചിരിച്ചതിനു അവരെ പോലീസ്‌ പിടിച്ചു... മലയാളികളല്ലേ എന്ന് കരുതി കാശ് കൊടുത്തു അവരെ പുറത്തിറക്കിയത് ഞാനാ! ... രാവിലെ അപ്പോം മൊട്ട കറീം വേണമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോ അതും വാങ്ങിച്ചു കൊടുത്തു.... ഇതാ ബില്ല്”.

പണം വാങ്ങി അയാള്‍ തിരിച്ചു പോയ പുറകെ പാച്ചുവും കോവാലനും അകത്തു വന്നു, “ തോമസ്‌ അച്ചായന്‍ പോയോ?”

“കൊല്ലെടാ കൊല്ല് !!!” .... അനുരാജ് വീണ്ടും തലയില്‍ കൈ വച്ചു!

ചാണ്ടി ഒരു പേപ്പറുമായി ഓടി കിതച്ചു വന്നു “പണി കിട്ടി അളിയാ”, അവന്‍ പേപ്പര്‍ അനുരാജിന്റെ നേരെ നീട്ടി...

പ്രിയപ്പെട്ട അനൂ,

ഞാന്‍ തിരികെ പോകുന്നു. ദുബായില്‍ എനിക്ക് ഒരുപാട് വര്‍ക്ക്‌ ഉണ്ട്. പിന്നെ ചില പുതിയ പ്രോജക്ടുകളും എന്റെ മനസ്സിലുണ്ട്.

നിനക്ക് എന്റെ വിജയാശംസകള്‍.

ഒരു കാര്യം പറയാന്‍ മറന്നു... നിന്റെ തിരക്കഥ ഞാന്‍ കൊണ്ട് പോകുന്നു.

നന്ദിയോടെ - സ്വാമി

ബോധം കേട്ട് വീണ നിര്‍മ്മാതാവിനെ ഉണര്‍ത്താന്‍ വെള്ളം എടുക്കാനായി മൂന്നു പേരും മൂന്നു വഴിക്ക് ഓടി!

(തുടരും)

ഷൂസ് പറഞ്ഞ കഥ - ഭാഗം 1

noreply@blogger.com (Unknown) — Wed, 20 Jun 2012 07:59:00 +0000

"ഈ കഥയും കഥാ പാത്രങ്ങളും

തികച്ചും സാങ്കല്‍പ്പികം മാത്രമാണ് ......

ആരെങ്കിലും ആയി സാമ്യം തോന്നുന്നു എങ്കില്‍ കണക്കായി പോയി "

യു എ യി ലെ ഒരു മെയ്മാസ പുലരി....വെള്ളിയാഴ്ച രാവിലെ 8.30 ആയപ്പോളാണ് പാച്ചു കണ്ണും തിരുമ്മി എണീറ്റത് ... നോക്കിയാ ഫോണില്‍ സമയം നോക്കി എട്ടര ആയി എന്ന് ഉറപ്പിച്ചു ഫോണ്‍ താഴെ വെക്കാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ അത് ബെല്ലടിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. നോക്കിയപ്പോള്‍ കോവാലന്‍. ശ്ശോ ഇവനോടിന്നു അങ്ങോട്ട്‌ ചെല്ലാം എന്ന് പറഞ്ഞതാ, ഇന്നലെ അടിച്ചത് കൂടി പോയ കാരണം ഉണരാന്‍ ലേറ്റ് ആയി. എട്ടു മണിക്ക് ചെല്ലാം എന്നാ പറഞ്ഞത്. ഇനി അവനോടെന്തു പറയും. അങ്ങനെ ആലോചിച്ചു നില്‍ക്കെ ഫോണ്‍ മണി അടി നിര്‍ത്തി വീണ്ടും അടിച്ചു തുടങ്ങി. അവന്‍ തന്നെ, പാച്ചു പച്ച ബട്ടണ്‍ അമര്‍ത്തി കോവാലന്‍ എന്തേലും പറയും മുന്നേ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി." അളിയാ ഞാന്‍ ധ ഇറങ്ങി, വഴിയിലാ വന്നോണ്ടിരിക്കുവാ. ഏ എവിടെ വരെ എത്തി എന്ന് ചോദിച്ചാല്‍ ഇത്, ഇപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഈ മുക്കിനു വരെ എത്തി. ആ പേരൊന്നും അറിയില്ല. ഉള്ളന്നുരെന്നോ, കാരക്കാടെന്നോ പറയാന്‍ ഇത് നടോന്നും അല്ല. ദുഫായിയ. ഞാന്‍ ഇപ്പോള്‍ അങ്ങ് വരും. നെ പിടക്കാതെ. അത്രയും പറഞ്ഞു ഫോണ്‍ കട്ട്‌ ചെയ്തു പാച്ചു വേഗം ബാത്‌റൂമില്‍ കയറി. പ്രഭാത കൃത്യങ്ങള്‍ ഒക്കെ വേഗം കഴിച്ചു ഇറങ്ങി. അപ്പോളാണ് പാച്ചു റൂമിലുള്ള മറ്റുള്ളവര്‍ ആരും അവിടെ ഇല്ല എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയത്‌. വെള്ളിയാഴ്ച്ചയല്ലേ എല്ലാം തെണ്ടാന്‍ പോയി കാണും എന്ന് മനസ്സില്‍ ഓര്‍ത്തു കണ്ണാടിയുടെ മുന്നില്‍ ചെന്ന് നിന്ന് ഒരുക്കം തുടങ്ങി. വെളുത് തുടങ്ങിയ മീശ ഒക്കെ വേഗം കറുപ്പിച്ചു, കഷണ്ടി കയറി തുടങ്ങിയ തലയുടെ മുന്‍വശം ഉള്ള മുടി ഒക്കെ പെറുക്കി വച്ച് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തു. കൊള്ളാം എന്ന് മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു, ഡ്രസ്സ്‌ മാറി ഇറങ്ങാന്‍ തുടങ്ങി. പുറത്ത്‌ ഇറങ്ങാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോളാണ് വാതിലിന്റെ അടുത്ത് കിടക്കുന്ന കറുത്ത ഷൂസ് കണ്ണില്‍ പെട്ടത്. " ഇത് സുരേഷിന്‍റെ ആണ്, അവന്‍ പുറത്തു പോയേക്കുവാരിക്കും, ഇതിട്ടു പോയാലോ, എന്നും ചെരുപ്പിട്ടല്ലേ പോകുന്നത്, കോവലനെ ഒന്ന് ഞെട്ടിക്കാം . അങ്ങനെ പലതും ഓര്‍ത്തു സുരേഷിന്‍റെ ഷൂസിന്‍റെ ഒപ്പം റൂമിന്‍റെ മൂലയ്ക്ക് കിടന്ന ആരുടയോ സോക്സും ഇട്ടു ഇറങ്ങി. പുറത്തു കടന്നപ്പോലാണ് ഓര്‍ത്തത്‌ ഒരു ബെല്‍റ്റ്‌ ഇട്ടു ഇന്‍ ഷര്‍ട്ട്‌ ചെയ്താല്‍ കുറച്ചൂടെ നല്ലതാരുന്നു. വേണ്ടും റൂമില്‍ കയറി സുരേഷിന്‍റെ അലമാരയുടെ സൈഡില്‍ തൂകിയിട്ടിരുന്ന ബെല്‍റ്റ്‌ എടുത്തു കെട്ടി ഒരിക്കല്‍ കൂടി കണ്ണാടിയില്‍ നോക്കി മുറി പൂട്ടി ഇറങ്ങി.

അങ്ങനെ പടി ഇറങ്ങി നടക്കുമ്പോള്‍ മനസ്സിലോര്‍ത്തു "കോവാലന്‍ ഇന്ന് അന്തം വിട്ടു പോകു, എന്‍റെയൊരു കാര്യം. അപ്പോളാണ് സുരേഷ് വന്നു ഷൂസ് നോക്കുമ്പോള്‍ ഉണ്ടാകുന്ന പ്രശ്നം ഓര്‍ത്തത്‌. അവനെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞേക്കാം, അവന്‍ ചീത്ത വിളിക്കുമായിരിക്കും, എന്നാലും സാരമില്ല.. ചിലപ്പോള്‍ നാളെ മുതല്‍ അവന്‍ ഇതെടുത്തു പൂട്ടി വച്ചിട്ട് പോകുമായിരിക്കും. ആര്‍ക്കു വേണം ഇനി ഇത്, അവന്‍ പൂട്ടി വയ്ക്കട്ടെ. അങ്ങനെ ഓര്‍ത്തു ഫോണ്‍ എടുത്തു അവനെ വിളിച്ചു. ഫോണ്‍ എടുത്ത ഉടന്‍ ധൃതിയില്‍ സുരേഷ് പറഞ്ഞു " ഡാ പാച്ചു ഞാന്‍ ഫുജൈര വരെ പോകുവ രാത്രിയിലെ വരൂ, ഉച്ചക്ക് എനിക്ക് വേണ്ടി ചോറ് വയ്ക്കണ്ട. നീ ഉറങ്ങിക്കോട്ടെ എന്ന് കരുതിയ പറയാതെ പോന്നത്. " ഇത് കേട്ട് പാച്ചുന്റെ മനസ്സില്‍ രണ്ടു ലഡ്ഡു പൊട്ടി, ഒന്ന് അവനു ചോറ് വെക്കണ്ട, രണ്ടാമത്തെ അവനോടു ഷൂസ് എടുത്ത കാര്യം പറയണ്ട. പൊട്ടിയ രണ്ടു ലഡ്ഡു ഓര്‍ത്തു ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പാച്ചു ഓക്കേ പറഞ്ഞു ഫോണ്‍ കട്ട്‌ ചെയ്തിട്ട് പറഞ്ഞു..എന്നെ അങ്ങ് സമ്മതിക്കണം. അടുത്ത വന്ന ടാക്സിയില്‍ കയറി കോവാലന്റെ വീട് ലക്ഷ്യമാക്കി യാത്ര തിരിച്ചു. ഭാഗ്യം ടാക്സി ഓടിക്കുന്നത് മലയാളി ചേട്ടനാണ്.

ടാക്സി പോയ്ക്കൊണ്ടിരിക്കെ കോവാലന്‍ വിളിച്ചു, ഡാ നെ ഇറങ്ങിയെന്നു പറഞ്ഞിട്ട് എവിടെയാ? ഇപ്പോള്‍ വരേണ്ട സമയം കഴിഞ്ഞല്ലോ. നീ വഴി തെറ്റി വല്ല സൗദി അറേബ്യയിലും പോയോ? ഞാന്‍ ഇതാ ഇപ്പോള്‍ എത്തും. അതും പറഞ്ഞു ഫോണ്‍ ഓഫ്‌ ആക്കി പോക്കറ്റിലിട്ടു. അല്പം കൂടി കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ടാക്സി കാരന്‍ ചോദിച്ചു സാറിന് എവിടെയാ പോകണ്ടേ? അത് ഞാന്‍ പറഞ്ഞില്ലേ, അല്ല അവിടെ എവിടെയനെന്നാ ചോദിച്ചേ? അത് പെപ്സിയുടെ ബോര്‍ഡ്‌ ഉള്ള കടയുടെ മുന്നില്‍ നിര്‍ത്തിയാല്‍ മതി. ഡ്രൈവര്‍ തല തിരിച്ചു പച്ചുനെ നോക്കി, ആ നോട്ടത്തിന്റെ അര്‍ഥം മനസ്സിലായ പാച്ചു പറഞ്ഞു ചേട്ടാ സ്ഥലം എത്തുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ പറയാം, ചേട്ടന്‍ നേരെ വിട്ടാല്‍ മതി. അങ്ങനെ ഒരു വിധം പാച്ചു കോവാലന്‍ താമസിക്കുന്ന സ്ഥലത്തെത്തി. റൂമിന്റെ വാതില്‍ക്കല്‍ എത്തി ബെല്‍ അടിച്ച ശേഷം, ബെല്‍റ്റ്‌ ഒക്കെ ഒന്ന് കൂടെ ശരിയാക്കി വാതില്‍ തുറക്കുന്നതും കാത്തു പാച്ചു നിന്നു......

(തുടരും)

Start ... Action ...!!! - Part 2

noreply@blogger.com (Rahul Dharmarajan) — Wed, 20 Jun 2012 07:46:00 +0000

Part 2

Part 1 വായിക്കാത്തവര്‍ ഇവിടെ Click ചെയ്യു

കോപം കൊണ്ട് വിറച്ച ദിലീപിനെ പ്രൊഡ്യൂസര്‍ അനുരാജ് സമാധാനിപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു. ഒരു തരത്തിലും ദിലീപ്‌ ഒത്തുതീര്‍പ്പിന് തയാറായില്ല. ഒടുവില്‍ ‘ആന വശീകരണം – പത്തു തന്ത്രങ്ങള്‍ ‘ എന്ന പുസ്തകം കൊടുത്തു അവനെ മെരുക്കി. രംഗം ശാന്തമായപ്പോള്‍ സ്വാമി മെല്ലെ പുറത്തു വന്നു.

“ മീന്‍ അച്ചാര്‍ കൊണ്ട് വന്നോടാ ?” അവന്‍ അനിയനോട് ചോദിച്ചു.

“ അച്ചാറോ ?” ബിജോയി അടുക്കളയില്‍ നിന്നും തല നീട്ടി പുറത്തേക്കു നോക്കി.

**************************

തുടക്കത്തിലേ സംഘര്‍ഷം എല്ലാം മാറി സീരിയല്‍ നിര്‍മ്മാണം മുന്നോട്ടു പോകാനുള്ള തീരുമാനം ആയി. പാട്ടുകള്‍ ചിട്ടപെടുത്തുവനായി അസി (ആനൂ ചന്ദ്രന്‍) ഗിറ്റാര്‍ കയ്യിലെടുത്തു.

“ രവീന്ദ്രന്‍ മാഷിനെ പോലെ ഉള്ളവര്‍ വല്യ തടി പെട്ടി വച്ചാ മൂസിക്‌ ചെയ്യുന്നത്” ബിജോയി ആരോടെന്നില്ലാതെ പറഞ്ഞു.

“ തടി പെട്ടി അല്ലേടാ ഹാര്‍മോണിക്ക... അതാണ്‌ അതിന്‍റെ പേര് “ ചാണ്ടി അവനെ തിരുത്തി.

“ ഹാര്‍മോണിയം” ... അസി എല്ലാവരെയും രൂക്ഷമായി നോക്കി കൊണ്ട് വീണ്ടും തിരുത്തി. “ ഇത് എന്റെ സ്റ്റൈല്‍ .. സൗകര്യം ഉണ്ടെങ്കില്‍ മതി ... ഈ ബ്ലഡി ഗള്‍ഫുകാരുടെ പാട്ട് കിട്ടിയിട്ട് വേണ്ടാ എനിക്ക് കഞ്ഞി കുടിക്കാന്‍... “

സ്വാമി ഓടി വന്നു അവന്റെ വാ പൊത്തി “ എടാ ദോഷമാ, അങ്ങനോന്നും പറയരുത്”

ദിലീപ്‌ പാട്ടുകള്‍ അനുരാജിന്‍റെ കയ്യില്‍ കൊടുത്തു ... അനുരാജ് അത് അസിക്ക് കൈമാറി.

അവന്‍ ആദ്യത്തെ കവിത മൂന്നു വരി വായിച്ചു, പിന്നെ ഒന്നുകൂടി വായിച്ചിട്ട് ദിലീപിനെ അടിമുടി ഒന്ന് നോക്കി:

“പണ്ട് നമ്മള്‍ പാടിയോരാ സംഘ ഗാനം ...

ഇന്ന് നമ്മളെല്ലാം ഓര്‍ക്കുന്നു കുളിരോടെ

എന്റെ ഖല്ബിലാകെ പൂക്കുന്നു പ്ലാവിന്‍ തോട്ടം ...”

അസി ഗിറ്റാര്‍ എടുത്തു മെല്ലെ മൂളി ... ത ണ നാ ... റീ ... ഒക്കെ ... നോക്കാം ...

“അല്ലിയാമ്പല്‍ ... തനാനാനാ തനാനാ വെള്ളം

താനാ നമ്മളോന്നായി തനാനാനാ തനാനാന

താനാ തന താനാ അനുരാഗ തനാനാന ... “

“സൂപ്പര്‍ “ ... പ്രൊഡ്യൂസര്‍ കൈ കൊട്ടി ചിരിച്ചു.

ദിലീപ്‌ എല്ലാവരുടെയും മുഖത്ത് മാറി മാറി നോക്കി ... ഇല്ല കുഴപ്പമില്ല ... ആര്‍ക്കും ഒരു സംശയവും ഇല്ല. അസി അവനെ നോക്കി ഒന്ന് ചുമച്ചു ... പിന്നെ രണ്ടു ചുമച്ചു. ദിലീപ്‌ അസിയെ വിളിച്ചു അകത്തു പോയി. അല്‍പ്പം കഴിഞ്ഞു രണ്ടു പേരും തോളത്തു കൈ ഇട്ടു ഇറങ്ങി വന്നു.

***********************

“ഷൂട്ടിംഗ് സലാലയില്‍ നടത്താം, അവിടെ ആകുമ്പോള്‍ കേരളം പോലെ തോന്നിക്കും” ചാണ്ടി നിര്‍ദ്ദേശിച്ചു. അത് ശരിയാ എല്ലാരും സമ്മതിച്ചു.

എല്ലാവരും രണ്ടു മാസത്തെ ലീവ് എടുത്തു സലാലയിലേക്ക് തിരിച്ചു.

ആദ്യ ഷോട്ട് നായകന്‍ 100 പട്ടിണി പാവങ്ങള്‍ക്ക് സൗജന്യമായി iPhone നല്‍കുന്നതായിരുന്നു. വെള്ള ലെക്സസ് കാറില്‍ വന്നിറങ്ങുന്ന നായകന്‍ ഡോര്‍ തുറന്നു കാറില്‍ ചാരി നിന്ന് ഗണ്മാന്‍ കൊടുക്കുന്ന iPhone-കള്‍ ഓരോന്നായി അകലെ നില്‍ക്കുന്ന പാവങ്ങള്‍ക്ക് എറിഞ്ഞു കൊടുക്കുന്നു – അത് നേരെ അവരുടെ കൈകളില്‍ തന്നെ വീഴുന്നു. അതെ സമയം തന്നെ ഫോണ്‍ ഓണ്‍ ആകുന്നു... “ നായകന്‍ ... ഷാജി നായകന്‍ ... “ എന്ന പാട്ടും, കൈകള്‍ കെട്ടി സ്ലോ മോഷനില്‍ തല തിരിക്കുന്ന ആജാനുബാഹുവായി നില്‍ക്കുന്ന നായകന്‍റെ വീഡിയോയും ഒപ്പം iPhone-ല്‍ പ്ലേ ആകുന്നു.

നായകനായി അനുരാജ് എല്ലാം മറന്നു അഭിനയിച്ചു. ഗണ്മാന്‍ ആയി അഭിനയിച്ചത് പ്രതോഷ്‌ ആണ്. ആ ഒരു സീനിനു വേണ്ടി അവനെ നാട്ടില്‍ നിന്നും വരുത്തി.

“ ഈ രംഗം കണ്ടു കുടുബ പ്രേക്ഷകര്‍ കൊരിത്തരിക്കും” അനുരാജ് ഉറക്കെ പറഞ്ഞു.

“ ത്ഫൂ ... “ അസി നീട്ടി തുപ്പി.

“ വായില്‍ ഈച്ച കയറി”. സ്വാമി ദയനീയമായി നോക്കിയപ്പോള്‍ അവന്‍ പറഞ്ഞു.

“ ഇന്ന് ഇത്രയും മതി “ ഡയറക്ടര്‍ സുദീപ്‌ പറഞ്ഞു. “ Pack Up” .

വൈകുന്നേരത്തോടെ നായിക എത്തി. ഷൂട്ടിംഗ് നീട്ടി വയ്ക്കാന്‍ പറ്റാത്തത് കൊണ്ട് നിഷു എന്ന നായികയെ എമര്‍ജന്‍സി ടിക്കറ്റ്‌ എടുത്തു നാട്ടില്‍ നിന്നും വരുത്തുകയായിരുന്നു.

**********************

അടുത്ത ദിവസം ഗാന രംഗം ആയിരുന്നു ചിത്രീകരിക്കേണ്ടത്. നായിക വാഴത്തോട്ടത്തില്‍ കസവ് സാരി ഉടുത്തു വാഴക്കു ചുറ്റും കറങ്ങുന്നതാണ് രംഗം.

അഞ്ചു വാഴ ഒടിഞ്ഞു വീണിട്ടും ക്യാമറ മാന്‍ പാച്ചു ഒക്കെ പറഞ്ഞില്ല.

ഡയറക്ടര്‍ അസ്വസ്ഥനായി.

പ്രൊഡ്യൂസര്‍ അസ്വസ്ഥനായി

അസി അസ്വസ്ഥനായി... എന്ന് കണ്ടപ്പോള്‍ സ്വാമി അവന്റെ വായില്‍ വാഴപ്പഴം തള്ളി കയറ്റി.

“എന്താടാ പ്രശ്നം ?” ഡയറക്ടര്‍ ക്യാമറാമാനോട് ചോദിച്ചു .

“പതിയുന്നില്ല ... നായിക ക്യാമറയില്‍ പതിയുന്നില്ല... ലെന്‍സ്‌ മാറ്റി നോക്കി ... ഫ്രെമില്‍ ഒതുങ്ങുന്നില്ല ... കുറച്ചു വണ്ണം കുറഞ്ഞ നായിക ആണെങ്കില്‍ ....” ക്യാമറ മാന്‍ പറഞ്ഞു.

“ഒരു കാര്യം ചെയ്യ് ... ഇത് നമുക്ക് ലോങ്ങ്‌ ഷോട്ട് ആക്കാം ... നീ ക്യാമറാ അപ്പുറത്തെ തോട്ടത്തില്‍ വൈ ... പിന്നീട് നായികയുടെ മുഖം മാത്രം ക്ലോസ് അപ്പ് എടുക്കാം.” സ്വാമി പരിഹാരം നിര്‍ദ്ദേശിച്ചു.

എല്ലാവരുടെയും മുഖം തെളിഞ്ഞു.

പിന്നീട് ആ രംഗം ക്യാമറയില്‍ പകര്‍ത്തിയത്‌ സ്വാമിയാണ്. അങ്ങനെ ഏഴാമത്തെ വാഴ കൂടി ഒടിഞ്ഞപ്പോള്‍ സീന്‍ ഓക്കേ ആയി.

പാച്ചു വീണ്ടും ക്യാമറയുടെ പിന്നില്‍ വന്നു. അടുത്ത രംഗം നായിക കറിവേപ്പിന്റെ ചുവട്ടില്‍ നിന്നും തെങ്ങിന്റെ ചുവട്ടിലേക്ക് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് നടന്നു വരുന്നതാണ്.

നാല് തവണ എടുത്തിട്ടും അത് ശരി ആയില്ല... ഓരോ തവണയും നായിക കല്ലിലും മടലിലും തട്ടി വീണു. “നിഷു, what happened?” സംവിധായകന്‍ അടുത്ത് വന്നു ചോദിച്ചു. “ സര്‍ , ഞാന്‍ നടന്നു കഴിഞ്ഞു ചിരിച്ചാല്‍ മതിയോ?”

“പോരാ പോരാ ... ചിരിച്ചു കൊണ്ട് നടന്നു വരണം”

നായികയുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു.

“എന്താ നിഷു? എന്തിനാ കരയുന്നത്?” പ്രൊഡ്യൂസര്‍ രംഗത്ത്‌ എത്തി.

“സര്‍ ....”

“പറയൂ നിഷൂ”

‘സര്‍, ചിരിക്കുമ്പോള്‍ എന്റെ കണ്ണുകള്‍ ചെറുതായി ചെറുതായി ഞാന്‍ ഒരു അന്ധയാകും സര്‍ ... അന്ധയാകും “ നായിക പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു.

(തുടരും)

സ്മൃതി

noreply@blogger.com (Unknown) — Wed, 30 May 2012 06:46:00 +0000

കലാലയ ജീവിതത്തിന്‍റെ ഓര്‍മ്മകള്‍ മനസിലേക്ക് കൊണ്ട് വന്ന ഒരു സംഭവം പറയാം. കഴിഞ്ഞ അവധിക്കു നാട്ടില്‍ പോയപ്പോള്‍ അപ്രതീക്ഷിതമായി അനുഭവിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞ സുഖമുള്ള ഒരു സംഭവം. സുഹൃത്തുക്കളും ആയി പങ്കു വെക്കണോ എന്ന് ഒരു പാട് തവണ ആലോചിച്ചു, അവസാനം ഇത് ഇവിടെ എഴുതാന്‍ തക്ക ഒരു കാരണം ഉണ്ടായി. അത് ഞാന്‍ വഴിയെ പറയാം.

ഒരു ദിവസം വീട്ടില്‍ നിന്നും തിരുവനതപുരത്ത് ഭാര്യയും, കുഞ്ഞും കൂടി പോകുന്ന വഴിയില്‍ കലാലയ ജീവിതത്തിലെ ഓര്‍മയും ഒപ്പം അതേപോലെ കലാലയ ജീവിതം അനുഭവിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന അഞ്ചു കുട്ടികളെയും പരിചയപ്പെടാന്‍ ഇടയായി.. പോകുന്ന വഴിക്ക് ഇടയ്ക്കു വച്ച് ഭാര്യ പറഞ്ഞു അവള്‍ക്കു മുട്ട പഫ്‌സ്‌ കഴിക്കണം എന്ന്. എനിക്ക് ആദ്യം അദ്ഭുതം തോന്നി, കാരണം സാധാരണ അവള്‍ അങ്ങനെ പറയാറില്ല. അങ്ങനെ ഒരു ബേക്കറി കണ്ടപ്പോള്‍ ഞാന്‍ വണ്ടി നിര്‍ത്തി. ഞങ്ങള്‍ കുഞ്ഞുമായി കടയില്‍ കയറി. കയറി ചെല്ലുന്ന റൂമില്‍ നിന്നും അകത്തേക്കുള്ള റൂമില്‍ ഇരിക്കാം എന്ന് ഞങ്ങളോട് കടക്കാരന്‍ പറഞ്ഞു. അകത്തെ റൂമില്‍ നാലു ടേബിള്‍ ഒപ്പം അതിനുള്ള കസേരകളും ഉണ്ടായിരുന്നു. അതില്‍ ഒരു ടേബിളിനു ചുറ്റും ഒരു പയ്യനും രണ്ടു പെണ്‍കുട്ടികളും ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കയറിയ പാടെ വാവ കടക്കുള്ളില്‍ ഓട്ടം തുടങ്ങി, ഒന്ന് രണ്ടു വട്ടം കുഞ്ഞു കൌണ്ടര്‍ വരെ പോയി, അവിടെ നിന്നും പിടിച്ചു കൊണ്ടിരുത്തും, ഇതിനിടയില്‍ പഫ്‌സ്‌ ഓര്‍ഡര്‍ ചെയ്തു.

പഫ്‌സ്‌ വരാന്‍ വെയിറ്റ് ചെയ്യുന്നതിന്റെ ഇടയില്‍ വീണ്ടും വാവ പുറത്തേക്കു ഓടി. ഞാന്‍ അവളെ എടുത്തു തിരിയുമ്പോള്‍ പുറത്തേക്കു നോക്കി, അവിടെ റോഡിനു എതിര്‍ വശത്തായി മുകളിലേക്ക് കയറി പോകുന്ന വീതിയുള്ള കോണ്‍ക്രീറ്റ്‌ പടികള്‍ കാണാം, പടികള്‍ തുടങ്ങുന്നിടതായി ഒരു കലാലയത്തിന്റെ പേരുള്‍പ്പെടുന്ന ആര്ച്ചും. അവിടെ നിന്നും നോക്കിയാല്‍ മുകളിലേക്ക് പോകുന്ന പടികള്‍ മാത്രമേ കാണുകയുള്ളൂ. കോളേജിന്റെ പേരും ആ സ്ഥലവും നിര്‍ഭാഗ്യവശാല്‍ ഞാന്‍ മറന്നു പോയി. അടുത്ത തവണ നാട്ടില്‍ പോകുമ്പോള്‍ തീര്‍ച്ചയായും വീണ്ടും അവിടെ പോകും, ആ സ്ഥലം ഞാന്‍ നിങ്ങള്ക്ക് പരിചയ പെടുത്തും.

മകളുമായി വീണ്ടും ഞാന്‍ അകത്തു കയറി ഇരുന്നു, അപ്പോളേക്കും ഭാര്യ പഫ്‌സ്‌ തിന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നു, എനിക്ക് വലിയ താല്പര്യം തോന്നിയില്ല എങ്കിലും, ഭാര്യ പറഞ്ഞു “ നല്ല ടേസ്റ്റ് ഉണ്ട് കഴിക്കു”. അങ്ങനെ ഞാന്‍ അതിലൊരെണ്ണം ടേസ്റ്റ് ചെയ്തു, അവള്‍ പറഞ്ഞത് സത്യമായിരുന്നു നല്ല ടേസ്റ്റ് ഉള്ള പഫ്‌സ്‌....എനിക്കറിയാം നിങ്ങള്‍ക്കൊക്കെ ആ ടേസ്റ്റ് ഫീല്‍ ചെയ്യുന്നുണ്ടാവും എന്ന്. അതിന്റെ ഇടയ്ക്കു മോള് ആ കുട്ടികള്‍ ഇരുന്ന ടേബിള്‍ അടുത്തേക്ക് പോയി, ആ കുട്ടികള്‍ അവളെ വിളിക്കാനും അവളോട്‌ സംസാരിക്കാനും തുടങ്ങി, ഇതിന്റെ ഇടയ്ക്കു ഞാന്‍ ആ കുട്ടികള്‍ പറയുന്നത് ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതിന്റെ കാര്യം കടയില്‍ ഉണ്ടാരുന്ന ചേട്ടന്‍ അവരുമായി നല്ല ജോളി ആയിരുന്നു, ഇടയ്ക്കു അയാള്‍ അവരോടു തമാശ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവര്‍ മൂന്നു പേരും കൂടി ഒരു ഐസ് ക്രീം ആയിരുന്നു കഴിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നത്. ഇടക്കൊരു കുട്ടി പറയുന്നത് കേട്ടു സമയം ആയിരുന്നേല്‍ വീട്ടില്‍ പോകരുന്നു, നല്ല വിശക്കുന്നു എന്ന്. അപ്പോള്‍ എന്റെ മനസ്സില്‍ ലാനയും, town bakery ഉം ഒക്കെ കടന്നു വന്നു. പല ദിവസങ്ങളിലും ഒരു ഡ്രിങ്ക്സ് വാങ്ങി പകുത്തു കുടിച്ചതും ഒക്കെ ഓര്മ വന്നു. അങ്ങനെ ഓര്‍മ്മകള്‍ മനസ്സില്‍ കൂടി കടന്നു പോകുമ്പോള്‍ മോള് വീണ്ടും counter അടുത്തേക്ക് ഓടി പോയി. അവളെ എടുക്കാന്‍ വേണ്ടി ഞാന്‍ അങ്ങോട്ട്‌ ചെന്നപ്പോള്‍ രണ്ടു പെണ്‍കുട്ടികള്‍ പുറത്തു നിന്നും കയറി വന്നിട്ട് കൌണ്ടറില്‍ നിന്ന ചേട്ടനോട് പറഞ്ഞു “ചേട്ടാ ഒരു ജ്യൂസ്‌ ഉം രണ്ടു പഫ്സും രണ്ടു സ്ട്രോയും . അതും പറഞ്ഞു അകത്തേക്ക് കയറി. അപ്പോളാണ് അവര്‍ അകത്തിരിക്കുന്ന കുട്ടികളെ കണ്ടത്, വേഗം അതിലൊരു പെണ്‍കുട്ടി തിരിച്ചു കൌണ്ടര്‍ അടുത്ത് ചെന്നിട്ട് പതുക്കെ പറഞ്ഞു ചേട്ടാ ഇപ്പോള്‍ പറഞ്ഞ ഓര്‍ഡര്‍ വേണ്ട എന്ത് വേണം എന്ന് ഞാന്‍ പറയാം. അവര്‍ അകത്തു കയറിയപ്പോള്‍ നേരത്തെ അവിടെ ഇരുന്നതില്‍ ഒരു കുട്ടി ചോദിച്ചു. “ നിങ്ങള്‍ ക്ലാസ്സ്‌ കട്ട്‌ ചെയ്തോ, മറ്റേ കുട്ടി പറഞ്ഞു ഇവള്‍ക്ക് തല വേദനിക്കുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞു, അപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ ഇറങ്ങി പോന്നു. strike കാണും എന്ന് കരുതി ഞങ്ങളും ഫുഡ്‌ കൊണ്ട് വന്നില്ല. അപ്പോള്‍ കടയിലെ ചേട്ടന്‍ വന്നിട്ട് പറഞ്ഞു എല്ലാര്ക്കും പഫ്‌സ്‌ എടുക്കട്ടെ. ഇത് കേട്ടു വന്നതില്‍ ഒരു കുട്ടി പറഞ്ഞു “ അയ്യോ ചേട്ടാ ചതിക്കല്ലേ, ഇനി ഈ മാസം പോക്കറ്റ്‌ മണി കിട്ടില്ല. ഇപ്പോള്‍ തന്നെ പൈസ ഇല്ല അപ്പോളാണ്. “ അപ്പോള്‍ നേരത്തെ ഇരുന്ന കുട്ടികള്‍ പറഞ്ഞു ഡാ നിങ്ങള്‍ വാങ്ങി കഴിക്കു ഞങ്ങള്‍ കഴിച്ചതാ, അത് മനസിലായി നിങ്ങള്‍ മൂന്നുപേരും കൂടി കഴിച്ചത് ഈ ഒരു ഐസ്ക്രീം ആയിരിക്കും. ഒരു കാര്യം ചെയ്യാം രണ്ടു ജ്യൂസ്‌ വാങ്ങാം. അങ്ങനെ അവര്‍ പൈസ അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തു എന്തൊക്കെ വാങ്ങാം എന്ന് ചര്‍ച്ച ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നു.

ഇതൊക്കെ കണ്ടും കേട്ടും ഞാനും ഭാര്യയും പരസ്പരം നോക്കി, അപ്പോള്‍ അതില്‍ ഒരു കുട്ടി മറ്റുള്ളവരോട് പറഞ്ഞു പതുക്കെ പറഞ്ഞു അവര്‍ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ട്. ആ കുട്ടി വിചാരിച്ചു കാണും ഇനി നമുക്കും കൂടി ജ്യൂസ്‌ ഷെയര്‍ ചെയ്യേണ്ടി വരുമോ എന്ന്. ഞാന്‍ പതുക്കെ ഭാര്യയോട്‌ പറഞ്ഞു കോളേജില്‍ വച്ച് ഞങ്ങളും ഇതുപോലെ ഒക്കെ ആയിരുന്നു, ആ ഓര്‍മ്മകള്‍ മനസ്സില്‍ കടന്നു വന്നു, അവ ഞാന്‍ ഭാര്യയോട്‌ പറയുകയും ചെയ്തു. എനിക്ക് തോന്നുന്നു ഈ കുട്ടികള്‍ കഴിക്കുന്ന പൈസ ഞാന്‍ കൊടുത്താലോ എന്ന്, അപ്പോള്‍ ഭാര്യ പറഞ്ഞു, അങ്ങനെ തോന്നുന്നെങ്കില്‍ കൊടുക്ക്‌. നല്ലതാണു. പക്ഷെ എനിക്ക് അവരോടു അത് ചോദിയ്ക്കാന്‍ ഒരു മടി തോന്നി. ഇങ്ങനെ പല ആലോചനകള്‍ നടക്കുന്നതിന്‍റെ ഇടയില്‍ മകള്‍ അവരുമായി കമ്പനി ആയി, ഒരു കുട്ടി അവളെ എടുത്തു മടിയിലിരുത്തി. അപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഭാര്യയോട്‌ പറഞ്ഞു നീ അവരോടു ചോദിക്ക് പണം നമ്മള്‍ കൊടുക്കാം, എന്താ വേണ്ടത് എന്ന് വച്ചാല്‍ വാങ്ങി കഴിക്കു എന്ന്. ഭാര്യ ആദ്യം വിസമ്മതിച്ചു എങ്കിലും പിന്നെ അവള്‍ ചോദിക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞു, ഞാന്‍ ചോദിക്കുന്നതിലും നല്ലത് അവള്‍ ചോദിക്കുന്നതല്ലേ എന്ന് ഞാന്‍ പറഞ്ഞു. അവസാനം അവള്‍ ഒരു വിധം അവരോടു പറഞ്ഞു നിങ്ങള്ക്ക് സ്നാക്സ്‌ ഓഫര്‍ ചെയ്യണം എന്നുണ്ട്, വിരോദം ഇല്ലെങ്കില്‍ നിങ്ങള്‍ കഴിക്കുന്ന ഫുഡ്‌ ന്‍റെ പൈസ ഞങ്ങള്‍ കൊടുക്കാം. അപ്പോള്‍ അവര്‍ ഒരേ സ്വരത്തില്‍ അത് നിഷേധിച്ചു , ഒരു കുട്ടി പറഞ്ഞു ഞങ്ങളുടെ കയ്യില്‍ പൈസ ഉണ്ട്, വെറുതെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞതാ. ഭാര്യ വീണ്ടും അവരെ നിര്‍ബന്ധിച്ചു, പക്ഷെ അവര്‍ തീര്‍ത്തും വേണ്ടാന്ന് പറഞ്ഞു,

അപ്പോള്‍ എനിക്ക് മനസിലായി അവള്‍ സംഭവം കുളമാക്കും എന്ന്. ഞാന്‍ അവരോടു കാര്യം പറഞ്ഞു നിങ്ങളെ കണ്ടപ്പോളും, നിങ്ങള്‍ പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോലും ഞാന്‍ എന്റെ കോളേജ് ജീവിതം ഓര്‍ത്തു പോയ്‌. പല ദിവസവും പൈസ ഉണ്ടാകില്ല കയ്യില്‍, ചില ദിവസങ്ങള്‍ ഇതുപോലെ ഷെയര്‍ ചെയ്താണ് ഡ്രിങ്ക്സ് ഉം സ്നാക്സും ഒക്കെ കഴിക്കുന്നത്‌. ഇപ്പോള്‍ ദൈവം സഹായിച്ചു പൈസ ഉണ്ട്. ഇനി ഒരിക്കലും ആ ദിവസങ്ങള്‍ തിരികെ കിട്ടില്ല. ഇതൊക്കെ ഒരു നിയോഗമാണ് ഞങ്ങള്‍ ഇപ്പോള്‍ ഈ ഷോപ്പില്‍ കയറാനും നിങ്ങളെ കാണാനു ഒക്കെ. മറന്നു കിടനന്ന കുറെ ഓര്‍മ്മകള്‍ എനിക്ക് നിങ്ങള്‍ തന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ഞങ്ങള്‍ ചോദിച്ചത്, മോശമായി ഒന്നും കരുതണ്ട. അപ്പോള്‍ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന കൂടുതല്‍ നേരവും ശാന്തനായി ഇരുന്ന പയ്യന്‍ പറഞ്ഞു, ചേട്ടാ എനിക്ക് മനസിലായി, പക്ഷെ... ഞാന്‍ പറഞ്ഞു ഇതില്‍ ഒരു പക്ഷേയും ഇല്ല. ഞങ്ങളുടെ ഒരു സന്തോഷത്തിനു വേണ്ടിയാണു. അപ്പോള്‍ വീണ്ടും ആ പയ്യന്‍ പറഞ്ഞു എങ്കില്‍ ഞങ്ങള്‍ ഓരോ ജ്യൂസ്‌ കഴിക്കാം. ഞാന്‍ പറഞ്ഞു ഇനി നിങ്ങള്‍ ഒന്നും പറയണ്ട, ഞാന്‍ കടയിലെ ചേട്ടനെ വിളിച്ചു, ചേട്ടാ ഇവര്‍ക്ക് എന്താണ് ഇഷ്ടം എന്ന് ചേട്ടന് അറിയാം, ഓരോരുത്തര്‍ക്കും ഇഷ്ടമുള്ളത് കൊടുക്ക്‌. ചേട്ടന്റെ കണ്ണുകളില്‍ അപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഒരു ബിസിനസ്‌ കാരനെ കണ്ടു, എന്നാലും സാരമില്ല എന്ന് ഞാന്‍ കരുതി. ചേട്ടന്‍ അവര്‍ക്കൊക്കെ എന്തൊക്കെയോ കൊണ്ട് കൊടുത്തു.

സത്യം പറയാം കൂട്ടുകാരെ അതില്‍ രണ്ടു പെണ്‍കുട്ടികള്‍ ശരിക്കും വിശന്നതയിരുന്നു, അവര്‍ പാവപ്പെട്ട വീട്ട്ടിലെ കുട്ടികള്‍ ഒന്നുമാവില്ല , പക്ഷെ നമുക്കറിയാമല്ലോ അവസ്ഥ, ഇപ്പോള്‍ പണ്ടത്തെ പോലെ അല്ല എങ്കിലും. പഠിക്കുന്ന സമയത്ത് വീട്ടില്‍ നിന്നും കിട്ടുന്ന പൈസക്ക് ലിമിറ്റ് ഉണ്ടല്ലോ. പ്രത്യേകിച്ച് middle class ഫാമിലി. പ്രൈവറ്റ് ബസ്സിനു കൊടുക്കാനുള്ള ഒരു രൂപ മാത്രം പോക്കറ്റില്‍ ഇട്ടു കൊണ്ട് കോളേജ് ഇല്‍ പോകാനിറങ്ങിയ അനവധി ദിവസങ്ങള്‍ എന്റെ ജീവിതത്തില്‍ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. അതൊന്നും ജീവിതത്തില്‍ ഒരിക്കലും മറക്കാന്‍ കഴിയില്ല. ഒരു ദിവസം എന്‍റെ ക്ലാസ്സില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു സുഹൃത്ത്‌ എന്നെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് ലാനയില്‍ പോയി എനിക്ക് ഡ്രിങ്ക്സ് & സീഗ്നയും വാങ്ങി തന്നു...അടുത്ത ദിവസം അതെ സമയം ആയപ്പോള്‍ ആ സുഹൃത്ത്‌ എന്നെ വിളിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞു ഇന്ന് നിന്റെ ചിലവാണ് വരൂ ലനയില്‍ പോകാം എന്ന്. തിരിച്ചു വീട്ടില്‍ പോകാനുള്ള അമ്പതു പൈസ അല്ലാതെ ഒന്നും എന്‍റെ കയ്യില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അന്നത്തെ എന്‍റെ മാനസിക അവസ്ഥ പറഞ്ഞറിയിക്കാന്‍ പറ്റില്ല. എന്നാല്‍ ചില ദിവസങ്ങളില്‍ ഏതെന്കിലും ബന്ധുക്കള്‍ ഒക്കെ വരുമ്പോള്‍ തരുന്ന പൈസ കൊണ്ട് വലിയ പണക്കാരനും അകരുണ്ടായിരുന്നു. ഇവ ഒക്കെ ആ അവസരത്തില്‍ എനിക്ക് ഓര്മ വന്നു.

ആദ്യം ആ കുട്ടികള്‍ക്ക് ചമ്മല്‍ ഫീല്‍ ചെയ്തെങ്കിലും ഞാന്‍ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങള്‍ അവര്‍ക്ക് അതെ അര്‍ത്ഥത്തില്‍ മനസിലായി കാണും. അതാകാം അവര്‍ പിന്നീട് സ്നേഹത്തോട് ഞങ്ങളുടെ ഓഫര്‍ സ്വീകരിച്ചത്. ശരിക്കും എന്റെ കണ്ണ് നനഞ്ഞു പ്രിയ കൂട്ടുകാരെ. സത്യം എന്റെ ഭാര്യ ഒരിക്കലും പറയുന്നതല്ല, വഴിയില്‍ നിര്‍ത്തി എന്തെങ്കിലും കഴിക്കാം എന്ന്. എന്റെ വീട്ടില്‍ നിന്നും തിരുവനതപുരത്ത് അവളുടെ വീട്ടിലേക്കു പോകുമ്പോള്‍ വഴിയില്‍ എവിടെയും നിര്‍ത്തുന്നത് അവള്‍ക്കു ഇഷ്ടമല്ല. കാരണം എത്രയും വേഗം അവളുടെ അമ്മയുടെ അടുത്തെത്താന്‍ ആണ് അവള്‍ക്കിഷ്ടം. ശരിക്കും അത് ദൈവം കൊണ്ട് തന്ന ഒരു അവസരമായി അതിനെ കാണുന്നു. ചിലപ്പോള്‍ വായിക്കുന്ന നിങ്ങള്ക്ക് തമാശ പോലെ തോന്നാം. ഞാന്‍ ഇതൊരു വലിയ സംഭവം ആയി എഴുതിയിരിക്കുന്നു എന്ന്. എനിക്കിത് വലിയ ഒരു സംഭവം ആണ്, അത് ആ കുട്ടികള്‍ കഴിച്ച പൈസ കൊടുത്തത് കൊണ്ടല്ല. അപ്പോള്‍ എനിക്കുണ്ടായ മാനസിക സന്തോഷം എത്ര വലുതായിരുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞറിയിക്കാന്‍ വയ്യ. എന്റെ ഭാര്യക്ക്‌ അത് ശരിക്കും മനസിലായി എന്ന് തുടര്‍ന്നുള്ള യാത്രയില്‍ അവളുടെ വാക്കുകളില്‍ കൂടി എനിക്ക് മനസിലായി.

ഞാന്‍ ആ കുട്ടികളോട് പറഞ്ഞു ഇവിടെ പൈസ നോക്കണ്ട, ഇന്ന് നിങ്ങള്ക്ക് ഇവിടെ ഉള്ള എന്തും ഞാന്‍ വാങ്ങി തരും. അവരും ശരിക്കും സന്തോഷത്തോടെ ആണ് കഴിച്ചത്. ഇനി നേരത്തെ പറഞ്ഞ ആ കാരണം പറയാം, അതിലൊരു കുട്ടി കുറെ ദിവസങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം എനിക്ക് ഫേസ് ബുക്കില്‍ റിക്വസ്റ്റ് അയച്ചു. പക്ഷെ ഞാന്‍ അതിനെ accept ചെയ്തില്ലയിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ ദിവസം ആ കുട്ടി എനിക്കൊരു മെസ്സേജ് അയച്ചു. “ആ സംഭവം മറന്നു പോയത് കൊണ്ടാണോ, അതോ ഫേസ് ഓര്‍കാത്തത് കൊണ്ടാണോ accept ചെയ്യാത്തത് എന്ന് ചോദിച്ചു, അവര്‍ ഒരുമിച്ച് ഉള്ള സമയം ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഞങ്ങളുടെ കാര്യം പറയാറുണ്ട് എന്ന് പറഞ്ഞു. അതുമല്ല ആ കടയിലെ ചേട്ടന്‍ ആരെങ്കിലും വണ്ടി കൊണ്ട് നിര്‍ത്തുമ്പോള്‍ അത് ഞങ്ങളാണോ എന്ന് ആകാംഷയോടെ നോക്കും എന്നും പറഞ്ഞതായി ആ കുട്ടി സൂചിപ്പിച്ചു. ഇങ്ങനെയാണ്” ചില കാര്യങ്ങള്‍ ഇങ്ങനെയാണ്, നാം പോലും അറിയാതെ നമ്മുടെ ജീവിതത്തില്‍ സംഭവിക്കുന്നതാണ്.

Note: തിരിച്ചു പോകുന്ന വഴിയില്‍ ഭാര്യ ചോദിച്ചു, ആ പിള്ളാര്‌ പേഴ്സ് കാലിയക്കാത്തത് കാര്യമായി എന്ന്.

ഒരു ഈ മെയില്‍ വിശേഷം.

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 17 Feb 2012 09:50:00 +0000

ഇത് ഒരു പഴയ സംഭവം ആണ്.നാലഞ്ച് വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പാണ്‌, ഞാന്‍ ഇപ്പോള്‍ ജോലി ചെയ്യുന്ന കമ്പനിയില്‍ ജോയിന്‍ ചെയ്തു കുറച്ചു മാസങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം ഉണ്ടായ ഒരു സംഭവം ആണ്. ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു ഏഷ്യന്‍ രാജ്യത്തു നിര്‍മിതമായ കുറെ Industrial Inspection Equipment ഉണ്ട്. അവയില്‍ പലതും ചെറിയ കംപ്ലൈന്റ്സ് വരാറുണ്ട് ഞങ്ങള്‍ repair ചെയ്യാറുമുണ്ട്, നമ്മുടെ മാര്‍ക്കറ്റില്‍ കിട്ടുന്ന പാര്‍ട്സ് ആണ് വാങ്ങി ഇടുന്നത്. എന്നാല്‍ എപ്പോളും ഇത് നടക്കില്ല, കാരണം ചില പാര്‍ട്സ് കമ്പനി ഇ പ്രത്യേക ഉപകരണത്തിന് വേണ്ടി മാത്രം നിര്‍മ്മിക്കുന്നതാണ്. ഇതൊക്കെ നമ്മളില്‍ പലര്‍ക്കും അറിയാം എന്നെനിക്കറിയാം, എങ്കിലും കഥയിലേക്ക്‌ വരുന്നതിനു ഇത് പറയണം.അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം അതിലൊരു മെഷീന്‍ കേടായി, അതിന്റെ ചില പാര്‍ട്സ് പോയതാണെന്ന് മനസിലായി. അത് കമ്പനിയില്‍ നിന്ന് മാത്രമേ കിട്ടു എന്നെനിക്ക് മനസിലായി. എങ്ങനെ അവരെ കോണ്ടാക്റ്റ് ചെയ്യും എന്ന് ഞാന്‍ അന്വേഷിച്ചു എന്റെ ഓഫീസില്‍ പലരോടും ചോദിച്ചു. എല്ലാരില്‍ നിന്നും എനിക്കറിയാന്‍ കഴിഞ്ഞത് അവര്‍ സപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യാത്ത ഒരു കമ്പനി ആണെന്നാണ്. പക്ഷെ ഞാന്‍ ഇത് അങ്ങനെ വിടാന്‍ തീരുമാനിച്ചില്ല, എങ്ങനെ എങ്കിലും അവരെ കോണ്ടാക്റ്റ് ചെയ്യാന്‍ പറ്റിയാല്‍, പാര്‍ട്സ് കിട്ടി മെഷീന്‍ റെഡി ആക്കിയാല്‍ കിട്ടുന്ന ഗമ സ്വപ്നം കണ്ടു അവരുടെ വെബ്‌ സൈറ്റില്‍ കണ്ട ഒരു ഇ മെയില്‍ അഡ്രസ്‌ നോക്കി അതില്‍ വിശദ വിവരം പറഞ്ഞു മെയില്‍ അയച്ചു. ഒരാഴ്ചയായി, രണ്ടാഴ്ചയായി ഒരു വിവരവും ഇല്ല. സ്വപ്നം ഒക്കെ മറന്നു മറ്റു പണിയില്‍ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രികരിച്ച്‌... ഞാന്‍ എന്‍റെ ജോലി തുടര്‍ന്നു. അങ്ങനെ ഇരിക്കെ ഒരു ദിവസം എനിക്കൊരു മറുപടി കിട്ടി. മറുപടി ഇങ്ങനെ ആയിരുന്നു. Dear Mr. Muscat, We received your mail. We are forwarded it to translation. We will come back to you within 2 weeks. ആദ്യം ഞാനൊന്നു ഞെട്ടി, പിന്നെ ഞാന്‍ അവര്‍ക്ക് അയച്ച മെയില്‍ നോക്കി, തെറ്റൊന്നും ഇല്ല. പേരൊക്കെ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. പക്ഷെ അവര്‍ക്ക് മനസിലായത് പേരിന്റെ താഴെ എഴുതിയിരുന്ന 'Muscat" എന്ന ആളാണ് മെയില്‍ അയച്ചത് എന്നാണ്. അങ്ങനെ ഏഴെട്ടു മാസം കൊണ്ടാണ് എനിക്ക് വേണ്ടുന്ന പാര്‍ട്സ് എന്താണെന്നൊക്കെ അവര്‍ക്ക് മനസിലാക്കി കൊടുക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞത്. പിന്നീട് എന്റെ ഒരു സുഹൃത്ത്‌ പറഞ്ഞു, ഈ രാജ്യത്തു പൊതുവേ ആര്‍ക്കും ഇന്ഗ്ലിഷ് അറിഞ്ഞു കൂടാ. ചെറിയ കമ്പനികള്‍ക്കൊക്കെ നമ്മള്‍ മെയില്‍ അയച്ചാല്‍ മറുപടി കിട്ടാന്‍ മാസങ്ങള്‍ വേണ്ടി വരും എന്ന്. സത്യം ആണോ എന്ന് എനിക്കറിയില്ല. കഥ ഇവിടെ തീരുന്നില്ല, ഇപ്പോള്‍ അവര്‍ ഞങ്ങളെ ശരിക്കും സപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യുന്നുണ്ട്. ഇപ്പോള്‍ 1hr ഉള്ളില്‍ അവര്‍ എനിക്ക് മറുപടി തരാറുണ്ട്. ആ മരുപടികളിലും ചെറിയ താമശകള്‍ ഉണ്ട്..അത് പിന്നെ എഴുതാം............

ഒരു വാലന്‍ന്റൈന്‍ വിശേഷം

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 14 Feb 2012 09:04:00 +0000

ഇന്ന് വാലന്‍ന്റൈന്‍ ദിനം. ലോകമെങ്ങുമുള്ള കമിതാക്കള്‍ പരസ്പരം പറ്റുന്നതൊക്കെ കൈമാറി ആഘോഷിക്കുന്ന സുദിനം. പതിവ് പോലെ അല്ല അല്പം നേരത്തെ സുരേഷ് (പേര് കഥയ്ക്ക് വേണ്ടി മാത്രം) ഓഫീസിലേക്ക് പോകാന്‍ ഇറങ്ങി. മനസ് നിറയെ രാവിലെ ഫേസ് ബുക്കില്‍ വരന്‍ സാധ്യത ഉള്ള പ്രണയ സന്ദേശങ്ങള്‍ ആയിരുന്നു. അല്പം നേരത്തെ ഇറങ്ങിയതിനാല്‍ വഴിയില്‍ ഗതാഗത കുരുക്കൊന്നും കൂടാതെ ഓഫീസില്‍ എത്താന്‍ കഴിഞ്ഞു.സീറ്റില്‍ ഇരിക്കും മുന്നേ കമ്പ്യൂട്ടര്‍ ഓണ്‍ ചെയ്തു "ഇന്നലെ ഓഫ്‌ ചെയ്യാതെ പോയാല്‍ മതിയായിരുന്നു" എന്ന് മനസ്സില്‍ ഓര്‍ത്തു. കമ്പ്യൂട്ടര്‍ ഓണ്‍ ആകാന്‍ എന്നതെതിലും കൂടുതല്‍ സമയം എടുക്കുന്നല്ലോ, ഒട്ടും ക്ഷമയില്ലല്ലോ എനിക്കെന്നു സ്വയം ചിന്തിച്ചു ഓണ്‍ ആയി വരുന്ന സ്ക്രീന്‍ നോക്കി ഇരുന്നു. തിടുക്കപ്പെട്ടു ഫേസ് ബുക്ക്‌ ഓപ്പണ്‍ ചെയ്തു. അപ്പോള്‍ പ്രത്യക്ഷ പെട്ട സ്ക്രീന്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ ദേഷ്യം വന്നു Server not found, Firefox can't find the server at www.facebook.com. Mozilla-yude കുഴപ്പമാകും എന്ന് കരുതി ഗൂഗിള്‍ ഓപ്പണ്‍ ചെയ്തു. അവിടെയും സ്ഥിതി അത് തന്നെ. അപ്പോള്‍ ഒരു കാര്യം മനസിലായി ഇന്റര്‍നെറ്റ്‌ ഇല്ല എന്ന്. കേബിള്‍ ഊരുന്നു കുത്തുന്നു, സിസ്റ്റം റീസ്റ്റാര്‍ട്ട്‌ ചെയ്യുന്നു, അകെ ബഹളം. ഒന്ന് രണ്ടു പ്രാവശ്യം റീസ്റ്റാര്‍ട്ട്‌ ചെയ്ത ശേഷം വേണ്ടും ഒന്ന് കൂടി ഓഫ്‌ ചെയ്തു ഓണ്‍ ചെയ്യാന്‍ നോക്കിയപ്പോള്‍ സിസ്റ്റം ഓണ്‍ ആകുന്നില്ല. അപ്പോളാണ് നടുക്കുന്ന മറ്റൊരു സത്യം മനസ്സിലായത്, " കറന്റ്‌ പോയി". കുറച്ചു നേരം അവിടെ തന്നെ ഇരുന്നിട്ട് പുറത്തേക്കു ഇറങ്ങി അടുത്തുള്ള ബില്‍ഡിംഗ്‌ ലേക്ക് നോക്കി അവിടെയെങ്ങാനും കരണ്ടുണ്ടോ ആവൊ എന്ന് ചിന്തിച്ചു നില്‍ക്കെ ടൊയോട ഇന്നോവയില്‍ വന്ന പത്രക്കാരന്‍ പത്രം എന്‍റെ കയ്യില്‍ തന്നിട്ട് തിരിച്ചു പോയി. വെറുതെ അത് മരിച്ചു നോക്കിയാ എന്‍റെ മനസ്സില്‍ കൂടി ഒരു വെള്ളിടി വെട്ടി. ഒന്നാം പേജ് ഇല തന്നെ എഴുതിയെക്കുന്നു. ഹൈ voltage ലൈനില്‍ maintenance നടക്കുന്നതിനാല്‍ രാവിലെ ഏഴര മുതല്‍ വൈകിട്ട് മുന്നര വരെ കറന്റ്‌ ഉണ്ടാകില്ല എന്ന്. നഷ്ടപ്പെടാന്‍ പോകുന്ന ഒരു പ്രണയ ദിനത്തെ മനസ്സില്‍ ഓര്‍ത്താണ് സുരേഷ് എനിക്ക് ഫോണ്‍ ചെയ്തത് എന്നെനിക്ക് മനസിലായി. ഡാ അനു നിന്റെ ഓഫീസില്‍ കറന്റ്‌ ഉണ്ടോ? ഞാന്‍ ഓഫീസില്‍ എത്തിയില്ലട എട്ടു മണി ആകുന്നതല്ലേ ഉള്ളു. എന്താടാ കാര്യം. "ഡാ അനു എനിക്കൊരു ഉപകാരം ചെയ്യണം പകരം അടുത്ത ഓര്‍ഡര്‍ വരുമ്പോള്‍ നിനക്ക് ഞാന്‍ നല്ലൊരു discount തരാം". ഞാന്‍ പറഞ്ഞു "നീ കാര്യം പറയടാ". "ഞാന്‍ നിന്‍റെ ഓഫീസില്‍ വരം നേരിട്ട് പറയാം". ഞാന്‍ എത്തും മുന്നേ സുരേഷ് എന്‍റെ റൂമിന്റെ വാതില്‍ക്കല്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവന്‍ വിശദമായി കാര്യം പറഞ്ഞു, അവനു ഒരു മണിക്കൂര്‍ എങ്കിലും ഓണ്‍ലൈന്‍ ഇരിക്കണം. നിര്‍ബന്ധം സഹിക്ക വയ്യാതെ ഞാന്‍ അവനൊരു സെറ്റ്‌ അപ്പ്‌ റെഡി ആക്കി കൊടുത്തു. പക്ഷെ ഇത് ഞാന്‍ ബ്ലോഗില്‍ എഴുതും എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടാണ് അവനൊരു സിസ്റ്റം അറേഞ്ച് ചെയ്തു കൊടുത്തത്. ഓരോരോ പ്രണയ പരാക്രമങ്ങളെ!.എന്ത് ചെയ്യാം. കൊതുകിനുമില്ലേ കൃമികടി...

മിക്കി മൗസ്

noreply@blogger.com (Unknown) — Wed, 14 Dec 2011 09:31:00 +0000

സുഹൃത്തുക്കളെ,

ഇന്ന് രാവിലെ സംഭവിച്ച ഒരു ചെറിയ കഥ പറയാം.
GM ന്‍റെ വീട്ടില്‍ നിന്നും ഒരു കാള്‍ വന്നു, അവിടെ വരെ അത്യാവശ്യമായി ഒന്ന് ചെല്ലണം. വിളിച്ചത് അവിടുത്തെ അതിബുദ്ധിമതിയായ വേലക്കാരി.ബുദ്ധിയുടെ കാര്യം നമുക്ക് പുറകെ പറയാം...അവരുടെ പറച്ചില്‍ കേട്ടപ്പോള്‍ എന്തോ അത്യാഹിതം സംഭവിച്ച പോലെ തോന്നി വണ്ടി എടുത്തു നൂറേന്നു വിട്ടു. ഗേറ്റില്‍ ചെന്നപ്പോള്‍ പേരൊന്നും അറിയത്തില്ല എന്‍റെ മൂന്നിരട്ടി വലുപ്പം ഉള്ള ഒരു പട്ടി ഉണ്ടവിടെ, എന്ത് ചെയ്തിട്ട് അകത്തു കടക്കാന്‍ സമ്മതിക്കുന്നില്ല. അവസാനം വേലക്കാരിയെ ഫോണില്‍ വിളിച്ചു അതിനെ കൂട്ടില്‍ കയറ്റിയ ശേഷമാണ് അകത്തു കടന്നത്. അകത്തു കയറിയതും വേലക്കാരി എന്നോട് പറഞ്ഞു madam പറഞ്ഞു "മിക്കി മൗസ്" കാണുന്നില്ല, അനുരാജ് നെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞാല്‍ മതി അവന്‍ കൊടുത്തു വിടും എന്ന്. ഞാന്‍ അകെ confused ആയി. എനിക്കൊന്നും മനസിലാകാത്തത് കൊണ്ട് ഞാന്‍ വീണ്ടും ചോദിച്ചു എന്താണ് കാര്യം എന്ന്. അപ്പോള്‍ അവള്‍ പറഞ്ഞു കുട്ടികളുടെ റൂമില്‍ വച്ച് പോയി എന്നാ madam പറഞ്ഞത്. മിക്കി മൗസ് താഴെ വീണു പിന്നെ കാണുന്നില്ല. ഇപ്പോളും എനിക്കൊന്നും മാനസിലയില്ല എങ്കിലും കുട്ടികളുടെ റൂമില്‍ പോയി നോക്കാം എന്ന് കരുതി. വേലക്കാരി അമ്മച്ചിയും എന്‍റെ പുറകെ വന്നു, അവിടെ നിന്നും ഞാന്‍ എന്തെങ്കിലും അടിച്ചു മാറ്റി കൊണ്ട് പോകുമോ എന്ന് പേടിച്ചിട്ടാണോ എന്നറിയില്ല. എന്തായാലും റൂമില്‍ കയറിയപ്പോള്‍ അവരെന്നോട് പറഞ്ഞു കമ്പ്യൂട്ടര്‍ ടേബിള്‍ ന്‍റെ മുകളില്‍ നിന്ന മിക്കി മൗസ് താഴെ വീണത്‌.. ഇപ്പോളും താഴെ വീണ സദനം എന്താണ് എന്ന് മനസിലായില്ല എങ്കിലും ഞാന്‍ റൂം മുഴുവന്‍ മിക്കി മൗസ് കണ്ടെത്താനായുള്ള തിരച്ചില്‍ തുടങ്ങി. അവരും എനിക്കൊപ്പം തിരയാന്‍ തുടങ്ങി. അവര്‍ തിട്രയുന്നത് എന്താണെന്നു എനിക്കറിയില്ല, ഞാന്‍ തിരയുന്നത് എന്താണ് എന്ന് ഈശ്വരന് പോലും അറിയില്ല. അങ്ങനെ തിരച്ചില്‍ ഊര്‍ജിതമായി നടക്കുന്നു.

തിരച്ചിലിന്റെ ഇടയില്‍ പലവട്ടം ഞാന്‍ സംഭവം ക്ലിയര്‍ ചെയ്യാന്‍ വേലക്കരിയോടു ചോദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവരുടെ വായില്‍ നിന്നും "മിക്കി മൗസ് താഴെ പോയി കാണുന്നില്ല" ഇതല്ലാതെ വേറെ ഒന്നും കിട്ടിയില്ല. ഇടയ്ക്കു ഞാന്‍ GM ന്‍റെ വൈഫ്‌ നെ വിളിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു, പക്ഷെ അവര്‍ ഫോണ്‍ എടുക്കുന്നില്ല. അവസാനം എനിക്കൊരു ബുദ്ധി തോന്നി ഇനി കമ്പ്യൂട്ടറില്‍ സേവ് ചെയ്തു വച്ച മിക്കി മൗസ് ന്‍റെ കാര്ട്ടുന്‍ വല്ലതും delete ആയി പോയതാണോ. കമ്പ്യൂട്ടര്‍ ന്‍റെ മൗസ് ല്‍ കൈ വച്ചപ്പോള്‍ മനസ്സില്‍ ലഡ്ഡു പൊട്ടി. അത് വര്‍ക്ക്‌ ചെയ്യുന്നില്ല.......ഞാന്‍ പതിയെ വേലക്കാരിയെ നോക്കി, അവര്‍ അപ്പോളും കട്ടിലിന്റെ അടിയില്‍ മിക്കി മൗസ് ആയുള്ള തിരച്ചില്‍ തുടരുകയായിരുന്നു......അവരുടെ കാലില്‍ വീണു അനുഗ്രഹം വാങ്ങിയാലോ എന്ന് ഒരു നിമിഷം ആഗ്രഹിച്ചു പോയി. ഇ സമയം madam എന്നെ തിരിച്ചു വിളിച്ചു ഞാന്‍ എന്തേലും പറയും മുന്നേ അവര്‍ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി " Anuraj see children computer mouse is not working, please send a mouse with someone" കൂടുതല്‍ ഒന്നും പറയാതെ ok മാത്രം പറഞ്ഞു ഫോണ്‍ കട്ട്‌ ചെയ്തു പതുക്കെ ഇറങ്ങി വണ്ടിയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. അങ്ങനെ വെറുതെ തിരിച്ചു പോകാന്‍ മനസ് അനുവദിച്ചില്ല. തിരിച്ചു വീട്ടിനുള്ളില്‍ കയറി വേലക്കാരിയെ വിളിച്ചു, അവര്‍ അപ്പോളും മിക്കി മൗസ് നായുള്ള അന്വേഷണത്തില്‍ ആയിരുന്നു. ഞാന്‍ അവരോടു പറഞ്ഞു madam എന്നെ വിളിച്ചു റൂമില്‍ അല്ല പോയത് ഗാര്‍ഡന്‍ ല്‍ കുട്ടികള്‍ കളിക്കുമ്പോള്‍ ആണ് പോയത്, നിങ്ങള്‍ ഗാര്‍ഡന്‍ മുഴുവന്‍ തപ്പി നോക്കാന്‍ പറഞ്ഞു എന്ന് അവരെ ഒരു വിധത്തില്‍ പറഞ്ഞു മനസിലാക്കി. ഞാന്‍ പുറത്തിറങ്ങി വണ്ടി സ്റ്റാര്‍ട്ട്‌ ചെയ്തു തിരിക്കുന്ന സമയത്ത് ഗേറ്റ് ഇല കൂടി അകത്തേക്ക് നോക്കി...നമ്മുടെ പ്രിയങ്കരിയായ വേലക്കാരി ഗാര്‍ഡന്‍ ഇല "മിക്കി മൗസ്" ആയുള്ള തിരച്ചില്‍ തുടങ്ങി കഴിഞ്ഞിരുന്നു.......

പക്ഷിക്കൂട്ടിലെ കൂട്ടുകാരന്‍

noreply@blogger.com (Rahul Dharmarajan) — Wed, 14 Dec 2011 04:39:00 +0000

ആ നല്ല കൂട്ടുകാര്‍ കാത്തിരുന്നു,
ഇന്നെകിലും വരും, ബ്ലോഗിന്‍റെ താളില്‍
ഒരു കഥ, ഒരു കവിത, ഒരു കൊച്ചു സൌഹൃദ കുറിപ്പ്

ഇല്ല വന്നില്ല, ഒരു വാക്കുരിയാടിയില്ല
എന്തേ മറന്നതോ, സൗഹൃദം മതിയാക്കിയതോ ?
ഒരു വാക്ക് കുറിക്കുവാന്‍ എന്തേ അവന്‍ മടിക്കുന്നു ?

ചാണ്ടി മുന്നിട്ടിറങ്ങി, കിട്ടിയ ടാക്സിയില്‍
സേതുരാമയ്യര്‍ക്ക് മുന്നില്‍ എത്തി അവന്‍
തേടി CBI സഹായം - അറിയണം ഞങ്ങള്‍ക്കു കാരണം

സേതുരാമയ്യര്‍ ചിന്തിച്ചു കൂലങ്കുഷം, എന്തേ പയ്യനിങ്ങനെ!
മുറുക്കി തുപ്പി നല്ല നീളത്തില്‍ സേതുരാമയ്യര്‍
പിന്നാലേ തുപ്പി ചാണ്ടിയും, വായില്‍ വീണ മുറുക്കാന്‍

സോറി എന്നുരിയാടി അയ്യര്‍ പിന്നില്‍ കൈ കെട്ടി
നടന്നു, അന്വേഷണം തുടര്‍ന്നു
ഒടുവില്‍ തെളിഞ്ഞു അയ്യരുടെ മുഖത്തൊരു ചിരി.

ഇത് ഒരു 'ജാതി' അസുഖം- മൊഴിഞ്ഞു ചിരിയോടെ അയ്യര്‍
പിടിക്കൂ അവന്റെ കണ്‍ഠനാളങ്ങളില്‍
ഞെരിക്കു നല്ല തെറി പറഞ്ഞു കൊണ്ട്

*******

ഒരു 'ജാതി' അസുഖം പലരില്‍ പടര്‍ന്നു

വാക്കുകള്‍ വഴിവിട്ടു, ഗ്രൂപ്പുകള്‍ കതിരിട്ടു

കൂട്ടുകാരന്‍ കണ്ണുതള്ളി - പണി കിട്ട്യോ!, പണി പാളിയോ!

മെയില്‍ അയച്ചു കൂട്ടുകാരന്റെ കൂട്ടുകാരന്‍

അത് കിട്ടി കൂടുകാരന്റെ കൂട്ടുകാരന്റെ കൂട്ടുകാരന് !

"രക്ഷിക്കു അവനെ; ശിക്ഷിക്കു അവരെ"

വെടി ഒച്ച മുഴങ്ങി എവിടെയോ!

പട പാടാ ചിതറി തെറിച്ചു 'ജാതി കൂട്ടങ്ങള്‍'
മഹാമേരു പോലെ നിന്നൂ രക്ഷകന്‍ - Mr. Smith!

ഇല്ലിനി ഞാന്‍ ഒന്നിനും, മൊഴിഞ്ഞു കൂട്ടുകാരന്‍
"നന്ദി അളിയാ" പറഞ്ഞു സ്മിത്തിന്റെ തോളില്‍ പിടിച്ച്
കൈ തട്ടി മാറ്റി സ്മിത്ത്‌ ചോദിച്ചു " ആരെടാ നിന്റെ അളിയന്‍?"
മലര്‍ക്കെ തുറന്ന വായുമായി നിന്നൂ കൂട്ടുകാരന്‍!

********

1. അവനേ തേടി

noreply@blogger.com (Rahul Dharmarajan) — Tue, 01 Nov 2011 15:56:00 +0000

ബ്ലോഗും ഫേസ്ബുക്കും പിന്നെ കുറേ എഴുത്തുകാരും... ഇവനെ ഒക്കെ ഞാന്‍ മൂക്ക് കൊണ്ട് ‘ക്ഷ’ വരപ്പിക്കും. ചാണ്ടി കലി കൊണ്ടു പിറു പിറുത്തു. ഹാങ്ങറില്‍ തൂക്കിയിരുന്ന കറുത്ത പാന്റ് അവന്‍ വലിച്ചെടുത്തു. എന്തോ താഴെ വീഴുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് അവന്‍ താഴേക്ക്‌ നോക്കി ‘ബട്ടണ്‍’ ... പാന്റിന്റെ ബട്ടണ്‍. “ശോ!’ അവന്‍ പാന്റ് എടുത്തു എറിഞ്ഞു മറ്റൊരു പാന്റ് നോക്കിയപ്പോള്‍ ആണ് ഓര്‍ത്തത്‌ എല്ലാം അലക്കി ഇട്ടിരിക്കുകയാണ്. താഴെ കിടന്ന പാന്റ് അവന്‍ തിരികെ എടുത്തു. രാവിലെ ഗ്ലാസ്‌ എടുത്തപ്പോള്‍ കൈ വിറച്ചു താഴെ പോയ ചായ അതില്‍ പറ്റി പിടിച്ചിരിക്കുന്നു! “ഇന്ന് ആരെയാണോ കണി കണ്ടത്!... ഏതവനായാലും അവന്റെ .. “എടാ നിന്നെ രാവിലെ വിളിച്ചുനര്തിയപ്പോള്‍ 2 മിനുറ്റ് എന്ന് പറഞ്ഞു വീണ്ടും കിടന്നതാ, ഇപ്പഴാണോ നീ എഴുനെക്കുന്നത്?” മുന്നില്‍ അച്ഛന്‍ നില്‍ക്കുന്നു! “... ഹോ! ബാക്കി പറയാഞ്ഞത് നന്നായി!!”

തുപ്പല്‍ തേച്ചു ചായ കറ കളഞ്ഞ് അവന്‍ പാന്റ് വലിച്ചു കയറ്റി. ഊരി പോകുന്ന പാന്റ് ഒരു കൈ കൊണ്ട് മുറുകെ പിടിച്ചു അവന്‍ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. പിണ്ണാക്ക് കെട്ടി കൊണ്ട് വന്ന ചാക്ക് കയര്‍ എടുത് പാന്റ് അരയില്‍ മുറുക്കി കെട്ടി, അധികം വന്നു നീണ്ടു കിടന്ന കയര്‍ ചുരുട്ടി പന്റിനകത്തു തിരുകി. “ ഗള്‍ഫ്‌ ആണത്രേ ഗള്‍ഫ്‌ !” അവന്‍ ആരോടെന്നില്ലാതെ പറഞ്ഞു. ‘DUBAI’ എന്ന് അഞ്ചു കളറില്‍ എഴുതിയ വട്ട കഴുത്തുള്ള T-shirt ഇട്ടു അവന്‍ പുറത്തിറങ്ങി. രണ്ടു സ്റെപ്‌ ഇറങ്ങിയ അവന്‍ തിരികെ വിട്ടിലേക്ക് ഓടി കയറി. മുറിയില്‍ നിന്നും പോലീസ് എന്ന് ‘എഴുതിയ’ കൂളിംഗ് ഗ്ലാസ് ഇട്ടു വീണ്ടും ഇറങ്ങി. നേരെ സുപ്രന്റെ കടയില്‍ പോയി അവന്റെ ലാപ്ടോപ് കടം വാങ്ങി തോളത് തൂക്കി നടന്നു.

ചാണ്ടി പള്ളിപ്പടി ബസ്‌ സ്റ്റോപ്പില്‍ ആല്‍പ്പ നേരം നിന്ന്. പിന്നെ പതുക്കെ മദന്‍സ്‌ ടീ ഷോപ്പില്‍ കയറി ഉറക്കെ ചോദിച്ചു “ ഇവിടെ എ സി ടാക്സി കിട്ടില്ലേ?”

“എടാ നീ ഇന്ജിക്കാട്ടിലെ ചാണ്ടി അല്ലെ? അണ്ണാന്‍ ചപ്പിയ പോലിരുന്ന ചെറുക്കാനാ! നീ ഇപ്പൊ അങ്ങ് ഉരുണ്ടല്ലോടാ!!” ചെത്തുകാരന്‍ ശശി അതിശയത്തോടെ പറഞ്ഞു. “ബ്ളഡി ഫൂള്‍” എന്ന് മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു കൊണ്ടു അവന്‍ പെട്ടന്ന് അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി മുളക്കുഴയിലേക്ക് നടന്നു.

ജങ്ങ്ഷനിലെ കൂള്‍ ബാറില്‍ നിന്നും ഒരു പെപ്സി വാങ്ങി അവന്‍ മുഖം കഴുകി ബാകി പെപ്സി കൊണ്ട് വായ കഴുകി നീട്ടി തുപ്പി. “ശരിക്കും ഫ്രഷ്‌ ആയി” കടക്കാരന് കാശു കൊടുത്തു കൊണ്ട് അവന്‍ പറഞ്ഞു. രാവിലെ കിട്ടിയ 100 രൂപയിലേക്ക് വിഷമിച്ചു നോക്കിയാ അയാളോട് ചാണ്ടി ചോദിച്ചു “ ചേഞ്ച്‌ കാണില്ല അല്ലെ? സാരമില്ല വച്ചോളൂ”. “എ സി വണ്ടി എതാ ഉള്ളത്?”. “ആ വെള്ള ഇന്നോവാ വിളിച്ചോ സാറേ” കടക്കാരന്‍ സ്റ്റാന്‍ഡില്‍ കിടക്കുന്ന പുതിയ ഇന്നോവാ ചൂണ്ടി പറഞ്ഞു.

ഡ്രൈവര്‍ ചാണ്ടിക്ക് ഡോര്‍ തുറന്നു കൊടുത്തു. “എ സി ഫുള്‍ ഇട്ടോള് “ കയറുന്ന വഴിക്ക് ചാണ്ടി പറഞ്ഞു. “സാര്‍, എവിടാ പോകണ്ടത്?” ഡ്രൈവര്‍ പയ്യന്‍ ബഹുമാനത്തോടെ ചോദിച്ചു. “നെടിയകാലാ”

പണ്ടു കൈലി ഉടുത് വായില്‍ നോക്കി നടന്ന വഴിയിലൂടെ അവര്‍ നേടിയകാലായിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു.

“ഇവിടെ ഹമ്മര്‍ ഇല്ലേ ഹമ്മ ര്‍ ?” അവന്‍ ഡ്രൈവറോട് ചോദിച്ചു.

“എന്താ?”

“ബ്സ്സ്...” ചാണ്ടി തോള് ഉയര്‍ത്തി ഒന്നുമില്ല എന്ന് കാണിച്ചു. ഇവന്‍ ആളു ശരിയല്ല... ചാണ്ടി മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു. കാ ര്‍ നാട്ടു വഴിയിലൂടെ ഒഴുകി നീങ്ങി.

നെടിയകാലാ അടുത്തപ്പോള്‍ ചാടി ഡ്രൈവറോട് പറഞ്ഞു “സ്റ്റോപ്പ്‌”... സ്മിതുവിന്റെ വീട്! ഗ്ലാസ്‌ താഴ്ത്തി പുറത്തു റബ്ബര്‍ തോട്ടത്തിലേക്ക് നോക്കി ചാണ്ടി മെല്ലെ പറഞ്ഞു “ബ്യൂട്ടിഫുള്‍ ...”. അവന്‍ ഡോര്‍ തുറന്നു പുറത്തിറങ്ങി.

“സാര്‍, വെയിറ്റ് ചെയ്യേണ്ടി വരുമോ?” ഡ്രൈവര്‍ ചോദിച്ചു. “വേണ്ടി വരും” അവന്‍ ഉറച്ച സ്വരത്തില്‍ പറഞ്ഞു. കൂളിംഗ് ഗ്ലാസ്‌ മുഖത് നിന്നും എടുത്തു കറക്കി കൊണ്ടു അവന്‍ സ്റെപ്പുകള്‍ ഓടി കയറി. ഡ്രൈവര്‍ ഒരു സിഗരറ്റ് പുറത്തെടുത്തു. അത് കത്തിക്കുന്നതിന് മുന്‍പ് ഒരു നിലവിളിയും ഒരു പട്ടിയുടെ കുരയും കേട്ടു!

സ്റെപ്പില്‍ നിന്നും റബ്ബറും തോട്ടതിലെക്കും തിരിച്ചും മാറി മാറി ചാടി കൊണ്ട് ചാണ്ടിയും അവനെ കടിക്കാനായ്‌ പിന്നാലെ പട്ടിയും പാഞ്ഞു വരുന്നു!... അവസാന സ്റെപ്പില്‍ നിന്നും നേരെ ഇന്നോവയുടെ ഗ്ലാസിലൂടെ ചാണ്ടി അകത്തേക്ക് നുഴഞ്ഞു കയറി.

“സാര്‍, വെയിറ്റ് ചെയ്യണമെന്നു പറഞ്ഞിട്ട്, പെട്ടന്ന് വന്നോ?”

“ഉം ...” ചാണ്ടി വിയര്‍പ്പ് തുടച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

തോട്ടത്തിലൂടെ ആരോ ഓടുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് അവര്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കി... സ്മിതു! അവന്‍ ഓടി വന്ന്‍ പുതിയ വീടിന്റെ സൈടിലൂറെ എത്തി നോക്കി. ചാണ്ടിയുടെ മനസ്സില്‍ ലഡ്ഡു പൊട്ടി! അവന്‍ സീറ്റില്‍ കയറി പിന്നിലെ ഗ്ലാസിലൂടെ സ്മിതുവിനെ കൈ കാണിച്ചു. സ്മിത്തു നെഞ്ച് വിരിച്ചു മുന്നോട്ട് വന്നു. ഒരു വെള്ളക്കാ കുനിഞ്ഞെടുത്തു പട്ടിയെ എറിഞ്ഞു...”പോ പട്ടീ...”

ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ പട്ടി സ്മ്തുവിന്റെ നേരെ കുറച്ചു കൊണ്ട് ചാടി. സ്മിത്തു അവന്റെ പുതിയ വീടിനു വട്ടം ചുറ്റി ഓടി, പിന്നാലെ പട്ടിയും! സ്മിതു ഒരു വിധം ഓടി ചാണ്ടിയുടെ അരികിലെത്തി. “ഈ പട്ടി ചത്തില്ലെടാ?” പട്ടി കടിച്ചു കീറിയ ജീന്‍സിന്റെ പോക്കറ്റ്‌ നേരെ ആക്കാന്‍ നോക്കി കൊണ്ട് ചാണ്ടി ചോദിച്ചു. “ഇത് വേറെ പട്ടിയാ അളിയാ, പക്ഷെ മറ്റേതിന്റെ അതെ സ്വഭാവമാ!”

“അതൊക്കെ പോട്ടെ എന്തൊക്കെയാണ് നിന്റെ വിശേഷങ്ങള്‍? ഗള്‍ഫില്‍ പട്ടാളത്തില്‍ എനിക്ക് വല്ല ചാന്‍സും കിട്ടുമോ? ഇപ്പൊ നിങ്ങള്‍ ആരുടേം ഒരു വിവരവും ഇല്ലല്ലോ? “ സ്മിതൂ ആകാംക്ഷയോടെ ചോദിച്ചു.

“എല്ലാം പറയാം” ചാണ്ടി അക്ഷമനായി “ അതിനു മുന്‍പ് നീ കാറില്‍ കയറു. കുറെ സംസാരിക്കാനുണ്ട്”

“കാറിലോ? എന്നാല്‍ ഞാന്‍ എന്റെ കുറെ കൂട്ടുകാരെ കൂടി വിളിക്കാം”

ചാണ്ടിയുടെ നെഞ്ചില്‍ ഒരു വെള്ളിടി വെട്ടി. “വേണ്ടാ നമുക്ക് ഇവിടെ നിന്ന് സംസാരിക്കാം. അവന്‍ കാറില്‍ നിന്നും ലാപ്ടോപ് എടുത്തു തുറന്നു. “ഇവിടെ റേഞ്ച് കുറവാണോ?” അവന്റെ ആത്മഗദം.

“ഓ മനസ്സിലായി പടമാണല്ലേ?” സ്മിതുവിന്റെ മുഖത്ത് ബള്‍ബ്‌ കത്തി. “അളിയാ ഇവിടെ വച്ച് ഇടന്ടാ, നമുക്ക് വീടിന്റെ പിന്നില്‍ പോകാം”.

“പോടാ, ഇത് കണ്ടോ ഇതിനു ബ്ലോഗ്‌ എന്ന് പറയും. ... പിന്നെ ഇത് ഫേസ്ബുക്ക്... ഇതില്‍ നിറയെ നിന്നെ പറ്റി ഉള്ള കഥകളാ... പിന്നെ എന്നെ പറ്റിയും. നീയിതോന്നു വായിച്ചു നോക്ക്.

സ്മിതു കഥകള്‍ ഓരോന്ന് വായിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.

“ഓരോ കള്ളാ കഥകള്‍” ചാണ്ടി ആത്മഗദം പോലെ പറഞ്ഞു.

“നീ തോക്ക് കൊണ്ട് വന്നിട്ടുണ്ടോ?” അവന്‍ സ്മിതുവിനോട് ചോദിച്ചു. കഥ വായിക്കുന്ന തിരക്കില്‍ അവന്‍ അത് ശ്രദ്ധിച്ചില്ല .

അര മണിക്കൂര്‍ കൊണ്ട് സ്മിതു എല്ലാം വായിച്ചു. അവന്‍ കുറച്ചു നേരം മിണ്ടാതിരുന്നു.

ചാണ്ടി ആകാംക്ഷയോടെ അവനെ നോക്കി.

അപ്പോള്‍ ചാണ്ടിക്ക് ഒമാനില്‍ നിന്നും ഒരു മെസ്സേജ് വന്നു. – enthaayi? pachu aanu ellaam ezhuthiyathennu paranjo? ninte account no ayachu tharanam.

“അളിയാ സൂപ്പര്‍! ” സ്മിതു വിളിച്ചു “എങ്ങനാ ഈ ബ്ലോഗ്‌ ഉണ്ടാക്കുന്നത്‌? പെനാകതിയില്‍ എനിക്കും എഴുതാന്‍ പറ്റുമോ?”

ചാണ്ടിയുടെ കയ്യിലിരുന്ന മൊബൈല്‍ ഫോണ്‍ അറിയാതെ താഴെ വീണു!

2. അവന്‍റെ കൂടെ

noreply@blogger.com (Dileep Bhargavan) — Mon, 31 Oct 2011 22:52:00 +0000

ചാണ്ടി ആകെ അസ്വസ്ഥനായി. ഇനി എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് ഒരു രൂപവും ഇല്ല. ഒരു പ്രതീക്ഷ ഉണ്ടായിരുന്നത് സ്മിതുവില്‍ ആയിരന്നു. അവന്‍ ദേ ഇതിരുന്നു വളരെ താല്‍പര്യത്തോടെ വായിക്കുന്നു. "അളിയാ ആരുടെ മെസ്സേജ് ആണ്" സ്മിതു ചോദിച്ചു.അതിന് മറുപടി പറയാതെ ചാണ്ടി ചോദിച്ചു
"അപ്പോള്‍ നിന്റെ തീരുമാനം എന്താ. നീയും കഥ എഴുതാന്‍ പോവുകയാണോ".
"ഒരണ്ണം എഴുതിയാലോ എന്ന് ആലോചിക്കുവാ. എന്തയാലും നീ വീട്ടിലേയ്ക്ക് വാ." സ്മിത് അവനെ വിളിച്ചു.
"ഞാന്‍ ഇല്ല. കടിക്കുന്ന പട്ടിയുടെ മുന്നില് മാനത്തിന്റെ വില തേങ്ങയുടെ വില പോലെയാ. നിന്നെ അത് ഓടിക്കുന്നെ കണ്ടല്ലോ. എന്നിട്ട് എങ്ങോട്ട് പോയി".
"എന്നെ ഓടിക്കുന്നത് കണ്ടു അടുത്ത വീട്ടിലെ പയ്യന്‍ അതിനെ കല്ല്‌ എടുത്തു എറിഞ്ഞു.അത് അപ്പോള്‍ അവന്‍റെ പുറകെ പോയിട്ടുണ്ട്.അത് ഇപ്പോള്‍ ഒന്നും വരില്ല നീ വാ"
ചാണ്ടി സ്മിതുവിന്റെ കൂടെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് കയറി.
"ഇവിടെ ആരും ഇല്ലെടെ"
"ഇല്ലാടാ എല്ലാവരും ഒരു കല്യാണത്തിന്പോയി"
ചാണ്ടി അവിടെ ചെയറില്‍‍ ഇരുന്നു.ഒരു പാട് നാളുകള്‍ക്കുശേഷം കാണുന്നതല്ലേ രണ്ട് പേരും ഒത്തിരി സംസാരിച്ചു. അവസാനം സ്മിത് ചോദിച്ചു.
"നിന്‍റെ കയ്യില്‍ പാച്ചുവിന്റെ മെയില്‍ ഐ ഡി ഉണ്ടോ എനിക്ക് അവനൊരു മെയില്‍ അയക്കണം."
ചാണ്ടി മെയില്‍ ഐ ഡി പറഞ്ഞു എന്നിട്ട് ലാപ്ടോപ് അവനെ കൊടുത്തിട്ട് പറഞ്ഞു.
"നീ ഇതില്‍ നിന്ന് അയച്ചോ.ഞാന്‍ ഇവിടെ ഒന്ന് കിടക്കട്ടെ"
ചാണ്ടി അവിടെ കിടന്നിരുന്ന സോഫയിലേയ്ക്ക് ചാഞ്ഞു. സ്മിതു പാച്ചുവിന് മെയില്‍ അയക്കാനായി ഇരന്നു.

"പ്രിയപ്പെട്ട പാച്ചു, നീ എവിടെയാണ്. 16 വര്‍ഷങ്ങളായില്ലേ നമ്മള്‍ തമ്മില്‍ കണ്ടിട്ട്. ഇങ്ങനെ പിരിയനാണോ നമ്മള്‍ സുഹൃത്തുക്കള്‍ ആയത്. എന്ത് രസമായിരുന്നു നമ്മുടെ അന്നത്തെ കോളേജ് ജിവിതം.നമ്മള്‍ ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷ മാത്രം സംസാരിച്ചാല്‍ മതി എന്ന് തിരുമാനിച്ചിട്ട് രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ മലയളത്തിലക്ക് തന്നെ തിരിച്ചുവന്നതും കോളേജില്‍ ഗ്രൂപ്പ്‌ ഫോട്ടോ എടുക്കാന്‍ വന്നപ്പോള്‍ ഞാന്‍ നിന്നെ എന്‍റെ കൂടെ നിര്‍ത്തിയിട്ടും, പൊക്കം കുറവാണെന്ന് പറഞ്ഞു നിന്നെ ഫോടോഗ്രാഫെര്‍ നിലത്തു ഇരുത്തിയതും നീ ഓര്‍ക്കുന്നില്ലേ .
എങ്ങനാ ഇപ്പൊ നീ പൊക്കം വെച്ചോ.ഞാന്‍ ജോലി സ്ഥലത്ത് ആയിന്നപ്പോള്‍ എന്നെ കാണാന്‍ നീ വന്നെന്നും നിന്നെ ഇവിടുത്ത്‌ പട്ടി ഇട്ട് ഓടിച്ചു നീ വീട്ടില്‍ പോലും കയറാതെ പോയി എന്നും അമ്മ പറഞ്ഞു ഞാന്‍ അറിഞ്ഞു. നീ പെണ്ണ് കാണാന്‍ ആയി ഏതോ വീട്ടില്‍ ചെന്നപ്പോള്‍ പെണ്ണിന്റെ അച്ഛന്‍ നിനക്ക് എവിടെ ഒക്കെ അക്കൗണ്ട്‌ ഉണ്ട് എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോള്‍ ഒന്ന് ഫേസ്ബുക്കിലും ഒന്ന് ഓര്‍ക്കുട്ടിലും എന്ന് പറഞ്ഞതിന് "ഇറങ്ങാടാ വെളിയില്‍" എന്ന് അങ്ങേര് അലറി എന്നും ഒക്കെ ആരോ ഇവിടെ പറഞ്ഞു കേട്ടു.പിന്നെ നമ്മുടെ പഴയ കുട്ടുകാരെ ഒക്കെ കാണാറുണ്ടോ നീ. പെണ്‍കുട്ടികളെ കാണുമ്പോള്‍ ഓടുന്ന നമ്മുടെ സ്വാമിയെ കാണാറുണ്ടോ.അവന്‍ ഇപ്പോഴും അങ്ങനെ തന്നെ ആണോ. നീ നിന്‍റെ വിവാഹത്തിനായി നവംബറില്‍ നാട്ടില്‍ വരുന്നുണ്ട് എന്ന് ചാണ്ടി പറഞ്ഞു.അപ്പോള്‍ ഉടന്‍ നേരില്‍ കാണാം എന്ന പ്രതീക്ഷയോടെ നിന്‍റെ കുട്ടുകാരന്‍ സ്മിതു ."

മെയില്‍ സെന്‍റ് ചെയ്തു കഴിഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു നോക്കിയ സ്മിതു കണ്ടത് പട്ടിപാതിയായ പാന്റും ഇട്ട് കൂര്‍ക്കം വലിച്ചു കിടന്നു ഉറങ്ങുന്ന ചാണ്ടിയെ ആണ്.

3. അവന്‍ തുടങ്ങി

noreply@blogger.com (Unknown) — Sun, 30 Oct 2011 19:23:00 +0000

അങ്ങനെ പാച്ചുവിന് ഇമെയില്‍ അയച്ച സുംതൃപ്തിയോടെ ചാണ്ടിയുടെ ഉറക്കം നോക്കി ഇരുന്ന സ്മിത് അറിയാതെ പഴയ ഓര്‍മകളിലേക്ക് മനസ് പായിച്ചു. അങ്ങനെ ഇരിക്കുമ്പോളാണ് ചാണ്ടിയുടെ ലേറ്റസ്റ്റ് ഫാഷന്‍ ബെല്‍റ്റ്‌ അവന്‍ കണ്ടത്. അവന്‍ മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു ഒരു ഗള്‍ഫ്‌ കാരന്‍ കിടക്കുന്നു, ഇവന്‍ ഗള്‍ഫില്‍ തന്നെ ആണോ? പട്ടി പാന്റ് കടിച്ചു കീറിയപ്പോള്‍ എനിക്ക് സംശയം തോന്നിയത്. ഗള്‍ഫില്‍ ഒക്കെ ഇത്ര ക്വാളിറ്റി കുറഞ്ഞ പാന്റ് ആണോ കിട്ടുക, എത്ര വട്ടം എന്നെ ആ പട്ടി കടിച്ചു, എനിക്കൊന്നും പറ്റിയില്ലല്ലോ? എന്റെ തോലികട്ടി പോലും ഇല്ലാത്ത തുണിയോ? സ്മിത്ത്‌ അകെ കണ്‍ഫ്യൂഷന്‍ ആയി. ഇവനവിടെ വല്ല പനയില്‍ കയറ്റ്മോ, ഒട്ടകത്തിനെ കറക്കുന്ന ജോലിയോ ഒക്കെ ആകും. ഗള്‍ഫിലുള്ള അനുരാജ്, ദിലീപ്‌, പാച്ചു, സ്വാമി ....ഇവന്മാര്‍ക്കൊക്കെയും ഇതൊക്കെ തന്നെ ആകും പണി. കാര്യമായി ഗള്‍ഫില്‍ പോകാഞ്ഞത്. തോക്കും പൊക്കി പിടിച്ചു കിലോമീറ്റര്‍ കളോളം ഓടിയാല്‍ എന്താ. ഇവന്റെ ഒക്കെ കൂട്ട് ബെല്‍റ്റ്‌ നു പകരം കയര്‍ കേട്ടണ്ടല്ലോ. ആ എന്തേലും ആകട്ടെ?

വീണ്ടും അവന്‍ പഴയ ഓര്‍മകളിലേക്ക് മടങ്ങി പോയി.അങ്ങനെ ആ ഓര്‍മകളില്‍ മുഴുകി ഇരിക്കവേ റോഡില്‍ ഏതോ വാഹനത്തിന്റെ നിര്‍ത്താതെ ഉള്ള ഹോണ്‍ അടിക്കുന്നത് കേട്ട് സ്മിത് റോഡിലേക് ഇറങ്ങി ചെന്ന്. അവനെ കണ്ട പാടെ ചാണ്ടി വന്ന ഇന്നോവയുടെ ഡ്രൈവര്‍ തെറി വിളി തുടങ്ങി, " എന്നാ പണിയാടോ ഇ കാണിക്കുന്നേ? ഇയാള്‍ടെ വീട്ടിലേക്കു കയറി വന്ന അവന്‍ എവിടെ ? ഓട്ടം വിളിച്ചോണ്ട് വന്നിട്ട് അര മണിക്കൂര്‍ ആയി വെയിറ്റ് ചെയ്യുന്നു, ആളും ഇല്ല കാശും ഇല്ല." അപ്പോള്‍ അവന്‍ പറഞ്ഞു പോന്നു ചേട്ടാ ചൂടാകാതെ ഞാന്‍ ഒരു പട്ടാളക്കാരനാ. ''താന്‍ ആരായാലും എനിക്കെന്താ? അയാളെ വിളിച്ചു എന്‍റെ കാശു തരാന്‍ പറ." സ്മിത്ത്‌ അകെ ഒന്ന് ചൂളി , ഇവന്മാര്‍ക്കൊന്നും പട്ടാളക്കാരെ ഒരു വിലയും ഇല്ല, ആ പന്ന പട്ടി സമയത്ത് ഇവിടെങ്ങും കാണില്ല, അല്ലെങ്കില്‍ അവനെ കൊണ്ട് കടിപ്പിക്കരുന്നു. ചേട്ടാ അവന്‍ നല്ല ക്ഷീണം കാരണം ഉറങ്ങുകയാ. ഉണര്‍ന്നാല്‍ ഉടന്‍ ചേട്ടന്‍ അവനെയും കൊണ്ട് പൊയ്ക്കോ. അതൊന്നും പറ്റില്ല എന്നാല്‍ തന്‍ എന്‍റെ കാശു താ. ഞാന്‍ പോകട്ടെ. അത് കേട്ട് സ്മിത്ത്‌ ഒന്ന് ഞെട്ടി, ദൈവമേ കാശു കൊടുക്കേണ്ടി വരുമോ? ഇവന്‍ ഇത് എവിടുന്നു പിടിച്ചോണ്ട് വന്നതാണെന്ന് ആര്‍ക്കറിയാം? സ്മിത്ത്‌ പറഞ്ഞു" ചേട്ടന്‍ ഇവിടെ നില്‍ക്കു, ഞാന്‍ അവനെ വിളിച്ചു വരം. "

ചാണ്ടിയെ വിളിക്കാന്‍ തിരിച്ചു എത്തിയപ്പോള്‍ ചാണ്ടിയുടെ ഫോണ്‍ റിംഗ് ചെയ്യുന്നു. ഒരു തവണ റിംഗ് ചെയ്തു തീര്‍ന്നു വീണ്ടും അടിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. അതെടുത്ത് നോക്കിയാ സ്മിത് കണ്ടത് ദിലീപ്‌ മസ്കറ്റ്‌ എന്ന പേരാണ്.

അളിയാ എന്ന് വിളിച്ചു ഫോണ്‍ അറ്റന്‍ഡ് ചെയ്തപ്പോള്‍ അങ്ങേ തലക്കല്‍ നിന്നും എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നു. അവന്‍ അത് ശ്രദ്ധിച്ചു. "ഡാ ചാണ്ടീ നീ പോയോ? അവനെ കണ്ടോ? ബ്ലോഗ്‌ ഒക്കെ വായിച്ചു കേള്പ്പിച്ചോ?"

"ഞാന്‍ എഴുതിയത് ഒഴിച്ച് ബാക്കി ഉള്ളതല്ലേ വായിച്ചു കേള്പ്പിച്ചത്? അവന്റെ കഥ എഴുതിയാണ് എല്ലാ അവന്മാരും ഞാനുല്പെടെ പിടിച്ചു നില്‍കുന്നത്. പക്ഷെ എന്‍റെ കാര്യം അവനരിയണ്ട. നിന്നെ ഞാന്‍ വേണ്ട രീതിയില്‍ കണ്ടോളം. പാച്ചുവിനോട് അവനു ദേഷ്യം വല്ലാതെ തോന്നിയോ? ഇല്ലെങ്കില്‍ നീ കുറച്ചു കയ്യിന്നും കൂടെ ഇട്ടു പറഞ്ഞേക്കണം. അതിനുള്ളത് ഞാന്‍ നിന്നെ പ്രത്യേകം കാണാം. നീ പോയാല്‍ എല്ലാം നന്നായി നടക്കും. എനിക്ക് നിന്നെ അറിയില്ലേ? നീ മിടുക്കനല്ലേ? നിനക്കെ ഉള്ളു എന്നോട് സ്നേഹം. നിനക്ക് വേണ്ടി ഞാന്‍ ബദാം വച്ച കജൂര്‍ വാങ്ങി വച്ചിട്ടുണ്ട്. നീ എന്താ ഒന്നും മിണ്ടാത്തത്?" അത്രയും കേട്ട് ശ്വാസം അടക്കി പിടിച്ചു നിന്ന സ്മിത് അപ്പോള്‍ "നീ ഒരവസരം തന്നാലല്ലേ മിണ്ടാന്‍ ഒക്കു. നീ എന്നതാ പറഞ്ഞത് കഥ വായിച്ചു കേള്പ്പിച്ചോ എന്നോ? എന്താടാ എനിക്ക് വായിക്കാന്‍ അറിയതില്ലെന്നു നീ കരുതിയോ? എടാ നീ മലയാളം കാണും മുന്നേ ഞാന്‍ മലയാളം കണ്ടതാ കേട്ടോടാ? പിന്നെ നീ പറഞ്ഞതൊക്കെ എനിക്ക് അങ്ങ് സുഹിച്ചു! അതിനുള്ളത് ഞാന്‍ പുറകെ തരാം. ആദ്യം ഞാന്‍ ഇവനെ ഉണര്‍ത്തി കുറച്ചു കാര്യങ്ങള്‍ കൂടി ചോദിച്ചു മനസിലാക്കട്ടെ. ഇപ്പോള്‍ നീ ഫോണ്‍ കട്ട്‌ ചെയ്യ്‌." അതും പറഞ്ഞു അവന്‍ ഫോണിന്റെ ചുവന്ന ബട്ടണ്‍ അരിശത്തോടെ അമര്‍ത്തി. ദിലീപിന് അപ്പോളാണ് തനിക്ക് അബദ്ധം പറ്റിയെന്നു മനസിലായത്. ചക്കിനു വച്ചത് കൊക്കിനു കൊണ്ടോ ദൈവമേ? എന്‍റെ കാര്യം പോയത് തന്നെ. എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ അവന്‍ അതെ ഇരുപ്പിരുന്നു പോയി.

ഈ സമയം സ്മിത് ചാണ്ടിയെ കുലുക്കി ഉണര്‍ത്തി. കണ്ണും തിരുമ്മി എണീറ്റ ചാണ്ടി എന്തൊക്കെയോ പിച്ചും പേയും പറഞ്ഞു വീണ്ടും കിടക്കാന്‍ തുടങ്ങി. അപ്പോള്‍ സ്മിത്ത്‌ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് ടേബിള്‍ ഇരുന്ന ജഗ് എടുത്തു വെള്ളം ഒഴിച്ചു. "നീ ഇപ്പോള്‍ അങ്ങനെ ഉറങ്ങണ്ട, എനിക്ക് കുറച്ചു കാര്യങ്ങള്‍ അറിയണം." അവന്റെ മുഖ ഭാവം കണ്ട ചാണ്ടിക്ക് സംഗതി വശ പിശകാണ് എന്ന് മനസിലായി. "അളിയാ ഞാന്‍ പോയിട്ട് പിന്നെ വരാം അല്പം തിരക്കുണ്ട്‌" എന്നും പറഞ്ഞു പുറത്തിറങ്ങാന്‍ ഡോര്‍ തുറക്കാന്‍ തുടങ്ങി. അത് മുന്‍കൂട്ടി കണ്ട സ്മിത് അവന്റെ നേര്‍ക്ക്‌ കയ്യിലിരുന്ന തോക്ക് ചൂണ്ടി. ഇത് കണ്ട ചാണ്ടിയുടെ സകല ജീവനും പോയി. "എന്തിനാ അളിയാ തോക്കൊക്കെ നമ്മള്‍ കൂട്ടുകാരല്ലേ?" "അതെ നമ്മള്‍ കൂട്ടുകാരാ, പക്ഷെ നീ ഗുല്ഫിന്നു വന്നത് എനിക്കിട്ടു പണിയുമായി അല്ലെ?" അവന്‍ ദിലീപ്‌ പറഞ്ഞ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ചാണ്ടിയോട്പറഞ്ഞു. "ഇനി നീ ഇതിന്റെ ഒക്കെ സത്യം പറ. എന്നിട്ടല്ലാതെ നീ ഇവിടുന്നു പോകില്ല."

സകലതും നഷ്ടപ്പെട്ടവനെ പോലെ ചാണ്ടി തലയില്‍ കയ്യും വച്ച് കസേരയില്‍ ഇരുന്നു. എന്താ ഇവനോടിപ്പോള്‍ പറയുക...............(തുടരും)

4. അവന്‍ കഥ കേള്‍ക്കുന്നു

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 20 Sep 2011 17:56:00 +0000

ചാണ്ടി തല കുനിച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ട സ്മിത്ത്‌ അവനോടു പറഞ്ഞു " നീ എന്തെങ്കിലും കള്ളം പറയാന്‍ ആലോചിക്കണ്ട, എനിക്ക് ഭയങ്കര ബുദ്ധിയാ. " നീ വേഗം പറ, എന്നിട്ട് വേണം എനിക്ക് ആരുടെയൊക്കെ തല എടുക്കണം എന്ന് തീരുമാനിക്കാന്‍ .

സ്മിത്ത്‌ പറയുന്നത് കേട്ട ചാണ്ടി ഒന്ന് ഞെട്ടി, ഇവന്‍ ഞാന്‍ ആലോചിച്ചത് മനസിലാക്കിയോ? കള്ളം പറഞ്ഞാല്‍ ഇവന് മനസിലാകുമോ? എന്ത് കള്ളമാ ഇപ്പോള്‍ പറയുക. ദൈവമേ നീ എന്നെ മാത്രം രക്ഷിക്കണേ! ചാണ്ടി ആലോചിച്ചിട്ടു ഒരു പിടിയും കിട്ടിയില്ല. സത്യം പറഞ്ഞാല്‍ ദിലീപ്‌ തന്ന പൈസ ഒക്കെ തിരിച്ചു കൊടുക്കേണ്ടി വരും. എവിടുന്നു എടുത്തു കൊടുക്കാന്‍. പൈസ കൊടുക്കാന്‍ ഉണ്ടെങ്കില്‍ തന്നെ അത് പറഞ്ഞാല്‍ ആകെ കുഴപ്പമാകും. അങ്ങനെ ചാണ്ടിയുടെ തലയില്‍ കൂടി നൂറായിരം ചിന്തകള്‍ കടന്നു പോയി. ഇതൊക്കെ ആലോചിച്ചു തല ഉയര്‍ത്തി നോക്കിയ ചാണ്ടി കണ്ടത് അവനെ തന്നെ നോക്കി നില്‍ക്കുന്ന സ്മിത്ത്‌. ചാണ്ടി എന്തോ പറയാന്‍ വാ തുറന്നപ്പോള്‍ പെട്ടന്ന് സ്മിത്ത്‌ ... ഒരു മിനിറ്റ് നീ പറയാന്‍ വരട്ടെ . ഞാന്‍ പറഞ്ഞിട്ട് തുടങ്ങിയാല്‍ മതി എന്ന് പറഞ്ഞു അവന്‍ അകത്തേക്ക് കയറി പോയി. അപ്പോള്‍ ഇറങ്ങി ഓടിയാലോ എന്ന് ചാണ്ടി ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചു, പെട്ടന്ന് അവന്‍റെ മനസിലേക്ക് സ്മിത്ന്റെ പട്ടിയുടെ ഓര്മ വന്നു, അതിന്റെ കടി കൊല്ലുന്നതിലും നല്ലത് ഇവന്‍റെ മുന്നില്‍ തല വച്ച് കൊടുക്കുന്നതാ. അങ്ങനെ വീണ്ടും ചാണ്ടി ആലോചനയില്‍ മുഴുകി.

ഈ സമയം സ്മിത്ത്‌ കയ്യില്‍ ഒരു റെക്കോര്‍ഡ്‌ സംവിധാനം ഉള്ള ടേപ്പ് റെകോര്‍ഡ് ആയി വന്നു. അതിന്റെ റെക്കോര്‍ഡ്‌ ബട്ടണ്‍ ഓണ്‍ ചെയ്ത ശേഷം ചാണ്ടിയെ നോക്കി പറഞ്ഞു" ഇനി നീ തുടങ്ങിക്കോ" . അത് കണ്ടു അന്തം വിട്ടിരിക്കുന്ന ചാണ്ടിയെ നോക്കി സ്മിത്ത്‌ " എനിക്ക് ഭയങ്കര ബുദ്ധി ആണ് മോനെ. ഹ ഇനി നീ തുടങ്ങിക്കോ. ഇനി രക്ഷയില്ല എന്ന് മനസിലാക്കിയ ചാണ്ടി പറഞ്ഞു. അളിയാ നമ്മള്‍ കോളേജില്‍ ഒരുമിച്ചു പഠിച്ചതല്ലേ? ഇത് കേട്ട സ്മിത്ത്‌ ദേഷ്യത്തോടെ അലറി " പഠിച്ച കാര്യം നീ ഇനി പറഞ്ഞു പോകരുത്, തോന്നിയവാസം പറയുന്നോ? ആരെങ്കിലും കേട്ടാല്‍ എന്താ വിചാരിക്കുക. കോളേജില്‍ അടിയും വഴക്കും ഒക്കെ ആയിരുന്നെന്ന എല്ലാരോടും ഞാന്‍ പറഞ്ഞെക്കുന്നെ. അടി വരുമ്പോലെ നമ്മല്‍ അല്‍ അസ്സിസ്റ്റില്‍ കയറി സ്ഥലം വിടുമായിരുന്നു എന്നൊക്കെയുള്ളത് ഇനി ഓര്‍ക്കേണ്ട, കേട്ടോട... നീ വേഗം കാര്യം പറ, ഇപ്പോള്‍ വീട്ടുകാര്‍ ഒക്കെ തിരിച്ചു വരും. അവര്‍ വരുമ്പോള്‍ ഡിന്നര്‍ റെഡി അല്ലെങ്കില്‍ അകെ കുഴപ്പമാകും. എനിക്ക് ഇത് കേട്ടിട്ട് വേണം ആഹാരം ഉണ്ടാക്കാന്‍. നീ വേഗം പറ. ചാണ്ടി അകെ കണ്‍ഫ്യൂഷന്‍ ആയി. എന്തായാലും പറയുക തന്നെ. എന്തും വരട്ടെ......

നീ വിചാരിക്കും പോലെ എന്നെ ഇങ്ങോട്ട് വിട്ടത് ദിലീപ്‌ അല്ലട. ഒന്ന് ഞെട്ടിയെങ്കിലും സ്മിത്ത്‌ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.....ചാണ്ടി അവനെന്തെങ്കിലും പറയണം എന്ന് കരുതിയതുമില്ല....ചാണ്ടി വീണ്ടും പറഞ്ഞു തുടങ്ങി..... എന്നെ ഇങ്ങോട്ട് പറഞ്ഞു വിട്ടത് "പാച്ചു" ആണ്...എന്‍റെ ഈ വരവിന്‍റെ എല്ലാ ചിലവും വഹിക്കുന്നത് അവനാ....ഇപ്പോള്‍ സ്മിത്ത്‌ ഒന്ന് ഞെട്ടി...ചാണ്ടിയെ തുറിച്ചു നോക്കി.......അവന്‍ ഇരുന്നിടത്ത് നിന്നും എണീറ്റ്‌ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നടക്കാന്‍ തുടങ്ങി....ഇ സമയം ചാണ്ടി ചോദിച്ചു.."അളിയാ ഞാന്‍ ബാക്കി പറയട്ടെ, വേഗം പറഞ്ഞിട്ട് പോകാം, നിനക്ക് ചോറ് വക്കനുല്ലതല്ലേ? സ്മിത്ത്‌ അത് കേള്‍ക്കാതെ എന്തോ സീരിയസ് അയ ആലോചനയില്‍ മുഴുകി നടപ്പ് തുടങ്ങി.......

(തുടരും...........)

ഫോണ്‍ കോള്‍

noreply@blogger.com (Dileep Bhargavan) — Sat, 27 Aug 2011 15:13:00 +0000

ഓഗസ്റ്റ്‌ മാസത്തിലെ ഒരു വെള്ളിയാഴ്ച.പുറത്തു നല്ല മഴ പെയ്യുന്നു. കാര്യമായ പണികളൊന്നുമില്ലാത്തതിനാല്‍ ഉറക്കം തന്നെ പ്രധാനവിനോദമാക്കി ചാണ്ടി കിടക്കുകയാണ് രാത്രിവൈകും വരെ അറിയാവുന്നതും അറിയാന്‍വയ്യതതുമായ ഭാഷകളിലൊക്കെ പടവും കണ്ടിരിക്കും. രാവിലെ ഭക്ഷണം കിട്ടില്ലന്നു ഉറപ്പുള്ളതിനാല്‍ ഉച്ചകഞ്ഞി ലക്ഷ്യമാക്കി ഉണര്ന്നാല്‍ മതിയല്ലോ...അങ്ങനെ പുലര്‍കാലസുന്ദരസ്വപ്നത്തില്‍ ലയിച്ചിരിക്കുമ്പോഴാണു ദേ... ലവന്‍ പാടിതുടങ്ങി. “രാത്രി ശുഭരാത്രീ, ഇനി എന്നും ശിവരാത്രീ...”..... “മറ്റാരുമല്ല മൊബൈല്‍ തന്നെ. ഫോണിലേക്ക് നോക്കി, ഏതു തെണ്ടിയാണാവോ ഈ രാവിലെ മെനക്കെടുത്താനായിട്ട്. പേരില്ല.. നമ്പര്‍ മാത്രം. എന്തായാലും എടുക്കാം..ചാണ്ടി ഫോണ്‍ എടുത്തു വലിയ ശബ്ദത്തില്‍ തന്നെ ഒരു ഹലോ വെച്ചു കൊടുത്തു. അപ്പുറത്ത് നിന്നും അതിലും വലിയ ശബ്ദത്തില്‍ ഒരു വിളി "@#$%^&*$%#%" അല്‍പ്പം നേരം നിശബ്ദം.. പുറത്തുവരാത്ത ശബ്ദം ഒരു വിധം പുറത്തു കൊണ്ടുവന്നു നേരിയ സ്വരത്തില്‍ ചാണ്ടി ചോദിച്ചു.."ആരാ"ഉടന്‍ മറുപടി കിട്ടി. "സ്റ്റേഷന്‍ നിന്ന്" ."ചാണ്ടിയുടെ മനസ്സില് ഒരു മിന്നല് പിണര്! "സര്‍ അത് ഞാന്‍ അല്ല ഞാന്‍ അവിടെ പോയിട്ടില്ല സര്‍"ചാണ്ടി ആ പറഞ്ഞത് കരച്ചിലിന്‍റെ വക്കോളമെത്തി . അപ്പുറത്തുനിന്നും പൊട്ടിചിരി ആണ് അപ്പോള്‍ ഉണ്ടായത്."അളിയാ ഞാന്‍ റെയില്‍വേ സ്റ്റേഷന്‍ നിന്നാ ഹ ഹ ഹ ഹി ഹി ഹി" ആ ചിരി യുടെ ഉടമസ്ഥന്‍ സ്വാമി ആണെന്ന് ചാണ്ടിക്ക് മനസ്സിലായപ്പോള്‍ പിന്നെ അവിടെ തെറി വിളിയുടെ അഭിഷേകമാണു നടന്നത്....

Start... Action!!! - Part 1

noreply@blogger.com (Rahul Dharmarajan) — Wed, 25 May 2011 13:22:00 +0000

അപ്പുറത്തെ ഫ്ലാറ്റില്‍ കുക്കര്‍ മൂന്നാമത്തെ വിസില്‍ അടിച്ചപ്പോള്‍ ശാലിനി ഞെട്ടി ഉണര്‍ന്നു!

അപ്പോള്‍ ഒന്നും രണ്ടും വിസിലുകള്‍ ? ... ഇല്ല ശാലിനി കേട്ടില്ല!

ഉപ്പില്ല, മുളകില്ല, പല്ലുതെക്കാന്‍ പേസ്റ്റ് ഇല്ല ... ബ്രഷ് ആണെകില്‍ തോമസ്‌ അച്ചായന്റെ തല തെറിച്ച ചെറുക്കന്‍ എടുത്തു ക്ലോസേടിലിട്ടു ഫ്ലഷും ചെയ്തു... പത്താം ക്ലാസ്സില്‍ തേര്‍ഡ് ക്ലാസ്സ്‌ വാങ്ങിച്ചപ്പോള്‍ അച്ഛന്‍ വാങ്ങിച്ചു തന്ന ബ്രഷ് ആയിരുന്നു.

“ഈശ്വരാ! ... ഞായറാഴ്ച ആയിട്ട് കടയും തുറക്കില്ല.” ഗദ്ഗദം അല്പം ഉറക്കെ ആയി പോയി.

“എന്തിനാടീ രാവിലെ കടയില്‍ പോകുന്നത്?”

“ഒന്നുമില്ല ചേട്ടാ,”

“നീ ചായ എടുക്കു”

“ചായ .... എടുക്കാം ചേട്ടാ”

“എന്താടി ‘ചായ’ കഴിഞ്ഞൊരു വലിച്ചില്‍?”

“അയ്യോ! ഒന്നുമില്ല ചേട്ടാ,.. ചായ അല്ലെ ചേട്ടാ? ഇപ്പൊ കൊണ്ട് വരാം ചേട്ടാ”

“നിന്റെ ചേട്ടാ വിളി എനിക്കത്ര പിടിക്കുന്നില്ല... എന്നെ ആക്കുനത് പോലെ തോന്നുന്നു”

“അയ്യോ ചേട്ടാ, ചേട്ടനെ ചേട്ടാ എന്നല്ലാതെ എന്താ ചേട്ടാ വിളിക്കണ്ടത്?”

“നിന്നേ ഇന്ന് ഞാന്‍ ...” മോഹന് കലി കയറി. കയ്യില്‍ കിട്ടിയത് ടൈം പീസ്‌ ആണ് ,

മൂകിനു നേരെ പാഞ്ഞു വന്ന ടൈം പീസില്‍ നിന്നും ശാലിനി അല്ഭുതകരമായി ഒഴിഞ്ഞു മാറി!

പറന്നു ചെന്ന ടൈം പീസ് മുന്‍ വാതിലില്‍ ഊക്കോടെ ചെന്നടിച്ചു താഴെ വീണു ചിതറി.

അതെ സമയം തന്നെ പുറത്തു വാതിലില്‍ മുട്ടാനായി നീണ്ടു വന്ന ഒരു കൈ ഷോക്ക്‌ അടിച്ചത് പോലെ പിന്നിലേക്ക്‌ തെറിച്ചു. ഒപ്പം ഒരു നിലവിളിയോടെ രണ്ടു ചെറുപ്പക്കാരും!

“ഞാന്‍ മുട്ടിയില്ലെടാ അപോഴേക്കും പടക്കം പൊട്ടുന്ന പോലെ കോളിംഗ് ബെല്‍ അടിച്ചു!”

“ചിലപ്പോ സെന്‍സര്‍ വച്ചിട്ടുണ്ടായിരിക്കും!” അപരന്‍ പറഞ്ഞു. “ഇനി മുട്ടണ്ടാ, നമുക്ക് വിളിക്കാം”

“ചെച്ചീ ................... ചെച്ചീ.....”

“ചെച്ചീ ............................................. ചെച്ചീ.....”

“ശല്യം .... രാവിലെ ഇറങ്ങികൊളും” .... പിറു പിറുത് കൊണ്ട് ശാലിനി മുന്‍ വാതില്‍ തുറന്നു. വാതില്‍ക്കല്‍ നില്‍ക്കുന്നവരെ കണ്ടു അന്ധാളിച്ച ശാലിനി പെട്ടന്ന് വലതു കൈ പിന്നിലോളിപ്പിച്ചു.

“ആരാ?”

“ഞാന്‍ അനൂപ്‌, തിരക്കഥാകൃതാണ്, ഇത് ദിലീപ്‌ - അറിയപ്പെടുന്ന കവിയാണ്”

“എന്നെ അറിയില്ലേ? ദിലീപ്‌ - നമ്മള്‍ ബ്ലോഗ്‌ വഴി പരിചയപ്പെട്ടതല്ലേ?” ദിലീപ്‌ ശാലിനിയുടെ മെമ്മറി റിഫ്രെഷ് ചെയ്തു.

“ആഹാ, ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല... കയറി വരൂ” “ ചേട്ടാ, ഇങ്ങോട്ട് വന്നെ ദെ ബ്ലോഗില്‍ കവിത എഴുതുന്ന ദിലീപും ഒരു കൂട്ടുകാരനും വന്നിരിക്കുന്നു!” ശാലിനി അകത്തേക്ക് നോക്കി വിളിച്ചു.

അനൂപും ദിലീപും അകത്തു കയറി. അനൂപ്‌ മൂക്ക് വട്ടം പിടിച്ചു ചോദിച്ചു “ ഇവിടെന്താ ഒരു വളിച്ച മണം?”

പരിഭ്രമത്തോടെ ശാലിനി വലതു കൈ വീണ്ടും പിന്നിലേക്ക് ഒതുക്കി.

“അത് മൂട്ടക്ക് മരുന്നടിച്ചതാ”

“എപ്പഴാടീ മരുന്നടിച്ചത്?” മോഹന്‍ ശാലിനിയോടു ചോദിച്ചു കൊണ്ട് അവിടേക്ക് വന്നു. പരിഭ്രമത്തോടെ ശാലിനി ഭര്‍ത്താവിനെ കണ്ണ് കാണിച്ചു. “എന്താ?” മോഹന് മനസ്സിലായില്ല. വീണ്ടും എന്തോ ചോദിയ്ക്കാന്‍ തുടങ്ങിയ മോഹന്റെ കാലില്‍ ശാലിനി ആഞ്ഞു ചവിട്ടി.

“അയ്യോ!” ഒരു നിലവിളിയോടെ മോഹന്‍ ശാലിനിയെ പിടിച്ചു തള്ളി. തളളിന്റെ ശക്തിയില്‍ ശാലിനി പിന്നില്‍ ഒളിപ്പിച്ചു പിടിച്ചിരുന്ന പഴന്ചോറും വളിച്ച സാമ്പാറും താഴെ വീണു ചിതറി.

അനൂപും ദിലീപും പരസ്പരം നോക്കി.

“ഞങ്ങള്‍ പിച്ചക്കാരാനെന്നു കരുതി അല്ലെ? ഇവനോട് ഞാന്‍ പറഞ്ഞതാ ബെല്‍ അടിച്ചാ മതി വിളിക്കണ്ടാ എന്ന്, കേട്ടില്ല”

**********************************

നീണ്ട ചര്‍ച്ചകള്‍ക്കൊടുവില്‍ അനസൂ പ്രോടുക്ഷന്സിന്റെ പുതിയ സീരിയലിനു കഥ എഴുതാമെന്ന് ശാലിനി സമ്മതിച്ചു. തിരക്കഥ അനൂപ്‌ എഴുതും. ആകെയുള്ള എട്ടു ഗാനങ്ങളും ദിലീപ്‌ എഴുതാമെന്നെട്ടു. ആദ്യ ഗാനം ഇപ്പോള്‍ തന്നെ കയ്യിലുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ എല്ലാവര്ക്കും കേള്‍ക്കാന്‍ താല്പര്യംമായി.

“ഒന്ന് പാടൂ ദിലീപ്‌, പ്ലീസ്” ശാലിനി അവനോടു പറഞ്ഞു.

“പാടൂ ദിലീപ്‌” മോഹന്‍ ഒരു കസേര പിടിചിട്ടിരുന്നു.

“ശരി കേട്ടോളൂ” ദിലീപ് സ്വര ശുദ്ധി വരുത്തി.

“രാത്രി ശുഭരാത്രീ, ഇനി എന്നും ശിവരാത്രീ...”

“അയ്യോ ഈ പാട്ട് എവിടെയോ കേട്ടിട്ടുണ്ടല്ലോ!” ശാലിനി ഇടക്ക് കയറി പറഞ്ഞു.

“കുട്ടീ, രാഗം ശ്രദ്ധിക്കണം... രാഗം. കുട്ടി കേട്ടത് പഞ്ചമം ഇത് നിഷാദം”

ശാലിനി ഒന്ന് ഇരുത്തി മൂളി.

“ദിലീപ്‌ എത്ര നാളായി കവിത എഴുതാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട്?” മോഹന്‍ ചോദിച്ചു.

“രണ്ടാഴ്ച ... അല്ല ഇരുപതു കൊല്ലം”

മോഹന്‍ മെല്ലെ എഴുനേറ്റു, ദിലീപ്‌ ഇരുന്ന ഇരുപ്പില്‍ കസേര രണ്ടു അടി പുറകോട്ടു നിരക്കി. അനൂപിന്റെ മുഖത്ത് പരിഭ്രമം നിറഞ്ഞു.

“ഞാനൊന്ന് കുളിച്ചിട്ടു വരാം” മോഹന്‍ അകത്തേക്ക് കയറി പോയി.

ദിലീപ്‌ ആശ്വാസത്തോടെ കസേര മുന്നിലേക്ക്‌ നിരക്കി നീക്കി.

“ഞാന്‍ ചായ കൊണ്ട് വരാം” ശാലിനി അകത്തേക്ക് പോയി. പഞസാരക്ക് പകരം നിറയെ ഉപ്പിട്ട ചായയുമായി ശാലിനി എത്തി. ഒരു കവില്‍ കുടിച്ചപ്പോലെ രണ്ടു പേരുടെയും മുഖം കോടി. അനൂപ്‌ എന്തോ പറയാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ ദിലീപ്‌ അവനെ തോണ്ടി. “ഡാ മിണ്ടരുത്, ശാലിനിക്ക് ഫീലിംഗ്സ് ആകും ഇങ്ങനെ ഉള്ള കാര്യങ്ങള്‍ എങ്ങനെ ഡീല്‍ ചെയ്യണമെന്നു ഞാന്‍ കാണിച്ചു തരാം.” ദിലീപ്‌ ശ്വാസം വിടാതെ ഒറ്റ വലിക്ക് ആ ചായ മൊത്തം കുടിച്ചു!.

“നല്ല ചായ, ശാലിനിക്ക് നല്ല കൈപുന്ന്യമാ” അവന്‍ ശാലിനിയെ പുകഴ്ത്തി.

ശാലിനി ചിരിച്ചു കൊണ്ടു അകത്തേക്ക് പോയി.

“കണ്ടോടാ ഇങ്ങനെ വേണം നമ്മള്‍ കാര്യങ്ങള്‍ ഡീല്‍ ചെയ്യാന്‍ . നമുക്ക് കഥ എഴുതി തരാനുല്ലതാ അവരെ പിണക്കരുത്.” അനൂപ്‌ അല്ഭുതതോറെ അവനെ നോക്കി, പിന്നെ അവന്‍ ചായ കുടിച്ച കപ്പു ചരിച്ചു നോക്കി. “എടാ ഭയങ്കരാ!”

“ദിലീപ്‌..” വിളി കേട്ട് രണ്ടു പേരും മുഖമുയര്‍ത്തി നോക്കി. മുന്നില്‍ ചായ പാത്രവുമായി ശാലിനി!

“ദിലീപ്‌ ചായ കൊതിയനാനെന്നു മനസ്സിലായി... ഇത് കൂടി കുടിച്ച്ചോളൂ , ചേട്ടന് ഞാന്‍ വേറെ ചായ ഉണ്ടാക്കാം !” ദിലീപിന്റെ ചായ കപ്പു വീണ്ടും നിറഞ്ഞു ; ദിലീപിന്റെ കണ്ണും!

**************************************

പിന്നീട് അങ്ങോട്ട്‌ തിരക്ക് പിടിച്ച ദിവസങ്ങളായിരുന്നു.

ഷൂട്ടിംഗ് ലോക്കേഷന്‍ , നടീ നടന്മാര്‍ , പ്രൊഡക്ഷന്‍ കണ്ട്രോല്ലര്‍ അങ്ങനെ എന്തെല്ലാം ശരിയാക്കണം. തന്നെ നായകനാക്കമെന്ന ഉറപ്പിന്മേല്‍ അനുരാജ് പണം മുടക്കാന്‍ തയ്യാറായി. സംവിധാനം താന്‍ ചെയ്യാമെന്ന് സുദീപ്‌ സമ്മതിച്ചു. സീരിയലിന്റെ പേരും തീരുമാനിച്ചു “അമ്മായിക്കൊരു ഉമ്മ”. സീരിയലുമായി ബന്ദ്ധപ്പെട്ടു കൂടുതല്‍ ചര്‍ച്ചകള്‍ക്കായി അനൂപിനെയും സുദീപിനെയും ദുബായിലേക്ക് വരുത്തി. അനുരാജ് അതിനു വേണ്ടി ഒരാഴ്ച ലീവ് എടുത് ദുബായ്-ഇല വന്നു തങ്ങി. എല്ലാ എപിസോടിലും നല്ല വലിപ്പത്തില്‍ മിന്നുന്ന അക്ഷരങ്ങളില്‍ ‘നിര്‍മ്മാണം & നായകന്‍ : അനുരാജ്’ എന്ന് എഴുതി കാണിക്കാമെന്നു ധാരണയായി. അവധിക്കു നാട്ടിലേക്ക് പോകുന്ന വിനിഷിന്റെ കയ്യില്‍ അന്‍പതിനായിരം രൂപ കൊടുത്തു വിട്ടു അനുരാജ് – അനുരാജ് ഫാന്‍സ്‌ അസ്സോഷ്യശോന്‍ തുടങ്ങുന്നതിനായി. ഫാന്‍സ്‌ അസോസിഎശന്റെ പോസ്റ്ററം ഫ്ലെക്സ ബോര്‍ഡും പാച്ചുവിനെ കൊണ്ട് ഡിസൈന്‍ ചെയ്യിച്ചു. അതിനു വെന്റി സ്വാമിയേ കൊണ്ടു പല പോസുകളില്‍ ഉള്ള ഫോട്ടോകള്‍ എടുപ്പിച്ചു.

ഷോലെ ചിത്രത്തിന്റെ പോസ്റ്ററുകള്‍ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്ന പോസുകളില്‍ സ്വാമി ഫോട്ടോ എടുത്. ഫോട്ടോകള്‍ കണ്ടു അനുരജിന്റെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു.

“നീ എന്തിനാ കരയുന്നത്?” സ്വാമി ചോദിച്ചു.

“മലയാള ദ്രിശ്യ മാദ്ധ്യമ രംഗം ഇത്ര നാളും എന്നിലെ നായകനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല... പക്ഷെ നിങ്ങള്‍ അത് തിരിച്ചറിഞ്ഞു ... ഞാന്‍ എങ്ങനെ നിങ്ങളോട് നന്ദി പറയും?”

അനൂപ്‌ അവന്റെ തോളത് തട്ടി പറഞ്ഞു “ പ്രതിഭകളെ ഒരിക്കലും ഒളിപ്പിച്ചു വയ്ക്കാന്‍ സാധ്യമല്ല .... കാശ് റെഡി അല്ലെ അളിയാ?”

അനുരാജ് അപ്പോള്‍ തന്നെ അയ്യായിരം ദിര്‍ഹം അനൂപിന് അഡ്വാന്‍സ്‌ കൊടുത്തു. കാശ് കൈനീട്ടി വാങ്ങിയ അനൂപിന്റെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു.

“നീ എന്തിനാ കരയുന്നത്?” സ്വാമി ചോദിച്ചു.

“മലയാള ദ്രിശ്യ മാദ്ധ്യമ രംഗം ഇത്ര നാളും എന്നിലെ തിരക്കഥാകൃത്തിനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല... പക്ഷെ നിങ്ങള്‍ അത് തിരിച്ചറിഞ്ഞു ... ഞാന്‍ എങ്ങനെ നിങ്ങളോട് നന്ദി പറയും?”

അനുരാജ് അവന്റെ തോളത് തട്ടി പറഞ്ഞു “ പ്രതിഭകളെ ഒരിക്കലും ഒളിപ്പിച്ചു വയ്ക്കാന്‍ സാധ്യമല്ല .... തിരക്കഥ റെഡി അല്ലെ അളിയാ?”

പെട്ടന്നു ദിലീപ്‌ അന്തരീക്ഷത്തില്‍ എന്തോ എഴുതി എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി “ ഒരിക്കലും.... ഒരുനാളും... ഒരിക്കല്‍കൂടി ...... ആ കലാലയം .... സനി സനി പാ... നല്ല നാളുകള്‍ ... കലാലയം.... ആ ...ആ... ആ ...ഒരുനാളും... നിസ നിസ പമ ...”

“മൂന്നാമത്തെ എപിസോടിലെക്കുള്ള ഗാനമാ” അനൂപ്‌ അനുരാജിനോടായി പതിയെ പറഞ്ഞു.

“അളിയാ ദിലീപേ , ഇതാ അയ്യായിരം ദിര്‍ഹം ... അഡ്വാന്‍സ്‌ വച്ചോളൂ “ അനുരാജ് ദിലീപിന്റെ കയ്യില്‍ പണം കൊടുത്തു. പണം വാങ്ങിയ ദിലീപിന്റെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു.

“നീ എന്തിനാ കരയുന്നത്?” സ്വാമി ചോദിച്ചു.

“മലയാള ദ്രിശ്യ മാദ്ധ്യമ രംഗം ഇത്ര നാളും എന്നിലെ ഗാന രചെയ്താവിനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല... പക്ഷെ നിങ്ങള്‍ അത് തിരിച്ചറിഞ്ഞു ... ഞാന്‍ എങ്ങനെ നിങ്ങളോട് നന്ദി പറയും?”

അനൂപ്‌ അവന്റെ തോളത് തട്ടി, അനുരാജും അവന്റെ തോളത് തട്ടി ... ആരും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

ഇതെല്ലാം കണ്ടു കപ്പലണ്ടി മുട്ടായി തിന്നു കൊണ്ടിരുന്ന പാച്ചു നീട്ടി മൂളി “ ഉഉം .............................ഉഉം “

**********************************

ഇനിയുള്ള കടമ്പ സംഗീത സംവിധായകനെ കണ്ടെത്തുകയാണ്. “വ്യത്യസ്തമായ ഒരു സംഗീത ശൈലി ആണ് ഈ സീരിയലിനു ചെറുക.” ദിലീപ്‌ പറഞ്ഞു.

“അതെ നമുക്ക് ഇതൊരു വ്യത്യസ്തമായ സീരിയല്‍ ആക്കണം” അനൂപ്‌ പിന്താങ്ങി

പല പേരുകളും ഉയര്‍ന്നു വന്നു. ആര്‍ക്കും പക്ഷെ തൃപ്തി ആയില്ല. ഒടുവില്‍ സ്വാമി നാട്ടില്‍ നിന്നും പുതിയ ഒരു മ്യൂസിക്‌ ഡയരക്ടരെ കൊണ്ട് വരാമെന്നു എട്ടു. മ്യൂസിക്‌ ഡയരക്ടര്‍ വരുന്നതിനു മുന്‍പായി ദിലീപ്‌ പുതിയ മൂന്നു പാടുകള്‍ കൂടി എഴുതി.

ഇന്നാണ് പുതിയ മ്യൂസിക്‌ ഡയരക്ടര്‍ എത്തുന്ന ദിവസം.. എല്ലാവരും അനുരാജ് വാടകൈക്ക് എടുത്ത ഫ്ലാറ്റില്‍ ആകാംഷയോടെ കാത്തിരിപ്പായി. സ്ടിബിയും ബിജോയിയും കൂടി എയര്‍പോര്‍ട്ടില്‍ പോയിരിക്കുകയാണ് അയാളെ കൂട്ടി കൊണ്ട് വരാന്‍ ... ഉച്ചയോടെ എത്തുമായിരിക്കും.. അവര്‍ കാത്തിരുന്നു മടുത്തു. രണ്ടു മണി ആയപ്പോള്‍ കോളിംഗ് ബെല്‍ അടിച്ചു. സ്വാമി എഴുനേറ്റു അകത്തെ മുറിയിലേക്ക് പോയി. അനൂപ്‌ ഓടി പോയി വാതി തുറന്നു. സ്ടിബിയും ബിജോയിയും അകത്തേക്ക് കയറിവന്നു.

“ആളെവിടെ?” അനൂപ്‌ ആകാംക്ഷയോടെ ചോദിച്ചു.

“അവിടെങ്ങും അയാളെ കണ്ടില്ല” ബിജോയി അസ്വസ്ഥനായി പറഞ്ഞു.

“എയര്‍പോര്‍ട്ടില്‍ തിരക്കിയപ്പോള്‍ അയാള്‍ വന്നിട്ടുണ്ടെന്ന് അറിഞ്ഞു. പിന്നെ ഇതിലെ പോയി എന്ന് ഒരു വിവരവുമില്ല. ഞങ്ങള്‍ അവിടെല്ലാം തിരഞ്ഞു.” സ്ടിബി പറഞ്ഞു. സ്വാമി പുറത്തു വന്നു. അവന്റെ മുഖം അസ്വസ്ഥമായിരുന്നു.

അനുരാജ് സ്വാമിയോട് തട്ടികയറി “ ഇങ്ങനെ ഉത്തരവടിതമില്ലതവരെ നമ്മള്‍ എങ്ങനെ ഈ ജോലി ഏല്‍പ്പിക്കും?”

സ്ടിബി അവനെ സമാധാനിപ്പിച്ചു “നീ ഒന്ന് അടങ്ങു, നമുക്ക് ഒന്നൂടെ അന്വേഷിക്കാം, വാടാ ബിജോയി നമുക്ക് ഒന്നൂടെ പോയി നോക്കാം”

“നീ തന്നെ പോയാ മതി .എനിക്ക് വല്ലോം തിന്നണം.” ബിജോയി അടുക്കളയിലേക്കു കയറി.

“ഞാന്‍ വരാം” സ്വാമി സ്ടിബിയോടൊപ്പം പോകാന്‍ തയ്യാറായി. അവര്‍ പോകാനായി തിരിഞ്ഞപ്പോള്‍ കോളിംഗ് ബെല്‍ അടിച്ചു. ഒരു നിമിഷം സംശയിച്ചു നിന്ന സ്വാമി വീണ്ടും അകത്തെ മുറിയിലേക്ക് പോയി. അനുരാജ് ആകാംഷയോടെ വാതില്‍ തുറന്നു.

മുന്നില്‍ ...

കൌ ബോയ്‌ ഹാറ്റ്‌..

കൂളിംഗ് ഗ്ലാസ്‌...

കയില്ലാത്ത ബനിയന്‍...

ബര്‍മുടാ...

അഡിഡാസ് ഷൂസ്...

അപ്പുറവും ഇപ്പുറവും നില്‍ക്കുന്ന ഫിലിപ്പിനോ പെണ്‍കുട്ടികളുടെ തോളത് കയ്യിട്ടു വിടര്‍ന്ന ചിരിയോടെ അയാള്‍ ... മ്യൂസിക്‌ ഡയരക്ടര്‍!

ഫിലിപ്പിനോയുടെ തോളില്‍ നിന്നും കയ്യെടുത്തു അയാള്‍ അനുരാജിന് ഷെയ്ഖ് ഹാന്‍ഡ്‌ കൊടുത്തു...

“ഞാന്‍ അനൂ ചന്ദ്രന്‍ - മ്യൂസിക്‌ ഡയരക്ടര്‍”

അനുരാജ് അറിയാതെ വാ തുറന്നു കുറെ നേരം നിന്ന്.

“ ഇവര്‍?” പെണ്‍കുട്ടികളെ ചൂണ്ടി സ്ടിബി ചോദിച്ചു.

“സില്ലി ഗേള്‍സ്‌ ... എയര്‍പോര്‍ട്ടില്‍ വച്ച് പരിചയപ്പെട്ടതാ ... ചക്കപ്പഴം കൊടുക്കാമെന്നു പറഞ്ഞപ്പോള്‍ എന്റെ കൂടെ പോന്നു... ഇവിടെ എന്തെങ്കിലും പഴം കാണുമോ ?... ഇല്ലെങ്കില്‍ ഞാന്‍ പെട്ട് പോകും.”

അനൂ അകത്തേക്ക് കയറി. പിന്നാലെ പെണ്‍കുട്ടികളും.

അകത്തേക്ക് വന്ന ആളെ കണ്ടു ദിലീപ്‌ ഞെട്ടി. അവന്‍ അയാളെ തറപ്പിച്ചു നോക്കി. വിശ്വാസം വരാത്തത് പോലെ പിന്നെയും പിന്നെയും കണ്ണ് ചിമ്മി നോക്കി. അവന്റെ കണ്ണുകളില്‍ തീ പാറി . അനൂ ദിലീപിനെ നോക്കി ചിരിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു .... കഴിഞ്ഞില്ല.

പെട്ടന്ന് ദിലീപ്‌ ഉറക്കെ അലറി “ എടാ സ്വാമീ! ... ഇറങ്ങി വാടാ പുറത്തു”

(തുടരും)

Read Part 2

നഷ്ടപ്രണയം

noreply@blogger.com (Abhilash BC) — Fri, 06 May 2011 05:12:00 +0000

രാവിലെ കുളി കഴിഞ്ഞു കണ്ണാടിയുടെ മുന്നില്‍ നിന്ന് എങ്ങനെ ഒക്കെ
ചികിയിട്ടും മുടി ഉദ്ദേശിച്ച രിതിയില്‍ ഇരിക്കുന്നില്ല. "നശിച്ച
ചുരുളന്‍ മുടി " മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു. ഒരു വിധത്തില്‍ മുടി നേരെ ആക്കി.
ചന്ദനം നെറ്റിയില്‍ തൊട്ടു.കണ്ണടച്ചു ഒരു നിമിഷം
"ഗുരുവായൂരപ്പാ കാക്കണേ ഇന്നെങ്കിലും കാര്യം നടക്കണേ" .
അപ്പോള്‍ അമ്മ വിളിച്ചു ചോദിക്കുന്നു
"ഒരുക്കം കഴിഞ്ഞില്ലെടാ? പെണ്ണുങ്ങളെക്കള്‍ കഷ്ടമാണല്ലോ".
"അമ്മക്ക്പെണ്ണ് ഇല്ലാത്തതിന്‍റെ വിഷമം ഇതോടെ മാറിയില്ലേ" എന്ന് തിരിച്ചുചോദിച്ചു.
വീണ്ടും കണ്ണാടിയില്‍ നോക്കി ഇനിയും താമസിച്ചു കുടാ ഇന്ന് തന്നെ അവളോടെ പറയണം.
" എനിക്ക് കുട്ടിയോടെ ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട് എനിക്ക് കുട്ടിയെ
ഇഷ്ട്ടമാണ്. എന്നെ ഇഷ്ട്ടമാണങ്കിലും അല്ലെങ്കിലും നാളെ മറുപടി പറയണം."
പറയയെണ്ട ഈ കാര്യം കുറെ തവണ മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു.ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ
വിട്ടില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങി.അപ്പോള്‍ അമ്മയുടെ ചോദ്യം
"ഇന്ന് എക്സാം ഉണ്ടോ"
"ഇല്ല" ഞാന്‍ മറുപടി പറഞ്ഞു.
പതിവില്ലാതെ നിന്റെ പ്രാര്‍ത്ഥന കണ്ടു ചോദിച്ചതാ. അമ്മക്ക് ഓരോന്നു
ചോദിയ്ക്കാന്‍ കണ്ട നേരം.ബസ്‌ സ്റ്റോപ്പിലേക്ക് നടക്കുമ്പോള്‍ ഓര്‍ത്തു
എന്നാണ് .അവളെ ആദ്യമായി കണ്ടത് .പ്രീ ഡിഗ്രി ഫസ്റ്റ് ഇയര്‍ ക്ലാസുകള്‍ ‌
തുടങ്ങിയ ദിവസങ്ങള്‍ പുതിയ കുട്ടികളെ പരിചയപെടാന്‍ ഇറങ്ങിയാതാണ് ഞാനും
കുട്ടുകരും. പെണ്‍കുട്ടികള്‍ കുടുതല്‍ ഉള്ള ഒരു ക്ലാസ്സ്ന്റെ മുന്നില്‍
എത്തിയപ്പോള്‍ അവിടേക്ക് കയറാന്‍ ഒരു മടി തോന്നി.എന്നാല്‍ കൂടെ
ഉണ്ടായിരുന്നവന്മാര്‍ എന്ത് പെട്ടന്ന്‍ ആണ് അതിനുള്ളില്‍ കയറി
കളഞ്ഞത്.ഒറ്റക്കായ ഞാന്‍ തിരിച്ചു പോകാനായി തിരിഞ്ഞപ്പോള്‍ വരാന്തയിലുടെ
സുന്ദരി ആയ ഒരു പെണ്‍കുട്ടി നടന്നു വരുന്നു ആദ്യ കാഴ്ചയില്‍ തന്നെ ആയിരം
ദീപാരാധ തൊഴുന്ന സുഖം ഞാന്‍ അറിഞ്ഞു.എന്‍റെ മിഴി ചിമ്മാതെ അവള്‍ എന്‍റെ
കണ്‍ മറയില്‍ നിന്നും അകലുന്നത് വരെ ഞാന്‍ അവളെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു .
അവള്‍ ആ പോക്ക് പോയത് എന്‍റെ ലതും കൊണ്ടായിരുന്നു…. “ഹാര്‍ട്ട്‌”!!
അവളുടെ രൂപം എന്‍റെ കണ്മുന്നില്‍ നിന്നും മായുന്നില്ല,. ക്ലാസില്‍
ഇരുന്നപ്പോഴും എന്‍റെ കണ്മുന്നില്‍ അത് തന്നെയായിരുന്നു,പിന്നിടെ ഉള്ള
ദിവസങ്ങളില്‍ അവളുടെ വഴികളില്‍ എന്‍റെ സാന്നിധ്യം ഉറപ്പിച്ചു.എന്നെ
കാണുമ്പോള്‍ എല്ലാം നുണക്കുഴികള്‍ വിടര്‍ന്ന അവളുടെ മനോഹരമായ പുഞ്ചിരി
എനിക്ക് തരാന്‍ അവള്‍ മടിച്ചില്ല‌ , ‌ പക്ഷെ മനസ്സില്‍ ഉള്ള ഇഷ്ട്ടം
അവളോടെ തുറന്നു പറയാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. ഞാന്‍ പറയാന്‍ വേണ്ടിയാണ് അവളും
കാത്തിരിക്കുന്നത് എന്ന് തോന്നുന്ന രിതിയില്‍ ആയിരുന്നു അവളുടെ നോട്ടവും
ചിരിയും അവള്‍ക്ക്‌ എന്നോട് ഇഷ്ട്ടം ഉണ്ടന്നുള്ള കാര്യം ഉറപ്പാണ്‌.
അങ്ങനെ ആലോചിച്ചു നിന്നപ്പോള്‍ ബസ്സ് എത്തി.‌
കോളേജ് യില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ സംഭരിച്ചുവച്ചിരുന്ന ധൈരൃം മുഴുവന്‍
ചോര്‍ന്നു പോകുന്നത് പോലെ ഒരു തോന്നല്‍..പെണ്‍കുട്ടികളെ കാണുമ്പോള്‍ ഒരു
വിറയല്‍.പെണ്‍കുട്ടികളെ കാണുമ്പോള്‍ ഉണ്ടാകുന്ന ഈ വിറയല്‍ എന്തുകൊണ്ട്
ആണന്ന് എത്ര ആലോചിച്ചിട്ടും പിടികിട്ടിട്ടില്ല.ഒരിക്കല്‍ കള്ളുഷാപ്പില്‍
ഇരുന്നപ്പോള്‍ ദിലീപും രാഹുലും കുടി പറഞ്ഞതാ
"നീ ഒരു ഡോക്ടര്‍ടെ അടുത്ത് പോയി നോക്ക്" എന്ന്
.അതിനെ സപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യാന്‍ വിനീഷും അനുരാജും.അന്ന് അവന്മാരെ ചീത്ത
വിളിച്ചതിനെ കയ്യുംകണക്കും ഇല്ല. ഒരുവിധം ക്ലാസ്സ്‌യില്‍ കയറി.ജനലിലുടെ‌
പുറത്തേക്ക് നോക്കി. അവിടെ എങ്ങും കാണുന്നില്ല.സധാരണ ഇവിടെ
കാണാറുള്ളതാണ്. ക്ലാസ്സ്‌ തുടങ്ങാന്‍ ബെല്‍ അടിച്ചു. ക്ലാസ്സില്‍ കടിച്ചു
പിടിച്ചു ഇരുന്നു.തനിക്ക് ഇഷ്ട്ട്മായിരുന്ന കുറുപ്പ് സാറിന്റെയും
സുശീലന്‍ സാറിന്റെയും ക്ലാസുകള്‍ അറു ബോര്‍ ആണെന്ന് തോന്നിയ നിമിഷങ്ങള്‍.
ഇതിടയില്‍ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോള്‍ ഒരു മിന്നായം പോലെ കണ്ടു. ആ
പെണ്‍കുട്ടി. മനസ്സില്‍ ഒരു കുളിര്‍ മഴ പെയ്തു. ക്ലാസ്സ്‌ ഒന്ന്
കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍ എന്ന് ആഗ്രഹിച്ചു പോയി. മനസ്സില്‍ ഉള്ളത് തുറന്നു
പറയാന്‍ ഉള്ള ആവേശം. ക്ലാസ്സ്‌ കഴിഞ്ഞു. ധൈരൃം സംഭരിച്ചു ആ
പെണ്‍കുട്ടിയുടെ ക്ലാസ്സ്‌ന്റെ ജനാലാക്ക് അടുത്തക്ക് നീങ്ങി. അവിടെ
എത്തിയപ്പോള്‍ നെഞ്ചിടിപ്പ് കു‌ടി.ആ പെണ്‍കുട്ടിയെ വിളിക്കാന്‍ ആയി
നാവ്പൊങ്ങി. "സി....ആദ്യത്ത്‌ അക്ഷരം മാത്രം പുറത്തു വന്നുള്ളൂ.
അപ്പോള്‍അവിടെ കണ്ട കാഴ്ച ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു. അവളുടെ കൂടെ
ഡിഗ്രിക്കെപഠിക്കുന്ന ഒരുത്തന്‍. അവള്‍ അവനോടെ ചേര്‍ന്ന്
ഇരിക്കുന്നു.അവളുടെ ഒരു കയ്യില്‍ അവന്‍ തലോടുന്നു.എനിക്ക് അവിടെ നിന്നും
അനങ്ങാന്‍ കഴിയുന്നില്ല.എന്റെ കാലുകള്‍ക്ക് ചലനശേഷി നഷ്ട്ടമായ്തുപോലെ.
ഇടക്കെ എപ്പോഴോ അവള്‍ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയത് എന്റെ മുഖത്തേക്ക്
ആയിരുന്നു എന്നെ നോക്കി അവളുടെ ചുണ്ടുകളില്‍ ഒരു ചിരി ഉണ്ടായി. നേരത്തെ
പറഞ്ഞിരുന്നുവെങ്കില്‍ കിട്ടുമായിരുന്നല്ലോ എന്നാ ഒരു ഭാവം അവളുടെ
മുഖത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നോ.അറിയില്ല.എല്ലാം നഷ്ട്ടപെട്ടു ക്ലാസ്സ്‌ലേക്ക്
തിരിച്ചു നടന്നു.അറിയാത് മുകളിലേക്ക് നോക്കി മനസ്സ് ഒന്ന് തേങ്ങി.
"എന്റെ കൃഷ്ണാ എന്നോടെ ഇതു വേണമായിരുന്നോ"

(ഗുണപാഠം: ചെയ്യണ്ട കാര്യം അതാത് സമയത്ത് ചെയ്യുക.)

സ്മിതൂ - My Friend

noreply@blogger.com (Rahul Dharmarajan) — Mon, 02 May 2011 07:13:00 +0000

ഗ്രാമത്തിന്റെ പോന്നോമാനയാം സ്മിതൂ

ഐശ്വര്യം തുളുമ്പും വദനവും

തിളങ്ങും കണ്‍കളില്‍ നിറയും സ്നേഹവും

ആര് കണ്ടാലും നോക്കും എന്റെ

സ്വന്തമാം കൂട്ടുകാരന്‍ സ്മിതൂ.

സ്നേഹിതാ നിയാണെന്‍ പ്രചോദനം

നീയാണെന്‍ മനസ്സില്‍ പതിഞ്ഞ നായകന്‍

നിനക്ക് തുല്യം നീ മാത്രം.

തിരിച്ചറിയൂ നിന്റെ ശക്തി

നീയാണ് ജവാന്‍; ധീരനാം ജവാന്‍

വിടരുത് ഒരുവനെയും ; നിന്നെ

പരിഹസിച്ച ഫ്രാവിന്കൂടുകാരനെയും

നിന്നെ ചതിച്ച സീരിയല്‍ ഭ്രാന്തനേയും

തിരിച്ചറിയൂ കള്ള 'സ്വാമി'മാരെയും

മറക്കരുതാ മുഖങ്ങള്‍ ; നിന്റെയുള്ളില്‍

ജ്വാലയായി എരിയണം എന്നുമോരു

ജവാന്റെ ആത്മ ധൈര്യം.

എന്തിനു കാത്തിരിക്കുന്നു നീ

ഉണരൂ , പൊടി തട്ടി എടുക്കൂ നിന്റെ

തീ പറക്കും മെഷീന്‍ ഗണ്‍ .

ചക ചകാ ചിതറട്ടെ ഉണ്ടകള്‍ നാലുപാടും

കിടുക്കോ കിടുക്കോ ഒടിയട്ടെ നിന്റെ

ശത്രുക്കളുടെ എല്ലുകള്‍

കഥയായി, കവിതയായി നിനക്കൊരു

മാര്‍ഗ്ഗ ദര്‍ശിയായി എന്നുമുണ്ടാകും

നിന്റെയോപ്പം നല്ലവനാം തോഴന്‍... ഈ ഞാന്‍

വെക്കെടാ വേടി എന്നുറക്കെ പറയുവാന്‍

എന്നുമുണ്ടാകും നിന്റെ പിന്നില്‍

നിന്റെയോപ്പം നല്ലവനാം തോഴന്‍... ഈ ഞാന്‍

ഒരു പ്രണയ ദുരന്തം

noreply@blogger.com (Dileep Bhargavan) — Sun, 01 May 2011 06:13:00 +0000

സീന്‍ 1: കോളേജ് സ്റ്റോപ്പ്‌

അനൂപും സ്മിതുവും എന്തോ വലിയ ചര്‍ച്ചയിലാണ്.
സ്മിതു:എടാ എനിക്ക് അവളെ മറക്കാന്‍ പറ്റുന്നില്ലടാ
അനൂപ്‌:എടാ അതിനു ഞാന്‍ എന്ത് ചെയ്യണം എന്നാ നീ ഈ പറയുന്നത്
സ്മിതു: നീ എങ്ങനെ എങ്കിലും ഇതു അവളോടെ പറയണം
അനൂപ്‌:എനിക്ക് എങ്ങും വയ്യ നീ വേറെ ആരോടെങ്കിലും പറ എനിക്ക് വയ്യ.
സ്മിതു:എടാ നീ ഇങ്ങനെ പറയാതെ.നിന്‍റെ പ്രിയപ്പെട്ട കുട്ടുകാരന്‍ അല്ലെ ഞാന്‍.... നിനക്ക് ഞാന്‍ ഒരു യമഹ വാങ്ങി തരും
അനൂപ്‌: നീ പറഞ്ഞു പറ്റിക്കരുത്.

സ്മിതു: ഇല്ലളിയാ.ഞാന്‍ നിന്നെ പറ്റിക്കുമോ?
അങ്ങനെ അനൂപിനെ കൊണ്ട് സ്മിതു കോളേജില്‍ലേക്ക് നടന്നു.

സീന്‍ 2: ഫ്സറ്റ്‌ ഇയര്‍ ക്ലാസ്സ്‌ന്‍റെ വരാന്ത

അനൂപും സ്മിതുവും ആ പെണ്‍കുട്ടിയുടെ ക്ലാസ്സ്ന്റെ മുന്‍പില്‍ നിലയുറപ്പിച്ചു.കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ സുന്ദരി ആയ ആ പെണ്‍കുട്ടി.(അകാലത്തില്‍ പോലിഞ്ഞു പോയ ഒരു സിനിമ താരത്തിന്റെ പേര് ആണ് അതിന്) വരാന്തയിലുടെ ക്ലാസ്സ്‌ യില്‍ കയറാനായി നടന്നു വരുന്നു.അനൂപിനെ മുന്നിലേയ്ക്ക് തള്ളി വിട്ടു സ്മിതു ഭിത്തിയുടെ മറവിലക്ക് മറഞ്ഞ്‌ ശ്വാസം അടക്കി പിടിച്ചു നിന്നു.ആ പെണ്‍കുട്ടി അനൂപിന്‍റെ മുന്‍പില്‍ എത്തി .അവള്‍ അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു.
അനൂപ്‌:എനിക്ക് ഒരു കാര്യം പറയനുണ്ട്
പെണ്‍കുട്ടി: എന്താണ് അനൂപ്ചേട്ടാ
അനൂപ്: എനിക്ക് നിന്നെ ഇഷ്ട്ടമാണ്...I LOVE YOU
ആ വാക്കുകള്‍ കേട്ട് പെണ്‍കുട്ടി നാണത്തോടെ തലയും കുനിച്ചു ക്ലാസ്സ്‌ ലേക്ക് ഓടി പോയി.അനൂപ് തിരിച്ചു ചെന്ന് നോക്കിയപ്പോള്‍ കണ്ട കാഴ്ച്ച.ബോതം ഇല്ലാതെ തറയില്‍ കിടക്കുന്ന സ്മിതുവിനെ ആണ്.

സീന്‍ 3: നെടുവരംകോട് കള്ളു ഷാപ്പ്‌.

പകുതി കുടിച്ച മുന്ന് കുപ്പി കള്ളും കയ്യില്‍ പിടിച്ചു മുന്ന് പേര്‍.

ഒന്ന് സ്മിതു തന്നെ..അവന്‍റെ ഇരുവശങ്ങളിലായി രാഹുലും അഭിയും

സ്മിതു: അവന്‍ എന്നെ ചതിച്ഛടാ.
അഭി: സ്മിതു നീ വിഷമിക്കണ്ട നമുക്കെ എന്തങ്കിലും വഴി ഉണ്ടാക്കാം
സ്മിതു: ഇന്ന് ഞാന്‍ അവനെ കൊല്ലും.
രാഹുല്‍:അളിയാ നീ അവനെ കൊല്ലുകയോ തിന്നുകയോ എന്ത് വേണമങ്കിലും ചെയ്തോ.പക്ഷെ എനിക്ക് ഒന്നുമായില്ല.നീ ഒരു കുപ്പിക്ക് കുടി പറ.
അങ്ങനെ ഓരോ കുപ്പി കള്ളും കുടി കുടിച്ചശേഷം അവര്‍ മുവരും അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി.

സീന്‍ 4: മാമ്മന്‍ മെമ്മോറിയല്‍ ഹോസ്പിറ്റല്‍ ചെങ്ങന്നൂര്‍.

ഹോസ്പിറ്റലിന്‍റെ രണ്ടാം നിലയിലെ നാലാമത്തെ മുറിയില്‍ രണ്ടു കൈയിലും രണ്ടു കാലിലും പ്ലാസ്റ്റര്‍ ഇട്ടു അനൂപ് കിടക്കുന്നു.

സീന്‍ 5: പ്രിന്‍സിപ്പലിന്‍റെ റൂം.

പ്രിന്‍സിപ്പാള്‍ ഒരു കവര്‍ സ്മിതുവിനു നീട്ടുന്നു.സ്മിതു നിറകണ്ണുകളോടെ തനിക്കുള്ള പതിനഞ്ചു ദിവസത്ത് സസ്‌പെന്‍ഷന്‍ അടങ്ങിയ ആ കവര്‍ വാങ്ങി പുറത്തേക്കു വരുന്നു.

അറിയാതെ

noreply@blogger.com (Rahul Dharmarajan) — Tue, 19 Apr 2011 18:46:00 +0000

പൂര്‍വ്വ വിദ്യാര്‍ത്ഥി സംഗമം എല്ലാവര്‍ക്കും മറക്കാനാവാത്ത അനുഭവമായി. ദിലീപും സ്വാമിയും പരിവാരങ്ങളും പഴയ ഫോര്‍ത്ത്‌ ഗ്രൂപ്പ് ക്ലാസ്സ്‌ മുറിയില്‍ ഒത്തുകൂടി. പരിചയം പുതുക്കലും പരിഭവം പറച്ചിലും നടക്കുന്നതിനിടെ അനൂപിന് ഒരു ആശയം..."നമുക്ക് നമ്മുടെ പഴയ റബ്ബര്‍ തോട്ടത്തില്‍ പോയി കുറച്ചു നേരം ഇരുന്നാലോ?". "സൂപ്പര്‍ ഐഡിയ!" വിനിഷ്‌ അവനെ പിന്‍താങ്ങി. എല്ലാവരും ഉത്സാഹത്തോടെ ചാടി എഴുനേറ്റു.

കൂട്ടുകാരുടെ പിന്നാലെ പുറത്തേക്കിറങ്ങിയ ദിലീപിന്റെ തോളില്‍ ഒരു കൈ സ്പര്‍ശിച്ചു. ഞെട്ടി തിരിഞ്ഞു നോക്കിയ ദിലീപ്‌ കണ്ടു... സ്മിതൂ!.
“എന്താടാ?” ദിലീപ്‌  സ്മിതുവിനോടായി ചോദിച്ചു.
“നീ ഇപ്പോള്‍ പോകണ്ടാ, കുറച്ചു സംസാരിക്കാനുണ്ട്”
“പോടാ, നമുക്ക് പിന്നെ സംസാരിക്കാം”.
തന്റെ തോളത് സ്മിതുവിന്റെ ബലിഷ്ഠമായ കരങ്ങള്‍ അമരുന്നത് ദിലീപ്‌  ഞെട്ടലോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. തോള് വെട്ടിച്ചു ഓടാന്‍ ശ്രമിച്ചപ്പോള്‍ സ്മിതു പിന്നില്‍ നിന്നും അവന്റെ ഷര്‍ട്ടിന്റെ കോളറില്‍ പിടി മുറുക്കി.
“അളിയാ, വിട് ആരെങ്കിലും കാണും. നിനക്കെന്നോട് പിണക്കമോന്നും ഇല്ലന്നല്ലേ പറഞ്ഞത്? പിന്നെന്തിനാ എന്നെ ഇങ്ങനെ ഞെരിക്കുന്നത്? വിടളിയാ.”

“ആരാടാ നിന്റെ അളിയന്‍?” മുന്‍പൊരിക്കല്‍ ദിലീപ്‌  സ്വപ്നത്തില്‍ കേട്ട ആ ശബ്ദം – പാറപ്പുറത്ത് ചിരട്ട ഉരക്കുന്ന ശബ്ദം! അപ്പോള്‍ അത് സ്വപ്നമാല്ലായിരുന്നോ?!.. അപ്പോള്‍ തന്റെ മുന്നില്‍ നില്‍ക്കുന്നത് .... അതെ! മിസ്റര്‍ സ്മിത്ത്‌! അപ്പോള്‍ മെഷീന്‍ ഗണ്‍ ?... ഒളിച്ചു വച്ചിരിക്കുകയായിരിക്കും! സൈലന്‍സര്‍? ... അതും കാണാതിരിക്കില്ല!

ദിലീപ്‌ ഉറക്കെ വിളിച്ചു കൂവി, പക്ഷെ പേടി കാരണം അന്നനാളത്തില്‍ പീപ്പി പോയത് പോലെ ഒരു ശബ്ദം മാത്രമാണ് പുറത്തു വന്നത്. സ്മിതു അവനെ വലിച്ചു ജനാലയുടെ അടുതെക്ക് കൊണ്ട് പോയി.
“അളിയാ ഞാന്‍ കഥ എഴുതുന്നത്‌ നിര്‍ത്തി. ഇപ്പൊ കവിത എഴുതുവാ – എന്റെ സ്വന്തം ബ്ലോഗില്‍. ‘മധു എത്ര മധുരം’ എന്ന പേരില്‍ അളിയനെ പറ്റി ഒരു കവിത... വിടളിയാ ...ഒരു കവിത ഞാന്‍ ഉടനെ എഴുതുന്നുണ്ട്. പോരാത്തതിന് മിനിഞ്ഞാന്ന് വീട്ടീന്നു ഞാനും ഷിനയും കുഞ്ഞും കൂടി ആറന്മുള അമ്പലത്തില്‍ പോയി നാല് അര്‍ച്ചന നടത്തി .... നാലാമത്തെ അര്‍ച്ചന നിനക്ക് വേണ്ടിയാരുന്നു. നിന്റെ ഐശ്വര്യത്തിനും സമൃധിക്കും വേണ്ടി.” പറഞ്ഞു നിര്തിയപ്പോളേക്കും ദിലീപിന്റെ തൊണ്ട ഇടറി. ചെറുതായി വിയര്‍ക്കാനും തുടങ്ങി.
സ്മിതു കോളറിലെ പിടി വിട്ടു. കണ്ണ് ചിമ്മുന്ന നേരം കൊണ്ട് ദിലീപ്‌  ബെഞ്ചിന്റെ മുകളില്‍ ചാടി കയറി!

“ എടാ താഴെ ഇറങ്ങെടാ” സ്മിതു അവനെ നോക്കി പറഞ്ഞു.

“ വേല മനസ്സിലിരിക്കട്ടെ, എന്നെ വേടി വെക്കാനല്ലേ?" പറഞ്ഞു തീര്‍ന്നതും ജിത്തു ബെഞ്ചിന് മുകളിലൂടെ പുറത്തേക്കോടി. “എടാ അവിടെ നില്‍ക്കാന്‍” സ്മിതു പിന്നില്‍ നിന്നും വിളിച്ചു. “ഞാന്‍ നിക്കതില്ല... വേണേല്‍ നീ എന്നെ വേടി വച്ചിട്ടോ”

“എന്റെ കയ്യില്‍ തോക്കില്ല” സ്മിതു ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.

“ എങ്കില്‍ ബോംബാരിക്കും, ഇന്ന് നീ എന്റെ പോക കണ്ടിട്ടേ അടങ്ങൂ എന്ന് എനിക്കറിയാം.” ദിലീപ്‌  വെടി കൊണ്ട പന്നിയെ പോലെ പാഞ്ഞു!

ഓടുന്നതിനിടയില്‍ എവിടെയോ കേട്ട് മറന്ന ഒരു വാചകം അവന്റെ വായില്‍ നിന്നും അറിയാതെ പുറത്തു വന്നു “ എനിക്കൊന്നും അറിയാന്‍ മേലെന്നു ഈ മറുതായോടു ആരെങ്കിലുമൊന്നു പറയോ! “
ഓടി വാതില്‍ക്കലെതിയ ദിലീപ്‌  പെട്ടന്ന് നിന്നു. അവിടെ ഒരു കൂട്ട ചിരി മുഴങ്ങി. സ്വാമി, ചാണ്ടി... എന്ന് വേണ്ടാ സകലരും വാതില്‍ക്കല്‍ കാത്തു നില്‍ക്കുന്നു. ചിരിക്കുന്നതിനിടയില്‍ വായിലിരുന്ന ഇഡ്ഡലി തൊണ്ടയില്‍ കുരുങ്ങിയ ബിജോയിയുടെ നെറുകയില്‍ സ്റ്റിബി തട്ടി കൊടുത്തു.

ദിലീപ്‌  കിതച്ചു കൊണ്ട് കുറച്ചു നേരം എല്ലാരേയും തുറിച്ചു നോക്കി നിന്നു. പിന്നെ പെട്ടന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി. സ്മിതു നിലത്തിരുന്നു ബെഞ്ചില്‍ തല തല്ലി ചിരിക്കുന്നു!

“ഓഹോ അപ്പൊ എല്ലാരും കൂടി ഒപ്പിച്ച പണിയാരുന്നു അല്ലെ?” ദിലീപ്‌ കിതച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
ഒന്ന് അടങ്ങിയ കൂട്ടച്ചിരി വീണ്ടു അവിടെ ഉച്ചത്തില്‍ മുഴങ്ങി!

Oru Chatting Kadha

noreply@blogger.com (Rahul Dharmarajan) — Sat, 02 Apr 2011 06:09:00 +0000

me: send me your phone no.

Sent at 9:55 AM on Saturday

Dileep: 00968 ********

ENTHADAAA

me: oru siteil adikkaanaa . virus aano ennu samsayam

Dileep: mansilyilla

enthade phone lkku virus vidan ulla plan annow

me: ariyilla, ninte phoninte warranty period kazhinjathaano??

Dileep: kazinjatha mone

chadikkallade

3y aya phone annu

me: enkil athu maattaam

Dileep: nee enthava ee paryunne?

enikku onnu mansilkunnilla

Sent at 10:00 AM on Saturday

me: edaa oru site, athu fone number adikkan parayunnu, fake site aano malicious software install aakumo ennu ariyaanaa. ente phone puthiyathaa.

Dileep: poda pulleeeee

nee enikkittu pani tharana

avidengum vere arkkum phone illada patti

me: enna vendaa, nee nalloru friend aanennaa njaan karuthiyathu.

Dileep: hi hi hi

senty adichu kariyam sadikkanulla paripadi anankil venda mone

e phone il annu jivitham

me: ok, njaan anuraj-nodu chodikkaam

Dileep: ninakke oru pani ille?

edaa innale ayirunnu april fool

me: mm vendaa vendaa oru aavasyam varumbol ellavanum inganaa

Dileep: avente vayil irikkunna kude kelkke

me: ok, pinne kaanaam

allel swamiyodu chodikkaam

Dileep: hahaha

Sent at 10:06 AM on Saturday

കലാലയം

noreply@blogger.com (ചങ്ങാതി കൂട്ടം) — Wed, 30 Mar 2011 08:22:00 +0000

മണിക്കൂറുകള്‍ നീണ്ട സുഹൃദ്‌ സംഗമം. പറഞ്ഞിട്ടും പറഞ്ഞിട്ടും തീരാത്ത കഥകള്‍ക്കൊടുവില്‍ മറ്റൊരു യാത്ര പറച്ചിലിന് നേരമായി. വീണ്ടും കാണാമെന്ന ഉറപ്പോടെ ആ കൂട്ടുകാര്‍ കൈ വീശി പിരിഞ്ഞു. ഓരോരുത്തരായി ആ കലാലയ മുത്തശ്ശിയോട് യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങി. ഏറ്റവും ഒടുവില്‍ സ്നേഹയും സണ്ണിയും ജിതുവും അടങ്ങുന്ന സംഘം ഗേടിനരികില്‍ എത്തി. നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ അവര്‍ പരസ്പരം യാത്ര പറഞ്ഞു. ഒരിക്കല്‍ കൂടി തങ്ങളുടെ കലാലയതോട് യാത്ര പറയാന്‍ തിരിഞ്ഞ അവര്‍ കണ്ടു അവരുടെ നേരെ മെല്ലെ നടന്നു വരുന്ന ശ്യാം.

“നീ എവിടാരുന്നു?” ജീവന്‍ ചോദിച്ചു.

“നിങ്ങള്‍ പൊയ്ക്കൊള്, ഞാന്‍ ഇപ്പോള്‍ പോകുന്നില്ല” ശ്യാമിന്റെ മറുപടി.

എല്ലാവരും ശ്യാമിന് കൈ വീശി യാത്ര പറഞ്ഞു നീങ്ങി.

ആളൊഴിഞ്ഞ അരങ്ങില്‍ ശ്യാം മാത്രം. പിന്നില്‍ നിസ്സംഗതയോടെ അവരുടെ പ്രിയപെട്ട കലാലയം. സന്ധ്യ സമയത്തെ ഇളം കാറ്റും മങ്ങിയ വെട്ടവും കാന്‍വാസില്‍ വരച്ച ഒരു എണ്ണച്ചായ ചിത്രം പോലെ തോന്നിച്ചു.

അവന്റെ ജീവിതം തന്നെ മാറി മറിച്ച കലാലയം. നിത്യ ജീവിതത്തില്‍ ആവശ്യമില്ലാത്ത ശാസ്ത്രവും ഗണിതവും കുട്ടികള്‍ക്ക് പകര്‍ന്നു കൊടുക്കുന്ന കലാലയം. മാതാപിതാക്കളുടെ നിര്‍ബന്ധത്തിനു വഴങ്ങി ഇഷ്ടമില്ലാത്ത വിഷയം പഠിക്കാന്‍ പകുതി മനസ്സോടെ ഈ കലാലയ വാതില്‍ കടന്നു വന്ന ആ ദിവസം അവന്റെ മനസ്സില്‍ ഓടി എത്തി. വിശാലമായ കാമ്പസും, നീണ്ട ഇടനാഴികളും, കൂറ്റന്‍ തണല്‍ വൃക്ഷങ്ങളും സ്വപ്നം കണ്ടു വന്ന അവനെ വരവേറ്റത് നാടന്‍ പള്ളിക്കൂടം പോലെ ഉള്ള ഒരു അന്തരീക്ഷമാണ്. നാല് ചെറിയ കെട്ടിടങ്ങള്‍ അടങ്ങുന്ന ഒരു കലാലയം. അവിടെ തുടങ്ങി അവന്റെ മനസ്സിന്റെ ചാഞ്ചാട്ടം.

ആദ്യ ദിനം പ്രിന്സിപ്പാല്‍ ക്ലാസ്സില്‍ ഒരു ചെറു പ്രഭാഷണം നടത്തി. “ നിങ്ങള്‍ ഓരോരുത്തരും പത്താം ക്ലാസ്സില്‍ സെകന്റ് ക്ലാസ്സും ഫസ്റ്റ് ക്ലാസ്സും ഒകെ നേടി എത്തിയവരാണ്. പക്ഷെ നിങളില്‍ പകുതി പേര്‍ പോലും പ്രീ ഡിഗ്രീ പാസ്സകില്ല.... വിശ്വസിക്കാന്‍ ബുധിമുട്ടുണ്ടാല്ലേ? ഞാന്‍ ഇത്ര നാളത്തെ അനുഭവത്തില്‍ നിന്നുമാണ് പറയുന്നത്. നിങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധ ഇനി മറ്റു പല കാര്യങ്ങളിലേക്കും തിരിയും. നിങ്ങളെ ആകര്‍ഷിക്കുന്ന പല കാര്യംങ്ങളും ഉണ്ടാകും. അതെല്ലാം മറികടക്കുന്നവര്‍ക്ക് മാത്രമേ ഇത് വരെ നേടിയ വിജയങ്ങള്‍ ആവര്‍ത്തിക്കാന്‍ പറ്റൂ. എന്റെ ഈ വാക്കുകള്‍ നിങ്ങള്‍ ഓര്‍ത്തു വച്ചോളൂ. ഒരിക്കല്‍ നിങ്ങള്‍ ഞാന്‍ പറഞ്ഞതിന്റെ പൊരുള്‍ മനസ്സിലാക്കും.”. എന്തോ, ഇന്നും വെറുതെ ഇരിക്കുമ്പോള്‍ ആ വാക്കുകള്‍ അവന്റെ കാതില്‍ മുഴങ്ങും.

രണ്ടു കൊല്ലം ഒരു മായാ വലയതിലായിരുന്നു ശ്യാം. എന്തെന്നോ ഏതെന്നോ എവിടെക്കെന്നോ അറിയാതെ ഉള്ള യാത്ര. പ്രശ്നങ്ങളും പ്രയാസങ്ങളും അവന്‍ മറന്നു. യാധാര്‍ധയങ്ങള്‍ അവന്‍ കണ്ടില്ലെന്നു നടിച്ചു. കൂട്ടുകാര്‍ അരികില്‍ ഇല്ലാത്ത നേരങ്ങള്‍ അവന്‍ ഭയപ്പെട്ടു. രണ്ടു കൊല്ലാതെ കലാലയ ജീവിതത്തിനു ശേഷം പരീക്ഷ പോലും എഴുതാതെ ഇത് പോലെ ഈ പടികള്‍ ഇറങ്ങിയതാണ്. ശൂന്യമായ മനസ്സുമായി ലക്ഷ്യബോധമില്ലാത്ത ഒരു യാത്ര അന്ന് തുടങ്ങി. പിന്നെ നാല് കൊല്ലം വനവാസം. ആരുമായും സംബര്‍ക്കമില്ലാതെ, നഷ്ടപ്പെട്ട് പോയ സമയത്തെ എത്തി പിടിക്കാനുള്ള നിശ്ശബ്ദ്ദമായ ഒരു നെട്ടോട്ടം. ആരും കൂട്ടിനില്ലാതെ, ആരും വഴി കാട്ടാനില്ലാതെ ഒരു സഞ്ചാരം. അതൊരു ബ്ലാക്ക്‌ & വൈറ്റ്‌ കാലഖട്ടമായിരുന്നു. നിറങ്ങള്‍ അന്യമായിരുന്ന കാലം. ഇന്നും ഓര്‍മിക്കാന്‍ ഇഷ്ടമില്ലാത്ത ഒരു കാലം.

സ്വയം തിരഞ്ഞെടുത്ത വഴികളിലൂടെ അവന്‍ യാത്ര തുടര്‍ന്നു. മെല്ലെ മെല്ലെ അവന്‍ തിരഞ്ഞെടുത്ത വഴി തെട്ടിയിട്ടില്ലെന്നു മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് ബോദ്ധ്യമായി. ആകാംക്ഷയോടെ അവന്റെ ചെയ്തികളെ നോക്കിയിരുന്നവരുടെ മുഖത്ത് ആശ്വാസത്തിന്റെ വെളിച്ചം വീണു തുടങ്ങി.

വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം വീണ്ടും അതെ കലാലയ മുറ്റത്ത്‌ ഒരു കൂടി ചേരല്‍. ഓര്‍മ്മകള്‍ തേച്ചു മിനുക്കി ഒരു ദിനം എല്ലാവരും ഒന്നിച്ച്. ഇന്ന് അവന്‍ തിരിച്ചറിയുന്നു - കടന്നു വന്ന വഴിയില്‍ എന്തെല്ലാമോ ആയിരുന്നു അവന് ആ കലാലയം. ഇന്നും. ചില ഓര്‍മ്മകള്‍ക്ക് എന്നും ചെറുപ്പമായിരിക്കും; കാലം വെള്ളി നര വീഴ്ത്താത ചെറുപ്പം.

മുഖത്ത് പതിച്ച വെള്ളത്തുള്ളികള്‍ അവനെ ഓര്‍മകളില്‍ നിന്നും ഉണര്‍ത്തി. അകലെ ഇടി മുഴങ്ങുന്ന ശബ്ദം. മഴ മേഘങ്ങള്‍ നിറഞ് ഇരുണ്ട മാനം. ആ ഇരുണ്ട് സന്ധ്യയില്‍ അവനെ നോക്കി ആ കലാലയ മുത്തശ്ശി ചോദിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി “നിനക്കെന്നോട് പരിഭവം ഉണ്ടോ?”. ഗേറ്റിന്റെ അഴികളില പിടിച്ചു അവന്‍ മെല്ലെ പറഞ്ഞു “ഇല്ല,.. ഇഷ്ടപ്പെട്ടു പോയി, ഒരുപാട്”