Space For All

टुमदार गाव

2021-12-19T05:02:00.003-08:00

टुमदार गाव

डोंगराच्या कुशीत लपलय

छोटंसं माझं टुमदार गाव

गाड्यांची नाही इथे रांग

इमारतींना नाहीच वाव

माणस प्रेमळ..मने निर्मळ

प्रातःकाळी विठोबाचा गजर

सडा रांगोळी अंगण सजवे

वासुदेव राही दारात हजर

बायांची लगबग न्याहारीची

शेतावर जायला बैलगाडी

पोरसोर शाळेला जाती

आजीला शोभे नऊवारी साडी

ज्याची त्याची गडबड न्यारी

सारा दिवस शेतात जाई

कामाची इथे नसते कमी

तिन्ही सांजेला घरची घाई

भाजी भाकर मिरचीचा ठेचा

शेतकरी राजा पोटभर जेवला

हसला खेळला गाव सारा दमला

डोंगराच्या कुशीत गुडूप निजला

करोना

2021-12-17T07:23:00.002-08:00

करोना

करोना हा साधा नाही

महामारी जगतात

घराबाहेर पडायला

नाही रे बळ अंगात...१

भर उन्हाळ्यात झाला

साऱ्या जगात काळोख

नाही दाखवली साधी

नातलगांनी ओळख...२

हातावर पोट ज्यांचे

हाल बहु त्यांचे झाले

एका एका घासासाठी

डोळे तरसू लागले...३

आठवा मागचे वर्ष

काटा येई अंगावर

कित्येकांचे गेले प्राण

करोनाचा तो कहर...४

टाळ्या थाळ्या वाजवल्या

धूप दीप ही लावले

करोनाच्या बातम्यांनी

जनजीवन विस्कटले...५

करशील तू प्रगती

लावशील खूप शोध

करोनामुळे का होईना

घे माणुसकीचा बोध.....६

मास्क लावा हात धुवा

सहा फूट अंतर ठेवा

हॉटेलं सारी विसरा

घरीच बनवून जेवा....७

डॉक्टर नर्स सेवक

साऱ्यांनीच शर्थ केली

तरी अनेक रूपांनी

महामारी ती नटली...८

करोनाच्या नावाखाली

हात साऱ्यांनी धुतले

बिलांच्या गंगाजळीत

दवाखान्याचे घोडे न्हाले....९

व्यर्थ नको करू थाट

नको होऊ तू उन्मत्त

माणसं तुझी मौल्यवान

तू ठेव त्यांची किंमत.....१०

आजी

2021-08-29T03:58:00.000-07:00

पूर्वी आताच्यासारखे प्रत्येकाच्या हातात फोन आणि कॅमेरे नसायचे... गावं शहर खूप दूर असायची...कारण आत्तासारखी दळणवळणाची साधनं समृद्ध न्हवती की प्रत्येकाच्या दारात गाड्यांची रांग न्हवती.. वर्षाकाठी एखाद दोनदाच भेट व्हायची दूरच्या नातेवाईकांची आणि त्यामुळे विलक्षण ओढ असायची भेटीची... अशा साधारण २०-३० वर्षापूर्वीच्या काळातली ही गोष्ट आहे...

आजी....

दरवर्षी उन्हाळ्यात आजी वाट पाहायची आपल्या लाडक्या नातवंडांची. थोरली लेक मुंबईला आणि धाकटी पुण्याला.. दरवर्षी नातवंडं आणि पोरी उन्हाळ्याच्या सुट्टीत न चुकता महिनाभर गावी यायच्याच यायच्या... तेवढाच आराम आणि हक्काची सुट्टी..

लेकी आणि नातवंडं हीच काय ती आजीची संपत्ती.. लेकीबाळी आल्या की आजीच घर हे गोकुळच होऊन जायचं. उन्हाळ्यात सुद्धा दिवाळीच वाटायची तिला.. कुरडया, पापड्या, तिखट, मसाले करायची.. बोटवे.. म्हणजेच शेवया तर हातानेच वळायची.. काय तर म्हणे नातवंडांसाठी! बराच उरक होता म्हातारीला. सकाळी लवकरच उठवायची पोरांना... शेतावर न्यायची.. झाडावरचे आंबे, कैऱ्या काढायला लावायची.. मामासोबत विहिरीत पोहायला पाठवायची..आणि मगच न्याहारी द्यायची.. न्याहारी तरी काय हो... रुपयाची चार-चार बटरं..

पोरं उन्हाळ्यात येणारेत म्हणून दोन-चार पोती धान्य बाजूलाच ठेवायची.. खास पोरांची हौस करायची म्हणून.. तशी बरीच धोरणी होती ती..

बघता बघता सुट्टी संपायला यायची.. जायचा दिवस उजाडायच्या दोन दिवस आधी हीची लगबग सुरु व्हायची... तालुक्याला जायचं असायचं.. मामाला गाडी जुंपायला लावायची.. जाताना राखून ठेवलेली धान्याची पोती बैलगाडीत टाकायला लावायची.. एवढ्याशा पोत्यांसाठी सुद्धा तिला जकात द्यावी लागायची.. गरिबी असूनसुद्धा मामा कधी कुरबुर नाही करायचा...

तालुक्याला गेल्यावर एक नेहमीचा ठरलेलाच फोटोग्राफर असायचा.. त्याच्याच दुकानात न्यायची पोरांना...थोरली.. धाकटी आजूबाजूला आणि मधोमध ती बसायची.. मागे मामाच्या बाजूला प्रत्येकीच्या पोराला अगदी लायनित उभं राहायला लावायची..आणि ते सुद्धा वयानुसार.. पोरांना तर भारी गंमतच वाटायची. कोण किती जाड..किती उंच झालंय ते कळायचं ना...मागचे फोटो बघून. अगदी सोहळाच असायचा तो..

कळायला लागल्यावर नातवंडं सुद्धा खास फोटोसाठी म्हणून ठेवणीतले कपडे घालायची... बऱ्याच फोटोत आजीचं मात्र एकच लुगडं असायचं.. लेकीची, नातवंडांची हौस पुरवता पुरवता हीची लुगडी मात्र विरायची..

नातवंडं आणि लेकी आपापल्या गावाला गेल्यावर हीची मातीनं लिंपलेलि आणि शेणानं सारवलेली भिंत त्या फोटोंनी सजायची..दरवर्षी तिचा भाबडीचा न चुकणार नियमच तो....

जुनं झालं आणि टाकून दिलं असं कधीच होत न्हवत..फाटक लुगडं सुद्धा ती दंड घालून शिवायची...(दंड घालून म्हणजे जर दोन लुगडी फाटली असतील तर दोन्हींमध्ये जो चांगला भाग असेल तो एकमेकांना जोडून शिवायची). किती सुरेख आणि नाजूक शिवण असायची तिची..अगदी अप्रतिम..

आता....नातवंडं सुद्धा दरवर्षी न चुकता दोन दिवस तरी भेटतातच.. आणि त्याच क्रमाने फोटो सुद्धा काढतात..

त्या फोटोमधून आजी आता गळाली आहे..नातवंडांच्या डोळ्यातून टपकणाऱ्या थेंबात आणि चेहऱ्यावरच्या हास्यात.. प्रत्येकाजवळ प्रेमाची एक आठवण ठेवून आजी आता सर्वांच्या हृदयात आहे...

तिची ती मातीनं लिंपलेली आणि शेणानं सारवलेली भिंत आता बरीच भक्कम झाली आहे..पण त्या भिंतीची शोभा काही वाढतच नाही...त्याच भिंतीवर हार घातलेल्या फोटोत आजी मात्र हसत हसत विराजमान आहे ...

©स्वाती शेळके

सावध हरिणी सावध ग…

2021-08-23T07:05:00.000-07:00

खूप वर्षांपासून ही कथा मनात घोळत होती... आज finally कागदावर उतरवलीच.. कथा लिहून झाल्यावर शीर्षक मात्र सुचेना... तेव्हा या गाण्याची आठवण आली.. प्रत्येक व्यक्तीने जर थोडासा सजगपणा अंगी बाणवला तर आपण थोड्याफार प्रमाणात का होईना काही अपघात किंवा संकट टाळू शकतो... अर्थात हे माझं मत आहे...

नक्की वाचा... मी तुमच्या प्रतिक्रियांची आतुरतेने वाट पाहत आहे...

सावध हरिणी सावध ग…

सहा महिन्याची maternity leave संपून महिन्याभरापूर्वी सुकन्याने office join kel होत.. एवढ्याशा चिमुरड्याला सांभाळायला एक मावशी तिने लावली होती. अगदी मनात नसतानासुद्धा तिला नोकरी करणं भागच होत.. दोन वर्षापूर्वी घेतलेलं स्वतःच घर .. चिमुकल्याच्या स्वागतासाठी घेतलेली चार चाकी.त्याचे हप्ते...नव्या पाहुण्याचे लाड.. औषधपाणी… बाकीचे घरातले खर्च एकट्या रोहन च्या पगारात कसे भागणार होते ना? म्हणूनच सुकन्या सुट्टी न वाढवता कामावर रुजू झाली.

जीव अगदी पिळवटून निघायचा चिमुकल्या रूद्र ला मावशिंकडे सोपवताना..घरच्यांच्या विरोधात जाऊन प्रेम विवाह केल्यामुळे ना सासरचा आधार ना माहेरचा… रोहन आणि सुकन्या दोघांनाही वाटलं होतं बाळाला पाहायला तरी येतील दोन्हीकडचे आजी आजोबा..पण तस काही झालं नाही…

रोज सकाळी ८:३० वाजता मावशी यायच्या… रूद्रला त्यांच्याकडे सोपवून सुकन्या आणि रोहन ९ वाजता ऑफिसला जायला निघायचे… आणि रात्री ८ वाजता दोघे घरी परतायचे...दिवसभर रूद्र बिचारा… मावशिंजवळच असतो याची खंत दोघांनाही होती.. आणि म्हणूनच शनिवार रविवार दोघेही फक्त रूद्र जवळच असत.सुकन्याची अगदी खास जीवाला जीव लावणारी मैत्रीण रेवती समोरच्याच फ्लॅट मध्ये राहत होती.. fashion designer रेवती घरूनच काम करायची...तिलाही सुकन्या ने बाळाला सांभाळायला मावशी लावल्याचे सांगितले होते…

रेवती ची खिडकी आणि सुकन्या ची खिडकी अगदी समोरासमोर असल्याने ती बरेचदा बाळाला खिडकीतून टाटा.. करायची.. घरातली कामं आटोपली की रेवती मस्त चहा घ्यायची.. गाणी ऐकत ऐकत चहा झाला की मगच clients ची कामं हातात घ्यायची.. आज छान आवडीच गाणं ऐकत चहा घेत होती.. सावध हरिणी सावध ग… तेवढ्यात तिची नजर समोरच्या खिडकीत गेली..आणि मावशिंनी पडदा लावून घेतला.. असे तोंडावर पडदा लावलेला तिला जामच खटकल होत..पण ऊन येत असेल म्हणून घेतला असेल लावून...असा विचार करून तिने दुर्लक्ष केलं… आणि संध्याकाळी सुकन्याच्या आवडीच्या कोथिंबीर वड्या तिला द्यायला गेल्यावर सहजच विचारलं तुझ्या घरात ऊन येत का ग दुपारचं..तर सुकन्या म्हटली अग थोडाच वेळ असतं अगदी १५-२० मिनिट.. रेवतीला त्यांचं असं पडदा लावून घेणं खरतर खटकलच होते.. पण उगाच पराचा कावळा कशाला करायचा म्हणून काही ती बोलली नाही…

दुसऱ्या दिवशी कालचच सावध हरिणी सावध ग... गाणं गुणगुणत जरा कामानिमित्त बाहेर पडली.. तेव्हा एक अनोळखी इसम तिला लिफ्ट मधून बाहेर पडताना दिसला… असेल कोणीतरी.. वॉचमन गेटवर entry करून घेऊन मगच आत सोडत असल्यामुळे तिला ती गोष्ट काही गैर नाही वाटली… पण नेमका मोबाईल घरातच विसरल्यामुळे तिला परत घरी यावच लागलं.. मोबाईल घेऊन ती निघतच होती तेवढ्यात रूद्र चा खूप जोरात रडण्याचा आवाज तिला आला… आणि दरवाजा उघडून बघेपर्यंत तो मगाचाच माणूस लिफ्ट मधून जाताना तिने पाहिलं...त्या माणसाचं अस येणं आणि रूद्र च रडणं तिला खूप विचित्र वाटलं मनात अनेक शंका येऊ लागल्या…

दुसऱ्या दिवशी मुद्दाम कालच्याच वेळी ती दरवाजात उभी राहून पिप होल मधून पाहू लागली… आणि तेवढ्यात तो कालचाच माणूस आला.. इकडे तिकडे पाहून त्याने फक्त टक केलं दारावर तेवढ्यात मावशींनी दार उघडून त्याला आत घेतलं.. आणि पुन्हा रूद्र जोरात रडायला लागला...हा प्रकार पाहून रेवती भयंकर घाबरली.. काय केलं असेल त्या माणसानं रुद्रला हा विचार तिला सतावू लागला..…रात्री सुकन्या आणि रोहन आल्यावर तिने दोघांनाही घडलेला प्रकार सांगितला..

दोघांनीही दुसऱ्या दिवशी सुट्टी घेतली.. आणि प्लॅन केला.. सकाळी नेहमीप्रमाणे दोघेही ९ वाजता बाहेर पडले पण ऑफिसला न जाताच लिफ्ट ने खाली जाऊन पुन्हा वर रेवतिकडे आले… बरोब्बर ११:३० वाजता तोच माणूस परत आला… पण बाळाच्या सुरक्षिततेसाठी त्यांनी त्याला आत जाऊ दिलं..रोहन ने सेक्युरीटीला फोन करुन लिफ्ट पाशी त्या माणसाला पकडायला सांगितलं..तेवढ्यात रुद्र जोरजोरात रडल्याच ऐकू आल आणि सुकन्या अगदी सशासारखी भेदरली… रेवतीने पटकन दार उघडलं आणि सुकान्याच्या घराची बेल वाजवली सुकन्या आणि रेवती दोघींना एकत्र पाहून मावशी घाबरल्या.. पटकन सुकन्या ने बाळाला घेतलं.. आणि चला मावशी खाली म्हणत रेवतिने मावशींना ओढतच बाहेर काढलं…

पोलिस आले..मावशींना आणि त्या माणसाला घेऊन गेले. रीतसर चौकशी झाली तेव्हा समजलं की हा माणूस गेले चार दिवस रोज येऊन रूद्र च रक्त काढून नेत होता...त्याचे रोज थोडे थोडे केस कापून नेत होता.. काळया जादुसाठी...… एका कुठल्याशा ढोंगी बुआ ने सांगितलं होते त्याला की 21 दिवस असे रक्त आणि केस आणलेस तर करोडपती होशील म्हणे.... ह्या माणसावर आधीपासूनच बरेच गुन्हे दाखल होते..

रोहन पोलिस चौकीत गेला होता.. त्याला आणि मावशींना शिक्षा व्हायलाच हवी.. त्याचीच तरतूद करायला…

एवढा वेळ गांगरून गेलेली सुकन्या हळूहळू वर्तमानात आली..रेवती आणि सुकन्या रूद्रला डॉक्टर कडे घेऊन गेल्या...तो व्यवस्थित असल्याची.. त्याला काही इजा न झाल्याची खातरजमा करून घेतली त्यांनी.. रोहन आणि सुकन्या ने रेवतीचे आभार मानले..तिच्या सतर्कतेमुळे हे प्रकरण उजेडात आले होते...सोसायटीमध्ये रेवतीच खूप कौतुक झालं...मैत्रिणीच्या सतर्कतेमुळे एक अट्टल गुन्हेगार गजाआड गेला होता... पेपरात बातमी सुद्धा छापून आली.. काळया जादुसाठी लहान मुलाचं रक्त आणि केस कापणाऱ्याला जेरबंद करण्यात आल्याची.…

पेपर मधली बातमी वाचून दोन्हीकडचे आजी आजोबा तातडीने पुण्याला आले… शेवटी नातवंड म्हणजे काय..दुधावरची साय… प्रेमाचा पाझर तर फुटणारच ना..

चाणाक्ष रेवतीमुळे मोठे संकट टळले होते…. आता एक एक महिना आलटून पालटून दोन्ही आजी आजोबा नातवाच कोड कौतुक करण्यात त्याला सांभाळण्यात मग्न आहेत.. आणि रोहन सुकन्या सुद्धा निर्धास्त.. रेवतिला सुद्धा आता संध्याकाळच्या चहासाठी पार्टनर मिळाले…

झोका...

2021-08-18T03:18:00.000-07:00

झोका..

उंच माझा झोका

की उंच तुझा झोका..

नकोच ती शर्यत मजला

मी जपते माझाच ठेका

खुणावतील मलाही क्षितिजे

पूर्ण करण्या मनीची स्वप्ने

तेव्हा घेईन मी झोका

नव्या उमेदीने उंचच उंच

कधी कोवळ्या उन्हात

कसल्यातरी विचारात

मी माझ्याच मुक्तछंदात

रमेल या झोक्यात

कधी गुलाबी थंडीत

मस्त चहाच्या कपात

आठवणींच्या वादळात

मी माझ्याच झोकात..

आठवण...

2020-11-04T00:53:00.004-08:00

खूप खूप वर्षांच्या विश्रांतीनंतर पुन्हा ब्लॉग' वर लिहायला चालू करतीये.. मधल्या काळात ब्लॉग वर ऍक्टिव्ह नसले तरी वह्यांमध्ये लिहीण चालूच होते.. हि कविता खूप आधी लिहिलेली आहे.. १२/०३/२००६ रोजी लिहिलेली..

आठवण...

माझ्या मनातल्या कप्प्यात

साठवलीये तुझी आठवण

तुझ्या बरोबरचा प्रत्येक क्षण..

आता तू नाहीस या इथे..

पण तरीही तुझ्या पाउणखुणा

आहेत त्या वाटेवर..

तिथल्या मातीत एकरूप..

झालीये आपली आठवण..

तू अजूनही आहेस माझ्याचजवळ..

ओळखीचीच झाली होती तिथली पानं- फुलं

वळवाच्या पावसानं भिजलं सारं अंग

पण प्रेमानं ओली झाली ती आपली मनं..

हवे होते मला.. तुझ्या माझ्यात

त्या इंद्रधनुचे रंग..

गुलाबी थंडीत अंकुरले आपली मनं..

तिथंच आकारल आपल्या प्रेमाचं रोपटं..

तळपत्या उन्हातही बहराला आपल्या प्रेमाचा वृक्ष..

त्या वाटेवर अजूनही.. घुमतंय तुझं हसणं..

जाणवतंय मला तुझं हळुवार बोलणं ..

येत गहिवरून जेव्हा येते तुझी आठवण..

कारण.. आता एकाकी मी त्याच वाटेवर..

हसतोय माझ्यावर तिथल्या

वातावरणातला कण न कण..

कारण माहितीये ना त्याला..

जगणार आहे तुझी शिकवण..

जपणार आहे तुझीच आठवण..

तू नाहीस या जगात.. पण तरीही आहेस माझ्याच जवळ..

कारण.. जातो तो माणूस..

आणि मागे उरते ती आठवण..

तुझ्या माझ्या प्रेमाची जन्मभराची साठवण..

Out dated झालंय आयुष्य

2012-03-24T07:12:00.000-07:00

ही कविता राज्यव्यापी शिक्षक साहित्य संमेलनासाठी , श्री बबलू वडार (शिक्षक -कोल्हापूर) यांनी लिहिली . कविता पठण स्पर्धेत त्यांना पहिला नंबर मिळाला.

Out dated झालंय आयुष्य
स्वप्नही download होत नाही
संवेदनांना 'virus' लागलाय
दु:खं send करता येत नाही

जुने पावसाळे उडून गेलेत
delete झालेल्या file सारखे
अन घर आता शांत असतं
range नसलेया mobile सारखे

hang झालेय PC सारखी
मातीची स्थिती वाईट
जाती माती जोडणारी
कुठेच नाही website

एकविसाव्या शतकातली
पीढी भलतीच 'cute'
contact list वाढत गेली
संवाद झाले mute

computer च्या chip सारखा
माणूस मनानं खुजा झालाय
अन 'mother' नावाचा board,
त्याच्या आयुष्यातून वजा झालाय

floppy Disk Drive मध्ये
आता संस्कारांनाच जागा नाही
अन फाटली मनं सांधणारा
internet वर धागा नाही

विज्ञानाच्या गुलामगिरीत
केवढी मोठी चूक
रक्ताच्या नात्यांनाही
आता लागते facebook................

AT Your Service sir !!

2012-03-08T10:21:00.003-08:00

आज ८ मार्च जागतिक महिला दिन.
एक स्त्री, आई , बायको,बहिण,मुलगी,मैत्रीण, गुरु,सासू,सून, अशा विविध जबाबदाऱ्या पार पाडत असताना हल्लीच्या स्त्री ने तिचं स्वत्व सुध्धा जपण्याचा अनोखा प्रयत्न करायला सुरुवात केलीये..आणि हल्लीची हुशार पुरुष मंडळी ते नकळत का होईना मान्य करतात..आणि साथ देखील देतात काहीजण :)

पूर्वीच्या स्त्रीच आयुष्य हे तिच्या नवरयाभोवती, मुला-बाळांमध्ये गुरफटलेल असायचं..नऊवारी साडी नेसून स्वयंपाक करणे, पै-पाहुण्यांचा पाहुणचार करण, सासू सासर्यांची सेवा आणि मुला-बाळांची काळजी घेण हेच तिचं विश्व ! काळानुसार बदल होऊन नऊवारीची सहावारी झाली, पण जबाबदार्यांमध्ये काही फरक नाही पडला.. कोणतीही जबाबदारी तिने कधी नाकारली नाही.... कधी कोमल, मृदू , सोज्वळ तर प्रसंगानुसार कठोर,कडक,शिस्तप्रिय ती होऊ लागली ....

हल्ली jeans, trousers , shirt घालणारी, laptop , mobile सहजपणे हाताळणारी, office मध्ये मोठ्या मोठ्या जबाबदाऱ्या लीलया पार पाडणारी स्त्री पाहायला मिळते, पण, नोकरदार स्त्रियांनी सुद्धा त्यांची कोणतीच जबाबदारी टाळली नाहीये..... सकाळी लवकर उठून नवर्याचा स्वतःचा, मुलांचा डबा तयार करण, मुलाला पाळणा घरात सोडून मग office मधली काम करण, deadlines , meetings , projects सांभाळून पुन्हा मुलांना पाळणा घरातून घरी घेऊन जाणं, स्वयंपाक करण, सासरच्या आणि माहेरच्या लोकांना संभाळण, नातीगोती जपून ठेवण.. वृद्धिंगत करण, एवढंच नाही तर सर्व सणवार साजरे करणं , हि सुद्धा तिचीच अलिखित जबाबदारी असते! आणि ती समर्थपणे हे सर्व करते!

कधी नवरा चिडलाच तर त्याच्या कला-कलाने घेण, मुलांचा फ़क़्त अभ्यास घेण्यावर तिचा भर नसतो तर त्यांचा सर्वांगीण विकास व्हावा यासाठी देखील ती प्रयत्न करत असते. त्यांना कमी मार्क्स पडले तर कठोर होऊन त्यांच्याकडून अभ्यास करवून घेण, आणि त्यांनी एखादी गोष्ट चांगली केली तर तोंडभरून कौतुक देखील ती करतेच! जेव्हा जेव्हा आपल्या कुटुंबियांना आपली गरज असते तेव्हा-तेव्हा At your Service Sir म्हणत ती हजर असतेच ! जिथे प्रेमाने बोलायला हव तिथे ती प्रेमानेच बोलते , पण ज्या लोकांना नीट बोललेलं कळत नाही त्यांना दोन खडे बोल ऐकवायला सुद्धा ती मागेपुढे पाहत नाही....

Engineer, doctor , वकील, scientist , अशी तिची अनेक रुपं पाहायला मिळतात.. दर वेळी स्त्री तिच्या वेगवेगळ्या रुपात भेटत असते.... उदाहरण देण्याची गरजच नसावी..... आणि द्यायचीच झाली तर अगदी शिवबांना घडवणाऱ्या जीजामातांपासून झाशीची राणी, कल्पना चावला, सुनिता विल्यम्स, लता मंगेशकर, माधुरी दिक्षित यादी वाढतच जाईल.. :) स्त्री ने जिथे जिथे म्हणून पाय ठेवला तिथे तिने स्वतःचे असे एक स्थान निर्माण केलेच! अगदी आकाशाला गवसणी घालातानादेखील तिने त्याला सांगितलं असेल कि माझ्या इच्छा आकांक्षापुढे तू सुद्धा ठेंगणाच आहेस!

आपली भारतीय संस्कृती हि पुरुषप्रधान आहे, आणि त्यामुळे समाजात आजही मुलगी नको म्हणून गर्भपात केला जातो, पण त्याच वेळी धनप्राप्तीसाठी लक्ष्मी ची पूजा मात्र केली जाते. कितीही गैरप्रकार , अन्याय होत असले तरीसुद्धा स्त्रियांनी जिद्द सोडलेली नाही आणि इथेच त्यांच्यातले patience दिसून येतात! स्त्री मुळातच कोमल स्वभावाची, भरभरून प्रेम देणारी!
तिच्यातल्या सर्जनशीलतेला, सहनशीलतेला ,सृजनशीलतेला,आत्मविश्वासाला मनापासून अभिवादन! Happy Women's Day !

~ स्वाती शेळके

दिवाळी

2011-10-25T03:16:00.000-07:00

Diwali…. The main festival of India & Indians!

And on the same occasion here I am posting my Own creation about Diwali…

नववर्षाची पहाट..... दिवाळी

अंधारावर विजय ....... दिवाळी

मांगल्याचा उदय ...... दिवाळी

पावित्र्याचे वलय ..... दिवाळी

दुःख - व्यथांचा विलय.... दिवाळी

आनंदाचा समय......... दिवाळी

दिव्या- दिव्यांची साक्ष .... दिवाळी

सर्व सणाचे हृदय ........ दिवाळी

- स्वाती शेळके

Libra Woman

2011-10-23T22:03:00.000-07:00

After a lot of R&D I found something about my own Astrological sign..that it LIBRA….And I am amazed it is really true..... :D

A Libran female is total woman, complete with the charming manners and delightful elegance. She can also argue with the convincing male logic and beat you at any argument. However, the male side may come in front of you after sometime. Debate attracts her and she weighs both sides of the situation with total fairness. A Libra girl may start an argument alone and finish it alone, with your contribution being only some occasional comments. While she is arguing with you, she may smile every now and then.

Before you know it, you will feel captivated by her smile and charm (hmm ... how sweet!!!). By this time, she would have won the argument as well as your heart. Of course, you won't mind that, since she convinces with such carefully balanced and logical arguments. A typical Libran female characteristics profile includes a constant need to be fair and balanced. The best part is that she presents her case in such a tactful way that you don't feel offended at all. At the same time, she is not stubborn and easily changes her mind if she finds your arguments more logical and convincing.

She will never stick to a viewpoint just because its hers and your opinion will matter to her as much as her own. Libran women love luxurious surroundings and sloppy, dirty surroundings make them feel depressed. If subjected to such environs for too long, they can fall physically ill too(I hate dirtyness). Most of them work after marriage(I am working now... :) ). Apart from money, one of the basic reasons for this is that for them, marriage is also like a partnership and both the partners have to carry out the responsibilities together(Really.... wonderful).

Solitaire is not their kind of game. A Libra woman never seeks to dominate in a relationship and the husband always gets the respect he deserves(Its genuine). At the same time, she keeps him from making mistakes or taking wrong decisions. He takes the lead and she tries to smooth out the results of his decisions. She will never go against his decisions, but if he's wrong, she will slowly tread him to the correct path. She is emotional, but not while forming opinions or passing judgments. At that point of time, facts are what matters to her the most(Sounds Cool!!!).

Being suspicious is not one of the personality traits of a Libran girl. She trusts you completely and opening your personal mail will be wrong in her eyes(Really...). She expresses her emotions easily and lavishly; you will never find yourself complaining in this aspect. There will be no dearth of charming glances, gentle strokes, affectionate hugs and loving kisses. After marriage, you will never come back to a dirty home. Everything will be spick and span, right from your drawing room to your wife to the kids( :) ).

A Libra female loves talking, but she will patiently listen to your monologues too. She is all feminine(by All means.... :) ), where love and romance is concerned. However, when some crisis situation crops up, she will be as strong as any man. She will always be there to help you, motivate you, build up your strength and support you ( Yes!!! ). With children, she will be loving, caring and a little strict, especially where respecting you is concerned. She will dote on them, but they will never come before you. You were the first love of her life and she will never forget that ( Great !!! ).

She will never let the kids disrespect you and your needs will always come first. If you become too strict with them, she will be there to wipe their tears and give them the chocolate you denied. A Libra woman may become a little imbalanced once in a while ( :( he has to be there to balance me! ). Still, the harmony and balance will return soon and she will become her usual lovable self again. She is one of the few females who can play the princess with the perfect captivating charm and, with as much ease, lend you a supporting hand in crisis. And she melts your heart with that enticing charm and alluring smile too!

Girls Proud to be Libra.... :)

मित्रत्वाचा हात दे.

2011-10-22T21:47:00.000-07:00

प्रत्येक नववधुच्या मनातली घाल-मेल !
अनोळख्या कुटुंबात इतकी ती एकरुप होते
स्वतःची काही आवड होती हेच मुळी विसरुन जाते
अशा तुझ्या पत्नीसाठी थोडासा बदलशील का ?

तिच्या मनाचा थोडातरी विचार जरा करशील का ?
कधी सकाळी लवकर उठून चहा तिला नेऊन दे
वाफाळता गरम उपमा हळूच पुढ्यात आणून दे
भाजीत मीठ नसले तरी हसून वेळ मारुन ने

स्वैपाकाला कधी तरी कौतुकभरले शब्द दे
"साडी मस्त शोभतीये आज" मनमोकळी दाद दे
आठवणीने सुवासाचा कळीवाला गजरा दे
सुटीत एखाद्या, एकटीलाच आपणहून फिरायला ने

खमंग कणीस खातानाचा आनंद मनात टिपून घे
हॉटेलातील मेनू कधीतरी तिच्या चॉईसचा घेऊन दे
आईस्क्रीमची आवड सोडून तिच्याबरोबर कॉफी घे
मुलगीच समजून हट्ट एखादा तूच जरा समजून घे

वाढदिवस नसतानाही प्रेझेंटचा धक्का दे
वादात स्वर उंचावतातच शांतपणे ऐकून घे
पुरुषप्रधान संस्कृती सोडून माणूसपणाला थारा दे
झोपताना थोपटून तिला आधाराची कुशी दे

जमलेच तर सुरात गुणगुणून स्वप्नांची मोकळीक दे
हातात हात घेतलास लग्नात, आता खरी साथ दे
नवरेपणा दूर टाकून विसावायला प्रेमळ खांदा दे
अशी काहीशी साथ दे ....मित्रत्वाचा हात दे.

ती एकदा आजीला म्हणाली.....

2011-10-19T21:53:00.000-07:00

ती एकदा आजीला म्हणाली....
मुलीनेच का ग नेहमी सासरी जायचं?
आपली माणसं सोडून तीनेच का
परक घर आपलं मानायचं?
तिच्याकडुनच का अपेक्षा
जुनं अस्तित्व विसरायची
तीच्यावरच का जबरदस्ती
नवीन नाव वापरायची?

आजी म्हणाली.... अगं वेडे
हा तर सृष्टीचा नियम आहे
नदी नाही का जात सागराकडे
आपलं घर सोडून
तो येतो का कधितरी तिच्याकडे
आपली वाट मोडून
तीच पाणी किती गोड तरीही ती
सागराच्या खारट पाण्यात मिसळते
आपलं अस्तित्व सोडून ती
त्याचीच बनुन जाते
एकदा सागरात विलीन झाल्यावर
तीही सागरच तर होते
पण म्हणुन नेहमी तिच्यापुढेच
नतमस्तक होतात लोकं
पापं धुवायला समुद्रात नाही
तर गंगेतच जातात लोकं ..........

Mountain Story

2011-09-20T22:26:00.000-07:00

"A son and his father were walking on the mountains.
Suddenly, his son falls, hurts himself and screams: "AAAhhhhhhhhhhh!!!"
To his surprise, he hears the voice repeating, somewhere in the mountain: "AAAhhhhhhhhhhh!!!"
Curious, he yells: "Who are you?"
He receives the answer: "Who are you?"
And then he screams to the mountain: "I admire you!"
The voice answers: "I admire you!"
Angered at the response, he screams: "Coward!"
He receives the answer: "Coward!"
He looks to his father and asks: "What's going on?"
The father smiles and says: "My son, pay attention."
Again the man screams: "You are a champion!"
The voice answers: "You are a champion!"
The boy is surprised, but does not understand.
Then the father explains: "People call this ECHO, but really this is LIFE.
It gives you back everything you say or do.
Our life is simply a reflection of our actions.
If you want more love in the world, create more love in your heart.
If you want more competence in your team, improve your competence.
This relationship applies to everything, in all aspects of life;
Life will give you back everything you have given to it."

YOUR LIFE IS NOT A COINCIDENCE. IT'S A REFLECTION OF YOU!"

आनंदामधलं 'ते एका पावलाचं' अंतर

2011-09-20T22:19:00.000-07:00

साधीच गोष्ट/घटना आहे पण हल्ली हा "दृष्टीकोन" राहिला नाही म्हणून..... :-)

बेल वाजली म्हणून दरवाजा उघडला. दारात शिवराम.
शिवराम आमच्या सोसायटीतल्या लोकांच्या गाड्या-बाईक्स धुवायचं काम करतो.
'साहेब, जरा काम होतं.'
'पगार द्यायचा राहिलाय का माझ्याकडून ?'
'नाय साहेब, तो केवाच भेटला. पेढे द्यायचे होते. पोरगा धाव्वी झाला.'
'अरे व्वा ! या आत या.'
आमच्या दाराचा उंबरठा शिवराम प्रथमच ओलांडत होता.
मी शिवरामला बसायला सांगितलं. तो आधी नको नको म्हणाला. आग्रह केला तेव्हा
बसला. पण अवघडून.
मीही त्याच्या समोर बसताच त्याने माझ्या हातात पेढ्यांची पुडी ठेवली.
'किती मार्क मिळाले मुलाला ?'
'बासट टक्के.'
'अरे वा !' त्याला बरं वाटावं म्हणून मी म्हटलं.
हल्ली ऐंशी-नव्वद टक्के ऐकायची इतकी सवय झाल्ये की तेवढे मार्क न
मिळालेला माणूस नापास झाल्यासारखाच वाटतो. पण शिवराम खुष दिसत होता.
'साहेब मी जाम खुश आहे. माझ्या अख्ख्या खानदानात इतका शिकलेला पहिला
माणूस म्हणजे माझा पोरगा !'
'अच्छा, म्हणून पेढे वगैरे !'
शिवरामला माझं बोलणं कदाचित आवडलं नसावं. तो हलकेच हसला आणि म्हणाला,
'साहेब, परवडलं असतं ना, तर दरवर्षी वाटले असते पेढे. साहेब, माझा मुलगा
फार हुशार नाही, ते माहित्ये मला. पन एकही वर्ष नापास न होता दर वर्षी
त्याचे दोन दोन, तीन तीन टक्के वाढले - यात खुशी नाय का ? साहेब, माझा
पोरगा आहे म्हणून नाही सांगत, पन तो जाम खराब कंडीशनमधे अभ्यास करायचा.
तुमचं काय ते - शांत वातावरन ! - आमच्यासाठी ही चैन आहे साहेब ! तो सादा
पास झाला असता ना, तरी मी पेढे वाटले असते.'
मी गप्प बसल्याचं पाहून शिवराम म्हणाला, 'साहेब सॉरी हा, काय चुकीचं
बोललो असेन तर. माझ्या बापाची शिकवन. म्हनायचा, आनंद एकट्याने खाऊ नको -
सगल्य्यांना वाट !
हे नुसते पेढे नाय साहेब - हा माझा आनंद आहे !'
मला भरून आलं. मी आतल्या खोलीत गेलो. एका नक्षीदार पाकिटात बक्षिसाची रक्कम भरली.
आतून मोठ्यांदा विचारलं, 'शिवराम, मुलाचं नाव काय?'
'विशाल.' बाहेरून आवाज आला.
मी पाकिटावर लिहिलं -
प्रिय विशाल, हार्दिक अभिनंदन !
नेहमी आनंदात रहा - तुझ्या बाबांसारखा !

'शिवराम हे घ्या.'
'साहेब हे कशाला ? तुम्ही माझ्याशी दोन मिन्ट बोल्लात यात आलं सगलं.'
'हे विशालसाठी आहे! त्याला त्याच्या आवडीची पुस्तकं घेऊ देत यातुन.'
शिवराम काहीच न बोलता पाकिटाकडे बघत राहिला.
'चहा वगैरे घेणार का ?'
'नको साहेब, आणखी लाजवू नका. फक्त या पाकिटावर काय लिहिलंय ते जरा
सांगाल? मला वाचता येत नाही. म्हनून...’
‘घरी जा आणि पाकीट विशालकडे द्या. तो वाचून दाखवेल तुम्हाला !' मी हसत म्हटलं.

माझे आभार मानत शिवराम निघून गेला खरा पण त्याचा आनंदी चेहरा
डोळ्यासमोरून जात नव्हता.
खुप दिवसांनी एका आनंदी आणि समाधानी माणसाला भेटलो होतो.
हल्ली अशी माणसं दुर्मिळ झाली आहेत. कोणाशी जsरा बोलायला जा - तक्रारींचा
पाढा सुरु झालाच म्हणून समजा.
नव्वद -पंच्याण्णव टक्के मिळवून सुद्धा लांब चेहरे करून बसलेले मुलांचे
पालक आठवले. आपल्या मुलाला/मुलीला हव्या त्या कॉलेजात प्रवेश मिळेपर्यंत
त्यांनी आपला आनंद लांबणीवर टाकलाय, म्हणे.
आपण त्यांना नको हसुया. कारण आपण सगळेच असे झालोय - आनंद 'लांबणीवर' टाकणारे !
‘माझ्याकडे वेळ नाही, माझ्याकडे पैसे नाहीत, स्पर्धेत टिकाव कसा लागेल,
आज पाऊस पडतोय, माझा मूड नाही !’ - आनंद ‘लांबणीवर’ टाकायच्या या सगळ्या
सबबी आहेत आहेत हे आधी मान्य करू या.
काही गोष्टी करून आपल्यालाच आनंद मिळणार आहे - पण आपणच तो आनंद घ्यायचा
टाळतोय ! Isn't it strange ?
मोगऱ्याच्या फुलांचा गंध घ्यायला कितीसा वेळ लागतो ?
सूर्योदय-सूर्यास्त पाहायला किती पैसे पडतात ?
आंघोळ करताना गाणं म्हणताय, कोण मरायला येणारे तुमच्याशी स्पर्धा करायला ?
पाऊस पडतोय ? सोप्पं आहे - भिजायला जा !
अगदी काहीही न करता गादीत लोळत राहायला तुम्हाला 'मूड' लागतो ?

माणूस जन्म घेतो त्यावेळी त्याच्या हाताच्या मुठी बंद असतात.
परमेश्वराने एका हातात 'आनंद' आणि एका हातात 'समाधान' कोंबून पाठवलेलं असतं.
माणूस मोठा होऊ लागतो. वाढत्या वयाबरोबर 'आनंद' आणि 'समाधान' कुठे कुठे
सांडत जातात.
आता 'आनंदी' होण्यासाठी ‘कोणावर’ तरी, ‘कशावर’ तरी अवलंबून राहावं लागतं.
कुणाच्या येण्यावर-कुणाच्या जाण्यावर. कुणाच्या असण्यावर-कुणाच्या नसण्यावर.
काहीतरी मिळाल्यावर-कोणीतरी गमावल्यावर. कुणाच्या बोलण्यावर- कुणाच्या न बोलण्यावर.
खरं तर, 'आत' आनंदाचा न आटणारा झरा वाहतोय. कधीही त्यात उडी मारावी आणि
मस्त डुंबावं.
इतकं असून...आपण सगळे त्या झऱ्याच्या काठावर उभे आहोत - पाण्याच्या
टँकरची वाट बघत !
जोवर हे वाट बघणं आहे तोवर ही तहान भागणं अशक्य !
इतरांशी तुलना करत आणखी पैसे, आणखी कपडे, आणखी मोठं घर, आणखी वरची
'पोजिशन', आणखी टक्के.. ! या 'आणखी'च्या मागे धावता धावता त्या आनंदाच्या
झऱ्यापासून किती लांब आलो आपण !
जावेद अख्तर साहेबांनी खूप छान लिहून ठेवलंय –

सबका ख़ुशीसे फासला एक कदम है
हर घर में बस एक ही कमरा कम है !

शिवराम भेटला नसता तर माझं आणि माझ्या आनंदामधलं 'ते एका पावलाचं' अंतर
कदाचित भरून निघालं नसतं.

मित्रांचे कट्टे आजकाल ओसंच पडतात..

2011-09-20T03:58:00.001-07:00

मित्रांचे कट्टे आजकाल ओसंच पडतात..
कुणी 'orkut' वर तर कुणी 'Facebook' वर जमतात..

प्रत्यक्ष भेटीत सगळेच बुचकळयात पडतात..
कारण सगळे विषय 'chat' वरच संपलेले असतात..

मग 'chat' वर भेटूच " याचं Promise होतं..
आणि संभाषणातून 'Sign out' के लं जातं. ..

'लाल' 'हिरव्या ' दिव्यांच्या गर्दित मग हरवायला होतं...
घट्ट पकडलेलया हातांनाही सैल सुटायला होतं..

'Available' आणि 'Busy' मध्ये
प्रत्येकाचा status घुटमळत राहतो...
आपणहून add केलेल्या मित्रा पासून लपा यला
'Invisible'चा आडोसा घेतला जातो..

ताप आल्याच आजकाल आईच्या आधी 'Facebook' ला कळत..
औषध पेक्षा 'Take Care' च्या डोसेजनीच तापालाही पळायला होतं..

मनातलं सगळं 'Facebook' वर ओकायची
मैत्रीत गरजच का असावी?
नात्यांना धरून ठेवायला
'Net'' ची जाळीच का असावी?

कधीतरी वाटतं पुन्हा कट्ट्यावर जमावं..
'chat' ला गप्पानी आणि 'Smile' ना हस्यानी replace करावं..

शब्दापेक्षा सोबतीचं सामर्थ्य जास्त असतं
मैतीचं खरं समाधान खंद्यावरच्या हातात असतं....

चला तर पूर्वी चे दिवस पुन्हा अनुभावुया ,
मैत्रीला technology पासून जपून ठेवुया ..

माला आवडलेली मराठी कविता ....

अजून काय हव असत??

2011-09-17T00:21:00.000-07:00

एकच चहा, तो पण कटिंग

एकच पिच्चर , तो पण Tax-Free

एकच साद , ती पण भाकरीची

अजून काय हव असत मित्राकडून...

एकच कटाक्ष, तो पण हळूच

एकच होकार, तो पण लाजून

एकच स्पर्श, तो पण ठरवून

अजून काय हव असत प्रियाकडून..

एकच भुताची गोष्ट, ती पण रागवून
एकच श्रीखंडाची गोळी, ती पण अर्धी अर्धी तोडून

एकच जोरदार धपाटा , तो पण शिवी हासडून

अजून काय हव असत आज्जीकडून..

एकच मायेची थाप, ती पण कुरवाळून

एकच गरम पोळी, ती पण तूप लावून

एकच आशीर्वाद, तो पण डोळ्यात आसवे आणून

अजून काय हव असत आई कडून..

एकच कठोर नकार ' स्वैराचाराला ', तो पण हृदयावर दगड ठेऊन
एकच उपदेश सडेतोड , तो पण घोगर्या आवाजातून

एकच नजर अभिमानाची, ती पण आपली प्रगती पाहून

अजून काय हव असत वडिलांकडून...

सगळ्यांनी खूप दिल, ते पण न मागून
स्वर्गच जणू मिळाला मला, तो पण न मरून,

फाटकी हि ' झोळी ', ती पण वाहिली भरून

अजून काय हव असत आयुष्याकडून???

मला खूप खूप आवडलेली मराठी कविता ..

Happy Engineers Day!

2011-09-15T22:44:00.000-07:00

" The Engineers first Problem in any design situation is to discover what the problem really is!! "

Few people even being an engineer doesn't know that in who's memory we celebrate Engineers Day.. or on 15th September to whom we give tribute....So this is my humble try to provide little information about Engineer's Day!!

Bharat Ratna Sir Mokshagundam Visvesvaraya (1860-1965) was called a wizard in engineering. He was also called the precursor of economic planning in India. He took an interest not in engineering alone, but was capable of applying his talent to many allied matters connected with the development of the nation.

Bharat Ratn Sir Mokshagundam Visvesvraya.

His learned discourse on economic planning in India entitled 'Planned Economy for India and Reconstructing India' was the first available document on the planning effort of the country and it is still held as the parent source matter for economic planners.

To commemorate the birthday of Bharat Ratna Sir M Visvesvaraya, the Council of the Institution decided to observe September 15 as the Engineers' Day every year. This is celebrated throughout the country through all the Centers of the Institution with learned discourses on a theme specified by the Council every year.

I take the vision which comes from dreams
and apply the magic of science and mathematics,
adding the heritage of my profession
and my knowledge of nature's materials
to create a design.

I organize the efforts and skills of my fellow workers
employing the capital of the thrifty
and the products of many industries,
and together we work toward our goal
undaunted by hazards and obstacles.

And when we have completed our task
all can see
that the dreams and plans have materialized
for the comfort and welfare of all.

Conversation between the Pencil and the Eraser

2011-09-13T06:52:00.000-07:00

This was actually an e-mail sent by one of my friend.. I found it inspirational...

Pencil: I'm sorry....

Eraser: For what? You didn't do anything wrong.

Pencil: I'm sorry cos you get hurt bcos of me. Whenever I made a mistake, you're always there to erase it. But as you make my mistakes vanish, you lose a part of yourself. You get smaller and smaller each time.

Eraser: That's true. But I don't really mind. You see, I was made to do this. I was made to help you whenever you do something wrong. Even though one day, I know I'll be gone and you'll replace me with a new one, I'm actually happy with my job. So please, stop worrying. I hate seeing you sad. :)

I found this conversation between the pencil and the eraser very inspirational. Parents are like the eraser whereas their children are the pencil. They're always there for their children, cleaning up their mistakes. Sometimes along the way... they get hurt, and become smaller (older, and eventually pass on). Though their children will eventually find someone new (spouse), but parents are still happy with what they do for their children, and will always hate seeing their precious ones worrying, or sad.

This is for all Children to Understand their Parents...

ABC Tag

2011-09-12T10:55:00.000-07:00

The ABC tag.. Well, It is much simpler than writing "26 things about me".. I was tagged by Mona.
So, here we go...

1. A – Available/Single? Single
2. B – Best friend? Very few people whom I consider really close to me.. Can call them my 'best friends'
3. C – Cake or Pie? Cakes.. Chocolate / Blackforest cakes.. Mouthwatering stuff for me.
4. D – Drink of choice? I am a coffee/tea/milk addict.. Can have them at anytime of the day.
5. E – Essential item you use every day? My mobile,Scooty, internet
6. F – Favorite color? Purple
7. G – Gummy Bears Or Worms? Neither of the two
8. H – Hometown? Pune
9. I – Indulgence? Cooking, travelling,Writing..
10. J – January or February? Weird question.. I'll say February
11. K – Kids & their name? no kids.. :-)
12. L – Life is incomplete without? Family & Love
13. M – Marriage date? Nah.. Not so soon
14. N – Number of siblings? Have a younger sis & Bro
15. O – Oranges or Apples? Oranges
16. P – Phobias/Fears? Not any one..
17. Q – Quote for today? T.hanks for Saying me No I did it myself..
18. R – Reason to smile? Friends, satisfaction, relief, Imaginations
19. S – Season? Rainy season & winter..
20. T – Tag 3 People? Yes
21. U – Unknown fact about me? Though people think that I dont get angry or I dont express my anger..But I avoid talking in anger.. because according to me any problem can be solved by good communication..and communication will never get establish with anger..
22. V – Vegetable you don’t like? Ladies Fingers! :(
23. W – Worst habit? I am always 5-10min late, most of the times..
24. X – X-rays you’ve had? Not Yet
25. Y – Your favorite food? I am foodie.. I like All sweet & milk preparations. To name some, rasmalai, halwa, pav-bhaji, south-indian snacks and lots more.. Like chinese too, also pizzas & Varan Bhat :D
26. Z – Zodiac sign? Libra

As its my Turn I would like to Tag Sharvari, Bandya, Manoj

School...

2011-09-07T11:27:00.000-07:00

School... A place where people enter in tears rolling over their chicks and after schooling, leaves with the same... But the journey between entering and leaving matters alot! It is the foundation of our future!

School is a place where we write with pencils and if there is any spelling mistake we can erase it quickly.. there we are allowed to vanish all mistakes and we have a second chance to do everything.... it can be a simple spelling mistake or fight with bench partner....

Where hiding your answers from your partner is never called selfishness....getting toffee from friends on their birthdays as a treat use to make your day....finishing homework was really a hectic job....being first to finish copying from board was a moment of Pride...choosing color of a sketchpen was tough task.... sleeping early and waking up early was a routine....catching a seat near the window in a bus was called obsession... Those were wonderful days.. Those were SCHOOL DAYS... And that was a SCHOOL...... who encouraged us to do all beautiful things....

After few days we started writing with Pen.... but for our mistakes we had to cut that word.. and when we used to see our notebook again "Mistakes were visible" . It always leave a mark,mistake behind.

But still School always remains in our memories....

TAKE A DEEPER LOOK

2011-08-26T07:26:00.000-07:00

This artical was actually sent as an e-mail by MD of our company!

A leading cars provider company received a letter from a man complaining about an absurd problem with his new car. Here goes his letter:

"This is the second time I have written you, and I don't blame you for not answering me, because I sounded crazy. I recently purchased a new Pontiac and every night I drive down to a store, to buy ice cream. You see, every time I buy vanilla ice cream and start back from the store my car wouldn’t start. But strangely, if I get any other kind of ice cream, the car starts just fine. I want you to know I'm serious about this question, no matter how silly it sounds: 'What is there about a Pontiac that makes it not start when I get vanilla ice cream, and easy to start whenever I get any other kind?'"

The Pontiac President was understandably skeptical about the letter, but sent an engineer to check it out anyway. He had arranged to meet the man just after dinner time so the two hopped into the car and drove to the ice cream store. It was vanilla ice cream that night and, sure enough, after they came back to the car, it wouldn't start.

The engineer returned for three more nights. The first night, the man got chocolate. The car started. The second night, he got strawberry. The car started. The third night he ordered vanilla. Much to the engineer’s surprise and annoyance, the car failed to start. Now the engineer, being a logical man, refused to believe that this man's car was allergic to vanilla ice cream. He began to take notes, jotting down all sorts of data, time of day, type of gas used, time to drive back and forth, etc.

In a short time, he had a clue: the man took less time to buy vanilla than any other flavor. The answer was in the layout of the store. Vanilla, being the most popular flavor, was in a separate case at the front of the store for quick pickup. All the other flavors were kept in the back of the store at a different counter where it took considerably longer to find the flavor and get checked out.

Now the question for the engineer was why the car wouldn't start when it took less time. He quickly came up with the answer: vapor lock. The extra time taken to get the other flavors allowed the engine to cool down sufficiently to start. When the man got vanilla, the engine was still too hot for the vapor lock to dissipate.

Moral :- Sometimes we need to take a deeper look, Even absurd problems are sometimes real!

लोकपाल बिल

2011-08-16T23:50:00.001-07:00

"लोकपाल बिल" मध्ये नक्की काय आहे?

१. केंद्रामध्ये "लोकपाल" नावाची संस्था काढली जाईल आणि प्रत्येक राज्यामध्ये या संस्थेचा "लोकायुक्त" निवडला जाईल.

२. सर्वोच्च न्यायालय आणि निवडणूक आयोग यांच्याप्रमाणेच लोकपाल आयोग हा सुद्धा शासनापासून पूर्णपणे स्वतंत्र असेल. कोणताही सारकारी अधिकारी किंवा नेता या आयोगावर नियंत्रण ठेवू शकणार नाही.

३. भ्रष्टाचाराचा कुठलाही खटला वर्षानुवर्षे चालणार नाही. चौकशी साठी जास्तीत जास्त १ वर्ष आणि खटल्यासाठी १ वर्ष दिला जाईल, जेणेकरून २ वर्षांत शिक्षेची अंमलबजावणी होईल.

४.आरोप सिद्ध झाल्यावर सर्व नुकसान त्या व्यक्तीकडून वसूल केले जाईल.

५. सामान्य जनतेला या बिलाचा फायदा काय? ...

......आपले कुठलेही सरकारी काम जर सुनिश्चित वेळेत झाले नाही तर लोकपाल विधेयाकानुसार जबाबदार सरकारी अधिकार्याकडून दंड वसूल केला जाईल आणि तो नुकसानभरपाई म्हणून आपल्याला दिला जाईल.

६.म्हणजेच, जर तुमचे रेशनकार्ड/ मतदानओळखपत्र/ पासपोर्ट यासाठी निश्चित वेळेपेक्षा जास्त वेळ लागला असेल तर तुम्ही लोकपाल आयोगाकडे जाऊ शकता. लोकपाल तुमचे काम १ महिन्याच्या अवधीत पूर्ण करेल. शिवाय रेशनदुकानावर खराब धान्य, खराब रस्ते, पंचायत फंड घोटाळा अश्या तक्रारीही तुम्ही लोकपालकडे करू शकता. लोकपाल आयोग जास्तीत जास्त २ वर्षांत याविषयी पूर्ण निर्णय देईल.

७.पण या आयोगवर आयुक्त सरकार नेमेल का? नाही! आयुक्ताची निवड ही नागरिक आणि न्यायमूर्ती करतील. कुठल्याही राजकीय हस्तक्षेपाशिवाय!

८.आणि लोकपालमधलाच एखादा अधिकारी भ्रष्ट निघाला तर? नाही! या आयोगाचे काम पूर्णपणे पारदर्शक असेल. त्या अधिकर्याची २ महिन्यात चौकशी करून दोषी आढळल्यास त्वरित हकालपट्टी केली जाईल.

९.मग सध्याच्या भ्रष्टाचार विरोधी यंत्रणा बंद पडणार का? नाही... या सर्व यंत्रणा "लोकपाल" मध्ये समाविष्ट कार्यात येतील.

१०.ज्या व्यक्तीने भ्रष्टाचाराविरुद्ध आवाज उठवला आहे त्याच्या जिविताची काळजी घेण्याची पूर्ण जबबदारी लोकपाल आयोगाची असेल.

११.आणि सगळ्यात महत्वाचे... लोकपाल आयोगाकडे कोणताही अधिकारी, नेता आणि न्यायाधीश यांची चौकशी करण्याचे अधिकार असतील.

आज आपल्या देशाला "लोकपाल" ची नक्कीच गरज आहे... अण्णा हजारे यांना पाठिंबा द्या तुमच्या wall वर आणि communities मध्ये हि post नक्की टाका !!!

आम्हाला प्रेम करायला अजुन जमलेच नाही !!!!

2011-05-26T22:20:00.000-07:00

कितीही सुंदर मुलगी दिसली तरीही ,
तिची स्तुती करून तिला
हरभऱ्याच्या झाडावर चढवायला
आम्हाला कधी जमलेच नाही ...
म्हणून आम्हाला प्रेम करायला अजून जमलेच नाही..

कोणाच्या मागे शित्यामारात फिरणं
आमच्या तत्वात कधी बसलेच नाही

म्हणून आम्हाला प्रेम करायला अजून जमलेच नाही..

कोणी जर आवड्लीच तर

स्वतः हुन गप्पांना सुरवात करायला

आम्हाला कधी जमलेच नाही

म्हणुन आम्हाला प्रेम करायला अजुन जमलेच नाही...

दुसरयाचे विचार ऎकत असतांना

आपले विचार मांडण्याची संधी

आम्हाला कधी साधताच आली नाही

म्हणुन आम्हाला प्रेम करायला अजुन जमलेच नाही...

कधी हिम्मत करुन कोणाला जर विचारलेच

तर मी तुला त्या द्रुषटीनी कधी बघितलेच नाही

या व्यतिरिक्त दुसरे काही आम्हाला ऎकायलाच मीळाले नाही

म्हणुन आम्हाला प्रेम करायला अजुन जमलेच नाही...

प्रेमात नाहीचा अर्थ हो असतो

हे गणित आम्हाल कधी समजलेच नाही

म्हणुन आम्हाला प्रेम करायला अजुन जमलेच नाही...

फुलपाखरा प्रमाणे आम्ही ही

बरयाच सुंदर फुलां मधे वाव्ररत होतो

पण जाउन बसण्यासारखे फुल

अजुन आम्हाला दिसलेच नाही :D :D :D

For a very Special Friend- Sharvari

2011-05-21T11:08:00.000-07:00

Sharvari…
My friend, guide, philosopher, a good poetess, wonderful artist and a lot for me!!!

We have had many talks together..shared even a smallest thing… taken care carefully… you were always there for me during all highs and lows..your presence in my life is one of my strength!

Your sweet but mischievous smile…wonderful eyes… your brilliance… simplicity… love for animals… your patience…concern about your friends…your level of understanding…your paintings… helping nature..Actually everything is really amazing…

You are a bit serious and bit childish..but a perfect blend!! Its my pleasure to have a friend like you! Who is always been there for me.. whenever I wanted..and I know You will always be there!!!

There is a lot to write….but now only few minutes are remaining to reach your home..to give you a biggest surprise on your b’day ever…I know you will love it…. So lets meet and celebrate your b’day!!!

A wish from me and Everybody..... let that cute smile never go off your face.... Live your life filled with Love,joy and eternal glory!!!

Wish you many many Happy returns of the day!!!!! God bless you!!!And have a beautiful life ahead!!!

Happy Birthday Bandya!!!

2011-05-10T21:43:00.000-07:00

Many Many Happy returns of the Day Bandya!!!!

This post goes to one very close friend in my life.. A person who has been with me through all my ups and down.. And I know one thing for sure, we will always be there together.. ..Its his birthday today and I want to wish him in a bit different way.... This is my Dear friend Sachin Bandekar.... :) Miss you.....

Being Being in the same class for 3 years.. we never interact with each other. :P But in the Last year.. BE.. for project we started talking and become project partners...and later very close Friends.. Lets not talk about project :) ... When we started talking I used to call him Sachin.. but after few days.. Bandekar.. And after one week It became Bandya... We have enjoyed a lot.. Me, Bandya and Nik... :)

In these days we meet rarely but are in contact through chat,phone...sms....

Bandya I miss your taunts.. your jokes about so many things including your first year close friend :P

You are the person having high caliber.. good sense of humor... And a good friend!!!

And always be like that only..

As its your birthday 2day.. I am sure you will give me treat in a big hotel.. so i shall talk to you in person there.. :P

Dear Bandya.. Wish you a very very Happy birthday.. Have a wonderful life and wife ( :P ) God bless You!!!