Żuj i pozwól Żuć

Banh Xeo

noreply@blogger.com (Jacek Kulik) — Sun, 18 Mar 2018 16:51:00 +0000

Fot. Straw Art

Grzani jeszcze niedawnym słońcem półwyspu indochińskiego, poszliśmy za ciosem. Wietnam na pierwszy rzut oka kulinarnie nie powala na kolana. Typowa kraina ryżem płynąca. Wszędzie Noodle, setki odsłon ryżu, czy postkolonialne naleciałości w formie omletów i bagietek. Większość smakuje podobnie, często mdło, albo nad wyraz ostro. Nawet miejscowe piwo wydaje się nie radować pomimo wszechogarniającego upału. Ale to, jak wspomniałem, wszystko na pierwszy rzut oka. Wystarczy oddalić się o jedną przecznicę od typowo turystycznych knajp i wychodzi na zewnątrz cały potencjał tamtejszej kuchni. Nagle okazuje się, że Wietnam to królestwo wszelakiej maści owoców morza, świeżych owoców, pachnących ziół, spektakularnego street foodu, obłędnych sosów i zniewalającej kawy. Można by się na ten temat rozpisywać do nieprzytomności. Postanowiliśmy w miarę możliwości zaprezentować kilka typowych dań, napotkanych na miejscu i jak najwierniej odzwierciedlonych. Na pierwszy rzut idzie tradycyjne w Hoi An Banh Xeo. Tamtejsze z kilku powodów: po pierwsze tam nas ta potrawa urzekła dogłębnie, po drugie mamy jeszcze miejscowo wyrabiany sos, który odlały nam na wynos cudowne Panie z miejscowej knajpki Vi Cafe, po trzecie żeby ciasto było bardziej chrupiące dodaje się doń piwa :-) To do dzieła...

Składniki na cisto (porcja na mniej więcej sześć naleśników):

Szklanka mąki ryżowej

Szczypta soli

Pół szklanki gęstego mleczka kokosowego

Łyżka kurkumy

Pół szklanki zimnej wody

Pół szklanki piwa

Pęczek szczypiorku z dymką

Olej do smażenia.

Fot. Straw Art Składniki

Przygotowanie:

Mieszamy mąkę z mleczkiem kokosowym, solą, kurkumą, zimna wodą i odstawiamy na mniej więcej godzinę. Piwo dodajemy na maksymalnie dziesięć minut przed smażeniem.

Składniki cała reszta:

Papier ryżowy

20 dkg boczku surowego, lub podgardla wieprzowego

Kilka krewetek

Kiełki fasoli

Sałata karbowana

Świeża mięta, świeża kolendra, świeży ogórek.

Sos (jeśli nie ma się wersji przywiezionej z Hoi An ;-):

1/2 szklanki zimnej wody, ¼ szklanki sosu rybnego, łyżka octu ryżowego, dwie łyżki cukru, sok z całej limonki, mała ostra papryczka, kilka orzeszków nerkowca, opcjonalnie roztarty mały ząbek czosnku i łyżeczka sosu sojowego. O przygotowaniu wiele rozpisywać się nie trzeba – połączyć i wymieszać. Jedynie rozgniecione w moździerzu orzechy dodajemy tuż przed podaniem – fajnie chrupią :-)

Robimy całość:

Myjemy sałatę, zioła, ogórka i kiełki. Ogórka kroimy w słupki, lub cienkie plasterki., dymkę ze szczypiorkiem szatkujemy.

Kawałki wieprzowiny obgotowujemy w osolonej wodzie około dziesięciu minut. Następnie mięso studzimy w zimnej wodzie i kroimy na małe kawałeczki. Na średnią, rozgrzaną patelnię wlewamy trzy łyżki oleju, wrzucamy trzy kawałki wieprzowiny i trzy, cztery surowe krewetki. Obsmażamy dosłownie minutę z każdej strony. Następnie sypiemy szczyptę pogniecionych orzeszków, garść szczypiorku i zalewamy wszystko zrobionym uprzednio ciastem. Ważne, żeby ciasto było dość rzadkie, a nalana warstwa cienka, wręcz naleśnikowa (to nie omlet). Po mniej więcej trzech minutach smażenia na dość mocnym ogniu ciasto powinno się zaczynać rumienić na brzegach (sprawdzam podnosząc brzegi). Dodajemy garść kiełków fasoli składamy na pół i smażymy jeszcze przez pół minuty.

Fot. Straw Art Złożony na pół naleśnik, kroimy na pół i rozkładamy na papierze ryżowym.

Zaczyna się zabawa :-) Ten złożony na pół naleśnik kroimy na kolejna połowę. Lekko zwilżamy wodą papier ryżowy, na który wykładamy połówkę naleśnika i ją rozkładamy. Układamy na nią kolejno pokrojonego ogórka, świeżą miętę i kolendrę według uznania, liście karbowanej sałaty i zawijamy wszystko w papier ryżowy. Pozostaje zawinięte Banh xeo moczyć w miseczce z sosem i pochłaniać :-)

Smacznego!

A tak było na miejscu :-)

Pomidorówka

noreply@blogger.com (Jacek Kulik) — Sun, 28 Jan 2018 14:58:00 +0000

Fot. Straw Art

Kolejna porcja z wachlarza zup cyklicznie pojawiających się na naszym stole. Prosta, słodko kwaśna, często kojarzona ze smakami dzieciństwa, doskonale wprowadza w klimat tradycyjnego, typowego dla nas obiadu. Z całkiem dobrym skutkiem ustawiam ją w obiadowej forpoczcie przed krokietem, kotletem, czy nawet duszonym drobiem.

Składniki:

Mały szponder

Dwa skrzydełka kurczaka

Dziesięć świeżych pomidorów, lub 500 ml przecieru pomidorowego.

Włoszczyzna

Opalona mała cebulka

Ząbek czosnku

Sól, pieprz, ziele angielskie, listki laurowe, świeżo mielony pieprz, łyżka papryki czerwonej, łyżeczka cukru

Dodatki – biały ryż, drobny makaron, śmietana, natka pietruszki

Przygotowanie:

W garnku przez półtorej godziny gotuję półtora litra wywaru na skrzydełkach i szpondrze. Na następną godzinę dodaję obraną i umytą włoszczyznę, opaloną cebulkę, sól, pieprz, liście laurowe, ziele angielskie i ząbek czosnku. Pyrkam pod przykryciem – pomidorowa kocha być namiastką rosołu, więc po dodaniu warzyw absolutnie nie pozwalam jej się zagotować.

Po godzinie wyciągam wszystko z wywaru, przecedzam i dodaję świeże, przetarte pomidory, lub gotowy przecier pomidorowy. Doprawiam cukrem i papryką słodką zostawiając na małym gazie na kolejne piętnaście, dwadzieścia minut. Taką zupę najlepiej gotować dzień wcześniej żeby spokojnie się „przetrawiła”.

Lubiący cięższe wersje mogą swobodnie zagęścić ją mąką i śmietaną. Osobiście preferujemy niezagęszczaną, z ryżem i kleksem kwaśnej śmietany. Opcjonalnie polecam sypnąć trochę posiekanej natki pietruszki, z czym Kasia absolutnie się nie zgodzi J

Krokiety drobiowe

noreply@blogger.com (Jacek Kulik) — Sat, 13 Jan 2018 20:13:00 +0000

Fot. Straw Art

Chciałoby się je jakoś umiejscowić w trendach kulinarnych, ale chyba się nie da – krokiet, to krokiet. Z kapustą, z grzybami, z mięsem ale zawsze krokiet . Nie raz spotkałem się z opinią, że jest to „niesłodka” wersja dla sympatyków deserów, wszak naleśnik dżemu, konfitur, czy twarogu na słodko z wanilią, lub klonowym najlepiej sosem, obcować potrzebuje. Jako drapieżny „mięsiarz” zdecydowanie naleśniki stawiam w szranki z ogólną opinią, pakując doń tuńczyka, kapustę, grzyby, czy mięso. I wcale przy tym wszystkim na jakości żaden nie traci. A na słodko…. Na słodko to potem :-)

Składniki:

Kilkanaście świeżo smażonych naleśników

Trzy ćwiartki kurczaka

Włoszczyzna

500g pieczarek

Mała cebula

Ząbek czosnku

Sól i pieprz

Do panierki – trzy jajka i bułka tarta

Olej do smażenia

Przygotowanie:

Naleśniki:

Ciasto naleśnikowe jest wyjątkowo proste w przygotowaniu. Należy pamiętać jedynie o tym, żeby po wyrobieniu wszystkich składników, pozostawić je w spokoju przyjemniej przez pół godziny. Tak więc, walczę miksując dziesięć minut ciasto z jednego jajka, połowy kilograma mąki, połowy litra mlek

a, szczypty soli i cukru. Jeśli jest zbyt gęste ( a ma być w konsystencji zbliżonej do oleju ) dodaję nieco ciepłej wody – mąka szybciej „puchnie”. Tak przygotowane ciasto odstawiam na około czterdzieści pięć minut. Smażę na patelni smarowanej słoniną (są najlepsze i najbardziej sprężyste), lub niewielką ilością oleju rzepakowego. Rozgrzana i posmarowana patelnia, rozlana półtora milimetrowa warstwa ciasta i smażymy po minucie z każdej ze stron (lub do pożądanego zarumienienia). Cała filozofia.

Farsz:

W garnku gotuję wywar przygotowany na udkach, włoszczyźnie i przyprawach. Gotuję dość długo, żeby mięso kurczaka w zasadzie samo spadało z kości. Oddzielone od kości mięso przepuszczam przez maszynkę razem z obranymi pieczarkami, zeszkloną na patelni cebulą i gotowaną w wywarze marchewką. Tak przygotowany farsz doprawiam w słusznych ilościach solą i pieprzem (nawet z lekką przesadą, żeby w zapieczonym naleśniku nie wydawał się nazbyt mdły), mieszam dokładnie i odstawiam na piętnaście minut co by sól i pieprz wszystko dobrze przeszły.

Krokiety :

Na jedną trzecią naleśnika nakładam płasko farsz. Składam do środka naleśnik z prawej i lewej strony i roluję krokiety. Następnie panieruję w roztrzepanym jajku i bułce tartej i na oleju obsmażam z każdej ze stron do zarumienienia. Takie krokiety uwielbiają mizerię, sałatę ze śmietaną, czy nawet najzwyklejsze pikle. Dla odmiany można przyjąć wersję do nieprzytomności stosowaną przez moich synów – z sosem majonezowo-chrzanowym (wymieszana łyżka majonezu, z dwoma łyżkami chrzanu, z dodatkiem szczypty brązowego cukru i do bólu sypanego świeżo mielonego pieprzu )

Fot. Straw Art

Smacznego :-)

Golonko z lagerem ….

noreply@blogger.com (Jacek Kulik) — Sat, 02 Dec 2017 20:30:00 +0000

Fot. Straw Art

Utarło się, że najlepsze golonki toczą się po deskach stołów jedynie na śląsku, w małopolskim, czy w Bawarii. Nie sądzę, bo golonka sama w sobie jest kwintesencją mięsa – śliska w konsystencji, delikatna i specyficzna w smaku, gdzieniegdzie lekko włóknista, lub umiarkowanie galaretowata. Wszystko w jednym i nie ważne czy tknięta kiszoną kapustą, zlana dobrym piwem, pieczona, parzona godzinami w wojskowym gar kotle, podwędzana, czy duszona po kaszubsku z warzywami.

Składniki:

Dwie słuszne golonki

osiem łyżeczek soli

marchewka

kawałek selera

dwa ząbki czosnku

łyżka masła

ziele angielskie, listek laurowy, pieprz czarny ziarnisty,

dwie szklanki piwa

Przygotowanie:

Umyte golonki lądują w ganku z solanką, warzywami i przyprawami – wrzucam ziele, listek, pieprz, obraną marchewkę i selera, czosnek i siedem z ośmiu łyżeczek soli. Gotuję przez godzinę i odstawiam do wystygnięcia.

Po wystygnięciu przekładam golonki do brytfanki, podlewam szklanką wywaru z gotowania i szklanką piwa. Oprószam solą i wstawiam do piekarnika na półtorej godziny w temperaturze 180 stopni. Mniej więcej co dziesięć minut polewam golonki redukowanym podczas pieczenia wywarem i resztą piwa (użyłem zwykłego lagera, ale można zalewać golonki praktycznie dowolnym piwem, a nawet czerwonym winem). Na ostatnie dziesięć minut smaruję golonki masłem co by się lekko „zawstydziły” i gotowe.

Podawanie golonek ograniczeń nie ma, choć im prostsze tym lepsze. Lekko muśnięta musztardą, czy chrzanem, z odrobiną chrupiącego chleba z masłem w zupełności wystarcza. Ale, że tym razem poniechaliśmy dodatków takich jak pieczywo, frytki, ziemniaki, etc. gwarantujemy, że w zupełności wystarczy pikiel, marynowana papryka, czy nieruszony niczym liść sałaty.

Fot. Straw Art

Smacznego :-)

Kluski „biołe”

noreply@blogger.com (Jacek Kulik) — Sun, 19 Nov 2017 22:15:00 +0000

Fot. Straw Art

Jedna z najprostszych wersji klusek jakie znamy. Aksamitne w smaku, lekko kleiste w konsystencji, przy czym sprężyste i zwarte. Pomimo serwowania ich jako dodatek do mięs i sosów zastanawiam się mocno co faktycznie gra pierwsze skrzypce na talerzu. Biołe, guminowe, czy jak to się przyjęło w całej Polsce, Kluski śląskie….

Podaliśmy je z typowymi dodatkami, takimi jak duszony schab w sosie pieczarkowo koperkowym i surówką z modrej kapusty i jabłka. W zestawieniu idealnie się również znajduje tarta marchew z jogurtem, lub śmietaną na słodko.

Składniki:

Kilogram ziemniaków

Jajko

Mąka ziemniaczana

Sól.

Przygotowanie:

Umyte i obrane ziemniaki gotujemy w osolonej wodzie i przeciskamy przez praskę.

Z ostudzonych i odparowanych ziemniaków ujmujemy jedną czwartą i w to miejsce wsypujemy mąkę ziemniaczaną. Dodajemy wyjęte uprzednio ziemniaki, roztrzepane jajko i wyrabiamy na gładką masę.

Następnie odrywamy kawałki wielkości orzecha włoskiego, toczymy kuleczki i palcem robimy niewielki dołek (dołeczek zwany też dziurką ponoć ma służyć lepszemu ugotowaniu klusek – nic bardziej mylnego. Dołek proszę Państwa ma bardziej poważne zadanie. Ma gromadzić w swym wnętrzu sos podczas jedzenia. Lepszego wytłumaczenia dlań nie ma :-)). Uformowane kluski odkładamy na bok.

W dużym garnku wrze osolona woda. Wrzucamy do niej partiami kluski na dziesięć minut i przykręcamy kurek tak, żeby woda praktycznie się nie gotowała co pozwoli kluskom być gładkimi i nie poszarpanymi.

Dalej zostaje łyżka cedzakowa, jakieś mięso z sosem, surówka i gotowe.

Fot. Straw Art

„Gotowane jarzyny”

noreply@blogger.com (Jacek Kulik) — Sun, 12 Nov 2017 20:19:00 +0000

Fot. Straw Art

To, że fanem zup wszelakich jestem, każdy widzi. Udaje mi się nawet dość często przekonać do nich resztę rodziny. Nie ważne, czy dietetyczna, czy treściwa, krem, czy warzywny „śmietnik”, słodka, na ostro, czy kwaśna - w całym swym „jestestwie” bawi konsystencją, kolorem, smakiem i … Warzywami ?

Tym razem najzwyklejsza Jarzynowa i to przez wielkie J. Gorąca, lekka, niekiedy nawet chrupiąca. Tchnienie ciepłego płynu upstrzonego gotowanymi weń warzywami. Idealny prolog dla reszty obiadowego utworu. Smacznego :-)

Składniki :

Dwa litry wody
Kacza szyjka, indycze skrzydło, lub w przypadku wersji dietetycznej dwie łyżki masła
Włoszczyzna
Dwie garści fasolki szparagowej
Pół główki kalafiora
Opakowanie mrożonego, zielonego groszu (jedyna mrożonka, której używam do zup)
Sól, pieprz, ziele angielskie, listek laurowy, łyżeczka cukru i jak ktoś lubi śmietana, lub jogurt naturalny do zabielenia.

Przygotowanie:

Na szyjce, skrzydle, lub z dodatkiem masła gotuję bulion warzywny (zostawiam jedynie z włoszczyzny trzy większe marchewki). Gotuję oczywiście z dodatkiem wymienionych przypraw. Kalafiora „rozbieram” na małe kwiatki, fasolkę pozbawiam końcówek i kroję w niewielkie słupki, pozostawioną z włoszczyzny marchewkę tnę w pół-talarki. Wszystkie przygotowane warzywa, groszek w to włączając, wrzucam do gotującego się bulionu na piętnaście – dwadzieścia minut (ważne, żeby wszystkiego nie rozgotować nieprzytomnie i pozostawić lekką chrupkość głównie w kalafiorze i zielonym groszku). Jeśli ktoś lubi (a ja owszem) można ją zaprawić kleksem z kwaśnej śmietany, lub naturalnego jogurtu. Doprawiam na koniec pieprzem i solą i gotowe. Prosta, ciepła, szybka w przygotowaniu i jakże ciesząca zmysły konsystencją … nadzwyczaj zwyczajna Jarzynowa :-)

To może kebab?

noreply@blogger.com (Jacek Kulik) — Tue, 07 Nov 2017 01:07:00 +0000

Fot. Straw Art

Kuchnia bliskowschodnia naturalną koleją rzeczy zaczęła gościć w naszym menu i w sumie dobrze. Pojawiły się na przestrzeni ostatnich lat różnej maści fast foody, wypierając nieco tradycyjnego śledzika, tatara, czy bary mleczne, zastępując je pikantnymi skrzydełkami, burgerami, zapiekankami, czymś do czego specjalnie przysiąść nie trzeba, ba można pałaszować w biegu, czy samochodzie. W tym z reguły sztucznym środowisku znalazł swe miejsce kebab – dobrze doprawiony, przystępny cenowo, z dużą ilością warzyw, do tego zawinięty w nienarzucający się ciężkością lawasz. Nie będę ukrywał, że zdarza nam się korzystać z okolicznych kebabownni. Nie będę też zaprzeczał, że skoro można to podawać na każdym niemalże rogu ulicy, nie zrobię tego w domu. To przedstawiamy kebeba :-)

Składniki:

Dwie piersi z kurczaka, lub wytrybowane mięso z udek (które moja rodzina preferuje).

Kilka liści kapusty pekińskiej, lub sałaty lodowej

Świeży ogórek

Czerwona papryka

Cukrowa cebula

Świeży pomidor

Kilka łyżek oleju

Przyprawy – łyżeczka kuminu, ostrej i słodkiej papryki, szczypta mielonej kolędy, pół łyżeczki kurkumy, starty imbir, ząbek czosnku

Lawasz – trzy szklanki mąki pszennej, szczypta soli, gorąca woda

Do sosu – pół szklanki jogurtu (grecki jest najlepszy), łyżeczka majonezu, sok z połowy limonki, łyżeczka pieprzu i papryki czerwonej.

Przygotowanie:

Oczyszczone kawałki kurczaka kroję na spore kawałki. Marynuję w roztartym czosnku, przyprawach i odstawiam na kilka godzin do lodówki. Tuż przed pieczeniem dodaję olej, mieszam, wykładam na blachę wyłożoną pergaminem i piekę w temperaturze 200 stopni przez trzydzieści minut. Po tym czasie wyciągam blachę, jeśli powstała nadmierna ilość płynu, zlewam, przekręcam kawałki kurczaka i zapiekam jeszcze dziesięć minut. Tak upieczonego kurczaka kroję na drobne kawałeczki, odrobinę solę i przesmażam na patelni na niewielkiej ilości oleju (proceder konieczny przy użyciu dość suchej piersi z kurczaka).

Lawasz jest bardzo prosty – do miski przesiewam mąkę, dodaję sól i powoli wlewając gorącą wodę, zagniatam dziesięć minut na sprężyste ciasto i odstawiam pod wilgotną ściereczką na dwie godziny. Następnie ciasto ponownie zagniatam, dzielę na kawałki wielkości dużej śliwki, wałkuję na bardzo cienkie placki o średnicy trzydziestu pięciu centymetrów i smażę bez dodatku tłuszczu na dużej, dobrze rozgrzanej patelni po półtorej minuty z każdej ze stron. Lawasz gotowy – placki odpoczywają pod wilgotną ściereczką.

W międzyczasie kroję w półplasterki ogórka, pomidora, cebulę w piórka a kapustę pekińską, czy sałatę rwę na małe kawałeczki. O sosie pisał nie będę – należy zwyczajnie wszystko wymieszać :-)

Na placki nakładam mięso z kurczaka, zalewa sosem, dodaję w ilości pożądanej warzywa i znowu polewam sosem. Zawijam w jednej czwartej placek z dołu i od boku roluję ciasno „kanapkę”. W zasadzie gotowe, ale jeśli posiadacie elektrycznego grilla tak przygotowaną kanapkę proponuję pomęczyć dwie minuty na dobrze rozgrzanym grillu.

Fot. Straw Art

Pysznego żucia :-)

„Nad rzeczką opodal krzaczka”….

noreply@blogger.com (Jacek Kulik) — Wed, 01 Nov 2017 20:20:00 +0000

Fot. Straw Art

Nie bez przyczyny pojawiła się nuta trącająca Brzechwą - Kasia kaczkę znajduje z buraczkami. Mi wystarczą owoce. Pieczone jabłko, duszona śliwka, lub jak tutaj karmelizowana gruszka. I nic więcej….

Składniki :

Kaczka sztuk raz

Cztery jabłka

Trzy gruszki

Dwie łyżki smalcu

Połowa kostki masła

Sól, pieprz, cukier, garść majeranku, łyżka octu winnego, trochę czasu i jak ktoś się upiera – zasmażane buraczki :-)

Przygotowanie:

Oprawioną kaczkę nacieram porządnie solą, pieprzem i majerankiem. W środku również. I zostawiam na noc w lodówce.

Obieram jabłka, wydrążam gniazda nasienne i kroję w ćwiartki. Dwa jabłka wkładam do środka, kolejne dwa układam dookoła kaczki, która zaległa w naczyniu żaroodpornym (piekę pod szczelnym przykryciem). Podlewam wszystko połową szklanki wody, dodaję smalec i wkładam do piekarnika.

Pierwsze piętnaście minut 200 stopni, kolejne cztery godziny 150 stopni. Kaczka to stworzenie typowo wonne, więc należy o nią dbać. Co dziesięć minut przekręcić, lub obficie polewać powstałym sosem inaczej na stole wyląduje wiór. Na sam koniec warto przesmarować kaczkę odrobiną masła – ładnie i szybko się rumieni. I to cała tajemnica pieczonej kaczki….

Karmelizowane gruszki…

Gruszki obieram, przekrawam na ćwiartki i wydrążam gniazda nasienne. Na patelnię sypię trzy łyżki cukru i czekam aż zacznie się lekko topić. Dodaję trzy lub cztery łyżki masła i zdejmuję z ognia co by się masło nie zaczęło przypalać. Następnie dodaję łyżkę octu winnego jabłkowego lub ryżowego, wkładam gruszki i duszę na małym ogniu często mieszając, przez piętnaście minut.

Fot. Straw Art

Smacznego :-)

Pieczone żeberka wieprzowe

noreply@blogger.com (Jacek Kulik) — Sun, 22 Oct 2017 14:30:00 +0000

Fot. Straw Art

Niby nic nadzwyczajnego, a jednak. Jadałem pieczone, czy duszone żeberka w różnych miejscach i wydawałoby się, że przy nich nie można nic zepsuć.. ;-) Mięso delikatne, lekko tłuste, zdecydowanie odmienne w smaku niż cała reszta łopatek, szynek, golonek, czy polędwic, nawet jeśli jest duszone. Tym razem „żuliśmy” pieczone, w słodko kwaśnej glazurze.

Składniki :

Dwa kilogramy żeberek (najlepsze są części z kostkami)

Ząbek czosnku

Pół szklanki oleju

Dwie łyżki miodu

Dwie łyżki musztardy

Sól, pieprz, słodka papryka, ostra papryka, po dwie łyżeczki i szczypta ulubionego ziela – majeranek, oregano, rozmaryn etc.

Przygotowanie:

Żeberka myję, kroję na piętnasto-centymetrowe kawałki i nacieram solą, przyprawami i roztartym czosnkiem. Odstawiam na godzinę do lodówki. Przygotowuję marynatę z oleju, musztardy i miodu, smaruję nią kawałki żeberek, zawijam w folię aluminiową i odstawiam na noc do lodówki. Tak przygotowane mięso piekę około dwóch godzin w folii aluminiowej i temperaturze 150 stopni. Po dwóch godzinach wyciągam po kawałku na deskę rozwijam z folii i delikatnie wypycham kostki (tak, żeby nie uszkodzić mięsa). Kawałki obracam „do góry nogami” i zapiekam jeszcze przez dziesięć minut w temperaturze 180 stopni. Tak przygotowane mięso nie wysycha, cały ‘sens’ zostaje w środku, jest delikatne, kremowe i dzięki marynacie lekko słodkie.

Podaliśmy żeberka z odrobiną jesieni - kaszą bulgur, karmelizowaną na maśle śliwką i smażonymi podgrzybkami... ale tak przygotowane pasują w zasadzie do wszystkiego.

Smacznego :-)

Cocos de Piampol a’la Bretonne :-)

noreply@blogger.com (Jacek Kulik) — Sat, 14 Oct 2017 14:32:00 +0000

Fot. Straw Art

U nas prościej – fasolka po bretońsku. No właśnie fasola – uważam ją za kompletnie niedoceniany w tych czasach produkt. Prosta w użyciu, niedroga, przebijająca wartościami odżywczymi i znamiennym wpływem na organizm niejedno warzywo, którym się usilnie zajadamy. Na jesienne i zimowe dni wspaniały zastrzyk energetyczny. Idealna jako pierwsze skrzypce w zupie, niezastąpiona jako dodatek do dań obiadowych, sprawdza się nawet w wersji kotletów, które liczymy niebawem zaprezentować. A teraz…. A”la Bretonne :-)

Składniki:

500 g fasolki białej, najlepiej drobnej.

300 g dobrej kiełbasy (nie za mocno wędzonej)

150 g boczku podwędzanego, lub parzonego

Średnia cebula

Ząbek czosnku

500 ml przecieru pomidorowego, lub mały słoiczek koncentratu.

Liść laurowy, kilka ziaren pieprzu, ziela angielskiego, łyżeczka czerwonej papryki, sól i pieprz.

Olej do smażenia

Przygotowanie:

Fasolę należy namoczyć w zimnej wodzie dzień wcześniej. Następnie odcedzamy, zalewamy świeżą wodą, dodajemy liść laurowy, pieprz, ziele angielskie, łyżeczkę soli i szczyptę pieprzu. Gotujemy pod przykryciem pół godziny. Na patelni, na niewielkiej ilości oleju, obsmażam obraną ze skóry i pokrojoną w pół talarki kiełbasę i posiekany na drobne kawałki boczek. Po mniej więcej pięciu minutach dodaję poszatkowaną cebulę i utarty czosnek. Kolejne smażenie trwa około trzech minut. Tak przygotowane mięso dodaję do fasoli i gotuję jeszcze dwadzieścia minut na wolnym ogniu. Na ostatnie piętnaście minut dodaję przecier, lub koncentrat, łyżeczkę słodkiej papryki, opcjonalnie pół łyżeczki cukru brązowego. Tak przygotowana fasolka idealnie zestawia się z kromką chleba z masłem, daje się idealnie pasteryzować, czy nawet zamrozić.

Życzymy udanego żucia :-)

Sajgonki

noreply@blogger.com (Jacek Kulik) — Sun, 08 Oct 2017 14:11:00 +0000

Fot. Straw Art

Tym razem naszło nas na „żucie” sajgonek, więc znowu powiało nutką Azji południowo wschodniej. Sposobów przyrządzania farszu do tego specjału jest tak wiele, że nie sposób o wszystkich napisać. Nie ważne, czy są wegetariańskie, z owocami morza, czy mięsem, kluczem jest papier ryżowy stanowiący idealny w konsystencji kontrapunkt w stosunku do tego co znajdziemy w środku.

Standardową wersją są u nas sajgonki z farszem z mielonego mięsa z surówką z „tłuczonej” białej kapusty – lekkie, pachnące, sycące.

Surówka składniki:

Połowa główki białej kapusty

Dwie duże marchewki

Dwie łyżeczki soli i brązowego cukru

Dwie łyżki octu ryżowego

Kilka łyżek gorącej wody.

Trzy łyżki oleju

Przygotowanie:

Surówkę najlepiej przygotować dzień wcześniej.

Kapustę szatkuję na bardzo cienkie piórka. Marchewkę trę na grubych oczkach. Wszystko razem wrzucam do dużego garnka i ugniatam porządnie tłuczkiem, często mieszając i odstawiam na dziesięć minut. Solę, słodzę brązowym cukrem, zalewam gorącą wodą, octem ryżowym i ponownie tłukę tłuczkiem, aż kapusta zacznie mięknąć. Dodaję olej i odstawiam na noc (lub kilka godzin) do lodówki. Dobrze jest co jakiś czas zamieszać w garze co by całość kapusty taplała się w powstałym płynie.

Sajgonki składniki:

Dwadzieścia listków papieru ryżowego

10 dkg makaronu różowego, lub sojowego

300 g mielonego mięsa (drobiowe, wołowe, łopatka wieprzowa)

Ząbek czosnku

Mała cebula cukrowa

Dwa liście kapusty pekińskiej, lub garść szpinaku

Kilka grzybków mung

Kawałek czerwonej papryki, lub jedna mała ostra papryczka

Dwie łyżki sosu sojowego

Łyżka sosu rybnego

Kawałek startego imbiru

Sól, pieprz, pół łyżeczki brązowego cukru

Olej do smażenia.

Przygotowanie:

Na patelni szklę drobno posiekaną cebulę, dodaję starty czosnek i imbir oraz pokrojoną na drobno paprykę. Po minucie dodaję mięso i smażę około ośmiu minut na dużym ogniu często mieszając. Na koniec dodaję sos sojowy, sos rybny i cukier, mieszam i odstawiam do przestygnięcia. Jak wszystko jest już wystudzone dodaję „ugotowany” i poszatkowany na drobno makaron ryżowy i kapustę pekińską. Jeśli zachodzi potrzeba doprawiam solą i pieprzem.

I moja ulubiona część. Na płytki talerz wlewam ciepłą wodę, wkładam do niej z na kilka sekund, każdej strony papier ryżowy. Jak zmięknie przekładam naleśnika na deskę i mniej więcej w jednej trzeciej części od dołu nakładam niewielką ilość farszu. Zawijam lewy i prawy brzeg do środka i ciasno roluję w niewielkie krokiety. Pozostaje obsmażenie sajgonek na dobrze rozgrzanym głębokim tłuszczu, przez około trzech minut i wyjęcie na pergamin.

Podajemy je same z surówką z białej kapusty i, jeśli ma spełnić funkcję obiadu to z ryżem. Oczywiście nie może zabraknąć słodko kwaśnego sosu, ale ten akurat kupuję gotowy (kryptoreklamy nie będzie ;-)

Fot. Straw Art

Smacznego :-)

Grzybowa

noreply@blogger.com (Jacek Kulik) — Sat, 30 Sep 2017 15:47:00 +0000

Fot. Straw Art

Tak jak nie przepadam za zupami krem, czy nieprzytomnie miksowanymi, tak moja rodzina stoi w opozycji. Przecedzony barszcz, klarowna pomidorowa, krem z dyni znajdują pełnię aprobaty. Jedną z niewielu zup, jak to ujmuję „gładko wchodzących” jest zupa grzybowa, byleby ją kluseczkiem okrasić :-)

Składniki:

Mały szponder

Skrzydełko kurczaka

Świeże lub mrożone prawdziwki i podgrzybki (około ½ kg)

Kilka suszonych prawdziwków

Dwie marchewki

100 ml śmietany

Sól, pieprz, listek laurowy, ziele angielskie, opcjonalnie kostka grzybowa.

Przygotowanie:

W garnku gotuję, w lekko osolonej wodzie, wywar ze szpondra, skrzydełek i marchewki, listka, suszonych prawdziwków i ziela. Po mniej więcej godzinie wygotowywania wyciągam wszystko i dodaję grzyby. Gotuję około dwudziestu minut i odstawiam do przestygnięcia. Następnie miksuję wywar z grzybami i marchewką, gotuję kolejne dwadzieścia minut i zaprawiam śmietaną. Dodaję sól i pieprz do smaku.

Gotowe :-)

Kurczak Tikka Masala….

noreply@blogger.com (Jacek Kulik) — Sun, 24 Sep 2017 13:58:00 +0000

Fot. Straw Art

Choć zdania co do miejsca powstania tej potrawy są podzielne nie można zaprzeczyć, ze jest to zdobycz kuchni kolonialnej. Jeśli powstała na „Wyspach” (w co szczerze wątpię) można z całą stanowczością uznać ją za największy tamtejszy dorobek kulinarny, stawiając obok muffinek, puddingów i sadzonych ze ściętym na „kamień” żółtkiem. Nieprawdą też jest, co można wyczytać na blogach, że w Indiach Chicken Tikka Masala się nie podaje. Oświadczam, że podaje się często, i że tam smakuje najlepiej :-)

Składniki:

Dziesięć wytrybowanych podudzi kurczaka bez skóry (można dostać gotowe), lub dwie średnie piersi z kurczaka.

Dwie łyżki oleju

Świeża kolendra

Marynata :

Łyżeczka kuminu, łyżeczka utartej kolendry, łyżeczka kurkumy, pół łyżeczki cynamonu, szczypta chili, kawałek startego imbiru, łyżeczka soli, przetarty mały ząbek czosnku, pół łyżeczki przyprawy garam masala, 200 ml gęstego naturalnego jogurtu (używam typu greckiego), sok z jednej limonki.

Sos:

Sześć dużych pomidorów

Trzy-cztery łyżki masła (najlepiej klarowanego)

Mała ostra papryczka

Średnia cebula

Ząbek czosnku

100 ml mleczka kokosowego

Sok z całej limonki

I przyprawy – pół łyżeczki kuminu, słodkiej papryki, kolendry, imbiru w proszku, kurkumy, szczypta cynamonu, szczypta świeżo mielonego pieprzu, dwa goździki, cztery pestki kardamonu, pół łyżeczki garam masala, łyżeczka brązowego cukru i sól do smaku.

Przygotowanie:

Kurczaka kroję na około 4 centymetrowe kawałki, mieszam z przyprawami, jogurtem i sokiem z limonki. Odstawiam do lodówki na minimum trzy godziny (najlepiej na noc).

Gdy kurczak porządnie się zamarynuje wyciągam go z marynaty, nadziewam na patyczki do szaszłyków (łatwiej się obraca) i grilluję lub smażę na patelni z każdej ze stron dwie minuty na średnim ogniu. Zdejmuję z patyczków, odstawiam i biorę się za sos.

W szerszym garnku (łatwiej redukować sos) roztapiam masło, dodaję poszatkowaną na drobno cebulę oraz roztarty czosnek i szklę je przez minutę. Na kolejną minutę dodaję przyprawy i pokrojoną ostrą papryczkę (jeśli ktoś nie przepada za ostrą kuchnią można ją sobie odpuścić). Następnie dodaję pokrojone w drobną kostkę pomidory, sok z limonki i brązowy cukier. Gotuję dziesięć minut pod przykryciem od czasu do czasu mieszając. Po dziesięciu minutach dodaję kawałki kurczaka i mleczko kokosowe. Duszę na małym ogniu, aż sos zgęstnieje a kurczak będzie miękki.

Sos zgęstniał, kurczak rozpływa się w ustach, w domu pachnie niemiłosiernie, więc podajemy. Z reguły do tego typu potraw lądują pszenne chlebki naan, ale te zrobimy może innym razem. Najbardziej pasuje nam ryż, który po ugotowaniu lekko przesmażam i dodaję namoczone w gorącej wodzie rodzynki i prażone orzechy nerkowca. Oczywiście posypując wszystko garścią świeżej kolendry.

Fot. Straw Art

Smacznego :-)

Faszerowana Papryka

noreply@blogger.com (Jacek Kulik) — Sun, 17 Sep 2017 17:38:00 +0000

Fot. Straw Art

Jesień otwiera w kuchni zupełnie nowe możliwości. Po wiosennych nowalijkach, letnich sezonowych owocach, czas przychodzi na grzyby, czy późne odmiany owoców i warzyw. W tym papryka. Duża, jędrna, soczysta i pełna smaku. Postanowiliśmy ją nafaszerować.

Towarzystwo cukinii i bakłażana jest nieprzypadkowe, ale te faszerowaliśmy już wcześniej – przepis można zobaczyć tutaj "Cukinia …", te, tak jak faszerowana papryka największą radość dają od września do końca października.

Składniki:

0,5 kg mielonej łopatki, lub karkówki

4 duże papryki (mi najbardziej pasują czerwone)

Mała cebula cukrowa

Ząbek czosnku

Dwie łyżki gęstego jogurtu naturalnego

2 świeże pomidory

Sól, pieprz, papryka słodka wędzona, olej do smażenia

Przygotowanie:

Mięso doprawiam według uznania solą, pieprzem, papryką i roztartym czosnkiem. Odstawiam na około dwie godziny, niech się ułoży w smaku. Z papryki ścinam górną część z ogonkiem, odcinam gniazdo nasienne i wykrawam białe części ze środka warzywa. Lekko solę i odstawiam na pół godziny.

Na dużej patelni z odrobiną oleju szklę posiekaną na drobno cebulę, dodaję mięso i smażę około dziesięciu minut, do lekkiego zarumienienia. Następnie dodaję obrane ze skórki świeże pomidory pokrojone w drobną kostkę i smażę kolejne dwie, góra trzy minuty. Tak przygotowany farsz odstawiam do wystygnięcia na około dziesięć - piętnaście minut. Po przestygnięciu farsz mieszam z jogurtem (lub jak kto lubi śmietaną) i wkładam do wydrążonych papryk.

Potem już jest szybciutko – piekarnik, blacha wyłożona pergaminem, przesmarowanie po wierzchu papryk olejem (oczywiście papryki muszą być nakryte odciętymi „czapkami”), temperatura 180 stopni i po dwudziestu minutach można się do bólu zajadać. Idealnym rozwiązaniem jest dodatek czosnkowego sosu na bazie jogurtu z odrobiną majonezu. Aromatyczne, treściwe, i jakże jesienne danie…..

Fot. Straw Art

Smacznego :-)

Makaron ryżowy z….

noreply@blogger.com (Jacek Kulik) — Sun, 03 Sep 2017 13:42:00 +0000

Fot. Straw Art

Uwielbiamy makarony, niemniej ryżowy wydaje się być najtrafniejszą wersją i to z kilku powodów. Po pierwsze w porównaniu z tradycyjnymi „kluchami” jest nadzwyczaj lekki. Po drugie nie narzuca się swoim smakiem i z chęcią przybiera smak dodanych doń dodatków. Konsystencja i uległość w przejmowaniu smaków powodują, że makaron ryżowy w zasadzie znajduje się idealnie w każdym towarzystwie. Ale co najważniejsze – nie wymaga gotowania.

Tym razem upichcił się nam z kurczakiem i warzywami….

Składniki:

150g makaronu ryżowego (najlepsze są nitki)

Pięć wytrybowanych udek kurczaka

Mała cukinia

Średnia marchewka

Połowa czerwonej papryki

Średnia cebula cukrowa

Garść zielonego groszku

Garść fasolki szparagowej

Kawałek korzenia imbiru

Ząbek czosnku

Sól, pieprz, łyżeczka octu ryżowego, dwie łyżeczki ciemnego sosu sojowego, łyżeczka brązowego cukru. Olej roślinny do smażenia i marynaty.

Przygotowanie:

Przygotowuję marynatę z kilku łyżek oleju, łyżki sosu sojowego, octu ryżowego, brązowego cukru, szczypty soli i pieprzu, oraz startego na drobnych oczkach korzenia imbiru.

Wytrybowane udka kurczaka kroję na mniejsze kawałki, zalewam marynatą i odstawiam na 1.5 h do lodówki.

W garnku z lekko osoloną wodą gotuję zielony groszek i fasolkę szparagową tak, żeby nie były zbyt miękkie i odcedzam.

Cukinię kroję w „pół-talarki” czerwoną paprykę i marchewkę w słupki, a cukrową cebulkę w piórka.

Na rozgrzaną głęboką patelnię (najlepszy byłby „wok”) wlewam łyżkę oleju i dodaję zamarynowanego wcześniej kurczaka. Smażę około pięciu minut na dużym ogniu często mieszając. Następnie dodaję wszystkie warzywa, łyżkę sosu sojowego i popełniam proceder smażenia przez kolejne pięć do siedmiu minut.

I puenta – makaron ryżowy łamię na mniejsze kawałki, zalewam wrzątkiem i zostawiam na cztery do pięciu minut pod przykryciem. Dodaję do kurczaka z warzywami i przesmażam dwie góra trzy minuty na mniejszym już ogniu, oczywiście często mieszając. Tak przygotowany makaron ryżowy idealnie pasuje do sosów słodko kwaśnych, które swobodnie można dostać w każdym sklepie (kryptoreklamy nie będzie… )

Smacznego :-)

Kartacze

noreply@blogger.com (Jacek Kulik) — Tue, 15 Aug 2017 20:56:00 +0000

Fot. Straw Art

A może cepeliny?

W zasadzie nieważne, czy kształtem owalne niczym artyleryjski pocisk, czy podłużne jak Zeppelin niemiecki sterowiec, jest to potrawa z najbardziej zmilitaryzowaną nazwą jaką znam. I jest zabójczo smaczna.

Jak długie i szerokie są Warmia i Mazury tak zasady przygotowania pozostały proste – w cieście żadnych profanacji jajkiem i pszenną mąką. Farsz, jak kto lubi – surowe mięso mielone lub gotowane, ser, kapusta, czy jak to na Litwie bywało szatkowany kindziuk. Choć chyba wolę najprostszą wersję z surowym, mielonym mięsem, wybraliśmy nieco bardziej skomplikowaną z mięsem gotowanym. Zapraszamy na wycieczkę po byłych Prusach Wschodnich…

Składniki :

2 kg ziemniaków (najlepiej odmiany mączyste)

8 średnich ziemniaków (do ugotowania, również mączyste)

Pół kilograma łopatki, lub karkówki

2 średnia cebule

Włoszczyzna

2 ząbki czosnku

Przyprawy – sól, pieprz, odrobina majeranku, listek, ziele angielskie.

Słonina na okrasę

Przygotowanie:

Mięso kroję na mniejsze kawałki i gotuję na półtwardo w wywarze warzywnym z włoszczyzny, ząbka czosnku, listka, ziela, odrobiny soli i pieprzu oraz łyżki majeranku. Odcedzam, przepuszczam przez maszynkę i doprawiam jak na krokiety (sól, pieprz). Jedną z cebul, poszatkowaną na drobno, szklę na patelni, dodaję do masy mięsnej i odstawiam. Wywar zostawiam do gotowania kartaczy.

Pozostając przy militarnej konwencji potrawy, dziesięć z wymienionych ziemniaków gotuję w mundurkach, w lekko osolonej wodzie. Studzę, obieram i przepuszczam przez praskę.

Resztę ziemniaków z wygody przepuszczam na surowo przez maszynkę (można oczywiście tarkować na drobnych oczkach). Starte, czy puszczone przez maszynkę ziemniaki należy dokładnie odcedzić (robię to mocno wyciskając przez gazę). Odsączony płyn odstawiam na piętnaście minut, aż ustoi się na dnie krochmal.

W dużej misce wyrabiam cisto z tartych i ugotowanych ziemniaków. Odlewam płyn z krochmalu i dodaję do ciasta to co się na dole osadziło wyskrobując łyżką (i, gdyby ktoś nie wiedział, już wiadomo skąd nazwa: skrobia ziemniaczana J ). Jeśli masa jest zbyt wodnista dodaję mąkę ziemniaczaną (nie pszenną!) – ma być zwarte i z kartofla.

W dużym garnku gotuję pół na pół wodę z odcedzonym wywarem z mięsa (można lekko dosolić). Z farszu formuję kulki wielkości orzecha włoskiego i obtaczam w masie ziemniaczanej tworząc kule o średnicy mniej więcej dziesięciu centymetrów (do zwilżonych wodą dłoni cisto się nie przykleja). I gotuję… ile ? szkoły są rożne, niektóre mówią nawet o godzinie. Osobiście gotuję kartacze, po wypłynięciu, około trzydziestu minut. Wyciągam jednego i jeśli w masie ziemniaczanej dookoła mięsa nie ma jasnej białej obwódki, jest gotowy.

Żeby postawić kropkę nad ‘i’ na patelni przygotowuję okrasę ze słoniny i cebuli, a dla bardziej wymagających … można dodać boczek. Kartacze idealnie znajdują się z na talerzu z tradycyjnymi obiadowymi dodatkami takimi jak mizeria, kiszony ogórek, tarta marchew, czy zasmażane buraczki.

Fot. Straw Art

Smacznego… :-)

Krem z pieczonych buraków

noreply@blogger.com (Jacek Kulik) — Sat, 29 Jul 2017 14:45:00 +0000

Fot. Straw Art

Nie przepadam za zupami typu „krem”, niemniej zdarzają się wyjątki. Może dlatego, że kocham buraki, w każdej postaci. Czy zasmażane, czy gotowane, czy też pieczone, zawsze potrafią znaleźć dla siebie miejsce na naszym stole. Tym razem postanowiłem więc zrobić „koktajl” z pieczonych buraków na ciepło :-)

Składniki:

Sześć - osiem średnich, najlepiej młodych buraków czerwonych

Kilka łyżek kwasu buraczanego

Ząbek czosnku

Młoda włoszczyzna

Przyprawy – listek, ziele angielskie, pieprz, sól, cukier, dwie łyżki kwasu buraczanego, łyżka kwaśnej śmietany, płatki migdałowe lub sezam do przybrania i chrupania.

Przygotowanie:

Buraki myję, zawijam w folię aluminiową i piekę przez godzinę w temperaturze 200 stopni. W międzyczasie gotuję warzywny bulion z włoszczyzny, listka, soli, pieprzu, ziela i ząbka czosnku. Na sam koniec dodaję kwas buraczany.

Upieczone na miękko buraki obieram i miksuję dodając powoli z bulionem tak, żeby uzyskać kremową konsystencję. Doprawiam odrobinę cukrem i podaję z płatkami migdałowymi lub prażonym sezamem.

Niedzielne śniadania…

noreply@blogger.com (Jacek Kulik) — Sun, 23 Jul 2017 10:48:00 +0000

Fot. Straw Art

Nie ma jak niedzielny poranek w domu. Gwizdek czajnika, świeżo pachnąca kawa, zaspane oczy domowników i… śniadanie...

Jednymi ze sztandarowych dań są u nas jajka. Poprzez pasty jajeczne, omlety, zarówno te na słodko jak i te z warzywami, po ileś rodzajów jajecznic, sadzonych, w koszulkach, czy wiedeńsku, jajka budują nam niedzielę. Świeże, często dwu-żółtkowe, nabyte dzień wcześniej na okolicznym bazarze…. To bawmy się :-)

Sadzone na grzankach…

Składniki:

Dwie kromki pieczywa pszennego, tostowego

Dwa jajka

Masło, olej, sól, odrobina szczypiorku i warzywa do chrupania – co kto lubi, ja preferuję gruntowego ogórka, rzodkiew białą, kilka listków rucoli i malinowe pomidory.

Przygotowanie:

Chleb tostowy opiekam w opiekaczu na stan średnio chrupiący. Na rozgrzanej patelni smażę jajka sadzone tak, żeby samo białko było idealnie ścięte, a żółtko łypało nienaruszonym „okiem”. Sadzone układam na grzankach z chleba i posypuję szczypiorkiem.

Chrupiący chleb taplany w rozlanym żółtku, poprawione malinowym pomidorem i dajmy na to lekko słodką kawą zbożową…… auć :-)

Fot. Straw Art

Jajecznica z kurkami...

Danie sezonowe. Zawsze trafia mnie latem, lub późną jesienią – jak pojawią się świeże kurki. Jajecznicę z grzybami lubię w ogóle. Dobrze wysmażone podgrzybki, czy prawdziwki do jajek pasują idealnie, niemniej to rydze, czy bardziej dostępne kurki dają tej potrawie iście lekko orzechowy posmak.

Składniki:

Dwa jajka

Garść, lub dwie kurek

Masło

Sól i odrobinka pieprzu.

Przygotowanie:

Umyte i oczyszczone kurki, jeśli są duże kroję na drobno, małe przekrawam na pół. Następnie wrzucam na rozgrzaną patelnię bez tłuszczy – mają puścić wodę, odparować i się dobrze zrumienić. Gdy już grzyby są dobrze zarumienione oprószam je solą i delikatnie świeżo mielonym pieprzem, daję dwie łyżki masła i wbijam jajka. Staram się, żeby jak najdłużej żółtka były całe, a białko się ścięło. Na sam koniec, w zasadzie już po wyłączeniu ognia pod patelnią delikatnie łączę żółtka z białkiem i grzybami i mieszam jeszcze przez minutę – tak zrobiona jajecznica jest idealnie kremowa. Doskonale łączy się ze świeżą bagietką z masłem, lub grzankami z ciemnego pieczywa.

Fot. Straw Art

Smacznego :-)

Placki ziemniaczane z wołowiną i warzywami

noreply@blogger.com (Jacek Kulik) — Sun, 09 Jul 2017 19:38:00 +0000

Fot. Straw Art

Zdecydowanie można je uznać za jeden ze smaków dzieciństwa. Nie raz babcia raczyła mnie plackami ziemniaczanymi z cukrem, dżemem, czy kwaśną śmietaną. Ilekroć pojawiały się na stole, bez względu na to czy oprawione były czymś słodkim, czy podane do bardziej treściwych potraw, znikały bezdyskusyjnie.

To co prezentujemy dzisiaj jest nabytkiem całkiem niedawnym, którym zaraziła mnie moja siostra. Placki ziemniaczane owszem, ale miast pudrów, czy dżemów pojawia się w ich towarzystwie wołowina z warzywami.

Placki ziemniaczane

Składniki:

Półtora kilograma ziemniaków

Dwie średnie cebule

Pół szklanki mąki

Dwa jajka

Szczypta soli

Olej do smażenia

Przygotowanie:

Ziemniaki obieramy i kroimy na mniejsze kawałki. Cebulę również. Wszystko przepuszczamy przez maszynkę lub trzemy na tarce na drobnych oczkach. Do powstałej masy dodajemy roztrzepane jajka, sól, mąkę i z wyrobionej masy smażymy na patelni cienkie chrupiące placki.

Cała reszta ….

Składniki:

Półtora kilograma wołowiny (wołowa polędwica, udziec, czy co kto tam lubi)

Średnia cebula

Ząbek czosnku

Czerwona papryka

Dziesięć średnich pieczarek

Cztery kiszone ogórki

Marchewka

Koncentrat pomidorowy (dwie łyżki)

Sól, pieprz, listek laurowy, ziele angielskie, mąka do oprószenia mięsa, olej do smażenia.

Przygotowanie :

W garnku wstawiam wodę i dodając obraną marchewkę, listek, ziele angielskie, odrobinę soli i pieprzu, przygotowuję wywar. Mięso kroimy na małe podłużne kawałki, oprószamy pieprzem, odrobiną soli i mąką i smażymy na gorącym tłuszczu. Obsmażone mięso ląduje kolejno w gotującym się wywarze. Następnie obieram i kroję na drobno cebulę, paprykę czerwoną i pieczarki. Każde z pokrojonych warzyw smażę na patelni osobno i kolejno dodaję do mięsa (paprykę przesmażam na większym ogniu, co by mocniej ją zarumienić, a na ostatnie dwie minuty dodaję dwie łyżki masła – robi się nadspodziewanie smaczna ). Następnie dodaję obrany czosnek, pokrojonego w drobną kostkę kiszonego ogórka, przecier pomidorowy i duszę do miękkości mięsa. Jeśli mąka od prószenia mięsa niewystarczająco zagęści sos, należy go oczywiście dodatkowo zagęścić, niemniej nigdy nie miałem takiej potrzeby.

Tak przygotowane placki ziemniaczane, podane z wołowiną z warzywami, idealnie licują się z kleksem kwaśnej śmietany lub jogurtu greckiego, a dodatkowo jako jarzynka mogą pojawić się pieczone i zasmażane czerwone buraczki.

Fot. Straw Art

Smacznego :-)

Quesadilla

noreply@blogger.com (Jacek Kulik) — Mon, 03 Jul 2017 19:23:00 +0000

Fot. Straw Art

Chęć żucia popłynęła znowu na drugą półkulę po zwrotniku raka. Kraina tapira, fasoli, kukurydzy i Azteków. Nie dość, że bezdyskusyjnie wpasowuje się w obecne trendy kulinarne, nas raduje z wiadomych i widocznych względów, do tego niemalże zabija prostotą i… różnorodnością. Słodka kukurydza, ostre papryczki, dobrze przyprawione mięso, pachnące pomidory, limonki, garść cukrowej cebuli, tequila , gitara…. I odrobina słońca :-) To bawmy się …

O tortilli, najprostszym w świecie placku rozpisywał się nie będę, przepis dostępny jest tutaj

Reszta jest równie prosta…

Fot. Straw Art

Składniki na farsz:

Osiem placków tortilli

40 dkg sera żółtego (najlepiej dwa rodzaje – miękki łagodny i twardy ostrzejszy)

Pierś z indyka, lub wytrybowane podudzia kurczaka w ilości sześciu sztuk

Połowa czerwonej papryki

Mała ostra papryczka (ilość kapsaicyny dobierać według własnych predyspozycji)

Mała cukrowa cebula

Ząbek czosnku

Limonka

Dwa duże pomidory (najlepiej malinowy)

Jedna czwarta sałaty lodowej

Połowa puszki słodkiej, konserwowej kukurydzy, lub świeża gotowana kolba.

I przyprawy – sól, pieprz, chili, słodka papryka, oregano, odrobina oleju.

Przygotowanie :

Pokrojone na drobno mięso marynuję w przyprawach wedle uznania, roztartym czosnku, soku z wyciśniętej limonki i oleju. Odstawiam na godzinę. W międzyczasie zajmuję się rzeczami przyjemnymi – paprykę słodką i cebulę kroję na drobno. Sałatę lodową też bym kroił, ale rewę na drobno rękami (nie nabiera tyle goryczy). Ostrą papryczkę szatkuję na bardziej niż drobno. Ser trę na drobnych oczkach. Pomidora pozbawiam gniazd nasiennych i kroję w drobną kostkę.

Po godzinie mięso wrzucam na rozgrzaną patelnię i smażę do momentu lekkiego zarumienienia uważając żeby nie zrobiło się za suche. Można delikatnie podlać wodą lub nie żałować oleju i zmniejszyć ogień.

Następnie na tortillę nakładam kolejno, zostawiając centymetr luzu po okręgu, tarty ser żółty, pokrojone warzywa (cukrową cebulę, sałatę lodową, słodką paprykę, pomidory), dwie łyżki kukurydzy, przygotowane mięso, odrobinę ostrej papryczki i na wierzch kolejną, słuszną porcję tartego sera, co by wszystko ładnie się scaliło. I wszystko przykrywam kolejnym plackiem.

Tak przygotowane tortille zapiekam na patelni przez około pięć minut z każdej ze stron lub w piekarniku ustawionym na 180 stopni z termo obiegiem. Dla ułatwienia – przekręcanie na patelni odbywa się za pomocą talerza (Panie zapewne będą wiedziały, wszak spody do ciast, lub ciasta w ten sam sposób się odwraca. A panowie jak nie wiedzą, niech pytają Panie ;-) Oczywiście proszę podawać z salsą pomidorową, guacomole i sosem czosnkowym. Teqila okazyjnie….

Fot.Straw Art

Fot. Straw Art

Smacznego :-)

Burrito z indykiem

noreply@blogger.com (Jacek Kulik) — Sat, 24 Jun 2017 14:16:00 +0000

Fot. Straw Art

Zahaczymy dzisiaj o część Ameryki środkowej. Tacos, burrito, czy niektóre wersje chili nijak nie komponowałyby się bez tradycyjnego, kukurydzianego, bądź pszennego placka. Tak więc pobawimy się dzisiaj z tortillą faszerowaną burrito z indyka i warzywami.Tortilla, którą zdecydowanie uważam za najprostszą formę placka ,oczywiście należy wykonać samemu. Trudność przygotowania waha się pomiędzy zero a minus jeden, więc kupowanie gotowych, chemicznych tworów, można bez skrupułów uznać za profanację.

Placki…

Składniki:

Trzy szklanki mąki kukurydzianej, lub pszennej

Szczypta soli

Cztery łyżki smalcu

Półtorej szklanki gorącej wody.

Przygotowanie:

Mąkę przesiewam do miski i dodaję sól. W gorącej wodzie rozpuszczam smalec dodając sukcesywnie do mąki wyrabiam sprężyste ciasto. Dzielę na części, żeby rozwałkować placki, mniej więcej piętnastocentymetrowej średnicy, które smażę na mocno rozgrzanej patelni, bez tłuszczu. Smażenie trwa około minuty z każdej ze stron. Placki nabierają powietrza tworząc pęcherze i dość szybko się rumienią z racji dodania wysokoenergetycznego tłuszczu. Przygotowane placki przykrywam wilgotną ściereczką, co by nie wysychały.

…Farsz

Składniki:

Pierś lub mielone mięso z indyka

Puszka krojonych pomidorów

Dwa świeże pomidory

Kilka liści sałaty lodowej

Puszka kukurydzy

Cukrowa cebula

Czerwona, słodka papryka

Ząbek czosnku

Limonka

Przyprawy – sól, pieprz ziołowy, otarte oregano, bazylia, cząber, lub jakaś przyprawa gotowa żywcem wyrwana z Meksyku.

Przygotowanie:

Mielone mięso indycze, lub pokrojoną w drobne kawałki pierś marynuję w przyprawach i czosnku. Po mniej więcej godzinie smażę na niewielkiej ilości tłuszczu do zrumienienia z posiekaną połową cebulki i pokrojoną na drobno czerwoną papryką. Następnie dodaję puszkę pomidorów i kukurydzę. Duszę jeszcze przez dziesięć minut do zredukowania sosu.

W usmażone placki tortilli nakładam kolejno – sos pomidorowy (najlepsza byłaby salsa , ale o tym kiedy indziej), smaruję guacamole, nakładam farsz z indyka, pokrojone w drobną kostkę świeże pomidory, posiekaną w piórka resztę cukrowej cebulki, porwaną na strzępy sałatę lodową i na koniec skrapiam limonką.

Fot. Straw Art

Smacznego :-)

Chłodnik

noreply@blogger.com (Jacek Kulik) — Sun, 18 Jun 2017 16:52:00 +0000

Fot. Straw Art

Upały rozszalały się na dobre. Na straganach pojawia się coraz więcej soczystych i pachnących warzyw, więc nie pozostaje nic innego jak łagodzenie skutków uporczywego słońca. Więc…orzeźwiający chłodnik…

Składniki:

Pęczek botwinki z buraczkami

Pęczek rzodkiewek

Pęczek szczypiorku

Pęczek koperku

Zielony ogórek

Młoda włoszczyzna

Kilka łyżek soku z cytryny, lub szczypta kwasku cytrynowego

Sól, pieprz, łyżeczka brązowego cukru

Litr zsiadłego mleka, lub kefiru.

Przygotowanie:

Na umytej i obranej włoszczyźnie gotuję warzywny wywar (można dodać na koniec gotowania łyżkę masła). Następnie gotuję w nim drobno posiekane buraczki i połowę liści z botwinki, zakwaszone sokiem z cytryny. Dodaję odrobinę soli, brązowego cukru i świeżo mielony pieprz. Odstawiam, co by wszystko wystygło.

Do zimnego warzywno-buraczanego wywaru dodaję startą na średnich oczkach tarki rzodkiewkę i ogórka, uprzednio obranego oczywiście, poszatkowany koperek i cienki szczypiorek. Dodaję zsiadłe mleko i wstawiam na co najmniej dwie godziny do lodówki.

Gęsty, zimny, trochę jak litewski, jest idealnym rozwiązaniem na upały.

Pragnąc mimo wszystko, bardziej treściwej potrawy mogą go Państwo oczywiście podać z gotowanym jajkiem.

Smacznego :-)

Pity faszerowane mięsem i warzywami

noreply@blogger.com (Jacek Kulik) — Sun, 04 Jun 2017 14:06:00 +0000

Fot. Straw Art

Kolejne proste danie z grecką nutą. Pity faszerowane mięsem i warzywami. W zasadzie obowiązuje dowolność. Tym razem pakowaliśmy grillowanego kurczaka z kompletem pożądanych warzyw, a wszystko w towarzystwie sosów – czosnkowego, lub tzatziki. Proste i smaczne, w znakomity sposób zastępujące typowy fast food.

Chlebki pita - tu znajdziesz przepis

Składniki na farsz:

Pierś z kurczaka, a najlepiej trybowane podudzia.

Czerwona papryka

Dwa świeże długie ogórki

Cukrowa, lub czerwona cebula

Świeży pomidor

Sałata lodowa

Jogurt grecki

Trzy ząbki czosnku

Sok z połowy cytryny

Kilka łyżek oliwy

Przyprawy – sól pieprz, kmin rzymski, słodka i ostra papryka, szczypta oregano, świeża bazylia, koperek i mięta.

Przygotowanie:

Kurczaka marynuję w kuminie, paprykach, ostrej i słodkiej, soli, pieprzu, połowie soku z cytryny, dwóch ząbkach czosnku, odrobinie oliwy i odstawiam na godzinę do lodówki, co by się przegryzł.

W międzyczasie kroję w niemałe kawałki paprykę i pomidory, cebulę w piórka. Sałatę lodową rwę na małe cząstki.

Tzatziki – ogórki obieram, pozbawiam gniazd nasiennych i ścieram na tarce o średnich oczkach. Solę i odstawiam żeby puściły wodę. Odsączam i mieszam w misce z jogurtem, wyciśniętym ząbkiem czosnku, poszatkowanym koperkiem, miętą i bazylią i resztą soku z cytryny. Odstawiam do lodówki na chwilę, żeby również się lekko przegryzło (dla leniwych – wystarczy jogurt i gotowy sos w proszku. Bywają całkiem niczego sobie :)

Na patelni rozgrzewam oliwę i obsmażam kurczaka do zrumienienia, lub lekko skrapiam oliwą i grilluję.

Do przygotowanych chlebków kolejno lądują – sos tzatziki, lub czosnkowy, kilka kawałków kurczaka, po kilka kawałków papryki, sałaty, pomidora i piórek cebuli. Na wierzch jeszcze odrobina sosu i …… smacznego :-)

Chlebki pita

noreply@blogger.com (Jacek Kulik) — Sun, 04 Jun 2017 13:10:00 +0000

Fot. Straw Art

Składniki :

Trzy szklanki przesianej mąki

Kubek ciepłej wody

20 g drożdży

Szczypta soli.

Przygotowanie:

Do ciepłej wody dodaję drożdże i czekam aż zaczną pracować. Dodaję do mąki i wyrabiam na nieklejącą się do dłoni masę. Odstawiam na 20 minut. Po wyrośnięciu wyrabiam ciasto jeszcze raz przez około pięć minut. Formuję placki o średnicy piętnastu centymetrów i centymetrowej grubości. Takie krążki lądują w piekarniku na 10 minut przy temperaturze 200 stopni.

Tak wypieczone pity mają to do siebie, że po przecięciu na pół formuje się kieszeń, w którą można nałożyć sałatę lodową, pomidory, paprykę, ogórki etc.

Fot. Straw Art

Przepisy z wykorzystaniem chlebków:

Kofty z chlebkami pita

Smacznego :-)

Bitki Wołowe

noreply@blogger.com (Jacek Kulik) — Sat, 27 May 2017 16:00:00 +0000

Fot. Straw Art

Nie ma jak kawałek dobrej wołowiny. Tym razem zachciało nam się kruchych, rozpływających się w ustach bitek. Idealnie zestawiają się z kopytkami, kiszonym ogórkiem i sałatą w śmietanie. Sprężyste kopytka, delikatna wołowina, lekko zawiesisty sos i warzywa – idealne zestawienie konsystencji i smaków na niedzielny obiad.

Bitki

Składniki:

Kilogram zadniej wołowiny

Mała cebulka

Ząbek czosnku

Mały kiszony ogórek (dla większej kruchości mięsa)

Kilka suszonych prawdziwków

Jasna zasmażka do zagęszczenia

Sól, pieprz, ziele angielskie, listek laurowy, mąka do oprószenia, tłuszcz do smażenia (wbrew pozorom najlepiej smalec)

Przygotowanie:

Ładny kawałek wołowiny tnę cienko w poprzek włókien na półcentymetrowe plastry i rozbijam tłuczkiem. Posypuję solą, pieprzem i odstawiam na 20 minut. W garnku, a najlepiej szybkowarze gotuję litr wody z odrobiną soli, grzybami, listkiem, czosnkiem, szkloną na patelni cebulką i szczyptą pieprzu.

Na patelni rozgrzewam smalec (wołowina potrzebuje wysokich temperatur do szybkiego zamknięcia i pozostawienia całego meritum w środku), choć można użyć do tego oleju roślinnego i zasmażam po minucie z każdej strony rozbite i oprószone mąką mięso. Mięso i kiszony ogórek lądują w wywarze na co najmniej półtorej godziny (w szybkowarze na maksymalnie godzinę). Po czasie odpowiednim dla gotowania, na patelni przygotowuję zasmażkę z dwóch łyżek masła i czterech łyżek mąki rozcieńczając ją szklanką wywaru z duszenia i zagęszczam sos.

Kopytka

W zasadzie nie ma co pisać, kopytka to kopytka. Zresztą to domena Kasi, więc poniekąd wchodzę w kompetencje…. kilogram ziemniaków, jajko, mąka, odrobina soli.

Ziemniaki do kopytek Kasia gotuje standardowo, gniecie tłuczkiem z odrobiną masła i mleka i odstawia do wystygnięcia. Mają być bardzo dobrze wygniecione, można przepuścić przez praskę. Do ziemniaków wrzuca rozbełtane jajko, soli do smaku i wyrabia ciasto z 600 g mąki pszennej. Ciasto ma być lekko sprężyste, ale rwące. Na stolnicy wałkuje, a w zasadzie roluje długie, mniej więcej centymetrowej szerokości wałki i tnie je nożem na pożądanej wielkości kopytka (około trzech centymetrów ). W międzyczasie gotuje w garnku lekko osoloną wodę, na którą wrzuca przygotowane kopytka. Gotuje do wypłynięcia na wierzch - partiami, co by się nie sklejały.

I koniec. Pozostało jedynie taplać kopytka w sosie, poprawiać delikatnym mięsem i chrupać warzywa.

Fot. Straw Art

Smacznego :-)