TEORİ VE PRATİK , HİÇBİR ŞEY VE HERŞEY...

HYGGE DE NE OLA?

2018-02-13T12:24:00.001+00:00

Merak edip araştırmışken ve çok da sevmişken sizinle de paylaşmak istedim. Bullet Journel gibi bu kelimenin de Türkçe bir karşılığı yok. Zaten Danlara (Danimarka halkına) özgü bir kavram ve tüm Dünya'da Hygge diye biliniyor. Bazı kültürel kavramlar kendi dilinde kalmalı ; YOGA gibi , ÇİNİ gibi ...

Bu da HYGGE . (Telafuzunu merak edenler linkten dinleyebilirler.)

Kelime anlamı; sıcak , rahat ve güvende hissetmek ancak Hygge bir kelimeden daha fazlası bir yaşam biçimi ve bir duygu bütünü aslında.

Yaşam biçimi denilince aklınıza Hygge için tüm hayatınızı değiştimeniz gerekiyormuş gibi bir şey gelmesin. Bugün banyoda kendinizi sıcak, rahat ve güvende hissetmek istiyorsunuzdur, Hygge'yi banyoya uygularsınız; yarın bahçenizde misafirleriniz için kullanırsınız, ertesi gün çalışma masanızda ofiste. Bir sınır yok.

Genelde Hygge sonbahar ve kış mevsimlerinde daha çok ön plana çıkıyor. Çünkü gecelerin uzun, havanın soğuk olması bizleri kapalı mekanlarda daha çok vakit geçirmeye itiyor. Son yıllarda her yerde geçirilen zamanın kalitesinin arttırılması ile ilgili bir çok yöntemin sosyal medya ile bize ulaşması Hygge gibi yaşam stillerini de öğrenmemize neden oluyor.

Aslında durumun şöyle bir boyutu da var; bazen de "Ay ben şunu şunu yaparak farkında olmadan Hygge yapıyormusum." diye şaşırabiliyoruz ki benim HYGGE ile tanışmam tam bu şaşırma ile oldu. Bu da bana şunu hatırlattı Dan da olsak, Türk de; insan tabiatımız bizi zaten sıcak, rahat ve güvende hissedeceğimiz bir ortam hazırlamaya itiyor. Eğitim Bilimleri okuyanlar hemen Maslow'un İhtiyaçlar Hiyerarşisi'ni hatırlayacaklar.

Hygge'nin favori bileşenlerinden bahsedip yazıyı bitirelim ki uzamasın ;)

Ünlü İskandinav Hygge konulu kitapların yazarı Bronte Aurell'in de dediği gibi: " Rahat bir eviniz, rahat bir sandalyeniz, rahat bir battaniyeniz olabilir; ancak bunlar fiziksel nesnelerdir. Bunlar Hygge yaratmaya yardımcı olur, ancak Hygge kendisi zihinsel bir durumdur."

Sevgiler ...

İNGİLTERE GÜNCESİ - 9 (CHRISTMAS EDITION)

2017-12-19T11:51:00.001+00:00

Natural History Museum

Bir çoğunuzun hatırlayacağı üzere geçen hafta instagram hikayem üzerinden bir anket yaptım ve Christmas yazısı okumak isteyip istemediğinize siz karar verdiniz. Neden böyle bir şeye gerek duyduğuma gelince, dini olarak algılanan (elbette Christmas dini boyutu olan bir konu) konular biraz ikircikli malesef. Ama aşağıdakileri okuyunca belki en azından Christmas konusunda başka bir bakış açısı görmüş olursunuz. Ve... tabi ki her zaman olduğu gibi bu yazı sadece benim fikirlerimi ve gördüklerimi içerecek. Herhangi bir karşılaştırma yada yüceltme olmayacak sadece benim hissettiklerim.

Bu yazıyı SEVDİKLERİM - SEVMEDİKLERİM- ŞAŞIRDIKLARIM formatında yazmıyorum. Neredeyse yazacağım herşeyi sevdim ve şaşırdım çünkü. Ve... Christmasla ilgili sevmediğim birşey henüz karşıma çıkmadı. Elbette daha 11 gün (5 gün) var.

Christmas ve Yeni Yıl ayrımı ile başlayalım isterseniz. Gerçi ben benim okuyucu kitlemin bu ayrımı bilmediğini zannetmiyorum ama yazayım ben yine de. Christmas günü yani İsa'nın doğum günü 25 Aralık ve 24 Aralık Christmas Arifesi ile 25 Aralık Hıristiyan topluluklar için bizim dini bayramlarımız gibi çok önemli. Bu topluluklar elbette bu iki günü dinlerinin gereğinde ne varsa yada gelenekleri nasılsa (ülkeden ülkeye, mezhepten mezhebe farklılıklar mevcut çünkü) o şekilde kutluyorlar.

Ek Bilgi: 12-20 Aralık 2017 arasıda Yahudi topluluklarının bayramı, ismi Hanukkah. Kudüs'deki kutsal tapınağın Maccabe isyanından sonra tekrar düzenlenişini kutluyor onlar da. Hanukkah'ya 12 Aralık'tan itibaren 8 kollu şandanlarına 1'er mum ekleyip yakarak 8 mumu tamamlıyorlar ve 8 gün boyunca inançlarının öngördüğü ibadetleri yerine getiriyorlar. Hanukkah dönemi bazı yıllar Christmas dönemi ile aynı zamanda oluyormuş. (Hebrew Takvimi kullanmaları nedeniyle Miladi takvime göre kayıyor.)

31 Aralık ise Miladi takvim kullanan tüm toplulukların eski yılı uğurlayıp yeni yılı karşıladıkları tarih. Yeni yıl demek, yeni başlangıçlar demek, umut demek.

Elbette Hıristiyan toplulukların çoğunlukta olduğu ülkelerde bu iki kutlama günü birbirine geçmiş durumda. Üstüne bir de yıllar içerisinde KAPİTALİZM dahil olmuş tabi. Tam bir çılgın sektör Christmas.

Ay ne çok bilgi verdim. Öğretmenliğim tuttu kusura bakmayın.

KILIK - KIYAFET

Başlık başlık ayırayım ki düzenli olsun :))) Cadılar Bayramı (Halloween) sezonunun bitmesinin ardından, bu bayramdan boşalan raflar ve hatta daha fazlası Xmas ürünleri ile dolmaya başladı. İç giyimden çoraba, pijamadan kazağa aklınıza gelebilecek her türlü giyim ürününün Xmas temalısı raflarda yerini aldı ve birçok kişi hemen bu ürünleri günlük yaşantısında kullanmaya başladı. Mehmet'in öğretmenlerinden örnek vereyim. Yıllar içerisinde birçok Xmas kazağı biriktirmişler tabi, düşünün sadece yılın belli bir zamanı giyiliyor sonuçta,hemen hemen her gün başka bir Xmas kazağı ile karşıladılar bizi 1 Aralık'tan beri. Takılar, tokalar, çoraplar cabası.

Cuma-Cumartesi-Pazar günleri ise parklarda, publarda vs gördüğünüz herkeste Xmas temalı bir giyim eşyası görmek mümkün bu dönemde. Genç yaşlı demeden, ev hayvanı dostları da dahil. Görüntüler çok keyifli bence.

Bu arada 5 Aralık Cuma Xmas Kazağı Giyme Günü idi. Mehmetler okula Xmas Kazakları ile gittiler ve gittiğim her yerde insanlar çok renkliydi. Kendime de alıcam seneye giymek için indirimden. (Okuldan gelen epostada isteyenin giyeceği belirtilmişti elbette.Her türlü inanca saygılılar ve çok dikkatliler bu konuda.)

MEKANLAR, SÜSLEMELER VE IŞIKLANDIRMALAR

Müze ve saray bahçelerinde buz pateni yapabildiğiniz, Hyde Park'ta Winter Wonderland'e gidip çok çeşitli aktivitelere katılabileceğiniz ve bol bol sıcak şarap ve ale içebileceğiniz, her hafta sonunuzu ailenizle ve arkadaşlarınızla dolu dolu geçirebileceğiniz aktivitelerin olduğu bir dönem Xmas.

Süslemeler ve Işıklandırmalar ise komşularınızın bahçe ve kapılarından başlayarak tüm caddeye ve tüm şehre yayılıyor. Her yer gerçekten ışıl ışıl ve Xmas süsleri ile dolu. Görüntüler o kadar güzelki masal şehri gibi. Mutlu hissettiriyor.

Bunları anlatmak zor zaten birkaç resimle geçiyorum.

Covent Garden

Oxford Street Cartier

Regent Street

Hyde Park Winter Wonderland

Piccadilly Circus

Somerset House

EV EŞYALARI

Banyo paspasından nevresim takımına, yemek takımından masa örtüsüne yine aklınıza gelen her ev eşyasının Xmas versiyonu mevcut ve herkes acaip satın alıyor. Demekki tüm evi Xmas ruhu ile dolduruyorlar.

HEDİYE VE KART

Hediyeleşme elbette çok önemli. Binbir çeşit Xmas temalı hediye kutusu, paket kağıdı ve karton hediye çantası görebilirsiniz ve inanın seçmek çok zor. Neyse ki bizim hediye alacağımız kişi sayısı az ve ağacın altına koyup bekletme derdimiz de yok. Ama özenle paketlenmiş çeşit çeşit hediye paketlerini ağaçların altında şimdiden görebilirsiniz. Genelde cam önüne konulan ışıl ışıl ağaçlar açık perdelerden çok rahat görünüyor zaten. Ben bakıyorum önünden geçtiğim evinkine, bakılmasını istemeseler perdeyi kapatırlardı bence :))))

Benim en sevdiğim yaşatılan gelenek ise kart adeti. Mehmet'e sınıf arkadaşlarından o kadar güzel kartlar geldiki anlatamam. Postane'de acaip kuyruklar var şimdiden. 12li bir kart seti almıştım biz de yazalım birkaç kişiye diye yetmedi. Türkiye'ye de gönderelim, arkadaşlar, komşular, Mehmet'in öğretmenleri derken 48 tane kart yazmışım :))) Çok keyif aldım. Üstelik sadece Xmas'ta da değil her zaman kartlaşıyorlar burada. Özel kart dükkanları var. Doğum günü, mezuniyet, Paskalya, her türlü tebrik kartla da kutlanıyor.

YEMEK

Elbette Xmas'a özgü yiyecekler de dikkati çekiyor. Hindi siparişi verebiliyor yada çok çeşitli yiyecekler için sipariş listesine adınızı yazdırabiliryorsunuz.

Tatlılar , aperatifler ve ana yemek herşeyi satın alabiliyorsunuz kişi sayısına göre; hiçbirini kendiniz pişirmek zorunda değilsiniz. Dışarıda da kutlama seçeneğiniz var elbette ama kiminle konuştuysam evinde ailesiyle birlikte geçiriyor hem Xmas'ı hem de yeni yıl gecesini.

Keyifli bir zaman dilimi bence. Halloween ve Chrsistmas Ruhunu seviyorum ben. Aslında ben insanların eğlendiği , mutlu olduğu herşeyi seviyorum. Dünya'da yeterince acı, üzüntü ve zülüm varken keyifli olanı seçmek ruh sağlığımızı korur bence.

Hepinizin yeni yılını şimdiden kutluyorum. Yeni yıl sizlere arzuladıklarınızla birlikte gelsin. Güzel, iyi ve eğlenceli olan herşey sizlerin olsun. Mutlu olun, mutlu edin. Dünya MUTLU bir gezegen olsun.

Sevgiler...

NEDİR BU BULLET JOURNAL (BUJO)?

2017-12-10T16:59:00.000+00:00

Bullet Journal kısaltılmış ismi ile BUJO, benim instagram hesabımda sık sık gördüğünüz benim yeni ilgi alanım. Malesef tam bir türkçe karşılığı yok bu ismin bu nedenle kısasını yani BUJO'yu kullanmak daha pratik olacak sanırım.

Öncelikle İngilizce'den Türkçe'ye tam çeviri yaptığımızda ne oluyor onu bir görelim tabi :) Bullet, günlük İngilizce'de "mermi" demek olsa da İngilizce bir çok kelimede olduğu gibi başka biranlamı daha var: Liste yaparken sayı yerine listelediğimiz kelime yada cümlelerin önüne koyduğumuz içi dolu daireye de İngilizce'de BULLET deniliyor.

bla bla bla
hödö hödö hödö

İşte yukarıdaki içi dolu daireler BULLET. Bu listelemenin adı da Bullet List İngilizce'de zaten.

Gelelim Journal kelimesine; gazete, dergi, günlük, anı defteri anlamına geliyor. Buradaki anlamı tabiki GÜNLÜK ve ANI DEFTERİ. İkisi bir arada diyebiliriz.

Fark ettiğiniz gibi BUJO diyip devam etmek daha kolay :)

Zaten BUJO kelime anlamının çok ötesinde yaratıcılıkla buluşmuş bir defter tutma şekli. Bu nedenle kelimelere cok da takılmamak lazım.

Peki insanlar neden BUJO tutuyor?

Günlük, Haftalık, Aylık işlerini genel ve ayrıntılı bir şekilde düzenlemek için
Hedeflerini ve görevlerini rahatça takip edebilmek için
Çıkacacakları seyahatleri planlamak, gittikleri seyahatlerin hatıratını tutabilmek için
Kaligrafi,resim vs çalışmak için
Bilinçli farkındalık için
Psikolojik olarak rahatlamak için
...

Bu liste uzar gider çünkü BUJO'nun kullanım alanı sizin hayal gücünüzle sınırlı.

Bu arada notedotbook.com un blogunda BUJO ile ilgili daha ayrıntılı bilgi mevcut. Meraklısı bir de oraya gözatsın derim.

Instagram hikayesindeki anketim sonucunda da bu yazıyı yazma kararı almıştım. Onu da hatırlatayım :)

Ben benim BUJO hikayemden bahsedeyim biraz da.

Beni tanıyanlar bilirler; ben zaten kırtasiye malzemesi görünce gözü dönen, her konuda ayrı ayrı bir sürü defter tutabilen, herşeyi dosyalamaktan sapkınca bir zevk alan bir deli ruhum.

Instagram üzerinden bazı sayfaları takip ederken "Ben de bu BUJO olayına gireyim, yok girmeyeyim bundan da geri kalayım, yok kalmayayım benim neyim eksik, ama benim yazım çok çirkin BUJO benim neyime" gelgitleri ile boğuşuyordum ki, NOTEDOTEBOOK Ekim ayında bir meydan okuma ile beni kandırdı.

Barney Stinson tabiatlı bir insan olarak "CHALLENGE ACCEPTED" demek zorunda kaldım. (Üzgünüm buradaki göndermeyi malesef HOW I MET YOUR MOTHER izlemeyenler anlayamayacak) (Challenge accepted : Meydan okuma kabul edildi)

Ve... Ekim ayı boyunca çok keyifli sayfalar ortaya çıktı. Sonra daben koptum gittim zaten. Kasım ve Aralık ayında hazırladığım BUJO sayfaları aşağıda.

Bu arada bir şey keşfettim ki insan kendini aşabiliyor. Normalde zor okunan yazım BUJO'm da baya bir aşama kaydetti. Elbette 1 cümleyi 305 dakikada yazıyorum :) Ama olsun.

Yaratıcılığıma ve bilinçli farkındalığıma çok faydası olduğu kesin. Pinterest, instagram ve youtube ise bu konudaki en büyük yardımcılarım. Müthiş fikirler ve yetenekler görüyorum hergün ve ben de hevesleniyorum.

Sonuç olarak defter tutmayı seven herkesi BUJO sahibi olmaya çağırıyorum. BUJO ile ilgili yazmamı istediğiniz başka şeyler varsa, bu yazının altına yorum olarak yada instagram profilim üzerinden direk bana yazabilirsiniz. BUJO sayfa fikirleri, kolaj ornekleri, en sevdiğim BUJO youtuberları ve aklına gelebilecek herşeyle ilgili yeni yazılar yazabilirim.

Sevgiler...

INGILTERE GUNCESİ - 8

2017-10-26T11:43:00.000+01:00

Merhaba,

Uzunca bir aradan sonra en sonunda bir blogum olduğunu hatırladım değil mi?

Uzun Bodrum tatilimizden sonra geri dönüşümüz biraz sıkıntılı oldu malesef. Çünkü oradaki anneanne, dede, kalabalık, ilgi, deniz, havuz, güneş faktörlerinden sonra buradaki sessiz, sakin yaşantımız Mehmet'i açmadı ilk etapta. Yeme-içmeden, uykuya kadar her alanda ekstra sorun yaşadık ve elbette bu sorunlarla tek başımıza yüzleştik. Okulunun başlaması ile önce azaldı, sonra bitti bu problemlerimiz. Şu an farklı sebeplerden kaynaklanan uyku sıkıntısı var ama onu da aşarız yakın süreçte.

Neyse biz yazımıza dönelim.

* Sevdiklerim

1. Okul dönemleri ve tatiller : Bu hafta Mehmet evde, geçen perşembe okula gidip cuma itibariyle 10 günlük dönem ortası tatiline girdiler. Okul üç dönem ve her dönemin ortasında böyle 9-10 günlük esler varki ben bunu hem öğretmenler hem de öğrenciler için çok doğru buldum.

- İlk dönem Sonbahar dönemi: Eylül'ün ilk haftası başlayıp Aralık'ın 3. haftası gibi Christmas zamanı bitiyor. Ekim sonunda ara dönem tatili var.
- İkinci dönem Bahar dönemi:Ocak'ın ilk haftası başlıyor Mart'ın son haftasında Paskalya zamanı bitiyor. Şubat ortasında ara dönem tatili var.
- Üçüncü dönem Yaz dönemi: Nisan'ın 3. haftası başlıyor. Temmuz ortasında bitiyor. Mayıs sonunda ara dönem tatili var.

Yaklaşık 190 gün okula gidiyorlar.

Not: Burada yazdıklarımı sadece işleyişi görün diye yazıyorum. Herhangi bir karşılaştırma yapmıyorum cümlelerden fark ettiyseniz. Çünkü Türkiye'de neyin olup olmayacağını bilecek kadar (13 yıl) öğretmenlik ve öğrencilik (15 yıl) yaptım. :))) Bu nedenle karşılaştırmayı saçma buluyorum, her ülkenin eğitim sistemi kendi öğelerini barındırır.

2. Kırtasiye malzemeleri : Beni tanıyan herkes kırtasiye malzemesi bağımlılığımı bilir. Türkiye'den gelirken o kadar çok dağıttım ki anlatamam. Sadece bir kısmını buraya getirebildim diye üzülürken boşa üzüldüğümü anlamam 1 hafta sürdü. Burası tam bir kırtasiye malzemesi cenneti.

3. Online market alışverişinde poşet geridönüşümü : Geri dönüşüm meraklıları burada çok mutlu olur. Her şeyin geri döünşümü var diyebilirim. Mesela benim market alışverişimin bir kısmını (ağır olanlar) yaptığım OCADO. Uygulaması ile alışveriş yapıyorum zaten çok memnunum da diğer sevdiğim konu ürünleri getirdikleri poşetleri bir sonraki alışverişte geri verdiğinizde sayısı x 5 pence hesabınızdan düşülüyor.

* Sevmediklerim

1. 3 yıllık vize işlemleri : Kasım ayinda 1 yıllık vizemiz bittiğinden bu hafta 3 yıllık vize evraklarımızı teslim edeceğiz. Sonuç gelene kadar pasaportumuz yok. Brexit (İngiltere'nin Avrupa Birliği'nden çıkışı) ve son 5 yılda (ve 15 Temmuz sonrasında) çok Türkiyeli göçü olduğu için normalde 15-30 günde sonuçlanan vizeler bu yıl 6 ayda sonuçlanıyormuş malesef. MEB'den istifamı vermek için bile gelemeyeceğim gibi görünüyor. (Konsolosluğa istifa verilebiliyor bu arada.)

2. Yok :) Sevmediklerim yazmakta zorlandığımı daha önce de söylemiştim.

* Şaşırdıklarım

1. Vauxhall / Opel : Ben bu konuyu daha önce yazdım sanıyordum yazmamışım. Çünkü çooook şaşırmıştım ilk geldiğimde. Karşıdan bir araba geliyor yada park halinde biliyorumki Opel Astra/Vectra/Meriva/Zafira/Mokka ; bir bakıyorum logo farklı Vauxhall.

Sebebi ne peki diye sorarsanız benim gibi. Alman markası olan Opel 2. Dünya Savaşı'nda Nazilere tank vs üreterek açık destek verdiği için markanın Birleşik Krallık'ta satılması yasaklanmış. İngilizlerin değişik kafa yapılarının bir sonucu olarak böyle bir sonuç ortaya çıkmış yıllar içinde. Ama herkes de biniyor Vauxhall arabalara yani.

2. Kilise'de öğle yemeği : Eşim bir akşamüstü işten gelip oturduğunda, öğle yemeğini nerede yediklerini tahmin edemeyeceğimi söyledi. Edemedim de :) Özellikle kapalı alanlarda çalışanlar öğle yemeklerini dışarıdaki her yerde bulunan küçük parklarda , banklarda ve nehir kıyısında yemeği tercih ediyorlar. Eşimle arkadaşı da Southwark Cathedral'inin yakındaki banklarda öğle yemeklerini yerlerken yağmur başlamış. İçeriden çıkan rahip tüm yağmura yakalananları yemeklerini rahatça yemeleri için içerideki sıralara davet etmiş ve yemeklerini içeride yemişler. Hoşgörü ve kibarlık insanlığın anahtarı bence.

3. Dükkan Çalışanları : Sürekli İngilizlerin ciddiyetlerini dinleyerek bu yaşımıza geldiğimiz için güleryüzlü, kibar ve hatırnaz olmaları beni şaşırtıyor tabi. Ama çok da mutlu oluyorum. Mutlaka hal hatır soruyorlar mesela. AVM yada mağazalarda da "Bir şey sormak ister misiniz?" , "Bana ihtiyacınız var mı?" , "Sizin için ne yapabilirim?" gibi bir küçük ilgiyle hiç rahatsız etmeden birden yok oluveriyorlar. Sorunuzu sorduğunuzda, başka bir dükkanda var olan bir şey olsun diyelim hangi dükkanda ve nerede olduğuna kadar anlatıyorlar. İşlerine ve herkese saygılı bir toplum bu işin sırrı.

Bugünlük de bu kadar. Bir şehirde mutlu yaşayabilmek için onu sevmeniz de gerekir. Ben Londra'yı çok sevdim bu da benim şansım. Sevmeseydim çok zor olurdu.

Bu arada Sonbaharda çok güzel bu şehir , gerçekten çok güzel. Yağmur anlatıldığı kadar sorun da değil üstelik. Yolculuk düşünenlere tavsiyem olsun. Sonbahar kesinlikle Londra için doğru mevsim. Yeşili bol şehrin sonbahardaki renkleri tablo gibi.

Sevgiler...

Bodrum Güncesi

2017-08-02T21:10:00.002+01:00

Merhaba

Takipçilerimin bildiği üzere bizim Londra'ya yerleşmemizin ardından annem ve babam da Bodrum Turgutreis'e yerleştiler. Bu nedenle biz de bütün yaz tatilimizi burada geçiriyoruz.

Elbette daha önce Bodrum'a gelip tatil yaptık ve gezdik ancak yaklaşık 1 aydır burada olmak farklı bir durum. Annemlerin evinin bulunduğu sitenin konumu dolayısıyla da çok rahat ettik açıkçası. Çünkü havuzdan bile denizi görebiliyoruz, her akşam Kardak Kayalıkları'nın üstünden batan güneşi izliyoruz, esinti şahane ve yokus asagi sallanip Turgutreis Merkez'e ulasabiliyoruz. (Yazinin bu kismindan itibarenini esimin bilgisayarinda yazdigim icin Turkce karakter yok :))) kusura bakmayin.)

* SEVDIKLERIM

1. Bodrum Deniz ve Bodrum Kalesi Sualti Arkeoloji Muzeleri : Bodrum'a geldiyseniz bu 2 muzeyi mutlaka gezin. Bir de Zeki Muren Evi'ne gidecegiz haftaya onu da ayrica yazarim elbette ;)

Bodrum Deniz Muzesi ; Bodrum Carsi'nin icinde giris ucreti cok cuzzi olan kucuk bir muze. Alt katinda Halikarnas Balikcisi ozel koleksiyonu ve Bodrum Denizciligi'ne ait bircok parca mevcut. Ust katta ise Hasan Gulesci'ye ait 3000'ne yakin deniz kabuklusunun bulundugu muazzam bir koleksiyon var.

Bodrum Kalesi ve Sualti Arkeoloji Muzesi: Benim 3. kez gezme sansini yakaladigim muthis manzarasi, gercek anlamda korunmuslugu ve sualti arkeolojisi ile birlestirilmisligi ile nadir muzelerden biri. Gezin gorun daha da bir cumle yazmam ;)

2. Kemer ve Karaincir Koylari : Herkesin denize girecegi yerden beklentisi farkli elbette ama ben Turgutreis ile Akyarlar arasinda yer alan ve Turgutreis Yelken Kulubu ile Fener Restaurant'in da bulundugu Kemer koyuna bayildim. Cunku cok cabuk derinlesiyor, tekneler cok acigindan geciyor, plaji genis ve gunes neredeyse batana kadar etkili. Ancak Mehmet Karaincir (Akyarlar) koyunu daha cok sevdi. Cunku dalda yok denecek kadar az ,belli bir yere kadar sig ve plaji genis. Bana gore de Karaincir fena degil tekneler cok yakindan gecmiyor acilabiliyorsunuz ve belli bir noktadan sonrasi derin. Ancak Turgutreis'e ters kalmasi nedeniyle 6'dan sonra gunes hic yok denilebilir.

Torba, Turkbuku, Gundogan, Yalikavak ve Gumusluk'te ise genis plaj aramayin. Deniz her yerde temiz ve guzel aslinda ama ben en cok yukaridaki 2 yeri begendim.

* SEVMEDIKLERIM

1. Tabiki gereksiz pahalilik : Bodrum Tekilacilar Sokagi'nda 33luk birayi 25 tlden icip Turgutreis Pazar'inda Istanbul'da Galata Kulesi'nin oradaki dukkanlarda 120-150 tlden satilan elbiselerin 240-260 tlden satildigini gormek bana yetti desem size de yeter sanirim :(

2. Sigara izmaritleri : Her yerde ama her yerdeler. Kumsalda, marinada, denizde ... Her yerde... Uzgunum ama igrenc.

3. Trafikteki kural tanimazlik : Tatile gelmis olmak her konuda rahat olmayi mi gerektirir bilemiyorum. Ama herkes cok kuralsiz araba kullaniyor. Bir rahatlik bir rahatlik. "... Bodrum'da trafik kazasinda hayatini kaybetti." Haberleri az bile dedirtti bana , siz dusunun.

* SASIRDIKLARIM

1. Bodrum Rock Festivali : Bodrum'da ilk kez gerceklestirilen festival bizim cok eglenmemize ragmen tam bir fiyasko idi. Bu kadar guzel bir yerde bu kadar kotu bir organizasyon PES dedirtti ama yapacak bisi yok biz elimizdeki ile yetinerek cok eglendik. Hele cok sevdigim Ogun Sanlisoy sahnesi ile gozumde devlesti, muthisti.

2. Turgutreis D-marine Boom Bar : Canli muzik falan var zannetmeyin D-marine'yi tepeden goren, kokteylleri basarili ama asil bilgiayardan da olsa caldiklari sarkilarla her o tarafa gittigimde oturup birseyler ictigim mekan. Turgutreis'e yolunuz duserse tavsiyemdir.

Bu da boyle bir Bodrum guncesi olsun :)

Sevgiler ve selamlar.

Turgutreis'te Gunbatimi

KALP YETMEZLİĞİ (Grafik Saati'nde yayınlanan yazım)

2017-07-17T08:56:00.000+01:00

Son yıllarda yaşananlar ve sosyal medya bana "kalp yetmezliği"nin iki anlamı olduğunu öğretti.

1. Sözlük yada tıp literatüründeki anlamı:

Kalp yetmezliği, kalbin sağ, sol veya her iki karıncığının içindeki kanı, her vuruşunda damarlara yeterli miktarda gönderememesi sonucu oluşur. Yani kalbin, vücudun ihtiyacını karşılayacak düzeyde kanı pompalayamamasına kalp yetmezliği denir.

2. Vicdani anlamı:

Duyarsız kalınamayacak kadar zor yada kötü durumlar yaşamış yada yaşamakta olan canlıları ; vicdansızlık, korku, bana dokunmayan yılan bin yaşasın zihniyeti yada ötekileştirme nedeniyle görmezden gelmek. Tepki veremeyecek yada önemsemeyecek kadar kalbi taşlaşmış olmak.

Önceleri bu kalp yetmezliği türünü genelde hayvanlara eziyet edilen durumlarda görürdüm. Sonra bir baktım ki kadına şiddette, çocuk istismarında ve daha bir çok vahim durumda ortaya çıkıyor. Son olarak da tüm dünyada bir şekilde haber olan , tüm ülkelerdeki aydınların destek verdiği bir direniş; canım ülkemdeki çok büyük kitlelerce yok sayılıyor.

Evet Nuriye ve Semih'in direnişinden bahsediyorum. Yaşanan tepkisizliği de KALP YETMEZLİĞİ olarak isimlendiriyorum.

100.000'lerin mağdur olduğu, OHAL KHK'lerine mağdurların bir çoğu karşı çıkamazken; bu durumda işinde olmuş herkesin sesi olmaya çalışan Nuriye Gülmen ve Semih Özakça nasıl bu kadar az destek görür, nasıl bu kadar ötekileştirilir ve 130. gündeki açlık grevlerini nasıl tutuklu olarak geçirirler aklım değil KALBİM kabul etmiyor. Demekki henüz kalp yetmezliği bana sirayet etmemiş. Ne mutlu bana.

İki yüz küsür gündür direniyorlar, 130 gündür açlık grevindeler, 40 günden fazla süredir tutuklular. Nasıl görmezden gelirim, nasıl boyun eyselerdi derim, nasıl terörist ilan ederim? Bebekleri öldüren, kadınlara tecavüz eden, yaşlıların kafasını kesen IŞİD varken; ekmeğini geri isteyene aynı yaftayı nasıl yapıştırabilirim?

Direnişin yöntemini, açlık grevini eleştirmek başka ; ötekileştirmek, yaftalamak ve görmezden gelmek başka. Eleştiri hepimizin hakkı. Sırt çevirmek ise bir seçim.

Ben seçimimi bu seferlik eleştiri hakkımı kullanmadan HAYATTA KALMALARINI DESTEKLEMEKten yana kullanıyorum.

Belki farkında değilsiniz ama Nuriye ve Semih yaşar ve işlerine geri dönerse, hepimiz kazanacağız. KHK'lerle işinden olan herkese geri dönüş yolu açılacağı gibi , KALP YETMEZLİĞİ sorunumuzu aşmakta bir adım ilerlemiş olacağız.

Nuriye ve Semih'i görmezden gelir ve yaşatamazsak, onlar ölümsüz birer direnişçi olarak bizler tarafından hep hatırlanarak yaşayacak ama bazı vicdanlar yaşadığı KALP YETMEZLİĞİNİN ağırlığını hiç unutamayacaklar. Çünkü unutturmayacağız.

Not: Bu yazıda size ne direnişin gelişim sürecini, ne de Nuriye ve Semih'in geçmişlerini anlattım. Bunları merak eden öğrenir. Bir direnişi desteklemek için bireyleri tanımak gerekmez zaten. Direnişin her günü söyledikleri tek bir cümle özü anlatır. "İŞİMİZİ GERİ İSTİYORUZ."

Yazıma Grafik Saati'nden de ulaşabilirsiniz.

İngiltere Güncesi - 7

2017-06-24T14:57:00.001+01:00

Merhaba,

Tatil için Türkiye'ye gelmeden önceki son yazıma Grenfell Kulesi'nde canından yada yuvasından olanları anarak başlamak istiyorum. Dar gelirli bireylerin yaşadığı yüksek binada çıkan yangın günlerce medyayı ve sosyal medyayı meşgul etmesinin yanında; birlikteliğin güzel yüzünü bizlere göstererek trajediden umut doğmasını sağladı. Hatalarla dolu olaylar zincirinden sonra çıkan yangın elbette ölüm ve zorluk getirdi. Ancak kimse ah vah edip sonra hayatına dönmedi. Günlerce süren yardım ve dayanışma , herkesin yaralarını sarmasına ve yoluna devam etmesine destek oldu. Sorumlular ve yetkililer ise soruşturmalar ve yardıma destekle güzel bir sınav verdiler.

Gelelim Türkiye'ye gelişimize. Mehmet ve ben 3 Temmuz'da Bodrum'a geleceğiz ve 15 Ağustos'a kadar Turgutreis'te annemlerle birlikte olacağız. Bu tarihler arasında yolu Bodrum'a düşen herkesle görüşmek isterim. Mahir 31 Temmuz'da gelip bizimle dönecek. Mehmet'in okulu 6 Eylül'de açıldığı için ve 15 Ağustos'tan sonraki tarihler için uçak bileti fiyatları 2-3'e katladığı için bu tarihler bize uydu. İstanbul'a geçmeyeceğim çünkü herkes ya tatilde ya yazlıkta, evimizi de kiraya veriyoruz çünkü boş durması çok saçma oluyor. İzmir'e ise 2-3 gün uğramayı planlıyorum ama net değil. Mehmet'in ve benim annemlerle bol vakit geçirip depo yapmaya ihtiyacımız var.

Malum sonbahar, kış ve ilkbaharda biz gelmeyeceğiz, Londra'ya yolu düşenleri bekleyeceğiz. Çünkü Mehmet'in ilk okul yılı ve adaptasyon süreci çok önemli ve kesintiye uğramamalı. Mümkün mertebe Türkçe'den uzak olmamız gerekiyor.

Neyse daha fazla uzatmadan her zamanki sistemle devam edelim.

* Sevdiklerim

1. Bisiklet kullanımı : Her yaştan her meslek grubundan birey bisiklet kullanıyor burada. Yollar, trafik işaretleri, park alanları v.s. bisiklet kullananlar için o kadar güzel düzenlenmiş ki Londra'nın bir ucundan diğer ucuna bisikletinizle çok rahat gidebilirsiniz. Çocuklar okullarına, anneler alışverişe, insanlar işlerine bisikletleriyle gidiyor ve bu yolculuklar her türlü güvenlik önlemi alınarak sorunsuzca gerçekleştiriliyor. Tren ve otobüs istasyonlarında, hemen hemen tüm umumi kullanılan bina ve alanın yanında bisiklet park bölümü bulmak mümkün. Üstelik yoğun olmayan saatlerde bisikletinizle trene de binebiliyorsunuz. Bence doğayı korumak ve spor yapmak için desteklenmesi gereken aktivitelerden biri bisiklet kullanımı.

2. Pusetler: Yukarıdaki fotoğraflar sadece birkaç örnek aylardır o kadar değişik puset örnekleri gördüm ki tahmin bile edemezsiniz. Tek bir pusetle 5 çocuğunu taşıyan kadının fotoğrafını çekmediğime pişman oldum hatta. Yukarıdaki 3lü pusete 2li scooter aparatı takmıştı ve ikiz 2 yaş civarındaki çocuklarını, 3-4 aylık bebeğini ve biri 5 diğeri 7 yaş civarı olan oğullarını tek pusetle alışverişe çıkarmıştı. Çocuklar neden yürümüyor diye hiç düşünmeyin, çünkü herkesin arabası yok ve otobüs ve tren durakları arası büyük mesafeler yürümek gerekebiliyor puset ve scooter kurtarıcı burada çünkü o kadar mesafede hiçbir çocuğu kucakta taşıyamazsınız.

3. Yeşillikler : Kesinlikle abartmıyorum her yer yemyeşil , her yerde mutlaka bir park bir havuz vs mevcut ve her yerde çiçekler ve ağaçlar var. Haritadan inceleyerek bile ne kadar çok yeşillik olduğunu görebilirsiniz.

* Sevmediklerim

Her yazıda bu kısma bir şey yazmakta zorlanıyorum. ;)

Gereksiz ve Reklam İçeren Postlar : Kapıdaki posta deliğinden yukarıdaki resimde de yazdığı gibi üzerinde "No Junk Mail" (Gereksiz Posta Atmayın) yazmasına rağmen , bir sürü gereksiz şey atıyorlar malesef. Hele ki seçim döneminde seçim bildirileri baya bir çok geldi açıkçası.

* Şaşırdıklarım

Aslında pusetleri bu kısma da yazabilirdim. ;)

1. Publarda yemek servisinin bitebilmesi: Her pubda olmuyor ama bazı publarda belli bir saatten sonra mutfak kapanıyor ve yemek servisi bitiyor. Sadece alkol ile devam ediyor herkes. 2 hafta önce neredeyse saat 16.00'da oturduğumuz pubda aç kalacaktık, neyse ki mutfak son sipariş olarak bizimkileri aldı. Başka yere geçerdik elbet niye aç kalalım ama bence enteresan.

2. Tate Modern Müzesi Haritası'nın satılış şekli : Geçen hafta arkadaşım Aziz'le Tate Modern'in ücretsiz gezilebilen bir bölümünü gezdik ve müthiş Dali, Picasso, Monet ... tabloları ve heykeller gördük. Müzenin girişinde bir standda yukarıdaki fotoğraftaki gibi haritalar vardı, haritayı alınca yandaki kumbara bölümüne 1 pound atıyorsunuz bağış olarak. Bana şaşırtıcı gelen orada hiçbir görevli olmaması oldu tabi 1 poundu atıp atmamak vicdanınızla sizin aranızda. En sevdiğim ahlaki denemelerden biri ;)

Bugünlük bu kadar. Muhtemelen bundan sonraki yazım Turgutreis ve Bodrum Güncesi olacak :)

Ramazan Bayramınız kutlu olsun. Dualarınız tüm Dünya'ya ve Canım Ülkeme barış, sevgi, umut ve huzur getirsin.

Nuriye ve Semih ölmesin :(

Sevgiler ve selamlar.

İngiltere Güncesi - 6

2017-06-04T13:18:00.000+01:00

Merhaba,

Bugün biraz buruk bir Merhaba. Yazı dilinde burukluk olmaz elbet ama benimki buruk işte, yapacak bir şey yok. 6 haftadır 3. terör eylemi ile dün geceyi tamamladık. Önümüzdeki hafta genel seçimler var ve bu nedenle terör eylemlerinin artmasını seçimlere bağlamak farazi olmaz bence. Demek ki Dünya'nın her yerinde siyaset maşalarını seçim öncesi terör için kullanıyor NOKTA

Westminister , Manchester ve London Bridge saldırılarından etkilenen herkese kolaylıklar diliyorum. Vefat edenlerin mekanları cennet olsun.

Güncemi bu konudan bahsetmeden yazmam takdir edersiniz ki mümkün değil.

* Sevdiklerim

1. Seçim sürecinin işleyişi ve propagandalar : Yukarıda genel seçimlerden bahsetmişken onunla başlayalım. Seçimlere benim bildiğim ve anladığım kadarıyla herhangi bir baraj vs olmamasına rağmen 5 parti katılıyor. Bu partilerden Yeşillerin destekçisi %1 oranında ama yine de seçim manifestoları ve propagandaları ile seçimlerde boy gösteriyorlar. Başı çeken 2 parti ise Conservatives (muhafazakarlar) yani şu anki Başbakan Teresa May'in partisi ile Jeremy Corbyn'in Labour (işçi) Partisi.

Evlerin cam ve bahçelerinde destekledikleri partiye ait logolar görmek mümkün ve zaman zaman kapıdaki posta deliğinden propaganda broşürleri atılıyor. Televizyon kanallarında gereği kadar seçim propaganda haberi ve programı var ancak ülke seçimle yatıp kalkmıyor. Sakin sakin herkes vaatlerini anlatıyor, antitezlerini öne sürüyor; ancak kimse birbirini karalamaya yada kendi üslubunu bozmasına neden olan bir davranışa yeltenmiyor.

2. Otobüs duraklarındaki saygı: Bir çok yerden otobüse bindim. Çok kalabalık yada çok tenha zaman dilimlerine yada yerlere denk geldiğim oldu. Ne bir itiş kakış ne bir rahatsızlık verici davranış yada söz ile karşılaşmadım. Eğer siz duraktaki herkesten önce geldiyseniz ve öncelik gerektiren özel bir durum yoksa kimse sizden önce otobüse binmeye yeltenmiyor. Geçen gün 13-14 yaşlarında sohbet eden gençler benim önüme geçip otobüse binmek istediler ama sohbet dolayısıyla zaten pek farkında da değillerdi. Bir bey hemen onları uyardı ve tek tek hepsi benden özür dileyip bana yol açtılar; ayrıca uyarı nedeniyle beyefendiye de teşekkür ettiler.

3. Yol kazıları ve kaldırım çalışmalarındaki güvenlik önlemleri: Yarım metreye yarım metre bir yeri dahi kazacak yada asfaltla yamayacak olsalar etrafını plastik korumalarla çevirip yol işaret levhalarını mutlaka yerleştiriyorlar.

* Sevmediklerim

1. Terör olayları sonucunda ırkçılık yapanların var olması: Elbette hiç ırkçı insan olmamasını beklemiyordum ama yine de ırkçılıktan hiç hoşlanmıyorum elimde değil.

2. BBC haber kanalının taraflı habercilik yapması : Fark edince ben de çok şaşırdım ama twitterda yada diğer haber kaynaklarında gördüğünüz bir haberi BBC'de ya hiç görmüyorsunuz yada kesilmiş yada çarpıtılmış hali ile karşılaşabiliyorsunuz. (Muhafazakar iktidarı destekliyorlar.)

* Şaşırdıklarım

1. Güneşle olan muhabbetleri: Mehmet'in okulundan bana Güneş Koruma Poliçesi imzalattıklarında şaştım kaldım. Azıcık güneş içi şapka ve güneş kremi de istediler zaten :) Bol güneşli bir günde Mehmet 'i okuldan aldığımda kolundan zor tuttum pusete oturturken, bahçeye çıkarırken öyle bir kremlemişler ki Kırkpınar'da güreşir yani :))) Şaka bir yana tenleri çok beyaz tabi, bizim gibi değiller.

Güneşi görür görmez parklara bahçelere sere serpe yayılmalarına ise bayılıyorum. İç çamaşırı ile güneşlenenler bile oluyor özgürce ki bu bence çok güzel.

2. -mış gibi yapmamaları: Hiçbir konuda ve hiçbir yerde -mış gibi yapana rastlamadım henüz. Bir iş yapılıyorsa yavaş yada hızlı, iyi yada kötü çaba sarf ederek yapılıyor. Bir soru sorduğunuzda cevap aranıyor. Sizinle ilgilendilerse gerçekten ilgileniyorlar laf olsun diye değil. Buna şaşırmak da tuhaf tabi ama ... ;)

Bugünlük de bu kadar.

Sevgiler ve selamlar ...

76. GÜN

2017-05-23T16:15:00.000+01:00

Bugün 2 şeyin 76. günü;

Arkadaşım Nuriye Gülmen ve Semih Özakça'nın açlık grevinin ve

Mehmet ve benim Londra'ya gelişimizin.

11 Mart 2017 günü hayatımla ilgili büyük bir adım attığımı zannederken, bana hayatla ilgili büyük adım atmak neymiş gösterdikleri için Nuriye ve Semih'e teşekkür ediyorum.

Büyük egolarımızın altında ezilmiş hayatlarımızın ne kadar önemsiz olduğunu hissettiriyor bana onların haklı direnişi.

Çünkü 15 Temmuz 2017'den bu yana Türkiye'de KHK'ler ile işinden ve aşından olmuş 100.000'i aşkın insan varken bir avuç insan direniyor yada bu direniş için ölümü bile göze alabiliyor.

Mesela aynı şeyleri ben yaşasaydım, Nuriye ve Semih kadar cesur olamazdım. Nereden mi biliyorum? Rahatım çok yerindeyken kaçmayı tercih ettiğim için tabi ki. Çünkü herkes savaşçı değildir. Herkes direnişçi değildir.

Ama herkes destek olabilir. Ben Nuriye ve Semih kadar cesur, savaşçı, direnişçi değilim. Ancak üç maymunu oynayacak kadar kaypak da değilim kimse kusura bakmasın.

Haklı davaları uğruna ölümü göze almış bu insanların karşısında saygıyla eğiliyorum, onları dualarımdan eksik etmiyorum ve onlarla ilgili yapılan haberleri paylaşıyorum ki bilinsin. Daha fazlasını yapabilir miyim? Elbette yapabilirim, her zaman daha fazlası vardır.

Gelelim çoğu insan tarafından yapılan bu eylemin farklı algılanmasına. Kimisi AÇLIK GREVİ fikrini yanlış buluyor, kimisi DİRENMEYİ, kimisi sol örgütler vs tarafından DESTEKLENMEYİ. Bunlar sizin fikirleriniz ve ben saygı duymaya çalışıyorum. Ancak farkında mısınız bilmem ama Canım Ülkemde DİRENİŞ, AÇLIK GREVİ, DEVRİM ... gibi bir çok kelime öcü gibi. Kelimelerden bile korkuyoruz çoğu zaman.

Herkes karşısındakinin fikrine saygı duymaya çalışmak zorunda.

Bugün savcılığa sevk edildiler ve büyük ihtimalle tutuklanacaklar. Neden? Sebebi belli DİRENDİKLERİ için. Neye karşı? DEVLETE !?

HAYIR. Devlete karşı değil bu direniş. KHK ile hukuksuz bir şekilde işsiz kalan insanların çığlığı olmak için. Bu kadar basit ve net. Altında, arkasında bir şeyler aramaktan vazgeçin. Neden Sol Örgütler destekliyor? Yahu kim desteklesin? Ensar Vakfı mı? Turgev mi? AKP Gençlik kolları mı? Türkiye'de ne zaman hukuksuzluğun karşısında bir direniş olsa Sol Örgütler, Alevi Dernekleri ve Sanatçılar destekler, ötesi var mı?

Günlerdir bu yazıyı yazmak istiyorum ama cümleleri, kelimeleri toparlayamıyorum. Çok doluyum bu konuda çünkü. Yine de çok toparladım denilemez ama en azından çorbada benim de bir tuzum bulunsun.

Son olarak...

Canım Nuriyem ,

Adliye'den gönderdiğin videoyu izledim. Orada bile "iyiyim , beni merak etmeyin" diyorsun, hep bizi - seni sevenleri düşünüyorsun.

Seninle gurur duyuyorum. Ve... cesaretini çok kıskanıyorum.

Bu direnişin haklı davanıza olumlu katkılar yaparak mutlu bir şekilde tamamlanmasını diliyorum.

Selamlar ve sevgiler...

İngiltere Güncesi - 5 (Mehmet ve Okul)

2017-05-12T11:04:00.001+01:00

Merhaba

Başlıktan da anlaşılacağı gibi bu günce özel bir konu ile ilgili. Çünkü buradaki eğitim sistemi ile ilgili öğrendiklerimi de sizlerle paylaşmam gerektiğini düşünüyorum.

Mehmet gibi okul seven bir çocuğun 1 Mart'tan beri okula gitmediği için ne kadar sıkıldığını ve doğal olarak ne kadar benim üzerimde kaldığını tahmin edersiniz.

2 yaşında 3 yarım günle başladığı kreş yaşantısı, yavaş yavaş artarak Eylül ayından beri 5 tam güne çıkmıştı malum. Bahçeşehir Küçük Adımlar Çocuk Evi'nden ve Mehmet'in sosyal-dil gelişimleri için özel eğitim aldığı Strateji Danışma Merkezi'nden ne kadar memnun olduğumuzu herkes biliyor. Londra'ya gelmeye karar verdiğimiz andan itibaren de çok büyük desteklerini gördük üstelik.

Bu nedenle Okul müdüremiz Fatoş Hanım'a, Filiz ve Ada Öğretmenlerimize, Strateji Danışma Merkezi'nde sabırla bizi dinleyen ve her zaman yolumuza ışık tutan Çocuk Psikologumuz Nur Hanım'a, desteğini her zaman hissettiğimiz ailemizin Psikologu Mukadder Hanım'a, özel eğitim öğretmeni olmanın yanında Mehmet'in ablası olan Ayşegül Öğretmenine ve Mehmet'i beklediğim zaman boyunca arkadaşlığını ve hoş sohbetini benden esirgemeyen Leyla Hanım'a tam da burada teşekkür etmek istiyorum. Hepinizi çok seviyoruz. Hayatımıza dokunduğunuz için çok mutluyuz.

Gelelim buaradaki okul durumumuza. 20 Ocak itibariyle okulla işim bitip boş olduğum için gelmeden burada oturacağımız bölgeyi ve Mehmet'in eğitimi için okulları araştırmaya başladım. Bir çok okula e-posta gönderdim ve olumlu bir çok yazışma yaptım.

Yaptığım araştırmaların sonucunda Nur Hanım'ında yardımıyla seçtiğimiz okulların genelde Kingston ve civarında olduğunu keşfettim. Mahir de Ahmetlerle birlikte Wimbldon'da kaldığı için ve bu iki ilçe birbirine yakın olduğu için resmen dört ayağımızın üstüne düştük.

Kingston ve Richmond Council'lerinin (belediye diyebiliriz Türkçe olarak ama tam karşılığı değil açıkçası) sınırları içerisinde yaşayan tüm çocukların eğitimleri ve sağlıkları için özel bir kuruluş kurduklarını ve tüm eğitim-öğretim-sağlık faaliyetlerini bu kuruluş ile yürüttüklerini öğrendiğimde ve Achieving For Children web sayfasını incelediğimde Mehmet için doğru yerin Kingston olduğuna emin oldum.

Mahir de bu arada yaptığı araştırmalar sırasında Kingston Council'e bağlı New Malden semtinin okul ve ev açısından bize en uygun yer olduğunu keşfetti ve ev bakmaya başladık. Mehmet'in rahatı için evi biz gelmeden tuttu, olmazsa olmaz eşyaların bir kısmını satın alıp kurdu ve gelip bizi İstanbul'dan aldı.

Ancak vizelerin çıkış tarihi vs gibi sebeplerden sizinde bildiğiniz üzere biz 11 Mart'ta buraya gelmiş olduk. UK'de okul kayıt başvuruları (bir sonraki yıl için) Şubat ayının sonunda tamamlanıyor. Elbette bizim durumumuz istisna olduğu için iletişime geçtiğim Achieving For Children'ın Local Offer bölümü Eylül 2017 Mehmet'in okula başlayabilmesi için yapmam gerekenleri bir bir anlattı ve evrakları posta ile yolladı ve ben Mehmet'in okul tercihlerini yapıp gönderdim.

Biraz buradaki sistemden bahsedeyim. Çocuğunuzu 2 yaşından itibaren bizim devlet okulu tabir ettiğimiz kreşlere (mainstream nursery) yada özel kreşlere (independent nursery) gönderebiliyorsunuz. Devlet kreşlerinde ebeveynlerden biri çalışmıyorsa 15 saat, ikisi de çalışıyorsa 30 saat eğitimi devlet karşılıyor ve ücret alınmıyor. Kreşin genel işleyişine ve personel durumuna göre sabah daha erken bırakıp akşam daha geç almak istediğiniz durumlarda seçenekler oluyor ve bunun için ek ücret ödüyorsunuz. Ama her okulda bu hizmet yok. Özel kreşlerde ise yine ebeveynlerden biri çalışmıyorsa 15 saat, ikisi de çalışıyorsa 30 saat eğitimi devlet karşılıyor ancak okulun ekstra diğer tüm ücretleri ebeveyn tarafından karşılanıyor.

Çocuğunuz 4 yaşına geldiğinde ise bizdeki Anaokulu'na denk gelen Reception Class dedikleri sınıfa devam ediyor. Bu sınıfa ilk okula devam edeceği okulda devam etmesi tercih ediliyor. Mehmet Mart'ta 4 yaşını doldurduğu için Eylül'de büyük ihtimalle King's Oak Primary School'un Reception sınıfına devam edecek yazışmalar tamamlandı.

Reception sınıfından itibaren ilkokul, ortaokul ve lise eğitimleri devlet okullarında ücretsiz , özel okullarda devlet katkısı var olmak üzere ücretli tabiki :)

5-7 yaş arası ilkokul eğitimi, 7-13 yaş arası ortaokul eğitimi diyebiliriz. Ancak 13 yaştan yani 8. sınıftan sonrası karmaşıklaşıyor. Merak edenler için aşağıya birkaç tablo ekliyorum ;)

Gözlemlediğim kadarıyla kreş,ilkokul ve ortaokullar genelde aynı kampüs içerisinde yapılmış. Ancak sadece kreş ve ilkokulların bulunduğu Infant Schoollar da (çocukluk dönemi okulları diyebiliriz) mevcut.

Bir de tabi ki Comunity Schoollar (dini cemaatlere ait okullar) mevcut. Bunlar genellikle Hristiyan kiliselerine ve Yahudi cemaatlerine ait okullar. İngiltere eğitim sistemine paralel eğitim vermenin yanında cemaatlerinin gereği olan dini eğitimi de veriyorlar. Bu okullar hakkındaki bilgim bu kadar, zira bana lazım değil ;)

İlk dikkat çeken nokta çok fazla okul olması. Çok ciddiyim çok fazla okul var. İstanbul'da karşılaştırma yapmıştım. Bahçeşehir kadar bir alanda, nüfus yarısından bile az olmasına rağmen özel-devlet okulları hepsinin sayısı oradaki tüm okulların sayısının 2 katı kadardı.

Nedenini ise Neden Mehmet'e aylardır ancak kreş bulabildin? sorusunun da yanıtı :) Çünkü 1 ÖĞRENCİ fazla kabul etmiyorlar. Belirlenmiş mevcut ne ise o. Sınıf 12 öğrenciye uygunsa 13. öğrenci söz konusu bile olamıyor.

Biz gelene kadar görüştüğüm 4 okuldaki yerler de dolduğu için 2 aydır Mehmet'e devlet-özel kreş bakıyorum. Harita üzerinde evin etrafından daireler çizerek yavaş yavaş uzaklaşarak en sonunda otobüsle 45 dakika mesafede bir özel kreş buldum. 22 ve 23 Mayıs'ta 2 şer saat oryantasyona gidip 25 Mayıs'ta haftada 4 gün (çarşamba hariç) başlayacak. (Çarşamba günü dolularmış 4 gün kabul ettiler Mehmet'i.) sabah 8.00 akşam 18.00 toplam 40 saat yapıyor; 15 saatini Achieving for Children ödeyecek 25 saatini biz. Zaten Temmuz başına kadar gideceği için idare edeceğiz. Hiç okula gitmemesinden iyidir. Saatler uzun gibi ama ben geç bırakıp erken alabilir miyim bakacağım.

Neden 2 ay sürdü? Yazışmalar, randevular ve görüşmeler uzun sürüyor; her okulla tek tek yaptığımı düşünün tüm bunları bir de. Paraya kıymet vermedikleri için işler hızlı ilerlemiyor, Türkiye'de bir özel kreşle anlaşsanız yarın başlatırlar okula değil mi çünkü her gün kardır sonuçta. Buradaki zihniyet öyle değil. Moor Lane Day Nursery ile 10 Mayıs'ta görüştüm, anlaştım ; Mehmet okula 25 Mayıs'ta başlayacak, 15 gün sonra. Bunlar onlar için normal şeyler. Bizler gereksiz yere mi her şeyi hızlı ve acele yapıp kendimizi yıpratıyoruz diye düşünmeden edemiyorum açıkçası.

Ay çok uzun olmuş :))) Kusura bakmayın ;) Bu kadar yeter bugünlük.

Sevgiler...

IngiltereGüncesi - 4

2017-04-26T12:05:00.000+01:00

Merhaba,

Benim için biraz zor geçen bir hafta oldu. Malesef çocuk gibi parkta soğuk metal banka oturduğum için hasta oldum ve iyileşmem zaman aldı. Ama şu an çok iyiyim. Bu durumun diyet yaparken yaşanmış olması ve üstüne bir de aylık periyodumun denk gelmesi tam bir fiyasko oldu. Bu nedenlerle verdiğim 3 kilonun hastalıktan mı diyetten mi gittiğini, vücudumun topladığı ödemin verdiğim kiloya ne kadar yansıdığını bilmiyorum :))) Olsun yine de 6 günlük diyeti -3 ile tamamladım ve sağlıklı beslenme-aburcubur yok yöntemi ile yoluma devam ediyorum.

Benden haberler bu kadar ama güncemiz devam ediyor elbette ;)

* Sevdiklerim

1- Umumi tuvaletlerin temizliği. Sevdiğim şeye bakın ne kadar enteresan :))) Waterloo Tren İstasyonu'nda ve piknik için gittiğimiz Hampton Court Park'ta tuavaleti kullandım ve ikisi de çok temizdi. Ne yerde tuvalet kağıdı vs. ne de taharet musluğu bile olmayan klozetlerde bir pisliğe rastladım. Üstelik tuvaletler ücretsizdi.

2- Kolayca salata yapabilmek. Açıkçası mutfak aşığı ve çok becerikli bir insan değilim. Pratik olan herşeyi severim, özellikle de konu salata ise bayılırım. Malzemeleri doğramadan salata yapmanın keyfine varıyorum burada. Çünkü hazır yıkanıp doğranmış marul ve yıkanıp yaprak yaprak hazırlanmış yeşillik ve hatta rendelenmiş yada doğranmış havuç alabiliyorum marketten.

3- Çilek reçelime kavuşmam. Rahmetli büyükannem müthiş kokulu Sekiören (Kütahya) çileklerini iri iri doğrar reçel-marmelat arası az sulu reçel yapardı ve en sevdiğim reçel buydu. Sekiören çileği kadar kokulu olmasa da aldığım Fransız Çilek Konservesi hemen hemen büyükannemin reçeli gibi.

4- New Malden High Street gibi mağazaların ve restoranların olduğu caddelerde Sivil Toplum Kuruluşlarına ait mağazaların olması. Bu mağazalarda kurum ve insanların bağışladığı herşey tıpkı bizim kermeslerimizde olduğu gibi o STK'nin yararına satılıyor.

* Sevmediklerim

1- Bankaların her şubesinden hesap açamamanız ve hesap açmak için başka bir güne randevu verilmesi. Çok şaşırtıcı aynı zamanda değil mi? Bireysel banka hesabı için New Malden High Street'teki Barclays şubesine gittim geçen hafta. Görevli bana "bu şubede hesap açamıyoruz, tavsiyem Kingston yada Wimbledon gibi büyük şubelerden online başvuru ile randevu almanızdır. 2 kere gitmiş olmazsınız." dedi ve bir broşür verdi. Ben de online başvuru ile Wimblodon şubesinden randevu aldım. Önümdeki Perşembe gününe :(

* Şaşırdıklarım

1- Sorgulanmadan ve yargılanmadan yardım almak. Bu gerçekten muazzam bir deneyim. Pazar günü piknik için gittiğimiz Hampton Court Park'ta bir baktım Mehmet Diana Fountain/ Diana Fıskiyeli Havuzu ve Heykeli'ne doğru koşuyor ve bulunduğumuz yerle havuz arasından yol geçiyor. Sadece 20 saniye kafamı çevirmemle adam 300 metre koşmuş inanılır gibi değil. Kalktım depara ama yetişmem mümkün değil. Ama çok enteresan bir şekilde koşarken de rahatım çünkü arabaların geçtiği yol tek şerit ve yavaş geçiyorlar, artı yayalara çok saygılılar. Yetişemeyeceğim kesin ama koşuyorum içimden de diyorum ki en fazla yolu geçer havuzun yanında durur. Ben koşarken Mehmet yola ulaştı biraraç durdu yol verdi karşıya geçti ama araç tekrar hareket etmedi sürücü benim koşuşuma göre yönlendirirken yolcu indi ve Mehmet'i havuza ulaşmadan yakaladı ve ben ulaşana kadar bırakmadı. Nefes nefese teşekkür ettim Mehmet'i kucakladım ve yolcu arabaya binip bana el sallayarak gitti. Ne bir "çocuğuna sahip çıksana kardeşim" ne bir korna (arkadaki 10larca araç da dahil) ne bir ters bakış yada ayıplama içeren herhangi bir şey. "OH BE" dedim içimden "DOĞRU YERDEYİM."

Olayın yaşandığı yer :)

2- Köpeklerin hepsinin acaip eğitimli olması. Mahir'in Londra'nın Bahçeşehir'i tabir ettiği Richmond-Kingston bölgesinde yaşamamız dolayısıyla doğa ile çok içiçeyiz park, bahçe, orman dolu heryer. Doğal olarak köpeği ve hatta genelde köpekleri ile gezen yada onları yürüyüşe çıkaran birçok insanla karşılaşıyorum. Köpeklerin eğitimleri beni mest ediyor diyebilirim. Sahibinin onayı olmadan sizi koklamayı vs bırakın yanınıza bile yaklaşmıyorlar yada yerde duran topunuza-frizbinize vs asla musallat olmuyorlar. Her parkın giriş-çıkışlarında köpek çöplerinin atılması için ayrı konteyner yada çöp kutuları mevcut. Hiçbir yerde köpek dışkısına rastlamadım. Hiçbir yerde havlayarak ortalığı yıkan köpeklere rastlamadım. Hiçbir yerde köpekleri görünce çığlık atan, yol değiştiren insanlara da rastlamadım ;)

Bugünlük de bu kadar :)

Sevgiler...

Sade Mutfağım

2017-04-16T12:48:00.000+01:00

Merhaba,

Dana önce "Hayatımı Sadeleştiriyorum" yazımda da bahsettiğim gibi Londra'da yaşamaya başlamak benim için sadece bir ülke değişikliği değil, aynı zamanda yavaş yavaş sadeleştirmeye çalıştığım hayatımın (hayatımızın) değişiminin ivme kazandığı bir kısmı.

Bu yazıda sizlere minimalist yaşamak isteyen bir insanın mutfağının nasıl olabileceğini göstereceğim. Başka sade yaşayanlar için fazlalıklarım olabilir ama emin olun ki İstanbul'daki mutfak eşyamın %10'u bile değildir buradaki eşyalarım ve yetiyor da artıyor bile. Üstelik bu eşyalarla 5 kişilik misafir de ağırladım. Demekki az ve öz eşya gayet de iş görüyor.

Resimlerle devam edelim isterseniz.

MUTFAĞIMIZIN GENEL GÖRÜNÜMÜ

(Sağdan sola doğru)

MUTFAK EŞYALARIMIZ

Saklama kapları / Blender-Mikser / Kağıt havlu ve mendiller

Kapaksız tavalar

Çatal-Kaşık-Bıçak / Konserve-Şarap Açacağı vs

Tabak-Çanak vs / Alüminyum folyo vs

Tencere-Fırın kabı vs

Maşa-Kepçe-Çırpma Teli vs

Kapaklı tava ve ızgara tavası

Doğrayıcı / Yumurta Pişirici / Kesme Tahtası / Tepsi / Meyve Sepeti

Fincan / Bardak vs

Deterjan / Plastik Kaplar / Rende vs

Baharat-Sos vs

Deterjan / İlaç

Kiler Dolabı

Mini Kiler Dolabı

Çay-Kahve Sepetleri

Mutfağın genel görünümüne baktığınızda fırın-aspiratör-elektrikli set üstü ocak , kurutmalı çamaşır makinesi , bulaşık makinesi , derin dondurucu , buzdolabı ve kombinin eve ait olduğunu tahmin etmişsinizdir. Ayrıca büyük metal çöp kutusu da eve ait.

Resim sayısını arttırmamak için; ütü, çamaşır sepetleri, portatif masa üstü ütü aparatı, şarjlı el süpürgesi, kettle,çay makinesi, mikrodalga fırın, Actifry ve tost makinesinin ayrıca resimlerini çekmedim.

Fark ettiğiniz üzere bir çok dolabım yarı yarıya boş, bazılarında ise sadece küçük ev aletlerinin kutuları var. Böylelikle dolapları temizlemek de çok kolay oluyor. ;)

Bazı sayıları özellikle sizinle paylaşmak istiyorum; çatal-bıçak-kaşık sayısı 10 ar, 1 et - 1 sebze - 3 meyve olmak üzere 5 tane bıçağımız var, 6 su - 4 meşrubat bardağımız var mesela.

Neden şarjlı el süpürgemiz var? Çünkü Mehmet sürekli birşeyler döküyor ;)

Neden hem kettle hem de çay makinemiz var? Çünkü kettle önce alındı, çaydanlık bulamayınca Amazon'dan çay makinesi getirtmek zorunda kaldık.

Neden yumurta pişirme makinemiz var? Çünkü ben çocukluğumdan beri makinede yumurta pişirmeye alışığım ve hergün yumurta yemeğe çalışıyoruz.

Neden Actifryımız var? Çünkü az yağda pişirme olanağı sunuyor ve senelerdir kullanıyoruz.

Sanırım fazlalık olarak görülebilecekler bunlar :) Bazen fazlalıkmış gibi düşündüğümüz eşyalar da efektif olabilir görüldüğü üzere.

İşte benim SADE MUTFAĞIM.

Fikir ve eleştirilerinizi bekliyorum.

Sevgiler...

Ingiltere Güncesi-3

2017-04-10T13:36:00.001+01:00

Merhaba ,

Güneşli bir haftayı geride bıraktık; bu nedenle de çok gezdik, daha çok şey gördük.

Hadi başlayalım.

* Sevdiklerim

1- Herkesin özgürce giyinmesi. Burada bu giyilir mi, bu tshirtte delik var mı, hava da azıcık açtı diye şort giysem mi giymesem mi, iç çamaşırım görünmesin mi belli bile olmasın bakılınca ... gibi çoğaltabileceğim bir çok kaygı yok insanlarda. Bu benim için hem yeni hem de çok istediğim bir durum. "Ye Kürküm Ye" zihniyetinden bu noktaya geçiş çok da güzel oluyor. Ne giyersek giyelim, nasıl giyersek giyelim, nerede giyersek giyelim; onlar birer kumaş parçası daha fazla birşey değil. Bununla çooooook mutlu olabilirim. Çünkü bana göre yaşamın tamamına yayılan özgürlük , mutluluk getirir.

2- Büyük açık hava otoparklarında yayalar için ayrılmış özel yol olması ve herkesin bu yola saygı göstermesi.

3- Market, AVM vb yerlerin pazar günü 11.00-16.00(17.00) saatleri arasında, haftaiçi de 20.00'ye kadar açık olması. Herkesin bir yaşantısı ve ailesi var ve özellikle pazar gününü ailesi ile geçirmek herkesin hakkı. Çalışma saatlerinin buna göre ayarlanması çok güzel.

4- Karşılıksız yapılan güzelliklere çok rastlanması. Burada küçük bir anekdot anlatmak istiyorum.

Kütahya'da annemlerin alt dairesine Somalili çok şeker insanlar taşınmıştı ve kısa zamanda birbirimizi çok sevmiş, ortak bir dil bile konuşmamamıza rağmen görüşür olmuştuk. Bir gün Faiza'nın annesi rahatsızlandı; kalp mi tansiyon mu tam anlayamadık ama hemen aldım Kütahya Devlet Hastanesi Acil Servisi'ne götürdüm. Muayane ve tetkikler yapıldı, tansiyonmuş ama önemli değilmiş falan neyse en son her işimiz bitti doktora ve diğer yardımcı olanlara teşekkür ettim çıkıyoruz. Doktor "Bir dakika birşey soracağım size" , buyrun sorun dedim tabi "Sizin bu insanlardan ne çıkarınız var? Neden bu kadar ilgileniyorsunuz?" diye sordu. Elbette kendisine verilecek en kallavi cevabı verip çıktım oradan. Ama günlerce içim içimi yedi, o kişinin zihniyeti yüzünden.

Şimdi hal böyle olup buna benzer bir çok örnek yaşamışken, burada gördüklerim beni resmen silkeliyor. Kendime geliyorum :)

Mesela dün gittiğimiz 2.el eşya pazarında Mehmet sıkıldı pusette mızıldanıyor. Yan taraftaki tezgahın sahibi yardıma yada herhangibir şeye ihtiyacım olup olmadığını sorduktan sonra Mehmet'e tahtadan oyulmuş bir oyuncak at hediye etti ve onu sakinleştirdi. Önce bir düşündüm bedelini sorsam mı atın diye sonra dedim ki kendi kendime "Zeynep kendine gel" :)

Bu örneklere en az 10 tane daha ekleme yapabilirim ama sıkıcı olmamak adına burada bırakıyorum.

* Sevmediklerim

1- Mağazalara özel kartların burada da olması. Kurtuldum şu Gratis, BOYNER, Migros vs kartlarından derken, şimdiden BOOTS ve Matalan kartımın olması tam bir fiyasko. :(

2- Ara tatil başladığında eğitim kuruluşları ile ilgili her kurum ve kuruluşun tatile girmesi. Belki bu doğru ve güzel bir uygulamadır ama Mehmet'in yaz dönemi kreşini henüz ayarlayamadığım için ve bu işle ilgili görüşebileceğim herkes tatilde olduğu için bana en az 3-4 hafta kaybettirmiş oldu.

* Şaşırdıklarım

1- Gerçekten çoooook yaşlı insanların dışarıda vakit geçirmesi ve alışveriş yapması. Yaşlıların eve kapanması bize özgü ise bu durumdan nefret ettim diyebilirim. Çünkü yürüteç vb aletlerle yürüyen gerçekten çok yaşlı bir sürü insan görüyorum her gün. Yürüyüş yapıyorlar, alışveriş yapıyorlar, Pub da bira içiyorlar; kısacası hayatlarını yaşamaya devam ediyorlar. Takdire şayan değil mi sizce de? Ben her birindeki yaşam enerjisine hayran oldum.

2- Aslında bu şaşırdığım değil şaşırttığım bir durum ama buraya yazayım. Neredeyse 2 haftadır kombi problemi ile boğuşuyoruz ve en sonunda eve giren tüm borular değiştirildi. Tabiki bu süreçte tamir işlerini yapan Barry sürekli bizim evdeydi. Her gün ona kahve-kek vs ikram etmeme zaten yeterince şaşırıyordu, en son cuma günü çok erken geldi ve öğleyin de işi bitmedi akşama kadar da sürecek; kendimize öğle yemeği hazırlarken ona da birşeyler hazırladım. Hem çok şaşırdı hem de çok mutlu oldu. Burada insanlar arkadaşlarına bile yemek hazırlamazmış kolay kolay. Ben de Barry'ye dedim ki "Bizim kültürümüzde eve gelen herkes çok kıymetlidir. Tamirci yada başka bir meslek grubu fark etmez evimize geldi ise misafir sayılır, yedirilir, içirilir."

Bugünlük bu kadar. Selamlar ve sevgiler hepinize...

Ingiltere Güncesi-2

2017-03-31T12:20:00.000+01:00

Yeniden Merhaba,

Bir önceki yazının formatı ile ilgili olumlu eleştiriler geldiği için aynı formatta devam ediyorum.

Sorularınızı ve eleştirilerinizi yine aynı açık yüreklilikle bana aktarmanızı rica ediyorum.

* Sevdiklerim *

1. AVM ve Market gibi yerlerin otoparklarında engellilere ayrılmış bölüm ile ailelere ayrılmış bölümün ayrı olması. Sadece engellilerin ve hamilelerin değil, çocukları ilealışverişe gelmiş ebeveynlerin de öncelikli olması bence çok güzel.

2. Anlamadığınızı söylediğinizde herkesin konuşmasını tane tane devam ettirmesi. Aksine hiç rastlamadım şimdiye kadar.

3. Herkesin sürekli teşekkür etmesi ve özür dilemesi. "SORRY" ve "THANK YOU" en çok duyduğum konuşma kalıpları. Birçok kişi bunu yapmacık bulduğunu söyledi bana, bense kibarlığın yapmacık gelmesini enteresan buluyorum.

* Sevmediklerim *

1. Tamircilerin malesef işlerini çok da iyi yapamaması yada bilmemesi. Yaklaşık 1,5 haftadır kombimizi bir türlü tamir edemediler ve eşim sorunun ne olduğunu ve tamir yöntemini bildiği halde dokunamıyor. (Bu arada evin demirbaşı olan herşeyin tamirinden ev sahibi sorumlu. Cebimizden tek kuruş çıkmayacak.)

2. Çok fazla bozuk para taşımak. Bu alışmam gereken bir konu aslında ama insan ilk etapta sevmiyor. Çünkü 1 pence bile geri veriliyor ödemelerin sonunda ve bir de bakıyorsunuz cüzdan bozuk para dolmuş. Ben Poundland'deki (Japon pazarına denk ancak yiyecek de var) jet kasada harcıyorum genelde hepsini. (Kasiyersiz kasaların kullanımı çok pratik; hem kartla hem de kağıt yada metal para ile rahatça alışveriş yapabiliyorsunuz.)

* Şaşırdıklarım *

1. Herkesin markete bez vs den yapılmış katlanıp çantaya da konulabilen çantalarla gitmesi. Çünkü marketlerde poşet ücretli. Çok komik bir rakam ama herkes doğayı korumaya destek veriyor. Herkesin arabasının bagajında yada cantasında bez vs çantalardan görüyorum ve herkes kullanıyor. Yağış olan bir gün kasaların olduğu bölümde biraz oyalandım, yaklaşık 20 kişi laışverişini ve ödemesini yaptı, 1 tanesi bile poşet satın almadı. Bence takdir edilmeli.

Ben de Mehmet'in pusetinin sepetinde bu çantamı taşıyorum.

Üstelik pusetin saplarına asınca 4 poşetlik market alışverişi alıyor ;)

2. Herkesin Türkçe birkaç kelime bilmesi ve "Ben Türküm" dediğinizde bildiği bu kelimeleri mutlaka sizinle paylaşmaları. "Merhaba", "Güle Güle" ve "Tamam" en çok bildikleri kalıplar.

3. Pazarda pazarcıların malını satmak için bağırması. Dün hava çok güzeldi ve Mehmetle Kingston'a gezmeye gittik. Kingston'ın merkezinde trafiğe kapalı bir bölüm var orada pazar ve bizim fuarlardaki yemek çadırlarına benzeyen yerler var. Kenarlarda da banklar ve orta kısımda piknik masasına benzer masalar var. Çok keyifliydi açıkçası.

Crepe with Nutella and Strawberries

Bir sonraki güncede buluşmak üzere hoşçakalın. Sevgiler...

Ben Beyaz Tavşanı Takip Ediyorum Ya Siz?

2017-03-22T13:52:00.001+00:00

Bu yazıyı belki daha önce yazmam gerekirdi,belki de şu an daha doğru bir zaman; çok emin değilim açıkçası.Çünkü konu hayati önem taşıyor bana göre.

Konumuz ürünlerini hayvanlar üzerinde deneyerek üreten markalar ve hayvan deneyleri yapmayan (cruelty free) markalar ve BEYAZ TAVŞAN.

Sizin de tahmin ettiğiniz gibi BEYAZ TAVŞAN bir simge, hayvan deneyleri yapmayan markalarda kullanılıyor. Ancak benim piyasada yaptığım araştırmaya göre bu simgeyi ürünleri üzerine koymadığı halde hayvan deneyleri yapmayan markalarda var.

Bu nedenle sadece görünen BEYAZ TAVŞANI değil, Alice gibi herkesin göremediği BEYAZ TAVŞANLARI da takip etmeliyiz.

Ben bir hayvan sever olarak yaklaşık 1 yıl önce hayvan deneyleri yapan markaları hayatımdan çıkarmaya karar verdim. Ancak evdeki ürünlerin neredeyse %85-90'ının böyle olduğunu anlayınca savurganlığında Dünya'ya ve hayvanlara zararı olduğunu bilen bir insan olarak biten ürünün yenisini bu felsefeye göre satın almanın daha uygun olacağını düşündüm.

Ve... Bu süre zarfında aşağıda da belirteceğim markalar dışında alışveriş yapmamaya başladım. Halen daha ürünlerimin %40 civarı hayvan deneyleri yapan markalardan oluşsa da 2yıl tamamlandığında (çünkü bazı ürünlerin kullanım süreleri 24 ay), %100 hayvan deneyleri yapmayan ürünlerden oluşan ürünler kullanmaya başlamış olacağım.

Gelelim bu markalara ... Aşağıda logosunu koyacağım markaların cruelty free / hayvan deneyleri yapmayan markalar olduklarını nasıl öğrendim?

1. Direk markaya eposta attım ve ayrıntılı cevap aldım.

2. Pinterest uygulaması üzerinden bu araştırmayı daha önce titizlikle yapmış bazı kullanıcıların bilgilerinden yararlandım.

Şimdilik Türkiye'de bulunan markalarla sınırlandıracağım, ancak isterseniz daha sonra yurtdışından satın alınabilen markaları da paylaşırım.

Bu arada Dünya'da bir çok vegan (hayvansal ürün içermeyen) ve temiz içerikli (petrol ürünleri vs içermeyen) marka var ve bu markalar genellikle hayvanlar üzerinde de test yapmıyor. Zaten doğayı, kendimizi koruyorsak hayvanları da koruyor olmamız gerekiyor.

WATSONDA SATILANLAR

GRATİSTE SATILANLAR

ECZANELERDESATILANLAR

SEPHORADA SATILANLAR

DİĞER MARKALAR

Bunlar şimdilik benim bildiklerim ve bulduklarım diyelim. Yeni markalar keşfettikçe bu yazıya ekleme yaparım sizler için.

Yukarıdaki markaları dikkatle inceleyenler anlayacaklarki eğer hayvan sever olduğumuzu iddia ediyorsak, kullandığımız birçok ürüne veda etmemiz gerekiyor.

Sevgiler...

Ingiltere Güncesi-1

2017-03-18T17:34:00.000+00:00

Merhaba ,
Bloga yazdığım birbiri ile alakasız diğer yazılar ile karışmaması için İngiltere ile ilgili yazılarımı "günce" başlığı altında toplamaya karar verdim. Çok özel bir içerik olursa parantez içinde başlığa eklerim. Ne dersiniz?

Bu yazı buradaki ilk haftamızda sevdiklerim, sevmediklerim ve şaşırdıklarımdan ibaret olacak. Zira sizleri sıkmadan deneyimlerimi aktarmaya çalışacağım.

Hadi başlayalım!

* Sevdiklerim *

1- Her evin kapısının önünde 4 farklı renkte belediye tarafından verilmiş çöp kutusunun olması. Yeşil kutulara teneke, cam ve plastik ambalaj çöplerini; mavi renkli olana karton ve kağıtları; kahverengi renkli olana yenilebilecek durumda olan ancak sizin dökeceğiniz gıdaları ve siyah olana diğer bütün çöpleri koyuyorsunuz. Bir hafta perşembe günü yeşil ve kahverengi çöpü; diğer hafta yine perşembe günü mavi ve siyah çöpü alıyorlar. Geri dönüşüm kapınızın önünde, evinizin içinde sizinle başlıyor.

2- Kapıdaki posta deliğinden içeri atılan vermek istediğiniz kıyafet, ayakkabı ve takıları koyabildiğiniz poşet. Bir sivil toplum kuruluşu çocukları şiddetten korumak için her hafta belirli bir günde eğer poşetin içine birşeyler koyduysanız kapınızdan alıyor. Verileceklerinizi çarşamba günleri bu poşetle kapıya asmanız yeterli.

3- Hiç kimsenin aceleci davranmaması. Market sırasında, karşıdan karşıya geçerken yada bir başkasının sizi beklediği herhangi bir yerde hiç fark etmiyor; herkes sabırla ve doğal bir şekilde bekliyor. Kimse birbirini sık boğaz etmiyor. Sıra gelmesi için sadece 1 kişi bekleyecekken "Diğer kasayı açsak ?" diyen yok mesela 😉

4- Çocuk Parkı'nın çevresinin çitle sarılı olması. Ağırlıklı yapısı nedeniyle hiçbir zaman açık kalmayan bir kapısı da var. Üstelik çocuk parkının neredeyse 200 metre yakınından bile araba geçmediği halde.

* Sevmedimlerim *

1- Yere, otobüs ve trenlerin içine çöp atıyor olmaları. Abartı seviyede olmasa da yerlerde ve toplu taşıma araçlarının içinde çöp görüyorum.

2- Tüm fasulye konservelerinin tatlımsı salçalı olması. En azından şimdilik benim denediklerim böyleydi. Gerçi alışıyorum o tatlımsı lezzete çünkü birçok şeyde var.

* Şaşırdıklarım *

1- Tahminimden çok sigara içiliyor olması. Sigara içmeyen biri olarak beklentim yüksek sanırım. Ancak tabiki içilmeyen hiçbir yerde sigara içen görmüyorsunuz. 😉

2- Bazı semtlerin Asil olması. Mesela bizim oturduğumuz New Malden , The Royal Borough of Kingston'a bağlı. Royal , asil demek bu kullanımda. Oysaki Merton'un başında Royal yok, orası asil değil. 😮

Bugünlük bu kadar yeterli sanırım. Bir sonraki güncede yine sevdiklerim, sevmediklerim ve şaşırdıklarımdan bahsederiz.

Sorularınız olursa elimden geldiğince onları da cevaplarım.

Sevgiler...

HAYATIMI SADELEŞTİRİYORUM.

2017-02-15T19:40:00.002+00:00

Merhaba,

Hayatımı sadeleştiriyorum yada son zamanlardaki popüler kelimelerle ifade edecek olursam; minimalist bir yaşam tarzına geçiş yapıyorum.

Öncelikle neymiş bu minimalizm ve minimalist yaşam? Biraz bahsedeyim.

Tam olarak Türkçe ifade etmek istersek Sadecilik kelimesini kullanmalıyız. Vikipedi'ye göre; "Minimalizm, modern sanat ve müzikte, kökeni 1960'lara giden, sadelik ve nesnelliği ön plana çıkaran bir akımdır. ABC sanatı, minimal sanat gibi tabirlerle de anılır."

Tabiki yukarıdaki çok genel bir tanım. emreçetinblog da ise daha detaya inilmiş; "Kıyafetlerimizden düşüncelerimize, çalıştığımız projelerden günlük düzenimize kadar bir çok alanda sadecilik kavramını yani minimalizmi yakalayabiliriz. Minimalizm (bundan sonra Türkçe karşılığı yaklaşık olarak sadecilik olan kelimeyi kullacağım), sadecilik, nedir? Nasıl bir şey? Hayatımızda nasıl kullanırız? Örneklerle açıklamak istiyorum.

Öncelikle “sade” ile “basit” kelimelerini karıştırmamak gerekiyor. Basit, kullanımı ve içeriği özelliksiz olandır. Sade ise, özellikleri üzerinde düşünülüp, yalınlaştırılmış yani fazlalıklarından(!) atılmış olandır.

Karışık geldiyse şu örnek çözebilir; sadecilik kavramında görünüş, aslında bir değerdir. Yani bir işlevi yoksa, özellik görünüşe eklenmemelidir. Her şey işe yarar, her şeyin bir nedeni vardır. Sadeliği sağlayabilmek için üzerinde ve ayrıntılarda düşünmek gerekir."

Böylece az çok "Hayatımı sadeleştiriyorum" cümlesini içi dolmaya başladı sanırım. Minimalist bir yaşam tarzı benimsemek daha sağlıklı bir vücut, zihin ve yaşam alanı anlamına gelir. Bu yaşam tarzını benimseyen insanlar için ihtiyaç duymadıkları şeylerden kurtulmak, bir zihin boşaltma terapisi gibidir.

Gelelim ben bunu neden yapıyorum sorusunun yanıtına. Yaklaşık olarak 2 yıldır dolaplarım ve içindeki eşyalar bana çok gereksiz görünmeye başladılar. Evimin gereksiz büyük olduğu gerçeğiyle yüzleşmem de birlikte yaşadığım eşimin kardeşleri ve dayımın oğlu gibi hane halkının yavaş yavaş yuvadan uçması ile gerçekleşti. Tüm bunların üzerine de eşimle İngiltere'ye yerleşme kararı aldık ve vize süreçleri vs derken benim valizlerimi alıp Londra'ya gitme durumum gün yüzüne çıktı.

Bu süreç benim beynimde uzun süredir yavaş yavaş yerini hazırladığım Sade Yaşam fikrinin takvimini de belirlememe neden oldu. Kendi kendime dedimki, "Neden elimdeki herşeyi değerlendirip Londra'daki yaşamımızın ilk gününden itibaren yaşam tarzımı değiştirmiyorum?"

Zaten halihazırda denklemin tüm bileşenlerinde değişiklik olacakken nesnelerin beni yormasına engel olmak ne güzel bir düşünce. Siz ne düşünüyorsunuz bu konuda? Yanılıyor muyum?

Peki Sade Yaşam Takvimimde neler var?

1. Fazlalıklardan Kurtuldum

Elbette öncelik eşyalarımızın oldu. Yatak odamızdan başlayarak ve oda oda , kategori kategori ilerleyerek; tüm eşyalarımızı elden geçirdim. Bu elden geçirme işlemi sırasında üç ilkeden yararlandım; bu eşya bana haz veriyor mu , bu eşya bana lazım mı ve lazım olacak mı ve son olarak bu eşyayı başkasına vererek savurganlık yapıyor muyum?

İlk iki ilke açık ve net sanırım. Üçüncüyü biraz açmak isterim. Sırf eşyalarımızı azaltacağız diye yeni aldığımız ve hatta hiç kullanmadığımız bir şeyi yada herhangi bir eşyamızı vermek; eğer 2 hafta yada 3 ay sonra yeniden gidip yeniden satın alacaksak savurganlıktır. Bir de benim durumumda bir küçük nüans farkı daha var. Eğer ben İngiltere'ye eninde sonunda götürebileceğim sadece zaman konusunda acelem olmayan bir şeyi verirsem de savurganlık yapmış olurum.

Ama şuna inanabilirsiniz, bu üç ilkeye uyarak tüm fazla eşyalarımı ihtiyaç sahiplerine ulaştırdım ve hala da ulaştırıyorum.

2. Telefonumu ve bilgisayarımı da elden geçirdim.

Uygulama ve dosya çöplüğüne dönüşmüş akıllı aletlerimi gerçek anlamda sadeleştirdim. Kullanmadığım tüm uygulamaları kaldırdım. Arşivlemem gerekmeyen her dosyayı sildim. Arşivimdeki (harici harddiskte tuttuğum) anı dosyaları ve kişisel evraklar dışındaki herşeyi sildim.

3. Ev eşyaları ihtiyaç ve kontrol listeleri oluşturdum.

Malum Londra'ya gidince muhtemelen eşyalı bir evde yaşamımıza devam edeceğiz. Mutfaktan tutunda, banyoya kadar almamız gereken bir sürü şey olacak. Bu nedenle sade bir yaşamda bize gerekecek eşyaları kategorilerine göre sayıları ile birlikte kontrol listelerin yazdım ki orada alışveriş yaparken gereksiz hiçbir şeye elimiz gitmesin.

4. Yemek !? işine de el attım ama...

Evet madem sade bir yaşam yediklerimiz de sade ve işlevsel olmalı. Bu kısım Londra'da başlayacak olan düzenlemeler içeriyor tabi ki, ailecek her açıdan sade ve efektif bir mutfak ile tanışacağız gittiğimizde.

5. Egzersiz ve sporu yaşamla harmanlayacağız.

Londra her yanı parklarla dolu. Parklarda uzun yürüyüşler ve eğlenceli geziler planlayarak eve kapalı egzersiz düzenimizi sonlandıracağım yağış olmadığı sürece.

6. Yeni Alışveriş Mottom : AZ, ÖZ, KALİTELİ, İŞLEVSEL OLAN BENİMDİR.

Sadece moda olan bir şeyi alıp 1-2 kez giyip yada kullanıp bir kenara atmaktan, aynı tarz 3-4 ürün satın alıp kalabalık dolaplara sığamamaktan, paramı yanlış harcadığımı sadece ekstre gelince fark etmekten çok sıkılmışım. Son 2-3 aydır yukarıdaki motto ile alışverişe çıkıyorum ve çok mutluyum.

7. “Armağan Ekonomisi”, “Hediye Çemberi”, “Takas Pazarı” gibi kavramları arkadaşlarıma da öğreteceğim.

Bu terimleri özellikle ben burada anlatmayayım, merak eden incelesin ve ne kadar güzel oluşumlarla karşılaştığına kendisi şaşırsın.

8. Tüm sorumlulukları üzerime almam ve toplumun benden beklediği herşeyi yapmam gerekmediğini öğrendim.

Evet ben ne istediğini bilen, 35 yıllık iyi yada kötü- az yada çok bir hayat tecrübesine sahip bir bireyim ve dayatmalardan çok sıkıldım. Sade yaşamımda bu dayatmalara da yer vermemek için çabalayacağıma emin olabilirsiniz.

9. Son olarak sahip olduğum herşey için minnettarım.

Karmakarışık da yaşasam, sadeliğin dibine de vursam; sahip olduğum sağlığa, mutluluğa, huzura ve insanlara bakıp her gün şunu söyleyebilmeliyim; "ÇOK ŞÜKÜR BUGÜNÜME"

Biraz uzun bir yazı oldu kusura bakmayın.

Sevgiler...

Stephenie Meyer : Şu Vampirli Alacakaranlık Serisinin Yazarı Mı?

2017-01-07T17:12:00.000+00:00

Evet ta kendisi. Alacakaranlık serisini ilk kitaptan itibaren bir sonraki kitabını heyecanla bekleyerek okudum. Sonra kitabevinin rafinda Göçebe'yi gördüm ve almak için bir an bile tereddüt etmedim, çok da başarılı buldum. Ve... aradan seneler geçtikten sonra kitap fuarında Kimyager'i görünce yine tereddütsüz satın aldım.

Çünkü Stephanie Meyer bence iyi bir yazar. Birbiriyle yakından uzaktan alakası olmayan; Alacakaranlık serisi, Göçebe ve Kimyager gibi üç kitabı yazmak her yazarın yapabileceği birşey değil.

Üstelik kitaplarındaki olay örgüsünü, karakterlerle o kadar güzel harmanlıyorki ; kitabın sonuna kadar karakterle bütünleşmenizin yanında kitabı okuduktan sonra da o karakteri yada karakterleri hiç unutmuyorsunuz.

Kimyager'de de Alex (Juliana), Daniel, Kevin ve Einstein'ı unutmak mümkün değil. Üstelik Einstein bir köpek.

Türkiye'de Epsilon Yayınevi tarafından yayımlanan, 590 sayfalık bu sürükleyici kitabı herkese tavsiye ederim. Sevgiler .

Savaşlar ve Çocuklar Üzerine ...

2015-09-03T14:43:00.001+01:00

Dün akşam bir resim ile tüm Dünya'daki bir çok kalp acıdı. Tüm Dünya'daki TÜM kalpler diye yazabilmeyi çok isterdim. Ama böyle olmadığını hepimiz çok iyi biliyoruz.
Vicdan çok farklı bir olgu, bunu büyüyünce öğreniyor insan. Sadece kendinden olana vicdanı varmış gibi yapanları, hiç vicdanı olmayanları ve kalbi sadece vicdandan oluşanları (çok nadir de olsa) gördükçe öğreniyorsunuz.
Ancak savaşlardan çıkarları olanların vicdan olgusuna ihtiyacı yok. Hatta vicdan onların düşmanı. Çünkü vicdanı olanın savaşla işi olmaz.
Savaş ne için, ne uğruna olursa olsun birileri canından, evinden ve hatta benliğinden oluyor.
"Savaşa Hayır" diye çığlıklar atan bir çok kişi var. Ama savaşlar hala var. 2 tane Dünya Savaşı sayılıyor tarih sahnesinde ve her ülkenin özgürlük için, din için yada milliyet için ayrı ayrı bir sürü savaşı sıralanıyor kitaplarda.
Kahramanlardan bahsediliyor, başarılardan bahsediliyor ve elbette bazen yenilgilerden de bahsediliyor. Ama çocuklardan bahseden yok. Nesiller yok olmuş bir çok savaşta; binlerce, yüzbinlerce ve milyonlarca insan yaşamını yitirmiş bazılarında. Sayıların içinde yitip giden masum çocuklar birer rakam sadece.
Tıpkı yatağında uyur gibi karaya vuran Aylan gibi. O da birkaç gün yada hafta sonra bir sayı, bir istatistik olacak.
Tarih kitapları Suriye İç Savaşı'nı anlatacak; yıkılmış evinden, öldürülmüş komşularından ve rahat evlerinde savaşlardan elde ettikleri gelirlerle çocuklarının ekmeğini sağlayanların çok uzağında bir umutla bindikleri botun onları ölüme götürdüğünü hiçbir Tarih kitabı yazmayacak.
Varsın yazmasın. Ancak bu noktada hatırlanması yada yazılması zorunlu olan bir şey varsa o da ; savaşları büyüklerin egolarının çıkardığı , bu savaşlarda ise çocukların öldüğüdür.
Sokakta top oynaması gerekirken, annesinin memesini emmesi gerekirken ve kardeşi ile itişip kakışması gerekirken çocuklar ölüyorsa; bundan sorumlu olanlara göz yumanlar da vicdansızdır.
Azıcık vicdanınız varsa, bu ülkede ve elbette tüm dünyada çocukların ölmemesi için savaş bezirganlarını baş tacı, başbakan, cumhurbaşkanı v.b. yapmayı bırakırsınız.
Bunun başka bir çözümü yoktur.
Barış gelmeli ve çocuklar ölmemeli artık. Yeter...

BODRUM TURGUTREİS TATİLİ VE ÖTESİ

2015-08-24T11:54:00.001+01:00

Bir çok arkadaşımın bildiği gibi bu yaz hiç tatile gidesim, yolculuğa çıkasım yoktu. Sağolsun eşimin özellikle beni düşünerek "Gidelim." dediği bu tatile ihtiyacım varmış da haberim yokmuş.

Sanırım insan 2 yıllık birlikteliğin ve 9 yıllık evliliğin ardından birbirinin gizil ihtiyaçlarını bile algılar hale geliyor ki bu beni çok mutlu etti. Hele ki eşimin konuşma arasında "Önemli olan sen istemeden seni tatile götürmeyi akıl etmek. Hem 6 yıldır baş başa tatil yapmadık." diyince daha da mutlu oldum.

Sonuçta 3 gece 4 günlük bir tatil planı ile Bodrum Turgutreis'e gittik. Uçakla yolculuk yaptık ve Bodrum'da da servis ve minibüs kullandık. Böylelikle trafik stresi de yaşamadık.

Ayrıca bir önceki yazımda da belirttiğim gibi ben bu tatil boyunca sosyal medya detoksu yaparak gerçek anlamda dinlendim.

Turgutreis , Bodrum'un merkezine göre daha sakin ve ucuz bir yer. Sahil boyunca marinadan başlayıp koyun ucunda sonlana yürüyüş yolunun ic tarafında once D-Marin ve çarşı ardından sıra sıra oteller ve siteler var; deniz tarafını ise halka açık yada otellere ait plajlar oluşturuyor. Yaklaşık 3 km olan bu yürüyüş yolunun marina ve çarşı tarafında restaurantlar, kafeler ve barlar var.

Bizim gibi temiz ve derin deniz sevenler ve değişik vakit geçirip doğal güzellikleri daha çok görebilmek isteyenler elbette yat turuna çıkarlar. Biz de öyle yaptık ve Turgutreis'ten Güney koyları turuna çıktık. Sıra ile Meteor plaji, Akvaryum koyu, Dilek Mağarası koyu, Develi Koyu ve Aspat Koyu'na uğradığımız yat turumuz çok güzeldi.

Bir günümüzü de elbette Bodrum Kalesi ve Su Altı Medeniyetleri Müzesi'ne ayırdık. Kalenin cok güzel korunup alanlarının çok akıllıca kullanıldığını yazıp sözü resimlere bırakıyorum.

Diğer zamanlarımızı da Turgutreis'te ve otelimizin plajında geçirdik. Otelimizin adı Dragut Point North / South Hotel idi. Temiz ve sakin bir oteldi. Dragut , Avrupalıların Turgutreis'e verdikleri isimmiş. Dragut Point ise Turgutreis'in Malta Seferi'nde donanmayı sakladığı nokta imiş.

Turgutreis çarşıdaki Aybey Dondurma'yı ve marinadaki Codfather Restaurant-barı tavsiye ederim. Çarşamba akşamları Codfather'da Ege sahne alıyormuş ancak biz çarşamba akşamı orada değildik maalesef.

İşte böyle karı koca baş başa tatilimiz böyle sakin ve gerçek anlamda dinlenerek geçti. Darısı tüm tatile gitmek isteyenlerin başına.

Sevgiler . . .

Sosyal Medya Detoksu

2015-08-13T13:19:00.001+01:00

Detoks kelimesi, toksinlerden arınmak anlamına gelse de günümüzde arınmak istenilen her konuda kullanılıyor. Ben de uzun süreden sonra eşimle çıkacağım 4 günlük bodrum tatilinde Sosyal Medya Detoksu yapmaya karar verdim.

Tatilimizle ilgili paylaşmak istediği ayrıntıları dönüşte buradan paylaşacağım. Böylelikle İnstagram, Tweeter ve Facebook hesaplarım üzerinden kimseyi rahatsız etmemiş olacağım. Aynı zamanda da zihnimi dinlendireceğim.

18.Ağustos.2015 tarihinde görüşmek dileğiyle...

Sevgiler...

Valizimde Neler Var? - Bodrum vol.2

2015-08-11T20:23:00.001+01:00

Plaj ve Sırt Çantam

Bugünkü paylaşımım kıyafetler olacak. Takılar ve mayolar yok. Onları paylaşmamanın daha doğru olacağını düşünüyorum.
Yine resimlerle devam edeceğim. Sorunuz yada merak ettiğiniz herhangi bir şey olursa yorum kısmından sorabilirsiniz.
Sevgiler.

Üst grup

Alt grup

Elbiseler

Plaj grubu

Uyku

Terlik ve ayakkabılar

Valizimde Neler var? - Bodrum vol.1

2015-08-10T09:11:00.001+01:00

Plaj Çantasında Olması Gerekenler

Tatile giderken her şeyi yanımıza alamıyoruz malesef. Ancak abartmadan bakımlı olmak mümkün.

Plaj çantası ile başlayalım. Uzun uzun yazmama gerek yok, resim zaten gerekli bilgiyi veriyor. Merak ettiğiniz bir şey olursa yorum kısmından sorabilirsiniz.
Sevgiler.

Banyo için gerekenler

Cilt Bakımı Için Gerekenler

Makyaj Için Gerekenler

Yeni Hafta ile ...

2015-08-03T07:50:00.002+01:00

Cuma gecesi yaşadığım olumsuz durumun ruhum ve bedenimdeki etkilerini itici güç olarak kullanmaya karar verdim. Sitemiz içinde gece yapılan gürültü ile ilgili aslında önemsiz bir olaydı, ancak nedenini anlayamadığım bir şekilde beni çok olumsuz etkiledi. Aslında bir yönden nedenini hissediyorum ama kabullenmek istemiyorum. Çünkü çevremdeki tüm insanlara karşı her zaman takındığım pozitif tavrı yitirmekten korkuyorum.

Çok uzun zamandır kendimi bu kadar huzursuz ve gergin hissetmemiştim, bu da beni çok rahatsız ediyor. Ama dediğim gibi bunu itici güce çevirmek benim elimde.
Verdiğim bazı kararları uygulanmakta zorluk çektiğim ve dolu dizgin Eğitim Koçluğu'na yelken açtığım şu dönemde; bu itici güç monotona yakın seviyede ilerleyen hayatıma yeni bir yön vermemi sağlamalı. Yoksa hissettiğim sıkıntı manasız olur.

Ne planlıyorum? Üç aşamalı bir gelişim ve değişim planı.
1. Aşama - Bedensel Değişim ve Gelişim
33 yaşını doldurmuş bir insan olarak kendime bakma nedenlerim sadece görsel kaygılar değil. Hem oğlumun hayatını sağlıklı bir anne olarak destekleyebilmek istiyorum, hem de artık yıkım faaliyetleri yapım faaliyetlerinden hızlı olan vücudumu terbiye etmek istiyorum. Ona karşı yeterince hoyrat davrandım.
Spor ve sağlıklı beslenme başlangıç için yeterli sanırım.
2. Aşama - Ruhsal Değişim ve Gelişim
Bu kısım spordan destek alacak, çünkü spor beni çok rahatlatan ve mutlu eden bir eylem. Bir de yoga yada meditasyon tarzı bir şey var aklımda. Araştıracağım önce tabi.
3. Aşama - Mesleki Değişim ve Gelişim
Eğitim Koçluğu eğitimim zaten başladı. 2015-2016 Eğitim-Öğretim yılı için kafamda olgunlaşan bir takım planlar var. Ancak bunları okul açılmadan netleştiremiyorum.

Hatalarımın ve olumsuz yaşananların beni tanımlamayacağına karar verdim. Bu motto üzerinden devam edeceğim.
Sevgiler...

Çocukken Kuzuların Sessizliği , Büyüyünce Hannibal

2015-07-23T09:18:00.001+01:00

Mads Mikkelsen

Hugh Dancy

Kuzuların Sessizliği (The Silence of the Lambs) 1991 yılında gösterime girmişti. Halen IMDB puanı 8.6 ile kült filmler arasında yer alan bu filmi çocuk olmama rağmen çok sevmiştim.
Anthony Hopkins ve Jodie Foster'a hayran olmuştum. Film 5 dalda Oscar ödüllü almıştı.

Dr. Hannibal Lecter ismi hafızalarımıza böyle kazınmışken patlayan dizi sektörü elbette bunu fark etti. Iyi ki de etti. 2 sezonluk Hannibal dizisini keyifle izledim. 3. sezonun çekilmeyeceğini öğrenmek beni üzdü. Ama bence çekebilirler.

Hannibal karakteri çok beğendiğim oyuncu Mads Mikkelsen tarafından canlandırılıp bir de Will (Hugh Dancy) karakteri eklenince , Lawrence Fishburne bile gölgede kaldı diyebilirim. IMDB puanının 8.7 olduğunu da belirteyim.

Şiddet içeriyor malesef ama artık hayatlarımız siddetin içinde zaten.

Yoğun polisiye ve drama sevenlere tavsiyemdir.

Sevgiler...