TO ATOMO (aka Yannis P. Triantafyllou) and his blog...

Τι απέγινε η προστασία του πολίτη;

noreply@blogger.com (Γιάννης Π. Τριανταφύλλου) — Wed, 15 Feb 2012 07:00:00 +0000

«Περισσότερα είναι τα κτίρια που δεν καίγονται από εκείνα που καίγονται». Ιστορική φράση! Τη θυμάστε; Την είχε εκστομίσει τον Δεκέμβριο του 2008 ο τότε υπερυπουργός και πάντα βουλευτής Προκόπης «Πάκης» Παυλόπουλος και εγώ την κατέγραψα ως αποκορύφωμα παλαιοελλαδίτικου (και δη καλαματιανού) πολιτικού κυνισμού, που όταν στριμώχνεται δεν διστάζει ακόμη και να φορεί τη μάσκα της βλακείας, χωρίς να ντρέπεται. (Διότι, ας μην κρυβόμαστε πίσω από το πρόσχημα της ευπρεπείας, η λογική του επιχειρήματος είναι εντελώς βλακώδης). Από προχθές το βράδυ έχω πλέον πεισθεί ότι ο σοφός καθηγητής δημιούργησε σχολή με την επονείδιστη στάση του τότε και ο Χρήστος ο Παπουτσής (ο «Χρηστάκης» του Κίμου...) είναι ο καλύτερος μαθητής του.

...διαβάστε τη συνέχεια

Μύθοι και αλήθειες για την κοινωνική συνοχή

noreply@blogger.com (Γιάννης Π. Τριανταφύλλου) — Tue, 14 Feb 2012 06:43:00 +0000

Από το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης στη χώρα μας, την άνοιξη του 2010, μια μεγάλη μερίδα του πολιτικού και συνδικαλιστικού κόσμου θυμήθηκε την ανάγκη διατήρησης της «κοινωνικής συνοχής» και άρχισε να αντιμετωπίζει κάθε σκέψη, κάθε πρόταση, κάθε υπαινιγμό για οποιαδήποτε αλλαγή στο πεδίο της αγοράς εργασίας και της πολιτικής της απασχόλησης ως ανοίκεια προσπάθεια ρηγμάτωσής της. Προφανώς, η αντίδραση αυτή εδράζεται στην αντίληψη ότι όταν άρχισε να εκδηλώνεται στην Ελλάδα η οικονομική κρίση, η «κοινωνική συνοχή» βρισκόταν σε εξαιρετικό ή έστω σε ικανοποιητικό επίπεδο και ότι οποιαδήποτε αναδιάταξη του νομικο-θεσμικού τοπίου της αγοράς εργασίας μοιραία θα οδηγούσε στην υπονόμευσή της. Εχουμε όμως διαμετρικά αντίθετη γνώμη και θεωρούμε ότι η προβολή αυτής της θέσης υποκρύπτει ανομολόγητη άρνηση προνομιακών ομάδων απέναντι σε οποιαδήποτε αλλαγή των εργαλείων εξυπηρέτησης του πελατειακού, κρατικοδίαιτου και συντεχνιακού συστήματος συμφερόντων.

...διαβάστε τη συνέχεια

Μια άποψη για το Ελληνικό πολιτικό σύστημα και την Ευρώπη του σήμερα

noreply@blogger.com (Γιάννης Π. Τριανταφύλλου) — Sun, 12 Feb 2012 12:18:00 +0000

Αισθάνομαι πως το χθες πήρε πλέον οριστικό τέλος και η σημερινή ψηφοφορία στη Βουλή θα διαμορφώσει τη νέα μορφή των κομμάτων, τον νέο δικομματισμό. Νέοι σχηματισμοί, πραγματικά νέοι όχι μετεξέλιξη προσωπικών μηχανισμών και φιλοδοξιών του χθες, δύσκολα θα προκύψουν σε αυτή τη φάση, και ο λόγος είναι πως ο κόσμος δεν έχει ζυμώσει τη λογική της «θέσης», της πρότασης, της σύνθεσης, η κοινωνία αυτή τη στιγμή κινείται σε ορίζοντα αντίθεσης, οι μισοί είναι αντίθετοι στις αλλαγές ως θιγόμενοι και οι λοιποί αντίθετοι στους μισούς αυτούς ως ήδη θιγέντες...

...διαβάστε τη συνέχεια

Ο εξορθολογισμός ως εθνική ταπείνωση

noreply@blogger.com (Γιάννης Π. Τριανταφύλλου) — Sat, 11 Feb 2012 17:39:00 +0000

Ένα νέο φεγγάρι ξεπροβάλλει πίσω από τον Παρθενώνα...

«Μεταξύ της εθνικής ταπείνωσης και της χρεοκοπίας, θα επιλέξουμε το δεύτερο»,δήλωσε προσφάτως βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, με σοβαροφάνεια ασυνήθιστη για την περίπτωσή του, ίσως όμως δικαιολογημένη εκ του λόγου ότι ήταν η πρώτη φορά που δοκίμαζε έναν νέο ρόλο, ξεφεύγοντας από την κωμική παράδοση την οποία επί χρόνια διακονεί, με σεμνότητα και όχι τελείως ασήμαντες επιδόσεις, στην πολιτική σκηνή.

Δεν αμφιβάλλω ότι πολλοί συμπολίτες μας θα συμφωνούσαν με την επιλογή που κάνει ο βουλευτής στο δίλημμα το οποίο θέτει - ενδεχομένως και ο γράφων. Υπό μία απαραίτητη προϋπόθεση όμως: ότι η σημασία των λέξεων που χρησιμοποιεί ανταποκρίνεται την πραγματικότητα την οποία περιγράφουν.

...διαβάστε τη συνέχεια

Εξωτερικού, εξωτερικού...

noreply@blogger.com (Γιάννης Π. Τριανταφύλλου) — Wed, 01 Feb 2012 07:43:00 +0000

Από της πρώτες μέρες της διακυβέρνησης του ΓΑΠ ακούστηκε η φράση «πρωθυπουργός εξωτερικού»... Ήταν τότε που οι πρώτες 100 μέρες της διακυβέρνησης του κυλούσαν από αεροδρόμιο σε αεροδρόμιο με κάποιες λίγες επισκέψεις στους ιθαγενείς για το μοίρασμα χαντρών και καθρεφτακίων...

Αργότερα, όταν ο «αντιβασιλέας» Ραγκούσης ανέλαβε την ευθύνη να διαχειρίζεται τα του οίκου μας, την ξανακούσαμε... Άρχισε να μας γίνεται κατανοητό όταν ο Γιώργος προσπάθησε να παραδώσει τις ευθύνες στον Αντώνη για να τις πάρει τελικά ο Βαγγέλης, το εμπεδώσαμε για τα καλά όταν η νύχτα έτεκεν Πετσάλνικον και μας προέκυψε Παπαδήμος: ο Γιώργος ταξίδευε, ήταν ήδη αλλού...

Κάναμε λάθος, λάθος μέγιστο!

...διαβάστε τη συνέχεια

Ποτό και οδήγηση...

noreply@blogger.com (Γιάννης Π. Τριανταφύλλου) — Sun, 29 Jan 2012 21:42:00 +0000

Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας, μια εμπειρία μου επάνω στο ποτό και την οδήγηση.

Όπως όλοι σας γνωρίζετε, πάρα πολύς κόσμος, είχε προβλήματα με την Τροχαία, ενώ επεστρέφει σπίτι, αφού πριν, σε ένα μπαρ η ταβέρνα, είχε συναντηθεί με καλούς φίλους.

Προχθές, βρέθηκα κι εγώ μαζί με μερικούς καλούς φίλους σ' ένα μπαράκι, για να το «γιορτάσουμε».

...διαβάστε τη συνέχεια

«Κατ’ αρχής γαρ φιλαίτιος λεώς»

noreply@blogger.com (Γιάννης Π. Τριανταφύλλου) — Sun, 29 Jan 2012 08:04:00 +0000

«Κατ’ αρχής γαρ φιλαίτιος λεώς» (μτφρ: πάντα αρέσει στο λαό να κατηγορεί την εξουσία) Αισχύλος, 525-456 π.Χ., Αρχαίος τραγικός ποιητής... Αργότερα συμπληρώθηκε με το «Η καμήλα τη δική της την καμπούρα δεν τη βλέπει»! Αυτές ήταν οι πρώτες σκέψεις μου όταν διάβασα το παρακάτω σημείωμα του Τάκη Μίχα στο protagon.gr. Αν τα ξαναέγραφα σήμερα, θα έλεγα «κρίνε, αλλά κρίνε όχι μόνο τις επιλογές σου ή τις επιλογές των άλλων, πρώτα δες και κρίνε τον εαυτό σου για τις επιλογές που έκανε και κάνει και για τα κριτήρια που βάζει για αυτές». Και βέβαια, «κρίνω» δεν σημαίνει μόνον «κατακρίνω» μπορεί να σημαίνει και «προκρίνω»... Καλημέρα!

...διαβάστε τη συνέχεια

Αλβανία, Σκόπια ή Μποτσουάνα: Διαλέξτε...

noreply@blogger.com (Γιάννης Π. Τριανταφύλλου) — Sat, 28 Jan 2012 14:26:00 +0000

[Άρθρο του Γιώργου Κράλογλου. Πηγή:www.capital.gr]

Το κατρακύλισμα της Ελλάδας στην 90η θέση ανταγωνιστικότητας σε 142 χώρες του πλανήτη, κάτω από την Ρουμανία και μαζί με την Μποτσουάνα, την Αλβανία και τα Σκόπια, σαφώς και δεν είναι συνέπεια του εργασιακού κόστους της εθνικής παραγωγής. Είναι αποτέλεσμα της τριτοκοσμικής σοσιαλιστικής αντίληψης κυβερνήσεων και κομμάτων για τον «εχθρικό» ρόλο του ιδιωτικού τομέα στην οικονομία.

Η τριτοκοσμική σοσιαλιστική αντίληψη που έθρεψε ομάδες συντεχνιών και κομματικού στρατού περιφρούρησης των συμφερόντων του κράτους και των πελατών κρατικών υπαλλήλων.

Η αντίληψη που αποτέλεσε τον θεμέλιο λίθο της ιδεολογίας και της συμπεριφοράς κομμάτων, κυβερνήσεων και πολιτικών για να συντηρηθεί το αριστερό κλίμα και το αντίστοιχο περιβάλλον στην χώρα, εξασφαλίζοντας έτσι το αναγκαίο τείχος προστασίας του πολιτικού κόστους όλων των κυβερνήσεων των τελευταίων δεκαετιών.

...διαβάστε τη συνέχεια

Η μαλάκω η ιστορία...

noreply@blogger.com (Γιάννης Π. Τριανταφύλλου) — Thu, 26 Jan 2012 20:09:00 +0000

Μακράν η κορυφαία γελοιογραφία που έχω δει από την αρχή της χρονιάς...

Τίνος κρίση;

noreply@blogger.com (Γιάννης Π. Τριανταφύλλου) — Wed, 25 Jan 2012 14:12:00 +0000

[άρθρο του Στάθη Ν. Καλύβα, από την Καθημερινή της Κυριακής 22.01.2012]

Θα ήταν περίεργο αν οι απόπειρες ερμηνείας της οικονομικής κρίσης στην Ευρώπη δεν γνώριζαν τέτοια άνθηση.

Προς το παρόν όμως, εκείνο που προκύπτει είναι μια κακοφωνία. Στο ένα άκρο συναντάμε ερμηνείες που κάνουν λόγο για γενικευμένη κρίση του καπιταλισμού, του νεοφιλελευθερισμού ή της Δύσης, κάτι αντίστοιχο της κρίσης του «υπαρκτού σοσιαλισμού» το 1989. Στο αντίθετο άκρο, θα βρούμε όσους συζητούν πολύ πιο εξειδικευμένα θέματα, όπως η θεσμική αρχιτεκτονική της Ευρωζώνης. Την ίδια διάσταση θα συναντήσουμε και στην ελληνική συζήτηση. Για τους μεν, η Ελλάδα δεν είναι παρά το καναρίνι στο ορυχείο του καπιταλισμού και άρα η αναφορά στα ελληνικά δεδομένα είναι δείγμα επαρχιωτισμού. Για τους δε, η κρίση αφορά πρωτίστως το ελληνικό πολιτικό και οικονομικό μοντέλο. Τελικά, πού βρίσκεται η αλήθεια;

...διαβάστε τη συνέχεια

Η χαμένη ανταγωνιστικότητα

noreply@blogger.com (Γιάννης Π. Τριανταφύλλου) — Sat, 14 Jan 2012 14:03:00 +0000

Συζητούσα προχθές με έναν παλιό φίλο και νυν συνεργάτη, όταν η κουβέντα το έφερε να «πιάσουμε» στο στόμα μας τον δημοσιο τομέα, την κακοδαιμονία του αλλά και τις αρνητικές επιδράσεις που πλέον έχει στον ιδιωτικό τομέα, στην επιχειρηματικότητα. Του θύμησα ένα απλό πράγμα, ότι πρακτικά για κάθε τι που κάνουμε σε μια ιδιωτική επιχείρηση χρειάζεται κάποιο πιστοποιητικό, κάποια δήλωση, κάποια βαβαίωση, κάποια επικύρωση, κάποια άδεια, ένας φάυλος κύκλος γραφειοκρατίας που δημιουργείται από μια πολυνομία με δαιδαλώδεις διατάξεις και πολλαπλές ερμηνείες που εγκαθιδρύει ο δημόσιος τομέας δια των νομοθετών πατρόνων του με αποκλειστικό σκοπό να διατηρεί την παρουσία του και να αυξάνει το (ψηφοθηρικό) μέγεθος του. Πολυνομία που τελικά οδηγεί σε αργή απονομή δικαιοσύνης, τελικά θέλει και ιδιαίτερο κόπο και χρόνο για να μπορέσει κάποιος δικαστής να κατανοήσει επακριβώς σε ποιά παράγραφο ποιού άρθρου ποιού νόμου εμπίπτει η ειδική περίπτωση μας και -σίγουρα- το δυσνόητον της όποιας απόφασης επιτάσσει και προσφυγή στον επόμενο βαθμό, και τελικά προκαλεί αδυναμία εκτέλεσης της απόφασης που τελεσιδικεί και τεράστιο κόστος χωρίς κανένα νόημα... «Θα πάρει πολύ χρόνο για να αλλάξει το κλίμα και η διαδρομη θα ειναι εξαιρετικά επιπονη» συμφωνήσαμε, «πηρε κοντά 30 χρονια για να διαλυθει η επιχειρηματικοτητα στην Ελλαδα, χρειάζονται τουλάχιστον αλλα τοσα για να ξαναφτιαχτεί». Τώρα, ξαναδιαβάστε προσεκτικά τις παρακάτω σκέψεις μου, θα σας φανούν εξαιρετικά χρήσιμες όταν ολοκληρώσετε το διάβασμα του άρθρου του Πάσχου Μανδραβέλη από την Καθημερινή της 13.01.2012 που ακολουθεί.

...διαβάστε τη συνέχεια

Τι είναι σωτηρία της χώρας;

noreply@blogger.com (Γιάννης Π. Τριανταφύλλου) — Wed, 11 Jan 2012 08:00:00 +0000

[άρθρο του Νίκου Γ. Ξυδάκη, από την Καθημερινή της 10.01.2012]

Ο ελληνικός λαός πορεύεται εν σιωπή και καρτερία, τους τελευταίους μήνες. Σιωπηλά έστρωσε το γιορτινό τραπέζι, καρτερικά υπομένει περικοπές και ανεργία, με αξιοθαύμαστο πατριωτισμό πληρώνει το χαράτσι για να διατηρήσει το δικαίωμα στο ηλεκτρικό και στην ιδιοκτησία. Καρτερικά υπέστη τον διασυρμό της χώρας από τους έξαλλους Μέρκελ-Σαρκοζί, και υπό το βάρος της απόγνωσης καρτερικά υπέμεινε την αποπομπή του εκλεγμένου μεν, ριψοκίνδυνου γκαφαδόρου δε, πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου και τον εν συνεχεία διορισμό του κ. Λουκά Παπαδήμου. Με καταπλήσσουσα καρτερία ο ελληνικός λαός αποδέχεται την αναβολή των εκλογών και άρα τη μη έκφραση της βουλήσεώς του.

...διαβάστε τη συνέχεια

Η παραγωγή είναι το θέμα

noreply@blogger.com (Γιάννης Π. Τριανταφύλλου) — Mon, 09 Jan 2012 20:05:00 +0000

Την Δευτέρα πήγα στο Ναύπλιο. Διέσχισα τον αργολικό κάμπο με τα εσπεριδοειδή. Κατάφορτα τα δέντρα από τον καρπό. Σκέφτηκα είναι Ιανουάριος, μα κανείς δεν τα μαζεύει, είναι η εποχή τους τώρα. Η θερμοκρασία το βράδυ γύρω στους 0 βαθμούς. Οι ανεμομείκτες δεν δούλευαν, εκτός ενός. Που σημαίνει πως θα «κάψει τον καρπό ο πάγος» όπως λένε. Κανείς δεν νοιάζεται να τους ρυθμίσει για να δουλεύουν. Μεγάλωσα ακούγοντας την φράση από τις αστές γιαγιά και μητέρα: «ξαστεριά απόψε, θα πέσει πάγος και θα κάψει τα πορτοκάλια». Παρ’ όλο που οι ίδιες δεν ήταν αγρότισσες τόσο το νοιάξιμο για την παραγωγή είχε μπολιάσει τον τόπο. Θυμάμαι το λιμάνι του Ναυπλίου γεμάτο με καράβια στα οποία φόρτωναν πορτοκάλια για εξαγωγή. Ο κάμπος ήταν γεμάτος με μικρομεσαίες επιχειρήσεις που συσκεύαζαν πορτοκάλια. Σήμερα το λιμάνι είναι άδειο και τα παλιά συσκευαστήρια δεν υπάρχουν πια.

...διαβάστε τη συνέχεια

Δύο προτεραιότητες για την ανάπτυξη

noreply@blogger.com (Γιάννης Π. Τριανταφύλλου) — Fri, 06 Jan 2012 07:31:00 +0000

[άρθρο του Κώστα Μεγήρ* από την Καθημερινή της Κυριακής 31.12.2011/01.01.2012]

Ενώ παλεύουμε για την ανάκτηση της δημοσιονομικής βιωσιμότητας και της διεθνούς αξιοπιστίας της χώρας, δεν πρέπει να ξεχνάμε τη στρατηγική που θα τονώσει την επιχειρηματική δραστηριότητα και θα οδηγήσει στην ανάπτυξη. Αναπόφευκτα, η διαδρομή θα είναι σκληρή και επώδυνη με μεγάλο μεταβατικό κόστος.

Απαραίτητες προϋποθέσεις για την επιχειρηματική δραστηριότητα είναι το κράτος δικαίου και μια ευέλικτη αγορά εργασίας, που χαρακτηρίζεται από καλές εργασιακές σχέσεις. Το πρώτο κατοχυρώνει τα δικαιώματα ιδιοκτησίας και την εφαρμογή των συμβάσεων. Το δεύτερο επιτρέπει στις επιχειρήσεις να δημιουργούν θέσεις εργασίας, δίνει ευκαιρίες στους νέους να αποκτήσουν επαγγελματική εμπειρία και παρέχει κίνητρα για απόκτηση γνώσεων. Επομένως, η προτεραιότητά μας πρέπει να είναι η μεταρρύθμιση τoυ δικαστικoύ συστήματος και της αγοράς εργασίας.

...διαβάστε τη συνέχεια

Δύσκολη ώρα για τη μεσαία τάξη

noreply@blogger.com (Γιάννης Π. Τριανταφύλλου) — Thu, 05 Jan 2012 07:30:00 +0000

[άρθρο του Μπάμπη Παπαδημητρίου από την Καθημερινή της Κυριακής 31.12.2011/01.01.2012]

Πόσα πρέπει να «βγάζει» κάποιος, στη σημερινή Ελλάδα, για να θεωρεί τον εαυτό του ικανοποιημένο; Προφανώς εξαρτάται από τις ικανότητές του, την ένταση στη δουλειά του, την τύχη που τον συνοδεύει και τις ευκαιρίες που του προσφέρονται. Αν όμως είσαι δημόσιος ή ιδιωτικός υπάλληλος, αν απασχολείσαι στο στενά ρυθμιζόμενο κομμάτι της οικονομίας όπου όλα τα ρυθμίζουν το κράτος και τα συνδικάτα, τίποτε από τα παραπάνω δεν ισχύει.

Οταν το εισόδημα προσδιορίζεται αποκλειστικά στη βάση κεντρικών αποφάσεων, όπως είναι οι κλαδικές και ομοιοεπαγγελματικές συμβάσεις, ο μόνος τρόπος για να επιτύχει κανείς κάτι καλύτερο είναι να βρεθεί σε εξαιρετικά ευνοϊκή θέση, που ισχύει για λίγους, ή να διαθέτει σοβαρά περιουσιακά στοιχεία, κάτι που επίσης δεν ισχύει για τους πολλούς, ή να εμπλακεί με τη διαφθορά, κάτι που δεν μπορεί να αποτελεί κανόνα διοίκησης και επιβίωσης.

...διαβάστε τη συνέχεια

Την κάθε μέρα της ζωής που σου δόθηκε να ζεις

noreply@blogger.com (Γιάννης Π. Τριανταφύλλου) — Wed, 04 Jan 2012 08:00:00 +0000

[άρθρο του Νίκου Γ. Ξυδάκη από την Καθημερινή της Κυριακής 31.12.2011/01.01.2012]

Οι Ελληνες φίλοι που βλέπουν τη χώρα απέξω είναι πολύ περισσότερο ανήσυχοι και απαισιόδοξοι από εμάς, τους εντός των τειχών. Στα τηλεφωνήματα και στα μέιλ αισθάνεσαι πηχτή την αγωνία τους, μια αγωνία άλλης τάξεως από αυτή που βιώνουμε εμείς, τα θύματα της κρίσης. Ισως γιατί τα αισθήματά τους για την πατρίδα τους είναι πιο αδιαμεσολάβητα, πιο ανιδιοτελή, ακόμη κι αν αυτή η πικρή πατρίδα τούς έχει διώξει, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Επειτα από κάθε τέτοια επαφή, προσπαθώ να δω τη ζωή γύρω μου με πιο ψυχρό μάτι, πιο αποστασιοποιημένα. Προσπαθώ να συγκρίνω την αγωνία τού απέξω με ό,τι διαδραματίζεται εντός, ενώπιόν μου, για να νιώσω βαθύτερα το παρόν, αλλά κυρίως μήπως και μπορέσω να διαισθανθώ τα επερχόμενα.

Αδύνατον. Αδύνατον να προβάλεις το παρόν στο εγγύτατο μέλλον, αδύνατον να χρησιμοποιήσεις την έως τώρα εμπειρία για να σχηματίσεις μια αδρή, έστω, μια θαμπή εικόνα του μέλλοντος. Η κρίση υπονομεύοντας το παρόν εξαφανίζει το μέλλον. Αυτή η απώλεια είναι ίσως η βαθύτερη, η πιο βουβή, και η πιο οδυνηρή: το πόδι προβάλλει εμπρός και μένει αιωρούμενο, στο κενό, δεν έχει πού να πατήσει. Κι έτσι στεκόμαστε όλοι στο ένα πόδι, σε ασταθή ισορροπία, αβέβαιοι, ετοιμόρροποι.

...διαβάστε τη συνέχεια

Η ασθένεια της Ελλάδος λέγεται «ΠΑΣΟΚ»

noreply@blogger.com (Γιάννης Π. Τριανταφύλλου) — Tue, 03 Jan 2012 21:00:00 +0000

Αν κάτι θα θυμάμαι από το πέρασμα από το 2011 στο 2012, από τις μέρες των Χριστουγέννων αλλά και της Πρωτοχρονιάς, θα είναι οι συζητήσεις που μπόρεσα να κάνω τόσο στην Αθήνα όσο και μακρυά από αυτήν, στην ελληνική περιφέρεια, όπου βρέθηκα για λίγη ξεκούραση. Συζήτησα με πολλούς φίλους, διαφόρων πολιτικών καταβολών, κύριο θέμα όλων των συζητήσεων η αγωνία για το αύριο, αγωνία που -για να την κατανοήσουν και οι ίδιοι- την εξέφραζαν με έντονες αναφορές στο πρόσφατο πολιτικό μας παρελθόν και στην ανίατη ασθένεια της χώρας μας, την «ασθένεια ΠΑΣΟΚ».

Μια ασθένεια που δυστυχώς έχει διαβρώσει το πολιτικό μας σύστημα σε όλη του την έκταση, από τα αριστερά ως τα δεξιά, αλλά κυρίως τα δύο κόμματα εξουσίας (χαρακτηριστικό παράδειγμα η αγαστή σύμπνοια συνδικαλιστικών δράσεων στον δημόσιο τομέα και τις διάφορες εκφράσεις του, αποτέλεσμα της όσμωσης νοοτροπιών κατά την εναλλαγή στην εξουσία των δύο κομμάτων, που δημιούργησαν τους γνωστούς συνδικαλιστικούς μηχανισμούς παρα-εξουσίας που λυμαίνονται σήμερα τα κοινά.

...διαβάστε τη συνέχεια

Καλή Χρονιά!!

noreply@blogger.com (Γιάννης Π. Τριανταφύλλου) — Sun, 01 Jan 2012 20:24:00 +0000

Χρόνια πολλά σε όλους! Καλή Πρωτοχρονιά εύχομαι! Και ένα 2012 πολύ πιό ανθρώπινο και δημιουργικό... :-)

Η Ελλαδάρα της πασοκαρίας...

noreply@blogger.com (Γιάννης Π. Τριανταφύλλου) — Fri, 30 Dec 2011 05:58:00 +0000

Η φωτό από παλαιότερο «ξεσηκωμό» των ιδίων εργαζομένων, του ιδίου ευαγούς ιδρύματος...

«...Εκείνο που όμως καταλαβαίνω καλύτερα, με αφορμή την απεργία στην Εθνική Ασφαλιστική, είναι γιατί χρεωκοπήσαμε και γιατί συντόμως θα καταλήξουμε και εκτός ευρώ. Βολευτήκαμε τόσο καλά σε μια ευημερία ασύνδετη με τις συνθήκες οι οποίες την ορίζουν, ώστε στο τέλος χάσαμε τελείως την επαφή με την πραγματικότητα. Δικαιώματα και συμφέροντα έγιναν αξίες απαράβατες, αμετάβλητες και αμετακίνητες εις τους αιώνες των αιώνων, αμήν, αδιαφορώντας αν γύρω μας γκρεμίζεται το σύμπαν. Αυτές τις συμπεριφορές ακολουθήσαμε απερίσκεπτα, ώσπου στο τέλος αποκρυσταλλώθηκαν σε έναν τύπο βλακείας, που έγινε ο μόνος τρόπος σκέψης που μας απέμεινε. Οι ηρωικοί συνδικαλιστές, που εννοούν να αγνοούν την πραγματικότητα, θυμίζουν στην ξεροκεφαλιά τους τους στρατηγούς του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, που οδήγησαν μια ολόκληρη γενιά στον αφανισμό μέσα στα χαρακώματα του δυτικού μετώπου. Τους ταιριάζει θαυμάσια ο τρόπος με τον οποίον ο Τζον Φούλερ περιγράφει τον περίφημο Βρετανό Στρατάρχη Χέιγκ: «Ο τρόπος σκέψης του ήταν στερεότυπος και, σαν τη χιονοστιβάδα, όταν έπαιρνε μπροστά δεν μπορούσε να σταματήσει, γιατί πίστευε ότι αυτή η μορφή ηλιθιότητας έδειχνε τον χαρακτήρα του καλού στρατηγού».

Λυπάμαι αν γίνομαι απόλυτος και μάλιστα καθώς γνωρίζω πολύ καλά ότι υπάρχει και η άλλη Ελλάδα: της δημιουργίας και του πραγματικού αγώνα. Φοβάμαι όμως ότι την έπνιξε η Ελλαδάρα της πασοκαρίας...»

Απόσπασμα από χθεσινό σημείωμα του Στέφανου Κασιμάτη στην Καθημερινή, αναφερόμενο στη σημερινή απεργία που κήρυξε τα συνδικάτο της Εθνικής Ασφαλιστικής διαμαρτυρόμενο για μια «εθιμική αργία» που αρνείται να μετακινηθεί από το Σαββατοκύριακο και να πέσει καθημερινή...

Καλή Πρωτοχρονιά και ας ελπίσουμε το 2012 να εξαφανίσει δια παντός τέτοιες προκλητικές συμπεριφορές μαζί με όσους τις εκφράζουν και τις υποστηρίζουν...

Το απόλυτο του καθενός

noreply@blogger.com (Γιάννης Π. Τριανταφύλλου) — Thu, 29 Dec 2011 08:00:00 +0000

[εξαιρετικό άρθρο του Νίκου Κωνσταντάρα από την Καθημερινή της 24.12.2011]

Μέσα σε αυτόν τον χειμώνα του κλονισμού φαινόμαστε καταδικασμένοι να μην αποφύγουμε μεγαλύτερες δυσκολίες. Διχασμένοι, παθιασμένοι και φοβισμένοι, μοιάζουμε να δεχόμαστε τα χειρότερα, αρκεί έτσι να δικαιολογήσουμε όσα πιστεύουμε, να επιβεβαιωθούν οι καταγγελίες που εκτοξεύουμε ο ένας εναντίον του άλλου. Είναι τέτοια η καχυποψία ανάμεσά μας που ο ισχυρισμός αυτός θα εκλαμβάνεται από πολλούς ως προπαγάνδα στην υπηρεσία όσων στοχεύουν στην ταπείνωση, την υποδούλωση και την αφαίμαξη των Ελλήνων. Τέτοια κινδυνολογία, λένε, οδηγεί τον λαό στην παραίτηση, στην ήττα. Από την άλλη, όσοι πιστεύουν στην ανάγκη ριζικής μεταρρύθμισης της κοινωνίας αγανακτούν με τις απλουστεύσεις και τα «λαϊκίστικα» επιχειρήματα του όλο και ισχυρότερου μετώπου της άρνησης. Οι αντιθέσεις δεν οδηγούν σε σύνθεση παρά μόνο σε ατέρμονους μονολόγους. Οσο διαφωνούμε μεταξύ μας, οι εξελίξεις οδηγούνται είτε από τον χρόνο είτε από εξωτερικούς παράγοντες. Πώς έγινε αυτό;

...διαβάστε τη συνέχεια

«Πολλά λόγια, καθόλου πράξεις»

noreply@blogger.com (Γιάννης Π. Τριανταφύλλου) — Wed, 28 Dec 2011 09:00:00 +0000

[άρθρο της Μαργαρίτας Πουρναρά από την Καθημερινή της Κυριακής 18.12.2011, επικεντρωμένο στο βασικό πρόβλημα της σημερινής Ελλάδας: τα πολλά λόγια που δεν αντιστοιχίζονται με έργα. Γράφοντας λοιπόν τα πράγματα που θα κάνουμε το 2012, ας βάλουμε πρώτο πρώτο να θυμίζουμε πάντα, παντού και με κάθε τρόπο στους κυβερνήτες μας ότι «κυβερνώ» σημαίνει «επιχειρώ» σημαίνει «αποφασίζω», πολλές φορές χωρίς καν να μιλάω...]

«Minister Venizelos stated... », ήταν οι πρώτες γραμμές του τηλεγραφήματος που συνέτασσε δίπλα μου η συνάδελφος του πρακτορείου Reuters, μόλις είχε ακούσει τη μαγνητοσκοπημένη ομιλία που έστειλε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης στη συνάντηση του Capital Link Forum στη Νέα Υόρκη στις 7 Δεκεμβρίου. Η εκδήλωση που διοργανώνεται σε ετήσια βάση στο Metropolitan Club του Μανχάταν και έχει στόχο την προσέλκυση επενδύσεων στην Ελλάδα από το εξωτερικό, συγκεντρώνει εταιρείες ελληνικών, ελληνοαμερικανικών και αμερικανικών συμφερόντων. Και αν στο παρελθόν μια τέτοια συγκέντρωση θα άφηνε αδιάφορο τον ξένο Τύπο, τα τελευταία χρόνια οι εκπρόσωποί του παρίστανται ανελλιπώς μια και δίνουν το «παρών» Ελληνες πολιτικοί. Η χώρα μας είναι στο μάτι του κυκλώνα και οι δημόσιες τοποθετήσεις μπορούν να παράξουν ειδήσεις. Πέρυσι, κεντρικός ομιλητής ήταν ο Fast Track minister Χάρης Παμπούκης, ενώ φέτος ο Ευάγγελος Βενιζέλος έστειλε βιντεοσκοπημένο τον λόγο του.

...διαβάστε τη συνέχεια

Λάθος μείωση

noreply@blogger.com (Γιάννης Π. Τριανταφύλλου) — Tue, 27 Dec 2011 09:00:00 +0000

[άρθρο του Μπάμπη Παπαδημητρίου στην Καθημερινή της Κυριακής 18.12]

Στο προοίμιο της Πέμπτης Εκθεσης, που συντάσσει το Ευρωπαϊκό Τμήμα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, σημειώνεται: «Τα πράγματα πήραν αρνητική τροπή για την Ελλάδα, καθώς η προσαρμογή της οικονομίας γίνεται κυρίως μέσω μιας μεγαλύτερης ύφεσης, την οποία οδηγούν οι μειώσεις μισθών αλλά και η “αντοχή” των τιμών, παρά μέσω διαρθρωτικών αλλαγών, που θα οδηγούσαν σε αύξηση της παραγωγικότητας».

Πρόκειται για την καλύτερη ομολογία της αποτυχημένης εφαρμογής του σχεδίου που περιλάμβανε το Μνημόνιο του 2010. Ο Πόουλ Τόμσεν, υπεύθυνος για τη σύνταξη αυτής της έκθεσης δέχεται ερωτήσεις όπου κι αν βρεθεί. Είμαι σίγουρος ότι στην Πορτογαλία, όπου βρέθηκε λίγες ώρες αφότου είχε τελειώσει την αποστολή του στη χώρα μας, αυτή την εβδομάδα, τρέμουν στην ιδέα πως μπορεί να τους συμβεί το ίδιο.

...διαβάστε τη συνέχεια

Η εσωτερίκευση της ήττας

noreply@blogger.com (Γιάννης Π. Τριανταφύλλου) — Wed, 21 Dec 2011 16:00:00 +0000

[Όταν διάβασα πρώτη φορά το άρθρο του Νίκου Γ. Ξυδάκη στην Καθημερινή της Κυριακής 11.12.2011 αισθάνθηκα δυσφορία. «Πολλή και πυκνή άρνηση», σκέφτηκα ευθύς. Ευτυχώς, χρόνια τώρα, έχω κατακτήσει το προνόμιο της αυτοσυγκράτησης και της δεύτερης σκέψης, έτσι στη δεύτερη ανάγνωση -μερικές μέρες μετά- μπόρεσα εύκολα να διακρίνω την θετική πλευρά: όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με την άρνηση -και δυσφορείς- αυτό σημαίνει ότι δεν είσαι μέσα σε αυτή, ότι δεν είσαι κομμάτι της. Άρα αρκει να αποστρέψεις το βλέμμα σου και να κοιτάξεις γύρω για να δεις την κατάφαση, τον άλλο κόσμο στον οποίο ανήκεις και για τον οποίο αξίζει να συνεχίσεις να δημιουργείς! «Ανατρεπτική σκέψη, φιλοσοφίες που δεν μπορούν να εφαρμοστούν» θα πουν ορισμένοι απαξιωτικά, «δοκιμή και πλάνη» τους απαντώ, διαβάστε λοιπόν το άρθρο παρακάτω, κάντε το πείραμα και αφήστε στα σχόλια το συμπέρασμα σας...]

...διαβάστε τη συνέχεια

«Mια φορα κι έναν καιρό ήταν ένα κόμμα»...

noreply@blogger.com (Γιάννης Π. Τριανταφύλλου) — Tue, 20 Dec 2011 07:31:00 +0000

«Τι μας διδάσκει το ανέκδοτο: πόσοι πασόκοι χρειάζονται για να γράψουν ένα στάτους» έγραφε σήμερα το πρωί η καλή φίλη e-diva (aka Ειρήνη Βούτσκογλου), αναφερόμενη στο πρόσφατο παραπολιτικό των Νέων για τους 100 «σοσιαλμηντιάδες» που βρήκε (λέει) ο Παπαδήμος στο Μαξίμου, προικιό από τον ΓΑΠ. Σαφώς και δεν μιλάμε για 100 μετακλητούς στο γραφείο του ΓΑΠ, σωστά μας υπέδειξε το προφανές η (μετακλητή) υπεύθυνη της σχετικής ομάδας του γραφείου του τέως προωθυπουργού, μιλάμε για τον γνωστό μηχανισμό που είχε στηθεί για «να διαφεντεύει το ιντερνετ» προεκλογικά και που μετεκλογικά συμβασιοποίησε με κάποιο τρόπο τη στήριξη του για να αποζημιωθεί για τις υπηρεσίες που παρείχε και να ξεκουραστεί μέχρι τις επόμενες εκλογές. «Μεγάλη ιστορία χρονιάρες μέρες, σαν αυτές που μας έλεγαν οι γιαγιάδες μας κοντά στο τζάκι...», σχολίασα σε έναν σύντομο πρωϊνό διάλογο, «it should be business and they made it personal. Τώρα ας κοιμηθούν όπως έστρωσαν», η απάντηση της Ειρήνης. Διαβάστε την δημοσίευση της.

Αυτές τις ημέρες ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού διαδικτύου ασχολείται με άρθρο των Νέων όπου πρωτο-δημοσιεύτηκε πως ο μη-εκλεγμένος πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος εξεπλάγην από τον αριθμό [=100] των υπαλλήλων που είχαν προσληφθεί για να χειρίζονται social media λογαριασμούς.

Η είδηση σχολιάστηκε με απογοήτευση και χλευασμό από τους χρήστες και αναμεταδόθηκε τόσο στα παραδοσιακά όσο και στα εναλλακτικά μέσα.

...διαβάστε τη συνέχεια

Η λεπτότης του «εξουθενωμένου»...

noreply@blogger.com (Γιάννης Π. Τριανταφύλλου) — Mon, 19 Dec 2011 10:20:00 +0000

«Θα σε πείραζε να χάσω κι από κάναν άλλον;...» Αν αυτό δεν είναι το απαύγασμα του πολιτικού τακτ, τότε τι είναι; Όχι σαν το άλλο το γαϊδούρι τον Αντρέα που έβαλε να γράφουν συνθηματικά «Δεν θα γυρίσω να πάρω την Αννα. Συγγνώμη» για να μας πει ότι πλέον παίζει μόνος του και ότι με την Άννα χώρισαν για να μην υποχρεωθεί να απαντήσει ποιός έριξε χυλόπιττα σε ποιόν και μετά πάρει αμπάριζα το θέμα και την μπουμπουκοοικογένεια και υποχρεωθεί και ο αδελφός Λεωνίδας να μας βάλει τις φωνές από τηλοψίας και μείνει πίσω η βιβλιοπώληση... Τακτ κυρίες και κύριοι! Τακτ! Μπράβο Μπένυ! Και δε σου φαινόταν βρε παιδί μου τέτοια λεπτότης...