<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<?xml-stylesheet type="text/xsl" media="screen" href="/~d/styles/rss2full.xsl"?><?xml-stylesheet type="text/css" media="screen" href="http://feeds.feedburner.com/~d/styles/itemcontent.css"?><rss xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" xmlns:openSearch="http://a9.com/-/spec/opensearch/1.1/" xmlns:georss="http://www.georss.org/georss" xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0" xmlns:feedburner="http://rssnamespace.org/feedburner/ext/1.0" version="2.0"><channel><atom:id>tag:blogger.com,1999:blog-1390998613726483021</atom:id><lastBuildDate>Sat, 10 Dec 2011 08:49:14 +0000</lastBuildDate><category>Ópera</category><category>barítono</category><category>bel canto</category><category>jazz vocal</category><category>jazz</category><category>mezzo-soprano</category><category>baixo</category><category>swing</category><category>soprano</category><category>contralto</category><category>clássica</category><category>Festival Montreux</category><category>tenores</category><category>tenor</category><category>compositores</category><category>colectânea</category><category>recital</category><category>trompete</category><category>natal</category><category>documentário</category><category>concerto</category><category>MPB</category><category>jazz instrumental</category><category>bossa nova</category><category>piano</category><category>blues</category><category>opera</category><category>violino</category><title>Ao Lado da Música</title><description>Apresentação de obras musicais, em CD e DVD, nas áreas da Música Clássica (Erudita) e do Jazz, Blues, etc.
Novos lançamentos, gravações históricas e reedições.
Uma rubrica do programa Lado a Lado da RTP Madeira, com autoria e apresentação de Alberto Velez Grilo.</description><link>http://aoladodamusica.blogspot.com/</link><managingEditor>noreply@blogger.com (Alberto Velez Grilo)</managingEditor><generator>Blogger</generator><openSearch:totalResults>57</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><atom10:link xmlns:atom10="http://www.w3.org/2005/Atom" rel="self" type="application/rss+xml" href="http://feeds.feedburner.com/blogspot/QLwC" /><feedburner:info uri="blogspot/qlwc" /><atom10:link xmlns:atom10="http://www.w3.org/2005/Atom" rel="hub" href="http://pubsubhubbub.appspot.com/" /><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1390998613726483021.post-1483115620728831852</guid><pubDate>Fri, 31 Oct 2008 14:06:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-10-31T14:14:41.397Z</atom:updated><title>Férias</title><description>As férias do Ao Lado da Música vão prolongar-se, pelo menos, até Janeiro de 2009.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Espero voltar ao vosso contacto nessa altura.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Até lá...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Alberto Velez Grilo&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1390998613726483021-1483115620728831852?l=aoladodamusica.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/QLwC/~3/E0bQWW5m3xI/frias.html</link><author>noreply@blogger.com (Alberto Velez Grilo)</author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://aoladodamusica.blogspot.com/2008/07/frias.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1390998613726483021.post-7895360863791446702</guid><pubDate>Tue, 24 Jun 2008 18:52:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-06-24T19:52:00.869+01:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">swing</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">compositores</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">jazz</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">jazz vocal</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">blues</category><title>Billie Holiday</title><description>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SF5fD4HUi-I/AAAAAAAAAOw/w8c2NCOweSU/s1600-h/BillieHolliday.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SF5fD4HUi-I/AAAAAAAAAOw/w8c2NCOweSU/s200/BillieHolliday.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5214709938748951522" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href="http://pt.wikipedia.org/wiki/Billie_Holiday"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Billie Holiday&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; (nome artístico de  &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Elanora Fagan&lt;/span&gt;) nasceu em Baltimore, Estados Unidos da América, a 7 de Abril de 1915 e é para muitos considerada das melhores cantoras de jazz de todos os tempos, ao lado de nomes como &lt;a href="http://aoladodamusica.blogspot.com/2008/01/ella-fitzgerald-voz-do-jazz.html"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Ella Fitzgerald&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; e &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Sarah_Vaughan"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Sarah Vaughan&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Com uma infância particularmente difícil nomeadamente pelo facto de os seus pais serem ainda adolescentes quando nasceu e ter sido violada por um vizinho aos 10 anos de idade, Billie Holiday, torna-se cantora por acaso quando aos 15 anos tentou se contratada como bailarina num bar do Harlem (Nova Iorque). A sua audição para bailarina revelou-se um desastre, mas o pianista perguntou-lhe se sabia cantar. Billie cantou e encantou, tendo sido contratada como cantora.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sem qualquer tipo de formação musical, Billie Holiday "aprendeu" jazz recorrendo a gravações de&lt;a href="http://pt.wikipedia.org/wiki/Louis_Armstrong"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt; Louis Armstrong&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; e &lt;a href="http://pt.wikipedia.org/wiki/Bessie_Smith"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Bessie Smith&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Após três anos a cantar em diversas casas, atraiu a atenção do crítico &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;John Hammond&lt;/span&gt;, que lhe possibilita a gravação do seu primeiro disco, com a big band de &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Benny Goodman&lt;/span&gt;. Pode-se afirmar que foi nesta altura que a sua verdadeira carreira teve início. A cantora começou a apresentar-se nas casas nocturnas mais importantes do Harlem (Nova Iorque).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Cantou com as big bands de &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Artie Shaw&lt;/span&gt; e &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Count Basie&lt;/span&gt;, tendo sido uma das primeiras cantoras negras a cantar com uma banda de brancos (Artie Shaw), numa época de segregação racial nos Estados Unidos da América (anos 30).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A sua carreira consagra-se apresentando-se com as orquestras de &lt;a href="http://pt.wikipedia.org/wiki/Duke_Ellington"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Duke Ellington&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;, &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Ted Wilson&lt;/span&gt; e ao lado de &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Louis Armstrong&lt;/span&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Billie Holiday foi uma das mais comoventes cantoras de jazz de sua época. Com uma voz etérea, flexível e levemente rouca, a sua dicção, o seu fraseado e a sensualidade expressando uma incrível profundidade de emoção, aproximaram-na do estilo de Lester Young, com quem, em quatro anos, gravou cerca de cinquenta canções, repletas de swing e cumplicidade. Foi Lester Young que a apelidou de &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Lady Day&lt;/span&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 1944 grava o trágico &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Strange Fruit&lt;/span&gt; (Fruta Estranha) que suscitou o escândalo pelo tema da segregação racial que abordava. Os "estranhos frutos" eram uma alusão aos cadáveres dos negros pendurados nas árvores.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Viciada no álcool e nos estupefacientes, foi presa e internada durante um ano (1947-48). O estupro sofrido enquanto criança marcou sempre a sua vida. Uma vida que a droga levou ao fim. A voz, dolorosamente trémula, torna-se áspera e o seu canto sensível torna-se amargo e artificial.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Embora não sendo um cantora preferencialmente de Blues, foi por muita crítica jazzística aproximada a Bessie Smith, enquanto herdeira da música do gueto negro e devido à sua existência penosa e atormentada.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Pouco antes de sua morte, Billie Holiday publicou sua autobiografia em 1956, &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Lady Sings the Blues&lt;/span&gt;, a partir da qual foi feito um filme, em 1972, tendo Diana Ross no papel principal.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Billie Holiday morre em Nova Iorque a 17 de Julho de 1959.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Alberto Velez Grilo&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;Texto Baseado em artigos da wikipedia e no livro - Os caminhos do Jazz - de Guido Boffi&lt;br /&gt;Foto: www.sonymusic.com&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1390998613726483021-7895360863791446702?l=aoladodamusica.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/QLwC/~3/gn0QHpvEyoE/billie-holiday.html</link><author>noreply@blogger.com (Alberto Velez Grilo)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SF5fD4HUi-I/AAAAAAAAAOw/w8c2NCOweSU/s72-c/BillieHolliday.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>2</thr:total><feedburner:origLink>http://aoladodamusica.blogspot.com/2008/06/billie-holiday.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1390998613726483021.post-3296530400156746937</guid><pubDate>Tue, 24 Jun 2008 18:51:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-06-24T19:51:00.628+01:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">swing</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">compositores</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">jazz</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">jazz vocal</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">colectânea</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">blues</category><title>Billie Holiday - Une anthologie 1947/1956</title><description>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SF5h9ov_UWI/AAAAAAAAAO4/j0Dm_6LfwIY/s1600-h/BillieHolidayCD.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SF5h9ov_UWI/AAAAAAAAAO4/j0Dm_6LfwIY/s200/BillieHolidayCD.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5214713130080227682" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;Lançado pela editora francesa &lt;a href="http://www.nocturne.fr/"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Nocturne&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;, este &lt;a href="http://www.nocturne.fr/produit.cfm?id_produit=7808&amp;amp;liste=cabu%20jazz%20masters%20holiday;0;1;13;9"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;duplo CD de Billie Holiday&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; faz parte de uma colecção de antologias dos grandes nomes do jazz designada &lt;a href="http://www.nocturne.fr/labels_fiche.cfm?id_label=481"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Cabu Jazz Masters&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Com um design de capa bastante original de autoria do caricaturista francês Jean Cabut ou &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Cabu"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Cabu&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;, cada uma das antologias é composta por dois CD disponíveis a um preço muito apeletivo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No que respeita a Billie Holiday, a antologia cobre o período 1947/1956, isto é, um período em que a voz e a carreira da cantora já tinham atingido a plena maturidade. Nas últimas gravações até é possível notar já alguma decadência a nível vocal.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Faz parte deste trabalho um conjunto de 42 temas, salientando-se as baladas e os swings que tanto caracterizaram a cantora.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Uma vez que cobre um período de nove anos, várias são as bandas e orquestras que acompanham Billie Holiday. Destacam-se:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;A orquestra de Bob Haggart&lt;/span&gt; &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;O trio de Bobby Tucker&lt;/span&gt; &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;A orquestra de Buster Harding&lt;/span&gt; &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;A orquestra de Sy Oliver&lt;/span&gt; &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;A orquestra de Gordon Jenkins&lt;/span&gt; &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;O sexteto de Tiny Grimmes&lt;/span&gt; &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;A orquestra de Count Basie&lt;/span&gt; &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;A orquestra de Tony Scott&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Vários temas são ainda interpretados pela cantora acompanhada pela sua própria banda ou pela sua orquestra.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://pt.wikipedia.org/wiki/Louis_Armstrong"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Louis Armstrong&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; participa em dois temas, &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;You Can't Loose a Broeken Heart&lt;/span&gt; e &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;My Sweet Hunk O'Trash&lt;/span&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Destaque ainda para os temas &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Billie's Blues (I Love My Man)&lt;/span&gt; da autoria da cantora e &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;I Cried For You&lt;/span&gt;, interpretados ao vivo no famoso concerto do &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Carnegie Hall&lt;/span&gt; (Nova Iorque) a 10 de Novembro de 1956.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Alberto Velez Grilo&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;Foto: nocturne&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1390998613726483021-3296530400156746937?l=aoladodamusica.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/QLwC/~3/KoKA4dFxvtw/billie-holiday-une-anthologie-19471956.html</link><author>noreply@blogger.com (Alberto Velez Grilo)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://2.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SF5h9ov_UWI/AAAAAAAAAO4/j0Dm_6LfwIY/s72-c/BillieHolidayCD.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://aoladodamusica.blogspot.com/2008/06/billie-holiday-une-anthologie-19471956.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1390998613726483021.post-650397245152197636</guid><pubDate>Tue, 24 Jun 2008 18:50:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-06-24T19:50:01.380+01:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">swing</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">compositores</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">jazz</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">jazz vocal</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">colectânea</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">blues</category><title>Billie Holiday - Strange Fruit</title><description>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SF5ifMOp4rI/AAAAAAAAAPA/r4srViE8Umc/s1600-h/BillieHolidayDVD.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SF5ifMOp4rI/AAAAAAAAAPA/r4srViE8Umc/s200/BillieHolidayDVD.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5214713706539770546" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;Lançado pela &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Salt Peanuts&lt;/span&gt; em Novembro de 2007, o DVD &lt;a href="http://www.amazon.co.uk/gp/product/B000R7GKXC/ref=s9sims_c3_img1-rfc_g1?pf_rd_m=A3P5ROKL5A1OLE&amp;amp;pf_rd_s=center-1&amp;amp;pf_rd_r=1KS5N6GRXQHD53W66MYV&amp;amp;pf_rd_t=101&amp;amp;pf_rd_p=139045791&amp;amp;pf_rd_i=468294"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Strange Fruit&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; contém a maior parte das gravações que Billie Holiday fez para televisão.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Contém gravações de 1950, 1956, 1957, 1958 e 1959.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Como será de esperar, a qualidade da imagem não é a melhor, mas no entanto, o DVD consegue transmitir um pouco do que foi a voz e a carreira desta grande interprete.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Curiosamente a gravação com melhor qualidade de imagem é a de 1950.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Fazem parte do DVD os seguintes temas:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;God Bless the Child&lt;/span&gt; (Herzog-Holiday) 1950&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Now Baby, or Never&lt;/span&gt; (Holiday - Lewis) 1950&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;My Man &lt;/span&gt;(Charles-Pollack-Yvain) - 1956&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Please Don't Talk About Me When I'm Gone&lt;/span&gt; (Clare-Palmer-Stept) 1956&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Billies's Blues&lt;/span&gt; (Billie Holiday) 1956&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Easy To Remember&lt;/span&gt; (Rodgers - Hart) 1958&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;What a Little Moonlight Can Do&lt;/span&gt; (Woods) 1958&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Foolin' Myself&lt;/span&gt; (Lawrence - Tinturin) 1958&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;I Only Have Eyes For You&lt;/span&gt; (Dabin - Warren) 1958&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Travelin' Light&lt;/span&gt; (Mercer - Young) 1958&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Strange Fruit&lt;/span&gt; (Alan - Marks) 1959&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;I Loves you Porgy&lt;/span&gt; (George &amp;amp; Ira Gershwin) 1959&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Fine and Mellow&lt;/span&gt; (Billie Holiday) 1957&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Alberto Velez Grilo&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;Foto: www.amazon.co.uk&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1390998613726483021-650397245152197636?l=aoladodamusica.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/QLwC/~3/NYsJKcTXmKo/billie-holiday-strange-fruit.html</link><author>noreply@blogger.com (Alberto Velez Grilo)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://2.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SF5ifMOp4rI/AAAAAAAAAPA/r4srViE8Umc/s72-c/BillieHolidayDVD.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://aoladodamusica.blogspot.com/2008/06/billie-holiday-strange-fruit.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1390998613726483021.post-5500107285381231372</guid><pubDate>Tue, 17 Jun 2008 18:52:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-06-17T20:38:17.644+01:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">barítono</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">baixo</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">opera</category><title>Barítonos e Baixos</title><description>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Numa rubrica dedicada à vozes masculinas mais graves, os &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Baritone"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Barítonos &lt;/span&gt;&lt;/a&gt;e os &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Basso"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Baixos&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;, duas óperas de Verdi: &lt;a href="http://pt.wikipedia.org/wiki/Nabucco"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Nabucco &lt;/span&gt;&lt;/a&gt;e &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Attila_%28opera%29"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Attila&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Nabucco para voz de Barítono interpretado por &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Renato_Bruson"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Renato Brusson&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; e Attila para voz de Baixo interpretado por &lt;a href="http://www.samuelramey.com/"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Samuel Ramey&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Alberto Velez Grilo&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1390998613726483021-5500107285381231372?l=aoladodamusica.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/QLwC/~3/senVWGECjjs/bartonos-e-baixos.html</link><author>noreply@blogger.com (Alberto Velez Grilo)</author><thr:total>1</thr:total><feedburner:origLink>http://aoladodamusica.blogspot.com/2008/06/bartonos-e-baixos.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1390998613726483021.post-4005463614680716383</guid><pubDate>Tue, 17 Jun 2008 18:51:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-06-17T20:38:17.431+01:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">barítono</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">opera</category><title>Nabucco - Guiseppe Verdi</title><description>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SFUXn8akeEI/AAAAAAAAAOg/HGy3ZTSu0MI/s1600-h/Nabucco.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SFUXn8akeEI/AAAAAAAAAOg/HGy3ZTSu0MI/s200/Nabucco.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5212098118751123522" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;Uma das ópera mais importantes para a voz de barítono é a ópera &lt;a href="http://pt.wikipedia.org/wiki/Nabucco"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Nabucco &lt;/span&gt;&lt;/a&gt;de &lt;a href="http://aoladodamusica.blogspot.com/2008/04/giuseppe-verdi.html"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Giuseppe Verdi&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Lançado em 1999 este duplo CD contém uma gravação realizada ao vivo em Tóquio no final dos anos 80.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Antecedentes e Sinopse&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Milão, 1841-42. A temporada de ópera iniciara-se da forma        mais auspiciosa com a estreia duma nova ópera de &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Donizetti&lt;/span&gt;, então        no auge da sua carreira, &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Maria Padilla&lt;/span&gt; interpretada pelo        famoso soprano alemão Sophie Loewe e pelo famosíssimo barítono        &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Giorgio_Ronconi"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Giorgio Ronconi&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;, uma presença privilegiada no Scala.  Maria Padilla de Donizetti teve 23 representações.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Seguiu-se &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Saffo &lt;/span&gt;de &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Paccini, &lt;/span&gt;ópera que tivera a        sua estreia em Nápoles havia um ano.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A terceira ópera da temporada no entanto foi um fiasco. Tratava-se        de &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Odalisa&lt;/span&gt; de &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Alessandro Nisi&lt;/span&gt;, um compositor que acabaria        por abandonar a carreira para ocupar um modesto lugar de mestre de capela        numa aldeia remota da península italiana.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A temporada do Scala prosseguiu com uma outra ópera de Donizetti, &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Belisario&lt;/span&gt;, escrita havia 5 anos, e cantada também por        Ronconi e pelo célebre soprano Giuseppina Strepponi.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ronconi        e Strepponi que iriam estar presentes na última ópera da temporada,        uma ópera que não fora sequer anunciada no cartellone (um        calendário dos espectáculos que o Scala publicava todos os        anos antes do início da temporada). Essa ópera fora escrita propositadamente para o Scala por um jovem        compositor de 28 anos que, três anos antes, obtivera algum sucesso        com a apresentação da sua primeira ópera naquele teatro,        à qual se seguira uma segunda de carácter jocoso, recebida        com bastante frieza.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Foi pois com um sentimento misto de expectativa e de temor que os frequentadores        do Scala se dirigiram para o teatro naquela remota noite de Carnaval de        1842, dia 9 de Março.&lt;br /&gt;Seguiria aquele jovem compositor o destino brilhante de Donizetti? ou iria        tornar-se um mero fornecedor de óperas ao gosto da época como        Paccini? ou seria que o esperava o fiasco? o futuro de mestre de capela        numa remota aldeia da província como iria acontecer com Alessandro        Nisi?&lt;br /&gt;A verdade é que aquela noite iria ser decisiva, e o autor da ópera        apresentada pela primeira vez no Scala no Carnaval de 1842, dia 9 de Março,        iria tornar-se um verdadeiro ídolo do povo italiano, e seria considerado        universalmente como o maior compositor de óperas da Itália.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Passados 60 anos sobre essa estreia memorável toda a população        de Milão saiu para a rua para acompanhar o cortejo que levaria os        restos mortais desse compositor para a sua última morada. Durante        esse cortejo impressionante, no qual se incorporaram o coro e a orquestra        do Scala, a multidão entoaria um trecho dessa ópera estreada        nesse longínquo Carnaval de 1842, e cujas palavras pareciam ganhar        uma nova carga simbólica. Estamos a falar do famoso coro dos escravos, e a ópera estreada no        Scala há quase 160 anos era o &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Nabucco&lt;/span&gt;. O seu autor? &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Giuseppe        Verdi&lt;/span&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Regressando a Nabucco recordamos que a sua estreia em Milão        em 1842 ultrapassou todas as expectativas. O elenco era excelente com Ronconi        no papel de Nabucco e com Giuseppina Streppone no de Abigaïl. À        parte isso o teatro não tivera grandes preocupações        com os cenários ou o guarda roupa que reciclara dum bailado sobre        o mesmo tema. Mas o sucesso da ópera foi tão grande que não        teria apenas as 8 representações previstas para essa temporada,        entre o Carnaval e a Páscoa, mas regressaria no Outono acabando por        bater todos os recordes do Scala com um total de 67 representações.        É durante esse período que a ópera adquire o seu título        definitivo abreviado, Nabucco, oficializado em 1844, já        que o título original era "Nabuccodonosor".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Contrariamente ao habitual Nabucco não está dividida        em actos mas em partes, cada uma sob um título específico,        e apresentando determinada situação: &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Jerusalém&lt;/span&gt;, &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;O Ímpio&lt;/span&gt;,        &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;A Profecia&lt;/span&gt; e &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;O Ídolo Quebrado&lt;/span&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A acção desenrola-se durante o reinado de Nabuccodonosor II,        Rei da Babilónia que subiu ao poder 605 anos antes de Cristo, e que        foi o responsável pela reconstrução da cidade considerada        uma das 7 Maravilhas do Mundo. Cerca de 20 anos depois de ter sido coroado,        Nabuccodonosor parte à conquista das terras de Judá destruindo        o Templo de Salomão e fazendo numerosos prisioneiros que leva consigo        para a Babilónia na condição de escravos.&lt;br /&gt;A 1ª parte da ópera relata precisamente a invasão de        &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Jerusalém &lt;/span&gt;e a destruição do Templo de Salomão        – lugar onde a acção se desenrola.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Durante a sua estadia na Babilónia, onde fora embaixador, Ismael,        filho do Rei dos Hebreus, apaixonara-se por Fenena, filha de Nabuccodonosor.        Fenena tem uma irmã, Abigaïl, que também ama Ismael sem        ser correspondida.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Quando a acção se inicia as tropas babilónicas já        estão às portas da cidade. Os primeiros a chegar ao Templo        são um grupo de Soldados disfarçados de hebreus e comandados        por Abigaïl que, ao desejo de conquista junta o desejo de vingança.        Ao ver Ismael lança-lhe um desafio dizendo que poupará o povo        de Judá se ele aceitar o seu amor. Ismael recusa reafirmando        o seu amor por Fenena. Nabuccodonosor entra a cavalo no Templo, e, ao vê-lo,        o Sumo Sacerdote Zacarias ameaça matar Fenena, filha do Rei da Babilónia,        se ele não desistir dos seus intentos. Nabuccodonosor desce do cavalo        numa atitude aparentemente conciliatória, mas acaba por ordenar a        destruição do Templo.&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;/strong&gt;       A 2ª parte da ópera tem o título de &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;O Ímpio&lt;/span&gt; que        simboliza a intenção blasfema de Nabuccodonosor se auto-proclamar Deus.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A acção desenrola-se na Babilónia para onde numerosos        hebreus foram levados na condição de escravos. Nabuccodonosor        deixou a cidade entregando o governo à sua filha Fenena. Ruída        de inveja Abigaïl põe a saque o palácio acabando por        descobrir um documento que prova que ela não é filha do Rei        mas sim uma escrava que ele adoptara. O Sumo Sacerdote de Baal vem procurá-la        para a informar que Fenena começou a libertar os escravos hebreus.        Com o apoio do Sumo Sacerdote, Abigaïl planeia então tomar o poder.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Durante a noite Zacarias, Sumo Sacerdote Hebreu, procura Fenena nos seus        aposentos para a converter ao judaísmo. No palácio reúnem-se        os levitas na mesma altura em que Ismael se apresenta em busca de perdão:        fora ele que impedira Zacarias de matar Fenena quando da invasão        do Templo. Zacarias surge com a sua irmã Anna e com Fenena anunciando        a conversão da princesa na mesma altura em que chega um mensageiro        com a notícia da morte de Nabuccodonosor dizendo que o povo apoia        Abigaïl como sua sucessora. Só que a morte do soberano é        falsa, e Nabuccodonosor aparece no momento em que Abigaïl se preparava        para assumir o Poder. Então o Rei anuncia renunciar ao deus Baal        proclamando a sua própria condição divina. Quando Nabuccodonosor        ordena que todos se inclinem para o adorar ouve-se um trovão terrível        que lhe arranca misteriosamente a coroa. Zacarias exclama que os céus        puniram o blasfemo, e diz que o Rei está louco. Aproveitando a confusão        Abigaïl apodera-se da coroa dizendo que o povo de Baal não irá        perder a sua grandeza.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A terceira parte da ópera denominada &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;A Profecia&lt;/span&gt; decorre nos Jardins Suspensos da Babilónia. Abigail é proclamada regente e é instigada a condenar à morte os judeus, mas, antes disso, Nabucco entra atordoado. Abigail explica que está na função de regente porque o rei está impedido de reinar, e entrega-lhe a ordem de execução dos judeus, esperando que ele decrete a morte de Fenena, agora, convertida ao judaísmo. Nabucco assina, mas pergunta sobre o que vai acontecer a Fenena, e Abigail avisa que ela também vai morrer, juntamente com os outros judeus. Nabucco tenta mostrar o documento a Abigail dizendo que ela é uma impostora, mas ela já o tem em mãos e rasga-o em pedaços. Nabucco chama os guardas, mas não é atendido. Sem saída, roga clemencia a Abigail, que permanece irredutível. Enquanto isso, os hebreus descansam do trabalho escravo, diante das margens do Eufrates, e relembram sua pátria perdida. Zacarias anuncia que estarão livres do cativeiro em breve, e que Javé os ajudará a derrotar a Babilónia.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A quarta e última parte designa-se &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;O Ídolo Destruído&lt;/span&gt;. Nabucco está nos seus aposentos e ouve gritar por Fenena. Ao olhar para a janela, vê que Fenena está a ser executada. Ao tentar abrir a porta, dá-se conta de que é prisioneiro. Neste momento, Nabucco implora perdão a Javé, rogando-lhe conversão, juntamente com seu povo. Nabucco recupra a razão, entra Abdalo que se certifica de que o rei é novamente ele próprio, e já está com todas as suas faculdades recuperadas. &lt;p&gt;Os carrascos preparam a execução de Zacarias e de seu povo. Fenena é aclamada como mártir, e na sua última prece, roga a Javé que a receba no céu. Nabucco acaba com a escravidão dos Hebreus e anuncia que ele próprio é um deles. A estátua de Baal é destruída e Abigail suicida-se, implorando a Ismael que se una novamente a Fenena. O povo reconhece o milagre, e direcciona louvores a Javé.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A gravação proposta foi captado ao vivo no Suntory Hall em Tóquio.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Fazem parte do elenco:&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Nabucco - &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Renato Bruson&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;Ismaele - &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Fabio Armilato&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;Zaccaria - &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Ferruccio Furlanetto&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;Abigaille - &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Maria Guleghina&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;Fenene - &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Elena Zaremba&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;Gran Sacerdote - &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Carlo Striuli&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;Abdallo - &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Masatoshi Uehara&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;Anna - &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Taemi Kohama&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Tokyo Opera Singers&lt;/span&gt; e a &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Tokyo Symphony Orchestra&lt;/span&gt; são dirigidos pelo maestro &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Daniel Oren&lt;/span&gt;.&lt;/p&gt;Renato Bruson no papel de barítono tem uma prestação excelente e é um bom exemplo da importância da voz de Barítono na ópera verdiana.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Alberto Velez Grilo&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;Foto:  www.amazon.co.uk&lt;br /&gt;Antecedentes e Sinopse: Antena 2&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1390998613726483021-4005463614680716383?l=aoladodamusica.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/QLwC/~3/atTgnCcfz10/nabucco-guiseppe-verdi.html</link><author>noreply@blogger.com (Alberto Velez Grilo)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://3.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SFUXn8akeEI/AAAAAAAAAOg/HGy3ZTSu0MI/s72-c/Nabucco.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://aoladodamusica.blogspot.com/2008/06/nabucco-guiseppe-verdi.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1390998613726483021.post-2669713348282131360</guid><pubDate>Tue, 17 Jun 2008 18:50:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-06-17T20:38:12.151+01:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">baixo</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">opera</category><title>Attila - Giuseppe Verdi</title><description>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SFUpYoQsmZI/AAAAAAAAAOo/PjfZbKX_hTA/s1600-h/Attila.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SFUpYoQsmZI/AAAAAAAAAOo/PjfZbKX_hTA/s200/Attila.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5212117646852266386" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;Lançado pela editora Opus Arte em 2004, este DVD contém um récita da ópera &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Attila_%28opera%29"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Attila &lt;/span&gt;&lt;/a&gt;de &lt;a href="http://aoladodamusica.blogspot.com/2008/04/giuseppe-verdi.html"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Giuseppe Verdi&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; ocorrida no Teatro alla Scala de Milão em 1991.&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;O papel principal, &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Attila&lt;/span&gt;, foi escrito por Verdi para a voz de &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;baixo&lt;/span&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Antecedentes e Sinopse&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Foi em 1844, o mesmo ano da estreia de Ernani, que Verdi terá        conhecido um drama romântico de Zacharias Werner, Attila, Rei        dos Hunos, pelo qual se interessou e sobre o qual pensou escrever uma        nova ópera. O libretista escolhido foi Solera, que com ele já        colaborara em Oberto, Nabucco, I Lombardi e Giovanna d’Arco. Isto passava-se,        como dissemos, em 1844. Mas, contrariamente ao habitual, a elaboração        da ópera iria levar cerca de 2 anos. Entre outras menores contrariedades,        o compositor adoeceu gravemente, e o libretista foi viver para Madrid antes        de terminar o libreto. Então Verdi decidiu optar por &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Francesco_Maria_Piave"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Piave &lt;/span&gt;&lt;/a&gt;–        que com ele trabalhara em Ernani, precisamente na sua primeira        ópera destinada a Veneza. Enquanto Solera já possuía        o seu próprio esquema para os seus libretos, Piave era mais flexível,        mais aberto e atento às vontades do compositor. Solera já        deixara o libreto quase pronto faltando apenas o 3º acto do qual deixara        apenas um esboço. Verdi aconselhou Piave a ignorar esse esboço, o que Solera reprovaria.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Attila estreia no Teatro        Fenice de Veneza no dia 17 de Março de 1846.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A acção situa-se no ano 452 da Era Cristã, e a ópera        inicia-se quando Attila, o flagelo divino, invadiu a Itália e saqueou        Aquília. Entre as ruínas fumegantes da cidade os Hunos e os        Ostrogodos saqueiam e cantam louvores a Votan e ao rei.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No prólogo, Attila chega triunfante        e felicita-os sendo aclamado como o enviado e o profeta de Votan. Desobedecendo        a uma ordem de Attila para que não dessem quartel, Uldino, um escravo        bretão, poupou a vida a um grupo de mulheres que tinham participado        na batalha, e vem oferecê-las ao rei como presas de guerra. Quem lidera        essas mulheres é Odabella, filha do Senhor de Aquília, morto        às mãos do invasor. Attila manifesta a sua admiração        pela coragem com que elas o enfrentaram, ao que Odabella responde dizendo        que as mulheres da Itália estão sempre prontas a defender        a sua pátria. Impressionado Attila dispõe-se a conceder-lhe        o que ela pedir. E Odabella pede-lhe uma espada. Attila entrega-lhe então        a sua própria arma que a mulher aceita com entusiasmo fazendo sobre        ela de imediato um voto: o de usá-la na sua vingança.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Depois        da saída das mulheres Attila manda chamar o enviado de Roma, o general        Ezio, a quem respeita como adversário e como soldado. Ezio pede que        a audiência seja privada. Diz que o Imperador de Constantinopla está        velho e enfraquecido. Valentiniano, que reina a Ocidente, é ainda        um adolescente. É por isso que propõe um acordo secreto: Attila        poderá conquistar o mundo inteiro desde que ele, Ezio, possa conservar        a Itália. Attila recusa essa proposta desleal: um povo tão        cobarde precisa ser castigado pelo representante de Votan. Ezio ainda tenta        recuar para o seu papel de mensageiro de Roma, mas Attila diz que a cidade        será arrasada, ao que Ezio responde desafiando-o.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;De madrugada, sobre uma praia deserta do Adriático, desencadeia-se        uma tempestade. Quando a tempestade se acalma os ermitas saem das suas cabanas        e começam a rezar diante dum altar feito de pedras. O céu        torna-se mais claro, e começam a chegar embarcações        com refugiados da Aquília conduzidos por Foresto, saudado como o        salvador. Mas Foresto está inquieto com o destino de Odabella, a        sua noiva, dizendo preferir que ela tivesse morrido do que caído        nas mãos dos Hunos. O sol começa a brilhar, e os fugitivos        pedem a Foresto que interprete este sinal como uma promessa de esperança.        Como resposta Foresto pede aos seus companheiros de infortúnio que        construam uma nova cidade naquele preciso local, uma cidade renascida das        cinzas, como Fénix.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O 1º acto inicia-se num bosque próximo do acampamento que Attila        montou junto de Roma. Odabella chora o seu pai que julga ver nos desenhos        das nuvens. Em seguida recorda Foresto, que também pensa ter morrido.        Mas Foresto aparece diante da jovem disfarçado de Huno. Louca de        alegria Odabella vai lançar-se nos seus braços, no que, para        sua surpresa, é repelida. Foresto acusa-a de traição.        Ele atravessou perigos inimagináveis para chegar até ela e        vê-la sorridente diante do assassino do seu pai. Então Odabella        recorda-lhe a história bíblica de Judite e de Holoferne, convencendo-o        da sua inocência e da sua determinação em se vingar.        Foresto pede-lhe perdão e os dois caem nos braços um do outro.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Próximo dali Attila acorda na sua tenda e conta ao escravo Uldino        o sonho aterrador que tivera. Ele vira, diante das portas de Roma, um velho        enorme que lhe barrava o caminho gritando: "Até agora a tua        missão era castigar os mortais. Retira-te! Este solo é Reino        dos Deuses!" Recuperando a calma, e envergonhado dos seus medos, Attila        ordena a imediata reunião dos exércitos, e, ao som de trombetas,        avançam sobre Roma entoando cantos de louvor a Votan.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Esses cantos        acabam por se misturar com outros cantos muito diferentes: é uma        procissão cristã, jovens e crianças vestidas de branco        que transportam ramos, guiadas pelo Bispo Romano Leone que Attila reconhece        como o velho do seu sonho. Aterrado o Rei dos Hunos julga ver diante de        si São Pedro e São Paulo empunhando espadas de fogo, e cai        prostrado no chão. Os soldados olham-no estupefactos, e os cristãos        saúdam o Poder do Deus Eterno.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O 2º acto começa no acampamento romano onde Ezio lê uma        ordem do Imperador que o informa de que foi estabelecida uma trégua        com os Hunos, e que deve regressar a Roma. Humilhado por ser tratado assim        por uma criança mais assustada pelas próprias tropas do que        pelos exércitos dos Hunos, Ezio medita amargamente sobre o contraste        que existe entre a glória passada e a actual decadência de        Roma. Chegam uns escravos de Attila que o vêm convidar para um banquete        onde deverão também estar presentes os seus capitães.        Um deles, Foresto, deixa-se ficar para trás e pede a Ezio que os        seus homens estejam a postos para atacar os Hunos durante a festa mal virem        brilhar uma luz sobre as montanhas. Esta notícia deixa Ezio empolgado        perante a perspectiva de poder vingar a pátria. Talvez morra durante        a batalha mas pelo menos o seu nome ficará para a posteridade como        o último dos Romanos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Segue-se a cena do banquete no acampamento de Attila onde os Hunos aclamam        o seu rei. Ouvem-se as trompas que anunciam a chegada dos convidados, e        Attila levanta-se para os receber. É então que os druidas        lhe segredam que Votan os advertiu para que não se sente à        mesma mesa com os seus antigos inimigos. Mas Attila afasta-os com impaciência,        e ordena às sacerdotisas que cantem e dancem. Mal elas terminam os        seus cantos uma violenta rajada de vento apaga a maior parte dos archotes        que iluminavam a mesa do banquete. Na confusão que se segue Ezio        volta a apresentar a Attila a sua proposta que é novamente recusada        pelo Huno com desprezo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Foresto revela a Odabella que Uldino irá        em breve oferecer a Attila uma taça de vinho envenenado. Isso roubará        a Odabella a sua vingança. Assim, quando as tochas voltam a brilhar,        e que Attila se prepara para beber em honra de Votan, a jovem interrompe-o        avisando-o de que o vinho está envenenado. Furioso Attila quer saber        o nome do responsável. Foresto aproxima-se rindo das ameaças        de morte, e Odabella pede como recompensa de ter salvo a vida ao rei, que        lhe seja entregue a ela o poder sobre a vida de Foresto. Attila aceita,        e, como testemunho da sua gratidão, compromete-se a tornar Odabella        a sua rainha. Odabella diz a Foresto que fuja, e Foresto jura vingar-se        daquele gesto da jovem que interpretou como traição. O acto        termina com os Hunos pedindo a Attila que retome o combate contra os pérfidos        romanos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O último acto começa num bosque, de madrugada. Foresto está        só à espera que Uldino lhe traga notícia da hora em        que terá lugar o casamento de Attila com Odabella. É informado        de que o cortejo está já muito próximo, e revolta-se        com a ideia de que uma jovem tão bela e tão pura o tenha traído        daquela forma. Chega então Ezio dizendo que os seus homens esperam        apenas um sinal para atacar os Hunos. Ao longe ouve-se o hino nupcial. Odabella        aparece, lavada em lágrimas, implorando ao pai que lhe perdoe por        ir casar-se com o seu assassino. Foresto diz-lhe que é tarde de mais        para se arrepender, ao que Odabella responde dizendo que foi sempre a ele        que ela amou.&lt;br /&gt;Aparece então Attila em busca da sua futura esposa, que encontra        com Ezio e Foresto, acusando os três de ingratidão e de traição.        Enquanto se ouve o clamor dos romanos no seu ataque aos Hunos, Odabella        apunhala Attila. "Até tu, Odabella?" – diz ele. Mas        estas últimas palavras do rei são apagadas pelos gritos de        triunfo dos romanos que encontraram finalmente a vingança.&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;       &lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Fazem parte do elenco desta gravação:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Attila - &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Samuel Ramey&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;Ezio - &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Giorgio Zancanaro&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;Odabella - &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Cheryl Studer&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;Foresto - &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Kaludi Kaludov&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;Uldino - &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Erneto Gavazzi&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;Leone - &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Mario Luperi&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;orquestra &lt;/span&gt;e &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;coro &lt;/span&gt;do &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Teatro alla Scala&lt;/span&gt; de Milão são dirigidos pelo maestro &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Riccardo Muti&lt;/span&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Alberto Velez Grilo&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;Foto:  www.amazon.co.uk&lt;br /&gt;Antecedentes e Sinopse: Antena 2&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1390998613726483021-2669713348282131360?l=aoladodamusica.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/QLwC/~3/nZtqFsKGn2I/attila-giuseppe-verdi.html</link><author>noreply@blogger.com (Alberto Velez Grilo)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://2.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SFUpYoQsmZI/AAAAAAAAAOo/PjfZbKX_hTA/s72-c/Attila.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://aoladodamusica.blogspot.com/2008/06/attila-giuseppe-verdi.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1390998613726483021.post-5233219680960950118</guid><pubDate>Tue, 27 May 2008 18:51:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-05-27T19:51:01.688+01:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">compositores</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Ópera</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">bel canto</category><title>Vincenzo Bellini</title><description>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SDludNhtQmI/AAAAAAAAAOA/J2Wb-J7BP_A/s1600-h/bellini.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SDludNhtQmI/AAAAAAAAAOA/J2Wb-J7BP_A/s200/bellini.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5204312292529619554" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Vincenzo_Bellini"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Vincenzo Salvatore Carmelo Francesco Bellini&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;, nasceu em Catânia na Sicília (Itália) a 3 de Novembro de 1801. Conjuntamente com &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Gaetano_Donizetti"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Donizetti &lt;/span&gt;&lt;/a&gt;e &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Gioacchino_Rossini"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Rossini&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;, foi um compositor que marcou o período designado na ópera por &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Bel_canto"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Bel canto&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Bellini foi, desde muito jovem considerado uma criança prodígio. Sem confirmação histórica, conta-se que com dezoito meses interpretava uma ária de Valentino Fioravanti, que iniciou os seus estudos musicais apenas com dois anos e estudos de piano aos três anos. Conta-se ainda, que compôs pela primeira vez ao seis anos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Embora a veracidade destes factos possa ser posta em causa, a verdade é que Bellini desde muito cedo iniciou os seus estudos musicais e que tal facto permitiu que viesse a compor um pequeno conjunto de óperas de grande qualidade e que são, ainda hoje, uma referência.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Premiado com uma bolsa de estudo do Governo de Catânia, Bellini parte aos dezoito anos para Nápoles, onde inicia estudos no Conservatório. Durante esta altura os trabalhos de &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Mozart"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Mozart &lt;/span&gt;&lt;/a&gt;e de &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Joseph_Haydn"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Haydn &lt;/span&gt;&lt;/a&gt;foram uma referência para o jovem compositor.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Como era prática comum no Conservatório de Nápoles, os jovens mais promissores apresentavam os seus trabalhos ao público. Foi neste contexto que Bellini estreou a sua primeira ópera &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Adelson_e_Salvini"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Adelson e Salvini&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; no teatro do Conservatório em 1825. Devido ao sucesso deste primeiro trabalho, o compositor foi convidado a escrever uma nova ópera para ser apresentada no Teatro San Carlo de Nápoles. Em 1826 estreia &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Bianca_e_Fernando"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Bianca e Gerando&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; no San Carlo, mais uma vez com enorme sucesso (mais tarde a ópera é revista e estreia em Génova em 1828 como Bianca e Fernando).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;A qualidade e aceitação pelo público das duas primeiras óperas de Bellini, originaram um convite&lt;br /&gt;do empresário do Teatro alla Scala de Milão, Barbaia, para um novo trabalho.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Il_pirata"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Il Pirata&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; (1828), a terceira ópera do compositor, marca o seu sucesso em Milão e o inicio da colaboração com &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Felice_Romani"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Felice Romani&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; (libretista e poeta), com quem virá a colaborar em todas as óperas seguintes. Para além de Felice Romani, Il Pirata contou na estreia com a participação do tenor &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Giovanni_Battista_Rubini"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Giovanni Battista Rubini&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; que interpretou a personagem de Gualtiero. A voz de Rubini viria a servir mais tarde de inspiração para vários papeis para tenor nas óperas de Bellini.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Entre 1827 e 1833, Bellini permanece em Milão onde estreia a ópera &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/La_straniera"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;La Straniera&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; (1828), cujo sucesso foi ainda maior que o de Il Pirata. Durante este período compõe e estreia as óperas &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Zaira_%28opera%29"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Zaira&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; (Parma 1829) e &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/I_Capuleti_e_i_Montecchi"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;I Capuletti e i Montecchi&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; (Veneza 1830) baseada na peça &lt;a href="http://pt.wikipedia.org/wiki/Romeu_e_Julieta"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Romeu e Julieta&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; de &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/William_Shakespeare"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;William Shakespeare&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;. Zaira não teve muito sucesso, mas I Capuletti e i Montecchi foi muito bem aceite em Veneza.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;As três óperas mais famosas de Bellini são &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/La_sonnambula"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;La Sonnambula&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; (Milão 1831), &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Norma_%28opera%29"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Norma &lt;/span&gt;&lt;/a&gt;(Milão 1831) e &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/I_puritani"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;I Puritani&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; (Paris 1835).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A ópera &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Beatrice_di_Tenda"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Beatrice di Tenda&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;, estreada em Veneza no ano de 1833 não teve tanto sucesso. E mesmo nos dias de hoje não é muito apresentada nos teatros líricos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Depois da estreia da sua décima ópera, I Puritani, o compositor morre prematuramente em Paris a 23 de Setembro de 1835, com apenas 33 anos de idade.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A linha melódica de uma beleza inigualável aliada a passagens rápidas de coloratura, de que a ária Casta Diva da ópera Norma é um exemplo, são uma marca que Bellini deixou e que o destingue de outros compositores seus contemporâneos como Donizetti e Rossini.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Alberto Velez Grilo&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;Foto: archive.operainfo.org&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1390998613726483021-5233219680960950118?l=aoladodamusica.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/QLwC/~3/QH-T927nmdk/vincenzo-bellini.html</link><author>noreply@blogger.com (Alberto Velez Grilo)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://1.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SDludNhtQmI/AAAAAAAAAOA/J2Wb-J7BP_A/s72-c/bellini.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://aoladodamusica.blogspot.com/2008/05/vincenzo-bellini.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1390998613726483021.post-5544588272690907852</guid><pubDate>Tue, 27 May 2008 18:50:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-05-27T19:50:01.614+01:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Ópera</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">bel canto</category><title>Norma - Vincenzo Bellini</title><description>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Antecedentes e Sinopse&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A ópera &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;&lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Norma_%28opera%29"&gt;Norma&lt;/a&gt; &lt;/span&gt;de &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Vincenzo_Bellini"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Vincenzo Bellini&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; teve a sua estreia no Teatro alla Scala de Milão em Dezembro        de 1831 constituindo, essa primeira apresentação, uma decepção        para Bellini que esperava que ela fosse recebida com um entusiasmo igual        ao das óperas que apresentara anteriormente naquele mesmo teatro. No entanto, nos espectáculos        que se seguiram o interesse do público foi crescente acabando por        transformar num triunfo aquilo que parecera um fracasso sem futuro.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt; Um ano antes, na Primavera de 1830, ao ser convidado pelo empresário        do Scala para escrever duas óperas para serem apresentadas no Outono        desse ano e no Carnaval do ano seguinte, Bellini escolheu uma tragédia        dum dramaturgo francês, &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Alexandre_Soumet"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Alexandre Soumet&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;, que estava a obter um enorme        sucesso em Paris no Teatro Odeon. O libretista foi &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Felice_Romani"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Felice Romani&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;, e o papel        principal destinava-se à grande &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Giuditta_Pasta"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Giuditta Pasta&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; (soprano), considerada a maior cantora        do seu tempo. O papel de Norma é, de facto, um dos mais difíceis        de toda a história da ópera, e não apenas da ópera        italiana.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt; A acção de Norma passa-se na Gáulia durante        a ocupação romana, cerca de 50 anos antes de Cristo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No primeiro acto, os &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Druidas        &lt;/span&gt;esperam a chegada de &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Norma&lt;/span&gt;, a Sacerdotisa, que lhes irá dar o sinal        para se revoltarem contra os ocupantes. Norma mantém uma ligação        secreta com &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Pollione&lt;/span&gt;, um romano, do qual tem dois filhos. Norma não        sabe, mas Polione ama agora outra mulher, &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Adalgisa&lt;/span&gt;, uma jovem sacerdotisa.        Os Druidas transmitem a Norma a decisão que tomaram: quando ela der        o sinal, eles matarão os ocupantes, começando por Pollione.        Norma diz aceitar essa decisão mas, quando fica só, declara        o seu amor pelo romano.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt; O segundo quadro passa-se junto da casa de Norma que esconde os filhos ao        ouvir alguém aproximar-se. É Adalgisa que lhe vem pedir para        a libertar dos seus votos, confessando estar possuída por um amor proibido. Norma cede ao pedido de Adalgisa, e pergunta que amor        é esse que a leva a tomar uma tal decisão.        Adalgisa diz que é um romano que pretende levá-la consigo        para Roma, e aponta Pollione que acaba de chegar para visitar os filhos.        Ao compreender o que se passa, Norma revela o seu terrível segredo        dizendo que também ela fora seduzida por aquele homem, e expulsa        Pollione dizendo-lhe para partir sozinho para Roma.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt; O 2º acto inicia-se quando a Sacerdotisa, num acesso de raiva, tenta,        em vão, arranjar coragem para matar os próprios filhos. Acaba        por pedir auxílio a Adalgisa dizendo-lhe para partir para Roma com        Pollione levando com ela as crianças nascidas da sua ligação        com o oficial romano. Adalgisa aceita. Entretanto os Druidas reúnem-se        e decidem pôr os seus planos em execução sem demoras        antes que Pollione parta, já que dizem que o Consul que o vem substituir        é ainda mais cruel. Do campo romano chegam notícias que dizem        que Polione está prestes a partir pretendendo levar consigo Adalgisa        contra sua vontade, mas recusando-se a levar os filhos de Norma.&lt;br /&gt; A Sacerdotisa revolta-se e diz aos Druidas ter chegado a hora de agir. Pollione        é preso, mas, quando o Chefe dos Druidas se prepara para o matar,        Norma intervém dizendo que ela mesma o fará. Quando fica a        sós com Pollione, Norma pretende libertá-lo, desde que ele        prometa partir sem Adalgisa. Pollione recusa. Então Norma regressa        ao Templo e confessa a sua traição e a sua culpa, dizendo        dever ser sacrificada. A ópera termina com a morte de Norma e de        Pollione que decide acompanhá-la no sacrifício.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;       &lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SDlwbNhtQoI/AAAAAAAAAOQ/G20af0dHrWM/s1600-h/Norma+CD.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SDlwbNhtQoI/AAAAAAAAAOQ/G20af0dHrWM/s200/Norma+CD.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5204314457193136770" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;Lançado pela editora Decca em 2002, esta gravação de estúdio de Norma constitui uma referência. No papel de Norma, &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Joan_Sutherland"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Joan Sutherland&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;, uma das maiores interpretes de sempre desta ópera. Para além de Sutherland, Maria Callas, Montserrat Caballé e, porventura, de Edita Gruberová constituem referências nesta ópera.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Nesta versão de estúdio, gravada em 1964, contamos como uma Sutherland no topo da sua forma. De notar que Norma é uma das óperas mais difíceis para soprano.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Acompanha Sutherland o Mezzo-soprano &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Marilyn_Horne"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Marilyn Horne&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;. As interpretações de Norma por parte desta "dupla" de cantoras ficaram na história.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Fazem parte do Elenco:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Norma - &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Joan Sutherland&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;Pollione - &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;John Alexander&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;Adalgisa - &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Marilyn Horne&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;Oroveso - &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Richard Cross&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;Clotilde - &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Yvonne Minton&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;Flavio - &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Joseph Ward&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;coro e orquestra Sinfónica de Londres&lt;/span&gt; dirigidos pelo Maestro &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Richard Bonynge&lt;/span&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SDlwl9htQpI/AAAAAAAAAOY/HQK_ER4lR9Y/s1600-h/NormaDVD.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SDlwl9htQpI/AAAAAAAAAOY/HQK_ER4lR9Y/s200/NormaDVD.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5204314641876730514" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;Lançado pela Arthaus Musik, este DVD da Norma de Bellini foi captado na ópera de Sidney em Agosto de 1978.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Constituem o elenco:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Norma - &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Joan Sutherland&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;Pollinone - &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Ronald Stevens&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;Oroveso - &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Clifford Grant&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;Flavio - &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Trevor Brown&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;Adalgisa - &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Margreta Elkins&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;Clotilde - &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Etela Piha&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;The Australian Opera Chorus&lt;/span&gt; e a &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Elizabethan Sidney Orchestra&lt;/span&gt; são dirigidos pelo Maestro &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Richard Bonynge&lt;/span&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Alberto Velez Grilo&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;Fotos:  www.amazon.co.uk&lt;br /&gt;Antecedente e Sinopse: Antena 2&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1390998613726483021-5544588272690907852?l=aoladodamusica.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/QLwC/~3/qx-Euy43hZ0/norma-vincenzo-bellini.html</link><author>noreply@blogger.com (Alberto Velez Grilo)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://1.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SDlwbNhtQoI/AAAAAAAAAOQ/G20af0dHrWM/s72-c/Norma+CD.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>1</thr:total><feedburner:origLink>http://aoladodamusica.blogspot.com/2008/05/norma-vincenzo-bellini.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1390998613726483021.post-2105436576926084896</guid><pubDate>Tue, 20 May 2008 18:52:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-05-20T19:52:00.791+01:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">jazz instrumental</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">jazz</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">jazz vocal</category><title>Bobby McFerrin</title><description>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SC7ELKZM7KI/AAAAAAAAANo/si-asRaiBIU/s1600-h/bobbyMcferrin.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SC7ELKZM7KI/AAAAAAAAANo/si-asRaiBIU/s200/bobbyMcferrin.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5201310315707165858" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href="http://www.bobbymcferrin.com/whos_bobby.php"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Bobby MacFerrin&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; nasceu em Madeley, Inglaterra, a 11 de Março de 1950. Em criança passou a viver em Nova Iorque e, por isso, é muitas vezes identificado como americano. O pai de Bobby McFerrin, Robert McFerrin, foi um famoso barítono e foi o primeiro afro-americano a cantar regularmente no Metropolitan Opera.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Bobby McFerrin é conhecido por ser detentor de uma voz fora do que considerado comum. Com uma extensão de 4 oitavas, McFerrin alterna muitas vezes a sua voz de peito com o falsete transmitindo um sensação de polifonia, isto é, o músico perece conseguir cantar duas notas diferentes ao mesmo tempo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Outra característica interessante é que muitas vezes se apresenta em palco sem qualquer instrumento musical para acompanhamento, interpretando os seus temas à capela. Utiliza também batimentos no peito para complemento à sua voz.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Para além destes concertos a solo, Bobby McFerrin é, desde 1990, regularmente convidado para dirigir orquestra sinfónicas em digressões pelos Estados Unidos e Canadá, nomeadamente a Orquestra Sinfónica de São Francisco, a Filarmónica de Nova Iorque, a Sinfónica de Chicago, a Filarmónica de Los Angeles e Filarmónica de Londres, entre outras.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mesmo nos concertos com estas orquestras, McFerrin não deixa de utilizar a sua capacidade de improviso, interpretando vocalmente as partituras de alguns instrumentos. Os seu concertos terminam usualmente com a abertura da ópera Guilherme Tell de Rossini com os instrumentistas a interpretarem vocalmente as partituras de cada instrumento.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;McFerrin ganhou durante a sua carreira 8 Grammys.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Alberto Velez Grilo&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;Foto:  www.bobbymcferrin.com&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1390998613726483021-2105436576926084896?l=aoladodamusica.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/QLwC/~3/yUPjmnIFkRI/bobby-mcferrin.html</link><author>noreply@blogger.com (Alberto Velez Grilo)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://1.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SC7ELKZM7KI/AAAAAAAAANo/si-asRaiBIU/s72-c/bobbyMcferrin.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://aoladodamusica.blogspot.com/2008/05/bobby-mcferrin.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1390998613726483021.post-6559148245659531652</guid><pubDate>Tue, 20 May 2008 18:51:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-05-20T19:51:00.435+01:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">compositores</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">clássica</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">jazz vocal</category><title>Paper Music - Bobby McFerrin</title><description>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SC7FSqZM7LI/AAAAAAAAANw/tBbsrwyejOQ/s1600-h/BMferrin+Paper+music.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SC7FSqZM7LI/AAAAAAAAANw/tBbsrwyejOQ/s200/BMferrin+Paper+music.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5201311544067812530" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;O álbum &lt;a href="http://www.amazon.com/Paper-Music-Peter-Howard/dp/B000002A9Q/ref=pd_bbs_sr_1?ie=UTF8&amp;amp;s=music&amp;amp;qid=1211215573&amp;amp;sr=8-1"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Paper Music&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; foi lançado pela editora Sony Classic em 1995. Embora já com algum tempo, o CD ainda é relativamente fácil de obter nas lojas da especialidade ou nas lojas on-line.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Neste trabalho estão evidenciadas duas facetas de Bobby McFerrin, a regência de orquestra e a voz.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;McFerrin dirige a Saint Paul Chamber Orchestra, interpretando temas de Mozart, Boccherini, Fauré, Stravinsky, Vivaldi,  Mendelssohn, Bach e Tchaikovsky.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Alguns dos temas contêm arranjos de McFerrin que interpreta vocalmente as partituras de alguns instrumentos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Com estas duas variantes, este trabalho demonstra a capacidade vocal e de regência de McFerrin.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Fazem parte do CD:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Overture of The Marriage of Fígaro&lt;/span&gt; - W.A. Mozart&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Minuet from String Quintet Nº 1&lt;/span&gt; - L. Boccherini (voz e arranjos: &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Bobby McFerrin&lt;/span&gt;)&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Pavane&lt;/span&gt; - G. Fauré (Voz: &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Bobby McFerrin&lt;/span&gt;)&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Minuetto &amp;amp; Finale from Pulcinella Suite&lt;/span&gt; - I. Stravinsky&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Concerto in G (Sol) minor for 2 Cellos Strings and Continuo&lt;/span&gt; - A. Vivaldi (voz: &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Bobby McFerrin&lt;/span&gt;)&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Scherzo from A Midsummer Night's Dream&lt;/span&gt; - F. Mendelssohn&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;First Movement from Concerto for Violin, Strings and Continuo&lt;/span&gt; - J.S. Bach (Voz: &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Bobby McFerrin&lt;/span&gt;)&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Eine Kleine Nachtmusik&lt;/span&gt; -  W. A. Mozart&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Andante Catabile for Cello and String Orchestra&lt;/span&gt; - P.I. Tchaicovsky (Voz: &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Bobby McFerrin&lt;/span&gt;)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Alberto Velez Grilo&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;Foto:  www.amazon.co.uk&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1390998613726483021-6559148245659531652?l=aoladodamusica.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/QLwC/~3/3ogwpFyKdPI/paper-music-bobby-mcferrin.html</link><author>noreply@blogger.com (Alberto Velez Grilo)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://3.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SC7FSqZM7LI/AAAAAAAAANw/tBbsrwyejOQ/s72-c/BMferrin+Paper+music.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://aoladodamusica.blogspot.com/2008/05/paper-music-bobby-mcferrin.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1390998613726483021.post-7968455321212084583</guid><pubDate>Tue, 20 May 2008 18:50:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-05-20T19:50:01.177+01:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">jazz</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">concerto</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">jazz vocal</category><title>Bobby McFerrin Live in Montreal</title><description>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SC7G6qZM7MI/AAAAAAAAAN4/2aW1Cw5sBiE/s1600-h/BMcferrinMonreal.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SC7G6qZM7MI/AAAAAAAAAN4/2aW1Cw5sBiE/s200/BMcferrinMonreal.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5201313330774207682" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;O DVD &lt;a href="http://www.amazon.co.uk/gp/offer-listing/B000AANBJM/sr=8-1/qid=1211296621/ref=olp_tab_new?ie=UTF8&amp;amp;coliid=&amp;amp;me=&amp;amp;qid=1211296621&amp;amp;sr=8-1&amp;amp;seller=&amp;amp;colid=&amp;amp;condition=new"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Live In Montreal&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; com Bobby McFerrin foi gravado no &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Festival de Jazz de Montreal&lt;/span&gt; (Canadá) em 2003.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sozinho em palco e sem qualquer acompanhamento, este concerto lançado em DVD em 2005 é um excelente exemplo das capacidades vocais de Bobby McFerrin.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Com os seus improvisos vocais, o cantor conquista o exigente público da primeira à última das suas interpretações.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Embora, este seja um concerto essencialmente a solo, Bobby McFerrin contou naquela noite com alguns convidados surpresa. Surpresa para o público e surpresa para o próprio. A sua capacidade de improviso é amplamente posta à prova quando os convidados são uma trapezista, uma violoncelista, um guitarrista, um coro polifónico e um bailarino de sapateado.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Para além destas surpresas, o cantor interage com o público e "força" a sua participação no espectáculo. Um momento alto do concerto foi a interpretação da famosa Ave Maria de Bach/Gounod em que McFerrin interpreta a partitura de Bach (primeiro prelúdio) enquanto o publico interpreta a partitura que Gounod escreveu "em cima" do prelúdio.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Fazem parte do DVD os seguintes temas:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Little Red Book&lt;/span&gt; - Improviso&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Improvisation with the people on stage&lt;/span&gt; - Improviso&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Improvisation with Êvelyne Lamontagne on the trapeze&lt;/span&gt; (extracts from the opera Carmen) - Improviso&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Improvisation with the audience&lt;/span&gt; - Improviso&lt;br /&gt;Improvisation with Jorane:&lt;span style="font-weight: bold;"&gt; Riopel&lt;/span&gt; - Improviso&lt;br /&gt;Improvisation: &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Gonna move &lt;/span&gt;- Improviso&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;The Jump&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Drive&lt;/span&gt; &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Ave Maria&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Dina Lam&lt;/span&gt; - with Richard Bona&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Improvisation with Richard Bona&lt;/span&gt; - Improviso&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Country stuff&lt;/span&gt; - Improviso&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Baby&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;Improvisation with Tamango: &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Well you needn't&lt;/span&gt; - Improviso&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Bwee do&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;With Le grand Coeur de Monreal: &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;It's a wonderful world&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Circlesong one&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Somewere over the rainbow&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;The wizard of Oz Medely&lt;/span&gt; &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Melody from sun concert 5&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Sings walking of stage&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;Alberto Velez Grilo&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;Foto:  www.amazon.co.uk&lt;/span&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1390998613726483021-7968455321212084583?l=aoladodamusica.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/QLwC/~3/Ks2yCCV5XpA/bobby-mcferrin-live-in-montreal.html</link><author>noreply@blogger.com (Alberto Velez Grilo)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://3.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SC7G6qZM7MI/AAAAAAAAAN4/2aW1Cw5sBiE/s72-c/BMcferrinMonreal.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>1</thr:total><feedburner:origLink>http://aoladodamusica.blogspot.com/2008/05/bobby-mcferrin-live-in-montreal.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1390998613726483021.post-7834259468938038956</guid><pubDate>Tue, 13 May 2008 19:02:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-05-13T20:02:01.875+01:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">contralto</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">mezzo-soprano</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">bel canto</category><title>Marilyn Horne</title><description>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SCcJf6ZM7HI/AAAAAAAAANQ/Z0c6deaSVl4/s1600-h/Marilyn+Horne.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SCcJf6ZM7HI/AAAAAAAAANQ/Z0c6deaSVl4/s200/Marilyn+Horne.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5199134738678082674" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Marilyn_Horne"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Marilyn Horne&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; nasceu nos Estados Unidos da América em Bradford (Pennsylvania) a 16 de Janeiro de 1934. Desde muito cedo na sua vida foi influenciada pelo pai a prosseguir o seu sonho de se tornar cantora de ópera. Aliás, o pai, até morrer, teve sempre um papel bastante importante na carreira da cantora.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Aos treze anos, depois da família se ter mudado para Long Beach na Califónia, integra o Los Angeles Concert Youth Chorus, onde sempre teve um papel de destaque como &lt;a style="font-weight: bold; font-style: italic;" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Soprano"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Soprano&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mais tarde estuda canto com William Vennard na University of Southern California em Los Angeles onde assiste também às Master Classes de Lotte Lehmann.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Embora tenha iniciado os seus estudos como Soprano, cedo os seus professores compreenderam que as suas características vocais se adequavam mais a um registo de &lt;a href="http://http//en.wikipedia.org/wiki/Mezzo-soprano"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Mezzo-soprano&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Embora, caracterizada como Mezzo-soprano, isto é, uma voz mais encorpada nos registos médio e grave que a do Soprano, mas com um registo agudo praticamente igual, a voz de Marilyn Horne é bastante mais que isso. O seu registo grave, bastante poderoso, leva-nos muita vezes a pensar a sua voz como &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Contralto"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Contralto&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;, a voz feminina de registo mais grave. Outra característica importante da voz da cantora é a sua agilidade em qualquer dos registos. A voz, com uma extensão rara de mais de três oitavas, é capaz de executar passagens extremamente rápidas, ou seja, Marilyn Horne deve ser considerada um &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Mezzo-soprano#Coloratura_mezzo-soprano"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Mezzo-soprano de Coloratura&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;, mas com uma potência muito apreciável, característica rara na maioria deste tipo de Mezzo-sopranos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A cantora debutou na ópera aos vinte anos de idade (1954) no papel de Hata na ópera The Bartered Bride de Smetana na ópera de Los Angeles. Ainda nesse ano deu voz a Carmen de Bizet em versão de filme, papel que foi interpretado pela actriz Carmen Jones.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Depois da morte de seu pai, em 1957, Marilyn Horne parte para a alemanha, onde assina contrato com a companhia de ópera de Gelsenkirchen e onde se mantém durante 3 anos, interpretando papeis de soprano nomeadamente, Mimi (La Bohème - Puccini), Guilietta (Tales of Hoffmann - Offenbach) e Amélia (Simon Boccanegra - Verdi). Destaca-se nesta altura a sua interpretação de Marie na ópera &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Wozzeck"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Wozzeck &lt;/span&gt;&lt;/a&gt;do compositor austríaco &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Alban_Berg"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Alban Berg&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;. Os aplausos dos críticos a esta interpretação (que a cantora nem queria fazer), valeram-lhe o regresso aos Estados Unidos a convite da ópera de S. Francisco. A cantora deixa a Alemanha em 1960.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A sua interpretação de Marie na ópera Wozzeck é amplamente aclamada pelo público e pela crítica nos Estados Unidos e Marilyn Horne passa a ser conhecida internacionalmente.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 1961, a cantora aparece pela primeira vez acompanhada pelo soprano &lt;a href="http://aoladodamusica.blogspot.com/2008/01/dame-joan-sutherland-la-stupenda.html"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Joan Sutherland&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;, com quem viria durante a sua carreira a interpretar inúmeras óperas. Aliás, Joan Sutherland e Marilyn Horne ficarão para a história como duas das vozes que mais se completam. No ano de 1961 Horne interpreta a personagem de Agnese (Mezzo-soprano) da ópera &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Beatrice_di_Tenda"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Beatrice di Tenda&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; de &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Vincenzo_Bellini"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Bellini &lt;/span&gt;&lt;/a&gt;com Joan Sutherland como Beatrice.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Depois do êxito no papeis de Marie e Agnese, a cantora estreia-se nos mais importantes palcos operáticos do mundo. Salientam-se as suas interpretações com Joan Sutherland nas óperas &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Norma_%28opera%29"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Norma &lt;/span&gt;&lt;/a&gt;e &lt;a style="font-weight: bold; font-style: italic;" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Semiramide"&gt;Semiramide &lt;/a&gt;de Bellini e &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Gioacchino_Rossini"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Rossini&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;, respectivamente.&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A cantora é por muito críticos considerada a melhor interprete dos papeis de Rossini para Mezzo-soprano, com destaque para Rosina do &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/The_Barber_of_Seville"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Barbeiro de Sevilha&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;, Falliero da ópera &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Bianca_e_Falliero"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Bianca e Falliero&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; (papel para contralto), Isabella de &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/L%27italiana_in_Algeri"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;L'italiana In Algeri&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;, Arsace da ópera &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Semiramide"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Semiramide&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;, &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Tancredi"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Tancredi &lt;/span&gt;&lt;/a&gt;da ópera homónima e Angelina de &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/La_Cenerentola"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;La Cenerentola&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Importa também referir a interpretação de &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Rinaldo_%28opera%29"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Rinaldo&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; personagem da ópera homónima de &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/George_Frideric_Handel"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Handel&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;, que a cantora interpretou no Metropolitan de Nova Iorque e que nunca aí tinha sido interpretada neste palco operático.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Marilyn Horne retirou-se dos palcos em 1999 com um recital no Chicago Symphony Center. Tem hoje uma fundação com o seu nome que ajuda a preservar a arte dos recitais vocais e que se dedica também ao ensino.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A cantora ficará na história como um dos melhores Mezzo-sopranos de sempre.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Alberto Velez Grilo&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;Foto:www.deccaclassics.com&lt;span style="text-decoration: underline;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;b&gt;&lt;a href="http://www.answers.com/topic/marilyn-horne" target="_top"&gt;&lt;/a&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1390998613726483021-7834259468938038956?l=aoladodamusica.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/QLwC/~3/mmVeLnfUZpY/marilyn-horne.html</link><author>noreply@blogger.com (Alberto Velez Grilo)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://1.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SCcJf6ZM7HI/AAAAAAAAANQ/Z0c6deaSVl4/s72-c/Marilyn+Horne.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://aoladodamusica.blogspot.com/2008/05/marilyn-horne.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1390998613726483021.post-7435077539729074389</guid><pubDate>Tue, 13 May 2008 19:01:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-05-13T20:01:01.145+01:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">contralto</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">mezzo-soprano</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">recital</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">bel canto</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">opera</category><title>The Spectacular Voice of Marilyn Horne</title><description>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SCcKbKZM7II/AAAAAAAAANY/U6LkUPa9C80/s1600-h/MH+The+SpectVoice.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SCcKbKZM7II/AAAAAAAAANY/U6LkUPa9C80/s200/MH+The+SpectVoice.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5199135756585331842" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href="http://www.amazon.co.uk/Spectacular-Voice-Marilyn-Horne-Rossini/dp/B000006P4X/ref=pd_rhf_p_img_2"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;The Spectacular Voice of Marilyn Horne&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; foi lançado pela Decca em 1998 com reedição posterior integrada no conjunto de 11 CD's intitulado &lt;a href="http://www.amazon.co.uk/Marilyn-Horne-Complete-Decca-Recitals/dp/tracks/B0011WMWVG/ref=dp_tracks_all_1?ie=UTF8&amp;amp;qid=1210533137&amp;amp;sr=8-1#disc_1"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Marilyn Horne - The Complete Decca Records&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; em Março de 2008.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;As capacidades vocais da cantora para interpretação de várias árias de &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Gioacchino_Rossini"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Rossini&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; para &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Mezzo-soprano"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Mezzo-soprano&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; e &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Contralto"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Contralto &lt;/span&gt;&lt;/a&gt;são claramente evidenciadas neste álbum. A agilidade e potência vocais com que &lt;a style="font-style: italic;" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Marilyn_Horne"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Marilyn Horne&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; interpreta Rossini fazem deste trabalho uma obra essencial para os apreciadores do Bel canto iltaliano.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Fazem parte do CD os seguintes temas:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Bel raggio lusinghier&lt;/span&gt; - Semiramide&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Cruda Sorte!&lt;/span&gt; - L'italiana in Algeri&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Di tanti palpiti&lt;/span&gt; - Tancredi&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Nacqui all'affanno...Non più mesta&lt;/span&gt; - La Cenerentola&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Mura felici&lt;/span&gt; - La donna del lago&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Tanti affetti &lt;/span&gt;- La dona del lago&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;L'ora fatal s'apressa... Guisto ciel!&lt;/span&gt; - L'assedio di Corinto&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Avanziam... Non temer, d'un basso affetto... I destini tradir ogni speme!... Signor, che tutto puoi... Sei tu che stendi, o dio&lt;/span&gt; - Lássedio di Corinto&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Embora com edição de 1998, ainda é relativamente fácil encontrar este álbum nas discotecas ou em lojas on-line.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Para uma visão geral da carreira de Horne, o conjunto de 11 CD's The Complete Decca Records é uma referência.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Alberto Velez Grilo&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;Foto:www.amazon.co.uk&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1390998613726483021-7435077539729074389?l=aoladodamusica.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/QLwC/~3/k57wdXZwKtQ/spectacular-voice-of-marilyn-horne.html</link><author>noreply@blogger.com (Alberto Velez Grilo)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://2.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SCcKbKZM7II/AAAAAAAAANY/U6LkUPa9C80/s72-c/MH+The+SpectVoice.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://aoladodamusica.blogspot.com/2008/05/spectacular-voice-of-marilyn-horne.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1390998613726483021.post-8408181058244719644</guid><pubDate>Tue, 13 May 2008 19:00:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-05-13T20:00:02.458+01:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">contralto</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">mezzo-soprano</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">bel canto</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">opera</category><title>L'italiana in Algeri - Marilyn Horne</title><description>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SCcLyqZM7JI/AAAAAAAAANg/7yFpPh8NrN0/s1600-h/MH+L+italiana.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SCcLyqZM7JI/AAAAAAAAANg/7yFpPh8NrN0/s200/MH+L+italiana.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5199137259823885458" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;Lançado pela Deutsche Grammophon no final de 2006 este duplo DVD apresenta-nos um récita da ópera &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/L%27italiana_in_Algeri"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;L'italiana in Algeri&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; ocorrida no Metropolitan de Nova Iorque a 11 de Janeiro de 1986.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;L'italiana in Algeri é uma ópera cómica de &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Gioachino_Rossini"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Gioachino Rossini&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; com libretto italiano em dois actos de &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Angelo Anelli&lt;/span&gt; e estreada no ano de 1813 no Teatro de San Benedetto de Veneza.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Espontânea e desenvolta, a comédia distingue-se pelo argumento delirante, no qual sobressai a agilidade das peripécias e o hábil desenho das personagens, enquadrados por um ambiente oriental.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Sinopse&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Elvira&lt;/span&gt;, mulher de &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Mustafà&lt;/span&gt;, Rei de Argélia, confidencia tristemente à sua escrava &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Zulma &lt;/span&gt;que o marido já não a ama. Quando Mustafà entra, acompanhado por &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Haly&lt;/span&gt;, capitão dos corsários, Elvira  tenta falar-lhe, mas o Rei ordena-lhe que se retire para os seus aposentos com Zulma e os eunucos. Para se ver livre dela, resolve dá-la em casamento ao seu escravo italiano, &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Lindoro&lt;/span&gt;, sem atender às razões de Haly, acaba por ordenar a este que lhe arranje uma italiana, daquelas que tanto arreliam os seus apaixonados, farto que estava de mulheres dóceis e modestas. Concede-lhe seis dias para o conseguir ou espera-o a morte.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Lindoro, que recorda &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Isabella&lt;/span&gt;, a sua noiva que ficara em Itália, não se sente nada entusiasmado com a proposta de Mustafà e tenta escapar à vontade de Rei, mas este, entre lisonjas e ameaças, obriga-o a segui-lo para admirar a mulher que decidira dar-lhe por esposa.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Entretanto, um navio italiano naufraga na costa e Haly acorre para o pilhar e fazer prisioneiros. Entre estes encontram-se Isabella, vinda por mar à procura de Lindoro, e Taddeo, que a acompanha como seu admirador e que ela, para o salvar da morte, faz passar por seu tio. Haly anuncia à bela italiana que será apresentada ao Rei e que se tornará a rainha do seu harém. Taddeo fica horrorizado, mas Isabella assegura-lhe que com a sua astúcia feminina e  desenvoltura saberá fazer frente àquele terrível Mustafà.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Numa sala do palácio, o Rei informa Lindoro que um navio veneziano acaba de pagar o seu resgate e que se o jovem deseja voltar à pátria, se apresse a levar Elvira e que, além disso, dar-lhe-à tanto ouro que ficará riquíssimo. Com notícia que lhe traz Haly que entre os prisioneiros do navio naufragado se encontra uma formosíssima italiana, Mustafà, radiante, afasta-se com o seu séquito para ir recebê-la dignamente, enquanto Lindoro procura convencer Elvira a esquecer o marido ingrato e a segui-lo para Itália, onde poderá ter os amantes que quiser.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Isabella é apresentada a Mustafà, que de imediato se apaixona. Ela finge corresponder a fim de tirar as maiores vantagens da situação. Entretanto entram Lindoro e Elvira, para se despedirem do Rei. O encontro imprevisto faz inflamar ainda mais o coração dos dois jovens. Mas Isabella não perde a cabeça e, ao saber por Mustafà que a sua ex-mulher e o seu escravo vão partir para Itália, simula uma grande indignação. Se Mustafà quer ter uma atitude digna, que fique com Elvira e que ponha o escravo Lindoro ao seu serviço. Mustafà, fascinado por Isabella, cede à sua vontade provocando o espanto geral.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Elvira, Zulma, Haly e um grupo de eunucos comentam a condescendência de Mustafà e a esperteza de Isabella, que poderá ser útil à causa de Elvira. Mustafà, entrando a seguir, afirma que saberá conquistar a bela italiana, excitando a sua ambição. Na sala deserta, encontram-se Isabella e Lindoro, o qual assegura à sua bem amada que nunca tencionara atraiçoá-la e que a projectada viagem a Itália com Elvira era apenas um estratagema para poder voltar para junto dela.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Isabella arquitecta então um plano com Lindoro para abandonarem a Argélia e fugirem juntos no mesmo barco para Veneza. saem os dois e entra Mustafà que, cada vez mais apaixonado por Isabella, decide atribuir a Taddeo, que naturalmente julga seu tio, o título de Kaimakan. Em troca, este deverá ajudá-lo a conquistar Isabella. Tadeo, obrigado a escolher entre a tortura  e a tarefa humilhante de fazer de alcoviteiro, aceita o título prestigioso, respeitado por todos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Num maravilhoso aposento junto ao mar, Isabella veste-se à turca. Conversando com Elvira, ensina-lhe a maneira mais conveniente para conservar um marido. É necessário dominar os homens e não ser dominada. Mustafà, à parte, ordena a Lindoro que conduza Isabella à sua presença e Taddeo que lhe faça companhia e se retire assim que ele fizer sinal, espirrando. Isabella entra, murmurando palavras ternas a Mustafà, que espirra várias vezes, mas Taddeo finge não ouvir. Então Isabella, divertida com a situação, manda servir o café em três chávenas, uma das quais destinada a Elvira. Mustafà mostra-se muito aborrecido com a presença de Elvira, mas Isabella recorda-lhe a sua promessa de ser gentil com a esposa e o Rei, obrigado a condescender para não irritar a bela e prepotente italiana, começa a suspeitar que está ser alvo de troça.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Enquanto Haly louva a inteligência e a astúcia das mulheres italianas, Lindoro e Taddeo (que não descobriu ainda que o escravo é o noivo de Isabella) asseguram a Mustafà que Isabella está apaixonadíssima por ele e que o quer nomear, com grande pompa e solenidade, o seu Pappataci (Come e cala). O Rei fica muito lisonjeado, mesmo sem saber o que significa aquele título. Os dois explicam-lhe que se trata de um título muito considerado em Itália reservado aos conquistadores irresistíveis. Um verdadeiro Pappataci deve pensar somente em comer, beber, dormir e divertir-se.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Isabella, que obteve do Rei os escravos italianos para preparar a cerimónia, disfarça alguns de Pappataci. Encarrega outros de se manterem no barco prontos para a fuga e informa todos da partida que pretende pregar a Mustafà. Taddeo ajuda-a, convencido naturalmente de que ela deseja enganar Mustafà por amor dele.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Inicia-se a cerimónia. Mustafà, vestindo solenemente de Pappataci e lisonjeado por se encontrar no meio de tantos italianos com o mesmo título, promete observar escrupulosamente o regulamento da ordem. Deve jurar não ver, não ouvir e não se intrometer, comer e gozar apenas. Fingem depois pô-lo à prova. Isabella e Lindoro trocam frases amorosas e ele, obedecendo às ordens, continua a comer sem se preocupar com o que acontece. Quando um navio acosta ao palácio, Lindoro, Isabella e os escravos italianos entram nele à pressa, enquanto Taddeo apercebendo-se finalmente que Lindoro é o noivo da mulher que serviu com tanta devoção, procura despertar Mustafà para que ele impeça a fuga dos dois apaixonados. Mas Mustafà mantém-se fiel ao juramento dos Pappataci. De novo, Taddeo tem de escolher entre a tortura de  ficar, e a humilhação de auxiliar os objectivos de Lindoro e Isabella; escolhe a humilhação e embarca com os outros.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Acorrem entretanto Elvira, Zulmira e Haly com os eunucos completamente embriagados (obra também de Isabella), aos quais Mustafà, dando-se conta de que foi enganado, ordena inutilmente que prendam os fugitivos, que se afastam já no barco. "Mulheres italianas nunca mais!", afirma Mustafá, resignado. Pedindo perdão, volta para junto da sua dócil esposa Elvira.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Elenco&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mustafà - &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Paolo Montarsolo&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;Elvira - &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Myra Merrit&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;Zulma - Diane Kesling&lt;br /&gt;Haly - Spiro Malas&lt;br /&gt;Lindoro - &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Douglas Ahlstedt&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;Usabella - &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Marilyn Horne&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;Taddeo - Allan Monk&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Coro e Orquestra do Metropolitan sob a direcção de &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;James Levine&lt;/span&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Marylin Horne conquista mais uma vez o publico do Metropolitan com a sua interpretação de Isabella. Aliás Horne apresentava-se no Met regularmente nesta ópera, aliás das 46 vezes que a ópera tinha sido levado à cena, Horne foi a protagonista de 36.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Alberto Velez Grilo&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;Foto: http://www.amazon.co.uk/&lt;br /&gt;Sinopse baseada em texto do blogue  guiadosteatros.blogspot.com&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1390998613726483021-8408181058244719644?l=aoladodamusica.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/QLwC/~3/J3ntIWJbCXY/litaliana-in-algeri-marilyn-horne.html</link><author>noreply@blogger.com (Alberto Velez Grilo)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SCcLyqZM7JI/AAAAAAAAANg/7yFpPh8NrN0/s72-c/MH+L+italiana.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://aoladodamusica.blogspot.com/2008/05/litaliana-in-algeri-marilyn-horne.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1390998613726483021.post-4403696210248733007</guid><pubDate>Tue, 06 May 2008 18:45:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-05-12T23:36:41.709+01:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">bossa nova</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">compositores</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">MPB</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">piano</category><title>Tom Jobim</title><description>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SCAkgY4F1KI/AAAAAAAAANA/OuBhjVw3qkc/s1600-h/tom_jobim.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SCAkgY4F1KI/AAAAAAAAANA/OuBhjVw3qkc/s200/tom_jobim.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5197194108837680290" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href="http://pt.wikipedia.org/wiki/Tom_Jobim"&gt;&lt;b style="font-style: italic;"&gt;António Carlos Brasileiro de Almeida Jobim&lt;/b&gt;&lt;/a&gt;, nasceu no Rio de Janeiro a 25 de Janeiro de 1927 e é considerado um dos maiores expoentes da música brasileira e um dos criadores do movimento ou estilo &lt;a href="http://pt.wikipedia.org/wiki/Bossa_Nova"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Bossa Nova&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O trabalho de Tom Jobim destaca-se não só na composição, mas também nas suas actividades como maestro, pianista, cantor e guitarrista.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Pensou em trabalhar como arquiteto e chegou exercer esta actividade, mas cedo abandonou a arquitectura e começou a tocar em bares do Rio de Janeiro como pianista. Em 1952 foi contratado pela editora discográfica Continental como arranjador. É por volta desta altura que surgem as suas primeiras composições. O primeiro tema gravado foi &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Incerteza&lt;/span&gt; com letra de Newton Mendonça e voz de Mauricy Moura. O primeiro grande sucesso seria &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Tereza na Praia&lt;/span&gt; com Lúcio Alves e Dick Farney.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 1956 musicou a peça &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Orfeu da Conceição&lt;/span&gt; com &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Vinícius de Moraes&lt;/span&gt;, que se tornou um de seus parceiros mais constantes. Dessa peça fez bastante sucesso a canção antológica &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Se Todos Fossem Iguais a Você&lt;/span&gt;, gravada inumeras vezes.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Tom Jobim fez parte do &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;núcleo embrionário da Bossa Nova&lt;/span&gt;. O álbum &lt;i style="font-weight: bold;"&gt;Canção do Amor Demais&lt;/i&gt; de 1958 em parceria com Vinícius de Moraes, e interpretações de Elizeth Cardoso, foi acompanhado pelo "violão" de um baiano até então desconhecido,&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt; João Gilberto&lt;/span&gt;. A orquestração é considerada um marco inaugural da Bossa Nova, pela originalidade das melodias e harmonias. Inclui, entre outras, &lt;i style="font-weight: bold;"&gt;Canção do Amor Demais&lt;/i&gt;, &lt;i style="font-weight: bold;"&gt;Chega de Saudade&lt;/i&gt; e &lt;i style="font-weight: bold;"&gt;Eu Não Existo sem Você&lt;/i&gt;. A consolidação da Bossa Nova como estilo musical veio logo em seguida com o "single" &lt;i&gt;Chega de Saudade&lt;/i&gt;, interpretado por João Gilberto, lançado em 1959, com arranjos e direcção musical de Tom Jobim.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O músico foi em 1962 um dos destaques do &lt;i style="font-style: italic; font-weight: bold;"&gt;Festival de Bossa Nova&lt;/i&gt;&lt;span style="font-style: italic; font-weight: bold;"&gt; do Carnegie Hall&lt;/span&gt;, em Nova Iorque, iniciando desta forma a sua carreira internacional. No ano seguinte compôs, com Vinícius de Moraes, um dos maiores sucessos e possivelmente a canção brasileira mais executada no foram do Brasil: &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Garota de Ipanema&lt;/span&gt;. Nos anos de 1962 e 1963 a quantidade de "clássicos" produzidos por Jobim é impressionante: &lt;i style="font-weight: bold;"&gt;Samba do Avião&lt;/i&gt;, &lt;i style="font-weight: bold;"&gt;Só Danço Samba&lt;/i&gt; (com Vinícius de Moraes), &lt;i style="font-weight: bold;"&gt;Ela é Carioca&lt;/i&gt; (com Vinícius de Moraes), &lt;i style="font-weight: bold;"&gt;O Morro Não Tem Vez&lt;/i&gt;, &lt;i style="font-weight: bold;"&gt;Inútil Paisagem&lt;/i&gt; (com Aloysio), &lt;i style="font-weight: bold;"&gt;Vivo Sonhando&lt;/i&gt;, entre outros.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O sucesso fora do Brasil fê-lo voltar aos Estados Unidos em 1967 para gravar com um dos grandes mitos americanos, Frank Sinatra. O  álbum &lt;i style="font-weight: bold;"&gt;Francis Albert Sinatra e António Carlos Jobim&lt;/i&gt;, com arranjos de Claus Ogerman, incluiu versões em inglês das canções de Tom Jobim (&lt;i&gt;The Girl From Ipanema&lt;/i&gt;, &lt;i&gt;How Insensitive&lt;/i&gt;, &lt;i&gt;Dindi&lt;/i&gt;, &lt;i&gt;Quiet Night of Quiet Stars&lt;/i&gt;) e composições americanas, como &lt;i&gt;I Concentrate On You&lt;/i&gt;, de &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Cole Porter&lt;/span&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ainda no fim dos anos 60, depois de lançar o&lt;span style="font-style: italic;"&gt; &lt;/span&gt;álbum &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Wave&lt;/span&gt;, participou em vários festivais no Brasil, conquistando o primeiro lugar no III Festival Internacional da Canção Rede Globo, com o tema &lt;i style="font-weight: bold;"&gt;Sabiá&lt;/i&gt;, em parceria com &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Chico Buarque&lt;/span&gt;, interpretado por &lt;i&gt;Cynara e Cybele&lt;/i&gt;. &lt;i&gt;Sabiá&lt;/i&gt; conquistou o júri, mas não o público, que vaiou ostensivamente a interpretação diante dos constrangidos compositores.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Aprofundando os seus estudos musicais e nomeadamente com inspiração em compositores eruditos, principalmente Villa-Lobos e Debussy, Tom Jobim continuou a gravar e compor temas vocais e instrumentais de rara inspiração, juntando harmonias do jazz (&lt;i&gt;Stone Flower&lt;/i&gt;) e elementos tipicamente brasileiros, fruto das suas pesquisas sobre a cultura brasileira. É o caso de &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Matita Perê&lt;/span&gt; e &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Urubu&lt;/span&gt;, lançados na década de 70, que marcam a aliança entre a sofisticação harmónica de Tom e sua qualidade de letrista. São desses dois discos os temas &lt;i style="font-weight: bold;"&gt;Águas de Março&lt;/i&gt;, &lt;i style="font-weight: bold;"&gt;Ana Luiza&lt;/i&gt;, &lt;i style="font-weight: bold;"&gt;Lígia&lt;/i&gt;, &lt;i style="font-weight: bold;"&gt;Correnteza&lt;/i&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;, &lt;/span&gt;&lt;i style="font-weight: bold;"&gt;O Boto&lt;/i&gt; e &lt;i style="font-weight: bold;"&gt;Ângela&lt;/i&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Depois de lançar o seu último álbum (de mais de 50), &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Antônio Brasileiro&lt;/span&gt;, Tom Jobim, morre no Estados Unidos em Dezembro de 1994.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Alberto Velez Grilo&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;Foto: http://www.Wikipedia.com/&lt;br /&gt;Texto baseado em artigos da Wikipedia e conteúdos de sites de referência&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1390998613726483021-4403696210248733007?l=aoladodamusica.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/QLwC/~3/xjpFDFTUua0/tom-jobim.html</link><author>noreply@blogger.com (Alberto Velez Grilo)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://1.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SCAkgY4F1KI/AAAAAAAAANA/OuBhjVw3qkc/s72-c/tom_jobim.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://aoladodamusica.blogspot.com/2008/05/tom-jobim.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1390998613726483021.post-6678181591269742576</guid><pubDate>Tue, 06 May 2008 18:44:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-05-06T19:44:00.274+01:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">bossa nova</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">compositores</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">concerto</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">MPB</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">colectânea</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">piano</category><title>Maestro Soberano Tom Jobim</title><description>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SCA3KY4F1LI/AAAAAAAAANI/OiZz_-IVTQ4/s1600-h/TomJobim+DVD.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SCA3KY4F1LI/AAAAAAAAANI/OiZz_-IVTQ4/s200/TomJobim+DVD.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5197214621601486002" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;Lançado pelas editoras Do Brasil e Discmedi no ínicio de 2008, este conjunto de três DVD's constitui um retrospectiva do trabalho do compositor, cantor e pianista (entre outras actividades ligadas ao meio musical) &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Tom Jobim&lt;/span&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Com o título genérico &lt;a href="http://www.fnac.pt/pt/Catalog/Detail.aspx?cIndex=&amp;amp;catalog=discos&amp;amp;categoryN=M%C3%BAsica&amp;amp;category=wdvdMusica&amp;amp;product=8424295345929"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Maestro Soberano Tom Jobim&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;, os vários trabalhos são agrupados em três DVD's com os nomes &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Ela é Carioca&lt;/span&gt;, &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Chega de Saudade&lt;/span&gt; e &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Águas de Março&lt;/span&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Para além de inúmeros temas interpretados pelo próprio Jobim e pelos maiores nomes da música Brasileira, fazem também parte dos DVD's entrevistas com várias personalidades ligadas à música Brasileira.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Participam entre outros:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Caetano Veloso&lt;br /&gt;&lt;/span&gt; &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Chico Buarque&lt;br /&gt;&lt;/span&gt; &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Gal Costa&lt;br /&gt;&lt;/span&gt; &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Gilberto Gil&lt;br /&gt;&lt;/span&gt; &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Milton Nascimento&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Vinícius de Moraes&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Ana Lontra Jobim&lt;br /&gt;&lt;/span&gt; &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Paulinho da Viola&lt;br /&gt;&lt;/span&gt; &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Edu Lobo&lt;br /&gt;&lt;/span&gt; &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Ellis Regina&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Para os apreciadores de Bossa Nova e MPB, esta é uma obra de referência do que é talvez o maior ícone de sempre destes estilos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Alberto Velez Grilo&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;Foto: http://www.fnac.com/&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1390998613726483021-6678181591269742576?l=aoladodamusica.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/QLwC/~3/_2La2BhJKZM/maestro-soberano-tom-jobim.html</link><author>noreply@blogger.com (Alberto Velez Grilo)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://1.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SCA3KY4F1LI/AAAAAAAAANI/OiZz_-IVTQ4/s72-c/TomJobim+DVD.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://aoladodamusica.blogspot.com/2008/05/maestro-soberano-tom-jobim.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1390998613726483021.post-5558471831359523745</guid><pubDate>Tue, 22 Apr 2008 19:31:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-04-22T15:47:51.246+01:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">compositores</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">opera</category><title>Giuseppe Verdi</title><description>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SAIJgRUsxpI/AAAAAAAAALo/7puJh8Mq6SA/s1600-h/Giuseppe_Verdi.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SAIJgRUsxpI/AAAAAAAAALo/7puJh8Mq6SA/s200/Giuseppe_Verdi.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5188720170694919826" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Giuseppe_Verdi"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Giuseppe Fortunino Francesco Verdi&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; nasceu em 1813 em Le Roncole perto de Busseto, na Itália (naquela altura ocupada pelo império francês).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;As primeiras aulas de composição surgiram muito cedo na vida de Verdi, cuja família se tinha mudado para Busseto logo a seguir ao seu nascimento. Aos vinte anos parte para Milão para continuar os seus estudos. Nesta altura estuda contraponto e assiste regularmente a óperas e concertos, que lhe serviram de inspiração para os seus trabalhos futuros como compositor.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;De regresso a Busseto, Verdi faz a sua estreia como compositor no ano de 1830 na casa de um grande amigo seu, que inclusivamente lhe tinha financiado os estudos em Milão, &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Antonio Barezzi&lt;/span&gt;. Por esta altura Verdi começa a dar aulas de música à filha de Barezzi, &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Margherita&lt;/span&gt;, com quem vem a casar em 1836.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A carreira do compositor na ópera inicia-se em 1839 com a estreia de &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Oberto_%28opera%29"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Oberto&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;, que recebeu as melhores critica no Teatro alla Scala de Milão.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Quando Verdi trabalhava na que seria a sua segunda ópera, &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Un_giorno_di_regno"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Un Giorno di Regno&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;, dá-se o falecimento dos seus filhos seguido do falecimento de sua mulher. O compositor fica naturalmente devastado e a ópera, que estreia em Milão em 1840, revela-se um fracasso. Tal facto leva Verdi a pensar em deixar a composição. Felizmente tal não acontece, por influência do então director do Teatro alla Scala, &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Bartolomeo Merelli&lt;/span&gt;, que entusiasma Verdi a escrever a ópera &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Nabucco"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Nabucco&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;. &lt;span style="font-style: italic;"&gt;Nabucco &lt;/span&gt;estreia em 1842 e revela-se um enorme sucesso. O famoso coro dos escravos hebreus "&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Va pensiero&lt;/span&gt;" ficará para sempre como um marco importante na carreia do compositor e ainda hoje é das peças para coro mais interpretadas e mais conhecidas do público.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Depois de &lt;span style="font-style: italic;"&gt;Nabucco&lt;/span&gt;, Verdi compõe várias óperas que o ajudam a afirmar-se como compositor na Europa. Destaca-se deste período a ópera &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Macbeth_%28opera%29"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Macbeth&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; com libretto de &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Francesco Maria Piave&lt;/span&gt;, baseado na peça homónima de Shakespeare e que, para muitos, será a ópera mais original de Verdi por romper com a tradição das histórias de amor comuns na Itália do século XIX.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A carreira de Verdi consolida-se com a trilogia &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Rigoletto"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Rigoletto&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;, estreada em Veneza em 1851, &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Il_trovatore"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Il Trovatore&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;, Roma em 1853 e &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/La_traviata"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;La Traviata&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; de novo em Veneza em 1853. Estas três óperas são talvez as mais apresentadas de sempre nos palcos e confirmam os dotes dramaturgos do compositor. O aprofundamento psicológico das personagens assume maior relevo e originalidade e a linguagem musical revela-se inteiramente capaz de recriar agitadíssimas e complexas situações dramáticas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Segue-se em 1855 a estreia da ópera &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Les_v%C3%AApres_siciliennes"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Les Vêsperes Siciliennes&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; que marca o inicio da Verdi na Grande Ópera francesa.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Outra ópera marcante na carreia de Verdi é &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Aida"&gt;&lt;span style="font-style: italic; font-weight: bold;"&gt;Aida&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;. Associada muitas vezes à inauguração da Khedivial Opera House no Cairo inserida nas comemorações da abertura do Canal Suez, &lt;span style="font-style: italic;"&gt;Aida&lt;/span&gt;, estreia no Cairo em 1871, mas depois da inauguração (pala a qual foi utilizada a ópera Rigoletto).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Depois de experiências isoladas fora da ópera, nomeadamente com o Quarteto em Mi Menor em  1873 a Missa de Requiem em 1874, Verdi iniciou um longo período de silêncio que durou até 1881, ano em que remodelou a ópera Simon Boccanegra de 1857, conjuntamente com o librettista&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt; Arrigo Boito&lt;/span&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ainda com colaboração de Boito, Verdi escreve as suas duas última óperas, &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Otello"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Otello&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;, baseada na peça homónima de Shakespeare e &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Falstaff_%28opera%29"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Falstaff&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;, baseado na peça &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;The Wives of Windsor&lt;/span&gt; também de Shakespeare.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A comicidade de &lt;span style="font-style: italic;"&gt;Falstaff &lt;/span&gt;representou o adeus de Verdi aos teatros de ópera. O compositor morre em Milão a 27 de Janeiro de 1901.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Alberto Velez Grilo&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;Foto: Wikipedia&lt;br /&gt;Texto baseado em artigos da Wikipedia e na História da Música Clássica de Guido Boffi&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1390998613726483021-5558471831359523745?l=aoladodamusica.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/QLwC/~3/4FwTua96hmg/giuseppe-verdi.html</link><author>noreply@blogger.com (Alberto Velez Grilo)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://2.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SAIJgRUsxpI/AAAAAAAAALo/7puJh8Mq6SA/s72-c/Giuseppe_Verdi.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://aoladodamusica.blogspot.com/2008/04/giuseppe-verdi.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1390998613726483021.post-6197685961825611119</guid><pubDate>Tue, 22 Apr 2008 19:30:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-04-22T15:48:05.719+01:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">opera</category><title>La Traviata - Giuseppe Verdi</title><description>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/La_traviata"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;La Traviata&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; é uma ópera em três actos de &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Giuseppe_Verdi"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Giuseppe Verdi&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; com libretto de &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Francesco Maria Paive&lt;/span&gt; baseada no romance de &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Alexandre Dumas filho&lt;/span&gt;, &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;A Dama das Camélias&lt;/span&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;Estreada em Veneza em 1853, La Traviata é uma das óperas mais importantes de Verdi e uma das mais apresentadas nos palcos operáticos.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;A acção decorre em Paris no século XVIII e tem como protagonista principal &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Violeta Valery&lt;/span&gt; uma cortesã famosa que acaba por se apaixonar por &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Alfredo Germont&lt;/span&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A ópera inicia-se numa noite de festa na casa de Violetta Valéry. Violetta, prometida ao Barão Douphol, é apresentada por seu amigo Gastone de Letorières a &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Alfredo Germont&lt;/span&gt;. Gastone conta que ele já conhecia Violetta há algum tempo e a amava em segredo. Alfredo, então, ergue um brinde a Violetta e faz-lhe uma declaração de amor. &lt;p&gt;Violetta responde a Alfredo que, sendo uma mulher mundana, não sabe amar e que só lhe poderia oferecer a amizade, devendo Alfredo procurar outra mulher. Mas ainda assim, entrega-lhe uma camélia e pede-lhe que volte no dia seguinte. Após o fim da festa, Violetta permanece só e começa a dar-se conta do quão profundamente lhe tocaram as palavras de Alfredo, um amor que ela jamais conheceu anteriormente.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Violetta e Alfredo iniciam um relacionamento amoroso e vão morar numa casa de campo, nos arredores de Paris. Aninna, a criada de Violetta, conta a Alfredo que Violetta tem ido constantemente a Paris vender seus bens, para custear as despesas da casa de campo.&lt;/p&gt; &lt;p&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Giorgio Germont&lt;/span&gt;, pai de Alfredo, visita Violetta e suplica-lhe que o abandone para sempre. Conta-lhe sobre a sua família e especialmente a sua filha, na Provença, e acredita que ver Alfredo envolvido com uma mulher mundana destruiria sua reputação.&lt;/p&gt; &lt;p&gt;Contrariada, Violetta cede aà súplicas de Giorgio e parte para uma festa na casa de sua amiga &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Flora Bervoix &lt;/span&gt;deixando uma carta a Alfredo. Alfredo lê a carta. Desconfiado de que Violetta possa tê-lo traído, segue-a até à casa de Flora, para se vingar.&lt;/p&gt; &lt;p&gt;A festa tem início com um grupo de mascarados que proporcionam um divertimento aos convidados. Violetta chega à festa acompanhada do Barão Douphol e Alfredo surge logo em seguida. Alfredo começa a jogar com o Barão e ganha. No momento em que o jantar é servido, Violetta e Alfredo permanecem a sós no salão e Alfredo força-a a confessar a verdade. Violetta, mentindo, diz amar o barão. Furioso, Alfredo convoca todos para o salão, atira à cara de Violetta todo o dinheiro conseguido no jogo e desafia Douphol para um duelo. Violetta desmaia, Alfredo é reprimido por todos e a festa termina.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Violetta está doente e empobrecida, depois de se desfazer de todos os bens. Tomada pela tuberculose, recebe cartas de vários amigos e uma, em especial, chama-lhe a atenção. É de Giorgio Germont, arrependido por te-la colocado contra Alfredo.&lt;/p&gt; &lt;p&gt;Giorgio e Alfredo visitam Violetta, e todos se reconciliam. Violetta e Alfredo começam a fazer planos para a sua vida em conjunto, depois de Violetta se recuperar. Entretanto, Violetta está muito debilitada fisicamente. Entrega a Alfredo um retrato seu e avisa-o para que o entregue à próxima mulher por quem ele se apaixonar. Violetta sente os espasmos da dor cessarem, mas em seguida morre.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="text-decoration: underline;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-style: italic;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Sugestões em CD e DVD&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SAOOdRUsxsI/AAAAAAAAAMA/wrNN8cGzNkM/s1600-h/Traviata+sutherland.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 127px; height: 127px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SAOOdRUsxsI/AAAAAAAAAMA/wrNN8cGzNkM/s200/Traviata+sutherland.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5189147829178517186" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;Lançado pela Decca em 1991 e já com reedições posteriores, esta é uma Traviata de referência por conter no elenco dois dos seus melhores interpretes: &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Joan_Sutherland"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Joan Sutherland&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; e &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Luciano_Pavarotti"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Luciano Pavarotti&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span&gt;Como curiosidade, Joan Sutherland actuou uma única vez (três récitas) em Portugal, precisamente em La Traviata. Ainda mais curiosas são as datas destas récitas, 18, 21 e 24 de Abril de 1974, ou seja, La Stupenda, como lhe chamam os seu admiradores, actuou em Lisboa na noite da revolução. Acompanhou Sutherland o tenor espanhol &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Alfredo_Kraus"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Alfredo Kraus &lt;/span&gt;&lt;/a&gt;que se apresentava regularmente no S. Carlos. Aliás, existe ainda mais um facto curioso relacionado com a Traviata. A única vez que &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Maria_Callas"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Maria Callas&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; se apresentou em Portugal, foi também nesta ópera em 1959 e também ao lado de Alfredo Kraus.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span&gt;Para além de Sutherland e Pavarotti, fazem parte do elenco, entre outros:&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Matteo Manuguerra&lt;/span&gt; - Georgio Germont&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Della Jones&lt;/span&gt; - Flora&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Marjon Lambriks&lt;/span&gt; - Annina&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span&gt;O &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Coro da Ópera de Londres&lt;/span&gt; e a &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;National Philharmonic Orchestra&lt;/span&gt; são dirigidos pelo Maestro &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Richard Bonynge.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SAOSlBUsxtI/AAAAAAAAAMI/wfHJA0VmZ3A/s1600-h/Traviata+gruberova.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SAOSlBUsxtI/AAAAAAAAAMI/wfHJA0VmZ3A/s200/Traviata+gruberova.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5189152360369014482" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;Lançado pela NVC Arts em 2000, este DVD foi captado numa récita de La Traviata ocorrida no Teatro La Fenice (Veneza) em Dezembro de 1992.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Fazem parte do elenco entre outros:&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Edita Gruberová - &lt;/span&gt;&lt;span&gt;Violetta Valér&lt;/span&gt;&lt;span&gt;y&lt;/span&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;&lt;br /&gt;Neil Shicoff - &lt;/span&gt;&lt;span&gt;Alfredo Germont&lt;/span&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;&lt;br /&gt;Giorgio Zancanaro - &lt;/span&gt;&lt;span&gt;Giorgio Germont&lt;/span&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;&lt;br /&gt;Mariana Pentcheva -&lt;/span&gt;&lt;span&gt; Flora&lt;/span&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;&lt;br /&gt;Antonella Trevisan - &lt;/span&gt;&lt;span&gt;Annina&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;O coro e a orquestra do La Fenice são dirigidos pelo maestro Carlo Rizzi.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Destaca-se a interpretação de Edita Gruberová como Violetta, que imprime à personagem toda a sensualidade e debilidade que lhe são inerentes. O Alfredo de Neil Shicoff não é da mesma qualidade, mas pode considerar-se aceitável. Destaque também para Giorgio Zancanaro que interpreta solidamente a personagem de Giorgio Germont.&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;Alberto Velez Grilo&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;Foto: www.amazon,co,uk&lt;br /&gt;Texto baseado em artigos da Wikipedia e na História da Música Clássica de Guido Boffi&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1390998613726483021-6197685961825611119?l=aoladodamusica.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/QLwC/~3/TZhGIbxmg1s/la-traviata-giuseppe-verdi.html</link><author>noreply@blogger.com (Alberto Velez Grilo)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://3.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/SAOOdRUsxsI/AAAAAAAAAMA/wrNN8cGzNkM/s72-c/Traviata+sutherland.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://aoladodamusica.blogspot.com/2008/04/la-traviata-giuseppe-verdi.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1390998613726483021.post-3097217748142829172</guid><pubDate>Tue, 15 Apr 2008 19:31:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-04-15T15:12:05.191+01:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">jazz instrumental</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">jazz</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">jazz vocal</category><title>Diana Krall</title><description>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/R_iixfti40I/AAAAAAAAALY/qeKX5abDLQk/s1600-h/DianaKrall.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/R_iixfti40I/AAAAAAAAALY/qeKX5abDLQk/s200/DianaKrall.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5186073942126945090" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href="http://pt.wikipedia.org/wiki/Diana_Krall"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Diana Jean Krall&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; nasceu em Nanaimo, no Canadá a 16 de Novembro de 1964, no seio de uma família de músicos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Iniciou os seu estudos musicais de piano aos 4 anos e o jazz começou desde cedo a ser uma referência na sua vida, em parte devido à grande colecção de álbuns a que tinha acesso no ambiente familiar.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Com cerca de 15 anos, Diana Krall actuava regularmente ao piano em bares e restaurantes da sua terra natal.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Aos 17 ganha uma bolsa de estudo para o Berklee College of Music em Boston (EUA) e passado algum tempo muda-se para Los Angeles onde passa a estudar com Jimmy Rowles. Foi nesta altura que Krall se inicia no canto.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 1990 passa a viver em Nova Iorque e é nesta altura que começa a gravar com regularidade conquistando públicos dentro e fora do meio do jazz um pouco por todo o mundo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 1993, Krall lançou seu primeiro albúm “&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Stepping Out&lt;/span&gt;” juntamente com John Clayton e Jeff Hamilton. O sucesso obtido com este álbum chamou a atenção Tommy LiPuma, que produziu seu segundo álbum “&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Only Trust Your Heart&lt;/span&gt;” (1995).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Seguem-se álbuns como "&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;All for you - Dedication to Nat King Cole Trio&lt;/span&gt;" (nomeado para os Grammy's, "&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Love Scenes&lt;/span&gt;" (em trio com Russel Malone e Christian McBride).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 1999 com "&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;When I Look in Your Eyes&lt;/span&gt;", Diana Krall ganha o Grammy  de Melhor músico de Jazz do ano.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 2001 a cantora, cujo sucesso se tinha estendido a praticamente todo o mundo, faz uma digressão mundial (com passagem por Portugal) e grava num dos seus concertos em Paris o seu primeiro álbum ao vivo - "&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Diana Krall - Live in Paris&lt;/span&gt;". É com este álbum que recebe, em 2002, mais um Grammy, desta vez de Melhor Álbum de Jazz Vocal (este album incluiu dois famosos covers: “Just The Way You Are” – Billy Joel e “A Case Of You” – Joni Mitchell)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mais tarde, casa com o músico &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Elvis Costello&lt;/span&gt; e lança-se na composição, o que resultou no lançamento do álbum “&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;The Girl In The Other Room&lt;/span&gt;” (2004).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 2006, Krall lançou o álbum “&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;From This Moment On&lt;/span&gt;” onde interpreta nomes famosos do jazz, como &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Irving Berlin&lt;/span&gt;, &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Cole Porter&lt;/span&gt;, &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Richard Rodgers&lt;/span&gt;, &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Lorenz Hart&lt;/span&gt;, entre outros, destacando-se também o tema "Insensatez" de Tom Jobim e Vinícius de Moraes, com letra em inglês de Norman Gimbel.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No final de 2007 Diana Krall lança “&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;The Very Best of Diana Krall&lt;/span&gt;”, uma edição de luxo, contém um CD e um DVD e reuni os maiores sucessos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Criticada negativamente por se ter afastado dos circuitos do jazz tradicional, Diana Krall não pode deixar de ser considerada como um ícone deste meio.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt; &lt;/div&gt;Alberto Velez Grilo&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;Foto: http://www.musicremedy.com/&lt;br /&gt;Texto baseada em artigos da Wikipedia e conteúdos do site oficial de Diana Krall&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1390998613726483021-3097217748142829172?l=aoladodamusica.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/QLwC/~3/3Qh-0ShvEc8/diana-krall.html</link><author>noreply@blogger.com (Alberto Velez Grilo)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://2.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/R_iixfti40I/AAAAAAAAALY/qeKX5abDLQk/s72-c/DianaKrall.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://aoladodamusica.blogspot.com/2008/04/diana-krall.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1390998613726483021.post-5913380134944285332</guid><pubDate>Tue, 15 Apr 2008 19:30:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-04-15T15:17:12.671+01:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">jazz instrumental</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">jazz</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">jazz vocal</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">colectânea</category><title>The Very  Best of Diana Krall - CD+DVD</title><description>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/R_ikk_ti41I/AAAAAAAAALg/prQ-3X66-a0/s1600-h/Krall+CD+DVD.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/R_ikk_ti41I/AAAAAAAAALg/prQ-3X66-a0/s200/Krall+CD+DVD.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5186075926401835858" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;Lançado pela Verve Records no final de 2007, esta colectânea reúne um conjunto CD+DVD com uma selecção dos melhores temas interpretados por Diana Krall ao longo de toda a sua carreira e já lançados noutros CD's ou DVD's.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Para além dos maiores êxitos de Krall, o CD contém três temas nunca antes editados.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O DVD contém alguns temas que foram lançados como "teledisco", e temas de concertos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Fazem parte do CD, os seguintes temas:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;'S Wonderful&lt;/span&gt; - George e Ira Gershwin - álbum The Look of Love&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Peel me a Grape&lt;/span&gt; - David Frishberg - do álbum Love Scenes&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Pick Youself Up&lt;/span&gt; - Jerome Kern e Dorothy Fields - do álbum Whem I Look in Your Eyes&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Frim Fram Souce&lt;/span&gt; - Joe Ricardell e Redd Evans - do álbum All for You&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;You Go to My Hed&lt;/span&gt; - J. Fred Coots e Haven Gillespie - &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;inédito&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Let's Fall in Love&lt;/span&gt; - Ted Koechler e Harold Arlen - do álbum The Look of Love&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;East of the Sun (and west of the Moon)&lt;/span&gt; - Brooks Bowman - do álbum Live in Paris&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;I've Got You Under My Skin&lt;/span&gt; - Cole Porter - do álbum When I Look in Your Eyes&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;All or Nothing at all&lt;/span&gt; - Lack Lawrence e Arthur Altman - do álbum Love Scenes&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Only the Lonely&lt;/span&gt; - Jimmy Van Heusen e Sammy Cahn - &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;inédito&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Let's Face the Music and Dance&lt;/span&gt; - Irving Berlin - do álbum When I look In Your Eyes&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;The Heart of Saturday Night&lt;/span&gt; - Tom Waits - &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;inédito&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Litle Girl Blue&lt;/span&gt; - Richard Rodgers e Lorenz Hart - do álbum From This Moment On&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Fly Me to The Moon&lt;/span&gt; - Bart Howard - do álbum Live In Paris&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Do DVD, fazem parte os temas:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Narrow Dayliht&lt;/span&gt; - Elvis Costello e Diana Krall - teledisco&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Let's Face the Music and Dance&lt;/span&gt; - Irving Berlin - teledisco&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;The Look of Love&lt;/span&gt; - Burt Bacharach e Hal David - teledisco&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Temptation&lt;/span&gt; - Elvis Costello - ao vivo (concerto)&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Almost Blue&lt;/span&gt; - Elvis Costello - teledisco&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Abandoned Masquerade&lt;/span&gt; - Elvis Costello e Diana Krall - ao vivo (concerto)&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Fly Me to The Moon&lt;/span&gt; - Bart Howard - ao vivo (concerto)&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;What Are You Doing New year's Eve&lt;/span&gt; - Frank Loesser - ao vivo (estúdio)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Alberto Velez Grilo&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;Foto: http://www.fnac.pt&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1390998613726483021-5913380134944285332?l=aoladodamusica.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/QLwC/~3/WZZewlw5_Iw/very-best-of-diana-krall-cddvd.html</link><author>noreply@blogger.com (Alberto Velez Grilo)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/R_ikk_ti41I/AAAAAAAAALg/prQ-3X66-a0/s72-c/Krall+CD+DVD.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://aoladodamusica.blogspot.com/2008/04/very-best-of-diana-krall-cddvd.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1390998613726483021.post-8129004331759946334</guid><pubDate>Tue, 01 Apr 2008 19:32:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-04-01T17:40:58.758+01:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">tenores</category><title>Andrea Bocelli - Tenor</title><description>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/R_EEUPti4yI/AAAAAAAAALI/gSqCcg8ophI/s1600-h/bocelliandrea.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/R_EEUPti4yI/AAAAAAAAALI/gSqCcg8ophI/s200/bocelliandrea.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5183929391941608226" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Andrea_Bocelli"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Andrea Bocelli&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; nasceu em Lajatico, Itália em 1958, no seio de uma família de camponeses.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Com 6 anos de idade iniciou lições de piano, tendo aprendido também flauta e saxofone. O canto esteve desde sempre presente na sua vida, nomeadamente através da participação em coros de igreja da sua terra natal.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 1970, com 12 anos ficou cego devido a um acidente ocorrido enquanto jogava futebol. Este facto não impediu Bocelli de ganhar, ainda no mesmo ano primeiro prémio do concurso Magherita d'Oro com o tema &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;O Sole Mio&lt;/span&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Embora tenha ganho mais alguns prémios na sua juventude, Andea Bocelli ingressa na Universidade de Pisa onde obtém uma licenciatura e um doutoramento em direito. Enquanto estudava, cantava em piano-bares para poder financiar os estudos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O cantor torna-se conhecido do público europeu através do artista pop italiano &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Zucchero"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Zucchero&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; que grava o tema &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Miserere&lt;/span&gt; com Pavarotti em 1992, mas que faz uma digressão Europeia com Bocelli em 1993. Para além de Miserere, Bocelli interpreta a solo a ária &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Nessum Dorma&lt;/span&gt; da ópera &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Turandot&lt;/span&gt; de Puccini, já celebrizada por Pavarotti.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ainda no ano de 1993 debuta num concerto a solo no Teatro Romolo Valli em Regio Emilia (Itália) e em 1994 estreia-se na ópera &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Macbeth&lt;/span&gt; de &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Verdi &lt;/span&gt;no Teatro Verdi em Pisa. O seu primeiro álbum &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Il mare calmo della sera&lt;/span&gt; entrou imediatamente para o top italiano e foi disco de platina.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A sua principal interpretação na ópera ocorre em 1998 no papel de &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Rodolfo &lt;/span&gt;na ópera de Pucini &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;La Bohème&lt;/span&gt; no Teatro Comunale de Cagliari.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A estreia de Bocelli no Estados Unidos da América dá-se também em 1998 com um concerto no John F. Kennedy Center em Washington D.C.. Pode-se mesmo dizer que foi a partir de 1998 com a sua estreia nos Estados Unidos que o tenor passou a ser conhecido mundialmente.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A sua colaboração com cantores da área da pop, como &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Celine Dion&lt;/span&gt;, constitui também um marco na sua carreira. De salientar também os duetos interpretados com o Soprano (da área dos musicais) &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Sarah Brightman&lt;/span&gt; (Time to say goodbye).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No que respeita a Portugal, Bocelli interpretou um tema com a cantora &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Dulce Pontes&lt;/span&gt; (&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;O Mare e tu&lt;/span&gt;) aquando da sua digressão pela península Ibérica. Esteve na &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Madeira &lt;/span&gt;em Janeiro de 2005 onde realizou dois concertos que constituíram o encerramento da Madeira Região Europeia 2004 e que contaram com uma assistência de mais de 4500 pessoas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Alberto Velez Grilo&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;Foto: Wikipedia&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1390998613726483021-8129004331759946334?l=aoladodamusica.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/QLwC/~3/ANIilHtVAlk/andrea-bocelli-tenor.html</link><author>noreply@blogger.com (Alberto Velez Grilo)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://2.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/R_EEUPti4yI/AAAAAAAAALI/gSqCcg8ophI/s72-c/bocelliandrea.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>1</thr:total><feedburner:origLink>http://aoladodamusica.blogspot.com/2008/04/andrea-bocelli-tenor.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1390998613726483021.post-4074276776576577473</guid><pubDate>Tue, 01 Apr 2008 19:30:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-04-01T17:51:54.554+01:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">concerto</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">colectânea</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">tenor</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">opera</category><title>The Best of Andrea Bocelli - Vivere (CD) + American Dream - Andrea Bocelli Statue of Liberty Concert (DVD)</title><description>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/R_EeL_ti4zI/AAAAAAAAALQ/AhlaQBLYcFw/s1600-h/Vivere+Bocelli.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/R_EeL_ti4zI/AAAAAAAAALQ/AhlaQBLYcFw/s200/Vivere+Bocelli.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5183957837510009650" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;Lançado pela editora Sugar no final de 2007, este "set" CD+DVD constitui uma obra indispensável para os apreciadores de Andrea Bocelli.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Do CD, intitulado &lt;a href="http://www.fnac.pt/pt/Catalog/Detail.aspx?cIndex=1&amp;amp;catalog=discos&amp;amp;categoryN=Discos&amp;amp;category=ligeira&amp;amp;product=602517468979"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Vivere&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;, fazem parte os temas que mais celebrizaram o tenor quer interpretados a solo, ou em duetos nomeadamente com Laura Pausini, Kenny G. (saxofone), Sarah Brightman, Lang Lang (piano), Giorgia e Céline Dion.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A maioria dos temas são reedições de trabalhos já gravados noutros álbuns. No entanto, existem 4 temas lançado pela primeira vez.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Assim, fazem parte do CD:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;La Voce del Silenzio&lt;/span&gt; - Paolo Limiti/ Mogol e Elio Isola&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Sogno&lt;/span&gt; - Gioseppe Servilho e Guiseppe Vessicchio&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Il mare calmo della serra&lt;/span&gt; - Malise/Peter Felisatti e Malise/Gloria Nuti&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Dare to Live (Vivere)&lt;/span&gt; - Dueto com Laura Pausini - Gerardina Trovato, Eugenio Finardi e Celso Valli/Angelo Anastasio&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Canto della Terra&lt;/span&gt; - Lucio Quarantotto e Francesco Sartori&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;A Te &lt;/span&gt;&lt;span&gt;com Kenny G.&lt;/span&gt; - Andrea Bocelli&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Besame Mucho&lt;/span&gt; - Consuleo Velazquez&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Mille Lune Mille Onde&lt;/span&gt; - Lucio Quarantotto/Claudio Carradini e Francesco Sartori/David Foster&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Time to Say Goodbye&lt;/span&gt; com Sarah Brightman - Lucio Quarantotto e Francesco Sartori&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Io Ci Sarò&lt;/span&gt; com Lang Lang (piano) - Andrea Bocelli(Eugenio Finardi e David Foster/Walter Afanasieff&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Romanza &lt;/span&gt;- Mauro Malavasi&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Vivo per Lei &lt;/span&gt;&lt;span&gt;com Giorgia&lt;/span&gt; - Luigi Panceri e Mauro Mengali/Valeria Zelli&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Melodrama&lt;/span&gt; - Paolo Luciani/Pierpaolo Guerrini&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Bellissimi Stelle&lt;/span&gt; - Liugi de Crescenzo e Francesco Sartori&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;The Prayer&lt;/span&gt; com Céline Dion - Carole bayer Sager, Alberto Testa/Tony Renis e David Foster&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Because We Bilieve&lt;/span&gt; - Andrea Bocelli, Amy Foster Gilies e David Foster&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No DVD é apresentado um excerto de um concerto intitulado &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Amercan Dream&lt;/span&gt; realizado em 2000 na &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Liberty Island&lt;/span&gt; em Nova Iorque. Pala além do concerto, o DVD contém um pequeno "Making of" no qual participa, para além de Bocelli, o maestro Steve Mercurio. O concerto foi dedicado pelo cantor a todos os emigrantes italianos que cruzaram o atlântico em direcção ao novo mundo e que ajudaram a fazer dos Estados Unidos da América o país que é hoje.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Bocelli interpreta os seguintes temas:&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;La Donna è Mobile&lt;/span&gt; - Guiseppe Verdi&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Di Quella Pira&lt;/span&gt; - Guiseppe Verdi&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Brindisi &lt;/span&gt;- Cavalleria Rusticana&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;'O Suave Fanciulla&lt;/span&gt; - Giacomo Puccini&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Santa Lucia Luntana&lt;/span&gt; - E.A.Mario&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Torna a Surriento&lt;/span&gt; - Ernesto de Curtis/Giovan Battista De Curtis&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;'O Sole Mio&lt;/span&gt; - Edoardo di Capua/Alfredo Mazzocchi/Giovani Capurro&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Brindisi&lt;/span&gt; - La Traviata - Guiseppe Verdi&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Alberto Velez Grilo&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;Foto:www.fnac.pt&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1390998613726483021-4074276776576577473?l=aoladodamusica.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/QLwC/~3/aiSeEVvocpo/best-of-andrea-bocelli-vivere-cd.html</link><author>noreply@blogger.com (Alberto Velez Grilo)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://1.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/R_EeL_ti4zI/AAAAAAAAALQ/AhlaQBLYcFw/s72-c/Vivere+Bocelli.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://aoladodamusica.blogspot.com/2008/04/best-of-andrea-bocelli-vivere-cd.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1390998613726483021.post-8555115961400155725</guid><pubDate>Tue, 25 Mar 2008 20:33:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-03-25T17:58:25.559Z</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">compositores</category><title>Wolfgang Amadeus Mozart</title><description>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/R-aW7fti4xI/AAAAAAAAALA/XNN4KDL-68g/s1600-h/Mozart.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/R-aW7fti4xI/AAAAAAAAALA/XNN4KDL-68g/s200/Mozart.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5180994370205311762" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href="http://pt.wikipedia.org/wiki/Wolfgang_Amadeus_Mozart"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Wolfgang Amadeus Mozart&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; nasceu a 27 de Janeiro de 1756 na cidade de Salzburgo, na Áustria. O último dos 7 filhos de &lt;a href="http://pt.wikipedia.org/wiki/Leopold_Mozart"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Leopold Mozart&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; e Anna Maria Pertl Mozart, foi  baptizado um dia depois, na Catedral de São Ruperto, com o nome de &lt;i&gt;Johannes Chrysostomus Wolfgangus Theophilus Mozart&lt;/i&gt;. Mozart passou a vida a mudar a forma como se chamava e a forma como era chamado pelos outros. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt; &lt;/div&gt;&lt;p style="text-align: justify;"&gt;Fez, mais tarde,modificações ao seu nome, em especial o nome do meio, "Theophilus". Só em raras ocasiões usou a versão latina deste nome, "Amadeus", que hoje se tornou a mais vulgar. Preferia a versão francesa Amadé ou Amadè. Usou também as formas italiana "Amadeo" e alemã "Gottlieb".&lt;/p&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt; &lt;/div&gt;&lt;p style="text-align: justify;"&gt;Mozart foi uma criança prodígio. Filho de uma família musical burguesa, começou a compor minuetos para cravo com a idade de cinco anos. O seu pai Leopold Mozart foi também compositor, embora de menor relevo. Algumas das primeiras obras que Mozart escreveu enquanto criança foram duetos e pequenas composições para dois pianos, destinadas a serem interpretadas conjuntamente com sua irmã, Maria Anna Mozart, conhecida por Nannerl.&lt;/p&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt; &lt;/div&gt;&lt;p style="text-align: justify;"&gt;Em 1763 o seu pai  levou-o, conjuntamente com a sua irmã Nannerl, numa viagem pela França e Inglaterra. Em Londres, Mozart conheceu &lt;a href="http://pt.wikipedia.org/wiki/Johann_Christian_Bach"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Johann Christian Bach&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;, último filho de &lt;a href="http://pt.wikipedia.org/wiki/Johann_Sebastian_Bach"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Johann Sebastien Bach&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;, que exerceria grande influência em suas primeiras obras.&lt;/p&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt; &lt;/div&gt;&lt;p style="text-align: justify;"&gt;Entre 1770 e 1773 visitou a Itália por três vezes. Lá, compôs, com apenas 14 anos, a ópera &lt;a href="http://pt.wikipedia.org/wiki/Mitridate%2C_re_di_Ponto"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Mitridate Re di Ponto&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; que obteve um êxito apreciável. A eleição, em 1772, do conde Hieronymus Colloredo como arcebispo de Salzburgo mudaria esta situação. A Sociedade da Corte vienense implicava com a origem burguesa e os modos de Mozart, e Colloredo não admitia que um mero empregado, que era o estatuto dos músicos, nessa época, passasse tanto tempo em viagens ao estrangeiro. O resto dessa década foi passado em Salzburgo, onde cumpriu os seus deveres de "Konzertmeister" (mestre de concerto), compondo missas, sonatas de igreja, serenatas, divertimentos e outras obras. Mas o ambiente de Salzburgo, cada vez mais sem perspectivas, levava a uma constante insatisfação de Mozart com a sua situação.&lt;/p&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt; &lt;/div&gt;&lt;p style="text-align: justify;"&gt;Em 1781, Colloredo ordena a Mozart que se junte a ele e à sua comitiva em Viena. Insatisfeito por ser colocado entre os criados, pediu a demissão. A partir daí passa a viver da renda de concertos, da publicação das suas obras e de aulas particulares, sendo pioneiro nessa tentativa autónoma de comercialização da sua obra. Inicialmente tem sucesso, e o período entre 1781 e 1786 é um dos mais prolíficos da sua carreira, com óperas (&lt;a href="http://pt.wikipedia.org/wiki/Idomeneo%2C_Rei_de_Creta"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Idomineo&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; e &lt;a href="http://pt.wikipedia.org/wiki/O_Rapto_do_Serralho"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;O Rapto do Serralho&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;), as sonatas para piano, música de câmara e, principalmente, com uma deslumbrante sequência de concertos para  piano. Em 1782 casa, contra a vontade do pai, com Constanze Weber, cantora lírica por quem Mozart se apaixonara poucos anos antes.&lt;/p&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt; &lt;/div&gt;&lt;p style="text-align: justify;"&gt;Em 1786, compõe a primeira ópera em que contou com a colaboração de Lorenzo da Ponte: &lt;a href="http://pt.wikipedia.org/wiki/Le_Nozze_di_Figaro"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;As Bodas de Fígaro&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;. A ópera fracassa em Viena, mas faz um sucesso tão grande em Praga que Mozart recebe uma encomenda de uma nova ópera. Esta seria &lt;a href="http://pt.wikipedia.org/wiki/Don_Giovanni"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Don Giovanni&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;, considerada por muitos a sua obra-prima. Mais uma vez, a obra não foi bem recebida em Viena. Mozart ainda escreveria &lt;a href="http://pt.wikipedia.org/wiki/Cos%C3%AC_fan_tutte"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Così Fan Tutte&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;, com libreto de Da Ponte, em 1789, esta seria a sua última colaboração com este librettista.&lt;/p&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt; &lt;/div&gt;&lt;p style="text-align: justify;"&gt;A partir de 1786 a sua popularidade começou a diminuir junto do público vienense, o que agravaria a sua condição financeira. Isso não o impediu de continuar a compor obras-primas, como Quintetos de cordas e Sinfonias, mas nos seus últimos anos a sua produção declinou devido a problemas financeiros, à precariedade da sua saúde e da sua esposa Constanze.&lt;/p&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt; &lt;/div&gt;&lt;p style="text-align: justify;"&gt;Em 1791 compõe suas duas últimas óperas (&lt;a href="http://pt.wikipedia.org/wiki/Die_Zauberfl%C3%B6te"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;A Flauta Mágica&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; e &lt;a href="http://pt.wikipedia.org/wiki/La_Clemenza_di_Tito"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;A Clemência de Tito&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;), o seu último concerto para piano e o concerto para clarinete em lá maior. Na primavera desse ano, recebe a encomenda de um Requiem. Contudo, trabalhando noutros projetos e com a saúde cada vez mais enfraquecida, morre a 5 de Dezembro, deixando a obra inacabada (há uma lenda que diz que o Requiem estaria sendo composto para tocar em sua própria missa de sétimo dia). Será completado por Franz Süssmayr, seu discípulo. Mozart é enterrado numa vala comum, em Viena.&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style="text-align: justify;"&gt;Alberto Velez Grilo&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;Foto: Wikipedia&lt;br /&gt;Texto baseado em artigos da Wikipedia&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1390998613726483021-8555115961400155725?l=aoladodamusica.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/QLwC/~3/hovuh7EqPSM/wolfgang-amadeus-mozart.html</link><author>noreply@blogger.com (Alberto Velez Grilo)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/R-aW7fti4xI/AAAAAAAAALA/XNN4KDL-68g/s72-c/Mozart.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>4</thr:total><feedburner:origLink>http://aoladodamusica.blogspot.com/2008/03/wolfgang-amadeus-mozart.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1390998613726483021.post-3036081596394559771</guid><pubDate>Tue, 25 Mar 2008 20:31:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-03-25T17:58:38.769Z</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">opera</category><title>A Flauta Mágica (Die Zauberflote) - W.A. Mozart</title><description>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/R-ZlT_ti4vI/AAAAAAAAAKw/mNJGa3MTpR0/s1600-h/Flauta+magica.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/R-ZlT_ti4vI/AAAAAAAAAKw/mNJGa3MTpR0/s200/Flauta+magica.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5180939815530717938" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;Lançado pela Decca em 1993 e com reedições posteriores, este duplo CD contém uma gravação de estúdio de uma das últimas óperas compostas por Mozart, &lt;a href="http://pt.wikipedia.org/wiki/Die_Zauberfl%C3%B6te"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;A Flauta Mágica&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; ou, do libretto em alemão, Die Zauberflote.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A Flauta Mágica é uma ópera em dois actos, com libretto alemão de Emanuel Schikaneder. Foi estreada no Theater auf der Wieden em Viena no dia 30 de Setembro de 1791.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Na ópera  existem dois casais, Papageno e Papagena, que simbolizam o lado comum da humanidade, e Tamino e Pamina, simbolizando a pureza do primeiro amor. O contexto é uma luta entre a Rainha da Noite, que ambiciona o poder, e Sarastro, o grande sacerdote que só pratica o bem. Para Sarastro trabalha, porém, o mouro Monostatos, que tenta seduzir Pamina e se alia à Rainha da Noite.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A obra começa com Tamino perdido na floresta, onde encontra Papageno, um homem alegre que aprecia os prazeres da vida e trabalha para a Rainha da Noite. Deste encontro Tamino fica a saber que Pamina, filha da Rainha da Noite, foi sequestrada por Sarastro e, apaixonado pela sua beleza, decide resgatá-la.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Na sequência, ambos passam por várias provas antes de se poderem encontrar. Papageno também passa por um tipo de prova antes de encontrar Papagena, e este contraponto cómico do homem comum que se comporta de modo diferente do príncipe diante das adversidades, é o lado cômico que faz esta ópera tão popular.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Fazem parte do elenco deste CD:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sarastro - &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Kritinn Sigmundsson&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;Tamino - &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Kurt Streit&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;Rainha da Noite - &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Sumi Jo&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;Pamina - &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Barbara Bonney&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;Papageno - &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Gilles Cachemaille&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;Papagina - &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Lillian Watson&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;Monostatos - &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Martin Petzold&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Arnold Ostman&lt;/span&gt; dirige o coro e orquestra do &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Court Theatre&lt;/span&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Destacam-se as interpretações de Barbara Bonney como Pamina e de Sumi Jo como Rainha da noite. As vozes revelam-se apropriadas para cada uma das personagens. Barbara Bonney muito consistente e Sumi Jo com uma coloratura perfeita nas duas famosas árias da Rainha da Noite.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Alberto Velez Grilo&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;Foto: www.amazon.co.uk&lt;br /&gt;Texto baseado em artigos da Wikipedia e literatura incluída no CD&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1390998613726483021-3036081596394559771?l=aoladodamusica.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/QLwC/~3/eYsqDRblxlQ/flauta-mgica-die-zauberflote-wa-mozart.html</link><author>noreply@blogger.com (Alberto Velez Grilo)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://2.bp.blogspot.com/_Jq2IEkjwLKM/R-ZlT_ti4vI/AAAAAAAAAKw/mNJGa3MTpR0/s72-c/Flauta+magica.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://aoladodamusica.blogspot.com/2008/03/flauta-mgica-die-zauberflote-wa-mozart.html</feedburner:origLink></item></channel></rss>

