สัตว์เลี้ยงน่ารัก - Thai Pet Zone

นกเค้าแคระ

2011-10-16T06:01:00.000-07:00

นกเค้าแคระ Glaucidium brodiei (collared owlet) เป็นนกเค้าที่มีขนาดเล็กที่สุดในประเทศไทย มีความยาวจากปลายปากจรดปลายหางเพียง 15 เซ็นติเมตรเท่านั้น และมีสีสันลวดลายกลมกลืนไปกับกิ่งไม้ทำให้สังเกตเห็นตัวได้ค่อนข้างยาก

นก เค้าแคระมีรูปร่างน่ารักน่ากอดเพราะมีลำตัวอวบอัด มีขนหนานุ่มปกคลุมอย่างหนาแน่น บริเวณคอก็มีขนอยู่อย่างหนาแน่นทำให้ดูเหมือนหัวอยู่ติดกับตัวโดยไม่มีคอ และมีหัวที่กลมโต หน้าแบน ตากลมโตสีเหลืองอยู่ด้านหน้าของใบหน้า ปากสั้นและปากบนโค้งงุ้มแหลมลงมาใช้สำหรับฉีกเหยื่อเป็นชิ้นๆ มีขนเส้นเล็กๆคล้ายหนวดแมวอยู่รอบๆโคนปากทำหน้าที่เป็นเรดาห์นำทาง มีปีกกว้างแต่ปลายปีกมน ขนหางยาวกว่านกเค้าอื่นๆ มีขาสั้นแต่เข็งแรงสีเหลืองนิ้วเท้าค่อนข้างใหญ่และแข็งแรง มีนิ้วเท้าสี่นิ้วเวลาเกาะกิ่งจะอยู่ด้านหน้า2ด้านหลัง2นิ้ว เล็บสีดำ

นกเค้าแคระ

นก เค้าแคระทั้ง 2 เพศมีลักษณะและสีสันเหมือนกัน เมื่อมองจากด้านหลังนกเค้าแคระจะมีสีน้ำตาลเข้มสลับสีน้ำตาลอ่อนเป็นลายขวาง ขนหางก็สีสลับแบบนี้ดูเป็นบั้งๆ ด้านหน้ามีสีขาวและมีลายสีน้ำตาล หัวสีน้ำตาลมีลายจุดเล็กๆสีอ่อนเต็มไปหมด ด้านหลังของหัวนกเค้าแคระ จะมีเส้นสีเข้มพาดเป็นลักษณะเหมือนหน้าของนกเค้าทำให้ดูเหมือนกับว่าเป็น หน้าอีกหน้าหนึ่ง ช่วยหลอกตาศัตรูให้คิดว่าหันหน้ามาทางตัวเองได้

นก ตัวเล็กๆเป็นศัตรูกับนกเค้าแคระตัวจิ๋วนี้ เพราะอาหารของนกเค้านอกจากพวก กิ้งก่า หนู สัตว์เลื้อยคลานขนาดเล็ก จั๊กจั่น ด้วง และ ตั๊กแตน แล้ว ก็เป็นเหล่านกเล็กๆนี่เอง เมื่อเจอนกเค้าแคระที่ไหน นกเล็กๆจึงมักมารุมกันไล่จนบ่อยครั้งต้องขยับบินหนีไปเรื่อยๆ และไปเกาะซุ่มในกิ่งที่ชิดลำต้นเพื่อหาที่ซ่อนตัว ดักจับนกเล็กๆที่หลงเข้ามา นกเค้าแคระสามารถจับเหยื่อที่มีขนาดตัวพอๆกันหรือโตกว่าเล็กน้อยได้ด้วยกรง เล็บที่แข็งแรง โดยจะหาอาหารในช่วงกลางวันเป็นส่วนใหญ่ หากหากินกลางคืนก็มักเป็นคืนที่พระจันทร์เต็มดวงส่องสว่าง

นกเค้าแคระ

นก เค้าแคระทำรังวางไข่ในช่วงเดือนเมษายน-พฤษภาคม โดยใช้โพรงไม้ธรรมชาติ หรือรังของนกอื่นที่ทำรังในโพรงไม้อย่างเช่นนกโพระดก โดยโพรงอาจเป็นรังเก่า หรืออาจมาจากการแย่งชิงเจ้าของโพรงก็ได้ ในบางครั้งอาจเป็นการฆ่ากินและปล้นชิงบ้านเลยก็เป็นได้ โพรงรังที่เลือกมักอยู่สูงจากพื้นราว2-10เมตร วางไข่ครั้งละ 3-5 ฟอง ลูกนกเค้าแคระจะออกจากไข่ในช่วงต้นฤดูฝนที่มีอาหารอุดมสมบูรณ์พอดีซึ่งจะ เป็นผลดีต่อการรอดชีวิตของลูกนก เนื่องจากแม่นกเค้าจะกกไข่ตั้งแต่ออกไข่ฟองแรกทันที ในขณะเดียวกันก็จะออกไข่ใบอื่นๆไปด้วย ดังนั้นในแต่ละรังลูกนกเค้าจะมีอายุต่างกันพอสมควร ถ้าอาหารมีไม่พอเพียง ตัวที่ออกมาทีหลังตัวเล็กกว่าก็จะแย่งอาหารพี่ๆไม่ทันและตายไป

นก เค้าแคระเป็นนกเค้าที่พบได้บ่อยที่สุดในบริเวณป่าดงดิบชื้น ตั้งแต่พื้นราบไปจนถึงระดับความสูง 3,050 เมตร จากระดับน้ำทะเล ในประเทศไทยจะพบบ่อยขึ้นที่ระดับสูงเกิน 600 เมตรจากระดับน้ำทะเลขึ้นไป บริเวณภาคใต้ และ คาบสมุทรมาลายู จะพบได้บ่อยมากในระดับสูง 395 เมตรจากระดับน้ำทะเลขึ้นไป เป็นนกที่มีการกระจายพันธุ์กว้างขวางมากในทวีปเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เอเชียใต้ และจีนตอนล่าง

หอยมือเสือ

2011-10-08T09:10:00.000-07:00

หอยมือเสือเป็นหอยสองฝาที่ใหญ่ที่สุดในโลกอาศัยอยู่ในแนวปะการังที่มีน้ำใสแพร่กระจายอยู่ตามชายฝั่งในเขตอินโดแปซิฟิค เช่น ประเทศไทย มาเลเซีย อินโดนีเซีย ปาปัวนิวกินี ฟิลิปปินส์ และทางตอนเหนือของประเทศออสเตรเลีย

หอยมือเสือจัดอยู่ในวงศ์ (Family)Tridacnidae

หอยมือเสือมีพฤติกรรมต่างจากหอยชนิดอื่นตรงที่หอยมือเสือฝาด้านบนจะเปิดออกเพื่อรับแสง จะเรียกเป็นด้านหน้าของหอยมือเสือและจะแผ่ส่วนเนื้อเยื่อที่เรียกว่าแมนเทิล (Mantle)ออกมารับแสง ซึ่งส่วนเนื้อเยื่อจะมีสาหร่ายจำพวกไดโนแฟลกเจลเลต (dinoflagellate) ชื่อสาหร่ายซูแซนเทลลี (zooxanthellae) จำนวนมากอาศัยอยู่ในเนื้อเยื่อซึ่งการอยู่ร่วมแบบนี้ต่างฝ่ายต่างได้รับประโยชน์ ซึ่งการอยู่แบบพึ่งพาอาศัย การสังเคราะห์แสงของสาหร่ายโดยสาหร่ายจะใช้ประโยชน์จากคาร์บอนไดออกไซด์และของเสียที่หอยมือเสือปล่อยออกมา หอยมือเสือก็จะได้รับสารอาหารคืนจากที่สาหร่ายผลิตได้บางส่วน ดังนั้นจึงพบเห็นหอยมือเสือจะอาศัยอยู่ในบริเวณที่น้ำใสและมีแสงส่องผ่านไปถึง โดยปกติจะพบ

หอยมือเสือ

หอยมือเสือได้ในระดับความลึกไม่เกิน 20 เมตร ส่วนต่อมาคือ ตรงรอยต่อด้านล่างของฝาหอย เป็นบานพับเปลือก จะมีส่วนที่ลักษณะเป็นช่องสำหรับให้เส้นใยเนื้อเยื่อที่เรียกว่า บิสซัส (Byssus) ยื่นออกมาทำหน้าที่เชื่อมยึดตัวหอยให้เกาะติดกับหินหรือวัสดุใต้น้ำ
หอยมือเสือทุกตัวมีสองเพศในตัวเดียว โดยช่วงแรกยังไม่สามารถระบุเพศได้ จนอายุประมาณ 2 ปีขึ้นไป จะเป็นเพศผู้ มีการสร้างน้ำเชื้อ และเมื่ออายุประมาณ 4 ปีครึ่ง จะเปลี่ยนเป็นเพศเมีย เริ่มสร้างไข่เพื่อสืบพันธุ์ ในเขตร้อนหอยสามารถสืบพันธุ์ได้ทั้งปี ขณะที่ในเขตอบอุ่นหอยจะสืบพันธุ์เฉพาะช่วงฤดูร้อนเท่านั้น

ในน่านน้ำไทยปัจจุบัน พบหอยมือเสือที่มีชีวิตอยู่เพียง 3 ชนิด คือ Tridacna crocea ซึ่งเป็นหอยมือเสือที่มีขนาดเล็กที่สุดและพบมากที่สุด หอยมือเสือชนิดนี้จะฝังตัวอยู่ในก้อนปะการัง มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 15 เซนติเมตร ชนิดที่พบมากรองลงมา คือ Tridacna maxima ลักษณะค่อนข้างคล้ายชนิดแรก แต่มักฝังตัวอยู่ในก้อนปะการังหรือตามซอกหลืบประมาณครึ่งตัว โดยโผล่ออกมาเฉพาะแมนเทิล ส่วนชนิดที่พบน้อย อยู่ในสภาวะใกล้จะสูญพันธุ์ คือ Tridacna squamosa ซึ่งในธรรมชาติจะอาศัยเพียงเกาะติดกับหินหรือปะการัง ไม่ฝังตัว

ประโยชน์ของหอยมือเสือ
1.เป็นแหล่งที่อยู่อาศัยของสาหร่ายซูแซนแทลลี่ ซึ่งจะทำหน้าที่ผลิตออกซิเจนและสารอาหาร ให้ปลาและพืชที่อยู่ในบริเวณเดียวกัน

2.ในกระบวนการสังเคราะห์แสงของสาหร่ายที่อยู่ในตัวหอยจะดูดซับเอาสารต่างๆ รวมทั้งของเสียสิ่งขับถ่ายจากสัตว์อื่นในระบบนิเวศ มาสังเคราะห์เป็นอาหารและพลังงานที่เป็น ประโยชน์ หอยมือเสือโรงงานกำจัดของเสียไปพร้อมๆ กัน

3.หอยมือเสือกรองกินอาหารที่ลอยมาตามน้ำ ดังนั้น หากมีฝุ่นตะกอนลอยมาตามน้ำ หอยมือเสือก็จะทำหน้าที่ดูดกรองฝุ่นตะกอนเหล่านั้นไว้ น้ำในบริเวณนั้นจึงใสสะอาด ช่วยให้ระบบนิเวศน์ของทะเลดีตามไปด้วย

4.ไข่ ตัวอ่อน และเนื้อเยื่อที่มีสาหร่ายอยู่ภายใน เป็นอาหารของปลาและสัตว์น้ำอื่นๆ

5.หอยมือเสือสามารถพัฒนาให้เป็นสัตว์เศรษฐกิจได้

พันธุ์แมวไทย

2011-10-03T01:16:00.000-07:00

แมวไทยเป็น แมว พันธุ์แท้ที่สืบเชื้อสายมาจาก แมว โบราณ ซึ่งได้รับการยกย่องว่า เป็นแมวพันธุ์ขนสั้นที่สวยสง่าที่สุดในโลก และแมวไทยยังเป็นสัตว์เลี้ยงที่น่ารัก น่าเอ็นดู มีเสน่ท์ เป็นที่นิยมกันทั่วโลกอีกด้วย

1. แมวพันธุ์วิเชียรมาศ หรือแมวสยาม

แมวพันธุ์วิเชียรมาศ หรือแมวสยาม

ลักษณะประจำพันธุ์ : แมววิเชียรมาศเป็นแมวที่ชาวต่างประเทศรู้จักกันในนามแมวสยาม (Siamese) ลักษณะที่จำเพาะของแมววิเชียรมาศ คือ สีน้ำตาล

ลักษณะสีขน : ขนสั้นแน่นสีขาว หรือสีน้ำตาลอ่อน มีแต้มสีครั่ง หรือสีน้ำตาลไหม้ที่บริเวณใบหน้า หูทั้งสองข้าง เท้าทั้งสี่ หางและที่อวัยวะเพศ (ทั้งแมวเพศผู้และแมวเพศเมีย) รวม 9 แห่ง ขณะที่อายุยังน้อย หรือเป็นลูกแมว สีขนจะออกสีครีมอ่อนๆ หรือขาวนวล พอโตขึ้นสีจะค่อยๆ เข้มขึ้นตามลำดับจนเป็นสีน้ำตาล (สีลูกกวาด)

ลักษณะของส่วนหัว : รูปหัวไม่กลม หรือแหลมเกินไป หน้าผากใหญ่และแบน จมูกสั้น หูใหญ่ ตั้งสูงเด่นบนส่วนหัว

ลักษณะของนัยน์ตา : นัยน์ตาสีฟ้า

ลักษณะของหาง : หางยาว ปลายแหลมชี้ตรง โคนหางใหญ่และค่อยๆ เล็กเรียวกลมไปจนสุดปลายหาง ขายาวเรียวได้สัดส่วนกับลำตัว

2. แมวขาวมณี

แมวขาวมณี

ลักษณะสีขน : ขนสั้นแน่นและอ่อนนุ่ม สีขาวไม่มีสีอื่นปน สีผิวหนังเป็นสีขาวปลอดทั้งตัว

ลักษณะของส่วนหัว : รูปร่างไม่กลม หรือแหลมเกินไป แต่คล้ายรูปหัวใจ ผน้าผากใหญ่และแบน จมูกสั้น หูตั้งใหญ่

ลักษณะของนัยน์ตา : นัยน์ตาสีฟ้า หรือสีเหลืองอำพัน

ลักษณะของหาง : หางยาว ปลายหางแหลมชี้ตรง โคนหางใหญ่และค่อยๆ เล็กเรียวกลมไปจนสุดปลายหาง ขาวยาวเรียวได้สัดส่วนกับลำตัว

3.แมวสีสวาด (Silver blue) หรือแมวโคราช (Korat cat)

แมวสีสวาด หรือแมวโคราช

ลักษณะประจำพันธุ์ : ของแมวสีสวาด แมวพันธุ์นี้มีชื่อเรียกหลายชื่อ คือ แมวโคราช แมวมาเลศ หรือแมวดอกเลา แมวโคราชเป็นแมวที่พบที่อำเภอพิมาย จังหวัดนครราชสีมา หรือเรารู้จักกันในนามว่าโคราช

ลักษณะสีขน : ขนสั้น สีสวาด (silver blue) ทั่วทั้งตัวและเป็นสีสวาดตั้งแต่เกิดจนตาย

ลักษณะของส่วนหัว : หัวเมื่อดูจากด้านหน้าจะเป็นรูปหัวใจ หน้าผากใหญ่และแบน หูตั้ง ในแมวตัวผู้หน้าผากมีรอยหยักทำให้เป็นรูปหัวใจเด่นชัดมากขึ้น หูใหญ่ตั้ง ปลายหูมน โคนหูใหญ่ ผิวหนังที่บริเวณจมูกและริมฝีปากสีเงิน หรือม่วงอ่อน

ลักษณะของนัยน์ตา : นัยน์ตาสีเขียวสดใสเป็นประกาย หรือสีเหลืองอำพัน ขณะยังเป็นลูกแมวตาจะเป็นสีฟ้า เมื่อโตขึ้นจะค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีเหลืองสด และเมื่อเติบโตเต็มที่ตาจะเปลี่ยนเป็นสีเขียวใบไม้ หรือสีเหลืองอำพัน

ลักษณะของหาง : หางยาว ปลายแหลมชี้ตรง โคนหางใหญ่และค่อยๆ เล็กเรียวกลมไปจนสุดปลายหาง ขายาวเรียวได้สัดส่วนกับลำตัว

4. แมวโกญจา

แมวโกญจา

ลักษณะสีขน : ขนสั้น สีดำตลอดทั้งตัว

ลักษณะของส่วนหัว : รูปหัวกลมไม่ใหญ่มาก หูใหญ่ ตั้งสูงเด่นบนส่วนหัว

ลักษณะของนัยน์ตา : นัยน์ตาสีดอกบวบแรกแย้ม (สีเหลืองอมเขียว)

ลักษณะของหาง : หางยาว ปลายแหลมชี้ตรง โคนหางใหญ่และค่อยๆ เล็กเรียวกลมไปจนสุดปลายหาง ขายาวเรียวได้สัดส่วนกับลำตัว

5.แมวศุภลักษณ์

แมวศุภลักษณ์

ลักษณะประจำพันธุ์ : ของแมวศุภลักษณ์ แมวทองแดงมีรูปร่างขนาดกลาง สง่า น้ำหนักตัวพอประมาณ ขายาวเรียว ฝ่าเท้าอวบ ศีรษะค่อนข้างกลมกว้าง สีขนออกสีน้ำตาลเข้ม คล้ายสีสนิม (สีทองแดง) แต่จะมีสีเข้มมาก ขึ้นบริเวณส่วนหูและในหน้า นัยน์ตาสีเหลืองอำพัน เป็นแมวที่มีความกระตือรือร้นอยู่เสมอ อยากรู้อยากเห็น ชอบผจญภัย รักอิสระเสรีเหนืออื่นใด ชอบสนใจสิ่งต่างๆ รอบตัว กับคนแปลกหน้าแล้วมันดูจะเป็นแมวที่ร้ายพอสมควร ปัจจุบันเมืองไทย หายากมาก แต่มีทั่วไปในอเมริกาและอังกฤษ ซึ่งเขาได้พัฒนาผสมพันธุ์กัน จนได้แมวในลักษณะ และสีอื่นๆ มากมาย

ไก่ฟ้า

2011-09-28T11:10:00.000-07:00

ไก่ฟ้าเป็นสัตว์ปีก : Silver Pheasant

ชื่อทางวิทยาศาสตร์: Lophura nycthemera

ถิ่นอาศัย
พบในจีน พม่า ไทย อินโดจีน ในประเทศไทยพบทาง ภาคตะวันตก ภาคเหนือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และภาคตะวันออก

อาหารได้แก่ เมล็ดพืช ดอกหญ้า ใบไม้ ผลไม้ แมลง ตัวหนอน ไข่มด

ไก่ฟ้า (Lophura nycthemera)

พฤติกรรม, การสืบพันธุ์
ชอบอาศัยอยู่ตามป่าเขา หากินเป็นคู่ ๆ ไม่ชอบอยู่เป็นฝูงเหมือนไก่ป่า หากินตอนเช้าและพลบค่ำ ในเวลากลางคืนจะจับคอนนอนตามกิ่งไม้ หรือกิ่งไผ่

ไก่ฟ้า (Lophura nycthemera)

เริ่มผสมพันธุ์ได้เมื่อมีอายุ 3 ปี วางไข่ครั้งละ 4 - 6 ฟอง ระยะฟักไข่นาน 23 - 24 วัน โดยตัวเมียฟักไข่เพียงตัวเดียว ลูกนกแรกเกิดมีขนอุยปกคลุมทั่วตัว เมื่อขนแห้งก็เดินตามแม่ไปหาอาหารกินได้เลย

ไก่ฟ้า (Lophura nycthemera)

สถานภาพปัจจุบัน
เป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535

นกเค้าจุด

2011-09-26T00:19:00.000-07:00

นกเค้าจุด Anthena brama (spotted owlet) เป็นนกเค้าอีกชนิดในประเทศไทย ที่มีหัวกลมๆ ไม่มีขนชี้ขึ้นไปเหมือนหูอย่างนกฮูก (หรือนกเค้ากู่ในอีกชื่อหนึ่ง) นกเค้าจุดมีความยาวจากปลายปากจรดปลายหางประมาณ20เซ็นติเมตร นกเค้าจุดมีจุดสังเกตอยู่ที่คิ้วขาวที่เห็นได้เด่นชัด หัวค่อนข้างแบน บริเวณหัวจนถึงท้ายทอยสีน้ำตาลมีจุดเล็กๆสีขาวประพรมทั่วไปหมด บริเวณตัวด้านบนซึ่งเป็นสีน้ำตาลก็มีจุด แต่จะมีขนาดใหญ่และกระจายมากกว่าบริเวณหัว บางทีใหญ่และเรียงตัวกันดูคล้ายบั้งมากกว่าจุด โดยเฉพาะด้านหลังคอที่จะเรียงตัวต่อกันคล้ายปลอกคอ ด้านล่างของลำตัวสีขาว แต่มีลายจุดสีน้ำตาลเช่นเดียวกัน นกตัวผู้และตัวเมียคล้ายคลึงกัน

นกเค้าจุดเป็นนกหากินกลางคืน โดยจะเริ่มออกหากินตั้งแต่โพล้เพล้ โดยการที่หากินกลางคืนที่เงียบสงัดนี้เองทำให้นกเค้าจุดต้องเป็นนกที่บินได้ เงียบมากจึงจะสามารถล่าเหยื่อได้ ไม่เหมือนนกเค้าแคระที่เวลาบินไม่เงียบเท่าไหร่เนื่องจากเป็นนกเค้าที่หากินกลางวันในเวลาที่มีเสียงจอแจอยู่แล้ว

นกเค้าจุด

อาหาร ของนกเค้าจุดได้แก่แมลงต่างๆ เช่นด้วง ตั๊กแตน ผีเสื้อกลางคืน หนูตัวเล็กๆ นกเล็กๆที่นอนหลับบนต้นไม้ เมื่อเห็นเหยื่อนกจะพุ่งตัวกางกรงเล็บอันแข็งแรงและแหลมคมออกจับเหยื่อ ถ้าเหยื่อตัวเล็กก็กินเลย ถ้าตัวใหญ่ก็นำกลับมาที่คอนที่เกาะก่อนแล้วใช้กรงเล็บจับเหยื่อขึ้นมาฉีกกิน จนหมด นกเค้าจุดที่อยู่ตามหมู่บ้านอาจถูกพบมาดักจับแมลงที่มาเล่นไฟตามหลอดนีออน

ช่วง เดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนเมษายนเป็นช่วงฤดูผสมพันธุ์ทำรังวางไข่ของนกเค้าจุด โดยพวกเค้าจะใช้โพรงธรรมชาติหรือโพรงที่สัตว์อื่นทำไว้ หรือรอยแตก รอยแยกในตึก เจดีย์ ซอกหลังคาตามอาคาร เป็นรัง โดยอาจหาหญ้าหรือขนนกมารองพื้นโพรงบ้างก็ได้ แต่ส่วนมากจะวางไข่กับพื้นโพรงเลย วางไข่ครั้งละ3-5ฟอง ไข่มีลักษณะกลม ขนาด 37 x 27มม. เปลือกไข่สีขาวเป็นมันเล็กน้อย นกทั้งสองเพศช่วยกันกกไข่ เช่นเดียวกับนกเค้าอื่นๆอีกหลายชนิด นกเค้าจุดจะกกไข่ทันทีตั้งแต่วางไข่ฟองแรก ลูกนกในรังจึงมีขนาดแตกต่างกันมาก เพราะออกจากไข่ไม่พร้อมกัน ใช้เวลาเลี้ยงลูกนกประมาณ35-40วัน ลูกนกจะสามารถออกมานอกรังได้

นกเค้าจุด

ทั้งพ่อและแม่นกช่วยกันหาอาหารมาป้อนลูกอ่อน โดยจะออกหากินกลางวัน ถ้าเหยื่อเป็นชิ้นเล็กๆจะส่งให้ลูกทั้งตัว ถ้าขนาดใหญ่ก็จะฉีกเป็นชิ้นเล็กให้ ลูกนกที่โตพอสมควรแล้วจะยังคงอยู่กับพ่อแม่อีกนาน ดังนั้นเราจะเห็นนกเค้าจุด2-3ตัวอยู่บนต้นไม้เดียวกัน หรือเกาะกิ่งเบียดใกล้ชิดกันเสมอๆ โดยในตอนกลางวันจะเกาะกิ่งหลับอยู่บนต้นไม้ใบหนา หรือถ้ามีโพรงก็จะมุดเข้าไปหลบในโพรงได้

นกเค้าจุดเป็นนกเค้าที่พบได้บ่อย และค่อนข้างคุ้นและเชื่องคนมาก เข้าไปใกล้ๆก็ไม่หนี เป็นนกประจำถิ่นที่พบได้บ่อยตามสวนสาธารณะที่มีต้นไม้ใหญ่ร่มรื่น ตั้งแต่ที่ราบต่ำจนถึงความสูง 800 เมตรจากระดับน้ำทะเล โดยพบได้มากทางภาคกลาง สำหรับภาคเหนือ ภาคตะวันตก ภาคตะวันออกเฉียงเหนือและตะวันออกเฉียงใต้จะพบเป็นที่ๆไป

นอก จากประเทศไทยแล้ว นกเค้าจุดมีการกระจายพันธุ์ในประเทศอิหร่าน อาฟกานิสถาน ปากีสถาน อนุทวีปอินเดีย สำหรับเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ พบที่พม่า ไทย กัมพูชา ลาว และเวียตนาม ในต่างประเทศสามารถพบได้ถึงระดับความสูง1400เมตรจากระดับน้ำทะเลโดยเฉพาะแถบ เชิงเขาหิมาลัย หรือแม้กระทั่งบริเวณกึ่งทะเลทรายก็อาจพบตัวได้ด้วย ทั่วโลกมีนกเค้าจุด 4 ชนิดย่อย สำหรับประเทศไทยเป็นชนิดย่อย Athene brama mayri

เบี๊ยดดรากอน

2011-09-21T08:29:00.000-07:00

"เบี๊ยดดรากอน” เป็นสัตว์ที่พบ มากในประเทศออสเตรเลีย ในธรรมชาติจะอาศัยอยู่บริเวณทะเลทรายและมีสภาพพื้นที่ที่ปกคลุมไปด้วยไม้พุ่มเตี้ย เบี๊ยดดรากอนเป็นสัตว์ที่หากินในเวลากลางวัน ดังนั้นมันจำเป็นจะต้องได้รับแสงแดดเพื่อการดำรงชีวิตและจะหลับพักผ่อนในเวลากลางคืน ด้วยเสน่ห์ของมันที่ทำให้เรานึกถึงไดโนเสาร์ในอดีต จึงมีการนำสัตว์ชนิดนี้มาเลี้ยงในตู้กระจกเลี้ยงเป็นสัตว์แปลกและสวยงาม ด้วยเป็นสัตว์ที่เลี้ยงง่ายและเชื่อง

เบี๊ยดดรากอน

สำหรับตู้ปลาที่จะใช้เลี้ยงควรมีความสูงของตู้พอประมาณ (ไม่ให้เบี๊ยดดรากอนปีนออกมา) ขนาดของ ตู้ที่นิยมมากที่สุดจะมีความกว้าง, ยาวและสูง 90x120x30 เซนติเมตร การเลี้ยงเบี๊ยดดรากอนจะต้องให้โดนแดดประมาณ 6-8 ชั่วโมงต่อวัน ซึ่งจะช่วยกระตุ้นความอยากอาหาร, ระบบย่อยและการขับถ่ายรวมถึงการสืบพันธุ์ อุณหภูมิบริเวณ ที่ตากแดดเฉลี่ยอยู่ที่ 27-43 องศาเซลเซียสและภายในภาชนะเลี้ยงควรมีบริเวณที่หลบร้อน ในกรณีที่ฝนตกหรือไม่มีแดดจะต้องเสริมด้วยการใช้หลอดไฟสำหรับสัตว์เลื้อยคลานภายในตู้กระจกหรือถังพลาสติกที่ใช้เลี้ยงเบี๊ยดดรากอนไม่ ควรปิดทึบเพื่อให้อากาศถ่ายเทได้สะดวก

เบี๊ยดดรากอน

วัสดุรองพื้นภาชนะ เลี้ยงเบี๊ยดดรากอนมีมากมาย ให้ผู้เลี้ยงได้เลือก เช่น ทราย, ดิน, ซังข้าวโพด และกระดาษหนังสือพิมพ์ เป็นต้น (กรณีที่ใช้ทรายควรเลือกใช้ทรายที่มีความละเอียดบังเอิญเบี๊ยดดรากอนกินเข้าไปจะอุดตันในลำไส้ได้) ภายในภาชนะเลี้ยงจะต้องมีถ้วยใส่ผักสดชนิดต่าง ๆ และหนอนนก, จิ้งหรีดหรือหนอนยักษ์ มีถ้วยใส่แคลเซียมและวิตามินซึ่งเบี๊ยดดรากอน ควรได้รับแคลเซียม และวิตามินอย่างน้อยสัปดาห์ละ 2 ครั้ง ด้วยการคลุกกับผักสด (ฟักทอง, ผักกวางตุ้ง, ผักกาดหอม, แครอท, บรอกโคลี ฯลฯ) และที่สำคัญผักที่นำมาเป็นอาหารจะต้องล้างให้สะอาดและปลอดสาร พิษ ในการให้อาหารไม่ควรให้ในเวลาเย็นและแมลงที่ใช้เลี้ยงไม่ควรมีขนาดใหญ่กว่าปาก เพราะจะทำให้ย่อยไม่ทันและอาจจะทำให้ท้องอืดได้

“เบี๊ยดดรากอน” ที่ได้รับอาหารและแสงแดดสม่ำเสมอจะเจริญเติบโตดีโดยสังเกตได้จากการลอกคราบสังเกตที่ตัวจะมีคราบสีขาวฝ้า ๆ หุ้มในการลอกคราบจะใช้เวลาประมาณ 1-2 สัปดาห์ วิธีการสังเกตอาการป่วยเบื้องต้นของเบี๊ยด ดรากอน ดูได้ที่ดวงตา ตาจะไม่ สดใสหรือหลับตาบ่อย ๆ ในเวลากลางวัน ไม่กระตือรือร้น พบว่ามีการนอนหลับในเวลากลางวันหรือมี การชักเกร็งกระตุกของกล้ามเนื้อหายใจแรงกว่าปกติ อาการดังกล่าวเริ่มบ่งบอกว่าเบี๊ยดดรากอน เริ่มสุขภาพไม่ดีแล้ว.

นกฟลามิงโก

2011-09-19T18:02:00.000-07:00

นกฟลามิงโก (Greater flamingo) ถิ่นกำเนิดอยู่ทะเลสาบแคสเปียน อ่าวเปอร์เซีย อินเดียตะวันตกเฉียงเหนือ แอฟริกา ฝรั่งเศส อเมริกา ใต้ มีนิสัยชอบอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ ทำรังตามหนองบึง ทะเลสาบ หาอาหารโดยการใช้ตีนพุ้ยน้ำให้ขุ่น ก่อกวนให้สัตว์ เล็กในน้ำที่อยู่ลึกว่ายหนี เพื่อที่มันจะใช้ปากจุ่มลงไปเพื่อกรองเอามากินเป็นอาหาร

นกฟลามิงโก (Greater flamingo)

พฤติกรรม, การสืบพันธุ์
นกฟลามิงโก (Greater flamingo) พออายุได้ 6 ปี จะเริ่มปฏิบัติภารกิจ “สืบพันธุ์” นกชนิดนี้ผสมพันธุ์ในฤดูหนาว โดยทำรังคล้ายตอไม้ด้วยดินเหนียวสูงประมาณ 15-18 นิ้ว วางไข่ครั้งละ 1 ฟอง ทั้งตัวผู้และตัวเมียช่วยกันกกไข่ หลังจับคู่เพศเมียจะเริ่มหาที่วางไข่บนพื้นดินตามชายฝั่ง ซึ่งครั้งหนึ่งมีเพียงใบเดียว โดยที่ตัวผู้จะผลัดมาฟูมฟักให้ความอบอุ่นนาน 28-32 วัน ลูกน้อยจึงหลุดจากเปลือกไข่ออกมาเผชิญโลก จากฤดูกาลที่เปลี่ยน ซึ่งสาเหตุจากภาวะโลกร้อน ส่งผลให้ “ฟลามิงโก” กำลังเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์

นกฟลามิงโก (Greater flamingo)

นกฟลามิงโก (Greater flamingo) หากพวกมันได้อยู่ดีกินดี ไม่ถูกล่าคร่าชีวิตจากภัยธรรมชาติ หรือมนุษย์ และสัตว์ด้วยกันเอง….ฟลามิงโกจะมีอายุยืนกว่า 30 ปี

ไก่ชี ไก่พันธุ์ดีที่ไม่ควรมองข้าม

2011-09-17T07:15:00.000-07:00

"ไก่ชี” เป็นไก่ที่มีลักษณะพิเศษเหมาะสำหรับเลี้ยงขายเป็นไก่เนื้อ เพราะไก่ชีมีขนสีขาวทั้งตัว ปากและแข้งสีเหลืองหรือขาวอมเหลือง เป็นไก่พื้นเมืองไทยขนาดกลางโดยตัวผู้มีน้ำหนักตัวเมื่อโตเต็มที่ 3-3.5 กิโลกรัม ตัวเมียมีน้ำหนักตัวเมื่อโตเต็มที่ 2 กิโล กรัมขึ้นไป ไก่ชีพบทั่วไปทั้งบริเวณภาคเหนือตอนล่างแถบจังหวัดพิษณุโลก กำ แพงเพชร สุโขทัย ภาคกลางแถบจังหวัดพระนครศรีอยุธยา อ่างทอง สิงห์บุรี เพชรบุรี และภาคตะวันออกแถบจังหวัดสมุทรปราการ ฉะเชิงเทรา

รศ.ดร.มนต์ชัย ดวงจินดา ผู้อำนวยการศูนย์เครือข่ายวิจัยและพัฒนาด้านการปรับปรุงพันธุ์สัตว์ (ไก่พื้นเมือง) มหาวิทยาลัยขอนแก่น ซึ่งงานวิจัยดังกล่าวได้รับทุนอุดหนุนวิจัยจากสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.) โดยมีวัตถุประสงค์ของโครงการเพื่อสร้างฝูงพ่อแม่พันธุ์ไก่พื้นเมืองชั้นเลิศ ที่มีการพัฒนาพันธุกรรมให้มีการเจริญเติบโตและคุณภาพซากดีขึ้น โดยในเพศเมียจะไม่เสียความสามารถด้านการให้ไข่ ที่ได้รับการปรับปรุงพันธุ์คือ “โตดี ไข่ดก อกกว้าง”

ไก่ชี

โดยโครงการวิจัยไก่พันธุ์ชี มี ผศ. สุจิตรา สราวิช เป็นผู้จัดการฝูง และ รศ.ดร. มนต์ชัย ดวงจินดา เป็นหัวหน้าโครงการฯ ซึ่งไก่ชีเป็นไก่พื้นเมืองที่น่าสนใจ สามารถเลี้ยงในเชิงเศรษฐกิจ เนื่องจากลักษณะภายนอกที่กล่าวแล้วข้างต้น ไก่ชียังมีรสชาติเนื้อที่อร่อยเป็นที่ถูกปากของผู้บริโภคทั่วไป ในแง่ประโยชน์ที่คาดว่าจะได้รับจากไก่พันธุ์ชีหลังจากได้รับการปรับปรุงพันธุ์ ไก่พันธุ์ชีสามารถผลิตเป็นไก่พันธุ์ชี แท้เพื่อขายเน้นตลาดต่างประเทศ เพราะซากมีความสะอาดเนื่องจากขนสีขาว แข้งเหลือง และผิวหนังเหลืองอมขาว เป็นที่ต้องการของตลาดต่างประเทศ นอกจากนี้ยังสามารถใช้พ่อพันธุ์ไก่พันธุ์ชีผสมพันธุ์กับไก่สายพันธุ์เพศเมียไก่เนื้อเพื่อผลิตลูกผสม “ไก่บ้านไทย” เพื่อจำหน่ายทั้งในประเทศและต่างประเทศได้อีกด้วย จะเห็นว่า “ไก่ชี” จึงเป็น ไก่พันธุ์ดีที่ไม่ควรมองข้าม

ไก่ขาวชี

การดำเนินการวิจัย รศ.ดร.มนต์ชัย เล่าว่า ไก่พื้นเมืองพันธุ์ชีได้รับพันธุ์เริ่มต้นจากศูนย์วิจัยและบำรุงพันธุ์สัตว์ท่าพระ อ.เมือง จังหวัดขอนแก่น เป็นไก่พ่อพันธุ์จำนวน 30 ตัว และแม่พันธุ์จำนวน 150 ตัว แล้วดำเนินการผสมพันธุ์โดยวิธีผสมเทียมใช้ไก่พ่อพันธุ์ 1 ตัวผสมแม่พันธุ์ 5 ตัว ทำการผสมพันธุ์ทุกสัปดาห์ และเก็บไข่เข้าฟักทุกสัปดาห์

หลังจากลูกไก่ฟักออกเป็นตัวนำเข้ากกเป็นเวลา 4 สัปดาห์ ให้อาหารลูกไก่ไข่ มีอาหารและน้ำให้กินตลอดเวลา ไก่อายุ 1 สัปดาห์ให้วัคซีนนิวคาสเซิลและหลอดลมอักเสบ และให้วัคซีนในทุก ๆ สัปดาห์ตามโปรแกรม สำหรับผลการศึกษา ในช่วงปีที่ 1-3 สามารถผลิตไข่เข้าฟัก ได้ไม่ต่ำกว่า 3,000-4,000 ฟองต่อปี ผลิตลูกไก่เข้าทดสอบได้ 2,100-2,700 ตัวต่อปี ได้ พ่อพันธุ์ที่มีลักษณะดีและดัชนีพันธุกรรม สูงสุด จำนวน 30 ตัวต่อปี ด้านการนำเนื้อไก่ไปแปรรูปเพื่อบริโภค มีรสชาติอร่อย นุ่ม เพราะเป็นลูกผสมของไก่พื้นเมือง

นกเค้าป่าสีน้ำตาล

2011-09-15T00:48:00.000-07:00

นกเค้าป่าสีน้ำตาล Strix leptogrammica (Brown Wood Owl)
เป็นนกเค้าหัวกลมๆอีกชนิดหนึ่ง มีความยาวจากปลายปากจรดปลายหางราว 47-53 เซนติเมตร สีโดยรวมเป็นสีออกน้ำตาลๆ วงหน้ามีสีน้ำตาลแกมเหลือง สีอ่อนกว่าบริเวณหัวและหน้าผากซึ่งเป็นสีน้ำตาลเข้ม มีขนสีเกือบขาวลากจากโคนปากด้านบนขึ้นไปทางหัวตาดูคล้ายคิ้ว นกทั้งสองเพศคล้ายคลึงกัน

นกเค้าป่าสีน้ำตาล (Brown Wood Owl)

นกชนิดนี้เป็นนกหากินกลางคืน กลางวันจะนอนหลับตามกิ่งไม้ที่มีใบรกทึบหรือในโพรงไม้ อาหารของนกชนิดนี้ได้แก่ แมลงที่หากินกลางคืนขนาดใหญ่ เช่น ผีเสื้อกลางคืน ด้วง กว่าง นกที่เกาะหลับตามกิ่งไม้ และสัตว์อื่นๆ นกจะจับกิ่งไม้สูงจ้องหาเหยื่อตามพื้นดิน เมื่อพบก็จะโฉบลงมาจับ แล้วนำไปกินบนกิ่งไม้ทั้งตัว ถ้าเหยื่อตัวใหญ่ก็จะใช้ปากฉีกกิน

นกเค้าป่าสีน้ำตาล (Brown Wood Owl)

เราจะพบนกเค้าป่าสีน้ำตาลอยู่โดดเดี่ยวหรือเป็นคู่ตามกิ่งไม้ค่อนข้างสูงในป่า เบญจพรรณ ป่าดงดิบเขาตั้งแต่พื้นราบจนถึงความสูง 2590 เมตรจากระดับน้ำทะเล นกชนิดนี้จะวางไข่ในช่วงระหว่างเดือนมีนาคมถึงพฤษภาคม โดยจะอาศัยโพรงธรรมชาติหรือโพรงที่สัตว์อื่นขุดไว้ หรือซอกหินบริเวณที่ลาดชันเป็นรัง ไข่จะมีลักษณะค่อนข้างกลม เปลือกไข่สีขาว ขนาด 51*46 มม. วางไข่ครอกละ1-2ฟอง เริ่มฟักตั้งแต่ออกไข่ฟองแรก ทั้งพ่อและแม่นกช่วยกันฟักไข่และเลี้ยงลูกอ่อน

นกเค้าป่าสีน้ำตาล (Brown Wood Owl)

นกเค้าป่าสีน้ำตาลเป็นนกประจำถิ่นของทวีปเอเชีย โดยจะพบได้ในตอนเหนือ ตะวันตกเฉียงเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอินเดีย เนปาล ภูฐาน บังคลาเทศ ศรีลังกา ทางใต้ของจีน พม่า ไทย มาเลเซียและหมู่เกาะซุนดาใหญ่ สำหรับประเทศไทยเป็นนกประจำถิ่นที่พบไม่บ่อยนัก โดยจะพบทางภาคเหนือ ตะวันตก ภาคตะวันออกในบางพื้นที่และภาคใต้ แต่สถานที่ที่มีผู้พบบ่อยที่สุดคือบริเวณด่านสองของอุทยานแห่งชาติดอยอิน ทนนท์ จังหวัดเชียงใหม่

นกอีเสือสีน้ำตาล

2011-09-12T21:21:00.000-07:00

นกอีเสือสีน้ำตาล (Brown shrike) เป็นนกเมืองหนาวอพยพย้ายถิ่นอาศัยเข้ามาหากินในประ–เทศไทย พบได้บ่อยในช่วงปลายฤดูร้อนและปลายฤดูฝน ทั่วประเทศมีอยู่ด้วยกัน 5 ชนิด คือ นกอีเสือลายเสือ นกอีเสือหลังแดง นกอีเสือหลังเทา นกอีเสือสีน้ำตาล และนกอีเสือหัวดำ ซึ่งสองชนิดหลังนี้จะพบบ่อยตามทุ่งนา ป่าหญ้า นกอีเสือฯ มีนิสัยหวงถิ่นหากิน ส่งเสียงดัง บินวนไปมาเพื่อไล่นกชนิดอื่นๆที่เข้ามาใกล้เขตหากิน ไม่เว้นแม้แต่นกล่าเหยื่ออย่างเหยี่ยว ชอบหากินตามลำพัง เกาะอยู่ตัวเดียวตามกิ่งไม้ รั้วบ้าน ทุ่งหญ้า ท้องนาโล่ง อย่างสงบนิ่งไม่ส่งเสียงหรือเคลื่อนไหว มีเฉพาะเพียงดวงตาที่คอยขยับเขยื้อนจับจ้องมองหาเหยื่อโชคร้ายที่ผ่านไปมา

นกอีเสือสีน้ำตาล

อาหารของนกอีเสือสีน้ำตาล
เป็นจำพวกแมลงปีกแข็ง ตั๊กแตน กบ เขียด จิ้งเหลน กิ้งก่า ลูกหนู รวมทั้งลูกนก พวกมันก็ไม่เว้น ถ้ามันได้เหยื่อจะใช้ปากงุ้ม เขี้ยวที่แหลมคมจะฉีกเนื้อของเหยื่อที่จับได้ออกเป็นชิ้นๆ นอกจากนี้พวกมันยังมีพฤติกรรมที่คล้ายกับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมอย่างเสือโคร่งหรือเสือดาว คือหลังจากจับเหยื่อได้แล้ว แต่กรงเล็บมันไม่แข็งแรงพอที่จับเหยื่อฉีกกิน ดังนั้นมันจึงต้องใช้ ประโยชน์จากต้นไม้ที่มีหนาม หรือแม้กระทั่งลวด หนามเพื่อเสียบเหยื่อให้ สามารถฉีกกินได้สะดวก จนกระทั่งอิ่ม นิสัยของนกอีเสือฯ ยังชอบ "เหลือเหยื่อไว้กินคราวต่อไป"

นกอีเสือสีน้ำตาล

รูปร่างลักษณะของนกอีเสือสีน้ำตาล
หัวโต คิ้ว เป็นเส้นสีน้ำตาลอ่อนออกขาว ปาก ใหญ่หนา ปลายปากแหลมงุ้มเป็นจะงอยสีน้ำตาลเข้มออกดำ ซึ่งเป็นลักษณะที่โดดเด่นของมัน และที่แปลกกว่านกทั่วๆไปคือ พวกมันมี "ฟันแหลมๆหนึ่งซี่อยู่ที่ขอบปากบน" มี แถบสีดำตั้งแต่โคนปากไปถึงหู ดูคล้าย "หน้ากาก" ลำตัว เพรียว ขน คลุมลำตัวสีน้ำตาลแดง ปีก สีน้ำตาลเข้มที่ใต้คาง หน้าอกสีน้ำตาลปนขาว หาง ยาวสีตาลเข้มกว่าลำตัว ใต้หางบริเวณก้นสีน้ำตาลปนเทาอ่อน ขาสีดำ เล็บแข็งแรงแหลมคม ตัวผู้และตัวเมียสีจะคล้ายกัน

นกอีเสือสีน้ำตาล

สำหรับช่วงฤดูผสมพันธุ์จะอยู่ระหว่างเดือนมกราคมถึงเดือนตุลาคม หลังจากจับคู่แล้ว ทั้งตัวผู้และตัวเมียจะช่วยกันหากิ่งเหมาะบนต้นไม้ที่มีความสูง เพื่อทำรังวางไข่ ครั้งหนึ่งมีประมาณ 3-6 ฟอง ใช้เวลากก 15-16 วัน ลูกนกจึงออกมา ในวัยที่ยังเล็กทั้งพ่อและแม่นกจะช่วยกันหาอาหารมาป้อน กระทั่งผ่านพ้น 2 สัปดาห์ เจ้าตัวเล็กจะเริ่มหัดบิน

นกกาบบัว

2011-09-09T06:46:00.000-07:00

นกกาบบัว Mycteria leucocephala (Painted Stork) เป็นนกกระสาชนิดหนึ่ง มีความยาวจากปลายปากจรดปลายหางราว 40 นิ้ว หัวล้านสีส้มอมเหลือง ปากยาวปลายปากเรียวโค้งลงเล็กน้อยสีเหลืองสด คอ ลำตัวด้านบนและด้านล่างเป็นสีขาว มีแถบคาดสีดำที่หน้าอก ขนกลางปีกด้านในเป็นสีชมพู เวลาหุบปีกยืนดูเหมือนเป็นกลีบบัวอยู่บริเวณบั้นท้าย กลางปีก ปลายปีกและหางเป็นสีดำ ขายาวสีเหลือง ส้ม หรือแดง เวลาบินจะไม่หดคอ แต่จะยื่นคอไปข้างหน้า นกตัวผู้และตัวเมียคล้ายคลึงกัน

นกกาบบัว

นกชนิดนี้ทำรังวางไข่ในช่วงเดือน กุมภาพันธ์ถึงเดือนเมษายน เป็นนกที่จับคู่เดียวตลอดฤดูผสมพันธุ์ หรืออาจจะตลอดชีวิต นกจะทำรังเป็นกลุ่มก้อน คือมาทำรังบนต้นไม้เดียวกันหรือใกล้ๆกัน และมักจะใช้ต้นไม้ต้นเดิม รังทำจากเศษไม้ กิ่งไม้ทั้งแห้งและสดวางสานกัน จากนั้นก็จะเริ่มผสมพันธุ์และวางไข่ โดยจะวางไข่ครั้งละ 3-5ฟอง ขนาดราว 65.9มม.x 45 มม. สีขาวด้านๆไม่มันเงา ทั้งพ่อและแม่นกช่วยกันกกไข่ราว 1 เดือนก็จะฟักเป็นตัว ในระหว่างกกไข่นี้ พ่อหรือแม่นกตัวใดตัวหนึ่งจะต้องเฝ้าอยู่ที่รังเสมอ

นกกาบบัว

ลูกนกจะมีอายุไม่เท่ากันเพราะพ่อและแม่นกจะกกไข่ทันทีที่ออกมาฟองแรก อยู่ในรังอีกราว 52 – 56 วัน ลูกนกจะเริ่มหัดบิน อาหารที่พ่อแม่นกนำมาป้อนลูกคือปลาหรืออาหารอื่นที่สำรอกออกมาจากกระเพาะ ลูกนกจะโตเต็มที่มีลักษณะเหมือนนกตัวเต็มวัยเมื่ออายุ 3 ปี นกในภาพข้างล่างนี้เป็นนกกาบบัวตัวไม่เต็มวัยที่หากินเองแล้ว พบที่ทุ่งนาแถวลำลูกกาเพียงลำพังตัวเดียว

อาหารของนกกาบบัวคือปลา กบ และแมลง โดยนกจะเดินท่องช้าๆไปในน้ำตื้นๆ อ้าปากไว้ครึ่งๆแล้วลากไปมาเพื่อหาเหยื่อ โดยมักพบตามท้องนาที่มีน้ำขังและมีสัตว์น้ำเล็กๆเป็นอาหาร

นกกาบบัว

นกกาบบัวนี้มีการกระจายพันธุ์ในทวีปเอเชียจากอินเดีย ศรีลังกาจนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ทางเหนือจรดตะวันออกเฉียงใต้ของจีนและทางใต้จรดตอนเหนือของคาบสมุทรมลายู ใกล้พรมแดนไทย จัดเป็นนกที่อยู่ในสถานะใกล้จะถูกคุกคาม( Near Threatened )

สำหรับ ประเทศไทย เคยถูกพบหากินตามท้องนา หนองบึงขนาดใหญ่ ห่างไกลบ้านคน ชายทะเลที่เป็นดินเลน เขตห้ามล่าสัตว์ป่าทะเลน้อยเคยเป็นแหล่งทำรังวางไข่ของนกชนิดนี้ แต่ปัจจุบันหานกที่ทำรังวางไข่ในธรรมชาติได้ยาก

นกกาบบัวที่มักพบในที่ราบภาคกลางในปัจจุบันอาจเป็นนกอพยพย้ายถิ่นตามฤดูกาลจากพม่า หรือเป็นนกที่ปล่อยจากแหล่งเพาะพันธุ์สู่ธรรมชาติ

เตกู (Tegu)

2011-09-07T07:13:00.000-07:00

เตกู (Tegu) มี ถิ่นกำเนิดอยู่ในแถบทะเลทรายละติน ประเทศสหรัฐอเมริกา เม็กซิโก จัดอยู่ในจำพวกสัตว์เลื้อยคลานขนาดใหญ่ ที่หน้าตาจะคล้ายตะกวดในบ้านเรา แต่มีหลากสีสันทั้ง สีแดง ขาว ดำ เหลือง น้ำเงิน เผือก มีลักษณะใบหน้ากลม แก้มป่อง เท้าทั้งสี่จะมีเล็บที่แหลมคม ร่างกายเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ มีพละกำลังมาก อีกทั้งยังเป็นนักล่าที่มีการตื่นตัวอยู่เสมอ

ในวัยเล็กตั้งแต่แรกเกิดถึง 6 เดือน สามารถให้อยู่ในตู้ปลา ขนาด 24 นิ้ว ไม่ควรใช้พรมรองเพราะอาจทำให้เล็บเข้าไปเกี่ยว แต่ให้ใช้ กระดาษหนังสือพิมพ์ ดิน รองพื้นให้สูงประมาณ 2-3 นิ้ว และควรมี ขอน โพรงไม้ และ อ่างน้ำ ไว้ด้วย

เตกู (Tegu) - RedTegu

หลังอายุได้ขวบปี ซึ่งช่วงนี้รูปร่างค่อนข้างโตเต็มที่วัดความยาวได้ประมาณ 3-4 ฟุต สถานที่เลี้ยงควรใช้กรงที่มีขนาดไม่ต่ำกว่า 4 ฟุต ขึ้นไป “เตกู” ต้องการพื้นที่กว้างมากกว่าสูง มันไม่ ชอบปีนป่าย จึงไม่จำเป็นต้องใส่กิ่งไม้ แต่อาจจะ เปลี่ยนเป็นหินก้อนแบนๆ แทนเพื่อให้ Tegu ปีนขึ้นไปผึ่งแดด และควรมีอ่างน้ำไว้ให้เพื่อแช่ตัวและดื่มกิน เพราะตามธรรมชาติดั้งเดิมพวกมันจะอยู่ในส่วนของพื้นที่ลักษณะเป็นทุ่งหญ้า โล่ง มีหญ้า และพุ่มไม้ขึ้น

เตกู (Tegu)

สำหรับอาหาร ในวัยเด็กมันจะกินพวก จิ้งหรีด หนอน แมลง เนื้อสัตว์ ไข่ไก่ รวมทั้ง อาหารกระป๋อง ที่ใช้เลี้ยงน้อง หมาและแมวก็หม่ำได้ หลังอายุได้ขวบปี ซึ่งช่วงนี้รูปร่างค่อนข้างโตเต็ม ที่วัดความยาวได้ประมาณ 3-4 ฟุต ต้องให้ผลไม้ อาทิ กล้วย ส้ม แอปเปิ้ล รวมทั้ง แคลเซียม และ วิตามินซี เพื่อไปเร่งสีเพราะมันจะลอกคราบทุกปี แล้วที่สำคัญก็ต้องพามันออกไปอาบแดดให้บ่อยครั้ง เพราะแสงจะช่วยเพิ่มสีสันให้เข้มขึ้น

ส่วนการสืบพันธุ์นั้น ในบ้านเรายังไม่มีข้อมูลที่ปรากฏแน่ชัด แต่หนทางดีที่สุดสำหรับหลายคนที่คิดจะเข้าเป็น “สาวกเตกู” ต้องถามตัวเองด้วยว่า คุณมีพื้นที่พอเพียงแล้วหรือยังที่จะแบ่งให้ มันมาวิ่งเล่น และอาบแดดด้วยเป็นประจำ และ… ถ้าใครกลัวไม่ ทันเหตุการณ์ ก็สามารถแวะเวียนไปชมการประกวดสัตว์แปลกได้ที่งานเกษตรแห่งชาติ ซึ่งในวันนั้นเขาจะมีสารพัด “สัตว์” มาให้ยลโฉมกันเชียวละ

แมวสฟิงซ์ ผู้น่ารักน่าชัง

2011-09-05T00:35:00.000-07:00

"แมว" เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม มีอยู่มากมายหลายสายพันธุ์บนโลกใบนี้ มีชื่อแตกต่างกันไป ซึ่งโดยรวมจะสืบสายเลือดมาจากแมวป่า มีรูปร่างขนาดใหญ่หลงเหลือให้เห็น ส่วนที่เลี้ยงตามบ้านโดยทั่วไปมักมีรูปร่างขนาดเล็ก ลำตัวยาว ช่วงขาสั้น เขี้ยวเล็บแหลมคม สามารถหดซ่อนเล็บได้เช่นเดียวกับเสือ มีสายตาสามารถมองเห็นในเวลากลางคืนได้ดี นิสัยชอบนอนหลับในเวลากลางวัน ตื่นในเวลากลางคืน จากสังคมของ "โลกไซเบอร์" ที่เปิดกว้างอย่างไร้ขีดจำกัด เป็นผลให้บ้านเรามีแมวเข้ามาเดินเคล้าเคลียแข้งขาหลากหลายสายพันธุ์ทั้ง เปอร์เซีย เมนคูน อเมริกันบ๊อบเทล เบงกอล บอมเบ ฯลฯ สุดแท้แต่ความชอบและกำลังทรัพย์จะหามา ในจำนวนนี้มี "สฟิงซ์" สมาชิก (เกือบ) ใหม่ของวงการ

สฟิงซ์ (Sphynx)

สฟิงซ์ (Sphynx) เหมียวขนาดเล็ก เชื้อสายดั้งเดิมยังเป็นเรื่องที่ถกเถียงกันอยู่ว่ามีต้นกำเนิดจากแถบ อียิปต์ หรือฮาวาย แต่ที่แน่ๆหลายคนมองว่า เพราะไม่มีขนมันจึงเป็น แมวที่น่าเกลียดที่สุดในโลก แต่ถ้าหากสังเกตให้ดีจะเห็นว่ามีอยู่บางๆอย่างชัดเจนที่ปลายลำตัวทั้งสอง ข้าง

สฟิงซ์ (Sphynx)

สำหรับรูปร่างลักษณะทั่วไป หัว มีทรงคล้ายลิ่ม หู เป็นรูปสามเหลี่ยมปลายมนกลม ตา สีอำพัน ลำตัว ยาว ขา ยาวปานกลาง ผิวหนัง สีน้ำตาลขาว หรือดำขาว ขนเส้นเล็กสั้น พื้นท้องแถบขาวยาวตั้งแต่ปากตลอดทั้งลำตัว หาง ยาวปลายเรียว นิสัย ขี้ประจบ รักเจ้าของ หากเวลาที่มันต้องการสิ่งใด หรือเพื่อเรียกร้องความสนใจจะส่งเสียงร้องแผ่วเบา ขาดหายเป็นจังหวะ

สฟิงซ์ (Sphynx)

ด้วยธรรมชาติของมันที่มีขนอันน้อยนิด จึง ไม่ชอบอากาศเย็นจัด อีกทั้งยังต้องการ "เปิบ" อาหารประเภทโปรตีนมากกว่าแมวสายพันธุ์อื่นๆ และนับว่าเหมาะอย่างยิ่งสำหรับกลุ่มผู้เป็นโรคแพ้ขนสัตว์จะรับไว้เป็นเพื่อน แก้เหงา และ...จากการที่สถาบันตัดสินประกวดแมว "แคทแฟนซี" ยอมรับเจ้าเหมียวสฟิงซ์ ส่งผลให้ทุกวันนี้เราเริ่มที่จะเห็นมัน "เฉิดฉาย" ในอ้อมกอดกลุ่มคน "มีอันจะกิน" หรือไม่ก็ตามสนามประกวดบ่อยครั้งขึ้น...ซึ่งมันก็น่ารักไปอีกรูปแบบหนึ่ง

ไก่ป่า (Jungle fowl)

2011-09-01T07:56:00.000-07:00

ไก่ป่า (Jungle Fowl) มีลักษณะสำคัญที่ผิดกับนกชนิดอื่นๆ คือ บนหัวมีหงอนที่มีลักษณะเป็นเนื้อไม่ใช่หงอนที่เป็นขน มีเหนียงสองข้างห้อยลงมาที่โคนปากและคาง ที่บริเวณหน้าและคอนั้นมีลักษณะเป็นหนังเกลี้ยงๆ ไม่มีขน ส่วนขนตามตัวทั่วๆ ไปมีสีสันสวยงาม ขนหางตั้งเรียงกันเป็นสันสูงตรงกลาง มีขนหาง 14 – 16 เส้น

เส้นกลางยาวปลายแหลมและอ่อนโค้ง แข้งมีเดือยข้างละอันเป็นอาวุธ ตัวเมียมีขนาดเล็กกว่าตัวผู้และสีขนไม่ฉูดฉาดสวยงามเท่าตัวผู้ แข้งไม่มีเดือย หงอนและเหนียงมีขนาดเล็กมาก จนกระทั่งบางตัวแทบจะไม่มี ไก่ป่า มีถิ่นกำเนิดอยู่ในเทือกเขาหิมาลัย ตลอดไปจนถึงประเทศจีน เกาะไหหลำ อินเดีย พม่า ไทย ลาว เขมร เวียดนาม มาเลเซีย อินโดนีเซีย และฟิลิปปินส์ ไก่ป่า เป็นบรรพบุรุษของ ไก่บ้าน แตกต่างกันตรงที่ไก่ป่า มีขาเป็นสีเทาและตรงบริเวณโคนหางมีสีขาวเห็นเด่นชัด

ไก่ป่าดั้งเดิมมีอยู่ 4 ประเภท

ไก่ป่าไทย (Red Jungle fowl)

1. ไก่ป่าไทย (Red Jungle fowl) ตัวผู้มีลักษณะที่สำคัญ คือ หน้าอกและใต้ท้องมีสีดำ ตัวเมียหน้าอกสีน้ำตาลแกมแดง บนหลังมีลายเลือนๆไม่ชัดเจน พบในเอเซีย เช่น อินเดีย พม่า ไทย อินโดนีเซีย

ไก่ป่าไทย ในประเทศไทยแยกออกเป็นชนิดย่อยอีก 2 ชนิด คือ

- ไก่ป่าตุ้มหูขาวหรือไก่ป่าอีสาน
- ไก่ป่าตุ้มหูแดงหรือไก่ป่าพันธุ์พม่า

ไก่ป่าลังกา (La Fayette’s Jungle fowl)

2. ไก่ป่าลังกา (La Fayette’s Jungle fowl) ตัวผู้มีสีแดงแทบจะทั้งตัว หน้าอกและใต้ท้องก็เป็นสีแดง ผิดกับไก่ป่าไทยซึ่งหน้าอกและใต้ท้องมีสีดำ ปลายปีกและหางสีดำแกมม่วง ตุ้มหูขาว ตัวเมียหน้าอกเป็นลายเลือนๆสีน้ำตาล ปลายปีกและหางมีลายขวาง มีเฉพาะในเกาะลังกา

ไก่ป่าอินเดีย (Sonnerat’s Jungle fowl)

3. ไก่ป่าอินเดีย (Sonnerat’s Jungle fowl) ตัวผู้ขนสร้อยคอกลมมนและมีจุดขาวๆ บนหลัง หน้าอกและใต้ท้องเป็นสีเทามีลายตามขอบขนดำๆ ปลายปีกและหางดำแกมเขียว แข้งสีดำ ตุ้มหูแดง ตัวเมียหน้าอกขาวลายขอบขนดำ ปีกและหางมีลายเลือนๆมีในภาคกลางและภาคใต้ของอินเดีย

ไก่ป่าชวา (Green Jungle fowl)

4. ไก่ป่าชวา (Green Jungle fowl) ตัวผู้ขนสร้อยคอสั้นและกลมมนสีเขียว ตัวเมียหน้าอกสีน้ำตาลคล้ำ ส่วนบนของลำตัวมีลายดำทั่วไป มีในเกาะชวาและหมู่เกาะเล็กๆทางทิศตะวันออก

กระรอกดิน “แพรี่ ด็อก”

2011-08-30T09:39:00.000-07:00

กระรอกดิน “แพรี่ ด็อก” เห็นศัตรู เสียงเห่าเหมือนสุนัข
ปัจจุบันบ้านเรามีสัตว์นำเข้ามาหลายชนิด เพื่อสนองต่อความต้องการกลุ่มผู้เลี้ยงสัตว์แปลก จนแทบกลายเป็นแหล่งศูนย์รวมจากทั่วโลกก็ว่าได้ แหล่งศูนย์รวมที่บรรดานักเลี้ยงจะรู้กันดีหนีไม่พ้น “ตลาดซันเดย์” สวนจตุจักรเรานี่เอง มีทั้ง สัตว์เลื้อยคลาน เลือดอุ่น เลือดเย็น กลุ่มฟันแทะ อย่างกระรอก กระแต ในจำนวนนี้ก็มี แพรี่ ด็อก รวมอยู่ด้วย

มีรายงานว่าตั้งแต่ปี’47 ทางประเทศสหรัฐอเมริกาและมาเลเซีย ได้สั่งห้ามนำเข้าหรือจำหน่ายสัตว์ชนิดนี้อย่างเด็ดขาด หลังพบว่า “แพรี่ ด็อก” และ “หนูแกมเบียน” เป็นตัวพาหะนำเชื้อโรค “ฝีดาษลิง” และแม้จะ มีข้อมูลดังกล่าวออกมา แต่มันก็ยังอยู่ในความสนใจของกลุ่มวัยรุ่นและผู้ที่ชอบเลี้ยงสัตว์แปลก

กระรอกดิน “แพรี่ ด็อก”

“แพรี่ ด็อก” (Prairie dog) หรือที่บางคนเรียกว่า “กระรอกหมา” เพราะเวลา ถ้ามันเห็นว่ามีศัตรูมาเยือน จะส่งเสียงเห่าคล้ายสุนัข มีถิ่นกำเนิดที่ทุ่งหญ้าแพรี่ทางตะวันตกของทวีปอเมริกาเหนือ บ้างก็ว่าแท้จริงแล้วถิ่นเดิมมันอยู่ที่ทวีปแอฟริกา เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในตระกูลฟันแทะเช่นเดียวกับพวกกระรอก หนูตะเภา แฮมสเตอร์

ลักษณะ "แพรี่ ด็อก" จะมีดวงตาที่โต ฟัน แข็งแรง รูปหน้ามีส่วนคล้ายกระรอกในบ้านเรา เล็บแหลมคม ขาคู่หน้าแข็งแรง ทำหน้าที่ขุดคุ้ยดิน และจับอาหาร ขนสีน้ำตาลทองนิ่ม หาง ยาว 3-4 นิ้ว มีลักษณะเด่นก็คือปลายหางมีสีดำเป็นเอกลักษณ์ ขนรุงรังสีน้ำตาลทอง หูสั้น เท้ามีสีครีม ขนาดตัวไม่ใหญ่ โตเต็มที่น้ำหนักประมาณ 1-2 กิโล หน้าตาน่ารัก มีความ ซุกซน แสนรู้ เป็นรองจากหมา แมว เฟอเรต จึงทำให้มันได้รับความสนใจ กระทั่งกลายมาเป็นสัตว์เลี้ยงแก้เหงาของมนุษย์…

กระรอกดิน “แพรี่ ด็อก”

“แพรี่ ด็อก” มักอาศัยอยู่เป็นฝูงตัวผู้ 1 ตัว/ตัวเมียประมาณ 4 ตัว พร้อมเจริญพันธุ์เมื่ออายุ 1 ปี ตัวเมียใช้เวลาตั้งท้อง 28-32 วัน ตกลูกครอกละประมาณ 4-5 ตัว/ปี ในช่วงเดือนมีนาคมถึงเดือนเมษายน สมาชิกใหม่ช่วงวัย อ่อนยังไม่ลืมตาและไม่มีขนขึ้น กระทั่งเข้าสู่สัปดาห์ที่ 6 ดวงตาจึงเริ่มเปิด พวกมันมีความอยากรู้อยากเห็น จนต้องปีนป่ายออกมาสู่โลกภายนอกเพื่อเรียนรู้การมีชีวิตบนดิน

ในวันว่างมันมักออกมาทักทายหมู่เพื่อนในฝูง ซึ่งเวลาที่เจอกันครั้งแรกจะทักทายกันด้วยการ “ยิงฟัน” แล้ว “แตะ” กัน ซึ่งบางคนมองว่าอาการดังกล่าวเหมือนกับคนเราที่ “จูบ” กัน จากนั้นก็จะช่วยกันทำความสะอาดขนให้กันและกัน หรือไม่ก็ขุดรูใต้ดินทั้งเพื่อสร้างเป็นที่อยู่อาศัยและอาหารจำพวกต้น รากรวมทั้งเมล็ดพืชกิน ส่วนการมีชีวิตของพวกมัน จากข้อมูลพบว่าตัวเมียจะอายุยืน 8 ปี ส่วนตัวผู้เฉลี่ยที่ 5 ปี

สำหรับใครที่สนใจอยากมีไว้เป็นเพื่อนต้องถามใจตัวเองก่อนว่า สามารถดูแลมันกระทั่งลมหายใจสุดท้ายในชีวิตของมันได้หรือเปล่า ถ้า “เบื่อง่าย หน่ายเร็ว” แล้วปล่อยให้มันออกมาเพ่นพ่านอย่าง “อิสระเสรีไร้ พรมแดน” ซักวันพวกมันอาจกลายเป็นศัตรูทางการเกษตร ที่บ้านเราก็มีมากเกินพอแล้ว

ที่มา : http://www.thairath.co.th

กุ้งการ์ตูน

2011-08-28T01:17:00.000-07:00

ในบรรดาสัตว์เลี้ยงที่ผู้รักสัตว์แทบทุกบ้านนิยมสัตว์เลี้ยงกันมักมีไม่กี่ชนิด แต่สำหรับกลุ่มคนที่ชอบสวยงาม มีสไตล์ โดยเฉพาะกลุ่มนักเลี้ยงปลาตู้แล้ว คงอดหลงไหลเจ้า "กุ้งการ์ตูน" พระเอกตัวใหม่ที่กำลังมีกระแสความนิยมในขณะนี้ไม่ได้

กุ้งการ์ตูน มีชื่อเป็นภาษาอังกฤษว่า Harlequin Shrimp เป็นกุ้งทะเลขนาดเล็กที่มีลวดลาย ลักษณะลำตัวมีเปลือกแข็ง สีขาว แต้มด้วยลายจุดสีฟ้า สีน้ำตาล มีขนาดลำตัวยาว 10-15 เซนติเมตร กุ้งการ์ตูนที่พบในปัจจุบันมีสองสายพันธุ์ คือสายพันธุ์ Elegans และ สายพันธุ์ Pieta ซึ่งมีลักษณะไม่แตกต่างกันมากนัก สามารถนำมาเลี้ยงรวมกันได้ ในประเทศไทยจะพบกุ้งการ์ตูนมากทางทะเลอันดามัน และบริเวณหมู่เกาะพีพี มักอาศัยอยู่เป็นคู่ตามซอกโพรงปะการังหรือซอกโขดหิน

กุ้งการ์ตูน

ด้วยลักษณะสวยงามและกำลังได้รับความสนใจในการเลี้ยงสูง จึงทำให้กุ้งการ์ตูนในธรรมชาติถูกจับขึ้นมาจำหน่ายในตลาดกุ้งการ์ตูนในธรรมชาติถูกจับขึ้นมาจำหน่ายในตลาดกุ้งสวยงามจำนวนมาก จึงเป็นสาเหตุสำคัญทำให้ประชากรกุ้งการ์ตูนในธรรมชาติลดลงอย่างรวดเร็ว

กุ้งการ์ตูน

การเลี้ยงกุ้งการ์ตูนโดยทั่วไปไม่ยาก สำหรับผู้ที่มีความรู้เรื่องการเลี้ยงสัตว์ทะเลสวยงาม เพราะตัวเต็มวัยจะสามารถกินอาหารได้ง่าย แต่การเพาะพันธุ์กุ้งการ์ตูนต้องยอมรับว่ายากกว่าปลาการ์ตูนมาก เนื่องจากการอนุบาลกุ้งวัยอ่อนต้องอาศัยแพลงตอนหลายชนิดที่ไม่สามารถมองเห็น ด้วยตาเปล่า แพลงตอนพืชและแพลงตอนสัตว์เหล่านั้นต้องให้ในปริมาณที่ต่างกัน ทั้งยังต้องดูแลรายละเอียดเป็นชั่วโมงต่อชั่วโมง เมื่อเกิดปัญหาต้องรีบแก้ไขทันที ต่างกับปลาการ์ตูนที่สามารถแก้ปัญหาวันต่อวันได้ คล้ายการดูแลเด็กอ่อนวัยแบเบาะ

ถ้าแม่กระต่ายไม่เลี้ยงลูก เราควรทำอย่างไรดี

2011-08-24T10:17:00.000-07:00

การที่แม่กระต่ายไม่ยอมเลี้ยงลูก อาจจะมีสาเหตุหลาย ๆ อย่าง เช่น แม่กระต่ายถูกรบกวนเกินไปจนทำให้แม่กระต่ายเครียด และไม่ยอมเลี้ยงลูกหรือแม่กระต่ายนั้น ไม่พร้อมที่จะเลี้ยงลูก โดยแม่กระต่ายอาจจะเด็กไป หรือยังโตไม่เต็มที่ หรือแม่กระต่ายไม่มีน้ำนม ให้ลูกกระต่าย หรือมีน้ำนมไม่เพียงพอสำหรับลูกกระต่าย

ทั้งนี้ เราจะสามารถสังเกตได้ว่าเขาไม่เลี้ยงลูก โดยดูจากลักษณะของลูกของเขา ถ้าลูกระต่ายไม่ได้รับน้ำนม หรือ ได้รับน้ำนมไม่เพียงพอตัวกระต่ายก็จะผอม แต่ถ้าลูกกระต่ายได้รับน้ำนมที่เพียงพอ ท้องของลูกกระต่ายก็จะเต่ง

การเลี้ยงกระต่าย

ฝากแม่กระต่ายตัวอื่นเลี้ยง
การฝากลูกกระต่ายเลี้ยงกับแม่กระต่ายตัวอื่น เราควรมีกระต่ายที่คลอดลูกออกมาในเวลาใกล้เคียงกัน โดยวิธีฝากลูกกระต่ายกับแม่กระต่ายตัวอื่น ทำได้โดย นำลูกกระต่ายไปถู ๆ กับขนของแม่กระต่ายตัวที่จะฝากเลี้ยง ที่ทำเช่นนี้ก็เพราะว่าทำให้ ตัวลูกกระต่ายนั้น มีกลิ่นของแม่กระต่ายตัวที่จะฝากเลี้ยง เพื่อป้องกันไม่ให้แม่กระต่ายกัดลูกกระต่ายหรือไม่ยอมเลี้ยงให้

การดูแลกระต่าย

การจับลูกกระต่ายให้ดูดนมแม่กระต่าย
เมื่อเราต้องการให้นมลูกกระต่ายก็ให้เอาแม่กระต่ายมา แล้วพยายามทำให้แม่กระต่ายนั้นนอนนิ่ง ๆ อยู่เฉย ๆ แล้วจับลูกกระต่ายไปตรงนมของแม่กระต่าย โดยควรให้ลูกกระต่ายดูดนมเพียงแต่ชั่วเวลานึงโดย อาจจะสังเกตจากท้องของลูกกระต่ายได้ ไม่ควรให้ลูกกระต่ายดูดนม หรือกินนมมากจนเกินไป แล้วเมื่อดูดนมเสร็จก็เอาลูกกระต่ายออกมาเลี้ยงข้างนอก โดยการปล่อยให้เขานอนเฉย ๆ อาจจะเป็นในตระกร้าแล้วเมื่อต้องการให้นมอีกก็ให้ทำแบบเดิม ทั้งนี้ ควรให้นมลูกกระต่ายเพียงวันละครั้งเท่านั้น

เมื่อกระต่ายออกลูกเราควรทำอย่างไรบ้าง

2011-08-22T01:28:00.000-07:00

สำหรับคุณพ่อหรือคุณแม่มือใหม่เราควรปฏิบัติดังนี้

1. แยกตัวผู้ออกจากตัวเมียและลูกๆ
ถ้ายังไม่ได้แยกตัวผู้ออก รีบแยกออกก่อนตัวเมียจะคลอดลูก แต่ของใครออกลูกมาแล้วโดยที่ยังไม่ได้แยกตัวผู้ ก็อย่าปล่อยเลยตามเลย รีบแยกตัวผู้ออกซะดีๆ

2. เตรียมรังคลอด
ในกรงกระต่ายมีรังคลอดหรือยังคะ ที่จริงควรใส่ไว้ในตั้งแต่แม่กระต่ายยังไม่ออกลูก ถ้ายังไม่ได้เตรียมไว้ ก็ควรจะรีบไปหามา แม่กระต่ายบางตัวจะเข้าไปออกในรังที่เราเตรียมไว้ให้ หลังจากแม่กระต่ายออกลูกแล้ว เค้าจะเลียทำความสะอาดลูก ซึ่งหลังจากแม่กระต่ายทำความสะอาดลูกแล้ว เราก็สามารถเข้าไปตรวจดูได้ ว่ามีลูกกระต่ายตายบ้างหรือไม่ ถ้าพบว่าตายก็ควรจะเก็บออก เพราะว่าถ้าปล่อยไว้ อาจจะทำให้ฝูงมดมาค่ะ ทีนี้ลูกกระต่ายตัวอื่นๆจะโดนมดกัดตายตามไปด้วย

กระต่าย

แต่ถ้าแม่กระต่ายไม่ยอมออกลูกในรังคลอดที่เราเตรียมไว้ให้ เราก็สามารถจะจับลูกกระต่าย ไปไว้ในรังคลอดได้ะ การปล่อยลูกกระต่ายไว้นอกรังคลอดไม่ดี เพราะว่า ขาลูกกระต่าย หรือตัวลูกกระต่าย อาจจะตกลงไประหว่างซี่กรง และโดนแม่เหยียบตายได้ ซึ่งกระต่ายไม่มีปัญหาเรื่องการผิดกลิ่นหรอก เราสามารถจะจับลูกกระต่ายได้ แต่หากใครกลัวมากๆ จะเอามือไปถูๆที่ขนแม่กระต่ายก่อนค่อยมาจับลูกกระต่ายเพื่อความสบายใจ ก็ได้

ลูกกระต่าย

3. จัดกรงให้ปลอดภัยแก่ลูกกระต่าย
ในกรณีที่แม่กระต่ายไม่ยอมทึ้งขน แล้วอากาศค่อนข้างเย็นเนี่ย เราอาจจะช่วยลูกกระต่ายให้มีที่นอนนุ่มๆอุ่นๆได้ โดยไปหาสำลีแบบก้อนๆ เอามาปูในกรงก็ได้ ลูกกระต่ายจะซุกตัวเข้าไปนอนเหมือนกับเป็นขนของแม่มันกระต่าย

นอกจากนี้ ตามพื้นกรงที่เป็นซี่ๆ ลูกกระต่ายอาจจะตกลงไประหว่างซี่ หรือ ขาติดระหว่างซี่กรง แล้วโดนเหยียบได้ ซึ่งเราสามารถจะป้องกันได้ โดยการปูพื้นกรงด้วยหญ้าแห้ง อาจจะเป็น หญ้าขนแห้งๆ หรือหญ้าแห้ง ก็ได้แล้วแต่สะดวก

แม่กระต่าย

4. แม่กระต่ายเลี้ยงลูกหรือเปล่า
หากแม่กระต่ายดูเหมือนไม่ยอมเลี้ยงลูก ไม่ต้องตกใจกลัว เจ้าของส่วนใหญ่มักจะกังวลเมื่อเห็นว่าแม่กระต่ายไม่ยอมไปนอนกกลูก แถมบางทีก็ไม่เห็นว่าเลี้ยงนมลูกอีกต่างหาก ก็เลยกลัวกันว่าแม่กระต่ายไม่เลี้ยง แต่จริงๆแล้ว อาจจะไม่ใช่อย่างที่เพื่อนๆ เข้าใจ เพราะว่า แม่กระต่ายไม่ใช่แม่ไก่ เค้าไม่กกลูกทั้งวันหรอก แต่ว่าเค้าจะให้นมลูกแค่วันละ ไม่เกิน 2 ครั้ง คือตอนเช้าตรู่ ครั้งและตอนกลางคืนอีกครั้ง

วิธีดูว่าลูกกระต่ายได้รับนมจากแม่หรือไม่
วิธีดูง่ายๆคือลูกกระต่ายที่ได้กินนมแม่เนี่ย ตรงท้องบางๆของเค้าจะเต่งกลมค่ะ และมองดีๆจะเห็นนมสีขาวๆ อยู่ใต้ผิวบางๆ ส่วนลูกกระต่ายที่แม่ไม่ยอมเลี้ยง เราจะเห็นว่าตัวเค้าเหี่ยวๆค่ะ ท้องไม่เต่งเต็มเหมือนตอนคลอดออกมา

โรคต้อหินในหนู และสัตว์เลี้ยงชนิดกระเป๋าอื่นๆ

2011-08-19T20:11:00.000-07:00

เจ้าของมักจะไม่ทราบล่วงหน้า หากไม่หมั่นสังเกต หนูและสัตว์ใกล้เคียงมักจะพบโรคนี้อยู่เสมอ แล้วจะทราบได้อย่างไร อาการเริ่มแรก จะพบว่าตาแดงอย่างมาก (เปลือกตาขาวมีเส้นเลือดมาก และขยายไปจนถึงตาดำ) ม่านตาขยาย สัตว์เริ่มมองไม่เห็น ตาขุ่น และปัญหามักจะเกิดขึ้นเมื่อมีการทำการรักษาด้วยตัวเองอย่างไม่ถูกวิธี (ควรหาอ่านการรักษาโรคนัยน์ตาเบื้องต้น ในช่องบทความ)

Glaucoma หรือต้อหิน คือ การเพิ่มขึ้นของความดันภายในลูกตา ทำให้อาการมองเห็นแย่ลง เนื่องจากมีการทำลายชั้นเรตินา (จอตา) ลูกตาจะโปน แข็งตึง มองจากภายนอกจะพบกระจกตาขุ่น เกิดจากกรรมพันธุ์ได้ โดยมักจะเป็นข้างเดียวก่อน หลังจากนั้นไม่นานอีกข้างก็จะเริ่มเป็น และเกิดได้จากสาเหตุอื่นที่ส่งผลทำให้เกิดความดันในลูกตาสูงขึ้น เช่น เลนส์เคลื่อนหรือเสื่อม เนื้องอก การอักเสบของดวงตา และอื่นๆ

โรคต้อหินในหนู

การรักษาโรคต้อหิน ทำได้ทั้งทางอายุรกรรมและศัลยกรรม
เป้าหมายในการรักษาทางอายุรกรรม คือ ช่วยทำให้สัตว์ยังคงมองเห็น และลดความเจ็บปวด โดยการลดการสร้างน้ำในลูกนัยน์ตา (Aqueous humor) และเพิ่มการไหลออกจากตา เพื่อควบคุมความดันภายในลูกตาให้ปกติ

แต่หากพบว่ามีสาเหตุอื่นที่ทำให้เกิดปัญหาต้อหิน จะต้องทำการแก้ไขสาเหตุนั้น เช่น การเลาะเอาเนื้องอกออก การลดการอักเสบของยูเวีย หรือการแก้ไขเลนส์เคลื่อน ในหนูจะพบโรคเบาหวานได้ ซึ่งเป็นสาเหตุของโรคต้อกระจก ทำให้เลนส์เสื่อม และโน้มน้าวทำให้เกิดโรคต้อหินได้เช่นกัน

ในกรณีที่เจ้าของพบว่าตาเริ่มอักเสบอย่านิ่งนอนใจ รีบนำไปพบหมอ อย่างไรก็ตาม มักจะพบว่าส่วนใหญ่จะรุนแรงเสียแล้ว เจ้าของควรจะเข้าใจในหลักการของการรักษาที่แสนจะยาก สิ่งที่หมอจะต้องทำในกรณีฉุกเฉิน มีดังต่อไปนี้

1. ลดความดันภายในลูกตาเป็นการด่วน โดยการเพิ่มออสโมลาริตี้ในซีรั่ม จะช่วยดึงน้ำและลดการสร้างในช่องนัยน์ตาได้ และให้เห็นผลภายใน 30 นาที (อาจทำร่วมกับการเปิดช่องไหลออกของน้ำในช่องนัยน์ตา)

โรคต้อหินในหนู

โดยการให้ mannitol ขนาด 0.2 กรัม ต่อน้ำหนักตัวสัตว์ 100 กรัม (gBW) เข้าเส้นเลือด (ในหนูสามารถให้ที่หาง ตัวที่ไม่มีก็ยากหน่อย กระต่ายที่ใบหู) อย่างช้าๆ มากกว่า 15 นาที (หมอจะพิจารณาให้สารน้ำร่วม เพื่อป้องกันการแห้งน้ำในบางราย) ร่วมกับการป้อน glycerol ให้กิน ขนาด 0.2g/100 gBW จะช่วยเสริมประสิทธิภาพกัน และเหมาะกับสัตว์ที่ไม่สามารถให้ทางเส้นเลือดได้ ทั้งสองชนิดอาจจะให้ซ้ำได้อีก 2-3 ครั้ง ห่าง 8-12 ชั่วโมง

2. ให้สารยับยั้งคาร์บอนิก แอนไฮเดรส เพื่อลดการสร้างน้ำในช่องนัยน์ตา โดยให้พร้อมไปกับข้อ 1 ได้ ยาพวกนี้มีหลายตัว (ใช้ได้ พิจารณาการใช้ให้ละเอียด) แต่ที่นำมาใช้ในสัตว์ ได้แก่ acetazolamide ขนาด 0.5-1.5 mg/100 gBW ทุก 8-12 ชั่วโมง โดยการป้อน เหมาะสำหรับรักษาในระยะสั้นๆ หากจะทำการรักษาเพื่อคงระดับความดันไม่ให้สูง จะใช้ dichlorphenamide 0.2 mg/100 gBW q8-12h. PO. กรณีหนูหรือสัตว์เล็กจิ๋ว อาจทำการผสมยาในน้ำ ขนาด 10 mg/ml โดยผสมพวกไซรัปหรือน้ำหวานทานง่ายเข้าไปก็ได้

3. ให้ยาหดม่านตา (Mitotics) เพื่อเพิ่มการขับน้ำออก และเปิดทางไหลออก ยาที่ใช้เช่น pilocarpine ใช้หยอดตา 2 ครั้งต่อวัน อาจจะพบร่วมกับยาตัวอื่น คือ epinephrine จะช่วยเสริมฤทธิ์กัน (ไม่ควรใช้ในกรณีที่พบมีการอักเสบภายในลูกตา หรือเลนส์เสื่อม)

ในกรณีที่ดวงตามีความเสียหายรุนแรงแล้ว ควรพิจารณาร่วมกับการทำศัลยกรรม เช่นการเย็บปิดหนังตา หรือการควีกลุกตาออก ก่อนที่จะเกิดการติดเชื้อลุกลาม

อาหารแมว

2011-08-15T00:45:00.000-07:00

อาหารลูกแมว
ควรให้ลูกแมวอยู่กินนมแม่ไปตลอดจนกว่าจะหย่านมไปเอง ไม่ควรให้ลูกแมวหย่านมเมื่ออายุต่ำกว่า 45 วัน เพราะจะทำให้สุขภาพของแมวไม่สมบูรณ์ในภายหลังได้ อย่างไรก็ตามหลังจากหย่านมยังเป็นอาหารที่สำคัญและจำเป็นต่อลูกแมวอยู่จนกว่าอายุจะเลยเก้าเดือนไปแล้ว อาหารอย่างอื่นจึงจะสำคัญและจำเป็นกว่า แต่ควรให้แมวกินนมวันละครั้งหรือเป็นครั้งคราวและต้องคอยสังเกตว่าแมวมีอาการท้องร่วงท้องเสียจากการกินนมหรือไม่ ถ้ามีควรงด ลูกแมวอายุประมาณ 3 เดือนควรตั้งต้นให้กินอาหารเนื้อได้แล้ว แต่ควรเป็นเนื้อที่สับละเอียดและให้เพียงเล็กน้อย ลูกแมวอายุ 5 ถึง 7 อาทิตย์แล้วแม่แมวให้นมลูกควรจัดให้กินวันละ 4 มื้อ พออายุ 7 ถึง 12 อาทิตย์ลดลงเหลือ 3 มื้อ ถ้าลูกแมวกำพร้าโดยเฉพาะอย่างยิ่งที่ยังไม่หย่านม ต้องการการดูแลอย่างใกล้ชิด

อาหารแมว

หากไม่สามารถนำไปให้กินนมแม่แมวตัวอื่นได้ก็ต้องชงนมให้กินแทนนมแม่ ซึ่งควรระวังเกี่ยวกับความสะอาดและคุณภาพของนมเป็นสิ่งสำคัญ เพราะอาจทำให้ลูกแมวเกิดติดเชื้อจากนมที่สกปรกนมบูด ทำให้ท้องร่วงถึงตายได้ นมที่ใช้เลี้ยงลูกแมวกำพร้าอาจใช้นมผงเลี้ยงทารก นมวัวสด หรือนมสดยู.เอช.ที ผสมน้ำและวิตามิน นำมาอุ่นอุณหภูมิประมาณ 98-100 องศาฟาเรนไฮท์ หรือ อังพออุ่นมือจับได้กรอกใส่ขวดยางป้อนลูกแมว

อาหารแมวโต
ลูกแมวที่กำลังโตหรือหย่านมแล้วผู้เลี้ยงสามารถจัดอาหารให้กินน้อยลงได้ คือให้วันละ 3 มื้อเท่า ๆ กับคนและเมื่อโตเต็มที่เป็นแมวหนุ่มที่อาจลดจำนวนอาหารเหลือเพียง 2 มื้อ คือเช้าและเย็นก็พอ ที่สำคัญคือควรฝึกให้แมวกินอาหารเป็นเวลา ไม่ควรทิ้งอาหารไว้ในจานให้แมวกินตลอดทั้งวัน เพราะเป็นการเสียนิสัย อาหารอาจมีแมลงวันตอมนำเชื้อโรคมาให้ หรืออาหารบูดเสีย ทำให้แมวท้องร่วงได้

อาหารลูกแมว

อาหารแมวท้อง
อาหารที่ใช้เลี้ยงแมวกำลังตั้งท้องนั้นจะต้องมีคุณภาพสูง โปรตีนมาก ไขมันน้อย ขนาดและปริมาณที่ใช้ใน 5 ถึง 6 อาทิตย์แรกของการตั้งท้องพอ ๆ กับใช้เลี้ยงดูแมวโตเต็มวัยประจำวัน แต่จะเพิ่มปริมาณอาหารให้มากขึ้นตามน้ำหนักตัวแมวในระยะ 3 อาทิตย์สุดท้ายก่อนคลอด คือเพิ่มอาหารให้ปริมาณ 10 ถึง 20 เปอร์เซ็นต์ ก่อนคลอด 1 ถึง 2 วัน แม่แมวบางตัวมักไม่ค่อยกินอาหารหรือไม่กินเลยเพราะมัวตั้งหน้าตั้งตาหาสถานที่หรือกังวลอยู่กับลังคลอด โดยเฉพาะอย่างยิ่งแม่แมวสาวท้องแรกแต่ถือเป็นเรื่องปกติ หลังคลอดลูกแล้วก็จะกินอาหารเอง ข้อพึงระวังคืออย่าขุนจนแมวอ้วนเกินไปทำให้คลอดลำบาก หรือคุมอาหารเสียจนผอมไปไม่มีแรงเบ่งในการคลอด หลังจากคลอดแล้ว แม่แมวก็กลายเป็นแมวแม่ลูกอ่อน ซึ่งอาหารที่ใช้เลี้ยงแมวในช่วงนี้ไม่ได้ให้เฉพาะแต่แม่เท่านั้น มันต้องถ่ายทอดไปยังลูกแมวด้วยโดยการเปลี่ยนเป็นน้ำนม ฉะนั้นปริมาณอาหารที่แม่แมวกินจะต้องมีปริมาณเพียงพอเหมือนช่วงตั้งท้อง

อาหารแมวแก่
แมวแก่แมวสูงอายุ ร่างกายย่อมต้องการพลังงานน้อยลงจึงไม่ต้องการอาหารมากนัก เพราะถ้ากินมากก็รังแต่ละทำให้มีน้ำหนักตัวมากหรืออ้วนเกินไป ซึ่งควรให้อาหารน้อยลง โดยหลักการแล้วอาหารสำหรับแมวแก่ต้องย่อยง่าย วิตามิน เนื้อที่ไม่มีผังผืด อาหารที่ไม่มีไขมันหรือน้ำตาลที่จะทำให้อ้วน พวกแป้ง วิตามิน รวมทั้งแร่ธาตุต่าง ๆ เพื่อบำรุงร่างกายปริมาณที่ให้ก็ไม่ควรมากเกินไป เพราะแมววัยนี้แล้วไม่กกระฉับกระเฉง การวิ่งเล่นออกกำลังกายย่อมน้อยลงตามอายุ กินกินนอนนอนไม่ได้ใช้พลังงานมากนัก ระบบย่อยอาหารและขับถ่ายเริ่มย่อนประสิทธิภาพ ฉะนั้นอาหารที่กินเข้าไปมาก ๆ นอกจากจะไม่ก่อให้เกิดประโยชน์แล้วยังทำให้เกิดโทษ เช่น แน่นท้องและท้องอืดได้

การเลือกกระต่าย

2011-08-10T10:19:00.000-07:00

การเลี้ยงกระต่ายให้มีมีสุขภาพดี และมีชีวิตยืนยาวนั้น เราควรใส่ใจตั้งแต่การคัดเลือกลูกกระต่ายแล้ว อันนี้ไม่นับการรับเลี้ยงภายหลัง โดยผู้ที่จะมาเป็นเจ้าของกระต่ายในอนาคตควรศึกษาถึงวิธีการเลี้ยงเบื้องต้น พื้นฐานลักษณะนิสัยโดยรวม จากหนังสือคู่มือการเลี้ยงกระต่ายที่มีขายทั่วไป หรือสอบถามจากผู้เลี้ยงรายอื่น หรือร้านค้าสัตว์เลี้ยง เมื่อตัดสินใจที่จะเลี้ยงแล้ว ก็มาเลือกกระต่ายกัน

มีข้อควรคำนึงเล็กๆน้อยๆในการเลือกสัตว์เลี้ยง ทั้งตามหลักวิชาการและจากประสบการณ์ส่วนตัว
1. ลักษณะกระต่ายที่มีสุขภาพดี คือสดใส ร่าเริง กินอาหารเก่ง สนใจสิ่งแวดล้อม เมื่อเราเดินเข้าไปใกล้หรือมีเสียงดัง กระต่ายควรหยุดฟังหรือใบหูมีการตอบสนอง

การเลือกกระต่าย

2. ดวงตาสดใส ไม่มีขี้ตาเกรอะกรัง ขนรอบตาเรียบ ไม่มีสะเก็ดหรือขนร่วง ไม่พบคราบน้ำตาหรือน้ำตาไหล

3. จมูกแห้ง ไม่มีน้ำมูกหรือคราบน้ำมูก อาจสังเกตที่ด้านในข้อมือสองข้าง ถ้ามีคราบน้ำ ขนพันแข็งคล้ายขนเม่น แสดงว่ากระต่ายมีการเช็ดน้ำมูก

4. สังเกตการณ์หายใจ ถ้าอ้าปากหายใจ หรือจมูกขยับเพื่อหายใจเร็วกว่าปกติ มีเสียงดังขณะหายใจเข้าหรือออก แสดงว่าอาจป่วยด้วยโรคระบบทางเดินหายใจ

5. สังเกตใบหูด้านในและนอก นิ้วเท้าสี่ข้าง ผิวหนังใต้ขนนุ่มว่าต้องไม่มีสะเก็ด หรือกระต่ายแสดงอาการคันมากกว่าปกติหรือไม่

6. ลูบคลำเบาๆให้ทั่วตัวดูว่ามีก้อนตามผิวหนัง ฝีที่เท้า หรือไม่

7. กระต่ายถ่ายอุจจาระเป็นก้อนปกติ

8. ไม่พบมีน้ำลายไหลเลอะใต้คาง ถึงมุมปาก กินอาหารได้ปกติ

9. อายุที่เหมาะสมในการเลี้ยง คือสองเดือน ถ้าต่ำกว่านั้น ลูกกระต่ายจะมีปัญหาแทรกซ้อนได้ง่าย เช่น ท้องเสียเนื่องจากการเปลี่ยนอาหาร ภูมิต้านทานต่ำ

ทั้งนี้เจ้าของทั้งมือใหม่และมือเก่าควรใช้เวลาในการเลือกซื้อลูกกระต่ายให้นานขึ้น นอกจากพิจารณาสุขภาพแล้วยังมีเทคนิคอีกเล็กน้อย คือ ควรไปเลือกกระต่ายในช่วงเช้า ที่อากาศดี มีแดดอ่อนๆ กระต่ายจะยังสดใสอยู่ ควรเลือกร้านที่มีการระบายอากาศได้ดี สะอาดสะอ้าน และก่อนตัดสินใจเลือก ควรสอบถาม อายุ เพศ พันธุ์ให้ชัดเจน รวมถึงอาหารที่ให้อยู่

บูลฟร็อก (Bull Frog)

2011-08-08T00:32:00.000-07:00

ทุกวันนี้ลูกค้ากลุ่มสัตว์แปลก หันกลับมานิยมสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ อย่าง บูลฟร็อก (Bull Frog)ซึ่งเป็นกบยักษ์ใหญ่เชื้อชาติแอฟริกา ส่งผลให้ราคาค่าตัวจากเมื่อก่อนไม่กี่สตางค์ “กระโดด” ไปถึงตัวละ 1,500-2,000 บาท

เจ้าชายกบ ตัวนี้พันธุ์รูปร่างหน้าตาแตกต่างไปจากกบนาอย่างเห็นได้ชัด มีสีน้ำตาลปนเขียว จุดสีน้ำตาล บริเวณส่วนหัวสีเขียวเคลือบน้ำตาล ขาทั้งสี่มีลายน้ำตาลดำ ขาหลังมีลายขวาง ลำตัวอ้วนข้างท้องมีลายน้ำตาลใต้ท้องเป็นสีขาว ผิวหนังส่วนใหญ่เรียบจะมีบ้างเป็นบางส่วนที่ขรุขระ

ความแตกต่างระหว่างตัวผู้กับตัวเมีย นอกจากอวัยวะเพศแล้วตัวผู้จะมีวงแก้วหูใหญ่กว่าตาและอยู่ทางด้านหลัง ลำตัวจะมีสีเข้มบริเวณใต้คางซึ่งมีสีจะเหลืองปนเขียวอย่างชัดเจนบริเวณใต้คางจะเป็นสีเหลือง แต่ เพศเมีย ผิวหนังจะสดใสกว่าและมีวงแก้วหูเล็กกว่าตาบูลฟร็อกเมื่อโตเต็มวัยจะมีขนาดยาวประมาณ 8-10 นิ้ว จะ “ส่งเสียงร้องดังคล้ายวัว” ขยาย พันธุ์ได้เมื่ออายุ 12-18 เดือน ตัวผู้จะเป็นผู้ออกอาการโดย เพื่อเรียกหาคู่ หากตัวเมียที่มีความพร้อมบริเวณเอวจะพองโต ท้องอูมเมื่อพลิกด้านท้องขึ้นจะไม่เห็นเส้นเลือดใต้ผิวหนัง เมื่อไข่ถูกผสมน้ำเชื้อแล้วจะฟักออกเป็นตัวภายในเวลา 3 วัน

บูลฟร็อก (Bull Frog)

การเลี้ยงควรเลี่ยงการให้อาหารสด เพราะจะทำให้น้ำในบ่อเน่าเสียเร็ว ส่งผลให้เกิดโรคและทำให้การเจริญเติบโตช้าลง

ลูกอ๊อดของกบบูลฟร็อกในระยะที่มีการงอก 2 ขาหลังจะมีขนาดใหญ่กว่าลูกอ๊อดของกบนา 5-7 เท่า มันจะพัฒนารูปร่างให้โตใหญ่อย่างรวดเร็วจนมันถูกขนานนามว่า “กบยักษ์” เมื่ออายุ 6-12 เดือน

Blue Bull Frog

ด้วยที่มันมีสรรพนามว่า กบยักษ์ จึงเป็นเหตุให้ไม่มีการวางขายกบชนิดนี้ในตลาดสดแบบทั้งตัว เพราะนอกจากจะ มีลักษณะไม่ชวนให้ซื้อหามาประกอบอาหาร แล้ว รสชาติยังสู้กบนาไม่ได้ และ มีข้อควรสังวรกับสัตว์พลัดถิ่นตัวนี้ คือ มันจะชอบกินลูกเขียด ลูกหนู ลูกปลา และลูกกบนา ตามที่คำโบราณว่า “สัตว์ใหญ่ไล่กินสัตว์เล็ก” ฉะนั้น ก่อนซื้อหามาเลี้ยง อยากให้แฟนคอลัมน์ “หลายชีวิต” ไตร่ตรองถามตัวเองสักนิดก่อนว่า จะเก็บไว้นานแค่ไหน……เพราะถ้าเห่อหลงใหลเพียงชั่วครู่ชั่วยาม แล้วปล่อยคืนสู่ธรรมชาติก็หยุดนั้นจงอย่า…. ไม่เช่นนั้นมันอาจกลายเป็นปัญหา อย่างหอยเชอรี่ อีกัวร์น่า และ ไอ้เจ้าชักเกอร์ ปลาเทศบาลที่กำลัง สร้างความปวดเศียรเวียนเกล้าให้กรมประมงในยามนี้

นิวส์ท้องแดง (Chinese Fire-bellied Newt)

2011-08-06T05:41:00.000-07:00

ชื่อ นิวส์ท้องแดง (Chinese Fire-bellied Newt)

ถิ่นกำเนิด จีน
ประเภท ครึ่งบกครึ่งน้ำ
ชื่อทางวิทยาศาสตร์ Chinese Fire-bellied Newtial

ลักษณะนิวส์ท้องแดง
เป็นซาลาแมนเดอร์ชนิดหนึ่ง ชอบอยู่ใต้น้ำไม่ค่อยขึ้นมาผึ่งบนบก ยาวประมาณ12-15 ซม. หากินเวลากลางคืน ตัวผู้จะเล็กกว่าตัวเมีย แขนขาถ้าขาดสามารถงอกใหม่ได้

การแยกเพศ ตัวผู้จะมีตุ่มบวมๆที่โคนหางอุณหภูมิ 18-24 องศาการขยายพันธุ์ ออกไข่อาหาร หนอนนก จิ้งหรีด หนอนแดง ไรทะเล

นิวส์ท้องแดง (Chinese Fire-bellied Newt)

วิธีการเลี้ยง
ใช้น้ำสะอาดในการเลี้ยงดู โดยเทน้ำใส่ตู้ขนาด20-40ลิตร แล้วจัดให้มีบกเพื่อให้ขึ้นมาผึ่ง ควรใส่ตระไคร่น้ำลงไปด้วย ควรมีที่หลบให้อยู่ด้วย ไม่ควรเลี้ยงเกิน10ตัวต่อตู้1ใบ

นิวส์ท้องแดง (Chinese Fire-bellied Newt)

นกเปล้าคอสีม่วง

2011-08-03T18:08:00.000-07:00

นกเปล้าคอสีม่วงเป็นนกในวงศ์นกเขา และนกลุมพู (Columbidae)ที่มีสีสวยอีกชนิดหนึ่งจัดอยู่ในสกุลนกเปล้า (Treron) ซึ่งเป็นสกุลของนกเขาที่มีสีเขียวและอาศัยอยู่ตามป่า

นกเปล้าคอสีม่วง มีขนาดยาวประมาณ 25 ซม. ลำตัวอวบป้อม หัวเล็ก ขาและปากสั้นเรียวเล็ก ปลายปากบนงุ้มลงเล็กน้อยโคนปากเหนือรูจมูกมีแผ่นหนังบวมใช้เปิดปิดรูจมูก ตัวผู้ หัวสีเทา คอและอก ตอนบนสีม่วงอมชมพู อกช่วงล่างสีส้ม หลังแลตะโพกสีเขียว มีแถบสีเหลืองอมเขียวที่ปีก หางสีเทาและมีแถบสีดำที่ปลายหาง ขนคลุมโคนหางด้านล่างสีน้ำตาลแดงเข้ม ขาสีแดง ส่วนตัวเมียจะมีขนปกคลุมลำตัวสีเขียวทึม ขนคลุมโคนหางด้านล่างสีเนื้อ

นกเปล้าคอสีม่วง

นกเปล้าคอสีม่วงมักพบเป็นคู่หรือฝูงเล็ก หากินอยู่ตามต้นไม้ไม่ค่อยลงมาพื้นดิน ชอบเกาะต้นไม้ต้นใดต้นหนึ่งเป็นประจำและไม่ค่อยเปลี่ยนที่หากิน เว้นแต่ขาดแคลนอาหารจึงย้ายที่หากิน และจะวนกลับมาหากินที่เดิมอีกครั้งเมื่ออาหารสมบูรณ์ ทำรังบนต้นไม้โดยใช้กิ่งไม้สานกันหยาบๆ วางไข่ครั้งละ 2 ฟอง

นกเปล้าคอสีม่วง มักพบกระจายพันธุ์อยู่ทางเอเชียตะวันออกเฉียงใต้พบได้ตั้งแต่ พม่า ไทย อินโดจีน มาเลเซีย อินโดนิเชีย และฟิลิปปินส์ สำหรับในประเทศไทย เป็นนกประจำถิ่นที่พบได้ไม่บ่อยนักตามป่าโปร่ง ในที่ราบและป่าชายเลนทั่วประเทศ ยกเว้นภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
สถานที่ที่หาดูง่ายที่สุด อยู่เกาะสมุยในวัดพระใหญ่ ใก้ลทางเข้า ต้นไม้ต้นเตี้ยๆ ระยะห่างเพียง 3-4 เมตร(ระยะกล้อง) ตอนเย็นจะกลับมารวมกันที่นี่ทั้งตัวผู้และตัวเมีย นกที่นี่ชินกับคนที่มาเที่ยววัดซะแล้ว

นกฟอพัส

2011-07-31T08:06:00.000-07:00

นกฟอพัสเป็นนกแก้ว(นกตระกูลปากขอ)ชนิดหนึ่งที่มีขนาดเล็กที่สุด สามารถพัฒนาสีสันได้เพิ่มมากขึ้น ไม่ส่งเสียงดัง นกฟอพัสเป็นนกที่ถูกจัดให้ขึ้นบัญชีไซเตสประเภท 2 ปัจจุบันสามารถจำแนกออกได้ทั้งหมด 8 สายพันธุ์ คือ

1. Yellow-face parrotlet (Forpus xanthops) มีขนาดความยาว 15 ซม. เป็นสายพันธุ์เดียวที่มีขนาดความยาวมากที่สุด มีถิ่นกำเนิดในประเทศเปรู
2. Maxican parrotlet (Forpus cyanopygius, Forpus c. insularis) มีขนาดความยาว 13 ซม. มีถิ่นกำเนิดในประเทศแมกซิโก
3. Green-rumped parrotlet (Forpus passerinus, Forpus p. viridissimus, Forpus p. deliciosus) มีขนาดความยาว 12 ซม. มีถิ่นกำเนิดในประเทศฝรั่งเศส
4. Blue-winged parrotlet (Forpus xanthopterygius, Forpus x. flavissimus, Forpus x. flavescens) มีขนาดความยาว 12 ซม. มีถิ่นกำเนิดในประเทศอาเจนติน่า บราซิล
5. Spectacied parrotlet (Forpus conspicillatus, Forpus c. caucae) มีขนาดความยาว 13 ซม. มีถิ่นกำเนิดในประเทศปานามา
6. Turqoise-rumped parrotlet มีขนาดความยาว 12 ซม. มีถิ่นกำเนิดในประเทศโคลัมเบีย
7. Sclaters parrotlet มีขนาดความยาว 12 ซม. มีถิ่นกำเนิดในประเทศบราซิล
8. Pacific parrotlet มีขนาดความยาว 13 ซม. มีถิ่นกำเนิดในประเทศเปรู

นกฟอพัส

การเลี้ยงดูนกชนิดนี้สามารถเลี้ยงรวมกันได้ในกรงใหญ่ หรือจะเลี้ยงเป็นคู่ๆก็ได้ ในกรณีที่ต้องการเพาะขยายพันธุ์ควรเลี้ยงเป็นคู่ กรงที่ใช้สำหรับเพาะพันธุ์ควรมีขนาดไม่เล็กกว่าหมอนใหญ่ ระยะห่างของลวดที่ใช้ทำกรงไม่ควรมากนัก เพราะขนาดของตัวนกมีขนาดค่อนข้างเล็ก อาจทำให้นกหลุดจากกรงที่เลี้ยงดูอยู่ได้ ในต่างประเทศนิยมใช้กรงหมอนใหญ่เพื่อลดขนาดพื้นที่โรงเรือนซึ่งนิยมใช้ห้องว่างภายในบ้านเป็นโรงเรือน ในกรณีที่ต้องการเลี้ยงไว้สำหรับความเพลิดเพลิน ตามห้องพัก อพาตเม้นต์ หรือคอนโดมิเนียม ควรเลี้ยงในกรงหมอนเล็ก ซึ่งสามารถจัดวางไว้ที่มุมห้อง หรือตามระเบียงก็ได้

อาหารที่ใช้สำหรับเลี้ยงนกฟอพัส นิยมใช้เมล็ดธัญญพืช ที่ผสมรวม 15 อย่าง ที่มีขายตามแหล่งขายอาหารนก หรืออาจผสมเองก็ได้ ซึ่งอย่างน้อยควรมีส่วนผสม อันได้แก่ ทานตะวัน มิลเลต ข้าวไร ข้าวโอ๊ดและข้าวเปลือกเม็ดมะเขือ เป็นส่วนผสมอยู่ด้วย นอกจากนี้ยังสามารถให้ผักและผลไม้ได้อีกด้วย