<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:blogger='http://schemas.google.com/blogger/2008' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-7141382703646306303</id><updated>2026-11-10T00:39:46.601-08:00</updated><category term="महाराष्ट्रातील किल्ले"/><category term="ऐतिहासिक दिनविशेष"/><category term="मावळे महाराजांचे"/><category term="कवी भूषण"/><category term="महाराजांच्या कविता"/><category term="Shivaji Maharaj"/><category term="छत्रपती"/><category term="Sambhaji Maharaj"/><category term="इतर"/><category term="शिवाजी महाराज"/><category term="महाराष्ट्रातील किल्ल्यांचा इतिहास"/><category term="Jijabai"/><category term="Marathe"/><category term="Mavale"/><category term="असे घडले महाराज महाराष्ट्र"/><category term="Dattaji Shinde"/><category term="Forts In Maharashtra"/><category term="Janata Raja"/><category term="Panipat"/><category term="Raje"/><category term="Santaji Ghorpade"/><category term="Shahaji Raje"/><category term="Shivay"/><category term="किल्ले राजगड"/><category term="किल्ले रायगड"/><category term="छावा"/><category term="मराठेशाही"/><category term="राज्याभिषेक"/><category term="रायगड"/><category term="शिवराज्याभिषेक"/><category term="Aurangjeb"/><category term="Baji Pasalkar"/><category term="Bhor"/><category term="Burhadi Ghat"/><category term="Dhanaji Jadhav"/><category term="Firangoji Narsale"/><category term="Jankoji SHinde"/><category term="Kavi kalash"/><category term="Kille Sangramdurg"/><category term="Kille Vellor"/><category term="Maharajsaheb"/><category term="Maharashtra"/><category term="Malharrao Holkar"/><category term="Moghal"/><category term="Mughal"/><category term="Nimbalkar"/><category term="Pune"/><category term="Purandar"/><category term="Rajaram Maharaj"/><category term="Sadashiv Peshawe"/><category term="Shahajiraje Bhosale"/><category term="Shambhuraje"/><category term="Sidhoji Nimbalkar"/><category term="Sindhudurg"/><category term="Soorat"/><category term="Soorat Loot"/><category term="Surat"/><category term="Surat Lut"/><category term="Torana Fort"/><category term="Tryambak Ingale"/><category term="shahistekhan"/><category term="shivray"/><category term="किल्ले माहुली"/><category term="किल्ले वेल्लोर"/><category term="किल्ले सिंहगड"/><category term="चाकण"/><category term="जिजाऊ"/><category term="जिजाबाई"/><category term="त्र्यंबक इंगळे"/><category term="धनाजी जाधव"/><category term="नावजी बलकवडे"/><category term="फिरंगोजी नरसाळे"/><category term="बाजी पासलकर"/><category term="बाजीप्रभू देशपांडे"/><category term="माझी मुलुखगिरी"/><category term="माहुली"/><category term="राजगड"/><category term="राजमाता जिजाऊ"/><category term="शिवकालीन कागद"/><title type='text'>۞आम्हीच ते वेडे ज्यांना आस इतिहासाची۞</title><subtitle type='html'></subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default?redirect=false'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><link rel='next' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default?start-index=26&amp;max-results=25&amp;redirect=false'/><author><name>Abhishek</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13589739564766130417</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBYs3n_MaFKgcWyIvzR6za80Tkls7ss5DRi6v4t5O97X02D2PBqpLd--k27aU3WBsj7FQxTE-jOC8Yy9qqKqmbL_yT5O4EyPBLkP9mmGsBizmMahwPNArGRBbSQZP70Ho/s220/zenda.jpg'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>259</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7141382703646306303.post-3553297754557660223</id><published>2019-12-04T19:53:00.003-08:00</published><updated>2019-12-04T19:53:57.836-08:00</updated><title type='text'>ऑपरेशन ट्रायडंटल</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgJZ7sxJ-G7NmV_HdHAwIOfd1Y9t0SQmcW4jFRYySe4VAbvtHLfHDrWMTVKetgybQev___WIQ1uO6fBVuqEI6x6gDmrx7di7KUQC75I4tdnlaAFpgF2CsDPeabnPCPHZK19J5d3uduz4H6t/s1600/images+%25289%2529.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;547&quot; data-original-width=&quot;547&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgJZ7sxJ-G7NmV_HdHAwIOfd1Y9t0SQmcW4jFRYySe4VAbvtHLfHDrWMTVKetgybQev___WIQ1uO6fBVuqEI6x6gDmrx7di7KUQC75I4tdnlaAFpgF2CsDPeabnPCPHZK19J5d3uduz4H6t/s320/images+%25289%2529.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: white; color: #1d2129; font-family: Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px; margin-bottom: 6px;&quot;&gt;
रोजच्या पोटापाण्याची भ्रांत असणाऱ्यांना कसले आलय कुठल्या गोष्टीचं सोयरं सुतक, रोजचा गाडा ओढण्यातच नशिबाला घामाच्या धारा लागतात. पण आजचा प्रसंग काहीसा वेगळा होता. साऱ्या दिल्लीमध्ये सायरन मोठमोठ्यान खणखणत होते. रस्त्यावरून पोलीस व्हॅन सतत सूचना देत होत्या. घरातून बाहेर उजेड येणार नाही एवढ्या खबरदारीनं राहण्याचे ते सांगत होते. ३ डिसेंबर १९७१ ची ती रात्र.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: white; color: #1d2129; font-family: Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px; margin-bottom: 6px; margin-top: 6px;&quot;&gt;
सबंध उत्तर भारतात आगपाखड करत पाकिस्तानी विमानं घोंगावत होती. अंबाला, श्रीनगर, अवंतपूर, पठाणकोट, उत्तरलाईन, जोधपुर पार आग्र्यापर्यंत ही विमानं आत शिरली. प्रधानमंत्री इंदिरा गांधी यांनी आपले सर्व कार्यक्रम स्थगित सर्वत्र होणाऱ्या हल्ल्याची माहिती घेतली. देश कि धडकन असणाऱ्या नव्या दिल्लीत खलबतांना उत आला. इंदिरा बाईंनी तिन्ही दलांच्या सेनापतींना बोलावून घेतले. बराच खल झाला. शेवटी रात्री उशिरा बाईंनी फोन उचलला&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: white; color: #1d2129; font-family: Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px; margin-bottom: 6px; margin-top: 6px;&quot;&gt;
पलीकडल्या &quot;येस मॅमला&quot;&lt;br /&gt;अलीकडून &quot;संसार&quot; एवढेच उत्तर दिले गेले.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: white; color: #1d2129; font-family: Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px; margin-bottom: 6px; margin-top: 6px;&quot;&gt;
आता सुरवात झाली होती ती एक, भविष्यासाठी दैदिप्यमान ठरणाऱ्या ऐतिहासिक घटनेला.&amp;nbsp;&lt;a class=&quot;_58cn&quot; data-ft=&quot;{&amp;quot;type&amp;quot;:104,&amp;quot;tn&amp;quot;:&amp;quot;*N&amp;quot;}&quot; href=&quot;https://www.facebook.com/hashtag/%E0%A4%91%E0%A4%AA%E0%A4%B0%E0%A5%87%E0%A4%B6%E0%A4%A8_%E0%A4%9F%E0%A5%8D%E0%A4%B0%E0%A4%BE%E0%A4%AF%E0%A4%A1%E0%A4%82%E0%A4%9F%E0%A4%B2%E0%A4%BE?source=feed_text&amp;amp;epa=HASHTAG&quot; style=&quot;color: #385898; cursor: pointer; font-family: inherit; text-decoration-line: none;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;_5afx&quot; style=&quot;direction: ltr; font-family: inherit; unicode-bidi: isolate;&quot;&gt;&lt;span aria-label=&quot;hashtag&quot; class=&quot;_58cl _5afz&quot; style=&quot;color: #365899; font-family: inherit; unicode-bidi: isolate;&quot;&gt;#&lt;/span&gt;&lt;span class=&quot;_58cm&quot; style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;ऑपरेशन_ट्रायडंटला&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&amp;nbsp;सुरुवात झाली. भारतीय नौकांचा काफिला कराचीच्या दिशेने निघाला. यात चार मिसाईल बोटी, दोन अद्ययावत फ्रीगेट असा सारा कारभार. शेवटचा हल्ला मिसाईल बोटीच्या गराड्यानं कराचीजवळ जाऊन करायचं नक्की ठरलं होतं. पाकिस्तानच्या &quot;गाझीची&quot; थोडीशी धास्ती होतीच. पण &quot;लढाई करने जा रहे है, मोहब्बतनही&quot; हे माणेकशॉजींचे हे खडे बोल सगळ्यांना कामाला लावणारे होते.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj5HQjo3NIACVo_KPxwCVv1Thmd51MGxKCxWIc2zoFgF07oV4ik_BSKZSr6icklbXuCCMELABmJKbSSklMpQm7ZZukjDeSiryzP9uejg2wShqPDG6VW-up1BCQA9lgiagdoXOWMHhXeOynX/s1600/images+%252810%2529.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;399&quot; data-original-width=&quot;750&quot; height=&quot;170&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj5HQjo3NIACVo_KPxwCVv1Thmd51MGxKCxWIc2zoFgF07oV4ik_BSKZSr6icklbXuCCMELABmJKbSSklMpQm7ZZukjDeSiryzP9uejg2wShqPDG6VW-up1BCQA9lgiagdoXOWMHhXeOynX/s320/images+%252810%2529.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: white; color: #1d2129; font-family: Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px; margin-bottom: 6px; margin-top: 6px;&quot;&gt;
रात्री दहा वाजता नौदलाचे अधिकारी बी. बी. यादव यांनी आपला वायरलेसचा स्वीच ऑन केला. अडमिरला त्यांनी कळविले &quot;आमच्या रडारच्या कक्षेत दोन जहाजं दिसताहेत&quot; पाक नौदलाचे ध्वज जहाज बाबर एका गोदीजवळ नांगरून पडलं होतं. सोबत खैबर शहाजहा बादर आलमगीर, आलमगीर हे देखील तिच्या सोबतीला होते. थंडी होती अरबी समुद्र शांत होता. भारतीय नौदलाच काफिला बाणाच्या टोकासारखा आकार रचून कराचीच्या दिशेने पुढेच पुढे निघाला होता.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: white; color: #1d2129; font-family: Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px; margin-bottom: 6px; margin-top: 6px;&quot;&gt;
बोचऱ्या थंडीला अन शांततेला भंग करत एक भला मोठ्ठा आवाज झाला. पाकिस्तानी वेळेनुसार ती वेळ रात्री पावणे अकराची. किमान तीन एक टन वजनाच्या एक मिसाईलनं पाकिस्तानी खैबरचा वेध घेतला होता. ३५०० टन वजनाचं जहाज काही क्षणातच गटांगळ्या खाऊ लागलं, एका मागून एक बार होत राहिले, वायरलेसहून मदतीसाठीचे मेसेज पाठवण्याची जिकडे तिकडे घाई उडाली होती. पण त्यावेळी पाकिस्तान मनोरा किमारी व मसरूर एयरबेसवरून विमान विरोधी तोफा डागत होतं. आता आपल्यावर विमानानंही हल्ला होईल असा त्यांचा कयास होता.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhbeU9gbCY4Vz_PHPvP8N7X5RqwKfCQYs2ZIFgck7aOXETW_8R_5hXMC_ycJYIdDmJG34xGdkvf19JwmaidtZJxrkmZgjXFMZq1Q7Lvpu6hMZBIkSxBhQGJnkadFq-P_CVLrcH5JMpWfUST/s1600/images+%252813%2529.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;382&quot; data-original-width=&quot;600&quot; height=&quot;203&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhbeU9gbCY4Vz_PHPvP8N7X5RqwKfCQYs2ZIFgck7aOXETW_8R_5hXMC_ycJYIdDmJG34xGdkvf19JwmaidtZJxrkmZgjXFMZq1Q7Lvpu6hMZBIkSxBhQGJnkadFq-P_CVLrcH5JMpWfUST/s320/images+%252813%2529.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: white; color: #1d2129; font-family: Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px; margin-bottom: 6px; margin-top: 6px;&quot;&gt;
इकडे खैबरच्या मदतीला येणारा महाफौस जहाजेलाही नौदलानं आसमान दाखवलं. सगळ्यांनीच कावा केला. खैबर बुडविली, उरल्या सुरल्या लहान पाक बोटींचा समाचार घेत भारतीय युद्ध जहाजा अक्षरशः कराची बंदराला लागल्या. किनाऱ्यावरल्या पेट्रोलियमचे मोठमोठे साठे, रिफायनरी सारं काही बेचिराख केलं. दुसरीकडं भारतीय नॅट विमानं मसरुर वर हल्ला करीत होती. एकीकडे भारताच्या नौकादलाने पाकिस्तानी नौकादलाचे कंबरड मोडलं तर दुसरीकडे हवाई दलाने पाकिस्तानी एयर कंट्रोलला हालण्याची संधीही दिली नाही. अशा रीतीनं ऑपरेशन ट्रायडंट सक्सेस झालं देशाच्या मुरब्बी बाईसाहेबांनी बुद्धीबळाच्या पटलावर सोंगट्या फिरवून प्रतिस्पर्ध्याची नाचक्की करावी, तशी अवस्था पाकिस्तानची करून ठेवली होती.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: white; color: #1d2129; font-family: Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px; margin-bottom: 6px; margin-top: 6px;&quot;&gt;
१९७१ ची रोमांचक युद्धगाथा&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: white; color: #1d2129; display: inline; font-family: Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px; margin-top: 6px;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: white; color: #1d2129; display: inline; font-family: Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px; margin-top: 6px;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
अभिषेक कुंभार&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/feeds/3553297754557660223/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/2019/12/blog-post.html#comment-form' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default/3553297754557660223'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default/3553297754557660223'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/2019/12/blog-post.html' title='ऑपरेशन ट्रायडंटल'/><author><name>Abhishek</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13589739564766130417</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBYs3n_MaFKgcWyIvzR6za80Tkls7ss5DRi6v4t5O97X02D2PBqpLd--k27aU3WBsj7FQxTE-jOC8Yy9qqKqmbL_yT5O4EyPBLkP9mmGsBizmMahwPNArGRBbSQZP70Ho/s220/zenda.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgJZ7sxJ-G7NmV_HdHAwIOfd1Y9t0SQmcW4jFRYySe4VAbvtHLfHDrWMTVKetgybQev___WIQ1uO6fBVuqEI6x6gDmrx7di7KUQC75I4tdnlaAFpgF2CsDPeabnPCPHZK19J5d3uduz4H6t/s72-c/images+%25289%2529.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7141382703646306303.post-4157119172238846017</id><published>2018-03-19T08:03:00.000-07:00</published><updated>2018-03-19T08:03:31.540-07:00</updated><title type='text'>अपरिचित क्रांतीपर्व महाराज चीमासाहेब  </title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgpOkvLXa268z1v_xNXcd15IK0HJAKN8y9ekbUuIZJDoDqVx-t5hTSo7tBwROiMQjf56gYEBvUYVMchZPeEKjmdl61ZTfFQUqhCiVjQVHAgV99q0lkEV3Jp1yNO-_uNPjWIYjCVJfp_qqZC/s1600/IMG-20180319-WA0039.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;800&quot; data-original-width=&quot;600&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgpOkvLXa268z1v_xNXcd15IK0HJAKN8y9ekbUuIZJDoDqVx-t5hTSo7tBwROiMQjf56gYEBvUYVMchZPeEKjmdl61ZTfFQUqhCiVjQVHAgV99q0lkEV3Jp1yNO-_uNPjWIYjCVJfp_qqZC/s320/IMG-20180319-WA0039.jpg&quot; width=&quot;240&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&amp;nbsp;भाऊबंदकी आम्हाला कधी सुटली नाही, आणि या गोष्टीला इतिहास देखील आहे, ही गोष्ट वेगळी, पण तरीही स्वातंत्रतेचा बाणा मनाशी बाळगून असणाऱ्यांनी कधीही या गोष्टीचा तसूभरही आपल्या ध्येयावर प्रभाव पडून दिला नाही ही देखील महत्वाची बाब.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
कंपनी सरकारची कोल्हापूर राज्याच्या कारभारातील अवाजवजी&amp;nbsp; लुडबुड आता सहन होण्यासारखी नव्हती, पण पर्याय नव्हता, आपल्या बंधूचे कंपनी सरकारकडे कललेले मत चिमासाहेबांना डाचत असे आणि या गोष्टी त्यांनी उघड उघड बोलूनही दाखवल्या होत्या. त्यामुळे दोन भावंडांमध्ये असणाऱ्या या वैचारिक भिन्नातेतून ते दोन्ही ध्रुव एकमेकांपासून दुरावू लागले. चिमासाहेबांचा प्रस्थापितांच्या विरोधातील आवाजावर अंकुश ठेवण्यासाठी त्यांच्यावर पाळत ठेवण्यात आली, पण &quot;हातावर तुरी देणे&quot; हा वाक्प्रचारचं जणू या घराण्याने मराठी भाषेला दिला असावा अशीच करामत घडत असत. इंग्रजी रेसिडेंटला - त्यांच्या बंधूंना अपयश येत असे. हे वारे&amp;nbsp; काहीतरी वेगळ्या दिशेने वाहणारे आहे,या गोष्टीची मात्र त्यांना निश्चित कल्पना आली होती.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
चिमासाहेब शूर, सशक्त, व&amp;nbsp; देखणे, त्यात त्यांना जात्याचा शिकारीचा नाद, भालाफेक देखील अचूकच असे. शिकारीमुळे बरीच रानं - वनं तुडविल्यामुळे करवीर नगराचा संपूर्ण भूगोल त्यांना माहिती होता.&lt;br /&gt;
&quot;चिमासाहेबांची वागणूक स्वैर, ते नेहमी स्वच्छंदीपणाने वागतात. शिकारीचा छंद अनिवार आहे, कंपनी सरकारविरुद्ध सतत टीका करीत असतात. त्याचे परिणाम सर्वांनाच भोगावे लागतील, अशी तक्रार थोरल्या युवराजांच्या मातोश्री ताराबाई यांच्याकडे होत.&quot; यावर उपाय म्हणून चिमासाहेबांचे लग्न करण्याचे पक्के झाले, व नेसरीकर शिंदे - नरसिंगराव यांच्या कन्येशी चिमासाहेब यांचा विवाहसोहळा पार पडला. हा काळ १८४७चा होता. पण उरात एकदा क्रांतीची मशाल पेटलेली असता, तिला कुठलीच गोष्ट शमवू शकत नाही ही गोष्ट कुणाच्याच लक्षात आली नाही.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjJuMBQFbRp7Hg051ZcvEE2BvbZBoMKJKcleJ9qAHu1Kv058puBoiVOQFVuEEe_vuF7Jt0_mCaReLJhh_2rvQJqbSxAeV9voY29xk7tK9U3hhoUQ-HUvpgGSDIS84zBcUuHFbrAdE82mcZz/s1600/IMG-20180319-WA0037.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;370&quot; data-original-width=&quot;480&quot; height=&quot;246&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjJuMBQFbRp7Hg051ZcvEE2BvbZBoMKJKcleJ9qAHu1Kv058puBoiVOQFVuEEe_vuF7Jt0_mCaReLJhh_2rvQJqbSxAeV9voY29xk7tK9U3hhoUQ-HUvpgGSDIS84zBcUuHFbrAdE82mcZz/s320/IMG-20180319-WA0037.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
याचवेळी सामानगडाच्या गडकऱ्यांच्या उठावात असणाऱ्या&amp;nbsp; रामसिंगनामक राजपूत व्यक्तीशी चिमासाहेबांचा सबंध आला, अज्ञानवासात असताना रामसिंग याने नेसारीकर शिंद्यांकडेच काही दिवस काढले होते,&amp;nbsp; हे लागेबांधे वेगळेच. हा रामसिंग मुळात इंग्रजद्वेष्टा त्यामुळे रामसिंगाचे भेटणे म्हणजे चिमासाहेबांच्या मनात असणाऱ्या क्रांतीला उत्तेजन मिळण्यासारखेच ठरले. आणि तश्या गुप्त हालचाली सुरु झाल्या. यावेळी इंग्रजांशी सुत जुळलेले असलेल्या नाना आत्माराम यांची चिमासाहेबांचा शिक्षक म्हणून वर्णी लागली,आणि चिमासाहेबांच्या विरोधात कटकारस्थानाला वाड्यातच जोर चढला, राहत्या वाड्यातही चिमासाहेबांच्या आसपास हेर फिरू लागले. यातचं बेळगावहून चिमासाहेबांना अटक करण्याचे फर्मान असलेला लखोटा स्वतः त्यांच्याच हाती पडला आणि मग उघड उघड बंडालाच सुरवात झाली.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
इंग्रज रेसिडेंटने छत्रपतींचे निष्ठावान म्हणून कार्यरत असणाऱ्या सर्वांना निरोपाचे विडे देत, त्याजागी आपली माणसे पेरली होती, आता तिथे उघडउघड पुन्हा आपल्या जुन्याजाणत्या लोकांना जवळ करण्याचे सत्र सुरु झाले, एवढं सगळं झाल्यावर कंपनीसरकार स्वस्थ बसणार नाही आणि म्हणूनच त्या दिशेने ठोस पावलं उचलावी लागणार हे जाणून युवराज व त्यांच्या शिबंदीने वाड्याबाहेर तंबू ठोकले व लष्करभरती सुरु झाली. आणि दहा - बारा हजार लष्कर जमा देखील झाले. जुन्या जाणत्या लोक - सरदारांकडून आर्थिक स्वरूपाच्या सहाय्याची जमवाजमव झाली. हिंदुस्थानशी संपर्कात राहून ५७ साली उठणाऱ्या बंडात आपणही कारकीर्द गाजविण्याचे चीमासाहेबांनी आपल्या सहकाऱ्यांसह नक्की केले होते.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhLdMVD-57yV17L-qXhzsq1Kdl13GeNdyBzeldPUOToxWUX1Wuby_Qn9akT2qsx-WHCqPSbZMBnp57Xl-hxccC2Gg8y8UdOBe8HORkCkoSR6Jv4YjT3nJzAEd6juRe57CK9TmRzUjSfz6VZ/s1600/IMG-20180319-WA0038.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1280&quot; data-original-width=&quot;960&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhLdMVD-57yV17L-qXhzsq1Kdl13GeNdyBzeldPUOToxWUX1Wuby_Qn9akT2qsx-WHCqPSbZMBnp57Xl-hxccC2Gg8y8UdOBe8HORkCkoSR6Jv4YjT3nJzAEd6juRe57CK9TmRzUjSfz6VZ/s320/IMG-20180319-WA0038.jpg&quot; width=&quot;240&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
इंग्रजांनी कोल्हापूरमध्ये ठेवलेल्या सत्ताविसाव्या नेटिव्ह इंफंट्रीतील २०० सैनिकांनी रामजी शिरसाठ यांच्या नेतृत्वाखाली युद्ध पुकारले. ३१ जुलै रोजी त्यांनी सरकारी खजिना लुटत एल्गार केला. पराक्रमाची शर्थ करत प्रत्येकजण लढला पण म्हणावे ऐसे यश संपादित जाहले नाही आणि कोल्हापूरचा आवाज दाबण्यात आला. या उठवाची पाळमुळे खोदून काढण्यासाठी आलेल्या मेजर जनरल जेकबने धरपकडीचा सपाटाच लावला होता, लोकांना तोफेच्या तोंडी द्या, रस्त्यात गोळ्या घाला असे नानाविध प्रकार करून लोकांवर दहशत बसविण्यात येत होती पण याही अवस्थेत पुन्हा एकदा बंड घडले आणि ते देखील इंग्रजांनी तात्काळ हाणून पाडले. यावेळी चीमासाहेबांच्या हालचालींचा वेग इंग्रज रेसिडेंटला कळत होता, आणि त्यांच्यावर अंकुश ठेवण्यासाठी इथून पुढे चीमासाहेबांवर बंदिवास चालू झाला. संपूर्ण वाद्याला असेलेले इंग्रजांचे वेढे यावेळी कुणी भेदू शकले नाहीत. ५ डिसेंबर १८५७पासून नजरकैदेत असलेल्या चीमासाहेबांच्या विरोधात पुरावे गोळा करण्यासाठी सरकारचे जंग जंग पछाडणे सुरुच होते. ही चौकशी मार्च १८५८ रोजी जाऊन थांबली.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
३१ मार्च १८५८ रोजी पोलीटिकल सुपरिटेंडंट याने सायंकाळी चिमासाहेब यांना वरिष्ठांचा हुकुम देण्यासाठी बोलावले असा निरोप पाठवला व ताबडतोब रेसिडेन्सीत येण्याचा हुकुम केला. चीमासाहेब रेसिडेन्सीत गेल्यावर त्यांची अंगावरील राजवस्त्रे काढून घेऊन साधा पोशाख देण्यात आला. व तिथेच तयार असलेल्या मेण्यात बसवून ऐनमध्य रात्री मेणा राधानगरी, फोंडा मार्गे वाघोटणे बंदरात न्हेण्यात आला. तेथून चीमासाहेबांची रवानगी कराचीला करण्यात आली.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiR9jEDnp4ZEcHSl1f4g9HWEuw8BRAH40ZFwVrEJ4z-k_sCDU5u_lC0O4pWXTApInScrLDKqNv7TyJGEqNl-DTZZWw3aUVghyphenhyphen50BYQ-fZg_-MJVmMRTOq4VTedN9xfcBVjRQ-o05XG7SOek/s1600/IMG-20180319-WA0040.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;960&quot; data-original-width=&quot;537&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiR9jEDnp4ZEcHSl1f4g9HWEuw8BRAH40ZFwVrEJ4z-k_sCDU5u_lC0O4pWXTApInScrLDKqNv7TyJGEqNl-DTZZWw3aUVghyphenhyphen50BYQ-fZg_-MJVmMRTOq4VTedN9xfcBVjRQ-o05XG7SOek/s320/IMG-20180319-WA0040.jpg&quot; width=&quot;179&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
कराचीत चिमासाहेबांना पॉईंट मनोरा येथे ठेवण्यात आले. नंतर १८५९ मध्ये त्यांच्यासाठी खास बंगला बांधून देण्यात आला. तिथेचं ही क्रांतीची लवलवती ज्वाळा आपल्या अखेरच्या क्षणापर्यंत स्वातंत्र्याचे मनसुबे रचत रचत शांत जाहिली. कराचीत असणाऱ्या ल्यारी नदीच्या किनारी चीमासाहेबांची समाधी असण्याचे आज पर्यंत सांगण्यात आले पण अभ्यासकांचा एक वर्ग ही समाधी आज कराची येथील किरथर नॅशनल पार्क येथे असण्याचेही सांगण्यात येते. याच समाधीचे जीर्णोद्धार करण्याचे मसनुबे लोकराजा राजर्षी शाहू महाराज यांचे देखील होते, स्वातंत्र्यपूर्व काळापर्यंत (१९४७)&amp;nbsp; चीमासाहेबांचा स्मृतीदिवसाचा कार्यक्रम कोल्हापूरकर मंडळी न चुकता पार पाडत या वेळचा मानाचा नैवेद्य कोल्हापूरहून लोकं जाऊन करत असत.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgQQMl_C2Q9nfWrwmWEhTWAQ7kMMo6NM-5bJIk3CjC1B_9-lPFw178k9Sx-Wh5Xcq3Yx-aIQTHOCqR6laN27yAnWMfr_x6XhEQMGf1UovMzhnjN2qpM4F-trroz24I51h-G96NAp7Q__j_F/s1600/IMG-20180319-WA0041.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;960&quot; data-original-width=&quot;282&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgQQMl_C2Q9nfWrwmWEhTWAQ7kMMo6NM-5bJIk3CjC1B_9-lPFw178k9Sx-Wh5Xcq3Yx-aIQTHOCqR6laN27yAnWMfr_x6XhEQMGf1UovMzhnjN2qpM4F-trroz24I51h-G96NAp7Q__j_F/s320/IMG-20180319-WA0041.jpg&quot; width=&quot;94&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&quot;शाहू&quot; हे नाव असलेले हिंदुपती शाहू यांच्यानंतर भोसले कुळात हे नाव दुसऱ्यांदा आलं ते म्हणजे चीमासाहेब महाराज यांना. आणि या नावाचा लौकिक तिथून पुढल्या पिढीतही तसाच सुरु राहिला हे विशेष.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
#क्रांतीपर्व&amp;nbsp;&lt;br /&gt;
#आम्हीच_ते_वेडे&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj4pDYbHJ3hsbZyY53cM1GT_jZj56tIGvfi-yTmt70-TRuVNFYDFqNDybXpA54tQuhvpKuBdVgdHuiKsQ-TbtIpQBt29OTiEMYI7dHp3VUZuuEGO_ZZ-sbdPf92EnzgGSIAEyNV6ozp8ZK5/s1600/TheCenterPointKarachi.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;768&quot; data-original-width=&quot;1024&quot; height=&quot;240&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj4pDYbHJ3hsbZyY53cM1GT_jZj56tIGvfi-yTmt70-TRuVNFYDFqNDybXpA54tQuhvpKuBdVgdHuiKsQ-TbtIpQBt29OTiEMYI7dHp3VUZuuEGO_ZZ-sbdPf92EnzgGSIAEyNV6ozp8ZK5/s320/TheCenterPointKarachi.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
(सन्माननीय खासदार युवराज संभाजी राजांनी, आपल्या स्तरावर काहीतरी तजवीज करून पाकिस्तानमधील (जर अद्याप अस्तित्वात असेल तर) चीमासाहेबांचे समाधीस्थळ आम्हा हौश्या - नौश्यांसमोर आणलं तर ती इतिहासासाठी खूप मोठी देण ठरेल. कुणीतरी आमची विनंती महाराजसाहेबां पर्यंत पोहचवावी _/&#39;\_ )&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
© अभिषेक कुंभार&lt;br /&gt;
आम्हीच ते वेडे ज्यांना आस इतिहासाची&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/feeds/4157119172238846017/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/2018/03/blog-post.html#comment-form' title='2 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default/4157119172238846017'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default/4157119172238846017'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/2018/03/blog-post.html' title='अपरिचित क्रांतीपर्व महाराज चीमासाहेब  '/><author><name>Abhishek</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13589739564766130417</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBYs3n_MaFKgcWyIvzR6za80Tkls7ss5DRi6v4t5O97X02D2PBqpLd--k27aU3WBsj7FQxTE-jOC8Yy9qqKqmbL_yT5O4EyPBLkP9mmGsBizmMahwPNArGRBbSQZP70Ho/s220/zenda.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgpOkvLXa268z1v_xNXcd15IK0HJAKN8y9ekbUuIZJDoDqVx-t5hTSo7tBwROiMQjf56gYEBvUYVMchZPeEKjmdl61ZTfFQUqhCiVjQVHAgV99q0lkEV3Jp1yNO-_uNPjWIYjCVJfp_qqZC/s72-c/IMG-20180319-WA0039.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7141382703646306303.post-2111177325248820538</id><published>2015-09-04T04:37:00.000-07:00</published><updated>2015-09-04T05:12:28.465-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ऐतिहासिक दिनविशेष"/><title type='text'>इतिहासकर्ते</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhmJ7xfZ76Jg1GWcTdtEupUv_UMPtg3vWD1JdQIgqdGlA3Mh2apSCa0XbbR-CnDgdChUJ8H3dqxM8Rv-O_s87YbAaEjvxPWH4sN6d7dzegyODYANJysRh9DgHw0l8kgII7nkvxz9IQLsVBh/s1600/neemrana-fort-palace.jpg&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;238&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhmJ7xfZ76Jg1GWcTdtEupUv_UMPtg3vWD1JdQIgqdGlA3Mh2apSCa0XbbR-CnDgdChUJ8H3dqxM8Rv-O_s87YbAaEjvxPWH4sN6d7dzegyODYANJysRh9DgHw0l8kgII7nkvxz9IQLsVBh/s320/neemrana-fort-palace.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;या देशात फार कमी ठिकाणं अशी आहेत जिथे मराठयांचं रक्त सांडले नाही मग ते १६ व्या शतकातील मराठे असोत वा इंग्रजांच्या जुलमी राजवटीतील क्रांतिकारक असोत वा आजच्या घडीला देखील देशाच्या रक्षणासाठी खडे ठाकलेले आमचे जवान असोत एकप्रकारे या मुलखाची, देशाची रक्षण करण्याची जवाबदारी हि मराठ्यांवरचं येऊन पडलेली. अखंड लढत-झुंजत राहणाऱ्या मराठ्यांच्या तलवारीचे खणखणीत आवाज पार दिल्लीश्वराच्या कानी आदळले आणि ज्या तख्ताविरुद्ध मराठे लढत होते त्याचं तख्ताच्या रक्षणासाठीची जवाबदारी यांच्या खांद्यावर येऊन पडली. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;हा काळ होता १७६४ सर्वत्र धुमाकूळ, सत्ता गाजवत मराठे सारा हिंदोस्ता हाकत होते. गुजरातचा विचार करता, गुजरातच्या राजकीय सत्ता या सतत बदली होत राहिल्या, तसेच एकाच वेळेस मराठे, मोगल, इंग्रज, पोर्तुगीज इत्यादींच्या सत्ता होत्या. मराठ्यांमध्येही पेशवे, गायकवाड, शिंदे इत्यादींची सत्ता गुजरातवर होते. तसेच काही भाग हा स्वतंत्र संस्थानिकांकडे होता. यापैकी काही संस्थाने मांडलिक तर काही स्वतंत्र होती, त्यामुळे राजकीय परिस्थिती थोडी अस्थिर व कायम लढाई राहिली, अशावेळी कायमस्वरुपी सैन्य, तोफखाना इत्यादींची गरज गुजरातमध्ये होती. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;त्यामुळे गुजरातमधील मोठ्या शहरांत व जी शहरे लष्करीदृष्ट्या महत्वाची आहेत. तिथे तोफखाना होता व त्याचे स्वतंत्र प्रशासन होते. सुभेदार किंवा कमविसदार हे या तोफखान्यावर लक्ष ठेवून असत. अहमदाबाद, सुरत, बिरमगाव इत्यादी ठिकाणी तोफखाना असल्याचे उल्लेख मिळतात. त्या त्या ठिकाणच्या ताळेबंदात तोफखान्याकडील कर्मचाऱ्यांचा पगार, तोफांची मरम्मतदारुगोळा शिसे वगैरेचा खर्च नोंदविलेला दिसतो. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;तोफ ओतण्याचे कामही गुजरातमध्ये केले जात होते. दमाजी गायकवाड यांनी गोविंदराव गायकवाड यांना ४ सप्टेंबर १७६४ रोजी लिहिलेल्या पत्रात इंग्रजी लोखंड खरेदीची आज्ञा केली होतो ती अशी &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;तोफखाण्याबद्दल इंगरेजी लोखंडी मण - १ - पाच मण पक्के चांगला माल पाहून सरकार निरखे किफायतशीर खरेदी करून जलदीने हुजूर पाठविणे&quot;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhmJ7xfZ76Jg1GWcTdtEupUv_UMPtg3vWD1JdQIgqdGlA3Mh2apSCa0XbbR-CnDgdChUJ8H3dqxM8Rv-O_s87YbAaEjvxPWH4sN6d7dzegyODYANJysRh9DgHw0l8kgII7nkvxz9IQLsVBh/s1600/neemrana-fort-palace.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/feeds/2111177325248820538/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/2015/09/blog-post.html#comment-form' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default/2111177325248820538'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default/2111177325248820538'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/2015/09/blog-post.html' title='इतिहासकर्ते'/><author><name>Abhishek</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13589739564766130417</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBYs3n_MaFKgcWyIvzR6za80Tkls7ss5DRi6v4t5O97X02D2PBqpLd--k27aU3WBsj7FQxTE-jOC8Yy9qqKqmbL_yT5O4EyPBLkP9mmGsBizmMahwPNArGRBbSQZP70Ho/s220/zenda.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhmJ7xfZ76Jg1GWcTdtEupUv_UMPtg3vWD1JdQIgqdGlA3Mh2apSCa0XbbR-CnDgdChUJ8H3dqxM8Rv-O_s87YbAaEjvxPWH4sN6d7dzegyODYANJysRh9DgHw0l8kgII7nkvxz9IQLsVBh/s72-c/neemrana-fort-palace.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7141382703646306303.post-4606269793930107257</id><published>2015-02-03T05:53:00.001-08:00</published><updated>2015-09-04T03:50:04.830-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ऐतिहासिक दिनविशेष"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="किल्ले राजगड"/><title type='text'>उंबरखिंड</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh23edeEx0zTgmEL8wl6n6G3-kfILdrWaa2kjv8XtkzDr2kA4020-xaD5dw8MmKC9-lDgAt_JPOWrLGkTeU_2tbOxgT9MNlm_0V9YVxT1837P4odZRxE1dAV3GRVmUOR9fTDdLrBvuf2Luo/s1600/smarbhoomi+umberkhind.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh23edeEx0zTgmEL8wl6n6G3-kfILdrWaa2kjv8XtkzDr2kA4020-xaD5dw8MmKC9-lDgAt_JPOWrLGkTeU_2tbOxgT9MNlm_0V9YVxT1837P4odZRxE1dAV3GRVmUOR9fTDdLrBvuf2Luo/s1600/smarbhoomi+umberkhind.jpg&quot; width=&quot;216&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;शास्ताखान पुण्यात ठाण मांडून बसला याच काळात आजूबाजूच्या परिसरात हातपाय पसरण्याचा त्याचा मनसुबा तडीस नेण्याच्या उद्देशाने त्याने सुरवात केली. विश्वासू सरदारांना एकांतात भेटून चौल, कल्याण, भिवंडी, पनवेल, नागोठणे हा भाग हस्तगत करण्याची कामगिरी सोपविली गेली. कारतालाबखानसोबत कछ्प, चव्हाण, अमरसिंह, सर्जेराव गाढे, कोकाटे, जाधवराव यांची या मोहीमी साठी नियुक्ती केली गेली. विशेष म्हणजे यात या सरदारांशिवाय माहुरची रायबाघनदेखील या मोहिमेत सामील होणार होती. &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;बरेच मोठे सैन्य घेऊन कारतालाब&lt;/span&gt;खान लोहगडाच्या दक्षिणोत्तर मार्गाने पुढे सरकू लागला. वाट मोठी बिकट निरुंद गहन अरण्य ओलांडून पुन्हा सह्याद्रीची बिकट चढण चढून उतरायची व मग उंबरखिंडीतून खाली उतरायचे होते. इकडे कारतलबखानाच्या सर्व बातम्या महाराजांपातूर पोचतच हुत्या. राजांनी उंबरखिंडीच्या झाडीत सैन्य दाबून ठेवले. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
मोठी चढण चढून उतरून खानाचे सैन्य खिंडीत उतरले आणि रणभेरी निनादू लागल्या शत्रूने घेरल्याचे एव्हाना खानास समजले होते. बाणांचा बंदुकांचा मारा परस्परांवर होऊ लागला. प्रारंभी अमरसिंहाने व मित्रसेनाने मराठ्यांना चांगलेच तोंड दिले. रानोरान पळत सुटलेल्या आपल्या सैन्याला मित्रसेन घाबरू नका, स्थिर राहा असा धीर देत होता. पण एक गोष्ट होती कि कोंडीत सापडून सुधा कारतालाब खान युद्धावेश सोडत नव्हताचं, पण मराठ्यांच्या माऱ्यापुढे आता मात्र मोघलांची मात्र चालेन तेव्हा रायबाघन खानकडे आली. आणि तिने कारतालाबखानाला युद्धाची भाषा सोडून शरणागतीचे बोलणे करण्याचा सल्ला दिला. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
उशिरा का होईना पण कारतालाब खानास शहाणपणा सुचला आणि ३ फेब्रुवारी १६६१ रोजी युद्धविराम झाला अर्थात त्यासाठी मोठी खंडणी खानास मोजावी लागलीचं&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
फोटो - नेट साभार&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/feeds/4606269793930107257/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/2015/02/blog-post.html#comment-form' title='2 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default/4606269793930107257'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default/4606269793930107257'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/2015/02/blog-post.html' title='उंबरखिंड'/><author><name>Abhishek</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13589739564766130417</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBYs3n_MaFKgcWyIvzR6za80Tkls7ss5DRi6v4t5O97X02D2PBqpLd--k27aU3WBsj7FQxTE-jOC8Yy9qqKqmbL_yT5O4EyPBLkP9mmGsBizmMahwPNArGRBbSQZP70Ho/s220/zenda.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh23edeEx0zTgmEL8wl6n6G3-kfILdrWaa2kjv8XtkzDr2kA4020-xaD5dw8MmKC9-lDgAt_JPOWrLGkTeU_2tbOxgT9MNlm_0V9YVxT1837P4odZRxE1dAV3GRVmUOR9fTDdLrBvuf2Luo/s72-c/smarbhoomi+umberkhind.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7141382703646306303.post-7430180996027795699</id><published>2015-01-05T02:02:00.000-08:00</published><updated>2015-01-05T02:02:07.302-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ऐतिहासिक दिनविशेष"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="मावळे महाराजांचे"/><title type='text'>वांदीवॉशला मुघलांची दाणादान </title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh74Tg7UCFbRlDH0j7lHFzKfZpWc6GWGoF77Mi1WP2mmQAM0k5IFAxYZbaUJo1VKPitpI56_lCSt3HbqYUbQc6B4D0Q1MQhMHJT3AoovH2BKWgq5o2IZt_2JGACgE1GH6PlTuyyGUtwDyCR/s1600/santaji+ghorpade.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh74Tg7UCFbRlDH0j7lHFzKfZpWc6GWGoF77Mi1WP2mmQAM0k5IFAxYZbaUJo1VKPitpI56_lCSt3HbqYUbQc6B4D0Q1MQhMHJT3AoovH2BKWgq5o2IZt_2JGACgE1GH6PlTuyyGUtwDyCR/s1600/santaji+ghorpade.JPG&quot; height=&quot;320&quot; width=&quot;219&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
जिंजीपासून वांदीवॉश हे ठिकाण २५ मैल येथे मोगलांची अन्नधान्य सामग्री. ती आणण्याचा झुल्फिकारखानाचा प्रयत्न चालू होता. दोन अयशस्वी प्रयत्नानंतर तिसऱ्या प्रयत्नात तो यशस्वी झला. मोगली लष्करात एवढी बेशिस्त माजली होती कि उपाशी सैनिकांनी रात्री तांड्यावर हल्ला करून ते लुटले. या हल्ल्यातून वाचलेले सैन्य घेऊन तो वांदीवॉशहून तळाकडे निघाला मार्गात देसुर या ठिकाणी संताजी घोरपडे यांनी आपल्या २० हजार सैन्यासह त्याचावर हल्ला चढविला तो दिवस ५ जानेवारी १६९३ &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;इतिहासकार भीमसेन सक्सेना यावेळी हजर होता त्याने लिहलेला प्रसंगातून हे कळते कि &lt;br /&gt;जुल्फिकार खान परत येण्यास निघाला. मराठ्यांनी चोहीकडून हल्ले चढविले, मराठे देसुर मुक्कामी गोळा झाले होते. मोगली सैन्याची अशीकाही दाणादाण उडाली होती कि तिथे असणार्या भाताच्या शेतीत मोगली उंट, बैलगाड्या, हत्ती रुतून बसले चिखलातून मार्ग काढत उरल्यासुरल्या सैन्याने जीव वाचवून पळ काढला&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/feeds/7430180996027795699/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/2015/01/blog-post.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default/7430180996027795699'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default/7430180996027795699'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/2015/01/blog-post.html' title='वांदीवॉशला मुघलांची दाणादान '/><author><name>Abhishek</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13589739564766130417</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBYs3n_MaFKgcWyIvzR6za80Tkls7ss5DRi6v4t5O97X02D2PBqpLd--k27aU3WBsj7FQxTE-jOC8Yy9qqKqmbL_yT5O4EyPBLkP9mmGsBizmMahwPNArGRBbSQZP70Ho/s220/zenda.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh74Tg7UCFbRlDH0j7lHFzKfZpWc6GWGoF77Mi1WP2mmQAM0k5IFAxYZbaUJo1VKPitpI56_lCSt3HbqYUbQc6B4D0Q1MQhMHJT3AoovH2BKWgq5o2IZt_2JGACgE1GH6PlTuyyGUtwDyCR/s72-c/santaji+ghorpade.JPG" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7141382703646306303.post-3598112958355968059</id><published>2014-07-31T06:01:00.001-07:00</published><updated>2014-07-31T06:23:29.512-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ऐतिहासिक दिनविशेष"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="छत्रपती"/><title type='text'>छत्रपती राजाराम महाराज भोसले द्वितीय </title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh4EVMZG_n7nMs5wiUv1-xVvWGkkV7UvSGU6HKH0fqLFnmeD6koexglrKiVO40AU3icW5pO4SMzAKcRnl5oMtN6szYI5IW0O2_cElG6ODdihaxu8UX0iQrhKTpHJyTCnU13CjZGoj5aKw6r/s1600/1388126670.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh4EVMZG_n7nMs5wiUv1-xVvWGkkV7UvSGU6HKH0fqLFnmeD6koexglrKiVO40AU3icW5pO4SMzAKcRnl5oMtN6szYI5IW0O2_cElG6ODdihaxu8UX0iQrhKTpHJyTCnU13CjZGoj5aKw6r/s1600/1388126670.jpg&quot; height=&quot;320&quot; width=&quot;241&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
१८व्या शतकाच्या उत्तरार्धात देशात, महाराष्ट्रात अनेक मोठमोठ्या घडामोडी घडून गेल्या परंतु इंग्रज अधिपत्याखाली असणाऱ्या जनतेमध्ये असणारा असंतोष आणि स्वातंत्र्यासाठी चाललेली धडपड यामध्ये काही गोष्टी, काही व्यक्ती, काही इतिहास हा समाजापुढे आलाच नाही. आणि त्यामुळे आज एकविसाव्या शतकात जगताना पुराव्याअभावी अशा घटना, वास्तू वा व्यक्ती यांविषयी जास्त काही माहिती मिळतचं नाही. त्यातीलच एक आघाडीचे नाव म्हणायला गेले तर छत्रपती राजाराम महाराज द्वितीय.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
लोकराजा ही पदवी मिळालेल्या कर्तुत्ववान पित्याचे हे पुत्र. म्हणजेचं राजर्षी शाहू महाराज यांचे ज्येष्ठ चिरंजीव छत्रपती राजाराम आज्याचेच, पंज्याचे नाव नातू पणतू यांना देण्याच्या परंपरेमुळे छत्रपती घराण्यातील या दुसऱ्या राजाराम महाराजांची दखल तशी जास्त कुणी घेतलीच नाही, कोल्हापूर मधली अत्ता शेवटच्या अवस्थेत असलेल्या पिढीचा जर अपवाद सोडला तर यांच्याविषयी जर समाजात माहिती असली तरच नवल समजाव.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
३१ जुलै १८९७ च्या हा द्वितीय छत्रपती राजाराम महाराज यांचा जन्मदिवस, वडिलांच्याच पावलावर पाउल टाकत समाज हिताची कामे करणारया या राजांनी अनेक मोठमोठी कार्य पार पाडली. छत्रपती राजर्षी शाहू महाराज यांनी जे राधानगरी धरणाचे बांधकाम सुरु केले होते, ते बांधकाम शाहूराजांच्या पश्चात पूर्णत्वास नेण्याचे मोठे काम राजाराम महाराजांनी केले. आजही सुजलाम सुफलाम असलेल्या कोल्हापूरची बीजे जणू शाहू राजांनी रोवली आणि त्यास वाढविण्याचे, राखण्याचे कार्य राजाराम महाराजांनी केले.&amp;nbsp; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
१८व्या शतकात हे राजे होऊन गेले परंतु त्यांनी जे कोल्हापूर वसविले उभारले ते आपण आजही पाहू शकतो. दसऱ्याच्या सणाला सोने लुटायचा कार्यक्रम होतो म्हणून दसरा चौक अशी ओळख मिळालेल्या चौकात असणारा राजर्षी शाहूंचा पुतळा हा राजाराम महाराज यांनीच बसविला, सध्या जिल्हास्तरीय खटले जिथे चालतात त्या सध्याची जिल्हा न्यायालयाची इमारत ही देखील राजाराम महाराजांचीच देण, जग जवळ यावे म्हणून कोल्हापूरात विमानतळ निर्माण करणारे देखील राजाराम महाराजचं होय..........&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
कर्तुत्वाच्या अखंड परंपरेला मानाचा मुजरा.........&lt;br /&gt;
आम्हीच ते वेडे ज्यांना आस इतिहासाची &lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/feeds/3598112958355968059/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/2014/07/blog-post_31.html#comment-form' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default/3598112958355968059'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default/3598112958355968059'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/2014/07/blog-post_31.html' title='छत्रपती राजाराम महाराज भोसले द्वितीय '/><author><name>Abhishek</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13589739564766130417</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBYs3n_MaFKgcWyIvzR6za80Tkls7ss5DRi6v4t5O97X02D2PBqpLd--k27aU3WBsj7FQxTE-jOC8Yy9qqKqmbL_yT5O4EyPBLkP9mmGsBizmMahwPNArGRBbSQZP70Ho/s220/zenda.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh4EVMZG_n7nMs5wiUv1-xVvWGkkV7UvSGU6HKH0fqLFnmeD6koexglrKiVO40AU3icW5pO4SMzAKcRnl5oMtN6szYI5IW0O2_cElG6ODdihaxu8UX0iQrhKTpHJyTCnU13CjZGoj5aKw6r/s72-c/1388126670.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7141382703646306303.post-3113922480384234102</id><published>2014-07-19T03:52:00.000-07:00</published><updated>2014-07-19T03:52:43.282-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ऐतिहासिक दिनविशेष"/><title type='text'>राणोजी शिंदे</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiYm6RRMLqvDrIbDygntaLoGwx4CPna4O2ylwgQI40TXQa_KMwl9DTC_3bPigZhC5vBLtR3frxdDjUeCDmSwNDmMreZrmNfwPvopWh2iZxXnccpxZEi6jkn06SA56WtbdvCbMYwUPISEsrk/s1600/ranoji+shinde.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiYm6RRMLqvDrIbDygntaLoGwx4CPna4O2ylwgQI40TXQa_KMwl9DTC_3bPigZhC5vBLtR3frxdDjUeCDmSwNDmMreZrmNfwPvopWh2iZxXnccpxZEi6jkn06SA56WtbdvCbMYwUPISEsrk/s1600/ranoji+shinde.jpg&quot; height=&quot;161&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
१७२७-२८ पासून राणोजी शिंदेचा कार्यकाळ सुरु होतो. माळवा प्रांतातून, चौथ व सरदेशमुखी वसूल करण्यासाठी मल्हारराव होळकर यांच्या जोडीला राणोजी शिंदे यांची नेमणूक होती. माळवा प्रांताचा मोगल सुभेदार गिरीधर बहाद्दर याचा जो निर्णायक पराभव मराठ्यांनी केला त्यात उदाजी पवार, मल्हारराव होळकर यांच्या जोडीला राणोजी शिंदे देखील आपल्या पथकासोबत उपस्थित होते.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;१७३५ पासून राणोजी शिंदे यांनी आपले लष्करी मुख्यालय उज्जैन येथेच ठेवले. जुलै १७३६ च्या दरम्यान महादेव भट्ट हिंगणे यास पाठविलेल्या एका पत्राद्वारे राणोजी शिंदे यांची स्वराज्यनिष्ठा आणि स्वाभिमानी व्यक्तिमत्व विशेष खुलून दिसते. असे हे राणोजी शिंदे १७३५ ते १७४५ मराठ्यांचे बस्तान बसविण्याच्या कामगिरीत सतत आघाडीवरचं होते. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;जयपूरचा शासक सवाई जयसिंह याच्या मृत्यूनंतर त्याच्या गादीवरुन चाललेल्या वारसाहक्कात राणोजी शिंदे यांना ईश्वरसिंहाने विशेष पत्र लिहून मदतीस बोलाविले यावरून त्यांचे त्याकाळचा दरारा देखील लक्षात येतो. या केलेल्या मदतीखातर ६६ लाख रुपये राणोजी शिंदेंना मिळाले &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;छत्रपती शाहू राजांच्या पदरी असणाऱ्या अशा या रणमर्द सेनानायकाचा १९ जुलै १७४५ रोजी मध्य प्रदेशातील शुजालापूर या ठिकाणी स्वर्गवास झाला.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;पराक्रमाच्या अखंड परंपरेला मानाचा मुजरा.....!&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/feeds/3113922480384234102/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/2014/07/blog-post.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default/3113922480384234102'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default/3113922480384234102'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/2014/07/blog-post.html' title='राणोजी शिंदे'/><author><name>Abhishek</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13589739564766130417</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBYs3n_MaFKgcWyIvzR6za80Tkls7ss5DRi6v4t5O97X02D2PBqpLd--k27aU3WBsj7FQxTE-jOC8Yy9qqKqmbL_yT5O4EyPBLkP9mmGsBizmMahwPNArGRBbSQZP70Ho/s220/zenda.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiYm6RRMLqvDrIbDygntaLoGwx4CPna4O2ylwgQI40TXQa_KMwl9DTC_3bPigZhC5vBLtR3frxdDjUeCDmSwNDmMreZrmNfwPvopWh2iZxXnccpxZEi6jkn06SA56WtbdvCbMYwUPISEsrk/s72-c/ranoji+shinde.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7141382703646306303.post-6102017571997705280</id><published>2013-12-27T02:53:00.001-08:00</published><updated>2013-12-27T02:54:36.883-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ऐतिहासिक दिनविशेष"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="मावळे महाराजांचे"/><title type='text'>समुद्रावरचा शिवाजी कान्होजी आंग्रे. </title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEie4sM7ZkWQ-IFEsi4PX_8nILAEtMm9E5nsZFxris9WsJdj8DV4IDbJAKqGUghyYkYf-0MsvbwmqDL7CP61bgQ2zeNnlFUhtsTAYrG10oUfer8qmRMW2d4enH-zkMlfRvnAzbvy2DuC8biF/s1600/blog1280424441_KanhojiAngre1294820021.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;119&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEie4sM7ZkWQ-IFEsi4PX_8nILAEtMm9E5nsZFxris9WsJdj8DV4IDbJAKqGUghyYkYf-0MsvbwmqDL7CP61bgQ2zeNnlFUhtsTAYrG10oUfer8qmRMW2d4enH-zkMlfRvnAzbvy2DuC8biF/s320/blog1280424441_KanhojiAngre1294820021.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
आपल्या कर्तुत्वाच्या बळावर आंग्रे इतके मोठे आणि इतके प्रभावशाली झाले की दर्यावर बेपान्हा हुकुमत गाजवत.&amp;nbsp; छत्रपती शिवरायांनी दूरदृष्टीने उभारलेल्या आरमाराचा सुवर्णकाळ म्हणजे आंग्रे घराण्याचा काळ परंतु पश्चिम किनाऱ्यावर म्हणजेचं महाराष्ट्राच्या, देशाच्या एका कडेचे संरक्षण करता करता त्यांनी घडविलेला इतिहास देखील कडेलाच राहिला. अरबी समुद्रात त्यांनी उभारलेले, राखलेले, आणि उध्वस्त केलेले किल्ले अजाही याची साक्ष देतात. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
आपल्या कर्तबगारीने, जहाजांशी जवळीक जोडणाऱ्या सागरावर सत्ता सांगणाऱ्या इंग्रज, पोर्तुगीज, सिद्दी साऱ्यांना धाकात ठेवण्याचे कार्य आंग्रे घराण्याने मोठ्या धाडसाने पार पाडीत भारताच्या आरमारी इतिहासाचे पानच लिहिले असे म्हणायला हरकत नाही. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
सन १७१०-१२ सुमारास आंग्रे समुद्रावर अशाप्रकारे प्रबळ झाले होते की हिंदुस्थानातीलचं नव्हे तर युरोपियन सत्तांना देखील भारी होऊन राहिले आहेत असे गोव्याचा व्हाईसरॉय पोर्तुगालला आपल्या राजाला लिहिलेल्या पत्रात म्हणतो - &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;nbsp;&#39;महाराज,&lt;br /&gt;
आन्र्यांनी सांप्रत उत्तर समुद्र किनाऱ्यावर लुटालूटीची मोहीम सुरु केली आहे. त्यांना ते शक्य आहे, कारण काही बंदरांचा त्यांना आश्रय मिळतो. केवळ हिंदुस्थानातील सत्तांशीच नव्हे तर युरोपियन सत्तांशी देखील त्यांच्या कुरापती चालू आहेत. त्यांनी एवढे मोठे सामर्थ्य संपादन केले आहे, की सगळीकडे त्यांचा दरारा चालू आहे. त्यांच्याशी तह करणे आता केवळ अशक्य झाले आहे असे नाही, तर त्यांची गोष्ट काढणे देखील आता कठीण होऊन बसले आहे. आता फक्त एकच मार्ग उरला आहे आणि तो म्हणजे,&amp;nbsp; त्यांच्याशी युद्ध करून त्यांना नष्ट करण्याचा. न झाल्यास अवघ्याच वर्षांत सर्व राष्ट्रांना ते भारी होऊन राहतील (_ _ _ _) त्यांना नेस्तनाबूत कसे करता येईल ह्या विचारा शिवाय मला दुसरा कोणताच विचार सुचत नाही. तहाचा विचार तर आता सोडून दिलेला बरा...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
गोवा, २७/१२/१७१२&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/feeds/6102017571997705280/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/2013/12/blog-post.html#comment-form' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default/6102017571997705280'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default/6102017571997705280'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/2013/12/blog-post.html' title='समुद्रावरचा शिवाजी कान्होजी आंग्रे. '/><author><name>Abhishek</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13589739564766130417</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBYs3n_MaFKgcWyIvzR6za80Tkls7ss5DRi6v4t5O97X02D2PBqpLd--k27aU3WBsj7FQxTE-jOC8Yy9qqKqmbL_yT5O4EyPBLkP9mmGsBizmMahwPNArGRBbSQZP70Ho/s220/zenda.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEie4sM7ZkWQ-IFEsi4PX_8nILAEtMm9E5nsZFxris9WsJdj8DV4IDbJAKqGUghyYkYf-0MsvbwmqDL7CP61bgQ2zeNnlFUhtsTAYrG10oUfer8qmRMW2d4enH-zkMlfRvnAzbvy2DuC8biF/s72-c/blog1280424441_KanhojiAngre1294820021.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7141382703646306303.post-8832615541106169349</id><published>2013-10-05T00:01:00.000-07:00</published><updated>2013-10-05T00:02:27.041-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="मावळे महाराजांचे"/><title type='text'>बारगीर</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg3NtCF-LMyAw-IY6iK45PQLQBoa0vlRtpD3r1SBGdZAhCr55GW_wVBtRgp-v0YGTOgU0bv5kUC8Be37LTvUqGSAFCLxalmsazslKQnmlKpVPxnW5Qonpz94A74HxcRLjG2YL596XlJHt5z/s1600/1377991_725022384180149_1076340635_n.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg3NtCF-LMyAw-IY6iK45PQLQBoa0vlRtpD3r1SBGdZAhCr55GW_wVBtRgp-v0YGTOgU0bv5kUC8Be37LTvUqGSAFCLxalmsazslKQnmlKpVPxnW5Qonpz94A74HxcRLjG2YL596XlJHt5z/s320/1377991_725022384180149_1076340635_n.jpg&quot; width=&quot;188&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
बंगाली भाषिकांचा इतिहास, सेनगुप्ता यांनी असे लिहिले आहे कि, &quot;बर्गी हा शब्द बारगीर या शब्दाचा अपभ्रंश आहे, तसेच ते खास करून हटकर लोक असत जे घोडेस्वार आणि शस्त्र घेऊन मराठा साम्राज्यात शिलेदार या पदावर असत.हटकर या समाजाला बर्गे हे एक उपनाव देखील आहे. त्यात बर्गे,बारगळ अशी आडनावे आहेत. थोरले सुभेदार मल्हारराव वीरकर- होळकर यांचे मामा सुद्धा सरदार कदमबांडे यांच्याकडे बारगीळ होते. त्या काळात हे सर्वच जण &#39;मराठा धनगर&#39; म्हणून ओळखले जात असत. त्यानंतरच्या काळात यापैकी रघुजी कारंडे.. ते नागपूरकर भोसले यांचे विश्वासू आणि सेनापती होते.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#39;Captain Fitzgerald&#39; या इंग्रज अधिकाऱ्याने बेरर (सध्याचा मराठवाड्यातील काही भाग) या भागात सह्हायक आयुक्त असताना काही माहिती गोळा केली त्यात असे म्हटले आहे कि. &quot; हटकर असे म्हणतात कि जेव्हा दिल्लीच्या बादशहातर्फे निजामाला दक्खनचा सुभेदार म्हणून नेमले गेले त्याच काळात आम्ही इथे आले आहोत, सर्व हटकर हे मेंढपाळ (धनगर) ,भाला घेऊन मेंढपाळ करणारे आहेत. हटकर असे म्हणतात कि, ते जेव्हा कधी कुठल्या मोहिमेसाठी बाहेर निघतात तेव्हा फक्त सात हात लांब घोंगडी आणि भाला, बर्ची घेऊनच. त्यामुळेच कदाचित त्यांना बारगीर म्हटले जात असावे. हटकर यांचा स्वभाव हट्टी आणि भांडखोर आहे असे म्हटले जाते.&quot; उडिया आणि बंगाली या भाषिक लोकांनी तिथल्या भाषेत आपली लहान मुले झोपावीत म्हणून काही अंगी गीते तयार केली आहे त्यातील हि प्रसिध्द कडवी. &quot;छेले घुमलो पारा जुरालो बर्गी एलो देशे बुल्बुलीते धन खेयेच्छे खंजा डेबो किसे ?&quot; याचा मराठी अर्थ- मुलांनो शांत झोपा बारगीर आपल्या जमिनीवर (शेतात) आलेले आहेत. आणि पक्षी पण आपल धन खाऊन जातील. मग आपण आपले जमिनीचे कर (पैसे) कसे भरणार ?&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
आभार - सुमित लोखंडे.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/feeds/8832615541106169349/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/2013/10/blog-post.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default/8832615541106169349'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default/8832615541106169349'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/2013/10/blog-post.html' title='बारगीर'/><author><name>Abhishek</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13589739564766130417</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBYs3n_MaFKgcWyIvzR6za80Tkls7ss5DRi6v4t5O97X02D2PBqpLd--k27aU3WBsj7FQxTE-jOC8Yy9qqKqmbL_yT5O4EyPBLkP9mmGsBizmMahwPNArGRBbSQZP70Ho/s220/zenda.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg3NtCF-LMyAw-IY6iK45PQLQBoa0vlRtpD3r1SBGdZAhCr55GW_wVBtRgp-v0YGTOgU0bv5kUC8Be37LTvUqGSAFCLxalmsazslKQnmlKpVPxnW5Qonpz94A74HxcRLjG2YL596XlJHt5z/s72-c/1377991_725022384180149_1076340635_n.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7141382703646306303.post-4063914463926879623</id><published>2013-09-23T22:32:00.000-07:00</published><updated>2013-09-23T22:32:03.774-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ऐतिहासिक दिनविशेष"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="छत्रपती"/><title type='text'>दुसरा राज्याभिषेक</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjLTMf8BduuflgbxaD3iu0ItNGv8yv5PVS50uymHVcFTXHYkWP9Xkyb483K58q6tF0KJarny3yNZn5pRKqbB1-VUsoMI4CZoM4wMvBJ-rukMiRiIZpPt96LfobYqvz9y2BQaAtmfrsooOG-/s1600/545244_505105312910141_1625037708_n.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;201&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjLTMf8BduuflgbxaD3iu0ItNGv8yv5PVS50uymHVcFTXHYkWP9Xkyb483K58q6tF0KJarny3yNZn5pRKqbB1-VUsoMI4CZoM4wMvBJ-rukMiRiIZpPt96LfobYqvz9y2BQaAtmfrsooOG-/s320/545244_505105312910141_1625037708_n.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
अजून रायगडाच्या महादरवाज्या वरील तोरणं काढली सुद्धा नव्हती तोच. मातोश्री जिजाऊसाहेबांनी अखेरचा श्वास घेतला. गडावर सुतककाळ येऊन पडला, तरी कर्तव्यपारायण राजे स्वराज्याची चिंता सदैव हाकत होते. सुतकातच त्यांनी अधिकाऱ्यांसाठी कानुजाबता तयार केला. कवी भूषणचा शिवराज-भूषण ग्रंथही लिहून बाळाजी आवाजी चिटणीस याजकडे दाभोळ वगैरे गावांच्या खोतीसुद्धा मोकासा दिल्याचे व त्या कामावर हुसेन याकुब दळवी याला ठेवल्याचे कळवून त्याचेकडून काम घेण्याची आज्ञा केली. &lt;br /&gt;&amp;nbsp; &lt;br /&gt;राज्याभिषेकाला प्रचंड खर्च झाला होता. आता राजे तो भरून काढण्याच्या मागे लागले तेही याचकाळात बऱ्याच मोहिमा काढण्यात आल्या त्याचपैकी एक ऑगस्टच्या शेवटच्या आठवड्यात आण्णाजीपंतांना महाराजांनी फोंड्यावर अचानक छापा घालण्यासाठी रवाना केले. अण्णाजीपंत त्याप्रमाणे कुडाळपर्यंत आले. पण महमदखानाला ही बातमी कळली व तो सावध राहिला. त्यामुळे आण्णाजीपंतांना डाव साधता आला नाही. त्यांना अपयश आले. &lt;br /&gt;जिजाऊ साहेबांच्या मृत्यूमुळे आधीच रायगडावर अपशकुनाची भावना बळावत चाललेली होती. त्यातच प्रतापगडावरील घोड्याच्या पागेला आग लागून महाराजांचे मौल्यवान घोडे जळाले. एक हत्तीही जळून मेला. आणखीही काही दुष्चीन्हे राजवाड्यात अनुभवास आली असे निश्चलपुरी म्हणतात. यानंतर महाराजांनी निश्चलपुरीची भेट घेऊन तांत्रिक पद्धतीने पुन्हा राज्याभिषेक करवून घेण्याची तयारी दर्शविली. त्यानुसार सुदिन, सुलग्न, सुमुहूर्त पाहून निश्चलपुरीने काही जापक मंत्रानुष्ठानास बसविले. त्यांची आसने व वस्त्रे रक्तवर्णी होते. चतुःषष्ठीतंत्राधारे सिद्धारीचक्र सिद्ध करून निश्चलपुरीने महाराजांना सांगितले की, पंधराव्या दिवशी शत्रू हस्तगत होईल. त्याप्रमाणे प्रचीती आली व तुकोराम हस्तगत झाला असे निश्चलपुरी सांगतात. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;हा तुकोराम म्हणजे प्रभावळीचा सुभेदारचं असावा डी. ८ सप्टेंबर १६७४ च्या एका पत्रावरून तुकोराम हा राजांशी निष्ठेने वागत नव्हता असे लक्षात येते. &lt;br /&gt;निश्चलपुरीच्या कथनानुसार, तुकोराम हस्तगत झाल्यामुळे निश्चलपुरीच्या मंत्रशक्तीवर राजांचा विश्वास बसला. त्यांनी आपल्या पुरोहितांजवळ निश्चलपुरीकडून मंत्रोपदेश आणि तांत्रिक राज्याभिषेक करून घेण्याबाबत सल्ला मागितला. यावर त्यांनी राजांना सल्ला देताना म्हटले की निश्चलपुरीकडून मंत्रोपदेश न घेता फार तर दुसरा राज्याभिषेक करवून घ्यावा. कारण गायत्र्यूपदेश घेतल्यानंतर आपत्ती आल्या. आता पुन्हा दुसरा उपदेश घेतल्यावर कोणता उत्पात होईल ते कुणी सांगावे! &lt;br /&gt;आणि आनंद नाम संवत्सराच्या अश्विन शुद्ध पंचमीला (काही ठिकाणी तारीख २३ तर काही ठिकाणी २४ सप्टेंबर १६७४)&amp;nbsp; प्रातःकाळी उठून निश्चलपुरीने कलश स्थापना केली. व पुढील विधी पार पडले. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;गागाभट्टानी शुद्ध वैदिक पद्धतीने राज्याभिषेक केल्यामुळे तांत्रिक विधीवर विश्वास ठेवाणारा एक गट नाराज झाला परंतू अपशकुनांच्या जाणिवेमुळे सर्वजण गोंधळून गेले होतेच. या सर्वांच्या समाधानासाठी काही अगतिकतेतूनच हा तांत्रिक राज्याभिषेक घडून आला काहीही असले तरी उज्वल भविष्याकडे झेप घेणाऱ्या द्रष्ट्या पुरुषावरही त्याच्या सभोवती वावरणार्‍या सामान्य जणांकडूनचं कशी मर्यादा पडते व प्रगतीचा कसा गतिरोध होत जातो याचे हे तांत्रिक अभिषेक हे उत्तम उदाहरण आहे. ! मज्जा अशी की, या दुसऱ्या राज्याभिषेकानंतर दुसऱ्याच दिवशी प्रतापगडावर पुन्हा वीज पडली. &lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/feeds/4063914463926879623/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/2013/09/blog-post_23.html#comment-form' title='2 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default/4063914463926879623'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default/4063914463926879623'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/2013/09/blog-post_23.html' title='दुसरा राज्याभिषेक'/><author><name>Abhishek</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13589739564766130417</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBYs3n_MaFKgcWyIvzR6za80Tkls7ss5DRi6v4t5O97X02D2PBqpLd--k27aU3WBsj7FQxTE-jOC8Yy9qqKqmbL_yT5O4EyPBLkP9mmGsBizmMahwPNArGRBbSQZP70Ho/s220/zenda.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjLTMf8BduuflgbxaD3iu0ItNGv8yv5PVS50uymHVcFTXHYkWP9Xkyb483K58q6tF0KJarny3yNZn5pRKqbB1-VUsoMI4CZoM4wMvBJ-rukMiRiIZpPt96LfobYqvz9y2BQaAtmfrsooOG-/s72-c/545244_505105312910141_1625037708_n.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7141382703646306303.post-659319273833730057</id><published>2013-09-14T04:26:00.000-07:00</published><updated>2013-09-14T04:26:46.313-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="मावळे महाराजांचे"/><title type='text'>दिपाजी राऊत </title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgFgn09oXrih9fyDtShwIW3zctP4Clm_SvWhFdszG7eg6tLfaVkahfXohJXyKHHFxskJ2Mq9OVPX-1wPFcdNelJ_9JDQH0bgiqoAVI6ftE3WZ2wpiXwKvxl1xIe_SikHNHZA64blQ6wwTE6/s1600/scale.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgFgn09oXrih9fyDtShwIW3zctP4Clm_SvWhFdszG7eg6tLfaVkahfXohJXyKHHFxskJ2Mq9OVPX-1wPFcdNelJ_9JDQH0bgiqoAVI6ftE3WZ2wpiXwKvxl1xIe_SikHNHZA64blQ6wwTE6/s1600/scale.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
शिवाजी महाराजांनी पन्हाळा घेतल्यामुळे हडबडलेल्या विजापुरी सल्तनतीने राजांवर बहलोलखान सारखा खासा पठाण धाडला होता परंतु अष्टावधानी असणाऱ्या बहीर्जींच्या खबरी मंडळींनी ही बातमी वाऱ्याच्या वेगाने महाराजां पावेतो पोहचवली. आणि त्यांच्या बंदोबास्तालाच प्रतापरावांसोबत १५ हजार फौज फाटा धाडला होता &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
प्रतापरावांनी साऱ्या सैन्यासमवेत जिवाच्या बाजीने घोडी हाकली अन् बहलोल खानच्या तळालाचं वेढा दिला. अचानक कोसळलेल्या संकटामुळे खानाची फौज थोडी घाबरली. परंतू लगेचच त्यांनी लढाईची सिद्धता दाखविली. लवकरच दोन्ही कडचे घोडदळ पायदळ एकमेकांवर आदळू लागले. एकच कापाकापी सुरु झाली.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
सिद्दी हिलाल, विठोजी शिंदे, कृष्णाजी भास्कर, विठ्ठल पिलदेव, विसोजी बल्लाळ, व आनंदराव असे मराठी रियासतीचे अनुभवी सरदार अंगावर येणाऱ्या प्रत्येक गनिमास आपल्या तरवारीने पाणी पाजत होते. यात तरणे वीर तरी मागे राहतीलच कसे रुपाजी भोसले, सोमाजी मोहिते, सिधोजी निंबाळकर यांसारख्या त्यातल्यात्यात अनुभवी तरुणांमध्ये दिपाजी राऊत हे अगदी तलवारीच नवखं पातं पण हेदेखील तिखट हत्यार चालवीत होते. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
बेहलोलखान व त्याचे सरदारही जबर युद्ध खेळू लागले. त्याचा एक सेनानी सिद्दी मुहम्मद बर्की याने चांगलाच पराक्रम गाजवला. पण नंतर त्याचीही मात्रा चालेना अंधाराचा फायदा घेऊन तोदेखील निसटून जाऊ लागला. पण दिपाजी राऊतांनी पळता पळवता केलेल्या हल्ल्यात बर्की जबर जखमी झाला. दिपाजींची तलवार गर्जतच होती. घोड्यावर बसून दिपाजी घुमत होते समोर येईल त्याला गारद करीत होते अशातच त्यांचा सामना झाला तो सिद्दी मुहम्मद या सेनानीशी तसा हा सेनानी रापलेलाच त्याच्यामानाने दिपाजी नवखं सिद्दी मुहम्मद ने दिपाजींचा घोडा मारला, दिपाजी दुसऱ्या घोड्यावर स्वारं झाले; परंतू हा देखील घोडा सिद्दी ने मारिला त्यामुळे चिडलेल्या दिपाजींनी जमदाढीचा मारा करून त्याला ठार केले.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
असे हे नवं उगवत पातं म्हणजे दिपाजी राऊत परंतू आपल्या इतिहासाला या एवढ्या प्रसंगाशिवाय दिपाजींचा दि सुद्धा माहीत नाही _/\_&lt;br /&gt;
हा माझा छोटासा प्रयन्त इतिहासाच्या पानातच हरविलेल्या मावळ्यांना शोधण्याचा &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
आम्हीच ते वेडे ज्यांना आस इतिहासाची &lt;br /&gt;
अभिषेक कुंभार &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/feeds/659319273833730057/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/2013/09/blog-post_14.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default/659319273833730057'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default/659319273833730057'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/2013/09/blog-post_14.html' title='दिपाजी राऊत '/><author><name>Abhishek</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13589739564766130417</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBYs3n_MaFKgcWyIvzR6za80Tkls7ss5DRi6v4t5O97X02D2PBqpLd--k27aU3WBsj7FQxTE-jOC8Yy9qqKqmbL_yT5O4EyPBLkP9mmGsBizmMahwPNArGRBbSQZP70Ho/s220/zenda.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgFgn09oXrih9fyDtShwIW3zctP4Clm_SvWhFdszG7eg6tLfaVkahfXohJXyKHHFxskJ2Mq9OVPX-1wPFcdNelJ_9JDQH0bgiqoAVI6ftE3WZ2wpiXwKvxl1xIe_SikHNHZA64blQ6wwTE6/s72-c/scale.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7141382703646306303.post-8289089303055010712</id><published>2013-09-13T04:02:00.002-07:00</published><updated>2013-09-13T04:03:03.818-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ऐतिहासिक दिनविशेष"/><title type='text'>आंग्र्यांनी फिरंग्यांची केलेली दाणादाण १३ सप्टेंबर १७२०</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiVY3wWsi345lI05dCPcNMFqqbu91oS2euqHbVA1C9Or6yrVYhst2kyE95B8Mh-Ezm07nVPrj6w4WW-kdaFeOIgtH33QDj6oPtd5daiityGJZoQR8ATiRxZ-hrL52jd8cervq4ExxXYAr0C/s1600/1280574256_kanhoji-angre.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiVY3wWsi345lI05dCPcNMFqqbu91oS2euqHbVA1C9Or6yrVYhst2kyE95B8Mh-Ezm07nVPrj6w4WW-kdaFeOIgtH33QDj6oPtd5daiityGJZoQR8ATiRxZ-hrL52jd8cervq4ExxXYAr0C/s1600/1280574256_kanhoji-angre.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
काळ बदलला होता जिकडे तिकडे मराठी सत्ता आपले शौर्याचे भगवे प्रतिक फडकवत दौडत होती. महराजसाहेबांनी स्थापन आरमाराची रेलचेल&amp;nbsp; देखील मोठ्या तोऱ्यातचं चालू होती समुद्रावरील शिवाजी समुद्रावर निर्विवाद वर्चस्व गाजवत होते. इंग्रजांच्या नाकी दम आणत होते. दि. १३ सप्टेंबर १७२० मंगळवार रोजी कॅप्टन ब्राऊन याच्या अधिपत्याखाली मुंबईकर इंग्रजांची लंडन, व्हिक्टोरिया आणि रिव्हेंज ही लढाऊ जहाजे घेरीयाच्या स्वारीवर निघाली. मिस्टर वॉल्टर ब्राऊनला सर्व कमांडर-इन-चीफची पदवी घेऊन त्याला अ‍ॅडमिरलचा हुद्दा दिला होता. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
लंडन हे ४० तोफांचे, चांडोस हे ४० तोफांचे, व्हिक्टोरिया २६ तोफांचे, रिव्हेंज १८ तोफांचे, डिफायन्स हे १६ तोफांचे आणि पेल्हाम हे १६ तोफांचे अशी लढाऊ जहाजे या आरमारात होती.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
याशिवाय हंटर या नावाचे एक दुकाठी जहाज, प्रिन्स या नावाचे एक एकाच डोलकाठीचे जहाज या आरमारात होते. &#39;टेरिबल बॉम्ब&#39; या नावाचे एक बॉम्बफेक करणारे जहाज होते. ह्या जहाजांखेरीज दोन गलबते होती. एक अग्निक्षेपक जहाज होते आणि शिवाय किनाऱ्याला लावण्यास सोयीची अशी अनेक मच्छीमारी होडकी होती. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
किनाऱ्यावर उतरणाऱ्या तुकडीत ३५० इंग्रज शिपाई, ८० निवडक शिपाई आणि २००० पेक्षा अधिक खलाशी प्रत्यक्ष लढाईत भाग घेऊ शकतील असे होते. &lt;br /&gt;
पण एवढी जय्यत तयारी करून सुद्धा विशेष असे काही हाती लागलेच नाही. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ब्राऊन याने आपले काही सैनिक किल्ल्यावर उतरवले व पुष्कळशी प्राणहानी केली. प्राईम जहाज किल्ल्यापासून बंदुकीच्या गोळीच्या टप्प्याच्या माऱ्यापर्यंत जवळ हाकारले गेले व तेथून प्राईमने&amp;nbsp; किल्ल्यावर सारखा अग्निवर्षाव सुरु केला; पण किल्ल्यातून त्याचा प्रतिकार तितक्याच जोराने झाला. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
शत्रूची जेवढी शत्रूला न नेता येण्यासारखी जहाजे सापडतील ती जाळून नष्ट करण्याचे हुकुम देऊन ब्राऊनने काही जहाजे घेरीयाच्या खाडीच्या तोंडावर पाठविली. ब्राऊनच्या जहाजांनी आंग्र्यांची दोन मोठी जहाजे व कित्येक लहान जहाजे जाळली. शिवाय प्राईमवरून एक अग्निगोलक आंग्र्यांच्या एका लढाऊ जहाजावर पडला, त्यामुळे त्या जहाजावरील एक भरलेली बंदूक पेटून उडाली व आंग्र्यांच्या शूर शिपायांची जवळजवळ एक संबध पलटण ठार झाली. बाकी राहिले ते जखमी झाले. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
तरीही आंग्रे हटत नव्हते ! त्यांचा जोर फारच वाढला. इंग्रजांच्या काफिल्यास कान्होजींकडून बराच उपद्रव होऊ लागला. इंग्रजांची प्राणहानी वाढी लागली. &lt;br /&gt;
याच सुमारास खेमसावंत वाडीकर ५००० व २०० घोडेस्वारांनिशी आंग्र्यांवर स्वारी करण्यासाठी निघाल्याची बातमी इंग्रजांना कळली; तेव्हा त्यांना जरा धीर आला. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#39;खेम सावंताने आंग्र्यांच्या मुलखात शिरून राजापूरपर्यंत त्याचा मुलुख बेचिराख केला व राजापूरच्या खाडीत आंग्र्यांची चार लढाऊ गलबते बुडविली.&#39; असे ब्राऊनने २४ ऑक्टोबर १७२० च्या पत्राने कळविले होते.&lt;br /&gt;
&amp;nbsp;इतके होऊनही आंग्र्यांना इंग्रजांच्या हल्ल्याची कदर वाटली नाही. &lt;br /&gt;
शेवटी इंग्रजांना या लढाईत अपयशच आले ! &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- अभिषेक कुंभार &lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/feeds/8289089303055010712/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/2013/09/blog-post.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default/8289089303055010712'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default/8289089303055010712'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/2013/09/blog-post.html' title='आंग्र्यांनी फिरंग्यांची केलेली दाणादाण १३ सप्टेंबर १७२०'/><author><name>Abhishek</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13589739564766130417</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBYs3n_MaFKgcWyIvzR6za80Tkls7ss5DRi6v4t5O97X02D2PBqpLd--k27aU3WBsj7FQxTE-jOC8Yy9qqKqmbL_yT5O4EyPBLkP9mmGsBizmMahwPNArGRBbSQZP70Ho/s220/zenda.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiVY3wWsi345lI05dCPcNMFqqbu91oS2euqHbVA1C9Or6yrVYhst2kyE95B8Mh-Ezm07nVPrj6w4WW-kdaFeOIgtH33QDj6oPtd5daiityGJZoQR8ATiRxZ-hrL52jd8cervq4ExxXYAr0C/s72-c/1280574256_kanhoji-angre.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7141382703646306303.post-3993283651680506001</id><published>2013-08-19T04:44:00.001-07:00</published><updated>2013-08-19T04:49:36.071-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="मावळे महाराजांचे"/><title type='text'>तिरसट आणि अस्वस्थ औरंगजेब</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgbcpv1dOKZUepVXCPmv9wonXeEgDKQyO_m3SFe_fRK1xeQKEnk058jlmuPAED7fVmd2OtBrhwv7_j254Gvz6OtmGzGnwSGaG9PkLGfVbnjc-SdPS2OrL3F9afcC-TouykZ7rt1zMCKAdxk/s1600/aurangzeb.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgbcpv1dOKZUepVXCPmv9wonXeEgDKQyO_m3SFe_fRK1xeQKEnk058jlmuPAED7fVmd2OtBrhwv7_j254Gvz6OtmGzGnwSGaG9PkLGfVbnjc-SdPS2OrL3F9afcC-TouykZ7rt1zMCKAdxk/s1600/aurangzeb.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
१६८३ च्या मार्च महिन्यात अकबराच्या विरुद्ध ज्या मोगल फौजा पाठविण्यात आल्या होत्या त्या बादशहाने परत बोलाविल्या. २३ मार्च रोजी रहुल्ला खान आणि रणमस्तखान यांनी कल्याणचा ताबा सोडला परंतू ताबा सोडतांना त्यांनी शहराभोवती संरक्षणाकरिता जी तटबंदी बांधली होती. ती त्यांनी पाडली आणी जाळून टाकली. मोगल सैन्य माघार घेत असतांना रुपाजी भोसले यांच्या नेतृत्वाखालील मराठा संयाने तीतवाला ह्याठिकाणी (कल्याणच्या ईशान्येला सात मैलावर) मोगलांवर अकस्मात हल्ला चढविला. त्या हल्ल्यात अनेक सैनिक ठार मारले गेले आणि मराठ्यांनी अनेक घोडी पळवून नेली. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; अशा रीतीने दक्षिणेत आल्यानंतर एकवर्षापेक्षा म्हणजे नोव्हेबर १६८१ ते एप्रिल १६८३ पासूनचा कालखंड लोटून गेला तरी बादशहाला, त्याच्याजवळ इतकी अफाट साधनसामग्री असताना सुद्धा, कोणतीही भरीव कामगिरी साध्य करता आली नाही. खरी परिस्थिती अशी होती की बादशहाला ह्यावेळी घरगुती आणि मानसिक पेचप्रसंगाला तोंड द्यावे लागत होते, स्वतःच्या कुटुंबावरचा त्याचा विश्वास उडून गेला होता. कोणावर विश्वास ठेवावा आणि कोणावर ठेवू नये आणि आपण कुठे रहावे म्हणजे सुरक्षित राहू हेही त्याला कळेनासे झालेले होते. ह्यामुळे बादशाहचे ह्यानंतरचे धोरण धरसोडीचे, संशयी, सावध आणि वरवर पहाता दुष्टपणाचे आणि परस्परविरोधी असे झालेले होते. &lt;b&gt;२ ऑक्टोबर १६८६&lt;/b&gt; रोजी सुरतेच्या इंग्रजांनी लिहिले, &quot;बादशहाचे मन केव्हा फिरेल हे सांगणे कठीण झाले आहे. त्याची वृत्ती सतत धरसोडीची झालेली आहे. राजपुत्र अकबरामुळे तो कमालीचा तिरसट आणि अस्वस्थ बनला आहे. अकबराला ममता दाखवितात ह्या केवळ संशयावरून सुलताना आझम, बेगम (जहानजेब बानू) आणि दिलेरखान यांना सर्वांसमक्ष अपमानीत करण्यात आले. वास्तविक ह्या आरोपात कोणतेही तथ्य नव्हते. त्यामुळे ज्यांचे बादशहाही नाजुक संबंध आहेत ती सगळी माणसे बादशहाशी वागतांना अतिशय काळजी घेत आहेत.&quot; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
मराठ्यांनी खुद्द औरंगजेब सारख्या माणसाचे मानसिक खच्चीकरण केले. त्याकाळात औरंगजेब म्हणजे TIME Magazine मधला MAN OF THE YEAR या खिताबाच्या तोडीचा तर होताच होता त्यालाचं येडा बनवला.&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/feeds/3993283651680506001/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/2013/08/blog-post_19.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default/3993283651680506001'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default/3993283651680506001'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/2013/08/blog-post_19.html' title='तिरसट आणि अस्वस्थ औरंगजेब'/><author><name>Abhishek</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13589739564766130417</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBYs3n_MaFKgcWyIvzR6za80Tkls7ss5DRi6v4t5O97X02D2PBqpLd--k27aU3WBsj7FQxTE-jOC8Yy9qqKqmbL_yT5O4EyPBLkP9mmGsBizmMahwPNArGRBbSQZP70Ho/s220/zenda.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgbcpv1dOKZUepVXCPmv9wonXeEgDKQyO_m3SFe_fRK1xeQKEnk058jlmuPAED7fVmd2OtBrhwv7_j254Gvz6OtmGzGnwSGaG9PkLGfVbnjc-SdPS2OrL3F9afcC-TouykZ7rt1zMCKAdxk/s72-c/aurangzeb.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7141382703646306303.post-2718364339394931626</id><published>2013-08-14T23:34:00.001-07:00</published><updated>2013-08-14T23:34:24.702-07:00</updated><title type='text'>स्वातंत्र्य.....</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiHGSJCGM78NjiEJBo2X8cz5dJ2qYkPr7iVaTWSm7RS5Hiu5jGtDoSFRVMd7pY8gx5ox6NjewZxnnfR5ZZjuwU6IB1YmBMpe5JT2QAaLjl0aMT0Driouaa8r3Az-AR1Z-HwjH4dUg_aLIag/s1600/535855_219880994832892_796613071_n.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;235&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiHGSJCGM78NjiEJBo2X8cz5dJ2qYkPr7iVaTWSm7RS5Hiu5jGtDoSFRVMd7pY8gx5ox6NjewZxnnfR5ZZjuwU6IB1YmBMpe5JT2QAaLjl0aMT0Driouaa8r3Az-AR1Z-HwjH4dUg_aLIag/s320/535855_219880994832892_796613071_n.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
तुम्हीच दाखविले महत्व स्वातंत्र्याचे&lt;br /&gt;तुम्हीच फोडिले तख्त मदांध पारतंत्र्याचे&lt;br /&gt;तुमचीच प्रेरणा सदैव शहीदांना लाभली&lt;br /&gt;हे स्वातंत्र्यसूर्या मान तुम्हापुढे करोडोंची लवली&lt;/div&gt;
.&lt;br /&gt;कडाडला शिव, हा तर गोरा डाग स्वराज्यावर, मधात बुडवूनि दिली आम्हाला जहरी खडीसाखर&lt;br /&gt;गोड बोलुनी चाल चालती, निमित्तास व्यापार मराठमोळ्या कुदळी खणती ढोंगी, धूर्त वखार .&lt;br /&gt;छत्रपती शिवाजी महाराज यांनी या गोऱ्या लोकांचे डाव आधीच ओळखले होते. राजे स्वतः जातीने यांच्या मुसक्या अवळत आणि त्यांच्याच देखरेखीखाली घडणाऱ्या स्वराज्याचे दुसरे छत्रपती संभाजी राजे यांना देखील अखंड सावधानतेचा इशारा देत. इंग्रजांनी केलेली छोटीशी हालचाल देखील त्यांना सहन होत नसे ते लगेचच त्यांच्या विरुद्ध आघाडी उघडत.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;संभाजी राजेंनी देखील शिवाजी महाराजांच्या पावलावर पाउल ठेवतच हे कार्य पुढे चालविले इंग्रज १६ व्या शतकाच्या उत्तरार्धात मुंबई सुरत अशा बंदरावर होते त्यात मुंबईवर त्यांची हुकुमत बऱ्याप्रमणात चालायची संभाजी राजांनी त्यांच्या काळात इंग्रजांची दखल अगदी बारकाईने घेतली. संभाजी राजेंना पुढे उत्पन्न होणाऱ्या धोक्याची चाहूल जणु आधीच लागावी म्हणूनच की काय, आधी या गोऱ्या टोपीकरांच्या मुसक्या आवळल्या.&lt;br /&gt;त्यांच्या वखारीसाठीची जागांचेप्रमाण निश्चित करून दिले, इंग्रजांकडे जे लोक कामाला होते त्यांची संपूर्ण माहिती स्वराज्य प्रशासनास दिल्याशिवाय त्यांना कामवर रुजू होता येत नसे, शिवाजी राजेंना कधी या इंग्रजांनी महाराज असे चुकून सुद्धा संबोधले नव्हते परंतू संभाजी राजांचा इतका धसका इंग्रजांनी घेतला होता की छत्रपती संभाजी महाराज राजे अशी पदवी ते संभाजी राजांना लावताच संभाजी राजांचा एखादा माणूस जरी काही खलिता वैगरे घेऊन इंग्रजांकडे गेला तर त्यास मानपानात कधीच कमतरता नसते इतका धसका या व्यापाऱ्यांनी घेतला होता.&lt;br /&gt;इंग्रज १६ व्या शतकाच्या उत्तरार्धात मुंबई सुरत अशा बंदरावर होते त्यात मुंबईवर त्यांची हुकुमत बऱ्याप्रमणात चालायची संभाजी राजांनी त्यांच्या काळात इंग्रजांची दखल अगदी बारकाईने घेतली. संभाजी राजेंना पुढे उत्पन्न होणाऱ्या धोक्याची चाहूल जणु आधीच लागावी म्हणूनच की काय, आधी या गोऱ्या टोपीकरांच्या मुसक्या आवळल्या आणि मुंबईचा गव्हर्नर केज्विन याच्याकडे संभाजी महाराजांनी मुबई बंदर विकतच मागितली आणि विकण्याविषयी करार देखील झाला होता. परंतू ऐनवेळी संभाजी राजे औरंगजेबाच्या हाती लागले....केवळ दुर्दैव&lt;br /&gt;.&lt;br /&gt;तो जर करार यशस्वी झाला असताना तर १५० वर्ष इंग्रजांचे पाय आमच्या छाताडावर रुतलेच नसते.&lt;br /&gt;.&lt;br /&gt;स्वतः एका इंग्रजाने आपल्या पुस्तकात इंग्रजांना उद्देशून लिहिले आहे की. तुम्ही इंग्रज लोक खरच भाग्यवान रे की तो शिवाजी जमिनीवर जन्माला आला. अरे खरच तुम्ही भाग्यवान त्या शिवाजीला आयुष्य कमी पडले रे ते शिवाजी आणखी १० वर्षे जगतेना तर १५० राज्य करायचे विचारतर सोडाच पण तुम्हला हिंदुस्तानचा साधा चेहेरा सुद्धा पहायला मिळाला नसता रे खरचं तुम्ही भाग्यवान&lt;br /&gt;.&lt;br /&gt;या आधी १५ ऑगस्ट विशेष सोहळ्याने संपन्न व्हायचे. घरोघरी आनंदाचे जणू दसरा-दिवाळीचे चैतन्य असायचे पण आता काळ बदललाय. हल्ली १५ ऑगस्ट आणि २६ जानेवारी भुशी डॅम, लोणावळा, खडकवासला, सिंहगड अशा ठिकाणी साजरे होतात. आणि साजरे म्हणजे फक्त सुट्टी एन्जॉय करतात.&lt;br /&gt;.&lt;br /&gt;अलीकडील काळातील स्थिती दाखविण्यासाठी पुढील कविता एकदम योग्य आहे....&lt;br /&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
आज १५ ऑगस्ट ना मित्रा…&lt;br /&gt;आनंदाने भरून आलाय ऊर&lt;br /&gt;पण घरीच सुट्टी एन्जॉय करूया&lt;br /&gt;झेंडावंदनाचं ठिकाण आहे दूर…&lt;br /&gt;आज १५ ऑगस्ट ना मित्रा…&lt;br /&gt;सांग भारतात स्टेट्स आहेत किती ?&lt;br /&gt;असतील पंचवीस तीस&lt;br /&gt;आपल्याला स्टेट्स म्हणजे यु.एस. एवढंच माहिती..!&lt;br /&gt;आज १५ ऑगस्ट ना मित्रा…&lt;br /&gt;सांग वंदे मातरम कुणी बरं लिहिलंय ?&lt;br /&gt;कुणी लिहिलंय ते ठाऊक नाही&lt;br /&gt;पण ए. आर. रेहमानने काय गायलंय !&lt;br /&gt;पण सोड ना हे प्रश्न&lt;br /&gt;यांची आता काय गरज !&lt;br /&gt;“कौन बनेगा करोडपती” संपून&lt;br /&gt;झालेत बरेच दिवस !&lt;br /&gt;आज १५ ऑगस्ट ना ,&lt;br /&gt;मग आश्वासनं आणि स्वप्नं विका&lt;br /&gt;उद्याच पडणार ठाऊक आहे&lt;br /&gt;त्यांचा रंग फ़िका..!&lt;br /&gt;आज १५ ऑगस्ट ना ,&lt;br /&gt;मग म्हण “विविधतेत एकता”&lt;br /&gt;वर्षभर मग हवी तेवढी&lt;br /&gt;चिखलफ़ेक करू शकता..!&lt;br /&gt;आज १५ ऑगस्ट ना ,&lt;br /&gt;“मेरा भारत महान” जगाला ओरडून सांग .&lt;br /&gt;उद्या लावायचीय व्हिसासाठी&lt;br /&gt;अमेरिकन वकिलातीसमोर रांग.&lt;br /&gt;आज १५ ऑगस्ट ना ,&lt;br /&gt;चल इतिहास आणि संस्कृतीवरची धूळ एका दिवसापुरती झटकूया .&lt;br /&gt;आणि चटावरच्या श्राद्धासारखे&lt;br /&gt;सत्कार समारंभ उरकूया .&lt;br /&gt;काळजी करू नकोस&lt;br /&gt;असंच करत करत या देशाने गाठलीय सासाष्ठी&lt;br /&gt;छापील भाषण मात्र जपून ठेव&lt;br /&gt;पुढच्या १५ ऑगस्ट्साठी..!&lt;br /&gt;(कविता -अनामिक) &lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/feeds/2718364339394931626/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/2013/08/blog-post_14.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default/2718364339394931626'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default/2718364339394931626'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/2013/08/blog-post_14.html' title='स्वातंत्र्य.....'/><author><name>Abhishek</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13589739564766130417</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBYs3n_MaFKgcWyIvzR6za80Tkls7ss5DRi6v4t5O97X02D2PBqpLd--k27aU3WBsj7FQxTE-jOC8Yy9qqKqmbL_yT5O4EyPBLkP9mmGsBizmMahwPNArGRBbSQZP70Ho/s220/zenda.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiHGSJCGM78NjiEJBo2X8cz5dJ2qYkPr7iVaTWSm7RS5Hiu5jGtDoSFRVMd7pY8gx5ox6NjewZxnnfR5ZZjuwU6IB1YmBMpe5JT2QAaLjl0aMT0Driouaa8r3Az-AR1Z-HwjH4dUg_aLIag/s72-c/535855_219880994832892_796613071_n.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7141382703646306303.post-4714006352363711107</id><published>2013-08-07T05:35:00.001-07:00</published><updated>2013-08-07T05:35:32.796-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="मराठेशाही"/><title type='text'>मावळच्या मराठ्यांची माळव्यातील आक्रमणे (सुरवात)</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiCQK5o5uXzv7L9LYQCFqJawxI1TjBG8AgL4piIHjq2GIuka0AZYcPa92B5Jm5YoV8KMS9Mo5HxXxxyokhxvXXD2qRx1eFzgI1Gnz974aFDm8FVN4RbtJ-vdjCETCF8cs8i5T6QZKTGNyuH/s1600/Untitled-1.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;240&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiCQK5o5uXzv7L9LYQCFqJawxI1TjBG8AgL4piIHjq2GIuka0AZYcPa92B5Jm5YoV8KMS9Mo5HxXxxyokhxvXXD2qRx1eFzgI1Gnz974aFDm8FVN4RbtJ-vdjCETCF8cs8i5T6QZKTGNyuH/s320/Untitled-1.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
इ. स. १६९९ च्या नोव्हेंबर महिन्यात कृष्णा सावंत यांच्या नेतृत्वाखाली मराठा सैन्याने पहिल्या प्रथम नर्मदा नदी ओलांडली आणि त्यांनी धामुणीच्या परिसरापर्यंत माळव्यावर आक्रमण केले. माळव्याचा मार्ग अशा रीतीने खुला झाल्यानंतर तो कधीही बंद झाला नाही. आणि याचाच परिणाम म्हणून शेवटी अठराव्या शतकाच्या मध्यापर्यंत माळवा हा पूर्णपणे मराठ्यांच्या ताब्यात गेला. जानेवारी १७०३ मध्ये मराठ्यांनी नर्मदा नदी पुन्हा ओलांडली आणि त्यांनी उज्जैनच्या परिसरात मोठा उपद्रव निर्माण केला. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ऑक्टोबर १७०३ मध्ये &lt;b&gt;नेमाजी शिंदे&lt;/b&gt; हे एखाद्या लाटेप्रमाणे वऱ्हाडवर जाऊन कोसळले. त्यांनी (फिरोजजंगच्या वतीने नेमल्या गेलेला) वऱ्हाडचा नायाब सुभेदार रुस्तुमखान याचा पराभव केला आणि त्याला युद्धाकैदी म्हणून पकडले, त्यानंतर हुशंगाबाद जिल्ह्यावर हल्ला चढवून नेमाजी शिंदे छत्रसालाच्या विनंतीवरून नर्मदा ओलांडून माळव्यात आला. अनेक खेडी आणि गावे लुटल्यानंतर त्याने सिरोंजला वेढा दिला. परंतु यावेळी दुसऱ्या एका मराठा सैन्याचा पाठलाग करीत फिरोजजंगाने वऱ्हाडात प्रवेश केलेला होता &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;त्याने निवडक सैनिकांनीशी बातमी मिळताच हल्लेखोरांचा (मराठ्यांचा) पाठलाग चालविला. त्यामुळे यावेळी मराठ्यांना काढता पाय घ्यावा लागला. युद्धकैदी बनवलेल्या रुस्तमखान, त्याचा अनुयायांना सोडून द्यावे लागले.&amp;nbsp; यानंतर पुन्हा एकदा नेमाजींच्या सैन्यावर धामुणीच्या जंगलानजीक हल्ला चढविण्यात आला, या हल्ल्यात मराठ्यांचे बरेच सैनिक मारले गेला तसेच मोगलांच्या बाजूनेदेखील बरेच नुकसान झाले. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&amp;nbsp; मोग्ल्यांचे यामुळे फारच मोठ्या संकटातून सुटका झाली. वऱ्हाडमध्ये मराठ्यांनी जो उपद्रव चालविला होता त्यामुळे खबरकरांनी पाठवलेली पत्रे आणि सरकारी पत्रे ही जवळजवळ चार पाच महीने नर्मदेच्या तीरावरचं रोखली गेली होती. फिरोजजंगाच्या धाडसामुळे माळवयाची संकटातून सुटका झाली. आणि त्यामुळे तिथली स्थिती किती गंभीर आहे. याची औरंगजेबाला कल्पना आह्ली. म्हणून त्याने औरंगाबाद आणि खानदेश या ठिकाणी नेमण्यात आलेला सुभेदार राजपुत्र बिदरबख्त याची, तो अतिशय शूर आणि धाडसी सेनापती असल्यामुळे, &lt;b&gt;३ ऑगस्ट १७०४&lt;/b&gt; रोजी माळव्याचा सुभेदार म्हणून नेमणूक केली. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;पण विशेष काही परिणाम झाला नाही. &lt;b&gt;&quot;नोकरीत नसलेल्या मराठ्यांनी, बुंदेल्यांनी आणि अफगाणांनी या सुभ्यात उपद्रव चालविला आहे.&quot; औरंगजेबाने स्वतः या परिस्थितीचे वर्णन केलेले आहे. &quot;खानदेशचा सुभा पूर्णपणे उजाड बनलेला आहे. माळव्याचा सुद्धा नाश घडून आलेला आहे - फारच थोडे पीक उभे असलेले दिसते.&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;(Short Histroy of Aurangjeb - Jadunath Sarkar&lt;br /&gt;औरंगजेबाचा संक्षिप्त इतिहास - अनु. डॉ. कोलारकर)&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/feeds/4714006352363711107/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/2013/08/blog-post_7.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default/4714006352363711107'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default/4714006352363711107'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/2013/08/blog-post_7.html' title='मावळच्या मराठ्यांची माळव्यातील आक्रमणे (सुरवात)'/><author><name>Abhishek</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13589739564766130417</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBYs3n_MaFKgcWyIvzR6za80Tkls7ss5DRi6v4t5O97X02D2PBqpLd--k27aU3WBsj7FQxTE-jOC8Yy9qqKqmbL_yT5O4EyPBLkP9mmGsBizmMahwPNArGRBbSQZP70Ho/s220/zenda.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiCQK5o5uXzv7L9LYQCFqJawxI1TjBG8AgL4piIHjq2GIuka0AZYcPa92B5Jm5YoV8KMS9Mo5HxXxxyokhxvXXD2qRx1eFzgI1Gnz974aFDm8FVN4RbtJ-vdjCETCF8cs8i5T6QZKTGNyuH/s72-c/Untitled-1.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7141382703646306303.post-1161942030887576393</id><published>2013-08-05T05:17:00.002-07:00</published><updated>2013-08-05T05:18:07.179-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ऐतिहासिक दिनविशेष"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="छावा"/><title type='text'>पोर्तुगीजांचा समाचार</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgSopMZmDtLSsFoNedplrwR4Aq868wiF368wuLhyphenhyphendbQauiyg8ETP7DfXaaYg4RuMkl3Hd4yfj-W1oLOHIkmnoeWSvIkjYjJJkWxHpOJi3-jalJBLr7_GZPR5YawOVanRuTZDXlySJctLDfO/s1600/dharmaveer_sambhaji_maharaj_01.jpg_480_480_0_64000_0_1_0.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgSopMZmDtLSsFoNedplrwR4Aq868wiF368wuLhyphenhyphendbQauiyg8ETP7DfXaaYg4RuMkl3Hd4yfj-W1oLOHIkmnoeWSvIkjYjJJkWxHpOJi3-jalJBLr7_GZPR5YawOVanRuTZDXlySJctLDfO/s320/dharmaveer_sambhaji_maharaj_01.jpg_480_480_0_64000_0_1_0.jpg&quot; width=&quot;240&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
मोगलांशी व सिद्दीशी संघर्ष चालू असतानाच संभाजी महाराजांच्या पोर्तुगीज या तिसऱ्या सत्तेशी संघर्ष सुरू झाला. युरोपियन सत्तांचे मराठ्यांविषयीचे धोरण हे कायमच दुटप्पी राहिले होते. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
पोर्तुगीजाचे पश्चिम किनाऱ्यावर दोन ठिकाणी राज्य होते. पहिले गोव्याचे तर दुसरे उत्तर कोकणातील चौल, वसई, दमण इ. भागाचे. संभाजी महाराजांशी मैत्रीची बोलणी सुरु असतानाच पोर्तुगीज व्हाईसरॉयने स. १६८२ च्या डिसेंबरमध्ये मराठ्यांच्या मुलखांवर हल्ले करावयास आलेल्या मोगली फौजांना आपल्या प्रदेशातून जायला वाट दिली. यासंबंधीचे पत्र देखील पोर्तुगीज व्हाईसरॉय ने औरंगजेबास पाठविले. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
परंतू आक्रमणास तितक्याच तीव्रतेने किंबहूना अधिक तीव्रतेने प्रतिकार हे संभाजी महाराजांच्या युद्धनीतीचे सूत्र होते. पोर्तुगीजांच्या कुरापातीचा बदला त्यांनी ६ हजार पायदळ व २ हजार घोडदळ यासह त्यांच्या उत्तरेकडील राज्यावर स्वारी करून घेतला (जून १६८३) ही स्वारी ६ महिने चालू होते. डॉ. व्ही. टी. गुणे यांनी म्हटले आहे की, &#39;&#39;उत्तर फिरंगणातील दमण ते चेऊन (चौल) पर्यंतचा सर्व प्रांत निळोपंत पेशव्याने ऑक्टोबर-नोव्हेंबर १६८३ पर्यंत काबीज केला. तेव्हा ४००० गोवेकर ख्रिस्ती व गोरे सैनिक मुंबईच्या आश्रयास गेले.&quot;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
खुद्द संभाजी महाराजांनी चौलच्या ठाण्यास वेढा दिला व तोफांची मारगिरी सुरु केली तेव्हा आतील पोर्तुगीजांची कशी दयनीय अवस्था झाली हे स्नाग्ताना मराठा-पोर्तुगीज संबंधाचे दुसरे मोठें संशोधक स. शं. देसाई म्हणतात : १० ऑगस्ट पासून १८ ऑगस्टपर्यंत मराठ्यांनी चौलच्या तटबंदीवर अविरत हल्ले चढविले. आतील शिबंदी लढून लढून थकून गेली. ते पाहून शहरातील भिक्षु आणि नागरिक लढावयास आले. त्या दरम्यान मराठ्यांचे हल्ले विफल व्हावे, म्हणून पोर्तुगीजांनी &#39;मेरी व्हर्जिन आणि सेंट स्टीफन यांची करुणा भाकण्यास प्रारंभ केला होता ठाण्याच्या कॅप्टन तर &#39;सेंट अ‍ँथनी&#39;ची आळवणी करून त्याच्या चरणाजवळ साथ अश्रफी ठेवल्या. (पण) मराठे मागे हटेनात... &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
संभाजी महाराजांच्या गोव्याच्या स्वारीत तेथील पोर्तुगीजांनी सेंट झेवियर ची केलेली प्रार्थना इतिहासात प्रसिद्ध आहे. ही अजून एक! &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
उत्तरेकडून मराठ्यांनी काढतापाय घ्यावा म्हणून पोर्तुगीजांनी दक्षिण गोव्यालगतच्या&amp;nbsp; प्रदेशावर फोंडा किल्ल्यावर स्वारी करण्याचे ठरविले. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
फोंड्याची लढाई ही इतिहास प्रसिद्ध आहेच............तर अशा प्रकारे मोडला पोर्तुगीजांचा माज &lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/feeds/1161942030887576393/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/2013/08/blog-post.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default/1161942030887576393'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default/1161942030887576393'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/2013/08/blog-post.html' title='पोर्तुगीजांचा समाचार'/><author><name>Abhishek</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13589739564766130417</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBYs3n_MaFKgcWyIvzR6za80Tkls7ss5DRi6v4t5O97X02D2PBqpLd--k27aU3WBsj7FQxTE-jOC8Yy9qqKqmbL_yT5O4EyPBLkP9mmGsBizmMahwPNArGRBbSQZP70Ho/s220/zenda.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgSopMZmDtLSsFoNedplrwR4Aq868wiF368wuLhyphenhyphendbQauiyg8ETP7DfXaaYg4RuMkl3Hd4yfj-W1oLOHIkmnoeWSvIkjYjJJkWxHpOJi3-jalJBLr7_GZPR5YawOVanRuTZDXlySJctLDfO/s72-c/dharmaveer_sambhaji_maharaj_01.jpg_480_480_0_64000_0_1_0.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7141382703646306303.post-5863396236531279671</id><published>2013-07-24T20:42:00.000-07:00</published><updated>2013-07-24T20:42:04.225-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ऐतिहासिक दिनविशेष"/><title type='text'>शहाजीराजांस कैद </title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjwB7wHDaHa4cTqPtO8BwTw5OFhFP8fldnalo5V8biyUKUdEGLBKwVZ8hB-e0jZw2SnHAUFmh6pMH8Uywg66RxyYjtfJW4FkBUIsk6YoeGvEEGzIIY6A5r20KR8QaLu6xbvN2gPEJzhp-Fn/s1600/ShahajiRaje_23536.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjwB7wHDaHa4cTqPtO8BwTw5OFhFP8fldnalo5V8biyUKUdEGLBKwVZ8hB-e0jZw2SnHAUFmh6pMH8Uywg66RxyYjtfJW4FkBUIsk6YoeGvEEGzIIY6A5r20KR8QaLu6xbvN2gPEJzhp-Fn/s320/ShahajiRaje_23536.jpg&quot; width=&quot;245&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
रणदुल्लाखानच्या मृत्युनंतर खानखानान, वजीर मुस्तफाखान हे सेनापती कर्नाटकात धुमाकूळ घालीत होते. शहाजीराजे बंगळूरास वास्तव्यास होते. त्यांना या सेनापतीच्या हाताखाली कामे करवी लागे. निजामशाहीची सूत्रे सहजरीत्या खेळवलेल्या शहाजीराजांचा कर्नाटकाशी आतापर्यंत १२ वर्षे घनिष्ट संघर्ष आला होता. विजापूरकरांचा सेनापती वारंवार बदले, पण शहाजीराजे मात्र जिंकलेल्या भागाच्या व्यवस्थेसाठी तिकडेच कायम स्थायिक झालेले होते. तेथील संस्थानिकांवर शहाजी महाराजांचा प्रभाव होता एकप्रकारे, संपूर्ण कर्नाटक, हस्त्गर केल्यासारखेच झाले! नेमक्या याच गोष्टीचे मुस्तफाखानसारख्या वजीरांना व सरदारांना वैषम्य वाटत होते.&amp;nbsp;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
पहिला सेनापती रणदुल्लाखान शहाजीराजांच्या सल्ल्यानेच वागत असल्याने तोच प्रघात खानखानाने पाळला. परंतू वजीर मुस्तफाखान हा शहाजीविरोधी पक्षाचा असल्याने शहाजीविरोधी आघाडी प्रबळ झाली.&amp;nbsp; या आघाडीत&amp;nbsp; अफजलखान, बाजी घोरपडे, यशवंतराव वाडवे इत्यादी प्रभावी सरदार मुस्तफाखानाला सामील झाले. मुस्तफाखान खान कर्नाटकस्वारीवर गेला पुन्हा विजापुरी आला परंतू कर्नाटक प्रांती विजापूर दरबारावविषयी घातपाती कट रचण्यात येत् असल्याचे वृत्त विजापूर ला येऊन पोचले (पोचवले?)&amp;nbsp; त्यामुळे मुस्तफा पुन्हा कर्नाटकात दाखल झाला. व तिथें पोचताच त्यांने शहाजीराजांस दगाबाजीने कैद केले.&amp;nbsp; &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;अटकेची पार्श्वभूमी -&amp;nbsp; कानडी संस्थानिकांच्या गुंतागुंतीच्या राजकारणात कुत्बशहा मदत करण्याच्या उद्देशाने त्रीमलनायकाच्या बाजूने&amp;nbsp; लढ्यात उतरला त्याने श्रीरंगराजचा ताब्यातील पेनुकोंडा हा प्रदेश जिंकून घेतला,व&amp;nbsp; खुद्द त्रीमालनायकाच्याचं (ज्यांच्यासाठी कुत्बशहा मैदानात उतरला होता त्याच्या) जिंजी किल्ल्यावर चाल केली.&amp;nbsp; श्रीरंगराजचा प्रदेशही गिळला. भीतीपोटी तंजावरच्या वेंकटनायकाने तह करून खुशाली पत्करली यात त्रीमलनायकचं एकाकी पडला नाईलाजाने त्याने विजापूरला मदतीचा हात मागितला यात शहाजी राजांनी त्यास धीर दिला, शहाजीसारखा भरभक्कम पाठींबा लाभल्याने त्रीमलनायकासोबत कावेरीपट्टणचा जगद्देव, म्हैसूरचा चामराज वोडीयार, बेदनूरचा वीरभद्र या सर्वांनीच भय टाकले व एका अर्थी हे सारे संस्थानिक शहाजीराजांना वश झाले असल्याने शहाजीराजांनीच कर्नाटक हस्तगत केल्यासारखे झाले ! अर्थातच नबाब मुस्तफाखानास हे अर्थातच सहन होण्यासारखे नव्हते. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;त्यामुळेच घातपात घडला आणि श्रावण वद्य प्रतिपदा शके १५७०, मंगळवार, दि. २५ जुलै १६४८ रोजी सकाळी शहाजीराजे मुस्तफाखानाने जिंजीनजीक कैद केले.&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/feeds/5863396236531279671/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/2013/07/blog-post_24.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default/5863396236531279671'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default/5863396236531279671'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/2013/07/blog-post_24.html' title='शहाजीराजांस कैद '/><author><name>Abhishek</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13589739564766130417</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBYs3n_MaFKgcWyIvzR6za80Tkls7ss5DRi6v4t5O97X02D2PBqpLd--k27aU3WBsj7FQxTE-jOC8Yy9qqKqmbL_yT5O4EyPBLkP9mmGsBizmMahwPNArGRBbSQZP70Ho/s220/zenda.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjwB7wHDaHa4cTqPtO8BwTw5OFhFP8fldnalo5V8biyUKUdEGLBKwVZ8hB-e0jZw2SnHAUFmh6pMH8Uywg66RxyYjtfJW4FkBUIsk6YoeGvEEGzIIY6A5r20KR8QaLu6xbvN2gPEJzhp-Fn/s72-c/ShahajiRaje_23536.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7141382703646306303.post-8341464812395829914</id><published>2013-07-07T21:29:00.000-07:00</published><updated>2013-07-07T21:29:00.731-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="मावळे महाराजांचे"/><title type='text'>जेव्हा आमचे राजे वेढ्यात अडकला होते</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgG4LrD1_c_yd6L4zA6QjqK7k0gpmsiK8Gntxz3CIWvcV8WgOl3FkbkxtEKqO3ARWoBFlC2sqs0REcE9eaBIULcLMMpP1Err9CHWN-YsdxLKVU_JSEISQrGsPT1qSgA-ycaH3VW10BCUou-/s1600/Maratha_Warrior.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgG4LrD1_c_yd6L4zA6QjqK7k0gpmsiK8Gntxz3CIWvcV8WgOl3FkbkxtEKqO3ARWoBFlC2sqs0REcE9eaBIULcLMMpP1Err9CHWN-YsdxLKVU_JSEISQrGsPT1qSgA-ycaH3VW10BCUou-/s320/Maratha_Warrior.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;वास्तविक तरवार गाजविणे मराठ्यांसाठी नित्यनियमाचेचं झाले होते. राजे पन्हाळ्याच्या वेड्यात अडकले, विजापूरी सरदाराने पन्हाळ्यास वेढा दिला नाव सिद्दी जोहर. &lt;br /&gt;विजापूरवर दबाव आणून आदिलशहाला सिद्दीच्या सैन्यातील काही सैन्य परत बोलावून घ्यावे लागेल या महत्वकांक्षी हेतूने सरसेनापती नेतोजी पालकर यांनी द्रुत गतीने घौडदौड करून विजापूरच्या आसमंतातील शहापूरवर हल्ला केला. ही वेळ रात्रीची होती. मराठ्यांनी शहापूर बेचिराख केले, लुट घडवून उद्धवस्त केले. मराठ्यांना रोखण्यासाठी आदिलशाही सेनापती मुल्ला महंमद, बाबुलखान व अजापा नायक या दोन सरदारांसह धौव्न आला.पण मराठ्यांच्या रोष एवढा विलक्षण होता की, शहाचा दारुण पराभव झाला.&amp;nbsp; त्यांचे २००० घोडेस्वार मराठ्यांनी कैद केले, इकडे मराठ्यांची दुसरी तुकडी यावेळी कोकणात दाभोळ ते कुडाळ हा आदिलशाही मुलुख लुटून फस्त करीत होती. महाराजांचे ३-४ हजार लोक किनारपट्टीवर निर्भयपणे वावरत होते व खानदानी वसूल करीत होते.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;विपरीत परिस्थितीतही मराठ्यांनी शके १५८२ च्या जेष्ठ शु. ८ ला म्हणजे दि. ६ जून १६६० रोजी विजापूरकरांकडील वासोटा गड जिंकून घेतलाच!&amp;nbsp; प्रतापगडाकडील जेधे - बांदालांच्या लोकांनी तो जिंकला असावा.&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/feeds/8341464812395829914/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/2013/07/blog-post.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default/8341464812395829914'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default/8341464812395829914'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/2013/07/blog-post.html' title='जेव्हा आमचे राजे वेढ्यात अडकला होते'/><author><name>Abhishek</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13589739564766130417</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBYs3n_MaFKgcWyIvzR6za80Tkls7ss5DRi6v4t5O97X02D2PBqpLd--k27aU3WBsj7FQxTE-jOC8Yy9qqKqmbL_yT5O4EyPBLkP9mmGsBizmMahwPNArGRBbSQZP70Ho/s220/zenda.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgG4LrD1_c_yd6L4zA6QjqK7k0gpmsiK8Gntxz3CIWvcV8WgOl3FkbkxtEKqO3ARWoBFlC2sqs0REcE9eaBIULcLMMpP1Err9CHWN-YsdxLKVU_JSEISQrGsPT1qSgA-ycaH3VW10BCUou-/s72-c/Maratha_Warrior.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7141382703646306303.post-4699584578193754981</id><published>2013-03-04T20:09:00.004-08:00</published><updated>2013-03-04T20:09:43.073-08:00</updated><title type='text'>गुजरात लढा ४/३/१७०६</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEimZj9Jjo3UCfzcxwxrtZyOTClwYsDbdSVaCM6ckVIE024TUk0MCE5ppbeawam1RUd8rekfNQbhLlk3iOnUIlFtUKNi73dYzc4h5q4T77ZyxOoHsTHfkx6qSBfryOH2TFYupC3G-syJzg1H/s1600/DSC01127.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;240&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEimZj9Jjo3UCfzcxwxrtZyOTClwYsDbdSVaCM6ckVIE024TUk0MCE5ppbeawam1RUd8rekfNQbhLlk3iOnUIlFtUKNi73dYzc4h5q4T77ZyxOoHsTHfkx6qSBfryOH2TFYupC3G-syJzg1H/s320/DSC01127.JPG&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
सतरावे शतक उजाडले होते तरी मराठ्यांची तरवार वावटळं घुमावी तशी घुमतच होती. दख्खन जिंकण्याचे बादशहाचे मनसुबे केव्हाचेच मातीमोल झाले होते. &lt;br /&gt;स्वतःच्या(मराठ्यांच्या) घरात अजगर लोळतचं होता (औरंगजेब) पण आता त्याची फिक्र न करता. त्याचाच मुलुख मारत मराठा सरदार घुमत होते. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;बादशहा अहमदनगरा स्थाईक झाल्यानंतर मराठ्यांनी सेनापती धनाजी जाधवांच्या नेतृत्वाखाली गुजरातवर एक जंगी मोहीम काढली. मराठ्यांच्या विजयाने बादशहा हादरला. मार्च १७०६ मढे मराठ्यांनी भडोच, सुरत व गणदेवी परिसर लुटला. सुरतेचा काझी मराठ्यांचा कैदी बनला गुजरातचा सुभेदार शहजादा अज्जमच्या जागी काश्मीरचा सुभेदार इब्राहीम खान याची नियुक्ती झाली. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;यावेळी गुजरातमध्ये हजर असणारा काफिखान म्हणतो &quot;मोगल सैन्याचे आधिपत्य महंमद बेग खान, नजर अली खान व इल्तीफारखान यांच्याकडे होते. सोबत १०/१२ सरदार, १३/१४ हजार स्वा आणि ७/८ हजार पायदळ शिपाई होते. उभ्य पक्षात ४ मार्च ला मारामारी झाली. मराठे पळून गेले. मोगल सैन्य आराम करीत होते. याच वेळी मराठे ७/८ हजार स्वरांनिशी गाफील मोगल सैन्यावर तुटून पडले. मोगलांची दाणादाण झाली. सफदरअलीखान बाबी कैद झाला. तर नजर अली खान व इल्तीफातखान मराठ्यांच्या तावडीतून निसटले&quot; &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;मराठे पळून गेले म्हणजेचं इथे झाला तो कावा आणि जिथे मराठ्यांचा कावा तिथें बाकीच्यांनी वाका दुसरा पर्यायचं नाहीये. जगाने याला गनिमी कावा म्हणून ओळखले पण आम्ही याला मानले &#39;शिवसूत्र&#39;&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/feeds/4699584578193754981/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/2013/03/blog-post.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default/4699584578193754981'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default/4699584578193754981'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/2013/03/blog-post.html' title='गुजरात लढा ४/३/१७०६'/><author><name>Abhishek</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13589739564766130417</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBYs3n_MaFKgcWyIvzR6za80Tkls7ss5DRi6v4t5O97X02D2PBqpLd--k27aU3WBsj7FQxTE-jOC8Yy9qqKqmbL_yT5O4EyPBLkP9mmGsBizmMahwPNArGRBbSQZP70Ho/s220/zenda.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEimZj9Jjo3UCfzcxwxrtZyOTClwYsDbdSVaCM6ckVIE024TUk0MCE5ppbeawam1RUd8rekfNQbhLlk3iOnUIlFtUKNi73dYzc4h5q4T77ZyxOoHsTHfkx6qSBfryOH2TFYupC3G-syJzg1H/s72-c/DSC01127.JPG" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7141382703646306303.post-3920489456868083010</id><published>2013-02-04T00:09:00.000-08:00</published><updated>2013-02-03T19:05:58.733-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="मावळे महाराजांचे"/><title type='text'>आज लढला सिंह कोंडाण्यासाठी  ४/२/१६७०</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEihkzHt8BrSRSO9wXxlmVsZUuPHhIzilYoFAoB2e_rc4GVrY9Ng86_Wama5QVFw-vRGhji0u-e7TZmjoeBg44RCOoTX5ib4dXtMWpJcXaF96O55s7n1NjMFMppzOzfsM0bsPzN_0mdKqM24/s1600/Sinhgad+Sinhagad.jpg&quot; onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; border=&quot;0&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5569746491947093922&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEihkzHt8BrSRSO9wXxlmVsZUuPHhIzilYoFAoB2e_rc4GVrY9Ng86_Wama5QVFw-vRGhji0u-e7TZmjoeBg44RCOoTX5ib4dXtMWpJcXaF96O55s7n1NjMFMppzOzfsM0bsPzN_0mdKqM24/s320/Sinhgad+Sinhagad.jpg&quot; style=&quot;cursor: pointer; display: block; height: 240px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 320px;&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
त्या दिवशी वारे बरेच वाहत होते. देवासामोरील वात फरफरत तेवत होती, जिजाऊ आपल्या बिछान्यावर पहुडलेल्या. शिवबा त्यांचे पाय रगडित होते . जिजाऊंची नजर आपल्या खिडकीतून समोर गेली . आणी त्या ताडकन उठून खिडकीजवळ उभ्या  ठाकल्या मागोमाग राजे होतेच&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;&quot; काय झाले आऊ साहेब&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: #ff6600;&quot;&gt;&quot;शिवबा, शिवबा मोघली ध्वज मिरवणारा कोंडाणा आमच्या डोळ्यात खूप दिवस सलत आहे शिवबा&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
शिवबा राजेंना हुकुमच भेटला होता&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;आईची&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt; आज्ञा शिरसावंद्य मानणारा राजा &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
इतक्यात&lt;br /&gt;
महालाचे पडदे बाजूला सारून एक धिप्पाड देहाचा माणूस आईसाब, राजं करीत आत आला. तो होता तान्हाजी मालुसरे. आपल्या मुलाच्या लग्नाच्या अक्षदा घेऊन तो आला होता.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
तान्हाजी आले त्यांनी आऊसाहेबांचे पाय शिवले महाराजांना मुजरा करीत गळाभेट घेतली.&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: #990000;&quot;&gt;&quot; राजं &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: #990000;&quot;&gt;आपली&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: #990000;&quot;&gt; पायधूळ झाडायची पोराला सुनं ला आशीर्वाद द्याया यायचे राजं बरका आऊसाहेब&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
पण दरवेळी तेजपुंज दिसणाऱ्या राजांच्या चेहऱ्याचे तेज इतरवेळी सारखे नव्हतं. आणि तान्हाजीला हे लगेच जाणवलं. अहो जाणवणारच की बालपनाचं मैतर त्ये.&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: #990000;&quot;&gt;&quot;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: #990000;&quot;&gt;राज&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: #990000;&quot;&gt; काय झालं सगळी खैरीयत तर हाय न्हव.मी आल्या पासून बघतोय काय  तरी लपवतायीसा ह्या तान्ह्या पासून&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;&quot; अरे काही नाही तान्या&quot;&lt;/span&gt; &lt;span style=&quot;color: #990000;&quot;&gt;&quot;न्हाय कसं काय तरी हाय राजं आई तुळजा भवानीची शपत तुम्हास्नी काय त्ये बोला&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;तान्ह्या आम्हीं कोंढाणा सर् करायला जाणार &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;आहोत&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: #990000;&quot;&gt;&quot;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: #990000;&quot;&gt;काय&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: #990000;&quot;&gt; त्ये जमायचे न्हाय राजं कोंडण्यावर आन म्या कुठ घरी अजाबात न्हाय म्या जातो अन् कोंडाणा घेऊन येतो का आता आमच्या तलवारी वर तुमचा इस्वास न्हाय&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: #ff6600;&quot;&gt;&quot;तसं नाही तान्हाजी&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;&quot;अररं तान्ह्या येडा का खुळा तू घरी लगीन काढलंय, पै-पाहुण जमल्यात, अन्न रांदतय, दारात मांडव पडलाय, निविद दाखवलाय, औतन पोचल्यात अन् तू मोहिमेवर गेलास तर जग हसलं राजांवर वरबापाला काय तर &lt;/span&gt; &lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;मोहिमेवर&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt; धाडलाय&quot;   &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: #990000;&quot;&gt;&quot;वा आईसाहेब  कोपऱ्यापातूर वगळ यैस्तोवर आम्हीं  भात आमटी वरपायची, नवीन शेलं पागोटं घालून मिरवायचं नाचायचं अन् आमचं राजं कुठ तर मोहिमवर आईसाब जग हसल आम्हास्नी श्यान घालल तोंडात&quot;&lt;/span&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjT_l2O3QREUQu3XUGnLvGOafcnmwBwzDbpEQ6nDlO6HnyjzB1RB3Qe24_RA_p8EJ3plHvs1X7JVK_ReQQvAWf_G_hVqAtpdNv0j_iO-IDJsOGwG_ynm4ojFrXbS1WiEj_tjT_G03kKgqnV/s1600/tanha+1.jpg&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; border=&quot;0&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5569746679804148658&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjT_l2O3QREUQu3XUGnLvGOafcnmwBwzDbpEQ6nDlO6HnyjzB1RB3Qe24_RA_p8EJ3plHvs1X7JVK_ReQQvAWf_G_hVqAtpdNv0j_iO-IDJsOGwG_ynm4ojFrXbS1WiEj_tjT_G03kKgqnV/s320/tanha+1.jpg&quot; style=&quot;cursor: pointer; float: right; height: 238px; margin: 0pt 0pt 10px 10px; width: 320px;&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: #ff6600;&quot;&gt;&quot;तान्ह्या आदी रायबाचं लगीन पार पाड&quot;&lt;/span&gt; &lt;span style=&quot;color: #990000;&quot;&gt;&quot;नाही राजआधी लगीन कोंडाण्याचं मग माझ्या रायबाचं&quot;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;राजे हे काय पोर ऐकणाऱ्यातल न्हाय तुम्ही द्या याला मोहीम &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
आणि भांडून मोहिमेचे विडे घेऊन हा सिंह मोहिमेवर गेला गेला तो परत न येण्यासाठीचं.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
पाचशे  मावळे सोबत घेऊन ते. ४ फेब्रुवारीच्या (माघ वद्य नवमी) रात्री  राजगडावरुन निघालेले मराठा सैन्य गुंजवणी नदी पार करत सिंहगडाच्या पायथ्याला येउन पोचले.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhtqwRVHti6I9S0EVi2tPDWncXIArQzSjf9p-ekkxPSzwi4yk6TSW_-z4a6VJ12-fMFRHz0J8Muv7D6DqK1sQLq-PEEQzBcPwz1ZczUB6BdJFtdpjdgW1Aa04l-J27YtJDYm0mt-m7Q3xOG/s1600/tanha2.jpg&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; border=&quot;0&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5569747175294178018&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhtqwRVHti6I9S0EVi2tPDWncXIArQzSjf9p-ekkxPSzwi4yk6TSW_-z4a6VJ12-fMFRHz0J8Muv7D6DqK1sQLq-PEEQzBcPwz1ZczUB6BdJFtdpjdgW1Aa04l-J27YtJDYm0mt-m7Q3xOG/s320/tanha2.jpg&quot; style=&quot;cursor: pointer; float: left; height: 320px; margin: 0pt 10px 10px 0pt; width: 234px;&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;त्यांच्या लढाईचे सभासद बखरीतील वर्णन - तानाजी मालुसरा हजारी मावळीयांचा होता. त्याने कबुल केले किं, &quot;कोंडाणा गड आपण घेतो.&quot; असें कबूल करून वस्त्रें, विडे घेऊन गडाचे यत्नास ५०० माणूस घेऊन गडाखाली &lt;/span&gt; &lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;गेला. आणि दोघे मावळे बरे, मर्दाने निवडून रात्रीं गडाच्या कड्यावरून चढविले. जैसे वानर चालून जातात, त्याचप्रमाणे कड्यावर चालून गेले. आणि कडा चढून, गडावर जाऊन, तेथून माळ लावून वरकड लोक देखील &lt;/span&gt; &lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;तानाजी मालुसरा चढून, गडावर जाऊन, तेथून माळ  लावून वरकड लोक देखील तानाजी मालुसरा चढून गडावरी तीनशे माणूस गेले. गडावरी उदेभान राजपूत होता. त्यासी कळले की, गनिमाचे लोक आले.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;हि खबर &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;कळून कुल राजपूत कंबरकस्ता होऊन, हातीं तोडा बा घेऊन, हिलाल, चंद्रज्योती लावून बाराशें माणूस तोफाची व तिरंदाज, बरचीवाले, पटाईत, सु-या, आडहत्यारी ढाला चढवून चालोन आले. तेव्हा मावळे लोकांनी &lt;/span&gt; &lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;&#39;श्रीमहादेव!&#39; असें स्मरण करून नीट फौजेवर राजपुतांचे चालून घेतले. मोठे युद्ध एक प्रहर जालें पांचशे रजपूत ठार जालें. चाळीस पन्नास मावले ठार जाले. उदेभान किल्लेदार खासा त्यांशी व तानाजी मालुसरा सुभेदार &lt;/span&gt; &lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;यांशी गांठ ओअडली. दोघे मोठे योद्धे त्यांशी व तानाजी मालसुरा सुभेदार यांशी गांठ पडली.दोघे मोठे योद्धे, महाशुर, एक एकावर पडले. वार करीत चालले. तानाजीचे डावे हातची ढाल तुटली. दुसरी ढाल समयास आली  &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;नाहीं।&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;मग तानाजीने आपले डावे हाताची ढाल करून, त्याजवरी  वोढ घेऊन, दोघे महारागास पेटले. मोठे युद्ध केले. एकाचे हातें एक तुकडे होऊन फिरंगीच्या वारे पडले. दोघे ठार जाले. मग सूर्याजी मालसुरा, तानाजीचा &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;भाऊ, याने हिम्मत धरुन, कुल लोक सांवरुन, उरले रजपूत मा रले. कित्येक  रजपूत कडे उडोन पळोन मेले. असें बाराशे माणूस मारिले. किल्ला  काबीज केला. आणि गडावर पागेचे खण होते त्यांस आग लाविली . &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;त्याचा उजेड राजीयांनी  राजगडाहून पाहिला आणी  बोलले किं गड घेतला. फत्ते जाली! असें जाहले टो जासूद दुसरे दिवशी वर्तमान घेऊन आला किं, &quot;तानाजी मालसुरा यांनी मोठें युद्ध केलें. उदेभान किल्लेदार यास मारिलें &lt;/span&gt;  &lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;आणि तानाजी मालसुराही पडला&quot; असें सांगितले. गड फत्ते केला असें सांगताच राजे म्हणूं लागले किं, &quot; एक गड घेतला, परंतु एक गड गेला!&quot; असें तानाजीसाठी बहुत कष्टी जाहले. पुढे गडावरी ठाणे घातले. सूर्याजी &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;मालसुरा भाऊ नावाजून त्याचा सुभा त्यास सांगितला. धारकरी लोकांस बक्षिसे सोन्याची कडी दिलीं.द्रव्य अपार दिलें. वस्त्रें जरी कुल लोकांस दिलीं. ये जातीने प्रथम कोंडाणा घेतला.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhW6wkNxLNL3ICB9SuwtkA7HMDWfbaNVRRuAGcpLGENO3AUnXsPNEcHOyAJi8tIY5P-b3CrUUEeKBuo1FPN6093GfPHXHO9nlEpAaEinF4JJlborTwEm7qor2rqa9_sz1uCTLXxU7sUXc57/s1600/tanha+3.jpg&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; border=&quot;0&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5569747383277047906&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhW6wkNxLNL3ICB9SuwtkA7HMDWfbaNVRRuAGcpLGENO3AUnXsPNEcHOyAJi8tIY5P-b3CrUUEeKBuo1FPN6093GfPHXHO9nlEpAaEinF4JJlborTwEm7qor2rqa9_sz1uCTLXxU7sUXc57/s320/tanha+3.jpg&quot; style=&quot;cursor: pointer; display: block; height: 214px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 320px;&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
&lt;a href=&quot;http://shivsrushti.blogspot.com/2010/09/blog-post_01.html&quot;&gt;तान्हाजींचा पोवाडा इथे ऐका &lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/feeds/3920489456868083010/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/2011/02/2011.html#comment-form' title='12 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default/3920489456868083010'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default/3920489456868083010'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/2011/02/2011.html' title='आज लढला सिंह कोंडाण्यासाठी  ४/२/१६७०'/><author><name>Abhishek</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13589739564766130417</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBYs3n_MaFKgcWyIvzR6za80Tkls7ss5DRi6v4t5O97X02D2PBqpLd--k27aU3WBsj7FQxTE-jOC8Yy9qqKqmbL_yT5O4EyPBLkP9mmGsBizmMahwPNArGRBbSQZP70Ho/s220/zenda.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEihkzHt8BrSRSO9wXxlmVsZUuPHhIzilYoFAoB2e_rc4GVrY9Ng86_Wama5QVFw-vRGhji0u-e7TZmjoeBg44RCOoTX5ib4dXtMWpJcXaF96O55s7n1NjMFMppzOzfsM0bsPzN_0mdKqM24/s72-c/Sinhgad+Sinhagad.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>12</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7141382703646306303.post-2833359854647293532</id><published>2013-01-14T00:00:00.000-08:00</published><updated>2013-01-13T17:42:13.202-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Dattaji Shinde"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Malharrao Holkar"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Marathe"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Panipat"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Sadashiv Peshawe"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ऐतिहासिक दिनविशेष"/><title type='text'>पानिपत</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
कौरवपांडव संगरतांडव द्वापरकाली होय अतिं;&lt;br /&gt;
तसे मराठे गिलचे साचे कलीत लढले पानिपती ||&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
आम्ही झुंजलो दिल्लीच्या पातशाहीसाठी, हिंदुस्तानच्या अभिमानासाठी. मात्र दुर्दैवान उत्तरेतल्या राजांनी मराठ्यांना मदत केली नाही, रजपूत राणे राजस्थानच्या वाळूत लपून बसले. दुर्दैवानं या महायुद्धाच्या आधी काही दिवस आम्हांला वाट्टेल ते करून धनधान्याची रसद गंगा-यमुनेच्या अंतर्वेदीतून पुरविणारा गोविंदपंत बुंदेले ठार झाला अन् तेथूनच अवकळा सुरु झाली.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
तरीही भाऊसाहेब पानितापाच्या मातीत गाडून उभे होते. मात्र नानासाहेब पेशवे कर्तव्याला जागले नाही. पतियाळाचा अलासिंग जाट पंजाबातून कुमक पाठवीत होता, ती पुढे कमी पडली. स्त्रियापोरांचं, यात्रेकरूंच लटांबर सोबत असण हे काळरुढीनंच भाऊंच्या पाठीवर लादलेलं ओझं होतं. पण त्यामुळे हातातल्या सपासप चालणाऱ्या तलवारीच्या पात्यानं तिळभर विश्रांती घेतली नाही.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgjHrd5V57ji8uNMpRZ3HFSK585v4W7-IVaQuV3HX_xhzrcDjog7nF-QM399zfxe6M3QC97UJ6U667lxdZNPf55N6jb1tbDOL5YhklOVDnwRk6amMN_je810SuqryFptw2e5hYIPC9LZM6Y/s1600/Battel+of+Panipat+3rd.jpg&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; border=&quot;0&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5697306667898503762&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgjHrd5V57ji8uNMpRZ3HFSK585v4W7-IVaQuV3HX_xhzrcDjog7nF-QM399zfxe6M3QC97UJ6U667lxdZNPf55N6jb1tbDOL5YhklOVDnwRk6amMN_je810SuqryFptw2e5hYIPC9LZM6Y/s320/Battel+of+Panipat+3rd.jpg&quot; style=&quot;cursor: hand; cursor: pointer; display: block; height: 201px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 320px;&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
शेवटी अन्नान दश झालेली मराठी सेना झाडाची पानं आणि नदीकाठची शाडूची माती खाऊन तरली, कळीकाळाला भिडली. पानिपतावर मराठे कसे लढले, यासाठी दुसऱ्या कोण्या ऐऱ्यागैऱ्याची साक्ष काढण्याचं कारण नाही. ज्याच्या विरुद्ध आम्ही जंग केला, त्या आमच्या महाशत्रूनंच, पाच-सात देशांच्या सरहद्दी मोडणाऱ्या अहमदशहा अब्दालीनंच लिहून ठेवलं आहे,&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;color: #ff6600;&quot; /&gt;
&lt;span style=&quot;color: #ff6600;&quot;&gt; &#39;दक्षिण्यांनी (मराठ्यांनी) पानिपतावर मजबूत छावणी कायम केली होती. युद्धाच्या दिवशी त्यांनी अत्यंत निकरानं आमच्या लष्करावर पुनःपुन्हा हल्ले चढवले मराठ्यांचं हे असामान्य शौर्य पाहण्यासाठी त्या दिवशी आमचे रुस्तम आणि इस्फिंदार (आफगाणांच्या महाकाव्यातील कृष्णार्जून) सारखे वीर मौजूद असते, तर त्यांनी मराठ्यांचा महापराक्रम पाहून आश्चर्यानं तोंडात बोटं घालून चावली असती ! मराठ्यांसारखी युद्धाची अशी लालसा, अशी खुमखुमी आणि इतकं शौर्य इतरांकडून होणं वा दिसणं अशक्य !&#39;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/feeds/2833359854647293532/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/2012/01/blog-post_13.html#comment-form' title='16 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default/2833359854647293532'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default/2833359854647293532'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/2012/01/blog-post_13.html' title='पानिपत'/><author><name>Abhishek</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13589739564766130417</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBYs3n_MaFKgcWyIvzR6za80Tkls7ss5DRi6v4t5O97X02D2PBqpLd--k27aU3WBsj7FQxTE-jOC8Yy9qqKqmbL_yT5O4EyPBLkP9mmGsBizmMahwPNArGRBbSQZP70Ho/s220/zenda.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgjHrd5V57ji8uNMpRZ3HFSK585v4W7-IVaQuV3HX_xhzrcDjog7nF-QM399zfxe6M3QC97UJ6U667lxdZNPf55N6jb1tbDOL5YhklOVDnwRk6amMN_je810SuqryFptw2e5hYIPC9LZM6Y/s72-c/Battel+of+Panipat+3rd.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>16</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7141382703646306303.post-8508226584330704101</id><published>2012-07-12T07:34:00.000-07:00</published><updated>2012-07-12T07:34:39.700-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ऐतिहासिक दिनविशेष"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="बाजीप्रभू देशपांडे"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="मावळे महाराजांचे"/><title type='text'>घोडखिंड पावन झाली...!</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2NPWsgou0JYyqFvFXxPewKmAS-YRoHfpuVZRx3P3zHSzG3ronopJmEXQKytA8q_WcNZ-UjLBSBGolgSmgSxUGTWrlZf0sa23rd-wgLw0mSy0foRdF_c8bfzt0PqvSMNXj-bNf2EmPx6BR/s1600/100_0836.jpg&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; border=&quot;0&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5628673339303640978&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2NPWsgou0JYyqFvFXxPewKmAS-YRoHfpuVZRx3P3zHSzG3ronopJmEXQKytA8q_WcNZ-UjLBSBGolgSmgSxUGTWrlZf0sa23rd-wgLw0mSy0foRdF_c8bfzt0PqvSMNXj-bNf2EmPx6BR/s320/100_0836.jpg&quot; style=&quot;cursor: pointer; float: right; height: 213px; margin: 0pt 0pt 10px 10px; width: 320px;&quot; /&gt;&lt;/a&gt;अरे राजे म्हणून जन्माला आलो नाही म्हणून काय झाले. आज राजे म्हणून मारण्याचे भाग्य माझ्या नशिबी आले. माझ्या १० पिढ्यांची पुण्याईच माझ्या वाट्याला आली असे म्हणत शिवा काशीद ने प्राण सोडले. राजे निसटल्या मुळे सिद्दी जौहर वैतागला होता सिद्दी हिलाल ला त्याने राजेंच्या पाठीवर धाडले. राजेंची पालखी जिवाच्या बाजीने पळत होती हिरडस मावळातील बांदल देशमुख  आणि वेळवंड खोऱ्यातील धुमाळ देशमुख  आणि बाजी देखील पळत होते. आता सिद्दीची फौज येताना दिसू लागली काय करावे सुचेना. स्वराज्याच्या जीवाचा प्रश्न.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
बाजीपप्रभू मोठ्या हिमतीचा माणूस आता जीवनावर बेलपत्र ठेवून शर्थीने लढायचे हे त्यांनी जोखले. बाजींचे डोळे निर्धाराने चमकू लागले. दाट झाडीत दडलेली मठ गजापुरची खिंड सहा फर्लांग लांबीची रौद्ररूप धारण केलेली घोडखिंड बाजींच्या संगती उभी होती. बाजी निर्धारपूर्वक म्हणाले&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: #ff6600;&quot;&gt;महाराज, तुम्ही निमे लोक घेऊन गडावर निघून जाणे. तो पावेतो या खिंडीमध्ये आपण निमे मावळे घेऊन दोन दोन प्रहर पावेतो पाठीवर फौज येऊन देत नाही. साहेबी निघोन जाणे. आपण साहेब कामावरी मरतो. साहेब कामावरी पडलो तरी मुलांलेकरास अन्न देणार महाराज आहेत. &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
राजे लवकर तयार झाले नसतीलच पण ऐकतील ते मावळे कसले आई भवानीच्या स्वराज्याच्या आण घालून राजांस पुढे पाठविले&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
आता राजे उरलेले मावळे सोबत घेऊन विशाळगडाकड़े निघाले. बाजींनी खिंडीमध्ये आपली व्युहरचना केली. चढणीवरच्या आणि आसपासच्या झाडीमध्ये गटागटाने मावळे तैनात केले. प्रत्येकाकडे गोफणीतून भिरकवायचे दगड आणि ढकलायचे शिलाखंड जमा केले गेले. शत्रु टप्यात येण्याची वाट बघत सगळे दडून बसले होते. १२-१३ तासांच्या अथक वाटचाली नंतर सुद्धा निवांतपणा नव्हता.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
निर्णायक लढाईसाठी आता ते ३०० वीर सज्ज झाले होते. पूर्वेच्या दिशेने घोड्यांच्या टापांचे आवाज ऐकू येऊ लागले. थोड्यावेळात शत्रु नजरेत येऊ लागला पण शत्रुच्या नजरेत लपलेले मावळे काही येत नव्हते. त्या अवघड निसरड्या वाटेने एक रांग धरून सिद्दीमसूदचे घोडेस्वार उतरु लागले. गोफणीच्या टप्यात शत्रू आल्यावर बाजींनी एकच हाकाटी दिली आणि अचानक शत्रूच्या अंगावर दगड बरसू लागले. घोड्यांनी कच खाल्ली. काही उधळले. काही सरकून पडले. एकच गोंधळ उडाला.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiWd59i55mAK1U1u1wYFx_U3gkf3lCFSyl7_brkMI04yRsflETTx4PpAKztvzwacpovqycmKfbDacvX33eW72qSlHxOh-3j6FDpbq3l7EUkInA0Jdk4QU_-B9dsuNoV3dujWN8EQDLSYIg-/s1600/baji.jpg&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; border=&quot;0&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5628673659514275762&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiWd59i55mAK1U1u1wYFx_U3gkf3lCFSyl7_brkMI04yRsflETTx4PpAKztvzwacpovqycmKfbDacvX33eW72qSlHxOh-3j6FDpbq3l7EUkInA0Jdk4QU_-B9dsuNoV3dujWN8EQDLSYIg-/s320/baji.jpg&quot; style=&quot;cursor: pointer; float: left; height: 240px; margin: 0pt 10px 10px 0pt; width: 320px;&quot; /&gt;&lt;/a&gt;कित्येकांची डोकी फुटली, बाकी जिवाच्या भीतीने मागे पळाले. मावळ्यांनी हर हर महादेवचा नारा दिला. पण शत्रू इतक्यात मागे सरकणार नव्हता. घोडेस्वार पुन्हा उतरु लागले. मावळ्यांनी पुन्हा दगड भिरकवायला सुरवात केली. ते शत्रूला काही केल्या पुढे सरकू देईनात. साधारण ४ वाजत आले होते. थोड़े मागून येणाऱ्या आदिलशहाच्या पिडनायकाचे पायदळ आता खिंडीकड़े येउन पोचले. ते अधिक वेगाने ओढ़यापलिकडे सरकू लागले. आता मावळ्यांनी त्यांच्यावर शिलाखंड ढकलायला सुरवात केली. त्यामुळे पायदळाची पांगापांग होऊ लागली. अखेर तासाभरानी शत्रूला वर पोहोचण्यात यश मिळाले.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
आता आजूबाजुच्या झाडीमधून बाजीप्रभू आणि इतर मावळे बाहेर पडले आणि प्रत्यक्ष रणमैदानात शस्त्राची लढाई सुरु झाली. एक-एक मावळा त्वेषाने लढत होता. दहा-दहा जणांना पुरून उरत होता. बाजींच्या तलवारीच्या टप्यात येणारा प्रत्येकजण यमसदनी जात होता. स्वतःच्या छातीचा परकोट करून हा बाजी दोन्ही हातात तरवार घेऊन लढत होता. समोर येणाऱ्या प्रत्येकावर त्यांची जमदाड बरसत रणचंडी बाजींवर प्रसन्न झाली होती. इतरांचा आवेश देखील डोळ्यांचे पारणे फेडण्याजोगे होता. बाजींचे बंधू फुलाजी आणि इतर बांदल मावळे लढत अनेक जण पडत होते. पडता पडता देखील दोघे तिघे घेऊनच ते जमिनीवर कोसळत होते. बाजींच्या अंगावर देखील अनेक जखमा झाल्या होत्या पण हा रणगाझी कुणाला वश होत नव्हता.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
इतक्यात शत्रूने फुलाजीप्रभुंवर डाव साधला. ते खाली कोसळले. त्यांच्या हातून खड्ग गळाले. बाजींनी एक नजर त्यांच्याकड़े पाहिले. ते म्हणाले, &quot;दादा, तुम्ही थोरले. पहिला मान तुम्ही घेतला.&quot; फुलाजीप्रभुंची तलवार त्यांनी उचलली. आधी एक ढाल - एक तलवार घेउन लढणाऱ्या बाजींनी आता दोन्ही हातात तलवारी घेतल्या होत्या. त्यांचा आवेश पाहून शत्रूचे धाबे दणाणले होते. बाजी आता अधिक त्वेषाने लढत होते. त्यांच्या देहाची आता चाळण उडाली होती. रक्ताचे अर्ह्य ओसंडत होते. हे काही आपली वाट सोडत नाहीत असे पाहून पिडनायकाने आपल्या एका पायदळ सैनिकाला ठासणीच्या बंदूकीतून बाजींवर गोळी झाडायला सांगितली. ती गोळी बाजींच्या खांद्यात घुसली. बाजींचा शस्त्राचा एक हात थांबला. लढता-लढता ते खाली कोसळले.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhk1H6zRYBWIcsYVzYVmeh-PEc49GnNRbPCRvX7N7slfpi-MeFKx0kruG1FDYb22eUAC1XcevMvmmNTSTqs9T8U3dI6siYyRLkLsYFgrAB_vtKhfr90pSJyEOdOVjtzr_-pBmemcwmvA14w/s1600/25rgsjm.jpg&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; border=&quot;0&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5628674135495136450&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhk1H6zRYBWIcsYVzYVmeh-PEc49GnNRbPCRvX7N7slfpi-MeFKx0kruG1FDYb22eUAC1XcevMvmmNTSTqs9T8U3dI6siYyRLkLsYFgrAB_vtKhfr90pSJyEOdOVjtzr_-pBmemcwmvA14w/s320/25rgsjm.jpg&quot; style=&quot;cursor: pointer; display: block; height: 320px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 240px;&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
पण त्यांचे प्राण काही जात नव्हते. त्यांचे कान विशाळगडाकड़े लागले होते. राजे जोपर्यंत गडावर पोचून तोफांचे बार देत नाहीत तोपर्यंत त्यांनी मृत्युला ठणकावून सांगितले &quot; तोफे आधी न मरे बाजी. &quot; बाजींच्या अंगावरील सदरा पूर्ण लाल झाला होता. अशी एक जागा उरली नव्हती जिथे वार नव्हता केवळ रक्त रक्त मुद्रा नाचत होत्या. आता मावळे तुटपुंज उरले होते . आणि सर्वांच्याच आयुष्याचे सोने झाल्याची एक नौबत झडली विशाळगडावच्या तोफेने एक हाक बाजींना दिली बाजी बास पोरा बास तुझा धनी पोचलाय इथे तू जरा शांत हो आता. तिकडे तोफेचा आवाज आला आणि इकडे बाजींचे आवसान गळाले. आणि बाजी पडले.&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/feeds/8508226584330704101/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/2011/07/blog-post.html#comment-form' title='7 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default/8508226584330704101'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default/8508226584330704101'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/2011/07/blog-post.html' title='घोडखिंड पावन झाली...!'/><author><name>Abhishek</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13589739564766130417</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBYs3n_MaFKgcWyIvzR6za80Tkls7ss5DRi6v4t5O97X02D2PBqpLd--k27aU3WBsj7FQxTE-jOC8Yy9qqKqmbL_yT5O4EyPBLkP9mmGsBizmMahwPNArGRBbSQZP70Ho/s220/zenda.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2NPWsgou0JYyqFvFXxPewKmAS-YRoHfpuVZRx3P3zHSzG3ronopJmEXQKytA8q_WcNZ-UjLBSBGolgSmgSxUGTWrlZf0sa23rd-wgLw0mSy0foRdF_c8bfzt0PqvSMNXj-bNf2EmPx6BR/s72-c/100_0836.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>7</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7141382703646306303.post-5144431424430213710</id><published>2012-06-25T21:59:00.000-07:00</published><updated>2012-06-25T21:59:23.069-07:00</updated><title type='text'>लोकराजा राजर्षी शाहू महाराज</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgUxz4cVyvJwA7Oy82kp5KFfv-xk4AfjO-lklIakR9xJEaKHWwqK75mrrD9GK1s9BLCUwQjDilxZpbu1apgYTEnxK0WJPDfthZ6lhQj_1Novcpih-yTNqX0jhhWvBHoEjDOAV3s3PR7rQ26/s1600/740px-H.H._Shahu_Chhatrapati_Maharaj_seated_with_palace_servants.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;259&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgUxz4cVyvJwA7Oy82kp5KFfv-xk4AfjO-lklIakR9xJEaKHWwqK75mrrD9GK1s9BLCUwQjDilxZpbu1apgYTEnxK0WJPDfthZ6lhQj_1Novcpih-yTNqX0jhhWvBHoEjDOAV3s3PR7rQ26/s320/740px-H.H._Shahu_Chhatrapati_Maharaj_seated_with_palace_servants.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
आधुनिक भारताचे भाग्यविधाते, आरक्षणाचे जनक यशवंत जयसिंगराव घाटगे म्हणजेच छत्रपती शाहू महाराज. २६ जून १८७४ रोजी कोल्हापूर येथे त्यांचा जन्म झाला. शाहू महाराज नावाप्रमाणेच यशवंत राहिले. भारतमातेच्या पोटी अनेक थोरांनी, संतांनी, महंतांनी, राजांनी, महाराजांनी, समाज सुधारकांनी जन्म घेऊन भारतातील गोरगरीब दीन दुबळ्यांची मनोभावे सेवा केलेली आहे.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
छत्रपती शाहू महाराजांनी सामाजिक बंधूभाव, समता, दलित, बांधवांचा उद्धार, शिक्षण, शेती, उद्योगधंदे, कला, क्रीडा, आरोग्य इ. क्षेत्रात आमूलाग्र बदल घडविण्यासाठी त्यांनी खूप परीश्रम घेतले. समाजातील गोरगरीब, दीनदुबळे, मागासवर्गीय, उपेक्षित व आर्थिकदृष्टय़ा दुर्बल घटकांच्या सर्वागीण विकासाला प्राधान्य देणारे ते एकमेव राजे होते. सुरूवातीस कोल्हापूर संस्थानात आरक्षणाचा कायदा लागू केला. समता प्रस्थापित करण्याच्या ध्येयाने अस्पृश्यता निवारणाकरिता जातीभेद निर्मूलन बलुतेदारी पद्धतीवर बंदी आणली. स्त्री शिक्षण, देवदासी प्रथेचे उच्चाटन, महिला संरक्षण कायदा, विधवा पूनविर्वाह कायदा, आंतरजातीय विवाहास प्रोत्साहन यासारख्या परीवर्तनवादी मुद्दे प्रत्यक्ष कृतीत उतरविण्याचे धाडस त्यांनी केले व त्यांची अंमलबजावणी होते की नाही ते स्वत: खात्री करून घेत असत. स्त्री हक्क स्वातंत्र्यासाठी त्यांनी पुढाकार घेऊन पत्नीला त्रास देणाऱ्या पतीसाठी शिक्षेच्या कायद्याची तरतूद केली. अनिष्ठ रुढी परंपरा उच्चाटनासाठी प्रयत्न केले. १९१७ मध्ये विधवा पूनर्विवाह कायदा व विवाहनोंदणी कायद्याची प्रभावी अंमलबजावणी करण्यास सुरुवात केली.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
बहुजन व मागासवर्गीय समाजातील मुला-मुलींना परिपूर्ण शिक्षण मिळाल्याशिवाय त्यांचा बौद्धिक, सामाजिक व आर्थिक विकास शक्य नाही हे महाराजांनी हेरले व ५०० ते १००० लोकवस्तीच्या गावाला शाळांची निर्मिती केली व शिक्षण सक्तीचे केले, एवढे करून न थांबता त्यावरील शुल्क माफ केले. जे पालक आपल्या पाल्यांना रोज शाळेत पाठविणार नाही अशा पालकांना प्रतिमहिना एक रुपया दंड आकारण्याची कायदेशीर तरतुदही केली. तसेच त्यांनी वसतीगृहे उभे केलीत, गरिब विद्यार्थ्यांसाठी तर त्यांनी आपला राजवाडाच खुला केला. यामुळे बहुजन व दलित समाजातील विद्यार्थी-विद्यार्थीनींना शिक्षणाचे दरवाजे खुले झालेत.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
८ सप्टेंबर १९१७ रोजी सक्तीच्या मोफत प्राथमिक शिक्षणाचा जाहिरनामा काढला. २१ मे १९१९ रोजी आर्थिक दृष्टय़ा दुर्बल विद्यार्थ्यांना फी माफीचा निर्णय घेतला. १ जानेवारी १९१९ रोजी आज्ञा देवून प्राथमिक शाळा व महाविद्यालयातील अस्पृश्य मुलांना स्पृश्य मुलांसारखीच समानतेची वागणूक द्यावी म्हणून शिक्षण खात्याला आदेश दिला. ३० सप्टेंबर १९१९ रोजी अस्पृश्यांच्या वेगळ्या शाळा बंद केल्यात. ६ जुलै १९०२ मागास जातींना नोकरीत ५० टक्के जागा राखीव ठेवण्याची घोषणा केली. २३ पेब्रुवारी १९१८ ला कुलकर्णी वतने बंद, तलाठी सुरू. आंतरजातीय विवाह कायदा १५ एप्रिल १९२० नाशिक येथे उदोजी मराठा विद्यार्थी वसतीगृहाचा कोनशिला समारंभ केला. १९ नोव्हेंबर १९२१ मध्ये रायगड येथे शिवस्मारकाचा पायाभरणी समारंभ प्रिन्स ऑफ वेल्सच्या हस्ते झाला. तसेच सिंधूदुर्ग जिल्ह्य़ातील छत्रपती शिवाजी महाराजांच्या मंदिराचा जिर्णोद्धार ही केला. १६ फेब्रुवारी १९२२ दिल्लीत भरलेल्या अखिल भारतीय अस्पृश्य परिषदेचे ते अध्यक्ष होते.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
राजर्षी शाहू महाराजांनी हिंदू, मुस्लिम, ख्रिश्चन, जैन, लिंगायत आदी सर्वच जातीतील-पंथातील विद्वान, पंडीत, शिक्षित, अशिक्षित, मल्ल, शिकारी, गायक, चित्रकार, शाहीर, कारागिर, तमासगीर या सर्वावर निव्र्याज भावनेने प्रेम करून त्यांना त्यांच्या विकासासाठी व उद्धारासाठी सर्वप्रकारची मदत देत. शाहू महाराज व भारतरत्न डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर यांचे संबंध सर्वश्रृत आहे. डॉ. बाबासाहेबांनी ‘मूकनायक’ हे साप्ताहिक ३१ जानेवारी १९२० ला प्रथम प्रकाशित केले. परंतु आर्थिक अडचणीमुळे पुढे ते बंद पडले. परंतु हे राजर्षी शाहू महाराजांच्या लक्षात आल्यावर त्यांनी तात्काळ २५०० रुपयांची भरघोस मदत केली व त्यानंतर ‘मूकनायक’ साप्ताहिक पूर्ववत सुरु राहिले. २० मार्च १९२० रोजी करवीर राज्यातील ‘कागल’ जहागिरीतील ‘माणगांव’ या ठिकाणी अस्पृश्यांची पहिली ऐतिहाकि परिषद शाहू महाराजांच्या आर्थिक मदतीतून व प्रेरणेने आयोजित केली होती. या परिषदेच्या अध्यक्षस्थानी डॉ. बाबासाहेब होते.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
‘माझे राज्य गेले तरी बेहत्तर, अस्पृश्योद्धाराचे कार्य थांबविणार नाही’ महाराजांच्या अशा कार्यामुळे अस्पृश्य जनता शाहूंना आपला त्राता, उद्धारक, मित्रच नव्हे तर प्रत्यक्ष देव मानीत होते. ह्य़ामुळे महाराज व बाबासाहेब याचा स्नेह वाढत गेला.&lt;br /&gt;
करवीर राज्याचे उत्पन्न कमी असल्याने नोकरशाहीच्या हातून शाहू महाराजांनी सत्तासूत्रे आपल्या हाती घेऊन प्रशासन यंत्रणेवर वचक बसविण्यासाठी ‘हुजूर कार्यालयाची’ स्थापना केली. महाराजांची ही कृती म्हणजे नोकरशाहीच्या मक्तेदारीला लावलेला सुरूंगच होता. ‘कुस्तीची पंढरी’ कोल्हापूरला बनविण्याचे श्रेय हे केवळ राजर्षी छत्रपती शाहू महाराजांनाच जाते. म्हणजे कोल्हापूरच्या मातीत ‘मल्लविद्या’ रुजविण्याचे, जोपासण्याचे व वाढविण्याचे काम त्यांनी केले. १८९५ साली ‘मोतीबाग तालीम’ची स्थापना केली. त्या ठिकाणी प्रवेशव्दारावर एक पाटीवर लिहीले होते. ‘पहिली शरीरसंपत्ती दुसरी पूत्रसंपत्ती व तिसरी धनसंपत्ती असेल तोच पुण्यवान’ म्हणजे महाराजांचे क्रिडा क्षेत्राविषयीची आस्था येथे दिसते. पुढे जाऊन ३१ जुलै १८९७ रोजी जेव्हा त्यांना पुत्ररत्न झाले. त्यावेळी त्यांनी एक जंगी स्पर्धा ठेवली होती. त्या स्पर्धेत देशभरातील सर्व मल्ल आले होते. असा हा महान कीर्तीवंत राजा राजर्षी शाहू महाराज ६ मे १९२२ ला अनंतात विलीन झाला. अशा थोर जाणता राजास मानाचा मुजरा.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
सौजन्य&amp;nbsp; - नेट साभार - लेखक - राजेंद्र सोनावणे&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/feeds/5144431424430213710/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/2012/05/blog-post.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default/5144431424430213710'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default/5144431424430213710'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/2012/05/blog-post.html' title='लोकराजा राजर्षी शाहू महाराज'/><author><name>Abhishek</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13589739564766130417</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBYs3n_MaFKgcWyIvzR6za80Tkls7ss5DRi6v4t5O97X02D2PBqpLd--k27aU3WBsj7FQxTE-jOC8Yy9qqKqmbL_yT5O4EyPBLkP9mmGsBizmMahwPNArGRBbSQZP70Ho/s220/zenda.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgUxz4cVyvJwA7Oy82kp5KFfv-xk4AfjO-lklIakR9xJEaKHWwqK75mrrD9GK1s9BLCUwQjDilxZpbu1apgYTEnxK0WJPDfthZ6lhQj_1Novcpih-yTNqX0jhhWvBHoEjDOAV3s3PR7rQ26/s72-c/740px-H.H._Shahu_Chhatrapati_Maharaj_seated_with_palace_servants.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7141382703646306303.post-7465941861769777920</id><published>2012-06-15T23:33:00.000-07:00</published><updated>2012-06-15T23:33:49.055-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ऐतिहासिक दिनविशेष"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="किल्ले माहुली"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="माहुली"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="शिवाजी महाराज"/><title type='text'>माहुली स्वराज्यात दाखल १६ जून १६७०</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg2tE1CfHxILnVw6yFDCJ1k6DGd-77vkvrO62pkPyzvuoZs4kbdjOoVUvk-Vhwgl_LGb3dk68_fgEi0g7OMn7JW5z3fk_GhDWpBGWv3D6QsogIukmQA4neRD4TIJGnyr2JXzPmVd8JoZ3ri/s1600/2hrnwic.jpg&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; border=&quot;0&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5618700435280636258&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg2tE1CfHxILnVw6yFDCJ1k6DGd-77vkvrO62pkPyzvuoZs4kbdjOoVUvk-Vhwgl_LGb3dk68_fgEi0g7OMn7JW5z3fk_GhDWpBGWv3D6QsogIukmQA4neRD4TIJGnyr2JXzPmVd8JoZ3ri/s320/2hrnwic.jpg&quot; style=&quot;cursor: pointer; float: right; height: 240px; margin: 0pt 0pt 10px 10px; width: 320px;&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 100%;&quot;&gt;सन १६६५ साली झालेल्या पुरंदरच्या तहात गमवाव्या लागणाऱ्या किल्ल्यांमध्ये माहुली हा  देखील सामील होता. शहाजी राजांपासून या किल्ल्यासाठी मराठे आणि मोगलांचा धरपकडीचा खेळ चालू होता. १६६५ मध्ये मोगलांचा मनोहरदास गौडा हा धोरणी कर्तबदार सरदार माहुलीवर कारभार पाहू लागला. त्याने गडावर बरेच बांधकाम करून घेतले.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;राजाराम महाराजांच्या जन्मानंतर (फेब. १६७० उत्तरार्ध) महाराज राजगड उतरून माहुलीस आले. माहुली गडाची तुलना एखाद्या बळकट किल्ल्याशी करणे अगदी योग्यच होते. एकाच डोंगरावर पलासगड, भांडारगड आणि माहुली असे तीन किल्ले वसले होते. ह्याच त्रिकुटाचा घास राजेंना घ्यायचा होता. तहामध्ये गमावलेले किल्ले घ्यायचे होते. तहामुळे गमवलेला स्वराज्याचा भाग  परत जोडायचा होता. जेमतेम १५०० मावळ्यांनिशी महाराज माहुलीस आले. अचनाक छापा घालून मोगलांची मोगलाई उतरवायचा बेत राजेंनी आखला दुर्दैवानी किल्ल्यावरील किल्लेदार मनोहरदास गौडा हां जगसुद असल्याने महाराजांना मात खावी लागली जवळजवळ १००० भर मावळे ठार झाले. राजेंना माघार घेणे भाग पडले. राजांचा पराभव झाला.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;माहुली वरील लक्ष काही काळ बाजूला काढून राजेंनी लोहगड विसापूर दोर लावून काबीज केले.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;जून मध्ये पुन्हा माहुली जिंकण्याची अनुकूलता पुन्हा प्रस्थापित झाली. औरंगजेबाने  मनोहरदासाच्या मदतीला पाठवलेल्या दाऊदखान आणि हसनअलीखान यांना पुन्हा औरंगाबादेस बोलवून घेतले होते. आता गौडा एकाकी पडला होता. पुन्हा शिवाजीने गडाला घेरा घातला तर आपणास मदत वा रसद येणे अशक्य ह्यासर्वच गोष्टींचा विंचर करून गौडाने सरळ किल्लेदारीचा राजीनामाच देऊन टाकला. त्याच्या जागी अलावर्दीबेग हा नवा किल्लेदार नियुक्त  केला. तो कुठे रुजू होतोय ना होतोय तोच गनिमा कावा ह्या अतिसंहारक अस्त्राचा वापर करून जवळपास ५ हजार सैन्यानिशी महराजांनी महुलीवर पुन्हा हल्ला चढविला.झालेल्या झुंजीत. अलीवर्दीबेग ठार झाला. पण माहुलीगड अखेर जिंकलाच&lt;br /&gt; माहुली जिंकला ती तारीख होती १६ जुन १६७०&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/feeds/7465941861769777920/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/2011/06/blog-post_15.html#comment-form' title='2 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default/7465941861769777920'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default/7465941861769777920'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/2011/06/blog-post_15.html' title='माहुली स्वराज्यात दाखल १६ जून १६७०'/><author><name>Abhishek</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13589739564766130417</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBYs3n_MaFKgcWyIvzR6za80Tkls7ss5DRi6v4t5O97X02D2PBqpLd--k27aU3WBsj7FQxTE-jOC8Yy9qqKqmbL_yT5O4EyPBLkP9mmGsBizmMahwPNArGRBbSQZP70Ho/s220/zenda.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg2tE1CfHxILnVw6yFDCJ1k6DGd-77vkvrO62pkPyzvuoZs4kbdjOoVUvk-Vhwgl_LGb3dk68_fgEi0g7OMn7JW5z3fk_GhDWpBGWv3D6QsogIukmQA4neRD4TIJGnyr2JXzPmVd8JoZ3ri/s72-c/2hrnwic.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7141382703646306303.post-2603446957930414152</id><published>2012-06-04T00:51:00.000-07:00</published><updated>2012-06-04T00:52:14.744-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="किल्ले रायगड"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="छत्रपती"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="राज्याभिषेक"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="रायगड"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="शिवराज्याभिषेक"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="शिवाजी महाराज"/><title type='text'>शिवराज्याभिषेक</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;                                            शतकांच्या यज्ञातून उठली एक केशरी ज्वाळा &lt;/span&gt; &lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;&lt;br /&gt;                                           अधीर मनाच्या हृदयामधुनी अरुणोदय झाला &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjVsC9izW3zpsoquiEmvL48xaIl8kg3VdmRbZRjNRMwr5Tv31HTDJZubXJz3Z6LEvU9VpYoOYQqlHeBXvsC18BrNpI6LT3sl4mrLymGbz8C010AsTAkh5bCSib7Wmg40VFqJaASQAJezPHx/s1600/Graphic19.jpg&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; border=&quot;0&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5614930039298158930&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjVsC9izW3zpsoquiEmvL48xaIl8kg3VdmRbZRjNRMwr5Tv31HTDJZubXJz3Z6LEvU9VpYoOYQqlHeBXvsC18BrNpI6LT3sl4mrLymGbz8C010AsTAkh5bCSib7Wmg40VFqJaASQAJezPHx/s400/Graphic19.jpg&quot; style=&quot;cursor: pointer; display: block; height: 250px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 400px;&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
देव देश आणि धर्म रक्षणासाठी खर्ची पडलेले असंख्य ज्ञात अज्ञात मावळे.&lt;br /&gt;
कित्येक माता भगिनींचे रिते कपाळ या सगळ्यांच्या जखमा आज रायगडावर बुजणार होत्या रक्ताच्या आणि घामाच्या थेंबातून पिकवलेल्या शेतीचे आज सोने होणार होते आज शिवाजी राजे छत्रपती होणार होते,&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
रायगडावर धामधुमिचे काळ चालू होता. मावळे, नोकरचाकर, राणीवसा, सगळ्यांची धावपळ चालू होती, लोकं आनंदान दमत होते. रायगडावरती राज्याभिषेकाची पूर्व तयारी पूर्ण झाली. धार्मिक विधीला प्रारंभ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
झाले.ऐशानयाग विधी,मुंज,ग्रह-यज्ञ,प्रतीमादान, सोयराबाई साहेबांसोबत पुनश्च लग्न, सुवर्ण तुला, पुण्यहवाचन असें सर्व धार्मिक विधी यथासांग पार पडले.रायगड दुमदुमत होता हा आनंद होता सार्वभौमत्वाचा हां आनंद होता&lt;br /&gt;
स्वातंत्र्याचा.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ज्येष्ठ शुद्ध त्रयोदशीची पहाट झाली, राजवाड्यामध्ये तीन पाट ठेवण्यात आले मधोमध महाराज बसले होते डाव्या बाजूला राणी सोयराबाई बसल्या होत्या आणि उजवीकडे संभाजी महाराज बसले होते त्यांच्या बाजूने अष्टप्रधान उभे&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
होते. प्रत्येक प्रधानांच्या हातात एक एक कलश होता.राजांच्या अंगावरून सप्तगंगा घळाळत होत्या गागाभट्ट मंत्र म्हणत होते.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;गंगेचयमुनेचेव&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt; गोदावरी सरस्वती नर्मदे सिंधू कावेरी&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
पण यातील एकही नदी स्वराज्यात नव्हती गोदावरी तेवढी स्वराज्यात उगम पावत होती परंतू नाशिक पुढे ती देखील मोगली अमलात जात होती. राज्याभिषेक पार पडला. आता वेळ आली ती राज्यरोहणाची&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
अशक्यप्राय वाटणाऱ्या स्वातंत्र्यसूर्याचा उदय घोर तीमिराला चिरून आज रायगडी संपन्न होत होता.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
महाराज सिहासनाजवळ आले. प्रथम भूमीवर उजवा गुडघा टेकवून महराजांनी सिहासानाला वंदन केले आणि राजे पूर्वाभिमुक उभे झाले. अवघ्या राजसभेची उत्सुकता शिगेला पोहोचली होती दुरवर राजगड आकाशात मान घुसडून&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
आपल्या राजाचा डोळ्यांचे पारणे फेडणारा सोहळा बघत होता.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
आणि तो अमृतक्षण आला. वेदमंत्रोचार थांबले.मुहूर्ताची घटिका बुडालीव त्याचक्षणी, नृपशालिवाहन शके १५९६, आनंद नाम संवत्सरे, ज्येष्ठ शुद्ध १२ शुक्रवार, घटी २१ पळे ३४ वि.३८|४० सी ४२ तीण घटिका रात्र उरली&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
तेव्हा  राजश्री सिवाजी राजे भोसले सिव्हासनी बैसले.निमिषार्धात संवत्सर पुरोहितांनी महाराजांवर छत्र धरले आणि सर्व लोकांना तो क्षत्रिय राजा अभिषिक्त झाल्याचे घोषित केले.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
क्षत्रियकुलावतंस सिंहासनाधीश्वर श्रीराजा शिवछत्रपती या महाराजांच्या नव्या बिरुदावलीचा सर्वांनी जयघोष केला पुष्पवर्षाव झाला सह्याद्रीच्या तोफांनी प्रत्येक खेड्यामध्ये पलीकडच्या विजापुरकरांना, कुत्बुशहाला, मोगलांना कळविले&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
की माझा राजा छत्रपती झाला. सर्व वातावरण खुशीचे होते. उत्तरेतून मात्र रडण्याचा आणि अल्लाला दोष देण्याचा आवाज येत होता, तो आवाज होता औरंगजेबाचा लहानपणा सरल्यावर आयुष्यात औरंगजेब पहिल्यांदा रडला&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
होता या अल्लाह तू भी उस सिवा का खिदमतगार हो गया असे दोष देण्याचा त्याचा कार्यक्रम दिल्लीत पार पडत होता त्याच्या दुःखाचे वर्णनासाठी एक चारोळी सार्थ ती म्हणजे&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;सरीतापतीचे&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;जल&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;मोजवेना&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;मध्यानीचा&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;भास्कर&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;सहवेना&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;तैसा&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;हा&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;राजा&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;शिवाजी&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;कोणासही&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;जिंकवेना&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: #ff6600;&quot;&gt;याच दिवशी याच समयी रायगडावर आणिखी एक इतिहास घडला होता, इथून मागे मराठ्यांची मुले सरदार पुत्र होती पण माझा संभाजी राजा पहिला युवराज ठरला होता &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
जय शिवराय&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/feeds/2603446957930414152/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/2011/06/blog-post.html#comment-form' title='12 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default/2603446957930414152'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7141382703646306303/posts/default/2603446957930414152'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://abhishekkumbhar.blogspot.com/2011/06/blog-post.html' title='शिवराज्याभिषेक'/><author><name>Abhishek</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13589739564766130417</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBYs3n_MaFKgcWyIvzR6za80Tkls7ss5DRi6v4t5O97X02D2PBqpLd--k27aU3WBsj7FQxTE-jOC8Yy9qqKqmbL_yT5O4EyPBLkP9mmGsBizmMahwPNArGRBbSQZP70Ho/s220/zenda.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjVsC9izW3zpsoquiEmvL48xaIl8kg3VdmRbZRjNRMwr5Tv31HTDJZubXJz3Z6LEvU9VpYoOYQqlHeBXvsC18BrNpI6LT3sl4mrLymGbz8C010AsTAkh5bCSib7Wmg40VFqJaASQAJezPHx/s72-c/Graphic19.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>12</thr:total></entry></feed>