<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:blogger='http://schemas.google.com/blogger/2008' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-6864784004799676026</id><updated>2024-11-01T02:24:26.291-07:00</updated><category term="ความหมายของพระบรมสารีริกธาตุ"/><category term="คุณลักษณะของพระบรมสารีริกธาตุ"/><category term="ชนิดพระบรมสารีริกธาตุ"/><category term="ตลาดนัดพระเครื่องในรอบสัปดาห์"/><category term="ประวัติ หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต สกลนคร"/><category term="ประวัติการสร้างกุมารทองหลวงพ่อสาคร วัดหนองกรับ ระยอง"/><category term="ประวัติการสร้างพระเครื่องหลวงพ่อทาบ วัดกระบกขึ้นผึ้ง ระยอง"/><category term="ประวัติครูบาอภิชัย คำมูล (คำมูล อภิวํโส) เชียงใหม่"/><category term="ประวัติท่านพ่อทอก ธม.มรต.ตโน วัดหนองชิ่ม จ.จันทบุรี"/><category term="ประวัติพระคาถาพระปัจเจกะโพธิ์โปรดสัตว์"/><category term="ประวัติพระราชสุเมธาจารย์ (โรเบิร์ต สุเมโธ) ประเทศอังกฤษ"/><category term="ประวัติหลวงตาพระมหาบัว ญาณสมฺปนฺโน"/><category term="ประวัติหลวงปู่กอง จันทวังโส อยุธยา"/><category term="ประวัติหลวงปู่จันทร์โสม กิตฺติกาโร อุดรธานี"/><category term="ประวัติหลวงปู่ดูลย์ อตุโล สุรินทร์"/><category term="ประวัติหลวงปู่บัว สิริปุณโณ อุดรธานี"/><category term="ประวัติหลวงปู่ผั่น ปาเรสโก จังหวัดยโสธร"/><category term="ประวัติหลวงปู่ฟัก สนฺติธมฺโม จันทบุรี"/><category term="ประวัติหลวงปู่สาม อกิญจโน สุรินทร์"/><category term="ประวัติหลวงปู่สิงห์ ขนฺตยาคโม วัดป่าสาลวัน นครราชสีมา"/><category term="ประวัติหลวงปู่สุวัจน์ สุวโจ บุรีรัมย์"/><category term="ประวัติหลวงปู่หลวง กตปุญโญ ลำปาง"/><category term="ประวัติหลวงปู่เสาร์ กนฺตสีโล อาจารย์ใหญ่สายกรรมฐานภาคอีสาน"/><category term="ประวัติหลวงพ่อกัสสปมุนี เถราจาริย์ วัดปิบผลิวนาราม อ.บ้านค่าย ระยอง"/><category term="ประวัติหลวงพ่อจรัญ สิงห์บุรี"/><category term="ประวัติหลวงพ่อตัด ปวโร &quot;พระพุทธวิริยากร&quot; วัดชายนา เพชรบุรี"/><category term="ประวัติหลวงพ่อฤาษีลิงดํา วัดท่าซุง อุทัยธานี"/><category term="ประวัติหลวงพ่อสาคร ระยอง"/><category term="ประวัติหลวงพ่อสิน ภทฺทาจาโร ระยอง"/><category term="ประวัติหลวงพ่อเพชร วัดตะปอนใหญ่ จันทบุรี"/><category term="ประวัติหลวงพ่อเพ่ง ระยอง"/><category term="ประวัติหลวงพ่อเสริฐ เขมะโก ระยอง"/><category term="ประวัติหลวงพ่อโต แห่งวัดเขาบ่อทอง วัดเขากระโดน"/><category term="ประวัติเหรียญแต้เม้งทงป้อ รัชกาลที่4"/><category term="ประวัติเเม่ใหญ่ โยมอุบาสิกาสุ่ม ทองยิ่ง วัดอัมพวัน สิงห์บุรี"/><category term="ประวัติโรงกษาปณ์ไทย"/><category term="พระกรุ พระโบราณ"/><category term="พระสมเด็จบางขุนพรหม ปี 09"/><category term="พระสมเด็จหลวงตาพัน"/><category term="พระอรหันตธาตุ"/><category term="ภาพรวมอดีตพระสายวิปัสนากรรมฐาน พระป่า หาชมยากในปัจจุบัน"/><category term="รวมประมวลภาพวัตถุมงคล หลวงตามหาบัว วัดป่าบ้านตาด จ.อุดรธานี"/><category term="รวมพระเครื่อง วัตถุมงคล หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต"/><category term="รวมพระเครื่อง วัตถุมงคล หลวงปู่สิงห์ ขันตยาคโม"/><category term="รวมพระเครื่องหลวงพ่อตัด วัดชายนา เพชรบุรี"/><category term="รวมพระเครื่องหลวงพ่อทาบ ระยอง"/><category term="ลักษณะและพรรณะของพระบรมสารีริกธาตุ"/><category term="วิธีดูเหรียญแท้ เหรียญปลอม พระเหรียญ เหรียญพระเกจิ ดูอย่างไร"/><category term="สมาธิวิธี โดยพระอาจารย์สิงห์ ขนฺตยาคโม"/><category term="เรื่องเล่าเหตุมหัศจรรย์เกิดที่วัดอัมพวัน สิงห์บุรี"/><category term="เล่นแร่แปรธาตุให้เป็นทองคำ ไสยศาสตร์หรือวิทยาศาสตร์"/><category term="เหรียญกษาปณ์รัชกาลที่ 3"/><category term="เหรียญกษาปณ์สมัยรัชกาลที่ 4"/><category term="โฉลกพระเครื่องประจำปีเกิด บูชาพระเครื่องตามวัน เดือน ปี เกิด"/><title type='text'>prarayong</title><subtitle type='html'>ศูนย์รวมประวัติต่างๆ</subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://prarayong.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default?redirect=false'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://prarayong.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><link rel='next' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default?start-index=26&amp;max-results=25&amp;redirect=false'/><author><name>Bermudathai</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12914619930850707848</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjFKtuzAzKV0bhbH9B23Tw2wqUmnnWpiZsIEzYVu4ZiqYRn2UYjtV1AOp86bIJqhwtyaE5nQhXky4rPJG5uqCw1PvwX0lWQ59xAuQdRFTv-evAM-e5lThiWyDZGmHWJBZY/s220/spd_20100122132257_b.jpg'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>55</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6864784004799676026.post-7028122317835252664</id><published>2011-04-06T09:19:00.000-07:00</published><updated>2011-04-06T09:19:19.397-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ภาพรวมอดีตพระสายวิปัสนากรรมฐาน พระป่า หาชมยากในปัจจุบัน"/><title type='text'>ภาพรวมอดีตพระสายวิปัสนากรรมฐาน พระป่า</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiaPilmAl5OspkMDhKyOhnKgq8Vc2Kv039fi-mN8xA3R7wFeYdT7ko7Xxdlhrnj_rcjs6mdaq6lDFE3L4RT7mcB4wbKO-K1cToCii0IFW6XS0KbiHK5SQ5B-QMC_TECHVcY97vPc1Tcw0hX/s1600/9.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiaPilmAl5OspkMDhKyOhnKgq8Vc2Kv039fi-mN8xA3R7wFeYdT7ko7Xxdlhrnj_rcjs6mdaq6lDFE3L4RT7mcB4wbKO-K1cToCii0IFW6XS0KbiHK5SQ5B-QMC_TECHVcY97vPc1Tcw0hX/s320/9.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;ส่วนหนึ่งของกองทัพธรรม&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แถวหลัง หลวงปู่ฝั้นอาจาโร&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่ขาว อนาลโย เจ้าคุณพระธรรมเจดีย์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
(จูม พันธุโล) &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่อ่อน ญาณสิริ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แถวกลาง พระอาจารย์จันทร์ เขมปตฺโต &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่กงมา จิรปุญโญ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แถวหน้า หลวงปู่บัว สิริปุณโณ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่อ่อนสา สุขกาโร &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhrhb12C3bwW3aN9zaT0lylXts-vNsUjIeM_IiaoAmDLj3hZbUeEPZ5TXChWhe5VEmeFqAu84wjOoVRlN8rrekomhC9bZh8Z9DYgVTEamXE4ASUetkFgMoDslI7pZNl5DTuNbiObFQguDzU/s1600/10.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhrhb12C3bwW3aN9zaT0lylXts-vNsUjIeM_IiaoAmDLj3hZbUeEPZ5TXChWhe5VEmeFqAu84wjOoVRlN8rrekomhC9bZh8Z9DYgVTEamXE4ASUetkFgMoDslI7pZNl5DTuNbiObFQguDzU/s320/10.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;จากซ้ายไปขวา&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่สุวัจน์ สุวโจ, หลวงปู่สิงห์ทอง ธมฺมวโร, &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระอาจารย์กว่า สุมโน, หลวงตามหาบัว ญาณสมฺปนฺโน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่เทสก์ เทสรังสี, หลวงปู่อ่อน ญาณสิริ, พระอาจารย์ชม ( ไม่ทราบฉายา )&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่กงมา จิรปุญฺโญ, หลวงปู่อ่อนศรี สุเมโธ,&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่เหรียญ วรลาโภ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
(รวมภาพพระเถรานุเถระสายพระป่าวิปัสนา )&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhYiTxMLcuCbovHGEWVjhPT_kalHFTSRJ3zn3po0WNulRaeN4YuQ0AzLzcdD0C6bfKRToToR4spCYfPZ6vy6BbXXjzqgPrJxvLfc8HTZyW20pAurqN4zTA4zQ7cSfZo1Z5aDMpYkVtIObDg/s1600/12.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhYiTxMLcuCbovHGEWVjhPT_kalHFTSRJ3zn3po0WNulRaeN4YuQ0AzLzcdD0C6bfKRToToR4spCYfPZ6vy6BbXXjzqgPrJxvLfc8HTZyW20pAurqN4zTA4zQ7cSfZo1Z5aDMpYkVtIObDg/s320/12.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;นั้งแถวหน้าจากซ้าย&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระเทพสิทธาจารย์ ( จันทร์ เขมิโย ) วัดศรีเทพประดิษฐาราม จ.นครพนม (มรณภาพแล้ว ) &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระธรรมเจดีย์ ( จูม พันธุโล ) วัดโพธิสมภรณ์ จ.อุดรฯ (มรณภาพแล้ว)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระอริยคุณคุณาธารย์ ( เส็ง ปุสโส ) วัดเขาสวนกวาง จ.ขอนแก่น &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
(มรณภาพแล้ว)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
นั้วแถวที่สองจากซ้าย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่ขาว อนาลโย วัดถ้ำกลองเพล จ.หนองบัวลำภู (มรณภาพแล้ว)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่ฝั้น อาจาโร วัดป่าอุดมสมพร จ.สกลนคร (มรณภาพแล้ว)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่กว่า สุมโน วัดป่ากลางโนนกู่ จ.สกลฯ (มรณภาพแล้ว)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระครูอุดมธรรมคุณ ( ทองสุข สุจิตฺโต ) วัดป่าสุทธาวาส จ.สกลฯ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
(มรณภาพแล้ว ปี 49 )&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่กงมา จิรปุญโญ วัดดอยธรรมเจดีย์ จ.สกลฯ (มรณภาพแล้ว)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แถวหลังจากซ้าย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระราชธรรมเจติยาจารย์ ( วิริยังค์ สิรินฺธโร ) วัดธรรมมงคล จ.กรุงเทพฯ ( ท่านยังมีชีวิตอยู่ ) &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่บัว สิริปุณโณ วัดป่าหนองแซง จ.อุดรฯ (มรณภาพแล้ว)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระธรรมวิสุทธิมงคล ( หลวงปู่มหาบัว ญาณสัมปันโน ) วัดป่าบ้านตาด จ.อุดรฯ ( ยังมีชีวิต )&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgFEWY4Csj5NbAAcxOVZAgX_MIqvC4m-CoScuKcT5Jl8Lgg18nE1IzDI5lUZRHC6vOdnX_3m-Fh_snx1xW6IBbFE4IVCja6iHoe1lXkn3TvEsNH2pkGL9b4jmX1_rqYxFHYgu-Y9JgaY3Qe/s1600/19.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgFEWY4Csj5NbAAcxOVZAgX_MIqvC4m-CoScuKcT5Jl8Lgg18nE1IzDI5lUZRHC6vOdnX_3m-Fh_snx1xW6IBbFE4IVCja6iHoe1lXkn3TvEsNH2pkGL9b4jmX1_rqYxFHYgu-Y9JgaY3Qe/s320/19.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;ครูบาอาจารย์พระป่ากรรมฐาน สานุศิษย์หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ร่วมกันถ่ายภาพ ณ วัดศรีเมือง อ.เมือง จ.หนองคาย &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg28qNeF2ckY5Men5bqWLNxdoVz5gYHvSPpXuDuk9Oq8av4Do9nylfSX-P99U8mzzfIsbSw7ZvKuSFM-7NtDDmRAjH7W81esFxDYEEcAnGWF74e8za2CT8nx48Cnay_iXsQntUlB8l5m3Bd/s1600/20.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg28qNeF2ckY5Men5bqWLNxdoVz5gYHvSPpXuDuk9Oq8av4Do9nylfSX-P99U8mzzfIsbSw7ZvKuSFM-7NtDDmRAjH7W81esFxDYEEcAnGWF74e8za2CT8nx48Cnay_iXsQntUlB8l5m3Bd/s320/20.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต, หลวงปู่หลุย จันทสาโร, &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่ขาว อนาลโย, หลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg3bkHgiA6XZEpxxfQJynJ4o9sBvBA5J6bd_ygMTFHVwE96iErZcnqCTLV84FKPH-EBlP1xArA8V8aClXHcEQsIYBr4_qpcQHXZnaBhDfsR-Nk7yBJ705m-Ewk-ESJMtwMA2G84GasdZebI/s1600/21.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg3bkHgiA6XZEpxxfQJynJ4o9sBvBA5J6bd_ygMTFHVwE96iErZcnqCTLV84FKPH-EBlP1xArA8V8aClXHcEQsIYBr4_qpcQHXZnaBhDfsR-Nk7yBJ705m-Ewk-ESJMtwMA2G84GasdZebI/s320/21.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;ครูบาอาจารย์พระป่ากรรมฐาน สานุศิษย์หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ร่วมกันถ่ายภาพ ณ วัดศรีเมือง อ.เมือง จ.หนองคาย &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjx5IWxQGoemKcBYEO4Zt7LPr2J7P_Da_H-VeTz8AkZKEackm-1Q7asOhR2eXnitQR_0YKY4yvhQUPdNh5Ss-X0BExzWYDU_0K7Y2KwudvDJLq6t1UeKO8Wn4mDgUjXRrB0l1oJ6_C-ToMf/s1600/23.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjx5IWxQGoemKcBYEO4Zt7LPr2J7P_Da_H-VeTz8AkZKEackm-1Q7asOhR2eXnitQR_0YKY4yvhQUPdNh5Ss-X0BExzWYDU_0K7Y2KwudvDJLq6t1UeKO8Wn4mDgUjXRrB0l1oJ6_C-ToMf/s320/23.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;จากซ้ายไปขวา &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่ฝั้น อาจาโร, พระอาจารย์มหาปิ่น ปัญญาพโล, &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระญาณวิศิษฏ์สมิทธิวีราจารย์ (หลวงปู่สิงห์ ขันติยาคโม) &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjRcdeAzLCTV9saImHId4gGueC-i6E8VXk7LlDyYf65yTUo4OLOW-IhXo4_muUxyiY2vfPjceiy53Lqke_YDbz637CeAoK4NSo27bonJWMim4_qFYVPXiPfkKohrWp21bbtqP1kqF2iXhVn/s1600/25.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjRcdeAzLCTV9saImHId4gGueC-i6E8VXk7LlDyYf65yTUo4OLOW-IhXo4_muUxyiY2vfPjceiy53Lqke_YDbz637CeAoK4NSo27bonJWMim4_qFYVPXiPfkKohrWp21bbtqP1kqF2iXhVn/s320/25.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;(ซ้าย) หลวงปู่เหรียญ วรลาโภ &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
วัดอรัญญบรรพต อ.ศรีเชียงใหม่ จ.หนองคาย &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
(กลาง) หลวงปู่เทสก์ เทสรังสี &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
วัดหินหมากเป้ง อ.ศรีเชียงใหม่ จ.หนองคาย &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
(ขวา) หลวงปู่บัวพา ปญฺญาภาโส &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
วัดป่าพระสถิตย์ อ.ศรีเชียงใหม่ จ.หนองคาย&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://prarayong.blogspot.com/feeds/7028122317835252664/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://prarayong.blogspot.com/2010/05/blog-post_8850.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default/7028122317835252664'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default/7028122317835252664'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://prarayong.blogspot.com/2010/05/blog-post_8850.html' title='ภาพรวมอดีตพระสายวิปัสนากรรมฐาน พระป่า'/><author><name>Bermudathai</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12914619930850707848</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjFKtuzAzKV0bhbH9B23Tw2wqUmnnWpiZsIEzYVu4ZiqYRn2UYjtV1AOp86bIJqhwtyaE5nQhXky4rPJG5uqCw1PvwX0lWQ59xAuQdRFTv-evAM-e5lThiWyDZGmHWJBZY/s220/spd_20100122132257_b.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiaPilmAl5OspkMDhKyOhnKgq8Vc2Kv039fi-mN8xA3R7wFeYdT7ko7Xxdlhrnj_rcjs6mdaq6lDFE3L4RT7mcB4wbKO-K1cToCii0IFW6XS0KbiHK5SQ5B-QMC_TECHVcY97vPc1Tcw0hX/s72-c/9.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6864784004799676026.post-8398493285021228466</id><published>2011-03-14T21:43:00.000-07:00</published><updated>2011-11-10T16:36:14.117-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="พระสมเด็จหลวงตาพัน"/><title type='text'>พระสมเด็จหลวงตาพัน</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;color: red; font-size: large;&quot;&gt;พระสมเด็จหลวงตาพัน ยุคเเรก&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; เสน่ห์พระสมเด็จหลวงตาพันยุคเเรก ท่านสร้างพระตั้งเเต่วัดบางขุนพหรมก่อนเปิดกรุปี 2500-2507ถือว่าเป็นพระองค์เเรกได้ชิ้นส่วนเเตกหักสมเด็จโตมากที่สุดเพราะท่านเป็นพระเฝ้าโบสถ์ที่เก็บชิ้นส่วนพระที่เเตกหักจากกรุบางขุนพหรมไล่ตั้งเเต่เริ่มเเรกจนถึงเมื่อปี&amp;nbsp;2500-2507&amp;nbsp;พิมพ์ใหญ่พระสมเด็จหลวงตาพันพระองค์นี้ถือว่าเป็นองค์ครูของพระสมเด็จหลวงตาพัน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;/div&gt;องค์นี้เป็นพระสมเด็จหลวงตาพันยุคเเรกสร้างประมาณปี 2500 หรือก่อนหน้านั้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ซึ่งจะมีชิ้นส่วนของสมเด็จโตเป็นก้อนขนาดใหญ่มากถือว่าเป็นองค์ครูของพระสมเด็จหลวงตาพันพระเเบบนี้หายากมากส่วนมากที่เห็นจะเป็นพระที่หลวงตาพันสร้างยุคหลังเนื้อพระจะบดละเอียดสนใจก็ติดต่อตามที่อยู่เลยครับรับประกันตลอดชีพ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระสมเด็จหลวงตาพันวัดใหม่อมตรสเป็นพระที่น่าสะสมมาก ด้วยเหตุผลดังต่อไปนี้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ให้ความรู้เกี่ยวกับพระเนื้อผงสกุลสมเด็จยุคห้าสิบปีก่อน ท่านอาจนำความรู้นี้ไปประยุกต์ใช้ในการศึกษาพระสมเด็จรุ่นเก่าไม่ว่าวัดใด รวมทั้งพระสมเด็จโตได้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงตาพันสร้างพระเป็นสิบ ๆ รุ่น อาจมีมากกว่าร้อยรุ่นด้วยซ้ำและไม่ได้สร้างในปี พ.ศ. ๒๕๐๒ ตามที่เล่าขานกัน ท่านสร้างตั้งแต่ก่อนเปิดกรุบางขุนพรหม พ.ศ. ๒๕๐๐ จนถึงปี พ.ศ. ๒๕๐๗ ปีที่ท่านมรณภาพ จำนวนพระน่าจะมีเป็นหมื่นองค์ไม่ใช่ไม่กี่พันองค์ตามที่เข้าใจกัน&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
ในจำนวนพระเนื้อผงที่มีผงเก่าจากชิ้นส่วนแตกหักของบางขุนพรหม พระหลวงตาพันมีเนื้อสมเด็จเก่าผสมในอัตราสูงที่สุด สูงกว่าบางขุนพรหม ๐๙ หลวงปู่ลำภู หรือพระวัดประสาท เพราะท่านเป็นพระรูปแรกที่นำผงเก่ามาผสมสร้างพระก่อนใคร รวมทั้งท่านมีหน้าที่เฝ้าโบสถ์ที่เก็บชิ้นส่วนบางขุนพรหมเก่าไว้ จึงหาได้ง่ายและใช้สร้างพระมานานก่อนคนอื่น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ผงที่บดจากชิ้นส่วนเก่ามีคุณวิเศษและพุทธานุภาพไม่ต่างจากพระสมเด็จโต เพราะมีทั้งผงวิเศษทั้งห้า มวลสารมงคลและศักดิ์สิทธิ์ และผ่านการปลุกเสกด้วยคาถาชินบัญชรจากสมเด็จโต แม้ชิ้นน้อยนิดก็มีพุทธคุณเต็มเปี่ยม ไม่ต้องพูดถึงว่ามีผงเก่าจากชิ้นส่วนมากมายผสมในองค์พระเกือบทั้งองค์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงตาพันเป็นพระลูกวัด จึงต้องหาพิมพ์พระเก่า ๆ หรือไม่ก็แกะพิมพ์ใหม่ ดังนั้นพิมพ์ของท่านจึงมี ๒ แบบคือ สวย และไม่สวย แบบสวยคือใช้พิมพ์เดิมหรือถอดพิมพ์ของพระที่มีอยู่ หรือแบบไม่สวยที่แกะพิมพ์ใหม่โดยช่างชาวบ้าน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ไม่มีประวัติเกี่ยวกับตัวท่านและบันทึกเกี่ยวกับการสร้างพระว่าสร้างกี่ครั้ง เมื่อไหร่ จำนวนเท่าใด สันนิษฐานว่าท่านสร้างพระนับร้อยรุ่น แต่คราวละไม่มาก พระของท่านจึงหลากหลาย มีทั้งพิมพ์พระสมเด็จ และพิมพ์อื่น ๆ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ดังนั้นวิธีที่จะศึกษาพระของท่านที่สุดก็คือ “ดูเนื้อ อย่าดูพิมพ์” การที่เรียกบทความนี้ว่า &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พุทธศิลป์&lt;br /&gt;
เอาแน่ไม่ได้ เพราะมีหลากหลาย ทั้งสวยและไม่สวย ทั้งแบบถอดพิมพ์หรือใช้แม่พิมพ์เก่า และสร้างพิมพ์ขึ้นใหม่ มีทั้งพระพิมพ์สมเด็จของวัดต่าง ๆ พระเนื้อดิน พระกรุ พระพิมพ์หลวงพ่อทวด สารพัดพิมพ์ทรง แม้แต่รูปเหมือนหรือนางกวักก็มี บางครั้งชาวบ้านนำพิมพ์ของตัวเองมาให้ท่านสร้างพระให้ก็มี&lt;br /&gt;
พระสมเด็จหลวงตาพันหรือพระพิมพ์อื่นๆให้ดูเนื้อเป็นหลัก อย่าดูพิมพ์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เพราะถ้าติดพิมพ์ทรง จะทำให้พลาดพระสมเด็จหลวงตาพันหรือพระพิมพ์อื่นๆที่ไม่ได้อยู่ในพิมพ์ที่เล่นหากันในปัจจุบันซึ่งมีน้อยมากเมื่อเทียบกับพระพิมพ์อื่น ๆ ของท่านที่ยังไม่มีคนรู้จัก ราคาก็แพงโดยใช่เหตุทั้งๆที่ไม่ใช่พิมพ์สวยงาม อีกทั้งเนื้อพระยังไม่ใช่เนื้อมาตรฐานที่สมควรเล่นหา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สำหรับองค์นี้เป็นพระพิมพ์วัดระฆัง เข้าใจว่าถอดพิมพ์จากองค์จริงเพราะติดเส้นบังคับพิมพ์ลางๆด้านซ้ายและขวาขององค์พระ&lt;br /&gt;
เนื้อหาทั่วไป&lt;br /&gt;
พระองค์นี้เป็นพระพิมพ์ใหญ่หรือพิมพ์พระประธาน เนื้อละเอียดขาวอมเหลือง มีคราบแป้งขึ้นปกคลุมทั่วในส่วนพื้นหรือผนังด้านในและนอก จึงมี “รอยคร่ำ” ที่นุ่มนวล และปรากฎมวลสารจากผงเก่าบางขุนพรหมและเกสรดอกไม้อยู่ทั่ว คนที่ไม่ชำนาญพระเนื้อผงอาจเข้าใจว่าเป็นพระสมเด็จโตเสียด้วยซ้ำ เพราะเนื้อหาจัดจ้าน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
ด้านหน้าพระสมเด็จหลวงตาพัน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;ด้านหลังพระสมเด็จหลวงตาพันจะสังเกตเห็นมวลสารเป็นก้อนเยอะมากถือว่าเป็นพระสมเด็จหลวงตาพันที่สมบูรณ์มากเเละหายากเพราะมวลสารชิ้นส่วนของสมเด็จโตเยอะมากเห็นเป็นก้อนขนาดใหญ่&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;color: red; font-size: large;&quot;&gt;สรุป&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;พระสมเด็จหลวงตาพันองค์นี้เป็นพระสมเด็จพิมพ์ประธานประเภทที่เรียกว่า “พิมพ์นิยม” คือพุทธศิลป์เป็นแบบพระสมเด็จพิมพ์พระประธานของวัดระฆัง ความจัดของเนื้อพระบ่งถึงความเก่าที่น่าจะสร้างเป็นรุ่นแรก ๆ ราว พ.ศ. ๒๕๐๐ หรือก่อนนั้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พิมพ์ทรงของพระองค์นี้น่าจะเปิดหูเปิดตานักสะสมที่เรียกตัวเองว่า “สายตรงพระสมเด็จหลวงตาพันหรือพิมพ์อื่นๆ” หรือประเภทคุยว่า “มองแท้ ตาเปล่า” เพราะเป็นแบบ “พิมพ์นิยม” ของวัดระฆังที่ไม่ได้อยู่ในสาระบบการเล่นหาของพวกเขามาก่อน มัวแต่ไปเล่นพิมพ์พื้นๆที่ออกแบบโดยช่างชาวบ้าน หารู้ไม่ว่าพระสมเด็จหลวงตาพันก็มีพิมพ์สวยงามแบบนี้ ดีไม่ดีบางองค์ที่ใช้แม่พิมพ์เดียวกับของวัดระฆัง อาจถูกโมเมเล่นหาเป็นพระสมเด็จโต ตั้งราคาแพงๆหลอกเอาสตางค์ท่านไปแล้วก็ได้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สำหรับเนื้อละเอียดสีขาวเหลือง เนื้อจัด มวลสารเยอะแบบองค์นี้ ควรถือเป็น “เนื้อครู”เนื้อหนึ่ง และเป็นหนึ่งในเนื้อมาตรฐานของพระสมเด็จหลวงตาพันหรือพิมพ์อื่นๆ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เนื้อขาวอมเหลืองและจัดแบบนี้เป็นหนึ่งในหลาย ๆ เนื้อของหลวงตาพัน ไม่ใช่มีเพียงเนื้อนี้เดียว แต่ไม่ว่าจะเป็นเนื้อแบบไหน สูตรผสมผงจะเหมือนกันหมด คือมวลสารหลักเป็นผงเก่าบางขุนพรหม ผสมปูนเปลือกหอยบ้างเพื่อให้ยึดติด มวลสารรองก็คือดอกไม้บดแห้ง ข้าวสุก และก้านธูปเผา ส่วนสารช่วยเกาะยึดได้แก่ น้ำมันตังอิ้ว น้ำผึ้ง และกล้วยสุก บางครั้งอาจใส่ฟักทองทำให้เนื้อเหลืองจัดก็มี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระสมเด็จหลวงตาพันหรือพิมพ์อื่นๆให้สังเกตเนื้อเป็นหลัก เพราะพิมพ์ทรงอาจมีหลายแบบ แต่เนื้อมีสูตรเดียวเท่านั้น คือผสมผงเก่าบางขุนพรหมค่อนข้างมาก&lt;br /&gt;
ท่านดูเนื้อแบบองค์นี้เป็น ก็จะเข้าใจและดูเนื้อแบบอื่นๆเป็น ซึ่งผู้ทำจะทยอยนำลงให้ท่านชมเป็นตอนๆไป&lt;br /&gt;
พระสมเด็จหลวงตาพันองค์ที่นำมาแสดงเป็นพระสวยงามด้วยพิมพ์ทรงและมวลสาร เป็นพระที่เนื้อและพิมพ์ใกล้เคียงกับพระสมเด็จโตวัดระฆังมากที่สุด&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://prarayong.blogspot.com/feeds/8398493285021228466/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://prarayong.blogspot.com/2011/03/blog-post.html#comment-form' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default/8398493285021228466'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default/8398493285021228466'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://prarayong.blogspot.com/2011/03/blog-post.html' title='พระสมเด็จหลวงตาพัน'/><author><name>Bermudathai</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12914619930850707848</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjFKtuzAzKV0bhbH9B23Tw2wqUmnnWpiZsIEzYVu4ZiqYRn2UYjtV1AOp86bIJqhwtyaE5nQhXky4rPJG5uqCw1PvwX0lWQ59xAuQdRFTv-evAM-e5lThiWyDZGmHWJBZY/s220/spd_20100122132257_b.jpg'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6864784004799676026.post-1647161942234870759</id><published>2010-05-30T07:51:00.000-07:00</published><updated>2010-05-30T08:09:14.169-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ชนิดพระบรมสารีริกธาตุ"/><title type='text'>ชนิดพระบรมสารีริกธาตุ</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjd8PYMeK_QRwSJj58YoiCjpFUFHBCO6SZM1mOfHlCE2yubBEXjSc5YEuXOjrkeKlO8VMfgdPOjd6Y1xFpljmvtTholQ6RMSjDCHaGIgwr8PEKLkU2DYGfbAkn3iN4vVuaNzRNCmbYt3B5m/s1600/1_1.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjd8PYMeK_QRwSJj58YoiCjpFUFHBCO6SZM1mOfHlCE2yubBEXjSc5YEuXOjrkeKlO8VMfgdPOjd6Y1xFpljmvtTholQ6RMSjDCHaGIgwr8PEKLkU2DYGfbAkn3iN4vVuaNzRNCmbYt3B5m/s320/1_1.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;พระบรมสารีริกธาตุสัณฐานรูปหัวใจ &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh1MZJ-A_9WH3Mj7khnGbdGp2fgtrjYdh0ilye91r0aY2UeT1fqU2N8H1AgjwyJb0pG2Yd2w75G_wWUVknTcnMPCt3N-voU0OvbAMRf0Pwz7NdaQaqqkgov_7wy0Re-lKY1lJlKgYZUoeg8/s1600/10_1.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh1MZJ-A_9WH3Mj7khnGbdGp2fgtrjYdh0ilye91r0aY2UeT1fqU2N8H1AgjwyJb0pG2Yd2w75G_wWUVknTcnMPCt3N-voU0OvbAMRf0Pwz7NdaQaqqkgov_7wy0Re-lKY1lJlKgYZUoeg8/s320/10_1.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;พระบรมสารีริกธาตุพรรณะทับทิม&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhNJGtZNacw1S0gqPiajxNHcBqj9s4c6b8YpLxC-PIyaGj82UAWcOTtMLDk8uK2xwN2JaKK3e8z1nRzgttDuT80TBgNMtNjhutGXh1rTI8pOSKtZpvBI8SmNwyMKWS0S2rmXfqceGJsOEgK/s1600/11_1.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhNJGtZNacw1S0gqPiajxNHcBqj9s4c6b8YpLxC-PIyaGj82UAWcOTtMLDk8uK2xwN2JaKK3e8z1nRzgttDuT80TBgNMtNjhutGXh1rTI8pOSKtZpvBI8SmNwyMKWS0S2rmXfqceGJsOEgK/s320/11_1.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;พระบรมสารีริกธาตุข้าวสารหัก&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgDPrbWsrQ7ZSOC1wntCrvra8jAIt5tqo2R4DPc06TeUwhs-pKQIoLsI23WRto6U-F-B1EWySZFaWwhJMICIxrrLcnZKMcyhLMM_mARanCDvzyATfXFNJXKS6_xSvPSMmXpmDRbfiGTqn29/s1600/12_1.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgDPrbWsrQ7ZSOC1wntCrvra8jAIt5tqo2R4DPc06TeUwhs-pKQIoLsI23WRto6U-F-B1EWySZFaWwhJMICIxrrLcnZKMcyhLMM_mARanCDvzyATfXFNJXKS6_xSvPSMmXpmDRbfiGTqn29/s320/12_1.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;พระบรมสารีริกธาตุพรรณะแก้วมุกดา&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgJFIIMh6SEsRWA6uRgQZgePA_wp7v_QKo8uZfwNl9I2hU5BY5_akvF0QDBZvg0Kb4F0vCwqg2CaJOP1-iTcfTSWOzHFY9fUVvJcqVCDizv_UQmVxTz9Z3TJ5VmDA8bn3Jw9-asQ5XRc4js/s1600/13_1.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgJFIIMh6SEsRWA6uRgQZgePA_wp7v_QKo8uZfwNl9I2hU5BY5_akvF0QDBZvg0Kb4F0vCwqg2CaJOP1-iTcfTSWOzHFY9fUVvJcqVCDizv_UQmVxTz9Z3TJ5VmDA8bn3Jw9-asQ5XRc4js/s320/13_1.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;พระบรมสารีริกธาตุพรรณะดำ&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhZdMwTIJqIJYSM4mLR8fCs2tNsmc5Vr-0YXvVLzUEbom1sV6xLNHuKAzs4SO5EJVL-Xw8yaQfFjmaSlOz20lV7dzVegQbcdsViw7xkZw6PJ7DIF-rS7CEdxotk1ZWk-jAhyphenhyphenvPwEq1WzLl0/s1600/14_1.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhZdMwTIJqIJYSM4mLR8fCs2tNsmc5Vr-0YXvVLzUEbom1sV6xLNHuKAzs4SO5EJVL-Xw8yaQfFjmaSlOz20lV7dzVegQbcdsViw7xkZw6PJ7DIF-rS7CEdxotk1ZWk-jAhyphenhyphenvPwEq1WzLl0/s320/14_1.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;พระบรมสารีริกธาตุหทัยธาตุ&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhWPmuBsflGTdEDdTLoyYqXJN4mQaB53rZO-eB3D81KakKafdItik6c5MOE09JnsbjwH9BK6pIHVA8_sMEa5E1zRmM7EgfpoV0nkjrMJb3pCZuy7XPfwOMLfzYh12XstmLLYhgoVlYQjPL0/s1600/15_1.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhWPmuBsflGTdEDdTLoyYqXJN4mQaB53rZO-eB3D81KakKafdItik6c5MOE09JnsbjwH9BK6pIHVA8_sMEa5E1zRmM7EgfpoV0nkjrMJb3pCZuy7XPfwOMLfzYh12XstmLLYhgoVlYQjPL0/s320/15_1.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;พระบรมสารีริกธาตุหทัยธาตุ&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjwPMEDUxeqiMfyQkF61zlICO2T5rV1V3zbqt6P6verA0aNP0dcUC3htzH3vDnsW8EzsV1PF4aCog5iFPzlNSACeCwKUjfOnyp78P53HJ5LYqFd6uUc9DZjIeNYYQoRjUVHpjYWOAC53wJO/s1600/16_1.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjwPMEDUxeqiMfyQkF61zlICO2T5rV1V3zbqt6P6verA0aNP0dcUC3htzH3vDnsW8EzsV1PF4aCog5iFPzlNSACeCwKUjfOnyp78P53HJ5LYqFd6uUc9DZjIeNYYQoRjUVHpjYWOAC53wJO/s320/16_1.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;พระบรมสารีริกธาตุสัณฐานเมล็ดงา&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj43yp98W3vGY8MCz5-yoGfZJJM813C6Stnk16Kn0H99yKr2axR2g5w97NOfZXN_B7qCMC2fg_O39n1GwQvZQycL2tz2S1xJFnLXagmZIaEbt-t_-h63XuFcfpmzdddQkyJCXrAtb2K5S8J/s1600/a.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj43yp98W3vGY8MCz5-yoGfZJJM813C6Stnk16Kn0H99yKr2axR2g5w97NOfZXN_B7qCMC2fg_O39n1GwQvZQycL2tz2S1xJFnLXagmZIaEbt-t_-h63XuFcfpmzdddQkyJCXrAtb2K5S8J/s320/a.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;พระบรมสารีริกธาตุพรรณะเทา&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj4DLdrvwdFzNWWovBScrDsrMjO2Oxcfgm2vSgTZktaVqlYLhWjy4tU-49FD_F4r89nVgFUmw3UVYDLcF6pAw7SaJsN1aftl5uYmzumdipFIqfzNibpNL_SQ5mBHWyDdqs8-_1ipDuab_5C/s1600/b.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj4DLdrvwdFzNWWovBScrDsrMjO2Oxcfgm2vSgTZktaVqlYLhWjy4tU-49FD_F4r89nVgFUmw3UVYDLcF6pAw7SaJsN1aftl5uYmzumdipFIqfzNibpNL_SQ5mBHWyDdqs8-_1ipDuab_5C/s320/b.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;พระบรมสารีริกธาตุพรรณต่างๆ&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj3LrJO2moDcoIaaHmhJQqFC-PAvv2-xoCOgsMIY5U936pMsoO94LIPP3zpAz31VPYkYqxAQiCJMI6a-pGDTVWFJwCUeLlUDQzD0a_fou7xRtojLgxyIwrUW_UPWPeK2fVKJyH6rP6vyF9U/s1600/c.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj3LrJO2moDcoIaaHmhJQqFC-PAvv2-xoCOgsMIY5U936pMsoO94LIPP3zpAz31VPYkYqxAQiCJMI6a-pGDTVWFJwCUeLlUDQzD0a_fou7xRtojLgxyIwrUW_UPWPeK2fVKJyH6rP6vyF9U/s320/c.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;พระบรมสารีริกธาตุพรรณใสประดุจเพชร &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEibvpTF08Y-a2wDeukAvxPaCjhxY6k0Ae7Y87OduCXyJ3k5D6s8U-bHIJRhjM-kg3EafQRHEpN7uQrYpqRpJr5mXFhyf5znwKzNQ3j7G19eK41B6YGiyzko2O2I-Fz9XvzlnFCbCRV29Kq9/s1600/d.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEibvpTF08Y-a2wDeukAvxPaCjhxY6k0Ae7Y87OduCXyJ3k5D6s8U-bHIJRhjM-kg3EafQRHEpN7uQrYpqRpJr5mXFhyf5znwKzNQ3j7G19eK41B6YGiyzko2O2I-Fz9XvzlnFCbCRV29Kq9/s320/d.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;พระบรมสารีริกธาตุสัณฐานเมล็ดถั่ว &lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZKJrnz100zOmJcTtPSgrmQR6Bqt4c1vshhuZ2Y4Z03B6o6fF6qsT-ngwnB3kPev6C3vmHd0dILAJo7jYmz4QPgcHIev3wr5_A_DFeCTMeWso4FACF-KjXBZ200GQEDNTBGAVmKUpGGgx4/s1600/a1.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZKJrnz100zOmJcTtPSgrmQR6Bqt4c1vshhuZ2Y4Z03B6o6fF6qsT-ngwnB3kPev6C3vmHd0dILAJo7jYmz4QPgcHIev3wr5_A_DFeCTMeWso4FACF-KjXBZ200GQEDNTBGAVmKUpGGgx4/s320/a1.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;พระบรมสารีริกธาตุสัณฐานเมล็ดงา &lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj-9p9TFFQHWff16NxsCIXs96Dut5l1dCwRoiQ2Fa1NAv37LV9ONbsJcrbH3hceWfKZimga67C_t1psssXpGBT6ryz95GpOpxpX-i1yWCa3ARuplsTLXSJgqA7EzW9XirhD8HYghrB46A87/s1600/a2.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj-9p9TFFQHWff16NxsCIXs96Dut5l1dCwRoiQ2Fa1NAv37LV9ONbsJcrbH3hceWfKZimga67C_t1psssXpGBT6ryz95GpOpxpX-i1yWCa3ARuplsTLXSJgqA7EzW9XirhD8HYghrB46A87/s320/a2.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;พระบรมสารีริกธาตุกำลังแบ่งองค์&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhBmN9ygAUlX8K_VcWUzuhhhqFCHl6SD47V0VmdBj0PvfvL321ERh37kJOUU8AkRYvv1a6iC5kMQphQQoZH51apNOndNRDBMjUU6JgPh5rGYcXLXO_tNaLQr6rsOAeljdH2e7XiojwPmdgZ/s1600/a3.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhBmN9ygAUlX8K_VcWUzuhhhqFCHl6SD47V0VmdBj0PvfvL321ERh37kJOUU8AkRYvv1a6iC5kMQphQQoZH51apNOndNRDBMjUU6JgPh5rGYcXLXO_tNaLQr6rsOAeljdH2e7XiojwPmdgZ/s320/a3.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;พระบรมสารีริกธาตุข้าวสาร&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhDhBXtyfp-AG7SRN4Q0VEHQG17gYsaGlTLfFcS5DzojPVW2D2oWhrThTbZQGT-wm0QmenHmC09A3h4yuE0vnLxSbAOLjqukjKKUPVe4V9zzd3jUYmx4dxyeQz59xwQqMMXDqymwHXTK7Uz/s1600/a4.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhDhBXtyfp-AG7SRN4Q0VEHQG17gYsaGlTLfFcS5DzojPVW2D2oWhrThTbZQGT-wm0QmenHmC09A3h4yuE0vnLxSbAOLjqukjKKUPVe4V9zzd3jUYmx4dxyeQz59xwQqMMXDqymwHXTK7Uz/s320/a4.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;พระบรมสารีริกธาตพระโลหิตธาตุ&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgrCb0cqPaeioUXC2KKfYOTbGZr8ASL0zUcyU4Yo8odrtuP8lbOpQGUtX5l3Ff6PlohGD4OWrrIaGFZreC81IYm1MnYvE8CeRV_UqCaqGEmHRB7v4zW_zSpjrnTYiv-O6RRsQtHzW6MQ39C/s1600/a5.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgrCb0cqPaeioUXC2KKfYOTbGZr8ASL0zUcyU4Yo8odrtuP8lbOpQGUtX5l3Ff6PlohGD4OWrrIaGFZreC81IYm1MnYvE8CeRV_UqCaqGEmHRB7v4zW_zSpjrnTYiv-O6RRsQtHzW6MQ39C/s320/a5.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;พระบรมสารีริกธาตุพระโลหิตธาตุ&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjl5NXuH8V9vj-KZMkepQmmbnzoGB0iinNOVeLmYyxNrFNBdD2hfWahwORH0y2JPHGl6GSsGjwF9b40vfxY0RxH5B3csf8T8GUkkwzo0t0VZY_uTEZuWM2EPBX5QVFBKJrdy83MMdOYGSsx/s1600/a6.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjl5NXuH8V9vj-KZMkepQmmbnzoGB0iinNOVeLmYyxNrFNBdD2hfWahwORH0y2JPHGl6GSsGjwF9b40vfxY0RxH5B3csf8T8GUkkwzo0t0VZY_uTEZuWM2EPBX5QVFBKJrdy83MMdOYGSsx/s320/a6.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;พระบรมสารีริกธาตุหัวไหล่ซ้าย ดอยขะม้อ &lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh93QwBoDizI4bpLZ06iz27ZeNJYRbOgpL8dnGekYafS53FjO1Brkg1q3e-dKNS-BXEoMJu7-sH4pnSSK3OO4ijJwSU5SZlsUeMNM1M9BdmMfAEzY9A37m5wjY18by49iIOvd-FHmacE2zG/s1600/a7.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh93QwBoDizI4bpLZ06iz27ZeNJYRbOgpL8dnGekYafS53FjO1Brkg1q3e-dKNS-BXEoMJu7-sH4pnSSK3OO4ijJwSU5SZlsUeMNM1M9BdmMfAEzY9A37m5wjY18by49iIOvd-FHmacE2zG/s320/a7.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;พระบรมสารีริกพระอุณหิสธาตุ&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiqbCK07m8UPsR2W2Lo7jfuZ4ekXgqIEjyg2cVSXgw4FvBj1yREF0zE_4793Rq3lQZoiZNtRrrCSJjoG5aS_TRwvoxyrYFy2XJFvo0dd_YxDoc4qKdwQqX8sdBAaPVI_aiqvCCE2BKY7CE5/s1600/a8.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiqbCK07m8UPsR2W2Lo7jfuZ4ekXgqIEjyg2cVSXgw4FvBj1yREF0zE_4793Rq3lQZoiZNtRrrCSJjoG5aS_TRwvoxyrYFy2XJFvo0dd_YxDoc4qKdwQqX8sdBAaPVI_aiqvCCE2BKY7CE5/s320/a8.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;พระบรมสารีริกธาตพรรณะทองอุไร&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhyytvEjV-7yN6xXcsY0lK-NUwoLJTCbhHdXU5_fXvOwojVcPJKQEHiUqEPqdke-204u4xprvtHyVD-MOgk-KJWzYbIsllO5lwe8KC9Uy_nmDLZN2FePABq6_nyBS769HHvAuPgtDvj4Luo/s1600/a9.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhyytvEjV-7yN6xXcsY0lK-NUwoLJTCbhHdXU5_fXvOwojVcPJKQEHiUqEPqdke-204u4xprvtHyVD-MOgk-KJWzYbIsllO5lwe8KC9Uy_nmDLZN2FePABq6_nyBS769HHvAuPgtDvj4Luo/s320/a9.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;พระบรมสารีิริกธาตุจากวัดพระธาตุจอมกิตติ &lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhF_VSWiQXUR5LKk_fY3nmsIf65xtSKjhrK4dKZSIB6A9vqRzYlej94nsdisDxb7yG79BEBNB4OzvIsvrRGyxSB0nkd_dI18H113edMrcPbWvzEW-Rm8i9j5ip62cPMtWKBPC58mdSOPzAg/s1600/a10.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhF_VSWiQXUR5LKk_fY3nmsIf65xtSKjhrK4dKZSIB6A9vqRzYlej94nsdisDxb7yG79BEBNB4OzvIsvrRGyxSB0nkd_dI18H113edMrcPbWvzEW-Rm8i9j5ip62cPMtWKBPC58mdSOPzAg/s320/a10.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;พระบรมสารีิริกธาตุสัณฐานเมล็ดถั่ว&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgybszfkMmbh7FpKJr3vC96wbYMlq3zNcvxsrs7Mm9um82GX603scBXOeqWThTfab4ia0CURkMnJ_uAx-ZrPVMWHDj1gR0Dhl0GKVj6waoGhAYqtGHJFUlDqad6UP8aelU_A_gpEtgnJ4OZ/s1600/a11.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgybszfkMmbh7FpKJr3vC96wbYMlq3zNcvxsrs7Mm9um82GX603scBXOeqWThTfab4ia0CURkMnJ_uAx-ZrPVMWHDj1gR0Dhl0GKVj6waoGhAYqtGHJFUlDqad6UP8aelU_A_gpEtgnJ4OZ/s320/a11.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;พระบรมสารีริกธาตุพรรณะเทา &lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgErvGuz2GocAqYmcRMTe3TOGNdybuhK1PZAm5B5mKtlcdKf4Of8BQLtb7m87vHAnyqhS4yUHh5e0BGiS3OHHCzgDOH9xkjTXfnUgot7Xke2Tv1nZTaSCBz8ENd9vBl26xDne2XveZ_RrX9/s1600/a12.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgErvGuz2GocAqYmcRMTe3TOGNdybuhK1PZAm5B5mKtlcdKf4Of8BQLtb7m87vHAnyqhS4yUHh5e0BGiS3OHHCzgDOH9xkjTXfnUgot7Xke2Tv1nZTaSCBz8ENd9vBl26xDne2XveZ_RrX9/s320/a12.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;พระบรมสารีริกธาตุพรรณะทองอุไร&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhGSdFBBJdjB-E9fSlbqkcs0wLY-O0eRDBiYw7TFI8VQYd4VCojhLkxfsc5a-QyajfchJDlYooSRxADe1XQhGRad3VAgoVgPIisowd4PF4cvI31hipKMX4PTcW8ak_epNzs_urrUkIgyQV9/s1600/a13.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhGSdFBBJdjB-E9fSlbqkcs0wLY-O0eRDBiYw7TFI8VQYd4VCojhLkxfsc5a-QyajfchJDlYooSRxADe1XQhGRad3VAgoVgPIisowd4PF4cvI31hipKMX4PTcW8ak_epNzs_urrUkIgyQV9/s320/a13.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;พระบรมสารีริกธาตุจากสมเด็จพระสังฆราช&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhcv2JoDaPenXbQ6yHQ2b4XhMzFLeqn6SlFYFA-7ZE5gtpkzaV8uQzpS4fNy93z23_lzxhkO2u-VHWBGWz4_segjD8L7nadOUwYGb-2DA8hh-ePiOayZYx0IrD2rPkPuKoHg9CTa8MA9-n1/s1600/a14.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhcv2JoDaPenXbQ6yHQ2b4XhMzFLeqn6SlFYFA-7ZE5gtpkzaV8uQzpS4fNy93z23_lzxhkO2u-VHWBGWz4_segjD8L7nadOUwYGb-2DA8hh-ePiOayZYx0IrD2rPkPuKoHg9CTa8MA9-n1/s320/a14.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;พระบรมสารีริกธาตุพรรณใสประดุจเพชร &lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgexcgX8GCIrVcvUHmfQgJnrgl7qQEg-S2bVrL853u0oxegIlbQaz-ad1akYeI2rF6CkbVoFICYDPcxYUEZ3tRr1LddWxiqURD47lMSO4ejGkJ4BLYLEEqjl6YgcUDAM034Ys1MShHo4fpm/s1600/a15.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgexcgX8GCIrVcvUHmfQgJnrgl7qQEg-S2bVrL853u0oxegIlbQaz-ad1akYeI2rF6CkbVoFICYDPcxYUEZ3tRr1LddWxiqURD47lMSO4ejGkJ4BLYLEEqjl6YgcUDAM034Ys1MShHo4fpm/s320/a15.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;พระบรมสารีริกธาตุสัณฐานเมล็ดข้าวสาร&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://prarayong.blogspot.com/feeds/1647161942234870759/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://prarayong.blogspot.com/2010/05/blog-post_30.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default/1647161942234870759'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default/1647161942234870759'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://prarayong.blogspot.com/2010/05/blog-post_30.html' title='ชนิดพระบรมสารีริกธาตุ'/><author><name>Bermudathai</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12914619930850707848</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjFKtuzAzKV0bhbH9B23Tw2wqUmnnWpiZsIEzYVu4ZiqYRn2UYjtV1AOp86bIJqhwtyaE5nQhXky4rPJG5uqCw1PvwX0lWQ59xAuQdRFTv-evAM-e5lThiWyDZGmHWJBZY/s220/spd_20100122132257_b.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjd8PYMeK_QRwSJj58YoiCjpFUFHBCO6SZM1mOfHlCE2yubBEXjSc5YEuXOjrkeKlO8VMfgdPOjd6Y1xFpljmvtTholQ6RMSjDCHaGIgwr8PEKLkU2DYGfbAkn3iN4vVuaNzRNCmbYt3B5m/s72-c/1_1.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6864784004799676026.post-5758833960692819553</id><published>2010-05-29T17:58:00.000-07:00</published><updated>2011-04-06T09:16:33.462-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ประวัติหลวงปู่บัว สิริปุณโณ อุดรธานี"/><title type='text'>ประวัติหลวงปู่บัว สิริปุณโณ อุดรธานี</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;ประวัติ หลวงปู่บัว สิริปุณฺโณ วัดราษฎรสงเคราะห์ (วัดป่าหนองแซง) จ.อุดรธานี &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhBKaXl-gVQPCp7SdofiHLkS_idU2FnSF6fGHlInCWQr1Qkq8mW7vibDvksVlsM5UM4lv2fupmSh2x5KgQSNUraCqo5FB9YKGhje-Pn-yVuMC9VyeCGEOWPwJqw_g2Dsk9_DO_qmfJ29oIx/s1600/13.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhBKaXl-gVQPCp7SdofiHLkS_idU2FnSF6fGHlInCWQr1Qkq8mW7vibDvksVlsM5UM4lv2fupmSh2x5KgQSNUraCqo5FB9YKGhje-Pn-yVuMC9VyeCGEOWPwJqw_g2Dsk9_DO_qmfJ29oIx/s200/13.jpg&quot; width=&quot;161&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgdbHQcAxtewIolLdxgpER5K6kqK4ZkCgYRGgLOF3UlJjfCKCeJgfZ5qSusAiz7taq2qZ4SpE4la9e-2lvE2tK7ArNSmzMGzFjE5qMi-ifIrHSl09apsRxhI0DsB5l_tNnUcU3oBh69kqIX/s1600/1265448018.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgdbHQcAxtewIolLdxgpER5K6kqK4ZkCgYRGgLOF3UlJjfCKCeJgfZ5qSusAiz7taq2qZ4SpE4la9e-2lvE2tK7ArNSmzMGzFjE5qMi-ifIrHSl09apsRxhI0DsB5l_tNnUcU3oBh69kqIX/s320/1265448018.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEifZvTtbeufCCNCiip8QfcgmF0rnMCtd3OLtJPpjtUnHHbzp-_yO7DBaU6H3rxsTuOhOAJqACUTQj0BL9G8BusxPc0U21WHhu3ycw6DU66d-x3R_aj1xH32NXLeR3niwVA2QR0X7hQKtwHB/s1600/16.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEifZvTtbeufCCNCiip8QfcgmF0rnMCtd3OLtJPpjtUnHHbzp-_yO7DBaU6H3rxsTuOhOAJqACUTQj0BL9G8BusxPc0U21WHhu3ycw6DU66d-x3R_aj1xH32NXLeR3niwVA2QR0X7hQKtwHB/s320/16.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;พระธาตุหลวงปู่บัว สิริปุณโณ ของวัดสันติธรรม &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
คำพูดหลวงปู่ ของทุกอย่างขอให้มีสติตัวเดียว ถ้ามีสติตัวเดียวแจ้งหมดโลก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๑. หลวงปู่บัว สิริปุณฺโณ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระอริยสงฆ์แห่งบ้านหนองแซง อุดรธานี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่บัว สิริปุณฺโณ เป็นบิดาบังเกิดเกล้าของหลวงปู่เพ็ง พุทฺธธมฺโม&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่เพ็งเคยบอกว่า ถ้าจะทำหนังสือที่ระลึกในงานศพของท่าน ขอให้นำเรื่องราวของ “หลวงปู่อาตมา” มาเขียนไว้ข้างหน้า พร้อมกับสำทับว่า “อย่าลืมเด้อ”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อหลวงปู่เพ็งจะพูดถึงหลวงปู่บัว ท่านจะแทนด้วยคำว่า “หลวงปู่ของอาตมา” หรือ “หลวงปู่อาตมา” ผู้ที่ไม่คุ้นเคยจึงออกจะสับสนไปบ้าง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่ทั้งสององค์นี้ นอกจากมีสายใยเชื่อมโยงทางโลกในฐานะพ่อ-ลูกกันแล้ว ยังมีส่วนอุปถัมภ์ค้ำชูในทางธรรมซึ่งกันและกันเป็นอย่างมาก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
กล่าวคือ ท่านหลวงปู่บัว ผู้พ่อ ได้ขอให้หลวงปู่เพ็ง ผู้ลูกบวชเป็นพระภิกษุในบวรพุทธศาสนาและออกบำเพ็ญเพียรเป็นพระธุดงค์กรรมฐาน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อหลวงปู่เพ็งออกบวชได้บำเพ็ญภาวนาจนได้สัมผัสความสุขสงบในรสพระธรรม แล้ว ก็ได้พยายามโน้มน้าวใจบิดาของท่านให้ละเลิกจากทางไสยศาสตร์ การเป็นหมอปราบผีสาง มาดำเนินตามรอยบาทพระศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้า ซึ่งเป็นทางสุขสงบอย่างแท้จริง นับเป็นความปรารถนาสูงสุดที่หลวงปู่เพ็งต้องการตอบแทนคุณบิดา-มารดาของท่าน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่เพ็ง ได้ใช้ความพยายามอย่างมาก จนบิดาของท่านยอมละวางชีวิตฆราวาส หันมาห่มผ้ากาสาวพัสตร์ เมื่ออายุเข้าวัย ๕๐ แล้ว และได้ปฏิบัติอย่างเอาจริงเอาจังชนิดมอบกายถวายชีวิตจนได้พบคุณธรรมสูงสุดใน ทางพระพุทธศาสนา เป็นพระอริยสงฆ์อย่างแท้จริง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ประจักษ์พยานในทางวัตถุจะเห็นได้จากอัฐิของหลวงปู่ได้กลายเป็นพระธาตุ ที่สุกใสงดงาม ไว้ให้สานุศิษย์ได้กราบไหว้บูชา ประดิษฐานอยู่ในเจดีย์ของท่าน ที่วัดราษฎร์สงเคราะห์ (วัดป่าบ้านหนองแซง) อำเภอหนองวัวซอ จังหวัดอุดรธานี ในปัจจุบัน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ท่านหลวงปู่บัว ได้ปฏิบัติธรรมอยู่กับหลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต สุดยอดพระอาจารย์ใหญ่ฝ่ายวิปัสสนากรรมฐานในยุคปัจจุบัน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ทางฝ่ายหลวงปู่เพ็ง พระลูกชาย ต้องพบวิบากสึกหาลาเพศไปเป็นฆราวาสมีเหย้าเรือนอยู่หลายปี จนมีบุตร-ธิดา ถึง ๕ คน เมื่อพ้นวิบากแล้ว ท่านได้กลับมาบวชอีกเป็นครั้งที่สอง เมื่ออายุ ๕๒ ปี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การบวชครั้งที่สองของหลวงปู่เพ็ง ก็ได้หลวงปู่บัว คอยช่วยชี้แนะ เจียรนัย จนหลวงปู่เพ็งของเราเป็น “เพชรเม็ดงาม” ประดับในวงการพระพุทธศาสนาได้อย่างน่าภาคภูมิใจ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แม้ผู้เขียน (รศ.ดร.ปฐม นิคมานนท์) ไม่มีโอกาสได้กราบหลวงปู่บัว สิริปุณฺโณ โดยตรง เมื่อครั้งที่ท่านยังมีชีวิตอยู่ แต่ก็เคารพ-เลื่อมใสศรัทธาในปฏิปทาของท่านอย่างสุดชีวิตจิตใจ ไม่มีข้อเคลือบแคลงสงสัยใดๆ ในองค์ท่าน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สำหรับหลวงปู่เพ็ง พุทฺธธมฺโม นั้น ครอบครัวของผมมีโอกาสอุปัฏฐากใกล้ชิดท่านติดต่อกันนานกว่า ๑๐ ปี หลวงปู่ได้เมตตามาพำนักที่บ้านเป็นประจำ เปิดโอกาสให้เพื่อนบ้านและผู้สนใจได้มาร่วมสวดมนต์ทำวัตร ปฏิบัติภาวนา ตลอดเวลา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พวกเราได้ถวายให้ห้องหนึ่งให้เป็นที่พักสำหรับพระสงฆ์สายปฏิบัติ ได้รับเมตตาจากหลวงปู่ - หลวงพ่อหลายองค์ที่ได้แวะเวียนไปโปรดบ่อยๆ จนบ้านเรากลายเป็น “สำนักปฏิบัติธรรม” ไปโดยอัตโนมัติ จนหลวงปู่เพ็ง บอกว่า “ที่นี่เป็นกุฏิของอาตมา”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
โดยส่วนตัวแล้ว ผู้เขียนรัก-เคารพ-ศรัทธาต่อหลวงปู่เพ็ง พุทฺธธมฺโม อย่างสุดชีวิตจิตใจ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ท่านเป็น “พระดีประจำใจ” อีกองค์หนึ่งที่กราบไหว้ได้โดยไม่ขัดเขินและไม่รู้จักอิ่ม ไม่รู้จักพอ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ผู้เขียนเคยกราบเรียนถามหลวงปู่เพ็ง ว่า “การดูพระสงฆ์นั้น ดูอย่างไรจึงจะบอกได้ว่าเป็นพระดี พระแท้ อย่างแน่นอน ?”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่ ท่านตอบโดยสรุปุว่า “เราต้องมีเครื่องมือดู เครื่องมือที่ดีก็คือ ต้องทำตัวเราให้เป็นพระด้วย จึงจะแยกพระดีพระเก๊ได้ถูกต้องแน่นอน”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
และท่านบอกต่อไปว่า “จิตของผู้ปฏิบัติภาวนาดีจะมีความละเอียดอ่อน รับสัมผัสคุณธรรมระดับต่างๆ ได้ อย่างแม่นยำ”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๒. ชาติกำเนิด-ชีวิตวัยเยาว์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่บัว สิริปุณฺโณ เป็นชาวจังหวัดร้อยเอ็ดโดยกำเนิด&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สมัยเป็นฆราวาสท่านชื่อ บัว น้อยก้อม เกิดเมื่อปี พ.ศ. ๒๔๓๑ ที่บ้านเขืองใหญ่ ตำบลหมูม่น อำเภอธวัชบุรี (โป่งลิง) จังหวัดร้อยเอ็ด&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ปัจจุบันบ้านเกิดของท่านอยู่ในพื้นที่อำเภอจังหาร ส่วนนามสกุล “น้อยก้อม” เป็นชื่อของคุณปู่กับคุณย่ารวมกัน เป็นการตั้งนามสกุลวิธีหนึ่งของคนสมัยนั้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
บิดาของท่านชื่อ นายลาด และมารดาของท่านชื่อ นางดา น้อยก้อม&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่มีพี่น้องร่วมบิดามารดา ๙ คน คือ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๑. นายแก้ว ๒. นางหลอม ๓. นายเหลา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๔. หลวงปู่บัว สิริปุณฺโณ ๕. นายกลม ๖. นางอ้วน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๗. นางบุญสุข ๘. นางมุก และ ๙. นางแสน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในสมัยที่หลวงปู่เป็นเด็กยังไม่มีโรงเรียน หลวงปู่จึงไม่รู้หนังสืออ่านไม่ออก-เขียนไม่ได้ แต่ก็ไม่เป็นอุปสรรคต่อการประกอบอาชีพในสมัยนั้น และไม่เป็นอุปสรรคต่อการเรียนรู้ธรรมด้วยการปฏิบัติภาวนา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อเจริญวัย หลวงปู่ได้ช่วยบิดา-มารดา ทำงานในไร่นาได้แก่การเก็บเกี่ยว ดำ ไถ หว่านข้าว ไปตามประสาของเด็กลูกชาวนาในถิ่นห่างไกลความเจริญทั้งหลาย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
บุคลิกโดยทั่วไป หลวงปู่บัวเป็นเด็กฉลาด ขยัน และมีความจริงจังมาตั้งแต่เด็ก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๓. อาชีพช่างไม้และหมอผี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ความเฉลียวฉลาดและเอาจริงเอาจังของหลวงปู่บัว เริ่มฉายแววเด่นชัดเมื่อท่านเป็นหนุ่มเริ่มแตกพาน อายุ ๑๕ ปี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
นอกจากการทำนา ไถนา แล้ว หลวงปู่ยังเป็นช่างปลูกบ้าน เป็นช่างทำตาชั่งและทำเครื่องมือตวงวัดต่างๆ ทั้งๆ ที่หลวงปู่ไม่ได้ร่ำเรียนจากที่ใดมาก่อนเลย ท่านสามารถทำตราชั่งชั่งน้ำหนักเป็นกิโลกรัมเพื่อการซื้อขาย และใช้ในชีวิตประจำวันได้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
นอกจากเป็นช่างประจำหมู่บ้านแล้ว หลวงปู่บัว ยังได้เรียนวิชาอาคม และไสยศาสตร์จากผู้รู้ในสมัยนั้น จนมีความเก่งกล้าทางด้านคุณไสย สามารถประกอบอาชีพเป็นหมอผี ปราบผีสางนางไพรได้อีกด้วย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ไม่ว่าด้านใด ตำบลใด ในละแวกนั้น ถ้ามีผีสางเข้าสิงสู่ผู้คน ชาวบ้านจะมาเชิญหลวงปู่บัว หรือหมอบัวไปทำพิธีขับไล่ รวมทั้งปัดรังควาญเสนียดจัญไรต่างๆ ชาวบ้านก็จะจ่ายเงินทอง ข้าวของ เป็นค่าคาย (ค่ายกครู) ให้ตามสมควร&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อชาวบ้านมีความทุกข์ร้อนเรื่องต่างๆ จึงมาเชิญให้หมอบัวได้ช่วยขจัดปัดเป่าความทุกข์ร้อนนั้นให้ ซึ่งท่านก็กระตือรือร้นและเต็มใจในการช่วยเหลือ จนกลายเป็นที่พึ่งและเป็นที่เคารพนับถือของประชาชนในละแวกนั้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ด้วยความเอื้ออารีและต้องการช่วยเหลือชาวบ้านนี่เอง หลวงปู่บัวได้ยึดมั่นถือมั่นในวิชาไสยศาสตร์และหมอผีอย่างแนบแน่นฝังใจ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๔. ศีลห้าและรักษาสัจจะ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แม้ว่าหลวงปู่บัว จะเล่าเรียนและยึดถือทางด้านคุณไสยก็ตาม แต่ท่านก็ยึดมั่นในคุณธรรม ๒ ประการ คือ การมีสัจจะ และรักษาศีลห้า อย่างเคร่งครัด&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สัจจะ ถือเป็นคุณธรรมอย่างวิเศษ การมีสัจจะประจำใจ จะทำให้เป็นคนน่าเชื่อถือ และ “มีวาจาสิทธิ์” การเรียนมนต์คาถาต่างๆ จะยิ่งเพิ่มความขลัง และไม่เสื่อมคลายจากหายไป&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ด้านการรักษาศีล โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ศีล ๕ จัดเป็นคุณธรรมพื้นฐานของความเป็นมนุษย์ เป็นเครื่องมือยับยั้งการทำชั่วและการก่อเวรต่างๆ ทำให้เป็นคนบริสุทธิ์ มีความเป็นมนุษย์อย่างสมบูรณ์ตามหลักทางพระพุทธศาสนา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สัจกิริยาของผู้ที่ตั้งมั่นในการประพฤติอยู่ในขอบข่ายของศีล โดยไม่ละเมิดผิดศีลธรรม ย่อมเป็นผลให้สมาธิเข้มแข็ง เด็ดเดี่ยว มั่นคง แม้การเรียนทางด้านคุณไสยก็ย่อมมีความขลังด้วย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ท่านหลวงปู่บัว สมัยเป็นฆราวาสหรือหมอบัว ท่านจะไม่กระทำผิดด้านศีลธรรม โดยเฉพาะอย่างยิ่งการดื่มสุรายาเมา ท่านจะงดเว้น ไม่เตะต้องอย่างเด็ดขาด&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่ท่านทราบดีว่า การดื่มสุราทำให้ขาดสติ ขาดสมาธิที่จะกำกับเวทมนต์ และคาถาอาคมต่างๆ ดังนั้นวิชาไสยศาสตร์ที่ท่านศึกษาจึงมีความเข้มขลังอย่างมาก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ด้านศีลห้า ท่านถืออย่างเคร่งครัด ได้แก่&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- การฆ่าสัตว์ตัดชีวิตท่านไม่เอา แม้แต่กุ้งหอยปูปลา ก็ไม่จับไม่ฆ่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- งดเว้นจากการลักขโมย หยิบฉวย ทรัพย์สินของผู้อื่น แม้แต่จะพูดในเชิงอยากได้ก็ไม่ทำ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- เรื่องกาเมไม่เคยประพฤติ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- ข้อมุสา การกล่าวคำเก็จ เพ้อเจ้อ พูดจาเหลวไหล หลวงปู่ไม่ชอบ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- เรื่องสุราเมรัย แม้จะมีกันดาษดื่นในท้องถิ่นอีสานหาดื่มหากินได้ไม่ยากเลย ท่านก็ไม่ข้องไม่เกี่ยว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่บัวท่านรักษาศีลห้าอย่างเคร่งครัด ท่านมักจะอบรมสั่งสอนลูกหลานอยู่เสมอๆ ว่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
“เรื่องศีลนี่เป็นของสำคัญที่ควรปฏิบัติให้มาก ถ้าแม้ผู้ใดมีศีล รักษาศีลเพียงอย่างเดียวให้มั่นคงแล้วจะศึกษาเล่าเรียน ไม่ว่าวิชาคุณไสย หรือบำเพ็ญภาวนากรรมฐานอันเป็นทางวิมุติแล้ว ต้องมีศีลสัตย์เป็นเบื้องต้น อย่าไปทำลายศีล ถ้าทำลายศีลแล้ว ชีวิตมันจะไม่เป็นเรื่องสักอย่างเดียว”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แม้ท่านหลวงปู่บัวสมัยยังเป็นฆราวาส จะยึดมั่นในสัจจะและถือศีลห้าประจำใจ ไม่ทำบาปน้อยใหญ่ทั้งปวงก็ตาม หลวงปู่ก็ยังถือมั่นทางด้านคุณไสยอยู่ ท่านยังไม่ถือไตรสรณาคมม์ คือถือมั่นในพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ เช่นเดียวกับพุทธศาสนิกชนที่ดีทั่วไป&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๕. หลวงปู่บัววัยหนุ่ม&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สมัยยังอยู่เป็นฆราวาส นับตั้งแต่หนุ่มน้อย อายุ ๑๕ ปีเป็นต้นมา หลวงปู่บัว หรือ นายบัว น้อยก้อม ได้สร้างฐานะได้อย่างรวดเร็ว จัดว่าเป็นผู้มีอันจะกินทีเดียว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ทางด้านอาชีพ ท่านเป็นช่างปลูกบ้านเรือน เป็นครูสอนการทำตราชั่งและเครื่องตวงวัดต่างๆ และยังเป็นผู้เรืองวิชาอาคม รับจ้างขับไล่ผี และประกอบพิธีกรรมต่างๆ อีกด้วย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่ท่านมีนามีสวนในเนื้อที่กว้างขวาง ส่วนตัวของท่านก็เป็นที่เคารพนับถือจากชาวบ้านทั่วไป ในฐานะผู้รู้ทางเวทมนตร์ ประกอบกับท่านอยู่ในวัยหนุ่มหน้าตาดีด้วย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
คุณดำรงค์ ภู่ระย้า นักเขียนในนิตยสารโลกทิพย์ ได้รับฟังเรื่องราวของหลวงปู่บัว จากคำบอกเล่าของหลวงปู่อ่อนตา จนฺทสโร ลูกพี่ลูกน้องของหลวงปู่ ดังนี้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
“ในวัยหนุ่ม ท่านบัวนี่รูปร่างสวยนะ ตัวใหญ่ สูงสง่า เวลาเดินนี่หนักแน่นมั่นคง นัยน์ตาสีน้ำตาล แสดงความเป็นนักต่อสู้ทีเดียวล่ะ ผิวสีดำแดง เสียงมีอำนาจ ก็เพราะอย่างนี้แหละจึงเป็นที่ต้องตาต้องใจสาวๆ หลายคน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ฐานะท่านบัวก็ร่ำรวยคนหนึ่งล่ะ อาคมท่านบัวดีแต่ไม่เคยทำให้ใครเดือดร้อนนะ นอกจากช่วยคนอื่น สนุกสนานไปกับเพื่อนๆ บ้างเป็นบางเวลา เสียอย่างเดียวที่ท่านยิ้มยากหน่อยอยู่จะพูดจะคุยอะไรดูเป็นหลักเป็นเกณฑ์ไป หมดละ”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๖. ชีวิตครอบครัว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่อ่อนตา จนทสโร ญาติลูกพี่ลูกน้องของหลวงปู่บัว ได้เล่าถึงเรื่องครอบครัวของหลวงปู่บัว ว่า เอาเรื่องแต่งงานก่อนนะ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สาวๆ ที่ต้องใจท่านบัวสมัยเป็นฆราวาสนั้นมีอยู่คนเดียว คือ นางมิ้ม พอแต่งงานกันแล้วมีลูกด้วยกันทั้งหมด ๖ คน ลำดับอย่างนี้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๑. คนแรกเสียชีวิตแต่น้อยๆ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๒. นางพุด น้อยก้อม (เสียชีวิต)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๓. นายเพ็ง น้อยก้อม (หลวงปู่เพ็ง พุทฺธธมฺโม)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๔. นายพรหม น้อยก้อม (พระครูสมุห์พรหม สุพฺรหมญาโณ อายุ ๘๔ ปี เจ้าอาวาสวัดเทิงเสาหิน อ.เทิง จ.เชียงราย องค์ที่ ๒ ต่อจากหลวงปู่เพ็ง)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๕. นางสมบูรณ์ น้อยก้อม (เสียชีวิต)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๖. นางเล็ก ฤทธิแสง อยู่ที่ อ.เทิง จ.เชียงราย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
“สมัยที่แต่งงานกันแล้ว ท่านบัว ก็ยังอยู่บ้านเกิดเดิมอยู่ มาระยะหลังจึงย้ายครอบครัวไปทำมาหากินที่บ้านจานทุ่ง ตำบลปาฝา อำเภอเมือง จังหวัดร้อยเอ็ด”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๗. ไม่ยอมละเมิดศีลห้าเด็ดขาด&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
“สมัยนั้น การทำมาหากินของชาวบ้านปาฝา และชาวนาในภาคอีสานลำบากมากนะ แต่ที่อยู่กันได้ ท่านบัวก็ทำมาหากินไปตามฐานะไม่เดือดร้อนอะไร”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่อ่อนตา เล่าต่อไปว่า “แต่ถ้าเป็นคนในเมืองเขาทนอย่างนี้ไม่ได้แน่ ไม่ว่าหน้าร้อน เราก็ต้องทนแดดกันกลางทุ่งนา วันทั้งวันเลย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พอหน้าฝน พวกชาวไร่ชาวนานี่ก็ต้องทนเปียกทนแห้งอยู่อย่างนั้นแหละ มันหนีไม่ได้นี่นะ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พอถึงหน้าหนาว ตื่นแต่เช้ามืดก็ต้องไปแล้ว ออกหากิน คนสมัยนั้น เวลาหนาวก็หนาวจริงๆ มันมีแต่ป่ามีแต่ต้นไม้ ไม่โล่งเตียนเหมือนเดี๋ยวนี้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หน้าหนาวนี่ ตั้งแต่เช้า กว่าจะได้รับไอแดดก็เป็นเวลาเที่ยง จึงค่อยได้รับความอบอุ่นกับเขาบ้าง พอบ่ายสามโมงก็เอาอีกหนาวอีกแล้ว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
อะไรๆ ก็ไม่โหดร้ายเหมือนเมื่อคราวอีสานแล้งติดต่อกัน ๗ ปี ท่านบัวนี่ก็เป็นคนเก่งทีเดียว ไม่รู้ว่าท่านเอาอะไรให้ลูกๆ ท่านกิน มันไม่มีอะไรกินจริงๆ นะ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ท่านบัวเองก็รักษาศีล การที่จะฆ่าสัตว์ตัดชีวิตนี่ไม่มีแน่ ท่านไม่ยอมทำทั้งนั้นเรื่องบาปกรรมนี่&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การที่จะทำให้ท่านบัวไปช้อนกุ้ง ตกปลา เหมือนชาวบ้านทั่วไปนั้น อย่าหวังเลย ท่านรักษาศีลห้าได้จริงๆ นะ กำลังใจท่านดี สติท่านนี่เป็นเยี่ยมเลย ตั้งแต่สมัยฆราวาสนะที่เล่านี่&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ต่อมาลูกๆ ของท่านบัวออกเรือนไปกัน ท่านก็แบ่งที่ทางให้ไปทำมาหากิน ส่วนตัวท่านก็ยังไม่ปล่อยวางเรื่องไสยศาสตร์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หนังสือนี่ท่านบัวไม่ได้สักตัวเดียว แต่ท่านมีปัญญาสามารถประกอบกิจดารงานได้ ทั้งๆ ที่ไม่รู้หนังสือนั่นแหละ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พอถึงคราวไปรำนางปลา นางกระด้ง ซึ่งเป็นประเพณีของทางอีสานในสมัยนั้น ท่านบัวเป็นอันว่าเอาด้วยละเรื่องนี้ ไปกันเป็นหมู่ๆ นะ แต่เรื่องผิดศีลท่านบัวไม่เอาด้วย”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๘. พระลูกชายขอให้เลิกไสยศาสตร์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในปี พ.ศ ๒๔๗๐ หลวงปู่บัว ท่านยังรักษาศีล ๕ อยู่ พอมาถึงต้นปี พ.ศ. ๒๔๗๑ ท่านก็ขยับขึ้นมาถือศีล ๘ เพิ่มอีก “ทีนี้ท่านนุ่งขาวห่มขาวเลย ก็อยู่ในบ้านนั่นแหละ รักษาศีล ๘ ด้วย ทำงานด้วย”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่อ่อนตา เล่าต่อไปว่า “เรื่องนี้ไม่รู้ว่าท่านบัวไปได้ความคิดความรู้จากไหนมาก่อนนะ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ท่านบัวเล่าให้อาตมาฟังว่า เวลาไถนา ก็ พุท-โธ ไป หันกลับมาก็ พุท-โธ อีก แล้วตอนปักกล้า เวลาปักลงไปแต่ละต้นนี่ พุท-โธ ไม่ขาดท่านหยิบกล้าก็ พุท พอปักลงไปในดินก็ โธ นี่ท่านทำอย่างนี้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ระยะนี้ธรรมะเริ่มเข้ามาในกระแสจิตบ้างแล้ว มันเป็นเหตุให้ ท่านเพ็ง พุทฺธธมฺโม พระลูกชายของท่านบัวมาเทศน์ให้ฟัง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ท่านเพ็งนี่เทศนาเก่งนะสมัยนั้น มีชื่อเสียงมากเรื่องนี้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แต่ท่านบัวก็ยังไม่ยอมเชื่อไม่ยอมทิ้งวิชาไสยศาสตร์อยู่ดีแหละ สองพ่อลูกนี่ทะเลาะกันเรื่องพระไตรสรณาคมน์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ลูกชายที่เป็นพระ ก็ต้องการให้บิดานับถือพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ เป็นสรณะ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ท่านบัวผู้เป็นพ่อก็ไม่ยอมเชื่อลูก เพราะเข้าใจว่าไปเรียนหนังสือ นวโกวาท (คู่มือพระภิกษุบวชใหม่) มาเพียงเล่มเดียว ท่านว่าอย่างนั้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ท่านเพ็งได้ยกเหตุผลว่า การนับถือภูตผีปีศาจนั้นไม่ดี มันไม่มีประโยชน์อะไรแก่เราเลย เมื่อยึดถือไปแล้วมันมีแต่เรื่องทุกข์เรื่องร้อน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เวลาใครเขาถูกคุณเสียจากที่อื่นมา ตนก็ต้องไปแก้ไขช่วยเหลือ ถ้าพลาดพลั้งไปอาจเข้าตัวเองได้ ลูกเมียก็ต้องลำบากเสียใจ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สู้ยึดถือ พระไตรสรณาคมน์ไม่ได้ รัตนสามประการนี้ท่านสอนชี้ให้เรากระทำความดี ให้มี ศีล สมาธิ ปัญญา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ถ้าหากว่าโยมบิดามีพระพุทธเจ้าอยู่ในใจ พระธรรม และพระอริยสงฆ์อยู่ในใจแล้ว โยมบิดาจะมีแต่ความสุขความเจริญ ไม่ต้องทุกข์ร้อน ไม่ต้องไปกังวลกับการไปแก้คุณเสียให้ใครอีก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEje9VeQ0UAZIQa4XDEHS91XdmhDYQsGgLF5xnsQPP1rDUg1AjteYbHDukas9isVecpVYAiFWiw1FgGvMGJTljOCUDP10SK04_IHjYHGd4cZxTnpKfuDnKKVBp0DupiFb6gSUC7heNJ6tjK3/s1600/1269231357.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEje9VeQ0UAZIQa4XDEHS91XdmhDYQsGgLF5xnsQPP1rDUg1AjteYbHDukas9isVecpVYAiFWiw1FgGvMGJTljOCUDP10SK04_IHjYHGd4cZxTnpKfuDnKKVBp0DupiFb6gSUC7heNJ6tjK3/s320/1269231357.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
โยมบิดาเองก็มีอายุมากแล้ว ไหนจะต้องเดินเหินไปโน่นมานี่ มันเป็นการยากลำบาก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ขณะนี้โยมบิดาก็ได้ทำความดีไปแล้วขั้นหนึ่ง คือการรักษาศีล นับว่าดี ประเสริฐแล้ว เพราะเราไม่ได้ถือไม้ค้อนก้อนดิน (หมายถึง อาวุธ) มือโยมบิดาบริสุทธิ์ไม่เปรอะเปื้อนมลทินอันใดเลย ขอให้เลิกนับถือคุณไสยเสียเถิด&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
จงหันมารับเอาพระไตรสรณาคมน์ เป็นที่พึ่งจะดีกว่า มันเป็นทางพ้นทุกข์ เป็นทางพระนิพพาน สถานบรมสุข เป็นที่อยู่ของดวงจิตอันถาวรของเรา”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่อ่อนตา เล่าต่อไปว่า “พระลูกชายก็พูดไป บิดาก็ไม่ยอมเชื่อ ตั้งแต่หัวค่ำจนยันแจ้งก็ไม่สำเร็จผล&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ท่านบัวนี่ ความจริงท่านเป็นคนมีเหตุผลเหมือนกัน ตั้งแต่ท่านเพ็งพูดทิ้งไว้แล้ววันนั้น ท่านบัวก็เก็บไปนึกคิดอยู่ตลอดเวลา นั่นแหละ…”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๙. พระอาจารย์สุภีช่วยเทศน์โปรด&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่พรหม (น้องชายของหลวงปู่เพ็ง) หรือพระครูสมุห์พรหม สุพฺรหมญาโณ สมัยที่ยังเป็นฆราวาสได้เล่าเรื่องหลวงปู่บัว เสริมต่อจากหลวงปู่อ่อนตา ว่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
“หลังจากพระอาจารย์เพ็ง มาเทศน์โปรดหลวงปู่บัว ของพวกเราแล้ว ท่านก็เก็บมานั่งคิดทบทวนเหตุผลต่างๆ แล้วท่านก็ตัดสินใจละทิ้งไสยศาสตร์อย่างเด็ดขาด กลายเป็นเรื่องง่ายนิดเดียวสำหรับท่าน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
คือหลังจากนั้นไม่นาน คงจะ ๓ เดือนให้หลังนี่แหละ พระอาจารย์สุภี ฉายาท่านพวกเราจำไม่ได้ ท่านมาพักที่วัดป่าศรีไพรวัน อำเภอเมือง จังหวัดร้อยเอ็ด&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อพระอาจารย์สุภี มาถึงวัด พระอาจารย์เพ็งมั่นใจว่า พระอาจารย์สุภีคงสามารถช่วยเทศน์ชักจูงให้โยมบิดาออกจากการถือคุณไสยได้แน่ๆ จึงนิมนต์พระอาจารย์สุภีไปยังบ้านโยมบิดา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระอาจารย์สุภี ชี้แจงอยู่ไม่นาน พอเทศน์จบหลวงปู่บัว ก็บอกว่าท่านตัดสินใจยอมเลิกการนับถือภูตผีปีศาจ ยอมละวางเรื่องคุณไสยต่างๆ และท่านก็ละทิ้งหมด ชนิดไม่เก็บมานึกคิดอีกต่อไป ท่านเลิกได้เด็ดขาดจริงๆ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่บัวหันมารับพระไตรสรณาคมน์ ตั้งแต่นั้นมาท่านนั่งปฏิบัติสมาธิภาวนาโดยตลอด&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
นอกจากนี้ หลวงปู่บัวท่านยังเห็นชอบในเรื่องพระกรรมฐานและขอร้องให้พระอาจารย์เพ็งออกธุดงค์ด้วยซ้ำไป”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่พรหมกล่าวย้ำว่า “หลวงปู่บิดาของผมนี่ท่านใจเด็ดขาด เวลาจะเลิกสิ่งหนึ่ง แล้วมารับสิ่งหนึ่งนี่ ท่านไม่มีความสงสัยหรือลังเลใจเลย พวกเราลูกๆ เสียอีกทำอย่างท่านไม่ได้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แต่ก่อนที่ท่านจะยึดมั่นในพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ นั้น หลวงปู่บัวก็ได้รับรักษาศีล ๘ อยู่ก่อนแล้ว แต่ระยะนั้นท่านไม่ยอมทิ้งไสยศาสตร์เท่านั้น”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๑๐. ทำงานกับพุทโธ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ตอนที่พระอาจารย์สุภี เทศน์โปรดหลวงปู่บัว นั้น อยู่ในช่วงปี พ.ศ. ๒๔๗๗&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลังยอมรับพระไตรสรณาคมน์แล้ว หลวงปู่บัวท่านก็ยังทำงานอยู่กับบ้านตามปกติ เวลาทำงาน เช่น ทำนา ไถนา ตำข้าว เกี่ยวข้าวท่านจะบริกรรม พุท-โธ ตลอด&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เช่น เวลาเกี่ยวข้าว พอเคียวเกี่ยวถูกต้นข้าว ท่านก็บริกรรมว่า พุท พอถึงต้นข้าวขาดก็บริกรรมว่า โธ เช่นนี้ไปโดยตลอด&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ไม่ว่าท่านจะทำอะไรก็ตาม เช่น กินข้าวก็ พุท-โธ อาบน้ำก็ พุท-โธ ทำอะไรใจก็อยู่กับการบริกรรม พุท-โธ กำกับอยู่เสมอ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่บัวเล่าให้ฟังว่า “ทำงานกับพุทโธนี่ไม่เหนื่อย ทำได้ทั้งวัน”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่พรหม ย้ำว่า “ก็เป็นความจริงของท่าน วันทั้งวันท่านอยู่กลางนาได้ พวกเรานี้ไม่ประสาอะไรกับการบริกรรม พุท-โธ ในตอนนั้นนะ มารู้เอาภายหลังว่า พุท-โธ ที่หลวงปู่ผู้บิดาบริกรรมอยู่นั้นมีคุณวิเศษมหาศาล ทุกวันนี้เราก็ได้ทำตามที่หลวงปู่สอนไว้นั่นแหละ”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๑๑. การสอนคนให้ทำดีนั้นยาก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่อ่อนตา เล่าต่อไปว่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
“ท่านบัว นี่สติและสมาธิท่านดี เพราะท่านรักษาศีล ๘ มาไม่มีการด่างพร้อยเป็นเวลาถึง ๘ ปี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แต่ก่อนบ้านอิสานเรานี่เล่นคุณไสย เล่นเวทย์มนตร์กันเกือบจะเรียกได้ว่าทั่วไปนั่นแหละนะ เขาเอาจริงเอาจังเรื่องนี้ไม่ว่าผู้ชายหรือผู้หญิงเก่งๆ กันนะ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
โยมมารดาของท่านเพ็ง ก็พลอยมีวิชาคาถาอาคมกับเขาเช่นกันต่อมาในภายหลังโยมมารดาท่านก็เลิก แล้วหันมาทำบุญใส่บาตร&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เรื่องสอนคนที่มีจิตยึดมั่นในของที่ตนรักตนหวงนี่ มันสอนยากนะ ดูอย่างลูกศิษย์ของหลวงปู่มั่นพระอาจารย์ใหญ่ฝ่ายธุดงคกรรมฐานของเราซิ ท่านต้องผจญกับอุปสรรคนานาประการ บางองค์ก็ถูกทำร้าย บางองค์ถูกกลั่นแกล้ง เพราะไปสอนเขาให้ทำคุณงามความดี สอนเขาให้รักษาศีล&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
คนที่มีปัญญานี่ อาตมาว่า พอมีคนไปเปิดประตูให้นิดเดียว มันก็เกิดสว่างไสว มองเห็นทั่วถ้วน คนที่ไม่มีปัญญาล่ะ เหมือนคนตาบอด ทำอะไรก็ไม่ได้ มองอะไรก็ไม่เห็น คนตาดีบอกให้ แนะให้ บางทีเขาก็ไม่เชื่อ กลับต่อว่าเอาเสียอีก พวกนี้เป็นมิจฉาจริยา ประพฤติผิดด้วย เห็นผิดด้วย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ไม่ต้องพูดกันในปัจจุบันนะโยมนะ แม้สมัยที่พระพุทธองค์ยังทรงพระชนม์อยู่ก็ตาม พระองค์ยังต้องพบกับอุปสรรคเช่นนี้เหมือนกันทั้งๆ ที่น้ำพระทัยของพระองค์แสนบริสุทธิ์หาที่เปรียบมิได้ ขนาดนั้นจิตของพระเทวทัตก็ยังมืดบอดไม่ยอมรับคำสอน และต่อมาก็ทำร้ายพระพุทธเจ้า จนตัวเองถูกพระแม่ธรณีสูบไปเลย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เรื่องนี้พวกเราควรพิจารณากันนะ ถ้าชาตินี้เอาดีไม่ได้แล้วชาติไหนถึงจะดีเล่า ดีไม่ดีเรามัวแต่รอชาติหน้า ครั้นจะเกิดมาจริงๆ ในชาตินั้น อาจถูกเขาบีบเขาทำแท้งเสียอีก แล้วจะมาโทษเวรโทษกรรมต่างๆ นานา เอามันชาตินี้แหละ เราต้องพยายามมันจึงจะสำเร็จผลหลวงปู่บัวท่านว่าอย่างนั้น”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๑๒. พระลูกชายขอให้บวช&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในปี พ.ศ. ๒๔๗๗ หลวงปู่บัว (ยังเป็นฆราวาส) ได้ขอร้องให้ หลวงปู่เพ็ง พระลูกชาย ออกธุดงคกรรมฐาน หลวงปู่เพ็งจึงได้ทำตามความประสงค์ของบิดา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในปี พ.ศ. ๒๔๗๙ หลวงปู่เพ็ง กลับมาเยี่ยมบ้านและพักอยู่ที่วัดป่าศรีไพรวัน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่อ่อนตา เล่าเรื่องนี้ว่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
“ภายหลังจากท่านเพ็งกลับจากธุดงคกรรมฐาน ท่านไปได้ข้ออรรถธรรมมา ก็มีความประสงค์ให้บิดาของตนออกบวชบ้าง ท่านเพ็งก็มีจดหมายไปหาท่านบัว ท่านบัวรู้ความก็มาหาในบ่ายวันเดียวกัน แล้วท่านเพ็ง ก็ได้ปรารภเรื่องการบวชพระ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การเห็นธรรมด้วยปัญญาอย่างแจ่มแจ้งของท่านเพ็งทำให้เกิดปีติ เชื่อมั่นในคำสอนของพระพุทธเจ้าในขณะออกเดินธุดงค์ในไพรป่านี่เอง ท่านจึงมีความตั้งใจที่จะให้บิดาได้เข้ามาใช้ชีวิตที่สมบูรณ์ในบวรพุทธศาสนา เหมือนตน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ก็นับว่า พระอาจารย์เพ็ง เป็นกุลบุตรที่มีความกตัญญูรู้คุณบิดามารดา คือได้หาทางดำเนินที่ถูกต้อง เป็นทางที่ประเสริฐแก่บิดามารดของท่าน พวกเราทั้งหลายควรเอาเป็นเยี่ยงอย่าง แล้วนำไปปฏิบัติเยี่ยงท่าน นับว่าเป็นกาทดแทนคุณบิดามารดาได้อย่างหมดสิ้นในชาตินี้ทีเดียว นี่แหละเป็นการทดแทนพระคุณบิดา และค่าน้ำนมแม่ละ”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่อ่อนตา ได้เล่าเหตุการณ์ต่อไปนี้ว่า :-&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
“เมื่อท่านบัวได้รับจดหมาย ทราบความแล้ว ท่านก็มาพบพระลูกชายที่วัดในวันนั้นเมื่อเวลาบ่าย ๓ โมงเห็นจะได้นะ ท่านเดินมาที่วัด&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พอมาถึงก็ถามท่านเพ็งว่า ต้องประสงค์สิ่งใดก็ให้บอกมา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ท่านเพ็งบอกว่า โยมบิดา อาตมาไม่ต้องการอะไรจากบิดาเลยแต่ขอเพียงอย่างเดียว คืออยากขอให้โยมบิดาบวช เพราะตัวอาตมาก็ได้ทำตามที่โยมบิดาต้องการแล้ว โยมบิดาให้อาตมาเล่าเรียนอาตมาก็ทำตาม โยมบิดาไม่ให้แต่งงาน ต้องการให้บวชก่อน อาตมาก็บวชให้ โยมบิดาประสงค์ให้อาตมาศึกษาธรรมจนสอบได้ อาตมาก็ทำตาม&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ครั้นต่อมา อาตมาก็ได้ทำตามคำขอร้องให้ออกธุดงค์ อาตมาก็ธุดงค์ปฏิบัติธรรม จนมีความเชื่อมั่นในคุณของพระพุทธเจ้า เชื่อพระธรรมคำสั่งสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ด้วยว่าอาตมาได้ประสบมากับตัวเอง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
บัดนี้อาตมาอยากขอร้องให้โยมบิดาบวชเป็นพระ โยมบิดาจะให้ตามคำขอของอาตมาได้หรือไม่ อาตมาก็จะขอเพียงเท่านั้นขออย่างเดียว และจะไม่ขออะไรอีกเลยชั่วชีวิต”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๑๓. ถวายตัวกับหลวงปู่อ่อน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
“ท่านบัวไม่ลังเลเลยนะ ใจเด็ดเดี่ยวมาก ท่านตอบตกลงทันที”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่อ่อนตา เล่าต่อไปว่า “ตอนที่ท่านบัวตอบตกลงว่าจะบวชตามคำขอนี้ ท่านมีอายุได้ ๕๐ ปีแล้วนะ เป็นปี พ.ศ. ๒๔๗๙&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อตกลงกันแล้ว ท่านเพ็งก็นำตัวไปฝากฝังกับหลวงปู่อ่อน ญาณสิริ”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่อ่อน ญาณสิริ เป็นพระอริยสงฆ์แห่งสำนักวัดป่านิโครธาราม อำเภอหนองวัวซอ จังหวัดหนองบัวลำภู ท่านเคยเป็นเณรติดตามหลวงปู่ดูลย์ อตุโล ต่อมาหลวงปู่ดูลย์ ได้นำสามเณรอ่อนไปฝากให้ปฏิบัติธรรมอยู่กับหลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต เรื่องราวของหลวงปู่อ่อนน่าศึกษาติดตามเป็นอย่างยิ่ง ท่านเป็นศิษย์อาวุโสของหลวงปู่มั่น ท่านปฏิบัติจนสำเร็จหลุดพ้นไปแล้ว พระธาตุของท่านเก็บให้ประชาชนได้สักการบูชาในเจดีย์ของท่านที่วัดป่านิโค รธาราม ใกล้ๆ กับวัดถ้ำกลองเพลของหลวงปู่ขาว อนาลโย และวัดราษฎร์สงเคราะห์ (วัดป่าบ้านหนองแซง) ของหลวงปู่บัว สิริปุณฺโณ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่อ่อน รับตัวหลวงปู่บัว (นายบัว น้อยก้อม) ไว้แล้วก็บอกกับพระอาจารย์เพ็งว่า ไม่ต้องเป็นห่วงนะ อาตมาจะบวชผ้าขาวให้ และจะอบรมธรรมให้เอง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ต่อจากนั้น หลวงปู่อ่อน ก็ได้พา ตาผ้าขาวบัว น้อยก้อม ออกเดินทางไปยังจังหวัดนครราชสีมา พักที่วัดสะแกราช อำเภอปักธงชัยไปอยู่ฝึกขานนาคอยู่กับหลวงปู่อ่อน เนื่องจากตาผ้าขาวบัวไม่ได้หนังสือ (อ่านเขียนไม่ได้) จึงใช้เวลาฝึกขานนาคอยู่ถึง ๓ ปี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในช่วง ๓ ปีนั้น ตาผ้าขาวบัวได้ติดตามหลวงปู่อ่อนไปหลายแห่งมีโอกาสพบและฟังธรรมจากครูบา อาจารย์หลายองค์ ได้รับข้ออรรถข้อธรรม จากท่านเหล่านี้มากทีเดียว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระอาจารย์ฝายกรรมฐานที่หลวงปู่บัว ได้ฟังธรรมในช่วงนั้นมี พระอาจารย์สุวรรณ สุจิณฺโณ, หลวงปู่สิงห์ ขนฺตยาคโม, หลวงปู่ขาว อนาลโย, หลวงปู่จันทร์ เขมปตฺโต, หลวงปู่อ่อนสา สุขกาโร, หลวงปู่คำดี ปภาโส, หลวงตาพระมหาบัว ญาณสมฺปนฺโน และครูบาอาจารย์องค์อื่นๆ อีกหลายองค์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่บัว ใช้ชีวิตผ้าขาวเยี่ยงกับพระธุดงค์ ท่านติดตามหลวงปู่อ่อนไปธุดงค์ตามป่าตามเขา ผจญกับสัตว์ป่า และอันตรายต่างๆ อย่างเอาเป็นเอาตายเลยทีเดียว จากการฝึกปฏิบัติอย่างเข้มข้นอย่างนี้แหละทำให้การปฏิบัติภาวนาของท่านหลัง จากบวชเป็นพระแล้ว มีความก้าวหน้าไปอย่างรวดเร็ว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๑๔. บวชเป็นพระภิกษุ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่อ่อน ญาณสิริ เมื่อก่อนนั้นท่านเป็นคนแข็งแรง “รูปร่างของท่านนี่สง่า กล้ามเนื้อเป็นมัดๆ เลย รูปร่างสมส่วนที่สุดละ ท่านมีความองอาจหาญกล้าดีจริงๆ”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ต่อมาภายหลังที่พวกเราเห็นรูปถ่ายของหลวงปู่อ่อนว่าท่านนั่งหรือยืนหลัง ค่อมๆ เพราะท่านอาพาธ และหมอได้ตัดลำไส้ท่านออกบางส่วน ความสง่าผ่าเผยของท่านจึงดูเปลี่ยนไป&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่อ่อนตา พูดถึงความเปลี่ยนแปลงนี้ว่า “โลกเรานี้มันเป็นอนิจจังนะ มันจะเป็นอะไรไม่บอกล่วงหน้าหรอก เพราะทุกอย่างเป็นอนัตตา คือเราไม่สามารถบังคับบัญชาให้เป็นไปตามที่เราต้องการได้จะเกิดมันก็ไม่บอก จะอยู่ก็ไม่บอก จะไปตายจากมันก็ไม่บอกทั้งนั้นนอกจาก สนฺทิฏฺฐิโก จึงจะรู้ได้ด้วยตนเองโดยไม่ต้องมีใครบอก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พวกเราจงภูมิใจใน พุท-โธ ของเรา ในโลกนี้ไม่มีใครเก่งเกินพุทโธของเราหรอก พุทโธเป็นเลิศในโลกเน้อ”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่อ่อนได้ทดสอบจิตใจหลวงปู่บัวอยู่ถึง ๓ ปี ท่านเห็นสมควรบวชได้แล้ว จึงมีจดหมายถึงท่านเพ็ง ถามว่า “โยมผ้าขาวนี่จะเอาอย่างไร จะให้อาตมาบวชให้หรือท่านเพ็งจะบวชเอง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ท่านเพ็งก็ตอบไปว่า จะขอบวชเองครับ พระคุณเจ้า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ท่านเพ็งก็ได้ไปซื้อผ้ามาตัดจีวรต่างๆ เป็นไตรชุดเลย ผ้าแต่ก่อนโน้นราคาถูกนะ ไม้หนึ่งราคา ๑๖ บาทเท่านั้น ท่านเพ็งใช้เวลา ๓ วัน ๓ คืน จึงเสร็จเป็นผ้าจีวร&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่อ่อนได้ส่งท่านบัวมาบ้านที่ร้อยเอ็ดเลย เพื่อมาบวชพระ”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่อ่อนตา เล่าถึงความรู้สึกของหลวงปู่บัว เมื่อก่อนบวชว่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
“ท่านเล่าว่า ทีแรกไปมองเห็นที่ทำมาหาทินแถวปักธงชัยดี ทำเรือกสวนได้ดี คิดจะพาครอบครัวมาอยู่ แต่มานึกว่า ตัวเราเองได้หยุดมานานแล้ว ยังจะคิดทำไร่ทำนาอยู่อีกหรือ ท่านคิดทบทวนดู แล้วตัดขาดตั้งแต่บัดนั้นเลยนะ ไม่คิดเอาอะไรทั้งนั้น นอกจากบวชอย่างเดียว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พอทุกอย่างจัดเสร็จเรียบร้อยแล้ว ท่านเพ็งพระลูกชาย ก็ได้นำบิดา คือท่านบัว ไปบวชที่วัดบึงพระลานชัยในตัวเมืองร้อยเอ็ด ทำพิธีอุปสมบทเวลา ๑๕.๑๘ น. มีคณะสงฆ์ ๑๑ รูป เมื่อปี พ.ศ. ๒๔๘๒ อายุท่านได้ ๕๓ ปี พอดี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
โดยมี ท่านพระครูคุณสารพินิจ เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอาจารย์ปลัดแก้ว เป็นพระกรรมวาจาจารย์ พระอุปัชฌาย์ได้ให้ชื่อว่า พระภิกษุบัว สิริปุณฺโณ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลังจากพิธีบวชแล้ว ท่านบัว ได้มาจำพรรษาอยู่กับท่านเพ็ง ที่วัดป่าศรีไพรวัน จังหวัดร้อยเอ็ด ตอนนั้นท่านเพ็ง พุทฺธธมฺโม เป็นเจ้าอาวาสวัดนี้อยู่นะ”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๑๕. ปฏิบัติจริงจังและรู้ได้เร็ว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่อ่อนตาได้เล่าถึงการบวชของหลวงปู่บัว ต่อไปว่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
“ต่อจากนั้น ท่านบัวได้เอาจริงกับการปฏิบัติ ไม่ว่า ยืน เดิน นั่ง นอน สติของท่านดีมาก เพราะได้ฝึกมาแล้วตอนสมัยเป็นฆราวาส&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ท่านบัวนี่ อาตมาพิจารณาดูแล้ว ในเรื่องการปฏิบัติ ท่านไปได้เร็วมาก คิดดูซิ ท่านมาบวชเมื่อตอนแก่นะ พาคนแก่ๆ อย่างนี้มาบวชแล้วได้สมาธิเร็วๆ คงมีไม่กี่องค์หรอก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ท่านบัวรักษาศีล ๕ ศีล ๘ มาก่อน ท่านบัว กำหนดสติอย่างชำนาญมาก่อน พอท่านบวชแล้วเอาจริงเอาจังก็เลยเป็นของไม่ยากสำหรับท่าน”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่บัว ท่านจึงเป็นพุทธสาวกประเภท สุขาปฏิปทา ขิปฺปาภิญฺญา คือ ปฏิบัติได้โดยไม่ลำบากและรู้ได้รวดเร็ว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สำหรับพุทธสาวกประเภทอื่นๆ ได้แก่&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- ทุกฺขาปฏิปทา ทนฺธาภิญฺญา ประเภทที่ปฏิบัติลำบากและก็รู้ได้ช้า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- ทุกฺขาปฏิปทา ขิปฺปาภิญฺญา ประเภทที่ปฏิบัติลำบาก แต่รู้ได้เร็ว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- สุขาปฏิปทา ทนฺธาภิญฺญา ประเภทที่ปฏิบัติสบายและก็รู้ได้ช้า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๑๖. พิจารณาเวทนาใต้ต้นลำดวน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ภายหลังที่หลวงปู่บัว สิริปุณฺโณ มาจำพรรษาที่วัดป่าศรีไพรวันแล้ว ในกลางพรรษาแรกนั้นเองท่านก็ได้ธรรมเกิดขึ้นในจิตใจ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในตอนนั้น หลวงปู่บัว ท่านมีอาการเจ็บในรูหูมาก หลวงปู่เพ็ง พระลูกชายได้ออกไปซื้อหายากินและยาหยอดหูมาถวาย พอหลวงปู่บัวท่านรับยาแล้วก็ถือไปนั่งสมาธิใต้ต้นลำดวนในบริเวณวัด นั่งต่อสู้กับทุกขเวทนาที่กำลังเผชิญในขณะนั้น ท่านยกเอาความเจ็บปวดเป็นกรรมฐาน ท่านนั่งสมาธิอยู่ ณ ที่นั้นติดต่อกัน ๓ วัน ๓ คืน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่ต่อสู้กับความเจ็บปวดจนชนะมันได้ ความเจ็บปวดหายไปโดยไม่ได้ใช้ยากินยาหยอดหูเลยแม้สักนิดเดียว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เรื่องที่ว่า หลวงปู่บัวท่านใช้อุบายในการกำหนดอย่างไรนั้นมาเปิดเผยขึ้นเมื่อหลวงปู่บัว เข้าไปกราบหลวงปู่มั่นในครั้งแรก เพื่อถวายตัวเป็นศิษย์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ครั้งนั้นหลวงปู่มั่นท่านยังไม่เคยรู้จักหลวงปู่บัวมาก่อน เมื่อเจอหน้าครั้งแรก หลวงปู่มั่น ท่านทักถามว่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
“ตอนที่ท่านบัวนั่งอยู่ใต้ต้นลำดวนอยู่ ๓ วัน ๓ คืนนั้น ท่านทำอย่างไร…”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่บัว กราบเรียนว่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
“กระผมเจริญพระกรรมฐาน กำหนดดูปฏิสนธิตั้งแต่เริ่มแรก พิจารณาการเกิดของเราเลย คือตั้งแต่เข้าไปอยู่ในครรภ์มารดา ต่อเนื่องมาจนปัจจุบันครับ ท่านอาจารย์”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
และทราบจากการบอกเล่าในครั้งนั้นว่าหลวงปู่บัว ได้พิจารณาปฏิจจสมุปปบาท จนมองเห็นอย่างรู้แจ้งแทงตลอด เป็นที่น่าอัศจรรย์มากที่หลวงปู่ไม่รู้หนังสือ แต่สามารถพิจารณาธรรมได้อย่างเข้าใจชัดเจน ท่านบอกว่ามันเป็นเหตุปัจจัยต่อเนื่องกันไปเป็นวัฏวน เหมือนกับมดไต่ขอบกระด้ง ถ้าไม่ใช้ปัญญาตัดจะไม่สามารถออกจากวัฏสงสารนี้ได้..นับเป็นที่น่าอัศจรรย์ จริงๆ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๑๗. ไปภาวนากับพระอาจารย์คูณที่มหาสารคาม&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อออกพรรษาในปีนั้นแล้ว หลวงปู่บัว สิริปุณฺโณ ได้ออกเดินทางจากวัดป่าศรีไพรวัน จังหวัดร้อยเอ็ด ไปยังจังหวัดมหาสารคาม ได้ถวายตัวเป็นศิษย์เพื่อปฏิบัติพระกรรมฐานกับพระอาจารย์คูณ ที่วัดพูลศรีสารคาม อำเภอเมือง มหาสารคาม (ไม่ทราบว่าวัดนี้ยังคงชื่อเดิมหรือเปลี่ยนชื่อไปเป็นอย่างอื่น)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สำหรับท่านพระอาจารย์คูณองค์นี้ ท่านมีชื่อเสียงในด้านการปฏิบัติภาวนา ท่านมักชอบออกเที่ยวธุดงค์อยู่ป่ามากกว่าอยู่ประจำที่ สถานที่ที่พระอาจารย์คูณท่องเที่ยวธุดงค์ส่วนใหญ่เป็นป่าแถวจังหวัด มหาสารคาม ยโสธร สุรินทร์ และปราจีนบุรี ส่วนภาคอื่นท่านก็ไปบ้างบางโอกาส&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่บัว ท่านเคยเล่าปฏิปทาข้อวัตรต่างๆ ของพระอาจารย์คูณ ให้ลูกศิษย์ฟังว่า งดงามยิ่งนัก หลักธรรมของท่านโน้มไปสู่การรู้ข้างในตน สำหรับการปฏิบัติตามพระธรรมวินัยไม่เคยมีอะไรให้เห็นเป็นข้อบกพร่อง ท่านเป็นพระฝ่ายกรรมฐานที่ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบจริงๆ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เวลาที่พระอาจารย์คูณอยู่กลางป่ากลางไพร พอถึงเวลาปักกลดตอนเย็นหน่อยเดียวป่าสมัยนั้นก็มืดสนิท แล้วท่านนั่งภาวนาชั่วครูแล้วก็เริ่มแสดงธรรม พูดเสียงดังๆ ออกมาเหมือนกับว่าในป่าดงยามค่ำคืนนั้นมีคนฟังเทศน์ท่านอยู่เป็นร้อยๆ คนพอเทศนาจบ ท่านดับเทียนทำภาวนาและเดินจงกรม&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่บัว มีโอกาสได้ฟังเทศน์และจดจำเนื้อหาธรรมของพระอาจารย์คูณได้เป็นอันมาก และได้นำธรรมะนั้นไปเป็นแนวทางประพฤติปฏิบัติของท่านได้เป็นอย่างดี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อใกล้จะสว่าง พระอาจารย์คูณก็เทศนาอีกครั้ง ท่านพูดดังๆ อยู่องค์เดียว ไม่สนใจว่าจะมีใครฟังหรือไม่ หลังจากนั้นท่านก็เจริญภาวนาและออกเดินจงกรม เมื่อได้เวลารุ่งอรุณ ท่านก็หยิบบาตรเดินเข้าโปรดญาติโยมชาวบ้านป่าเป็นกิจวัตรของท่าน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่บัว ได้เรียนรู้ธรรมและการปฏิบัติภาวนาจากพระอาจารย์คูณเป็นอันมาก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ปกติพระอาจารย์คูณเป็นพระพูดน้อย พอท่านได้ลูกศิษย์ที่ถูกใจคือหลวงปู่บัว ซึ่งพูดน้อยเหมือนกัน เลยอยู่ด้วยกันได้อย่างสบาย รู้ใจกันทั้งสองฝ่าย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๑๘ . การปฏิบัติธรรมไม่ต้องรอเวลา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ถ้ามีเวลาพักผ่อนสนทนากันบ้างในเรื่องอรรถธรรมพระอาจารย์คูณท่านจะบอกให้ อย่างแจ่มแจ้ง หายกังวลหายสงสัยไปเลยทีเดียว เมื่อหลวงปู่บัว และลูกศิษย์คนอื่นๆ เข้าใจแล้วก็รีบลงมือปฏิบัติทันที ไม่มีการรอเวลาว่าเท่านั้นเท่านี้โมง ลงมือเดี๋ยวนั้นเลย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เรื่องนี้ครูบาอาจารย์สายกรรมฐานแต่ละท่าน มักพูดเสียงเดียวกันว่า “เอากันเดี๋ยวนั้น” ไมมีคำว่าเดี๋ยวก่อน หรือ วันหน้า เราจะมัวประมาทหรือทำเล่นๆ ไม่ได้ เราไม่รู้วันตาย ถ้าเนิ่นช้าจะเสียการ ถ้าเพียงแต่รู้หรือเข้าใจธรรม แต่ยังไม่ได้ปฏิบัติ ก็ยังไม่สามารถสัมผัสรสคุณธรรมในใจตนได้ คือ มีแต่ปริยัติ ไม่มีการปฏิบัติ ก็ย่อมไม่บังเกิดผลในจิตใจคือ ปฏิเวธ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่บัว ท่านมีนิสัยนี้ติดตัวมาโดยตลอด เช่น เวลานอนพักผ่อน ขณะเอนกายลง ธรรมะเกิดขึ้น ท่านจะรีบลุกขึ้นมาพิจารณา กำหนดจิตลงสู่ความสงบ ให้ได้วิปัสสนาญาณรู้แจ้งในขณะนั้น ไม่มีการห่วงเรื่องนอนแม้จะง่วงแสนง่วงก็ตาม&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เพราะเมื่อได้ธรรมะแล้ว ความง่วงมันก็หลบหน้าหายไป จะมีแต่ความชื่นบานในตัวรู้ภายในตลอดเวลา บางทีมันจะทรงอยู่เป็นวันเลย มันมีตัวรู้ตัวทั่วพร้อมในนั้น คือ ภายในจิต เป็นความรู้ที่ได้จากการพิจารณาทางจิต ไม่ใช่ได้จากการใช้สมองครุ่นคิด เหมือนกับปัญญาความรู้ในทางวิชาการหรือในทางโลก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
นอกจากนี้ อีกขณะหนึ่ง เวลานอนหลับ แต่ตัวสติมันรู้มันทำหน้าที่ของมันอยู่ พอเกิดธรรมะเกิดปัญญาขึ้นขณะนั้น ท่านว่าท่านจะลุกขึ้นอย่างกระฉับกระเฉง นั่งภาวนาจนรู้แจ้งแทงตลอดในเรื่องนั้นๆ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ตัวอย่างในกรณีของ หลวงปู่ดูลย์ อตุโล ในขณะที่ลูกศิษย์นั่งสมาธิภาวนา เมื่อเกิดข้อธรรมหรือมีข้อสงสัยขึ้นในใจ หลวงปู่มักจะพูดขึ้นมาทันทีว่า “กำหนดดูต่อไป อย่าเปลี่ยน พิจารณาดูให้มันทะลุไป”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๑๙. สติกับจิตต้องไปด้วยกัน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่บัว สิริปุณฺโณ แม้ท่านไม่รู้หนังสือ แต่ท่านก็รู้ธรรม เกิดปัญญาจากการปฏิบัติภาวนา เป็นความรู้ที่ค้นพบด้วยตัวของท่านเอง พิจารณาตรวจสอบด้วยตัวท่านเอง มิใช่ความรู้ที่ได้จากการจดจำมาจากตำราหรือการได้ยินได้ฟังมาเท่านั้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่บัวท่านสอนศิษย์เป็นประจำขณะที่ยังมีชีวิตอยู่ว่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
“ขอให้มีสติตัวเดียวเท่านั้น มันจะแจ้งหมดโลก”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
คนตาดีก็ต้องมีสติกำกับในการเดิน ยืนนิ่งนอนและทำกิจกรรมทุกอย่าง ต้องทำด้วยความมีสติทั้งนั้น คลาดเคลื่อนไม่ได้ ถ้ารักการพ้นทุกข์ รักการปฏิบัติ ต้องเอาให้ได้ ทำให้ชำนาญ เรื่องสตินี้สติกับจิต ต้องหนักเท่ากัน เหมือนตราชั่ง ถ้าจะชั่งของต่างๆ ลูกตุ้มก็ดี สิ่งของก็ดี ต้องให้มันเท่ากัน มันจึงจะเป็นธรรม มันจึงจะตรงและบริสุทธิ์ยุติธรรมทั้งสองฝ่าย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
คนตาบอดก็ต้องมีสติ เอาสติวางไว้ที่ไม้เท้า กำหนดรู้ที่ไม้และที่เท้าขณะก้าวเดิน ถ้าเอาไปไว้ที่ไม้เท้ามาก ขาหรือเท้าหมดสิ่งกำกับ ก็จะเป๋ตกบ่อตกท่อไป ดังนั้น ต้องให้เท่ากันเหมือนลูกตุ้มกับสิ่งของในเรื่องตราชั่งที่ว่านั่นแหละ มันจึงจะพอใจ บริสุทธิ์ต่อกัน ทั้งไม้เท้าและขา ดังนี้ เรียกว่า สติกับจิตเป็นของคู่กันทุกสมัย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๒๐. มีอำนาจในแววตา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ชีวิตในเพศบรรพชิตของหลวงปู่บัว แม้ว่าจะบวชเมื่อล่วงวัย ๕๐ ปีแล้วก็ตาม แต่ท่านก็มีประสบการณ์ในการเดินธุดงค์ตามป่าเขามามากแต่ขาดการบันทึกไว้ ส่วนที่จดจำจากคำบอกเล่าจากปากของท่านเอก็มีเป็นส่วนน้อย เพราะหลวงปู่ท่านเป็นคนพูดน้อย ท่านสนใจการปฏิบัติภาวนามากกว่าการเทศนาบอกกล่าวให้ลูกศิษย์ลูกหาได้รู้ใน เรื่องราวและประสบการณ์ของท่าน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
จากคำบอกเล่าของครูบาอาจารย์ที่คุ้นเคยกับท่านมักจะพูดตรงกันว่า หลวงปู่บัวท่านมีอำนาจจิตเข้มข้น แววตาของท่าน ไม่ว่าท่านจะมองดูอะไร หรือผู้ที่พบเห็นท่านแล้ว คล้ายกับมีอำนาจสะกดให้จังงังได้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แววตาของหลวงปู่นั้นดุ มีอำนาจ และจิตใจของท่านอ่อนโยน มีเมตตาสูง เมตตาต่อผู้ที่ได้รับทุกข์เดือดร้อน ท่านจะให้ความช่วยเหลือเกื้อกูลเสมอโดยไม่เลือกผู้ดีมีจน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การที่แววตาท่านดุ จริงจัง มีอำนาจ ส่วนหนึ่งก็คงสืบเนื่องมาจากกิตติศัพท์ และประสบการณ์เดิมของท่านในสมัยเป็นฆราวาส ที่ท่านเล่นคุณไสยและเป็นหมอขับไล่ผีมาก่อน จึงทำให้สัญญาในอดีตส่งผลให้คนรู้จักเกรงกลัวท่านเป็นทุนเดิมอยู่ในใจ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๒๑. สั่งสอนชาวร้อยเอ็ดให้เลิกการนับถือผี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่บัว สิริปุณฺโณ ออกท่องธุดงค์ แสวงหาที่วิเวกปฏิบัติธรรมตามป่าเขาเป็นเวลาหลายปี จนได้คุณธรรมชั้นสูงประจักษ์ในจิตใจแล้ว ท่านได้เดินทางกลับจังหวัดร้อยเอ็ดบ้านเกิด&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ความตั้งใจประการหนึ่งของท่าน ได้แก่การสั่งสอนชาวบ้านจานทุ่งให้เลิกละการนับถือภูตผีปีศาจให้หันมานับถือ พระพุทธพระธรรมพระสงฆ์ เป็นที่พึ่ง และมาปฏิบัติตามคำสอนในพระพุทธศาสนา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่ได้เทศนาอบรมแสดงเหตุผลต่อชาวบ้านให้ยึดมั่นในศีลเจริญภาวนาให้ เกิดปัญญารู้เห็นในธรรม ท่านได้ชี้แจงแสดงเหตุผลอย่างชัดเจน โดยยกตัวอย่างตัวท่านเองสมัยฆราวาส ท่านได้หลงผิดนับถือยึดมั่นในหลักไสยศาสตร์ ว่าเป็นของดีงาม จนเป็นเหตุให้ตนเองและผู้อื่นหลงงมงายไม่สามารถแก้ปัญหาได้อย่างแท้จริง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การนับถือผีนี่ องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้ามิได้ทรงสรรเสริญ แต่พระองค์สรรเสริญให้คนทำความดี ให้คนมีศีลธรรม&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การปฏิบัติทางจิตก็ไม่ยาก เพียงแต่นั่งหลับตาแล้วบริกรรมภาวนาในใจว่า พุท-โธ เท่านั้น บุญก็เกิดขึ้นแล้วภายใน นี่เป็นวิธีปฏิบัติขั้นต้นให้ใจสงบ เพื่อจะได้ดำเนินจิตให้เกิดปัญญารู้ในขั้นสูงต่อไป&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ส่วนการทำบุญภายนอก คือ การทำทาน ไม่ว่าทานนั้นจะเป็นสิ่งของวัตถุใดก็ตาม เมื่อเราได้กระทำทานไปแล้ว จิตใจจะรู้สึกเบิกบาน ความสุขที่ได้รับจะขยายวงกว้างออกไปจนหาที่สุดที่ประมาณไม่ได้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ถ้าเราไปนับถือผี การเซ่นสรวงบูชาผี เราจะมีแต่ทางเสีย เสียทั้งกำลังกาย กำลังใจ และเสียทั้งทรัพย์ การเซ่นสรวงบูชาผี ผีมีแต่กิน เมื่อได้กินแล้วเขาก็ดี แต่เราเสียเงิน เสียเวลาไปซื้อหาของมาเซ่นสรวง เราเดือดร้อน ผีมันสบาย เราต้องทำมาหากิน หาเงินแสนเหนื่อยยาก กว่าจะได้เงินมาแต่ละอัฐแต่ละไพ ผีมันก็ไม่ได้ช่วยอะไรเราเลย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เวลาผีมันอยากจะกินไก่กินหมูเราก็ต้องทำตาม ต้องไปหาไปฆ่าไปแกง แต่ผีมันนอนดูเราทำบาป มันไม่ต้องบาปเพราะไม่ได้เป็นคนทำ เราเองเป็นคนฆ่า คนสั่งฆ่า บาปกรรมก็ตกอยู่ที่เรา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
อย่างนี้ พระพุทธเจ้าทรงตรัสว่า เป็นอกุศลกรรมบถ คือทางแห่งความชั่ว เพราะเราตั้งใจกระทำชั่วเอง เมื่อเราเห็นผิดเป็นชอบแล้ว ผีมันมาช่วยอะไรเราไม่ได้ มาช่วยเรามิให้ตกนรกไม่ได้ สวรรค์หรือนรกอยู่ที่การกระทำของเราเอง เราอยากไปนรก หรืออยากไปสวรรค์กันล่ะ ถ้าอยากไปสวรรค์ ก็ควรมารับเอาพระไตรสรณาคมน์จากอาตมาเถิด เมื่อรับแล้วจงถือมั่นในสัจจะ แล้วจงรับศีลห้าไปประพฤติปฏิบัติกัน เมื่อรับแล้วถ้าบุคคลผู้นั้นปฏิบัติตรงก็เท่ากับว่ามีพระประจำอยู่ในใจด้วย กันทุกคนจะอยู่บ้านเรือน อยู่ที่ไหนก็ตาม ไม่ว่าชายหรือหญิง เฒ่าเล็กเด็กน้อยสามารถทำได้ทั้งนั้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ศีลจะรักษา ศีลจะให้ความสุขความเจริญทั้งตัวเราและประเทศชาติบ้านเมือง ให้งอกงามไพบูลย์ต่อไป&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เป็นที่น่าอัศจรรย์ ปรากฏว่าชาวบ้านตำบลใกล้เคียงต่างๆ พากันเลิกการับถือภูตผีปีศาจ หันมารับพระไตรสรณาคมน์จากคำเทศนาของหลวงปู่ในครั้งนั้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ความดีมีเมตตาของหลวงปู่บัว สิริปุณฺโณ ในครั้งนั้นยังจารึกติดแน่นในดวงใจของชาวบ้านจานทุ่งและตำบลใกล้เคียงมาตราบเท่าทุกวันนี้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๒๒. การเผชิญสัตว์ป่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่บัว สิริปุณฺโณ ได้ฝึกฝนจิตใจตนเองกับพระอาจารย์คูณเป็นเวลานานหลายพรรษา จนมีอำนาจจิตแก่กล้า อีกทั้งปัญญาญาณก็ก้าวหน้าอย่างไม่หยุดยั้ง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่บัว รักชีวิตการอยู่ป่า เพราะป่าเป็นที่อาศัยของสัตว์และมนุษย์ผู้รักความอิสระ รักสันโดษ ป่ามีธรรมะให้สำหรับผู้มีปัญญา ผู้ใฝ่ธรรมจึงเที่ยวออกหาครูอาจารย์ผู้อยู่ป่ากันมากในปัจจุบัน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
จากประสบการณ์การท่องธุดงค์ในป่า มีหลายครั้งที่หลวงปู่บัวผจญกับเหตุการณ์น่ากลัวน่าหวาดเสียว แต่ท่านก็สามารถรักษาจิตใจของท่านได้ทุกครั้งที่พบเหตุการณ์นั้นๆ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ป่าในสมัยนั้นมีสัตว์ป่าอาศัยอยู่อย่างชุกชุม นับตั้งแต่ ช้าง เสือ งู หมี ควายป่า เป็นต้น สัตว์ป่าที่หลวงปู่ได้ผจญมากและเห็นว่าดื้อมากที่สุดไม่มีอะไรเกินหมีกับ ควายป่า มันดื้อจริงๆ ทำอย่างไรๆ มันก็ไม่ค่อยหลบ ไม่ค่อยหนี มันคอยจ้องคุมเชิงพระอยู่อย่างนั้น มันจะหลีกไปก็ต่อเมื่อมันรู้ว่า ต่างคนต่างไม่เป็นภัยต่อกัน นั่นแหละมันจึงจะหลีกทางให้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ตัวอย่างที่ปรากฏบ่อย เกิดขึ้นช่วงที่หลวงปู่เดินจงกรม เมื่อท่านเดินกลับไปกลับมาบนทางเดินจงกรม ปรากฏสัตว์พวกนี้มายืนขวางทางเดิน ยืนมองดูว่า พระท่านจะเอาอย่างไร&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่เห็นก็ทำเฉย ไม่แสดงอะไรให้เป็นที่สงสัยของมัน ท่านกำหนดสติไว้เฉพาะหน้า เดินก้าวย่างไปตามปกติ จนเกือบถึงตัวมันแล้วหันกลับเดินย้อนที่เก่า คือ เดินไปในระยะทางที่สามารถเดินได้ ท่านเดินไปเดินกลับอยู่อย่างนั้น เมื่อมันรู้ว่าพระไม่ได้สนใจกับมันจริงมันก็เดินหลบไปเอง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
งูก็เหมือนกัน ตัวโตๆ ขนาดลำขา มันเลื้อยมาจากที่อื่นๆ ก็มาได้ แต่พอมาถึงทางเดินจงกรมของพระ มันก็หยุดเลื้อยเลยเฉยๆ นิ่งทำเป็นว่าใครจะกล้าถูกตัวมันบ้าง ไปถูกตัวมันไม่ได้นะ มันรัดทันทีเลยพวกนี้ มันจะสงบเฉยรออยู่อย่างนั้น พอมันเห็นว่าไม่มีอะไรผิดปกติมันก็จะค่อยๆ เลื้อยหายไปเอง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๒๓. ครอบครัวงูเห่าเผือก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
มีคราวหนึ่ง หลวงปู่บัว ไปพักนั่งสมาธิภาวนาอยู่ในถ้ำแห่งหนึ่ง ปรากฏมีงูเห่า ๒ ตัว ตัวใหญ่ขนาดลำแขน ตัวมันสีขาวตลอดลำตัว มันเป็นงูเห่าเผือก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
งูเห่าเผือก ๒ ตัวนี้ จะมาเฝ้าดูหลวงปู่อยู่ทุกวัน ขวางทางเข้าปากถ้ำไว้ เวลาท่านจะเดินออกไปบิณฑบาตหรือเดินจงกรมนอกถ้ำมันจะนอนเฉยอยู่อย่างนั้นโดย ไม่ทำอะไร&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
งูเห่าทั้ง ๒ ตัวมีลูกหลายตัว เวลามันพาครอบครัวออกไปกินน้ำกันมันจะไปเป็นแถว เลื้อยไปกันเป็นระยะทาง ๘-๙ กิโลเมตรเลย เมื่อกินน้ำแล้วมันก็จะเลื้อยกลับมายังที่เก่าในถ้ำนั้นแหละ มันมาเฝ้าอยู่เหมือนเป็นยามรักษาให้หลวงปู่&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
มันอยู่ของมันอย่างนั้นทุกวัน จนถึงวันสุดท้ายที่หลวงปู่จะย้ายออกจากถ้ำนั้นไป พอหลวงปู่เตรียมตัวเก็บข้าวของ แล้วคิดในใจว่าต้องไปขอบใจเขาก่อน ที่เขามีน้ำใจประเสริฐนัก ถึงแม้เขาจะเป็นสัตว์ดิรัจฉานก็จริง แต่ความซื่อสัตย์ของงูเห่าทั้ง ๒ ตัวนี้ ยากจะหาอะไรเปรียบได้ หมั่นเฝ้าดูแลรักษาความปลอดภัยให้ นับว่าผิดวิสัยสัตว์ทั่วไปที่ต้องออกหากินเลี้ยงชีวิตรอดเป็นประจำวัน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พอหลวงปู่ไปถึงที่อยู่ประจำของเขาตรงปากถ้ำกลับไม่เห็นพวกเขา ไม่รู้ว่าหายไปไหน ก็ได้แต่กำหนดแผ่เมตตาอุทิศบุญกุศลให้เขาไป&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๒๔. อรรถธรรมของการบำเพ็ญบารมี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การที่หลวงปู่ได้พบกับสัตว์ร้ายในขณะเดินธุดงค์ในป่านั้น หลวงปู่ได้รับธรรมะอย่างกว้างขวางจากการฝึกภาวนาพิจารณาธรรมด้วยตนเอง อาศัยธรรมชาติเหล่านั้นเป็นส่วนประกอบ เหมือนกับว่ามีสัตว์ป่าเหล่านั้นคอยให้กำลังใจในการประพฤติปฏิบัติ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สมาธิก็เป็นไปอย่างแนบแน่น ความรู้แจ้งเห็นจริงก็แจ่มใส สติสัมปชัญญะบริบูรณ์ไม่คลอนแคลน ท่านได้ปัญญาและกำลังใจมากในการอยู่ป่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่เพ็ง พุทฺธธมฺโม พระลูกชายของหลวงปู่บัว ได้เล่าถึงการเห็นอรรถเห็นธรรมของหลวงปู่ว่า “อรรถธรรมของท่านหลวงปู่บัว ก็คือ เมตตาบารมีนี่เอง บารมีแต่ละอย่างมารวมอยู่ในจุดเดียวกันตอนที่ท่านนั่งภาวนาอยู่นั่นเอง ท่านทำจนสำเร็จกิจในระยะนั้น จนเป็นบารมีสิบทัศ พร้อมมูลบริบูรณ์ไปเลย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ครูบาอาจารย์สายหลวงปู่มั่น ท่านมีบารมีด้วยกันทุกองค์นั่นแหละ ถ้าไม่เช่นนั้นแล้ว จิตใจก็ไม่ดำเนินลงสู่สมาธิได้ นี่เรียกว่าเป็นการสร้างบารมี ดูอย่างในตอนที่พระพุทธองค์ตรัสรู้ ก็เกิดขึ้นในขณะที่นั่งภาวนาในที่แห่งเดียวใต้ต้นศรีมหาโพธิพฤกษ์ เป็นอย่างนี้นะ”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๒๕. ถวายตัวเป็นศิษย์หลวงปู่มั่น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ต่อเมื่อพระอาจารย์คูณได้ล้มป่วยและมรณภาพลง หลวงปู่บัวได้ช่วยกิจการงานศพของพระอาจารย์ แล้วท่านได้พบกับพระอาจารย์ส่วน ได้แนะนำและชักชวนหลวงปู่ให้ไปถวายตัวเป็นศิษย์ศึกษาธรรมกับหลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต พระอาจารย์ใหญ่ทางวิปัสสนากรรมฐาน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่บัว แสนจะปีติยินดี คิดว่าเป็นวาสนาบารมีของตนที่จะมีโอกาสได้พบหลวงปู่มั่น เพราะเคยได้ยินชื่อเสียงของท่านมานาน บัดนี้บุญกุศีลเกื้อกูลเราแล้ว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
จากนั้นหลวงปู่บัวได้เดินทางติดตามพระอาจารย์ส่วนไปยังจังหวัดสกลนคร ถิ่นที่พำนักของหลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่บัว ได้เข้านมัสการถวายตัวเป็นศิษย์ของหลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต ณ วัดป่าบ้านหนองผือ ตำบลนาใน อำเภอพรรณานิคม จังหวัดสกลนคร และอยู่ปฏิบัติธรรมใกล้ชิดหลวงปู่มั่น จนถึงวาระสุดท้ายของหลวงปู่มั่นในปี พ.ศ. ๒๔๙๒&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อไปถึงในตอนแรก หลวงปู่มั่นได้มอบธรรมเข้าสู่จิตใจหลวงปู่บัวทันทีในการพบหน้าเป็นครั้งแรก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่มั่นได้อธิบายขยายธรรมะที่หลวงปู่บัว พิจารณาเมื่อครั้งมีอาการเจ็บหู และพิจารณาดูปฏิสนธิ ขณะนั่ง ๓ วัน ๓ คืน ใต้ต้นลำดวน ภายในวัดป่าศรีไพรวัน จังหวัดร้อยเอ็ด&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่มั่น ได้อธิบายปฏิจฺจสมุปฺปบาท ให้ฟังและรับรองว่าหลวงปู่บัว ได้พิจารณาและเข้าใจอย่างถูกต้องแล้ว รวมทั้งยกย่องชมเชยหลวงปู่บัวให้ปรากฏแก่หมู่คณะในขณะนั้น นับเป็นที่น่าอัศจรรย์เป็นอย่างมาก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ทำไมจะไม่อัศจรรย์ ก็ตอนที่หลวงปู่บัว นั่งภาวนาเมื่อครั้งที่ท่านเจ็บหูนั้น หลวงปู่บัว ยังไม่เคยได้ยินชื่อเสียงของหลวงปู่มั่นด้วยซ้ำไป แล้วจู่ๆ เพียงเข้ากราบและพบหน้ากันเป็นครั้งแรก หลวงปู่มั่นได้ทักทายและกล่าวถึงการภาวนาของหลวงปู่บัวในครั้งนั้นได้อย่าง ถูกต้อง ชัดเจน รวมทั้งอธิบายข้อธรรมที่ละเอียดชัดเจนให้ด้วย ยิ่งทำให้หลวงปู่เกิดความเลื่อมใสศรัทธาในองค์หลวงปู่มั่นอย่างหมดหัวใจ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๒๖. กิจวัตรประจำวัน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ลูกศิษย์สายหลวงปู่มั่นทุกองค์ มีความเคร่งครัดในพระธรรมวินัยมาก อีกทั้งกิจวัตรประจำวันที่หลวงปู่มั่นได้วางแนวการปฏิบัติลูกศิษย์ทุกองค์ก็ ยึดถือปฏิบัติเป็นอาจิณวัตร คือปฏิบัติเป็นแบบแผนเป็นประจำ อย่างเสมอต้นเสมอปลาย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
กิจวัตรของพระสงฆ์สายหลวงปู่มั่น จะเริ่มต้นตั้งแต่เวลา ๐๓.๐๐ น. ตื่นนอน ออกจากกุฏิทำสรีรกิจ ล้างหน้าบ้วนปาก ปฏิบัติสมาธิภาวนาพอสมควร แล้วนำบริขารลงสู่โรงฉัน ปัดกวาดลานวัดออกเดินจงกรม&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พอได้เวลาออกบิณฑบาตภิกขาจารก็ขึ้นสู่โรงฉัน นุ่งห่มเป็นปริมณฑล สะพายบาตรเข้าสู่หมู่บ้านเพื่อบิณฑบาต กลับจากบิณฑบาตแล้ว จัดแจงบาตร จีวร จัดอาหารใส่บาตร นั่งพิจารณาอาหารปัจเวกขณ์ ทำภัตตานุโมทนายถาสัพพี แล้วฉันอาหารภายในบาตรอย่างสำรวม&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลังจากเสร็จกิจการฉันภัตตาหารแล้ว ต่างองค์ต่างเช็ดล้างบาตร ทำความสะอาดเสนาสนะ ต่างองค์ต่างแยกย้ายกลับกุฏิ พักผ่อนเล็กน้อย สวดมนต์ไหว้พระ พิจารณาธาตุอาหาร ชำระจิตจากนิวรณ์ นั่งสมาธิภาวนา หรือเดินจงกรมพอสมควร&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เวลาบ่าย แต่ละองค์จะลงกวาดลานวัด ตักน้ำใช้น้ำฉันมาไว้อาบน้ำชำระกาย แล้วเดินจงกรมชำระจิตใจขัดเกลากิเลส ตัณหา อุปาทานออกจากจิตใจ จนถึงเวลาพลบค่ำจึงขึ้นกุฏิ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
วาจาหรือความนึกคิดอันใดไม่มีความจำเป็นต้องพูด ให้พิจารณากำหนดลงที่จิต กำหนดสติ ตักตวงธรรมทำกำไรไว้ให้แก่ตนเองในแต่ละวัน แต่ละชั่วขณะจิต&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ถ้ามีข้อสงสัยติดขัดในข้ออรรถข้อธรรม ก็ค่อยไปสอบถามพระอาจารย์ในเวลาค่ำคืน หลวงปู่มั่นจะเปิดโอกาสให้ศิษย์แต่ละคนได้สอบถาม ข้อคำถามและการอธิบายคำตอบนั้น ลูกศิษย์ทั้งปวงจะมีส่วนรู้เห็น และทำความเข้าใจอย่างพร้อมหน้ากัน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เวลากลางคืน สานุศิษย์จะทยอยกันขึ้นไปปรนนิบัติครูบาอาจารย์ เวลานี้แหละลูกศิษย์ทุกองค์จะได้ฟังธรรมวิเศษจากท่าน ซึ่งมีคุณค่าต่อการปฏิบัติธรรมอย่างมหาศาล ไม่สามารถศึกษาค้นคว้าจากตำหรับตำราได้ หลวงปู่มั่นจะสอนอบรมสติปัญญาแก่ลูกศิษย์พอสมควรแล้วต่างองค์ต่างแยกย้ายไป บำเพ็ญภาวนาในสถานที่ของตน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ส่วนพระเณรที่รับหน้าที่นวดเฟ้นถวายพอสมควรแล้วก็กราบลากลับกุฏิ หลวงปู่มั่นก็เข้าห้องพัก ไหว้พระสวดมนต์ นั่งสมาธิของท่านต่อไป&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
บรรดาลูกศิษย์เมื่อแยกย้ายกันกลับกุฏิแล้ว บางองค์ก็นั่งภาวนา บางองค์ก็เดินจงกรม กำหนดจิตใจพิจารณาธรรมที่ตนได้รับมาเป็นเวลาอันสมควรแล้วเข้าพักผ่อน ถึงเวลา ๐๓.๐๐ น. ก็ตื่นขึ้นมาทำกิจประจำวันต่อไป&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๒๗. เมื่อมีเกิด ก็ย่อมมีไม่เกิด&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในช่วงที่หลวงปู่บัว สิริปุณฺโณ พำนักอยู่ที่วัดป่าบ้านหนองผือกับหลวงปู่มั่น ท่านก็ไม่ได้อยู่ประจำที่เสมอไป บางโอกาสท่านจะออกฝึกจิตใจโดยออกเดินธุดงค์ไปตามถิ่นต่างๆ เพียงลำพังองค์เดียวหลายครั้ง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ระยะทางการเดินธุดงค์ของหลวงปู่บัว ส่วนใหญ่จะไปไม่ไกลจากบ้านหนองผือนัก เพราะเกี่ยวเนื่องกับสุขภาพของท่าน ด้วยท่านอยู่ในวัยชราแล้ว จึงเดินทางไกลพอสมควรแก่สุขภาพร่างกาย แม้ท่านอยู่ในวัยชราท่านก็ไม่ยอมแพ้ตกเป็นทาสของสังขาร ท่านบำเพ็ญเพียรอย่างเอาจริงเอาจัง จิตใจของท่านอาจหาญนัก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่มั่น เคยอบรมบ่มนิสัยสานุศิษย์ให้รู้เท่าทันกิเลส กิเลสมันพามนุษย์ทั้งหลายให้ลุ่มหลงอยู่กับรูปสังขาร&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อผู้ใดยังยึดมั่น ลุ่มหลงอยู่ในขันธ์ มันก็จะพาเราให้มาเกิดแก่ เจ็บ ตาย ได้อีก อย่างไม่มีการจบสิ้น วนเวียนอยู่ในกองทุกข์ไปชั่วกาลนาน ถ้าไม่รู้จักทางแก้ไข จึงจำเป็นต้องมาพิจารณาหาทางแก้ไขความทุกข์ที่วนเวียนเหล่านี้ให้หมดสิ้นไป เพราะเมื่อมีมืดก็ต้องมีสว่างมาแก้กัน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อมี เกิด แก่ เจ็บ ตาย แล้ว ก็ย่อมต้องมีทางที่จะไม่เกิด ไม่แก่ ไม่เจ็บ และไม่ตาย อยู่เป็นแน่ ผู้ที่ใฝ่ธรรมในทางพระพุทธศาสนา จะต้องมานะพยายามใคร่ครวญหาทางแก้ไข พบเห็นหนทางด้วยตนเองให้จงได้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ทางเดียวที่หลวงปู่บัวได้พิจารณา ตามคำสอนของสมเด็จพระบรมศาสดา และจากการอบรมพร่ำสอนของหลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต ได้แก่การปฏิบัติสมาธิภาวนาให้สติตามรู้เหตุผลไปตลอดสาย จนเกิดปัญญารู้แจ้งแทงตลอด สามารถตัดขาดจากวงจรแห่งวัฏสงสารไม่ต้องกลับมาเวียนว่ายตายเกิด เข้าสู่วงจรแห่งความทุกข์อย่างไม่มีวันจบสิ้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
นั่นคือ ต้องบำเพ็ญเพียรจนกระทั่งจิตเข้าสู่พระนิพพานซึ่งเป็นเป้าหมายสูงสุดของการปฏิบัติธรรมทางพระพุทธศาสนา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๒๘. ปฏิบัติธรรมจนรู้จริง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่บัว สิริปุณฺโณ ได้รับอุบายธรรมในการปฏิบัติภาวนาจากหลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต ที่มีคุณค่าอย่างมากมายมหาศาล หลวงปู่มั่นได้เล่าถึงการเดินธุดงค์ไปยังที่ต่างๆ เช่นในท้องที่จังหวัดขอนแก่น อุดรธานี บ้านดงน้อยสามผง จังหวัดนครพนม และได้ไปพำนักจำพรรษาอยู่ที่ภาคเหนือเป็นเวลาถึง ๑๒ ปี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่บัว ยังมีโอกาสศึกษาอุบายธรรมจากพระเถระผู้ใหญ่ฝ่ายพระกรรมฐานหลายองค์ หลวงปู่ได้จดจำปฏิปทาของพระเดชพระคุณเจ้าเหล่านั้นมาประพฤติปฏิบัติตาม&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่บัวเคยเล่าให้ลูกหลานฟังว่า ธรรมที่เกิดจากจิตใจในครั้งนั้น ช่างแนบแน่นยกระดับจิตใจได้รวดเร็วทีเดียว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ภายหลังจากหลวงปู่มั่น เดินทางจากภาคเหนือมายังภาคอิสาน คือ จังหวัดอุดรธานี แล้วเดินทางไปอบรมสั่งสอนศิษย์ ในจังหวัดต่างๆ ในภาคอิสานตอนบนแถบจังหวัดขอนแก่น สกลนคร นครพนม เป็นต้น หลวงปู่มั่นได้อบรมสั่งสอนลูกศิษย์ลูกหาอย่างเต็มที่ ท่านเร่งเร้าให้ศิษย์ได้เอาจริงเอาจังกับการปฏิบัติภาวนาให้ยิ่งขึ้นไป ท่านเข้มงวดกวดขันกับลูกศิษย์ชนิดแทบหาเวลาพักผ่อนส่วนตัวได้ยาก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ผู้ใดมีความสงสัยอะไร ก็ให้ปรึกษาสอบถามได้อย่างไม่ต้องรอช้า เมื่อได้รับอุบายไปแล้วให้ปฏิบัติภาวนากันเลยทีเดียว พิจารณาจนรู้ประจักษ์แจ้งในธรรมนั้นๆ ด้วยตนเองไป&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๒๙. ให้ระวังปัจจัยเครื่องต่อ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในระหว่างพำนักปฏิบัติธรรมอยู่กับหลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต ถ้าลูกศิษย์องค์ใดมีความประสงค์ออกวิเวกตามลำพังและได้เข้าไปกราบอำลา หลวงปู่มั่น ท่านจะเมตตาให้คำแนะนำและตักเตือนทุกรูปไปโดย “ให้ยึดเอาสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นแบบอย่าง และเป็นแนวทางดำเนินเสมอ”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อหลวงปู่บัว เข้ากราบลาเพื่อออกธุดงค์ตามลำพัง หลวงปู่มั่นได้เมตตาเตือนสติ ให้ระวังโลกธรรมมากระทบกระทั่ง เพราะโลกธรรมทั้งหลายมีอยู่ดาดดื่นนานารูปแบบ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่มั่นได้แนะนำให้ยึดเอาคุณพระรัตนตรัยเป็นทางดำเนิน ให้รักษาแนวทางนี้ไว้เท่าชีวิต&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกี่ยวกับเรื่องโลกธรรมนั้น แม้แต่พระพุทธองค์ก็ยังถูกโลกธรรมเป็นมารมากระทบเลย พระพุทธองค์ทรงสอนสาวกให้มีสติพิจารณาโดยตลอด&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่บัว ได้นำคำสอนและอุบายธรรมที่ได้รับจากหลวงปู่มั่นมาแนะนำถ่ายทอดให้ลูกศิษย์ อีกทอดหนึ่ง ท่านสอนให้ระวังยิ่งในเรื่องปัจจัย หรือลาภสักการะต่างๆ เพราะปัจจัยหรือผลประโยชน์เหล่านั้นมันเป็นอุปสรรคขัดขวางการปฏิบัติธรรม ถ้าไปหลงยึดถือมัน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ปัจจัย แปลว่า เครื่องต่อ มันสามารถต่อได้สารพัดอย่าง มันสามารถต่อภพต่อชาติ ต่อลูกต่อเมีย ต่อบ้านต่อเรือนต่อไป จนกระทั่งต่อทรัพย์สมบัติ วงศ์ตระกูล ถ้าขาดสติพลั้งเผลอละเมอตาม บางทีมันต่อทางเดินลงนรกไปเสียเลยก็มี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่บัว ท่านมักสอนลูกศิษย์ลูกหา ไม่ว่าพระสงฆ์ในวัด รวมทั้งบรรดาญาติโยม วัดป่าบ้านหนองแซง อยู่เสมอๆ ตามที่ได้รับการอบรมพร่ำสอนครั้งอยู่ปฏิบัติธรรมกับหลวงปู่มั่น พระอาจารย์ใหญ่ฝ่ายพระกรรมฐาน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๓๐. ติดตามไปอยู่กับหลวงปู่คำดี ที่ถ้ำกวาง ขอนแก่น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่บัว สิริปุณฺโณ ได้ติดตามปฏิบัติธรรมกับหลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต อยู่หลายพรรษา จนถึงปี พ.ศ. ๒๔๙๒ ซึ่งเป็นปีสุดท้ายในชีวิตของท่าน ใน วันมาฆบูชาในปีนั้นหลวงปู่มั่น ได้แสดงธรรมเป็นที่อัศจรรย์ประจักษ์แก่บรรดาสานุศิษย์ไม่เคยลืม แม้หลวงปู่มั่นจะอาพาธหนักแต่ท่านก็สามารถข่มเวทนาแสดงธรรมได้อย่างละเอียด ชัดเจน และท่านบอกสานุศิษย์ว่าเป็นการเทศน์ครั้งสุดท้ายของท่านก่อนละทิ้งสังขาร เดินทางไปสู่แดนบรมสุข คือ เข้าสู่พระนิพพาน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่บัว ได้อยู่ช่วยจัดงานศพหลวงปู่มั่น จนสำเร็จเรียบร้อยแล้วจึงได้เดินทางออกจากจังหวัดสกลนครเมื่อปี พ.ศ. ๒๔๙๓ ติดตามไปอยู่กับหลวงปู่คำดี ปภาโส ที่ถ้ำกวาง จังหวัดขอนแก่น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
จากบันทึกประวัติและธรรมเทศนา ของหลวงปู่คำดี ปภาโส ท่านเป็นคนขอนแก่น ได้มาพำนักที่ถ้ำกวางในช่วงปี พ.ศ. ๒๔๘๑-๒๔๘๕ ท่านตั้งสัจจะอธิษฐิานอยู่จำพรรษาที่ถ้ำกวาง ๕ พรรษา หลังจากนั้นท่านได้ออกธุดงค์ไปหลายแห่ง ในช่วงสุดท้ายของชีวิต หลวงปู่คำดี ได้ไปพำนักที่ถ้ำผาปู่ อำเภอเมือง จังหวัดเลย จนมรณภาพ ในปี พ.ศ. ๒๕๒๗ สิริรวมอายุได้ ๘๓ ปี รวมพรรษาธรรมยุติได้ ๕๗ พรรษา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๓๑. เรื่องราวของหลวงปู่คำดี กับถ้ำกวาง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ตามประวัติของหลวงปู่คำดี ปภาโส ได้บันทึกว่า หลวงปู่บัว สิริปุณฺโณ ในสมัยเป็นตาผ้าขาว เคยติดตามหลวงปู่อ่อน ญาณสิริ ไปภาวนากับหลวงปู่คำดี ที่ถ้ำกวางมาครั้งหนึ่งแล้วเมื่อปี พ.ศ. ๒๔๘๓ ครั้งนี้จึงไปถ้ำกวางเป็นครั้งที่สอง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ขออนุญาตคัดลอกบันทึกประวัติของหลวงปู่คำดี ที่เกี่ยวกับถ้ำกวางมาเสนอ ดังต่อไปนี้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ปี พ.ศ. ๒๔๘๑ หลวงปู่คำดี ปภาโส จำพรรษาที่วัดถ้ำกวาง บ้านหินร่อง ตำบลเมืองเก่า อำเภอภูเวียง จังหวัดขอนแก่น ครั้งแรกท่านอยู่องค์เดียว อาศัยญาติโยมชาวบ้านทำร้านที่พักให้ชั่วคราว ต่อมามีหมู่คณะไปอยู่ด้วย มีพระ ๓ องค์ ตาผ้าขาว ๑ คน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ถ้ำกวางนี้เป็นสถานที่ที่มีป่าทึบรกชัฏมาก ห่างไกลจากหมู่บ้านประมาณ ๒ กิโลเมตร ก่อนที่ท่านจะมาถ้ำกวางนี้ หลวงปู่คำดี มุ่งมั่นทำความเพียรอย่างเอกอุ ยอมสละชีพเพื่อพรหมจรรย์ เพื่อมรรคผลนิพพานอย่างมอบกายถวายชีวิต&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่คำดี ได้ตั้งสัจจะอธิษฐานอยู่จำพรรษาที่ถ้ำกวางนี้ ๕ พรรษา ถ้ามีอุปสรรคอะไรเกิดขึ้นก็ตาม ท่านจะไม่ยอมหนีให้เสียสัจจะโดยเด็ดขาด การจำพรรษาที่นี่ ท่านได้ปฏิบัติภาวนาอย่างชนิดที่เรียกว่าแบบเอาเป็นเอาตายเลยทีเดียว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในปี พ ศ. ๒๔๘๓ หลวงปู่คำดี ได้เป็นไข้มาเลเรียอย่างหนัก แม้แต่หมู่คณะของหลวงปู่ทุกองค์ก็เป็น ไม่มีใครดูแลกันได้เลย ได้อาศัยชาวบ้านหินร่องมาช่วยอุปัฏฐากดูแล ต่อมาพระ ๒ รูปได้มรณภาพ และตาผ้าขาว ๑ คนได้ตายจากไป ส่วนพระที่ยังไม่ตาย ต่างก็หนีไปที่ต่างๆ ไม่มีใครกล้าอยู่ เพราะกลัวไข้มาเลเรียกัน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สำหรับหลวงปู่คำดี ได้มีญาติโยมมาอ้อนวอนให้หนี แต่หลวงปู่ท่านได้อธิษฐานไว้แล้ว ท่านอยู่ของท่านองค์เดียวตลอดฤดูแล้ง พอจวนจะเข้าพรรษามีพระไปร่วมจำพรรษาอีก ๔ รูป ตาผ้าขาว ๑ คน คือ พระอ่อน (หลวงปู่อ่อน ญาณสิริ) หลวงตาสีดา หลวงตาช่วง (ในบันทึกมีรายชื่อพระเพียง ๓ รูป) และตาผ้าขาวบัว (หลวงปู่บัว สิริปุณฺโณ วัดป่าบ้านหนองแซง จังหวัดอุดรธานี ในขณะนั้น) ก็ได้ร่วมกับเพื่อนพระด้วยกันปฏิบัติภาวนาจนกระทั่งออกพรรษา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ปีนั้น ญาติโยมนิมนต์ไปงานกฐินที่บ้านกุดดุก ตำบลหว้าทอง อำเภอภูเวียง พอกฐินเสร็จเกิดอาการจับไข้อีกเกือบไม่รอด ชาวบ้านไปหาหมอพื้นบ้านในตำบลทั้งหมด ก็ไม่มีหมอคนไหนกล้ารักษา มีแต่เขาเห็นว่าจะไม่ไหวแล้วกลัวจะกำเริบใหญ่ สมัยนั้นไม่มีหมอรักษา มีแต่หมอเถื่อนเขาไปตามมารักษา หมอให้ยาถ่ายเวลาประมาณ ๕ โมงเย็น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พอฉันยาถ่ายลงไป ถ่ายมาก ถ่ายตลอดทั้งคืนถึงเวลารุ่งหมดกำลัง พอสว่างก็ยังถ่าย สังเกตเห็นถ่ายมีเลือดปนเป็นฟองสีจางๆ ถ่ายเป็นเลือดออกมาด้วย ชาวบ้านพากันตกใจวาจะไม่รอด ได้ตามหาหมอกันอีก ได้ทราบว่ามีหมออพยพต่างถิ่นคนหนึ่ง ไม่รู้ว่าย้ายมาจากไหน มาอยู่บ้านโป่งได้ไม่นาน จึงไปนำหมออพยพต่างถิ่นมายังกุฏิที่พักของท่าน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หมอใช้ยารากไม้ ต้องฝนไว้หลายๆ ถ้วย ใส่ขันบ้าง ใส่ถ้วยบ้าง ปกติขณะป่วยหนัก กินน้ำไม่ได้ กินไม่แซบไม่อร่อย เมื่อได้ฉันยาของเขาเป็นเหมือนกับธรรมดา เหมือนกับกระหายน้ำมาจากป่าจากดง มีรสดี เย็นดี ตอนแรกเขาก็ไม่ให้ฉันมาก ท่านได้ขอเขาฉันอีก เขาเอาขันอื่นมาให้ ฉันไม่ได้ มีกลิ่นคาวๆ พอฉันยาขันนั้นดูเหมือนหอม รสดี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หมอบอกว่าถูกยาแก้แล้ว ได้ขอน้ำอีก พอตื่นเช้าค่อยรู้สึกเบาตัว จิตใจปกติ แต่อ่อนเพลีย ลุกไม่ได้ ญาติโยมผู้เฒ่าผู้แก่จากขอนแก่นพากันไปเยี่ยม ต่างพากันน้ำตาตก เห็นร่างกายท่านซูบผอมมาก แต่ระยะที่ไปเยี่ยมนั้นมีอาการทุเลาลงบ้างแล้ว เรียกว่าถูกยาเขาแล้ว อาการหายไปบ้างแล้ว แต่พูดไม่ออก…ญาติโยมชาวบ้านกุดดุกได้อุปถัมภ์ค้ำชูดูแลอาหารของท่าน ตลอดจนอาหารการฉันดีมาก จนมีกำลังแข็งแรงเป็นปกติ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พอหายไข้ หลวงปู่คำดี กลับคืนถ้ำกวางไปอยู่วัดบ้านหนองบัวน้อย บ้านโยมอุปัฎฐากที่ภูเวียงอีก อาการไข้กลับเป็นซ้ำเรื้อรังอีก บางครั้งก็เป็นไข้เรียงวัน (ทุกวัน) บางครั้งก็บาวัน (เว้นวัน) ถึงเวลาไข้ มันก็ไข้ แต่ก็ฉันอาหารได้บ้างแล้ว มีกำลังพอสมควร&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในขณะอยู่ถ้ำกวาง บ้านหินร่อง กลางฤดูแล้ง ปี พ ศ. ๒๔๘๔ คิดอยากจะไปวิเวกที่ภูเก้า ขณะนั้นไข้ยังไม่หายดี ก่อนไปคิดเสียสละตัดสินใจไป หากจะเป็นอย่างไรก็ยอมเป็น จะหายก็หาย จะตายก็ตาย ตัดสินใจอย่างนั้น ก็เล่าให้ลูกศิษย์ซึ่งเป็นไข้เหมือนกันฟัง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
“ผมจะไปภูเก้า ท่านจะไปด้วยไหม ถ้าผมไป ผมยอมสละชีพได้นะ จะหายก็หาย จะตายก็ตาย หากถึงภูเขาและถ้ำแล้ว ถ้าลงบิณฑบาตไม่ได้ผมก็ไม่ลง หากชาวบ้านเขาไม่เอาอาหารมาส่งผมก็ไม่ฉัน”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อโสสุด (ตั้งใจแน่นอน) อย่างนี้ก็ตกลงไปด้วยกัน การเดินทางจากถ้ำกวางไปภูเก้ายากลำบากมาก เพราะยังเป็นไข้ด้วยกันทั้ง ๒ องค์ ถ้าท่านเป็นไข้ก่อน ลูกศิษย์ก็ปูผ้าอาบให้ท่านนอนพักเลยก่อน เมื่อหายไซ้ก็ออกเดินทางต่อไป เดินไปได้ไม่ไกลลูกศิษย์ก็จับไข้บ้าง ต้องนอนพักผ่อนอีก ช่วยเหลือกันไปตามกำลัง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
จะด้วยอำนาจการสละชีพเพื่อศาสนา หรือด้วยกุศลผลบุญของท่าน พอท่านเดินทางไปถึงหมู่บ้านเชิงภูเขาชื่อบ้านหนองกุง ปรากฏว่าอาการไข้ของท่านหายเป็นปลิดทิ้ง ตื่นเช้ามันเคยไข้ก็ไม่ไข้ สามารถเดินขึ้นภูเขาได้ เที่ยวบิณฑบาตทางไกลระยะทางร้อยกว่าเส้นได้อย่างน่าอัศจรรย์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่คำดี ได้มาพักวิเวกที่ถ้ำหามต่าง ภูเก้า อำเภอโนนสังข์ จังหวัดอุดรธานี เป็นเวลา ๓ เดือนท่านได้รับประสบการณ์ในการบำเพ็ญภาวนาอย่างมาก เมื่อจวนจะเข้าพรรษา หลวงปู่และลูกศิษย์ก็กลับมาจำพรรษาที่ถ้ำกวาง และตั้งแต่ท่านหายไข้เมื่อครั้งนั้นแล้ว ก็ไม่เคยเป็นไข้อีกเลยตลอดจนลูกศิษย์ของท่านก็ไม่เป็น นับว่าอัศจรรย์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่คำดี ปภาโส ได้อยู่จำพรรษาทำความเพียรภาวนาด้วยความเจริญก้าวหน้าจนกระทั่งครบ ๕ พรรษาตามที่ท่านได้อธิษฐานจิตไว้ก่อนเดินทางธุดงค์ไปที่อื่นอีกต่อไป&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๓๒. ติดตามหลวงปู่คำดี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่คำดี ปภาโส เป็นพระคณาจารย์ศิษย์ผู้ใหญ่ของหลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต ที่มีปฏิปทาข้อวัตรงดงามอีกองค์หนึ่งหลวงปู่บัว สิริปุณฺโณ มีความเคารพและศรัทธาในหลวงปู่คำดีมาก ท่านหมั่นไปมาหาสู่เสมอๆ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ที่ถ้ำกวาง หลวงปู่บัว ได้พำนักอาศัยอยู่เป็นเวลานาน ได้รับอรรถธรรมจากหลวงปู่คำดี เป็นอย่างมากทีเดียว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ออกจากถ้ำกวาง หลวงปู่คำดีพาหลวงปู่บัวไปอยู่ถ้ำภูเวียง สถานที่แห่งนั้นหลวงปู่บัวพึงพอใจมากเป็นพิเศษ เพราะเป็นที่สงบจากผู้คน ภาวนายกจิตใจขึ้นสู่ความสงบได้รวดเร็ว ไม่ว่าเดินจงกรมหรือบำเพ็ญเพียรในอิริยาบถใด หลวงปู่คำดีจะเป็นผู้ดูแลให้เป็นอย่างดียิ่ง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ต่อมาหลวงปู่คำดี ได้พาหลวงปู่บัว ออกธุดงค์มายังจังหวัดขอนแก่น ไปพักจำพรรษาที่วัดป่าชัยวัน อำเภอเมือง ๑ พรรษา เมื่อออกพรรษาปีนั้นได้ออกธุดงค์ไปทางภูพานคำ อำเภอหนองเรือ ไปพักที่สถานที่ชื่อคำหวายยาง ภูพานคำ เห็นเป็นที่สงบร่มรื่น เหมาะเป็นที่วิเวก สัปปายะดีมาก เหมาะกับการปฏิบัติภาวนาท่านจึงพักอยู่ที่นั่นหลายพรรษา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ต่อมาหลวงปู่คำดีเกิดอาพาธ หลวงปู่บัว จึงพาท่านกลับลงมาจำพรรษาที่บ้านเหล่าบูด (ต่อมาเรียกว่า บ้านเหล่าสมบูรณ์) เพื่อรักษาหลวงปู่คำดี จนท่านหายอาพาธ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๓๓. พระอาจารย์หลวงตามหาบัว วัดป่าบ้านตาด&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในช่วงพรรษาแต่ละปี หลวงปู่บัว สิริปุณฺโณ มักจะเดินทางไปนมัสการฟังธรรมจากครูบาอาจารย์ผู้ใหญ่ฝ่ายกรรมฐานที่ท่าน เคารพนับถือ ได้แก่ หลวงปู่ขาว อนาลโย วัดถ้ำกลองเพล อำเภอหนองวัวซอ จังหวัดหนองบัวลำภู (แต่เดิมอยู่ในจังหวัดอุดรธานี) หลวงปู่ฝั้น อาจาโร วัดป่าอุดมสมพร อำเภอพรรณานิคม จังหวัดสกลนคร หลวงตาพระมหาบัว ญาณสมฺปนฺโน วัดป่าบ้านตาด อำเภอเมือง จังหวัดอุดรธานี และหลวงปู่อ่อน ญาณสิริ วัดป่านิโครธาราม อำเภอหนองวัวซอ จังหวัดอุดรธานี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระเถระที่กล่าวนามมานี้ หลวงปู่บัว สิริปุณฺโณ มีความเคารพในคุณธรรมของแต่ละองค์อย่างมาก เพราะได้ประจักษ์ในข้อวัตรปฏิบัติของท่านมาแล้วเป็นอย่างดี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สำหรับท่านหลวงตาพระมหาบัว ญาณสมฺปนฺโน นั้น หลวงปู่บัวได้ติดตามไปอยู่ถ้ำและที่บ้านห้วยทรายอยู่ระยะหนึ่ง ท่านหลวงตาพระมหาบัว ได้อบรมธรรมแก่หลวงปู่บัวอย่างถึงแก่นถึงโคนทีเดียว ธรรมะของหลวงตาฯ ได้ “เข้าจิตใจอย่างกับสายน้ำทีเดียว” หลวงปู่บัวท่านว่าอย่างนั้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การเทศนาแต่ละครั้ง ท่านหลวงตาฯ ได้ยกเหตุผลด้วยปัจจุบันธรรม การเทศนาของท่านเป็นไปในรูปแบบขุดล้างกิเลสมารถึงบึ้งจิตใจ มีความอาจหาญไม่อ้อมค้อม ท่านหลวงปู่บัวชอบใจเป็นนักหนา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ตอนที่หลวงปู่บัว มาพำนักประจำที่วัดป่าบ้านหนองแซง ท่านจะพาพระลูกวัดและญาติโยมไปฟังธรรมกับท่านหลวงตาพระมหาบัว ญาณสมฺปนฺโน เป็นประจำทุกวันพระเลยทีเดียว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๓๔. อธิษฐานจิตภาวนาแบบสละชีวิต&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่บัว สิริปุณฺโณ ได้ออกธุดงค์เพียงลำพังอยู่บ่อยๆ โคจรไปในถิ่นต่างๆ ในภาคอิสาน การเดินธุดงค์ของท่านปฏิบัติตามที่หลวงปู่มั่น และครูบาอาจารย์ฝ่ายกรรมฐานได้เคยอบรมมาทุกประการ ผ่านป่าเขาลำเนาไพร เมื่อพบสถานที่อันเป็นสัปปายะ หลวงปู่จะพักและปฏิบัติภาวนาอยู่หลายวัน เมื่อเริ่มคุ้นเคยและเริ่มจะติดสถานที่ ท่านก็จะออกเดินทางต่อไป เพื่อไม่ให้ติดสุขในที่นั้นๆ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่บัว เดินธุดงค์ไปพบสถานที่ชื่อว่า ถ้ำจันทร์ อยู่ในเขตอำเภอบึงกาฬ จังหวัดหนองคาย หลวงปู่ได้เข้าไปพำนักภาวนาที่ถ้ำแห่งนั้น ท่านได้อธิษฐานจิตพิจารณาตัดกิเลสอาสวะขั้นอุกฤษฏ์ให้ได้ในครั้งนั้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ท่านได้ตั้งสัจจะอธิษฐาน ทำใจให้แน่วแน่ลงไปโดยอ้างการกระทำดีทั้งปวงมาเป็นสักขีพยาน เอาศีล สมาธิ ปัญญา เป็นเครื่องรองรับจิตใจ ตั้งสัจจะอธิษฐานว่า“ถ้าแม้ข้าพเจ้าไม่ได้ธรรมะ อันเป็นสิ่งเดียว ที่สามารถจะพาจิตใจพ้นไปเสียจากกิเลส ตัณหา อุปาทานได้แล้ว ข้าพเจ้าจะไม่ลุกจากที่แม้ชีวิตจะดับสลายไป”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แล้วท่านก็ลงมือนั่งสมาธิภาวนา กำหนดจิตใจให้แน่วแน่ลงไปอย่างชนิดเอาชีวิตเป็นเดิมพัน จนกระทั่งชาวบ้านเกิดความสงสัยว่า ทำไมหลวงปู่ไม่ลงมารับบาตรเลย อยู่แต่ในถ้ำตลอดเวลา หรือว่ามีใครส่งข้าวส่งน้ำให้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่นั่งภาวนาโดยไม่ขยับเขยื้อนจนเวลาล่วงเลยไปได้ ๑๐ วัน ชาวบ้านคิดว่าท่านได้มรณภาพในถ้ำเสียแล้วเพราะท่านไม่ได้ฉันข้าวฉันน้ำเลย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ข่าวลือการมรณภาพของหลวงปู่บัว ได้ขยายวงออกไปจนถึงจังหวัดอุดรธานี และทราบไปถึงท่านหลวงตาพระมหาบัว ญาณสมฺปนฺโน แห่งสำนักวัดป่าบ้านตาด&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๓๕. ต้องส่งพระไปนิมนต์กลับ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อข่าวลือว่าหลวงปู่บัวปฏิบัติธรรมจนมรณภาพที่ถ้ำจันทร์ อำเภอบึงกาฬ จังหวัดหนองคาย แพร่สะพัดออกไป ท่านหลวงตาพระมหาบัว ญาณสมฺปนฺโน มีความมั่นใจว่าหลวงปู่ไม่เป็นอะไร แต่ถ้าปล่อยให้ท่านอยู่ต่อไปคงต้องมรณภาพอย่างแน่นอน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ท่านหลวงตาพระมหาบัวได้ใช้ให้พระลูกวัดชื่อพระบัว กับโยมชาวบ้านชื่อพรหม ไปนิมนต์หลวงปู่บัวให้ออกจากการภาวนาและเดินทางกลับวัด โดยเขียนหนังสือกำกับไปว่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
“ถ้ามรณภาพแล้วให้เอาลงมา ถ้ายังไม่มรณภาพก็ให้ลงมา ใครจะขัดขวางไม่ได้”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลังจากได้รับคำสั่งแล้ว พระบัว กับโยมพรหมได้ทำเปลไม้ไผ่ขึ้น แล้วออกเดินทาง ปีนั้นเป็น พ.ศ. ๒๔๙๘&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อพระบัว และโยมพรหม ไปถึงถ้ำจันทร์ได้พบว่าหลวงปู่บัว“นั่งนิ่งเลย ข้าวน้ำไม่ได้ฉันมา ๑๑ วัน ๑๑ คืน” หลวงปู่นั่งนิ่งเฉยอยู่อย่างนั้น ไม่รู้สึกอาลัยในสังขารร่างกายเลยแม้แต่น้อย แม้กำลังวังชาจะไม่มี ป่วยก็ป่วย นั่นเป็นเรื่องของสังขาร ส่วนจิตใจนั้นท่านรู้สึกปีติอยู่ในธรรม อิ่มเอิบสว่างไสวตลอดทุกขณะจิตทีเดียว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระบัวเข้ากราบเรียนหลวงปู่บัวว่า “บัดนี้ท่านพระอาจารย์มmบัว ญาณสมฺปนฺโน วัดป่าบ้านตาด ใช้ให้กระผมมานิมนต์หลวงปู่กลับบ้านหนองแซงครับกระผม”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ท่านหลวงปู่บัว ตอบว่า “เออ…ออกก็ออก”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระได้นิมนต์ท่านลงเปลไม้ไผ่ หามออกมาใส่เรือ ล่องน้ำมาขึ้นฝั่งที่ท่าอำเภอโพนพิสัย แล้วขึ้นรถผ่านตัวจังหวัดหนองคาย มุ่งสู่วัดป่าบ้านหนองแซง อำเภอหนองวัวซอ จังหวัดอุดรธานี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
นี่เป็นตัวอย่างความมานะอดทนปฏิบัติธรรมอย่างเอาจริงเอาจังของครูบา อาจารย์ฝ่ายวิปัสสนากรรมฐาน ท่านยอมตายถวายชีวิตเพื่อให้ได้ธรรมตามแนวทางของพระพุทธองค์ แล้วนำมาอบรมสั่งสอนลูกศิษย์ลูกหาได้อย่างมั่นใจ เป็นธรรมที่ท่านแจกมาด้วยชีวิต รู้ธรรมจากการทดลองด้วยตัวเองจนเห็นประจักษ์ ไม่เพียงแต่การจดจำจากตำราหรือจากคำบอกเล่าเท่านั้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
นับเป็นคุณานุปการแก่ลูกศิษย์ลูกหาเป็นอย่างยิ่ง พวกเราทั้งหลายควรได้ระลึกถึงพระคุณของพระอริยเจ้าผู้ปฏิบัติดีรอดตายกลับมา สอนพวกเรา เราควรแสดงความกตัญญูรู้คุณด้วยการปฏิบัติอย่างจริงจังตามควรแก่อัตภาพของ แต่ละคน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๓๖. การปฏิบัติธรรมต้องอาจหาญ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลักยึดมั่นของนักปฏิบัติภาวนา ได้แก่&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
“บุรุษอาชาไนย จะอ่อนแอไม่ได้ ถ้าอ่อนแอ ข้าศึก (กิเลส) จะได้ใจ เข้าโจมตีผู้อ่อนแอย่อยยับ เมื่อรู้ตนว่าเข้าสู่สนามรบแล้ว จะต้องเข้มแข็ง อาจหาญดุจพญาราชสีห์ฉะนั้น”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่บัว สิริปุณฺโณ เป็นพระกรรมฐานที่ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบปฏิบัติตรง ไม่ยอมท้อถอยให้แก่กิเลสมารแต่ประการใด ท่านสละชีวิตเพื่อธรรมอย่างแท้จริง หลังจากที่ท่านมาอยู่ประจำที่วัดป่าบ้านหนองแซงแล้ว ท่านก็ยังประกอบความเพียรโดยสม่ำเสมอต่อไป ไม่หยุดยั้งว่างเว้นเลย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในระหว่างพรรษา หลวงปู่ออกโปรดญาติโยม สอนการปฏิบัติภาวนา พร้อมทั้งแสดงธรรมอบรมสั่งสอนให้เหมาะสมกับจริตและความสนใจของบุคคลกลุ่ม ต่างๆ ในขณะเดียวกัน ถ้ามีเวลาท่านก็จะเดินทางไปรับข้อธรรมเพิ่มเติมจากครูบาอาจารย์ที่ท่านเคารพ นับถือในจังหวัดใกล้เคียงอยู่เป็นประจำ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ส่วนธรรมที่หลวงปู่ได้ประจักษ์ในจิตใจ ท่านก็ขยายความไปสู่หลวงปู่หลวงพ่อที่เป็นพระสหธรรมิกของท่านมีการไปมาหาสู่ แลกเปลี่ยนอรรถธรรม และอุบายการปฏิบัติภาวนาซึ่งกันและกันอย่างสม่ำเสมอแม้ท่านผู้ใดมีข้อสงสัย ติดขัด ก็ให้ข้อแนะนำกันด้วยอัธยาศัยไมตรี นับเป็นแนวทางที่ดีที่คพูาอาจารย์ท่านพาดำเนิน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๓๗. ภาวนาที่ถ้ำภูค้อบนเทือกเขาภูพาน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่บัว สิริปุณฺโณ เคยออกเดินธุดงค์ภาวนาที่ถ้ำภูค้อ บนเทือกเขาภูพาน ได้นำพระสงฆ์ในวัดหลายองค์รวมทั้งหลวงปู่เพ็ง พุทฺธธมฺโม พระบุตรชายของท่านร่วมเดินทางในครั้งนั้นด้วย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่เพ็ง ได้เล่าประสบการณ์การออกธุดงค์ในครั้งนั้นให้ลูกศิษย์ลูกหาฟังว่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
“เป็นความประสงค์ของหลวงปู่ของท่าน เพราะท่านเคยไปอยู่เจริญภาวนาที่นั่นมาก่อน เป็นที่สงบวิเวกเหมาะแก่การบำเพ็ญเพียร หลวงปู่ไปได้ธรรมจากที่นี่มากนะ ท่านสามารถพิจารณาตัดโลกธรรม ๘ ได้อย่างเด็ดขาด&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
บนเทือกเขาภูพานนี้ คนโบราณเขาเคยอยู่กันมาก่อน บางแห่งมีสิ่งของล้ำค่ามากมาย จำพวกเพชรนิลจินดานี่มีมาก พระพุทธรูปูทองคำต่างๆ ก็มีไม่น้อย อยู่ในถ้ำบ้าง ถูกฝังกลางดินบ้าง กาลเวลาผ่านพ้นไป น้ำได้เซาะเป็นทางน้ำเล็กๆ สมบัติเหล่านั้นถูกพัดพาเกลื่อนกลาดไป&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เรื่องนี้แหละ หลวงปู่ จึงพาไปทดสอบและสอนเรื่องปัจจัยเครื่องต่อแก่ลูกศิษย์ลูกหา ท่านบอกว่านี่แหละ ถ้าบุคคลเอาจิตเข้าไปยึดมั่นถือมั่นในโลกธรรมแล้วก็จะหมุนไปตามโลกอย่างไม่ หยุดยั้ง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ถ้าบุคคลใดพิจารณาเห็นโทษของมัน ก็จะเบื่อหน่าย จะถอนเอาจิตของตนมาตั้งอยู่ในความสงบ โลกธรรมทั้ง ๘ ก็จะทำอะไรเราไม่ได้ เพราะจิตเราอยู่เหนือโลก เหนือพวกนี้ทั้งหมด…”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่บัว ท่านสอนศิษย์ของท่านว่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
“พระที่ยังติดโลกธรรมมีมากนะ เห็นของจำพวกนี้ไม่ได้ ต้องหยิบเก็บเอาไปเป็นของแถม ไม่รู้ว่าเจ้าของเขามีหรือไม่ จงอย่าเอาเยี่ยงอย่าง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ถ้ารักการปฏิบัติ รักตัว ต้องทำตัวให้บริสุทธิ์ ทำใจให้สะอาดเท่านี้เป็นพอ”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ต่อจากนั้นหลวงปู่บัว ก็พาศิษย์ไปพักภาวนาบนถ้ำภูค้อ แล้วย้อนกลับลงมาเมื่อสิ้นสุดการทดสอบกิเลสภายในได้แล้ว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๓๘. สามเณรเสน ผู้เป็นเจ้าอาวาสต่อจากหลวงปู่&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่บัว สิริปุณฺโณ เคยได้รับการปรนนิบัติจากสามเณรน้อยรูปหนึ่งชื่อ สามเณรเสน สามเณรน้อยรูปนี้อยู่กับท่านมานาน แล้วได้จากหายไป จนสึกออกไปมีภรรยาและบุตร แม้เณรจะจากท่านไปเป็นเวลานานท่านก็ยังจำได้เป็นอย่างดี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
อยู่มาวันหนึ่ง หลวงปู่บัว ได้พูดคุยกับหลวงปู่เพ็ง พุทฺธธมฺโม พระลูกชายของท่านว่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
“เอ…เณรน้อยคนนั้น มันไปไหนหนอ มันเป็นไข้มาลาเรีย…เราพยายามรักษามันจนจะหายแล้วไม่พาหนีจากเราไป ไม่รู้ว่าไปอยู่ไหน”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลังจากหลวงปู่ปรารภถึงสามเณรน้อยของท่านได้เพียง ๒ วันเท่านั้น สามเณรของท่านก็กลับมา แต่มาในฐานะพระภิกษุเสน ปญฺญาธโร บวชได้ ๒ พรรษาแล้ว การปรารภของหลวงปู่ในครั้งนั้นเหมือนท่านได้รู้เหตุการณ์ล่วงหน้า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ต่อมาภายหลัง พระอาจารย์เสน ได้รับมอบภาระให้เป็นเจ้าอาวาส ปกครองวัดป่าบ้านหนองแซง สืบต่อจากหลวงปู่ ได้ทำการพัฒนาวัดจนเจริญรุ่งเรืองมาโดยลำดับ จนกระทั่งปัจจุบัน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๓๙. การรู้เหตุการณ์ล่วงหน้า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เหตุการณ์ที่ควรนำมากล่าวอีกครั้งหนึ่งได้แก่เหตุการณ์น้ำท่วมใหญ่ในภาค อิสาน (ผู้เขียนไม่มีเวลาที่จะสอบทาน ปี พ ศ.ได้ เพราะมีเวลาจำกัดมาก) เหตุการณ์ครั้งนั้นได้สร้างความเดือดร้อนเสียหายแก่ชาวบ้านร้านตลาดอย่างมาก ตลอดถึงชาวนาที่ตกกล้าเอาไว้ ต้องสูญเสียพืชผลและทรัพย์สินมากมายในปีนั้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ก่อนเหตุการณ์น้ำท่วมใหญ่ ชาวบ้านไม่รู้วี่แววอะไรมาก่อนเลย วิทยุของทางการก็มิได้ประกาศเตือนเรื่องน้ำท่วมแต่อย่างใด ช่วงนั้น นายกิมก่าย เศรษฐีใหญ่แห่งจังหวัดหนองคาย ซึ่งครูบาอาจารย์บอกว่า เป็นเศรษฐีชาติที่ ๗ ได้เดินทางมากราบหลวงปู่บัวที่วัดป่าบ้านหนองแซง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ทันทีที่หลวงปู่เห็นหน้าท่านเศรษฐีก็พูดว่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
“ระวังน้ำมันจะท่วมนะ ที่จังหวัดหนองคายนั่น”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ท่านเศรษฐีได้กราบเรียนขอคำแนะนำจากหลวงปู่ว่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
“จะให้กระผมเก็บข้าวของไหมครับ หลวงปู่”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่ ท่านตอบว่า “เออ…รีบเก็บเสียเถิด”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เศรษฐีกิมก่าย รีบกลับจังหวัดหนองคาย สั่งคนงานช่วยกันเก็บข้าวของลงเรือใหญ่ถึงแปดลำ แล้วน้ำก็ท่วมจังหวัดหนองคายจริงๆ ข้าวของของท่านไม่เสียหายเลยแม้แต่นิดเดียว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ตั้งแต่นั้นมา ท่านเศรษฐีกิมก่ายได้เกิดความศรัทธาเชื่อมั่นในหลวงปู่บัว สิริปุณฺโณ เป็นอย่างยิ่ง เชื่อว่าหลวงปู่มีญาณรู้ล่วงหน้าถึงเหตุการณ์ต่างๆ ได้ ภายหลังจากหลวงปู่มรณภาพแล้ว ท่านเศรษฐีกิมก่ายได้สละทรัพย์สร้างเจดีย์บรรจุอัฐิธาตุของหลวงปู่ ด้วยความศรัทธาและด้วยกตัญญูที่มีต่อหลวงปู่&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ผู้ที่บันทึกและนำเสนอเรื่องราวที่หลวงปู่มีญาณรู้เห็นเหตุการณ์ล่วง หน้า ใน ๒ เหตุการณ์นี้ คือ คุณดำรงค์ ภู่ระย้า นักเขียนธรรมะชื่อดังแห่งนิตยสารโลกทิพย์ ได้กล่าวถึงเหตุผลที่นำมาบอกกล่าวว่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
“เท่าที่ผู้เขียน (คุณดำรงค์) นำเรื่องราวอิทธิฤทธิ์อำนาจของท่านลงไว้สองเรื่องนี้ ก็เพื่อท่านผู้อ่านวางใจในการประพฤติปฏิบัติของท่านตามขั้นตอน และช่วยกันจดจำเหตุการณ์อันจะเป็นบันไดของนักปฏิบัติใหม่ๆ จะได้มีกำลังใจยิ่งขึ้น”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๔๐. ร่วมแผ่บารมีช่วยหลวงปู่ศรี มหาวีโร สร้างวัดป่ากุง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สมัยก่อน เมืองไทยเรายังอุดมสมบูรณ์ไปด้วยป่าไม้ การที่ชาวบ้านและพระสงฆ์องค์เจ้าจะปลูกบ้านเรือนและสร้างวัดวาอารามต่างๆ ก็ต้องเข้าถากถางป่าเตรียมสถานที่เพื่อจะทำการปลูกสร้างสิ่งต่างๆ นั้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่อ่อนตา จนฺทสโร ได้เล่าถึงการก่อสร้างวัดป่ากุง (วัดประชาคมวนาราม) ในอำเภอศรีสมเด็จ จังหวัดร้อยเอ็ด ของหลวงปู่ศรี มหาวีโร ดังนี้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
“สมัยนั้น ต้นไม้ในป่านี้ คนธรรมดาๆ ไปทำอะไรมันไม่ได้ มันเอาจริงๆ นะ ถ้าไปแตะไปต้องมันเข้า ปีนั้น ท่านหลวงปู่ศรี มหาวีโร จะสร้างวัดป่ากุง (วัดประชาคมวนาราม) ที่จังหวัดร้อยเอ็ด แล้วที่ตรงนั้นมันก็แรงต้องอาถรรพ์ ใครไปทำอะไรแตะต้องมันไม่ได้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่ศรี มหาวีโร คิดว่าต้องนิมนต์พระอาจารย์มหาบัว ญาณสมฺปนฺโน และหลวงปู่บัว สิริปุณฺโณ มาช่วยกันนั่งแผ่เมตตา รวมเป็นสามแรงก็จะดี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่ศรี เลยไปรับอาจารย์มหาบัว และหลวงปู่บัว ที่จังหวัดอุดรฯ มาจังหวัดร้อยเอ็ด มาแผ่เมตตาจิต และทำการวางฤกษ์ปลูกสร้างวัดป่ากุง (วัดประชาคมวนาราม)”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
วัดป่ากุง ได้รับการพัฒนาตั้งแต่นั้นมา ด้วยบารมีและความสามารถของหลวงปู่ศรี วัดป่ากุงได้มีความเจริญเป็นอย่างมาก เป็นวัดปฏิบัติที่มีชื่อเสียงขจรขจาย ได้ขยายเป็นวัดสาขาออกไปยังจังหวัดต่างๆ มากกว่าร้อยสาขา และได้สร้างพระมหาเจดีย์ ที่วัดผาน้ำย้อย อำเภอหนองพอก จังหวัดร้อยเอ็ด ที่มีมูลค่าเป็นพันล้าน สร้างด้วยพลังศรัทธาของประชาชน เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สาธุชนควรหาโอกาสไปนมัสการเพื่อเป็นมงคลแก่ชีวิต ปัจจุบันได้มีนักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและต่างชาติไปนมัสการ และเยี่ยมชมอย่างไม่ขาดสาย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๔๑. การถือสัจจวาจา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่บัว สิริปุณฺโณ นอกจากท่านยึดมั่นต่อศีลต่อพระธรรมวินัยแล้ว ท่านมีความพึงพอใจต่อการรักษาสัจจะ และนับเป็นยอดปรารถนาของท่าน หากศิษย์คนใดมีจิตใจแน่วแน่ที่จะรักษาสัจจวาจาแล้วจะเป็นที่นิยมและชอบใจของ หลวงปู่ยิ่งนัก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่บัว ต้องการให้มนุษย์ทุกคนได้มีสัจจะประจำจิตใจในการปฏิบัติธรรม การมีสัจจะช่วยให้เกิดสมาธิได้ดี และเมื่อต้องการทำความดี ก็จะสามารถละโลภ โกรธ หลง ได้อย่างสิ้นเชิงทีเดียว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
มีเรื่องเล่าต่อกันมาว่า มีอุบาสิกาท่านหนึ่งอยู่ในกรุงเทพฯ เดินทางไปกราบหลวงปู่ และได้สนทนาธรรมกับหลวงปู่นานพอสมควรก่อนลากลับ ได้ขออนุญาตถ่ายรูปหลวงปู่ไว้เป็นที่ระลึก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
อุบาสิกาท่านนั้นพูดว่า “ถ้าหลวงปู่ยิ้มสักนิดหนึ่ง ดิฉันจะขอตั้งสัจจะไม่ยอมแต่งงานเลยทีเดียวเจ้าค่ะ”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่ได้แย้มยิ้ม ยินดีให้ถ่ายรูปได้ ซึ่งโดยปกติหลวงปู่ท่านไม่ค่อยยิ้มอยู่แล้วเป็นนิสัย เมื่อท่านยิ้มก็หมายความว่า “ขอให้รักษาสัจจะที่พูดไว้ให้ดีก็แล้วกัน อย่าลืมสัจจะของตัวเอง”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
จากข้อเขียนของคุณดำรงค์ ภู่ระย้า ยืนยันว่า อุบาสิกาท่านนั้นได้รักษาสัจจะที่ให้ไว้กับหลวงปู่ เป็นอย่างดี น่านิยมเป็นอย่างยิ่ง ถ้าคนเรารักษาสัจจะเช่นอุบาสิกาท่านนั้นสังคมมนุษย์คงจะมีความสุขสงบอย่าง แท้จริง สาธุ !&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๔๒. ธรรมะของหลวงปู่&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่บัว สิริปุณฺโณ ได้เริ่มต้นชีวิตในเพศบรรพชิต เมื่อปี พ.ศ. ๒๔๘๒ เมื่อท่านมีอายุได้ ๕๓ ปี แม้ท่านจะบวชเมื่ออายุมากแล้วก็ตาม ถือว่าไม่เป็นการสายในการปฏิบัติธรรม&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ประวัติและธรรมะของท่านน่าสนใจศึกษาเป็นอย่างยิ่ง แต่เป็นที่น่าเสียดายที่ขาดการรวบรวมเก็บบันทึกไว้ (หรืออาจจะมีก็ได้ แต่ผู้เขียนไม่มีโอกาสเสาะหา ด้วยมีเวลาจำกัดต้องเขียนให้ทันแจกในงานพระราชทานเพลิงศพหลวงปู่เพ็ง พุทฺธธมฺโม ในวันเสาร์ที่ ๙ มีนาคม ๒๕๔๕)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
จากข้อมูลในหนังสือ ๘๐ พระกรรมฐาน ของนิตยสารโลกทิพย์ ได้กล่าวถึงการปฏิบัติธรรมของหลวงปู่บัว ว่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
“เป็นการปฏิบัติภาวนาขั้นอุกฤษฏ์ทั้งสิ้น เช่น อดอาหาร ๑๐ วัน ๒๐ วัน ไม่นอนหลายๆ คืน เดินจงกรมทั้งวัน นั่งสมาธิทั้งวันทั้งคืน ยืนพิจารณาอยู่กับที่โดยไม่กระดุกกระดิกตัวเลยเป็นครึ่งๆ วันก็มี…ด้วยเหตุนี้หลวงปู่บัว สิริปุณฺโณจึงต้องถูกหามกลับลงมาจากเขาก็หลายครั้งหลายหน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ความที่หลวงปู่บัว ท่านมีจิตใจอาจหาญเด็ดเดี่ยว ไม่ยอมแพ้ต่อกิเลสมาร ที่จะเข้ามารบเร้าจิตใจของท่านให้อ่อนไหวไปตามกระแสอารมณ์ ท่านได้ต่อสู้จนถึงเส้นชัย…”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่บัวได้ประกอบคุณงามความดีด้วยการแสดงธรรมอบรมบ่มนิสัยให้แก่ญาติ โยมในถิ่นใกล้ไกลอยู่เป็นนิจ ธรรมะที่ท่านมอบให้ปฏิบัตินั้น ท่านจะย้ำอยู่เสมอ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
“ให้พยายามรักษาสติให้ได้ เพราะสตินี้จะเป็นฐานสู่ความสงบของจิต จนเข้าสู่กระแสปัญหาได้โดยง่าย”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อสติครบถ้วนมีกำลังแล้ว ท่านให้นักภาวนาเปลี่ยนมาดูกาย พิจารณากายอันเป็นที่ตั้งของธาตุสี่ ขันธ์ห้า อายตนะอินทรีย์ทั้งหลาย นักปฏิบัติธรรมไม่ต้องไปหาไกลอื่นธรรมะมีอยู่ในตัวทั่วพร้อมแล้ว “ขอให้พิจารณาตัวเราให้มันเห็นตามความเป็นจริงก็แล้วกัน”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมตตาบารมีธรรมของหลวงปู่บัว สิริปุณฺโณ ยังตราตรึงใจแก่ผู้ที่เคยได้กราบไหว้ และได้รู้เรื่องราวของท่านอย่างไม่มีวันจางหายไปจากหัวใจได้เลย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๔๓. วาระสุดท้ายของชีวิต&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในวัย ๘๐ ปี สภาพสังขารของหลวงปู่บัว สิริปุณฺโณ ได้ทรุดโทรมโดยลำดับ เป็นไปตามธรรมชาติ ความชรามรณะคืบคลานเข้ามาทุกลมหายใจ เป็นไปตามกฎไตรลักษณ์ คือทุกอย่างตกอยู่ในกฎของความเป็นจริง คือ อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา ตามคำสอนของพระพุทธองค์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในช่วงท้ายของชีวิต แม้โรคาพยาธิจะเข้ามาย่ำยี หลวงปู่บัวไม่เคยแสดงความอ่อนแอให้เห็น ท่านเตือนลูกศิษย์ใกล้ชิดให้ดูความเปลี่ยนแปลงในสังขารร่างกายของท่านเป็น อุทาหรณ์สอนใจ ให้รีบเร่งทำความเพียร อย่าได้ประมาท เพราะทุกอย่างต้องเสื่อมโทรมไปตามกาลอย่าได้รอช้าในการปฏิบัติ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
อาการเจ็บป่วยของหลวงปู่ เพิ่มทวีขึ้นโดยลำดับ ท่านนายแพทย์อวย เกตุลงห์ แห่งโรงพยาบาลศิริราชได้ถวายการรักษาหลวงปู่ด้วยความเอาใจใส่อย่างดียิ่ง แต่อาการป่วยไข้ของท่านมิได้ทุเลาลงเลย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่ได้พูดถึงคุณความดีของท่านนายแพทย์อวยให้ลูกศิษย์ใกล้ชิดได้ยินกันว่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
“หมออวยท่านนี้ มีน้ำใจเป็นบุญเป็นกุศล เป็นคนที่ประเสริฐยิ่งนัก แต่อาตมารู้ว่ารักษาอย่างไรมันก็ไม่หาย โรคของอาตมานี่นะ”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่ ท่านปฏิเสธการรักษาไม่ว่าด้วยการฉันยา ฉีดยาหรือด้วยวิธีการใดๆ ทั้งสิ้น ท่านกำหนดวันมรณภาพของท่านในเวลา ๓ เดือน ท่านกำหนดจิตเข้าสู่สมาธิภาวนาตลอดเวลา ท่านมักถามลูกศิษย์ที่เฝ้าปรนนิบัติอยู่เสมอว่า “ถึง ๓ เดือนแล้วหรือยัง” สติของท่านดีเป็นปกติ ไม่เลอะเลือน มั่นคงตลอดเวลา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ทั้งพระและฆราวาสเข้าเยี่ยมอาการท่านตลอดเวลาท่านเคยดุผู้ที่ร้องไห้เสียใจว่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
“นี่แหละจงพิจารณาซิ อย่าเอาแต่โศกาอาดูร มันไม่เกิดประโยชน์อะไร พิจารณาความตายเสียบัดนี้ ว่าเกิดมาแล้วต้องตายทุกคนแต่ก่อนตายจากไป เราต้องทำความดีไว้ให้มากๆ”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๔๔. หลวงปู่ละสังขาร&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ก่อนวันที่หลวงปู่บัว สิริปุณฺโณ จะมรณภาพ ท่านหลวงตาพระมหาบัว ญาณสมฺปนฺโน ได้เดินทางไปเยี่ยม ท่านหลวงตาฯ พูดว่า “เอาล่ะ ทีนี้ไม่มาแล้วนะ จะมาก็โน่นแหละ ถึงวันนั้นแหละจึงจะมา” แล้วท่านหลวงตาฯ ก็เดินทางเข้ากรุงเทพฯ ไป&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อครบ ๓ เดือนตามที่หลวงปู่กำหนด ท่านก็ได้ละทิ้งสังขาร จากลูกศิษย์ลูกหาไปอย่างไม่มีวันกลับ เหลือไว้แต่คุณธรรมความดี และความเด็ดเดี่ยวของท่านให้ลูกศิษย์ได้ระลึกถึง และจดจำเป็นตัวอย่างไว้สอนใจตนเอง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ลูกศิษย์ลูกหาได้ปรึกษากันในการจัดการศพของหลวงปู่ ลงความเห็นกันว่าควรรอให้ผ่านหลวงตาพระมหาบัวท่านมาตัดสิน หลวงตาพระมหาบัว ได้เดินทางกลับจากรุงเทพฯ เพื่อมาดำเนินงานศพของหลวงปู่บัว ตามที่ได้พูดไว้ว่า “ถึงวันนั้นแหละจึงจะมา”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
คณะศิษย์ได้จัดสถานที่เผาศพหลวงปู่บริเวณต้นหมากเลื่อม ไม่ห่างจากกุฏิหลวงปู่นัก ต่อมาภายหลังได้ก่อสร้างเจดีย์บรรจุพระธาตุ รูปเหมือน พร้อมทั้งบริขารของท่านไว้ที่บริเวณวัดป่าหนองแซง ไว้ให้ลูกศิษย์ลูกหาได้กราบไหว้บูชา ได้ระลึกถึงความดีของหลวงปู่ตลอดกาล&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่บัว สิริปุณฺโณ ได้ละสังขารในปี พ.ศ. ๒๕๑๘&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; หลวงพ่อบัวเป็นลูกศิษย์ท่านอาจารย์มั่นองค์หนึ่ง มีอายุพรรษาน้อยกว่าหลวงตา สถานที่ของการสนทนาธรรมในครั้งนี้ คือบ้านชุมพล ในปีนั้นหลวงปู่ขาว อนาลโย ได้พักจำพรรษาอยู่บ้านนี้ด้วย การแก้ปัญหาธรรมในครั้งนี้ ทำให้หลวงพ่อบัวเคารพนับถือ และซึ้งใจในคำแนะนำของหลวงตาเป็นอย่างสูง &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เหตุที่ท่านทั้งสองจะได้พบกันนั้นมีเหตุมาจากฆราวาสท่านหนึ่ง มานิมนต์หลวงตาไปบ้านชุมพล (อ.สว่างแดนดิน จ.สกลนคร) หลวงตาท่านถามทันทีว่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&quot;ไปนิมนต์หลวงพ่อบัวหรือเปล่าล่ะ?&quot;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แกตอบว่า &quot;นิมนต์ครับกระผม&quot;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงตาท่านว่า &quot;ถ้าหลวงพ่อบัวไป เราจะไป เรายังมีอะไรๆ ยิบๆ ยิบๆ อยู่กับหลวงพ่อบัว พูดอะไรมันมีอะไรอยู่ ข้องๆ ใจ เอานิมนต์ให้ได้นะบอกด้วยว่าเราก็จะไปนะ&quot;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
จากนั้นฆราวาสคนเดิมนี้ ก็ไปนิมนต์หลวงพ่อบัวถึงที่วัดของท่านเหมือนกันหลวงพ่อบัวก็ถามเหมือนกันว่า &quot;ได้นิมนต์อาจารย์มหาหรือเปล่า?&quot;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แกตอบว่า &quot;ผมนิมนต์ท่านมานี้แล้ว ท่านก็ถามถึงเหมือนกันว่า หลวงพ่อบัวจะไปหรือเปล่า?&quot;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงพ่อบัวกล่าวขึ้นทันทีว่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&quot;โอ๋ย ถ้าท่านอาจารย์มหาไป เราไป ไป ไป ไป&quot; ว่าแล้วท่านก็ไป&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงพ่อบัวท่านเป็นคนสั่งจัดกุฏิเองเลยทีเดียว โดยท่านพักอยู่หลังหนึ่งและให้หลวงตาพักอีกหลังหนึ่งซึ่งอยู่ติดกับรั้วและอยู่ใกล้ๆ กัน เพราะศาลาอยู่ลึกๆ ตรงกลางวัด กุฏิในวัดที่ติดเขตรั้วก็มีเพียงกุฏิ ๒ หลังนี้เท่านั้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อครูบาอาจารย์ทั้งสองท่านเสร็จธุระส่วนตัวแล้ว หลวงตาจึงเริ่มซักไซ้ไล่เลียงหาเหตุผลเพื่อแก้ปัญหาข้อขัดข้องภายในของหลวงพ่อบัวดังนี้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงตาเริ่มพูดก่อนว่า &quot;ผมมามุ่งหลวงพ่อนะนี่ ผมไม่ได้มางานใดๆ นะ&quot;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงพ่อบัวตอบว่า &quot;ผมก็มามุ่งครูจารย์เหมือนกันแล้ว&quot; หลวงตาว่า &quot;เอ้า เล่าเป็นยังไง? เอ้า เล่ามาตั้งแต่เริ่มปฏิบัติทีแรกจนกระทั่งปัจจุบันอย่าปิดบัง เล่ามาโดยลำดับ เอ้า ผมจะฟังให้ตลอดวันนี้ ผมไม่ได้สนิทใจนักกับหลวงพ่อนะ ผมพูดตรงๆ นะ&quot;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
จากนั้นหลวงพ่อบัวท่านก็เล่ามาโดยลำดับๆๆ จนถึงจุดปัจจุบัน พอถึงจุดนี้ หลวงตาบอกทันทีว่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ท่านถามอีกว่า &quot;แล้วความเข้าใจว่ายังไงละ? เอ้า ว่าซี&quot;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&quot;เข้าใจว่าสิ้นแล้ว&quot; ท่านถามต่อว่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&quot;แล้วเป็นอย่างนี้มานานเท่าไรแล้ว?&quot;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&quot;เป็นมาได้ ๑๐ กว่าปีแล้ว&quot;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
จากนั้น หลวงตาท่านก็เริ่มอธิบายในจุดที่ละเอียดให้ฟัง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&quot;เอ้า ทีนี้ให้พิจารณาอย่างนั้นๆ นั้น นะ เอาเลย ต่อจากนั้นให้เลยจับให้ดีนะ... อธิบายให้ฟังเต็มที่ แล้ววันนี้ไม่ต้องไปสวดมนต์ ไม่ต้องไปในงานนู้น ให้ภาวนา เอาให้มันได้วันนี้ รู้วันนี้ละ มันเข้าวงแคบแล้วนี่นา&quot;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พอพูดกันจนเรียบร้อยแล้วท่านกล่าวต่อว่า &quot;ไป ลงไป เริ่มภาวนาตั้งแต่บัดนี้ ไปนะ ทำยังงั้นล่ะ&quot;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การอธิบายกันในคราวนั้นใช้เวลานานพอสมควร เมื่อจบการอธิบาย จากนั้นหลวงพ่อบัวท่านก็กลับกุฏิไปภาวนา ส่วนหลวงตาไปสวดมนต์ที่ศาลา เมื่อถึงตอนเช้า ขณะที่หลวงตากำลังนั่งภาวนาอยู่ ยังไม่ทันออกจากที่ภาวนาเลย ก็มีเสียงกุ๊บกั๊บๆ ดังขึ้นในเวลาใกล้สว่างของวันใหม่ หลวงตาถามขึ้นทันทีว่า &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&quot;ใครนี่?&quot; ตอบ &quot;ผมครับ&quot; ถาม &quot;หลวงพ่อบัวเหรอ?&quot; ตอบ &quot;ใช่ครับ&quot; หลวงตาบอก &quot;เออ ขึ้นมาๆ&quot;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
จากนั้นหลวงพ่อบัวท่านก็เล่าถึงการภาวนาในคืนนั้นให้ฟังว่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&quot;จับอุบายท่านอาจารย์ เข้าปุ๊บเลย... เพราะแต่ก่อนมันไม่รู้เนี่ยได้แต่เฝ้ากันอยู่นั้นเสีย แสดงว่าสำเร็จเสร็จสิ้นก็อยู่งั้นเสีย พอมาถึงที่นั่นแล้วก็เอาอุบายท่านอาจารย์เข้าใส่ ปุ๊บๆ โหไม่นานเลย ปรากฏเหมือนกัน...คานกุฏิขาดยุบลงทันทีเหมือนกับว่าก้นกระแทกดิน แต่ไม่เจ็บ เหมือนกับคานกุฏิขาดลงตูมลงพื้นเลย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ฮึบ ทีเดียวเลย แต่จิตมันก็ไม่กังวลนะ เพราะมันไม่รู้สึกเจ็บปวดอะไรนี่ ในขณะนั้น พอพึบลงไปนั่น ทีเดียวเท่านั้น นิ่ง...พอมันหายจากขณะนั้นแล้ว จิตก็รู้ตัว ออกมาข้างนอก มาก็มารู้ว่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#39;ฮื๊อ ว่าคานกุฏิ ถ้าขาดแล้วมันก็ลงกันทั้งพื้นนี้ ลงไปถึงดินนั่นทำไมมันถึงดีๆ อยู่นี่&#39; มันก็รู้กันทันทีนะว่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#39;โห นี่มันคานอวิชชาขาด&#39;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
โอ้โห เวลานั้นมัน มันพูดไม่ถูกเลย...พอขณะนั้น ทำงานกันไปเสร็จสิ้นไปแล้ว ทีนี้มันเหมือนกับว่า เป็นคนละโลกเลยเชียว ผมเลยไม่นอนทั้งคืน เมื่อคืนนี้...&quot;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงพ่อบัวกล่าวกับหลวงตาอย่างซาบซึ้งจับจิตจับใจว่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&quot;...ผมกราบท่านอาจารย์ทั้งคืนเลย มันไม่ทราบเป็นยังไงมันกราบพระพุทธเจ้า กราบพระธรรม กราบพระสงฆ์ กราบท่านอาจารย์ตลอดคืนเลย ผมไม่นอนจนกระทั่งเดี๋ยวนี้นะ โฮ้ มันอะไร เหมือนกับ ถ้าพูดภาษาพระพุทธเจ้าว่าเสวยวิมุตติสุข มันอะไรพูดไม่ถูก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
อัศจรรย์ครูบาอาจารย์ พระธรรม เห็นคุณของท่านอาจารย์ ฮู้ย เห็นจริงๆ เด่นจริงๆ ถ้าไม่ใช่ท่านเราจมไปแล้ว ไม่ไปถึงไหนแล้ว เดชะจริงๆ กราบ...กราบอยู่อย่างนั้น...&quot;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ตอนหลังหลวงตาท่านเคยปรารภถึงเรื่องนี้ว่า นับแต่นั้นมาก็ไม่ได้พูดคุยอะไรกับหลวงพ่อบัว วัดหนองแซง กันอีกเลยจนกระทั่งหลวงพ่อบัวท่านมรณภาพไป ท่านเคยบอกเหตุผลเหมือนกันว่าถึงจุดนี้แล้วไม่จำเป็นต้องมีอะไรเพิ่มเติมให้เป็นประโยชน์อีกแล้ว เพราะมันพออยู่ในตัวแล้ว หมดปัญหาแล้วไม่จำเป็นต้องเอาอะไรมาพูดอีกแล้ว&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://prarayong.blogspot.com/feeds/5758833960692819553/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://prarayong.blogspot.com/2010/05/blog-post_7045.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default/5758833960692819553'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default/5758833960692819553'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://prarayong.blogspot.com/2010/05/blog-post_7045.html' title='ประวัติหลวงปู่บัว สิริปุณโณ อุดรธานี'/><author><name>Bermudathai</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12914619930850707848</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjFKtuzAzKV0bhbH9B23Tw2wqUmnnWpiZsIEzYVu4ZiqYRn2UYjtV1AOp86bIJqhwtyaE5nQhXky4rPJG5uqCw1PvwX0lWQ59xAuQdRFTv-evAM-e5lThiWyDZGmHWJBZY/s220/spd_20100122132257_b.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhBKaXl-gVQPCp7SdofiHLkS_idU2FnSF6fGHlInCWQr1Qkq8mW7vibDvksVlsM5UM4lv2fupmSh2x5KgQSNUraCqo5FB9YKGhje-Pn-yVuMC9VyeCGEOWPwJqw_g2Dsk9_DO_qmfJ29oIx/s72-c/13.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6864784004799676026.post-2371186855847580078</id><published>2010-05-29T16:59:00.000-07:00</published><updated>2010-05-29T17:01:53.837-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ประวัติหลวงปู่สาม อกิญจโน สุรินทร์"/><title type='text'>ประวัติหลวงปู่สาม อกิญจโน สุรินทร์</title><content type='html'>ประวัติหลวงปู่สาม อกิญจโน &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่สาม อกิญจโน &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
วัดป่าไตรวิเวก อำเภอเมือง จังหวัดสุรินทร์ &lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEggivj-3-kEZNmNruuSr9jbzvEeyjjgT-VrwAFDFRhqT___0_NedtDxfDXaWnAq-I5Do6zB_YErAt13b_UQdeDVi2bpbCI-TXqV-GKBlNBPhyphenhyphen2_ZDNpNXqbyZJwl38fJqlloW6WQ_PGoZ9B/s1600/6.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEggivj-3-kEZNmNruuSr9jbzvEeyjjgT-VrwAFDFRhqT___0_NedtDxfDXaWnAq-I5Do6zB_YErAt13b_UQdeDVi2bpbCI-TXqV-GKBlNBPhyphenhyphen2_ZDNpNXqbyZJwl38fJqlloW6WQ_PGoZ9B/s320/6.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
ท่านเป็นพระอริยสงฆ์ผู้เจริญด้วยธุดงควัตรสัมมาปฏิบัติ กตัญญกตเวที ต่อพระบูรพาจารย์เป็นที่ตั้ง เมื่อท่านพระอาจารย์มั่น มรณะภาพ ท่านนอนเฝ้ารักษาศพของท่านอาจารย์มั่นตลอด ๓ เดือนจนถึงพิธีประชุมเพลิง &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เบื้องต้นก่อนจะเข้ามาวงศ์กรรมฐาน ท่านได้รับคำแนะนำจากหลวงปู่ดูลย์ อตุโล ให้เข้าหาท่่านพระอาจารย์มั่น ท่านเป็นผู้ไม่ติดสถานที่ ท่่องเที่ยวภาวนาไปตามป่าเขา ไปเลื่อยๆ ทั่วทุกภาคของประเทศไทย ท่านจำพรรษาได้มากแห่ง แทบจะไม่ซ้ำกัน เป็นหนึ่งในกองทัพธรรมยุคแรกที่ธุดงค์เผยแพร่ธรรมจนได้รับคำชมจาก พระอาจารย์มั่นว่า &quot;เป็นผู้เจริญด้วยธุดงควัตร จำพรรษาได้มากแห่งและเป็นผู้เคร่งครัดในธุดงควัตร&quot; ชาติกำเนิดและชีวิตปฐมวัย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- &lt;br /&gt;
ชีวิตสมณะ การแสวงหาธรรม และปฏิปทา&lt;br /&gt;
ในปีนั้น พ.ศ.๒๔๖๘ ได้มีภิกษุหนุ่มรูปหนึ่ง ผิวพรรณหมดจด ผ่องใสกิริยาท่าทางสำรวม สอบถามได้ความว่ามีความมุ่งมั่นในการศึกษาทางพระศาสนา และเคยเดินทางไปแสวงหาที่เรียนด้านปริยัติที่กรุงเทพฯ แต่หาที่พำนักไม่ได้ จึงต้องกลับมาจำพรรษาที่สุรินทร์คืน พระภิกษุหนุ่มรูปนั้น ชื่อ พระสาม อกิญฺจโน ได้มากราบถวายตัวเป็นศิษย์เรียนพระกรรมฐานกับหลวงปู่ดูลย์ ที่บ้านหนองเสม็ด&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระสาม อกิญฺจโน ชอบใจต่อแนวทางปฏิบัติภาวนาและกิจธุดงค์เพราะถูกกับจริตของท่าน ต่อมาได้ติดตามหลวงปู่ดูลย์ออกธุดงค์ไปในสถานที่ต่างๆ ละแวกใกล้เคียงจังหวัดสุรินทร์ ปี พ.ศ. ๒๔๖๙ หลวงปู่ดูลย์ เห็นว่าพระสาม อกิญฺจโน ได้รับผลจากการปฏิบัติพอสมควร และมีศรัทธามั่นคงดีแล้ว จึงแนะนำให้เดินทางไปกราบและศึกษาธรรมกับ พระอาจารย์ใหญ่มั่น ภูริทตฺโต ซึ่งขณะนั้นพำนักอยู่ที่ เสนาสนะป่าบ้านสบบง อ.ท่าอุเทน จ.นครพนม&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระสาม กับพระบุญธรรม รวม ๒ องค์ ใช้เวลาเดินเท้า ๑๕ วัน จึงไปถึงจังหวัดนครพนม ได้อยู่พำนักปฏิบัติธรรมกับ พระอาจารย์ใหญ่ ๓ เดือน แล้วส่งไปให้พำนักกับ หลวงปู่สิงห์ ขนฺตยาคโม สหายสนิทของหลวงปู่ดูลย์ ซึ่งขณะนั้นอยู่ที่ กิ่ง อ.อากาศอำนวย จ.สกลนคร&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ต่อมา พระบุญธรรม ได้มรณภาพลง เหลือแต่ พระสาม ได้ติดตาม หลวงปู่สิงห์ ไปหลายแห่ง และเป็นกำลังสำคัญในการเผยแพร่ธรรมะใน กองทัพธรรม&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระสาม อกิญฺจโน ได้ออกธุดงค์ปฏิบัติธรรมไปทั่วทุกภาคของประเทศและเคยมาพักที่วัดสันติธรรมอีกด้วย ถือว่าเป็นพระที่เจริญด้วยธุดงควัตร เที่ยวธุดงค์เป็นเวลานาน พำนักจำพรรษามากแห่ง เพิ่งมาพำนักประจำที่ วัดป่าไตรวิเวก อำเภอเมือง จังหวัดสุรินทร์ ในปี พ.ศ. ๒๕๑๑ เมื่อท่านอายุ ๖๘ ปี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่สาม อกิญฺจโน มรณภาพเมื่อวันที่ ๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๔ สิริรวมอายุได้ ๙๑ ปีเศษ ท่านมรณภาพหลังหลวงปู่ดูลย์ ๘ ปี (หลวงปู่ดูลย์มรณภาพเมื่อ ๓๐ ตุลาคม ๒๕๒๖)&lt;br /&gt;
หลวงปู่สาม อกิญฺจโน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
วัดป่าไตรวิเวก อำเภอเมือง จังหวัดสุรินทร์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
“ปฎิปทา ของหลวงปู่สามนั้น สาธุชนที่เคยเดินทางไปนมัสการ คงจะตระหนักดีว่า มีความคล้ายคลึงกับหลวงปู่ดูลย์ อตุโล มากทีเดียว ท่านมากไปด้วยขันติโสรัจจะ อดทน สงบเงียบ เยือกเย็น ชีวิตเพศแห่งสมณะหลวงปู่ไม่เคยว่างเว้นในการเดินธุดง ค์ไปตามป่าเขาและในจังหวัดต่างๆ จิตของท่านเต็มไปด้วยเมตตา ไม่เคยขัดศรัทธาคณะญาติโยมใครๆ เลย”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
นามเดิมของทานว่า สามา นาสกุล เกษแก้วสี เกิดที่บ้านนาสาม ต.นาบัว อ.เมือง จ.สุรินทร์ บิดาชื่อนายปวม มารดาชื่อนางกึง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ท่านเกิดเมื่อวันอาทิตย์ เดือน ๑๐ ปีชวด ตรงกับเดือนกันยายน พ.ศ.๒๔๕๓ ท่านเป็นบุตรคนโต(หัวปี) ชีวิตในวัยเด็กนั้น สุดแสนยากลำบาก เพราะท่านต้องทำงานทุกอย่าง ลักษณะคล้ายผู้หญิงด้วยว่า น้องๆของท่านเป็นผู้ชายเสียหมด ไม่มีผู้หญิงเลย อายุได้ ๑๙ ปี ท่านได้บรรพชาเป็นสามเณร ที่วัดนาสาม อันเป็นวัดใกล้บ้านเกิดของท่าน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อบวชเณรได้ ๒ ปี อายุครบ ๒๑ ปี ท่านได้เข้าอุปสมบทต่อเป็นพระภิกษุสาม โดยมีท่านพระครูวิมลศีลพรต เป็นพระอุปัชฌาย์ หลวงพ่อเอี่ยม และพระอาจารย์สามเป็นพระคู่สวด ต่อมาใน พ.ศ.๒๔๖๗ หลวงปู่สาม อกิญฺจโน ได้รับข่าวและกิตติศัพท์ของหลวงปู่ดุลย์ อตุโล ว่าได้กลับมาจากเดินธุดงค์และ...ได้มาพำนักอยู่ที่ป่ าหนองเสม็ด ต.เฉนียง จ.สุรินทร์ จึงเดินทางไปนมัสการและได้ถวายตัวเป็นศิษย์เพื่ออบรม พระกรรมฐาน &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หนึ่งพรรษาผ่านไป หลวงปู่ดูลย์ อตุโล เห็นความพากเพียรที่จะเอาดีทางด้านประพฤติปฏิบัติของ หลวงปู่สาม ท่านจึงได้แนะนำให้ท่านไปศึกษาธรรมกับหลวงปู่มั่น ภูริทัตโต และได้บอกว่า หลวงปู่มั่น ขณะนี้อยู่ที่จังหวัดสกลนครความที่สนใจในธรรมปฏิบัติ ท่านจึงกราบลาออกเดินธุดงค์รอนแรมไปท่ามกลางป่าเขาเป ็นเวลาหลายเดือน กว่าจะได้เข้านมัสการหลวงปู่มั่น แล้วท่านก็ได้พักปฏิบัติธรรมอยู่กับหลวงปู่มั่น ๓ เดือน ภายหลังจากสามเดือนผ่านไป หลวงปู่มั่นได้แนะนำให้หลวงปู่สาม ไปพบกับท่านพระอาจารย์สิงห์ ขันตยาคโมเพื่อเป็นพระผู้ ฝึกฝนอบรมต่อไป&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในปีที่มาอยู่ปฏิบัติธรรมกับท่านพระอาจารย์สิงห์นั้น ท่านได้ทุ่มเทชีวิตจิตใจอยู่กับการปฏิบัติจนต้องล้มป ่วยอย่างหนักเกือบเสียชีวิต แต่ด้วยจิตใจเข้มแข็งแรงกล้าในธรรมะของพระศาสดาเจ้า พร้อมกับได้เห็นความจริงที่เกิดขึ้นภายในใจ ท่านไม่ยอมละลดต่อสู้กับโรคภัยนั้น ชนิดผอมหนังหุ้มกระดูก ด้องอาศัยกำลังใจ และไม้เท้ายันตัวเดิน ท่านเคยเล่าไว้ตอนหนึ่งว่า เรานักต่อสู้ลูกพระพุทธเจ้า ถ้ามันยังไม่ตายยังหายใจอยู่ แม้ขาเดินไม่ได้เอาไม้เท่าเดินก็ต้องยอมตายกับความดี งามนะพวกเธอ หลวงปู่สาม แต่เดิมท่านบวชพระเป็นฝ่ายมหานิกาย เพราะในจังหวัดสุรินทร์สมัยนั้น ยังไม่มีพระฝ่ายธรรมยุตเลย &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ดังนั้นพระอาจารย์สิงห์ ขันตยาคโม จึงให้แปรญัตติใหม่ที่อำเภอยโสธร ในครั้งนั้น หลวงปู่สามและหลวงปู่สกุย ได้ญัตติพร้อมกัน โดยมีท่านพระครูจิตวิโส เป็นพระอุปัชฌาย์ ท่านพระอาจารย์สิงห์และท่านพระอาจารย์มหาปิ่น ปัญญาพโล เป็นพระคู่สวด ฉายาว่า “อกฺจโน”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่สาม เป็นพระผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ ท่านไม่ค่อยยอมอยู่กับที่ จะอยู่ก็เพียงเข้าพรรษา หรือขออุบายธรรมจากครูบาอาจารย์ชั่วครูชั่วคราวเท่าน ั้น ท่านก็จะเดินธุดงค์ต่อไปตั้งแต่เหนือจดใต้จากภาคกลาง จดภาคตะวันออก ภาคอีสานทั้งหมด ตั้งแต่สมัยเป็นพระภิกษุหนุ่มจนเข้าสู่วัยชรา ท่านได้ต่อสู้ชีวิตทุ่มเทกับการปฏิบัติมาอย่างโขกโชน ท่านเพ่งเพียรภาวนาอยู่เป็นนิจ ครั้นมาปรารภกับตนเองว่า “บัดนี้กำลังกายของเราก็อ่อนแอลงไปมากแล้ว น่าจะกลับมาอยู่ถิ่นเดิม คือในจังหวัดสุรินทร์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
นอกจากนี้แล้วก็ยังจะได้อยู่ใกล้ครูบาอาจารย์ คือหลวงปู่ดูลย์ อีกทั้งมารดาของท่านก็ได้ชราภาพมากแล้ว เป็นโอกาสอันดีที่จะได้นำธรรมะที่ท่านได้รับมาทั้งหม ดเผยแพร่แก่บรรดาสาธุชนต่อไปอีกด้วย” ท่านหลวงปู่สาม อกิญฺโน จึงได้เดินทางกลับจังหวัดสุรินทร์ตั้งแต่บัดนั้น หลวงปู่สาม อกิญฺโน ท่านเป็นพระนักธุดงค์กรรมฐานที่มีความมานะอดทนเป็นพิ เศษ ท่านถือคติที่ว่า “ท่านเป็นศิษย์ของพระตถาคต แม้ยังมีลมหายใจอยู่ ก็ต้องสู้กันให้ถึง ที่สุด”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่สาม ท่านเคยเล่าเหตุการณ์ของพระธุดงค์สมัยก่อนนั้นว่า… “สมัยโน้นพระธุดงค์ก็ลำบาก ชาวบ้านก็ลำบาก เพราะไม่เจริญอย่างปัจจุบันนี้นะ แต่มีวามเพียรแรงกล้า มุ่งอรรถมุ่งธรรมกันจริงๆ มาสมัยนี้หละหลวมไม่เอาดีเลย สอนแล้วก็ลืม…ลืมปฏิบัติกัน! ” หลวงปู่สาม อกิญจโน ท่านเป็นกำลังใน “กองทัพธรรม” ที่สำคัญองค์หนึ่ง กล่าวคือ… ท่านเดินทางร่วมไปปูพื้นฐานทางธรรมกับหลวงปู่เทสก์ เทสรังสี และคณาจารย์อีกหลายสิบองค์ทางภาคใต้ การเผยแพร่ในครั้งนั้น แม้จะมีอุปสรรคอย่างมากมาย แต่ด้วยกำลังใจอันแน่วแน่มั่นคง ของพระธุดงค์กรรมฐาน จึงสามารถฟันฝ่าอุปสรรคนั้น ๆ ได้สำเร็จผลอย่างงดงาม เป็นที่ยอมรับในหมู่ชนชาวภาคใต้เป็นอันมาก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
คติธรรมที่หลวงปู่เทสก์ปรารภแก่คณะผู้ออกเผยแพร่ธรรม ยึดมั่นในจิตใจ คือ “เปียกได้…ไหม้เสีย” หลวงปู่สาม อกิญฺจโน ได้นำมาสอนอบรมบรรดาศิษย์ในกาลต่อมา เป็นกำลังในแก่ผู้ปฏิบัติธรรม ควรน้อมเข้ามาพิจารณาคำนี้ให้จงหนัก หลวงปู่สาม ท่านเป็นพระภิกษุสงฆ์ผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบนำธรรมะอ อกเผยแพร่สู่ประชาชนด้วยเมตตาธรรม แต่ถึงจะเป็นผู้บริสุทธิ์แล้ว ก็ยังถูกลอบทำร้ายจากมนุษย์ใจบาป ผู้เขียนเคยเรียนถามในเรื่องนี้ท่านตอบว่า “ลูกเอ๋ย…มันเป็นกรรมนะต้องใช้กรรมเวร ยุติธรรมดีแล้ว แม้พระพุทธเจ้าของเราลูกเห็นไหม? พระองค์ยังต้องประสบในเรื่องเช่นนี้นะ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ฉะนั้น จงปล่อยไปตามกรรมที่ทำไว้แต่หนหลัง ปัจจุบันทำจิตใจของตนเองให้บริสุทธิ์ก็พอแล้วทำอย่าง ไรหนอ จึงจะพ้นทุกข์นี้ไปได้เท่านั้น…” ความเป็นผู้ปฏิบัติดีของท่านจึงมีคณะญาติโยม ได้เข้าถวายที่ดินให้ท่านก่อสร้างวัดที่สมบูรณ์ขึ้นช ื่อวัดป่าไตรวิเวก และท่านหลวงปู่สาม ได้อยู่จำพรรษาตั้งแต่บัดนั้นจนถึงปัจจุบัน ท่านมรณภาพแล้ว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjqeTCTfYZHGKDkG5zP4vezcyLRdVdL3pJKG3wn_Ilr8AwVWLJrVyVemTWctdjdGZe9lid7TVRvJcV9MeQPXlQaLQnRILtJe99p_MN8idZWs-JmWAA3qYXxHgnnsglKKQ864ZK0B9G7zbzJ/s1600/7.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjqeTCTfYZHGKDkG5zP4vezcyLRdVdL3pJKG3wn_Ilr8AwVWLJrVyVemTWctdjdGZe9lid7TVRvJcV9MeQPXlQaLQnRILtJe99p_MN8idZWs-JmWAA3qYXxHgnnsglKKQ864ZK0B9G7zbzJ/s320/7.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;พระธาตุหลวงปู่สาม อกิญจโน แปรสภาพจากอังคาร เป็นส่วนที่หลวงพ่อจันดี เขมปญฺโญ&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
วัดศรีสะอาด อำเภอสว่างแดนดิน จังหวัดสกลนคร เก็บรักษาไว้ในภายในกุฏิของท่าน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgm1O-N60QHGnq5qcqCDm8bzyDciQcJxPdkOMw-nG9ga-XuXexY1YSaK4xEIU5tAFeizdGuf6H7zlUe1l3ZU990ht8fDH4i0Aooo70Y1AR_HcRqY9Q-Edb85wvpXAd5S2h1eK77BamiGWhyphenhyphen/s1600/8.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgm1O-N60QHGnq5qcqCDm8bzyDciQcJxPdkOMw-nG9ga-XuXexY1YSaK4xEIU5tAFeizdGuf6H7zlUe1l3ZU990ht8fDH4i0Aooo70Y1AR_HcRqY9Q-Edb85wvpXAd5S2h1eK77BamiGWhyphenhyphen/s320/8.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;พระธาตุหลวงปู่สาม อกิญฺจโน &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &lt;br /&gt;
&amp;nbsp;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://prarayong.blogspot.com/feeds/2371186855847580078/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://prarayong.blogspot.com/2010/05/blog-post_9669.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default/2371186855847580078'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default/2371186855847580078'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://prarayong.blogspot.com/2010/05/blog-post_9669.html' title='ประวัติหลวงปู่สาม อกิญจโน สุรินทร์'/><author><name>Bermudathai</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12914619930850707848</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjFKtuzAzKV0bhbH9B23Tw2wqUmnnWpiZsIEzYVu4ZiqYRn2UYjtV1AOp86bIJqhwtyaE5nQhXky4rPJG5uqCw1PvwX0lWQ59xAuQdRFTv-evAM-e5lThiWyDZGmHWJBZY/s220/spd_20100122132257_b.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEggivj-3-kEZNmNruuSr9jbzvEeyjjgT-VrwAFDFRhqT___0_NedtDxfDXaWnAq-I5Do6zB_YErAt13b_UQdeDVi2bpbCI-TXqV-GKBlNBPhyphenhyphen2_ZDNpNXqbyZJwl38fJqlloW6WQ_PGoZ9B/s72-c/6.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6864784004799676026.post-8317999667279631885</id><published>2010-05-29T09:34:00.000-07:00</published><updated>2010-05-29T09:41:51.851-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="เหรียญกษาปณ์สมัยรัชกาลที่ 4"/><title type='text'>เหรียญกษาปณ์สมัยรัชกาลที่ 4</title><content type='html'>1. เหรียญเงิน เฟื้อง/สลึง และเหรียญทองคำ กึ่งเฟื้อง พระแสงจักร - พระมหามงกุฎ - พระเต้า &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhwiuIYS3BxW5REoNV6qSWFUnJ6qrFEPylryWxHaF2q_m1kyyiiRaeqKP0kE3eujGEMu0p0vSCp5FvWEtR9U7KoLcaiIDV8tBasLKG68mg4AzwJPOT3EvJy4snG6RBBjpHVtZg2I9Gdp7Mk/s1600/r4_01_01.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhwiuIYS3BxW5REoNV6qSWFUnJ6qrFEPylryWxHaF2q_m1kyyiiRaeqKP0kE3eujGEMu0p0vSCp5FvWEtR9U7KoLcaiIDV8tBasLKG68mg4AzwJPOT3EvJy4snG6RBBjpHVtZg2I9Gdp7Mk/s320/r4_01_01.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
เฟื้อง(เงิน)&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi3TcQxp9Yi7JlhBEM2oxX5cAJC6STxzu7oJXbyqf21zJ1E-6YG4_VBWNaIQpPAmAe4HpimzCmmfPdlDkudnwQvUTWbbXknhBvRzzRRKnYzHXipuYRq0I-wozDM1AM8yfnHPLo0NZGOutYK/s1600/r4_01_02.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi3TcQxp9Yi7JlhBEM2oxX5cAJC6STxzu7oJXbyqf21zJ1E-6YG4_VBWNaIQpPAmAe4HpimzCmmfPdlDkudnwQvUTWbbXknhBvRzzRRKnYzHXipuYRq0I-wozDM1AM8yfnHPLo0NZGOutYK/s320/r4_01_02.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สลึง(เงิน)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiy4A2sHdRjhv5ECZkdm6RjGZcQaia5Ou_Q_NIcRqG_auTW14qJGGnDx77MJNHzpEuhylrcF9UqIT-bFVXB_ikHiB21Evm6DqHn9gYHUpV9nuJ3pUPnkUJTTZNlEqB5wbJHgBtXD_zL5_8z/s1600/r4_01_03.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiy4A2sHdRjhv5ECZkdm6RjGZcQaia5Ou_Q_NIcRqG_auTW14qJGGnDx77MJNHzpEuhylrcF9UqIT-bFVXB_ikHiB21Evm6DqHn9gYHUpV9nuJ3pUPnkUJTTZNlEqB5wbJHgBtXD_zL5_8z/s320/r4_01_03.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhniClzMf0p48X9S0KTVj0OUspIZ_DByk7SWvXpC_YQLdWywvvN4u5Agqso10da-4Q1FfjrDWfueRxU1zRSfcotPMAKg3EH2GA1dS1E_wGom5avHRkfu_T2sLuhFc2HTkTJWYFeeSqq9kxw/s1600/r4_01_04.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhniClzMf0p48X9S0KTVj0OUspIZ_DByk7SWvXpC_YQLdWywvvN4u5Agqso10da-4Q1FfjrDWfueRxU1zRSfcotPMAKg3EH2GA1dS1E_wGom5avHRkfu_T2sLuhFc2HTkTJWYFeeSqq9kxw/s320/r4_01_04.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;กึ่งเฟื้อง(ทองคำ)&lt;/div&gt;ด้านหน้า ตราพระแสงจักร - พระมหามงกุฎ - พระเต้า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ด้านหลัง เรียบ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ขอบ เรียบ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เป็นเหรียญที่ทำด้วยมือ นับเป็นเหรียญแบนรุ่นแรกที่ออกใช้หมุนเวียนประมาณ พ.ศ. 2399&lt;br /&gt;
ราคา น้ำหนัก(กรัม) เส้นผ่าศูนย์กลาง(มม.) &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เฟื้อง(เงิน) 1.85 12.5 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สลึง(เงิน) 3.7 16 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
กึ่งเฟื้อง(ทองคำ) 1.0 12.5 &lt;br /&gt;
2. เหรียญเงิน เฟื้อง/สลึง และเหรียญทองคำ เฟื้อง/สลึง พระมหามงกุฎ - กรุงเทพ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj4m8ONWxSh5q1iztYRRx83C2g-Ks4Riy_e8VYCk97jdZZY2nEyG9ykXGJYI1JEPV4M7HjvN-3vnduY99a2IwAA59h-Ea164MMLWruwloyAwz0BxpdRwHVRItCcHXkutT8pZ3drQje7KAi9/s1600/r4_02_01.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj4m8ONWxSh5q1iztYRRx83C2g-Ks4Riy_e8VYCk97jdZZY2nEyG9ykXGJYI1JEPV4M7HjvN-3vnduY99a2IwAA59h-Ea164MMLWruwloyAwz0BxpdRwHVRItCcHXkutT8pZ3drQje7KAi9/s320/r4_02_01.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjE80teqX6EmmlT5CULdSIewlTK9-K5vfdKLlLK29DPn7txZMmL6CgwMSBF_fKFytkE2GrAuzOW1aKq7PZJ43p3NFipPsWRKDmISbfuScAD2LexDDR46Dq2ht1UA7IHh6oM2b4rytJkggGK/s1600/r4_02_02.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjE80teqX6EmmlT5CULdSIewlTK9-K5vfdKLlLK29DPn7txZMmL6CgwMSBF_fKFytkE2GrAuzOW1aKq7PZJ43p3NFipPsWRKDmISbfuScAD2LexDDR46Dq2ht1UA7IHh6oM2b4rytJkggGK/s320/r4_02_02.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;เฟื้อง(เงิน)&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjqXYaLmyRoLvB_2Y_oPujK_nymOytjce2fEiI-jCdjnEhcenqxG5UQQ_evg5ZfqTxK0Fu07bDUkGmZXO62N8DkHE_1DR3tCExI6ogFAtSWppClDcTbjLvnC7yA2E1wt4l2ahG2gQ2xCY0O/s1600/r4_02_03.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjqXYaLmyRoLvB_2Y_oPujK_nymOytjce2fEiI-jCdjnEhcenqxG5UQQ_evg5ZfqTxK0Fu07bDUkGmZXO62N8DkHE_1DR3tCExI6ogFAtSWppClDcTbjLvnC7yA2E1wt4l2ahG2gQ2xCY0O/s320/r4_02_03.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEisAu1wHlt4klVk-oSX8kBwdYkD6wpfCCrGqAYTLePqgLRS2ORojW6uIJClO_T1f292Uew2h2Jc9kgWKSwuM-wMjSaU-HFi_drQ1wEqa75Q-Dqppy74kwglxVGwTosLthb6skRPnwOxb50n/s1600/r4_02_04.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEisAu1wHlt4klVk-oSX8kBwdYkD6wpfCCrGqAYTLePqgLRS2ORojW6uIJClO_T1f292Uew2h2Jc9kgWKSwuM-wMjSaU-HFi_drQ1wEqa75Q-Dqppy74kwglxVGwTosLthb6skRPnwOxb50n/s320/r4_02_04.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;สลึง(เงิน)&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjHzxaW80PoGZb5PHAznXutoBJV3AKuQyAZDFm9BMj_II4lhIW-9VrbWYOSIsJAig0KCl0v0UN6Feabc0I0AxPXGVCyT1Dlcj1zmUDXWiRJ0DbFvIn2GxrRQPJIk4r46aBM4aU7a0xHnS4c/s1600/r4_02_05.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjHzxaW80PoGZb5PHAznXutoBJV3AKuQyAZDFm9BMj_II4lhIW-9VrbWYOSIsJAig0KCl0v0UN6Feabc0I0AxPXGVCyT1Dlcj1zmUDXWiRJ0DbFvIn2GxrRQPJIk4r46aBM4aU7a0xHnS4c/s320/r4_02_05.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEihj8yHfsg-Qkp6s1Er_uypmkt1VlsHrHe7d5rfrWtb8257MLj3dpdh6rhwn-PedMlajm6POu-xVJthcBwJ8QVn80REkEd5DgohkUx2sco7T-dfPN7RBrjdsMi_0-x3LW86jzzmFQTsd_xa/s1600/r4_02_06.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEihj8yHfsg-Qkp6s1Er_uypmkt1VlsHrHe7d5rfrWtb8257MLj3dpdh6rhwn-PedMlajm6POu-xVJthcBwJ8QVn80REkEd5DgohkUx2sco7T-dfPN7RBrjdsMi_0-x3LW86jzzmFQTsd_xa/s320/r4_02_06.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;เฟื้อง(ทองคำ)&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgEi_BGN6B8W3hOqrDJDGHAKIxx9idCHPSouzkiOS9pSVpJaNrjn1kKr2bs_T3htrnYQJynWzUrHOtxk3wqHqCvetWoX6kZIKscJcnDaBPGR2fbwi-11zEMXosE1dzADu6ZXJd8PqG0xhxM/s1600/r4_02_07.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgEi_BGN6B8W3hOqrDJDGHAKIxx9idCHPSouzkiOS9pSVpJaNrjn1kKr2bs_T3htrnYQJynWzUrHOtxk3wqHqCvetWoX6kZIKscJcnDaBPGR2fbwi-11zEMXosE1dzADu6ZXJd8PqG0xhxM/s320/r4_02_07.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjTAgMmQdWXEweCuXj57ZoTM2DPgN8Evy5eDMwPMdzwS7wDKtpRHubq2r7N4pJ6GnI5xwnjFxlwmA6Z2zXv3DNACKEdvu21LEM7iQ0y6w_F6047NNZRkB0CpaJpOau6TAtares6NkX3Z_jS/s1600/r4_02_08.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjTAgMmQdWXEweCuXj57ZoTM2DPgN8Evy5eDMwPMdzwS7wDKtpRHubq2r7N4pJ6GnI5xwnjFxlwmA6Z2zXv3DNACKEdvu21LEM7iQ0y6w_F6047NNZRkB0CpaJpOau6TAtares6NkX3Z_jS/s320/r4_02_08.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;สลึง(ทองคำ)&lt;/div&gt;ด้านหน้า ตราพระมหามงกุฎ ขนาบด้วยลายช่อดอกไม้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ด้านหลัง &quot;กรุงเทพ&quot;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ขอบ เรียบ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เป็นเหรียญทำด้วยมือ ออกใช้ประมาณ พ.ศ. 2399 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ราคา น้ำหนัก(กรัม) เส้นผ่าศูนย์กลาง(มม.) &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เฟื้อง(เงิน) 2.0 15 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สลึง(เงิน) 3.8 20 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เฟื้อง(ทองคำ) 1.8 15 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สลึง(ทองคำ) 3.8 20 &lt;br /&gt;
3. เหรียญทองแดง เงิน ทองคำ บรรณาการ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiJECFrF9V32tLU7QmI6y0Dab7A9qy_fWOz96CVwoMTOSv07t8fICCq5BtDa3-LaqHt2VbUdX81s_LNzmRG46XOSajjbQJ5hL4-81htUNVQOG_Cxk-nI-AsJy_IMCJKuEDcWy3BmSC-T9Pi/s1600/r4_03_01.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiJECFrF9V32tLU7QmI6y0Dab7A9qy_fWOz96CVwoMTOSv07t8fICCq5BtDa3-LaqHt2VbUdX81s_LNzmRG46XOSajjbQJ5hL4-81htUNVQOG_Cxk-nI-AsJy_IMCJKuEDcWy3BmSC-T9Pi/s320/r4_03_01.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEje0rl-oXvgMm4GHRc4UcHculSKPioVFNQYjvkgAcnj2Aa8vI3rQHSnEB5NNMGj9dyLKxF7GB1iwioiOZjUi_YKJ8_sFmQPbzdwvqFpLR05xYKLXzRx-xjLz7x_Uf6qtc-Q0BCvETN5gBln/s1600/r4_03_02.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEje0rl-oXvgMm4GHRc4UcHculSKPioVFNQYjvkgAcnj2Aa8vI3rQHSnEB5NNMGj9dyLKxF7GB1iwioiOZjUi_YKJ8_sFmQPbzdwvqFpLR05xYKLXzRx-xjLz7x_Uf6qtc-Q0BCvETN5gBln/s320/r4_03_02.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;สองสลึง(ทองแดง)&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiM-Vc5FjFzjsLZmWLhV006wJ_HejnD_TgXQU1TI1V3OSxQgKJDRABC66uPT-oDwVObqeKTELtI7ZkDMKZqVxoPFp2QmGZ0tEg_V7MyRwbW37Qr_t6GNo85uE5dhtDSIi-v36WlUkpH5rrs/s1600/r4_03_03.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiM-Vc5FjFzjsLZmWLhV006wJ_HejnD_TgXQU1TI1V3OSxQgKJDRABC66uPT-oDwVObqeKTELtI7ZkDMKZqVxoPFp2QmGZ0tEg_V7MyRwbW37Qr_t6GNo85uE5dhtDSIi-v36WlUkpH5rrs/s320/r4_03_03.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEguJCu2DYjnCAL6URgqRg5UyyD3KZbTPVDwiU3IqIY-OvNqZxLEziT5H6coHsGl8LiB5ryascfH_cQOgfU6xVClQA3Q9eYGUrGcveRDiJfIDqDPt4402UUN5G-m6NSQ0O5nG16DATowv4X-/s1600/r4_03_04.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEguJCu2DYjnCAL6URgqRg5UyyD3KZbTPVDwiU3IqIY-OvNqZxLEziT5H6coHsGl8LiB5ryascfH_cQOgfU6xVClQA3Q9eYGUrGcveRDiJfIDqDPt4402UUN5G-m6NSQ0O5nG16DATowv4X-/s320/r4_03_04.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;เฟื้อง(เงิน)&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjHXrOfZ4gCwn31Xdd0G9T9r8ehQwLAvu26sjEtz1U4t-ZcPYnt2hFgkswvDE8PAL6xvgtyAQhQZTgEPuZvB2mT2ejmjCSa_xv-d-jcapputgRgFsu-pPr8SEyzzT9HwW4yoF5fMoo7A4-P/s1600/r4_03_05.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjHXrOfZ4gCwn31Xdd0G9T9r8ehQwLAvu26sjEtz1U4t-ZcPYnt2hFgkswvDE8PAL6xvgtyAQhQZTgEPuZvB2mT2ejmjCSa_xv-d-jcapputgRgFsu-pPr8SEyzzT9HwW4yoF5fMoo7A4-P/s320/r4_03_05.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjOUMfPh2deOg2IosXjuNnpkUJHnfZCuYMjePCZPftBCAtdmpb0-FNO9yXm2uNOGMFisTikNbdObttWdzgUNRkcCL215yXlTNgnXcQSnBeM9_IkeinlorbR6E8EDik6A6gGHy9gAN7fiXNh/s1600/r4_03_06.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjOUMfPh2deOg2IosXjuNnpkUJHnfZCuYMjePCZPftBCAtdmpb0-FNO9yXm2uNOGMFisTikNbdObttWdzgUNRkcCL215yXlTNgnXcQSnBeM9_IkeinlorbR6E8EDik6A6gGHy9gAN7fiXNh/s320/r4_03_06.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;สลึง(เงิน)&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEga-14Lelt_3lMoSCbfnK_qTfPG7unKogUMxxkZntR-RkEKLHMlsNA_8mEggKssQeL8hMpZv9rnUs-3vfKcj1blbspZFEaYOVY9La1yycEKjEfd4X5gIB2uejmFKRCBKRSbvV2dFA6ZgByn/s1600/r4_03_07.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEga-14Lelt_3lMoSCbfnK_qTfPG7unKogUMxxkZntR-RkEKLHMlsNA_8mEggKssQeL8hMpZv9rnUs-3vfKcj1blbspZFEaYOVY9La1yycEKjEfd4X5gIB2uejmFKRCBKRSbvV2dFA6ZgByn/s320/r4_03_07.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgULCVDbgXfEMBw72Cc_f9ustGWXOCV92BgACw8yzjPlWEE3PahVTNzMcvpsK_qUG450YtHBpR2U373hcshv6UvKAJKxfelZhzCQ4nXfK5NO2MhzDmq7wIFNIZqeeak1DZxwKdB3pvOQtHc/s1600/r4_03_08.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgULCVDbgXfEMBw72Cc_f9ustGWXOCV92BgACw8yzjPlWEE3PahVTNzMcvpsK_qUG450YtHBpR2U373hcshv6UvKAJKxfelZhzCQ4nXfK5NO2MhzDmq7wIFNIZqeeak1DZxwKdB3pvOQtHc/s320/r4_03_08.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;บาท(เงิน)&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiPX084yfeywvQQyT9dhxQcpPrP46lwtdOAl8R42tfmqhlfY9fsIb4FpHtukB4Y9HGgzJeSBUG2y_Trry_Z2I3ww3F21NIU7l8kgdDJf3asUsxCidQNOQn4K0O0uMxE87BtwcYmXj_2Va07/s1600/r4_03_09.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiPX084yfeywvQQyT9dhxQcpPrP46lwtdOAl8R42tfmqhlfY9fsIb4FpHtukB4Y9HGgzJeSBUG2y_Trry_Z2I3ww3F21NIU7l8kgdDJf3asUsxCidQNOQn4K0O0uMxE87BtwcYmXj_2Va07/s320/r4_03_09.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiVMGcuUcdkgLlzxHkNy8mN9EZIulIGCw1_Pd_zHK72aJpSw98duBPpuENxNGVtlo-ULtdnHXeH8q7ILWk55my1S-z9aUdYB9pZzU_ooYMP0OddOhm-hsu9TMKSi4DDHAj5Hv13VGZvOegD/s1600/r4_03_10.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiVMGcuUcdkgLlzxHkNy8mN9EZIulIGCw1_Pd_zHK72aJpSw98duBPpuENxNGVtlo-ULtdnHXeH8q7ILWk55my1S-z9aUdYB9pZzU_ooYMP0OddOhm-hsu9TMKSi4DDHAj5Hv13VGZvOegD/s320/r4_03_10.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;พัดดึงส์(ทองคำ)&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
ด้านหน้า เป็นรูปพระมหามงกุฎเปล่งรัศมี มีฉัตรกระหนาบสองข้าง พื้นเป็นลายกิ่งไม้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
รอบวงขอบมีดาว โดยดาวดวงหนึ่งแทนราคา 1 เฟื้อง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ด้านหลัง เป็นรูปช้างหันหน้าไปทางซ้ายยืนอยู่กลางจักร&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
รอบวงขอบชั้นนอกมีดาวบอกราคา จำนวนเท่ากับด้านหน้า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ขอบ มีเฟือง ยกเว้นชนิดราคา พัดดึงส์ และเฟื้อง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เป็นเหรียญที่สร้างโดยเครื่องจักรที่ใช้แรงคน ออกใช้ พ.ศ. 2400 - 2401&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เครื่องจักรนี้เป็นราชบรรณาการจากกษัตริย์อังกฤษ จึงเรียกเหรีญเหล่านี้ว่าเหรียญบรรณาการ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
มีการผลิตเหรียญบาท 30 ชั่ง(2,400 บาท) เงินย่อย 10 ชั่ง 10 ตำลึง(840 บาท) และเหรียญทองคำพัดดึงส์ เล็กน้อย &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ราคา น้ำหนัก(กรัม) เส้นผ่าศูนย์กลาง(มม.) &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ไพ(ทองแดง) ไม่มีข้อมูล 12 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สลึง(ทองแดง) ไม่มีข้อมูล 20 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สองสลึง(ทองแดง) ไม่มีข้อมูล 29 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ไพ(เงิน) ไม่มีข้อมูล 12 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เฟื้อง(เงิน) 2.0 14 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สลึง(เงิน) 3.9 20 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
กึ่งบาท(เงิน) ไม่มีข้อมูล ไม่มีข้อมูล &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
บาท(เงิน) 15.5 31 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พัดดึงส์(ทองคำ) 2.15 16 &lt;br /&gt;
4. เหรียญ ดีบุก/ทองแดง(ปี 2405/2409)/ทองเหลือง//ทองแดง(ปี 2403/2406)/โลหะขาว/เงิน/ทองคำ พระมหามงกุฎ - พระแสงจักร &lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg-4cAOhlyJy0ocYQwazpdutrfcHPcA1_n7QN6c9G9q8ImDfaAIyLpc0U5CQiExI3ZwMYHZfDDzsxmatwXH_JgVTqQXLo0fDdTVc-IV61jbEO4Bvv9pZVDy6Wc3QJjsHoSRtx2jyYntSzjl/s1600/r4_04_01.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg-4cAOhlyJy0ocYQwazpdutrfcHPcA1_n7QN6c9G9q8ImDfaAIyLpc0U5CQiExI3ZwMYHZfDDzsxmatwXH_JgVTqQXLo0fDdTVc-IV61jbEO4Bvv9pZVDy6Wc3QJjsHoSRtx2jyYntSzjl/s320/r4_04_01.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;โสฬส(ดีบุก) &lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjGd4YK3NIW2aG-Mhd02ba-a_oId_rtmI71mcaG4lqXtbBpQgHm98PbpYY3j2MjPOxLjSSAZkMEYCHEXP53I7aTjp83COAE-FNLflRvwFjsGf9lqgQ8ZRsWj80MqSA1rH4RUYv8mFKrdU16/s1600/r4_04_02.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjGd4YK3NIW2aG-Mhd02ba-a_oId_rtmI71mcaG4lqXtbBpQgHm98PbpYY3j2MjPOxLjSSAZkMEYCHEXP53I7aTjp83COAE-FNLflRvwFjsGf9lqgQ8ZRsWj80MqSA1rH4RUYv8mFKrdU16/s320/r4_04_02.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;อัฐ(ดีบุก) &lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEii1Uj30gg1pY0TUDilMPZ13Ax8RJxSFl3LVMOr0UTjVW1IDh90d6JbxU1cyEtdWaFYN81n-kuVApXuAHs5PLqyiBCxH5YmWzXikCbRzKMWbjDmKRL7m66YHj9RdvgoIv4rxE_ncyx2T1hR/s1600/r4_04_03.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEii1Uj30gg1pY0TUDilMPZ13Ax8RJxSFl3LVMOr0UTjVW1IDh90d6JbxU1cyEtdWaFYN81n-kuVApXuAHs5PLqyiBCxH5YmWzXikCbRzKMWbjDmKRL7m66YHj9RdvgoIv4rxE_ncyx2T1hR/s320/r4_04_03.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;ภาพขยาย &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhLP5WWYKpKLfhv8SxVFfBznthnFPNqgJept64R5BCj7W6mckADxYIlzH42jF7WoNyG7uePvI7oYEzapnM6PK2YM4w1kirc66rms7AzhwPnr0L3sLV8WwzvmovPd3xQJ_aZyt_7gfAeGfTB/s1600/r4_04_04.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhLP5WWYKpKLfhv8SxVFfBznthnFPNqgJept64R5BCj7W6mckADxYIlzH42jF7WoNyG7uePvI7oYEzapnM6PK2YM4w1kirc66rms7AzhwPnr0L3sLV8WwzvmovPd3xQJ_aZyt_7gfAeGfTB/s320/r4_04_04.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;โสฬส(ทองแดง)&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjDeD0DEuvQqxbsnsNTI8aefcEZbAbJJjdLu4AeY_3f0_r-ss5lVgMPgpiqwLFoUuxHi74VwI97Cys_ZLa9uEHXbC83N6EV3NvFXNl3beI4wmbC_23ZoyoxGBYke9aSfKQe6JNHbj1BQq0a/s1600/r4_04_05.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjDeD0DEuvQqxbsnsNTI8aefcEZbAbJJjdLu4AeY_3f0_r-ss5lVgMPgpiqwLFoUuxHi74VwI97Cys_ZLa9uEHXbC83N6EV3NvFXNl3beI4wmbC_23ZoyoxGBYke9aSfKQe6JNHbj1BQq0a/s320/r4_04_05.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;อัฐ(ทองแดง)&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgTPm3egd4bDYPEcxF3OKfXf2Q-rL2GdqS8IMvLtLxvzU7JJoRGQHaXHiaFjXwIN1dVBWPcUyUOd9EHjUUM907dPYI5IpdztcrS8aTyHcQ_jE0yiFuS6T_w_xPra1PS8Z41-F62J22gHnpP/s1600/r4_04_06.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgTPm3egd4bDYPEcxF3OKfXf2Q-rL2GdqS8IMvLtLxvzU7JJoRGQHaXHiaFjXwIN1dVBWPcUyUOd9EHjUUM907dPYI5IpdztcrS8aTyHcQ_jE0yiFuS6T_w_xPra1PS8Z41-F62J22gHnpP/s320/r4_04_06.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;เสี้ยว(ทองแดง หนา)&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiKmHpl1XunjSxM0xh9QKWIHQuMxYFmOZ7FabkNGIPMTr73oEz_krXemtM1frmD-5Bxs_KivrFXrfC2pHCL4oTlR7jw16JYRBKqY7-vAqw-XpGCdZjK1jpDNC-QlldN1v79VIoaS4yHYmr_/s1600/r4_04_07.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiKmHpl1XunjSxM0xh9QKWIHQuMxYFmOZ7FabkNGIPMTr73oEz_krXemtM1frmD-5Bxs_KivrFXrfC2pHCL4oTlR7jw16JYRBKqY7-vAqw-XpGCdZjK1jpDNC-QlldN1v79VIoaS4yHYmr_/s320/r4_04_07.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;ซีก(ทองแดง หนา)&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi3WfVL4K-9e3OGkK2RsFRzn74JKqv0RJ4MiC54Bcn3AaIrxuZ2H0YqqeHnBf3RCadRNXXGJ-V3nPtEDdLsbZTxC77v0NYFPAl5rPjoIqL-pBqTlhCsj4ChHPwwmk_7Twk8xFhGzNzHNbPi/s1600/r4_04_08.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi3WfVL4K-9e3OGkK2RsFRzn74JKqv0RJ4MiC54Bcn3AaIrxuZ2H0YqqeHnBf3RCadRNXXGJ-V3nPtEDdLsbZTxC77v0NYFPAl5rPjoIqL-pBqTlhCsj4ChHPwwmk_7Twk8xFhGzNzHNbPi/s320/r4_04_08.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;เสี้ยว(ทองเหลือง หนา)&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi9XYy0Y0IhdjAeleUqWUIDmMZ7zI0a8mDRdo0pKMl4lAc7HM2jjAeShdO08MOE3zmSejn91otXtNyCwVlUkBLWGDZ-02t62TrTt6n9RX8lGmAZYDz4Y2a6466F34qqY5g7hTDOTVn0-SfR/s1600/r4_04_09.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi9XYy0Y0IhdjAeleUqWUIDmMZ7zI0a8mDRdo0pKMl4lAc7HM2jjAeShdO08MOE3zmSejn91otXtNyCwVlUkBLWGDZ-02t62TrTt6n9RX8lGmAZYDz4Y2a6466F34qqY5g7hTDOTVn0-SfR/s320/r4_04_09.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;ซีก(ทองเหลือง หนา)&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiGUyr_XPSuAYSd2vHAqO2ojiLmBYEp_KAi0z59db5JywMuq-MlYa-Hy1A8yyPe009-Yed6UdnWttcHqK_EU0ckok1KSc4fA32fNsDANL9_KqQuA7HpIZKRlmUfpjFe-_EqQRuAf-BQ1rH3/s1600/r4_04_10.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiGUyr_XPSuAYSd2vHAqO2ojiLmBYEp_KAi0z59db5JywMuq-MlYa-Hy1A8yyPe009-Yed6UdnWttcHqK_EU0ckok1KSc4fA32fNsDANL9_KqQuA7HpIZKRlmUfpjFe-_EqQRuAf-BQ1rH3/s320/r4_04_10.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;ซีก(ทองแดง บาง)&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjYt7Sgah_GeXtFa0eo5SezrBS7wRt-kXGFHazaFpaGPTtghUlhh1Pktdjt40_Sb8cYOB0hznDbVw99PLsqYL0b7xhUgzGjjXFhRjOPXqfgwi23r_so2o-WyM5CjA7_-6Tw6Af7OXYVXypt/s1600/r4_04_11.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjYt7Sgah_GeXtFa0eo5SezrBS7wRt-kXGFHazaFpaGPTtghUlhh1Pktdjt40_Sb8cYOB0hznDbVw99PLsqYL0b7xhUgzGjjXFhRjOPXqfgwi23r_so2o-WyM5CjA7_-6Tw6Af7OXYVXypt/s320/r4_04_11.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;สองบาท(ทองแดง หนา)&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjQb1KqD-9nIYfg5iQC92yt0qn3haDbJFOzxaHTAZoVg6JuY0-n1O7binIdFDFXRDMOOHL-ZkYPok0eT_czUJpchXT9O6SQWvsqkCN6MCALZdbdP6ghSJcGOXS7TO7x6PytXrpq8qW8cfhg/s1600/r4_04_15.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjQb1KqD-9nIYfg5iQC92yt0qn3haDbJFOzxaHTAZoVg6JuY0-n1O7binIdFDFXRDMOOHL-ZkYPok0eT_czUJpchXT9O6SQWvsqkCN6MCALZdbdP6ghSJcGOXS7TO7x6PytXrpq8qW8cfhg/s320/r4_04_15.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;เฟื้อง(โลหะขาว)&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiLvCaVIyp7A8oSJWoc3nxQzIXv8AmHGmCqQSronwkiIBl094MXfFRtn-6AKFBFyeAHYY93jF0bxJzjFa8HDgx4qRP5kKWveiU9nlf17QD9lK2UPU9-BGs8W-UEPQEDlt_E6hRlc-0qz8jG/s1600/r4_04_16.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiLvCaVIyp7A8oSJWoc3nxQzIXv8AmHGmCqQSronwkiIBl094MXfFRtn-6AKFBFyeAHYY93jF0bxJzjFa8HDgx4qRP5kKWveiU9nlf17QD9lK2UPU9-BGs8W-UEPQEDlt_E6hRlc-0qz8jG/s320/r4_04_16.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;สองสลึง(โลหะขาว)&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjzacSMIW1BrsNIfXIC0QNsfyCp4EZ_frl3acjvrwNQBr2oM_EsFqrtUk5HVf2OTiiXfni6HZBoT6z9miCKpyuxdJ9wcmv29AXFsFWnyh8sxL6yOXGrrukJlqJL0yXaN1S7vN-6yiEHL5FE/s1600/r4_04_17.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjzacSMIW1BrsNIfXIC0QNsfyCp4EZ_frl3acjvrwNQBr2oM_EsFqrtUk5HVf2OTiiXfni6HZBoT6z9miCKpyuxdJ9wcmv29AXFsFWnyh8sxL6yOXGrrukJlqJL0yXaN1S7vN-6yiEHL5FE/s320/r4_04_17.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;สี่บาท(โลหะขาว)&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
เหรียญเงิน กึ่งตำลึง, บาท, กึ่งบาท, สลึง, เฟื้อง, กึ่งเฟื้อง, ตามลำดับ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiwOV9K7OE2e9Zn2sW2lak0B5VTs1zRn-rWcI70tdynv3wZ9ubh_ROWTUTVb4Si_bAtIuSf3VQPdQNUUqyCFcCf7lSxFLUmu2SqG8N8jVpkdv7Ev26Utq6GIkw67ddk2fKavEdqbqtqh11E/s1600/r4_04_12.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiwOV9K7OE2e9Zn2sW2lak0B5VTs1zRn-rWcI70tdynv3wZ9ubh_ROWTUTVb4Si_bAtIuSf3VQPdQNUUqyCFcCf7lSxFLUmu2SqG8N8jVpkdv7Ev26Utq6GIkw67ddk2fKavEdqbqtqh11E/s320/r4_04_12.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgAkPscJKEpMrKe587cO3f5RrSFpS_UFgK10E-XmI1zdvwBR3ezKIZLe3-RxXaulCjXnakwvZhyR21CSW3cJIrUctlMHoXntD0RHooOicnxWhvl0-QjDcBrzCdIjikShXRxDhfpRI0zBRIc/s1600/r4_04_13.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgAkPscJKEpMrKe587cO3f5RrSFpS_UFgK10E-XmI1zdvwBR3ezKIZLe3-RxXaulCjXnakwvZhyR21CSW3cJIrUctlMHoXntD0RHooOicnxWhvl0-QjDcBrzCdIjikShXRxDhfpRI0zBRIc/s320/r4_04_13.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ขยายช้างใหญ่&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjupc-55IAY8oKH8ntbdNtjDNBwTb1KU5v3iIDHM1ngiLHDkQY1-ipWvZ3cMvi0vRiH4gmL59P5bOcMJ-flQ2p2RGltv3lN_ko9NMJ_NY2_nJuuTKN9H6Kcr5gzxP7ebJ032LzrT6tuB2Pw/s1600/r4_04_14.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjupc-55IAY8oKH8ntbdNtjDNBwTb1KU5v3iIDHM1ngiLHDkQY1-ipWvZ3cMvi0vRiH4gmL59P5bOcMJ-flQ2p2RGltv3lN_ko9NMJ_NY2_nJuuTKN9H6Kcr5gzxP7ebJ032LzrT6tuB2Pw/s320/r4_04_14.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ขยายช้างเล็ก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj91OtiiYVtmAUDiwtYcTCszBeJtt0SWE_c0_YTWSozJJW8Y8qS1F9HCsmdiAjv-XOnvh6491irP0x71tRdcoVi_Qv54rYfqggMGVQbLuvRNNjj8VG9ghh_X8HziQ6QmGdJrz_2t39Egkf2/s1600/r4_04_25.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj91OtiiYVtmAUDiwtYcTCszBeJtt0SWE_c0_YTWSozJJW8Y8qS1F9HCsmdiAjv-XOnvh6491irP0x71tRdcoVi_Qv54rYfqggMGVQbLuvRNNjj8VG9ghh_X8HziQ6QmGdJrz_2t39Egkf2/s320/r4_04_25.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;พัดดึงส์(ทองคำ)&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjLE76Df0KozBNxJaz3VN-ZFtkO_NUss9q3-ZWaZbgFNyQU3hlDq1orwyQt6Rofqh7QTUusYK75iZxKn0wAZClmT00AnbQrGzxxcrdDNTBMkAT0hzU9rwFk4lUt1pNocWQZPGhJ1Kiffy9H/s1600/r4_04_18.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjLE76Df0KozBNxJaz3VN-ZFtkO_NUss9q3-ZWaZbgFNyQU3hlDq1orwyQt6Rofqh7QTUusYK75iZxKn0wAZClmT00AnbQrGzxxcrdDNTBMkAT0hzU9rwFk4lUt1pNocWQZPGhJ1Kiffy9H/s320/r4_04_18.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgAe-xwDIsLXjVHg0ynZZ4Pasa9XWjDw1Vq9RtE0W-Hm0XP3DDQxbGxJQ54wcmUre0qnW1l_k4sa3xUXhgYRkQff_0B2zGecZW_jaCu8UxRsRGfQkzpyp2jhPh-kzHpnkTGjODsN6IAjHeq/s1600/r4_04_19.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgAe-xwDIsLXjVHg0ynZZ4Pasa9XWjDw1Vq9RtE0W-Hm0XP3DDQxbGxJQ54wcmUre0qnW1l_k4sa3xUXhgYRkQff_0B2zGecZW_jaCu8UxRsRGfQkzpyp2jhPh-kzHpnkTGjODsN6IAjHeq/s320/r4_04_19.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;กึ่งเฟื้อง(ทองคำ)&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh9OYXQVY9IhEb68kZsbjdtLLjs0fhYCjDsCo4hD__et6QmOuKyWzf3-TM-KjeU_srkgP39XeCwqeoNXCs1GwQBqNY3edgynv7smH3KFx-NwpcAVXO4LbV2l5lS_QLhjJVStBt1Bt0bQxNU/s1600/r4_04_20.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh9OYXQVY9IhEb68kZsbjdtLLjs0fhYCjDsCo4hD__et6QmOuKyWzf3-TM-KjeU_srkgP39XeCwqeoNXCs1GwQBqNY3edgynv7smH3KFx-NwpcAVXO4LbV2l5lS_QLhjJVStBt1Bt0bQxNU/s320/r4_04_20.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj6W4pub_rYTSOsAXJcWbnLUxUpL66__ugvMvPKKR8hBY6SsfP5KyOxInbOdHlLXOdinKrSCh5OOKleXhDEfbtRmeeBF7R-S9EYU4tAMs4pv59pQCQ4UgHqWl76-qbr5__7uqzsPCW2GcUM/s1600/r4_04_21.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj6W4pub_rYTSOsAXJcWbnLUxUpL66__ugvMvPKKR8hBY6SsfP5KyOxInbOdHlLXOdinKrSCh5OOKleXhDEfbtRmeeBF7R-S9EYU4tAMs4pv59pQCQ4UgHqWl76-qbr5__7uqzsPCW2GcUM/s320/r4_04_21.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;เฟื้อง(ทองคำ)&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiSJCUUFPpYdFhFrxlu2trCgp7vwPTqeTuYpz3nV0pQew7YvEDgiRxB36GLQw6wyrVMWzjtpx_q832m9rFV-6rDF8HZLGguSgmROUKio5hbgXF7Tq0fLMP-sh6HMGIX49oXwZ9KwvXKMbVx/s1600/r4_04_22.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiSJCUUFPpYdFhFrxlu2trCgp7vwPTqeTuYpz3nV0pQew7YvEDgiRxB36GLQw6wyrVMWzjtpx_q832m9rFV-6rDF8HZLGguSgmROUKio5hbgXF7Tq0fLMP-sh6HMGIX49oXwZ9KwvXKMbVx/s320/r4_04_22.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgsFfNxdipsXUAKPYlOVt3frPabv6Vi8leUjav_BRNYxYo2GL1RwbuiLI3CSYqDjeSRXonImJq9WbNKw2d5VTQ2rGmtscUbxmSMVm1hw30fwHwfskxB9BRiY2YEk1_XUclcRE9TSgxTZyh0/s1600/r4_04_23.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgsFfNxdipsXUAKPYlOVt3frPabv6Vi8leUjav_BRNYxYo2GL1RwbuiLI3CSYqDjeSRXonImJq9WbNKw2d5VTQ2rGmtscUbxmSMVm1hw30fwHwfskxB9BRiY2YEk1_XUclcRE9TSgxTZyh0/s320/r4_04_23.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;บาท(ทองคำ)&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgb6nBtusx0L277i6t9lMm8lCzB2XGNkUKj4dgJTZ9gKQs22b09HKRBwN6YcLwkBFC8qz6nZiBDyan9eXiJwrXanRAQ9fiyLB9GJg-IlJ7XGewwArZLu6sGan8xWrOV5ipKmGUYH1AeDAFp/s1600/r4_04_24.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgb6nBtusx0L277i6t9lMm8lCzB2XGNkUKj4dgJTZ9gKQs22b09HKRBwN6YcLwkBFC8qz6nZiBDyan9eXiJwrXanRAQ9fiyLB9GJg-IlJ7XGewwArZLu6sGan8xWrOV5ipKmGUYH1AeDAFp/s320/r4_04_24.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;กึ่งตำลึง(ทองคำ)&lt;/div&gt;ด้านหน้า เป็นรูปพระมหามงกุฎเปล่งรัศมี มีฉัตรกระหนาบสองข้าง พื้นเป็นลายกิ่งไม้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เหรียญ ทองแดง(ปี 2403/2406)/โลหะขาว/เงิน/ทองคำ รอบวงขอบมีดาว โดยดาวดวงหนึ่งแทนราคา 1 เฟื้อง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เหรียญ ดีบุก/ทองแดง(ปี 2405/2409)/ทองเหลือง ไม่มีดาว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ด้านหลัง เป็นรูปช้างหันหน้าไปทางซ้ายยืนอยู่กลางจักร&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เหรียญ ทองแดง(ปี 2403/2406)/โลหะขาว/เงิน/ทองคำ รอบวงขอบชั้นนอกมีดาวบอกราคา จำนวนเท่ากับด้านหน้า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เหรียญ ดีบุก/ทองแดง(ปี 2405/2409)/ทองเหลือง ริมขอบมีอักษรไทยบอกราคาอยู่ด้านบน อักษรจีนอยู่ด้านล่าง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ด้านซ้ายเป็นเลขอารบิค(เป็นเศษส่วน) ด้านขวาเป็นอักษรโรมัน &quot;F&quot; หมายถึงเฟื้อง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ราคา โลหะ ปี กรัม มม. ขอบ หมายเหตุ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
โสฬส ดีบุก 2405/2407 3.62 23 เรียบ - &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
อัฐ ดีบุก 2405/2407 7.61 29 มีเฟือง/เรียบ ช้างใหญ่/ช้างเล็ก/วงรีรอบมงกุฎ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
โสฬส ทองแดง 2405 ไม่มีข้อมูล 23 ไม่มีข้อมูล - &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
อัฐ ทองแดง 2405 ไม่มีข้อมูล 29 ไม่มีข้อมูล - &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เสี้ยว ทองแดง 2408 8.3 21 เรียบ หนา 3 มม. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ซีก ทองแดง 2408 15.8 29 เรียบ หนา 3 มม. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เสี้ยว ทองเหลือง 2408 ไม่มีข้อมูล 21 ไม่มีข้อมูล แบบหนา &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ซีก ทองเหลือง 2408 ไม่มีข้อมูล 29 ไม่มีข้อมูล แบบหนา &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เสี้ยว ทองแดง 2409 3.9 21 เรียบ บาง 1.5 มม. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ซีก ทองแดง 2409 7.5 29 เรียบ บาง 1.5 มม. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ไพ ทองแดง 2403 ไม่มีข้อมูล 14 ไม่มีข้อมูล - &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เฟื้อง ทองแดง 2403 ไม่มีข้อมูล 16 ไม่มีข้อมูล - &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สลึง ทองแดง 2403 ไม่มีข้อมูล 20 ไม่มีข้อมูล - &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สองบาท ทองแดง 2406 ไม่มีข้อมูล 37 ไม่มีข้อมูล มีทั้งหนาและบาง &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ไพ โลหะขาว 2403 ไม่มีข้อมูล 14 ไม่มีข้อมูล - &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สองไพ โลหะขาว 2403 ไม่มีข้อมูล 13 ไม่มีข้อมูล - &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เฟื้อง โลหะขาว 2403 ไม่มีข้อมูล 16 ไม่มีข้อมูล - &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สลึง โลหะขาว 2403 ไม่มีข้อมูล 20 ไม่มีข้อมูล - &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สองสลึง โลหะขาว 2403 ไม่มีข้อมูล 27 ไม่มีข้อมูล - &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
บาท โลหะขาว 2403 ไม่มีข้อมูล 31 ไม่มีข้อมูล - &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สองบาท โลหะขาว 2406 ไม่มีข้อมูล 37 ไม่มีข้อมูล - &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สี่บาท โลหะขาว 2407 ไม่มีข้อมูล 45 ไม่มีข้อมูล - &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
กึ่งเฟื้อง เงิน 2403 1.00 13 เรียบ มี ช้างใหญ่และช้างเล็ก &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เฟื้อง เงิน 2403 1.94 16 เรียบ - &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สลึง เงิน 2403 3.71 20 เรียบ - &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
กึ่งบาท เงิน 2403 7.54 27 เรียบ - &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
บาท เงิน 2403 15.33 31 เรียบ - &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
กึ่งตำลึง เงิน 2406 30.0 37 เรียบ มีทั้งหนาและบาง &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พัดดึงส์ ทองคำ 2403 1 เฟื้อง 1 วิศางค์ ไม่มีข้อมูล เรียบ - &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
กึ่งเฟื้อง ทองคำ 2406 1.00 13 เรียบ - &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เฟื้อง ทองคำ 2406 1.94 16 เรียบ - &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สลึง ทองคำ 2406 3.71 20 เรียบ - &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
กึ่งบาท ทองคำ 2406 7.54 27 เรียบ - &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
บาท ทองคำ 2406 15.33 31 เรียบ - &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
กึ่งตำลึง ทองคำ 2406 30.0 37 เรียบ - &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;5. เหรียญทองคำ ทศ พิศ พัดดึงส์ &lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjcv2EkBUE1hjCaoOvnfRSeII8hsT6qmuhrdd4SD-U1-EfXKnLZl_Fx4il4mKnFt6lfyuYu19lAZ62NYyu3Dq-Ncx45HftfLu1_X5GT-OG4ycyYnKEVhpMYvZ0X24GifEW8339lq9S2IoWI/s1600/r4_05_01.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjcv2EkBUE1hjCaoOvnfRSeII8hsT6qmuhrdd4SD-U1-EfXKnLZl_Fx4il4mKnFt6lfyuYu19lAZ62NYyu3Dq-Ncx45HftfLu1_X5GT-OG4ycyYnKEVhpMYvZ0X24GifEW8339lq9S2IoWI/s320/r4_05_01.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt; &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;หมายเหตุ น้ำหนักบนรูปกับในตารางไม่ตรงกัน&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgRYplJueVuNTWFX9AxLEdKw8hXPvmahQy8FAFQQAFVeO-Z2Lz2JI_DKTugA5x1dbqjjAGZ6jvK77s11HUI4ce_SNzPE5v9dife9F8YCGiIlLNfen3MyPSPg65pnwE6ViIKsRE_oEm6zS8g/s1600/r4_05_02.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgRYplJueVuNTWFX9AxLEdKw8hXPvmahQy8FAFQQAFVeO-Z2Lz2JI_DKTugA5x1dbqjjAGZ6jvK77s11HUI4ce_SNzPE5v9dife9F8YCGiIlLNfen3MyPSPg65pnwE6ViIKsRE_oEm6zS8g/s320/r4_05_02.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;ขยายช้างธรรมดา&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjpchr9lJvrtqh30gVag6hwv2wOjqz3fQUFrtlkH6cBtyuiVZCJscF8do4JsjmNuw2IhSYqB6OE0Cm0dELzH6V2iICdcYDQSf3Ke075ngB7pBI7-00oFsz6PNuyZSM7B-QOfP-qAWuo2Q9M/s1600/r4_05_03.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjpchr9lJvrtqh30gVag6hwv2wOjqz3fQUFrtlkH6cBtyuiVZCJscF8do4JsjmNuw2IhSYqB6OE0Cm0dELzH6V2iICdcYDQSf3Ke075ngB7pBI7-00oFsz6PNuyZSM7B-QOfP-qAWuo2Q9M/s320/r4_05_03.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;ขยายช้างทรงเครื่อง&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;ด้านหน้า เป็นตราพระมหามงกุฎยอดเปล่งรัศมี มีฉัตรกระหนาบสองข้างอยู่ในวงกรอบ&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เหรียญ ทศและพิศ มีลายกระหนกอยู่ระหว่างฉัตรและยอดพระมหามงกุฎ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ส่วน พัดดึงส์ มีลายกระหนกอยู่ทั้งในและนอกฉัตร&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ด้านหลัง เป็นรูปช้างยืนแท่นหันหน้าไปทางซ้ายยืนอยู่กลางพระแสงจักร&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ขอบ มีเฟือง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ออกใช้ พ.ศ. 2406&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พัดดึงส์(32 อันเป็น 1 ชั่ง) มึค่า 2.50 บาท หรือ 1 ตำลึงจีน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พิศ(20 เหรียญเป็น 1 ชั่ง) มีค่า 4 บาท หรือ 1 ตำลึง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ทศ(10 เหรียญเป็น 1 ชั่ง) มีค่า 8 บาท หรือ 2 ตำลึง &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ราคา น้ำหนัก(กรัม) เส้นผ่าศูนย์กลาง(มม.) หมายเหตุ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พัดดึงส์ 1.90 16 - &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พิศ 3.10 17 มีช้างธรรมดาและช้างทรงเครื่อง &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ทศ 8.00 22 - &lt;br /&gt;
6. เหรียญกษาปณ์ที่ระลึก ทองแดง เงิน ทองคำ พระมหามงกุฎ - กรุงสยาม (เหรียญแต้เม้งทงป้อ) &lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi-8wiH5we85gUePT1BLtUmm45jRaPJbSoKgm_vrZLAVZ9-SVABq6E00LbGuNEgNIKuCDVMa6fgadW5pXhXXH1k71NQrphwq-aqxUZOtuRMKN-WXqBaYDB7h61oNWA3WEvYqM7PL_4qYDyL/s1600/r4_06_01.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi-8wiH5we85gUePT1BLtUmm45jRaPJbSoKgm_vrZLAVZ9-SVABq6E00LbGuNEgNIKuCDVMa6fgadW5pXhXXH1k71NQrphwq-aqxUZOtuRMKN-WXqBaYDB7h61oNWA3WEvYqM7PL_4qYDyL/s320/r4_06_01.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEga-g9sCNGEpb27qYk9DfbQBkKpN3AaB2shzLACiAMWIIRdVz36ERHR-GoFeLKEdIZyG7kpJFwhFjihrw22ngDfflGv0P72iD2uFADz2vQ3Wg90SaEHBeANZaV1MecfFN0eh-CiM3XXP4wB/s1600/r4_06_02.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEga-g9sCNGEpb27qYk9DfbQBkKpN3AaB2shzLACiAMWIIRdVz36ERHR-GoFeLKEdIZyG7kpJFwhFjihrw22ngDfflGv0P72iD2uFADz2vQ3Wg90SaEHBeANZaV1MecfFN0eh-CiM3XXP4wB/s320/r4_06_02.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;สี่บาท(ทองแดง)&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgtsg5mmn8kCU8X5GrxP8wuTEHxUyQQLLyZe8MDAaZj8mkjm2LKjPXk90IxHhqzZqQ135kaMMmJH0z7fBjcxiu5_h1ja-sJDhfKg8u_G6OwriWtn0iFzdU3AhFOPjLBjMpJUrSJ5lQtb-La/s1600/r4_06_03.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgtsg5mmn8kCU8X5GrxP8wuTEHxUyQQLLyZe8MDAaZj8mkjm2LKjPXk90IxHhqzZqQ135kaMMmJH0z7fBjcxiu5_h1ja-sJDhfKg8u_G6OwriWtn0iFzdU3AhFOPjLBjMpJUrSJ5lQtb-La/s320/r4_06_03.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjAIS3geGbw93YpHZJMU1JrfHNwxciGef1dm-BqipnQ8gOLAm7x_NsRwYCf5EVvMOSHK3qiav1ZXUSiVCQB5va0GBLJ7l3OhQaqcFjlvHuqCN_cNKniRb_Z_ID1_wyk-XUrYi31_KPT3d5A/s1600/r4_06_04.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjAIS3geGbw93YpHZJMU1JrfHNwxciGef1dm-BqipnQ8gOLAm7x_NsRwYCf5EVvMOSHK3qiav1ZXUSiVCQB5va0GBLJ7l3OhQaqcFjlvHuqCN_cNKniRb_Z_ID1_wyk-XUrYi31_KPT3d5A/s320/r4_06_04.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;สี่บาท(เงิน)&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEheBpEEbUN6l0GjgimgCnj0k1ByTXvnRUNHMCtRJswa12O78-mIc6v0meD5qBRTrMp4565vT20s-8haWsm2rDrH2MU3CPJzmT9g3TP9RFKmQMZHTs6fMkmwkmpO-CALhyphenhyphen55qm9P9r7UJeZM/s1600/r4_06_05.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEheBpEEbUN6l0GjgimgCnj0k1ByTXvnRUNHMCtRJswa12O78-mIc6v0meD5qBRTrMp4565vT20s-8haWsm2rDrH2MU3CPJzmT9g3TP9RFKmQMZHTs6fMkmwkmpO-CALhyphenhyphen55qm9P9r7UJeZM/s320/r4_06_05.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj-O-SLeqmm6kq_h__oBlC7gKPeDfVD7k_pweUkPwIETfmNED_0SYD0YwLAim9JGHL0fep0FNYHsmPYC6ffcJx3btavlaD3SgNa419Y14udVm-fqLjxyH7NxeCMxxSmfCUwumFFzhGlTu93/s1600/r4_06_06.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj-O-SLeqmm6kq_h__oBlC7gKPeDfVD7k_pweUkPwIETfmNED_0SYD0YwLAim9JGHL0fep0FNYHsmPYC6ffcJx3btavlaD3SgNa419Y14udVm-fqLjxyH7NxeCMxxSmfCUwumFFzhGlTu93/s320/r4_06_06.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;สี่บาท(ทองคำ-เส้นคู่)&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgTCGvKOQE49WP_vneHSA8CdtYpk1iMluo2oG2Q18F1FiLj0s2PNomk6DaIDDRbz7-n8TphIRBSLoRx6TiRQMRtZxuaibMo9TkEVIQvae2oZ9riNbtx48K9-Mh4A6OXBnRqjrN9W45bno_r/s1600/r4_06_07.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgTCGvKOQE49WP_vneHSA8CdtYpk1iMluo2oG2Q18F1FiLj0s2PNomk6DaIDDRbz7-n8TphIRBSLoRx6TiRQMRtZxuaibMo9TkEVIQvae2oZ9riNbtx48K9-Mh4A6OXBnRqjrN9W45bno_r/s320/r4_06_07.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgfRoXX8alVQd92jPqpsxcg5-5HPC7OSpuBbJS8gKeAe16Zzest4nl7pm_f3sydKWXPzKzg7PJlf7CyxPfgGmuSUdxcuOySxZE-UkJomcJRbuUG29m0QD1b9JRSjuq3T3ikdE0UDTTxQ8zF/s1600/r4_06_08.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgfRoXX8alVQd92jPqpsxcg5-5HPC7OSpuBbJS8gKeAe16Zzest4nl7pm_f3sydKWXPzKzg7PJlf7CyxPfgGmuSUdxcuOySxZE-UkJomcJRbuUG29m0QD1b9JRSjuq3T3ikdE0UDTTxQ8zF/s320/r4_06_08.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;สี่บาท(ทองคำ-เส้นเดียว)&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;ด้านหน้า เป็นตราพระมหามงกุฎยอดเปล่งรัศมี มีฉัตรกระหนาบสองข้าง พื้นเป็นลายกิ่งไม้&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
มีดาวบอกราคาอยู่ริมขอบ 32 ดวง (เป็น 32 เฟื้อง หรือ 4 บาท)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
รอบวงขอบมีลายเกสรดอกไม้สองชั้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ด้านหลัง เป็นลายแก้วชิงดวง มีคำว่า &quot;กรุงสยาม&quot; อยู่กลาง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
นอกลายมีอักษรจีนสี่ทิศ อ่านสำเนียงจีนแต้จิ๋วว่า &quot;แต้ เม้ง ทง ป้อ&quot;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ซึ่งคำว่า &quot;แต้เม้ง&quot; หมายถึงประปรมาภิไธยของ ร. 4 ส่วนคำว่า &quot;ทงป้อ&quot; แปลว่า เงินตรา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สำหรับลายแก้วชิงดวงเส้นคู่ มีเกสรดอกไม้ชั้นเดียวรอบวงขอบเหรียญ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ส่วนลายแก้วชิงดวงเส้นเดียว ไม่มีเกสรดอกไม้รอบวงขอบ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ขอบ เรียบ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ออกใช้ พ.ศ. 2407&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เป็นเหรียญกษาปณ์ที่ระลึกในงานพระราชพิธีเฉลิมพระชนพรรษาครบ 5 รอบ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ราคา(โลหะ) น้ำหนัก(กรัม) เส้นผ่าศูนย์กลาง(มม.) หมายเหตุ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
4 บาท(ทองแดง) ไม่มีข้อมูล 45 - &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
4 บาท(เงิน) 60.77 45 - &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
4 บาท(ทองคำ) 60.77 45 - &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ปัจจุบันนี้เหรียญปลอมออกมาเยอะมากๆการจะซื้อขายต้องดูด้วยความด้วยความระมัดระวัง&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://prarayong.blogspot.com/feeds/8317999667279631885/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://prarayong.blogspot.com/2010/05/4_29.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default/8317999667279631885'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default/8317999667279631885'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://prarayong.blogspot.com/2010/05/4_29.html' title='เหรียญกษาปณ์สมัยรัชกาลที่ 4'/><author><name>Bermudathai</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12914619930850707848</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjFKtuzAzKV0bhbH9B23Tw2wqUmnnWpiZsIEzYVu4ZiqYRn2UYjtV1AOp86bIJqhwtyaE5nQhXky4rPJG5uqCw1PvwX0lWQ59xAuQdRFTv-evAM-e5lThiWyDZGmHWJBZY/s220/spd_20100122132257_b.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhwiuIYS3BxW5REoNV6qSWFUnJ6qrFEPylryWxHaF2q_m1kyyiiRaeqKP0kE3eujGEMu0p0vSCp5FvWEtR9U7KoLcaiIDV8tBasLKG68mg4AzwJPOT3EvJy4snG6RBBjpHVtZg2I9Gdp7Mk/s72-c/r4_01_01.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6864784004799676026.post-9222322459458277339</id><published>2010-05-29T08:12:00.000-07:00</published><updated>2010-05-29T08:13:33.106-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="เหรียญกษาปณ์รัชกาลที่ 3"/><title type='text'>เหรียญกษาปณ์รัชกาลที่ 3</title><content type='html'>ในสมัยรัชกาลที่ 3 มีการทำเหรียญตัวอย่างเรียกว่าเบี้ยทองแดง เพื่อใช้แทนเบี้ยหอย แต่ ร. 3 ไม่ทรงโปรดฯ จึงไม่มีการนำออกใช้ เหรียญตัวอย่างจัดทำเป็น 3 แบบ ดังนี้&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;1. ตราช้าง - เมืองไทย&lt;/span&gt; &lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgkiFU2NbgxoLHYhOZdpI383JQEhbfkMrKoGgcBq-pIpqSrRBGoaq1wx1xKiU21n0KaveaS49ZL51GK_7k0xb4G_8XcSNd9w7iHJBJEkhJ-b0fPoi2sc_JTSxpkpj-6iNOq-8325d_7lUQx/s1600/r3_01_01.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgkiFU2NbgxoLHYhOZdpI383JQEhbfkMrKoGgcBq-pIpqSrRBGoaq1wx1xKiU21n0KaveaS49ZL51GK_7k0xb4G_8XcSNd9w7iHJBJEkhJ-b0fPoi2sc_JTSxpkpj-6iNOq-8325d_7lUQx/s320/r3_01_01.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgEm8blwdr8b2_RUvUs-UUYpueAJJMZcME7v4dCSWD-qQeQLTM93l0dypBlCWtAshVJwevQaIweAoSF310a-rc9ubCxDJVhnl6T2Yu8-7pugwallFh68Ikirv7XKK51iubjML86X7OLe-M5/s1600/r3_01_02.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgEm8blwdr8b2_RUvUs-UUYpueAJJMZcME7v4dCSWD-qQeQLTM93l0dypBlCWtAshVJwevQaIweAoSF310a-rc9ubCxDJVhnl6T2Yu8-7pugwallFh68Ikirv7XKK51iubjML86X7OLe-M5/s320/r3_01_02.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;ด้านหน้า เป็นรูปช้างยืนแท่นหันไปทางซ้าย ใต้ช้างมีเลขจุลศักราช &quot;๑๑๙๗&quot;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ด้านหลัง มีอักษร &quot;เมืองไท&quot; มีดาวเปล่งรัศมีอยู่เบืองบนและเบื้องล่าง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ขอบ เรียบ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ปี พ.ศ. 2378&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
1.1 ชนิดทองแดง ทำขึ้นจำนวน 500 เหรียญ น้ำหนัก 4.27 กรัม เส้นผ่าศูนย์กลาง 23 มิลลิเมตร&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
1.2 ชนิดเงิน เส้นผ่าศูนย์กลาง 23 มิลลิเมตร&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
1.3 ชนิดทองคำ เส้นผ่าศูนย์กลาง 23 มิลลิเมตร&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;2. ตราดอกบัว - เมืองไทย&lt;/span&gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjBuqeGMgA-qyHytaVdGWmfZznCeMidNAybqRRAO_fmFT7gTY2REspMieMErQN72K45OI8lJU-7FKkSNN2KoQN_GP6e7L32JubOSXR_AfJOFVJaWzAOJFNOJRHI5nZ5xaNft7Rbl639Lhib/s1600/r3_02_01.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjBuqeGMgA-qyHytaVdGWmfZznCeMidNAybqRRAO_fmFT7gTY2REspMieMErQN72K45OI8lJU-7FKkSNN2KoQN_GP6e7L32JubOSXR_AfJOFVJaWzAOJFNOJRHI5nZ5xaNft7Rbl639Lhib/s320/r3_02_01.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi8Uv2wHoq61enuATEUnxP6mxbG28sTSfwX19nNmA-93S7os_kms45-0ew3xuL4UVbaFGAf6ogzLVMVUZFNeUOkt9ACID8bWAP9dXAHpTb205XAd5yMAu3Df_NRua3Tu8tKnoof9kx_3Iru/s1600/r3_02_02.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi8Uv2wHoq61enuATEUnxP6mxbG28sTSfwX19nNmA-93S7os_kms45-0ew3xuL4UVbaFGAf6ogzLVMVUZFNeUOkt9ACID8bWAP9dXAHpTb205XAd5yMAu3Df_NRua3Tu8tKnoof9kx_3Iru/s320/r3_02_02.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;ด้านหน้า มีรูปดอกบัวบานอยู่เหนือใบบัว เบื้องล่างมีเลขบอกจุลศักราช &quot;๑๑๙๗&quot;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ด้านหลัง มีอักษร &quot;เมืองไท&quot; มีดาวเปล่งรัศมีอยู่เบืองบนและเบื้องล่าง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ขอบ เรียบ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ปี พ.ศ. 2378&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
2.1 ชนิดทองแดง ทำขึ้นจำนวน 500 เหรียญ น้ำหนัก 4.2 กรัม เส้นผ่าศูนย์กลาง 22 มิลลิเมตร&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjxL3HDNpzAn1s1jCmkzd6b8UdVeMePUYxWYHFUbn7KIQtoBbKu_z3h6HEm9nHTDbLrOXzZ_dBUHhLZAa0kV4utKoMcClSvjVDepFJsZRPM9LWWua4XG6Snn7UBZaszlCneq8XW36jSCTDd/s1600/r3_03_01.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjxL3HDNpzAn1s1jCmkzd6b8UdVeMePUYxWYHFUbn7KIQtoBbKu_z3h6HEm9nHTDbLrOXzZ_dBUHhLZAa0kV4utKoMcClSvjVDepFJsZRPM9LWWua4XG6Snn7UBZaszlCneq8XW36jSCTDd/s320/r3_03_01.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjdigMbM_2DVY2AzacxyAtnDDXW7aG94CHx8cKiDDTHK6Ip8a3CSCMIMufL15kckSylE3ME5fZ1B07teVF0bgU3ai6RbhjG8c4d6dO-oEUpbpmUgkS-CbsNCsuxDHkXKo0Ah_ktVs843BtJ/s1600/r3_03_02.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjdigMbM_2DVY2AzacxyAtnDDXW7aG94CHx8cKiDDTHK6Ip8a3CSCMIMufL15kckSylE3ME5fZ1B07teVF0bgU3ai6RbhjG8c4d6dO-oEUpbpmUgkS-CbsNCsuxDHkXKo0Ah_ktVs843BtJ/s320/r3_03_02.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;ด้านหน้า มีรูปดอกบัวบานอยู่เหนือใบบัว เบื้องล่างมีเลขบอกจุลศักราช &quot;๑๑๙๗&quot;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ด้านหลัง มีอักษรภาษาอาหรับ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ปี พ.ศ. 2378&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
3.1 ชนิดเงิน เส้นผ่าศูนย์กลาง 23 มิลลิเมตร</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://prarayong.blogspot.com/feeds/9222322459458277339/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://prarayong.blogspot.com/2010/05/3.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default/9222322459458277339'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default/9222322459458277339'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://prarayong.blogspot.com/2010/05/3.html' title='เหรียญกษาปณ์รัชกาลที่ 3'/><author><name>Bermudathai</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12914619930850707848</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjFKtuzAzKV0bhbH9B23Tw2wqUmnnWpiZsIEzYVu4ZiqYRn2UYjtV1AOp86bIJqhwtyaE5nQhXky4rPJG5uqCw1PvwX0lWQ59xAuQdRFTv-evAM-e5lThiWyDZGmHWJBZY/s220/spd_20100122132257_b.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgkiFU2NbgxoLHYhOZdpI383JQEhbfkMrKoGgcBq-pIpqSrRBGoaq1wx1xKiU21n0KaveaS49ZL51GK_7k0xb4G_8XcSNd9w7iHJBJEkhJ-b0fPoi2sc_JTSxpkpj-6iNOq-8325d_7lUQx/s72-c/r3_01_01.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6864784004799676026.post-1085413019148960322</id><published>2010-05-29T07:51:00.000-07:00</published><updated>2010-05-29T07:51:31.142-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ประวัติโรงกษาปณ์ไทย"/><title type='text'>ประวัติโรงกษาปณ์ไทย</title><content type='html'>&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;. โรงกระสาปน์สิทธิการ โรงกษาปณ์แห่งแรกของไทย (พุทธศักราช 2403 – 2418)&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;โรงกษาปณ์แห่งแรกของประเทศไทย สร้างขึ้นในสมัยรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 ในยุคที่ประเทศไทยกำลังปรับปรุงประเทศให้ทันสมัย พร้อมๆ กับการขยายตัวทางเศรษฐกิจ และการค้า&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;ในปีพ.ศ. 2401 รัชกาลที่ 4 ทรงกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้สร้างขึ้นและพระราชทานนามว่า &quot;โรงกระสาปน์สิทธิการ&quot; ซึ่งตั้งอยู่บริเวณโรงทำเงินพดด้วง ด้านหน้าพระคลังสมบัติบริเวณมุมถนนใกล้กับทางออกประตูสุวรรณบริบาลด้านทิศตะวันออก ลักษณะเป็นอาคาร 2ชั้น ก่ออิฐเป็นปูน มีรูปแบบทางสถาปัตยกรรมแบบตะวันตก มีทางขึ้นชั้นสองอยู่ทางด้านหน้า &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
มีประกาศใช้เหรียญกษาปณ์ที่ผลิตได้เป็นครั้งแรก เป็นตราพระมหามงกุฎ-ช้างในวงจักรมี 5 ชนิดราคา คือ บาท กึ่งบาท สลึง เฟือง และกึ่งเฟือง เมื่อวันที่ 17 กันยายน 2403 โดยให้ใช้ควบคู่ไปกับเงินพดด้วง แต่ไม่โปรดเกล้าฯ ให้มีการผลิตพดด้วงเพิ่มขึ้นอีก ครั้นถึงปีพุทธศักราช 2405 ทรงโปรดเกล้าฯ ให้ผลิตเหรียญดีบุก อัฐ และโสฬส เพิ่มขึ้น และผลิตเหรียญทองแดง ซีก และเสี้ยวเพื่อใช้แทนเบี้ย ในปีพุทธศักราช 2409&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjN27AXSZfyl1nLGep9zjgpglqHyJsVIzCeDIahA2NxL_Xp4Ipe7xjgYpe5aRi5RV2GEIZGbcazZZUxfl-QLmVM0QSnWwPBB3bDs-hgu0kkyVWpqdBLXLgTnTgAx04RdI-dAZwvw1DnoWqI/s1600/aaa111.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjN27AXSZfyl1nLGep9zjgpglqHyJsVIzCeDIahA2NxL_Xp4Ipe7xjgYpe5aRi5RV2GEIZGbcazZZUxfl-QLmVM0QSnWwPBB3bDs-hgu0kkyVWpqdBLXLgTnTgAx04RdI-dAZwvw1DnoWqI/s320/aaa111.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;2. โรงกระสาปน์สิทธิการ สมัยรัชกาลที่ 5 (พุทธศักราช 2418-2445)&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในช่วงเวลานั้น เศรษฐกิจของไทยมีความเจริญรุ่งเรือง พร้อมๆกับการขยายตัวด้านการค้ากับต่างประเทศ การผลิตเหรียญกษาปณ์เพื่อใช้หมุนเวียนในระบบเศรษฐกิจ จึงมีปัญหาผลิตไม่เพียงพอกับความต้องการใช้ ประกอบกับเครื่องจักรเดิมเริ่มเก่าและชำรุด พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สั่งซื้อเครื่องจักรผลิตเหรียญกษาปณ์เครื่องใหม่ชนิดขับเคลื่อนด้วยแรงดันไอน้ำที่มีกำลังผลิตสูงขึ้น พร้อมทั้งสร้างโรงกระสาปน์สิทธิการขึ้นมาใหม่ให้กว้างขวางกว่าเดิม เพื่อรองรับความต้องการใช้เหรียญกษาปณ์ที่มีปริมาณเพิ่มมากขึ้น โรงกษาปณ์กระสาปน์สิทธิการ ซึ่งเป็นโรงกษาปณ์แห่งที่ 2 ของไทย สร้างขึ้นในบริเวณด้นทิศตะวันตกของประตูสุวรรณบริบาล ตรงข้ามกับโรงกษาปณ์เดิม รูปแบบสถาปัตยกรรมเป็นแบบตะวันตก อาคารรูปทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า สูง 2 ชั้น ก่ออิฐถือปูน (ปัจจุบันคือ พิพิธภัณฑ์วัดพระศรีรัตนศาสดาราม)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระราชพิธีสมโภชและเปิดโรงกษาปณ์ขึ้นเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม 2419 และเปลี่ยนตราเงินใหม่เป็นตราพระบรมรูป-ตราแผ่นดิน ชนิดราคา บาทหนึ่ง สลึงหนึ่ง เฟื้องหนึ่ง ซึ่งเป็นเหรียญกษาปณ์ไทยรุ่นแรกที่มีพระบรมรูปพระมหากษัตริย์บนหน้าเหรียญตามแบบสากลนิยม อันเป็นรูปแบบหนึ่งที่ถือปฏิบัติต่อมาจวบจนปัจจุบัน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiosHLm2TJvwNQmgrHaTLRO9ftJydzz0uMTcesRe-txet7-H2hulkQhwqmcLJYv4mwiWYZZmeskPvo1Ed8P99tjx1zaEyS5DbwdhJE5JLVk7TnOLKbl9a1kTERQqq2S3UkVgXRCgSkq-E5Y/s1600/clip_image002.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiosHLm2TJvwNQmgrHaTLRO9ftJydzz0uMTcesRe-txet7-H2hulkQhwqmcLJYv4mwiWYZZmeskPvo1Ed8P99tjx1zaEyS5DbwdhJE5JLVk7TnOLKbl9a1kTERQqq2S3UkVgXRCgSkq-E5Y/s320/clip_image002.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;3. โรงกระสาปน์สิทธิการ ริมคลองหลอด (พุทธศักราช 2445-2515)&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ความเจริญก้าวหน้าด้านการค้าของประเทศ ส่งผลให้ความต้องการใช้เหรียญกษาปณ์เพิ่มสูงขึ้น ในขณะที่เครื่องจักรแรงดันไอน้ำที่มีอยู่เริ่มชำรุด เนื่องจากใช้ติดต่อกันมาเป็นเวลานานถึง ๒๕ ปี พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างโรงกระสาปน์สิทธิการแห่งใหม่ขึ้น ในบริเวณอันเป็นที่ตั้งของวังเจ้านาย ๖ พระองค์ ซึ่งเรียกว่า &quot;วังสะพานเสี้ยว&quot; ริมคลองหลอด ด้านถนนเจ้าฟ้า ทางทิศเหนือของท้องสนามหลวง ลักษณะเป็นอาคารก่ออิฐถือปูน สูง ๒ ชั้น มีรูปแบบเป็นสถาปัตยกรรมตะวันตก เมื่อย้ายโรงกษาปณ์ไปอยู่สถานที่แห่งใหม่แล้ว กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณ สถานแห่งชาติ คือ &quot;หอศิลป์แห่งชาติถนนเจ้าฟ้า&quot; ในปัจจุบัน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พิธีเปิดโรงกษาปณ์แห่งที่ ๓ อย่างเป็นทางการ มีขึ้นเมื่อวันที่ ๔ กุมภาพันธ์ ๒๔๔๕ และได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น &quot;กรมกระสาป์นสิทธิการ&quot; ติดตั้งเครื่องจักรผลิตเหรียญกษาปณ์เครื่องใหม่ ซึ่งทำงานด้วยกำลังไฟฟ้า สามารถผลิตเหรียญได้ประมาณวันละ ๘๐,๐๐๐ ถึง ๑๐๐,๐๐๐ เหรียญ โดยไม่ต้องทำการล่วงเวลา ส่วนเงินพดด้วง โปรดเกล้าฯ ให้เลิกใช้ ภายในวันที่ ๓๑ กรกฎาคม ๒๔๕๑&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อมีการประกาศใช้ &quot;พระราชบัญญัติมาตราทองคำ รัตนโกสินทรศก ๑๒๗&quot; (พ.ศ. ๒๔๕๑) ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ผลิตเหรียญกษาปณ์ชนิดราคา ๑ บาท ตราพระบรมรูป-ตราไอราพต จากโรงกษาปณ์ปารีส จำนวน ๑,๐๓๖,๖๙๑ เหรียญ แต่ไม่ทันได้ประกาศใช้ก็สิ้นรัชกาลเสียก่อน โดยตราไอราพตได้ใช้เป็นตราประจำแผ่นดินเรื่อยมาจนสิ้นรัชกาลพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๖ ประเทศไทยได้รับผลกระทบทางด้านเศรษฐกิจ อันนื่องมา จากสงครามโลกครั้งที่ ๑ ส่งผลให้เกิดภาวะเศรษฐกิจตกต่ำทั่วโลก โลหะที่ใช้ในการผลิตเหรียญกษาปณ์มีราคาสูงขึ้น จึงต้องลดส่วนผสมของโลหะเงินลง และผลิตธนบัตรราคา ๑ บาทออกใช้แทนเหรียญกษาปณ์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงดำเนินนโยบายต่างๆ หลายประการ เพื่อประคองสภาวการณ์ทางเศรษฐกิจของประเทศให้สมดุลกับภาวะเศรษฐกิจโลก และป้องกันผลกระทบที่อาจเกิดขึ้น แต่ก็ยังไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ เนื่องจากภาวะเศรษฐกิจตกต่ำทั่วโลกเป็นไปอย่างกว้างขวางและรุนแรง จวบจนสิ้นรัชสมัยของพระองค์และต่อเนื่องไปถึงรัชสมัย พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๗ ทรงแก้ไขภาวะเศรษฐกิจของประเทศ โดยในส่วนที่เกี่ยวกับการผลิตเงินตรา ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ยุบฐานะของกรมกระสาปน์สิทธิการ ลงเป็นโรงงานขึ้นกับกรมฝิ่นหลวง เหรียญที่ใช้ในรัชกาลนี้เป็นชนิดนิกเกิล ๕ สตางค์ และชนิดทองแดง ๑ สตางค์ ที่นำเข้าจากต่างประเทศ เพื่อประหยัดค่าใช้จ่ายในการผลิต และต้องงดผลิตเหรียญกษาปณ์เป็นเวลานานถึง ๖ ปี โดยมีเหรียญเงิน ๕๐ สตางค์ และ ๒๕ สตางค์ ตราพระบรมรูปช้างยืนแท่น เป็นเหรียญประจำรัชกาล&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ต่อมาได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เปิดโรงงานกษาปณ์ขึ้นใหม่ เพื่อผลิตเหรียญกษาปณ์ออกใช้เอง เมื่อปีพุทธศักราช ๒๔๗๖ โดยตั้งขึ้นเป็น &quot;แผนกกษาปณ์&quot; และโอนไปสังกัดกรมพระคลังมหาสมบัติ ต่อมาได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น &quot;กองกษาปณ์&quot; สังกัดกรมธนารักษ์ กระทรวงการคลัง&quot;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์ รัชกาลที่ ๘ แห่งราชวงศ์จักรี ช่วงเวลานั้นประเทศไทย ต้องเผชิญกับภาวะเศรษฐกิจตกต่ำอีกครั้งหนึ่ง เมื่อเกิดสงครามโลกครั้งที่ ๒ ในปีพุทธศักราช ๒๔๘๒ รัฐบาลได้แก้ไขปัญหาการขาดแคลนเงินปลีก อันเนื่องมาจากสินค้ามีราคาสูง ด้วยการนำเหรียญเงิน ๒ สลึง ในคลังมาหลอม และผลิตเหรียญเงินราคา ๒๐ สตางค์ ๑๐ สตางค์ และ ๕ สตางค์ ขึ้นใช้แทนการสั่งผลิตจากต่างประเทศ ซึ่งนับเป็นครั้งแรกที่มีการนำโลหะเงินมาผลิตเป็นเงินปลีก และเมื่อโลหะเงินและทองแดงมีราคาสูงขึ้น จึงได้นำดีบุกมาใช้ผลิตแทน เหรียญประจำรัชกาลนี้คือ เหรียญดีบุกตราพระครุฑพ่าห์ &lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhtGyYWnwFLTkB-HSuHenN1Ze6fKQYhoTXug9hRkBfw4VbVPM9QMGiv9kfLngHsjLhFNGm4wanNBEwSf_u2zjQTkRkbw7R_FMcQX0M9K3RPuLI7ieyipnKTzil5lNVkLQJR_VxYMsiCc-cg/s1600/clip_image002(1).jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhtGyYWnwFLTkB-HSuHenN1Ze6fKQYhoTXug9hRkBfw4VbVPM9QMGiv9kfLngHsjLhFNGm4wanNBEwSf_u2zjQTkRkbw7R_FMcQX0M9K3RPuLI7ieyipnKTzil5lNVkLQJR_VxYMsiCc-cg/s320/clip_image002(1).jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;4. โรงกษาปณ์ ประดิพัทธ (พุทธศักราช 2515-2544)&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
โรงกษาปณ์แห่งที่ ๔ ตั้งอยู่บนพื้นที่ประมาณ ๑๑ ไร่เศษ มีบริเวณกว้างขวางพอที่จะสามารถติดตั้ง เครื่องจักรอันทันสมัยได้อีกหลายเครื่อง โดยสร้างเสร็จและเปิดดำเนินการ เมื่อวันที่ ๒๕ สิงหาคม ๒๕๑๕ สามารถผลิตเหรียญกษาปณ์ออกใช้ได้ประมาณวันละ ๒ ล้านเหรียญ หรือ ๗๕๐ ล้านเหรียญต่อปี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ได้มีการปรับเปลี่ยนลวดลายด้านหลังของเหรียญหลายครั้ง ให้สื่อความหมายชัดเจนและเป็นระบบมากขึ้น โดยที่ยังคงสัญลักษณ์ของชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ไว้เช่นเดิม คือ ด้านหน้าของเหรียญทุกชนิดราคา เป็นพระบรมรูปรัชกาลที่ ๙ เพื่อสื่อความหมายถึง สถาบันพระมหากษัตริย์ และมีข้อความว่า &quot;ประเทศไทย&quot; เพื่อสื่อความหมายถึง สถาบันชาติ และมีรูปโบราณสถานสำคัญทางศาสนา อันเป็นเอกลักษณ์ของชาติ เพื่อสื่อความหมายถึง สถาบันศาสนา เหรียญรูปแบบใหม่นี้มีการผลิต ออกใช้หมุนเวียนเป็นประจำทุกปี จนถึงปัจจุบัน โดยเปลี่ยนเลขปีพุทธศักราชบนเหรียญตามปีที่ผลิต&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การปรับเปลี่ยนรูปแบบเหรียญกษาปณ์ ครั้งใหญ่เกิดขึ้นในปี พุทธศักราช ๒๕๒๙ เมื่อรัฐบาลมีนโยบายผลิตเหรียญกษาปณ์ ชุดใหม่ทุกชนิดราคา โดยทำการปรับปรุงขนาดและรูปแบบ รวมทั้งกำหนดให้มีการผลิตเหรียญกษาปณ์หมุนเวียนชนิดราคา ๑ สตางค์ ถึง ๑๐ บาท ขึ้นเป็นครั้งแรก ปัจจุบันมีการผลิตเหรียญกษาปณ์ หมุนเวียน ๘ ชนิดราคาด้วยกัน ได้แก่ เหรียญราคา ๑๐ บาท ๕ บาท ๑ บาท ๕๐ สตางค์ ๒๕ สตางค์ ๑๐ สตางค์ ๕ สตางค์ และ ๑ สตางค์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในรัชกาลนี้มีการผลิต &quot;เหรียญกษาปณ์ที่ระลึก&quot; เพื่อเป็นที่ระลึกและบันทึกเหตุการณ์สำคัญ เสมือนเป็นการบันทึกประวัติศาสตร์ลงบนหน้าเหรียญขึ้นเป็นครั้งแรก ในปีพุทธศักราช ๒๕๐๔ เนื่องในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ และสมเด้จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ เสด็จนิวัติพระนคร หลังจากเสด็จพระราชดำเนินเยือนสหรัฐอเมริกา อังกฤษ และประเทศภาคพื้นยุโรป และได้ทรงนำชื่อเสียงและเกียรติยศมาสู่ประเทศไทย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ส่วนเหรียญกษาปณ์ที่ระลึกชนิดเหรียญขัดเงา ได้ผลิตขึ้นเป็นครั้งแรกในปี พุทธศักราช ๒๕๒๕ ซึ่งนับเป็นอีกหนึ่งความ ก้าวหน้าของโรงกษาปณ์ไทย นอกจากการผลิตเหรียญกษาปณ์ที่ระลึก เพื่อเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้า อยู่หัวฯ สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ และพระบรมวงศานุวงศ์ แล้วยังมีการผลิตเหรียญกษาปณ์จากโครงการความร่วมมือระหว่างรัฐบาลกับองค์กรต่างประเทศ เช่น การจัดทำเหรียญกษาปณ์ที่ระลึกปีเด็กสากลในปี พุทธศักราช ๒๕๒๕ และเหรียญกษาปณ์ที่ระลึกอนุรักษ์ ธรรมชาติและสัตว์ป่า ในปีพุทธศักราช ๒๕๔๐ เป็นต้น&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj287DLgIVRNvZ9e1x1Ay5-1-01YLepk5SZgHqgE62urcu_x6MN3xKcIVF_CiogoOjYJChb6g25FqWYW_Zv21nlJp0Mz9uJWkdHDiEx57tQ5A1aGJa0CSTSKdeM1XWk5b7Q0TfNcQUuIdft/s1600/clip_image002(2).jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj287DLgIVRNvZ9e1x1Ay5-1-01YLepk5SZgHqgE62urcu_x6MN3xKcIVF_CiogoOjYJChb6g25FqWYW_Zv21nlJp0Mz9uJWkdHDiEx57tQ5A1aGJa0CSTSKdeM1XWk5b7Q0TfNcQUuIdft/s320/clip_image002(2).jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;5. โรงกษาปณ์รังสิต (พุทธศักราช 2545-ปัจจุบัน)&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การพัฒนาเทคโนโลยีและความเจริญทางเศรษฐกิจที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ทำให้มีการติดต่อค้าขายกันทั่วโลก และการหมุนเวียนของเงินตรามีความคล่องตัวยิ่งขึ้น ส่งผลให้ความต้องการใช้เหรียญกษาปณ์ ในระบบเศรษฐกิจของประเทศเพิ่มสูงขึ้นตามไปด้วย จึงจำเป็นต้องมีการเพิ่มกำลังการผลิตให้เพียงพอกับความต้องการใช้เหรียญกษาปณ์หมุนเวียนในระบบเศรษฐกิจ โดยปรับปรุงโรงกษาปณ์ เพื่อติดตั้งเครื่องจักรที่ทันสมัยเพิ่มขึ้น และมีเป้าหมายให้สามารถผลิตเหรียญกษาปณ์ได้ ประมาณ ๑,๐๐๐ ล้านเหรียญต่อปี แต่เนื่องจากโรงกษาปณ์ที่ริมถนนประดิพัทธตั้งอยู่ในย่านชุมชน มีพื้นที่จำกัดไม่สามารถขยายโรงงานได้ ประกอบกับมลภาวะที่เกิดจากกระบวนการผลิต ก่อให้เกิดผลกระทบแก่ชุมชนที่อาศัยอยู่โดย รอบโรงงาน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
รัฐบาลมีนโยบายย้ายโรงกษาปณ์ ออกไปอยู่นอกเมือง ที่มีพื้นที่กว้างขวางและห่างไกลชุมชน จึงมีมติเห็นชอบให้สร้างโรงกษาปณ์แห่งใหม่ขึ้นเมื่อปี พ.ศ. ๒๕๓๐ ซึ่งสถานที่ ก่อสร้างใหม่นี้อยู่ที่บริเวณ โรงงานทอกระสอบเดิม ของกระทรวง การคลัง ถนนพหลโยธิน กิโลเมตรที่ ๓๔-๓๕ ตำบล คลองหนึ่ง อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี บนเนื้อที่ประมาณ ๑๒๖ ไร่&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การย้ายโรงกษาปณ์ออกไปอยู่นอกเมือง ที่มีพื้นที่กว้างขวาง เพื่อป้องกันและลดปัญหามลภาวะ เป็นพิษจากกระบวน การผลิต และรองรับกำลังการผลิตที่จะขยายตัวเพิ่มขึ้นในอนาคต พร้อมทั้งติดตั้งเครื่องจักรและอุปกรณ์ที่ทันสมัย และมีประสิทธิภาพสูง เพื่อให้สามารถผลิตเหรียญกษาปณ์ ได้เพียงพอกับความต้องการใช้ในปัจจุบัน และส่งเสริมการขยาย ตัวทางเศรษฐกิจของประเทศต่อไปในอนาคต &lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhBmnRw11TUDIGfRP56SzEhV7RzRkF4pl94eAl6CkX0NpppEku0_jw14QmfR3xXo5LHWuaF2hQWUbzq6chuTjXNW5uziSP_-NgC0G0IOgUa5RaKjWIXWM_pCDfBrdmAkenQuW7-MPWhD8LV/s1600/clip_image002(3).jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhBmnRw11TUDIGfRP56SzEhV7RzRkF4pl94eAl6CkX0NpppEku0_jw14QmfR3xXo5LHWuaF2hQWUbzq6chuTjXNW5uziSP_-NgC0G0IOgUa5RaKjWIXWM_pCDfBrdmAkenQuW7-MPWhD8LV/s320/clip_image002(3).jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://prarayong.blogspot.com/feeds/1085413019148960322/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://prarayong.blogspot.com/2010/05/blog-post_102.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default/1085413019148960322'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default/1085413019148960322'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://prarayong.blogspot.com/2010/05/blog-post_102.html' title='ประวัติโรงกษาปณ์ไทย'/><author><name>Bermudathai</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12914619930850707848</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjFKtuzAzKV0bhbH9B23Tw2wqUmnnWpiZsIEzYVu4ZiqYRn2UYjtV1AOp86bIJqhwtyaE5nQhXky4rPJG5uqCw1PvwX0lWQ59xAuQdRFTv-evAM-e5lThiWyDZGmHWJBZY/s220/spd_20100122132257_b.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjN27AXSZfyl1nLGep9zjgpglqHyJsVIzCeDIahA2NxL_Xp4Ipe7xjgYpe5aRi5RV2GEIZGbcazZZUxfl-QLmVM0QSnWwPBB3bDs-hgu0kkyVWpqdBLXLgTnTgAx04RdI-dAZwvw1DnoWqI/s72-c/aaa111.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6864784004799676026.post-6256486165479076524</id><published>2010-05-29T05:13:00.000-07:00</published><updated>2010-05-29T05:14:22.398-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ประวัติเเม่ใหญ่ โยมอุบาสิกาสุ่ม ทองยิ่ง วัดอัมพวัน สิงห์บุรี"/><title type='text'>ประวัติเเม่ใหญ่ โยมอุบาสิกาสุ่ม ทองยิ่ง วัดอัมพวัน สิงห์บุรี</title><content type='html'>พระราชสุทธิญาณมงคล&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ท่านสาธุชนทั้งหลาย โยมสุ่ม ทองยิ่ง นั้นมิใช่บำเพ็ญกุศลในชาตินี้เท่านั้น ได้บำเพ็ญมาแล้วหลายชาติหลายกัปป์หลายกัลป์ โยมเริ่มต้นเข้ามาปฏิบัติกรรมฐานในปลาย พ.ศ. ๒๔๙๔ ขณะที่มีอายุเพียง ๓๘ ปีเท่านั้น เมื่อถึงแก่กรรมในเวลาอันสมควรนี้ รวมอายุได้ ๘๔ ปี ๖ เดือน หลังจากบำเพ็ญกุศลฌาปนกิจศพเสร็จเรียบร้อยแล้ว ทำให้ความวังเวงใจเกิดขึ้นแก่พวกเราที่ได้เคยอยู่ร่วมกันมาเป็นเวลานาน&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgVdNsgcbsSFlcJUgr3uDXKAxL4pYJtgq-xuaSfa0C3_AbzA_5c0yAV2UlaIN8xPbd03fC8vw1PP75rkyEahJXvp_JxfheiK-Dp8N6oDTSHDDHGLrPKbNWQSBS9LysYtg3yssXsbV6RimQc/s1600/1190256163.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgVdNsgcbsSFlcJUgr3uDXKAxL4pYJtgq-xuaSfa0C3_AbzA_5c0yAV2UlaIN8xPbd03fC8vw1PP75rkyEahJXvp_JxfheiK-Dp8N6oDTSHDDHGLrPKbNWQSBS9LysYtg3yssXsbV6RimQc/s320/1190256163.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แต่ก่อนนี้ ผู้ที่จะสนใจปฏิบัติธรรมตั้งแต่อายุ ๓๘ ปีนั้นหายาก แม่สุ่มสนใจทำอย่างจริง ๆ จัง ๆ ทุกวันพระไม่เคยขาด พาหนะที่มาก็คือพายเรือมากับแม่ช้อย แม่จัน ต่อมาก็มีแม่แต้มพ่วงมาด้วย บัดนี้คนเหล่านี้ก็ได้ร่วงโรยจากโลกไปสู่สัมปรายภพหมดแล้ว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แม่สุ่ม ทองยิ่ง เมื่ออยู่ในวัย ๓๘ ปีนั้น มีอาชีพเกษตรกรรม ทำไร่ทำนา ต้องไปทำถึงคลองเม่า บางขาม หลายแห่ง ไกลแสนไกล ก็เดินทางไปอย่างอดทน เป็นหัวหน้าครอบครัว โยมฮงเป็นสามีแต่ก็ชอบอยู่หลัง เเม่สุ่มเป็นคนที่ไม่พูด แต่เป็นคนทำ ต้องออกเก็บผลหมากรากไม้ตั้งแต่ตีสี่ไปขายที่ตลาดสิงห์บุรี พ่อคือ พ่อทรัพย์ แม่คือ แม่ช้อย บรรจบราษฎร์ พ่อทรัพย์เป็นทายกวัดศรีสาคร ไม่ค่อยอยู่บ้าน กินข้าวแล้วก็ต้องไปวัด สร้างโบสถ์ สร้างศาลา สร้างวัดสร้างว่าจนชีวิตหาไม่ นั่น สร้างวัตถุ ส่วนแม่ช้อยชอบ สร้างธรรมะ ปฏิบัติธรรมะกับลูกสาว คือ แม่สุ่ม ทองยิ่ง เวลามาวัดก็พายเรือมาจากที่บ้านเตาปูน เหนือวัดศรีสาครใต้ปากคลองบางพุทรา อาตมาอยู่วัดพรหมบุรีตั้งแต่สมัยสร้างโบสถ์ จนกระทั่งโบสถ์เก่าไปหมดแล้ว แม่สุ่มแม่ช้อยมาสอบอารมณ์ เวลามาก็ลัดทุ่งมาบ้าง มีถ่อมาอันนึง แม่สุ่มก็ถ่อ แม่ช้อยก็พาย ขากลับถ้าออกทางทุ่ง ก็ลัดทุ่งไป ๗ – ๘ กิโล กว่าจะถึงบ้านก็มืดทุกวัน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
บุตรคนหนึ่งของแม่สุ่มคือ นายเมือง ทองยิ่ง เคยเป็น ผอ.โรงเรียนประจำจังหวัด เป็นศึกษาธิการจังหวัด ตอนนี้ปลดเกษียณแล้ว ลูกของแม่สุ่มบัดนี้มีหลักฐานมีงานมีการที่ดีทำกันหมดแล้ว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แม่สุ่ม ทองยิ่ง นั่งกรรมฐานตลอดแจ้ง ใครว่านั่งแล้วเพลีย ไม่จริง แม่สุ่มทำกรรมฐานเสร็จก็มาทำกับข้าวเลี้ยงลูกหลานอีก แล้วก็เลี้ยงพ่อเลี้ยงแม่ เสร็จแล้วเดินจงกรม แล้วเข้าไปนั่งในมุ้ง เพราะยุงมันชุม นั่งตลอดยันตีสี่เลยนะ พอตีสี่ออกจากกรรมฐาน ก็อาบน้ำ ลูบเนื้อลูบตัว หุงเข้า ต้มแกง แล้วไปไถนา ไปเกี่ยวข้าว กลับมาก็มืดค่ำ พ่อฮงก็ไล่วัวไล่ความเข้าบ้าน อาบน้ำแล้วนอนคนละที่ สามีภรรยาคู่นี้เขาไม่ได้นอนด้วยกัน นอนคนละมุ้ง นี่อาตมาต้องขออนุญาตกล่าว เรื่องในครอบครัวนะ แล้วแม่สุ่มก็นั่งกรรมฐาน ไม่ต้องนอนกับใคร ตลอดตีสี่ เข้าผลสมาบัติได้เลยนะ พอออกจากกรรมฐานก็หุงเข้าใส่บาตร วนเวียนเป็นกิจวัตรประจำอยู่เช่นนี้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ท่านสาธุชนทั้งหลายที่เคยอยู่ร่วมกันสมัครสมานสามัคคีสร้างความดีร่วมกันมาเป็นเวลานาน แม่สุ่มได้มาจากไปโดยกะทันหัน แต่เราก็ไม่ได้เศร้าโศกเสียใจแต่ประการใด เพราะไปตามกาลเวลา ตามบัญญัติของชีวิตนั่นเอง ไม่มีใครช่วยใครได้ แต่แม่สุ่มรู้ตัวว่าจะต้องจากโลกไปในเวลาไม่เกิน ๓ ชั่วโมงในวันนั้น อาตมาจึงได้เทศนาชี้แจงเรื่องการเกิด แก่ เจ็บ ตาย ในปฐมวัย มัชฌิมวัย ปัจฉิมวัย บัญญัติชีวิตเป็นอย่างไร&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แม่สุ่ม ทองยิ่ง น้ำได้รำลึกเหตุการณ์ในอดีตได้หลายเรื่อง อาตมาทราบเพราะเป็นคนสอบอารมณ์มา อดีตกาลที่ผ่านมา แม่สุ่มได้บำเพ็ญกุศลมาแล้ว เหมือนอย่างลูกของท่านจะเป็นลูกชายหรือลูกสาวก็ตามที่เรียนหนังสือเก่ง ก็ปรากฏชัดในชีวิตของเขาว่าในอดีตชาติเคยเรียนมาแล้ว มันจึงได้เรียนผ่านได้ไวมาก ท่านทั้งหลายที่มีนิสัยมาแต่ชาติปางก่อน เคยบำเพ็ญทาน ศีล และภาวนามาแล้ว ก็จะเข้าสูภาวะได้ไวมาก ถ้าไม่เคยมาก่อนต้องมาสร้างฐานะกันใหม่ มาปลูกนิสัยกันใหม่ ก็แสนจะยากลำบาก เพราะฉะนั้นคนเราที่จะมาปฏิบัติธรรมนี้แสนจะยาก เอารถไปลากเอาช้างไปฉุดก็ไม่สำเร็จ เพราะเมื่อชาติก่อนนี้เขามิได้มีนิสัยแบบนี้ เขามีนิสัยห่างเหินจากความดี จึงไม่ได้สนใจมาสร้างความดีในชาตินี้ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แม่สุ่ม ทองยิ่ง รำลึกเหตุการณ์ได้อย่างดี สามารถเจริญกุศลภาวนาจากวันพระกลับไปบ้านนั่งตลอดถึงตี ๔ ทุกคืนไม่เว้น อันนี้เป็นความจริงที่ขอยืนยัน ตี ๔ แล้วก็ออกจากกรรมฐานผลสมาบัติ ก็หุงข้าวหุงปลาให้แม่ช้อยใส่บาตร พ่อทรัพย์ใส่บาตร แล้วก็ออกนาไปถึงคลองเม่า บางขาม มหาศร คือบ้านหมี่ ทำนาไกลมาก แล้วก็ค่อยเลื่อนมาอยู่หลังบ้าน ทำน้อยลงไป ทำสวน ทำมะปราง มะม่วง ขนุน มากมายก่ายกอง แต่จะทำอะไรก็เป็นหัวหน้าหมด เป็นหัวหน้าครอบครัว โยมฮงเป็นสามีก็เดินหลังไม่ค่อยพูด ไม่พูดเลย แม่สุ่มว่าอย่างไรก็ว่าตามกัน เราจะเป็นว่าถ้าคนใดมีวิสัยจะบวชเป็นพระภิกษุ จะเป็นอุบาสก อุบาสิกา มักจะมีความเป็นผู้นำ อยากจะทำอยากจะช่วย อยากจะหนุน อยากจะลอง ประคับประคองจิตใจของตนและบุคคลอื่นด้วย มีอัธยาศัย มีมนุษยสัมพันธ์อย่างดี คนที่ไร้นิสัยไม่มีติดมาแต่ชาติก่อนแล้ว มาในชาตินี้จะสร้างนิสัยให้ดีเหมือนคนอื่นต้องการความดีก็แสนจะยากมาก ไม่มีโอกาสจะดีได้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
นิสัย แปลว่า แบบอย่าง บางคนมีนิสัยที่ดีติดพ่อติดแม่มา ทำอะไรก็เรียบร้อย เหมือนน้ำย้อย (กระ) บอกตาล คนเราขาดนิสัยปัจจัย จะเชิญชวนอย่างไรก็หมดโอกาสเสียแล้ว ไม่มีโอกาสแน่นอน ไม่ใช่ผู้ที่จะมาปฏิบัติธรรมนี้จะมาได้ง่าย หรือนึก ๆ ว่าจะมาก็มาตามเขา ก็คงไม่ใช่ ถ้าท่านขาดนิสัยปัจจัย จะเชิญชวนอย่างไรก็หมดโอกาสเสียแล้ว ไม่มีโอกาสแน่นอน ไม่ใช่ผู้ที่จะมาปฏิบัติธรรมนี้จะมาได้ง่าย หรือนึก ๆ ว่าจะมาก็มาตามเขา ก็คงไม่ใช่ ถ้าท่านขาดนิสัยจากชาติก่อน ท่านไม่ได้มีศรัทธามา ไม่มีความเชื่อขาดความเลื่อมใสในจิตใจแล้ว ท่านจะหาโอกาสได้ยาก เพราะผัดวันประกันพรุ่งกระทั่งตาย จะชวนมาอย่างไรก็ไม่มีทาง อาตมาจึงไม่เชิญชวนบางคนเลย จะไม่ขอชวน เพราะดูหน้ารู้ชาติก่อนไม่มีนิสัยมา ชวนอย่างไรก็เสียเวลาเปล่า เสียวาจาที่กล่าวสัตย์ไปแล้ว เขาก็จะผัดวันประกันพรุ่ง โดยเสียแค่นไม่ได้ โดยที่นับถือหลวงพ่อวัดอัมพวัน ก็ว่าโอกาสหน้าฉันจะมา จนบัดนี้ตายไปแล้ว โอกาสหน้าก็ยังไม่มา แต่มาเลยทีเดียวก็โดยเอาแตรแห่มา มาที่ไหน มาที่เมรุ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แม่สุ่มปฏิบัติกรรมฐานจนได้ผลสมาบัติ การนั่งผลสมาบัติได้นั้นคล้ายว่า ๓ ชั่วโมง ๒ ชั่วโมง แต่ผ่านไปแล้ว ๒๐ ชั่วโมง หรือ ๑๐ ชั่วโมงนี้เหมือนนั่งชั่วโมงเดียว หมอชลอ ๘๔ ชั่วโมง สามารถรำลึกชาติ ชาติก่อนที่เป็นลูกมอญอยู่ราชบุรีขายโอ่ง ไปฆ่าเขาตายที่น้ำตกเขาเอราวัณ ต.ท่าพุทรา อ.ศรีสวัสดิ์ จ.กาญจนบุรี ตัวเองก็ต้องไปตายตรงนั้นเช่นเดียวกันที่ไปฆ่าเขามาเช่นนั้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อแม่สุ่มเข้าผลสมาบัติได้ ๒๔ ชั่วโมง ก็ระลึกเหตุการณ์ในชีวิตเมื่อครั้งอดีตชาติได้ ตั้งแต่วัดศรีสาคร แล้วก็สมภารวัดศรีสาครเป็นอะไรมา คนโน้นเป็นอย่างโน้น คนนี้เป็นอย่างนี้ ต้องมารับกรรมตรงไหน ถูกต้องตามตำราทุกประการ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ผลแห่งการนั่งสมาธินี่ ออกแล้วมันมีกำลังเข้มแข็ง เรานอนไม่ได้เต็มตื่นเต็มตา ตื่นขึ้นมาก็เพลียละเหี่ยใจ แต่สมาธินี่ไม่มีการง่วงนอน และมีกำลังไปเกี่ยวข้าว มีกำลังไปไถนาได้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ปี ๒๕๒๖ ถึงวาระของแม่สุ่มจะต้องจากโลกมนุษย์ไป แต่แม่สุ่มก็ไม่ย่อท้อในความตาย เพราะรู้ตาย เรียนตายมาแล้ว เตรียมตัวก่อนตายมานานแล้ว มาขอกราบนมัสการลาในปี พ.ศ. ๒๕๒๖ ไปสู่สัมปรายภพ ถ้าสามารถจะไปสู่มรรคผลนิพพานได้ก็จะไป เริ่มต้นเป็นพระโสดาบันตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาตามลำดับ แม่สุ่มเป็นคนไม่พูดไม่จา ไม่ในใจกับเรื่องบ้าบอคอแตกของใครใด ๆ ทั้งสิ้น อาตมาจึงได้คิดว่าก็ควรจะอยู่กับเราได้ หลังจากอาตมาก็มรณภาพ วันที่ ๑๔ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๒๑ ห่างจากแม่สุ่ม ๕ – ๖ ปี โดยรถชนคอหักตาย แม่สุ่มก็รู้เหมือนกัน อาตมาก็ขอลาญาติโยมไปสู่ภพใหม่ต่อไป&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๑๔ ตุลาคม ๒๕๒๑ เวลา ๑๒.๔๕ น. จึงได้ช่วยแม่เตียงและพวกผู้หญิงมานั่งกรรมฐาน อาตมาจะจากไปแล้ว พอใกล้วันที่ ๑๔ ก็ไล่พวกโยมผู้หญิงออกไป เรียกโยมผู้ชายเข้ามา เช่น โยม พ.ท.วิง รอดเฉย โยมธวัช ที่เราเรียกว่า ลุงบุญ ต้องการเอาโยมผู้ชายหามศพอาตมาเข้าวัด โยมผู้หญิงจะได้ไปเตรียมทำกับข้าวมาเลี้ยงในงานศพของอาตมา เตรียมแผนไว้ แต่แล้วก็ผิดแผนไป ขอถึง ๑๔ ตุลาคม ๑๒.๔๕ น. รถก็ชนคอพับไป โยมที่มาอยู่ที่วัดก็พากันไปเยี่ยมที่โรงพยาบาล ก็ออกจากกรรมฐานกันไปหมด หมอก็บอกให้กลับวัดเตรียมหาปี่พาทย์มอญได้ อันนี้ก็ขอไม่เล่าเพราะมันจะซ้ำซ้อนกัน &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๕ ปีให้หลังมา โยมสุ่มก็จะต้องตาย เป็นมะเร็งวาระสุดท้าย กินปอดหมดแล้ว อาเจียนเป็นเลือด อุจจาระเป็นเลือด เราก็มานึกเหตุการณ์ของวาระจิต คือ บัญญัติของชีวิตนี้เป็นประการใด บางคนไปหาหมอดูว่าจะมีอายุยืนถึง ๙๐ อาจจะตายภายใน ๕๐ ปี ๒๐ ปีก็ได้ บางทีหมอดูบอกว่าต้องตายอายุแค่นี้ อาจจะอยู่ถึง ๙๐ ปีก็ได้ ไม่แน่นอน เพราะกรรมมาตัดรอนก็เป็นไปได้ บุญกุศลช่วยให้เราจากโลกไปไวก็ได้ ที่มีเวรกรรมอยู่ด้วยความลำบากกว่าจะตายก็มีมากหลาย นานอยู่ นานแก่ นานแย่ นานด้วยกฎแห่งกรรมก็ได้ บางคนมีบุญวาสนาอยู่ได้ไม่นาน ต้องจากไปในเวลาอันสมควรเหมือนกัน อาตมาจึงไปรับแม่สุ่มมาอยู่ที่นี่แล้วให้บำเพ็ญกุศลอย่างหนัก นั่งเจริญสมาธิผลสมาบัติเป็นประจำ โรคภัยไข้เจ็บก็เริ่มหายเริ่มดีขึ้นมาตามลำดับ อยู่ได้ ๑๕ ปีพอดี ในปีนี้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ขอเจริญพรท่านสาธุชนทั้งหลาย เจริญกรรมฐานดีที่สุด ไม่มีอะไรดีกว่าการเจริญพระกรรมฐานแล้ว กรรมฐานแก้ปัญหาชีวิตได้ ระลึกชาติของชีวิตได้ รู้กฎแห่งกรรม มันก็ไม่ยากถ้าท่านทำได้ แต่ท่านมีนิสัยไหม เมื่อชาติก่อนท่านไม่มีก็ไม่เป็นไร สร้างนิสัยใหม่ได้ เมื่อชาติก่อนเราไม่เคยเรียนหนังสือมา เราก็เรียนช้าหน่อย เราก็มานะบากบั่น เพียรมาก อดทนเข้า ก็สามารถสำเร็จได้ จบได้เหมือนกัน แต่ก็อาจจะช้าไปถ้าเมื่อชาติก่อนเราไม่ได้เรียนสะสมเข้าไว้ เหมือนบุญนี้เราไม่ได้สะสมเข้าไว้ เรามาสะสมทีหลังก็ช้ากว่าเขา แต่ไม่เป็นไร สะสมทีละเล็กทีละน้อย ทีละหยดทีละหยาดก็สามารถเต็มกระจาดเต็มหาบเต็มไหเต็มกระบอกได้ ปัญหาคืออย่าให้กระบอกรั่ว อย่าให้ตุ่มมันรั่ว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แม่สุ่มได้จากไปแล้ว เราก็จะต้องจากกันไป ตามกันไปเป็นแถว ๆ เหมือนกัน อย่าไปแซงคิวกันนะ ไปตามคิวเข้าใจไหม บางคนไม่รู้จะรีบไปไหน แซงคิวกันไปเลย แต่ท่านทั้งหลายอย่าประมาท อย่าพลาดโอกาสสร้างความดีงาม เจริญกรรมฐานดีที่สุด ไม่มีอะไรดีกว่าการเจริญกรรมฐาน ก็ขอฝากข้อคิดไว้ด้วย...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ประวัติคุณแม่สุ่ม ทองยิ่ง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
อาจารย์เมือง ทองยิ่ง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
คุณแม่สุ่ม ทองยิ่ง หรือที่คนส่วนใหญ่รู้จักในนาม แม่ใหญ่ นั้น เป็นบุตรของพ่อทรัพย์ แม่ช้อย บรรจบราษฎร์ เกิดเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. ๒๔๕๖ ที่บ้าน ต.ต้นโพธิ์ อ.เมือง จ.สิงห์บุรี &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แม่สุ่ม สมรสกับ นายฮง ทองยิ่ง มีบุตรธิดารวม ๓ คน คือ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๑. นางระเบียบ ผิวสะอาด ถึงแก่กรรม&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๒. นางละมัย รุ่งสว่าง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๓. นายเมือง ทองยิ่ง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แม่สุ่ม เกิดในตระกูลผู้ใฝ่ในธรรมะ จึงใกล้ชิดกับพระพุทธศาสนาตลอดมา มีความขยันขันแข็งในอาชีพเกษตรกรรม จนมีฐานะดีพอสมควร&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แม่สุ่ม เริ่มสนใจการปฏิบัติธรรมตั้งแต่อายุ ๓๘ ปี โดยการติดตามแม่ช้อย และญาติผู้ใหญ่หลายท่านมาปฏิบัติธรรมในแนววิปัสสนากัมมัฏฐานกับหลวงพ่อจรัญ สมัยที่ท่านยังอยู่ที่วัดพรหมบุรี จนกระทั่งหลวงพ่อได้รับแต่งตั้งและย้ายมาเป็นเจ้าอาวาสวัดอัมพวัน ก็ติดตามมาปฏิบัติกัมมัฏฐานทุกวันพระมิได้ขาด ซึ่งสมัยนั้นต้องพายเรือมาวัดไกลจากบ้านถึง ๘ กิโลเมตร แม่สุ่ม ทุ่มเทกับการปฏิบัติกัมมัฏฐานอย่างจริงจัง มีความเพียรเป็นเลิศ เริ่มปฏิบัติตั้งแต่ ๒ ทุ่ม ถึง ตี ๔ ทุกคืน ตอนกลางวันต้องออกไปทำงานกลางทุ่ง ปฏิบัติเช่นนี้มิได้ขาดอยู่นานหลายปี จนสามารถนั่งสมาธิได้ก้าวหน้ากว่าทุกคน เมื่อฝึกสมาธิได้แก่กล้า เข้าฌานสมาบัติได้ สามารถนั่งสมาธิเข้าผละสมาบัติได้นาน ๓๐ ชั่วโมง หลวงพ่อบอกว่า แม่สุ่ม มิใช่จะเพิ่งปฏิบัติกัมมัฏฐานในชาตินี้เท่านั้น แต่ได้สร้างสมบารมีมาหลายชาติแล้ว ความเพียรพยายามของแม่สุ่ม นับเป็นอุทาหรณ์สำหรับนักปฏิบัติธรรมทั้งหลายเป็นอย่างดียิ่ง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อเดือน กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๒๖ แม่สุ่ม ได้ป่วยเป็นน้ำท่วมปอด ไปรับการตรวจรักษาที่โรงพยาบาลโรคทรวงอก จ.นนทบุรี และที่สถาบันมะเร็งแห่งชาติ พบว่า แม่สุ่ม เป็นมะเร็งระยะสุดท้าย คือ มะเร็งได้ลุกลามจนถึงเยื่อหุ้มปอดข้างซ้ายแล้ว หมอบอกว่าถ้ารักษาโดยการฉีดยาจะอยู่ได้ถึง ๙ เดือน ถ้าไม่รักษาจะอยู่ได้ไม่เกิน ๕ เดือน เห็นว่าถ้ารักษาก็ไม่มีประโยชน์มากนัก หลวงพ่อจรัญ ท่านจึงบอกให้แม่สุ่มย้ายมาอยู่ที่วัดอัมพวันตลอดไป เพื่อสะดวกในการดูแลรักษา และมอบหน้าที่ให้ช่วยสอนในฝ่ายปฏิบัติกัมมัฏฐานตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เนื่องด้วย แม่สุ่ม ได้ทุ่มเททั้งชีวิตให้กับงานฝึกอบรมผู้ปฏิบัติธรรมของหลวงพ่อจรัญ อย่างจริงจัง จนเป็นที่ไว้เนื้อเชื่อใจของหลวงพ่อ จึงได้รับมอบหมายให้เป็นหัวหน้าฝ่ายฝึกอบรมกัมมัฏฐานของพวกผู้ใหญ่ และได้รับชื่อใหม่ว่า แม่ใหญ่ ซึ่งเป็นที่เคารพนับถือของผู้ปฏิบัติธรรมทุกคน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แม่ใหญ่ ได้อุทิศชีวิตนี้เพื่องานเผยแผ่พระศาสนาของหลวงพ่อจรัญ อย่างจริงจัง ผู้ที่แม่ใหญ่ห่วงใยที่สุดคือ หลวงพ่อ จึงทำทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อความสบายใจของหลวงพ่อเท่านั้น มีงานที่จะต้องดูแลฝ่ายปฏิบัติกัมมัฏฐานอยู่มาก จนแม่ใหญ่ลืมไปว่า หลวงพ่อช่วยต่ออายุมาให้นานเกือบ ๑๕ ปีแล้ว ในระยะหลัง ๆ พละกำลังเริ่มลดน้อยถอยลงเรื่อย ๆ แต่แม่ใหญ่ก็ยังคงพาคณะปฏิบัติกัมมัฏฐานไปเข้าโบสถ์และขึ้นศาลาทุกวันมิได้ขาด จนกระทั่ง เมื่ออังคารที่ ๒๗ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๑ ซึ่งเป็นวันพระ แม่ใหญ่พาคณะกัมมัฏฐานเข้าสมาทานพระกัมมัฏฐานและฟังหลวงพ่อเทศน์ในตอนบ่ายที่ ศาลาหอประชุมภาวนา-กรศรีทิพา เหมือนทุก ๆ วันพระ ซึ่งในวันนั้นหลวงพ่อได้เทศน์เน้นเกี่ยวกับเรื่อง ปฐมวัย มัชฌิมวัย ปัจฉิมวัย และการหมดอายุ เหมือนกับจะบอกให้ แม่ใหญ่รู้เป็นนัย ๆ ซึ่งแม่ใหญ่ก็คงทราบความหมายเป็นอย่างดี เมื่อหลวงพ่อเทศน์จบ เวลาประมาณ ๑๘.๐๐ น. แม่ใหญ่รีบเดินกลับห้องพัก และทันทีที่ไปถึงห้องพักก็อาเจียนออกมาเป็นเลือดจำนวนมาก ท่ามกลางความตกใจของทุกคนที่ช่วยกันดูแลอยู่นั้น แม่ใหญ่เข้าสมาธิแล้วแน่นิ่งไป และสิ้นลมหายใจในเวลาต่อมา รวมสิริอายุได้ ๘๔ ปี ๖ เดือน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การจากไปของ แม่ใหญ่ อย่างกระทันหัน ยังความโศกเศร้าเสียใจ แก่บุตร หลาน และลูกศิษย์ทุกคน โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลวงพ่อ ซึ่งเหมือนได้ขาดแขนขวาไปทีเดียว เพื่อเป็นอนุสรณ์แห่งคุณงามความดีของแม่ใหญ่ จึงเห็นพ้องต้องกันว่าจะนำเงินที่ผู้มีเกียรติทุกท่านร่วมทำบุญในงานศพของแม่ใหญ่ทั้งหมด จัดตั้งเป็นมูลนิธิเพื่อการฝึกอบรมผู้ปฏิบัติกัมมัฏฐานของแม่ใหญ่ และในการนี้พระเดชพระคุณหลวงพ่อพระราชสุทธิญาณมงคล ได้เมตตารับเป็นเจ้าภาพจัดงานศพให้อย่างสมเกียรติ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ด้วยอำนาจแห่งบุญกุศล ทาน ศีล และภาวนา ที่คุณแม่สุ่ม ทองยิ่ง ได้สร้างสมบำเพ็ญบุญกุศลมาตลอดชีวิตแล้วนั้น จงบันดาลส่งผลให้ดวงวิญญาณของ คุณแม่สุ่ม ทองยิ่ง จงไปสู่สุคติภพ ด้วยเทอญ.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ความเสื่อม และ การหมดอายุขัย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
(ธรรมะจากหลวงพ่อที่แม่ใหญ่รับฟังเป็นครั้งสุดท้าย)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระราชสุทธิญาณมงคล&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๒๗ มกราคม ๒๕๔๑&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในวันธรรมสวนะเช่นในวันนี้ ท่านพุทธศาสนิกและพุทธบริษัท อุบาสก อุบาสิกา ทั้งฝ่ายบรรพชิตและคฤหัสถ์ มาสร้างกำไรชีวิต มาบำเพ็ญกุศลในวันพระ แสวงหาความดีให้จิตใจของท่าน ให้เบิกบานหรรษา ได้ฟังธรรม เจริญพระกรรมฐาน บำเพ็ญทาน ศีล และภาวนา เป็นต้น เป็นนิยมกาลของท่านเองโดยเฉพาะ ท่านสาธุชนทั้งหลายจะหาโอกาสอย่างนี้ได้ยากมาก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
อะไรเอ่ย? มันไวเหลือเกิน ตามไม่ทัน ก็คือ เวลา นี่เอง มันไวมาก ถ้าท่านคิดทบทวนดู ท่านจะรู้ได้ว่า เวลาไวมาก หนุ่มสาวไวมาก เจริญวัยชันษาก็ไวมาก บัดนี้เข้าปฐมวัย บัดนี้เข้ามัชฌิมชัย บัดนี้ไปปัจฉิมวัยแล้ว เฒ่าชะแรแก่ชราไวมาก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
วัย ตัวนี้แปลว่าอะไร? แปลว่า ความเสื่อม ที่เราเรียกว่าเจริญวัยชันษา วัยตัวนี้เป็นภาษาบาลี แปลเป็นภาษาไทยว่า ความเสื่อมนั่นเอง แต่เราก็เสื่อมมาแล้ว ตั้งแต่ปฐมวัย คลอดออกจากคัพภาของมารดาร้องอุแว้ อุแว้ แบเบาะ กำมือแน่น นี่ของกู และนี่ก็ของกูตลอดรายการ ก็เข้าไปสู่ ๒๕ ปี เบญจเพศแล้ว เลย ๒๕ ปีย่างเข้า ๒๖ ปี วัยอีกแล้ว วัยเสื่อม เข้าสู่มัชฌิมวัย ตั้งแต่ ๒๖ ปี ถึง ๕๐ ปี เลข ๕ ขึ้นไปแล้วเป็นปัจฉิมวัย วัย ตัวนี้แปลว่า ความเสื่อมโทรมของร่างกายและสังขาร ไม่มีอะไรแน่นอนเลย ท่านสาธุชนทั้งหลาย อย่าละเลยเรื่องบำเพ็ญจิต อย่าละเลยเรื่องสติปัญญา อายุเลย ๕๐ ปีไปแล้ว ท่านจะเข้าสู่ปัจฉิมวัยไปจนกระทั่งวันตาย ไม่มีวันกลับมาอีกแล้ว ขากลับไม่ใช่กลับมาทางเดิมแล้ว ต้องกลับซ้ายเวียนขวากลับซ้าย เวียนซ้ายกลับขวา เราจะเห็นได้ว่า เดินเข้าโบสถ์เวียนไปทางนี้ จะกลับบ้านก็ต้องเวียนที่เมรุนั่น เวียนกลับไปสู่บ้านของท่านตามเดิม ออกประตูเกิดแล้วต้องไปออกประตูตาย เสื่อมโทรมไปตามสภาพของสังขารและร่างกาย ท่านสาธุชนทั้งหลาย โปรดพิจารณาข้อนี้ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เมื่อสักครู่นี้เอง ยังอยู่ตอนเช้าตี ๕ โยมนุ่งขาว อุบาสกอุบาสิกา ก็มาใส่บาตรกันเป็นแถว เดี๋ยว ๑๑ โมง พระสงฆ์องค์เจ้าต้องฉันเพลอีกแล้ว ชามยังไม่ทันแห้งเลย มันไวถึงขนาดนี้ วัย คือ เสื่อม ไม่ใช่วัยเจริญ โปรดจำไว้ข้อนี้ ไม่ใช่เรื่องเล่น เพลเมื่อสักครู่นี้เอง เดี๋ยวพระอาทิตย์จะเลี้ยวลับ ชายมะพลับเข้าสู่เวลาพระอาทิตย์อัสดงแล้ว พี่น้องหญิงชายที่รักทั้งหลาย ท่านจะถอยกลับเสื่อมไปตามสภาพจากปฐมวัยของท่านเข้าไปสู่มัชฌิมวัยกลางคน ท่านก็จะเสื่อมลงไปเรื่อย ๆ กระทั่งที่ปัจฉิมวัยแล้ว อายุขึ้นเลข ๖ เลข ๗ แล้ว แย่แน่เสื่อมวัยตายได้ทันที ก็ไม่ได้หมายความว่าจะต้องเสื่อมแล้วก็ต้องตาย ไม่แน่นอน แล้วแต่กรรมมาตัดรอนบ่อนทำลายชีวิต อาจจะตายเมื่อเป็นเด็กในปฐมวัย อาจจะมาตายเมื่อมัชฌิมวัยก็ได้ อาจจะไปตายปัจฉิมวัยก็ได้ แก่ตายหมดเวลา หมดทั้งไส้หมดทั้งน้ำมัน คือ ตะเกียง ไส้ก็หมด น้ำมันก็หมด หมดทั้งเวรหมดทั้งกรรม กิจกรรมก็หมดไปเหลือแต่ดวงตะเกียง ไม่มีไส้ ไม่มีน้ำมันแล้ว ก็หมดไปตามสภาพของเขาด้วยอายุขัยเช่นนี้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พี่น้องที่เป็นปฐมวัยกำลังเข้าไปสู่วัยหนุ่มและสาว ๒๕, ๒๖ โปรดระวัง โปรดอย่าประมาท อย่าพลาดอย่าละเลยโอกาสอันดีของท่าน รีบสร้างความดีเสียบัดนี้ได้ไหม รีบเข้าวัด ๓ วัดให้จงได้ วัดอารมณ์ วัดจิต วัตถุธรรม ตั้งสติกรรมฐาน ดำรงมั่นเจริญจิตภาวนา ท่านจะได้มรรคได้ผล จะได้อานิสงส์สมความมุ่งมาดปรารถนาแน่นอน ท่านอย่าประมาทนะ คิดว่าเราจะไม่ตาย อาจจะตายคืนนี้ก็ได้ กรรมมาตัดรอนก็ได้ เราก็ไม่สามารถทราบได้ว่าเวรกรรมตามสนอง สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรมอย่างนี้แหละหนอ ไม่มีอะไรมาตัด เราตัดรอนด้วยกรรมจากการกระทำครั้งอดีตชาติ วิบากกรรม และกรรมที่ทำไว้ในปัจจุบันสามารถจะบั่นทอนในอนาคตให้เราจากโลกไปโดยไม่ทราบ โดยไม่เข้าใจ โดยไม่รู้ตัวก็มากหลาย &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
นี่แหละท่านสาธุชนทั้งหลาย โปรดได้พิจารณาข้อนี้ให้มากที่สุด และวันนี้เป็นกรณีพิเศษของวันพระที่คนไทย สัญชาติจีนได้ถือโอกาสขึ้นปีใหม่บูชาบรรพบุรุษในวันนี้ มีทั่วโลก ที่คนสัญชาติจีนอยู่ที่ไหน จะอยู่เอเชีย ยุโรป สหรัฐอเมริกา ก็ต้องไหว้ เป็นประเพณีนิยม ไหว้บรรพบุรุษ ปู่ ย่า ตา ยาย ไหว้กราบทุกโอกาสที่มีในวันนี้เวลานี้ ถึงหากว่าเราท่านทั้งหลายเป็นคนไทยสัญชาติจีน ก็ต้องไหว้ ถึงหากว่าท่านทั้งหลายมิใช่สัญชาติจีน แต่เป็นคนไทยแท้ พ่อไทย แม่ไทย ลูกก็ไทย ก็ต้องไหว้ ไม่มีใครพลาด กตัญญูกตเวทิตาธรรม ไม่ผิดแผกแตกต่างกันได้แต่ประการใด&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้ายืนยันและรับรอง ผู้ใดมีกตัญญูกตเวทิตาธรรม ไม่ลืมพระคุณบุพการี คนนั้นจะมีทางเดินเจริญก้าวหน้าไม่เสื่อม จะรวยเป็นเศรษฐีมั่งมีศรีสุข คนที่ไม่มีกตัญญู ไม่มีบุพการี ชีวิตจะไม่มีแก่นสาร ในวันนี้ควรจะระลึกถึงกตัญญูกตเวทิตาธรรม นึกถึงบุพการี เช่น ปู่ ย่า ตา ยาย ที่ได้สร้างสมบัติพัสถานให้เรามา ไม่จำเป็นต้องเป็นคนจีน คนไทยก็ระบึกทุกวันพระ วันโกน เตรียมการวันพระกัมมัฏฐาน รำลึกถึงบุพการีกตัญญูกตเวทิตาธรรม ไม่จำเป็นต้องเป็นวันตรุษจีน ทุกวันพระทำได้ทุกเวลา พระพุทธเจ้าสอนว่า สุนักขัตตัง สุมังคะลัง สุปะภาตัง เป็นต้น ไม่จำต้องเฉพาะตรุษจีน หรือวันขึ้นปีใหม่ หรือจำเพาะวันสารท แต่ประการใด วันโกน วันพระสำคัญมาก วันดีเราก็ไม่ละ วันพระเราก้อย่าเว้นความดี แต่เป็นที่น่าเสียดายเหลือเกิน ท่านสาธุชนทั้งหลาย พระพุทธเจ้าทรงแสดงย้ำเติมเสริมให้เราเข้าใจอีก วันดีของเรานั้นมีทุกวันทุกเวลา อย่าพลาด อย่าประมาท อย่าละโอกาสอันดีงาม อย่าประมาทชีวิต ทุกเวลาเราก็ทำความดีได้ กตัญญูกตเวทีทุกหน้าที่และการงาน ทุกเวลาได้ แต่วันตรุษจีนนี้เป็นประเพณีวันข้นปีใหม่ของคนสัญชาติจีน จะขึ้นปีใหม่หรือไม่ก็ตาม เราก็เป็นคนเก่า ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปดีกว่านี้เลย หากท่านนึกถึงบุพการีที่ได้อุปการะแต่กาลก่อน นึกถึงคุณค่าของความดีอันนี้แล้ว ท่านจะเป็นคนดียิ่งในสังคม ท่านจะเจริญรุ่งเรืองวัฒนาสถาพรแน่นอน จะมีประโยชน์แก่ท่านเองโดยเฉพาะ พระพุทธเจ้าให้ระลึกถึงลมหายใจเข้าออก หายใจเข้ารู้ หายใจออกรู้ เลือดเนื้อเชื้อไขได้มาจากปู่กับย่า ตากับยาย ได้มาจากพ่อแม่ ทั้งสองประการนี้ ถ้าสำนึกชีวิตขึ้นมาว่าชีวิตเรามีค่า เวลามีประโยชน์แล้ว จะนึกถึงบุพการีได้ ท่านทั้งหลายทั้งหนุ่มลาว ท่านมานั่งเจริญกัมมัฏฐานท่านจะนึกอย่างนี้ จะนึกถึงมหาเมตตาใหญ่ นึกถึงบุพการี ท่านร้องไห้ น้ำตาท่านจะร่วง ว่าคิดถึงแม่ คิดถึงพ่อ คิดถึงแน่ ๆ คิดถึงปู่ ย่า ตา ยาย ชาติภูมิ มาตุภูมิของตน ที่มีอุปการะคุณมาแต่กาลก่อน จะคิดถึงสถานที่เป็นแหล่งเกิดความดี จะคิดถึงการประกอบอาชีพการงาน เช่น บริษัทไม่ควรทำลาย จะคิดถึงคุณงามความดีของอาชีพการงานที่เราขายข้าวขายของ ประกอบธุรกิจ ควรจะคิดถึงเขาด้วยที่อุปการะเรามาได้ดิบได้ดีเช่นนี้ จะมีประโยชน์ไม่น้อย เหมือนน้ำย้อยบ่อตาล ทีละหยดทีละหยาดก็เต็มกระบอกได้ ฉันใดก็ฉันนั้น นี่แหละท่านผู้ปฏิบัติธรรมทั้งหลาย ถ้าท่านสนใจในเรื่องของตัวท่าน ท่านจะนึกถึงบุพการีได้เป็นอันดับแรก วันไหว้บรรพบุรุษต้องคิดนะ วันดีไม่ละวันพระไม่เว้น คือสร้างความชั่วอย่างนั้นหรือ ควรสร้างความดีโดยวันดีก็สร้างวันพระก็สร้าง วันดีไม่ต้องละวันพระอย่าเว้นความดี รีบมาวัดสดับพระธรรมเทศนาได้ไหม ไม่มีใครมาวันพระสดับพระธรรมเทศนา ไม่มีใครให้ทานในวันพระ ซึ่งปู่ ย่า ตา ยาย มาคอยรับส่วนบุญ เปรตวิสัย ก็มาอยู่ข้าง ๆ กันเยอะหมด แต่ไม่มีใครมาให้ทานกับเปรตวิสัยที่กำลังมาคอยรับส่วนบุญอยู่ สวรรค์เอ๋ย เทพเจ้าทุกชั้นฟ้ากำลังเปิดม่านฟ้าดูประชาชนชาวโลก ว่าวันนี้ใครจะทำบุญอะไรบ้าง โลกสวรรค์โลกนรกปิด หยุดการงานหน้าที่ ให้สร้างความดี เมืองนรกหยุดงาน มีหลักฐานที่ไหนยืนยัน มีหลักฐานที่ยายสอิ้ง กับตาปุ่น (ดูกฎแห่งกรรม – ธรรมปฏิบัติเล่ม ๑ หน้า ๖๖ – ๗๔) มาสร้างกุฏิกรรมฐาน ๘๐ บาท โดยโยมเล็ก สุกใสพงษ์ ทายกที่วัดนี้เป็นผู้สร้าง ราคา ๘๐ บาทเท่านั้น เป็นพยานว่าอยู่เมืองนรกมาวันโกนวันพระโดยเขาให้หยุดไม่ต้องทำโทษ วันดีมีปัญญาวันสวรรค์ก็ให้หยุด แต่เราเมืองมนุษย์มาหยุดวันเสาร์วันอาทิตย์ หลักฐานที่ยืนยันได้ที่วัดนี้ หญิงสองร่างนางสองชาติ เป็นหลักฐานที่ยืนยันได้แน่ชัดมาก เมื่อ พ.ศ. ๒๕๐๐ กาลครั้งนั้น อาตมาก็มาอยู่นี่ในปี พ.ศ. ๒๔๙๙ เป็นกุฏิหลังแรกที่วัดนี้ เรียกว่ากุฏิกรรมฐาน ไม่ขอกล่าวให้ยืดยาวในโอกาสนี้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
จะกล่าวเรื่องบุพการีกับความดีในกรรมฐาน ท่านจะนึกถึงบุพการีด้วยความซึ้งใจ น้ำตาท่านจะร่วง คิดถึงแม่คิดถึงพ่อ หรือปู่ ย่า ตา ยาย อย่างนี้เป็นต้น นับประสาอะไรกับเด็กตัวนิดเดียว ชื่อเด็กหญิงทัศนีย์ แม่เป็นโรคมะเร็ง มีศรัทธามั่น ไม่มีใครบอกไม่มีใครเชิญชวนแต่ประการใด เป็นเด็ก ม.๑ โรงเรียนสงวนหญิง จ.สุพรรณบุรี มาปฏิบัติธรรมที่นี่ นักเรียน ม.๑ เท่านั้น มีความคิดสูง พอนั่งได้ ๓ วัน วันที่ ๔ จะกลับน้ำตาร่วง “เรียนให้หลวงพ่อทราบขออยู่ต่อสัก ๗ วันได้ไหม แม่หนูเป็นโรงมะเร็งวาระสุดท้ายต้องตายแน่นอน หนูยังไม่ได้แทนคุณแม่คุณพ่อเลย แม่ก็จะมาตาย หนูจะอยู่กับใครเล่า” เรานี่นะตื้นตันใจจริง ๆ หนูจะอยู่กับป้าก็ไม่เหมือนแม่ นี่แหละท่านฟังแล้วคิดหน่อย เด็กยังมีความคิด เดี๋ยวนี้คนโตไม่ค่อยคิด เด็กคนนี้พูดลึกซึ้งมาก “หลวงพ่อคะ จะอยู่กับใครก็ตามนะคะ สู้อยู่กับพ่อกับแม่ของเราไม่ได้เลย” คำนี้สิซึ้ง เป็นความคิดของเด็กในวัย ม.๑ ชัดเจนที่วัดอัมพวันเมื่อกาลครั้งนั้น ๕ – ๖ ปีมาแล้ว นี่แหละขอเจริญพรว่ากรรมฐานให้เกิดปัญญาได้ เด็ก ม.๑ เกิดปัญญาใช้ได้แล้ว เด็กโตไม่ค่อยเกิดปัญญา นั่งกรรมฐานมัวไปคุยกันสรวลเสเฮฮา ท่านจะไม่ได้ผล ท่านจะไม่ลึกซึ้งแต่ประการใด ต้องตัดปลิโพธคือความกังวล อย่าไปห่วงใยใครได้ไหม อย่าคิดหลายเรื่องในเวลาเดียวกัน จงคิดแต่เรื่องเดียว เอาหลายเรื่องในเวลาเดียวกัน ท่านจะสับสนอลหม่าน จิดใจท่านจะไม่เป็นสมาธิ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ความรักของพ่อแม่นี่ยุติธรรมบริสุทธิ์มากไม่หวังผลตอบแทนกับลูกแน่นอนที่สุด ลูกจะตอบแทนหรือไม่ พ่อแม่ไม่เคยว่าอะไร ถ้าท่านมีลูกท่านจะรู้ได้ ถ้าท่านไม่มีบุตรธิดาท่านจะไม่รู้เลย ถ้าท่านเป็นหนุ่มเป็นสาวจะไม่รู้เรื่องนี้แน่นอน อะไรหนอจะอบอุ่นเท่าตักแม่เรา อะไรหนอจะอบอุ่นเท่าวงแขนของพ่อเราไม่มีอีกแล้ว วงแขนของสามีภรรยาจะอบอุ่นเท่าวงแขนของแม่ไหม ท่านไม่ได้นั่งกรรมฐานท่านคิดไม่ได้ ท่านเคยว่าแม่ นินทาพ่อ ลองมานั่งกรรมฐานให้ได้ผลได้มรรค รับรองท่านจะร้องไห้ ว่าเราไม่น่าจะคิดกับแม่อย่างนี้ ไม่น่าจะคิดกับพ่ออย่างนี้เลย มันจะออกมาตามทำนองธรรม ท่านนึกถึงบุพการีคือกตัญญูกตเวทิตาธรรม ต้องได้เป็นข้อแรกของกรรมฐาน ถ้าไม่เกิดอย่างนี้ท่านนั่งกรรมฐานไม่ได้ผล มานั่งจะไปสวรรค์ นิพพาน ไปบวชชีพราหมณ์ตามวัดกันอย่างนั้นหรือ มีแต่วิทยากรเทศน์กันไม่พัก ติดกัณฑ์เทศน์ไม่พัก อาตมาไม่นิยม อย่างถวายซองก็ไม่นิยม นิยมให้สร้างธรรมะ สร้างพระไว้ในใจให้มากที่สุด แต่ปัจจัยที่ทำบุญเป็นประเภท ๒ ทาน ศีล ภาวนา อาจจะเป็นประเภท ๒ ได้ นี่แหละบุพการี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระพุทธเจ้าสอนกตัญญูกตเวที ในโลกนี้หายาก คนที่ระลึกถึงบุญคุณนี้ไม่ค่อยจะมี ท่านสอนไว้ชัดก็คือ บุพการีหมื่นพันคน จะมีสักคนที่ลึกซึ้งเข้าไปถึงเหตุการณ์เช่นนี้ รู้แต่ว่าชายเป็นพ่อหญิงก็เป็นแม่ แต่ไม่รู้เลยน้ำใจของพ่อน้ำใจของแม่เป็นประการใด ในบุพการี คนจีนเขาจึงขลังมากไหว้บรรพบุรุษ เช่นในตรุษจีนเช่นในวันนี้นั้น เขาจึงน้อมไหว้ เอาเครื่องเป็ด ไก่ ขนมเข่ง ขนมเทียน ตามประเพณีจีนมาไหว้กันมากมาย ถึงหากว่าจะผิดธรรมบางอย่าง เช่น พ่อแม่ชอบสุรายาเมา ก็สุรายาเมามาบูชาพระคุณ เป็นการกตัญญูเหมือนกันแต่ก็ไม่ผิดอะไรมากหลาย แต่เราอย่าไปกินเหล้าให้มันเมาก็แล้วกัน เอาเป็นประเพณีเป็นวัตถุ เป็นสมมติบัญญัติ เพื่อไม่เป็นการทำลายน้ำใจพ่อแม่ อย่าไปดื่มเหล้าเสียเองก็จะไม่เป็นบาป เป็นการบูชาอย่างลึกซึ้ง ถึงพ่อแม่ยังมีชีวิตอยู่ ท่านชอบอย่าไปขัดคอท่าน เราหานโยบายอื่นให้ท่านทำบุญ ให้ท่านเลิกเหล้าจงได้ อย่าไปว่าพ่อว่าแม่ให้เสียน้ำใจ ตามคำสอนของพระพุทธเจ้า บัวอย่าช้ำน้ำอย่าขุ่น ขอให้ชีวิตเราอุ่นใจตลอดกาล&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
วันนี้จะชี้แจงเรื่องกรรมฐานกตัญญูกตเวทิตาธรรม เหมือน ด.ญ. ทัศนีย์ ม.๑ นั้นเห็นชัด คิดถึงแม่แล้ว ถ้าเธอไม่มากับโรงเรียนสงวนหญิงมานั่งกรรมฐานแล้ว เธอจะไม่นึกคิดไม่ออกบอกไม่ได้เพราะยังเด็กยังเล็กนัก ยังไม่รู้ว่าคุณค่าแม่นั้นเป็นประการใด พอเจริญกรรมฐานเข้าซึ้งใจ ร้องไห้มาหาหลวงพ่อที่กุฏิ บอกว่าหลวงพ่อ ช่วยหนู พูดมีเหตุผล เราตื้นตันจนน้ำตาเราแทบจะไหล ตื้นตันกับเด็กเขาที่รักแม่ของเขาอย่างยอดชีวิตจิตใจ ไม่มีผู้อื่นที่จะรักแม่ที่จะเอาชีวิตแลกแม่ไว้ได้ หลวงพ่อคะหนูนั่งให้มันตายไปเลย เพื่อให้แม่หนูรอด ถ้าแม่หนูรอดได้หนูยอมตายก็ได้ หายากมาก ถึงกับชีวิตแลกกับแม่ได้ ไม่มีที่ไหนแล้ว ท่านบุพการีทั้งหลายเอ๋ย กตัญญูกตเวทิตาธรรมดังเช่นกล่าวแล้ว อาตมายังพูดอยู่เรื่อย เด็กคนนี้แม่ก็เป็นครูโรงเรียนด้วย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
บางคนมาถามหลวงพ่อคะแม่ป่วยอยู่ห้อง ไอซียู โรงพยาบาลศิริราช ข่าวเขาลือกันว่ามานั่งแล้วแม่จะหายหรือ ฉันจะลองดูสักวันหนึ่งได้ไหม บอกว่าขอเจริญพรกลับไปเถอะ บอกลองไม่ได้ ที่วัดนี้ลองไม่เป็น ศรัทธาไหม หนูไม่เคยไม่เข้าใจกลับดีกว่า แม่เธอตายหมื่นเปอร์เซ็นต์ มีอย่างนี้เยอะ ไม่ใช่แลกขนมเข่ง เอาสตางค์ไปแลกของในตลาดอย่างนี้หรือ ต้องสร้างความดีด้วยตนเองเช่นดังกล่าว สู้เด็กไม่ได้ บางคนมาพูดจู้จี้จัง บอกไม่เคยเชื่อ หลวงพ่อคะสวดมนต์กี่จบแม่ถึงจะฟื้น พ่อถึงจะหายจากโรค บอกไม่ได้ ไม่ทราบแล้วแต่ศรัทธา จะกี่จบเราไม่ทราบ แต่ให้สวดเกินกว่าอายุจะได้กำไรชีวิต ให้คนที่สวดนั้นเป็นกำไรของชีวิต เอากำไรไปแจกให้คนอื่น ลอกคิดดูค้าขายขาดทุนจะเอาทุนที่ไหนไปให้คนอื่น จะเอากำไรที่ไหนไปให้ใคร จะขาดทุนอย่างย่อยยับใช่หรือไม่ นี่แหละความศรัทธานั้นสำคัญ ทั้งพระสงฆ์องค์เจ้า ทั้งฆราวาส อย่าให้ขาดทุนได้ไหม ให้ได้กำไรทุกวันทุกนาทีได้ไหม มีแต่ขาดทุนทุกวันเสียใจด้วย ขาดทุนเวลา ขาดทุนชีวิตชีวา แล้ววัยก็เสื่อมไปตามสภาพ จะได้กำไรได้อย่างไร หมดเวลาตอนนั้นไม่ได้อะไรที่เป็นคุณค่าของชีวิตแต่ประการใด ก็ขอเจริญพรญาติโยมโปรดได้รับทราบข้อนี้ไว้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
วันนี้วันกตัญญูต่อบรรพบุรุษก็ต้องพูดให้เข้าใจ เผื่อท่านจะเป็นไทยสัญชาติจีน หรือจีนสัญชาติไทยก็ไม่ว่ากัน แต่อาตมาคิดว่าจะตรุษจีน สารทจีน หรือตรุษไทย สารทไทย ก็ไม่สำคัญ สำคัญทำทุกวันได้ไหม กตัญญูทุกวันได้ไหม เจริญบุพการี รำลึกถึงคุณของผู้มีพระคุณทุกวันทุกนาทีทุกลมหายใจได้ไหม รำลึกถึงคุณพระพุทธเจ้าทุกนาทีทองได้ไหมที่มีพระคุณอันล้นเหลือ ถึงพระธรรมที่เราปฏิบัติธรรมตลอดทั้งวินาทีเดียวก็ต้องคิดได้ไหม ไม่จำเป็นต้องมาคิดในวันพระนี้ ได้หรือไม่ประการใด คิดถึงคุณค่าของพระสงฆ์ รัตนะแก้ว ๓ ประการทุกวินาที พาหุงมหากาฯ ทุกวินาที ท่านจะเจริญศรี เจริญหน้าที่การงาน เงินไหลนองทองไหลมา ท่านได้กำไรชีวิต ชีวิตท่านได้กำไร เพราะอารมณ์ท่านดีมีปัญญา ได้จากการเจริญพระกรรมฐานถูกต้องตามครรลองของชีวิตแล้ว ซึ่งแน่นอนที่สุด ไม่มีอะไรจะมั่นคงเท่าหลักธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้าแล้ว ตรงนี้น่าคิด พิจารณาตัวเองเถิด ไม่มีใครเขาทำให้ท่านได้หรอก อาตมาก็ช่วยโยมไม่ได้หรอก เพียงแต่แนะแนวตามคำสอนของพระพุทธเจ้าเท่านั้น แต่คำสอนของพระพุทธเจ้านั้นเราไม่ปฏิบัติก็ไม่เกิดประโยชน์อันใด จะชี้บอกมรรคมรรคาว่านี่ไปสวรรค์ นี่ไปนรก บอกได้เท่านี้ นี่ไปเป็นเปรต อสุรกาย นี่สัตว์เดรัจฉาน ไปสู่อบายภูมิ นี่ไปทางสู่ทางเจริญรุ่งเรืองก้าวหน้าไปทางนี้ ก้าวเสื่อมไปทางนั้น บอกหนทางได้เท่านี้ แผนที่มรรคมรรคาแต่เราจะเดินไปทางไหน แล้วแต่โยมชอบ โยมไม่ชอบก็ไม่เป็นไร ทางดีก็กลับเป็นทางชั่ว ทางชั่วก็กับร้ายกลายเป็นทางดี อย่าเห็นกงจักรเป็นดอกบัว อย่าเห็นความชั่วเป็นความดีเลย จงเห็นกงจักรเป็นกงจักร เห็นดอกบัวเป็นความดีมีปัญญา แสงสว่างก็คือปัญญาญาณ เห็นให้มันคงที่คงวา อย่าต่อหน้ามะพลับลับหลังตะโก ต่อหน้าส้มโอลับหลังส้มเช้ง ควรจะเป็นมะตูมแข็งนอกมะกอกแข็งใน แข็งทั้งนอกทั้งใน อดทนในอดทนนอกด้วยการเจริญสติปัฏฐาน ๔ ท่านจะสร้างความดีทุกวิถีทาง สร้างความดีได้ทุกนาทีทอง ท่านจะประคองไว้ในใจอย่างมั่นคงและถาวร แต่ท่านจะทำได้แค่ไหนอาตมาไม่ทราบของท่าน ข้อได้ข้อเสียอยู่ที่โยมทุกคนที่มาวัด จะขาดทุนอย่างย่อยยับหรือบางคนมาก็ได้กำไรกลับไปชื่นอกชื่นใจ บางคนมาก็ขาดทุนกลับไปเสียใจเวลาที่หมดไปแล้วเรียกคืนไม่ได้ ๗ วันแล้วก็เรียกคืนไม่ได้อีก ไม่ได้อะไรกลับคืนมาเลย ไม่มีเงินเราก็หาได้ ไม่มีทองเราก็ไปซื้อ ไม่มีบ้านปลูกเราก็ปลูกใหม่ กิจการไม่ดีเราก็เปลี่ยนแปลงมันใหม่อย่าเดินหมากรุกตาเดียว หมากรุก ๖๔ ตา อย่าเดินตาเดียว เปลี่ยนตาเดินเสียบาง มันจะดีขึ้นมาแน่นอน ถ้าเราไม่รู้จักเปลี่ยนแปลงภาวะเช่นนี้แล้ว เราจะไปดีได้อย่างไรหรือ มีแต่จะขาดทุนเวลา ขาดทุนทรัพย์สินเงินทอง ขาดทุนทรัพย์สมบัติ ขาดทุนวิชาความรู้ แถมขาดทุนเวลาที่ผ่านไปแล้วอย่างน่าเสียดาย และเสียใจด้วย ไม่เกิดประโยชน์แต่ประการใด ตรงนี้เป็นเรื่องอจินไตยที่ควรจะคิดถึงกันต่อไป จะมีประโยชน์ของท่านเอง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ท่านทั้งหลายวันนี้ ท่านคิดถึงตัวท่านเองบ้างไหม บรรพบุรุษเป็นคนสร้างเรามานะ น่าจะคิดถึงตัวท่าน มีหัวใจมาจากพ่อ น้ำเลือดน้ำเหลืองมาจากแม่ มาทั้งจากปู่ ย่า ตา ยาย ในตัวคนนั้น ท่านเจริญกรรมฐานได้ดังที่กล่าวแล้ว ท่านจะคิดถึงตรงนี้ นึกถึงบุพการี จะขยันหมั่นเพียรเรียนหนังสือ จะขยันหมั่นเพียรโดยถูกต้อง จะเริ่มต้นในชีวิตให้ดี ทำดีให้มากที่สุด มันจะเกิดอัตโนมัติแก่ตัวท่านเอง ไม่ใช่มานั่งกันจิ้ม ๆ จ้ำ ๆ มาแก้บนกันหรือ เห็นที่นี่เป็นศาลเจ้า ควรจะเป็นศาลเจ้าไคฟง ไม่รับบน โน่นไปหาศาลเจ้าแม่กวนอิม เจ้าพ่อเสือ ศาลเจ้าแม่อะไรนั่น บนกันก้นกระดก ๆ ไม่ต้องทำมาหากิน ไม่ต้องมานั่งกรรมฐาน บนกันไปสวรรค์นิพพาน แต่ที่นี่เป็นศาลไคฟง ท่านอย่ามาบนกันอย่างนั้น ท่านอยากจะบนให้เรียนหนังสือเก่งบนได้เลย ไปจุดธูปกับศาลไคฟง ว่าข้าพเจ้าจะตั้งใจเรียนหนังสือ ไคฟงก็จะบอกว่าตื่นตี ๔ ตั้งใจดูหนังสือต่อไป พึ่งตัวเองให้ได้ ไคฟงเขาจะบอกอย่าไปพึ่งคนอื่นนะ เพราะศาลไคฟงไม่กินเครื่องสังเวย วัดนี้ไม่ใช่ศาลอย่างอื่นนะ เป็นศาลไคฟง ไม่ใช่บน ๗ วัน บน ๓ วัน หรือบน ๗ วัน มาอยู่ ๓ วันกลับไปแล้ว อย่ามาโกหกศาลไคฟงนะ เข้าใจไหม ก็ไม่เป็นไรนะ ศาลนี้ไม่กินเครื่องสังเวย อย่าให้เสียสัจจะนะ ถ้าท่านเสียสัจจะท่านจะลงนรกไปเลย ศาลนี้ไม่รับบน บนอย่างนี้ได้ ถ้าข้าพเจ้านั่งเจริญกรรมฐานอดทนตลอด ๗ วัน ๗ คืน ไม่นอนไม่พูดกับใคร บนก๋วยเตี๋ยว ๕ ชาม พอออกกรรมฐานกินให้มันอิ่มไปเลย นี่ศาลไคฟงไม่ใช่บนกับพระจะเอาจีวรดี ๆ มาถวาย ก็คงไม่ศาลไคฟงหรืออาจจะมีศาลอื่นแทรกอยู่ในศาลไคฟงเราก็ไม่รู้ กินสินบนตลอดรายการ วัดนี้ไม่รับบน โทรศัพท์มาตั้งแต่เช้า บอกจะบวชเป็นพระ สัก ๑๕ วัน บนไว้ บนแบบนี้ศาลไคฟงไม่รับ ไปศาลข้างบ้านคุณ วัดข้างบ้านคุณ ต้องเดือนหนึ่ง เขาโทร.ตอบว่าวัดเขาบวช ๗ วันยังได้ บวช ๓ วันยังได้ หน้าไฟก็ยังได้ ก็ไปบวชซิ นี่ศาลไคฟงบวชต้อง ๑ เดือนได้ไหม ไม่ได้ไปบวชวัดอื่น จะมานั่งกรรมฐานสัก ๗ วันก่อน จะบวชให้เดือนกุมภาพันธ์นี้ ถ้านั่งกรรมฐานไม่ได้ ไปศาลเจ้าแม่กวนอิมนั้น ศาลไคฟงไม่รับนะ จำไว้ให้ได้ มาบนกันเยอะเลยที่วัดเรานี้ ก็ไม่ทราบเหมือนกันยังทายไม่ออกว่า ว่าที่เขาทำกรรมฐานเป็นศาลอะไร ศาลไคฟง หรือศาลเจ้าแม่กวนอิม น่าจะมาสร้างความดีให้แก่ตัวเองเหมือนเด็กเอาความดีให้แม่ได้ไหม อย่าบน บนกับบ่นนี้มันใกล้กัน พอบนไม่ดีแล้วก็ไปบ่น ขอเจริญพรอย่างนั้น มีอย่างหรือจะบวช ๗ วัน เข้าวัด ๕ วันก็บวชอยู่แค่ ๒ วัน ขาดทุนอย่างย่อยยับเลย ที่วัดนี้จะต้องมาอยู่อย่างต่ำ ๗ วัน นี่โทร.มาติดต่อบวชทางโทรศัพท์ นี่อุปัชฌาย์อยู่ไหม กำลังฉันข้าว ให้หยุดฉันข้าวมารับโทรศัพท์ก่อน จะเอาลูกมาบวช นี่ตำราประวัติศาสตร์ต้องบันทึก ขนาดพระองค์นี้จะฉันข้าวบอกให้ท่านมารับสายก่อน จะเอาลูกมาบวช โอ้โฮ ขนาดนี้แล้วหรือ เสียใจด้วย เห็นเราเป็นอะไร อาตมากำลังเขียนหนังสืออยู่ บอกว่าจะเพลแล้วนะ บอกให้ท่านหยุดฉันก่อนมารับสายก่อนทางไกล ส่งลูกมาบวชทางโทรศัพท์ก็ได้ ส่งลูกมาบวชทางไปรษณีย์ก็ได้ EMS ก็ได้ เอาลูกใส่ EMS มาเลย อาตมาเสียใจด้วย คนไม่มีระเบียบมากขึ้นมันถึงได้ยุ่งเหยิง ขาดระบบไม่มีระเบียบไม่เพียบด้วยวินัย เป็นไปมากน่าเสียดายเหลือเกิน ทำให้อาตมาได้ประวัติศาสตร์ต้องบันทึกไว้ เป็นวิทยานิพนธ์ชีวิต เราจะได้คิดต่อไปว่าประเทศชาติเป็นถึงขนาดนี้ ไม่มีความเกรงอกเกรงใจ ไม่เข้าทางตรอกออกทางประตูแล้วหรือ จะมากันบนอากาศเลย มนุษย์ต่างดาวหรือ ที่โทร.มานี่สงสัยเป็นมนุษย์ต่างดาว ถึงขนาดให้เราเลิกกินข้าว มีแปลก ๆ ท่านอยู่ไหมวันนี้ จะให้รับสังฆทานหน่อย จะรับตอนไหน สละเวลาให้เราหน่อยซิ แล้วจะพูดส่วนตัวสัก ๓๐ นาที ที่ไม่มีคน จะไปพูดในป่าช้าที่ไหน ถึงหากว่าไม่มีคนผีมันก็ได้ยินนะ เสียดายเวลาของคนเหล่านั้น ไม่ได้เคยศึกษาชีวิตที่มีประโยชน์ ไม่รู้จักเกรงใจเห็นเราเป็นอะไรไป เห็นเราเป็นเณรไปแล้ว ไม่ใช่พระ ก็ไม่เป็นไร ถ้าคนมีสติดีเขาไม่เป็นอย่างนี้แน่ นี่คนไร้สติ ไม่สมบูรณ์แบบ เพราะฉะนั้นการเจริญกรรมฐานจึงมีประโยชน์ต่อชีวิตของท่านเอง มีแก่นสารและไม่ไร้สาระอย่างเด็กนั้นเขานั่งปฏิบัติเข้า เขาพูดมีหลักฐาน ก็ขอโยมฟังแล้วคิด เด็กชอบความรักความอบอุ่นจากพ่อแม่ ไม่อยากอยู่กับคนอื่น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ถ้าท่านมีบุตรธิดาเล็ก ๆ ถ้าจะให้ไปอยู่กับคนอื่นต้องคิดลึก ๆ เอาลูกไปฝากให้คนอื่นเลี้ยง หรือเอาไปขายเสีย คิดให้ลึก ๆ หน่อย ถ้าเราเป็นลูกบ้าง ถูกขายให้ไปอยู่กับคนอื่นบ่ะ เราจะรู้สึกเสียใจไหม แม่เกลียดเราหรืออย่างไรที่เอาเราไปขาย มีตัวอย่างที่วัดนี้ มีลูกหลายคนเอาลูกขาย คนนี้หน้าตาไม่ดีเอาขายออกไป เลยลูกที่เลี้ยงไว้ไม่ได้ดีสักคน ลูกที่ถูกขายไปร่ำรวยกันหมดจบปริญญาโท – เอก เพราะคนรับไปเขาส่งเรียน แต่ก็ไม่ได้รับความอบอุ่นเกิดปมด้อย คิดแล้วเสียใจ แม่ไม่ได้รักเขาเลย เขาก็รู้เพราะเขาโตแล้ว นี่แหละเป็นประวัติศาสตร์อันสำคัญ ท่านทั้งหลายมีลูกหลานอย่าขายนะ ยากดีมีจนเลี้ยงหน่อยได้ไหม ให้เขาได้รับความอบอุ่นในชีวิต ถ้าโยมนั่งกรรมฐานจะอ่านตัวออก บอกตัวได้ ใช้ตัวเป็นแน่นอน ถ้าเราเป็นลูกรู้ใจความแล้วจะเสียใจมาก คิดว่าแม่ไม่รัก พ่อไม่รัก เอาเราขายไปเสียได้ น่าจะคิดอย่างนี้ได้ ถ้าโยมนั่งกรรมฐานได้จะรู้เหตุผลของชีวิตได้ดี ส่วนมากโยมเป็นผู้หญิงที่มาบนกันมาที่วัดนี้เป็นส่วนมาก อาตมารับโทรศัพท์จึงได้รู้ว่าเขาบนกันอย่างนี้หรือ ถ้าคนอื่นรับก็ไม่รู้ เรารับก็เลยรู้ บางทีจะบวช ๗ วัน บอกโยมไม่ได้หรอกที่นี่ ต้องมาอยู่วัด ๕ วัน ก็เป็นพระ ๒ วัน จะมาบวชทำไม นั่งปฏิบัติกรรมฐานดีที่สุด ไม่เอาหรอกนั่งแล้ว นั่งวัดโน้นบ้างวัดนี้บ้าง ไม่ได้อะไร ถ้าเชื่ออาตมานะบวช ๑ เดือนอย่าเอาเพื่อนมาคุยนะ พ่อแม่ก็อย่ามาวุ่นวายได้ไหม เดือนหนึ่งท่านจะได้ไปเยอะแยะมากมาย ก็ขอให้ทำตามที่ท่านมีศรัทธา ถ้าท่านไม่มีศรัทธาจริง ๒ เดือนท่านก็ไม่ได้อะไร บวชถึงปีก็ไม่ได้อะไรขาดทุนย่อยยับ เป็นหนี้สงฆ์ต่อไป หนี้บุญคุณของวัดมากหลาย จะเป็นหนี้บุญคุณนี้สำคัญ ก็ขอเจริญพรว่า หนี้สินเงินทองใช้ก็หมด แต่หนี้บุญคุณคนไม่รู้จักหมด หนี้พ่อแม่ หนี้ครูบาอาจารย์ หนี้ผู้มีอุปการะคุณ ไม่มีทางหมด ถึงจะเอาเงินเอาทองมาใช้ก็ไม่ได้ผล สนองพระเดชพระคุณมีทางเดียวคือกตัญญูกตเวทิตาธรรมจึงมีประโยชน์มากหลาย มีความหมายอย่างนั้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เพราะฉะนั้นในการที่เจริญกุศลภาวนาในวันพระ จงรำลึกถึงบรรพบุรุษให้มาก ดูตัวอย่างที่เด็กคนนั้น ด.ญ. ทัศนีย์ แม่หายจากโรคมะเร็งทันที ดีอกดีใจ บัดนี้อยู่ ม.๖ แล้ว เรียนหนังสือเก่งเร่งก้าวหน้า หนามแหลมใครเสี้ยม มะนาวกลมเกลี้ยงใครไปกลึง เกิดเอง ช้างเผือกเกิดเอง ช้างเผือก ช้างนาเนียม ช้างคู่บ้านคู่เมือง คู่จิตคู่ใจคือปัญญา เป็นช้างเผือก ช้างเผือกเรียกว่าปัญญาอยู่ในป่าแห่งความสงบ ช้างเผือกจะมีได้ต้องอยู่ในป่า ป่าตัวนี้แปลว่าความสงบ นตฺถิ สนฺติ ปรมํ สุขํ – สุขอื่นยิ่งกว่าความสงบไม่มีแล้ว ถ้าคนไหนอยู่ด้วยความสงบไม่วุ่นวาย คนนั้นมีช้างเผือกคู่บ้านคู่เมืองเขา ช้างคู่บ้านคู่เมืองนั้นคือตัวปัญญาญาณ รอบรู้ในกองการสังขารหาเหตุการณ์ได้ในชีวิต จะทำอะไรก็สำเร็จเพราะมีช้างเผือก ที่เราเรียกว่าอยู่ในป่า ป่าตัวนี้น่าจะแปลว่าป่าแห่งความสงบ ไม่ใช่ป่ารกรุงรัง สิงสาราสัตว์ก็ฆ่ามัน ต้นไม่ก็โค่นมัน ไม่ใช่ป่าแบบนั้น แต่เป็นป่าแห่งความสงบ ปรารภความเพียร ป่าแห่งความสงบ เรียนหนังสือเป็นดอกเตอร์ นั่นแหละช้างเผือกแน่นอน คู่บ้านคู่เมืองคู่จิตคู่ใจ อยู่ในตัวของเรานั่นคือกรรมฐาน ถ้าท่านเจริญกรรมฐานท่านจะรู้ว่าช้างเผือกคืออะไร ชีวิตของท่านมาเจริญกรรมฐานก็จะรำลึกได้หมด ท่านจะมีความเคารพน้อมนบและบูชาเกิดเอง เจริญสติปัฏฐาน ๔ ยืนหนอ ๕ ครั้งได้ ขอให้ท่านทำให้ได้ก่อนจะกลับ อย่านำความสงสัยกลับบ้าน เสียดายเวลาอันมีประโยชน์และมีค่า เดินจงกรมต้องดูที่เท้า อาตมาสังเกตดู ไปดูกันที่ไหน หลับตาเดินทำไม ดูที่ปลายเท้าให้เห็นชัด ขวาย่างหนอ ซ้ายย่างหนอให้ชัดเจนหน่อยได้ไหม อย่าเดินเหมือนคนจะตาย ต้องเดินให้ได้จังหวะปัจจุบัน ยืนหนอ ๕ ครั้งให้ได้ปัจจุบัน สติอยู่กับจิตที่ยืนลงไปปลายเท้าขึ้นมาถึงศีรษะมโนภาพหลับตา สติดีแล้วจะเกิดอัตโนมัติเห็นหนอ จากศีรษะลงปลายเท้า จากปลายเท้าขึ้นศีรษะ มันจะเป็นอัตโนมัติ ถ้าสติท่านสมบูรณ์ครบวงจรจะเป็นอย่างนี้จริง ๆ แต่ถ้าสติท่านไม่ครบวงจรจะไม่เป็นอย่างนั้นเลย จะอ่านไม่ออกบอกไม่ได้ เพราะสติไม่พอไม่ครบวงจรไม่บริบูรณ์ สติท่านไม่สมบูรณ์แบบจึงไม่ได้ผล ไม่ใช่ของว่ายนะ ท่านต้องทำบ่อย ๆ เสมอต้นเสมอปลายกลับไปบ้านแล้วต้องทำเรื่อย ๆ อายตนะธาตุอินทรีย์ ตาเห็นรูป หูได้ยินเสียง จมูกได้กลิ่น ลิ้นรับรส กำหนดให้ได้ กายสัมผัสร้อนหนาว ก็ต้องกำหนด เสียใจดีใจที่ลิ้นปี่นั่น หายใจยาว ๆ กำหนดให้ลึก ๆ รับรองท่านจะหาย โกรธหรือผูกความโกรธเข้าไว้ในจิต กำหนดแล้วท่านจะหายไปเอง คิดอะไรไม่ออกหายใจยาว ๆ เอาไว้ อยู่ในรถหรืออยู่ที่ไหนก็ตาม หายใจตั้งสติไว้ที่ลิ้นปี่ กำหนดคิดหนอ สี่คิด ห้าคิด ร้อยคิด พันคิด เดี๋ยวคิดออก คิดออกจดไว้นี่แหละของจริง แต่ผู้ปฏิบัติไม่ปฏิบัติตามนะ โยมจะไร้ความหมายจะไม่ได้อะไรเลยนะ ขอฝากๆ ไว้ เสียงหนอ ตั้งสติไว้ที่หูให้ได้ จะได้รู้เลยว่าเขาพูดนั้นโกหกหรือเปล่า มันมีประโยชน์จริง ๆ นะ เราจะได้รู้ว่าคนนี้คบไม่ได้ หน้าซื่อใจคดลดเลี้ยว ปากหวานก้นเปรี้ยวคบไม่ได้ ขืนคบไปก็มีแต่เสียหาย มีประโยชน์ในการคบค้าสมาคม มีประโยชน์ในทางธุรกิจ มีสติในการใช้งาน มีชีวิตชีวาอยู่ด้วยความราบรื่น อยู่ด้วยความชื่นบาน มีชีวิตอยู่ด้วยความไม่หลงไม่เซ็ง มีชีวิตอยู่ด้วยความสดชื่น อยู่ในจิตใจของตนตลอดกาล&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ท่านสาธุชนทั้งหลายกรรมฐานจึงเรียกว่าหน้าที่การงาน กรรมฐานแปลว่าเหตุและผล กรรมฐานตั้งต้นชีวิตให้ดีเหมือนออกแขกบอกเรื่องท่านจะแสดงดีตลอดรายการจนกระทั้งชีวิตหาไม่ มิฉะนั้นท่านจะไม่ได้อะไรติดตัวไปจะน่าเสียดายเวลาเป็นอย่างยิ่ง หนุ่มสามทั้งหลายโปรดได้ทราบอันนี้ ถ้าท่านมีสติดีครบวงจรท่านจะอ่อนน้อมถ่อมตน กิริยามารยาทดีไพเราะโดยอัตโนมัติ พบคนก็มีความอ่อนน้อม เจอพระก็อยากจะนมัสการยกมือไหว้ เป็นอัตโนมัติ เจอผู้สูงอายุอยากจะเลี่ยงทางให้ อยากไหว้อยากจะกราบผู้มีอายุ หรือผู้มีอาวุโส ถ้าเป็นคนที่ปากกล้าจิตใจไม่มีธรรมะ จะปากกล้าขาแข็งไม่มีสุภาพเรียบร้อยอ่อนโยน ออกมาเป็นลักษณะนี้ชัดเจนมาก ท่านสาธุชนท่านคิดดูอย่างนี้ท่านจะเห็นเอง จะเห็นที่เป็นประโยชน์หรือไม่เป็นประโยชน์แก่ตัวท่านเองโดยเฉพาะ เราเห็นเด็กถ้าปฏิบัติได้จะอยากสวดมนต์ไหว้พระ ยกตัวอย่างวันนี้ พ่อเป็นฝรั่งแท้ ๆ แม่เป็นคนไทย เด็ก ๓ ขวบ สวดพระพุทธคุณ ธรรมคุณ สังฆคุณ พาหุงมหากาฯ เจอพระสาธุจ้า เจอพระสาธุจ้า เจอคนแก่คนเฒ่าเลี่ยงทางให้ เหตุใดอ่านหนังสือไม่ออกจึงสวดพาหุงมหากาได้ แม่พ่อเขาสวด พ่อเป็นฝรั่งแท้ ๆ แม่สวดตลอด ลูกก็ว่าตามจนได้ เด็กกำลังจำ ควรรีบสอนลูกหลานของโยมทำความดีให้มาก ตรงนี้เป็นเรื่องสำคัญประการหนึ่ง แต่ท่านไม่เอาไม่เป็นไรนะ ของดีไม่มีใครอยากได้ไม่เป็นไร ท่านจะเอาชั่วเต็มตัว เต็มเปา เต็มกระเป๋า ก็ไม่เป็นไรนะ ท่านจะสร้างความดีก็เอา จะไม่สร้างความดีก็ได้ ไม่มีใครบังคับท่านหรอก จิตใจของท่านใครจะไปบังคับได้ แต่ท่านมีจิตใจดี ท่านจะรู้ได้ว่าด้วย ปัจจัตตัง เวทิตัพโพ วิญญูหิ เป็นประการใด สร้างความดีไม่ต้องบังคับบัญชา จะเกิดขึ้นเองด้วยความศรัทธาความเชื่อมั่นของท่านเอง ถ้าท่านไม่ศรัทธาไม่เชื่อมั่นไม่ต้องทำบุญ ไม่ต้องเจริญกรรมฐาน มันไม่ได้ผลแน่นอน ไม่ได้อะไรจริง อย่าทำให้เสียเวลากลับบ้านเถอะ กลับไปแล้วไปเที่ยวช็อปปิ้งที่โน่นที่นี่ ยังมีประโยชน์กว่า ดีกว่ามานั่งให้เสียเวลาให้เมื่อยเปล่า ๆ บางคนมานั่งวันเดียวยังไม่หายเมื่อยกลับไปแล้ว บางคนก็บ่นว่ารู้อย่างนี้ไม่มาเสียดีกว่า อยู่บ้านยังได้ผล พูดอย่างนี้ก็มี ก็ขอเจริญพรว่าคนไม่เหมือนกัน คนดีเขาก็อยากได้ของดี คนไม่ดีเขาก็ไม่ต้องการของดีนะ ต้องการของชั่วตรงกันข้ามดังที่กล่าวแล้ว ไม่ได้หมายความว่าต้องการดีด้วยกันทุกคน แต่จุดมุ่งหมายต้องการรวยต้องการสวย ต้องการดี แต่วิธีปฏิบัติไม่ดำเนินงานตามนั้น จึงไม่ได้ดีเท่าทีควร คนเราจึงมีฐานะไม่เหมือนกัน มีสมองไม่เหมือนกัน มีปัญญาไม่เท่ากัน มีความดีไม่เท่ากัน จะเป็นพระหรือฆราวาส อุบาสก อุบาสิกา ก็ไม่เท่ากัน มีดีไม่เหมือนกัน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เพราะฉะนั้นการเจริญกรรมฐานนี้ จะนึกถึงบุพการีเหมือนตรุษจีนเช่นในวันนี้ ไหว้บรรพบุรุษ คือ ปูชา จ ปูชนียานํ เอตมฺมํคลมุตฺตมํ บูชาผู้มีบุญคุณนั้นเป็นมหามงคลชีวิตแน่นอน เกิดได้จากการเจริญกรรมฐาน ถ้าใครเจริญกรรมฐานจะระลึกถึงบุพการีได้ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๑. จะมีการสักการะ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๒. เคารพ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๓. บูชา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๔. นับถือ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๕. เชื่อฟัง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
มันจะออกมาอย่างนี้ สักการะ แปลว่า เอาใจใส่พ่อแม่ เอาใจใส่สามีภรรยา ปู่ย่าตายาย ถึงตายจากโลกไปแล้วก็เอาใจใส่ติดตามบูชาพระคุณ เคารพ แปลว่า มั่นใจ ถ้านั่งกรรมฐานได้จะตีความหมายได้ชัด มั่นใจต่อบิดามารดาของเรา มั่นใจต่อปู่กับย่า ตากับยายของเรา ต่อสามีภรรยา มั่นใจต่อลูกต่อหลาน ไม่เสแสร้างแกล้งกล่าว บูชา แปลว่า บูชาพระคุณด้วยบูชาอามิสบูชา ปฏิบัติบูชา อามิสบูชา คือให้ผ้าผ่อนท่อนสไบ อาหารการบริโภค ยารักษาโรคแก่ท่านทุกประการ ปฏิบัติบูชา หมายความว่า ท่านไม่มีทานให้ท่านบำเพ็ญทาน ไม่มีศีลให้บำเพ็ญศีล ไม่มีภาวนาให้ท่านสวดมนต์ไหว้พระ รักษาอุโบสถ เป็นต้น และไม่ทำลายน้ำใจพ่อ แม่ ปู่ ย่า ตา ยาย ผู้มีพระคุณทั้งหลาย ออกมาอย่างนี้ชัดเรียกว่าบูชา นับถือ แปลว่า ยึดขึ้นมา คนนี้เป็นพี่เป็นน้อง สามีภรรยา ต้องยึดถือขึ้นมาให้มั่นคงในจิตใจของเรา เชื่อฟังข้อที่ ๕ ต้องเชื่อฟังพ่อแม่ เชื่อฟังซึ่งกันและกัน จะไม่มีผันแปรแปลกปลอมแต่ประการใด เรียกว่าบูชาในบุพการี การสักการะ การเคารพ การบูชา การนับถือ และการเชื่อฟัง ปูชา จ ปูชนียานํ เอตมฺมํคลมุมฺตมํ บูชาในผู้มีพระคุณทั้งหลายจะได้รับการสรรเสริญเจริญพร ทั้งต่อหน้าและลับหลังเหมือนในวันตรุษจีนเช่นในวันนี้ ท่านทั้งหลายอย่าเข้าใจผิดเผากระดาษเงินกระดาษทอง แล้วจุดประทัดเท่านั้นหรือ น่าจะตีความหมายถึงธรรมะว่า บุพการีคืออะไร กตัญญูกตเวทีต่อบรรพบุรุษของท่านเพื่อประโยชน์อันใด รำลึกถึงพระคุณอันอุ่นใจทำใจให้สบาย ค้าขายก็จะรวย วันพรุ่งนี้ก็เป็นวันไหว้พระ วันนี้เป็นวันไหว้ผีบรรพบุรุษ ไปไหว้พระตามวัดวาอารามต่าง ๆ เดี๋ยววัดอัมพวันต้องมีมากันเยอะแยะ นึกคงจะไม่ผิด มาแต่เช้า เขาออกไหว้พระ วันที่สองก็ออกไหว้พระเรียกว่าวันชิวยิก ชิวยี่ ชิวซากลับบ้าน อย่าไปถึงชิวห้า ชิวหกเลย มันจะเสียเวลาการค้าขายทำงานต่อไป นี่แหละวันนี้วันกรรมฐาน ขอให้ท่านพี่น้องชาวไทยสัญชาติจีน และคนไทยเหมือนกันทำเหมือนกันได้หมดเช่นในวันบุพการีเช่นในวันนี้ วันขึ้นปีใหม่ของชาวจีน เมืองไทยก็มีแต่จีนเต็มเมืองไปหมดแล้ว ไม่จำต้องว่าคนนั้นแยกเป็นไทยเป็นมอญ เป็นรามัญ ไม่ต้องแยกมนุษยชาติ ศักยภาพของบุคคลผู้มีบุญคุณซึ่งกันและกันเรียกว่า บุพการี โยมนั่งเจริญกรรมฐานจะเห็นได้ชัด แผ่เมตตาอุทิศส่วนกุศลเป็นต้น โยมจะได้หลักการปฏิบัติธรรมเอามาไว้ในจิตใจของโยม สามารถจะปกป้องการไปสู่อบายภูมิ นรก เปรต อสุรกาย สัตว์เดรัจฉาน จะได้ไม่ไปในภูมินั้นต่อไป&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สุดท้ายนี้ที่ได้ชี้แจงแสดงถึงบรรพบุรุษ บูชาบรรพบุรุษ กตัญญูต่อเหตุผลของบรรพบุรุษในวันนี้ ซึ่งเป็นวันแสดงความกตัญญูกตเวทีในโอกาสวันตรุษจีน หรือวันขึ้นปีใหม่ของท่าน เราก็มาเจริญกรรมฐาน ก็ต้องการตรงนี้ ต้องการรู้บุพการี รู้คุณค่าของชีวิต กตัญญูต่อบิดามารดา บ้านเกิดเมืองนอนของตน ที่จะได้มีโอกาสบริจาคทาน ศีล และ ภาวนา ถวายภัตตาหารเป็นต้น วันนี้มีท่านที่มีศรัทธามาถวายภัตตาหารเป็นจำนวนมาก และบางท่านนำข้าวสุกข้าวสารมาถวาย เครื่องสัปปริวารัง เครื่องสังฆทานมาถวายกันเป็นต้น มาถวายไว้ท่ามกลางสงฆ์เพื่อสงฆ์จะได้ร่วมอนุโมทนา สาธุการ ทักษิณาทาน การกุศลให้ถึงบรรพบุรุษของท่านต่อไปแล้วนั้น ก็ขอบุญกุศลที่ท่านได้บำเพ็ญมาในวันนี้ ทั้งญาติโยมทั้งหลาย ทั้งบรรพชิตและคฤหัสถ์ ทั้งอุบาสกอุบาสิกา อาตมาภาพ ประธานสงฆ์ขออนุโมทนาแก่ท่านทั้งหลาย ขออำนาจคุณพระศรีรัตนตรัย อำนาจบุญกุศลทั้งหลาย โปรดประทานพรให้ญาติโยมทั้งหลาย ที่มาเจริญพระกรรมฐาน เจริญกุศลภาวนาโดยทั่วหน้ากัน จงประสบแต่ความสุข ความเจริญ จงเจริญไปด้วย อายุ วัณณะ สุขะ พละ ปฏิภาณธนสารสมบัติ คิดสิ่งหนึ่งประการใดก็ขอให้สมความมุ่งมาดปรารถนาด้วยกันทุกรูปทุกนามเทอญ.</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://prarayong.blogspot.com/feeds/6256486165479076524/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://prarayong.blogspot.com/2010/05/blog-post_9090.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default/6256486165479076524'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default/6256486165479076524'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://prarayong.blogspot.com/2010/05/blog-post_9090.html' title='ประวัติเเม่ใหญ่ โยมอุบาสิกาสุ่ม ทองยิ่ง วัดอัมพวัน สิงห์บุรี'/><author><name>Bermudathai</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12914619930850707848</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjFKtuzAzKV0bhbH9B23Tw2wqUmnnWpiZsIEzYVu4ZiqYRn2UYjtV1AOp86bIJqhwtyaE5nQhXky4rPJG5uqCw1PvwX0lWQ59xAuQdRFTv-evAM-e5lThiWyDZGmHWJBZY/s220/spd_20100122132257_b.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgVdNsgcbsSFlcJUgr3uDXKAxL4pYJtgq-xuaSfa0C3_AbzA_5c0yAV2UlaIN8xPbd03fC8vw1PP75rkyEahJXvp_JxfheiK-Dp8N6oDTSHDDHGLrPKbNWQSBS9LysYtg3yssXsbV6RimQc/s72-c/1190256163.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6864784004799676026.post-3718544050571866029</id><published>2010-05-29T05:00:00.000-07:00</published><updated>2010-05-29T05:01:44.970-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="เรื่องเล่าเหตุมหัศจรรย์เกิดที่วัดอัมพวัน สิงห์บุรี"/><title type='text'>เรื่องเล่าเหตุมหัศจรรย์เกิดที่วัดอัมพวัน สิงห์บุรี</title><content type='html'>หนังสือเหตุมหัศจรรย์ของวัดอัมพวัน........&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ต้นพิกุลต้นนั้น อยู่เยื้องกับพระอุโบสถวัดอัมพวัน เป็นไม้ใหญ่ที่ให้เงื้อมเงาร่มเย็นแผ่เป็นวงกว้าง เมื่อถึงฤดูผลิตดอกกลิ่นหอมละเมียดละไมจะอบอวลรวยรินไปรอบๆต้น ให้ความรู้สึกสดชื่น ระเริงใจ แก่ผู้ที่ทอดกายพักผ่อนใต้ร่มเงานั้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พิกุลต้นนี้มีอายุเก่าแก่ยาวนานสักเพียงใด ไม่มีใครรู้ได้ แม้ต่ญาติโยมซึ่งอยู่ใกล้วัดก็เห็นพิกุลยืนต้นตระหง่านมาตั้งแต่เด็กแรกจำความได้ ตราบนัยน์ตาฝ้าฟางเมื่อความชรามาเยือน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
และไม่เคยมีใครสัมผัสรู้มาก่อนว่า ณ พิกุลต้นนี้ มีเทพสถิตอยู่นอกจากแม่ชีวัยชราท่านหนึ่ง มีนามว่า แม่ชีก้อนทอง ปานเณร&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เวลานั้น พระเดชพระคุณ หลวงพ่อจรัญ ฐิตธมฺโม มาดำรงตำแหน่งเจ้าเอาวาสวัดอัมพวันหลายปีแล้ว ความเจริญของวัดดูจะอัตคัดตามประสาวัดเก่าแก่โบราณ คล้ายกบว่ายังไม่ถึงช่วงเวลาความรุ่งเรืองของวัดในสมัยหลังๆที่เป็นไปอย่างรวดเร็วฉับพลัน...เป็นอัศจรรย์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แม่ชีก้อนทอง ขณะมาปฏิบัติธรรมอยู่ที่วัดอัมพวัน อายุประมาณ 70 กว่าแล้ว ก่อนหน้านั้น แม่ชีเคยไปปฏิบัติธรรมอยู่ที่สำนักปฏิบัติของหลวงพ่ออ่อน สิงห์บุรี แล้วก็ไปอยู่ สำนักปฏิบัติเขาถ้ำตะโก ต่อมาถึงได้เดินทางมาพบหลวงพ่อจรัญ ฐิตธมฺโม ที่วัดอัมพวัน ขออนุญาตมาปฏิบัติวิปัสนสนากัมมัฏฐาน ณ อารามนี้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงพ่ออธิบายสั้นๆ แก่แม่ชีสูงวัยว่า &quot;โยม...วัดนี้ไม่มีสำนักแม่ชีนะ แล้วก็ไม่มีกุฏิชีอยู่....จะอยู่ได้หรือ โยมกลัวผีหรือเปล่าละ ถ้าไม่กลัวก็อยู่บนศาลานั่น มีห้องพอจะอาศัยปฏิบัติได้&quot;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แม่ชีก้อนทองกราบเรียนหลวงพ่อว่า &quot;ไม่กลัวผี&quot; หลวงพ่อจรัญจึงเมตตาอนุญาต&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อแม่ชีก้อนทองมาอยู่วัดอัมพวันแล้ว ท่านก็ปฏิบัติธรรมวิปัสสนากรรมฐานอย่างจริงจัง นั่งภาวนา &quot;ยุบหนอ..พองหนอ&quot; สลับเดินจงกรมตลอด ทั้งๆที่มีวัยชรามากแล้ว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ตลอดเวลาที่แม่ชีก้อนทองเจริญกรรมฐาน ท่านจะขอให้หลวงพ่อจรัญสอบอารมณ์ให้แทบทุกวัน กระทั่งเวลาผ่านไป 1 เดือน วันนั้น เป็นเวลาช่วงเช้า หลวงพ่อจรัญก็ไปสอบอารมณ์ให้แม่ชีทองก้อน แม่ชีนมัสการแล้วได้เล่าถวายหลวงพ่อว่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&quot;พระเดชพระคุณหลวงพ่อ ฉันถ้าจะลำบากเสียแล้ว เทวดามากวนเหลือเกิน&quot;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&quot;เทวดามาทำไมละโยม....&quot;หลวงพ่อสงสัย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&quot;มาชวนฉันสวดมนต์เจ้าคะ&quot;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงพ่อจรัญรับฟังแล้วก็ไม่ถามรายละเอียดมากนัก แนะนำแม่ชีให้&quot;กำหนดเห็นหนอ&quot; เวลาเห็นเทวดาเท่านั้น แล้วท่านก็ไปทำกิจของท่าน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เช้าต่อมา หลวงพ่อจรัญไปสอบอารมณ์ให้แม่ชีก้อนทองอีก แม่ชีรายงานถวายว่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&quot;หลวงพ่อเจ้าคะ เทวดามาอีกแล้ว ฉันกำหนดเห็นหนอ ..... เห็นหนอ...เทวดาก็ไม่ยอมไปเจ้าคะ&quot;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&quot;เทวดาอยู่ที่ไหน โยมถามเทวดาหรือเปล่า&quot;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&quot;เทวดาบอกว่าอยู่ที่ต้นพิกุลข้างโบสถ์เจ้าคะ&quot;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&quot;เทวดามาอยู่ต้นพิกุลได้อย่างไรกัน&quot; หลวงพ่อไม่แน่ใจว่าแม่ชีก้อนทองเห็นเทวดาจริงเพียงไร&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&quot;เทวดาบอกฉันว่า โดนสาปมาจากสวรรค์ ผิดประเวณีนางฟ้าให้อยู่ที่ต้นพิกุลนี้เจ้าคะ ครบ 100 ปีเมื่อไหร่ถึงจะพ้นคำสาป&quot;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แล้วแม่ชีก้อนทองได้บอกกำหนดวัน - เวลา ที่เทวดาพ้นคำสาปชัดเจน หลวงพ่อจรัญก็บันทึกเอาไว้เป็นหลักฐานเพื่อกันลืม และเป็นข้อพิสูจน์ว่าจะเป็นจริงหรือไม่ในกาลเวลาต่อไปข้างหน้า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงพ่อจรัญซักถามแม่ชีก้อนทองเกี่ยวกับเทวดาที่มาชวนแม่ชีสวดมนต์อย่างละเอียดถี่ถ้วน มิใช่ด้วยเจตนาจับผิด หากต้องการทราบความจริงหลายประการซึ่งตัวท่านเองก็ไม่รู้เช่นกัน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แม่ชีก้อนทองก็กราบเรียนถวายรายงานต่อหลวงพ่อจรัญเท่าที่ได้รับการถ่ายทอดจากเทวดาซึ่งสถิตอยู่ ณ ต้นพิกุล เป็นลำดับดังนี้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เรื่องแรก เทวดาบอกว่า พระพุทธรูปที่ศักดิ์สิทธิ์จะมีเทวดามาสถิตทุกองค์ไป เช่นพระพุทธโสธร ที่แปดริ้ว จังหวัดฉะเชิงเทรา (มีเทวดาหรือเทพชั้นสูงหลายองค์สถิตอยู่) พระพุทธชินราช จังหวัดพิษณุโลก พระแก้วมรกต วัดพระแก้ว กรุงเทพมหานคร ฯลฯ สำหรับผู้ที่ไม่มีความเคารพศรัทธาในพระพุทธรูปของตนอย่างจริงจัง กล่าวได้ว่าแม้จะมีพระพุทธรูปเก่าแก่มีราคาแพง เช่นพระเชียงแสนโบราณ ก็หาประโยชน์อันใดมิได้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การไม่เคารพศรัทธาเสื่อมใสจะเห็นได้ทั่วไป คือ มีพระพุทธรูปล้ำค่าอยู่ในเรือนตน แต่ไม่เคารพกราบไหว้ ไม่แสดงสักการบูชาเป็นประจำ ไม่เคยสวดมนต์เลย เทวดาก็ไม่อยู่ด้วยแล้ว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
บางบ้านมีห้องพระก็จริง แต่ปล่อยให้เด็กๆลูกหลานเข้าไปนอนกันเขละขละ ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงหรือรู้อันใดควรไม่ควร แสดงกิริยาวาจาหยาบคาย ตึงตัง เทวดาท่านก็ไม่อยู่อีกเช่นกัน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระพุทธรูปที่จะศักดิ์สิทธิ์ได้ โดยมีเทวดามาสถิตรักษานั้น จะต้องจัดวางไว้ในที่อันควร มีความสงบเงียบพอสมควร สถานที่ตั้งพระพุทธรูปควรรักษาให้สะอาดผ่องใสตลอดเวลา มีเครื่องบูชา เช่นรูปเทียน ดอกไม้บ้าง ไม่ปล่อยให้เด็กๆ แสดงกิริยาวาจาอันสื่อแสดงถึงการไม่มีสัมมาคารวะ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ประการสำคัญที่สุด คนในบ้านจะต้องไหว้พระสวดมนต์ทุกวัน มีจิตใจนอบน้อมศรัทธา มีศีลธรรมประจำใจ เทวดาหรือเทพจึงจะมาสถิต มาสวดมนต์แผ่เมตตาให้เกิดศิริมงคลแก่คนในครอบครัวนั้นๆ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เทวดาซึ่งมาชวนแม่ชีก้อนทองสวดมนต์ ได้บอกกล่าวให้รู้อีกว่า แม้จะมีพระพุทธรูปอันเป็นของใหม่ ซึ่งมีจำหน่ายให้บูชาตามร้านขายเครื่องสังฆภัณฑ์ทั่วไป หากมีการไหว้พระสวดมนต์เบื้องหน้าพระพุทธรูปทุกวัน พระพุทธรูปนั้นก็จะเกิดความศักดิ์สิทธิ์ขึ้นมาได้ เพราะมีเทวดามาสถิต และสวดมนต์แผ่เมตตาอวยพรให้เกิดศิริมงคล&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงพ่อจรญได้สอบถามแม่ชีก้อนทองต่อไปอีกว่า เทวดาต้นพิกุลมาสวดมนต์ให้แม่ชีโดยเฉพาะหรือ และเทวดาสวดมนต์บทอะไร แม่ชีกราบเรียนถวายว่า เทวดาไม่ได้มาสวดให้เป็นการเฉพาะหรอก บ้านไหน มีการไหว้พระสวดมนต์เป็นประจำด้วยความเคารพศรัทธา เทวดาก็จะไปสวดมนต์ให้ทุกบ้าน ท่านจะไปสวดเวลาหลังเที่ยงคืนทุกคืนด้วยบทสวด&quot;มหาเมตตาใหญ่&quot;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงพ่อจรัญก็ฉุกคิดขึ้นมา ตัวท่านเองสวดได้บทสั้น ไม่ใช่บทยาว ยิ่งไปกว่านั้นแม่ชีก้อนทองยังกราบเรียนถวายท่านอีกว่า เทวดาสั่งความไว้กับแม่ชีให้มาบอกหลวงพ่อ บอกว่าให้กราบเรียนท่านสมภารวัดนี้ด้วย เทวดาอยู่ที่ต้นพิกุล ทำผิดประเวณีนางฟ้า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงพ่อนึกฉงนเหมือนกันว่า เทวดาก็ถูกลงโทษได้ เคยคิดว่าเทวดาจะไม่มีโทษเสียอีก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อหลวงพ่อจรัญพูดคุยกับแม่ชีก้อนทอง เรื่องเทวดามาสอนสวดมนต์ทำให้ท่านนึกกึงเรื่อง &quot;เทวดาสวดมนต์&quot; ซึ่งท่านเคยรับรู้มาเมื่อครั้งที่ยังเป็นเด็ก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เวล่าผ่านไป หลวงพ่อจรัญต้องการให้ประจักษ์แจ้งว่า เทวดาสวดมนต์เป็นอย่างไร ดังนั้นในคืนหนึ่ง ท่านยังไม่เข้าจำวัดรอคอยอยู่ที่กุฏิ กระทั่งเวลาผ่านไปใกล้จะเที่ยงคืนจึงออกจากกุฏิไปที่ศาลาการเปรียญ ซึ่งแม่ชีก้อนทองพักปฏิบัติกรรมฐานอยู่ หลวงพ่อไม่ขึ้นไปบนศาลา หากยืนอยู่ข้างล่างเงียบๆ ใกล้กับที่แม่ชีก้อนทองนอนอยู่&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ใกล้เวลาเที่ยงคืน แม่ชีก้อนทองก็ลุกขี้น จุดธูปเทียน สักการบูชาพระรัตนตรัย เวลา 00.01 น. เสียงสวดมนต์ก็ดังขึ้น แต่ไม่ใช่เสียงแม่ชีก้อนทอง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เป็นเสียงเทวดาสวดมนต์&quot;มหาเมตตาใหญ่&quot;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงพ่อจรัญยืนฟังนานนับชั่วโมงจึงได้กลับขึ้นกุฏิ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
วันต่อมา หลวงพ่อจรัญ ได้เรียกแม่ชีก้อนทองมาสวด&quot;มหาเมตตาบทใหญ่&quot; ให้ฟังตั้งแต่ต้นจนจบ แม่ชีก้อนทองก็ว่าได้คล่องแคล่วไม่มีติดขัด ทั้งๆที่แม่ชีก้อนทองไม่ได้เรียนหนังสือ อ่านไม่ออก เขียนไม่ได้ ดังนั้นจะไปหาหนังสือตำราที่ไหนมาท่องจนจำขึ้นใจ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แม้แม่ชีก้อนทองจะท่องบทสวดให้ฟัง หลวงพ่อจรัญก็ยังไม่แน่ใจกระทั่งหลวง่พอมีกิจนิมนต์ต้องเดินทางเข้ากรุงเทพฯ พอมีเวลาว่างท่านได้แวะไปละแวกเสาชิงช้า ซึ่งเป็นแหล่งขายสังฆภัณฑ์โดยตรง หลวงพ่อถามหาตำราบทสวดมนต์ซึ่งมีบท &quot;มหาเมตตาใหญ่&quot;ด้วย ปรากฏว่าไม่มีตำราเล่มไหนมีบทสวดบทนี้เลย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงพ่อจรัญจึงเข้าไปที่วัดสุทัศน์ ไปหาพระครูปลัดองค์หนึ่งซึ่งคุ้นเคยกัน เป็นพระครูปลัดฐานาของสมเด็จพระพุฒาจารย์องค์เก่า(พุฒาจารย์โสม) หลวงพ่อออกปากขอยืมหนังสือพุทธาภิเษกฉบับสมเด็จพระสังฆราชแพ ซึ่งในหนังสือเล่มนี้มีบทสวด &quot;มหาเมตตาใหญ่&quot; ได้หนังสือเรียบร้อยก็เดินทางกลับวัดอัมพวัน สิงห์บุรี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
คราวนี้ หลวงพ่อจรัญก็กางตำนาบอกให้แม่ชีก้อนทองว่าบทสวด&quot;มหาเมตตาใหญ่&quot; ตั้งแต่ต้น ไล่หาคำผิดไปทีละคำ ทีละบรรทัด กระทั่งจบ ใช้เวลาสวดและตรวจทานไปพร้อมๆกันถึง 3 ชั่วโมงเต็ม&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ปรากฏว่า แม่ชีก้อนทองสวดมนต์ไม่มีผิดเลยแม้แต่คำเดียว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ครบ 100 ปี ที่เทวดาถูกสาป &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เทวดาซึ่งมาสอนแม่ชีก้อนทองสวดมนต์ &quot;มหาเมตตาใหญ่&quot; ได้บอกเรื่องรวความรู้เกี่ยวกับเทวดาเอาไว้หลายประการ เช่น คนทุกคนจะมีเทวดาประจำวันเกิด วาระใดที่เทวดาประจำวันเกิดออกไป เทวดาองค์ใหม่ยังไม่เข้ามาพิทักษ์รักษาคนผู้นั้นมักจะตาย จะต้องสิ้นชีวิตจากโลกนี้ไปแน่นอน ถึงจะมีพระเครื่องของขลังแขวนเต็มคอก็ไม่รอด อิทธิฤทธิ์คงกระพัน-แคล้วคลาด เสื่อมหมด &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หากผู้ใดเจริญวิปัสสนากรรมฐานถึงระดับเกิด&quot;สติ&quot;มองเห็นได้ จะรู้เลยว่า คนๆนี้ไม่มีเทวดารักษา สิ้นอายุแน่ บางคนถึงกับไม่มีเงาหัว เช่นนี้ตายแน่ๆ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ประการต่อมา เทวดาทั้งหลายนั้นไม่เพียงแต่จะมีระดับบารมีสูงต่ำแตกต่างกันไปตามผลแห่งกุศลที่เคยสร้างมา เทวดาก็ยังมีสองกลุ่มสองพวก พวกหนึ่งมีเมตตาคุณธรรม อีกพวกย่อหย่อนคุณธรรม เทวดาพวกหลังนี้มักเห็นแก่เครื่องเซ่นสังเวย ชอบเข้าข้างคนพาล คนผิด เช่น พวกเสือปล้น โจรร้ายสมัยก่อน เวลาจะเข้าปล้น พวกทุจริตเหล่านี้ต้องมีพิธีบวงสรวงเทวดาก่อน มีเครื่องเซนสังเวยพวกหัวหมู บายศรี เหล้าขาว ไก่ต้ม เทวดาประเภทพาลก็จะมายินดีด้วย &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แล้วเวลาก็พ้นผ่านไปตามกาล......ที่วัดอัมพวัน จะมีการประชุมสงฆ์ทั่วราชอาณาจักร สมเด็จพระสังฆราชจะเสด็จมาเป็นองค์ประธาน เหลือเวลาอีก 10 วัน ก็จะถึงกำหนดเริ่มงานนี้แล้ว &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
วันนั้น...ลูกศิษย์หลวงพ่อจรัญมาช่วยกันตระเตรียมทำปะรำตั้งแต่เช้าคนกลุ่มใหญ่มาอยู่บริเวณใกล้ๆ กับต้นพิกุล ส่วนหลวงพ่อยังอยู่ที่กุฏิ ขณะนั้นเป็นเวลา 9.40 น. อากาศโปร่งใส ไม่มีลมแรง &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อเข็มนาฬิกาเลื่อนไปบอกเวลาที่ 9.45 น. ต้นพิกุลก็มีเสียงลั่นตรงโคนต้น แล้วลำต้นก็เอนลงไปข้างหน้า มีใครคนหนึ่งตะโกนลั่นบอกว่าต้นพิกุลกำลังจะโค่น คนที่อยู่ในรัศมีจะถูกลำต้นและกิ่งก้านฟาดลงมากระหน่ำ ต่างเผ่นหนีกันไปคนละทาง &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พริบตานั้น พิกุลต้นใหญ่ก็ฟาดโครมลงไปทางพระอุโบสถหลังใหม่แทนที่จะถล่มเข้าใส่หลังคาอุโบสถคล้ายกับมีมือยักษ์ผลักให้ฟาดเบี่ยงลงใส่กำแพงแก้วแทน &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ลูกศิษย์รีบวิ่งไปรายงานหลวงพ่อจรัญให้ทราบว่า ต้นพิกุลล้มแล้ว หลวงพ่อจรัญสอบถามความเสียหายต่างๆว่ามีอะไรบ้าง เมื่อทราบแล้วก็รู้สึกเบาใจ เพราะเสียหายไม่มากนัก หลวงพ่อยังไม่รีบร้อนออกไปดูหากหยิบสมุดบันทึกมาเปิดอ่านข้อความซึ่งท่านจดเอาไว้มีว่า &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
วันที่.....เวลา 9.45 น. คือวันครบกำหนด 100 วัน ที่เทวดาพ้นโทษทัณฑ์ ! ซึ่งเป็นวันนี้พอดี &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงพ่อจรัญมาตรวจดูต้นพิกุลซึ่งพาดขวางเต็มพื้นที่ เป็นน่าอัศจรรย์ก็คือ พิกุลต้นนี้ยังมีสภาพเป็นปกติดีทุกอย่าง ไม่มีร่องรอยผุกร่อนที่ลำต้น พุ่มใบยังเขียวสดสมบูรณ์ แต่ทำไมถึงโค่นถล่มล้มฟาดลงมาดื้อๆเช่นนี้ได้ ก็ยากจะวินิจฉัย &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงพ่อได้สั่งให้ลูกศิษย์ญาติโยมช่วยกันเลื่อยต้นพิกุลออกเป็นท่อนๆ เพื่อขนย้ายออกไป หากทว่าเป็นงานเลื่อยที่ยากลำบากเอาการเพราะเนื้อไม้กำลังสดและเหนียวละเอียด เมื่อเลื่อยเป็นท่อนๆเรียบร้อย ก็นำไปวางเรียงไว้ ปรากฏต่อมาว่าหายหมด ชาวบ้านใกล้-ไกล แอบมาหยิบฉวยเอาไป เพราะลือกั้นว่าเอไปต้มเป็นยาแล้วรักษาโรคหายได้เป็นอัศจรรย์ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ภายหลังต่อมา หลวงพ่อจรัญสร้างกุฏิสำนักแม่ชีแยกออกไปอยู่เป็นสัดส่วน แม่ชีก้อนทองได้ย้ายไปอยู่สำนักแม่ชีนั้น และช่วยหลวงพ่อดูแลฝ่ายแม่ชีอายุน้อยกว่าไปโดยปริยาย &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แม่ชีก้อนทองชราภาพลงไปทุกวัน แต่ยังปฏิบัติธรรมกรรมฐานไม่เว้น และแม่ชีก้อนทองได้รายงานถวายแกหลวงพ่อจรัญอีกว่า การสวด&quot;มหาเมตตาใหญ่&quot; นี้สามารถติดต่อพูดคุยกับเทวดาได้ และแม่ชีก้อนทองติดต่อกับเทวดามาตลอด ซึ่งคงเป็นปัจจัยบารมีเฉพาะตัวของแม่ชีก้อนทองน้อมมาทางนี้เป็นพิเศษ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ภาวะพิเศษที่แม่ชีก้อนทองติดต่อกับเทวดาเป็นที่รู้กันทั่วไปในวัด เช่น มีอยู่คราวหนึ่งหลวงพ่อมีกิจนิมนต์จะไปฉันเพลที่จังหวัดเชียงรายจึงออกเดินทางจากวัดอัมพวันประมาณ ตี 1 ด้วยพาหนะรถยนต์ ถึงเชียงรายประมาณ 3 โมงเช้า &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
และในตอนเช้าวันนั้นเช่นกัน มีแม่ชีเด็กๆ จะไปกราบลาหลวงพ่อออกไปนอกเขตวัดเพื่อกระทำกิจส่วนตัว แม่ชีก้อนทองก็บอกกับแม่ชีเด็กว่า ไม่ต้องไปลาหลวงพ่อหรอก หลวงพ่อไม่อยู่ ไปเชียงรายตั้งแต่ตี 1 แล้ว แม่ชีเด็กถามว่า &quot;ยายรู้ได้อย่างไร&quot; แม่ชีก้อนทองบอกว่า &quot;เทวดาบอกข้า&quot; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงพ่อจรัญตั้งใจจะไปค้างเชียงรายสัก 3 คืน หากนึกขึ้นมาได้ว่ามีกิจจะต้องรีบกลับมาทำ ท่านจึงออกเดินทางจากเชียงรายกลับวัดอัมพวัน ในตอนกลางคืนของคืนนั้น มาถึงวัดช่วงดึกสงัด ไม่มีคนในวัดรู้เลย นอกจากลูกศิษย์ที่ติดตามท่านไป &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ......แม่ชีก้อนทองเรียกแม่ชีเด็กๆมาหา บอกว่าจะไปกราบลาหลวงพ่อก็รีบไป หลวงพ่อกลับจากเชียงรายตอนดึก เมื่อคืนนี้ แม่ชีเด็กไม่รู้หลวงพ่อจรัญกลับมา ถามด้วยความสงสัยว่า &quot;ยายรู้ได้อย่างไรว่าหลวงพ่อกลับมาแล้ว&quot; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&quot;เทวดาท่านบอกข้า&quot; แม่ชีก้อนทองตอบ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แม่ชีก้อนทองผู้นี้ มีอายุยืนยาวมาจนถึงวัย 96-97 ปี จึงได้เสียชีวิตที่วัดอัมพวัน &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
นี่คือ ....เหตุมหัศจรรย์อีกเรื่องหนึ่งซึ่งได้เกิดขึ้นที่ วัดอัมพวัน อ.พรหมบุรี จ.สิงห์บุรี</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://prarayong.blogspot.com/feeds/3718544050571866029/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://prarayong.blogspot.com/2010/05/blog-post_6746.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default/3718544050571866029'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default/3718544050571866029'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://prarayong.blogspot.com/2010/05/blog-post_6746.html' title='เรื่องเล่าเหตุมหัศจรรย์เกิดที่วัดอัมพวัน สิงห์บุรี'/><author><name>Bermudathai</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12914619930850707848</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjFKtuzAzKV0bhbH9B23Tw2wqUmnnWpiZsIEzYVu4ZiqYRn2UYjtV1AOp86bIJqhwtyaE5nQhXky4rPJG5uqCw1PvwX0lWQ59xAuQdRFTv-evAM-e5lThiWyDZGmHWJBZY/s220/spd_20100122132257_b.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6864784004799676026.post-656961055217661375</id><published>2010-05-29T04:48:00.000-07:00</published><updated>2010-05-29T04:51:45.119-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ประวัติหลวงพ่อจรัญ สิงห์บุรี"/><title type='text'>ประวัติหลวงพ่อจรัญ สิงห์บุรี</title><content type='html'>พระครูปลัดจรัญ ฐิตธมฺโม ได้มารักษาการตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดนี้เมื่อ พ.ศ. ๒๕๐๐ ได้ดำเนินการพัฒนาปรับปรุงฟื้นฟูกิจการทั้งภายในและภายนอกจนเจริญรุ่งเรืองเรื่อยมาตามลำดับ ในเวลาต่อมาได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็นพระครูสัญญาบัตร “พระครูภาวนาวิสุทธิ์” ในคราววันพระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษา ๕ ธันวาคม ๒๕๑๑ ชีวประวัติและผลงานของท่านเป็นที่น่าเลื่อมใสศรัทธาแด่สาธุชนทั่วไป &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjXhJ_lJGdR0DWz_Hn8uQI4ttJhNJyz8POd1pA4OtFdfjuyKyRYrcdPtWERSij6GG9ezKbxBf9RDFYcSFR0oTEj1aFDt8Cci0BcXFcU9du-cODiL8-CUwtBQ_FUfPYXXSDSZvYvU0P2Xhyq/s1600/profile.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjXhJ_lJGdR0DWz_Hn8uQI4ttJhNJyz8POd1pA4OtFdfjuyKyRYrcdPtWERSij6GG9ezKbxBf9RDFYcSFR0oTEj1aFDt8Cci0BcXFcU9du-cODiL8-CUwtBQ_FUfPYXXSDSZvYvU0P2Xhyq/s320/profile.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;ช า ติ ภู มิ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระครูภาวนาวิสุทธิ์ เกิดในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ ๗ แห่งกรุงรัตนโกสินทร์) เมื่อ ๑๕ สิงหาคม ๒๔๗๑ เวลา ๐๗.๑๐ (๔ ฯ ๘ ปีมะโรง) ณ ตำบลม่วงหมู่ อ. เมือง จ. สิงห์บุรี เป็นบุตรคนที่ ๕ ในจำนวน ๑๐ คน ซึ่งเกิดจากโยมมารดาเจิม และโยมบิดาแพ จรรยารักษ์ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระคุณเจ้าอุปสมบทเมื่อ ๑๕ กรกฎาคม ๒๔๙๑ เวลา ๑๔.๐๐ นาฬิกา ณ วัดพรหมบุรี จ. สิงห์บุรี โดยมีท่านเจ้าคุณพรหมนคราจารย์ วัดแจ้งพรหมนคร เป็นพระอุปัชฌาย์ พระครูถาวรวิริยคุณ วัดพุทธาราม เป็นกรรมวาจาจารย์ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg5BCnC2x3qWYxDsZQXWz_eci1uUNOUMksEKjwSNb7VenguppsefhSPHsuqVXwV00qmaRF_KUI5maQlYG2fxs3Zk2qrfZoGoKwLx52dXUFD2Wtsam_YoYw0HettwQVWpeiTeP8hGpCpm5Eb/s1600/B01.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg5BCnC2x3qWYxDsZQXWz_eci1uUNOUMksEKjwSNb7VenguppsefhSPHsuqVXwV00qmaRF_KUI5maQlYG2fxs3Zk2qrfZoGoKwLx52dXUFD2Wtsam_YoYw0HettwQVWpeiTeP8hGpCpm5Eb/s320/B01.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ก า ร ศึ ก ษ า &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระคุณเจ้าได้ศึกษาเล่าเรียนทั้งทางโลกและทางธรรม มีความชำนาญเชี่ยวชาญเป็นพิเศษ พอจะสรุปแยกสาขาศึกษาได้ดังนี้ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สามัญศึกษา &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ได้ศึกษาจากสถาบันต่าง ๆ มี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- โรงเรียนประจำจังหวัดสิงห์บุรี &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- โรงเรียนประชาบาลวัดศรัทธาภิรมณ์ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- โรงเรียนสิงหวิทยายน &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- โรงเรียนศิริสุทโธ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- โรงเรียนสุวิทดารามาศ สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมปีที่ ๔ เมื่อ พ.ศ. ๒๔๘๗ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ศึกษาดนตรีไทย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ได้ศึกษาดนตรีไทยมีปี่พาทย์มอญ แตรวงเครื่องสาย การประพันธ์บทขับร้อง จากโยมบิดากับคุณหลวงธารา ต่อมาคุณปู่ พ.ต.หลวงธารา ได้นำพระคุณเจ้าเข้าฝากตัวกับจอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรี เพื่อเข้าศึกษาโรงเรียนนายตำรวจ พระคุณเจ้าศึกษาอยู่ประมาณ ๑ เดือน จึงขอลาออกเนื่องจากไม่ถูกอัธยาศัยในวิชานี้ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ศึกษาวิชามายาศาสตร์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระคุณเจ้าเริ่มมาสนใจวิชามายาศาสตร์และมายาสาไถย์ของคนเรา เมื่อรู้ดีก็เอือมระอา มิได้นำวิชานี้มาใช้ให้เป็นประโยชน์ต่อส่วนรวม และขณะนั้นมีอายุย่างเข้า ๒๐ ปีบริบูรณ์ จึงได้สละจากเพศฆราวาสเข้าสู่ร่มกาสาวพัสตร์ ตั้งแต่นั้นมาจนกระทั่งบัดนี้ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ศึกษาพระธรรมวินัย วิปัสสนากรรมฐาน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- พ.ศ. ๒๔๙๑ ศึกษาพระธรรมวินัย ณ สำนักพรหมบุรี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- พ.ศ. ๒๔๙๒ สอบนักธรรมโทสนามหลวงได้ที่วัดแจ้งพรหมนคร&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- พ.ศ. ๒๔๙๓ ศึกษาวิชากรรมฐานกับพระครูนิวาสธรรมขันธ์ (หลวงพ่อเดิม) อ.หนองโพธิ์ จ.นครสวรรค์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- พ.ศ. ๒๔๙๔ ศึกษาวิชากรรมฐานกับหลวงพ่อลี และท่านเจ้าคุณอริยคุณาธร จ.ขอนแก่น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- พ.ศ. ๒๔๙๕ ศึกษาการทำเครื่องรางของขลัง, น้ำมันมนต์กับหลวงพ่อจง วัดหน้าต่าง จ.อยุธยา และพระครูวินิจสุตคุณ, หลวงพ่อสนั่น วัดเสาธงทอง จ.อ่างทอง หลวงพ่อจาด วัดบ้านสร้าง จ.ปราจีนบุรี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- พ.ศ. ๒๔๙๖ ศึกษาวิชาสมถวิปัสสนา กับพระภาวนาโอกาสลเถร (สด จันทสโร) หรือหลวงพ่อสด วัดปากน้ำ อ.ภาษีเจริญ จ.ธนบุรี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- พ.ศ. ๒๔๙๗ ศึกษาและปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐานกับเจ้าคุณอาจารย์พระราชสิทธิมุนี วัดมหาธาตุ จ.พระนคร&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- พ.ศ. ๒๔๙๘ ศึกษาพระอภิธรรมกับอาจารย์เตชิน (ชาวพม่า) วัดระฆัง จ.ธนบุรี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- ศึกษาการพยากรณ์จากสมเด็จพระสังฆราชวัดสระเกศฯ จ.พระนคร&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- ศึกษาแลกเปลี่ยนความรู้วิทยาศาสตร์ทางจิตกับอาจารย์ พ.อ.ชม สุคันธรัต&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- เดินธุดงค์รอนแรมหาที่สงบ เพื่อจำศีลภาวนาตามป่าเขาลำเนาไพรทางภาคเหนือ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhgEsygwQnQrX59ew2qKZHyjqavyvMnWvE63QvEYjt9s-g8-Jyq-ru_fxI7St_TOmwfbRvrt3AOi8Az0czk2mzoh3Sub8KTWkc51sOxfTu7jkTJh36JX6pijCQKPzHwtsJ-8d85oSnHQxig/s1600/pic_3301.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhgEsygwQnQrX59ew2qKZHyjqavyvMnWvE63QvEYjt9s-g8-Jyq-ru_fxI7St_TOmwfbRvrt3AOi8Az0czk2mzoh3Sub8KTWkc51sOxfTu7jkTJh36JX6pijCQKPzHwtsJ-8d85oSnHQxig/s320/pic_3301.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ตำ แ ห น่ ง แ ล ะ ส ม ณ ศั ก ดิ์ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๑. รักษาการเจ้าอาวาสวัดอัมพวัน ต.บ้านแป้ง อ.พรหมบุรี จ.สิงห์บุรี เมื่อ พ.ศ. ๒๕๐๐&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๒.ได้รับสมณศักดิ์ที่พระครูปลัดจรัญ ฐิตธมฺโม ฐานานุกรมของท่านเจ้าคุณสุนทรธรรมประพุทธเจ้าคณะจังหวัดร้อยเอ็ด (แต่มาประจำอยู่สำนักวัดอัมพวัน) เมื่อ ๒๕ ก.ค. ๒๕๐๑&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๓. ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็นพระครูสัญญาบัตร “พระครูภาวนาวิสุทธิ์”เจ้าอาวาสวัดอัมพวันเมื่อ ๕ ธ.ค. ๒๕๑๑&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๔. ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าคณะอำเภอพรหมบุรีเมื่อ พ.ศ. ๒๕๑๘ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgQ79YnKuaJ2GqRvl13YePC2KQvzeADURYyQElMvSy2Ih4zLMiiy64F4vE4EfXGf2PnECFrL64koojfRIT0HLV0Dc0pky-3y3MGTQJhWPyixckZiJQTiRN5aAHIXyMepUcdvISJyjdlGeih/s1600/imagesCAWESNKM.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; height=&quot;224&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgQ79YnKuaJ2GqRvl13YePC2KQvzeADURYyQElMvSy2Ih4zLMiiy64F4vE4EfXGf2PnECFrL64koojfRIT0HLV0Dc0pky-3y3MGTQJhWPyixckZiJQTiRN5aAHIXyMepUcdvISJyjdlGeih/s320/imagesCAWESNKM.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ตำ แ ห น่ ง แ ล ะ ห น้ า ที่ ก า ร ป ก ค ร อ ง &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- พุทธศักราช ๒๕๐๐ รักษาการเจ้าอาวาสวัดอัมพวัน อำเภอพรหมบุรี จังหวัดสิงห์บุรี &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- พุทธศักราช ๒๕๐๑ ได้รับสมณศักดิ์เป็น ที่พระครูปลัดจรัญ ฐิตธมฺโม ในฐานานุกรมของท่านเจ้าคุณ สุนทรธรรมประพุทธ เจ้าคณะจังหวัดร้อยเอ็ด เมื่อวันที่ ๒๕ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๐๑ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- พุทธศักราช ๒๕๑๑ ได้รับสมณศักดิ์เป็น พระครูสัญญาบัตรชั้นตรี ที่พระครูภาวนาวิสุทธิ์ เจ้าอาวาสวัดอัมพวัน อำเภอพรหมบุรี จังหวัดสิงห์บุรี เมื่อวันที่ ๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๑๑ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- พุทธศักราช ๒๕๑๖ เลื่อนเป็นพระครู เทียบผู้ช่วยพระอารามหลวงชั้นเอก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ฝ่ายวิปัสสนากรรมฐาน &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- พุทธศักราช ๒๕๑๗ รักษาการตำแหน่งเจ้าคณะอำเภอพรหมบุรี &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- พุทธศักราช ๒๕๑๘ ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าคณะอำเภอพรหมบุรี &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- พุทธศักราช ๒๕๑๙ ได้รับแต่งตั้งเป็นพระอุปัชฌาย์ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- พุทธศักราช ๒๕๒๕ ได้เลื่อนสมณศักดิ์ เป็นพระครูเจ้าคณะอำเภอชั้นเอก &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- พุทธศักราช ๒๕๓๑ ได้รับการเลื่อนสมณศักดิ์ เป็นพระราชาคณะที่ พระภาวนาวิสุทธิคุณ เมื่อวันจันทร์ที่ ๕ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๕๓๑ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- พุทธศักราช ๒๕๓๕ ได้รับการเลื่อนสมณศักดิ์ เป็นพระราชาคณะที่ พระราชสุทธิญาณมงคล เมื่อวันพุธที่ ๑๒ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๕๓๕ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- พุทธศักราช ๒๕๔๑ ได้รับแต่งตั้งเป็น รองเจ้าคณะจังหวัดสิงห์บุรี เมื่อวันอังคารที่ ๑๐ กุมภาพันธ์ พุทธศักราช ๒๕๔๑ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- พุทธศักราช ๒๕๔๒ ได้รับแต่งตั้งเป็น เจ้าคณะจังหวัดสิงห์บุรี เมื่อวันจันทร์ที่ ๑๙ กรกฎาคม พุทธศักราช ๒๕๔๒ &lt;br /&gt;
ผ ล ง า น &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
นับตั้งแต่พระคุณเจ้าได้มารักษาการในตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดอัมพวัน เมื่อ พ.ศ. ๒๕๐๐ จนกระทั่งได้รับพระราชทานสมณศักดิ์และมีสิทธิเข้าครองตำแหน่งเจ้าอาวาสโดยสมบูรณ์เมื่อ ๕ ธ.ค. ๒๕๑๑ เป็นระยะเวลายาวนานถึง ๑๑ ปี แต่ท่านพระครูมิได้นิ่งนอนใจ ได้พยายามทุกวิถีทางเพื่อบริหารงานวัดนี้และช่วยเหลือวัดอื่น ๆ ให้เจริญก้าวหน้า มีสิ่งอำนวยความสะดวกให้เหมาะสมตามกาลสมัย ท่านพระครูเข้าถึงจิตใจคนเป็นนักแสดง (เทศน์) ซาบซึ้งตรึงใจแก่ผู้ได้ฟังธรรม เป็นนักเสี่ยงในการก่อสร้างปฏิสังขรณ์ในเมื่อไม่มีทุนอยู่ในกำมือเป็นนักเสียสละทรัพย์สินที่มีอยู่อุทิศเพื่อการกุศล และแจกเป็นทานให้ลูกศิษย์วัดนอกจากนั้นท่านพระครูเป็นนักแก้ปัญหาเหตการณ์ที่เกิดขึ้นโดยนิมนต์ภิกษุชาวต่างประเทศมาแสดงธรรมที่วัดแล้วนำจตุปัจจัยที่ได้ชดใช้หนี้โรงไม้ ร้านก่อสร้างต่าง ๆ บางครั้งแก้ปัญหาไม่ได้ต้องไปยืมเงินจากโยมมารดาหรือไม่ก็ญาติพี่น้อง เป็นต้น ด้วยเหตุที่ท่านพระครูเป็นพระนักพัฒนาพระนักเทศน์และวิปัสสนาจารย์พร้อมกันเสร็จดังนี้ ท่านจึงมีผลงานในทุก ๆ ปีมากมายจนเป็นที่รู้จักกันโดยทั่วไปอาทิ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- พ.ศ. ๒๕๒๖ ได้รับโล่เกียรติคุณนักสังคมสงเคราะห์ดีเด่นในสาขาสังคมสงเคราะห์อาสาสมัครฝ่ายกิจการพระศาสนา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- พ.ศ. ๒๕๒๘ ได้รับพระราชทานรางวัลจากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ณ วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษดิ์ กรุงเทพฯ วันอังคารที่ ๒๘ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๒๘ ในฐานะผู้ได้ทำคุณประโยชน์ต่อพระพุทธศาสนา ด้านส่งเสริมชักชวนให้มาปฏิบัติธรรมอย่างจริงจัง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- พ.ศ. ๒๕๒๙ ได้รับมอบเข็มเกียรติคุณนักพัฒนาดีเด่นแผ่นดินธรรมแผ่นดินทองจาก ฯพณฯ พลเอกเปรม ติณสูลานนท์ นายกรัฐมนตรี ณ ทำเนียบรัฐบาล เมื่อวันที่ ๖ พฤษภาคม ๒๕๒๙ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
จึงนับได้ว่า ท่านพระครูภาวนาวิสุทธิ์ ได้ทุ่มเทชีวิตในการพัฒนาสังคมให้เจริญรุ่งเรืองและเป็นที่พึ่งอันสำคัญแก่พุทธศาสนิกชนให้เขตท้องถิ่นทั้งใกล้และไกลมาเป็นเวลานาน &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: red; font-size: large;&quot;&gt;พระเครื่องหลวงพ่อจรัญที่ได้รับความนิยมสูงสุดของหลวงพ่อเเละมีราคาเเพงคือ&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระเครื่องหลวงพ่อจรัญ วัดอัมพวัน พระพุทธนฤมิตโชค ปางตรัสรู้และปางประทานพร(กวางใหญ่ กวางเล็ก)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระเครื่องหลวงพ่อจรัญ วัดอัมพวัน พระหลวงพ่อจรัญ วัดอัมพวัน วัตถุมงคล หลวงพ่อจรัญ วัดอัมพวัน พระหลวงพ่อจรัล วัดอัมพวัน&lt;br /&gt;
ท่านพระครูภาวนาวิสุทธิ์ แห่งสำนักวิปัสสนา วัดอัมพวัน ต.บ้านแป้ง อ.พรหมบุรี จ.สิงห์บุรี ได้สร้างพระเครื่องให้ชื่อว่า &quot;พระพุทธนฤมิตโชค&quot; เป็นพระนั่งสมาธิอยู่ในพื้นฐานรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าแบบหนึ่ง อีกแบบหนึ่งเป็นพระปางประทานพร (แบบอินเดีย) ยกมือขวาประทานพร ทั้ง ๒ แบบองค์พระนั่งภายใต้ต้นอัมพฤกษ์ (ต้นมะม่วง) หมายถึงนามวัดอัมพวันอันเป็นสถานที่อุบัติพระนี้ภายใต้ฐานที่ประทับนั่ง มีรูปพระธรรมจักรกับรูปกวางหมอบ หมายถึงการประกาศธรรมของพระพุทธเจ้า กำลังจะเริ่มหมุนต่อไป ซึ่งจะมีผลแผ่ไพศาลฉายแสง แสดงความร่มเย็นเป็นสุขไปยังเวไนยสรรพสัตว์ทุกถ้วนหน้า อย่างไม่มีประมาณ เพื่อความรู้แจ้งเห็นจริงในพระเครื่องที่สร้างขึ้นนี้ตามควร จึงขอนำเรื่องความเป็นมาสำหรับท่านที่เคารพนับถือได้ศึกษาเพิ่มพูนศรัทธาในองค์ผู้สร้างประวัติความเป็นมา ย่อมเป็นที่ทราบกันทั่วไปแล้วว่า พระเครื่องรางของขลังต่าง ๆ นั้น เป็นที่นิยมนับถือของคนไทยชาวพุทธมาแต่โบราณ สำหรับมีไว้ประจำตัวเพื่อเป็นที่พึ่งทางใจ ทำให้ใจอบอุ่นเหมือนมีเพื่อนคอยคุ้มครอง ทั้งเพื่อเป็นสิริมงคลขจัดปัดเป่าสิ่งที่ตนไม่พึงปรารถนาให้ห่างไกล เป็นสัญลักษณ์เครื่องหมายให้เห็นว่าผู้นับถือเป็นผู้เทิดทูนพระพุทธองค์ซึ่งเป็นศาสดาเอกในโลก ผลแห่งการอภิวาทนั้น ย่อมอำนวยให้สำเร็จในสิ่งที่ตนปรารถนา นอกจากนั้นพระเครื่องรางยังช่วยเผยแพร่ผดุงส่งเสริมพระบวรพุทธศาสนา ให้เจริญรุ่งฟุ้งขจรสืบต่อไปในอนาคตอย่างไม่มีของเขตอาศัย มูลเหตุนี้เป็นที่ตั้งบวกกับผลแห่งการรบเร้ากระตุ้นเตือนของบรรดาคณะศิษยานุศิษย์ทั้งหลาย เป็นพลังดลใจให้ท่านพระครูฯ ได้เกิดเมตตากรุณาธรรมเสียสละเวลารวบรวมแร่และผงวิเศษจากแหล่งศักดิ์สิทธิ์ต่าง ๆ ด้วยความวิริยะอุตสาหะอย่างยอดเยี่ยม ยากที่ปุถุชนคนธรรมดาจะกระทำได้ นำมาคุลีการบดผสม (บดด้วยไฟฟ้า) ปลุกเสกเป็นรูปพระพิมพ์ขึ้นเมื่อ ๑๕ ตุลาคม ๒๕๑๑ ตรงกับเดือน ๑๑ วันอังคาร แรม ๙ ค่ำ อันเป็นฤกษ์งามยามดีที่ให้ปฏิสนธิการอุบัติขึ้นในโลกของพระพุทธนฤมิตโชค จุดประสงค์ ขั้นแรกพระคุณเจ้าท่านพระครู ดำริจะสร้างพระอุโบสถใหม่ จะนำพระนี้เข้าบรรจุไว้ในชุกชีใต้แท่นพระประธานเพื่อสืบอายุพระพุทธศาสนาไปชั่วกาลนาน มิได้มุ่งหมายจะจำหน่ายจ่ายแจกหาผลประโยชน์ด้วยประการใด ๆ ทั้งสิ้น แต่เมื่อทำสำเร็จเป็นองค์พระขึ้นแล้ว มีนักปราชญ์บางท่านสามารถทราบล่วงรู้ถึงสรรพคุณว่าพระนี้มีพุทธานุภาพดีเลิศ ไม่ควรจะนำของดี ๆ เช่นนี้ไปฝังดินจมทรายเสียหมด แนะนำให้แบ่งส่วนจ่ายแจกแก่สาธุชนผู้ใจบุญ (ที่มาช่วยบริจาคสร้างอุโบสถ) ไว้สักการบูชาบ้างก็จะอำนวยประโยชน์อย่างมหาศาล เมื่อเป็นเช่นนี้พระคุณท่านจึงตกลงใจคล้อยตาม คือจะจ่ายแจกส่วนหนึ่ง อีกส่วนหนึ่งจะบรรจุไว้ตามเจตนาเดิม แบบและขนาดของพระพิมพ์ เดิมตั้งใจทำเพียงแบบและขนาดเดียว คือเป็นปางสมาธิเกศเปลวเพลิงประทับนั่งใต้ต้นมะม่วงบนฐานบัวหงายแนวตรง ใต้ฐานด้านหน้าเป็นรูปพระธรรมจักร มีกวางหมอบสองตัว กรอบสี่เหลี่ยมผืนผ้า ขนาด ๒.๔x๓.๗x๐.๔ ซม. ด้านหลังมีตัวอักษรจารึก &quot;วัดอัมพวัน สิงห์บุรี&quot; เมื่อนำพระไปให้ช่างที่พระนครแกะพิมพ์และทดลองพิมพ์แบบสำเร็จ ส่งมาให้ดูเป็นตัวอย่าง จะเป็นเพราะเทพเจ้าเข้าดลใจหรืออย่างไรก็เหลือสัณนิษฐาน พลันก็นึกอยากได้พระปางพระทานพรทรงอินเดีย (ซึ่งมีแบบอยู่แล้ว) นึกตำหนิแบบที่ ๑ ว่ารูปกวางหมอบที่ทำไปแล้วนั้นยังไม่เป็นที่พอใจ คิดไว้แต่ในใจว่าพรุ่งนี้เช้าจะเดินทางเข้าพระนครให้ช่างแก้ไขและทำแบบใหม่ วันรุ่งขึ้นจึงเดินทางเข้าพระนครกับผู้ติดตามอีกหลายท่าน เมื่อไปถึงยังมิทันพูดอะไร นายช่างบอกว่า เมื่อคืนผมนอนไม่หลับตลอดคืน เฝ้าแกะพิมพ์พระให้ท่านพระครูใหม่พร้อมกับนำมาให้ดู พอท่านพระครูเห็นเข้าเท่านั้นถึงกับขนลุก นึกว่านี่อะไรกันเหตุไรช่างทำเหมือนกับที่คิดไว้ไม่ผิดเพี้ยนประจักษ์ต่อหน้าผู้ติดตามทุกคน จึงตอบนายช่างไปว่า ที่มานี้ก็เพื่อจะให้ทำพิมพ์อย่างนี้และกวางแบบนี้นี่แหละ (ดูแบบที่ ๒) จึงตกลงให้ทำพิมพ์ที่ ๒ ขึ้นอีกนับว่าเป็นสิ่งมหัศจรรย์ที่ทุกท่านควรทราบไว้บำรุงศรัทธาส่วนหนึ่งด้วย พระแบบที่ ๒ นั้นเรียกว่า ปางประทานพร เกศบัวตูม มีอักษรขอม ๒ แถว ทางดิ่งนั้นคือ หัวใจพรพระ ๘ บท (พา มา นา อุ กะ สะ นะ ทุ) นอกนั้นมีลักษณะเหมือนแบบที่ ๑ ทุกอย่าง แต่มีขนาดเล็กกว่า มีขนาด ๒.๓x๓.๒x๐.๕ ซม. เนื้อพระทั้งหมดเป็นผงผสมแร่เคลือบน้ำมันสีน้ำตาลอ่อน บางองค์มีสีเขียวปะปนบ้าง เนื้อของพระพิมพ์แกร่งมาก ผงวิเศษและการได้มา ผงที่นำมาผสมพระพิมพ์ครั้งนี้ มี ๑๖ อย่าง ที่พระคุณเจ้าไปนำมาด้วยตนเอง ๑. แร่เศรษฐีป้อมเพชร ได้จาก จ.กำแพงเพชร (แดนเศรษฐีโบราณ) ๒. แร่ทรหด ได้จากถ้ำเชียงดาว จ.เชียงใหม่ ๓. แร่เม็ดมะขาม ได้จากเจดีย์วัดประสาท เจดีย์หักบ้านแป้ง จ.สิงห์บุรี ๔. แร่ขวานฟ้า ได้จากอาจารย์หล่ำ บ้านเตาอิฐ จ.สิงห์บุรี ๕. แร่ข้าวตอกพระร่วง ได้จาก จ.สุโขทัย ๖. แร่ขี้เหล็กไหล ได้จากเขาหลวง จ.นครสวรรค์ ๗. แร่สังคะวานร ได้จากวัดไม้แดง ค่ายบางระจัน จ.สิงห์บุรี ๘. อิฐดอกจันทร์ ได้จากวัดไม้แดง ค่ายบางระจัน จ.สิงห์บุรี ๙. คตปลวก ได้จาก โคกดินวัดพระปรางค์มุนี จ.สิงห์บุรี ๑๐.คตไม้สัก ได้จากพงพญาเย็น จ.นครราชสีมา ๑๑.ขี้ปรอท ได้จาก จ.เพชรบูรณ์ ๑๒.ผงกรุพระ ได้จากวัดพระธาตุ จ.ชัยนาท ๑๓.ผงกรุพระ ได้จากหลวงพ่อจาด จ.ปราจีนบุรี ๑๔.ผงกรุพระ ได้จากพระอาจารย์ ๑๐๘ วัดพรหมบุรี จ.สิงห์บุรี ๑๕.ผงกรุพระ ได้จากพระครูวินิจสุตคุณ วัดเสาธงทอง จ.อ่างทอง ๑๖.ผงกรุพระ ได้จากพระครูเปลี่ยน วัดสามปลื้ม จ.พระนคร &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEglmCLJk0UOTZ9IFYmJpXrG4Pmc2UpKz3NsVe3ApeSCQkKY_e1uzJZanTrQrhXT06IuGUX-ppOik-LnpF66qOp0DQ6e-tygt_04_Se31gqK2ceAIAnioa2qa13hyqfo-tlbd7OkgFZAlKDL/s1600/1250448601.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEglmCLJk0UOTZ9IFYmJpXrG4Pmc2UpKz3NsVe3ApeSCQkKY_e1uzJZanTrQrhXT06IuGUX-ppOik-LnpF66qOp0DQ6e-tygt_04_Se31gqK2ceAIAnioa2qa13hyqfo-tlbd7OkgFZAlKDL/s200/1250448601.jpg&quot; width=&quot;133&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhAWkpNn-RjC49KVsutHXYmYLCZsrRVjDM2-9yaMVlN7Ywdx0ZsExN4qExRUTtTal1zA_uP0EYXzySNn49JKZukhn8Md3hroMFUf53PeuwWi-BDkGDKs_DetWk6dnw8ct5tZBNaVlBiXwPi/s1600/777.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhAWkpNn-RjC49KVsutHXYmYLCZsrRVjDM2-9yaMVlN7Ywdx0ZsExN4qExRUTtTal1zA_uP0EYXzySNn49JKZukhn8Md3hroMFUf53PeuwWi-BDkGDKs_DetWk6dnw8ct5tZBNaVlBiXwPi/s200/777.jpg&quot; width=&quot;133&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;พระพุทธนฤมิตโชค สมเด็จกวางใหญ่ หลวงพ่อจรัญ วัดอัมพวัน &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgj8JBJevh2zznoxUj2Rqksp2kQ65nHGF9Al6luHKM8NZAcNTuI6GfqoVNOFiq2jeK0RVJNnc4YwS_nCBrGY9UMJ-sBI_7gMHObYNR_33TVVcN_9aADIsq0KkYdjvcDHC4tLDSosLpszxER/s1600/1250448794.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgj8JBJevh2zznoxUj2Rqksp2kQ65nHGF9Al6luHKM8NZAcNTuI6GfqoVNOFiq2jeK0RVJNnc4YwS_nCBrGY9UMJ-sBI_7gMHObYNR_33TVVcN_9aADIsq0KkYdjvcDHC4tLDSosLpszxER/s200/1250448794.jpg&quot; width=&quot;133&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgka0GOyhCQk9AW-NnAkWKfwhhZGOmUYFOCU9mKhOkVKxSSsHDCrFpCPy4AlEP88C-3iN-Q_RAYL2RffCYBYOY_siJ-n9wHPaM7zpZaixvsj5WHZ0f1S3KhuyfI4ryO1q10Wr1Z0MpsGewM/s1600/7778.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgka0GOyhCQk9AW-NnAkWKfwhhZGOmUYFOCU9mKhOkVKxSSsHDCrFpCPy4AlEP88C-3iN-Q_RAYL2RffCYBYOY_siJ-n9wHPaM7zpZaixvsj5WHZ0f1S3KhuyfI4ryO1q10Wr1Z0MpsGewM/s200/7778.jpg&quot; width=&quot;133&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;พระพุทธนฤมิตโชค สมเด็จกวางเล็ก หลวงพ่อจรัญ วัดอัมพวัน &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
ของเก๊มีออกมามากเเละนานเเล้วการเช่าซื้อควรระวังเเละศึกษาก่อนการเช่าซื้อ</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://prarayong.blogspot.com/feeds/656961055217661375/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://prarayong.blogspot.com/2010/05/blog-post_4799.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default/656961055217661375'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default/656961055217661375'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://prarayong.blogspot.com/2010/05/blog-post_4799.html' title='ประวัติหลวงพ่อจรัญ สิงห์บุรี'/><author><name>Bermudathai</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12914619930850707848</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjFKtuzAzKV0bhbH9B23Tw2wqUmnnWpiZsIEzYVu4ZiqYRn2UYjtV1AOp86bIJqhwtyaE5nQhXky4rPJG5uqCw1PvwX0lWQ59xAuQdRFTv-evAM-e5lThiWyDZGmHWJBZY/s220/spd_20100122132257_b.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjXhJ_lJGdR0DWz_Hn8uQI4ttJhNJyz8POd1pA4OtFdfjuyKyRYrcdPtWERSij6GG9ezKbxBf9RDFYcSFR0oTEj1aFDt8Cci0BcXFcU9du-cODiL8-CUwtBQ_FUfPYXXSDSZvYvU0P2Xhyq/s72-c/profile.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6864784004799676026.post-651650437570693592</id><published>2010-05-29T00:58:00.000-07:00</published><updated>2010-05-29T00:59:05.619-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="โฉลกพระเครื่องประจำปีเกิด บูชาพระเครื่องตามวัน เดือน ปี เกิด"/><title type='text'>โฉลกพระเครื่องประจำปีเกิด บูชาพระเครื่องตามวัน เดือน ปี เกิด</title><content type='html'>&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;พระเครื่องที่ถูกโฉลกกับคนเกิดปีชวด&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
คนเกิดปีชวด มีโฉลกประจำปีเกิดเป็นเทวดาผู้ชาย เทวดาผู้ชายนั้นมีลักษณะแคล่วคล่องว่องไวและมีอำนาจทั้งยังมีพรหมวิหารอีกด้วย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เนื่องด้วยพลังชีวิตของคนปีชวดคือน้ำ น้ำคือความร่มเย็นพระที่ควรจะใช้ ควรจะเป็นพระที่มีความเย็นที่ไม่ผ่านไฟได้แก่ พระเนื้อผง หรือพระเครื่องเนื้อดินที่ไม่ผ่านการเผา พระที่แกะจากหินธรรมชาติหรืออัญมณี หรือพระที่เป็นเศษอัญมณีมาอัดกัน เข้าเป็นองค์พระโดยไม่ผ่านธาตุไฟ เป็นหลักในพวงพระเสมอไป&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันอาทิตย์ เหมาะที่จะแขวนพระที่มีเมตตาเป็นหลักอันได้แก่ พระปิดตา พระสีวลี พระสังกัจจายน์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันจันทร์ ควรแขวนพระที่คล้ายกับโฉลกงาน เช่น พระทรงเครื่องที่มีลวดลายประกอบอย่างงดงามหรือ พระพรหม พระพิฆเณศวร์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันอังคาร ควรแขวนพระไสยาสน์ หรือพระปางสมาธิ จะเป็นพระที่ผ่านไฟหรือไม่ ไม่เป็นไร เพราะพระทั้งสองปางหมายถึงความสงบระงับ จะแก้ความร้อนจากใจลงไปได้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันพุธ เนื่องจากชีวิตมีแต่โรคภัยจึงเหมาะจะแขวนพระที่ทำจากต้นไม้ใบยา เช่น พระว่าน พระขมิ้นเสก พระไพลเสก พระเนี้อผงผสมว่านก็ใช้ได้เหมือนกัน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันพฤหัสบดี ควรแขวนพระที่จะมารับหน้าพระอังคารที่เป็นใจคือพระปางป่าเลไลยก์ (วันพุธกลางคืน) พรือพระราหูที่เป็นเนื้อผงหรือเนื้อโลหะ เพราะพระราหูกับพระอังคารเป็นพระมหามิตรกันจะรับหน้า ทำให้พระอังคารไม่อาจจะมาเบียดเบียนดวงชะตาได้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันศุกร์ ควรแขวนพระพิมพ์ที่มีพระอัครสาวกอยู่ซ้ายและขวา เพราะจะเป็นโฉลกที่แก้กัน ดาวที่ควบคุมจิตและปากเอาไว้ เพราะพระพุทธองค์และพระสาวกนั้นหมายถึง การปกครองผู้ใต้บังคับบัญชาตามสายงานอันถูกโฉลกกับคนที่เกิดวันนี้จะแก้โฉลกให้ดีได้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันเสาร์ ให้แขวนพระปางห้ามสมุทรยกพระหัตถ์สองข้าง เพราะโฉลกของคนเกิดในวันนี้นั้นเสีย ที่ชอบออกรับแทนคนอื่นจึงต้องแขวนพระปางห้ามสมุทร ซึ่งจะแก้เคล็ดและทำให้ยับยั้งชั่งใจได้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tags คนเกิดปีชวด - พระไสยาสน์ - พระปางสมาธิ - พระว่าน - พระขมิ้นเสก - พระปางป่าเลไลยก์ - พระปางห้ามสมุทร - พระปางสมาธิ - พระไสยาสน์ - พระพรหม - พระพิฆเณศวร์ - พระอัครสาวก &lt;br /&gt;
พระเครื่องที่ถูกโฉลกกับคนเกิดปีฉลู &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: red; font-size: large;&quot;&gt;พระเครื่องที่ถูกโฉลกกับคนเกิดปีฉลู&lt;/span&gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
คนเกิดปีฉลู มีโฉลกประจำคือเกิดเป็นมนุษย์ผู้ชาย มนุษย์ผู้ชายก็คือบุรุษทั่วไป มีรักโลภโกรธหลงเป็นธรรมดา มีความอดทนและต่อสู้เหมือนกับบุรุษเพศผู้เป็นผู้นำของสังคมและครอบครัว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เนื่องมาจากพลังชีวิตของคนปีฉลูคือดิน จึงควรแขวนพระเนื้อดินที่สร้างจากพระแม่ธรณีเป็นหลัก จะผ่านการเผาไฟหรือไม่ผ่านการเผาก็ไม่เป็นข้อรังเกียจใดๆ เพราะพลังชีวิตคือดิน ที่ผสมผสานกับพระเครื่องอยู่แล้ว ให้ใช้พระเครื่องเนื้อดินเป็นหลัก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันอาทิตย์ แขวนพระเสริมวาสนา เช่น ผงยาวาสนาหรือพระปิดตามหาลาภ(ไม่ปิดทวาร) พระสีวลี พระปางลีลา ไปจนถึงพระสังกัจจายน์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันจันทร์ แขวนพระที่มีพระหลายองค์รวมอยู่ในองค์เดียวกัน เช่น พระเจ้าห้าพระองค์ หรือพระที่มีจำนวนตั้งแต่สององค์ขึ้นไป ถ้าหาไม่ได้ก็ให้แขวนพระพิมพ์ที่มีพระอัครสาวกอยู่ด้วย เพื่อเสริมบารมีในด้านบริวารควรเป็นเนื้อผสมส่วนผสมหลายอย่างจะดีที่สุด&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันอังคาร แขวนพระมหาอุดปิดทวารหรือเต่าเรือนเพื่อเป็นเคล็ดถึงการสำรวมระวังในการลงทุน พระปิดทวารจะทำให้นึกถึงการไม่ทำอะไรเกินตัว เต่าก็คือให้หดหัวเมื่อภัยมา คืออย่าลงทุนมากนั่นเอง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันพุธ แขวนพระที่มีคำว่าเดี่ยวอยู่ด้วย เช่น พระเดี่ยวดำ พระเดี่ยวแดง สวนเดี่ยว พลายคู่ตัดเดียว เป็นการเสริมโลกที่จะต้องทำอะไรด้วยตัวเองเดี่ยวๆ จะได้ระลึกถึงและถูกโฉลกกับตัวเอง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันพฤหัสบดี ให้แขวนพระที่มีชื่อว่า &quot;คง&quot; เช่น พระคง หลวงพ่อคง หรือพระอาจารย์มั่น เพราะถูกโฉลกและจะเตือนให้รู้จักเก็บทรัพย์ให้มั่นคงและคงที่&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันศุกร์ ควรแขวนพระที่หนุนโฉลกตัวเองซึ่งอาภัพ อันได้แก่ พระที่มีคำว่าเศรษฐี หรือเงินแสน เงินล้าน พระทุ่งเศรษฐี (ใหม่ๆ แต่ปลุกเสกแล้วก็ได้) พระที่ลงท้ายคำว่า รุ่นมหาเศรษฐีหรือขวัญถุง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันเสาร์ ควรแขวนพระที่มียันต์เกราะเพชร เพราะโฉลกของท่านเป็นคนขี้โรคและถูกใส่ไคล้เสมอ จึงต้องแขวนพระที่มียันต์เกราะเพชร หรือพระที่เป็นรูปโล่ จึงถูกโฉลกกับตัวท่านเอง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tags คนเกิดปีฉลู - พระปิดตามหาลาภ - พระเจ้าห้าพระองค์ - เต่าเรือน - พระอาจารย์มั่น - พระคง - ยันต์เกราะเพชร - พระเดี่ยวดำ - พระเดี่ยวแดง.พระทุ่งเศรษฐี &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;พระเครื่องที่ถูกโฉลกกับคนเกิดปีขาล&lt;/span&gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
คนเกิดปีขาล มีโฉลกประจำปีคือ ผีเสื้อผู้หญิง ผีเสื้อผู้หญิงมีลักษณะดุร้าย เย่อหยิ่งจองหอง ทำอะไรเอาแต่ใจ ตัวเอง และมีราคะจริตเป็นเรือน วนเวียนอยู่แต่ในเรื่องนี้ตลอดชีวิต&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
คนปีขาล มีพลังชีวิตอยู่ที่ไม้ จึงควรแขวนพระที่แกะจากไม้ หรือมีส่วนผสมของไม้ เช่น สมเด็จผสมแก่นจันทร์เป็นอาทิ และไม้เกิดจากดิน จึงควรแขวนคู่กับพระเนื้อดิน เพื่อเสริมพลังกัน เครื่องรางที่แกะจากไม้ก็เหมาะสมด้วยเหมือนกัน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันอาทิตย์ ให้แขวนพระที่มีความเคลื่อนไหว เช่น พระลีลา พระเปิดโลก หรือพระสีวลี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันจันทร์ เพราะชีวิตต้องเคลื่อนที่ไปมาอยู่กับที่ไม่เป็น จึงควรแขวนพระที่สงบและอยู่นิ่ง ที่เหมาะที่สุดคือ พระปางสมาธิ เพราะเป็นกิริยาอาการของความสงบอย่างแท้จริง ไม่ควรแขวนพระที่เคลื่อนไหวเพราะจะทำให้โฉลกต้องร้อนรนมากขึ้นไปอีก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันอังคาร ควรแขวนพระเมตตา เช่น พระปิดตา พระสังกัจจายน์ พระสีวลีที่ทำด้วยอะไรก็ได้ ที่ไม่ได้ผ่านความร้อน ทำให้เย็นขึ้นได้ เป็นการแก้เคล็ดให้ถูกโฉลกหนุนโชคลาภ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันพุธ แขวนพระปิดตา มหาอุด หรือพระที่มีลักษณะการอยู่กับที่ เช่น พระยืนถวายเนตร เป็นต้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันพฤหัสบดี ควรแขวนพระที่ผ่านการหล่อหลอมจากธาตุไฟเพื่อเสริมพลังชีวิตจะเป็นพระกริ่งหรือรูปหล่อที่ผ่านไฟแรงเท่าไหร่ยิ่งดี เหมาะกับโฉลกของตน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันศุกร์ ควรแขวนพระที่มีรูปแบบเสือเกี่ยวข้องด้วย หรือแขวนเสือก็ได้ จะเป็นเสืองาแกะหรือเขี้ยวเสือก็ได้ หรือเสือที่เป็นโลหะก็ได้จะเหมาะกับโฉลก เช่น เสือหลวงพ่อปาน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันเสาร์ ควรแขวนพระที่ตรงข้ามกับพระทั่วไปเพื่อทำให้โฉลกในด้านการถูกคดโกงจึงควรแขวนพระที่เป็นพิมพ์แบบสะดุ้งกลับเหมาะที่สุด&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tags คนเกิดปีขาล - พระลีลา - พระเปิดโลก - พระสีวลี - พระปางสมาธิ - พระปิดตา - พระสังกัจจายน์ - พระยืนถวายเนตร - เขี้ยวเสือ &lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; พระเครื่องที่ถูกโฉลกกับคนเกิดปีเถาะ&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
คนเกิดปีเถาะ มีโฉลกประจำปีเกิดเป็นมนุษย์ผู้หญิง อันลักษณะของมนุษย์ผู้หญิงก็คือ ความอิจฉาริษยา ความจุกจิกจู้จี้ ความรัก ความหลงและความเห็นแก่ตัว แต่มีความเมตตาอันเป็นลักษณะของสตรีเพศอันเป็นเพศแม่นั่นเอง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
คนที่เกิดปีเถาะ คล้ายกับปีขาลคือ ควรแขวนพระที่ทำจากต้นไม้รากไม้ หรือมีส่วนผสมของผงที่มาจากไม้ และพระเนื้อดินเพื่อเพิ่มโฉลก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันอาทิตย์ ควรแขวนพระเสริมวาสนา เช่น พระผงยาวาสนา หรือพระที่มีนามเกี่ยวกับโชคลาภเป็นเหมาะสมที่สุด&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันจันทร์ ควรแขวนพระลีลาเพื่อความก้าวหน้าในโฉลกของตัวเอง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันอังคาร ควรแขวนพระเกี่ยวกับการค้าขาย เช่น พระสังกัจจายน์ หรือพระสิวลี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันพุธ ควรแขวนพระมหาอุดที่ทำจากโลหะที่ผ่านความร้อนมาแล้ว จะทำให้เกิดตบะและเดชะป้องกันตัวเองได้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันพฤหัสบดี ให้แขวนพระที่มีหนุมานอยู่ด้วย เพราะดวงอาสาเจ้านายเหมาะ หรือไม่ก็แขวนพระที่มีลักษณะการกวัก เช่น พระพุทธกวัก เป็นต้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันศุกร์ ควรแขวนพระที่ในหนึ่งพิมพ์มีจำนวนมากกว่าหนึ่งขึ้นไป เช่น พระเจ้าห้าองค์ พระสิบทัศน์ หรือพระตรีกายเป็นต้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันเสาร์ ควรแขวนพระที่มีนามทางความอ่อนนุ่ม เช่น พระนางพญา เป็นอาทิ จะถูกโฉลกกับตัวเอง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tags คนเกิดปีเถาะ - พระเนื้อดิน - พระผงยาวาสนา - พระลีลา - พระสังกัจจายน์ - พระสิวลี - พระมหาอุด - พระพุทธกวัก - พระนางพญา - พระสิบทัศน์ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;พระเครื่องที่ถูกโฉลกกับคนเกิดปีมะโรง&lt;/span&gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
คนเกิดปีมะโรง โฉลกของคนที่เกิดปีมะโรงนั้น เป็นเทวดาผู้ชาย อันเทวดาผู้ชายนั้นมีลักษณะแกล้วกล้า มีบารมี มีวาสนา มีเสน่ห์ มีบริวารเป็นนางฟ้ามากมาย เป็นคนที่เด่นดังในวงสังคม&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
คนปีมะโรง เหมาะที่จะแขวนพระที่ทำจากแร่ทองคำ และหรือพระเครื่องที่สีออกไปทางสีทอง หรือพระที่ลงรักปิดทอง เสริมด้วยเครื่องรางพลังชีวิตที่พลังงานของตัวเอง เช่น ตะกรุดไม้ไผ่ เป็นอาทิ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันอาทิตย์ เหมาะที่จะแขวนพระชัยวัฒน์เพราะเป็นผู้นำคน หรือเป็นที่พึ่งของคนหมู่มาก เพราะคำว่าชัยเป็นมงคลโฉลกกับตัวเองมากที่สุด&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันจันทร์ ควรแขวนพระที่มีข้อห้ามเรื่องสุรา เพราะโฉลกของตัวเองไม่ถูกกับสุรา จะได้คอยเตือนใจให้ระลึกถึงความจริงดังกล่าว อาทิ พระหลวงพ่อปาน วัดบางโคนม หรือหลวงพ่อผาง วัดอุดมคงคาคีรีเขต หลวงปู่จันทร์ วัดศรีเทพ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันอังคาร ห้ามแขวนพระที่ผ่านธาตุไฟหรือความร้อนเด็ดขาด ให้แขวนพระผงหรือพระที่แกะจากอัญมณีหรือหินที่มีความเย็น หากแขวนพระที่ทำจากหยกจะยิ่งดีใหญ่&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันพุธ ควรแขวนพระที่เหมาะกับโฉลกของตนคือ พระกริ่ง ที่เขย่าแล้วมีเสียงดัง เพราะดวงเหมาะกับการเป็นนักร้องหรือกวี แม้ทำอาชีพอื่น หากมีพระกริ่งซึ่งมีเสียงกังวานก็จะช่วยเสริมโฉลกโชคลาภ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันพฤหัสบดี ควรแขวนพระที่มีพลังเร้นลับ เช่น พระหูยาน พระนาคปรกลพบุรี พระยอดขุนพล หรือพระพิมพ์ที่แสดงถึงปาฏิหาริย์ เป็นอาทิ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันศุกร์ ควรแขวนพระเนื้อว่านที่เป็นยา พระที่ทำจากยาผสมว่าน หรือพระเนื้อว่านต่างๆ เพื่อแก้โฉลกที่เป็นคนสุขภาพไม่ดี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันเสาร์ ควรแขวนพระที่เป็นพระเกจิอาจารย์จะถูกโฉลกมากกว่าเป็นพระพุทธ พระเกจิอาจารย์ที่มีเครื่องหมายของอาชีพอิสระ เช่น พระที่ทางคณะแพทย์สร้าง หรือคณะผู้พิพากษาสร้างเป็นอาทิ (จะรุ่นไหนก็ได้)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tags คนเกิดปีมะโรง - ตะกรุดไม้ไผ่ - พระชัยวัฒน์ - พระหลวงพ่อปาน - หลวงพ่อผาง - พระผง - พระกริ่ง - พระหูยาน - พระนาคปรกลพบุรี - พระยอดขุนพล - พระเนื้อว่าน - พระเกจิอาจารย์ - หลวงปู่จันทร์ - วัดศรีเทพ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;พระเครื่องที่ถูกโฉลกกับคนเกิดปีมะเส็ง&lt;/span&gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
คนเกิดปีมะเส็ง มีโฉลกชีวิตเป็นมนุษย์ผู้ชาย ย่อมมีลักษณะนิสัยเป็นบุรุษเพศ เป็นผู้นำมีความกล้าหาญและต่อสู้อย่างสุดฤทธิ์ พลังอยู่ที่ต้นไม้ใหญ่ พลังชีวิตอยู่กับไฟ อันหมายถึงความร้อนแรง การต่อสู้และการไม่ยอมคน ทระนงองอาจ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
คนเกิดปีมะเส็ง พลังชีวิตอยู่ที่ไฟ แถมดาวการงานก็เป็นไฟจึงไม่ควรหาความร้อนเพิ่มด้วยการแขวนพระที่มีธาตุไฟหรือผ่านธาตุไฟ ควรแขวนพระเนื้อผงหรือพระที่ไม่ผ่านการหล่อหลอมหรือถูกไฟจึงจะดี ถ้าพอจะหาได้ให้หาบุษราคัมมาไว้ติดตัว จะเป็นแหวนหรืออะไรก็ได้ จะทำให้ความร้อนบรรเทาลงได้เป็นอย่างดี ไม่เชื่อให้ทดลองแขวนพระโลหะที่ผ่านการหล่อหลอมหรือพระกริ่ง พระชัยวัฒน์ดูก็ได้ ให้สังเกตว่าจะร้อนรุ่มกล้มใจและอยู่ไม่ติดโต๊ะทำงาน มันร้อนรุ่มและหงุดหงิดอะไรก็ขวางตาไปหมด นี่คือเรื่องน่าสนใจ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันอาทิตย์ ด้วยชะตามักจะถูกหาความจากผู้อื่น จึงควรแขวนดพระที่เป็นยันต์เกราะเพชรหรือเต่าเรือนเป็นการป้องกัน และถ้าหมั่นบริจาคเงินให้กับสถาบันที่เกี่ยวข้องกับตำรวจราชทัณฑ์หรือตุลาการจะช่วยบรรเทาเรื่องคดีความลงได้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันจันทร์ ให้แขวนพระนาคปรกอันเป็นสัญลักษณ์แห่งการคุ้มครองป้องกันภัยและความช่วยเหลือ หรือพระที่มีสององค์ในพิมพ์เดียวกันจึงถูกโฉลกและดีนัก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันอังคาร ควรแขวนพระลีลา หรือพระที่แสดงความเคลื่อนไหว เพราะดวงต้องเดินทางตลอดเวลาหากใช้พระที่แสดงถึงความหยุดนิ่งจะไม่ถูกโฉลกกัน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันพุธ ให้แขวนพระสังกัจจายน์ หรือพระสิวลี หรือพระที่ด้านหลังมียันต์ดวงจะถูกโฉลก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันพฤหัสบดี ควรแขวนพระที่มีพระอัครสาวกอยู่ด้วย หรือแขวนพระเจ้าห้าพระองค์จึงจะถูกโฉลกของตัวเอง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันศุกร์ ควรแขวนพระที่มีจีวรของพระคุณเจ้าผู้เป็นเจ้าของพระอยู่ด้วย เพราะโฉลกของท่านกับจีวรพระสงฆ์ที่เป็นพระสุปฏิปันโนนั้นถูกกัน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันเสาร์ ให้แขวนพระที่เป็นคู่หรือสององค์ในพิมพ์เดียวกันจะแก้เคล็ดได้ไม่มากก็น้อย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tags คนเกิดปีมะเส็ง - พระกริ่ง - พระชัยวัฒน์ - ยันต์เกราะเพชร - เต่าเรือน - พระนาคปรก - พระลีลา - พระสังกัจจายน์ - พระสิวลี - พระเจ้าห้าพระองค์ &lt;br /&gt;
&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;span style=&quot;color: red; font-size: large;&quot;&gt;พระเครื่องที่ถูกโฉลกกับคนเกิดปีมะเมีย&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
คนเกิดปีมะเมีย มีพลังกำเนิดอยู่ที่แก่นขนุน มีพลังชีวิตอยู่ที่ไฟอันแสดงให้เห็นถึงความเอาแต่ใจและความดื้อดึงถือดีมีลักษณะเป็นเทวดาผู้หญิง ซึ่งมีความอุดมสมบูรณ์ แต่เรื่องอำนาจแล้วด้อยกว่าเทวดาผู้ชายอยู่อย่างมาก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
คนเกิดปีมะเมีย จึงควรแขวนพระที่ผ่านความร้อนแม้จะเป็นธาตุไฟก็ตาม ทั้งนี้เพราะจิตอ่อนแอ ด้วยเทพเจ้าพระจันทร์นั้นไม่มีพลัง จึงควรเสริมด้วยพระที่ผ่านไฟ และเป็นพระที่เด่นทางอำนาจเช่น พระพิมพ์มารวิชัย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันอาทิตย์ ควรแขวนพระที่มีคำว่าโต เช่นหลวงพ่อโต หรือพระที่มีลักษณะใหญ่กว่าพระเครื่องทั่วไป จะถูกโฉลกดีนัก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันจันทร์ แขวนพระอะไรก็ได้ทั้งนั้น แต่มีเคล็ดว่าให้หาปลาตะเพียนขนาดเล็กๆ ที่ปลุกเสกแล้วคู่หนึ่งติดตัวไว้เสมอ จะทำให้ทำมาค้าคล่องและติดต่อการงานดีมากช่วยเสริมโฉลกโชคลาภ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันอังคาร ควรแขวนพระปางมารวิชัยเพื่อแก้โฉลกที่เป็นชะตาชีวิต เพราะคำว่ามารวิชัยหมายถึงชัยชนะ หรือไม่ก็แขวนพระไพรีพินาศก็ดีเหมือนกัน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันพุธ ให้แขวนพระนาคปรกเพื่อแก้โฉลก เพราะจะเกิดมีการคลุ้มครองหรือช่วยเหลือ ห้ามแขวนพระปางป่าเลไลย์เด็ดขาด แม้จะเกิดวันพุธกลางคืนก็ตาม&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันพฤหัสบดี ควรแขวนพระปิดตายันต์ยุ่ง เพราะเป็นสัญลักษณ์แห่งความมั่นคงกลมเกลียวและสัมพันธ์ซึ่งกันและกัน จะถูกกับโฉลก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันศุกร์ ให้แขวนพระเดี่ยวๆองค์เดียว เป็นการแก้เคล็ด อย่าแขวนพระเป็นพวง ให้แขวนเดี่ยว แล้วจะได้ผลดีเป็นอย่างยิ่ง เพราะเป็นการเสริมโฉลก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันเสาร์ ให้แขวนพระปิดทวารทั้งเก้า ยิ่งอุดมากเท่ามใดยิ่งดีเพราะจะทำให้โฉลกดีขึ้นกว่าแขวนพระอย่างอื่น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tags คนเกิดปีมะเมีย - พระพิมพ์มารวิชัย - หลวงพ่อโต - ปลาตะเพียน - พระปางมารวิชัย - พระไพรีพินาศ - พระปิดตายันต์ยุ่ง - พระปางป่าเลไลย์ - พระนาคปรก - พระปิดทวารทั้งเก้า &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; พระเครื่องที่ถูกโฉลกกับคนเกิดปีมะแม&lt;/span&gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
คนเกิดปีมะแม มีชาติกำเนิดเป็นนางฟ้า มีรากฐานชีวิตอยู่ที่ต้นโพธิ์ พลังธาตุอยู่กับทองคำ จึงมักเป็นคนสวยงาม สง่า เย่อหยิ่งทระนงในตัวเอง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันอาทิตย์ ควรแขวนพระนาคปรก หรือพระปางซ่อนหาเพื่อแก้โฉลกของตัวเอง เพราะทั้งสองแบบนี้จะแก้โฉลกให้เบาจากความเสียหายในด้านการพนันและผู้หญิง แต่อย่าใส่ไปเล่นการพนันหรือเที่ยวเด็ดขาด&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันจันทร์ ควรแขวนพระปิดตาที่ไม่ปิดทวารเพื่อส่งผลทางแก้โฉลกปากที่พูดทำร้ายตัวเองและผู้อื่นก่อศัตรู&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันอังคาร ควรแขวนพระที่เป็นปางประทานพร หรืออุ้มบาตรเพื่อแก้โฉลกและทำให้การงานดีขึ้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันพุธ แขวนพระที่มีเมตตาสูง เช่น พระสมเด็จ พระปิดตาและพระที่มีอานุภาพทางเมตตา ที่ไม่ผ่านความร้อน เพื่อทำให้โฉลกทางด้านอำนาจเบาลง เกิดเมตตาขึ้นมามากขึ้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันพฤหัสบดี ควรแขวนพระปางปฐมเทศนาหรือมีรูปธรรมจักรเพื่อทำให้คำพูดของท่านมีความหนักแน่นมั่นคงมากขึ้น และทำให้ลดความกลัวหรืออำนาจลงไปได้บ้าง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันศุกร์ ควรแขวนพระปิดตามหาอุด หรือพระบัวเข็ม จึงจะเหาะสมโฉลกของตนทำให้เยือกเย็นมากขึ้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันเสาร์ ควรแขวนพระที่เป็นยันต์เกราะเพชรหรือที่เป็นรูปโล่เพื่อทำให้โฉลกกลับกลายเป็นดีขึ้นมาได้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tags คนเกิดปีมะแม - พระนาคปรก - พระปิดตา - พระสมเด็จ - พระปิดตามหาอุด - พระบัวเข็ม - ยันต์เกราะเพชร - พระปางปฐมเทศนา - ปางประทานพร - พระปางซ่อนหา &lt;br /&gt;
&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;span style=&quot;color: red; font-size: large;&quot;&gt;พระเครื่องที่ถูกโฉลกกับคนเกิดปีวอก&lt;/span&gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
คนเกิดปีวอก ชาติกำเนิดเป็นผีเสื้อผู้ชาย หมายถึงความเจ้าชู้ไม่เลือกหน้า มีกามารมณ์นำหน้าในชีวิต ทำมาค้าขายทางที่เกี่ยวข้องกับผู้หญิง หรือเรื่องเกี่ยวกับเพศดีนัก พลังชีวิตอยู่ที่ต้นไม้ใหญ่ ชีวิตอยู่ในอิทธิพลของธาตุเหล็ก เป็นคนใจน้อยกระทบกระทั่งมากไม่ได้ เหมือนเหล็กที่มักจะเกิดสนิม จากทั้งภายนอกและภายใน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันอาทิตย์ ให้แขวนพระที่มีพัดยศอยู่ด้วยจะถูกโฉลกยิ่ง เพราะจะช่วยทำให้โฉลกเพิ่มมากขึ้น ในทางที่เอื้ออำนวยแก่ตนเอง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันจันทร์ ควรแขวนพระห้ามสมุทรยกพระหัตถ์(มือ)สองข้าง จึงทำให้โฉลกดีขึ้น ให้ทดลองแขวนดูจะพบกับความเปลี่ยนแปลง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันอังคาร ควรแขวนพระปางซ่อนหาที่มีพระพุทธรูปซ้อนบนพระเกศของพระพุทธรูปอีกทีหนึ่ง เรียกปางโรดผกาพรหม หรือเป็นพระที่ซ้อนกันสององค์ เช่น พระหล่อพิมพ์ซ้อนกันสององค์ของวัดหนองโว้ง เป็นต้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันพุธ ควรแขวนพระสังกัจจายน์หรือพระสีวลีจะถูกโฉลกที่สุด&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันพฤหัสบดี ควรแขวนพระปางลีลาหรือพระที่อยู่ในซุ้มเรือนแก้วทุกแบบจะถูกโฉลกมีโชคลาภ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันศุกร์ ควรแขวนพระที่มีนางกวักอยู่ด้านหลัง จะเป็นการเสริมโฉลกอย่างยิ่ง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันเสาร์ ควรแขวนพระที่มีสัญลักษณ์ของกฎหมาย คือ ตราโล่ตำรวจจึงจะถูกโฉลก หรือไม่ก็เป็นพระที่สร้างโดยองค์การของกฎหมายคือ ตุลาการและตำรวจ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tags คนเกิดปีวอก - พระห้ามสมุทร - พระปางซ่อนหา - พระสีวลี - พระสังกัจจายน์ - พระปางลีลา - นางกวัก - ซุ้มเรือนแก้ว &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;พระเครื่องที่ถูกโฉลกกับคนเกิดปีระกา&lt;/span&gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
คนเกิดปีระกา มีกำเนิดเป็นผีเสื้อผู้ชาย อันหมายถึงความลุ่มหลง อิจฉาริษยา อาฆาต พลังกายอยู่ในธาตุเหล็ก อันหมายถึงความไม่สมบุกสมบันและการผุกกร่อน ชีวิตอยู่กับต้นยาง มีลักษณะแข็งนอกแต่เปราะในไม่คงทน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันอาทิตย์ ให้แขวนพระมหาอุด หรือพระทีมีรัศมีอยู่รอบองค์พระ หรือมีซุ้มเพื่อแก้โฉลกให้ดีขึ้นจะทำให้มีลาภอุดม&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันจันทร์ ควรแขวนพระที่เป็นพิมพ์พระสังกัจจายน์ ยิ่งเป็นแบบจีนหรือแป๊ะยิ้มก้ยิ่งดี หรือไม่ก็แขวนพระสีวลีเพื่อเสริมโฉลกให้ดีขึ้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันอังคาร ควรแขวนพระมหาอุดหรือเต่าเรือนเพื่อทำให้โฉลกดีขึ้น ไม่เป็นไปในทางที่ไม่ดี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันพุธ ให้แขวนพระปางปฐมเทศนาเป็นดีที่สุด โฉลกของท่านเหมาะกับการแขวนพระปางปฐมเทศนาหรือพระที่มีเครื่องหมายธรรมจักรอยู่ด้วยในองค์พระ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันพฤหัสบดี ให้แขวนพระองค์ใหญ่ หรือชื่อใหญ่เช่น หลวงพ่อโต เป็นอาทิ จะถูกโฉลกยิ่งขึ้น (แต่ต้องเป็นปางสมาธิเท่านั้น)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันศุกร์ ให้แขวนพระปิดตามหาลาภ หรือพระฤาษีจะถูกกับโฉลก ทำให้มีลาภลอยมากขึ้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันเสาร์ ให้แขวนพระพิมพ์ทรงเครื่องอย่างงดงาม หรือพระที่มีลวดลายแพรวพราวหรือพระที่มีการแกะพิมพ์ที่วิจิตรพิสดารเพื่อเสริมโฉลกโชค&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tags คนเกิดปีระกา - พระมหาอุด - เต่าเรือน - พระมหาอุด - พระสังกัจจายน์ - พระสีวลี - พระปางปฐมเทศนา - หลวงพ่อโต - พระปิดตามหาลาภ - พระฤาษี - พระพิมพ์ทรงเครื่อง &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;พระเครื่องที่ถูกโฉลกกับคนเกิดปีจอ&lt;/span&gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
คนเกิดปีจอ มีกำเนิดเป็นผีเสื้อผู้หญิง หมายถึงความลุ่มหลงงมงาย ความอิจฉาริษยา ความดุร้ายหมายขวัญ พลังกายอยู่ในดินหรือแม่พระธรณี เป็นคนหนักแน่นและมั่นคง ทำอะไรทำจริง ชีวิตอยู่กับกอบัว หมายถึงผู้มีชาติกำเนิดที่ดี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันอาทิตย์ ให้แขวนพระปางมารวิชัยอยู่เป็นประจำ เพราะเป็นพระที่เสริมโฉลกของตัวเอง ยิ่งมีพระอัครสาวกซ้ายขวาด้วยยิ่งดีใหญ่&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันจันทร์ ให้แขวนพระที่มีซุ้มจะเป็นครอบแก้วหรือซุ้มเรือนแก้วก็ได้เหมาะกับโฉลกยิ่งนัก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันอังคาร ให้แขวนพระที่เป็นปางลีลา อันเป็นการเสริมโฉลกในการต่อสู้กับอุปสรรคทั้งปวงให้ปลาสนาการไป&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันพุธ ควรแขวนพระเป็นพวง พวงละหลายๆองค์ จะช่วยหนุนโฉลกให้ดีขึ้นกว่าที่เคยเป็นมา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันพฤหัสบดี ควรแขวนพระทางอิทธฤทธิ์เช่นพระตรีกาย พระปางมหาปาฏิหาริย์ หรือพระที่มีความร้อนแรงจากธาตุไฟ เพื่อเสริมบารมี่ของโฉลกให้ดีขึ้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันศุกร์ ให้แขวนพระมหาอุดเพื่อเสริมโฉลก จะทำให้ทุกอย่างดีขึ้นกว่าที่เคยเป็นมา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันเสาร์ ให้แขวนพระที่มีคำสาปเกี่ยวกับการห้ามดื่มสุราและเล่นการพนันเพื่อเป็นการปรามตัวเองเป็นการเสริมโฉลก หาไม่แล้วจะเอาตัวไม่รอด&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tags คนเกิดปีจอ - พระปางมารวิชัย - พระอัครสาวกซ้ายขวา - ซุ้มเรือนแก้ว - พระตรีกาย - พระปางมหาปาฏิหาริย์ - พระมหาอุด &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: red; font-size: large;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; พระเครื่องที่ถูกโฉลกกับคนเกิดปีกุน&lt;/span&gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
คนเกิดปีกุน มีกำเนิดเป็นมนุษย์ผู้หญิง อันหมายถึงความอ่อนไหว ความสวยงามและความบอบบาง มีพลังกายอยู่ในต้นไม้ น้ำ และยังมีพลังชีวิตอยู่กับน้ำ อันหมายถึงความเยือกเย็น ความชุ่มชื่นและเมตตา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันอาทิตย์ ควรแขวนพระที่เป็นพระทางโชคลาภ เช่นพระสีวลี หรือพระสังกัจจายน์ เป็นหลัก ด้วยดวงของท่านนั้นโฉลกรับกับพระดังกล่าว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันจันทร์ ควรแขวนพระที่มีพระพุทธรูปคู่กับพระพิฆเณศวร์เพราะเป็นสื่อเสริมโฉลกหรือจะแขวนพระพิฆเณศวร์ องค์เดียวก็ได้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันอังคาร ให้แขวนพระแบบมีพระอัครสาวกซ้ายขวาจะถูกโฉลก และดีขึ้นกว่าเดิม ให้สังเกตุดูความเปลี่ยนแปลง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันพุธ ให้แขวนพระสะดุ้งกลับเป็นหลัก เพื่อเสริมโฉลกของตัวเองให้ดีขึ้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันพฤหัสบดี ควรแขวนพระลีลาเป็นหลัก เพราะโฉลกตัวเองกับพระลีลานั้นถูกต้องตรงกัน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันศุกร์ ให้แขวนพระเกี่ยวกับความพินาศของศัตรูคือพระไพรีพินาศ เป็นถูกโฉลกที่สุด&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดวันเสาร์ ให้แขวนพระที่เกี่ยวกับการปกครองคนหมู่มาก ซึ่งควรจะเป็นพระที่ทางกระทรวงมหาดไทยหรือกรมตำรวจจัดสร้างจะถูกโฉลกดีนัก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tags คนเกิดปีกุน - พระสีวลี - พระสังกัจจายน์ - พระพิฆเณศวร์ - พระอัครสาวก - พระสะดุ้งกลับ - พระลีลา - พระไพรีพินาศ</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://prarayong.blogspot.com/feeds/651650437570693592/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://prarayong.blogspot.com/2010/05/blog-post_29.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default/651650437570693592'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default/651650437570693592'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://prarayong.blogspot.com/2010/05/blog-post_29.html' title='โฉลกพระเครื่องประจำปีเกิด บูชาพระเครื่องตามวัน เดือน ปี เกิด'/><author><name>Bermudathai</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12914619930850707848</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjFKtuzAzKV0bhbH9B23Tw2wqUmnnWpiZsIEzYVu4ZiqYRn2UYjtV1AOp86bIJqhwtyaE5nQhXky4rPJG5uqCw1PvwX0lWQ59xAuQdRFTv-evAM-e5lThiWyDZGmHWJBZY/s220/spd_20100122132257_b.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6864784004799676026.post-5696680435096722239</id><published>2010-05-28T23:57:00.000-07:00</published><updated>2010-05-29T00:43:07.284-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="วิธีดูเหรียญแท้ เหรียญปลอม พระเหรียญ เหรียญพระเกจิ ดูอย่างไร"/><title type='text'>วิธีดูเหรียญแท้ เหรียญปลอม พระเหรียญ เหรียญพระเกจิ ดูอย่างไร</title><content type='html'>พระเหรียญ ประเภทเหรียญพระพุทธ และ เหรียญพระคณาจารย์รุ่นเก่าๆ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระเหรียญ เหรียญพระเกจิ เหรียญแท้และเหรียญปลอม ดูอย่างไร พระเครื่อง พระเหรียญ ประเภทเหรียญพระพุทธ และ เหรียญพระคณาจารย์ เหรียญพระเกจิรุ่นเก่าๆ มีค่านิยมสูงมาก ทำปลอมใกล้เคียงยิ่งขึ้น ความคมชัดของตัวหนังสือ เส้นแตก รูเจาะหูเหรียญ ด้านข้างขอบเหรียญ เป็นจุดสำคัญ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การศึกษาเรื่องราวของพระเครื่อง ประเภทเหรียญพระพุทธ และเหรียญพระคณาจารย์ เหรียญพระเกจิ รุ่นเก่าๆ นั้น มีค่านิยมสูงมาก การทำปลอม จึงพัฒนาวิธีการทำให้ใกล้เคียงกับของเหรียญแท้ยิ่งขึ้น โดยวิธีการที่ง่าย และเป็นที่นิยมที่สุด คือ การนำเหรียญแท้ไปถอดพิมพ์ ซึ่งจะทำให้ได้เหรียญปลอมที่มีจุดตำหนิทั้งด้านหน้าและด้านหลังใกล้เคียงกับ ของจริงมาก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
อย่างไรก็ตาม ความคมชัดของตัวหนังสือ เส้นแตก รูเจาะหูเหรียญ ตลอดจนด้านข้างของเหรียญ ก็ยังเป็นจุดสำคัญ ที่สามารถใช้ในการพิจารณาความแตกต่างระหว่างเหรียญแท้และเหรียญปลอมได้อย่าง ชัดเจนที่สุด&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในอดีตผู้สนใจศึกษาพระเหรียญ พระเครื่องประเภทเหรียญพระพุทธ และเหรียญพระคณาจารย์ เหรียญพระเกจิ หลายคนเลือกที่จะใช้วิธีการจดจำรายละเอียดที่สำคัญของตำหนิเหรียญทั้งหมด ซึ่งในพระเหรียญ 1 เหรียญอาจจะมีจุดตำหนิให้จดจำมากถึง 10 จุด นั่นหมายความว่า หากเราต้องเรียนรู้เหรียญ 100 เหรียญ เราจะต้องจดจำตำหนิทั้งหมดถึง 1000 จุด เลยทีเดียว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ดังนั้นแทนที่จะใช้วิธีการจดจำตำหนิทั้งหมด ผมกลับมีเทคนิคที่ใช้ในการศึกษาเหรียญแต่ละเหรียญ ด้วยวิธีการที่ง่ายกว่านั้น นั่นก็คือ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระเหรียญ การศึกษาธรรมชาติของเหรียญ โดยอาศัยหลักพื้นฐาน 4 ประการ ได้แก่&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
1.ความคมชัดของตัวหนังสือ หรืออักขระยันต์ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
2.พื้นผิวของเหรียญที่เรียบตึง ไม่มีร่องรอยของการถอดพิมพ์ ไม่มีขี้กลาก &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
3.การเจาะรูหูเหรียญ ต้องมีเนื้อปลิ้นเกินที่เป็นธรรมชาติ และ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
4.วิวัฒนาการของการตัดขอบเหรียญ ซึ่งจะแตกต่างกันไปตามเทคโนโลยีในแต่ละยุคสมัย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ทั้ง 4 ประการนี้ ถือเป็นจุดที่ใช้ในการพิจารณาเหรียญว่าแท้หรือปลอม ได้ชัดเจนยิ่งกว่าการจดจำตำหนิ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ที่สำคัญยังสามารถนำไปใช้ในการพิจารณาพระเหรียญ ได้ทุกเหรียญ ไม่ว่าจะเป็นเหรียญในยุคสมัยใดก็ตาม เพราะถึงแม้ว่ากรรมวิธีการทำปลอมในปัจจุบันจะสามารถทำได้ใกล้เคียงกับของ จริงแค่ไหน แต่ธรรมชาติของการผลิตเหรียญแต่ละยุค พระเหรียญ เหรียญพระเกจิ ย่อมมีความแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เหรียญพระเกจิ เหรียญพระอาจารย์ฝั้น รุ่นแรก พ.ศ.2507 ตัวตัดขอบ ตัวเดียวกัน รอยตัดขอบเหรียญ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ดังนั้นจะเห็นได้ว่าพระเหรียญ การซื้อ-ขายเหรียญในปัจจุบัน ผู้ชำนาญการจะใช้วิธีการพิจารณาด้านข้างของเหรียญเป็นบทสรุปว่า แท้หรือไม่&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เพราะ...ขอบด้านข้างของเหรียญพระ เป็นสิ่งเดียวที่ยังไม่สามารถปลอมแปลงได้เหมือน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เนื่องจากร่องรอยที่ด้านข้างของเหรียญนั้น คือ ร่องรอยที่เกิดขึ้นโดยธรรมชาติ จากขั้นตอนการผลิตในแต่ละยุคสมัย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
อย่างไรก็ตาม การศึกษาเหรียญพระเครื่องต่างๆ ตามข้อสังเกต 4 ข้อข้างต้นนั้น จะต้องใช้เงินจำนวนมากเพื่อไปเช่าหาเหรียญมาศึกษา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
อีกทั้งเหรียญพระเครื่องที่เป็นที่นิยมของวงการ ล้วนแล้วแต่เป็นพระเหรียญ ที่มีราคาแพง ตั้งแต่หลักหมื่นไปจนถึงหลักล้านแทบทั้งสิ้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ปัญหาจุดนี้ ผมจึงเสนอแนะแนวทางที่ประหยัดกว่า และน่าสนใจ สำหรับผู้ที่สนใจศึกษาแต่มีทุนน้อย นั่นก็คือ ให้ใช้วิธีไปเช่าเหรียญเก่าที่วงการไม่นิยม และมีราคาไม่แพงแทน เพื่อนำมาศึกษาธรรมชาติของเหรียญที่เกิดจากวิวัฒนาการในการปั๊ม และการตัดขอบเหรียญ ของ เหรียญพระพุทธ และเหรียญพระคณาจารย์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เพราะเหรียญพระเครื่องที่ออกมาในยุคสมัยที่ใกล้เคียงกัน ย่อมจะมีขั้นตอนการผลิตที่คล้ายคลึงกัน อาจจะแตกต่างกันก็เพียงเล็กน้อยเท่านั้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ทั้งนี้เพื่อให้ง่ายต่อการศึกษา ทำความเข้าใจ ผมจึงจำแนกเหรียญพระเครื่องต่างๆ ตามกรรมวิธีการปั๊มตัดข้างเหรียญ โดยแบ่งออกเป็นออก 3 ยุคสำคัญ คือ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ยุคที่ 1.ประมาณ พ.ศ.2440-2485 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ยุคที่ 2.ประมาณ พ.ศ.2486-2499 และ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ยุคที่ 3.ประมาณ พ.ศ.2500-ปัจจุบัน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
1. ช่วงปี พ.ศ.2440-2485 เป็นช่วงที่นิยมสร้างพระเหรียญ เหรียญลักษณะรูปทรงกลม รูปไข่ รูปทรงอาร์ม และทรงเสมา ซึ่งรูปทรงเหรียญทั้ง 4 ชนิดนี้ สามารถแยกตามกรรมวิธีการสร้างได้เป็น 2 ชนิด คือ เหรียญชนิดปั๊มข้างเลื่อย และเหรียญชนิดปั๊มข้างกระบอก &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
โดยเหรียญชนิดปั๊มข้างเลื่อย ก็คือ การนำแผ่นโลหะที่มีขนาดใหญ่กว่าขนาดของเหรียญมาปั๊มให้ได้ตามลักษณะรูปทรง ที่ต้องการ จากนั้นจึงนำไปเลื่อยฉลุให้สวยงามออกมาเป็นเหรียญตามรูปทรงนั้นๆ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ส่วนการปั๊มข้างกระบอก ก็คือ การนำแผ่นโลหะมาเลื่อยให้ได้ตามรูปทรงของเหรียญที่จะทำการปั๊ม เพื่อเข้ากระบอก และการปั๊มเหรียญนั้นๆ ดังนั้น ด้านข้างของเหรียญปั๊มชนิดนี้จึงมีความเรียบเนียน เนื่องจากการกดปั๊มโดยมีตัวกระบอกเป็นตัวบังคับ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
อย่างไรก็ตาม บางเหรียญอาจมีเส้นทิวบางๆ ในขอบข้างเหรียญ ซึ่งเกิดจากการแต่งขอบให้สวยงามก็ได้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
2. เหรียญชนิดปั๊มข้างตัด (ปั๊มตัดยุคเก่า) เป็นยุคที่เริ่มพัฒนากรรมวิธีการจัดสร้างเหรียญ ด้วยการนำเครื่องจักรที่ทันสมัยมากขึ้น มาใช้แทนกรรมวิธีแบบเก่า ที่ใช้การเข้ากระบอก และต้องเลื่อยขอบออก เพื่อตกแต่งในขั้นตอนสุดท้าย ด้านข้างของเหรียญจะมีลักษณะมนๆ ไม่ค่อยมีริ้วรอยมากนัก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
3. หรียญปั๊มตัดยุค พ.ศ.2500-ปัจจุบัน ในยุคนี้ได้มีการพัฒนาตัวตัดข้างเหรียญที่ทันสมัย เพื่อความสะดวกในการตัดขอบเหรียญในจำนวนมากๆ ตัวตัดยุคนี้จึงค่อนข้างคมชัด&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
นับตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน แม้จะมีผู้จัดทำหนังสือชี้ตำหนิด้านหน้า-ด้านหลังของเหรียญออกมาแล้วมากมาย หลายต่อหลายเล่ม แต่การเจาะลึกถึงรายละเอียดวิธีการพิจารณาด้านข้างของเหรียญ ซึ่งเป็นจุดที่สำคัญ และเป็นบทสรุปความจริง-ปลอมของเหรียญแบบนี้นั้น แทบจะไม่เคยปรากฏในหนังสือเล่มใดเลย&lt;br /&gt;
วิธีดูพระเครื่องประเภทเหรียญ บทความพระเครื่อง เกี่ยวกับวิธีการดู พระเครื่องประเภทเหรียญ พระเครื่องประเภทเหรียญปัจจุบันนี้ เล่นยากมากเลยมี วิธีดูพระเครื่องประเภทเหรียญ มาฝากกัน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
วิธีการดูพระเครื่อง วันนี้เดลินิวส์ออนไลน์ขอเอาใจคนชอบพระเครื่องประเภทเหรียญ โดยมีวิธีการดูพระเครื่องประเภทเหรียญมาบอก...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ที่มา... Daily News Online&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระเครื่องประเภทเหรียญปัจจุบันนี้ เล่นยากมาก เพราะทำเก๊ได้เหมือนของแท้เหลือเกิน โดยเฉพาะเก๊คอมพิวเตอร์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
วิธีดูพระเครื่องประเภทเหรียญ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อพบเหรียญใด ๆ ให้ดูด้วยตาเปล่าก่อนว่าเหรียญบวมหรือไม่ ถ้าบวมหรือบิดผิดธรรมชาติ ก็คือ เก๊แน่นอน ยกเว้นเหรียญที่นูนจากแม่พิมพ์เอง เช่น เหรียญหลังเต่าเจ้าคุณนรฯ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อเหรียญไม่บวมก็ให้ดูตำหนิเทียบกับหนังสือพระเครื่องทั่ว ๆ ไปได้ว่าถูกพิมพ์หรือไม่ ถ้าเหรียญผิดพิมพ์หรือไม่มีตำหนิ ก็คือ เก๊แน่นอน จากแกะบล็อคใหม่นั่นเอง แต่ถ้าเหรียญถูกพิมพ์ก็จะมีอีก 2 กรณีคือ&lt;br /&gt;
1.แท้&lt;br /&gt;
2.เก๊คอมพิวเตอร์&lt;br /&gt;
การแยกพระแท้กับพระเก๊คอมพิวเตอร์แยกได้ง่ายมาก และไม่ต้องดูตำหนิแล้ว ให้ดูเหรียญโดยทั่ว ๆ ไปก่อน ทั้งด้านหน้าและด้านหลัง บล็อกเก๊คอมพิวเตอร์จะมีพื้นผิวเหรียญที่ไม่ตึงเรียบ และจะมีจุดเนื้อเกินแตกต่างจากเหรียญแท้เสมอ หลังจากนั้นค่อยพิจารณาดูองค์ประกอบทั่ว ๆ ไปของเหรียญ เช่น อายุของโลหะ รมดำหรือกะไหล่ ว่ามีความเก่าหรือไม่&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ถ้าใครจะเลือกพระเครื่องประเภทเหรียญ ก็ลองนำขั้นตอนที่แนะนำไปพิจารณาในการเลือกจะได้ไม่โดนพระเครื่องเหรียญของเก๊หลอก.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: red; font-size: large;&quot;&gt;&quot;ขอบเหรียญ&quot; ความลับของ &quot;เหรียญแท้&quot;บอย ท่าพระจันทร์ เซียนพระวัย ๒๘&lt;/span&gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในบรรดา “เซียนพระ” ผู้ประสบความสำเร็จบนเส้นทางอาชีพสายนี้ อรรถวัติ ศิริสิทธิธงไชย หรือ “บอย ท่าพระจันทร์” นับได้ว่าเป็นผู้มี อายุน้อยที่สุด ณ วันนี้ด้วยวัยเพียง ๒๘ ปี “บอย” &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สามารถซื้อขายพระราคาหลักแสนหลักล้านด้วยสายตาตัวเอง จนสร้างฐานะความเป็นอยู่อย่างมั่นคง และน่าภาคภูมิใจยิ่ง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
บอย ท่าพระจันทร์ เล่าว่า เมื่อสมัยที่เรียนอยู่ชั้น ม.๒ (ปี ๒๕๓๗) ที่โรงเรียนวัดประดู่ในทรงธรรม ท่าพระ มีเพื่อนคนหนึ่งชอบอ่านหนังสือพระ มาชวนให้เล่นพระ (เอาพระไปซื้อขายกัน) จึงไปค้นหาพระที่บ้าน แต่ไม่มี เพราะตอนย้ายบ้านไม่ได้เอามาด้วย จึงไปขออาก๋ง ซึ่งมีพระเก็บมากมาย รื้อดูแล้วไม่มีพระเหมือนกับที่ได้เห็นจากหนังสือของเพื่อนเลย &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อเริ่มสนใจพระ จึงได้หาหนังสือมาอ่าน โดยเฉพาะเล่มที่ลงเรื่องเกี่ยวกับอิทธิปาฏิหาริย์ ยิงฟันไม่เข้า แคล้วคลาด คงกระพันชาตรี ชอบมาก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
บอยเล่าว่า “วันหนึ่งได้พระมาจากอาก๋งองค์หนึ่ง เป็นพระสมเด็จ พิมพ์เส้นด้าย บางขุนพรหม ดูจากหนังสือพระเขาลงราคาไว้ ๑ ล้านบาท จึงเอาไปขายที่สนามท่าพระจันทร์ มีเซียนคนหนึ่งถามว่า ขายไหม ๕ หมื่นบาท คำถามนี้ทำให้ผมตื่นเต้นมาก คิดว่าพระองค์นี้ต้องแท้แน่ เขาถึงได้ขอซื้อ จึงตอบไปว่าไม่ขาย เพราะรู้อยู่แล้วในหนังสือลงไว้ตั้ง ๑ ล้านบาท เซียนคนนั้นเห็นผมปฏิเสธ จึงพูดต่อว่าเอาไปเลย ๑ แสนขายไหม ผมก็ยืนยันเหมือนเดิมไม่ขาย คราวนี้เซียนพระบอกอีกว่า งั้นไปเอาไป ๕ แสนขายไหม มาถึงตรงนี้ ผมชักลังเลใจเงินตั้ง ๕ แสนบาท ผมยังไม่เคยจับต้องมาก่อน แลกกับพระสมเด็จ ๑ องค์ ถ้าขายพระองค์นี้ไป ผมก็ได้เงินตั้ง ๕ แสนบาท ช่างมากมายจริงๆ ก็เลยตอบตกลงเขาไปว่าผมขายให้ก็ได้ ๕ แสนบาท เขาเลยพูดออกมาดังๆ ว่า ไอ้น้อง...นี่มันพระเก๊ เก๊กระจอก กูหลอกมึงเล่นๆ ต่างหาก คำพูดของเซียนคนนั้น ทำเอาผมแทบจะลืมหายใจ จะหมดแรงฟุบอยู่ตรงนั้นให้ได้ อึ้งไปหมด พลางคิดว่า เข้าสนามพระวันแรกก็เจอดีซะแล้ว เหตุการณ์ครั้งนั้นเกิดเมื่อ ๑๐ ปีก่อน จนทุกวันนี้ ผมยังจำเซียนพระคนนั้นได้ แต่เขาอาจจะจำผมไม่ได้”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
บอยกลับบ้านด้วยความผิดหวัง และเจ็บใจเซียนพระคนนั้นมาก จึงคิดว่าหากจะมุ่งมั่นเดินทางสายนี้ จะต้องหาหนังสือพระมาอ่านให้มากกว่านี้ และต้องศึกษาหาความรู้อย่างจริงจัง โดยเหตุที่บ้านอยู่ใกล้กับวัดประดู่ฉิมพลี จึงไปหาพระหลวงปู่โต๊ะที่วัด เช่ามา ๓๐๐ บาท เป็นพระรุ่นออกใหม่ หลังจากหลวงปู่โต๊ะมรณภาพไปแล้ว (หลวงปู่โต๊ะมรณภาพ ๕ มีนาคม ๒๕๒๔) &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
จากนั้นจึงเอาพระหลวงปู่โต๊ะที่เช่ามาจากวัด ไปวางขายที่สนามท่าพระจันทร์ แต่ขายไม่ได้ เพราะเป็นพระใหม่ เขาไม่เล่นกัน &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
จึงคิดอีกว่า หากจะขายพระให้ได้ จะต้องหาพระรุ่นเก่าของหลวงปู่โต๊ะ โดยหาหนังสือตำราพระต่างๆ มาศึกษา เน้นเฉพาะพระหลวงปู่โต๊ะ รุ่นที่สร้างในสมัยท่านยังมีชีวิตอยู่เท่านั้น &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
วันหนึ่ง เข้าสนามพระท่าพระจันทร์อีก ไปพบเห็นเหรียญหลวงปู่โต๊ะ รุ่นปี ๒๕๑๗ ที่ร้านของ เฮง ท่าพระจันทร์ ราคา ๑,๕๐๐ บาท จึงซื้อมา พร้อมกับขอให้รับประกันให้ด้วยว่าต้องแท้แน่ เฮียเฮงบอกว่า ไม่มีปัญหา รับประกันว่าเป็นของแท้ เบื่อเมื่อไรเอามาขายคืนได้เลย &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลังจากนั้น ได้เอาเหรียญนี้ไปขายคนแถวบ้านในราคา ๑,๘๐๐ บาท ได้กำไร ๓๐๐ บาท รู้สึกดีใจมาก ที่พระขายได้ และได้กำไรอีกด้วย นับเป็นครั้งแรกที่สามารถหาเงินได้ด้วยตัวเอง จึงมีกำลังใจขึ้นมาก &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
จากการเข้าสนามพระบ่อยๆ ทำให้เซียนพระคนหนึ่งจำหน้าได้ และเห็นว่าบอยสนใจเรื่องพระจริงๆ จึงชวนให้มาอยู่ด้วยกัน โดยให้ทำหน้าที่ เช็ดตู้พระ แล้วจะสอนวิธีดูพระให้ บอยรีบตอบตกลงทันที &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ช่วงนั้น บอยเลยหนีเรียนมาทำงานเช็ดตู้พระเฝ้าตู้พระที่ท่าพระจันทร์เป็นประจำ ด้วยหวังว่า จะได้เรียนรู้ดูพระจากของจริง โดยได้รับค่าจ้างวันละ ๑๐๐ บาท&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
อย่างไรก็ตาม เจ้าของตู้พระไม่ยอมให้บอยสัมผัสจับต้ององค์พระเลย โดยบอกว่า อย่าหยิบขึ้นมาดู เดี๋ยวจะทำพระตกหล่นเสียหายได้ บอยจึงต่อรองว่า งั้นไม่ขอรับค่าจ้างก็ได้ ขอเปลี่ยนเป็นหยิบองค์พระขึ้นมาส่องดูบ้างจะได้ไหม เขาก็ยังปฏิเสธลูกเดียว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อเขาไม่ยอมให้ส่องพระ บอยจึงขอเปลี่ยนหน้าที่เป็น คนเรียกพระ หมายถึงคนที่ทำหน้าที่สอบถามลูกค้าเวลาเดินผ่านหน้าตู้พระว่า...พี่มีพระให้ดูไหม...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
้าหากลูกค้ามีพระให้ดู หรือจะขาย ก็เอาพระให้เจ้าของตู้เขาดู ถ้าเป็นพระแท้ เขาก็จะซื้อแล้ว คนเรียกพระ ก็จะได้เงินตอบแทน มากบ้างน้อยบ้าง แล้วแต่เขาจะให้ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
คนเรียกพระ ที่ว่านี้ก็คือ ผีสนาม ที่คนในวงการพระเรียกขานกันนั่นเอง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ผีสนาม ที่ทำหน้าที่เก่งๆ มีโอกาสได้ดูพระแท้บ่อยๆ รวมทั้งดูได้ว่า พระปลอม เป็นแบบไหน หลายคนได้กลายเป็น เซียนพระชื่อดัง ไปแล้วก็มี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
บอยทำหน้าที่ ผีสนาม อยู่พักหนึ่ง ก็บอกลาเจ้าของตู้พระ ขอทำงานอิสระ โดยเดินหาพระในสนามด้วยตัวเอง อาศัยที่ได้เปิดดูตำราพระมากมายหลายเล่ม โดยเน้น พระหลวงปู่โต๊ะ รุ่นเก่า รวมทั้งได้เห็นพระองค์จริงในตู้พระของคนอื่น จนสามารถจดจำพิมพ์ทรงองค์พระได้แม่นพอสมควร&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
วันหนึ่ง มีคนเอาพระ พิมพ์ซุ้มเรือนแก้ว มาขายให้บอยในราคา ๑,๗๐๐ บาท โดยบอกว่าเป็น พระหลวงพ่อโชติ วัดตะโน บอยจึงรับซื้อไว้ด้วยความดีใจ เพราะพระองค์นี้ บอยมั่นใจว่าจะต้องเป็น พระหลวงปู่โต๊ะ พิมพ์ซุ้มเรือนแก้ว แช่น้ำมนต์อย่างแน่นอน อันเป็นสุดยอดของ พระหลวงปู่โต๊ะ ๑๓ พิมพ์ยุคแรก โดยใช้แม่พิมพ์อันเดียวกันกับ พระหลวงพ่อโชติ วัดตะโน แต่ต่างกันที่เนื้อหามวลสารเท่านั้น เรื่องนี้หากใครอ่านตำราพระหลวงปู่โต๊ะจะรู้ดี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระองค์นี้บอยขายต่อได้ในราคา ๒๗,๐๐๐ บาท โดยขายให้กับเซียนพระในท่าพระจันทร์นั่นแหละ ได้กำไรกว่า ๒ หมื่น &lt;br /&gt;
ณ จุดนี้บอยบอกว่า รู้สึกภูมิใจมาก ที่ดู พระหลวงปู่โต๊ะ ได้แล้วอย่างไม่ผิดพลาด หากเป็นการทำข้อสอบภาคปฏิบัติ ก็ต้องถือว่า สอบผ่าน คะแนนร้อยเต็มร้อย &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
กำลังใจที่คิดว่า จะเอาดีทางซื้อขายพระก็มีมากขึ้นด้วย บอยจึงหนีเรียนบ่อยขึ้น แต่อาศัยที่เป็นคนหัวดี จำแม่น การทำข้อสอบในห้องเรียนจึงไม่มีปัญหา เอาแค่สอบผ่านก็พอใจแล้ว พอเรียนจบชั้นมัธยมปีที่ ๓ แล้วก็ไปเรียนต่อชั้น ปวช.ที่พณิชยการราชดำเนิน จบแล้วเข้าเรียนต่อระดับ ปวส. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ขณะที่เรียนก็ไปซื้อขายพระเหมือนเดิม จนเรียนจบ ปวส. จากนั้นจึงไปเรียนต่อที่ ม.ธุรกิจบัณฑิตย์ โดยเรียนอยู่ ๒ ปี จบปริญญาตรี สาขาการตลาด &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ช่วงที่เรียน ม.ธุรกิจฯ นั้นเรียนภาคค่ำ ส่วนตอนกลางวันไปอยู่สนามพระท่าพระจันทร์ ซื้อขายพระไปเรื่อยๆ โดยเฉพาะพระหลวงปู่โต๊ะ ไม่มีพลาด ดูได้ทุกพิมพ์ ได้มาขายไป กำไรทุกองค์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การซื้อขายพระในช่วงแรกๆ บอยฝากตู้พระรุ่นพี่ที่สนามท่าพระจันทร์ ต่อมาจึงได้เซ้งตู้มาเป็นของตนเอง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อปี ๒๕๓๘ สนามท่าพระจันทร์ น้ำท่วมหนัก เซียนพระท่าพระจันทร์จึงต้องไปซื้อขายกันที่สนามพระพญาไม้ เชิงสะพานพุทธ ฝั่งธนบุรี บอยก็ไปกับเขาด้วย &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ช่วงนั้นทำให้บอยได้พบกับเซียนพระผู้ใหญ่ใจดี คือ วิรัตน์ ท่าพระจันทร์ ผู้ชำนาญเรื่องเหรียญพระเกจิอาจารย์ต่างๆ รวมทั้งพระอีกหลากหลายประเภท โดยเฉพาะสายหลวงปู่บุญ วัดกลางบางแก้ว จ.นครปฐม&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พี่วิรัตน์แนะนำบอยว่า การเล่นพระหลวงปู่โต๊ะอย่างเดียว จะทำให้หนทางแคบ หากินลำบาก โอกาสจะได้ของฟลุคก็ยาก ต้องซื้อขายพระอย่างอื่นด้วย ถึงจะก้าวหน้า มีเงินใช้ไม่ขาดมือ โดยแนะนำให้ศึกษาเหรียญพระเกจิอาจารย์รุ่นเก่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
บอยจึงตั้งหน้าตั้งตาศึกษาเหรียญรุ่นเก่าทุกอย่าง จากตำราที่มีอยู่ในวงการพระทุกเล่ม รวมทั้งคำแนะนำจากเซียนพระรุ่นพี่ โดยเฉพาะ พี่วิรัตน์ ได้ให้อะไรมากเป็นพิเศษ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
จากการศึกษาเหรียญรุ่นเก่าอย่างจริงจัง ทำให้เห็นความแตกต่างของ ขอบเหรียญ ที่มีการ ตัดขอบ ไม่เหมือนกัน ในแต่ละยุคแต่ละสมัย จนแยกได้ว่า เหรียญเก่ายุคแรก ตัดขอบด้วยวิธีที่เรียกว่า ข้างกระบอก ต่อมาเป็นยุคตัดขอบด้วยการ เลื่อย ทีละเหรียญ แล้วมาถึงยุคปัจจุบัน เป็นการตัดขอบด้วย เครื่องปั๊มตัดขอบเหรียญ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การสังเกตขอบเหรียญทำให้รู้ได้ว่า ตัดขอบด้วยวิธีไหน โดยรอยตัดขอบของเหรียญแต่ละรุ่นจะไม่เหมือนกัน ส่วนเหรียญยุคใหม่ รุ่นเดียวกันพิมพ์เดียวกัน ที่ตัดขอบด้วยเครื่องปั๊ม ส่วนใหญ่รอยตัดขอบจะเหมือนกัน &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เรื่องเหล่านี้ยังไม่เคยมีหนังสือหรือตำราพระเล่มไหนลงพิมพ์เผยแพร่มาก่อนเลย บอยจึงคิดว่า สักวันหนึ่งเมื่อมีกำลังพร้อมในทุกด้าน จะต้องนำความรู้เรื่อง ขอบเหรียญ เหล่านี้ออกมาเผยแพร่สู่สาธารณชนให้ได้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แล้วในที่สุด บอยก็สามารถทำได้ โดยการจัดพิมพ์หนังสือ เหรียญยอดนิยม อมตะแดนสยาม เล่มแรกออกวางตลาดเมื่อปี ๒๕๕๐ ปรากฏว่า ขายดีมาก มีผู้สั่งซื้อหมดในระยะเวลาไม่กี่วัน &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ขณะนี้บอยกำลังจัดทำหนังสือ เหรียญยอดนิยม เล่ม ๒ อยู่อย่างขะมักเขม้น โดยเปิดให้สั่งจองในราคาเล่มละ ๑,๘๐๐ บาท จากราคาปก ๒,๕๐๐ บาท (สอบถามได้ที่โทร.๐๘-๑๘๖๐-๘๖๖๓, ๐๘-๕๙๔๔-๔๔๒๓ )&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ทุกวันนี้ บอยได้เปิดร้านพระของตัวเองขึ้นที่ ชมรมพระเครื่องมรดกไทย ชั้น ๓ ห้างพันธุ์ทิพย์ งามวงศ์วาน ถึง ๒ ร้านด้วยกัน โดยเฉพาะร้านใหม่ ซึ่งเปิดดำเนินงานเมื่อเร็วๆ นี้ใหญ่โตโอ่อ่าหรูหรามาก มีพระทุกประเภทเปิดให้เช่าบูชาในราคากันเอง และที่สำคัญคือ รับประกันว่าเป็นพระแท้ทุกองค์ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ถามบอยว่า ทุกวันนี้ภูมิใจอะไรมากที่สุด บอยตอบว่า “สมัยที่ผมยังเรียนหนังสืออยู่ชั้นมัธยม บ้านผมยากจนมาก แม่ทำงานเย็บเสื้อโหล กว่าจะได้เงินสักร้อยบาท ต้องทำงานหนักตลอดทั้งวัน ส่วนผมต้องช่วยแม่ร้อยสายเสื้อใน ๑๐๐ สายได้เงิน ๑ บาท ผมสงสารแม่มาก จึงบอกว่า ถ้าอายุครบ ๑๖ ปี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แม่ไม่ต้องให้เงินผมอีกนะ ผมจะหาเงินใช้เอง พออายุครบ ๑๖ ปี ผมก็ไม่ขอเงินจากแม่อีกเลย โดยแม่ก็ไม่รู้มาก่อนว่า ผมหนีเรียนไปซื้อขายพระ หาเงินเองได้แล้ว จนถึงทุกวันนี้ ผมตั้งตัวสร้างฐานะได้แล้ว จึงไม่ยอมให้แม่ทำงานหนักอีกต่อไป โดยผมจะให้เงินแม่ใช้จ่ายเดือนละ ๓ หมื่นบาทเป็นประจำ ทุกเดือน นับเป็นสิ่งที่ผมภาคภูมิใจที่สุดในชีวิต” &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
นี่คือ...ก้าวย่างบนเส้นทางเดินของ บอย ท่าพระจันทร์ หนุ่มหล่อวัย ๒๘ ปี เซียนพระอายุน้อยที่สุดของวงการพระเครื่องเมืองไทย ผู้ประสบความสำเร็จในชีวิต ด้วยความสามารถของตัวเองอย่างแท้จริง &lt;br /&gt;
วิธีการดูพระเครื่องประเภทเหรียญ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลาย ๆ คนบอกว่าพระเครื่องประเภทเหรียญปัจจุบันนี้ เล่นยากมาก เพราะทำเก๊ได้เหมือนของแท้เหลือเกิน โดยเฉพาะเก๊คอมพิวเตอร์ แต่ในความคิดของผม ผมว่าเหรียญทุกชนิดจะดูง่ายขึ้น ถ้าเรามีหลักการในการดูดังนี้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อพบเหรียญใด ๆ ให้ดูด้วยตาเปล่าก่อนว่าเหรียญบวมหรือไม่ ถ้าบวมหรือบิดผิดธรรมชาติ ก็คือ เก๊แน่นอน ยกเว้นเหรียญที่นูนจากแม่พิมพ์เอง เช่น เหรียญหลังเต่าเจ้าคุณนร ฯ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อเหรียญไม่บวมก็ให้ดูตำหนิเทียบกับหนังสือพระเครื่องทั่ว ๆ ไปได้ว่าถูกพิมพ์หรือไม่ ถ้าเหรียญผิดพิมพ์หรือไม่มีตำหนิ ก็คือ เก๊แน่นอน จากแกะบล็อคใหม่นั่นเอง แต่ถ้าเหรียญถูกพิมพ์ก็จะมีอีก 2 กรณีคือ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
1.แท้ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
2.เก๊คอมพิวเตอร์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การแยกพระแท้กับพระเก๊คอมพิวเตอร์แยกได้ง่ายมาก และไม่ต้องดูตำหนิแล้ว ให้ดูเหรียญโดยทั่ว ๆ ไปก่อน ทั้งด้านหน้าและด้านหลัง บล็อกเก๊คอมพิวเตอร์จะมีพื้นผิวเหรียญที่ไม่ตึงเรียบ และจะมีจุดเนื้อเกินแตกต่างจากเหรียญแท้เสมอ หลัง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
จากนั้นค่อยพิจารณาดูองค์ประกอบทั่ว ๆ ไปของเหรียญ เช่น อายุของโลหะ รมดำหรือกะไหล่ ว่ามีความเก่าหรือไม่&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
จากเวปไซ์จีพระ &lt;br /&gt;
จุดพิจารณาร่วมในการดูเหรียญ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
อายุของโลหะต้องมีความเก่าตามอายุการสร้างของเหรียญ เช่น เหรียญ พ.ศ. 2460 ทองแดงไม่เก่าก็คือ เก๊นั่นเอง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
กระไหล่หรือรมดำ ต้องเก่าตามอายุเหรียญ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เหรียญสึก ควรสึกเฉพาะส่วนที่นูนของเหรียญเท่านั้น ส่วนลึกสุดของเหรียญต้องคมชัด และดูได้ว่าเป็นเหรียญปั๊ม&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การดูรอยตัดปั๊มขอบเหรียญ ถ้าไม่มีหรือเป็นรอยตะไบถือว่าไม่ใช่เหรียญปั๊ม ยกเว้นเหรียญปั้มบังคับปลอก(บังคับขอบเหรียญ) เช่นเหรียญ ลพ.เดิม ปี 2482 ขอบจะเรียบครับ หรือเหรียญที่ตะไบขอบเช่นเหรียญ ลพ.คง วัดบางกระพ้อม บล็อกขอบตะไบ ครับ แต่เหรียญพิเศษแบบนี้จะมีไม่มากครับ แต่ถ้ามีรอยตัดปั๊มอาจเก๊คอมพิวเตอร์ก็ได้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เหรียญห่วงเชื่อม รอยเชื่อมเงินต้องมีความเก่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ไม่ควรเช่าเหรียญที่เลี่ยมพลาสติกไว้เพราะดูลำบากอาจหลอกตาได้ ยกเว้น เหรียญดูง่าย&lt;br /&gt;
เพิ่มเติมจากคมชัดลึก &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
: การศึกษาเรื่องราวของพระเครื่อง ประเภทเหรียญพระพุทธ และเหรียญพระคณาจารย์รุ่นเก่าๆ นั้น มีค่านิยมสูงมาก การทำปลอม จึงพัฒนาวิธีการทำให้ใกล้เคียงกับของแท้ยิ่งขึ้น โดยวิธีการที่ง่าย และเป็นที่นิยมที่สุด คือ การนำเหรียญแท้ไปถอดพิมพ์ ซึ่งจะทำให้ได้เหรียญปลอมที่มีจุดตำหนิทั้งด้านหน้าและด้านหลังใกล้เคียงกับ ของจริงมาก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
อย่างไรก็ตาม ความคมชัดของตัวหนังสือ เส้นแตก รูเจาะหูเหรียญ ตลอดจนด้านข้างของเหรียญ ก็ยังเป็นจุดสำคัญ ที่สามารถใช้ในการพิจารณาความแตกต่างระหว่างเหรียญแท้และเหรียญปลอมได้อย่าง ชัดเจนที่สุด&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในอดีตผู้สนใจศึกษาพระเครื่องประเภทเหรียญพระพุทธ และเหรียญพระคณาจารย์ หลายคนเลือกที่จะใช้วิธีการจดจำรายละเอียดที่สำคัญของตำหนิเหรียญทั้งหมด ซึ่งในพระเหรียญ ๑ เหรียญอาจจะมีจุดตำหนิให้จดจำมากถึง ๑๐ จุด นั่นหมายความว่า หากเราต้องเรียนรู้เหรียญ ๑๐๐ เหรียญ เราจะต้องจดจำตำหนิทั้งหมดถึง ๑,๐๐๐ จุด เลยทีเดียว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ดังนั้น แทนที่จะใช้วิธีการจดจำตำหนิทั้งหมด ผมกลับมีเทคนิคที่ใช้ในการศึกษาเหรียญแต่ละเหรียญ ด้วยวิธีการที่ง่ายกว่านั้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
นั่นก็คือ การศึกษาธรรมชาติของเหรียญ โดยอาศัยหลักพื้นฐาน ๔ ประการ ได้แก่&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๑.ความคมชัดของตัวหนังสือ หรืออักขระยันต์ ๒.พื้นผิวของเหรียญที่เรียบตึง ไม่มีร่องรอยของการถอดพิมพ์ ไม่มีขี้กลาก ๓.การเจาะรูหูเหรียญ ต้องมีเนื้อปลิ้นเกินที่เป็นธรรมชาติ และ ๔.วิวัฒนาการของการตัดขอบเหรียญ ซึ่งจะแตกต่างกันไปตามเทคโนโลยีในแต่ละยุคสมัย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ทั้ง ๔ ประการนี้ ถือเป็นจุดที่ใช้ในการพิจารณาเหรียญว่าแท้หรือปลอม ได้ชัดเจนยิ่งกว่าการจดจำตำหนิ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ที่สำคัญ ยังสามารถนำไปใช้ในการพิจารณาได้ทุกเหรียญ ไม่ว่าจะเป็นเหรียญในยุคสมัยใดก็ตาม เพราะถึงแม้ว่ากรรมวิธีการทำปลอมในปัจจุบันจะสามารถทำได้ใกล้เคียงกับของ จริงแค่ไหน แต่ธรรมชาติของการผลิตเหรียญแต่ละยุค ย่อมมีความแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ดังนั้น จะเห็นได้ว่า การซื้อ-ขายเหรียญในปัจจุบัน ผู้ชำนาญการจะใช้วิธีการพิจารณาด้านข้างของเหรียญเป็นบทสรุปว่า แท้หรือไม่&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เพราะ...ขอบด้านข้างของเหรียญเป็นสิ่งเดียวที่ยังไม่สามารถปลอมแปลงได้เหมือน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เนื่องจากร่องรอยที่ด้านข้างของเหรียญนั้น คือ ร่องรอยที่เกิดขึ้นโดยธรรมชาติ จากขั้นตอนการผลิตในแต่ละยุคสมัย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
อย่างไรก็ตาม การศึกษาเหรียญต่างๆ ตามข้อสังเกต ๔ ข้อข้างต้นนั้น จะต้องใช้เงินจำนวนมากเพื่อไปเช่าหาเหรียญมาศึกษา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
อีกทั้งเหรียญที่เป็นที่นิยมของวงการ ล้วนแล้วแต่เป็นเหรียญที่มีราคาแพง ตั้งแต่หลักหมื่นไปจนถึงหลักล้านแทบทั้งสิ้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ปัญหาจุดนี้ ผมจึงเสนอแนะแนวทางที่ประหยัดกว่า และน่าสนใจ สำหรับผู้ที่สนใจศึกษาแต่มีทุนน้อย นั่นก็คือ ให้ใช้วิธีไปเช่าเหรียญเก่าที่วงการไม่นิยม และมีราคาไม่แพงแทน เพื่อนำมาศึกษาธรรมชาติของเหรียญที่เกิดจากวิวัฒนาการในการปั๊ม และการตัดขอบเหรียญ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เพราะเหรียญที่ออกมาในยุคสมัยที่ใกล้เคียงกัน ย่อมจะมีขั้นตอนการผลิตที่คล้ายคลึงกัน อาจจะแตกต่างกันก็เพียงเล็กน้อยเท่านั้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ทั้งนี้ เพื่อให้ง่ายต่อการศึกษา ทำความเข้าใจ ผมจึงจำแนกเหรียญต่างๆ ตามกรรมวิธีการปั๊มตัดข้างเหรียญ โดยแบ่งออกเป็นออก ๓ ยุคสำคัญ คือ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ยุคที่ ๑.ประมาณ พ.ศ.๒๔๔๐-๒๔๘๕ ยุคที่ ๒.ประมาณ พ.ศ.๒๔๘๖-๒๔๙๙ และยุคที่ ๓.ประมาณ พ.ศ.๒๕๐๐-ปัจจุบัน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๑. ช่วงปี พ.ศ.๒๔๔๐-๒๔๘๕ เป็นช่วงที่นิยมสร้างเหรียญลักษณะรูปทรงกลม รูปไข่ รูปทรงอาร์ม และทรงเสมา ซึ่งรูปทรงเหรียญทั้ง ๔ ชนิดนี้ สามารถแยกตามกรรมวิธีการสร้างได้เป็น ๒ ชนิด คือ เหรียญชนิดปั๊มข้างเลื่อย และเหรียญชนิดปั๊มข้างกระบอก &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
โดยเหรียญชนิดปั๊มข้างเลื่อย ก็คือ การนำแผ่นโลหะที่มีขนาดใหญ่กว่าขนาดของเหรียญมาปั๊มให้ได้ตามลักษณะรูปทรง ที่ต้องการ จากนั้นจึงนำไปเลื่อยฉลุให้สวยงามออกมาเป็นเหรียญตามรูปทรงนั้นๆ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ส่วน การปั๊มข้างกระบอก ก็คือ การนำแผ่นโลหะมาเลื่อยให้ได้ตามรูปทรงของเหรียญที่จะทำการปั๊ม เพื่อเข้ากระบอก และการปั๊มเหรียญนั้นๆ ดังนั้น ด้านข้างของเหรียญปั๊มชนิดนี้จึงมีความเรียบเนียน เนื่องจากการกดปั๊มโดยมีตัวกระบอกเป็นตัวบังคับ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
อย่างไรก็ตาม บางเหรียญอาจมีเส้นทิวบางๆ ในขอบข้างเหรียญ ซึ่งเกิดจากการแต่งขอบให้สวยงามก็ได้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๒. เหรียญชนิดปั๊มข้างตัด (ปั๊มตัดยุคเก่า) เป็นยุคที่เริ่มพัฒนากรรมวิธีการจัดสร้างเหรียญ ด้วยการนำเครื่องจักรที่ทันสมัยมากขึ้น มาใช้แทนกรรมวิธีแบบเก่า ที่ใช้การเข้ากระบอก และต้องเลื่อยขอบออก เพื่อตกแต่งในขั้นตอนสุดท้าย ด้านข้างของเหรียญจะมีลักษณะมนๆ ไม่ค่อยมีริ้วรอยมากนัก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๓. หรียญปั๊มตัดยุค พ.ศ.๒๕๐๐-ปัจจุบัน ในยุคนี้ได้มีการพัฒนาตัวตัดข้างเหรียญที่ทันสมัย เพื่อความสะดวกในการตัดขอบเหรียญในจำนวนมากๆ ตัวตัดยุคนี้จึงค่อนข้างคมชัด&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
นับตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน แม้จะมีผู้จัดทำหนังสือชี้ตำหนิด้านหน้า-ด้านหลังของเหรียญออกมาแล้วมากมาย หลายต่อหลายเล่ม แต่การเจาะลึกถึงรายละเอียดวิธีการพิจารณาด้านข้างของเหรียญ ซึ่งเป็นจุดที่สำคัญ และเป็นบทสรุปความจริง-ปลอมของเหรียญแบบนี้นั้น แทบจะไม่เคยปรากฏในหนังสือเล่มใดเลย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ดังนั้น ในหนังสือ “เหรียญยอดนิยมอมตะแดนสยาม เล่ม ๒” ผมจึงรวบรวมภาพด้านหน้า ด้านหลัง และขอบข้างเหรียญ ตลอดจนข้อมูลเชิงลึกเอาไว้ เพื่อเป็นแนวทางในการเรียนรู้ สำหรับผู้ที่สนใจศึกษาพระเครื่องประเภทเหรียญโดยเฉพาะ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หากใครต้องการจะเจาะลึกเรื่องราวของเหรียญพระพุทธ และเหรียญพระคณาจารย์แล้ว จะเป็นประโยชน์ต่อผู้ที่สนใจศึกษาพระเหรียญอย่างแน่นอน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หรือเข้าไปศึกษาข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่ www.boytarprajun.com &lt;http: www.boytarprajun.com=&quot;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระเครื่อง พระเกจิ เหรียญทุกชนิด.....พระแท้พระปลอม ดูอย่างไร ? ตอนที่-1 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระจะแท้หรือปลอมขึ้นอยู่ที่องค์พระเป็นหลัก ไม่ใช่ว่าเดิมเป็นพระของใคร ได้จากที่ไหน เคยผ่านสงครามอะไรใครแขวนแล้วโดนยิงไม่เข้า ฟันไม่ออกมามั่ง นั่นไม่ใช่แนวทางที่ถูกต้องในการสะสมพระเครื่องแบบอาศัยเหตุและผลเป็นข้อสรุป แล้วแนวทางที่ถูกมันเป็นอย่างไร ? ครับตามผมมาเดี๋ยวท่านจะเข้าใจเอง....&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ต่อไปเป็นแนวทางและพื้นฐานที่ถูกต้องในการที่จะศึกษาและสะสมพระเครื่องครับ ถ้าท่านใช้เหตุและผลมากกว่าใช้หู หรือใช้ความน่าเชื่อถือต่อบุคคลที่ท่านจะเช่าพระเครื่องต่อจากเขา เป็นเกณฑ์ในการตัดสินใจ หากจะถามกันตรงๆ ว่าการศึกษาเรื่องเหรียญ การดูเหรียญให้ขาด มีหลักสำคัญอะไรบ้าง แนวทางเป็นอย่างนี้ครับ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
รู้จักผู้สร้าง รู้จักวัดที่สร้าง รู้ประวัติการสร้าง.......&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ศึกษาเรื่องแบบและแม่พิมพ์ของพระที่จะสะสม........&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ศึกษาเรื่องธรรมชาติ การแปรเปลี่ยนตามอายุของโลหะที่สร้างเหรียญ......&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ศึกษาเรื่องตำหนิ จุดตาย เส้นขนแมว เนื้อปลิ้น เนื้อเกิน การตัดขอบ........&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ข้อสุดท้าย....สำคัญนะครับต้องเคยเห็นของแท้ และเห็นบ่อยๆ ในเน็ตฯมีเยอะแยะตามศูนย์พระชื่อดังต่างๆ.....&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แต่เอาเข้าจริงแล้วก็ไม่ค่อยมีใครใส่ใจกับการศึกษาข้อมูลเบื้องต้นของพระเหรียญเลยจะจำแต่ตำหนิพิมพ์อย่างเดียว เมื่อได้พระมาก็จะส่องกันตะพึดตะพือ แล้วก็มาเปิดตำราดูตำหนิพระเครื่อง พระเหรียญกันอย่างเดียว การกระทำอย่างนี้จะเป็นเครื่องขวางกั้นภูมิปัญญาและความรู้ไม่ทำให้ดูพระเป็นได้จริงๆสักที อย่างมากก็จะรู้ว่าพระรุ่นนี้ชื่ออะไร ใครสร้าง ออกที่ไหน เท่านั้นเองที่เหลือก็อาศัยวัดดวงหรือให้คนอื่นดูให้ถึงจะแน่ใจว่าใช่พระแท้หรือเปล่า สุดท้ายดูกันสิบตาก็ว่าไม่เหมือนกันสักคน &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การศึกษาพระเครื่องทุกชนิดควรศึกษาและจดจำเรื่องแบบพิมพ์มาก่อนเป็นอันดับแรก ยิ่งรู้ถึงที่ไปที่มาว่ามีการทำแม่พิมพ์อย่างไร วิธีไหน เป็นสิ่งที่ควรเรียนรู้ให้มากเข้าไว้ นั่นจะทำให้เรามีความรู้ในการดูพระเครื่อง พระเหรียญยิ่งขึ้น สามารถแยกออกระหว่างของแท้และของปลอมได้อย่างชำนาญยิ่งขึ้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แม่พิมพ์ของพระเครื่อง พระเหรียญ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระทุกชนิดย่อมสร้างจากแม่พิมพ์ ไม่ว่าจะเป็นพระชนิดใดก็ตาม ทั้งเนื้อชิน ดิน ผง พระเหรียญ ยกเว้นแต่พระเครื่องที่ลอยองค์เท่านั้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เวลาที่ท่านเอาพระเครื่องของท่านไปให้เซียนพระดูว่าแท้หรือไม่ประการใด ในตอนแรกเขาจะดูด้วยตาเปล่าก่อนหากดูดีแล้วจึงจะหยิบกล้องมาส่องดู หรือไม่ก็หยิบพลิกไปพลิกมาแล้วก็ส่งคีนให้พร้อมกับพูดว่า “ผิดพิมพ์ครับ”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แม่พิมพ์ของพระเหรียญนั้นสามรถแบ่งออกเป็น 2 ยุค คือ ยุคที่ 1.ประมาณ 2440-2499 พระเก่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ยุคที่ 2.ประมาณ 2500-ปัจจุบัน พระใหม่&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในยุคโบราณนั้นสามารถแยกวิธีการสร้างเป็น 2 ชนิด คือ เหรียญชนิดปั้มข้างเลื่อยและเหรียญข้างกระบอก วิธีการสร้างนั้นเขานำเอาแม่พิมพ์ทั้งด้านหน้าและด้านหลังใส่เครื่องปั้ม แล้วกระแทกอย่างแรงบนแผ่นโลหะที่รีดจนบางแล้ว ถ้าเป็นชนิดข้างเลื่อยนั้นจะนำแผ่นโลหะที่ใหญ่กว่าขนาดของเหรียญมาปั้มให้ได้ตามรูป แล้วจึงนำไปเลื่อยฉลุให้สวยงามตามแบบรูปทรงของเหรียญนั้นๆ การสร้างพระเหรียญในยุคประมาณ ปีพ.ศ.24....กว่าๆโลหะที่นำมาปั๊มส่วนมากมักจะเป็นโลหะประเภททองแดงเป็นหลัก ยกเว้นเป็นพิธีการสร้างของเจ้าขุนมูลนายทั้งหลาย ที่มียศถาบรรดาศักดิ์อาจจะมีเนื้อทองคำและเนื้อเงินเพิ่มเข้ามาด้วย &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แม่พิมพ์ของพระเหรียญในสมัยก่อนนั้นจะนำเอารางรถไฟเก่าๆมาทำเพราะมีความคงทนแข็งแรงมาก แบบของเหรียญก็จะออกแบบเตรียมไว้ทั้งหน้า-หลัง โดยเขียนเอาไว้บนกระดาษสา แล้วค่อยเขียนแบบตามที่ปรากฏบนแผ่นกระดาษสาลงบนเหล็กรางรถไฟ แล้วจึงนำเหล็กนั้นมาเผาไฟให้แดงทั้งแท่ง รอจนเหล็กเริ่มเย็น ตอนนี้เองเนื้อเหล็กจะแข็งแต่ไม่ถึงกับแข็งมาก จึงนำเอาเครื่องมือมาแกะตามรูปที่เขียนเอาไว้บนเหล็กก่อนที่จะเผาไฟการแกะด้วยมือนั้นความลึกจะไม่ได้มากเหมือนกับการแกะด้วยเครื่อง จึงทำให้เกิดเป็นมิติแบบนูนต่ำออกมา ไม่นูนสูงเหมือนเหรียญรุ่นใหม่ บางครั้งอาจจะแกะพลาดบ้างเป็นริ้วรอยเส้นบางๆที่เราเรียกว่า “เส้นขนแมว” นั่นเอง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เหรียญยุคโบราณนั้นตอนที่ช่างแกะมักจะไม่ได้แกะหูเหรียญเอาไว้เลย(สงสัยจะลืมหรือตั้งใจก็ไม่ทราบได้) จึงต้องนำมาเชื่อมติดเอาไว้ทีหลังโดยใช้ตะกั่วหรือเงินมาเชื่อมติดเอาไว้ขึ้นอยู่กับโลหะที่นำมาสร้างพระนั้นเป็นหลัก ต่อมาค่อยมีการพัฒนาขึ้นประมาณปี พ.ศ. 2484 ขึ้นมา ค่อยเริ่มมีการแกะให้มีหูในตัวอยู่ในแม่พิมพ์เลย ไม่ต้องมาเชื่อมติดทีหลัง เหรียญลักษณะนี้มักจะมีเนื้อปลิ้นมาทางด้านหลังบริเวณหูเหรียญ ในวงการเรียกว่า “ตาไก่” เหรียญยุคนี้ต้องนำมาเข้าเครื่องตัด หรือนำมาเลื่อยฉลุอีกทีหนึ่ง เพราะเมื่อปั๊มออกมาแล้วจะไม่ออกมาเป็นเหรียญแบบสำเร็จเลย เมื่อปั๊มแล้วจะมีเนื้อเกินติดมาด้วยเรียกว่าปีกเหรียญ ต้องนำมาตัดอีกทีจึงจะออกมาเป็นเหรียญอย่างที่เห็น.......&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: red; font-size: large;&quot;&gt;วิธีดูพื้นเหรียญปั้ม&lt;/span&gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&quot; รู้ไว้มีชัยไปกว่าครึ่ง ” &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
“ผิว” เป็นส่วนชั้นนอกสุด ที่สามารถมองเห็นได้ก่อนส่วนอื่น พระเครื่องบางอย่างไม่สามารถมองเห็นเนื้อภายในได้ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อสมัยก่อน การพิจารณาว่าเหรียญแท้หรือเทียมนั้น จะใช้หลักการดูตำหนิ หรือจดจำเค้าใบหน้าของหลวงพ่อ ปัจจุบันขบวนการปลอมเหรียญได้ทำตำหนิในหนังสือ จึงเหมือนเป็นการชี้โพรงให้กระรอก เข้าไปอีก &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ก่อนที่จะมาเป็นเหรียญดังทั้งหลายนั้น วิธีการทำมีอยู่ว่า จะต้องเอาแผ่นโลหะเข้าเตาไฟเผาเพื่อให้อ่อนตัว จากนั้นก็เอาเข้าเครื่องปั๊ม ซึ่งเครื่องก็จะกระแทกอย่างแรง เพื่อตัดขอบเหรียญให้ขาดออกจากกัน การที่โลหะถูกความร้อนจนอ่อนตัว แล้วถูกกระแทกอัดซ้ำอย่างหนักจะทำให้เนื้อโลหะเกิดการอัดแน่น &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ผิวของเหรียญที่ปั๊มออกมาจึงต้องมีลักษณะตึง เรียบ แน่น ไม่บวมหรือมีเนื้อเกินขรุขระ หากเหรียญมีผิวขรุขระไม่เรียบ มีหลายสาเหตุด้วยกัน เช่น การเอาบล็อกเก่ามาปั๊มใหม่ ซึ่งบล็อกของเหรียญจะทำด้วยเหล็กกล้า เหนียวและแข็ง แต่ถึงจะเหนียวและแข็งขนาดไหน ก็ไม่ทนทานต่อการเกิดสนิม กัดกินได้ เนื่องจากถูกความชื้น หรือละอองในอากาศ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ครั้นเอาบล็อกที่เป็นสนิมมาทำความสะอาด แล้วปั๊มเหรียญใหม่ ผิวของเหรียญ ย่อมขรุขระตามไปด้วย มีเนื้อเกินเป็นจุดๆหรือเป็นบางแห่ง ซึ่งเรียกลักษณะนี้ว่า “ เหรียญขี้ลาภ ” ซึ่งเหรียญประเภทนี้วงการไม่ค่อยให้ความนิยม ปล่อยยากเพราะถือว่าปั๊มขึ้นมาทีหลัง &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ผิวเหรียญอีกแบบหนึ่งที่ไม่น่าไว้วางใจ คือพื้นผิวของเหรียญลาดเอียงเป็นหลุมเป็นบ่อ เหรียญแบบนี้มักเป็นเหรียญหล่อถอดพิมพ์ โดยเอาเหรียญแท้ไปถอดพิมพ์ขึ้นมาใหม่ แล้วหลอมตะกั่วเทลงไป สังเกตได้ง่ายว่าผิวจะไม่ตีงเรียบและแน่น จึงมักจะนำไปชุบทองแดง รมผิว หรือกะไหล่ทอง เพื่อปกปิดไม้ให้รู้ว่าหล่อมาจากเนื้อตะกั่ว ที่สำคัญมักเหลี่ยมพลาสติกจับขอบไว้ด้วย จึงต้องพึงระวังให้ดี &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เหรียญปั๊มของเก่าแท้จะมีลักษณะแห้งซีด ไม่แวววาว สดใส มีคราบสนิทความเก่าจับตามพื้นผิวเป็นจุด เหรียญที่สร้างโดยการปั๊มเนื้อจะดูแน่น ตึงเรียบ ไม่มีรูพรุนของฟองอากาศ ยกเว้นรอยสนิทกัดกิน ส่วนเหรียญที่สร้างโดยการหล่อ หรือฉีดเนื้อโลหะเข้าแม่พิมพ์อย่างเหรียญคอมพิวเตอร์ เนื้อเหรียญจะดูไม่แน่นตึง มีรูพรุนของฟองอากาศหรือ “ตามด” เป็นจุดๆ และเป็นบางแห่ง &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลักเกณฑ์พิจารณาพื้นผิวของเหรียญปั๊มขอสรุปง่ายๆ ดังนี้ครับ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
1. พื้นเหรียญต้องตึง เรียบแน่น ไม่ขรุขระเป็นขี้กลาก หรือมีเนื้อเกินเป็นก้อนๆ และต้องไม่บวม &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
2. เหรียญที่มีความเก่า เนื้อเหรียญจะมีความเก่า โดยโลหะจะมีลักษณะแห้ง ซีด ไม่แวววาว &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
3. เหรียญเก่าที่ถูกสนิทกัดกินพื้นผิวจนผุกกร่อน รอยรูพรุนจะมีเกือบทั่วเหรียญและเป็นการผุกร่อนจากภายนอก กินลึกเข้าไปในเนื้อเหรียญ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
4. รอยรูพรุนตามพื้นผิวเหรียญ ถ้ามีรูพรุนเป็นจุดๆ บางแห่งและมีจำนวนน้อยนั้น จะเกิดจากการหดตัวของเนื้อโลหะ ไม่ได้เกิดจาก การกัดกินของสนิทภายนอก &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลักการพิจารณาทั้งหมดนี้ อาจช่วยหนักให้เป็นเบา ได้เช่าของแท้ เพราะการดูแค่พื้นผิวของเหรียญไม่ต้องดูส่วนอื่นๆ สามารถบอกได้ทันทีว่า แท้หรือเทียม &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เป็นความรู้มากเลยทีเดียวครับ คุณเหลือน้องๆๆที่เข้ามาเล่นใหม่ๆอ่านแล้วก็คงจะห่างไกลของเก๊ไปได้ระดับหนึ่งนะครับ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ผม อยากจะเสริมนิดหนึ่งก็คือ บางเหรียญที่เขาทำมาเป็นห่วงในตัวการห้อยแขวนมักทำให้เกิดการสึกหรอ การดูลักษณะการสึกก็สำคัญครับ กล่าวคือ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
1.การสึกของห่วงมักเกิดขึ้นภายในห่วงด้านในบนมากกว่าด้านอื่น &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
2.การสึกของเหรียญมักเกิดขึ้นกับด้านล่างของเหรียญมากกว่าด้านอื่นเล็กน้อยเพราะโดนความหนาของห่วงชะลอไว้ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
3.การสึกของห่วงและผิวเหรียญต้องไปด้วยกันได้หมายถึงพอพอกัน &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
4.เหรียญที่อ้างว่าถูกล้างมาถ้าไม่จำเป็นผมจะไม่ค่อยจับเพราะปัจจุบันดูยากมาก &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
5.ดูว่าเป็นเหรียญปั๊มยุคไหนแล้วสังเกตุการตัดขอบให้ดีอันนี้เป็นข้อยุติของเหรียญเก๊ระดับ 5 ดาวปาดคอ &lt;br /&gt;
&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&lt;span style=&quot;color: red; font-size: large;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; การดูขอบเหรียญ&lt;/span&gt; &lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &lt;br /&gt;
ที่จริงเหรียญ เป็นสายที่ไม่ถนัด แต่ก็มีความเข้าใจเรื่องขอบเหรียญ โดยใช้เป็นแนวทางการพิจารณาเหรียญตลอดมา &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การดูขอบเหรียญเป็นวิธีดูตามหลักของเซียนพระรุ่นใหม่ ๆ รวมถึงเวียนพระรุ่นเก่าบางท่านนิยมกัน เพราะเป็นการดูตามหลักข้อเท็จจริง ตั้งแต่หนังสือคุณบอย ท่าพระจันทร์ออก ทำให้มีคนเข้าใจเรื่องขอบเหรียญมากยิ่งขึ้น ผมเคยนำพระเลี่ยมทองไปขายคุณบอยเขาองค์หนึ่งเก่งขนาดนั้นเขายังขอแกะดูขอบเหรียญเพื่อความชัวร์ ถ้าดูแล้วไม่ซื้อเขาก็ยินดีจ่ายค่าเสียหายให้หลายพันครับ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในทางกลับกัน เซียนพระบางท่านที่เก่งและแม่นในพระสายนั้น ๆ บางคนก็ไม่เข้าใจเรื่องขอบเหรียญก็มีครับ เช่นผมเคยคุยกับสายตรงที่เก่งมาก ๆ เรื่อง อ.ดู่ แต่เขาไม่รู้เรื่องขอบเหรียญเลยแม้แต่น้อย อาศัยความเชี่ยวชาญที่เห็นของมามากจำลายมือจำตำหนิได้ แต่เชื่อเถอะครับไม่มีอะไรชัวร์เท่าขอบเหรียญปั๊มตัด ยิ่งเหรียญยุคใหม่ ๆ ตั้งแต่ปี ๒๕๑๐ เป็นต้นมาแทบจะเป็นตัวชี้ขาดที่ชัดเจนมากที่สุด &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เหรียญตีปลอกหรือขอบกระบอก เป็นเทคนิคสมัยก่อน ตัดโลหะให้ใกล้เคียงกับบล๊อคแล้วปั๊ม ขอบจึงเรียบ บางเหรียญก็จะมีขอบคม ๆ ปลิ้นมาด้านหลัง เช่นเหรียญมงคลบพิตรปี ๒๔๖๐ เหรียญยอดนิยมอย่างเหรียญขอเบ็ด ก็มีตำหนิธรรมชาติจากการปั๊มตีปลอก คือผิวเหรียญยุบตรงไหนนูนตรงไหน หน้าหลังถ้าเข้าใจก็จะหลงทางยากครับ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เหรียญเลื่อย ก็ปั๊มออกมาเป็นองค์ ๆ แล้วใช้เลื่อยตัดให้พอดีขอบ อย่างเหรียญวัดพนัญเชิงปี ๒๔๖๐ ทีนี้เมื่อเรารู้ว่าเหรียญนี้ขอบเป็นเหรียญเลื่อย เมื่อเจอเหรียญนี้ขอบปั๊มตัด ก็ไม่ต้องไปไล่ตำหนิให้เสียเวลาเพราะเก๊แน่นอน เคยมีเหรียญเสี้ยนตองเข้ามาในสนามเซียนพระรุ่นเก่า ๆ หลายคนดูกันแล้วดูกันอีกไม่กล้าซื้อบางคนต่อราคาต่ำไว้ก่อนเพราะไม่มั่นใจ ผมเห็นเลยโทรไปถามเพื่อนที่เล่นสายนี้ เขาถามกลับมาว่าขอบเลื่อยหรือขอบปั๊ม ผมบอกขอบปั๊มตัด เพื่อนบอกเลยว่าคืนเขาไป เพราะเหรียญเสี้ยนตองเป็นเหรียญปั๊ม &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เรื่องขอบเหรียญจึงเป็นเบสิคที่นักเล่นพระรุ่นใหม่จำเป็นต้องรู้ไว้ครับ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เหรียญปั๊มตัดขอบ หากจำรอยตัดได้ไม่ว่าจะด้านใดด้านหนึ่ง ก็หมดสิทธิ์โดนของเก๊แน่นอนครับ เพราะสมัยนี้เก๊ตำหนิได้ครบแต่ยังเก๊ขอบไม่ได้ ตัวอย่างเหรียญที่มีรอยปั๊มตัดขอบชัดเจนมากจนจำเป็นตำหนิได้ ก็คือเหรียญเปิดโลก อ.ดู่วัดสะแก จำขอบตัดด้านล่างก็พอครับ เก๊ยังไงก็ถอดไม่ได้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ขอบตัดเป็นตัวยุติปัญหาเก๊แท้ สวดพระกันได้อีกต่างหาก แม้แต่ต่างประเทศในคดีสำคัญ ๆ ยังยึดถือเอารอยตัดของมีคม เป็นหลักฐานสำคัญในการชี้เป็นชี้ตายให้แก่คดีฆาตกรรมมาแล้ว เพราะรอยตัดของมีดแต่ละเล่มจะทิ้งร่อยรอยไม่เหมือนกัน เช่นเดียวกันกับขอบปั๊มเหรียญจะทิ้งร่องรอยเฉพาะที่ไม่เหมือนกันเช่นกันครับ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ทำไมเซียนพระบางคนที่ไม่ถนัดในเหรียญนั้น ๆ มักจะส่องขอบแล้วพอสันนิษฐานได้ว่าเหรียญนั้นเก๊หรือแท้ ก่อนไปไล่ตำหนิอื่น ๆ หากเหรียญเก๊ที่ถอดพิมพ์มา เหรียญเก๊สมัยก่อนทุกเหรียญมักจะมีรอยปั๊มตัด ๒ รอยซ้อน ๆกันตรงขอบเหรียญ คือรอยตัดของเหรียญแท้ที่ถอดมา กับรอยตัดของใหม่ หากเหรียญที่มีรอยปั๊มตัดตรงขอบข้าง ๒ รอยไม่ว่าจะบริเวณใดบริเวณหนึ่ง เหรียญนั้นจะเก๊ทันที&lt;br /&gt;
ยกเว้นเหรียญบางรุ่นที่ถอดแบบมาจากรุ่นแรก ๆ ก็เป็นข้อยกเว้นครับ&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &lt;br /&gt;
เหรียญปั๊ม มีการสร้างกันมาตั้งแต่ พศ. ๒๔๔๐ เช่นเหรียญพระพุทธชินสีห์ วัดบวรนิเวศซึ่งค่านิยมสูงมากๆ จากที่พระเครื่องมีราคาสูงมานี่เองทำให้ผู้ทำปลอมมีการพัฒนาแบบชนิดที่เรียกว่า ใกล้เคียงของแท้จริงๆ ยิ่งถ้าพูดถึงตำหนิด้วยแล้วของปลอมปัจจุบันทำได้เหมือนมาก จะต่างก็แต่ความคมชัดของรายละเอียดเช่น ตัวยันต์ ตัวหนังสือ เส้นแตกต่างๆ หรือรอยเจาะหูในเหรียญทีมีหู แต่จุดสำคัญที่สุดที่จะกล่าวถึงในวันนี้คือเรื่อง การพิจารณาขอบข้างของเหรียญครับ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การดูขอบข้างเหรียญเป็นวิธีดูตามหลักของเซียนพระยุคปัจจุบัน ซึ่งเป็นบทสรุปว่า พระองค์นั้นแท้หรือไม่ เพราะขอบข้างเหรียญจะไม่สามารถทำได้เหมือนจริง ผู้ที่จะศึกษาเรื่องเหรียญต้องเข้าใจธรรมชาติของเหรียญที่ทำ เพระเป็นขอบเหรียญจะเกิดจากขั้นตอนการสร้างนั่นเอง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ขอบข้างเหรียญแบ่งเป็นลักษณะรอยขอบ เป็น 3 ลักษณะคือ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
1...เหรียญแบบปั๊มข้างเลื่อย......ก็เหมือนกับการปั๊มพระในปัจจุบันแต่จะปั๊มในแผ่นโลหะที่มีขนาดใหญ่กว่าเหรียญ เมื่อปั๊มเสร็จ ก็จะมาเลื่อยฉลุให้เหรียญได้ตามรูปทรงนั้นๆ ( พอดีกรอบ ) เหรียญลักษณะนี้ จะสร้างในยุค ปีพ.ศ. ๒๔๔๐-๒๔๘๕ ( ข้อมูลจากหนังสือคุณบอย ท่าพระจันทร์ ) เหรียญแบบข้างเลื่อยนี้เราจะเห็นรอยเลื่อยอยู่บริเวณขอบเหรียญ ซึ่งเราก็ต้องศึกษาการเลื่อยของเหรียญด้วยประกอบการพิจารณา หากเราทราบว่าเหรียญรุ่นไหนเป็นแบบข้างเลื่อยแล้ว เมื่อเจอเหรียญรุ่นนั้นเป็นแบบอื่น ก็ไม่จำเป็นต้องไปไล่ติหนิอีกให้เสียเวลา เพราะเป็นพระปลอมแน่นอน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
2...เหรียญแบบปั๊มข้างกระบอก...(ตีปลอก ) เป็นเทคนิคสมัยก่อน ตัดโลหะให้เป็นรูปทรงตามเหรียญใกล้เเหรียญเป็นบล๊อคแล้วปั๊ม ขอบจึงเรียบ บางเหรียญก็จะมีขอบคม ๆ ปลิ้นมาด้านหลัง เหรียญชนิดนี้จะสร้างในยุค พ.ศ. ๒๔๔๐-๒๔๘๕ เช่นเหรียญมงคลบพิตรปี ๒๔๖๐ เหรียญยอดนิยมอย่างเหรียญขอเบ็ดหลวงปู่กลั่น วัดพระญาติฯ ก็มีตำหนิธรรมชาติจากการปั๊มตีปลอก &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
3....เหรียญปั๊มข้างตัด เป็นวิวัฒนาการสมัยใหม่ เกิดในยุคหลัง เนื่องจากการสร้างแบบเลื่อยขอบและปั๊มข้างกระบอกเป็นการทำที่ยุ่งยากเสียเวลา เป็นการใช้เครื่องจักรทีทันสมัย แต่การทำเหรียญแบบนี้ยุคแรกๆ ขอบเหรียญจะมีลักษณะมนๆ ไม่ค่อยมีริ้วรอยมากนักแต่อย่างไรก็ดี หากจำรอยตัดได้ไม่ว่าจะด้านใดด้านหนึ่ง ก็หมดสิทธิ์โดนของเก๊แน่นอนครับ เพราะสมัยนี้เก๊ตำหนิได้ครบแต่ยังเก๊ขอบไม่ได้ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
รอยข้างขอบเหรียญหรือรอยตัดเป็นตัวยุติปัญหาเก๊แท้ อย่างแม่นยำที่นักสะสมพระเครื่องควรทราบและศึกษา เพราะเรื่องรอยข้างเป็นสิ่งที่เกิดตามธรรมชาติ ดั้งเช่นในเรื่อง ของกองพิสูตรหลักฐานอาชฌากรรมจากปากกระบอกปืน ยังทราบว่าหัวลูกปืนมาจากปากกระบอกปืนกระบอกใดหรือ แม้แต่ต่างประเทศในคดีสำคัญ ๆ ยังยึดถือเอารอยตัดของๆมีคม เป็นหลักฐานสำคัญในการชี้เป็นชี้ตายให้แก่คดีฆาตกรรมมาแล้ว เพราะรอยตัดของมีดแต่ละเล่มจะทิ้งร่อยรอยไม่เหมือนกัน เช่นเดียวกันกับขอบปั๊มเหรียญจะทิ้งร่องรอยเฉพาะที่ไม่เหมือนกันเช่นกันครับ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ด้วยเหตุนี้ รอยข้างขอบเหรียญ หรือรอยตัด รอยเลื่อย จึงเป็นสิ่งที่นักสะสมควรศึกษา และควรรู้ว่า รุ่นไหนมีการสร้างแบบใด เพราะถ้าเราทราบ การสร้างแบบใดแล้ว หากรอยข้างขอบตัดเหรียญผิดจากเหรียญที่ศึกษามา ก็ไม่จำเป็นต้องดูส่วนอื่นๆ แล้วครับ เพราะเหรียญนั้นเก๊หรือปลอมแน่นอน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ผมขอเพิ่มเติมอีกหน่อยครับ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การดูรอยตัดข้างเหรียญ เป็นการดูขั้นสุดท้ายที่สรุป เก๊ แท้ ในยุคปัจจุบันนี้แล้ว ตามที่ท่านพร ได้กล่าวไว้ข้างต้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แต่ก็ยังมีข้อยกเว้น อีกประการหนึ่ง ในการดูรอยตัดขอบข้าง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ขอยกเว้นที่ว่าก็คือ รอยตัดไม่สามารถใช้ได้กับ เหรียญกลม ที่ไม่มีหูเหรียญ เพราะอะไร หรือครับ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในการปั๊มเหรีญทุกประเภท ที่มีหูเหรียญ เหรียญทุกเหรียญจะถูกบังคับเข้าเครื่องตัด ในตำแหน่งที่หูเหรียญต้องอยู่ด้านบนเพียงตำแหน่งเดียว นั่นทำให้รอยตัดขอบเหรียญของทุกเหรียญ เหมือนกัน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ส่วนการปั๊มเหรียญกลม ที่ไม่มีหูเหรียญ เหรียญสามารถเข้าเครื่องตัดได้ทุกตำแหน่ง ที่เราเรียกันว่า บล็อกหมุน ทำให้รอยตัดของแต่ละเหรียญ อยู่ในตำแหน่งที่ไม่ตรงกัน แต่ถ้าพิจารณาให้ดี ก็จะมีรอยตัดตรงกันไม่จุดใดก็จุดหนึ่ง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ยกตัวอย่าง เหรียญมหาลาภ หลวงพ่อพรหม วัดช่องแค เป็นเหรียญกลมที่ไม่มีหูเหรียญ ดังนั้นรอยตัดของเหรียญแท้ สองเหรียญ ในตำแหน่งเดียวกันไม่เหมือนกันก็ได้ แต่ถ้าพิจารณาให้ถี่ถ้วน จะเห็นว่ามีรอยตัดเหมือนกัน แต่อาจจะอยู่ต่างจุดกัน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
นั่นจึงเป็นสาเหตุให้ บางสำนักไม่กล้าออกบัตรรับรองให้กับเหรียญรุ่นนี้ ซึ่งทั้งๆที่หากจะพิจารณาให้ถ่องแท้แล้ว เหรียญทุกเหรียญสามารถพิจารณาวินิจฉัย เก๊ แท้ ได้ทุกเหรียญ ครับ</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://prarayong.blogspot.com/feeds/5696680435096722239/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://prarayong.blogspot.com/2010/05/blog-post_5282.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default/5696680435096722239'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default/5696680435096722239'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://prarayong.blogspot.com/2010/05/blog-post_5282.html' title='วิธีดูเหรียญแท้ เหรียญปลอม พระเหรียญ เหรียญพระเกจิ ดูอย่างไร'/><author><name>Bermudathai</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12914619930850707848</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjFKtuzAzKV0bhbH9B23Tw2wqUmnnWpiZsIEzYVu4ZiqYRn2UYjtV1AOp86bIJqhwtyaE5nQhXky4rPJG5uqCw1PvwX0lWQ59xAuQdRFTv-evAM-e5lThiWyDZGmHWJBZY/s220/spd_20100122132257_b.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6864784004799676026.post-6763510038941176636</id><published>2010-05-28T23:07:00.000-07:00</published><updated>2010-05-28T23:24:33.880-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ประวัติท่านพ่อทอก ธม.มรต.ตโน วัดหนองชิ่ม จ.จันทบุรี"/><title type='text'>ประวัติท่านพ่อทอก ธม.มรต.ตโน วัดหนองชิ่ม จ.จันทบุรี</title><content type='html'>ท่านพ่อทอก ธม.มรต.ตโน อดีตเจ้าอาวาสแห่งวัดหนองชิ่ม ต.หนองชิ่ม อ.แหลมสิงห์ จ.จันทบุรี &lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhzJv6zYdkhI6ry7JDLhMhzS5nC_OEZHuPuznONdFbkj7QMZEhfufTNJM_oCG2QqoDzB8_3VD3KWykQVzXVxeiZs1l-x_rFGYYxKQYhmo2gPHTB1Zval-EwBwag2ACgiXXTAaUA6TiGvq3S/s1600/6338934191949450001.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhzJv6zYdkhI6ry7JDLhMhzS5nC_OEZHuPuznONdFbkj7QMZEhfufTNJM_oCG2QqoDzB8_3VD3KWykQVzXVxeiZs1l-x_rFGYYxKQYhmo2gPHTB1Zval-EwBwag2ACgiXXTAaUA6TiGvq3S/s320/6338934191949450001.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกิดเมื่อ วันอังคาร (วันที่ไม่มีการบันทึกไว้) เดือน 6 ปีขาล พ.ศ.2407 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
บิดาชื่อโทน รัตนสร้อย มารดาชื่อ นางส่วน รัตนสร้อย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
อุปสมบทเมื่อวันเสาร์ที่ 5 มิถุนายน 2428 ตรงกับวันขึ้น 4 ค่ำ เดือน 7&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ณ พัทธสีมา วัดตะปอนน้อย อ.ขลุง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
มีพระวินัยธรรม(มา) เป็นอุปัชฌาย์ พระอธิการต้อย เป็นพระกรรมวาจาจารย์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
มรณภาพเมื่อวันเสาร์ที่ 3 กุมภาพันธ์ 2493&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ตรงกับวันแรม 12 ค่ำ เดือน 2 เวลา 21.00 น.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
นับอายุได้ 85 ปี 64 พรรษา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
วัตถุมงคลของหลวงพ่อทอก สร้างหลังจากที่ท่านได้มรณภาพแล้ว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แต่ก็มีประสบการณ์ต่างๆ มากมายนับครั้งไม่ถ้วน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ซึ่งชาวบ้านหนองชิ่ม ต่างเคารพเลื่อมใส และถือเป็นวัตถุมงคลอีกชิ้นหนึ่งของจังหวัดจันทบุรี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ที่ใครๆก็ต่างหวงแหนครับ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หากมีโอกาสพบเห็น อย่าปล่อยให้ผ่านไปนะครับ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ข้อมูลจากหนังสือ รวมสุดยอดพระเครื่องเมืองจันทบุรี &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ขอขอบคุณ คุณสรรค์ จันทบุรี ผู้จัดทำหนังสือครับ</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://prarayong.blogspot.com/feeds/6763510038941176636/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://prarayong.blogspot.com/2010/05/blog-post_9012.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default/6763510038941176636'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default/6763510038941176636'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://prarayong.blogspot.com/2010/05/blog-post_9012.html' title='ประวัติท่านพ่อทอก ธม.มรต.ตโน วัดหนองชิ่ม จ.จันทบุรี'/><author><name>Bermudathai</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12914619930850707848</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjFKtuzAzKV0bhbH9B23Tw2wqUmnnWpiZsIEzYVu4ZiqYRn2UYjtV1AOp86bIJqhwtyaE5nQhXky4rPJG5uqCw1PvwX0lWQ59xAuQdRFTv-evAM-e5lThiWyDZGmHWJBZY/s220/spd_20100122132257_b.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhzJv6zYdkhI6ry7JDLhMhzS5nC_OEZHuPuznONdFbkj7QMZEhfufTNJM_oCG2QqoDzB8_3VD3KWykQVzXVxeiZs1l-x_rFGYYxKQYhmo2gPHTB1Zval-EwBwag2ACgiXXTAaUA6TiGvq3S/s72-c/6338934191949450001.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6864784004799676026.post-5402335045952864391</id><published>2010-05-28T22:57:00.000-07:00</published><updated>2010-05-28T22:57:49.328-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ประวัติหลวงพ่อเพชร วัดตะปอนใหญ่ จันทบุรี"/><title type='text'>ประวัติหลวงพ่อเพชร วัดตะปอนใหญ่ จันทบุรี</title><content type='html'>หลวงพ่อเพชร อินฺทปัญโญ อดีตเจ้าอาวาสวัดโพธิธาราม (วัดตะปอนใหญ่) ต.ตะปอน อ.ขลุง จ.จันทบุรี เป็นพระคณาจารย์เก่าที่มีชื่อเสียงองค์หนึ่งของเมืองจันท์ในอดีต เป็นพระสงฆ์ผู้คงวัตรปฏิบัติดีงาม มีผู้ให้ความเคารพเลื่อมใสจำนวนมาก ตั้งแต่เมื่อครั้งยังมีชีวิตสืบมาจนถึงปัจจุบัน &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ท่านอยู่ช่วงพศ2400ยุคต้นๆถือว่าเป็นเกจิที่ดังมากในสมัยนั้นท่านยังเป็นอาจารย์ของ 2 พระเกจิอาจารย์ดังแห่งภาคตะวันออก คือ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
1.หลวงพ่อทอก วัดหนองชิ่ม อ.แหลมสิงห์ จ.จันทบุรี&lt;br /&gt;
2.หลวงพ่อโต วัดเขาบ่อทอง อ.แกลง จ.ระยอง</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://prarayong.blogspot.com/feeds/5402335045952864391/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://prarayong.blogspot.com/2010/05/blog-post_5453.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default/5402335045952864391'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default/5402335045952864391'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://prarayong.blogspot.com/2010/05/blog-post_5453.html' title='ประวัติหลวงพ่อเพชร วัดตะปอนใหญ่ จันทบุรี'/><author><name>Bermudathai</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12914619930850707848</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjFKtuzAzKV0bhbH9B23Tw2wqUmnnWpiZsIEzYVu4ZiqYRn2UYjtV1AOp86bIJqhwtyaE5nQhXky4rPJG5uqCw1PvwX0lWQ59xAuQdRFTv-evAM-e5lThiWyDZGmHWJBZY/s220/spd_20100122132257_b.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6864784004799676026.post-5307866004723875204</id><published>2010-05-28T22:37:00.000-07:00</published><updated>2010-05-28T22:38:30.877-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ประวัติหลวงพ่อโต แห่งวัดเขาบ่อทอง วัดเขากระโดน"/><title type='text'>ประวัติหลวงพ่อโต แห่งวัดเขาบ่อทอง วัดเขากระโดน</title><content type='html'>พระครูนิวาสธรรมสาร หรือหลวงพ่อโต แห่งวัดเขาบ่อทอง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgvC4tbmnGUT9EliNSiDl9kORVnkkgiKDKeNZaowaH4XMOZxbPfCsOjQmjotz7pcDKFcOH9Epf3CJeyi7ESETrToew5rM4kqWItrIgu4z7CuQjtac8Gd2aYOGjPft4I25FN0Ue4yR07mMRk/s1600/A3202664.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgvC4tbmnGUT9EliNSiDl9kORVnkkgiKDKeNZaowaH4XMOZxbPfCsOjQmjotz7pcDKFcOH9Epf3CJeyi7ESETrToew5rM4kqWItrIgu4z7CuQjtac8Gd2aYOGjPft4I25FN0Ue4yR07mMRk/s320/A3202664.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงพ่อโต วัดเขาบ่อทอง มีนามเดิมว่า โต รัตนวิจิตร เป็นบุตรนายเกิด นางเพี้ยน รัตนวิจิตร ท่านเกิดเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2418 ตรงกับวันจันทร์ เดือน 11 ขึ้น 7 ค่ำ ที่บ้านตำบลชากโดน อำเภอแกลง จังหวัดระยอง มีพี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกัน 2 คน และพี่น้องต่างมารดา 5 คน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
วัยเด็กเมื่อท่านอายุ 7 ขวบ บิดามารดาของท่านได้เสียชีวิตลงไป นายดง กับนางเคลือบ ผู้เป็นตากับยายได้นำเด็กชายโตไปฝากไว้กับ พระอาจารย์เจียม เจ้าอาวาสวัดเขากระโดน โดยเป็นเด็กคอยรับใช้พระอาจารย์เจียม ขณะที่อยู่รับใช้พระอาจารย์เจียม เด็กชายโตได้ศึกษาเล่าเรียนเขียนอ่านปฐม ก.กา จนกระทั้งอายุได้ 10 ขวบ พระอาจารย์เจียม ได้ส่งเด็กชายโตไปอยู่กับหลวงพ่อเทียน หรือพระอุปัชฌาย์เทียน ที่วัดเนินฆ้อ อำเภอแกลง จังหวัดระยอง และได้บรรพชาเป็นสามเณรในเวลาต่อมา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สามเณรโตศึกษาเล่าเรียน พระธรรมวินัยอย่างจริงจัง โดยได้เล่าเรียนพระวินัย ทั้งภาษาไทย บาลี สันสฤต และภาษาขอม จนมีความสามารถอ่านเขียนอักขระเลขยันต์ต่างๆ ได้เป็นอย่างดี ซึ่งจัดเป็นสามเณรรูปหนึ่งของจังหวัดระยอง ที่เก่งรูปหนึ่งเลยที่เดียว จนกาลเวลาผ่านไปมีอายุได้ 20 ปี สามเณรโตจึ่งได้เข้าพิธีอุปสมบท ณ อุโบสถวัดตะปอนใหญ่ อำเภอขลุง จังหวัดจันทบุรี โดยมีนายหอม และนางปี๊ด อาจดี ผู้เป็นญาตินำไปฝากอุปสมบทมี พระอธิการเพ็ชร เจ้าอาวาสวัดตะปอน เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอาจารย์สอ เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระอาจารย์ปลวด เป็นพระอนุสาวนาจารย์ โดยได้รับฉายาว่า “ ติสฺโส ”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในพรรษาแรกพระโต ติสฺโส ได้จำพรรษาอยู่ที่วัดตะปอน พอมาถึงพรรษาที่สอง ท่านได้ย้ายไปจำพรรษาอยู่ที่วัดพญาล่าง ในอำเภอมะขาม จังหวัดจันทบุรี อยู่วัดพญาล่างได้ 2 ปี ท่านได้ย้ายมาจำพรรษาที่วัดเนินค้อ อำเภอแกลง ซึ่งเป็นวัดที่ท่านได้บรรพชาเป็นสามเณร ต่อมาในวันที่ 15 เดือนกรกฎาคม 2445 พระอาจารย์โต ได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดเขากระโดน ตำบลชากกระโดน อำเภอแกลง โดยคำสั่งแต่งตั้งของ พระสังฆปาโมกข์ ยังความปลาบปลื้มยินดีต่อชาวชากกระโดนเป็นอย่างยิ่ง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
วัดเขากระโดน สร้างขึ้นเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2407 โดยมีพระอธิการมุ้ย และอำแดงทิม พร้อมชาวบ้านร่วมแรงร่วมใจกันสร้างวัดขึ้นมา โดยได้รับการบริจาคที่ดินจาก อำแดงทิม จำนวน 14 ไร่ เมื่อทำการสร้างแล้วเสร็จก็ได้รียกขานชื่อวัดว่า “ วัดบ้านป่า” โดยมีเขตพระอุโบสถยาว 13 วา กว้าง 10 วา โปรดให้ผู้สำเร็จราชการเมืองปักกำหนดให้ตามประสงค์พระราชอุทิศที่นั้นเป็นที่ วิสุงคามสีมา ยกเป็นแผนกหนึ่งต่างหากจากพระราชทานอาณาเขตเป็นที่วิเศษสำหรับพระสงฆ์ จตุรทิศทั้งสี่ทำสังฆกรรม มีอุโบสถเป็นต้น พระราชทานตั้ง ค่ำมีฉลูสัปตศกพระพุทธศาสน์ล่วง 2408&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ต่อมามีการเปลี่ยนชื่อวัดเป็น คีรินธรธาราม โดยมีหลักฐานการแต่งตั้งเจ้าอาวาสคือ พระอธิการมุ้ย ตั้ง ณ วันที่ 15 มกราคม ร.ศ. 121 พระพุทธศาสน์ล่วงได้ 2445 ประทับตราสังฆปาโมกข์ ภายหลังจากสิ้นพระอธิการมุ้ย พระอธิการโต ก็ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเจ้าอาวาสปกครองวัดรูปต่อมา เมื่อได้เป็นเจ้าอาวาสได้ทำการพัฒนาวัดจนเจริญรุ่งเรืองเป็นที่รู้จักของพุทธศาสนิกชน ทั่งทุกสารทิศ ต่อมาในปี พ.ศ. 2463 พระญาณวราพร รองเจ้าคณะแขวงจันทบุรี ได้ตรวจเยี่ยมคณะสงฆ์ที่อำเภอแกลง โดยท่านได้แวะพักที่วัดทะเลน้อยก่อน จากนั้นก็มาแวะพักที่วัดช่องมรรคา ในขณะที่แวะพักที่วัดช่องมรรคา ท่านได้ได้พิจารณาชื่อวัดต่างๆในหลายๆวัดชื่อไม่สอดคล้องกับหมู่บ้าน ยากต่อการจำจึงได้ทำการเปลี่ยนชื่อวัดบางวัด เช่น วัดหว่างคีรีคงคาราม เป็นวัดเนินฆ้อ วัดช่องมรรคา เป็นวัดหนองแพงพวย วัดป่าเรไร เป็นวัดจำรุง วัดเขาคีรินธรธาราม เป็นวัดเขากระโดน วัดป่าชละธาร เป็นวัดป่ากร่ำ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในช่วงสมัยที่หลวงพ่อโต ปกครองวัดเขากระโดน ได้ทำการเปิดโรงเรียนสอนนักธรรมชั้นตรี ถึงชั้นเอก เมื่อปี พ.ศ. 2446 พระและเณรในแถบตำบลเนินค้อ ตำบลกร่ำและใกล้เคียง ต่างก็มาเล่าเรียนภาษาบาลีที่นี้ ในวันที่ 6 พฤศจิกายน 2467 หลวงพ่อโต ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรพัดยศเป็น “ พระครูนิวาสธรรมสาร ” วันที่ 8 มิถุนายน 2468 หลวงพ่อโต ได้รับการแต่งตั้งเป็นกรรมการศึกษาอำเภอแกลง จังหวัดระยอง ต่อมาได้ก่อตั้งโรงเรียนประชาบาลวัดเขากระโดนขึ้น เปิดเรียนเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม 2474 และเมื่อถึงวันที่ 19 มีนาคม 2475 หลวงพ่อโตได้รับการแต่งตั้งเป็น “ พระอุปัชฌาย์ ” &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงพ่อโตท่านได้พัฒนาและก่อตั้งโรงเรียนประชาบาลในท้องถิ่นอื่นๆ กล่าวคือ ในวันที่ 4 กันยายน 2478 ท่านได้ก่อตั้งโรงเรียนประชาบาล ตำบลชากโดน 2 ที่บ้านชากบก ( บุนนาค ) ในปี พ.ศ. 2510 ท่านได้ตั้งโรงเรียนแกลง ( นิวาสบำรุง ) ซึ่งต่อมาได้ร่วมกับโรงเรียนบ้านชากบกเปิดสอนถึงชั้นประถมปีที่ 7 และเปลี่ยนชื่อเป็น “ โรงเรียนนิวาสกัลยาประชารักษ์ ” หรือ “ โรงเรียนบุนนาค ” ในปัจจุบัน และในปี พ.ศ. 2478 หลวงพ่อโตท่านได้จัดตั้งโรงเรียนแผนกบาลีขึ้นที่วัดเขากระโดน เป็นสำนักบาลีแห่งแรกของจังหวัดระยอง โดยสร้างอาคารรวบรวมหลักสูตรการศึกษาบาลีไว้ครบถ้วน จัดหาพระจากเมืองหลวงที่มีความสามารถและชำนาญมาเป็นครูสอนบาลี และทางกระทรวงศึกษาธิการได้ตั้งชื่อโรงเรียนว่า “ โตวิทยาคม ” ในปีแรกมีพระสอบเปรียญ 3 และ เปรียญ 4 หลายรูป และน่าเสียดายที่ต่อมาโรงเรียนต้องมาหยุดทำการสอนเมื่อปี พ.ศ. 2491&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ปี พ.ศ. 2475 พระราชกวี เจ้าคณะมณฑล แนะนำให้สร้างวัดขึ้นที่ตำบลชากบาก หลวงพ่อโตได้ร่วมกับชาวบ้านจัดตั้งเป็นสำนักสงฆ์ชากบาก ขึ้นมาก่อน ต่อมาปี พ.ศ. 2484 จึงได้รับพระราชทานวิสุงคามสรมาให้เปลี่ยนชื่อเป็น วัดบุนนาค มาจนทุกวันนี้ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ปี พ.ศ. 2480 หลวงพ่อโตเริ่มสร้างสำนักสงฆ์บ้านสองสลึง และยกฐานะเป็นวัด คีรีวราราม เมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2500 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ปี พ.ศ. 2496 ท่านได้พิจารณาสร้างถาวรวัตถุทางศาสนาขึ้นที่ยอดเขาหวายปลอด (ตำบลชากโดน ) โดยมีข้าราชการพ่อค้าประชาชนร่วมกันบริจาคทรัพย์ สร้างเป็นถาวรวัตถุทางศาสนาโดยตั้งเป็นที่พักสงฆ์ เหล่านี้คือเรื่องของการพัฒนาก่อสร้างโรงเรียนให้แก่ลูกหลานชาวบ้าน จัดตั้งสำนักเรียนให้กับพระภิกษุสามเณรของหลวงพ่อโตจัดว่าท่านเป็นพระผู้สร้างสถานศึกษาอย่างแท้จริง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ทางด้านวิปัสสนากรรมฐานหลวงพ่อโตท่านมีชื่อเสียงมากโดยเฉพาะเรื่องวิปัสสนาท่านมักธุดงค์ไปนมัสการปูชนียสถานสำคัญๆหลายๆจังหวัด แม้หนทางจะห่างไกลทุรกันดารเพียงใดก็ไม่เคยย่อท้อ ท่านกลับมีมานะ ความเพียรอันยอดเยี่ยม การไปไหนมาไหนของท่านจะใช้การเดินเท้าเป็นหลัก เล่ากันว่าหลวงพ่อโตท่านมาศึกษาวิปัสสนาที่วัดประยูรวงศาวาส (วัดรั้วเหล็ก) และวัดใหม่ย้ายนุ้ยธนบุรี จนได้เป็นอาจารย์ใหญ่นำพระภิกษุที่อยู่ปริวาสตามสถานที่ต่างๆ เป็นนิจจนพรรษามากเข้ามีประสบการณ์มาก ท่านได้รับการขนานนามว่าเป็นยอดพระเกจิอาจารย์แห่งเมืองแกลง จังหวัดระยอง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระหมอยาที่โด่งดัง หลวงพ่อโตนอกจากจะเป็นพระนักพัฒนาผู้สร้างและผู้ให้การศึกษาแล้ว นยังเป็นพระหมอยาที่มีชื่อเสียงโด่งดังมาก สมัยก่อนการแพทย์แผนปัจจุบันยังไม่เจริญก้าวหน้าเหมือนสมัยนี้ ชาวบ้านต้องพึ่งตนเอง อาศัยยากลางบ้านคือสมุนไพร รักษาโรคหมอยากลางบ้าน ที่เป็นทั้งฆราวาสและพระภิกษุ จะมีบทบาทมาก ใครเจ็บไข้ได้ป่วยต่างๆก็ต้องพึ่งหมอกลางบ้านให้ช่วยรักษาโรคภัยไข้เจ็บ หลวงพ่อโตท่านสนใจในเรื่องของสมุนไพรรักษาโรคมาก ยามว่างจากภารกิจอื่นๆท่านก็จะมาศึกษาค้นคว้าเรื่องของสมุนไพรอ่าน ตำรับตำราการรักษาโรคภัยไข้เจ็บไปศึกษาจากหมอผู้รู้หลายๆคน แล้วก็นำวิชากลับมาศึกษาการแพทย์แผนโบราณปรุงยารักษาโรคต่างๆ จนกระทั้งเชี่ยวชาญสามารถรักษาผู้เจ็บไข้ได้ป่วยได้ ท่านทำยาดองยาลูกกลอนเอาไว้มาก ใครเจ็บป่วยมาหาท่านๆ ก็จะให้ยาไปทาน เป็นยาวิเศษรักษาได้สารพัดโรค คนเฒ่าคนแก่หลายๆท่านที่ยังมีชีวิตอยู่ และทันสมัยหลวงพ่อโต ได้เล่าว่า ในสมัยหลวงพ่อโต เมื่อท่านมีชื่อเสียงเรื่องรักษาโรคภัยไข้เจ็บได้ ผู้คนก็พากันมาให้ท่านรักษาโรคกันอย่างต่อเนื่อง หลวงพ่อต้องเกณฑ์ลูกศิษย์และชาวบ้านข้างวัด มาช่วยบดยาที่วัด โดยใช้เครื่องบดยาแบบโบราณใช้แรงคนบด พอบดยาเป็นผงเสร็จท่านก็ปรุงยาตามสูตรต่างๆ ส่วนใหญ่ท่านจะทำเป็นยาดองๆ ใส่ตุ่มกันเลยทีเดียว ชาวบ้านที่เจ็บไข้ได้ป่วยทั้งอำเภอแกลงสมัยนั้น จะพากันมาหาท่าน ท่านก็จะให้ไปตักยาดองในตุ่ม ใส่ขวดกลับไปทานที่บ้านเป็นสูตรยาครอบจักรวาลยอดเยี่ยมดีแล&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การรักษาผู้ป่วยของหลวงพ่อโตเล่ากันว่า แม้กระทั้งคนบ้าวิกลจริตก็จะมีญาติพี่น้องพามาให้หลวงพ่อรักษา บางรายมาถึงวัดใหม่ๆ ต้องล่ามขากันเลย หลวงพ่อโตรักษาให้ไม่นาน อาการบ้าคุ้มคลั่งก็หายเป็นปลิดทิ้งเป็นที่เสื่อมใส ศรัทธาจากชาวบ้านเป็นอย่างยิ่ง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในเรื่องของวิชาอาคมต่างๆ หลวงพ่อโต เป็นเถรานุเถระที่มีชื่อเสียงมาก เป็นที่เคารพ เลื่อมใสจากประชาชนทั่วทุกสารทิศ ทางวัตถุมงคลและเครื่องรางของขลังของท่านมีชื่อเสียงยิ่งนัก ท่านมักจะได้รับการนิมนต์จากวัดต่างๆให้ไปร่วมพิธีพุทธาภิเษกนั่งปรกอธิฐานจิตมิได้ขาด งานสำคัญเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2507 สมเด็จพระวันรัต (ปุ่น) วัดพระเชตุพนฯ กรุงเทพฯ ได้นิมนต์ไปร่วมงานพุทธาภิเษกพระกริ่งสมเด็จพระมหาสมณเจ้ากรมพระปรมานุชิตชิโนรสร่วมกับพระอาจารย์ที่มีชื่อเสียงอีก 16 รูป&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
กาลสุดท้ายแห่งอายุขัย จวบจนเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2508 ขณะที่ท่านไปทำธุระที่จังหวัดจันทบุรีเกิดอาพาธจึงกลับมารักษาตัวที่พักสงฆ์เขาบ่อทอง แต่อาการก็ไม่ดีขึ้นบรรดาลูกศิษย์ต่างก็พาหลวงพ่อไปรักษาที่โรงพยาบาลอาภากรเกียรติวงค์ อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี จนกระทั้งวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2508 หลวงพ่อโตได้ถึงแก่มรณภาพอย่างสงบที่โรงพยาบาล เมื่อเวลา 18:45น รวมสิริอายุ 90ปี 7 เดือน 22 วัน สร้างความเศร้าโศกเสียใจแก่ชาวอำเภอแกลงและใกล้เคียงเป็นอันมาก หลังจากที่หลวงพ่อโตได้มรณภาพ พระครูอุดมสิทธิคุณ (หลวงพ่ออั๋น) ก็ขึ้นเป็นเจ้าอาวาสแทนปกครองวัดตั้งแต่ปี พ.ศ. 2508 – 2520 นานถึง 18ปี ท่านก็มรณภาพลง จากนั้นพระมหาเพียร ปัญญาทีโป หรือพระครูพิทักษ์วิริยะภรณ์ ก็เข้ารับตำแหน่งสมภารปกครองวัดสืบต่อมาจนถึงปัจจุบัน สังเกตุได้ว่าวัดเขากระโดนนั้นแม้ตั้งมานานแล้ว แต่มีเจ้าอาวาสปกครองวัดน้อยมากทั้งนี้ก็เพราะสมภารแต่ละรูปล้วนอายุยืนทั้งสิ้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สมัยที่หลวงพ่อโตมีชีวิตอยู่มีเรื่องเล่ากล่าวขานกันมากมายทั้งเรื่องการดำรงค์ตน ของท่าน เรื่องเชิงอิทธิปฏิหาริย์ต่างๆเล่ากันว่า ท่านเป็นสมภารที่ดุเอาการรูปหนึ่ง เรื่องวิชาอาคมก็แก่กล้ามาก หลวงพ่อโตท่านทำธงผ้ายันต์ขึ้นมา ชุดหนึ่งเรียกว่า ธงพัดโบก มีอิทธฺปฏิหาริย์ประจักษ์ชัด ธงพัดโบกผูกเชือกชักขึ้นยอดเสารับรองฝนไม่ตก ที่วัดเขากระโดนมีเรื่องแปลกมากก็คือฝนมักจะตกที่วัดตลอด ยิ่งใครจัดงานมีมหรสพ รื่นเริงในวัดเป็นต้องฝนตกเรื่องนี้ชาวบ้านทุกคนยืนยันกันมา แต่หากไปขออนุญาตหลวงพ่อ ถ้าหลวงพ่ออนุญาตให้จัดงานได้ ไม่ว่าฝนจะมามืดฟ้ามัวดินทั่วทุกสารทิศเพียงใด ที่วัดเขากระโดนฝนก็จะไม่ตก ก่อนจะเริ่มงานหลวงพ่อจะให้ลูกศาย์นำธงพัดโบกชักขึ้นยอดเสารับรองฝนไปตกที่อื่นหมด แต่พอเสร็จงานชักธงลง ปรากฏว่าฝนได้ตกเทลงมาห่าใหญ่ ทุกครั้งเล่ากันว่า ธงพัดโบกของหลวงพ่อพอชักลงมาจากยอดเสามักหาย แม้ปัจจุบันนี้ก็ตามใครจะจัดมหรสพในบริเวณวัดจะต้องไปบอกกล่าวขอจัดงานที่รูปหล่อองค์หลวงพ่อ และหุ่นขี้ผึ้งจำลองบนศาลารับรองก่อนทุกครั้ง ไม่เช่นนั้นจะเกิดเหตุเภทภัยต่างๆนานาจนงานต้องล้มเลิกไปโดยปริยาย แต่ถ้าไปกราบขอขมาแล้วทุกอย่างจะดำเนินไปด้วยดี &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
รูปหล่อองค์หลวงพ่อโตนั้นศักดิ์สิทธิ์นัก ใครมีเรื่องทุกข์ร้อนไปขอให้ท่านช่วยจะสัมฤทธิ์ผลสมความปรารถนา ผู้อาวุโสบอกว่า ที่วัดเขากระโดน จะมีหนังตะลุงสร้างถาวรเลย เพราะชาวบ้านมักบนหนังตะลุงถวายหลวงพ่อ เนื่องจากหลวงพ่อชอบหนังตะลุงจริงๆ แล้วหลวงพ่อโตท่านชอบโขนสด แต่ราคาค่าจ้างโขนสดแพงกว่าหนังตะลุง ก็เลยบนหนังตะลุงกัน ฉะนั้นหนังตะลุงจึงมีที่วัดเขากระโดน มิได้ขาด&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สำหรับวัตถุมงคลนั้นหลวงพ่อโตไม่ค่อยนิยมสร้างเท่าไร รวบรวมแล้วมีไม่กี่รุ่น ยุคแรกท่านสร้างในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ท่านทำเสื้อยันต์แจกทหารหาญที่ออกรบ ทำตระกรุดโทนแจก ปัจจุบันหาดูยากมาก ปี พ.ศ. 2478 หลวงพ่อจัดสร้างเหรียญใบสาเกใหญ่ เนื่องในโอกาสฉลองเปิดโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกบาลีให้ช่างสวัสดิ์ที่จังหวัดจันทบุรี ออกแบบและจัดสร้าง ปี 2484 จัดสร้างเหรียญใบสาเกเล็กออกมาอีกหนึ่งรุ่น ไม่มากนัก เป็นรุ่นการสร้างศาลาการเปรียญ ในปี พ.ศ. 2496 สร้างพระกริ่งหน้ายักษ์และหน้านาง ซึ่งในรุ่นนี้หลวงพ่อยังได้สร้างวัตถุมงคลอีกหลายแบบมีเหรียญรูปไข่ หลังยันต์เฑาะ พระสังกัจจายน์ พระสมเด็จเนื้อฟักทองพิมพิ์ใหญ่ พระสมเด็จนางพระพญาลงรักแดงหลังยันต์เฑาะ พระสมเด็จปรกโพธิ์พิมพ์กลางลงรักแดง ต่อมาท่านได้สร้างรูปเหมือนลอยองค์เนื้อแดงเหลืองรมดำ เป็นรุ่นแรกสร้างแท็งก์น้ำวัดเขาบ่อทอง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลังจากที่หลวงพ่อโตมรณภาพทางวัดได้จัดสร้างเหรียญเนื้อเงินรอบเหรียญเป็นรวงข้าว เรียกว่าเหรียญรวงข้าว และทางพลเรือโทสนิท โปษกฤษณะ ผู้บัญชาการฐานทัพเรือสัตหีบได้จัดสร้างเหรียญรูปไข่เนื้อทองแดงขอบเหรียญเป็นรูปพญานาค เรียกเหรียญพญานาค ชุดนี้มีเหรียญเสมาออกมาแจกเป็นที่ระลึกในงานพระราชทานเพลิงศพหลวงพ่อโต&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
วัตถุมงคลของหลวงพ่อโตทุกรุ่น เป็นที่ยอมรับในเรื่องอยู่ยงคงกระพันเป็นเลิศ โดยเฉพาะพระกริ่งหน้ายักษ์ มีบทบาทมาก พระกริ่งหน้ายักษ์ เป็นสุดยอดวัตถุมงคลที่หายากรองลงมาจาก พระสังกัจจายน์ พิมพ์ใหญ่ และรูปหล่อตัวหนอน ส่วนพระกริ่งหน้านาง มีชื่อเสียงทางด้านเมตตามหานิยม ค้าขายดีนักแล&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
วัดเขากระโดนในปัจจุบัน ในยุคของท่านพระครูพิทักษ์วิริยาภรณ์ เป็นเจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน ท่านสนใจพัฒนาสมองคนมากกว่าวัตถุมงคล ท่านสืบทอดเจตนารมณ์ของพระอาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่คือ หลวงพ่อโต โดยให้การศึกษาพระเณร จัดให้วัดเป็นศูนย์กลางการเรียนรู้ในชุมชน ให้สถานที่วัดเป็นศูนย์กลางการเรียนพิมพ์ดีด เรียนดนตรีไทย และจัดสร้างพิพิธภัณฑ์พื้นบ้านขึ้นที่ใต้ถุนโบสถ์หลังใหญ่ ซึ่งขณะนี้กำลังก่อสร้างยังไม่แล้วเสร็จ รอให้สาธุชนคนใจบุญไปช่วยกันสานต่อ เป็นโบสถ์ใหม่แทนหลังเก่าที่ชำรุดทรุดโทรมมาก &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
วัดเขากระโดนทุกวันนี้ เป็นวัดพัฒนาตัวอย่างเป็นศูนย์กลางที่ให้ความรู้แก่ชาวบ้านอย่างแท้จริง ท่านเจ้าอาวาสยังทำสวนสมุนไพรไว้ในที่ธรณีสงฆ์ ไม่ไกลจากวัดอีก 1 แปลง เนื้อที 14 ไร่ เพื่อให้ผู้ที่สนใจเรื่องสมุนไพรได้ไปศึกษากัน &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระครูนิวาสธรรมสาร หรือหลวงพ่อโต วัดเขาซากกระโดน(วัดใน) ท่านเป็นอดีตพระเกจิ อาจารย์ที่โด่งดังอีกท่านหนึ่งของเมืองระยอง ท่านอยู่ในยุคเดียวกันกับ หลวงปู่หิน วัดหนองสนม หลวงปู่อี๋ วัดสัตหีบ และท่านเป็น อาจารย์ของ หลวงปู่คร่ำ วัดวังหว้า และ หลวงปู่บุญ วัด บ้านนา ลูกศิษย์ที่นับถือท่านส่วนใหญ่ล้วนแต่เป็นทหารเรือ และชาวบ้านแถว อ.แกลง และ จ.ระยอง ทั้งนั้น นักสะสมพระเครื่องรุ่นเก่าเมืองระยองล้วนบูชาพระของหลวงพ่อโต กันทั้งนั้นครับ.</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://prarayong.blogspot.com/feeds/5307866004723875204/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://prarayong.blogspot.com/2010/05/blog-post_9718.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default/5307866004723875204'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default/5307866004723875204'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://prarayong.blogspot.com/2010/05/blog-post_9718.html' title='ประวัติหลวงพ่อโต แห่งวัดเขาบ่อทอง วัดเขากระโดน'/><author><name>Bermudathai</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12914619930850707848</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjFKtuzAzKV0bhbH9B23Tw2wqUmnnWpiZsIEzYVu4ZiqYRn2UYjtV1AOp86bIJqhwtyaE5nQhXky4rPJG5uqCw1PvwX0lWQ59xAuQdRFTv-evAM-e5lThiWyDZGmHWJBZY/s220/spd_20100122132257_b.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgvC4tbmnGUT9EliNSiDl9kORVnkkgiKDKeNZaowaH4XMOZxbPfCsOjQmjotz7pcDKFcOH9Epf3CJeyi7ESETrToew5rM4kqWItrIgu4z7CuQjtac8Gd2aYOGjPft4I25FN0Ue4yR07mMRk/s72-c/A3202664.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6864784004799676026.post-7697307418695439077</id><published>2010-05-28T22:24:00.000-07:00</published><updated>2010-05-28T22:25:24.693-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ประวัติหลวงพ่อเสริฐ เขมะโก ระยอง"/><title type='text'>ประวัติหลวงพ่อเสริฐ เขมะโก ระยอง</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiptfwQJ56mC2KgljGLz1iEA_o6I2-P1E6S3tPTUn_pXV8Q36KSdnqknyoJVI-P0ML40-AMfrQpz2ixh-3etaXJoln8ZxKRyrLeF7Z1X6E-evT6kQcUYVlv7P6nrN2BMxTGvqMBiL-PwdZS/s1600/DSC00615.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiptfwQJ56mC2KgljGLz1iEA_o6I2-P1E6S3tPTUn_pXV8Q36KSdnqknyoJVI-P0ML40-AMfrQpz2ixh-3etaXJoln8ZxKRyrLeF7Z1X6E-evT6kQcUYVlv7P6nrN2BMxTGvqMBiL-PwdZS/s320/DSC00615.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;ประวัติโดยสังเขป: หลวงพ่อเสริฐ เขมะโก เกิดวันพฤหัสบดีที่ 13 เดือน เมษายน พ.ศ. 2465 ตรงกับ ปีจอ ปัจจุบันอายุ 84 ปี เป็นบุตรนายจอกแก และนางบุญ สุวรรณโชติ เป็นคน อำเภอแกลง จังหวัดระยอง ชื่อและนามสกุลทางทะเบียน คือ นายประเสริฐ สุวรรณโชติ ได้บรรพชาเป็นสามเณร ตั้งแต่อายุ 9 ขวบ โดยเป็นลูกศิษฐ์ของหลวงพ่อโต (พระครูนิวาสธรรมสาร) วัดชากโดน อำเภอแกลง จังหวัดระยอง ปัจจุบันจำพรรษาอยู่ที่วัดโอภาสี ตำบลสำนักทอง อำเภอเมืองฯ จังหวัดระยอง ท่านพ่อเสริฐเป็นลูกบุญธรรมและศิษย์รูปสุดท้ายของหลวงพ่อโตวัดเขาชากโดนก่อน ที่อาจารย์แดงจะไปนิมนต์มาอยู่วัดโอภาสีท่านอยู่วัดวังหว้ากับท่านพ่อคร่ำ ท่านปลุกเสกผ้ายันต์พัดโบกกับท่านพ่อคร่ำหลายครั้ง ถุงเท้าคู่หนึ่งที่ท่านพ่อเสริฐใส่(สีแดงๆ)คือถุงเท้าที่ท่านพ่อคร่ำให้ หลวงปู่ยงค์วัดศรีประชายอมรับนับถือท่านมาก</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://prarayong.blogspot.com/feeds/7697307418695439077/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://prarayong.blogspot.com/2010/05/blog-post_9034.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default/7697307418695439077'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default/7697307418695439077'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://prarayong.blogspot.com/2010/05/blog-post_9034.html' title='ประวัติหลวงพ่อเสริฐ เขมะโก ระยอง'/><author><name>Bermudathai</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12914619930850707848</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjFKtuzAzKV0bhbH9B23Tw2wqUmnnWpiZsIEzYVu4ZiqYRn2UYjtV1AOp86bIJqhwtyaE5nQhXky4rPJG5uqCw1PvwX0lWQ59xAuQdRFTv-evAM-e5lThiWyDZGmHWJBZY/s220/spd_20100122132257_b.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiptfwQJ56mC2KgljGLz1iEA_o6I2-P1E6S3tPTUn_pXV8Q36KSdnqknyoJVI-P0ML40-AMfrQpz2ixh-3etaXJoln8ZxKRyrLeF7Z1X6E-evT6kQcUYVlv7P6nrN2BMxTGvqMBiL-PwdZS/s72-c/DSC00615.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6864784004799676026.post-3372031030999034563</id><published>2010-05-28T22:13:00.000-07:00</published><updated>2010-05-28T22:13:34.138-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ประวัติหลวงพ่อสาคร ระยอง"/><title type='text'>ประวัติหลวงพ่อสาคร ระยอง</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhQGaIwaa2yCtPxZkNWYP7JksP8SkQLJG8Rwhjv0WpzhWACHsErphetUBeqOL-GANCCjGs-f2rJQ5W0hlYsPklR8IPrn9ojaSNw6ZLyTaV-Nzhkl8XEPUCG8au_ElgGLdhnATZ3R8_iLMFC/s1600/2634.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhQGaIwaa2yCtPxZkNWYP7JksP8SkQLJG8Rwhjv0WpzhWACHsErphetUBeqOL-GANCCjGs-f2rJQ5W0hlYsPklR8IPrn9ojaSNw6ZLyTaV-Nzhkl8XEPUCG8au_ElgGLdhnATZ3R8_iLMFC/s320/2634.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;หลวงปู่ทิม อิสริโก วัดละหารไร่&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
จังหวัดระยองเป็นเกจิที่ประชาชนกำลังให้ความนิยมสูงสุดอยู่ในขณะนี้ท่านเป็นพระที่มีศิลลาจารวัตรงดงามและ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
มีพุทธาคมอันแก่กล้าไม่ว่าจะเป็นด้านคงกระพันชาตรี เมตตามหานิยม มหาลาภแคล้วคลาด&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ซึ่งปรากฏได้ประจักษ์มาแล้วในผู้ที่เคารพนับถือและมีวัตถุมงคลของ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ลป.ทิมไว้บูชาซึ่งในปัจจุบันวัตถุมงคลของหลวงปู่เป็นที่เสาะแสวงหากันมากทั้งประชาชนทั่วไปและบุคคลในวงการพระเครื่อง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ผู้ที่มีอยู่ต่างก็หวงแหนเพราะประสบการณ์ที่ประสบมาด้วยตัวเองจึงทำให้เกิดแรงศรัทธาอันสูงสุด&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แม้ลป.ทิมจะล้วงลับไปแล้ว แต่ความศักดิ์ก็ยังคงอยู่ ความศรัทธาจากประชาชนมิได้ลดน้อยถอยลงแต่อย่างใด&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อครั้งที่หลวงปู่ยังมีชีวิตอยู่มีลูกศิษย์ลูกหาหลวงปู่หลายท่านได้ถามหลวงปู่ว่า”หลวงปู่ครับ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อสิ้นหลวงปู่แล้วพวกกระผมจะพึ่งพิงพระรูปใดได้บ้าง”หลวงปู่ทิมได้ชี้ไปที่พระหนุ่มรูปหนึ่ง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ซึ่งในวันนั้นได้มาปฏิบัติหลวงปู่อยู่ด้วย”โน่น ท่านสาคร เขาเรียนของไว้เยอะ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ท่านสาครที่หลวงปู่พูดถึง ก็คือหลวงพ่อสาคร มนุญโญ วัดหนองกรับศิษย์เอกหลวงปู่ทิม&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ที่ได้รับการถ่ายทอดวิชาอาคมไว้จนหมดสิ้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระครูมนูญธรรมวัตร หรือ หลวงพ่อสาคร ศิษย์เอกผู้สืบทอดพุทธาคมจากหลวงปู่ทิม อิสริโก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เป็นผู้ฝักใฝ่ในด้านเวทย์มนต์คาถาอาคมและวิชาแพทย์แผนโบราณมาตั้งแต่เด็กๆ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
นามเดิมว่า สาคร ไพสาลี เกิดในกระกูลชาวไร่-ชาวนา เมื่อวันอังคาร แรม ๙ ค่ำ เดือน ๓ ตรงกับวันที่ ๓&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
กุมภาพันธ์ ๒๔๘๑ ซึ่งตรงตามคติโบราณที่ว่าบุคคลนั้นจะมีความพิเศษอยู่ในตัว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หากถือปฏิบัติก็จะพบกับความสำเร็จเจริญยิ่งๆขึ้นไปหากร้ายก็จะร้ายอย่างหาที่เปรียบไม่ได้และบุคคลที่เกิด&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในราศีนี้จิตจะฝักใฝ่ด้านไสยศาสตร์เวทย์มนต์คาถา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
โยมบิดาชื่อ นายกุ โยมมารดาชื่อนางนิด หลวงพ่อสาครเกิดที่บ้านท้ายทุ่ง หมู่สอง๒ ต.หนองกรับ อ.บ้านค่าย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
(บ้านท้ายทุ่งแห่งนี้เป็นสถานที่เดียวกับบ้านเกิดของลป.ทิม)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงพ่อสาครมีพี่น้องทั้งหมด๒คนคือ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๑.นางอยู่ ไพสาลี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๒.หลวงพ่อสาคร&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงพ่อสาครได้เข้าศึกษาเบื้องต้นในชั้นประถมปีที่ ๑&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่ออายุได้๕ปีที่โรงเรียนวัดหนองกรับจนจบชั้นประถมปีที่๔ เมื่อพ.ศ. ๒๔๙๐ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ได้ออกมาช่วยโยมบิดา-มารดาประกอบอาชีพทำนาและเมื่อมีเวลาว่างก็จะออกเดินทางไปบ้านละหารไร่&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เพื่อศึกษาวิชาไสยศาสตร์กับโยมหล่อและโยมทัต ซึ่งทั้งสองถือว่าเป็นผู้เรืองวิชาอาคมในสมัยนั้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
และเข้าปฏิบัติหลวงปู่ทิมอยู่เป็นนิจซึ่งนับว่าเป็นศิษย์รุ่นเยาว์ที่หลวงปู่ให้ความเมตตาเรียกใช้อยู่เสมอด้วยนิสัยและความสนใจด้านไสยศาสตร์มาแต่เด็กและโตขึ้นจึงเป็นคนหนุ่มที่มีวิชาอาคมติดตัวแต่ก็ได้ใช้วิชาที่ได้ร่ำเรียนมาไปทำร้ายใครกลับมีแต่ช่วยเหลือเพื่อนๆรุ่นเดียวกันมาตลอดเมื่ออายุครบ ๒๐ปี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
โยมมารดาและญาติพี่น้องจึงได้ร่วมกันจัดพิธีอุปสมบทให้เป็นพระภิกษุที่วัดหนองกรับเมื่อวันพุธที่ ๔มิถุนายน ๒๕๐๑&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
โดยมีพระครูจันทโรทัย(หลวงพ่อดิ่ง)เป็นพระอุปัชฌายะเป็นพระกรรมวาจาจารย์และพระอธิการเคียง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
วัดไผ่ล้อมเป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้รับฉายาว่า”มนูญโญ”เมื่ออุปสมบทแล้วได้เดินทางไปจำพรรษาที่วัดละหารไร่และได้ฝากตัวเป็นศิษย์ลป.ทิมเพื่อศึกษาพระธรรมวินัยและพุทธาคมจากหลวงปู่ทิมอย่างจริงจังจึงได้รับการถ่ายทอดวิชาอาคมต่างๆจากหลวงปู่ทิมจนหมดสิ้นโดยมิได้ปิดบังแต่อย่างใดเรียกได้ว่าเรียนได้กระจ่างชัดรู้จริงสามารถปฏิบัติได้เมื่อมีความเชี่ยวชาญในวิชาอาคมที่เรียนแล้วด้วยใจรักในด้านนี้จึงได้เสาะแสวงหาศึกษาวิชาอาคมจากลพ.เพ่งสาสโน วัดละหารใหญ่ ซึ่งหลวงพ่อเพ่งรูปนี้เดิมเป็นมหาดเล็กในเสด็จเตี่ยกรมหลวงชุมพรเขตดุดมศักดิ์ฯจึงได้ศึกษาวิชาอาคมจากหลวงปู่ศุข&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
วัดปากคลองมะขามเฒ่ามีวิชาด้านคงกระพันธ์เป็นเยี่ยมเขียนอักขระลงบนแผ่นตะกั่วเพียงตัวเดียวให้คนทดลองยิงก็ยิงไม่ออกเมื่อหลวงพ่อสาครได้ศึกษาวิชาอาคมจากหลวงพ่อเพ่งเป็นอย่างดีแล้วก็ได้รับคำแนะนำจากหลวงปู่ทิมให้ไปศึกษาวิชาจากหลวงปู่หิน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
วัดหนองสนมซึ่งหลวงพ่อสาครก็ได้รับความเมตตาจากหลวงปู่หินถ่ายทอดวิชาให้เป็นอย่างดีหลังจากศึกษาวิชาอาคม&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
จากหลวงปู่หินแล้วหลวงพ่อสาสรก็เดินทางไปศึกษาวิชากับหลวงปู่โสม วัดบ้านช่อง อ.พานทอง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
จ.ชลบุรีซึ่งเป็นพระที่มีวิชาอาคมแก่กล้าอีกองค์หนึ่งของภาคตะวันออกหลวงพ่อสาครก็ได้ศึกษาจนกระทั่งจบกระบวนท่า ด้วยนิสัยใฝ่รู้หมั่นศึกษา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงพ่อสาครได้รับการถ่ายทอดวิชาอาคมจากบรรดาเกจิอาจารย์ต่างๆอีกหลายองค์ อาทิ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พ. ศ. ๒๕๐๓ ได้เดินทางไปศึกษากับอาจารย์เชียงคำ ที่เมืองย่างกุ้ง ประเทศพม่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พ.ศ. ๒๕๐๖ ศึกษากับอาจารย์สิน วัดนาวัง อ.บางละมุง ชลบุรี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พ.ศ. ๒๕๑๘ เดินทางไปศึกษากับอาจารย์สุพจน์ ที่ประเทศเขมร&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พ.ศ. ๒๕๒๓ ศึกษากับพระอาจารย์สุมล คำเสียง ที่จังหวัดศรีษะเกษ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พ.ศ. ๒๕๒๕ ศึกษากับหลวงพ่อบุญเย็น วัดแจ้งนอก จ.นครราชสีมา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พ.ศ. ๒๕๒๖ ศึกษากับหลวงพ่อคูณ วัดบ้านไร่ อ.ด่านขุนทด จ.นครราชสีมา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พ.ศ. ๒๕๒๗ ศึกษากับหลวงพ่ออาคม วัดดาวนิมิตร จ.เพชรบูรณ์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พ.ศ. ๒๕๒๘ ศึกษากับหลวงพ่อบึม วัดปราสาทกิน จ.ปราจีนบุรี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ฯลฯ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงพ่อสาครยังได้ศึกษากับเกจิอาจารย์ที่เชี่ยวชาญทางด้านไสยเวทย์ต่างๆอีกหลายท่านทั้งพระภิกษุและฆราวาส&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในปีพ.ศ. ๒๕๐๘ พระครูเกลี้ยงธรรมถีโยเจ้าอาวาสลำดับที่๙วัดหนองกรับได้มรณภาพลง &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ทายกทายิกาชาวบ้านหนองกรับได้เดินทางไปหาหลวงปู่ทิมที่วัดละหารไร่เพื่ออาราธนาหลวงพ่อสาคร มนูญโญ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ให้กลับมาเป็นเจ้าอาวาสวัดหนองกรับ หลวงปู่ทิมได้อนุญาต&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงพ่อสาครจึงมาเป็นเจ้าอาวาสวัดหนองกรับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาถึงแม้ว่าท่านจะมาเป็นเจ้าอาวาสวัดหนองกรับก็มิได้ทอดทิ้งหลวงปู่ทิมผู้เป็นอาจารย์ยังคงเดินทางไปกราบนมัสการดูแลหลวงปู่อยู่เสมอจนกระทั่งหลวงปู่ทิมได้มรณภาพลงในปี๒๕๑๘หลวงพ่อสาครก็เป็นหัวเรี่ยวหัวแรงใหญ่ในการจัดบำเพ็ญกุศลศพหลวงปู่ทิมอย่างเต็มที่สมกับที่เป็นศิษย์ก้นกุฏิอย่างแท้จริงจนบรรดาลูกศิษย์ลูกหาอื่นๆของหลวงปู่ทิมกล่าวยกย่องชมเชยหลวงพ่อสาครกันทั่วหลวงพ่อสาครนอกจากจะสนใจศึกษาวิชาอาคมต่างๆแล้วท่านก็มิได้ทอดทิ้งในด้านการศึกษาพระธรรมวินัย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
และเมื่อรับตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดหนองกรับซึ่งเป็นวัดเก่าแก่ที่มีอายุกว่า๒๐๐ปีและเคยถูกไฟไหม้เผากุฏิเสนา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สงฆ์จนวอดวายท่านก็มิได้ดูดายเมื่อมาเป็นเจ้าอาวาสก็ได้บูรณะและสร้างเสนาสนะใหม่ขึ้นมาเพื่อให้ภิกษุสงฆ์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สามเณรและพุทธศาสนิกชนได้ใช้ปฏิบัติศาสนกิจต่อไปด้วย &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ความสามารถพิเศษของหลวงพ่ออีกอย่างหนึ่งคือมีความชำนาญในด้านปฏิมากรรมและวิจิตรศิลป์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การแกะสลัก,การปั้นลวดลายและวาดภาพฝาผนังตลอดจนการลงรักปิดทอง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ท่านจึงได้ลงมือบูรณะและก่อสร้างเสนาสนะถาวรวัตถุต่างๆด้วยตัวท่านเอง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในปีพ.ศ.๒๕๒๔ ได้รับพระราชทานเป็นพระครูชั้นโท&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
“พระครูมนูญธรรมวัตร”หลวงพ่อสาครได้สร้างวัตถุมงคลขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อปีพ.ศ.๒๕๐๘&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
มีด้วยกันสองพิมพ์พิมพ์แรกเป็นสมเด็จรัศมีมีเนื้อผงใบลานเก่าสีดำหลวงพ่อได้นำใส่บาตรแล้วเผาไฟทำให้มีเนื้อแกร่งและอีกพิมพ์หนึ่งเป็นรูปปั้นหลวงปู่ทิมเนื้อผงใบลานสีดำเนื้อเดียวกับสมเด็จพิมพ์รัศมีหลวงพ่อสาครได้นำออกมาแจกแก่ญาติโยมครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. ๒๕๑๐ ในงานทอดผ้าป่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระชุดนี้ได้ก่ออภินิหารอย่างมากมายช่วยคุ้มครองชีวิตแก่ผู้นำติดตัวมาแล้วหลายราย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ต่อมาในปี๒๕๒๔หลวงพ่อสาครได้นำผงปัถมัง,ผงอิทธิเจที่ท่านเขียนเลขยันต์อักขระต่างๆ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
,ผงของของหลวงปู่.ทิม,ผงอิทธิเจหลวงพ่อเพ่ง วัดละหารใหญ่,ผงปัดตลอดอาจารย์ภูเมือง,ผงพุทธคุณหลวงพ่อสิม&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
วัดถ้ำผาปล่อง,ผงพุทธคุณครูบาคำหล้า จ.เชียงใหม่,ผงพุทธคุณอาจารย์มั่น,ผงวิเศษหลวงพ่อจง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
วัดหน้าต่างนอกและผงของเกจิอาจารย์ต่างๆที่หลวงพ่อได้ไปศึกษามาหลวงพ่อสาครได้นำผงเหล่านี้มาสร้างเป็นสมเด็จพุทธนิมิตซึ่งเป็นพระประธานในอุโบสถวัดหนองกรับหลังจากสร้างออกมาแล้วก็เป็นที่ฮือฮาขึ้นมาอีกครั้งเมื่อทหารนาวิกโยธินนายหนึ่งได้เหยียบกับระเบิดจนตัวลอยละลิ่วเมื่อเพื่อนๆวิ่งไปดูทหารคนนั้นไม่เป็นอะไรเลยในคอคล้องสมเด็จพุทธนิมิตองค์เดียวเท่านั้นจึงยกโขยงมาขอสมเด็จพุทธนิมิตจากหลวงพ่อไปเป็นจำนวนมากหลังจากนั้นหลวงพ่อได้สร้างวัตถุมงคลขึ้นอีกหลายพิมพ์ซึ่งก็ล้วนมีประสบการณ์ทั้งสิ้นจนทำให้วัตถุมงคลเหล่านี้หมดไปจากวัดอย่างรวดเร็ว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในปีเดียวกัน(๒๕๒๔)หลวงพ่อสาครได้รับพระราชทานเป็นพระครูชั้นโท&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงพ่อได้สร้างเหรียญปิดตารุ่นฉลองสมศักดิ์ขึ้นด้านหลังเป็นยันต์ห้าเหรียญรุ่นนี้เป็นที่โจษขานกันมาอีก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
รุ่นหนึ่งในบรรดาพ่อค้าแม่ค้าในจังหวัดระยองเหราะทำให้มีฐานะดีขึ้นมาทุกวันนี้เพราะเหรียญปิดตาหลวงพ่อสาครนี่แหละหลวงพ่อสาครนับว่าเป็นที่เจริญรอยตามคณาจารย์โดยแท้ด้วยศิลลาจารวัตรที่งดงามอีกรูปหนึ่งท่านเป็นพระที่สมถะที่มากด้วยพระธรรมวินัยมีอาคมอันแก่กล้า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงพ่อสาคร มนูญโญ วัดหนองกรับนับว่าเป็นเพชรน้ำเอกอีกรูปหนึ่งที่ประชาชนให้ความเคารพนับถือ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ท่านเป็นพระผู้สืบสานอาคมจากหลวงปู่ทิมผู้เป็นอาจารย์มิขาดตกบกพร่อง</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://prarayong.blogspot.com/feeds/3372031030999034563/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://prarayong.blogspot.com/2010/05/blog-post_6907.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default/3372031030999034563'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default/3372031030999034563'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://prarayong.blogspot.com/2010/05/blog-post_6907.html' title='ประวัติหลวงพ่อสาคร ระยอง'/><author><name>Bermudathai</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12914619930850707848</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjFKtuzAzKV0bhbH9B23Tw2wqUmnnWpiZsIEzYVu4ZiqYRn2UYjtV1AOp86bIJqhwtyaE5nQhXky4rPJG5uqCw1PvwX0lWQ59xAuQdRFTv-evAM-e5lThiWyDZGmHWJBZY/s220/spd_20100122132257_b.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhQGaIwaa2yCtPxZkNWYP7JksP8SkQLJG8Rwhjv0WpzhWACHsErphetUBeqOL-GANCCjGs-f2rJQ5W0hlYsPklR8IPrn9ojaSNw6ZLyTaV-Nzhkl8XEPUCG8au_ElgGLdhnATZ3R8_iLMFC/s72-c/2634.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6864784004799676026.post-3742879931034569943</id><published>2010-05-28T22:02:00.000-07:00</published><updated>2010-05-28T22:03:09.746-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ประวัติหลวงพ่อเพ่ง ระยอง"/><title type='text'>ประวัติหลวงพ่อเพ่ง ระยอง</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh7PZxiLz-I6aYAImbhnMEnkixZcCDHuSG65vMaAviBwQHbqPBePR1LmPybJkeIq6u2c8KolZwdJGzR4J7CC6YqAwmX4qcjhCmTianYNN64857h-7n5mXUCdRsaaaR4VbjEvn3QN_ttyULc/s1600/lppeng.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh7PZxiLz-I6aYAImbhnMEnkixZcCDHuSG65vMaAviBwQHbqPBePR1LmPybJkeIq6u2c8KolZwdJGzR4J7CC6YqAwmX4qcjhCmTianYNN64857h-7n5mXUCdRsaaaR4VbjEvn3QN_ttyULc/s320/lppeng.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
พระอธิการเพ่ง สาสโน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
อดีตเจ้าอาวาสที่มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักคือเปรียญแดง ( หรือแตง ) เจ้าอาวาสรูปแรกเป็นชาวอยุธยา มาเปิดสอนภาษา บาลีมูลกระจาย พร้อมทั้งสร้างวัดควบคู่ไปด้วย รูปที่ 3 คือ หลวงปู่สังข์เฒ่า เจ้าพุทธาคม และรูปที่ 8 พระอธิการเพ่ง สาสโน ซึ่งขออนุญาตนำประวัติของท่านมาเล่าโดยสังเขป พร้อมกับประวัติหลวงพ่อสิน เจ้าอาวาสปัจจุบัน ศิษย์หลวงพ่อเพ่ง สาสโน และศิษย์หลวงปู่ทิม อิสริโก วัดละหารไร่ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงพ่อเพ่ง สาสโน เกิดในตระกูลแก้วสว่าง ชาวบ้านตาสิทธิ์ ( หมู่ 7 ตำบลหนองละลอกปัจจุบัน ) ท่านเขียนประวัติไว้ว่า ท่านเป็นมหาดเล็กของกรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ ได้ตามเสด็จไปฝากตัวเป็นศิษย์หลวงปู่ศุข วัดปากคลองมะขามเฒ่า พร้อมกับกรมหลวงฯ ต่อมาได้ทูลลาเจ้านายของท่านออกบวชเป็นพระภิกษุ ที่วัดบ้านโพ อำเภอพระราชวังบางปะอินทร์ จังหวัดอยุธยา และออกมาเยี่ยมญาติที่จังหวัดระยอง และมาพำนักที่วัดละหารใหญ่ เมื่อเจ้าอาวาสได้ว่างลง พระครูวิจิตรธรรมานุวัติ ( หลวงพ่อวงษ์ ) เจ้าคณะแขวงบ้านค่าย ได้ตั้งใหพระภิกษุเพ่ง สาสโน รั้งเจ้าอาวาส ต่อมาท่านเจ้าคุณพระพิศาล อดีตเจ้าอาวาสวัดไผ่ล้อม เจ้าคณะจังหวัดจันทบุรี ได้มารับหน้าที่เจ้าคณะจังหวัดระยอง จัดการแต่งตั้งให้เป็นพระอธิการเพ่ง สาสโน เป็นเจ้าอาวาสปกครองวัดตั้งแต่ พ.ศ.2478 – 2501 ท่านพัฒนาวัดควบคู่กับการตั้งโรงเรียนประชาบาลสอนนักเรียนในละแวกนั้น เพราะท่านเป็นพระที่มีความรู้แตกฉาน ทั้งภาษาไทย ภาษาขอมโบราณ เป็นพระที่มีความรู้ดี ประสบการณ์ดี ไม่เคยอวดดี แต่ใครอย่ามาลองดี ท่านมีดีให้ดู ดังเช่น ครูวาว บุญปลื้ม ครูประชาบาล วัดไร่ มาถามหลวงพ่อเพ่งว่า หลวงพ่อใครว่าหลวงพ่อมีดี ผมไม่เห็นมีอะไร หลวงพ่อเพ่งไม่ว่าอะไร ท่านเขียนอักษรขอมคำว่า เฑาะ แล้วส่งให้ครูวาว เอาไปยิงต่อหน้าคนหลายๆ คนที่อยู่ในวันนั้น ปรากฏว่า ยิงไม่ออก จากนั้นมามีคนที่มีลูกหลานถูกเกณฑ์ ไปเป็นทหาร ( เดิมเรียกว่าลูกหมู่ ) จะนำแผ่นทองแดง อลูมิเนียม ( ฝาหม้อ ฝาบาตรที่ชำรุด ) มาให้หลวงพ่อเพ่งทำตะกรุดนำติดตัวไปด้วย หลวงพ่อเพ่งมรณภาพ เมื่อ ปี พ.ศ.2502 เมื่อ ทายก ทายิกา ประกอบพิธีประชุมเพลิง( เผา ) สัปเหร่อทำพิธีเผา อย่างไรก็ไหม้ไม่หมด ต้องนิมนต์หลวงปูทิม ทำน้ำมนต์รด และประกอบพิธีให้จึงเผาได้ พุทธาคม ที่หลวงพ่อเพ่งได้ศึกษาไว้ นอกจากของหลวงปู่ศุข วัดมะขามเฒ่าแล้ว ยังศึกษาตำราคู่วัด ซึ่งตำราดังกล่าว ท่านได้ครอบครูและมอบให้ พระครู สุภัททาจารคุณ ( หลวงพ่อสิน ) เจ้าอาวาส วัดละหารใหญ่ รูปปัจจุบัน ศึกษาและเก็บไว้ตนถึงปัจจุบันนี้ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
“อิทธิฤทธิ์...หลวงพ่อเพ่ง, เมตตามหานิยม...หลวงพ่อทาบ, อาคม...หลวงพ่อทิม”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
วลีสามประโยคนี้เป็นคำกล่าวของชาวระยองเมื่อเอ่ยถึงหลวงพ่อเพ่ง หลวงพ่อทาบ และหลวงพ่อทิม ภายหลังจากที่หลวงพ่อวงศ์ วัดบ้านค่าย หลวงพ่ออ่ำ วัดหนองกระบอก และหลวงพ่อกาจ วัดหนองสนมได้มรณภาพแล้ว ซึ่งแสดงให้เห็นเอกลักษณ์อันเด่นชัดของพระเกจิอาจารย์แต่ละรูปว่าโดดเด่นไปคนละทาง หลวงพ่อเพ่งนั้น โดดเด่นทางอิทธิฤทธิ์ หลวงพ่อทาบนั้นโดดเด่นทางเมตตามหานิยม ส่วนหลวงพ่อทิมนั้นโดดเด่นเรื่องคาถาอาคม ทั้งสามท่านมีอายุไล่เลี่ยกัน โดยหลวงพ่อทาบแก่กว่าหลวงพ่อทิม ๒ ปี ส่วนหลวงพ่อทิมและหลวงพ่อเพ่งมีอายุเท่ากันเพราะไล่ทหารปีเดียวกัน อิทธิฤทธิ์หลวงพ่อเพ่ง หลวงพ่อเพ่ง ผู้ทรงอิทธิฤทธิ์รูปนี้อดีตเป็นเจ้าอาวาสวัดละหารใหญ่ ซึ่งเป็นวัดเก่าแก่วัดหนึ่งของจังหวัดระยอง อยู่คนละฟากแม่น้ำบ้านค่ายกับวัดละหารไร่ หลวงพ่อทิมได้เล่าให้ผู้เขียนฟังว่าหลวงพ่อเพ่งสมัยเป็นทหารเรือ ท่านเคยเป็นบ๋อย (มาจาก Boy ใช้เป็นศัพท์สแลงแปลว่า คนรับใช้) ของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ พระบิดาของทหารเรือไทย พระอาจารย์สิน เจ้าอาวาสวัดละหารใหญ่ ซึ่งเป็นศิษย์เอกของหลวงพ่อเพ่งและหลวงพ่อทิมได้เล่าว่า หลวงพ่อนั้นท่านเป็นคนหัวดี สมองไว เก่งทางเลขผานาที การคำนวณ และเก่งทางหนังสือหนังหา เมื่อถูกเกณฑ์เป็นทหารเรือจึงได้รับคัดเลือกให้ไปรับใช้ใกล้ชิดเสด็จเตี่ยหรือกรมหลวงชุมพรฯ ซึ่งเป็นผู้บัญชาการทหารเรือในยุดนั้น หลวงพ่อเพ่งเป็นผู้ที่ใฝ่ใจทางวิทยาอาคม เมื่อมีโอกาสจึงติดตามเสด็จในกรมไปเล่าเรียนวิทยาอาคมต่างๆ ด้วย เมื่อครบกำหนดการเป็นทหารซึ่งในสมัยนั้นใช้เวลา ๓ ~ ๔ ปี ท่านก็กลับมาบ้านเกิดของท่านโดยบวชเป็นพระภิกษุมาแล้ว และมาจำพรรษาอยู่วัดละหารใหญ่ เจ้าอาวาสองค์ก่อนจึงขอให้หลวงพ่อเพ่งสอนหนังสือแก่กุลบุตรกุลธิดาแถววัดละหารใหญ่และวัดละหารไร่ นั่นเอง หลวงพ่อสินยังเล่าต่ออีกว่าหลังจากนั้นก็มีพวกเจ้าขุนมูลนายจากกรุงเทพฯ มาเยี่ยมเยียนหลวงพ่อเพ่งเป็นประจำ และมาอยู่ค้างที่วัดละหารใหญ่ครั้งละหลายๆ วัน ส่วนสาเหตุที่ทำให้คนทั่วไปรู้ว่าหลวงพ่อเพ่งมีอิทธิฤทธิ์ด้านคงกระพันเป็นเอกนั้น ก็เพราะวันหนึ่งขณะที่พวกชาวบ้านกำลังเอามีดผ่าไม้รวกอยู่ หลวงพ่อเพ่งมาเห็นเข้าบอกว่า “ผ่าด้วยมีดมันช้า” ว่าแล้วท่านก็เอามือผ่าลำไม้รวกซึ่งผิวของมันคมกริบปานคมมีดโกน แต่ท่านใช้มือผ่าไม้รวกให้ชาวบ้านดูอย่างหน้าตาเฉย ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ผู้คนก็ไปขอของดีจากท่านมิได้ขาด บางครั้งขณะที่ท่านกำลังสอนหนังสือเด็กก็มีคนไปรอเพื่อขอให้ลงตะกรุดให้ ผู้เฒ่าผู้แก่แถวๆ วัดละหารไร่เล่าว่า เมื่อชาวบ้านหยิบเอาวัสดุที่เตรียมมาซึ่งมีทั้งแผ่นทองเหลือง แผ่นหม้ออลูมิเนียมตัดเป็นแผ่นๆ มาให้ท่าน หลวงพ่อเพ่งท่านจะหยิบแผ่นโลหะนั้นมาจารอักขระลงไปในแผ่นเพียงตัวเดียว คือ ตัวเฑาะว์มหาพรหม หรือที่เรียกอีกชื่อว่า “ตัวเฑาะว์ใหญ่” จารเสร็จแล้วท่านก็ม้วนเป็นตะกรุด ยกขึ้นจบเหนือศีรษะ แล้วส่งให้ผู้ขอเลย โดยไม่เห็นท่านปลุกเสกอะไร แรกๆ ชาวบ้านไม่แน่ใจก็ลองเอาตะกรุดนั้นวางบนตอไม้ แล้วใช้ปืนยิงลองดู ปรากฏว่า นัดแรกดัง แชะ ด้านทุกราย! ส่วนนัดที่สองด้านบ้าง ยิงออกแต่ไม่ถูกบ้าง บางครั้งมีคนมาขอตะกรุดแต่ไม่มีโลหะมาให้ท่านลง ท่านก็บอกว่ามึงเอาซองห่อยากาแรตนั้นแหละมาลง ปรากฏว่ากระดาษอลูมิเนียมชนิดบางที่ใช้ห่อบุหรี่ตราฆ้องสมัยนั้นก็กลายเป็นตะกรุดไปอย่างวิเศษก็มี หลวงพ่อเพ่งท่านไม่ได้สร้างพระเครื่องอะไรทั้งสิ้นนอกจากตะกรุดอย่างเดียว ปัจจุบันชาวบ้านแถบนั้นจึงหวงตะกรุดหลวงพ่อเพ่งมากกว่าตะกรุดของหลวงพ่อทิมเสียอีก ! อีกเรื่องหนึ่งที่แสดงถึงอิทธิฤทธิ์หลวงพ่อเพ่งให้เป็นที่ประจักษ์ คือ เมื่อวัดละหารใหญ่มีงาน ชาวบ้านก็ล้างจานชามกันที่สระน้ำหน้าวัดทีละใบๆ หลวงเพ่งท่านมาเห็นเข้าท่านจึงบอกว่า “ล้างแบบนี้ช้าไป เอาใส่แข่งเขย่าเลย” ชาวบ้านก็ทำตามท่าน ถ้วยชามที่เป็นแก้วเป็นกระเบื้องก็ไม่แตก! เป็นที่น่าอัศจรรย์ใจ อาคมหลวงพ่อทิม ในยุคที่หลวงพ่อเพ่งดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาสวัดละหารใหญ่อยู่นั้น หลวงพ่อทิมยังเป็นเพียงพระหมอยาเท่านั้น ใครที่เจ็บไข้ได้ป่วยก็พากันไปหาหลวงพ่อทิม แต่ถ้าจะเอาเรื่อง คงกระพัน ยิงไม่ออกฟันไม่เข้า ก็ต้องไปหาหลวงพ่อเพ่ง แต่ทั้งหลวงพ่อเพ่งและหลวงพ่อทาบนั้น ท่านรู้อยู่เต็มอกว่าไม่ว่าด้านคงกระพันหรือเมตตามหานิยมนั้น หลวงพ่อทิมก็ไม่เป็นสองรองทั้งสองรูป แต่หลวงพ่อทิมท่านเป็นพระสำรวมนอบน้อมถ่อมตนจึงเก็บงำไม่ยอมสำแดงออก ก่อนที่หลวงพ่อเพ่งจะมรณภาพ ท่านสั่งลูกศิษย์ใกล้ชิดไว้ว่า เมื่อท่านตายแล้วและศพท่านเผาไม่ไหม้ก็ให้คนไปตามท่านทิมมาช่วยเผา และก็เป็นไปตามคำที่หลวงพ่อเพ่งสั่งไว้</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://prarayong.blogspot.com/feeds/3742879931034569943/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://prarayong.blogspot.com/2010/05/blog-post_1464.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default/3742879931034569943'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default/3742879931034569943'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://prarayong.blogspot.com/2010/05/blog-post_1464.html' title='ประวัติหลวงพ่อเพ่ง ระยอง'/><author><name>Bermudathai</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12914619930850707848</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjFKtuzAzKV0bhbH9B23Tw2wqUmnnWpiZsIEzYVu4ZiqYRn2UYjtV1AOp86bIJqhwtyaE5nQhXky4rPJG5uqCw1PvwX0lWQ59xAuQdRFTv-evAM-e5lThiWyDZGmHWJBZY/s220/spd_20100122132257_b.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh7PZxiLz-I6aYAImbhnMEnkixZcCDHuSG65vMaAviBwQHbqPBePR1LmPybJkeIq6u2c8KolZwdJGzR4J7CC6YqAwmX4qcjhCmTianYNN64857h-7n5mXUCdRsaaaR4VbjEvn3QN_ttyULc/s72-c/lppeng.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6864784004799676026.post-6041670872225465632</id><published>2010-05-28T21:58:00.000-07:00</published><updated>2010-05-28T21:58:49.304-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ประวัติหลวงพ่อสิน ภทฺทาจาโร ระยอง"/><title type='text'>ประวัติหลวงพ่อสิน ภทฺทาจาโร ระยอง</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg4QfUwTm5ySHxXHZynPGWSLyEunBhtPtwKxdEHt_Pc5j__lkkUcdEa4iCXoj1_VdOWF2sc48reEKDvpsZlPJwF-qlO08hX61ctyQBuhYyo9mdv6h4VH4EDwq0vyC8sxpSyzeJ32qJyDJ7e/s1600/14.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg4QfUwTm5ySHxXHZynPGWSLyEunBhtPtwKxdEHt_Pc5j__lkkUcdEa4iCXoj1_VdOWF2sc48reEKDvpsZlPJwF-qlO08hX61ctyQBuhYyo9mdv6h4VH4EDwq0vyC8sxpSyzeJ32qJyDJ7e/s320/14.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;พระครูสุภัททาจารคุณ (หลวงพ่อสิน ภทฺทาจาโร) เจ้าอาวาสวัดละหารใหญ่ ต.หนองบัว อ.บ้านค่าย จ.ระยอง เป็นลูกศิษย์ของหลวงปู่เพ่ง สาสโน อดีตเจ้าอาวาสวัดละหารใหญ่ และหลวงพ่อรัตน์ วัดหนองกระบอก ผู้สืบทอดพุทธาคมจากหลวงพ่ออ่ำ วัดหนองกระบอก เจ้าตำรับแพะเมตตาอันลือลั่นแห่งเมืองระยอง &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
วัดละหารใหญ่ ตั้งอยู่ใกล้ๆ กับวัดละหารไร่ ดังนั้น หลวงพ่อสินจึงมีโอกาสไปกราบนมัสการ และรับใช้หลวงปู่ทิม วัดละหารไร่ เจ้าตำรับพระขุนแผนพรายกุมาร อยู่เสมอในสมัยที่หลวงปู่ทิมยังมีชีวิตอยู่ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงพ่อสินเป็นพระเกจิอาจารย์ที่มีชีวิตความเป็นอยู่อย่างสมถะ เรียบง่าย ไม่ยึดติดใน ลาภยศสรรเสริญใดๆ ท่านมักจะพร่ำสอนญาติโยมที่เข้ามากราบไหว้เสมอๆ ว่า &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&quot;คนเราจะมีความสุขสงบในสังคมได้ ต้องถือศีล ๕ เพราะทำให้สังคมสงบสุข ปิดกั้น ภัยเวรต่างๆ ได้ แต่ที่พวกเรารู้สึกว่าทำได้ยาก หรือขัดกับชีวิตประจำวัน เป็นเพราะตาใจ ของเรามันบอดแสง หรือเจ้ากรรมนายเวรมาบังจิตบังใจเรา&quot; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พร้อมกันนี้ ท่านได้อนุญาต ให้สัมภาษณ์แบบ &quot;คม ชัด ลึก&quot; ดังนี้ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* วัตถุมงคลมีความสำคัญต่อคนเราอย่างไร? &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* สำคัญสิโยม สำคัญที่อาตมาว่ามันก็อยู่ที่ความเชื่อของแต่ละคนนั่นแหละ ใครที่เชื่อ ใครที่ศรัทธาในสิ่งของนั้นๆ ก็จะเกิดเป็นสิริมงคล ทำให้มีความเชื่อมั่น ทำอะไรก็จะประสบความสำเร็จได้ง่าย พอไปเจอปัญหาอุปสรรคใดๆ ก็จะไม่ย่อท้อ เมื่อมั่นใจว่าวัตถุมงคลเป็นสิ่งที่จะนำพาไปสู่ชัยชนะได้มันก็จะทำให้เขามีกำลังใจในการทำหน้าที่อย่างมุ่งมั่น สิ่งที่ว่าแพ้ก็จะกลับมาชนะได้อีกครั้งเหมือนกัน &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* ความอยู่ยงคงกระพัน กับหนังเหนียวเกิดขึ้นได้อย่างไรครับ? &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* เครื่องรางของขลังเหล่านี้ก็เป็นความเชื่อเหมือนกัน ใครเชื่อมั่นว่ามีเครื่องรางอันนี้แล้วทำให้จิตใจเกิดมาเพื่อเป็นนักสู้ก็เป็นดังพลังให้กับคนเหล่านั้น แต่เครื่องรางเหล่านี้เมื่อมีดี ก็ต้องมีเสีย หากคนเรานำไปใช้ในทางที่ผิด ด้วยการไปรังแกคนที่อ่อนแอกว่า แบบนี้อาตมาคิดว่าเป็นความเชื่อที่ผิด ไม่ก่อประโยชน์อันใดให้กับตัวเองเลย เรียกว่าเป็นการสร้างบาปมากกว่า &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* จริงๆ คนเราจะรอดตายได้ก็ไม่จำเป็นต้องพึ่งวัตถุมงคลเพียงอย่างเดียว? &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* ใช่ซิ!...มีวัตถุมงคลไม่บูชา ไม่ศรัทธาแบบนี้ก็ไม่รอด โยมไม่เห็นเหรอ มีคนแขวนพระติดตัวกันเยอะแยะ พอถูกยิงเท่านั้น ก็ตายกันหมด บางคนแขวนพระเป็นสิบองค์ก็ยังตายเลย (หัวเราะ) และตามความเป็นจริง ถ้าถามว่า วัตถุมงคลมีประโยชน์ต่อชาวโลกไหม อาตมาก็คิดว่ามันมีอยู่ในตัวแล้ว แต่อยู่ที่ว่าคนเราไปยึดถือในความดี หรือไปยึดถือในทางที่ผิด เบียดเบียนคนอื่น แบบนี้ก็ใช้ไม่ได้ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* หลวงพ่อไปร่วมพิธีพุทธาภิเษกบ่อยไหมครับ? &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* อาตมาก็มีเวลาไปร่วมงานปลุกเสกอยู่บ่อยครั้ง ส่วนใหญ่ที่ไปก็จะพบกันเป็นประจำก็คือ สมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ วัดปากน้ำ หลวงปู่ทิม วัดพระขาว หลวงพ่อรวย วัดตะโก หลวงพ่อสาคร วัดหนองกรับ หลวงพ่อสวัสดิ์ วัดเม้าสุขา ตอนนี้ท่านก็มรณภาพไปแล้ว พระเทพคุณาธาร เจ้าคณะ จ.ระยอง หลวงพ่อจ้อย วัดหนองน้ำเขียว หลวงพ่อแจ่ม วัดเขาสำเภาทอง หลวงพ่อดำ วัดเขาพูลทอง หลวงพ่อเพิ่ม วัดป้อมแก้ว และก็ยังมีพระอีกหลายรูปที่มาร่วมพิธีปลุกเสกกันเป็นประจำ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* นอกจากนี้สิ่งศักดิ์สิทธิ์มีอยู่จริงไหมครับ ? &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* มีจริง ดูจากคนที่ประสบอุบัติเหตุขึ้นมาแล้วไม่ตาย ไม่เป็นอะไรเลย แม้บางคนจะเถียงว่า สิ่งศักดิ์สิทธิ์ไม่มีตัวตน แต่ในความหมายของอาตมาคิดว่า สิ่งศักดิ์สิทธิ์เป็นเรื่องของจิตใจ เป็นเรื่องของการสร้างคุณงามความดี กรรมที่เป็นทั้งดีและไม่ดี สร้างบารมีให้กับตัวเอง จึงประกอบเข้าด้วยกันให้เป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ หรือปาฏิหาริย์ตามที่หลายคนเข้าใจ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* แสดงว่าปาฏิหาริย์มีจริงสิครับ? &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* ก็มีจริงสิ ปาฏิหาริย์ที่อาตมาว่านั้นมันเกิดจากจิตที่นิ่งสงบไร้สิ่งปรุงแต่ง ซึ่งความสุขก็เกิดจากจิตสงบ อาจกล่าวได้ว่า เป็นความสุขที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของมนุษย์ จิตเป็นสิ่งที่ประเสริฐที่สุดของร่างกายและจิตใจ เป็นผู้นำ ส่วนร่างกายเป็นเพียงผู้ปฏิบัติตามคำสั่งของจิต อุปมาดังม้ากับคนขี่ หากว่าผู้ขี่คุมบังเหียนบังคับม้าด้วยความชำนาญ ก็จะเดินทางไปสู่จุดมุ่งหมายปลายทางได้อย่างราบรื่น &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หากว่าผู้ขี่ม้าไม่ได้รับการฝึกอย่างชำนิชำนาญ หรือตั้งอยู่ในความประมาทเกินไปก็จะพลาดท่าตกม้า หรือเดินทางไปไม่ถึงจุดหมายปลายทางที่ต้องการได้ฉันใดก็ฉันนั้น ความสุขอันเกิดจากจิตสงบ เป็นความสุขที่ซื้อหามาได้ราคาถูกที่สุด แต่กลับมีคุณค่ามหาศาลยิ่งกว่าสมบัติพัสถานใดๆ ทั้งสิ้น ความสุขของจิตที่แท้จริงจะเกิดขึ้นกับบุคคลที่หมั่นฝึกฝนหรืออบรมจิตอยู่เสมอนั้น คือ เจริญสมาธิเป็นประจำ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* เมื่อครั้งหลวงพ่อออกบวชใหม่ๆ ได้ไปเดินธุดงค์บ้างไหมครับ? &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* อาตมาก็ออกเดินธุดงค์ไปทั่วเหมือนกัน ในป่าก็ไป ที่ไหนเขาว่าดีก็ไปทั้งนั้น การไปในคราวธุดงค์ ไม่ได้ไปเพื่อค้นหาอะไร เพียงต้องการความสงบความวิเวก ที่ไม่มีอะไรวุ่นวาย การเดินจึงเดินไปเรื่อยๆ ไม่มีเป้าหมายชัดเจน แต่การเดินธุดงค์ ก็ไม่ได้ไปนานเท่าไร ก็ต้องกลับมายังวัด แล้วก็ได้มาเรียน วิชาต่างๆ จากพระอธิการเพ่ง สาสโน อดีตเจ้าอาวาสวัดละหารใหญ่ เพราะท่านก็ได้เรียน วิชามาจากหลวงปู่ทิม วัดละหารไร่เช่นกัน &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* ระหว่างเดินธุดงค์เคยเจอผีไหมครับ? &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
อาตมายังไม่เคยเจอผีเลย (หัวเราะ) &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* อ้าว! แล้วจริงๆ ผีมีจริงหรือเปล่าครับ? &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
จะว่าไปแล้วมันก็คือวิญญาณที่อยู่ในตัวเรานั่นแหละ จังหวะที่อาตมานั่งปฏิบัติธรรมกรรมฐานพวกวิญญาณเหล่านี้ก็จะมารบกวนอยู่เป็นประจำ พวกนี้ก็จะวนเวียนไปเรื่อยๆ คนเราเมื่อตายกันแล้วถ้าทำบุญมาน้อย ประกอบกับมีกรรมไม่ดีเยอะ สิ่งเหล่านี้ก็จะทำให้วิญญาณเร่ร่อนอยู่บริเวณนั้น เหมือนกับไม่มีที่ไปนั่นแหละ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* แสดงว่าการทำบุญให้กับคนตายโหงก็เป็นการปลดปล่อยดวงวิญญาณได้ใช่ไหมครับ? &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
อาตมาคิดว่านั่นก็เป็นความเชื่อกันว่า การถอนศพ มันก็คือการถอนดวงวิญญาณของผู้ตายให้ออกจากจุดนั้นๆ โดยเขาเชื่อกันว่า เมื่อคนเราตายจากอุบัติเหตุ หรือไม่ว่าจะเป็นกรณีใดๆ ณ ที่ใด วิญญาณของผู้ตายก็จะติดอยู่ตรงนั้น ไม่ไปไหน โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าเป็นการตายโหง ก็จำเป็นต้องทำพิธีถอนเสียก่อน วิญญาณของผู้ตายจึงจะไปจากที่นั้น ดังนั้นเมื่อจะนำศพออกไปฝังหรือเผาจึงต้องถอนให้วิญญาณไปกับศพด้วย จะได้ไปผุดไปเกิด ไม่หลอกหลอนอยู่ที่บริเวณนั้น ปัจจุบันพิธีถอนวิญญาณของคนตายยังมีให้เห็นอยู่ทั่วไป เมื่อมีคนตายจากอุบัติเหตุรถชนบนท้องถนน ญาติจะนิมนต์พระสงฆ์มาทำพิธีสวดถอน และนำธงกระดาษมาปักในสะตวง ๔ อันวางไว้ตรงจุดที่เกิดอุบัติเหตุนั้น &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* วิญญาณกับหลักธรรมเกี่ยวข้องกันอย่างไรครับ? &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ปัญหานี้องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงมีทัศนะเกี่ยวกับกายและจิตเป็นพุทธดำรัสว่า &quot;ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ปุถุชนผู้มิได้เรียนรู้ จะพึงเบื่อหน่าย คล้ายยินดีหรือหลุดพ้นในร่างกายอันประกอบด้วยมหาภูตทั้ง ๔ นี้ (ย่อมเป็นไปได้) นั้นเพราะเหตุไร เพราะเหตุว่า ความเจริญ ความเสื่อม การเกิด หรือการตายของร่างกายอันประกอบด้วยมหาภูต ๔ นี้ ย่อมปรากฏ (ฉะนั้น) ปุถุชนผู้มิได้เรียนรู้ จึงเบื่อหน่าย คลายความยินดีหรือหลุดพ้นในร่างกายนั้นได้&quot; &quot;ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรมชาติใดที่เรียกกันว่าจิตบ้าง มโนบ้าง วิญญาณบ้าง การที่ปุถุชนผู้มิได้เรียนรู้ จะพึงเบื่อหน่าย คลายความยินดีหรือหลุดพ้นในธรรมชาตินั้น (ย่อมเป็นไปไม่ได้) นั้นเพราะเหตุไร เพราะเหตุว่าธรรมชาตินั้น ปุถุชนผู้มิได้เรียนรู้รวบรัดถือไว้ด้วยตัณหา ยึดถือด้วยทิฐิว่า นั่นของเรา นั่นเป็นเรา นั่นเป็นตัวตนของเรา ดังนี้ มาตลอดกาลช้านาน ฉะนั้นปุถุชนผู้มิได้เรียนรู้ จึงไม่อาจจะเบื่อหน่าย คลายความยินดี หลุดพ้นในธรรมชาตินั้นได้เลย &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* แล้ววิญญาณคืออะไรกันแน่? &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
อาตมาก็อยากจะอธิบายให้ฟังว่า วิญญาณจริงๆ มันก็คือ &quot;ธาตุรู้&quot; วิญญาณในเบญจขันธ์หมายถึง วิญญาณรู้จากของ ๒ อย่างกระทบกัน เช่น ตากับรูปกระทบกัน เกิดภูมิรู้ขึ้น เรียกว่า จักขุวิญญาณ เสียงกับหูกระทบกัน เกิดภูมิรู้ขึ้น เรียกว่า โสตวิญญาณ กลิ่นกับจมูกกระทบกัน เกิดภูมิรู้ เรียกว่า ฆานวิญญาณ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ลิ้นกับรสกระทบกัน เกิดภูมิรู้ เรียกว่า ชิวหาวิญญาณ กายกับสิ่งสัมผัสกระทบกัน เกิดภูมิรู้ขึ้นเรียกว่า กายวิญญาณ จิตนึกคิดอารมณ์เกิดภูมิรู้ขึ้น เรียกว่า มโนวิญญาณ อันเป็นวิญญาณในขันธ์ ๕ ทีนี้วิญญาณในปฏิจจสมุปบาท หมายถึง ปฏิสมาธิวิญญาณ คือ วิญญาณรู้ผุด รู้เกิด และวิญญาณคนเราจะไปสู่ยังภพภูมิที่ดีได้ก็จะต้องทำบุญกันไว้มากๆ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* แล้วภพภูมิที่ว่าจะดีหรือไม่ดีขึ้นอยู่กับอะไรครับ? &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
อาตมาจะยกตัวอย่างให้เห็นกันก็คือ ภพภูมิ ของ สัตว์เดรัจฉาน ภพนี้คือ โลกของเดรัจฉานทั้งหลาย หรือ เรียกว่า &quot;เดรัจฉานภูมิ&quot; ปริศนาธรรม ของภพนี้ ก็คือ โมหะ คือ โง่ หลง งมงาย มีสติปัญญา ต่ำต้อย เยี่ยงสัตว์เลื้อยคลาน หรือ สัตว์ตระกูลต่ำ ทั้งหลายความหมายในภาษาธรรม ของเดรัจฉานนี้ เท่ากับ ความโง่ของคน ไม่ศึกษา ไม่ฝึกฝน ปล่อยให้ชีวิต ขาดสติปัญญา อยู่ไปวันๆ อย่างที่กล่าวเป็น ภาษาชาวบ้าน ว่า กิน ขี้ นอน สืบพันธุ์ หรือ เสพเมถุน &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
อย่างสัญชาตญาณ ของสัตว์ทั่วไป มีความกลัวภัยอยู่เสมอ เพราะไม่มีสติปัญญา ที่จะรู้ได้ว่าอะไรควรจะกลัว หรือ ไม่ควรกลัว พระพุทธเจ้า เสด็จลงมาโปรดเดรัจฉานภูมิ เหมือนกัน แต่แม้ว่าพระองค์จะมีพระเมตตาแสดงธรรม ล้ำลึกเพียงใด จิตของเดรัจฉาน พอใจ หรือ จมดิ่ง อยู่กับความเป็นเดรัจฉาน อย่างไม่เปลี่ยนแปลง ทุกสิ่งทุกอย่างจึงขึ้นอยู่กับสติ และปัญญาด้วย &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* คนทั่วๆ ไปจะรู้ได้อย่างไรว่า ชาติหน้าจะเกิดเป็นอะไรครับ? &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เรื่องนี้อาตมาบอกไม่ได้ แต่ให้รู้เพียงว่าทำบุญเอาไว้มากๆ ก็จะได้เกิดมาเป็นคน ส่วนคนที่ทำบุญบ้างทำบาปบ้างคนพวกนี้ก็จะเกิดมาเป็นคนได้อีกต้องไปชดใช้กรรมเก่าที่ไม่ดีให้หมดก่อน ถึงจะเกิดมาเป็นคนได้อีก คนที่จนในชาตินี้ก็เป็นเพราะบุญเก่าที่ทำมันน้อย แต่คนที่รวยในชาตินี้เป็นเพราะว่าชาติที่แล้วเขาทำบุญ&amp;nbsp;&amp;nbsp;มาเยอะ ดังนั้น ใครอยากรวยอย่าหวังแต่เล่นหวย จงเร่งทำกรรมดีสร้างกุศลเพื่อให้เป็นกุศลไปถึงภพหน้านั่นแหละโยม &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* ส่วนตัวหลวงพ่อเองคิดเอาไว้หรือยังว่าจะเกิดไปเป็นอะไร? &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
อาตมายังไม่ได้คิดเลย เรื่องแบบนี้มันก็ขึ้นอยู่กับเวรกรรมของอาตมาด้วย จะบอกให้รู้กันเลยก็เป็นเรื่องที่ไม่สามารถตอบได้ เพราะอาตมาก็ไม่รู้ว่าคุณงามความดีที่ทำเอาไว้มันดีมากพอหรือยัง &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* ตอนนี้อายุก็มากขึ้น จะอยู่ถึง ๑๐๐ ปีไหมครับ? &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
อาตมาว่าแล้วแต่เวรกรรม ร่างกายของเรามันไม่เที่ยง เราต้องมีชีวิตอยู่กันแบบปลงๆ จะไปบอกว่า ต้องตายหรือมีอายุเป็นร้อยปีคงไม่ได้ ตอนนี้อยู่แน่ๆ แต่ตอนนั้นไม่รู้จะอยู่หรือเปล่า (หัวเราะ) &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* หลักธรรมอะไรที่หลวงพ่อให้กับญาติโยมที่มาทำบุญในวัดละหารใหญ่ครับ? &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
อาตมาก็ย้ำเตือนให้กับพวกเขาอย่าไปยึดติดกับเงินทอง แต่ขอให้ยึดอยู่ในศีล ๕ แม้ว่าจะถือศีลได้ไม่ทั้งหมด หากได้เพียงบางส่วนก็ถือว่าเป็นคนที่อยู่ในศีลในธรรมเหมือนกัน ศีล ๕ เป็นศีลที่ทำให้สังคมสงบสุข ปิดกั้นภัยเวรแก่ผู้รักษาศีล ที่พวกเรารู้สึกว่ารักษายากขัดกับชีวิตประจำวัน นั่นเป็นเพราะตาใจของเรามันบอดแสง หรือเจ้ากรรมนายเวรมาบังจิตบังใจเรา ไม่ยอมให้ลุถึงซึ่งความดี &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลายคนกว่าจะถึงดีมีสุข เจ้ากรรมนายเวรเคยดลจิตให้คิดผิด พูดผิด ทำก็ผิด ต้องตกระกำลำบากมามาก เหตุเพราะเราทำเขาไว้นี่ เขาจองเวรเราก็ลำบาก จะรักษาศีล ๕ให้ถึงความดี ก็ทำไม่ได้สักที กาย วาจา ใจ ก็เป็นเรื่องสำคัญถ้าคิดไม่ดีก็จะเป็นทุกข์ ดังนั้น การทำความดีให้อยู่ในศีล ๕ ชาตินี้ชีวิตก็จะมีแต่ความสุข &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
0 ชาติภูมิหลวงพ่อสิน 0 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงพ่อสิน ภทฺทาจาโร อายุ ๗๖ ปี พรรษา ๕๓ ชื่อเดิม นายสิน สุขมาก เกิดวันที่ ๒๑ กุมภาพันธ์ ๒๔๗๑ ปีมะโรง ณ ต.หนองบัว อ.บ้านค่าย จ.ระยอง บิดา นายเซี้ย สุขมาก มารดา นางจัน สุขมาก อาชีพ ทำนา อายุ ๒๐ ปี ได้เข้าราชการทหารเกณฑ์เป็นระยะเวลา ๒ ปี &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
อายุ ๒๔ ปี ได้เข้าอุปสมบทเป็นพระภิกษุสงฆ์ เมื่อวันที่ ๑๔ กรกฎาคม ๒๔๙๔ เวลา ๑๕.๓๐ น. ณ วัดละหารไร่ ต.หนองละลอก อ.บ้านค่าย จ.ระยอง โดยมี พระครูวิจิตรธรรมานุวัต (หลวงพ่อรัตน์) เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอธิการเพ่ง สาสโน เป็นพระกรรมวาจาจารย์ พระครูเกลี้ยง เป็นพระอนุสาวนาจารย์ สังกัดมหานิกาย ได้รับฉายา &quot;ภทฺทาจาโร&quot; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ศิษยานุศิษย์และประชาชนทั่วไปสอบถามเส้นทางไปวัดละหารใหญ่ อ.บ้านค่าย จ.ระยอง ได้ที่โทรศัพท์ ๐-๓๘๙๖-๑๔๓๐ &lt;br /&gt;
ขออนุญาตบริษัท เนชั่นมัลติมีเดีย กรุ๊ป จำกัด (มหาชน)เพื่อนำประวัติลพ.สินมาเผยแพร่ด้วยครับ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ขอบขอบพระคุณบริษัท เนชั่นมัลติมีเดีย กรุ๊ป จำกัด (มหาชน)ด้วยครับครับที่นำประวัติของลพ.สินมาเผยแพร่</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://prarayong.blogspot.com/feeds/6041670872225465632/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://prarayong.blogspot.com/2010/05/blog-post_3034.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default/6041670872225465632'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default/6041670872225465632'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://prarayong.blogspot.com/2010/05/blog-post_3034.html' title='ประวัติหลวงพ่อสิน ภทฺทาจาโร ระยอง'/><author><name>Bermudathai</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12914619930850707848</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjFKtuzAzKV0bhbH9B23Tw2wqUmnnWpiZsIEzYVu4ZiqYRn2UYjtV1AOp86bIJqhwtyaE5nQhXky4rPJG5uqCw1PvwX0lWQ59xAuQdRFTv-evAM-e5lThiWyDZGmHWJBZY/s220/spd_20100122132257_b.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg4QfUwTm5ySHxXHZynPGWSLyEunBhtPtwKxdEHt_Pc5j__lkkUcdEa4iCXoj1_VdOWF2sc48reEKDvpsZlPJwF-qlO08hX61ctyQBuhYyo9mdv6h4VH4EDwq0vyC8sxpSyzeJ32qJyDJ7e/s72-c/14.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6864784004799676026.post-5130554112115318132</id><published>2010-05-28T20:51:00.000-07:00</published><updated>2010-05-29T08:01:08.339-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ประวัติเหรียญแต้เม้งทงป้อ รัชกาลที่4"/><title type='text'>ประวัติเหรียญแต้เม้งทงป้อ รัชกาลที่4</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhPG88EFWA5nfwHUtAUJzW-JNv9DUodnVCHGuxydseORtnKHapx15fhAVW00WokhXHq-nSPGYey1J0U9g1CNLBVgMltz043fH9IBSn4UheOpSqkblA0Iz0BblI4GjdQkBTGf75K4YnP81uZ/s1600/r4_06_03.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhPG88EFWA5nfwHUtAUJzW-JNv9DUodnVCHGuxydseORtnKHapx15fhAVW00WokhXHq-nSPGYey1J0U9g1CNLBVgMltz043fH9IBSn4UheOpSqkblA0Iz0BblI4GjdQkBTGf75K4YnP81uZ/s320/r4_06_03.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgFVfYqFPp9tIgpJhyphenhyphen1YFPkrPPdG8lBEFjxe3xad2Y0hGXMNbdJn-VXNQwJ7FxEe5Nk-OmxY5Mk0iQ9n5Rc63jh-u_uwzzJDXBqAjjwLVOkpHFEJf804fU3Ls_v-hMrptiwqQrwxvrHJK8L/s1600/r4_06_04.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgFVfYqFPp9tIgpJhyphenhyphen1YFPkrPPdG8lBEFjxe3xad2Y0hGXMNbdJn-VXNQwJ7FxEe5Nk-OmxY5Mk0iQ9n5Rc63jh-u_uwzzJDXBqAjjwLVOkpHFEJf804fU3Ls_v-hMrptiwqQrwxvrHJK8L/s320/r4_06_04.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;เหรียญเนื้อเงิน&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;ด้านหน้าเเละด้านหลัง&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiRbZxCHrnuOcM5GW5lMJpAvSTGPOWD-YCllfywH0Xac5Se1DJe_8mHZpqGrlAZkAIR1mPEfasxiy7pb3LT_UlIrlppxc94hSGT_hKdw6neHHmm8MlZO1HKvG2CjMRZgsJUH1cIRdXKFtkQ/s1600/r4_06_05.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiRbZxCHrnuOcM5GW5lMJpAvSTGPOWD-YCllfywH0Xac5Se1DJe_8mHZpqGrlAZkAIR1mPEfasxiy7pb3LT_UlIrlppxc94hSGT_hKdw6neHHmm8MlZO1HKvG2CjMRZgsJUH1cIRdXKFtkQ/s320/r4_06_05.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjoEuMqETIR9r2FYz_rEO-0zUz_6OTpXyYvTDosDYIm7a_rxIbkc9cL5vyHAS59aWJ1ZkTyEKXQvzoSdPGTDgibseDunQidjl2uRGrEbGN3HmDw8QpexGZWOZIsZDiNcS6AJFYJEStxMJDq/s1600/r4_06_06.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjoEuMqETIR9r2FYz_rEO-0zUz_6OTpXyYvTDosDYIm7a_rxIbkc9cL5vyHAS59aWJ1ZkTyEKXQvzoSdPGTDgibseDunQidjl2uRGrEbGN3HmDw8QpexGZWOZIsZDiNcS6AJFYJEStxMJDq/s320/r4_06_06.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;เหรียญเนื้อทองคำด้านหน้าเเละด้านหลัง&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhFp8VY8cz2RmHNOE0Zd8XKVWiu27QG39NLQz4SUFkm-5sYWEdE4hnqk7-7kInsnAsWF8znUQ0Cxi_1RcTm7jnNWv9hgbZiFJzJR2zcjeniJWV7NSZ6nGYGGjgpXkgJkP-lXauHpvtKh28I/s1600/-_1_~1.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; height=&quot;198&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhFp8VY8cz2RmHNOE0Zd8XKVWiu27QG39NLQz4SUFkm-5sYWEdE4hnqk7-7kInsnAsWF8znUQ0Cxi_1RcTm7jnNWv9hgbZiFJzJR2zcjeniJWV7NSZ6nGYGGjgpXkgJkP-lXauHpvtKh28I/s200/-_1_~1.JPG&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg5AYJB0ZBifMlaE2VCaDzqfvzOBBV5H_TfCjmVZIk7gNam5P8hzXAMpFuqXGy6oYf1YGJwl1x5IMJr1pqANGF-aJgDHzsNR2Bi8vwdlMxhbOywDz6Xh0hmBvhhpJAZVcsrAovzRZ2E9l2X/s1600/-_1_~2.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; height=&quot;199&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg5AYJB0ZBifMlaE2VCaDzqfvzOBBV5H_TfCjmVZIk7gNam5P8hzXAMpFuqXGy6oYf1YGJwl1x5IMJr1pqANGF-aJgDHzsNR2Bi8vwdlMxhbOywDz6Xh0hmBvhhpJAZVcsrAovzRZ2E9l2X/s200/-_1_~2.JPG&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style=&quot;color: magenta;&quot;&gt;เหรียญเนื้อเงินเหรียญแต้เม้งทงป้อ&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: blue;&quot;&gt;ปลอม&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; ประวัติเหรียญแต้เม้งทงป้อ ได้สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ 2407 ซึ่งถือว่าเป็นเหรียญที่สร้างขึ้นเป็น&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;เหรียญที่ระลึ&lt;/span&gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;กเหรียญเเรกรุ่นเเรกของประเทศไทย&lt;/span&gt;ซึ่งได้สร้างขึ้นในวโรอาสที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าเกล้าเจ้าอยู่หัวหรือรัชกาลที่ 4 ทรงเจริญพระชนมายุครบ 60 พรรษา โปรดเกล้าฯให้ผลิตเหรียญเฉลิมพระชันสาเเบ่งชนิดได้ 2ชนิดคือ เหรียญทองคำเเละเหรียญเงินมีน้ำหนัก 4 บาทหรือ 60 กรัมเท่ากับพระชนมายุของพระองค์เพื่อพระราชทานเป็นที่ระลึกเเละโปรดเกล้าฯให้ประดับเป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์เเละเนื่องจากเหรียญนี้มีอักษรจีนอยู่ด้านหลังอ่านออกเสียงภาษาจีนเเต้จิ๋วว่า แต้เม้งทงป้อ&amp;nbsp; ซึ่งเเปลว่าเงินตราเเต้เม้งซึ่งเป็นพระนามภาษาจีนของรัชกาลที่ 4 ทำให้เหรียญนี้นิยมเรียกว่าเหรียญ แต้เม้ง ซึ่งเหรียญนี้ทั้งยังเป็นเหรียญกษาปณ์คือมีราคาหน้าเหรียญ ชำระหนี้ได้ตามกฎหมายเเล้วยังถือว่าเป็นเหรียญที่ระลึกเหรียญเเรกของไทย อนึ่งพระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษาเพิ่งเริ่มเป็นครั้งเเรกในรัชกาลที่ 4 เนื่องด้วยคนสมัยเก่าเชื่อว่าผู้ใดรู้ วัน เดือน ปี เกิด ของตนเองอาจนำไปทำไสยศาสตร์ได้ดังนั้นพระมหากษัตริย์ในยุคก่อนนี้จึงมิให้ได้มีการเฉลิมฉลองพระชนมพรรษาเเต่อย่างใด&lt;br /&gt;
ราคาเหรียญปัจจุบันตามเเต่สภาพเหรียญหลัก หลายเเสนบาท จนถึง หลายล้านบาท ที่เดียว&lt;br /&gt;
&amp;nbsp;นับเป็นเหรียญที่นักสะสมเเสวงหากันมากของเลียนเเบบก็เยอะเเต่ก็ดูง่าย&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;เหรียญแต้เม้งสมัยรัชกาลที่ ๔ และ เหรียญพระเจ้าหมินหมางแห่งเวียดนาม&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในสมัยปีพ.ศ.2507 ซึ่งเป็นปีที่รัชกาลที่ ๔ มีพระชนมายุครบ ๖๐ พรรษาจึงมีการผลิตเหรียญเฉลิม พระชนพรรษา ขนาด ๔ บาท เป็นเหรียญเงิน และเหรียญทอง ด้านหน้าเป็นรูปมงกุฎด้านหลังมีภาษาไทย อยู่ตรงกลาง เขียนว่า “แต้ เมง ทง ป้อ” แปลว่าเงินของแต้เม้ง เหรียญนี้พระองค์ทรงให้ประดับได้ ดังเครื่องอิสริยาภรณ์ แต่ผลิต ออกมาน้อยมาก มีขนาดใหญ่กว่าเหรียญทั่วไป เส้นผ่าศูนย์กลางเท่ากับ ๔๕ มิลลิเมตร น้ำหนัก ๖๐.๗๗ กรัม ด้วยการที่ ผลิตออกมาน้อย และมีคุณค่าสูงดังเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จึงมีนักสะสมต้องการกันมาก ประกอบกับความสวยงาม ของเหรียญและเป็นเหรียญเดียวทีภาษาจีนอยู่บนเหรียญ จึงมีความนิยมสูงและมีราคาซื้อขายที่แพงมาก &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ราคาซื้อขายเหรียญแต้เม้งเงิน&lt;br /&gt;
ราคา ๖๕๐,๐๐๐บาท &lt;br /&gt;
เคยมีการประมูลผ่านทางกรมธนารักษ์ ราคาสูงถึง ๑ ล้านบาท &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
จากประวัติศาสตร์ รัชกาลที่ ๔ ทรงทราบว่า พระเจ้าหมินหมางกษัตริย์ประเทศเวียดนามในสมัยนั้นมีการ ผลิตเหรียญเงินที่มีอักษรจีน ๔ ทิศเหมือนกัน อ่านว่า “เม่ง เหม็ง ทง ป้อ” จึงเป็นที่มาของการทำเหรียญ“แต้ เมง ทง ป้อ”ในเวลาต่อมา &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เหรียญเงินขนาดที่ผลิตออกมาก่อนในพ.ศ.๒๔๐๓ แต่ไม่มีภาษาจีนจะเป็นรูปช้างในพระแสงจักร มีชนิดราคา สองบาท หนึ่งบาท กึ่งบาท สลึง เฟื้อง และสองไพ ราคาซื้อขายรวมทั้งชุด ๖ ขนาด ประมาณ ๘๐,๐๐๐ บาท&lt;br /&gt;
เหรียญ”แต้ เมง ทง ป้อ”เป็นเหรียญเดียวที่มีภาษาจีนบนเหรียญ&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjoIcwscwqhwb3jW5YTpoY8UGOIUPIHQnSs_OPKwne4nlOyCjp3a4qU7kVa7_cwlUKSKkxc-njrEplD_I8NtSAoKOo0vT6PvxnsEXPOaUZ0CEntHtMXxJ7cijEJyqGX8SoK-V7H0T4A8tws/s1600/picserve1.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjoIcwscwqhwb3jW5YTpoY8UGOIUPIHQnSs_OPKwne4nlOyCjp3a4qU7kVa7_cwlUKSKkxc-njrEplD_I8NtSAoKOo0vT6PvxnsEXPOaUZ0CEntHtMXxJ7cijEJyqGX8SoK-V7H0T4A8tws/s320/picserve1.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;“Tae Meng Tong Pao” The only Coin with Chinese Inscriptions&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgFNSMAudligUehjJHCqE0QJ5xCtkTxl995DKaglDAr1A_PfvTx653I037xmdK8M3RpVjDqeJ4ZrzE-ilrXbPHlAp3BVXNTQDFYuCDZbeKbipR6KqXpi-UMHWe36aLZOgFHRb9GcyADHvPe/s1600/picserve.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgFNSMAudligUehjJHCqE0QJ5xCtkTxl995DKaglDAr1A_PfvTx653I037xmdK8M3RpVjDqeJ4ZrzE-ilrXbPHlAp3BVXNTQDFYuCDZbeKbipR6KqXpi-UMHWe36aLZOgFHRb9GcyADHvPe/s320/picserve.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
เหรียญ”เม่ง เหม็ง ทง ป้อ”ของประเทศเวียดนาม&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
“Meng Mang Tong Pao” of Vietnam&lt;br /&gt;
จะทำการประมูลทั้งชุดรวมทั้งหมด ๑ รายการเท่านั้นโดยจะไม่มีการแยก ในราคาเริ่มต้นที่ ๒๐,๐๐๐,๐๐๐ บาท (ยี่สิบล้านบาทถ้วน)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
To be sold as a whole collection in one lot starting price at 20,000,000 Baht (Twenty Million Baht)</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://prarayong.blogspot.com/feeds/5130554112115318132/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://prarayong.blogspot.com/2010/05/4_28.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default/5130554112115318132'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default/5130554112115318132'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://prarayong.blogspot.com/2010/05/4_28.html' title='ประวัติเหรียญแต้เม้งทงป้อ รัชกาลที่4'/><author><name>Bermudathai</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12914619930850707848</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjFKtuzAzKV0bhbH9B23Tw2wqUmnnWpiZsIEzYVu4ZiqYRn2UYjtV1AOp86bIJqhwtyaE5nQhXky4rPJG5uqCw1PvwX0lWQ59xAuQdRFTv-evAM-e5lThiWyDZGmHWJBZY/s220/spd_20100122132257_b.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhPG88EFWA5nfwHUtAUJzW-JNv9DUodnVCHGuxydseORtnKHapx15fhAVW00WokhXHq-nSPGYey1J0U9g1CNLBVgMltz043fH9IBSn4UheOpSqkblA0Iz0BblI4GjdQkBTGf75K4YnP81uZ/s72-c/r4_06_03.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6864784004799676026.post-5419469788969281347</id><published>2010-05-28T19:58:00.000-07:00</published><updated>2010-05-28T19:58:54.877-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ประวัติ หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต สกลนคร"/><title type='text'>ประวัติ หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต สกลนคร</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjEHsrPc5adbQLUqKFZ1l8Lfo3wCuFyqmN8EiXEo6HI2WtTeYGPEf2qxKj0Nf12zPKVBuI76xMwd8nFKkeXLDaXCUjbK1kb2NGJyZyxe4Q5FioBXRAED5aiG4fSiN_69K4F2KCQMvdJ03fC/s1600/Picture-28.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjEHsrPc5adbQLUqKFZ1l8Lfo3wCuFyqmN8EiXEo6HI2WtTeYGPEf2qxKj0Nf12zPKVBuI76xMwd8nFKkeXLDaXCUjbK1kb2NGJyZyxe4Q5FioBXRAED5aiG4fSiN_69K4F2KCQMvdJ03fC/s320/Picture-28.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;ประวัติหลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
วัดป่าสุทธาวาส อำเภอเมือง จังหวัดสกลนคร &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ท่านเป็นพระมหาบูรพาจารย์ของพระกรรมฐานสายภาคอีสาน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
มีข้อวัตรปฏิปทาเคร่งครัดในธุดงค์วัตร&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
มีลูกศิษย์ผู้ปฏิบัติตามและมีชื่อเสียงเป็นจำนวนมาก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลังจากท่านมรณภาพแล้วอัฐิธาตุส่วนต่าง ๆ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในร่างกายของท่านได้แปรสภาพเป็นพระธาตุ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
มีลักษณะหลากหลายและงดงามยิ่งนัก &lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEilg1p8CYTEUJtWn27edPyfqDn7cBZxAQS6S8V00rPdWsGbA2v6Rhy16HSNbHz-to4oYKrRK8ZANmT8ibvfxvLLTRC-9f-CqxPBpKVjRt9wJj0zr9ACB4ugJkUrDlP8YWg4g1ZH3S_BxcKf/s1600/p-mun.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEilg1p8CYTEUJtWn27edPyfqDn7cBZxAQS6S8V00rPdWsGbA2v6Rhy16HSNbHz-to4oYKrRK8ZANmT8ibvfxvLLTRC-9f-CqxPBpKVjRt9wJj0zr9ACB4ugJkUrDlP8YWg4g1ZH3S_BxcKf/s320/p-mun.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;พระธาตุหลวงปู่มั่น ภูริทัตโตชุดนี้ ได้รับมาจากพระอาจารย์ท่านหนึ่งที่จังหวัดสุรินทร์ ซึ่งท่านบอกว่าเป็นพระธาตุที่แปรสภาพมาจากอัฐิของหลวงปู่มั่น ซึ่งเป็นส่วนที่หลวงปู่ผั่น ปเรสโก วัดป่าหนองไคร้ จังหวัดยโสธร ได้รับแบ่งมาในวันเก็บอัฐิหลวงปู่มั่น ที่วัดป่าสุทธาวาส&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgbuZNajZGtwMUBVhAh2P3xnwftuX4qr9W6WG3C47qTXybG0F5yp0YqXWuc6CZmBdwS1pY_tYrzugZCzckMsyn8gbEt3PeMJLR5uEzZ14ePKkaUekV1oHyhJBKZxgrMrXhZ6z5p-dxBChiw/s1600/p-mun4.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgbuZNajZGtwMUBVhAh2P3xnwftuX4qr9W6WG3C47qTXybG0F5yp0YqXWuc6CZmBdwS1pY_tYrzugZCzckMsyn8gbEt3PeMJLR5uEzZ14ePKkaUekV1oHyhJBKZxgrMrXhZ6z5p-dxBChiw/s320/p-mun4.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;พระธาตุหลวงปู่มั่น ภูริทัตโต ชุดนี้ได้รับมาจากพระไทยวัฒน์ ปญฺญาธโร วัดป่าบ้านโพนแพง อำเภอวานรนิวาส จังหวัดสกลนคร (ปัจจุบันลาสิกขา) เป็นพระธาตุที่แปรสภาพมาจากอุจจาระ ของหลวงปู่มั่น ซึ่งพระไทยวัฒน์ท่านมียายเป็นแม่ชี บวชอยู่อุปัฏฐากหลวงปู่มั่น ที่วัดป่าบ้าน หนองผือ หลังจากหลวงปู่มั่นท่านมรณภาพแล้ว ได้มีการแจกแบ่งอัฐิธาตุ แม่ชีไม่ได้รับอัฐิธาตุ ของหลวงปู่ เพราะท่านจะแจกให้พระเถระที่เป็นตัวแทนของแต่ละจังหวัด ในเวลาต่อมาแม่ชีและ ลูกศิษย์ท่านอื่นๆ ได้ทำการขุดถานของหลวงปู่มั่น และนำเอาอุจจาระของท่านขึ้นมาสักการะบูชา ในระยะแรกนั้น มีลักษณะเป็นก้อนดินสีดำ เมื่อนำมาบูชาด้วยการปฏิบัติบูชาในเวลาหลายปีต่อมา จึงได้แปรสภาพดังที่ปรากฏในรูป ปัจจุบันพระธาตุนี้ประดิษฐานอยู่ ณ วัดสันติธรรม และจะนำขึ้นประดิษฐานบนมณฑปพิพิธภัณฑ์พระธาตุในเวลาต่อไป &lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhCUGgWf_vDYzdw-94FcOG4F9zBSDtfYa0kVxBstrylkC3uOS4AmJy7BmyzsdjdhjLx-GYFM4zqmRc2xcs9tKS-N4h24nq0YBrxxXprY_ZnVs8PYep-swTJ8bX2cHvvAdXONO5bw5knUdqA/s1600/p_mun5.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhCUGgWf_vDYzdw-94FcOG4F9zBSDtfYa0kVxBstrylkC3uOS4AmJy7BmyzsdjdhjLx-GYFM4zqmRc2xcs9tKS-N4h24nq0YBrxxXprY_ZnVs8PYep-swTJ8bX2cHvvAdXONO5bw5knUdqA/s320/p_mun5.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;ข้อมูลพิเศษ*&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สามารถกราบอัฐิธาตุของหลวงปู่มั่นได้ที่&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๑.พิพิธภัณฑ์อัฐบริขารหลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต วัดป่าสุทฺธาวาส จังหวัดสกลนคร &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๒.วัดป่าสาลวัน จังหวัดนครราชสีมา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๓.วิหารหลวงปู่มั่น วัดเจดีย์หลวงวรวิหาร จังหวัดเชียงใหม่&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๔.มณฑปบูรพาจารย์ วัดป่าอาจารย์มั่น อำเภอพร้าว จังหวัดเชียงใหม่&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๕.กูฏิหลวงปู่มั่น วัดป่าบ้านหนองผือ อำเภอพรรณนิคม จังหวัดสกลนคร&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๖.บ้านเรือนไทย ลาดพร้าว กรุงเทพ &lt;br /&gt;
&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; ท่านกำเนิดในสกุลแก่นแก้ว บิดาชื่อคำด้วง มารดาชื่อ จันทร์ เพียแก่นท้าว เป็นปู่ นับถือพุทธศาสนา เกิด &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
วันพฤหัสบดี เดือนยี่ ปีมะแม ตรงกับวันที่ ๒๐ มกราคม พ.ศ. ๒๔๑๓ ณ บ้านคำบง ตำบลโขงเจียม อำเภอโขงเจียม จังหวัดอุบลราชธานี มีพี่น้องร่วมท้องเดียวกัน ๗ คน ท่านเป็นบุตรคนหัวปี ท่านเป็นคนร่างเล็ก ผิวดำแดง แข็งแรงว่องไว สติปัญญาดี มาแต่กำเนิด ฉลาด เป็นผู้ว่านอนสอนง่าย ได้เรียนอักษรสมัยในสำนักของอา คือ เรียนอักษรไทยน้อย อักษรไทย อักษรธรรม และอักษรขอม อ่านออกเขียนได้ นับว่าท่านเรียนได้รวดเร็ว เพราะมีความทรงจำดี และขยันหมั่นเพียร ชอบการเล่าเรียน ชีวิตสมณะ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การแสวงหาธรรม และปฏิปทา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อหลวงปู่มั่นอายุได้ ๑๕ ปี ได้บรรพชาเป็นสามเณรในสำนักบ้านคำบง ใครเป็นบรรพชาจารย์ไม่ปรากฏ ครั้นบวชแล้วได้ศึกษา หาความรู้ ทางพระศาสนามีสวดมนต์ และพระสูตรต่าง ๆ ในสำนักบรรพชาจารย์ จดจำได้รวดเร็ว อาจารย์เมตตาปราณีมาก เพราะเอาใจใส่ในการเรียนดี ประพฤติปฏิบัติเรียบร้อย เป็นที่ไว้เนื้อเชื่อใจได้ เมื่อท่านอายุได้ ๑๗ บิดาขอร้องให้ลาสิกขาเพื่อช่วย การงานทางบ้าน ท่านได้ลาสิกขาออกไปช่วยงานบิดามารดา เต็มความสามารถ ท่านเล่าว่า เมื่อลาสิกขาไปแล้ว ยังคิดที่จะบวชอีกอยู่เสมอไม่เคยลืมเลย คงเป็นเพราะอุปนิสัย ในทางบวช มาแต่ก่อนหนหนึ่ง อีกอย่างหนึ่ง เพราะติดใจในคำสั่งของยายว่า เจ้าต้องบวชให้ยาย เพราะยายก็ได้เลี้ยงเจ้ายาก คำสั่งของยายนี้ คอยสะกิดใจอยู่เสมอ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ครั้นอายุหลวงปู่มั่นได้ ๒๒ ปี ท่านเล่าว่า มีความอยากบวชเป็นกำลัง จึงอำลาบิดามารดาบวช ท่านทั้งสองก็อนุมัติตามประสงค์หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต ท่านได้ศึกษาในสำนัก ท่านอาจารย์เสาร์ กันตสีลเถระ วัดเลียบ จังหวัดอุบลราชธานี ได้รับอุปสมบทกรรม เป็นภิกษุภาวะในพระพุทธศาสนา ณ วัดศรีทอง (วัดศรีอุบลรัตนาราม) อำเภอเมือง ฯ จังหวัดอุบลราชธานี พระอริยกวี (อ่อน) เป็นพระอุปัชฌายะ มี พระครูสีทา ชยเสโน เป็นพระกรรมวาจารย์ และ พระครูประจักษ์อุบลคุณ (สุ่ย) เป็นพระอนุสาวนาจารย์ เมื่อวันที่ ๑๒ มิถุนายน พ.ศ. ๒๔๓๖ พระอุปัชฌายะ ขนานนาม มคธ ให้ว่า ภูริทตโต เสร็จ อุปสมบทกรรมแล้ว ได้กลับมาสำนักศึกษาวิปัสสนาธุระ กับพระอาจารย์เสาร์ กันตสีลเถระ ณ วัดเลียบ ต่อไป&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อแรกอุปสมบท หลวงปู่มั่น พำนักอยู่วัดเลียบ เมืองอุบล เป็นปกติ ออกไปอาศัยอยู่วัดบูรพาราม เมืองอุบลบ้างเป็นครั้งคราว ในระหว่างนั้น ได้ศึกษาข้อปฏิบัติเบื้องต้น อันเป็นส่วนแห่งพระวินัยคือ อาจาระ ความประพฤติมารยาท อาจริยวัตร และอุปัชฌายวัตร ปฏิบัติได้เรียบร้อยดี จนเป็นที่ไว้วางใจของพระอุปัชฌายาจารย์ และได้ศึกษาข้อปฏิบัติอบรมจิตใจ คือ เดินจงกลม นั่งสมาธิ สมาทาน ธุดงควัตร ต่าง ๆ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในสมัยต่อมา ได้แสวงหาวิเวก บำเพ็ญสมณธรรมในที่ต่าง ๆ ตามราวป่า ป่าช้า ป่าชัฏ ที่แจ้ง หุบเขา ซอกห้วย ธารเขา เงื้อมเขาท้องถ้ำ เรือนว่าง ทางฝั่งซ้ายของแม่น้ำโขงบ้าง ฝั่งขวาแม่น้ำโขงบ้าง แล้วลงไปศึกษากับนักปราชญ์ในกรุงเทพฯ จำพรรษาอยู่ที่ วัดปทุมวนาราม หมั่นไปสดับธรรมเทศนา กับเจ้าพระคุณพระอุบาลี (สิริจันทเถระ จันทร์) ๓ พรรษา แล้วออกแสวงหาวิเวกในถิ่นภาคกลาง คือ ถ้ำสาริกา เขาใหญ่ นครนายก ถ้ำไผ่ขวาง เขาพระงาม แล ถ้ำสิงโต ลพบุรี จนได้รับความรู้แจ่มแจ้ง ในพระธรรมวินัย สิ้นความสงสัย ในสัตถุศาสนา จึงกลับมาภาคอิสาน ทำการอบรมสั่งสอน สมถวิปัสสนา แก่สหธรรมิก และอุบาสก อุบาสิกา ต่อไป มีผู้เลื่อมใสพอใจปฏิบัติมากขึ้น โดยลำดับ มีศิษยานุศิษย์แพร่หลาย กระจายทั่วภาคอิสาน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในกาลต่อมา ได้ลงไปพักจำพรรษาที่วัดปทุมวนาราม กรุงเทพ ฯ อีก ๑ พรรษา แล้วไปเชียงใหม่กับ เจ้าพระคุณอุบาลีฯ (สิริจันทรเถระ จันทร์) จำพรรษา วัดเจดีย์หลวง ๑ พรรษาแล้วออกไปพักตามที่วิเวก ต่าง ๆ ในเขตภาคเหนือหลายแห่ง เพื่อสงเคราะห์สาธุชนในที่นั้น ๆ นานถึง ๑๑ ปี จึงได้กลับมา จังหวัดอุบลราชธานี พักจำพรรษาอยู่ที่ วัดโนนนิเวศน์ เพื่ออนุเคราะห์สาธุชนในที่นั้น ๒ พรรษา แล้วมาอยู่ในเขตจังหวัดสกลนคร จำพรรษาที่ วัดป่าบ้านนามน ตำบลตองขอบ อำเภอเมืองสกลนคร (ปัจจุบัน คือ อำเภอ โคกศรีสุพรรณ) ๓ พรรษาจำพรรษาที่ วัดหนองผือ ตำบลนาใจ อำเภอเมืองพรรณานิคม ๕ พรรษา เพื่อสงเคราะห์สาธุชนในถิ่นนั้น มีผู้สนใจในธรรมปฏิบัติ ได้ติดตามศึกษาอบรมจิตใจมากมาย มีศิษยานิศิษย์มากหลาย ยังเกียรติคุณของท่าน ให้ฟุ้งเฟื่องเลื่องลือไป&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ธุดงควัตร ที่ท่านถือปฏิบัติ เป็นอาจิณ ๔ ประการ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๑. ปังสุกุลิกังคธุดงค์ ถือนุ่งห่มผ้าบังสกุล จนกระทั่งวัยชรา จึงได้ใช้ คหบดีจีวรบ้าง เพื่ออนุเคราห์แก่ผู้ศรัทธานำมาถวาย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๒. บิณฑบาติกังคธุดงค์ คือภิกขาจารยวัตร เที่ยวบิณฑบาตมาฉันเป็นนิตย์ แม้อาพาธ ไปในละแวกบ้านไม่ได้ ก็บิณฑบาตในเขตวัด บนโรงฉัน จนกระทั้งอาพาธ ลุกไม่ได้ในปัจฉิมสมัยจึงงดบิณฑบาต&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๓. เอกปัตติกังคธุดงค์ คือฉันในบาต ใช้ภาชนะใบเดียว เป็นนิตย์ จนกระทั่งถึงสมัยอาพาธในปัจฉิมสมัย จึงงด&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๔. เอกาสนิกังคธุดงค์ ถือฉันหนเดียวเป็นนิตย์ ตลอดเวลาแม้อาพาธหนัก ในปัจฉิมสมัย ก็มิได้เลิกละ ส่วนธุดงควัตรนอกนี้ ได้ถือปฏิบัติเป็นครั้งคราว ที่นับว่าปฏิบัติได้มาก ก็คือ อรัญญิกกังคธุดงค์ คืออยู่เสนา สนะป่า ห่างบ้านประมาณ ๒๕ เส้น หลีกเร้นอยู่ในที่สงัด ตามสมณวิสัย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อถึงวัยชรา จึงอยู่ในเสนาสนะป่าห่างจากบ้านพอสมควร ซึ่งพอเหมาะกับกำลัง ที่จะภิกขาจาร บิณฑบาต เป็นที่ ๆ ปราศจากเสียงอื้ออึง ประชาชนเคารพยำเกรง ไม่รบกวน นัยว่า ในสมัยที่ท่านยังแข็งแรง ได้ออกจาริกโดดเดี่ยวแสวงวิเวกไปในป่าดงพงลึก จนสุดวิสสัยที่ศิษยานุศิษย์จะติดตามไปถึงได้ก็มี เช่นคราวที่ไปอยู่ภาคเหนือ เป็นต้น ท่านไปวิเวกบนเขาสูง อันเป็นที่อยู่ของพวก มูเซอร์ยังชาวมูเซอร์ที่พูดไม่รู้เรื่องกัน ให้บังเกิดศรัทธาในพระพุทธศาสนาได้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ธรรมโอวาท คำที่เป็นคติ อันท่านอาจารย์กล่าวอยู่บ่อย ๆ ที่เป็นหลักวินิจฉัยความดีที่ทำด้วย กาย วาจา ใจ แก่ศิษยานุศิษย์ ดังนี้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๑. ดีใดไม่มีโทษ ดีนั้นนับว่าเป็นเลิศ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๒. ได้สมบัติทั้งปวง ไม่ประเสริฐเท่าได้ตน เพราะตัวตนเป็นที่เกิดแห่งสมบัติทั้งปวง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อท่านอธิบาย ตจปัญจกกรรมฐาน จบลง มักจะกล่าวเตือนเป็นคำกลอนว่าแก้ให้ตกเน้อ แก้บ่ตก คาพกจ้าไว้ แก้บ่ได้ แขวนคอต่องแต่ง แก้บ่พ้น คาก้นย่างยาย คาย่างยาย เวียนตายเวียนเกิด เวียนเอากำเนิดในภพทั้งสาม ภพทั้งสามเป็นเฮือน เจ้าอยู่ ดังนี้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อคราวท่านเทศนาสั่งสอนพระภิกษุ ผู้เป็นสานุศิษย์ ถือลัทธิฉันเจให้เข้าใจในทางถูก และเลิกลัทธินั้น ครั้นจบลงแล้วได้กล่าวเป็นคติขึ้นว่า เหลือแต่เว้าบ่เห็น บ่อนเบาหนัก เดินบ่ไปตามทาง สิถึกดงเสือฮ้ายดังนี้แล การบำเพ็ญสมาธิ เอาแต่เพียงเป็นบาทของวิปัสนา คือ การพิจารณาก็พอแล้ว ส่วนการจะอยู่ในวิหารธรรมนั้น ก็ให้กำหนดรู้ ถ้าใครกลัวตาย เพราะบทบาททางความเพียร ผู้นั้น จะกลับมาตายอีก หลายภพหลายชาติ ไม่อาจนับได้ ส่วนผู้ใดไม่กลัวตาย ผู้นั้นจะตัดภพชาติให้น้อยลง ถึงกับไม่มีภพชาติเหลืออยู่ และผู้นั้นแล จะเป็นผู้ไม่กลับหลังมาหาทุกข์อีก ธรรมะเรียนมาจากธรรมชาติ เห็นความเกิดแปรปรวนของสังขาร ประกอบด้วยไตรลักษณ์ ปัจฉิมโอวาทของ พระพุทธเจ้าโดยแท้ ๆ ถ้าเข้าใจในโอวาทปาฏิโมกข์ ท่านพระอาจารย์มั่นแสดงโดยยึดหลักธรรมชาติของศิลธรรม ทางด้านการปฏิบัติ เพื่อเตือนนักปฏิบัติทั้งหลายท่าน แสดงเอาแต่ใจความว่า....&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การไม่ทำบาปทั้งปวงหนึ่ง การยังกุศล คือ ความฉลาดให้ถึงพร้อมหนึ่ง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การชำระจิตใจของตนให้ผ่องแผ้วหนึ่ง.... นี้แล คือ คำสอนทั้งหลายของพระพุทธเจ้า การไม่ทำบาป... ถ้าทางการไม่ทำ แต่ทางวาจายังทำอยู่ ถ้าทางวาจาไม่ทำ แต่ทางใจก็ทำ สั่งสมบาปตลอดวัน จนถึงเวลาหลับ พอตื่นจากหลับ ก็เริ่มสั่งสมบาปต่อไปจนถึงขณะหลับอีก เป็นทำนองนี้ โดยมิได้สนใจว่า ตัวทำบาป หรือสั่งสมบาปเลย แม้กระนั้น ยังหวังใจอยู่ว่า ตนมีศิลธรรม และคอยแต่เอาความบริสุทธิ์ จากความมีศิลธรรม ที่ยังเหลือแต่ชื่อเท่านั้น ฉะนั้น จึงไม่เจอความบริสุทธิ์ กลับเจอแต่ความเศร้าหมอง ความวุ่นวายในใจตลอดเวลา ทั้งนี้เพราะ ตนแสวงหาสิ่งนั้น ก็ต้องเจอสิ่งนั้น ถ้าไม่เจอสิ่งนั้น จะให้เจออะไรเล่า เพราะเป็นของที่มีอยู่ ในโลกสมมุติอย่างสมบูรณ์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ปัจฉิมบท&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในวัยชรา นับตั้งแต่ พ.ศ. ๒๔๘๔ เป็นต้นมา ท่านหลวงปู่มั่นมาอยู่ที่จังหวัดสกลนคร เปลี่ยนอิริยาบทไปตามสถานที่วิเวก ผาสุกวิหารหลายแห่งคือ ณ เสนาสนะป่า บ้านนามน ตำบลตองโขบ อำเภอเมือง ฯ (ปัจจุบัย เป็นอำเภอ โคกศรีสุพรรณ) บ้าง ที่ใกล้ ๆ แถวนั้นบ้าง ครั้น พ.ศ. ๒๔๘๗ จึงย้ายไปอยู่เสนาสนะป่าบ้านหนองผือ ตำบลนาใน อำเภอพรรณานิคม จังหวัดสกลนคร จนถึงปีสุดท้ายของชีวิต&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ตลอดเวลา ๘ ปี ในวัยชรานี้ ท่านได้เอาธุระ อบรมสั่งสอน ศิษยานุศิษย์ทางสมถ วิปัสสนาเป็นอันมาก ได้มีการเทศนาอบรมจิตใจศิษยานุศิษย์เป็นประจำวัน ศิษย์ผู้ใกล้ชิด ได้บันทึกธรรมเทศนาของท่านไว้ และได้รวบรวมพิมพ์ขึ้นเผยแพร่ แล้วให้ชื่อว่า มุตโตทัย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ครั้นมาถึงปี พ.ศ.๒๔๙๒ ซึ่งเป็นปีที่ท่านมีอายุย่างขึ้น ๘๐ ปี ท่านเริ่มอาพาธเป็นไข้ ศิษย์ผู้อยู่ใกล้ชิด ได้เอาธุระรักษาพยาบาล ไปตามกำลังความสามารถ อาพาธก็สงบไปบ้างเป็นครั้งคราว แต่แล้วก็กำเริบขึ้นอีก เป็นเช่นนี้เรื่อยมาจนจวนออกพรรษา อาพาธก็กำเริบมากขึ้น ข่าวนี้ได้กระจายไปโดยรวดเร็ว พอออกพรรษาศิษยานุศิษย์ผู้อยู่ไกล ต่างก็ทยอยกันเข้ามาปรนนิบัติพยาบาล ได้เชิญหมอแผนปัจจุบันมาตรวจ และรักษา แล้วนำมาที่เสนาสนะป่าบ้านภู่ อำเภอพรรณานิคม เพื่อสะดวกแก่ผู้รักษา และ ศิษยานุศิษย์ ก็มาเยี่ยมพยาบาลอาการอาพาธ มีแต่ทรงกับทรุด โดยลำดับ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ครั้นเมื่อวันที่ ๑๐ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๔๙๒ ได้นำท่านมาถึงวัดป่าสุทธาวาส ท่านก็ถึงแก่มรณภาพด้วยอาการสงบ เมื่อเวลา ๐๒.๒๓ น. ของวันที่ ๑๑ พฤศจิกายน ศกเดียวกัน ท่ามกลางศิษยานุศิษย์ทั้งหลาย มีเจ้าพระคุณ พระธรรมเจดีย์เป็นต้น สิริชนมายุของท่านอาจารย์ได้ ๗๙ ปี ๙ เดือน ๒๑ วัน รวม ๕๖ พรรษา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การบำเพ็ญประโยชน์ ของท่านหลวงปู่มั่น ประมวลในหลัก ๒ ประการดังนี้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๑. ประโยชน์ชาติ ท่านหลวงปู่ ได้เอาธุระเทศนาอบรมสั่งสอนศิลธรรมอันดีงาม แก่ประชาชนพลเมือง ของทุกชาติ ในทุก ๆ ถิ่น ที่ท่านได้สัญจรไป คือ ภาคกลางบางส่วน ภาคเหนือเกือบทั่วทุกจังหวัด ภาคอิสานเกือบทั่วทุกจังหวัด ไม่กล่าวสอนให้เป็นปฏิปักษ์ ต่อการปกครองของประเทศ ทำให้พลเมืองของชาติ ผู้ได้รับคำสั่งสอน เป็นคนมีศิลธรรมดี มีสัมมาอาชีพง่ายแก่การปกครอง ของ ผู้ปกครองชือว่า ได้บำเพ็ญประโยชน์แก่ชาติ ตามควรแก่สมณวิสัย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๒. ประโยชน์ศาสนา ท่านหลวงปู่ ได้บรรพชา และอุปสมบทเข้ามาในพระพุทธศาสนานี้ ด้วยความเชื่อ และความเลื่อมใสจริง ๆ ครั้นบวชแล้ว ก็ได้ เอาธุระทางพระพุทธศาสนาด้วยความอุตสาหะพากเพียรจริง ๆ ไม่ทอดธุระในการบำเพ็ญ สมณธรรม&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่มั่น ท่านปฏิบัติธุดงควัตรเคร่งครัดถึง ๔ ประการดังกล่าวแล้ว ในเบื้องต้น ได้ดำรงรักษาสมณกิจไว้มิให้เสื่อมสูญได้นำหมู่คณะ ฟื้นฟูปฏิบัติพระธรรมวินัย ได้ถูกต้องตามพุทธบัญญัติ และพระพุทธโอวาท หมั่นอนุศาสน์สั่งสอนศิษยานุศิษย์ ให้ฉลาดอาจหาญในการฝึกฝนอบรมจิตใจตามหลักการสมถวิปัสสนา อันเป็นสมเด็จพระบรมศาสดาได้ตรัสสอนไว้ เป็นผู้มีนำใจเด็ดเดี่ยวอดทนไม่หวั่นไหวต่อ โลกธรรม แม้จะถูกกระทบกระทั่งด้วยโลกธรรมอย่างไร ก็มิได้แปรเปลี่ยนไปตาม ความมั่นอยู่ในธรรมวินัย ตามที่พระบรมศาสดาประกาศแล้วตลอดมาทำตัวให้เป็น ทิฏฐานุคติ แก่ศิษยานุศิษย์เป็นอย่างดี ท่านได้จาริกไปตามสถานที่วิเวกต่าง ๆ คือ บางส่วนของภาคกลาง เกือบทั่วทุกจังหวัด ในภาคเหนือ เกือบทุกจังหวัด ของภาคอิสานและแถมบางส่วนของต่างประเทศอีกด้วย นอกจากเพื่อวิเวกในส่วนตนแล้ว ท่านมุ่งไปเพื่อสงเคราะห์ผู้มีอุปนิสัยในถิ่นนั้น ๆ ด้วย ผู้ได้รับสงเคราะห์ ด้วยธรรมจากท่านแล้ว ย่อมกล่าวไว้ด้วยความภูมิใจว่า ไม่เสียทีที่ได้เกิดมาเป็น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
มนุษย์ พบพระพุทธศาสนา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ส่วนหน้าที่ในวงการคณะสงฆ์ ท่านหลวงปู่ ได้รับพระกรุณาจากพระสังฆราชเจ้าในฐานะเจ้าคณะใหญ่ คณะธรรมยุตติกา ให้เป็นพระอุปัชฌายะ ในคณะธรรมยุตติกา ตั้งแต่อยู่จังหวัดเชียงใหม่ และได้รับแต่งตั้งเป็น พระครูวินัยธรฐานานุกรม ของ เจ้าพระคุณพระอุบาลี ฯ (สิริจันทรเถระจันทร์) ท่านก็ได้ทำหน้าที่นั้นโดยเรียบร้อย ตลอดเวลาที่ยังอยู่เชียงใหม่ ครั้นจากเชียงใหม่มาแล้ว ท่านก็งดหน้าที่นั้น โดยอ้างว่าแก่ชราแล้ว ขออยู่ตามสบาย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
งานศาสนาในด้านวิปัสสนาธุระ นับว่า ท่านได้ทำเต็มสติกำลัง ยังศิษยานุศิษย์ ทั้งบรรพชิต และคฤหัสถ์ ให้อาจหาญรื่นเริงในสัมมาปฏิบัติ ตลอดมา นับแต่พรรษาที่ ๒๓ จนถึงพรรษาที่๕๙ อันเป็นปีสุดท้ายแห่งชีวิตของท่าน อาจกล่าวได้ ด้วยความภาคภูมิใจว่า ท่านเป็นพระเถระ ที่มีเกียรติคุณ เด่นที่สุดในด้านวิปัสสนาธุระรูปหนึ่ง ในยุคปัจจุบัน</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://prarayong.blogspot.com/feeds/5419469788969281347/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://prarayong.blogspot.com/2010/05/blog-post_985.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default/5419469788969281347'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default/5419469788969281347'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://prarayong.blogspot.com/2010/05/blog-post_985.html' title='ประวัติ หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต สกลนคร'/><author><name>Bermudathai</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12914619930850707848</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjFKtuzAzKV0bhbH9B23Tw2wqUmnnWpiZsIEzYVu4ZiqYRn2UYjtV1AOp86bIJqhwtyaE5nQhXky4rPJG5uqCw1PvwX0lWQ59xAuQdRFTv-evAM-e5lThiWyDZGmHWJBZY/s220/spd_20100122132257_b.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjEHsrPc5adbQLUqKFZ1l8Lfo3wCuFyqmN8EiXEo6HI2WtTeYGPEf2qxKj0Nf12zPKVBuI76xMwd8nFKkeXLDaXCUjbK1kb2NGJyZyxe4Q5FioBXRAED5aiG4fSiN_69K4F2KCQMvdJ03fC/s72-c/Picture-28.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6864784004799676026.post-5193959815404582300</id><published>2010-05-28T05:05:00.000-07:00</published><updated>2010-05-28T05:05:12.594-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ประวัติหลวงปู่ดูลย์ อตุโล สุรินทร์"/><title type='text'>ประวัติหลวงปู่ดูลย์ อตุโล สุรินทร์</title><content type='html'>หลวงปู่ดูลย์ อตุโล&amp;nbsp; วัดบูรพาราม อ.เมือง จ.สุรินทร์&lt;br /&gt;
ประวัติพระราชวุูฒาจารย์ (หลวงปู่ดูลย์ อตุโล) &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่ดูลย์ อตุโล &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
วัดบูรพาราม อำเภอเมือง จังหวัดสุริินทร์ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ท่านและหลวงปู่สิงห์ขันตยาคโมเป็นลูกศิษย์รุ่นแรกของหลวงปู่มั่น ภูริทัตโตที่ไดถวายตัวเป็นศิษย์รับโอวาทคำสอนและปฏิบัติตาม ท่านเป็นผู้มีอุปนิสัยเยือกเย็นสงบ พูดน้อย พูดเป็นธรรมะลึกซึ้ง ได้รับคำชมจากหลวงปู่มั่นว่า &quot; ท่านดูลย์นี้ เป็นผู้ที่มีความสามารถเป็นอย่างยิ่ง สามารถมีสานุศิษย์ และผู้ติดตามมาประพฤติปฏิบัติธรรม เป็นจำนวนมาก&quot; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjBibmRYId766j2y3Wj_3K4pAys2dF-mj1tgp1THUc5kTJATaJTaY_gyxlnPHYi85KrpyqVsDc_6PGzeI1Gk_Odci0mULP0czgtGDNpFi9A_SPvZ-nLbicBN9gX48JYzzaeTOG7LSITWqvC/s1600/1026.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjBibmRYId766j2y3Wj_3K4pAys2dF-mj1tgp1THUc5kTJATaJTaY_gyxlnPHYi85KrpyqVsDc_6PGzeI1Gk_Odci0mULP0czgtGDNpFi9A_SPvZ-nLbicBN9gX48JYzzaeTOG7LSITWqvC/s320/1026.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjM5OVagnB2SEXgiGjctD_5U2scVkCY3Cv4eTflSr83GfIl6KG_nHyaXFSr-_Vzr0OhVWry7twxL3afZYlbidQ855tM2RUM0L4scc3kxHX3Hoap284P625RqZldNQ52JGumaGrNjNZhAAQP/s1600/1027.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjM5OVagnB2SEXgiGjctD_5U2scVkCY3Cv4eTflSr83GfIl6KG_nHyaXFSr-_Vzr0OhVWry7twxL3afZYlbidQ855tM2RUM0L4scc3kxHX3Hoap284P625RqZldNQ52JGumaGrNjNZhAAQP/s320/1027.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;อัฐิธาตุหลวงปู่ดูลย์ อตุโล ของวัดสันติธรรม &lt;/div&gt;&amp;nbsp; &lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi6kGECqM0pxjOBwJMthBVJFSre_66Pv_tQ2PoC25iaaHRtqxhFRtPtqCcZoM-iftoSAsSoDDLgAa3YMaNO1FGtdBPVfcwkbdWbEa10G6SiO6K6eEoruY4T6pdllnecUrHs9Uwrg-GLeHDP/s1600/1028.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi6kGECqM0pxjOBwJMthBVJFSre_66Pv_tQ2PoC25iaaHRtqxhFRtPtqCcZoM-iftoSAsSoDDLgAa3YMaNO1FGtdBPVfcwkbdWbEa10G6SiO6K6eEoruY4T6pdllnecUrHs9Uwrg-GLeHDP/s320/1028.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;พระธาตุหลวงปู่ดูลย์ อตุโล ภาพจากหนังสือ อตุโล ไม่มีใดเทียม &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &lt;br /&gt;
ชาติกำเนิด&lt;br /&gt;
ณ บ้านปราสาท ตำบลเฉนียง ซึ่งอยู่ห่างไปทางทิศใต้ของจังหวัดสุรินทร์ มีครอบครัว “ดีมาก” อาศัยทำมาหากินอยู่ และเป็นสถานที่เกิดของเด็กชายดูลย์ ต่อมาเป็นพระกัมมัฏฐานผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ นามว่า พระอาจารย์ดูลย์ อตุโล&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระอาจารย์ดูลย์ อตุโล มีบิดาชื่อนางแดง ดีมาก และมารดาชื่อนางเงิม ดีมาก ถือกำเนิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ ๔ ตุลาคม พ.ศ. ๒๔๓๑ ตรงกับแรม ๒ ค่ำ เดือน ๑๑ ปีชวด ในรัชสมัยของพระบาทของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๕ ซึ่งขณะนั้นเสวยราชสมบัติย่างเข้าปีที่ ๓๐&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระอาจารย์ดูลย์ อตุโล มีพี่น้องทั้งสิ้น ๕ คน ได้แก่&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๑. นางกลิ้ง ๒. พระอาจารย์ดูลย์ อตุโล ๓. นายเคน ๔. นางรัตน์ และ ๕. นางทอง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในบรรดาพี่น้องทั้ง ๕ คนนั้น พระอาจารย์ดูลย์ อตุโล ท่านมีอายุยืนยาวที่สุดคือ ๙๖ ปี ส่วนพี่น้องคนอื่นมีอายุอย่างมากที่สุดเพียง ๗๐ ปีก็ถึงแก่กรรม&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ภายหลังท่านได้เปลี่ยนมาใช้นามสกุล “เกษมสินธุ์” ด้วยเหตุที่นายพร้อม หลานชายของท่านให้ตั้งนามสกุลให้ ท่านจึงตั้งว่า “เกษมสินธุ์” แล้วท่านก็ได้เปลี่ยนมาใช้นามสกุลนี้ด้วย &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ถิ่นกำเนิดบรรพบุรุษ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สุรินทร์หรือเมืองประทายสมันต์ หรือไผทสมันต์ในอดีต อยู่ในพื้นที่ราบต่ำ ที่อุดมสมบูรณ์ไปด้วยทรัพยากรธรรมชาติและสัตว์ป่านานาชนิด ชุมชนสุรินทร์ในอดีตไม่มีหลักฐานว่าเกิดขึ้นเมื่อใด แต่สันนิษฐานว่ามีมาไม่ต่ำกว่าสองพันปี เคยผ่านความรุ่งเรืองมาสมัยหนึ่ง ในฐานะเป็นเมืองด่านจากผืนที่ราบโคราชลงสู่แคว้นเจนละของกัมพูชา หลักฐานของเมืองโบราณที่พบเห็นได้แก่ ปราสาทหินหลายแห่งกระจายอยู่ทั่วไปในแถบบริเวณนั้น เช่นปราสาทหินภูมิโปน ปราสาทระแงง ปราสาทตาเหมือน เป็นต้น รวมทั้งกำแพงเมือง ๒ ชั้นด้วย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ปัจจุบันจังหวัดสุรินทร์ เป็นจังหวัดหนึ่งที่อยู่ทางภาคอีสานของประเทศไทย มีวัฒนธรรมเป็นแบบฉบับของตนเอง ยากที่ใครจะเหมือนได้ สิ่งที่เป็นเอกลักษณ์ของจังหวัดนี้ก็คือช้าง จนมีคนเรียกขานจังหวัดสุรินทร์ว่าเป็น “เมืองช้าง”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระอาจารย์ดูลย์เล่าถึงบรรพบุรุษของท่านว่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ปู่ทวดของท่านอาศัยอยู่ที่บ้านสลักได ซึ่งตั้งอยู่นอกกำแพงเมืองสุรินทร์ ทางด้านตะวันออก ครั้นประมาณปี พ.ศ. ๒๓๙๘ ตาของท่านชื่อแสร์ และญาติพี่น้องรวม ๕ ครอบครัว ตั้งใจจะพากันอพยพไปตั้งบ้านเรือนอยู่ที่ประเทศกัมพูชา จึงพากันออกเดินทางด้วยช้าง มุ่งลงทางใต้ไปเรื่อย ๆ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อเดินทางไปได้ประมาณ ๑๐ กิโลเมตร คณะของตาแสร์ก็ได้พบกับคณะของพระยาสุรินทร์ภักดีศรีปไผทสมันต์ (ม่วง) เจ้าเมืองสุรินทร์ กำลังออกสำรวจพื้นที่อยู่ ครั้นทราบว่าคณะของตาแสร์กำลังจะไปทำมาหากินที่เขมรจึงทัดทานไว้ โดยชี้แจงถึงความยากลำบากและอันตรายในการเดินทาง รวมทั้งสภาพบ้านเมืองของเขมรซึ่งในขณะนั้นไม่สงบ และท่านแนะนำให้ตั้งบ้านเรือนทำมาหากิน ณ สถานที่แห่งนั้น ซึ่งอุดมสมบูรณ์ ใครใคร่จะจับจองเอาที่ดินมากเท่าไรก็ได้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
คณะของตาแสร์ปรึกษาหารือกัน ที่สุดก็คล้อยตามคำแนะนำนั้น จึงตกลงจะตั้งหลักแหล่งอยู่ ณ สถานที่นั้น ได้ช่วยกันหักร้างถางพง สร้างบ้านเรือนตั้งเป็นหมู่บ้านชื่อบ้านปราสาท และมอบหมายให้ตาแสร์เป็นนายบ้าน ทำหน้าที่เป็นผู้ปกครองดูแลหมู่บ้านปราสาทแห่งนั้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ตาแสร์มีลูก ๖ คน คือ นายมาก นางเงิม (มารดาของพระอาจารย์ดูลย์) นายม่วง นางแก้ว นางเมอะ และนายอ่อน ต่อมาครอบครัวของตาแสร์ได้ขยายเพิ่มสมาชิกออกไป บางส่วนอาศัยอยู่ในบ้านปราสาท บางส่วนก็ไปอยู่ในหมู่บ้านใกล้เคียง หรืออพยพย้ายไปอยู่ถิ่นอื่นตามวิถีชีวิตของแต่ละคน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
บ้านเรือนที่อาศัยก็สร้างกันง่าย ๆ ใช้ต้นไม้ทั้งต้นทำเป็นเสา ส่วนที่เป็นพื้นกระดานก็นำต้นไม้มาถากเป็นแผ่น นำใบไม้หรือไม้ไผ่มาขัดแตะทำเป็นฝาบ้านแล้วมุงหลังคาด้วยหญ้าคา ประกอบอาชีพปลูกข้าว ฟักแฟงแตงกวา เลี้ยงเป็ด ไก่ วัว ควาย เก็บของป่า ล่าสัตว์ เป็นต้น นอกจากนี้ยังทำการทอผ้า ปั่นฝ้าย และเลี้ยงไหม ไว้แลกเปลี่ยนแทนการใช้เงินตรา หรือมีไว้สำหรับแบ่งปันให้กับเพื่อนบ้านที่ขาดแคลน หรือให้กู้ยืมไปกินไปใช้ตามความจำเป็น &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๒. ชีวิตฆราวาส&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในวัยเด็ก การศึกษาเล่าเรียนของพระอาจารย์ดูลย์อาศัยวัดเป็นสถานศึกษา โดยมีพระในวัดเป็นผู้อบรมสั่งสอน ซึ่งเป็นเรื่องปกติธรรมดาสำหรับการศึกษาในสมัยนั้น วิชาที่เล่าเรียนก็ประกอบไปด้วยการเรียนการสอนทางโลกที่พอให้อ่านออกเขียนได้ และศีลธรรมจรรยามารยาทอันควรประพฤติปฏิบัติ โดยจะมุ่งเน้นที่การฝึกอบรมจิตใจเป็นหลักพื้นฐาน เพื่อเป็นการพัฒนาทางด้านจิตใจของคน ส่วนในเรื่องของวิชาการนั้นจะมีน้อยมาก หรือแทบจะไม่มีเอาเสียเลย เพราะในสมัยนั้นระบบการศึกษาของประเทศยังไม่ดีพอ เด็กชายดูลย์ก็ได้เจริญเติบโตและได้รับการศึกษาอบรมมาแบบนั้นเช่นกัน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระอาจารย์ดูลย์ได้เล่าเรื่องราวในอดีตของท่านให้ฟังว่า ประมาณปี พ.ศ. ๒๔๓๔ พระยาสุรินทร์ภักดี ฯ (ม่วง) ซึ่งเป็นผู้ที่ชักชวนให้คุณตาของท่านมาตั้งบ้านเรือนอยู่ที่บ้านปราสาทนั้น ได้ถึงแก่อนิจกรรม กรมหลวงพิชิตปรีชากร ข้าหลวงใหญ่ในขณะนั้น ได้แต่งตั้งให้พระพิไชยณรงค์ภักดี (บุญนาค) ผู้เป็นน้องชายขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าเมืองสุรินทร์ ลำดับที่ ๖ แทน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ขณะพระอาจารย์ดูลย์อายุประมาณ ๖ ปี ได้เกิดเหตุการณ์สู้รบกับต่างชาติ นั่นคือกรณีพิพาทเรื่องดินแดนฝั่งซ้ายของแม่น้ำโขง (เหตุการณ์ ร.ศ. ๑๑๒) ชายฉกรรจ์ในจังหวัดสุรินทร์ประมาณ ๘๐๐ คน ได้ถูกเกณฑ์ให้เข้ารับการฝึกในกองกำลังรบและส่งไปตรึงแนวรบด้านจังหวัดอุบลราชธานี ร่วมกับกองกำลังจากเมืองอื่น ๆ เพื่อต่อต้านการรุกรานจากฝรั่งเศส หลังจากการปะทะกันเล็กน้อย ก็ตกลงทำสัญญาสงบศึกกัน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ต่อมาอีกไม่นาน เมื่อพระพิไชยณรงค์ภักดี (บุญนาค) ถึงแก่กรรมลง และพระพิไชยนครบวรวุฒิ (จรัญ) ได้รับแต่งตั้งให้เป็นเจ้าเมืองสุรินทร์ ลำดับที่ ๘ เป็นที่พระยาสุรินทร์ภักดีไผทสมันต์ และเจ้าเมืองสุรินทร์ท่านนี้เองเป็นผู้ที่เปลี่ยนแปลงชีวิตของเด็กชายดูลย์ให้กลายเป็นนางเอกละคร &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
วัยหนุ่ม&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อย่างเข้าสู่วัยหนุ่ม นายดูลย์ได้เป็นเรี่ยวแรงสำคัญของครอบครัว ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่บุตรคนหัวปี แต่ก็ถือว่าท่านเป็นลูกชายคนโตของบ้าน ในช่วงแรกท่านก็ช่วยพี่สาวทำงานบ้าน ต่อเมื่อโตขึ้นต้องแบกรับภาระมากมายทั้งในบ้านและนอกบ้าน ตั้งแต่หาบน้ำ ตำข้าว หุงข้าว เลี้ยงดูน้อง ๆ และช่วยบิดามารดาทำไร่ไถนา เลี้ยงวัวเลี้ยงควาย เป็นต้น ซึ่งท่านก็สามารถทำได้อย่างไม่ขาดตกบกพร่องแต่ประการใด&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในบรรดาคนหนุ่มรุ่นเดียวกันแห่งบ้านปราสาท นายดูลย์จัดว่าเป็นหนุ่มหน้าตาดี ได้เปรียบเพื่อน ๆ ทั้งด้านรูปสมบัติที่นอกจากจะมีร่างกายแข็งแรงและสุขภาพอนามัยดีแล้ว ยังเป็นผู้ที่มีผิวพรรณหมดจด รูปร่างโปร่ง ได้สัดส่วนสมทรง น่ารักน่าเอ็นดู และมีท่าทางคล่องแคล่ว ว่องไว นอกจากนี้แล้วยังเป็นผู้มีอุปนิสัยที่อ่อนโยนเยือกเย็น ความประพฤติเรียบร้อยซึ่งติดมาตั้งแต่วัยเยาว์ จึงได้รับคำยกย่องชมเชยจากบรรดาญาติพี่น้องและผู้ที่ได้พบเห็นโดยทั่วไป &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
นางเอกละคร&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ด้วยเหตุที่ท่านมีรูปร่างดังกล่าวนั้นเอง พระยาสุรินทร์ภักดีศรีไผทสมันต์ เจ้าเมืองสุรินทร์ในสมัยนั้น จึงมีบัญชาให้นำตัวนายดูลย์มาร่วมแสดงละครนอกโดยให้เล่นเป็นตัวนางเอก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระอาจารย์ดูลย์ได้เล่าถึงเหตุการณ์เมื่อครั้งท่านเล่นเป็นนางเอกละครว่า ในสมัยนั้นผู้คนนิยมดูละครกันมาก ถ้าเป็นละครของเจ้าเมืองในหัวเมือง ผู้แสดงจะต้องเป็นชายทั้งหมดโดยสมมติให้เป็นพระเป็นนาง ส่วนละครหลวงหรือละครของพระเจ้าแผ่นดิน ผู้แสดงจะต้องเป็นหญิงล้วนโดยสมมติเอาเช่นกัน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระอาจารย์ดูลย์เมื่อครั้งรับบทเป็นนางเอกละครนั้น เป็นที่ชื่นชอบของผู้ดูมาก ละครที่ท่านแสดงมีหลายเรื่อง อาทิ ไชยเชษฐ์ จันทรกุมาร ลักษณวงศ์ เป็นต้น ท่านเล่าว่า ครั้งหนึ่งเมื่อท่านขึ้นแสดงละครนั้นครั้นจบการแสดงแล้ว มีหญิงสาวคนหนึ่งพรวดพราดเข้ามาหาท่านในห้องแต่งตัว ขณะเดียวกับที่ท่านกำลังเปลี่ยนเสื้อผ้า เมื่อหญิงสาวผู้นั้นแลเห็นถึงกับตกตะลึงเมื่อทราบว่าท่านเป็นผู้ชาย จึงรีบวิ่งหนีออกไปอย่างรวดเร็ว ด้วยไม่คิดว่าผู้แสดงที่ตนชื่นชอบจะเป็นผู้ชาย จากเหตุการณ์นี้แสดงให้เห็นว่า หนุ่มสาวในสมัยนั้นรู้จักระมัดระวังในเรื่องการคบหาระหว่างเพศเป็นสำคัญ ซึ่งแตกต่างจากสมัยนี้สิ้นเชิง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในปี พ.ศ. ๒๔๔๘ เมื่อพระอาจารย์ดูลย์อายุได้ ๑๘ ปี และขณะที่ยังคงแสดงละครอยู่นั้น ท่านได้เดินทางไปบางกอก ซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศเป็นครั้งแรก เพื่อไปหาซื้อเครื่องแต่งตัวละคร ด้วยตัวนางเอกจะต้องลงมาลองเครื่องแต่งตัวให้เหมาะเจาะสวยงามสมตัว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การเดินทางในครั้งนั้น เมื่อออกจากเมืองสุรินทร์ใช้ช้างเป็นพาหนะ เป็นเวลา ๔ วัน ๔ คืน จนไปถึงเมืองโคราช แล้วขึ้นรถไฟสายกรุงเทพ ฯ – โคราช ใช้เวลาในการเดินทางอีก ๑ วัน จึงถึงเมืองบางกอก ซึ่งสมัยนั้นเมืองบางกอกยังไม่มีตึกรามบ้านช่องหรือผู้คนแออัดเหมือนสมัยนี้ ยังคงมีต้นไม้ป่าไม้ให้เห็นมากมาย น้ำในแม่น้ำลำคลองก็ใสสะอาด สามารถจะนำมาบริโภคใช้สอยได้เป็นอย่างดี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การเดินทางมาครั้งนี้ ท่านรู้สึกดีใจเป็นอย่างมากที่ได้มีโอกาสไปเห็นด้วยสายตาตัวเอง เพราะเหตุว่าในสมัยนั้นน้อยคนนักที่จะมีโอกาสได้ไปเห็นเมืองบางกอก ทำให้ท่านมีเรื่องที่จะเล่าให้ผู้อื่นฟังเสมอเมื่อกลับไปถึงสุรินทร์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
นายดูลย์อยู่กับคณะละครถึง ๔ ปีเศษ แม้ว่าจะอยู่ในสภาพที่น่าลุ่มหลงและเพลิดเพลินเป็นอย่างยิ่ง เพราะท่านเป็นนักแสดงที่ชื่นชอบของผู้คนเป็นจำนวนมาก แต่ท่านมิได้หลงใหลไปกับสิ่งนั้น กลับมีอุปนิสัยโน้มเอียงเข้าหาพระศาสนา และชอบเข้าวัดฟังธรรม ซึ่งแตกต่างจากเด็กหนุ่มทั่ว ๆ ไป &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๓. อ้อมอกพระศาสนา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เนื่องจากมีจิตใจฝักใฝ่โน้มเอียงไปในทางธรรม ทำให้นายดูลย์คิดจะออกบวชมาหลายครั้ง แต่ด้วยความที่เป็นกำลังสำคัญของครอบครัว และบิดามารดาก็ไม่ยินยอมให้บวชเรียนอย่างง่ายดายนัก ในครั้งแรกเมื่อคิดจะบวชจึงถูกคัดค้านจากพ่อแดงด้วยเหตุผลว่า เมื่อท่านไปบวชแล้วครอบครัวอาจจะต้องลำบาก เพราะท่านเป็นบุตรชายคนโต เป็นหัวเรี่ยวหัวแรงของครอบครัว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
นายดูลย์เฝ้าอ้อนวอนบิดามารดาอยู่หลายครั้ง แต่ก็ถูกคัดค้านเรื่อยมา แต่นายดูลย์ก็ยังมิได้ละความคิดในการบวชเรียนแต่ประการใด จนในที่สุดบิดามารดาก็ไม่อาจขัดขวางความตั้งใจจริงของท่านได้ จึงยินยอมอนุญาตให้บวชได้ตามความปรารถนา แต่มีข้อแม้ว่าเมื่อบวชแล้วต้องไม่สึก หรืออย่างน้อยที่สุดก็ต้องอยู่จนได้เป็นเจ้าอาวาสเสียก่อน เหตุที่นายดูลย์มีอุปนิสัยโน้มไปทางธรรมนั้นน่าจะมีส่วนส่งเสริมมาจากที่ปู่ของท่านเคยบวช และได้เป็นเจ้าอาวาสมาแล้ว จึงทำให้นายดูลย์มีอุปนิสัยรักการบุญและเกรงกลัวบาป มิได้เพลิดเพลินคึกคะนองไปในวัยหนุ่มเหมือนคนทั่ว ๆ ไป&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ครั้นเมื่อนายดูลย์ได้รับอนุญาตจากบิดามารดาให้บวช ขณะนั้นท่านมีอายุได้ ๒๒ ปี ตระกูลเจ้าเมืองที่เคยชุบเลี้ยงท่าน ได้เป็นผู้จัดแจงเรื่องการบวชให้ครบถ้วนทุกอย่าง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ดังนั้น ในปี พ.ศ. ๒๔๓๕ นายดูลย์ก็เข้าพิธีอุปสมบทก่อนเข้าพรรษา ณ พัทธสีมาวัดจุมพลสุทธาวาส ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดสุรินทร์ ซึ่งตั้งอยู่ในกำแพงเมืองรอบนอกของจังหวัดสุรินทร์ในสมัยนั้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
โดยมี พระครูวิมลสีลพรต (ทอง) เป็นพระอุปัชฌาย์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ท่านพระครูบึก เป็นพระกรรมวาจาจารย์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ท่านพระครูฤทธิ์ เป็นพระอนุสาวนาจารย์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ได้รับฉายาว่า “อตุโล” อันหมายถึง ผู้ไม่มีใครเทียบได้ นับตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เล่าเรียนกัมมัฏฐาน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อได้อุปสมบทแล้ว พระอาจารย์ดูลย์มีความปรารถนาแรงกล้าในการที่จะศึกษาธรรมให้ยิ่ง ๆ ขึ้นเป็นลำดับ ดังนั้นจึงไปขอจำพรรษาเพื่อศึกษากัมมัฏฐานที่วัดคอโค ซึ่งอยู่ห่างจากตัวเมืองสุรินทร์ออกไปประมาณ ๑๐ กิโลเมตร โดยมีหลวงพ่อแอก เจ้าอาวาสวัดคอโค เป็นผู้ฝึกกัมมัฏฐานให้เป็นท่านแรก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การสอนกัมมัฏฐานในสมัยนั้น เป็นการสอนโดยถือตามความเห็นของครูบาอาจารย์เป็นหลัก วิธีการสอนของหลวงพ่อแอกนั้น ท่านให้เริ่มต้นด้วยการทำอย่างง่าย ๆ เพียงจุดเทียน ๕ เล่ม จากนั้นก็นั่งบริกรรมว่า “ขออัญเชิญปีติทั้ง ๕ จงมาหาเรา” บริกรรมไปเรื่อย ๆ จนกว่าเทียนจะไหม้หมด ซึ่งก็นับว่าดีเยี่ยมแล้วในสมัยนั้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ปีติมักจะเกิดขึ้นกับผู้ที่ปฏิบัติจนได้ฌาน มี ๕ ประการ คือ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๑. ขุททกาปีติ ปีติเล็ก ๆ น้อย ๆ พอขนชูชันน้ำตาไหล&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๒. ขณิกาปีติ ปีติชั่วขณะ รู้สึกแปลบ ๆ เป็นขณะ ๆ เหมือนฟ้าแลบ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๓. โอกันติกาปีติ ปีติเป็นระลอก หรือเป็นพัก ๆ คือรู้สึกซ่าลงมาในกายเหมือนคลื่นซัดต้องฝั่ง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๔. อุพเพงคาปีติ ปีติโลดลอยเป็นอย่างแรง คือให้รู้สึกใจฟูขึ้น แสดงอาการบางอย่างโดยมิได้ตั้งใจ เช่นเปล่งอุทาน เป็นต้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๕. ผรณาปีติ ปีติซาบซ่าน คือให้รู้สึกเย็นซ่านเอิบอาบไปทั่วสรรพางค์ อันเป็นปีติที่ประกอบกับสมาธิกระทั่งนำไปสู่รวมจิต&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระอาจารย์ดูลย์เมื่อได้รับคำแนะนำ ท่านก็ได้พากเพียรปฏิบัติตามคำสั่งสอนของหลวงพ่อแอกผู้เป็นอาจารย์อย่างเคร่งครัดด้วยความอุตสาหะและความพยายามอย่างมิได้ลดละจนตลอดพรรษา แต่ก็ไม่บรรลุผลประการใดเลย และหลวงพ่อแอกก็สอนเพียงแค่นั้น จนทำให้ท่านเกิดความเบื่อหน่ายขึ้น เพราะได้เห็นแต่เทียน ๕ เล่ม โดยมิได้บังเกิดปีติ ๕ ตามปรารถนา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในระหว่างพรรษานั้น นอกจากหลวงปู่ดูลย์จะพยายามทำตามคำสอนของหลวงพ่อแอกแล้ว ท่านยังทรมานตนด้วยการลดอาหารอีก จนกระทั่งร่างกายซูบผอม แต่ก็ยังไม่ได้ผลเหมือนเดิม ทำให้ท่านต้องกลับมาฉันอาหารตามเดิม&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
นอกจากกัมมัฏฐาน และฝึกทรมานร่างกายแล้ว ท่านก็ได้ท่องบ่นบทสวดมนต์เจ็ดตำนานบ้าง สิบสองตำนานบ้าง แต่ก็มิได้เรียนพระธรรมวินัย ซึ่งถือเป็นข้อวัตรปฏิบัติเพื่อฝึกฝนขัดเกลากาย วาจา ใจ อันเป็นรากฐานของการปฏิบัติสมาธิภาวนาแต่ประการใด ถึงแม้จะปฏิบัติไม่ได้ผลแต่ท่านก็ยังคงพำนักอยู่ที่วัดคอโค นานถึง ๖ ปี ซึ่งในระหว่างนั้นท่านยังถูกใช้ให้สร้างเกวียนและเลี้ยงโค ทั้งที่ไม่ใช่กิจของสงฆ์ที่จะต้องทำ ท่านจึงเกิดความเบื่อหน่ายที่สุด &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ศึกษาพระปริยัติธรรม&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในปี พ.ศ. ๒๔๕๘ ขณะที่หลวงปู่ดูลย์ยังพำนักอยู่ที่วัดคอโค ท่านก็ได้ยินกิตติศัพท์เกี่ยวกับการสอนการเรียนพระปริยัติ ที่จังหวัดอุบลราชธานีตามแบบของมหามงกุฎราชวิทยาลัยแห่งวัดบวรนิเวศวิหาร ด้วยการริเริ่มสร้างสรรค์ของท่านเจ้าประคุณ พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (จันทร์ สิริจันโท) และด้วยการสานเสริมเติมต่อของพระเดชพระคุณสมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (ติสสเถระ) ในช่วงทศวรรษที่ ๒๔๕๐ จนกล่าวได้ว่าจังหวัดอุบลราชธานี เป็นทิศาปาโมกข์ของผู้รักการศึกษาพระปริยัติโดยแท้ ท่านมีความปีติอย่างล้นพ้นเมื่อได้ทราบข่าวนี้ และมีความปรารถนาแรงกล้าที่จะได้เดินทางไปศึกษายังจังหวัดอุบลราชธานี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
จึงได้ไปขออนุญาตต่อพระอุปัชฌาย์ (พระครูวิมลศีลพรต) แต่ปรากฏว่าถูกคัดค้าน เพราะการเดินทางจากจังหวัดสุรินทร์ไปจังหวัดอุบลราชธานีในขณะนั้นลำบากเป็นอย่างยิ่ง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แต่ด้วยความมานะพยายามและตั้งใจจริงของท่าน ทำให้พระอุปัชฌาย์เห็นความมุ่งมั่น จึงได้อนุญาตให้ท่านได้ออกเดินทางไปกับพระภิกษุอีก ๒ องค์ คือ พระคงและพระดิษฐ์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ครั้นเมื่อออกเดินทางมาถึงสถานที่เรียนปริยัติในจังหวัดอุบลราชธานีแล้ว กลับเกิดปัญหายุ่งยากขึ้นอีก ด้วยเหตุที่พระอาจารย์ดูลย์บวชในมหานิกาย แต่วัดสุปัฏนาราม และวัดสุทัศนาราม ซึ่งเป็นสถานที่พระอาจารย์ดูลย์จะศึกษา พระปริยัติธรรมนั้นเป็นวัดธรรมยุติกนิกาย ทำให้หลวงปู่ดูลย์ต้องประสบกับปัญหาในเรื่องที่พัก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แต่ต่อมาภายหลังปัญหาดังกล่าวก็ได้ถูกคลี่คลายลง โดยการช่วยเหลือจากพระพนัสซึ่งเดินทางมาศึกษาที่จังหวัดอุบลราชธานีอยู่ก่อน ได้เป็นธุระในการติดต่อให้หลวงปู่ดูลย์พำนักอยู่ที่วัดสุทัศนาราม ในฐานะพระอาคันตุกะ ทำให้ความราบรื่นในทางการเรียนค่อยบังเกิดขึ้นเป็นลำดับ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อได้เข้าศึกษาเล่าเรียนพระปริยัติสมความตั้งใจแล้ว หลวงปู่ดูลย์ก็พยายามมุมานะศึกษาเล่าเรียนอย่างเต็มสติกำลัง โดยเข้าศึกษาในหลักสูตรนักธรรมชั้นตรี อันเป็นหลักสูตรพื้นฐานในการศึกษาพระพุทธศาสนา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
วิชาที่ศึกษาก็มี นวโกวาท พุทธศาสนสุภาษิต พุทธประวัติ วินัยมุข และปฐมสมโพธิ จนท่านประสบความสำเร็จ และสามารถสอบไล่ได้ประกาศนียบัตร นักธรรมชั้นตรี นวกภูมิ นับเป็นรุ่นแรกของจังหวัดอุบลราชธานี นอกจากนั้นหลวงปู่ดูลย์ยังได้ศึกษาเล่าเรียนบาลีไวยากรณ์ (มูลกัจจายน์) จนท่านสามารถแปลธรรมบทได้ด้วย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การเล่าเรียนพระปริยัติธรรมในช่วงปี พ.ศ. ๒๔๕๐ กว่า ๆ นั้น เป็นไปอย่างเข้มงวด การไล่หรือสอบพระธรรมบทหรือวินัยมุขต่าง ๆ นั้น ผู้สอบจะถูกไล่เรียงซักถามเป็นรายตัวตามเนื้อหาที่เรียนมาเป็นบท ๆ จนจบ ผู้ที่สอบได้จึงถือว่าเป็นผู้ที่ถึงพร้อมด้วยความเพียรพยายามอย่างที่สุด&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แม้จะนำความรู้ในระดับนักธรรมตรี ไปเทียบกับเปรียญธรรม ๙ ประโยค ซึ่งเป็นคุณวุฒิสูงสุดในทางปริยัติธรรม อาจถือได้ว่าห่างไกลกันเป็นอย่างยิ่งเหมือนกับนำความรู้ระดับชั้นประถมปีที่ ๑ ไปเทียบกับปริญญาเอกก็น่าจะได้ แต่สิ่งที่ไม่ควรมองข้ามก็คือการศึกษาในทางปริยัติธรรมของหลวงปู่นั้น เกิดขึ้นในทศวรรษ ๒๔๕๐ เช่นเดียวกับการศึกษาในทางโลกเมื่อประมาณ ๘๐ ปีก่อน การได้เรียนถึงประถมปีที่ ๑ หรือ ๒ ก็นับว่ายอดเยี่ยมล้ำเลิศแห่งยุคสมัยแล้ว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ภายหลังต่อมา เมื่อท่านมีพรรษาแก่กล้า ผ่านประสบการณ์ด้านธรรมปฏิบัติมามาก และมาตั้งโรงเรียนสอนปริยัติธรรมที่วัดบูรพาราม จังหวัดสุรินทร์แล้ว คราวหนึ่งที่นักเรียนของท่าน มีพระภิกษุสอบเปรียญธรรม ๙ ประโยคได้เป็นองค์แรก และในงานฉลองพัดประโยค ๙ ในครั้งนั้น หลวงปู่ได้ให้โอวาทในเชิงปรารภธรรมว่า ผู้ที่สามารถสอบเปรียญ ๙ ประโยคได้นั้น ต้องมีความเพียรอย่างมาก และมีความฉลาดเพียงพอ เพราะถือว่าเป็นการจบหลักสูตรฝ่ายปริยัติและต้องแตกฉานในพระไตรปิฎก การสนใจในทางปริยัติอย่างเดียวพ้นทุกข์ไม่ได้ ต้องสนใจปฏิบัติทางจิตต่อไปอีกด้วย โดยท่านให้คำอธิบายสั้น ๆ ว่า พระธรรมทั้ง ๘๔,๐๐๐ พระธรรมขันธ์นั้น ออกไปจากจิตของพระพุทธเจ้าทั้งหมด ทุกสิ่งทุกอย่างออกจากจิตใจ อยากรู้อะไรค้นได้ที่จิต &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ขอญัตติเป็นธรรมยุติกนิกาย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลังจากที่สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเสด็จดับขันธปรินิพพานไปแล้ว พระพุทธศาสนาแบ่งออกเป็น ๒ นิกายใหญ่ ๆ คือ เถรวาทหรือหินยาน และมหายานหรืออาจารยวาท&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
นิกายเถรวาทได้แผ่ลงมาทางใต้จึงเรียกว่า นิกายฝ่ายใต้ (ทักษิณนิกาย) ปัจจุบันมีอยู่ในไทย ลังกา พม่า ลาว และกัมพูชา ส่วนนิกายมหายาน ได้แผ่ขึ้นไปทางเหนือในแถบประเทศจีน ธิเบต ญี่ปุ่น เกาหลี มองโกเลีย จึงเรียกว่า นิกายฝ่ายเหนือหรืออุตตรนิกาย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สำหรับในประเทศไทยเรา นิกายเถรวาทมีมากกว่ามหายาน แต่นิกายเถรวาทในประเทศไทยยังแยกย่อยออกไปอีก ๒ นิกาย คือ มหานิกาย และธรรมยุติกนิกาย ถ้าจะพูดให้ถูกต้องทั้งสองนิกายนี้เป็นเพียงนิกายสงฆ์ในประเทศไทยเท่านั้น หาใช่นิกายทางพระพุทธศาสนาไม่ เพราะทั้งสองนิกายนี้ต่างก็ขึ้นอยู่ในนิกายเถรวาท&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แต่เดิมนิกายเถรวาทในประเทศไทยเรานั้น มีคณะสงฆ์เพียงคณะเดียวคือคณะสงฆ์ไทย ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๔ เมื่อครั้งทรงผนวชอยู่ได้ตั้งนิกายแยกออกมา และเรียกว่าธรรมยุติกนิกาย โดยปรารภความย่อหย่อนทางวินัยของคณะสงฆ์ในขณะนั้น สำหรับคณะสงฆ์เดิมที่ไม่ได้เข้ากับธรรมยุติกนิกายคงมีชื่อเรียกว่ามหานิกาย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่ดูลย์ อตุโล บวชเป็นพระในสังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย จึงมีปัญหาในด้านการเรียนกับวัดที่เป็นธรรมยุติกนิกาย ท่านจึงมีความคิดที่จะเปลี่ยนนิกายใหม่อันเป็นความคิดที่ค้างคาใจของท่านอยู่แต่เดิม&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ขณะนั้น ทางจังหวัดสุรินทร์ยังไม่มีวัดที่เป็นธรรมยุติกนิกาย ทำให้การญัตติเปลี่ยนนิกายของท่านไม่ราบรื่น เพราะพระเถระผู้ใหญ่ คือ พระราชมุนี (อ้วน ติสฺโส) เจ้าคณะมณฑล (ธรรมยุติกนิกาย) ในขณะนั้น ต้องการให้ท่านเล่าเรียนไปก่อนไม่ต้องญัตติ เนื่องจากทางคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย มีนโยบายจะให้ท่านกลับไปพัฒนาการศึกษาพระปริยัติธรรมที่จังหวัดสุรินทร์ให้เจริญรุ่งเรือง เพราะหากญัตติแล้ว เมื่อกลับจังหวัดสุรินทร์ท่านจะต้องอยู่โดดเดี่ยว เนื่องจากยังไม่มีวัดฝ่ายธรรมยุติกนิกายที่จังหวัดสุรินทร์เลย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แม้พระเถระผู้ใหญ่จะทัดทานการญัตติของหลวงปู่ดูลย์อย่างใด แต่ท่านก็มิได้มีความประสงค์จะกลับไปสอนพระปริยัติธรรมที่จังหวัดสุรินทร์เลย ท่านต้องการเป็นพระนักปฏิบัติมากกว่า ดังนั้นถึงแม้ท่านจะได้รับการทัดทานและคำแนะนำที่เปี่ยมไปด้วยเจตนาดีจากพระเถระเพียงใดก็ตาม หลวงปู่ดูลย์ก็ยังคงพยายามที่จะญัตติเป็นพระธรรมยุติกนิกายอยู่เช่นเดิม&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ต่อมาความพยายามในการญัตติของหลวงปู่ดูลย์ก็ประสบผลสำเร็จ เมื่อท่านได้พบกับพระอาจารย์สิงห์ทอง ขันตยาคโม ซึ่งรับราชการครู ทำหน้าที่สอนฆราวาส ทั้งที่ยังเป็นพระสงฆ์อยู่ที่วัดสุทัศนาราม อุบลราชธานี ซึ่งมีอายุรุ่นราวคราวเดียวกันแต่พระอาจารย์ดูลย์อ่อนพรรษกว่า พระอาจารย์สิงห์เป็นปฏิปทาในการศึกษาเล่าเรียนพร้อมทั้งการประพฤติปฏิบัติกิจของหลวงปู่ดูลย์ด้วยความตั้งใจจริง จึงเสนอตัวรับภาระเรื่องการขอญัตติจนกระทั่งประสบผลสำเร็จ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ขณะนั้นตรงกับปี พ.ศ. ๒๔๖๑ และหลวงปู่ดูลย์มีอายุ ๓๐ ปี จึงได้ญัตติมาอุปสมบทเป็นพระภิกษุในธรรมยุติกนิกาย ณ พัทธสีมาวัดสุทัศนาราม อุบลราชธานี สมดังเจตนารมย์ โดยมีพระมหารัฐ เป็นพระอุปัชฌาย์พระศาสนดิลก (เสน ชิตเสโน) เจ้าคณะมณฑลอุดร เป็นพระกรรมวาจาจารย์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระอาจารย์สิงห์ ขันตยาคโม นับว่าเป็นกัลยาณมิตรของพระภิกษุดูลย์ผู้เป็นสมณะรุ่นน้องอย่างดียิ่ง ซึ่งนอกจากจะให้ความเมตตาช่วยเหลือในเรื่องของการขอญัตติเป็นธรรมยุติกนิกาย ยังให้กำลังใจแก่พระภิกษุดูลย์ในเรื่องต่าง ๆ เช่นได้นำพาพระภิกษุดูลย์ให้เข้ากราบนมัสการพระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต ผู้เป็นพระอาจารย์ใหญ่ฝ่ายวิปัสสนาของพระป่าทั้งหลายอีกด้วย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
กล่าวคือในปี พ.ศ. ๒๔๘๕ ขณะที่อาจารย์สิงห์ ขันตยาคโม เป็นพระภิกษุสอนหนังสือให้กับฆราวาสอยู่ที่วัดสุทัศนารามนั้น พระอาจารย์มั่นเดินทางจากวัดบรมนิวาศ จังหวัดพระนคร ไปยังวัดบูรพาราม จังหวัดอุบลราชธานี พระอาจารย์สิงห์ได้ทราบข่าว จึงได้เข้าไปกราบนมัสการในวันหนึ่ง และในวันนั้นได้รับการชักชวนให้จากพระอาจารย์มั่นให้มาปฏิบัติธรรมกับท่าน โดยกล่าวกับพระอาจารย์สิงห์ว่าการบวชเป็นพระภิกษุสงฆ์ต้องปฏิบัติกัมมัฏฐาน คือพิจารณาตจปัญจกกัมมัฏฐานเป็นเบื้องแรก เพราะเป็นหนทางพ้นทุกข์ได้อย่างแท้จริง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ภายหลังจากพระอาจารย์สิงห์เข้ากราบนมัสการพระอาจารย์มั่นแล้ว ภายในห้วงความนึกคิดของท่านก็เริ่มเปลี่ยนแปลง เพราะคำชักชวนดังกล่าวกึกก้องอยู่ตลอดเวลา จนกล่าวกันว่าจากการที่ท่านได้ฝึกปฏิบัติภาวนาตามคำแนะนำของพระอาจารย์มั่นอย่างเอาจริงเอาจัง ถึงกับทำให้มองเห็นศิษย์อันเป็นฆราวาสทั้งชายหญิงที่ท่านสอน กลายเป็นโครงกระดูกน้อยใหญ่ นั่งเรียนและเคลื่อนไหวได้อยู่ในชั้นเรียน เป็นเหตุให้ท่านออกธุดงค์บำเพ็ญเพียรตามป่าเขาเป็นต้นมา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
จากนั้นพระอาจารย์สิงห์ก็กลายเป็นศิษย์ใกล้ชิดรูปหนึ่งของพระอาจารย์มั่น และได้รับสมญาว่าเป็นแม่ทัพใหญ่แห่งกองทัพธรรม กล่าวคือได้รับมอบหมายภาระจากพระอาจารย์มั่นให้นำพระภิกษุสงฆ์สายพระกัมมัฏฐาน ออกเผยแพร่ธรรมะในแนวทางปฏิบัติจนกระทั่งแพร่หลายมาทุกวันนี้ ซึ่งภายหลังพระอาจารย์สิงห์ได้มาสร้างวัดป่าสาลวัน ขึ้นที่จังหวัดนครราชสีมา และท่านได้พำนักอยู่ที่วัดแห่งนี้จนวาระสุดท้าย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระอาจารย์สิงห์ ขันตยาคโม นับว่าเป็นกัลยาณมิตรที่ยอดเยี่ยมของหลวงปู่ดูลย์ อตุโล เพรานอกจากที่ท่านจะรับภาระในเรื่องของการญัตติเปลี่ยนนิกายให้กับพระอาจารย์ดูลย์ให้ได้ญัตติอยู่ฝ่ายธรรมยุติกนิกายแล้ว เวลาต่อมาท่านยังได้นำหลวงปู่ดูลย์เข้ากราบนมัสการหลวงปู่มั่น ภูริทัตโต ผู้ซึ่งเป็นอาจารย์ใหญ่ฝ่ายวิปัสสนากัมมัฏฐานอีกด้วย จึงนับว่าเป็นคุณูปการอันใหญ่หลวงยิ่งในชีวิตของหลวงปู่ดูลย์ อตุโล &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๔. จาริกธุดงค์กับพระอาจารย์มั่น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ภายหลังจากที่หลวงปุ่ดูลย์ อตุโล ได้ญัตติเปลี่ยนนิกายเข้าเป็นสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกายแล้ว ท่านก็มีสิทธ์อยู่ในวัดสุทัศนารามได้อย่างสมบูรณ์ มิใช่อยู่ในฐานะพระอาคันตุกะดังเช่นที่เคยเป็นมา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การศึกษาพระปริยัติธรรมของท่านก็ยังคงดำเนินไปเช่นเดิม แต่ทว่าข้อวัตรปฏิบัติมีความเคร่งครัดมากขึ้น อันเป็นสิ่งที่ทำให้ท่านสนใจศึกษา โดยเน้นทางด้านการปฏิบัติธรรมมากยิ่งขึ้นตามไปด้วย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ปี พ.ศ. ๒๔๕๘ ขณะที่พระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต พระอาจารย์ใหญ่ฝ่ายวิปัสสนากัมมัฏฐาน เดินทางมาพำนักที่วัดบูรพาราม อุบลราชธานี เป็นเหตุให้บรรดาพระภิกษุสามเณรและพุทธศาสนิกชนในจังหวัดอุบลราชธานี และบริเวณใกล้เคียง พากันหลั่งไหลไปฟังพระธรรมเทศนาจากท่านเป็นอันมาก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เนื่องจากในสมัยนั้น พระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต ท่านเป็นผู้ที่ได้รับความเคารพนับถือและเลื่อมใสศรัทธาเป็นอย่างสูงจากพุทธศาสนิกชนทั่วไป&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในคราวนั้นพระอาจารย์สิงห์ ขันตยาคโม ได้ชักชวนพระอาจารย์ดูลย์ไปกราบนมัสการพระอาจารย์มั่นเพื่อฟังพระธรรมเทศนา และศึกษาธรรมะเช่นเดียวกับคนอื่น และได้ถวายตัวเป็นศิษย์ของพระอาจารย์มั่นตลอดมา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระอาจารย์สิงห์และพระอาจารย์ดูลย์ ได้ไปฟังเทศน์จากพระอาจารย์มั่นไม่เคยขาดเลยสักครั้งเดียว เพราะนอกจากจะได้ฟังธรรมะแปลก ๆ ที่สมบูรณ์ไปด้วยอรรถ พยัญชนะ มีความลึกซึ้ง รัดกุม กว้างขวาง เป็นที่น่าอัศจรรย์แล้ว ยังมีโอกาสได้เฝ้าสังเกตปฏิปทาของพระอาจารย์มั่น ที่มีความงดงามเพียบพร้อมและน่าเลื่อมใสในทุกอิริยาบถ การที่ได้ฟังธรรมเทศนาและมองเห็นปฏิปทาตลอดจนการปฏิบัติของพระอาจารย์มั่นแล้ว สร้างกำลังใจทำให้พระอาจารย์ดูลย์และพระอาจารย์สิงห์ใคร่ประพฤติปฏิบัติทางธุดงค์กัมมัฏฐานมากยิ่งขึ้นอีก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในระหว่างพรรษานั้น การศึกษาทางพระปริยัติธรรมของพระอาจารย์ดูลย์ก็ดำเนินก้าวหน้าไปตามลำดับ ขณะเดียวกันท่านได้พิจารณาเห็นว่าการศึกษาในด้านพระปริยัติธรรมเพียงอย่างเดียวนั้น ไม่อาจทำให้รู้รสพระธรรมซาบซึ้งได้ การปฏิบัติให้เกิดผลต่างหากที่จะทำให้รู้รสพระธรรมได้อย่างซาบซึ้ง เป็นเหตุให้ท่านยุติการศึกษาทางด้านพระปริยัติธรรมไว้แต่เพียงเท่านั้น ตัดสินใจแน่วแน่ที่จะออกธุดงค์กัมมัฏฐาน และออกธุดงค์กัมมัฏฐาน และออกปฏิบัติปรารภความเพียรในความวิเวก อันเป็นความปรารถนาที่แท้จริงของท่าน ประกอบกับพระอาจารย์สิงห์ได้ชักชวนให้ท่านออกจาริกธุดงค์ไปตามป่าเขาแห่งภาคอีสานด้วย ท่านจึงตัดสินใจตกลงทันที&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ครั้นออกพรรษา เมื่อพระอาจารย์มั่นออกจาริกธุดงค์ พระอาจารย์สิงห์และพระอาจารย์ดูลย์ได้ออกธุดงค์ติดตามพระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต ไปด้วยทุกหนทุกแห่งตลอดกาลออกพรรษานั้น ในการร่วมออกธุดงค์ติดตามพระอาจารย์มั่นในพรรษานี้ยังไม่มีอะไรมาก เพียงแต่เป็นการฝึกใช้ชีวิตแบบพระป่า และใช้หลักความรู้ในการฝึกปฏิบัติเบื้องต้น เพื่อสร้างฐานความรู้ให้มั่นคง พระอาจารย์ดูลย์ผู้มีความตั้งใจแน่วแน่และจริงจัง ก็มิได้ปล่อยเวลาในพรรษานั้นให้ล่วงไปโดยเปล่าประโยชน์ ท่านได้เร่งการฝึกปฏิบัติความเพียรอย่างเคร่งครัด โดยมีความเชื่อมั่นและศรัทธาที่จะเกิดขึ้นในตัวของท่านอย่างแน่นอน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
อนึ่ง การที่ได้มีโอกาสฝึกปฏิบัติในครั้งนั้น ก็ยิ่งทำให้พระอาจารย์ดูลย์มีความเลื่อมใสในทางธุดงค์กัมมัฏฐานมากขึ้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สำหรับธรรมเนียมธุดงค์กัมมัฏฐานของ พระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต นั้นท่านมีอยู่ว่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อถึงกาลเข้าพรรษา ไม่ให้พระสงฆ์จำพรรษารวมกันมากเกินไป ให้แยกย้ายกันไปจำพรรษาตามสถานที่อันวิเวก ไม่ว่าจะเป็นวัด เป็นป่า เป็นเขา โคนไม้ ลอมฟาง เรือนว่าง หรืออะไรตามอัธยาศัยของแต่ละบุคคลแต่ละคณะ ขณะเดียวกัน เมื่อออกพรรษาแล้วก็จะถึงวาระแห่งการประชุมกัน หากทราบว่าพระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต ซึ่งเป็นพระอาจารย์ใหญ่อยู่ ณ สถานที่ใด ก็จะได้พากันไปจากทุกทิศทุกทาง มุ่งตรงไปยังสถานที่แห่งนั้น เพื่อศึกษาเล่าเรียนพระกัมมัฏฐาน และแจ้งถึงผลการปฏิบัติของตน ๆ ที่ผ่านมา เมื่อมีสิ่งใดผิดพระอาจารย์มั่นก็จะได้ช่วยแนะนำแก้ไข สิ่งใดที่ปฏิบัติถูกต้องดีแล้ว พระอาจารย์มั่นก็จะให้แนะนำข้อกัมมัฏฐานให้ยิ่ง ๆ ขึ้นไปอีก &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ปรารภความเพียร ณ ป่าท่าคันโท&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ครั้นถึงกาลจวนเข้าพรรษา ในปี พ.ศ. ๒๔๖๓ พระอาจารย์ดูลย์และสหธรรมิกอีก ๕ รูป คือ พระอาจารย์สิงห์ ขันตยาคโม , พระอาจารย์บุญ , พระอาจารย์สีเทา และพระอาจารย์หนู จึงได้แยกออกจากคณะของพระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต เดินธุดงค์แสวงหาที่สงบวิเวกเพื่อบำเพ็ญเพียรในกาลเข้าพรรษานั้น นับว่าเป็นโอกาสอันดียิ่งของพระอาจารย์ดูลย์ อตุโล ในทางธรรมของการออกธุดงค์ครั้งแรกที่ได้ร่วมเส้นทางไปกับพระอาจารย์สิงห์ ขันตยาคโม&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
คณะของพระอาจารย์ดูลย์ ซึ่งนำโดยพระอาจารย์สิงห์ ขันตยาคโม เดินธุดงค์เลียบเทือกเขาภูพานมาจนกระทั่งถึงป่าท่าคันโท จ.กาฬสินธุ์ มีความเห็นตรงกันว่าสภาพป่าแถบนี้มีความเหมาะสมที่จะอยู่จำพรรษาเป็นอย่างยิ่ง จึงได้สมมติเอาบริเวณป่านั้นเป็นวัดป่า แล้วก็อธิษฐานอยู่จำพรรษา ณ ที่นั้น จากนั้นทุกองค์ก็ตั้งสัจจะปรารภความเพียรอย่างแน่วแน่ ดำเนินข้อวัตรปฏิบัติตามคำแนะนำสั่งสอนของพระอาจารย์ใหญ่มั่นอย่างอุกฤษฏ์ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เผชิญมรณภัย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
บริเวณป่าท่าคันโทแถบเทือกเขาภูพาน ที่หลวงปู่ดูลย์และสหายธรรมได้อธิษฐานจำพรรษาอยู่นั้น เป็นป่ารกชัฏ ชุกชุมไปด้วยสัตว์ร้ายและยุงก้นป่องอันเป็นพาหะของไข้มาลาเรีย และในระหว่างพรรษานั้นคณะของหลวงปู่ดูลย์ ยกเว้นพระอารย์หนูรูปเดียว ต่างก็เป็นไข้มาลาเรีย ได้รับความเจ็บปวดและทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัส ยาที่จะรักษาก็ไม่มี จนกระทั่งพระรูปหนึ่งมรณภาพไปต่อหน้าต่อตา ยังความสลดสังเวชให้กับผู้ที่ยังคงอยู่เป็นอย่างยิ่ง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แต่ความตายก็มิอาจทำให้พระทั้ง ๔ รูป ที่เหลืออยู่เกิดความหวั่นไหวรวนเร หลวงปู่ดูลย์เมื่อประสบชะตากรรมเช่นนี้ ท่านได้อาศัยความสำเหนียกรู้เผชิญกับความตายอย่างเยือกเย็น และเกิดความคิดในใจว่า สิ่งที่จะพึ่งได้ในยามนี้มีแต่อำนาจพุทธคุณเท่านั้น แม้ท่านจะได้รับพิษไข้อย่างแสนสาหัส ท่านได้รำลึกถึงพระพุทธคุณ และตั้งสัจจะว่า “ถึงอย่างไร ตัวเราคงไม่พ้นเงื้อมมือแห่งความตายในพรรษานี้แน่แล้ว แม้เราจักตาย ก็จงตายในสมาธิภาวนาเถิด”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
จากนั้นท่านก็รีบเร่งทำความเพียร ตั้งสติให้สมบูรณ์เฉพาะหน้า ดำรงจิตให้มั่นอยู่ในสมาธิ และพร้อมทั้งพิจารณาความตายโดยมีมรณสติกัมมัฏฐานเป็นอารมณ์ โดยมิได้พรั่งพรึ่งต่อมรณภัยที่กำลังจะมาถึงตัว นับเป็นบททดสอบอันสำคัญยิ่งที่ต้องเผชิญกับชะตากรรมเช่นนี้ของหลวงปู่ดูลย์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การปฏิบัติธรรม ณ ป่าท่าคันโท ของหลวงปู่ดูลย์ในพรรษานั้น แม้จะเผชิญกับมรณภัยสักเพียงไร แต่ด้วยความเพียรและความมุ่งมั่นอันแน่วแน่ไม่ลดละ ทำให้ผลแห่งการปฏิบัติของท่านในพรรษานั้นเป็นที่น่าพอใจยิ่งนัก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
กล่าวคือขณะที่หลวงปู่ดูลย์นั่งภาวนา ซึ่งเริ่มตั้งแต่หัวค่ำไปจนดึกสงัด จิตของท่านค่อย ๆ หยั่งลงสู่ความสงบ เกิดความปีติชุ่มชื่น จากนั้นได้เกิดนิมิตที่ชัดเจนมาก คือท่านได้เห็นองค์พระพุทธรูปปรากฏขึ้นในตัวของท่าน เมื่อท่านพิจารณาดูนิมิตนั้นต่อไปก็จะเห็นอยู่อย่างนั้น แม้กระทั่งท่านออกจากสมาธิแล้วนิมิตนั้นก็ยังติดตาท่านอยู่ จนในเวลาเช้าที่ท่านออกบิณฑบาตนิมิตก็ยังปรากฏอยู่เช่นนั้น ท่านจึงสังเกตไปเรื่อย ๆ โดยไม่ได้บอกผู้ใด&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ขณะที่เดินทางกลับจากบิณฑบาตวันต่อมาก่อนที่นิมิตจะหายไป ท่านได้พิจารณาดูตนเอง ก็ได้ปรากฏเห็นชัดเจนว่าเป็นโครงกระดูกทุกส่วนสัด จึงมีความรู้สึกไม่อยากฉันอาหาร ได้อาศัยความเอิบอิ่มของสมาธิจิตทำความเพียรต่อไป และเมื่อพิจารณาต่อไปก็เห็นว่า ประกอบด้วยธาตุสี่ คือ ดิน น้ำ ไฟ ลม นั่นเอง ท่านจึงทำความเพียรต่อไป แต่ปรากฏว่านิมิตนั้นได้หายไปแล้ว ครั้นเมื่อท่านออกจากสมาธิแล้ว อาการของโรคไข้มาลาเรียที่เป็นอยู่ก็หายไปหมดสิ้น &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
มหัศจรรย์แห่งธรรม&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลังจากนั้นหลวงปู่ดูลย์รีบเร่งทำความเพียรต่อไปอีก โดยเดินจงกรมบ้าง นั่งสมาธิบ้าง สลับกันไปตลอดวันตลอดคืนอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยและหิวโหย ด้วยอาศัยความอิ่มเอิบแห่งจิตที่เป็นสมาธินั่นเอง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อท่านกระทำความเพียรจนจิตสงบได้เป็นสมาธิแล้ว ก็บังเกิดแสงแห่งพระธรรมปรากฏแก่จิตของท่านอย่างแจ่มแจ้ง จนกระทั่งท่านสามารถที่จะแยกจิตกับกิเลสออกจากกันได้ รู้ชัดว่าอะไรคือจิต อะไรคือกิเลส จิตปรุงกิเลส หรือกิเลสปรุงจิต และเข้าใจสภาพของจิตที่แท้จริงได้ ยิ่งไปกว่านั้นท่านยังรู้อย่างแจ่มแจ้งด้วยว่ากิเลสส่วนไหนละได้แล้ว และส่วนไหนยังละไม่ได้บ้าง และเมื่อท่านเล่าให้พระอาจารย์สิงห์ฟัง พระอาจารย์สิงห์กล่าวว่าหลวงปู่ดูลย์ได้ปฏิบัติมาถูกทางแล้ว และอนุโมทนาสาธุด้วย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อปรากฏความแจ่มแจ้งในตนอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน หลวงปู่ดูลย์จึงอยากจะให้ออกพรรษาโดยเร็วเพื่อจะได้ไปพบพระอาจารย์มั่น แล้วจะได้กราบเรียนถึงผลการปฏิบัติ ทั้งขอรับคำแนะนำเกี่ยวกับการปฏิบัติในขั้นต่อไป &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ผลแห่งการปฏิบัติ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลังออกพรรษา ในปี พ.ศ.๒๔๖๕ แล้ว คณะของหลวงปู่ดูลย์ที่จำพรรษาอยู่ที่ป่าคันโท กาฬสินธุ์ ต่างก็แยกย้ายกันเดินธุดงค์ต่อไป เพื่อค้นหาพระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต หลวงปู่ดูลย์ได้ร่วมเดินทางไปกับพระอาจารย์สิงห์ แต่ภายหลังได้แยกทางกัน ต่างมุ่งหน้าตามหาพระอาจารย์มั่นตามประสงค์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลังจากแยกจากพระอาจารย์สิงห์แล้ว หลวงปู่ดูลย์ท่านได้จาริกตามลำพังมาจนถึงหนองหาร จ.สกลนคร และเข้าพำนักที่เกาะเกต ซึ่งกล่าวขานกันในหมู่พระธุดงค์ว่าเป็นดินแดนแห่งความขลังและมีอาถรรพ์แรง จนทำให้ชาวบ้านในบริเวณนั้นไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ และต่างก็ขอร้องไม่ให้พระอาจารย์ดูลย์เข้าไปด้วยเกรงว่าท่านจะได้รับอันตราย แต่พระอาจารย์ดูลย์เห็นว่าที่แห่งนั้นเป็นสถานที่ซึ่งเหมาะแก่การบำเพ็ญภาวนา และตรวจสอบถึงความแข็งแกร่งของจิตเป็นอย่างมากเพราะสงบสงัดยิ่งนัก จึงได้ตกลงใจที่จะพำนักอยู่ ณ ที่นั้น ก่อนที่จะออกจาริกค้นหาพระอาจารย์มั่นต่อไป โดยมิฟังคำทัดทานของชาวบ้าน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ครั้นเมื่อได้พำนักอยู่ที่เกาะเกตเป็นเวลาหลายวันแล้ว จึงออกเดินทางต่อไปจนถึงบ้านตาลเนิ้ง อำเภอสว่างดินแดน จ.สกลนคร และสอบถามชาวบ้านที่นั่นได้ความว่า มีพระธุดงค์เป็นจำนวนมากมาชุมนุมกันอยู่ในป่าใกล้ ๆ หมู่บ้าน ท่านรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง ด้วยมั่นใจว่าต้องเป็นพระอาจารย์มั่นอย่างแน่นอน จึงรีบเดินทางไปยังป่าแห่งนั้นทันที และเมื่อไปถึงก็เป็นความจริงดังที่ท่านมั่นใจ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ขณะนั้น พระอาจารย์สิงห์และพระรูปอื่น ๆ นั่งแวดล้อมพระอาจารย์มั่นอยู่ด้วยอาการสงบ และเมื่อท่านเดินเข้าไปใกล้ พระอาจารย์มั่นได้กล่าวแก่พระที่นั่งแวดล้อมอยู่ว่า โน่น ๆ ท่านดูลย์มาแล้ว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ครั้นเมื่อได้เห็นพระอาจารย์มั่นท่านก็เกิดความปีติขึ้นในใจทันที จนถึงกับรำพึงว่า ด้วยอำนาจพระพุทธคุณ ประสงค์อย่างไรก็สำเร็จอย่างนั้น แล้วก็ตรงเข้าไปกราบนมัสการพระอาจารย์มั่นด้วยความเคารพอย่างสุดซึ้ง หลังจากที่ทำอภิวาทแล้ว ได้สนทนาธรรมกันนานพอสมควร พระอาจารย์มั่นได้สอบถามถึงผลการปฏิบัติ พระอาจารย์ดูลย์ได้กราบเรียนถึงการปฏิบัติให้ท่านทราบทุกประการ พระอาจารย์มั่นเมื่อได้ฟังแล้วได้กล่าวว่า เก่งมาก ฉลาดมาก ที่สามารถรู้จักกิเลสของตนเอง การปฏิบัติที่ผ่านมาที่เล่าบอกนั้นก็เป็นการถูกต้องแล้ว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลังจากสนทนาธรรมกันพอสมควร พระอาจารย์มั่นได้มอบหัวข้อธรรมเป็นการบ้านให้พระอาจารย์ดูลย์ไปพิจารณาถึงความเป็นอนิจจังของสังขาร และภาวะแห่งการแปรเปลี่ยน โดยเริ่มจากกายและสังขารของตน เมื่อได้รับการบ้านจากท่านอาจารย์ใหญ่มั่นแล้ว หลวงปู่ดูลย์จึงกราบนมัสการลา แล้วแยกออกไปบำเพ็ญภาวนาตามลำพัง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่ดูลย์ได้นั่งบำเพ็ญสมาธิอยู่ไม่นาน จิตของท่านก็สงบ ท่านได้นำหัวข้อธรรมะที่พระอาจารย์มั่นมอบให้ยกขึ้นพิจารณา สักครู่ก็เกิดความสว่างแจ้งคือเห็นความเป็นมาของสังขารทั้งหลายว่า เกิดจากความคิดปรุงแต่งของวิญญาณที่ได้รู้จักอายตนะของตนนั่นเอง เมื่อละสังขารเหล่านี้ได้ความทุกข์ทั้งหลายก็ดับหมดไป กล่าวอีกนัยหนึ่งเห็นปฏิจจสมุปบาทนั่นเอง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ผลจากการปฏิบัติในครั้งนี้ หลวงปู่ดูลย์ได้กล่าวไว้ในหนังสือหลวงปู่ฝากไว้ ว่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
คนสมัยนี้เขาเป็นทุกข์เพราะความคิด ที่ใจเป็นทุกข์เพราะเกิดความยึดมั่นแล้วมีการปรุงแต่งในความคิดขึ้น และอุบายที่จะละความทุกข์ก็คือหยุดการปรุงแต่ง แล้วปล่อยวางให้เป็น ซึ่งจะทำได้ต้องอาศัยการภาวนา ทำจิตใจสงบจึงจะเกิดพลัง มีสติปัญญามองเห็นเหตุเห็นผล แล้วจิตก็จะปล่อยวางได้ เมื่อละความยึดมั่นได้ ความทุกข์ในสิ่งนั้นก็หมดไป&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในพรรษานั้น พระอาจารย์ดูลย์ท่านอยู่จำพรรษาที่บ้านตาลเนิ้ง อ.สว่างดินแดน จ.สกลนคร กับพระอาจารย์มั่นตลอดพรรษา ท่านได้สนทนาธรรมและแลกเปลี่ยนประสบการณ์กับพระอาจารย์ใหญ่มั่นสองต่อสอง นับว่าเป็นประสบการณ์อันล้ำค่าอย่างยิ่งของหลวงปู่ดูลย์ทีเดียว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ครั้นเมื่อหลวงปู่ดูลย์อยู่รับการอบรมสั่งสอน และปฏิบัติอาจาริยวัตรแด่พระอาจารย์มั่นนานพอสมควร ท่านจึงได้กราบลาพระอาจารย์มั่นจาริกจากบ้านตาลเนิ้ง อ.สว่างดินแดน จ.สกลนคร พร้อมกับสามเณรรูปหนึ่งแสวงหาความวิเวกต่อไป &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เห็นแจ้งเรื่องความตาย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ครั้นหลวงปู่ดูลย์พร้อมสามเณรติดตาม ได้จาริกบ้านตาลเนิ้ง อ.สว่างดินแดน จ.สกลนครแล้ว ท่านได้จาริกไปทางจังหวัดสุรินทร์ระยะหนึ่ง แล้วจึงธุดงค์กลับมายัง อ.พรรณานิคม จ.สกลนคร&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ท่านและสามเณรติดตามได้อธิษฐานจำพรรษาอยู่ ณ ชายป่าแห่งหนึ่ง ใกล้ ๆ บ้านกุดก้อม ทั้งสองรูปจำพรรษาอยู่ได้ไม่นาน สามเณรที่ติดตามก็เกิดอาพาธเป็นไข้หนาวอย่างรุนแรง ในที่สุดก็ถึงแก่กาลกิริยาไปต่อหน้าต่อตา ท่านเล่าภายหลังว่า สงสารเณรมาก อายุก็ยังน้อย หากมียารักษาก็คงไม่ตาย และนับเป็นครั้งที่สองแล้วที่หลวงปู่ดูลย์ได้อยู่ใกล้ชิดกับความตาย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การถึงแก่กาลกิริยาของสามเณรรูปนี้ ทำให้พระอาจารย์ดูลย์ได้พิจารณาอาการตายของมนุษย์ว่าเป็นอย่างไร จิตหรือวิญญาณออกไปทางไหน หรืออย่างไร ซึ่งก็ทำให้ท่านเห็นแจ้งโดยตลอด&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เรื่องเกี่ยวกับความตาย พระครูนันทปัญญาภรณ์ ศิษย์ผู้ใกล้ชิดของท่านได้บันทึกเอาไว้ว่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อมีผู้ถามถึงการตายการเกิดใหม่ หรือถามถึงชาติหน้าชาติหลัง หลวงปู่ไม่เคยสนใจที่จะตอบ หรือเมื่อมีผู้กล่าวค้านว่าเชื่อหรือไม่เชื่อว่า นรกสวรรค์มีจริงหรือไม่ประการใด หลวงปู่ไม่เคยค้นคว้าหาเหตุผลเพื่อจะเอาค้านใคร หรือไม่เคยหาหลักฐานเพื่อยืนยันให้ใครยอมจำนนแต่ประการใด&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ท่านกลับแนะนำว่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ผู้ปฏิบัติที่แท้จริงนั้น ไม่ต้องคำนึงถึงชาติหน้า ชาติหลัง หรือนรกสวรรค์อะไรก็ได้ ให้ตั้งใจปฏิบัติให้ตรงศีล สมาธิ ปัญญา อย่างแน่วแน่ก็พอ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ถ้าสวรรค์มีจริงถึง ๑๖ ชั้นตามตำรา ผู้ปฏิบัติดีแล้วก็ย่อมได้เลื่อนฐานะของตนเองโดยลำดับ หรือถ้าสวรรค์นิพพานไม่มีเลย ผู้ปฏิบัติดีแล้วในขณะนี้ก็ย่อมไม่ไร้ประโยชน์ ย่อมอยู่เป็นสุข เป็นมนุษย์ชั้นเลิศ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
และในตอนท้าย ท่านกล่าวว่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การฟังจากคนอื่น การค้นคว้าจากตำรานั้น ไม่อาจแก้ข้อบกพร่อง ข้อสงสัยได้ ต้องเพียรปฏิบัติทำวิปัสสนาญาณให้เห็นแจ้ง ความสงสัยก็หมดไปเองโดยสิ้นเชิง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ครั้นเมื่อสามเณรติดตามมรณภาพไปแล้ว หลวงปู่ดูลย์จึงได้จำพรรษาอยู่แต่เพียงลำพังองค์เดียว เมื่อชาวบ้านกุดก้อมเห็นดังนั้น จึงได้พากันกราบอาราธนาให้ท่านไปพำนักจำพรรษา ณ วัดม่วงไข่ บ้านกุดก้อม ซึ่งพอจะเป็นสถานที่เหมาะแก่การปฏิบัติ พระอาจารย์ดูลย์ตกลงรับอาราธนา &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
วัดม่วงไข่ บ้านกุดก้อม&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ณ วัดม่วงไข่ บ้านกุดก้อม แห่งนี้ มีพระเณรจำพรรษาอยู่หลายรูป โดยมีท่านครูบาญาคูดี เป็นเจ้าอาวาส ท่านเป็นพระที่มีอัธยาศัยน้ำใจดี ได้แสดงความเอื้อเฟื้อ และให้การต้อนรับพระอาจารย์ดูลย์ในฐานะพระอาคันตุกะเป็นอย่างดี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การจำพรรษาอยู่ที่วัดม่วงไข่นี้ พระอาจารย์ดูลย์ได้พำนักอยู่ในโบสถ์แต่เพียงลำพังรูปเดียว และได้ใช้แบบอย่างในการประพฤติปฏิบัติของพระอาจารย์มั่นอย่างเคร่งครัดและครบถ้วนทุกประการ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
อาทิเช่น เดินบิณฑบาตเป็นวัตร ฉันแต่ในบาตรวันละมื้อ หมั่นปัดกวาดบริเวณที่อยู่อาศัย และเดินจงกรม นั่งสมาธิภาวนาอย่างต่อเนื่อง มีความสำรวมระวังเป็นอย่างดี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
วัตรปฏิบัติของหลวงปู่ดูลย์ที่วัดม่วงไข่นี้ สร้างความสนใจให้เกิดขึ้นกับท่านครูบาญาคูดี ผู้เป็นเจ้าอาวาส และบรรดาภิกษุสามเณรในวัดม่วงไข่ เป็นยิ่งนัก ด้วยไม่เคยเห็นวัตรปฏิบัติเช่นนี้มาก่อน ด้วยความสงสัยจึงได้พากันเข้ามาไต่ถามถึงวัตรปฏิบัติของท่าน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ฝ่ายพระอาจารย์ดูลย์ เมื่อพระภิกษุสามเณรมาไต่ถาม ท่านก็ได้ตอบข้อซักถามและอธิบายให้ฟังอย่างแจ่มแจ้ง โดยเน้นถึงภารกิจหลักของพระภิกษุสามเณรว่ามีหน้าที่โดยตรงอย่างไรบ้าง ด้วยถ้อยคำและเนื้อหาที่ครบถ้วนบริบูรณ์และมีความหมายลึกซึ้งกินใจภิกษุสามเณรผู้สงสัยเป็นยิ่งนัก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ท่านครูบาญาคูดี เจ้าอาวาสวัดม่วงไข่ พร้อมทั้งภิกษุสามเณรทั้งหลาย เมื่อได้ฟังธรรมที่สมบูรณ์ทั้งอรรถพยัญชนะที่มีความหมายลึกซึ้ง ซ้ำแปลกใหม่จากที่เคยได้ยินได้ฟังมา จึงเกิดความเลื่อมใสศรัทธา และได้พากันปฏิญาณตนขอเป็นศิษย์พระอาจารย์ดูลย์ พร้อมใจกันดำเนินจามปฏิปทาของพระธุดงค์กัมมัฏฐานตามแบบของท่านทุกรูป&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลังจากออกพรรษาแล้ว หลวงปู่ดูลย์ก็จาริกธุดงค์ออกจากวัดม่วงไข่ บ้านกุดก้อมแห่งนั้น และในครั้งนี้มีภิกษุสามเณรแห่งวัดม่วงไข่ที่ปฏิญาณตนขอเป็นศิษย์ออกจาริกธุดงค์ตามท่านไปด้วย ทุกรูปยอมสละละทิ้งวัดม่วงไข่ให้ร้างไปโดยไม่มีใครยอมอยู่ดูแล ภิกษุสามเณรทุกรูปต่างก็มุ่งค้นหาความดับทุกข์แห่งตน โดยมิได้อาลัยอาวรณ์แต่ประการใดเลย เหตุการณ์ในครั้งนั้นเป็นเหตุการณ์ที่ไม่มีชาวบ้านคนใดจะคาดคิดได้ และก่อให้เกิดเสียงร่ำลือออกไปอย่างกว้างขวาง การพำนักจำพรรษาที่วัดม่วงไข่ของพระอาจารย์ดูลย์ในครั้งนี้นั้น นับได้ว่าเป็นการพลิกแผ่นดินวัดม่วงไข่ และถือได้ว่าเป็นก่อให้เกิดประโยชน์แก่พระพุทธศาสนาอย่างมหาศาลทีเดียว &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระอาจารย์อ่อน พระอาจารย์ฝั้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การมาพักจำพรรษาที่วัดม่วงไข่ของพระอาจารย์ดูลย์ในครั้งนี้ นับว่าเป็นประโยชน์อย่างใหญ่หลวงในหลาย ๆ ด้าน ด้านหนึ่งก็คือ ทำให้เกิดพระผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบที่มีชื่อเสียงขึ้นมาอีก ๒ รูป คือ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๑. พระอาจารย์อ่อน ญาณสิริ สำนักวัดป่านิโครธาราม อ.หนองวัวซอ จ.หนองบัวลำภู ซึ่งขณะนั้นยังเป็นสามเณรอยู่ เมื่อได้ฟังคำสั่งสอนของท่านก็เกิดความเลื่อมใสศรัทธาและปฏิบัติตามแนวที่ท่านสอน เป็นผู้มีวิริยะอุตสาหะอย่างแรงกล้าในธรรมปฏิบัติ ได้เจริญรุ่งเรืองในพระศาสนา จนต่อมากลายเป็นพระเถระฝ่ายวิปัสสนาธุระผู้มีชื่อเสียง เป็นที่เคารพนับถือและศรัทธาอย่างยิ่งของพุทธศาสนิกชนอย่างกว้างขวาง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๒. พระอาจารย์ฝั้น อาจาโร แห่งสำนักวัดป่าอุดมสมพร อ.พรรณานิคม จ.สกลนคร ซึ่งขณะนั้นท่านได้พำนักอยู่วัดใกล้ ๆ กับวัดม่วงไข่ เมื่อได้ทราบถึงวัตรปฏิบัติอันงดงามของพระอาจารย์ดูลย์จึงเกิดความสนใจเป็นยิ่งนัก เดินทางเข้ามอบตัวเป็นศิษย์ ฟังพระธรรมเทศนา และฝึกปฏิบัติวิปัสสนากัมมัฏฐานกับพระอาจารย์ดูลย์ตลอดพรรษา จนกระทั่งท่านได้จาริกจากวัดม่วงไข่ พร้อมภิกษุสามเณรวัดม่วงไข่ทั้งวัด พระอาจารย์ฝั้น อาจาโร ก็ได้ติดตามไปด้วยเช่นกันต่อมาภายหลัง พระอาจารย์ฝั้นได้กลายเป็นศิษย์คนสำคัญของพระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต อีกรูปหนึ่ง คุณงามความดีของท่านได้แผ่ออกไปอย่างกว้างขวาง เป็นที่เคารพนับถือและศรัทธาอย่างยิ่งของพุทธศาสนิกชนทั่วไป&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อกล่าวถึงพระอาจารย์ฝั้น อาจาโร พระอาจารย์ดูลย์ได้กล่าวยกย่องว่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
“ท่านอาจารย์ฝั้นนั้นทำกัมมัฏฐานได้ผลดีมาก เป็นนักปฏิบัติที่เอาจริงเอาจัง มีน้ำใจเป็นนักสู้ที่สู้เสมอตาย ไม่มีการลดละท้อถอย เข้าถึงผลการปฏิบัติได้โดยเร็ว นอกจากนั้นยังมีรูปสมบัติและคุณสมบัติพร้อม”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระอาจารย์ดูลย์นึกอยู่ในใจว่า ในอนาคตพระอาจารย์ฝั้นจะมีความสำคัญใหญ่หลวง จะเป็นกำลังสำคัญของพระศาสนาอย่างแน่นอน ซึ่งต่อมาความคิดของท่านก็กลายเป็นความจริง ในช่วงที่ออกธุดงค์จากวัดม่วงไข่นั้น ท่านก็คิดเสมอว่า จะต้องพาพระอาจารย์ฝั้นไปพบและมอบถวายให้เป็นศิษย์ของพระอาจารย์มั่นให้จงได้ ด้วยเหตุที่ท่านชอบอัธยาศัยของพระอาจารย์ฝั้นเป็นอย่างมากนั่นเอง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ทั้งสองท่านเป็นสหายธรรมที่มั่นคงต่อกันตลอดมา แม้ว่าพระอาจารย์ดูลย์จะกลับมาพำนักเป็นการถาวรที่วัดบูรพารามแล้วก็ตาม พระอาจารย์ฝั้นก็ได้ขอคำแนะนำในการปฏิบัติกับพระอาจารย์ดูลย์อยู่เป็นประจำมิได้ขาด&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สถานที่มาปักกลดระหว่างที่มาพำนักที่ จ.สุรินทร์ของพระอาจารย์ฝั้น ปัจจุบันคือวัดป่าโยธาประสิทธิ์ อยู่ภายในอาณาเขตของวิทยาลัยเกษตรสุรินทร์ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ผู้นำทางการปฏิบัติ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ประมาณปี พ.ศ. ๒๔๖๖ ภายหลังจากที่พระอาจารย์ดูลย์จาริกออกจากวัดม่วงไข่ บ้านกุดก้อม จ.สกลนครแล้ว พระอาจารย์ดูลย์ได้พาภิกษุสามเณรวัดม่วงไข่รวมทั้งพระอาจารย์ฝั้น อาจาโร จาริกไปตามป่าเขาลำเนาไพรเพื่อติดตามค้นหาพระอาจารย์มั่น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การเดินทางครั้งนั้นไม่มีกำหนดการที่แน่นอน บางแห่งก็หยุดพัก ๕ วันบ้าง ๗ วันบ้าง ตามความเหมาะสมในการปรารภความเพียรของแต่ละสถานที่&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การจาริกธุดงค์ครั้งนี้ ถือว่าเป็นครั้งสำคัญอย่างยิ่งของพระอาจารย์ดูลย์ เนื่องจากท่านได้เป็นผู้นำทางการปฏิบัติของพระเณรที่ติดตามมาจากวัดม่วงไข่ โดยทำหน้าที่เป็นพระอาจารย์ที่ปฏิบัติตนเป็นแบบอย่าง และคอยแนะนำพระเณรทั้งหลายให้บำเพ็ญไปในแนวทางของพระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต ซึ่งพระเณรทุกรูปต่างก็ปฏิบัติตามคำแนะนำของพระอาจารย์ดูลย์อย่างเคร่งครัด และด้วยจิตใจที่มุ่งมั่น ทำให้ต่างก็ได้รับผลแห่งการปฏิบัติโดยทั่วกัน &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ค้นพบความจริงอันประเสริฐ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อจำพรรษาตามสถานที่ที่ผ่านมาในเวลาอันเหมาะสมแล้ว พระอาจารย์ดูลย์ได้นำพระภิกษุสามเณรจาริกมุ่งหน้าไปยัง จ.นครพนม จนถึงถ้ำพระเวสสันดรซึ่งตั้งอยู่บนเทือกเขาภูพาน ใน อ.นาแก จ.นครพนม และได้พำนักบำเพ็ญภาวนาอยู่ ณ ถ้ำพระเวสสันดร ตลอดฤดูแล้งนั้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ขณะพำนักอยู่ที่ถ้ำพระเวสสันดรนั้น ท่านและคณะติดตามได้บำเพ็ญเพียรอย่างจริงจัง โดยเฉพาะตัวท่านเองได้ทบทวนถึงคำสอนของพระอาจารย์อยู่เป็นประจำ จนในที่สุดก็ค้นพบอริยสัจ อันเป็นธรรมะหมวดแรกที่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ทรงตรัสรู้ ซึ่งเป็นหัวข้อธรรมอันเป็นหัวใจของพระพุทธศาสนา และสามารถอธิบายได้อย่างแจ่มแจ้งอีกด้วย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ภายหลังท่านได้กล่าวถึงการบำเพ็ญเพียรในครั้งนั้นว่า ท่านได้ตริตรองพิจารณาตามหัวข้อของกัมมัฏฐานที่ได้รับจากพระอาจารย์มั่นที่บอกว่า สพฺเพ สงฺขารา สพฺพสญฺญา ก็บังเกิดความสว่างไสวรู้แจ้งตลอดว่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อสังขารดับไปแล้ว ความเป็นตัวตนจักมีไม่ได้ เพราะไม่ได้เข้าไปเพื่อปรุงแต่ง ครั้นเมื่อความปรุงแต่งขาดไป และสภาพแห่งความเป็นตัวตนไม่มีความทุกข์จะเกิดขึ้นแก่ใครได้อย่างไร และยังค้นพบธรรมะที่เป็นหัวใจของพระพุทธศาสนา ตลอดจนรู้ซึ้งถึงแก่นแท้ของหลักธรรมทั้งหลาย จนจับใจความอริยสัจแห่งจิต ดังถ้อยคำที่ท่านกล่าวไว้ว่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
จิตส่งออกนอก เพื่อรับสนองอารมณ์ทั้งสิ้น เป็นสมุทัย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ผลอันเกิดจากจิตที่ส่งออกนอกแล้วหวั่นไหว เป็นทุกข์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
จิตเห็นจิตอย่างแจ่มแจ้ง เป็นมรรค&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ผลอันเกิดจากจิตเห็นจิตอย่างแจ่มแจ้ง เป็นนิโรธ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
จากนั้นท่านก็ได้พิจารณาถึงปฏิจจสมุปบาท จนสามารถแก้ไขได้อย่างไม่มีข้อสงสัย ซึ่งท่านกล่าวว่า เมื่อได้พิจารณาตามหลักอริยสัจ ๔ โดยเห็นแจ้งดังนี้แล้ว ก็ย่อมหมายถึงการผ่านเลยแห่งความรู้ในปฏิจจสมุปบาทไปแล้ว เนื่องเพราะความรู้ในเหตุแห่งทุกข์ การดำรงอยู่แห่งทุกข์ และวิธีดับทุกข์นั้น คือแก่นกลางแท้จริงของปฏิจจสมุปบาท&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ความรู้ความเข้าใจเรื่องจิตอย่างลึกซึ้งในครั้งนี้เอง เป็นผลทำให้ท่านได้รับการยอมรับในหมู่พระภิกษุและฆราวาสผู้ปฏิบัติ ว่าเป็นผู้ที่มีความลึกซึ้งในเรื่องของจิต จนได้รับสมญานามว่าเป็นบิดาแห่งการภาวนาจิต อันเป็นสมญานามที่เหมาะสมอย่างยิ่ง ดังจะเห็นได้จากคำสอนและความสนใจของท่าน ซึ่งอยู่แต่ในเรื่องของจิตเพียงอย่างเดียว และได้ประกาศหลักธรรมโดยใช้คำว่า จิต คือพุทธะ ส่วนเรื่องอื่นที่นอกเหนือจากจิตแล้ว หาได้อยู่ในความสนใจของท่านไม่&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในปี พ.ศ. ๒๔๖๗ เมื่อพำนักที่ถ้ำพระเวสสันดรเป็นเวลาอันสมควรแล้ว และเข้าใจแจ่มแจ้งในอริยสัจแล้ว พระอาจารย์ดูลย์ได้พาคณะพระภิกษุสามเณรที่ติดตาม จาริกออกจากถ้ำพระเวสสันดรด้วยจิตใจที่อิ่มเอิบ ตามหาพระอาจารย์มั่น เพื่อจะได้กราบเรียนถึงผลการบำเพ็ญภาวนาของท่านให้ได้รับทราบ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
คณะพระธุดงค์ที่นำโดยพระอาจารย์ดูลย์ได้พบพระอาจาย์มั่น ภูริทัตโต ที่วัดโนนสูง จ.นครพนม (ปัจจุบันเป็น จ.มุกดาหาร)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ณ ที่นั้น พระอาจารย์ดูลย์ได้กราบเรียนถึงผลการปฏิบัติ และเรียนถามถึงการปฏิบัติของท่านต่อพระอาจารย์มั่นว่าเป็นอย่างไร เมื่อพระอาจารย์มั่นได้ทบทวนถึงผลการปฏิบัติแล้ว ได้ยกย่องต่อศิษย์ทั้งหลายว่า การปฏิบัติดำเนินมาอย่างถูกต้อง สามารถเอาตัวรอดได้ ไม่ถอยหลังอีกต่อไปแล้ว และให้ท่านดำเนินตามปฏิปทาที่ปฏิบัติมานี้ต่อไป&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ครั้งนั้นพระอาจารย์ดูลย์ได้นำพระอาจารย์ฝั้น อาจาโร และภิกษุสามเณรเข้าถวายตัวต่อพระอาจารย์มั่น ซึ่งพระอาจารย์มั่นได้กล่าวยกย่องและชื่นชมท่านว่าเป็นคนมีความสามารถมากที่มีสานุศิษย์และผู้ติดตามมากมาย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
และในครั้งนี้เอง พระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต ได้ถวายผ้าไตรซึ่งเย็บด้วยมือของท่านเอง มอบให้แก่พระอาจารย์ดูลย์ ๑ ไตร ซึ่งนับว่าเป็นรางวัลชีวิตที่มีค่ายิ่งนักของพระอาจารย์ดูลย์ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
อาถรรพ์ที่ถ้ำผาบิ้ง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระอาจารย์ดูลย์ อตุโล ได้อยู่ปรนนิบัติพระอาจารย์มั่นที่วัดโนนสูง จนจวนจะถึงกาลเข้าพรรษาแล้ว จึงได้กราบลาพระอาจารย์มั่นออกจาริกธุดงค์แสวงหาสถานที่สงบสงัดเพื่อบำเพ็ญเพียรให้ยิ่ง ๆ ขึ้น โดยมีสามเณรอ่อน (ต่อมา คือ พระอาจารย์อ่อน ญาณสิริ) ติดตามไปในครั้งนี้ด้วย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในพรรษานั้น พระอาจารย์ดูลย์พร้อมสามเณรอ่อน พำนักจำพรรษาอยู่ที่ อ.ท่าบ่อ จ.หนองคาย ระหว่างพรรษานั้นมีภิกษุสามเณรและอุบาสก อุบาสิกาที่อยู่ใน อ.ท่าบ่อและบริเวณใกล้เคียง พากันมาฟังพระธรรมเทศนาและร่วมบำเพ็ญภาวนากับท่านเป็นจำนวนมาก ซึ่งท่านได้กล่าวภายหลังว่ามากมายจนแทบไม่มีที่นั่ง และแทบทุกคนก็ได้ประจักษ์ผลแห่งการปฏิบัติตามสมควร&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ภายหลังจากออกพรรษา หลวงปู่ดูลย์ได้จาริกออกจากที่นั่น พร้อมสามเณรติดตามรูปหนึ่ง โดยท่านตั้งใจว่าจะเดินทางไปโปรดญาติโยมที่ จ.สุรินทร์ อันเป็นบ้านเกิดเมืองนอนของท่านต่อไป&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระอาจารย์ดูลย์เดินธุดงค์ต่อไปจนถึงถ้ำผาบิ้ง บ้านนาแก อ.สะพุง จ.เลย ท่านมีความเห็นว่าเป็นสถานที่สงบสงัดเหมาะที่จะบำเพ็ญเพียรยิ่งนัก จึงตกลงใจที่จะพำนักอยู่ที่นั่น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ณ ถ้ำผาบิ้งนี้ ซึ่งเป็นที่ร่ำลือของชาวบ้านในเรื่องของความอาถรรพ์ และมากไปด้วยตำนานมหัศจรรย์ที่เล่าขานกันมาเป็นเวลานานว่า เมื่อถึงเวลาโพล้เพล้ใกล้ค่ำจะมีเสียงพิณพาทย์บรรเลงดังกระหึ่มไปทั่ว และมีตัวประหลาดซึ่งมองคล้ายควันดำ ๆ เหาะลอยฉวัดเฉวียนไปในอากาศและหายวับไป ทำให้เป็นที่สะพรึงกลัวแก่ผู้คนยิ่งนัก ชาวบ้านบริเวณนั้นเมื่อทราบความประสงค์ของท่านต่างก็มีความเป็นห่วงจึงได้พากันห้ามไว้ ถึงแม้ได้ฟังคำทัดทานจากชาวบ้านเพียงไรท่านก็ไม่หวั่นไหว ยังตั้งใจแน่วแน่ที่จะพำนักอยู่ที่นั่นเพื่อพิสูจน์หาความจริงของอาถรรพ์ดังกล่าว จึงพร้อมด้วยสามเณรเดินทางไปพำนัก ณ ถ้ำผาบิ้ง ทันที&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อท่านเข้าพักบำเพ็ญภาวนาอยู่นั้น ก็ได้พิจารณาถึงสิ่งที่ชาวบ้านเล่าลือ ในที่สุดก็พบความจริงว่า อาถรรพ์ที่ชาวบ้านหวาดกลัวกันนั้น เกิดจากค้างคาวจำนวนมากที่อาศัยอยู่ในถ้ำพากันออกหากิน ทำให้เสียงกระพือปีกกระทบกันผสมกับเสียงสะท้อนจากผนังถ้ำ จึงเกิดเป็นเสียงต่าง ๆ ดังก้องสลับกันเป็นจังหวะราวกับเสียงของวงพิณพาทย์ดังที่ชาวบ้านได้ยิน และที่เห็นควันพวยพุ่งนั้นก็เป็นฝูงค้างคาวนั่นเอง และเมื่อท่านได้นำความจริงที่ได้พบเห็นมาบอกให้แก่ชาวบ้านบริเวณนั้นฟัง เสียงเล่าลือในเรื่องอาถรรพ์ที่เล่าลือกันมานานก็หายไป&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ท่านพำนักปฏิบัติธรรมอยู่ ณ ถ้ำผาบิ้งได้ประมาณ ๑ เดือน ก็ออกจาริกธุดงค์ต่อไปยัง จ.อุบลราชธานี และ จ.สกลนคร ตามลำดับ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระมหาปิ่น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อจาริกธุดงค์ไปถึง อ.วาริชภูมิ จ.สกลนคร พระอาจารย์ดูลย์ได้มีโอกาสพบและกราบนมัสการพระอาจารย์มั่นอีกครั้งหนึ่ง การพบในครั้งนี้ท่านมิได้กราบเรียนถึงผลการปฏิบัติของท่าน และก็ไม่ได้รับการแนะแนวทางการปฏิบัติจากพระอาจารย์มั่นแต่ประการใด เป็นแต่เพียงการสนทนาธรรมกันในเรื่องของจิตอย่างเดียวเท่านั้น จากนั้นก็กราบนมัสการพระอาจารย์มั่นเดินทางต่อไป&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ระหว่างทางได้แวะเยี่ยมและพำนักอยู่กับอาจารย์สิงห์ ขันตยาคโม ที่ จ.กาฬสินธุ์ และได้มีเหตุการณ์สำคัญเกิดขึ้นกล่าวคือทั้งสองท่านได้ร่วมมือกันโน้มน้าวใจพระมหาปิ่น ปญฺญาพโล ผู้เป็นน้องชายของพระอาจารย์สิงห์ ซึ่งเป็นครูสอนปริยัติธรรมอยู่ที่วัดสุทัศนาราม อุบลราชธานี ภายหลังจากที่ศึกษาเปรียญธรรมจากสำนักวัดบวรนิเวศวิหาร และมีความรู้ด้านพระปริยัติธรรมอย่างแตกฉาน ที่สนใจแต่ทางปริยัติอย่างเดียว ไม่นำพาต่อการบำเพ็ญภาวนาและฝึกฝนจิตและธุดงค์กัมมัฏฐาน ให้มาอยู่กับฝ่ายปฏิบัติได้ในที่สุด&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
โดยทั้งสองท่านได้เดินทางมาพักจำพรรษาอยู่ที่วัดสุทัศนาราม และได้ปลูกกุฏิหลังเล็ก ๆ อยู่ต่างหาก ต่างปฏิบัติกัมมัฏฐานอย่างเคร่งครัด พร้อมกับค่อย ๆ โน้มน้าวจิตใจพระมหาปิ่นให้เกิดความศรัทธาเลื่อมใสในทางปฏิบัติ ด้วยการชี้แจงถึงผลที่จะได้รับจากการปฏิบัติให้รู้แจ้งเห็นจริงให้พระมหาปิ่นเข้าใจ ด้วยเหตุที่พระมหาปิ่นเป็นผู้มีสติปัญญา ได้พิจารณาและได้เห็นข้อวัตรปฏิบัติของทั้งสองท่าน จึงเกิดความเลื่อมใสเป็นอย่างยิ่งและคล้อยตาม&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ครั้นถึงกาลออกพรรษาครั้งนั้น ท่านก็ได้เตรียมบริขารแล้วออกจาริกธุดงค์ติดตามพระอาจารย์สิงห์ไปทุกหนทุกแห่ง ทนต่อสู้กับอุปสรรคนานาชนิดอย่างที่ไม่เคยพบมาก่อนท่ามกลางป่าเขาลำเนาไพร มุ่งหาความเจริญในทางธรรม จนท่านสามารถรอบรู้ได้ในที่สุด&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การที่พระมหาปิ่น ปญฺญาพโล เปลี่ยนใจมาปฏิบัติตามที่พระอาจารย์สิงห์ ผู้เป็นพระพี่ชายและพระอาจารย์ดูลย์แนะนำ อันเป็นเหตุให้ท่านตัดสินใจออกธุดงค์ในครั้งนั้น ทำให้พุทธศาสนิกชนในภาคอีสานกล่าวขานกันอย่างแตกตื่นด้วยเหตุที่ว่า ท่านเป็นพระมหาเปรียญหนุ่มจากเมืองบางกอก ซึ่งมีความรู้ปริยัติอย่างแตกฉาน อีกทั้งยังเป็นอาจารย์สอนปริยัติธรรมด้วย ได้ตัดบ่วง ไม่ห่วงอาลัยในยศฐาบรรดาศักดิ์ต่าง ๆ เปลี่ยนมาดำเนินชีวิตเยี่ยงพระธุดงค์ ฝึกฝนจิตอบรมกัมมัฏฐาน และฝึกสมาธิภาวนาเป็นองค์แรกในสมัยนั้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ต่อมาพระมหาปิ่นก็ได้กลายเป็นที่เคารพนับถือเลื่อมใสศรัทธาจากผู้คนจำนวนมาก ในฐานะผู้นำกองทัพธรรมออกเผยแพร่คำสอนในสายพระกัมมัฏฐานคู่กับพระอาจารย์สิงห์ ขันตยาคโม ผู้เป็นพระพี่ชาย &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๖. เปิดกรุแห่งพระธรรม&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
นับตั้งแต่พระอาจารย์ดูลย์เดินทางออกจาก จ.สุรินทร์ เพื่อไปศึกษาเล่าเรียนพระปริยัติธรรม จนถึงปี พ.ศ. ๒๔๖๖ ท่านจึงได้เดินทางกลับไปยัง จ.สุรินทร์ ซึ่งเป็นบ้านเกิดของท่าน เพื่อเผยแผ่พระธรรมคำสอนของพระบรมศาสดาแก่ผู้ที่สนใจ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การเดินทางกลับมายังบ้านเกิดครั้งนี้ เป็นการมาแบบพระธุดงค์อย่างสมบูรณ์ด้วยภูมิปัญญาที่แก่กล้าและจริยาวัตรที่งดงาม ได้เข้าพำนักอยู่ ณ วัดนาสาม ต.นาบัว อ.เมือง จ.สุรินทร์ ซึ่งอยู่ห่างจากตัวเมืองสุรินทร์ไปทางทิศใต้ประมาณ ๑๕ กิโลเมตร การมาครั้งถือได้ว่ากรุแห่งพระธรรมได้เปิดขึ้นแก่ชาวสุรินทร์แล้ว ได้สร้างความปีติให้แก่ชาวบ้านเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะชาวบ้านที่อยู่ใน ต.นาบัว และ ต.เฉนียง ที่พากันแตกตื่นพระธุดงค์ ต่างก็ชักชวนกันไปฟังท่านแสดงพระธรรมเทศนา และร่วมปฏิบัติธรรมกับท่านกันอย่างล้นหลาม&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ครั้นเมื่อกาลจวนจะเข้าพรรษาอีกครั้ง พระอาจารย์ดูลย์เห็นว่า วัดนาสามไม่เหมาะที่จะวิเวกและปรารภธรรมตามแบบอย่างของพระธุดงค์ จึงเดินทางออกจากวัดนาสามมุ่งหน้าไปยังป่าหนองเสม็ด ต.เฉนียง จ.สุรินทร์ อันเป็นที่ซึ่งท่านเห็นว่าเหมาะสมต่อการบำเพ็ญเพียรมากกว่า และเมื่อมาถึงที่แห่งนั้นท่านก็ได้สมมติขึ้นเป็นสำนักป่า แล้วอธิษฐานจำพรรษาอยู่ ณ สถานที่นั้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การมาตั้งสำนักปฏิบัติธรรมที่ป่าหนองเสม็ดนั้น ญาติโยมที่ได้เคยร่วมปฏิบัติธรรมกับท่านและได้รับผลจากการปฏิบัติจากวัดนาสาม ได้เดินทางติดตามท่านมาด้วย แม้จะลำบากเพราะต้องเดินด้วยเท้าเป็นระยะทางเกือบ ๑๐ กิโลเมตรก็ตาม ต่างก็ไม่ได้ย่อท้อ มีจิตใจที่แน่วแน่และมุ่งมั่นที่จะเจริญสมาธิภาวนาให้ก้าวหน้ายิ่งขึ้น และจะได้ฟังพระธรรมเทศนาที่ลึกซึ้งจากพระอาจารย์ดูลย์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ณ ป่าหนองเสม็ดแห่งนี้ ผู้ที่ชื่นชอบและยกย่องสรรเสริญท่านว่าเป็นผู้ประกาศธรรมด้วยการลงมือปฏิบัติด้วยตนเอง ต่างก็ร่วมกันทำนุบำรุงส่งเสริมและเข้ากราบเป็นลูกศิษย์ ร่วมฝึกปฏิบัติบำเพ็ญสมาธิภาวนากับท่าน ส่วนผู้ที่ไม่ต้องการแสวงหาสัจธรรม ก็มีปฏิกิริยาในทางต่อต้านท่านด้านการปฏิบัติด้วยการด่าว่าให้เสียหาย และวางอุบายทำลายจนถึงขั้นลงมือทำร้ายเลยก็มี แต่ท่านก็ไม่ได้รับอันตรายแต่ประการใดเลย แม้จะมีคำพูดเสียดสี และปฏิกิริยาในทางต่อต้านจากผู้ที่ไม่ชอบเพียงใดก็ตาม ก็ไม่อาจทำให้พระอาจารย์ดูลย์หวั่นไหว ท่านยังคงตั้งหน้าตั้งตาเผยแพร่พระธรรมคำสอนของพระบรมศาสดาด้วยความมั่นคง และเต็มเปี่ยมไปด้วยความเมตตาต่อญาติโยมที่สนใจ ทำให้มีผู้ศรัทธาเลื่อมใสในตัวท่านเพิ่มขึ้นอีกเป็นจำนวนมาก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อครั้งที่พระอาจารย์ดูลย์ อตุโล พำนักจำพรรษาอยู่ ณ ป่าหนองเสม็ดนั้น อุบาสิกาคนหนึ่งชื่อว่า นางเหรียญ เป็นชาวบ้านกระทม ต.นาบัว จ.สุรินทร์ มีความสนใจในการปฏิบัติธรรมและเลื่อมใสศรัทธาในวัตรปฏิบัติของท่านเป็นอย่างมาก ได้ติดตามท่านมาปฏิบัติธรรมที่สำนักป่าหนองเสม็ดนั้นด้วย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ทุกครั้งที่นางเหรียญมาปฏิบัติธรรม ก็จะพาเด็กชายโชติ เมืองไทย ผู้เป็นบุตรชาย ซึ่งในขณะนั้นมีอายุได้ ๑๒ ปี มาปฏิบัติธรรมด้วยเป็นประจำ และด้วยเหตุที่เด็กชายโชติเป็นเด็กที่มีอุปนิสัยรักความสงบ และมีสติปัญญาเฉลียวฉลาด เมื่อได้มาฝึกปฏิบัติธรรมและเรียนรู้พระธรรมวินัยจากพระอาจารย์ดูลย์ก็เกิดความศรัทธาเลื่อมใสในพระพุทธศาสนาเป็นอย่างมาก จนไม่อยากกลับบ้าน นางเหรียญผู้เป็นมารดา จึงถวายเด็กชายโชติให้อยู่คอยรับใช้พระอาจารย์ดูลย์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อเด็กชายโชติ เมืองไทย อยู่กับพระอาจารย์ดูลย์ได้ระยะหนึ่ง ท่านจึงได้จัดการบรรพชาให้เป็นสามเณร นับเป็นสามเณรรูปแรกที่ท่านบวชให้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ครั้นเมื่อเด็กชายโชติได้บรรพชาเป็นสามเณรแล้ว ก็ได้ติดตามพระอาจารย์ดูลย์จาริกธุดงค์อย่างใกล้ชิด พร้อมกันนั้นได้ยึดถือวัตรปฏิบัติแห่งพระอาจารย์ดูลย์เป็นแนวทางอย่างเคร่งครัด&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สามเณรโชติ เมืองไทย นี้ ต่อมาเป็นที่รู้จักกันในนามของหลวงปู่โชติ ท่านเป็นพระเถระที่มีพุทธศาสนิกชนเคารพนับถือเป็นจำนวนมาก ต่อมาภายหลังท่านได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็นพระเทพสุธาจารย์ (โชติ คุณสมฺปนฺโน) เจ้าอาวาสวัดวชิราลงกรณ์ อ.ปากช่อง จ.นครราชสีมา (มรณภาพเมื่อปี พ.ศ. ๒๕๑๘) &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ถ้ำน้ำจันทร์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ออกพรรษาคราวหนึ่ง พระอาจารย์ดูลย์ได้นำศิษย์ซึ่งเป็นสามเณร ๒ รูป คือ สามเณรโชติ และสามเณรทอน ออกจากสำนักสงฆ์ป่าหนองเสม็ด เดินธุดงค์ไปตามเทือกเขาดงเร็กซึ่งเป็นป่ารกชัฏ ลักษณะเป็นป่าดงดิบและมีสัตว์ป่ามากมาย ทำให้การเดินทางเต็มไปด้วยความยากลำบากและอันตรายยิ่งนัก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
วันหนึ่ง ขณะที่พระอาจารย์ดูลย์และศิษย์เดินธุดงค์ โดยพระอาจารย์ดูลย์เป็นผู้เดินนำหน้า และมีสามเณรทั้งสองรูปเดินตามอยู่ห่าง ๆ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ขณะนั้นเองมีควายป่าตัวหนึ่ง วิ่งมาทางข้างหลังของสามเณรทั้งสองอย่างรวดเร็ว สามเณรทั้งสองแลเห็นเสียก่อนจึงหลบเข้าข้างทางและพากันปีนต้นไม้หลบควายป่าตัวนั้น แต่พระอาจารย์ดูลย์หลบทัน ควายป่านั้นวิ่งเข้าถึงตัวท่านแล้วขวิดเต็มแรงจนท่านกระเด็นล้มลงไป มันขวิดท่านซ้ำอีกหลายทีจนพอใจ แล้วจึงวิ่งเข้าป่าไป&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สามเณรทั้งสองรูปแลเห็นดังนั้นจึงตกใจเป็นยิ่งนัก และเมื่อได้สติได้พากันลงมาจากต้นไม้ เข้ามาหาพระอาจารย์ดูลย์ แต่เมื่อเห็นพระอาจารย์ดูลย์ของตนปลอดภัยก็พากันโล่งใจ เป็นที่น่าอัศจรรย์ใจแก่ศิษย์ทั้งสองเป็นยิ่งนัก เพราะแม้ท่านถูกควายป่าขวิดจนจีวรขาดรุ่งริ่ง แต่ก็ไม่ถูกอวัยวะสำคัญ เพียงแต่เป็นรอยขีดข่วนตามซอกแขนและขาของท่านเท่านั้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อกลับจากจาริกธุดงค์ในคราวนั้นแล้ว พระอาจารย์ดูลย์พร้อมกับศิษย์ทั้งสอง ได้กลับมาพำนักที่สำนักสงฆ์ป่าหนองเสม็ดเช่นเดิม แต่ก็มีบางคราวที่ไปพำนักอยู่ที่วัดปราสาท เพื่อโปรดญาติโยมบ้าง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ครั้นจวนจะเข้าพรรษาคราวหนึ่ง ท่านได้ดำริที่จะเรียนพระปริยัติธรรมเพิ่มเติม จึงพาสามเณรโชติไปฝากที่วัดสุทธจินดา จ.นครราชสีมา เพื่อศึกษาพระปริยัติธรรม จากนั้นตัวท่านจึงเดินทางต่อไปยังกรุงเทพฯ และได้เข้าพำนักจำพรรษาอยู่ที่วัดสัมพันธวงศาวาส (วัดเกาะ) เพื่อศึกษาพระปริยัติธรรมเพิ่มเติมตามที่ประสงค์ แต่ศึกษาอยู่ได้ไม่นานนักท่านก็เลิก เพราะจิตใจของท่านเอนเอียงไปทางด้านธุดงค์กัมมัฏฐานมากกว่าเสียแล้ว จึงเพียงแต่อยู่ปฏิบัติธรรมและโปรดญาติโยมที่วัดสัมพันธวงศาวาสเท่านั้น เมื่อเป็นดังนั้นภายหลังจากที่ออกพรรษาแล้ว ท่านจึงเดินทางกลับ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อเดินทางถึง จ.ลพบุรี ท่านได้พำนักอยู่กับอาจารย์อ่ำ (พระเทพวรคุณ เจ้าอาวาสวัดมณีชลขันธ์) เป็นเวลาประมาณ ๓ เดือน ระหว่างนั้นทั้งสองท่านได้แลกเปลี่ยนความรู้ในทางปฏิบัติขั้นสูงต่อกัน และจากนั้นพระอาจารย์อ่ำได้พาพระอาจารย์ดูลย์ไปพำนักที่ถ้ำอรหันต์ หรือถ้ำน้ำจันทร์ ด้วยทราบว่าพระอาจารย์ดูลย์มุ่งหาสถานที่ซึ่งมีความวิเวกยิ่ง ๆ ขึ้นไปอีก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ถ้ำน้ำจันทร์นี้ ภายในถ้ำมีแอ่งน้ำเล็ก ๆ เต็มไปด้วยน้ำที่ใสสะอาดมีกลิ่นหอมอบอวล ชาวบ้านจึงเรียกว่าถ้ำน้ำ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระอาจารย์ดูลย์ชอบถ้ำนี้มาก เพราะเป็นสถานที่ที่เงียบสงบ ท่านตั้งใจที่จะอยู่ที่นี่ไปเรื่อย ๆ แต่แล้วความตั้งใจของท่านก็เป็นอันต้องถูกล้มเลิกจนได้ เพราะวันหนึ่ง ขณะที่ท่านกำลังสรงน้ำอยู่นั้น พระมหาพลอย อุปสโม (จุฑาจันทร์) พระวัดสัมพันธวงศาวาส กรุงเทพฯ ได้ติดตามมาหาท่านจนพบ และได้กราบอาราธนาให้ท่านกลับไป จ.สุรินทร์ โดยได้กราบเรียนถึงจุดมุ่งหมายในครั้งนั้นว่า บรรดาญาติโยมอุบาสกอุบาสิกาทาง จ.สุรินทร์ ผู้สนใจในการประพฤติปฏิบัติธรรม และพอจะเห็นผลของการปฏิบัติบ้าง ต่างก็มีความปรารถนาที่จะพบและร่วมปฏิบัติธรรมกับท่าน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อทราบความมุ่งหมายเช่นนั้น ท่านจึงเดินทางกลับ จ.สุรินทร์ ตามคำอาราธนาของพระมหาพลอย และเข้าพำนักอยู่ที่สำนักสงฆ์ป่าหนองเสม็ดยังความปลาบปลื้มแก่บรรดาญาติโยมชาว จ.สุรินทร์เป็นยิ่งนัก &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่สาม อกิญฺจโน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การกลับมาพำนักที่สำนักสงฆ์หนองเสม็ดของพระอาจารย์ดูลย์ อตุโล ในครั้งนี้ ตรงกับปี พ.ศ. ๒๔๖๘&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในระหว่างนั้นเอง พระอาจารย์ดูลย์ได้พบกับพระภิกษุหนุ่มรูปหนึ่งมีนามว่า “สาม” ซึ่งได้เข้ามากราบถวายตัวเป็นศิษย์ของท่าน เพื่อศึกษาพระกัมมัฏฐานซึ่งมีความชอบใจในวัตรปฏิปทาและแนวทางในการปฏิบัติของพระอาจารย์ดูลย์ที่ถูกกับจริตของท่าน และต่อมาได้ติดตามท่านออกธุดงค์ไปในสถานที่ต่าง ๆ ละแวกใกล้กับ จ.สุรินทร์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ครั้นในปี พ.ศ. ๒๔๖๙ ขณะที่พระอาจารย์ดูลย์เห็นว่าพระสามรูปนี้ได้รับผลจากการปฏิบัติมาพอสมควรแล้ว และเป็นผู้มีศรัทธามั่นคงดีแล้ว จึงได้แนะนำให้พระสามเดินทางไปกราบนมัสการและศึกษาธรรมกับพระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต ซึ่งขณะนั้นพระอาจารย์มั่นพำนักจำพรรษาอยู่ที่เสนาสนะป่าบ้านสบบง อ.ท่าอุเทน จ.นครพนม&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระสามกับพระภิกษุอีกรูปหนึ่งคือพระบุญธรรม จึงได้ออกเดินทางไป จ.นครพนม และได้อยู่ปฏิบัติธรรมกับพระอาจารย์มั่นเป็นเวลา ๓ เดือนตามคำแนะนำของพระอาจารย์ดูลย์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
จากนั้นต่อมา พระอาจารย์ดูลย์ได้แนะนำให้ภิกษุทั้งสองรูปเดินธุดงค์ไปปฏิบัติธรรมที่ จ.สกลนคร ด้วยเหตุว่า จ.สกลนครนั้น มีสถานที่ที่เหมาะแก่การเจริญสมณธรรมตรงตามพุทธบัญญัติ นอกจากนี้ยังมากไปด้วยพระนักปฏิบัติที่จะคอยเป็นกัลยาณมิตร และให้คำแนะนำในเรื่องเกี่ยวกับการปฏิบัติธรรมได้เป็นอย่างดี คือ พระอาจารย์สิงห์ ขันตยาคโม ซึ่งเป็นสหายสนิทของท่านอีกด้วย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระภิกษุทั้งสองได้ปฏิบัติตามคำแนะนำของพระอาจารย์ดูลย์ ได้ออกเดินธุดงค์ไปยัง จ.สกลนคร และปฏิบัติธรรมอยู่ที่นั่น แต่ในเวลาไม่กี่ปีพระบุญธรรมซึ่งเป็นสหายธรรมของพระสามได้มรณภาพลง พระสามจึงได้เดินธุดงค์ไปในทั่วทุกภาคของประเทศไทยเพียงรูปเดียวเป็นเวลานานนับสิบปี ท่านพำนักจำพรรษามาหลายแห่ง นับได้ว่าพระสามรูปนี้เป็นพระที่เจริญด้วยธุดงควัตร เที่ยวธุดงค์อยู่เป็นเวลานาน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
จนกระทั่งปี พ.ศ. ๒๕๑๑ ขณะที่ท่านมีอายุได้ ๖๘ ปี ท่านได้มาพำนักอยู่ที่วัดป่าไตรวิเวก อ.เมือง จ.สุรินทร์ อันเป็นที่รู้จักกันในนามของหลวงปู่สาม อกิญฺจโน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระอาจารย์สาม อกิญฺจโน มรณภาพหลังพระอาจารย์ดูลย์ อตุโล ๘ ปี คือในวันที่ ๑ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๔ ขณะมีอายุได้ ๙๑ พรรษา &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ตอบแทนคุณพระอุปัชฌาย์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระอาจารย์ดูลย์ อตุโล คงพำนักที่สำนักสงฆ์ป่าหนองเสม็ด เพื่อโปรดญาติโยมอีกระยะหนึ่ง แต่ด้วยจิตใจที่โน้มเอียงในการปฏิบัติมากกว่า ท่านจึงดำริที่จะออกธุดงค์กัมมัฏฐานเพื่อบำเพ็ญเพียรอีกครั้ง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อตัดสินใจดังนั้นแล้ว จึงได้ลาญาติโยมออกจาริกธุดงค์ โดยตั้งใจว่าจะเดินทางไปเรื่อย ๆ แต่เมื่อเดินทางไปถึงวัดสุทัศนาราม อันเป็นวัดที่ท่านเคยมาพำนักเมื่อครั้งมาศึกษาเล่าเรียนพระปริยัติธรรม และเป็นวัดที่ท่านญัตติเป็นธรรมยุติกนิกาย ก็ได้พบกับพระอุปัชฌาย์ของท่านขอร้องให้ช่วยกันสร้างโบสถ์วัดสุทัศนารามให้เสร็จเสียก่อนแล้วค่อยเดินธุดงค์ต่อ ด้วยในขณะนั้นทางวัดมีทุนทรัพย์ที่จะใช้ในการก่อสร้างเพียง ๓๐๐ บาทเท่านั้น เมื่อได้รับการขอร้องเช่นนั้น พระอาจารย์ดูลย์ก็ไม่อาจขัดพระอุปัชฌาย์ได้ ท่านจึงตกลงใจพำนักอยู่ที่วัดสุทัศนาราม เพื่อคุมการสร้างโบสถ์ให้เสร็จก่อน ซึ่งต้องใช้เวลา ๖ ปี นับว่าเป็นโบสถ์ที่ใหญ่ที่สุดของ จ.อุบลราชธานี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ระหว่างที่พำนักอยู่ที่วัดสุทัศนารามนั้น นอกเหนือจากการควบคุมดูแลการก่อสร้างโบสถ์แล้ว พระอาจารย์ดูลย์ยังได้รับมอบหมายจากพระอุปัชฌาย์ให้ท่านรับผิดชอบงานอย่างอื่นควบคู่กันไปอีกด้วย กล่าวคือปกครองพระภิกษุสามเณรในวัดสุทัศนาราม เป็นพระกรรมวาจาจารย์ เป็นต้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในระหว่างนี้เอง ท่านก็ได้ศิษย์เพิ่มขึ้นมาอีกผู้หนึ่ง ซึ่งภายหลังมีตำแหน่งเป็นถึงระดับอธิบดี ท่านผู้นั้นคือ พันเอกปิ่น มุทุกันต์ ซึ่งในขณะนั้นได้บวชเป็นสามเณรอยู่&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ศิษย์ของพระอาจารย์ดูลย์คนนี้ เป็นผู้มีความเฉลียวฉลาดยิ่งนัก สนใจใฝ่หาความรู้อยู่เสมอ และต้องการไปศึกษาเล่าเรียนในกรุงเทพฯ ครั้นเมื่อพระอาจารย์ดูลย์ทราบเรื่อง จึงได้นำสามเณรปิ่นไปฝากไว้กับพระมหาเฉย (พระเทพกวี) ที่วัดสัมพันธวงศาวาส กรุงเทพฯ เพื่อศึกษาเล่าเรียนตามที่ต้องการ จนสามเณรปิ่นสอบได้เปรียญ ๙ ประโยค และลาสิกขาเพื่อออกไปรับราชการเป็นอนุสาสนาจารย์ในกองทัพบก จนได้เป็นอธิบดีกรมการศาสนา ท่านเป็นนักปาฐกฝีปากกล้า ซึ่งท่านให้ความเคารพนับถือพระอาจารย์ดูลย์เป็นอาจารย์ตลอดมา ท่านได้กล่าวถึงพระอาจารย์ดูลย์ว่า เป็นอาจารย์กัมมัฏฐานที่พูดน้อย แต่ทำงานมากกว่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลังจากอยู่ที่วัดสุทัศนาราม ๖ ปี การก่อสร้างโบสถ์ก็แล้วเสร็จตามภารกิจที่ได้รับมอบหมายจากพระอุปัชฌาย์แล้ว พระอาจารย์ดูลย์จึงเตรียมกายที่จะออกจากริกธุดงค์แสวงหาความวิเวกเพื่อบำเพ็ญเพียรตามที่ท่านตั้งใจไว้แต่แรกที่ท่านออกจาริกธุดงค์จากสำนักสงฆ์ป่าหนองเสม็ด จ.สุรินทร์ ทันที &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
รับบัญชาคณะสงฆ์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แต่ในที่สุดความหวังที่จะเดินธุดงค์ก็หาได้สมปรารถนาไม่ มีอันต้องเกิดอุปสรรคขึ้นอีก ทำให้ท่านต้องล้มเลิกความตั้งใจไปอีกคราวหนึ่ง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในปี พ.ศ. ๒๔๗๖ พระธรรมปาโมกข์ (อ้วน ติสฺโส) ต่อมาเลื่อนสมณศักดิ์เป็นที่ สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ เจ้าคณะมณฑลนครราชสีมา ร่วมกับคณะสงฆ์ ดำริที่จะสถาปนาวัดบูรพารามขึ้นเป็นวัดธรรมยุติกนิกายแห่งแรก ของ จ.สุรินทร์ ได้มีบัญชาให้พระมหาพลอย จากวัดสัมพันธวงศาวาส กรุงเทพฯ เดินทางมาจัดการฟื้นฟูด้านการศึกษา ขณะเดียวกันก็มีบัญชามาถึงหลวงปู่ดูลย์ อตุโล ให้เดินทางกลับไป จ.สุรินทร์ เพื่อช่วยทางด้านวิปัสสนาธุระ บูรณะปฏิสังขรณ์วัดบูรพารามให้กลับคืนสู่สภาพที่ดี และเป็นศูนย์การศึกษาพระพุทธศาสนาทั้งฝ่ายปริยัติและปฏิบัติ ซึ่งขณะนั้นกำลังทรุดโทรมอย่างหนักเพราะก่อสร้างมาเกือบ ๒๐๐ ปีแล้ว ทำให้ท่านต้องกลับ จ.สุรินทร์ ตามคำบัญชาของคณะสงฆ์ดังกล่าว &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๗. วัดบูรพาราม&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ด้วยความเป็นผู้เจริญด้วยคุณธรรม จึงไม่อาจขัดต่อบัญชาของคณะสงฆ์ พระอาจารย์ดูลย์จึงออกเดินทางมายังวัดบูรพาราม จ.สุรินทร์ ในวันที่ ๒๔ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๔๗๗&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
วัดบูรพาราม ตั้งอยู่ใจกลางเมืองสุรินทร์ เป็นวัดเก่าแก่ สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยธนบุรี หรือต้นสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ พร้อม ๆ กันกับกลางสร้างเมืองสุรินทร์ ซึ่งตั้งอยู่ภายในกำแพงชั้นในตามความประสงค์ของจางวางเมืองในสมัยนั้น คือพระยาสุรินทร์ภักดีศรีณรงค์จางวาง (เชียงปุม) ที่ต้องการพัฒนาเมืองในด้านวัตถุให้เจริญควบคู่ไปกับความเจริญทางด้านจิตใจ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
วัดนี้มีปูชนียวัตถุสำคัญเป็นที่เคารพนับถือของชาว จ.สุรินทร์ ว่าเป็นของคู่บ้านคู่เมืองคือหลวงพ่อพระชีว์ เป็นพระพุทธรูปปางมารศรีวิชัย องค์ใหญ่หน้าตักกว้าง ๔ ศอก ประดิษฐานในมณฑปจตุรมุขก่ออิฐถือปูน ด้านตะวันตกของพระอุโบสถ สันนิษฐานว่าสร้างมาพร้อมกับการสร้างเมืองสุรินทร์ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ฟื้นฟูการศึกษาพระศาสนา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การบูรณะฟื้นฟูวัดบูรพารามนี้ งานด้านพระศาสนานับเป็นงานที่หนักมาก ด้วยในขณะนั้นยังล้าหลังในทุก ๆ อย่าง เมื่อพระอาจารย์ดูลย์มาพำนักอยู่ที่วัดนี้ ท่านต้องริเริ่มใหม่ทุกด้าน ไม่ว่าจะเป็นการศึกษาด้านปริยัติ การปฏิบัติ การบูรณะปฏิสังขรณ์วัด และการเผยแผ่พระศาสนา ซึ่งต้องพัฒนาไปพร้อม ๆ กัน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระอาจารย์ดูลย์ได้ปฏิบัติภารกิจนี้อย่างจริงจัง โดยเฉพาะในเรื่องการศึกษาด้านพระปริยัติธรรม ด้วยการศึกษาในสมัยก่อนเป็นเพียงการทำสืบต่อกันมา จ.สุรินทร์ซึ่งมีพื้นที่อยู่ใกล้กับประเทศกัมพูชานั้น มักจะมีภาษาพื้นเมืองหรือตัวอักขระ และพยัญชนะที่ใช้ในการเรียน การเทศน์ การสวด หรือพิธีกรรมต่าง ๆ ตลอดจนคัมภีร์ก็โน้มเอียงไปทางเขมรอยู่มาก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ดังนั้นเมื่อพระอาจารย์ดูลย์เริ่มพัฒนาในด้านพระปริยัติ ท่านก็เริ่มใช้อักษรไทยและภาษาไทยมากขึ้น ซึ่งนับเป็นภารกิจที่หนักมากทีเดียว จึงกล่าวได้ว่าเป็นยุคเริ่มแรกของการศึกษาด้านพระปริยัติธรรมแผนใหม่ หากมีพระภิกษุสามเณรองค์ใดสนใจในการศึกษาปริยัติ หลังจากศึกษาเบื้องต้นที่วัดแล้ว ท่านก็ส่งไปศึกษาในระดับสูงต่อที่กรุงเทพฯ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สำหรับการปฏิบัตินั้นท่านยึดแนวทางที่ท่านเคยศึกษามาในทางกัมมัฏฐานเป็นหลักสำคัญ ในส่วนของท่านเองท่านก็ปฏิบัติอย่างเคร่งครัด ขณะเดียวกันก็แบ่งเวลาสอนพระภิกษุสามเณรและญาติโยมที่สนใจในการปฏิบัติเป็นประจำเสมอมา พระภิกษุสามเณรองค์ใดที่สนใจในการธุดงค์กัมมัฏฐานอย่างจริงจัง หลังจากที่ได้รับการฝึกอบรมจากท่านแล้ว ท่านก็จะส่งไปอยู่กับพระอาจารย์ฝั้น อาจาโรบ้าง พระอาจารย์บัว ญาณสัมปันโนบ้าง เป็นต้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การพัฒนาด้านปริยัติและปฏิบัติของพระอาจารย์ดูลย์ นับเป็นการวางรากฐานที่มั่นคงของการศึกษาพระศาสนาทั้งสองด้านมาจนตราบเท่าทุกวันนี้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
นอกจากภารกิจดังกล่าวแล้ว ในสมัยนั้น จ.สุรินทร์ยังไม่มีแบบแผนในเรื่องของพิธีการปฏิบัติในวันสำคัญต่าง ๆ ทางพระพุทธศาสนาเลย เช่น วันวิสาขบูชา วันมาฆบูชา วันออกพรรษา เป็นต้น คณะสงฆ์ในสมัยนั้นได้ริเริ่มจัดให้มีขึ้น และกำหนดแบบอย่างในการปฏิบัติในวันสำคัญต่าง ๆ ขึ้น เช่น พิธีเวียนเทียนในวันสำคัญ การตักบาตรเทโวในวันออกพรรษา ตลอดจนศาสนพิธีก็ได้มีการฟื้นฟูขึ้นในสมัยที่พระอาจารย์ดูลย์พำนักอยู่ที่วัดบูรพารามนี่เอง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การปฏิบัติภารกิจทั้งหลายของหลวงปู่ดูลย์ในสมัยนั้น นับเป็นมรดกอันล้ำค่าอย่างยิ่ง ที่ท่านได้มอบให้แก่ จ.สุรินทร์ ถือได้ว่าท่านเป็นผู้เปิดกรุแห่งการศึกษาทั้งทางปริยัติและปฏิบัติ ตลอดจนแบบอย่างให้แก่ จ.สุรินทร์จนสืบทอดมาจนถึงทุกวันนี้ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
บูรณะปฏิสังขรณ์วัดบูรพาราม&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ครั้นปี พ.ศ. ๒๔๗๙ หลังจากที่พำนักอยู่วัดบูรพาราม ได้ระยะหนึ่งท่านก็เริ่มการบูรณะปฏิสังขรณ์วัดบูรพารามทันที โดยเริ่มจากการสร้างโบสถ์แบบคอนกรีตเสริมเหล็กขึ้นเป็นแห่งแรก และเป็นโบสถ์ที่ใหญ่ที่สุดของ จ.สุรินทร์ โดยมุ่งที่จะใช้ประโยชน์ให้ได้มากที่สุด แต่ใช้งบประมาณให้น้อยที่สุด แรงงานส่วนใหญ่ได้จากชาวบ้าน และพระภิกษุสามเณรในวัด โดยมีท่านเป็นผู้เขียนแบบเอง แล้วเสร็จในปี พ.ศ. ๒๔๙๓ ใช้เวลาก่อสร้าง ๑๔ ปี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เหตุที่ต้องใช้เวลาก่อสร้างนานถึง ๑๔ ปีนั้น มีลูกศิษย์ใกล้ชิดของท่านเล่าว่า สมัยก่อนการบอกบุญเรี่ยไรเป็นการยากลำบาก บางทีพระเดินบอกบุญเรี่ยไรเงิน สองหมู่บ้านแล้วยังได้เพียง ๒ สตางค์เท่านั้น ทำให้ต้องเดินบอกบุญหลายวันจึงจะได้เป็นปัจจัย ๑ บาท จึงขอให้ชาวบ้านบริจาคเป็นข้าวเปลือกแทน เพราะแต่ละบ้านจะมีข้าวเปลือกด้วยกันทั้งนั้น จากนั้นนำข้าวเปลือกที่ได้รับมาขาย สมัยนั้นข้าวเปลือกราคากระเฌอละสิบสามสิบสี่สตางค์ แล้วนำเงินที่ได้ไปซื้อปูนซีเมนต์ก่อสร้าง ในราคาถุงละ ๘๐ สตางค์ ถึง ๑ บาทกว่า เป็นปูนซีเมนต์ซึ่งไม่มีคุณภาพเท่าไรนัก สำหรับอิฐนั้นไม่ต้องซื้อ พระภิกษุสามเณรและชาวบ้านเสียสละแรงกายแรงใจช่วยกันทำขึ้นเอง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในปี พ.ศ. ๒๔๘๙ เมื่อการก่อสร้างโบสถ์วัดบูรพารามใกล้สำเร็จแล้ว หลวงปู่ดูลย์ได้จัดงานหล่อพระพุทธรูปเพื่อประดิษฐานในพระอุโบสถ ถือเป็นการจัดงานเช่นนี้ครั้งแรกใน จ.สุรินทร์ ซึ่งนำโดยพระคุณคุณสมฺปนฺโน (โชติ คุณสมฺปนฺโน) และพระครูนวกิจโกศล (เปลี่ยน โอภาโส) พร้อมด้วยคณะสงฆ์ และประชาชนใน จ.สุรินทร์ ร่วมกันบริจาคทองเหลืองทองแดงเป็นจำนวนมาก ได้รับเงินบริจาคเป็นจำนวนทั้งสิ้น ๘๐,๐๐๐ บาท&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระประธานในอุโบสถวัดบูรพารามเป็นพระพุทธชินราชจำลอง หล่อด้วยโลหะทองเหลือง เป็นการหล่อแบบสมัยใหม่ ด้วยการเชิญช่างหล่อมาทำการหล่อที่ จ.สุรินทร์ โดยใช้งบประมาณจำนวน ๓๐,๐๐๐ บาท แล้วเสร็จเมื่อวันที่ ๒๗ เมษายน พ.ศ. ๒๔๙๐ และได้ยกพระพุทธชินราชจำลองที่หล่อแล้วประดิษฐานบนรัตนบัลลังก์ในพระอุโบสถวัดบูรพาราม เมื่อวันขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือนพฤษภาคม พ.ศ. ๒๔๙๐&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การบูรณะปฏิสังขรณ์วัดบูรพาราม นอกจากจะอาศัยบารมีของพระอาจารย์ดูลย์เองแล้ว ยังมีพระภิกษุหลายรูปที่เป็นกำลังสำคัญในการช่วยเหลืองานของท่าน ที่สำคัญ ๆ ได้แก่ พระมหาโชติ (พระเทพสุทธาจารย์) , พระอาจารย์สาม อกิญจโน , พระมหาเปลี่ยน โอภาโส (พระโอภาสธรรมญาณ) และพระมหาพลอย อุปสโม เป็นต้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในเรื่องการบริหารงานภายในวัดนั้น หลวงปู่ดูลย์ท่านได้มอบหมายให้พระมหาเปลี่ยน โอภาโส เป็นผู้อบรมสั่งสอนประชาชน และมอบหมายให้พระมหาพลอย อุปสโม เป็นผู้ดูแลในด้านการศึกษาและการปกครอง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การมาพำนักอยู่ที่วัดนี้ของท่าน ด้วยความเสียสละทุ่มเทต่อพระศาสนาและสังคม ได้สร้างความเจริญให้เกิดขึ้นแก่วัดบูรพารามเป็นอันมาก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
จนกระทั่งในปี พ.ศ. ๒๕๑๑ วัดบูรพาราม ได้รับการยกย่องจากกรมศาสนาให้เป็นวัดพัฒนาตัวอย่าง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในวันที่ ๑ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๒๐ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงมีพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าฯ ให้ยกวัดบูรพารามขึ้นเป็นพระอารามหลวง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา วัดบูรพาราม ก็กลายเป็นที่รู้จักของสาธุชนทั่วไป มีประชาชนเข้ามาศึกษาธรรมะ ด้วยความเลื่อมใสในคำสอนและวัตรปฏิบัติของพระอาจารย์ดูลย์ อตุโล เป็นจำนวนมาก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระอาจารย์ดูลย์ อตุโล ท่านเป็นปูชนียบุคคลที่หาได้ยากอย่างยิ่ง ท่านได้อุทิศชีวิตรับใช้พระศาสนา ด้วยแรงกายแรงใจอย่างเต็มกำลังความสามารถ โดยที่มิได้หวังในลาภสักการะและยศฐาบรรดาศักดิ์แต่ประการใด แต่ด้วยคุณงามความดีของท่าน ทำให้ท่านได้รับสมณศักด์เป็นลำดับดังนี้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พ.ศ. ๒๔๗๘ ได้รับแต่งตั้งเป็น เจ้าคณะแขวงรัตนบุรี ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๑ มีนาคม ๒๔๗๙ ได้รับแต่งตั้งเป็น พระครูสัญญาบัตร เจ้าคณะแขวงรัตนบุรี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๒๔ พฤษภาคม ๒๔๘๐ ได้รับแต่งตั้งเป็น พระอุปัชฌาย์สามัญ ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๑ พฤษภาคม ๒๕๐๑ ได้รับแต่งตั้งเป็น เจ้าคณะจังหวัดสุรินทร์ ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พ.ศ. ๒๕๐๔ ได้รับแต่งตั้งเป็น พระราชาคณะชั้นสามัญ (เจ้าคุณ) ที่ พระรัตนากรวิสุทธิ์ วินยานุยุตธรรมิกคณิสสร (พระรัตนากรวิสุทธิ์)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๒ ธันวาคม ๒๕๒๒ ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะชั้นราชที่ พระราชวุฒาจารย์ ศาสนาภารธุรกิจยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี (พระราชวุฒาจารย์) อันเป็นสมณศักดิ์สุดท้ายของท่าน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ตั้งแต่ปี พ.ศ. ๒๔๗๗ เป็นต้นมา พระอาจารย์ดูลย์ อตุโล พำนักอยู่ที่วัดบูรพารามเพียงแห่งเดียวเท่านั้น จนกระทั่งมรณภาพลงในปี พ.ศ. ๒๕๒๖ รวมเวลาที่ท่านพำนักอยู่ที่วัดบูรพารามแห่งนี้ได้ทั้งสิ้น ๕๐ ปีเศษ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แม้ปัจจุบันพระอาจารย์ดูลย์ อตุโลจะละสังขารไปแล้วก็ตาม แต่ยังมีผู้เคารพบูชาและเลื่อมใสศรัทธาในแนวทางคำสอนและวัตรปฏิปทา ต่างพากันเดินทางไปวัดบูรพารามอยู่เช่นเดิม &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๘. ปฏิปทาในการเผยแพร่&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระอาจารย์ดูลย์ อตุโล ได้ชื่อว่าเป็นผู้มีศิษย์มากมายที่เคารพเลื่อมใสและศรัทธาในวัตรปฏิปทาของท่าน ทั้งที่เป็นบรรพชิตและเป็นฆราวาส&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ปฏิปทาในการเผยแพร่พระพุทธศาสนาในด้านของการส่งเสริมศิษย์ของท่านนั้น พระอาจารย์ดูลย์ให้ความเห็นว่า ศิษย์ที่เป็นภิกษุสามเณรและปรารถนาจะเจริญงอกงามอยู่ในบวรพุทธศาสนา ควรทำการศึกษาทั้งสองด้าน คือทั้งทางปริยัติและปฏิบัติ กล่าวคือผู้ที่อายุยังน้อยมีความสามารถในการศึกษาเล่าเรียน ท่านก็สนับสนุนให้ศึกษาเล่าเรียนพระปริยัติธรรมไปก่อน ครั้นพอมีเวลาว่างจากการศึกษาก็ให้ฝึกฝนในการปฏิบัติสมาธิภาวนาไปด้วย และถ้าผู้ใดสามารถที่จะศึกษาเล่าเรียนในชั้นสูงต่อได้ ก็จะจัดส่งไปเรียนต่อในสำนักต่าง ๆ ที่กรุงเทพฯ หรือที่ซึ่งเจริญด้วยการศึกษาพระปริยัติธรรม ทำให้ท่านมีศิษย์ที่จบการศึกษาพระปริยัติธรรมชั้นสูง หรือปริญญาจากมหาวิทยาลัยสงฆ์ จนกระทั่งไปศึกษาต่อยังต่างประเทศ เช่น อินเดีย ออสเตรเลีย สหรัฐอเมริกา เป็นจำนวนมาก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สำหรับผู้ที่มีอายุมาก หรือผู้ที่สนใจในธุดงค์กัมมัฏฐานก็ดี ท่านก็แนะนำให้ศึกษาพระธรรมวินัยให้พอเข้าใจให้พอคุ้มครองรักษาตัวเอง แล้วจึงมุ่งปฏิบัติกัมมัฏฐานต่อไปให้จริงจัง โดยได้แนะแนวทางให้สองวิธี กล่าวคือผู้สนใจในทางธุดงค์กัมมัฏฐานต่อไปให้จริงจัง โดยได้แนวทางให้สองวิธี กล่าวคือผู้ที่สนใจในทางธุดงค์กัมมัฏฐานตามแบบของพระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต ก็จะแนะนำและส่งให้ไปอยู่รับการศึกษาตามสำนักต่าง ๆ กับครูบาอาจารย์ในแถบจังหวัดสกลนคร , อุดรธานี และหนองคาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่สำนักวัดป่าอุดมสมพร และสำนักถ้ำขามของท่านพระอาจารย์ฝั้น อาจาโร หลวงปู่ได้ฝากฝังไปอยู่มากที่สุด&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ส่วนผู้สนใจจะปฏิบัติทางด้านสมาธิวิปัสสนาอย่างเดียว ท่านจะให้อยู่ในสถานที่ที่ตนเองยินดี โดยให้เหตุผลว่า การปฏิบัติธรรมอย่างนี้ ไม่จำเป็นต้องเดินทางไปที่ไหน ในเมื่อกายยาว ๑ วา หนา ๑ คืบนี้แลเป็นตัวธรรม เป็นตัวโลก เป็นที่เกิดแห่งธรรม เป็นที่ดับแห่งธรรม เป็นที่ที่พระผู้มีพระภาคเจ้าได้อาศัยบัญญัติไว้ซึ่งธรรมทั้งปวง แม้ใครใคร่จะปฏิบัติธรรมก็ต้องปฏิบัติธรรมที่กายและใจเรานี้ หาได้ไปปฏิบัติที่อื่นไม่ ดังนั้นไม่จำเป็นต้องหอบสังขารนี้ไปที่ไหน ถ้าตั้งใจจริงแล้ว นั่งอยู่ที่ไหนธรรมก็เกิดที่ตรงนั้น ยิ่งผู้ใดสามารถปฏิบัติภาวนาในท่ามกลางความวุ่นวาย ความอึกทึกครึกโครมรอบ ๆ ตัว จนกำหนดจิตตั้งสมาธิได้ สมาธินั้นเป็นสมาธิที่เข้มแข็งและมั่นคงกว่าธรรมดา ด้วยเหตุที่สามารถต่อสู้เอาชนะสภาวะที่ไม่เป็นสัปปายะได้ คือไม่อำนวยนั่นเอง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ท่านยังกล่าวอีกว่า การเดินจงกรมจนกระทั่งจิตหยั่งลงสู่ความสงบนั้น จะเกิดสมาธิที่แข็งแกร่งกว่าสมาธิที่สำเร็จจากการนั่งหรือนอน หรือแม้แต่การเข้าป่าเป็นยิ่งนัก &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แนวทางการสอน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระอาจารย์ดูลย์ อตุโล ได้ชื่อว่าเป็นพระผู้ใหญ่ที่เป็นที่พึ่งของลูกศิษย์ทั้งที่เป็นฆราวาสและพระหนุ่มเณรน้อยทั่วไปได้เป็นอย่างดี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ท่านได้กล่าวเอาไว้ตอนหนึ่งว่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
“ความหนักอกหนักใจที่สำคัญอย่างหนึ่งของนักปฏิบัติ คือการขาดกัลยาณมิตรที่มีความสามารถแนะนำทางและวิธีแก้ไขการปฏิบัติให้ได้ตลอดสาย และบางทีแม้มีกัลยาณมิตรคือครูบาอาจารย์ที่สามารถ แต่ท่านก็บังเอิญอยู่ไกลบ้าง โอกาสไม่อำนวยบ้างทำให้ไม่อาจแก้ไขแนวทางปฏิบัติได้ทันท่วงที ทำให้เกิดการเนิ่นช้าไปโดยใช่เหตุ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ที่ร้ายยิ่งกว่านั้นก็คือ บางครั้งทำให้หลงวกวนไปไกลจนกระทั่งหลงผิดไปก็มี บางกรณีถ้ามีผู้ชี้แนะให้ทันการก็จะเป็นประโยชน์อย่างใหญ่หลวง ทั้งแก่เพื่อนนักปฏิบัติและทั้งแก่พระศาสนาเอง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ผู้ใดมีปัญหาหรือข้อสงสัยแม้เล็กน้อยในทางปฏิบัติ ขออย่าได้รีรอลังเลหรือว่าเกรงอกเกรงใจอะไร ขอให้ไปพบเพื่อไต่ถามได้ตลอด ๒๔ ชั่วโมง แม้ว่าเมื่อไปแล้วพบว่าท่านเข้าที่ไปเสียแล้ว ก็ขอให้เรียกได้ทันที อย่าได้ต้องพลาดโอกาสสูญเสียประโยชน์ใหญ่เพราะเหตุความเกรงใจเพียงเล็กน้อย ตัวท่านนั้นเป็นเพียงนักปฏิบัติชราที่ผ่านประสบการณ์มานานปี พอจะสามารถเป็นกัลยาณมิตรได้บ้าง”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ท่านมักย้ำอยู่เสมอว่า ท่านไม่ต้องการใช้คำว่าครูและศิษย์ ท่านต้องการให้คิดว่า ท่านเป็นเพื่อนร่วมศึกษาแนวทางรอด แนวทางการสอนของท่านเป็นไปในแนวทางการบอกถึงประสบการณ์ และให้ผู้ศึกษาลองพิจารณาหรือปฏิบัติแล้วนำไปเปรียบเทียบดู เพราะท่านบอกว่าธรรมของใครก็ของมัน แม้จะมีเป้าหมายเดียวกันคือความพ้นทุกข์ แต่แนวทางการปฏิบัติจะไม่เหมือนกัน ท่านจะไม่เรียกใครว่าเป็นศิษย์ของท่านเลย จะใช้คำอื่นแทน เช่น ศิษย์ที่ติดตามท่านเดินธุดงค์ จะเรียกว่าคนเคยเดินธุดงค์ร่วมกัน เคยปฏิบัติธรรมร่วมกันเป็นต้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ถ้าพูดเรื่องอื่น ๆ การสนทนากับพระอาจารย์ดูลย์มักจะไม่ยืดยาว แต่ถ้าพูดเรื่องการปฏิบัติ การสนทนาจะยืดยาวทีละหลายชั่วโมง บางครั้งพูดยันสว่างก็เคยมีมาแล้ว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ถ้าพูดเรื่องอื่น ๆ การสนทนากับพระอาจารย์ดูลย์มักจะไม่ยืดยาว แต่ถ้าพูดเรื่องการปฏิบัติ การสนทนาจะยืดยาวทีละหลายชั่วโมง บางครั้งพูดยันสว่างก็เคยมีมาแล้ว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แต่ที่พิเศษยิ่งกว่านั้นก็คือ ท่านสามารถพูดหรือสนทนาทางจิตกับผู้อื่นได้ ซึ่งนับเป็นความอัศจรรย์ยิ่งนัก เมื่อถูกถามว่า ไม่คุยกันแล้วจะรู้เรื่องได้อย่างไร พระอาจารย์ดูลย์ท่านตอบว่า “การพูดไม่สามารถตอบปัญหาได้ทุกอย่างหรอก” &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เรื่องของหลวงตาพวง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระอาจารย์ดูลย์ เป็นพระที่มีพรสวรรค์ในการอธิบายธรรมให้แจ่มแจ้ง ท่านสามารถอธิบายธรรมที่มีผู้ไม่เข้าใจ ให้เข้าใจได้อย่างง่ายดาย นอกจากนี้ท่านยังเป็นอาจารย์แก้อารมณ์ให้แก่ผู้ปฏิบัติธรรมให้ปฏิบัติไปอย่างถูกต้อง ยากที่จะหาผู้ใดมาเทียบได้ ทั้งนี้มีตัวอย่างของหลวงตาพวง ซึ่งศิษย์ของท่านได้บันทึกเอาไว้ว่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ศิษย์ของหลวงปู่ชื่อหลวงตาพวง ได้มาบวชตอนวัยชรา นับเป็นผู้บุกเบิกสำนักปฏิบัติธรรมบนเขาพนมรุ้ง จ.บุรีรัมย์ หลวงตาพวงได้ทุ่มเทชีวิตจิตใจให้แก่การประพฤติปฏิบัติ เพราะท่านสำนึกตนว่าขอบวชเมื่อแก่ มีเวลาแห่งชีวิตเหลือน้อย จึงเร่งความเพียรตลอดวันตลอดคืน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พอเริ่มได้ผลเกิดความสงบ ก็เผชิญกับวิปัสสนูปกิเลสอย่างร้ายแรง เกิดความสำคัญผิด เชื่อมั่นอย่างสนิทว่าตนเองได้บรรลุอรหัตผล เป็นพระอรหันต์องค์หนึ่ง เป็นผู้สำเร็จผู้เปี่ยมไปด้วยบุญญาธิการ ได้เล็งญาณ (คิดเอง) ไปจนทั่วสากลโลก เห็นว่าไม่มีใครรู้หรือเข้าถึงธรรมเสมอด้วยตน บังเกิดจิตคิดเอ็นดูสรรพสัตว์ทั้งหลาย ใคร่จะไปโปรดให้พ้นจากทุกข์โทษ ความโง่เขลา เล็งเห็นพระสงฆ์ทั้งหมด ตลอดจนครูบาอาจารย์ล้วนแต่ยังไม่รู้ จึงตั้งใจจะไปโปรดหลวงปู่ดูลย์ผู้เป็นพระอาจารย์เสียก่อน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ดังนั้นหลวงตาพวงจึงได้เดินทางด้วยเท้าเปล่าจากเขาพนมรุ้ง เดินทางข้ามจังหวัดมาไม่ต่ำกว่า ๘๐ กิโลเมตร มาจนถึงวัดบูรพาราม หวังจะแสดงธรรมให้หลวงปู่ฟัง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงตาพวงมาถึงวัดบูรพาราม เวลา ๖ ทุ่มกว่า กุฏิทุกหลังปิดประตูหน้าต่างหมด พระเณรจำวัดกันหมด หลวงปู่ก็เข้าห้องไปแล้ว ท่านร้องเรียกหลวงปู่ด้วยเสียงอันดัง ตอนนั้นท่านเจ้าคุณพระโพธินันทมุนียังเป็นสามเณรอยู่ ได้ยินเสียงเรียกอันดังลั่นว่า “หลวงพ่อ หลวงพ่อ หลวงพ่อดูลย์” ก็จำได้ว่าเป็นเสียงของหลวงตาพวงจึงลุกไปเปิดประตูรับ สังเกตดูกิริยาก็ไม่เห็นมีอะไรผิดแปลก เพียงแต่รู้สึกแปลกใจว่า ตามธรรมดาท่านหลวงตาพวงมีความเคารพอ่อนน้อมต่อหลวงปู่ พูดเสียงเบา ไม่บังอาจระบุชื่อของท่าน แต่คืนนี้ค่อนข้างจะพูดเสียงดังและระบุชื่อด้วยว่า “หลวงตาดูลย์ ออกมาเดี๋ยวนี้ พระอรหันต์มาแล้ว”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ครั้นเมื่อหลวงปู่ออกมาแล้ว ตามธรรมดาหลวงตาพวงจะต้องกราบหลวงปู่ แต่คราวนี้ไม่กราบ แถมยังต่อว่าเสียอีกว่า “อ้าว ไม่เห็นกราบ ท่านผู้สำเร็จมาแล้ว ไม่เห็นกราบ” เข้าใจว่าหลวงปู่ท่านคงทราบโดยตลอดว่าอะไรเป็นอะไร ท่านจึงนั่งเฉย ไม่พูดอะไรแม้แต่คำเดียว ปล่อยให้หลวงตาพวงพูดไปเรื่อย ๆ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงตาพวงสำทับว่า “รู้ไหมว่าเดี๋ยวนี้ผู้สำเร็จอุบัติขึ้นแล้ว ที่มานี่ด้วยเมตตา ต้องการจะมาโปรด ต้องการจะมาชี้แจงแสดงธรรมปฏิบัติให้เข้าใจ”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่ยังคงวางเฉย ปล่อยให้ท่านพูดไปเป็นชั่วโมงทีเดียว สำหรับพวกเราพระเณรที่ไม่รู้เรื่องไม่เข้าใจ ก็พากันตกอกตกใจกันใหญ่ ด้วยไม่รู้ว่ามันเป็นอะไรกันแน่ ครั้นปล่อยให้หลวงตาพวงพูดนานพอสมควรแล้ว หลวงปู่ก็ซักถามเป็นเชิงคล้อยตามเอาใจว่า “ที่ว่าอย่างนั้น ๆ เป็นอย่างไร และหมายความว่าอย่างไร” หลวงตาพวงก็ตอบตะกุกตะกัก ผิด ๆ ถูก ๆ แต่ก็อุตส่าห์ตอบ เมื่อหลวงปู่เห็นว่าอาการรุนแรงมากเช่นนั้น จึงสั่งว่า “เออ เณรพาหลวงตาไปพักผ่อนที่โบสถ์ ไปโน่นที่พระอุโบสถ” เณร (เจ้าคุณพระโพธินันทมุนี) ก็พาหลวงตาไปที่โบสถ์จัดที่จัดทางถวาย หลวงตาวางสัมภาระแล้วก็กลับออกจากโบสถ์ไปเรียกพระองค์นั้นองค์นี้ที่ท่านรู้จักให้ลุกขึ้นฟังเทศน์ฟังธรรม รบกวนพระเณรตลอดทั้งคืน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่พยายามแก้ไขหลวงตาพวงด้วยอุบายวิธีต่าง ๆ หลอกล่อให้นั่งสมาธิ ให้นั่งสงบแล้วย้อนจิตมาดูที่ต้นตอ มิให้จิตแล่นไปข้างหน้า จนกระทั่งสองวันก็แล้ว สามวันก็แล้ว ไม่สำเร็จ หลวงปู่จึงใช้อีกวิธีหนึ่งซึ่งคงเป็นวิธีของท่านเอง ด้วยการพูดแรงให้โกรธหลายครั้งก็ไม่ได้ผล ผ่านมาอีกหลายวันก็ยังสงบลงไม่ได้ หลวงปู่เลยพูดให้โกรธด้วยการด่าว่า “เออ สัตว์นรก ๆ ไปเดี๋ยวนี้ ออกจากกุฏิเดี๋ยวนี้” ทำให้หลวงตาพวงโกรธอย่างรุนแรง ลุกพรวดพราดขึ้นไปหยิบเอาบาตร จีวรและกลดของท่านลงจากกุฏิ มุ่งหน้าไปวัดป่าโยธาประสิทธิ์ ซึ่งอยู่ห่างจากวัดบูรพารามไปทางใต้ ประมาณ ๓-๔ กิโลเมตร ซึ่งขณะนั้นท่านเจ้าคุณพระราชสุทธาจารย์ (โชติ คุณสมฺปนฺโน) ยังพำนักอยู่ที่นั่น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ที่เข้าใจว่าหลวงตาพวงโกรธนั้นเพราะเห็นท่านมือไม้สั่น หยิบของผิด ๆ ถูก ๆ คว้าเอาไต้ (สำหรับจุดไฟ) ดุ้นหนึ่ง นึกว่าเป็นกลด และยังเปล่งวาจาออกมาอย่างน่าขำว่า “เออ กูจะไปเดี๋ยวนี้ หลวงตาดูลย์ไม่ใช่แม่กู” เสร็จแล้วก็คว้าเอาบาตร จีวร และหยิบเอาไต้ดุ้นยาวขึ้นแบกไว้บนบ่า คงนึกว่าเป็นคันกลดของท่าน แถมคว้าเอาไม้กวาดไปด้ามหนึ่งด้วย ไม่รู้เอาไปทำไม&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ครั้นพอไปถึงวัดป่า ทันทีที่ย่างเท้าเข้าสู่บริเวณวัดป่าที่นั่นเอง อาการของจิตที่น้อมไปติดมั่นอยู่กับอารมณ์ภายนอก โดยปราศจากการควบคู่ของสติที่ได้สัดส่วนกันก็แตกทำลายลง เพราะถูกกระแทกด้วยอานุภาพแห่งความโกรธอันเป็นอารมณ์ที่รุนแรงกว่า ยังสติสัมปชัญญะให้บังเกิดขึ้น ระลึกย้อนกลับได้ว่าตนเองได้ทำอะไรลงไปบ้าง ผิดถูกอย่างไร สำคัญตนผิดอย่างไร และได้พูดวาจาไม่สมควรอย่างไรออกมาบ้าง เมื่อหลวงตาพวงได้สติสำนึกแล้ว ก็ได้เข้าพบท่านเจ้าคุณพระราชสุทธาจารย์ และเล่าเรื่องต่าง ๆ ให้ท่านทราบ ท่านก็ได้ช่วยแนะนำและเตือนสติเพิ่มเติมอีก ทำให้หลวงตาพวงได้สติคืนมาอย่างสมบูรณ์และบังเกิดความละอายใจเป็นอย่างยิ่ง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลังจากได้พักผ่อนเป็นเวลาพอสมควรแล้ว ก็ย้อนกลับมากราบขอขมาหลวงปู่ กราบเรียนว่าท่านจำคำพูดและการกระทำทุกอย่างได้หมด และรู้สึกละอายใจมากที่ตนทำอย่างนั้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่ได้แนะทางปฏิบัติให้ และบอกว่า “สิ่งที่เกิดขึ้นเหล่านี้ว่าถึงประโยชน์ก็มีประโยชน์อยู่เหมือนกัน มีส่วนดีอยู่เหมือนกัน คือจะได้เป็นบรรทัดฐาน เป็นเครื่องนำสติมิให้ตกอยู่สภาวะนี้อีก เป็นแนวทางตรงที่จะได้นำมาประกอบการปฏิบัติให้ดำเนินไปอย่างมั่นคงในแนวทางตรงต่อไป” &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
กุศโลบายสอนนักเลง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ตามปกติคนทั่วไปมักจะมองพระธุดงค์ว่าเป็นผู้ที่มีวิชาอาคม หรือว่ามีของดีเอาไว้ป้องกันตัว จึงทำให้สามารถท่องเที่ยวไปตามป่าเขาลำเนาไพร หรือป่าลึกที่มีแต่อันตรายได้โดยปลอดภัย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ครั้งหนึ่ง เมื่อหลวงปู่ดูลย์เดินทางกลับจาก จ.อุบลราชธานี มา จ.สุรินทร์ เพื่อโปรดญาติโยม และพำนักอยู่ที่สำนักสงฆ์ป่าหนองเสม็ดนั้น มีนักเลงอันธพาลผู้หนึ่ง มีความโหดร้ายระดับเสือเป็นที่กลัวเกรงแก่ประชาชนในละแวกนั้น กลุ่มของชายผู้นี้ท่องเที่ยวหากินแถบชายแดนไทยและกัมพูชา เมื่อทราบข่าวว่ามีพระธุดงค์เดินทางมาพำนักที่นี่ ด้วยความมั่นใจว่าพระองค์นั้นจะต้องเป็นผู้ที่มีวิชาด้านคาถาอาคมล้ำเลิศอย่างแน่นอน จึงออกเดินทางพร้อมลูกน้อง ๔ คน พร้อมอาวุธครบมือ มุ่งหน้ามายังสถานที่ซึ่งหลวงปู่ดูลย์พักอยู่ ด้วยต้องการเครื่องรางของขลังไว้ป้องกันตัว ขณะนั้นเป็นเวลาประมาณ ๒ ทุ่ม นักเลงกลุ่มนั้นได้เข้ามาหาท่าน และแจ้งวัตถุประสงค์ให้ทราบ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ดังที่ทราบแล้วว่า พระอาจารย์ดูลย์ท่านเป็นเลิศในการหาอุบายสอนคน เมื่อท่านทราบว่าวัตถุประสงค์แล้ว จึงกล่าวกับนักเลงเหล่านั้นว่า ถ้าอยากได้อาคม ต้องมีพื้นฐานให้แน่นก่อน มิฉะนั้นแล้วอาคมอาจจะย้อนเป็นอันตรายแก่ผู้เรียน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พื้นฐานที่ท่านสอนนักเลงเหล่านั้นหาใช่ใดอื่น คือสมาธินั่นเอง โดยท่านได้ให้เหตุผลแก่พวกนักเลงไว้อย่างน่าสนใจว่า คาถาทุกคาถา หรือวิชาอาคมที่ประสงค์จะเรียนนั้น จะต้องอาศัยพื้นฐานคือพลังจิต จิตเล่าจะมีพลังได้ก็ต้องมีสมาธิ สมาธินั้นจะเกิดขึ้นได้ก็แต่การนั่งภาวนา ทำใจให้สงบ วิชาที่ร่ำเรียนไปจึงจะบังเกิดผลศักดิ์สิทธิ์ ไม่มีพิบัติภัยตามมา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ฝ่ายนักเลงเหล่านั้น เมื่อแลเห็นอากัปกิริยาอันสงบเย็น มั่นคง มิได้รู้สึกสะทกสะท้านต่อพวกเขา ประกอบกับปฏิปทาอันงดงามของท่าน ก็เกิดความเลื่อมใสนับถือ จึงยินดีปฏิบัติตามที่พระอาจารย์ดูลย์แนะนำ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
นักเลงเหล่านั้นพากันนั่งสมาธิด้วยความตั้งใจ เพียงชั่วระยะเวลาไม่กี่นาที จิตใจของเขาก็เข้าสูสมาธิ และบังเกิดปีติอย่างแรงกล้า ท่านได้คอยแนะนำจนนักเลงพวกนั้นนั่งสมาธิไปถูกทาง และนั่งอยู่กับท่านตลอดคืน อานุภาพแห่งศีลและสมาธิที่ได้รับการแนะนำจากท่าน ยังให้เกิดปัญญาแก่นักเลงกลุ่มนั้น ทำให้จิตใจของเขารู้สึกอิ่มเอิบ เปี่ยมไปด้วยศรัทธา จึงเปลี่ยนใจไปจากการอยากได้วิชาอาคม เพราะซาบซึ้งในรสแห่งการปฏิบัตินั้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ครั้นรุ่งเช้า ต่างก็พากันปฏิญาณตนว่าจะกลับตัวเป็นคนดี เลิกประพฤติในสิ่งที่สร้างความเดือดร้อนให้แก่ผู้อื่น แล้วกราบลาพระอาจารย์ดูลย์กลับบ้านเรือนของตนไป &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
อุบายสอนศิษย์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระธุดงค์กับสัตว์ป่า มักจะหนีกันไม่พ้น พระธุดงค์มักจะต้องเผชิญกับสัตว์ป่าเสมอ ๆ บางครั้งก็พบสัตว์ที่ไม่เป็นอันตราย แต่บางครั้งก็แทบเอาชีวิตไม่รอด ในชีวิตการเดินธุดงค์ของพระอาจารย์ดูลย์ ท่านได้เผชิญกับสิงสาราสัตว์มาหลายครั้ง แต่ท่านก็สามารถรอดพ้นจากการถูกสัตว์ป่าทำร้ายมาได้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระอาจารย์ดูลย์ท่านได้ให้เหตุผลว่า ตามธรรมชาติของสัตว์ป่าแล้ว มักจะไม่ทำอันตรายผู้ที่ไม่ทำอันตรายแก่มัน และมันจะเป็นฝ่ายวิ่งหนีเสมอ เพราะสัตว์เดรัจฉานนั้นย่อมมีความกลัวมนุษย์ มันจะตกใจแล้วรีบหลบหนีไปเมื่อได้พบเห็นมนุษย์ แต่เมื่อเห็นทีท่าว่ามันจะมาทำอันตราย เราก็พยายามหลีกหนี ถ้าจำเป็นก็ขึ้นต้นไม้ใหญ่ ๆ สัตว์เหล่านั้นก็จะผ่านพ้นไปตามทางของมัน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แต่ถ้าเราไม่เห็นมัน และมันกำลังตกมันหรือเป็นบ้า มันก็จะเอาความบ้ามาทำอันตรายเราได้ ถ้าสัตว์นั่นเป็นปกติธรรมดาแล้ว มันก็ย่อมกลัวเราเช่นกัน ย่อมจะไปตามเรื่องของมัน จะไม่มีการเบียดเบียนกันเลย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลังจากท่านพระอาจารย์ดูลย์เดินธุดงค์ไปทางกัมพูชามาครั้งหนึ่งแล้วกับสามเณรโชติและสามเณรทอน ท่านประสบเหตุร้ายถูกควายป่าขวิด แต่ก็ไม่เป็นอันตรายแต่อย่างใดในคราวนั้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
อีกคราวหนึ่ง ขณะที่พระอาจารย์ดูลย์พำนักอยู่ที่สำนักสงฆ์ป่าหนองเสม็ด พอออกพรรษาแล้วท่านก็เดินธุดงค์ไปกัมพูชาอีกครั้ง โดยครั้งนี้มีเด็กชายซอม ผู้มีกิตติศัพท์ว่ามีความดื้อดึงผิดปกติกว่าเด็กทั่วไปเป็นผู้ติดตาม&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ขณะที่เดินทางผ่านป่าโปร่งแห่งหนึ่ง ก็ต้องชะงักฝีเท้าลง เพราะปรากฏภาพที่น่าตื่นตระหนกสะท้านขวัญขึ้นที่ต้นไม้ใหญ่เบื้องหน้า บนต้นไม้มีเสือตัวหนึ่งหมอบนิ่งอยู่บนกิ่งไม้ ต่ำลงมาที่คาคบไม้ไม่ห่างกันนักมีหมาป่าตัวหนึ่งอยู่สงบนิ่งนัยน์ตาจ้องเขม็งไปที่เสือ ครู่หนึ่งพระอาจารย์ดูลย์ก็ปลอบโยนเด็กชายซอมให้คลายจากความตื่นตกใจกลัว เพราะเมื่อสังเกตพิจารณาดูโดยละเอียดถี่ถ้วนแล้ว ไม่น่ากลัวแต่อย่างใด ด้วยความสงสัยว่าเหตุใดสองสัตว์ร้ายนี้จึงมาอยู่ในที่เปลี่ยวด้วยกัน และมีอาการนิ่งเงียบไม่ไหวติง แทนที่เจ้าสุนัขป่าจะวิ่งหนีและเจ้าเสือวิ่งไล่ตะครุบเพื่อเป็นภักษาหาร&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ท่านจึงพาเด็กชายซอมเคลื่อนที่เข้าไปใกล้ แล้วชี้ให้เด็กชายซอมที่มีท่าทางดื้อดึงผิดปกติดูว่า เสือที่หมอบนิ่งบนกิ่งไม้นั้น มีท่าทางอกสั่นขวัญหาย มีขนยุ่งเหยิง หางหลุบซุกอยู่ที่ก้น แสดงว่ามันขวัญหนีดีฝ่อหมดแล้ว ไม่คิดจะทำอะไรใครอีกแล้ว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ส่วนเจ้าหมาป่าที่อยู่คาคบข้างล่างนั้น สงบนิ่งอยู่ในท่ากระโจน ตาจ้องเป๋งอยู่ที่เสือตัวนั้นอย่างไม่กระพริบ ส่วนคอของมันขัดอยู่กับง่ามกิ่งไม้ที่อยู่ถัดขึ้นไป ลักษณะของมันบอกให้รู้ว่าตายสนิท&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อพิจารณาดูพื้นดินโดยรอบแล้วก็สันนิษฐานได้ว่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อคืนนี้ ขณะที่เจ้าเสือ ออกท่องเที่ยวหาอาหารอยู่ ก็ประจันหน้าเข้ากับฝูงสุนัขทันที ฝูงสุนัขป่าที่ดุร้ายก็วิ่งไล่ล้อมขย้ำกัดอย่างชุลมุนวุ่นวาย เจ้าเสือก็คงจะสู้สุดฤทธิ์ ระหว่างที่สู้พลางหนีพลางก็มาถึงต้นไม้พอดี เสือก็กระโจนขึ้นไปหอบลิ้นห้อยอยู่บนนั้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ส่วนฝูงสุนัขป่าคงห้อมล้อมกันอยู่ใต้ต้นไม้ เห่ากรรโชกใส่ บางตัวก็กระโจนขึ้นบ้าง เจ้าตัวที่ตายอยู่บนคาคบไม้นั้น อาจจะเป็นจ่าฝูงก็ได้ เพราะดูท่าจะกระโจนได้สูงกว่าเพื่อน แต่เคราะห์ร้ายที่มันกระโจนพรวดเข้าไปในง่ามกิ่งไม้พอดีในจังหวะที่มันร่วงลงมา ส่วนศีรษะจึงถูกง่ามกิ่งขัดเอาไว้ กระชากระดูกก้านคอให้หลุดจากกัน ทำให้ถึงแก่ความตายทันที โดยที่ตาทั้งคู่ที่ฉายแววดุร้ายกระหายเลือด ยังจ้องเป๋งอยู่ที่เสือตัวนั้นอย่างชนิดมุ่งร้ายหมายขวัญ ทำให้เจ้าเสือที่เข็ดเขี้ยวมาตั้งแต่เมื่อคืน ไม่กล้าขยับเขยื้อนหลบหนีไปจากต้นไม้นั้นเพราะเกิดอาการขวัญกระเจิง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เด็กชายซอมฟังอรรถาธิบายจากอาจารย์แล้วก็เข้าใจดี กลายเป็นผู้ว่าง่ายสอนง่าย และหัวเราะออกมาได้เมื่อเห็นท่าทางอันน่าขันของเสือ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่ดูลย์ให้เด็กชายซอมหากิ่งไม้มาแหย่ดันให้หมาป่าหลุดจากง่ามกิ่งไม้ตกลงมายังพื้น แล้วช่วยกันตะเพิดไล่เจ้าเสือให้หลบหนีไป เมื่อเสือเห็นเจ้าหมาป่าหล่นไปกองอยู่ที่พื้นดิน ไม่มาจ้องขมึงทึงจะกินเลือดกินเนื้ออยู่อีก มันก็รีบกระโจนพรวดหลบลงไปอีกด้านหนึ่ง แล้วเผ่นหนีไปอย่างรวดเร็ว &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ปริยัติกับปฏิบัติ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
มักจะมีข้อโต้แย้งกันเสมอ ระหว่างการศึกษาจากตำรา (ปริยัติ) ฝ่ายหนึ่งกับการปฏิบัติแต่ไม่เน้นการศึกษาจากตำรา อีกฝ่ายหนึ่ง ว่าแนวทางใดจะให้ผลดีกว่ากัน หรือตรงกว่ากัน พระอาจารย์ดูลย์ อตุโล ท่านเสนอแนะให้ดำเนินสายกลาง นั่นคือถ้าเน้นเพียงด้านใดด้านหนึ่ง และละเลยอีกด้านหนึ่ง ก็เป็นการสุดโต่งไป&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ท่านแนะนำแก่ผู้ที่มุ่งปฏิบัติธรรมว่า ให้ศึกษาพระวินัยให้เข้าใจ เพื่อที่จะปฏิบัติไม่ผิด แต่ในส่วนของพระธรรมนั้นให้ตั้งใจปฏิบัติเอา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ศิษย์ของท่านคนหนึ่งคือหลวงตาแนน มาบวชเมื่อมีอายุมากแล้ว ท่านเป็นพระที่มีความตั้งใจดี ปฏิบัติกิจวัตรไม่ขาดตกบกพร่อง มีความต้องการที่จะจาริกธุดงค์ พระอาจารย์ดูลย์ก็อนุญาตให้ไปตามประสงค์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงตาแนนเมื่อได้รับอนุญาตก็วิตกว่า ตนไม่รู้หนังสือ ไม่รู้ภาษาพูดจะปฏิบัติกับเขาได้อย่างไร&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงปู่จึงแนะนำด้วยเมตตาว่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
“การปฏิบัติไม่ได้เกี่ยวกับอักขระ พยัญชนะ หรือคำพูดอะไรหรอก ที่รู้ว่าตนไม่รู้ก็ดีแล้ว สำหรับวิธีปฏิบัตินั้น ในส่วนวินัยให้พยายามดูแบบเขา ดูแบบอย่างครูบาอาจารย์ผู้นำ อย่าทำให้ผิดแผกจากท่าน ในส่วนธรรมะนั้นให้ดูที่จิตของตัวเอง ปฏิบัติที่จิต เมื่อเข้าใจจิตแล้ว อย่างอื่นก็เข้าใจได้เอง”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ท่านให้ข้อสังเกตในการปฏิบัติธรรมไว้ว่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
“ผู้ที่ยังไม่รู้หัวข้อธรรมอะไรเลย เมื่อปฏิบัติอย่างจริงจัง มักจะได้ผลเร็ว เมื่อเขาปฏิบัติจนเข้าใจจิต หมดสงสัยเรื่องจิตแล้ว หันมาศึกษาตริตรองข้อธรรมในภายหลัง จึงจะรู้แจ้งแทงตลอด แตกฉานน่าอัศจรรย์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ส่วนผู้ที่ศึกษาเล่าเรียนมาก่อน แล้วจึงหันมาปฏิบัติต่อภายหลัง จิตจะสงบเป็นสมาธิยากกว่า เพราะชอบใช้วิตกวิจารมาก เมื่อวิตกวิจารมาก วิจิกิจฉาก็มาก จึงยากที่จะประสบผลสำเร็จ”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ท่านให้ข้อแนะนำต่อไปอีกว่า ผู้ที่ศึกษาทางปริยัติจนแตกฉานมาก่อนแล้ว เมื่อหันมามุ่งปฏิบัติอย่างจริงจัง จนถึงขั้นอธิจิต อธิปัญญาแล้ว ผลสำเร็จก็จะยิ่งวิเศษขึ้นไปอีก เพราะเป็นการเดินตามแนวทางปริยัติ ปฏิบัติ ย่อมแตกฉานทั้งอรรถะและพยัญชนะ ฉลาดในการชี้แจงแสดงธรรม”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ท่านให้ความสำคัญทั้งการศึกษาด้านปริยัติและปฏิบัติ ว่าเป็นสิ่งจำเป็นและต้องไปด้วยกัน และกล่าวย้ำอีกว่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
“ผู้ใดหลงใหลในตำราและอาจารย์ ผู้นั้นไม่อาจพ้นทุกข์ได้ แต่ผู้จะพ้นทุกข์ได้ ต้องอาศัยตำราและอาจารย์เหมือนกัน” &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๙. พระธุดงค์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ที่สัปปายะสำหรับพระธุดงค์ คือป่าเขาลำเนาไพรตลอดรวมไปถึงถ้ำต่างๆ ด้วย พระธุดงค์จะไม่ยึดติดที่อยู่ ค่ำไหนก็นอนนั่น แต่ต้องกำหนดระยะทางเพื่อความสะดวกในเรื่องต่าง ๆ เอาไว้ด้วย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระครูนันทปัญญาภรณ์ ศิษย์ใกล้ชิดของพระอาจารย์ดูลย์ ได้กล่าวถึงการเดินธุดงค์เอาไว้อย่างน่าฟังว่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ตามธรรมเนียมถือปฏิบัติในการเดินธุดงค์กัมมัฏฐานนั้น เมื่อเดินไปเรื่อย ๆ จนถึงหมู่บ้านใดหมู่บ้านหนึ่งในระยะเวลาบ่ายมากแล้ว ถ้าขืนเดินทางต่อไปจะต้องค่ำมืดกลางทางแน่ พระธุดงค์ก็จะกำหนดเอาหมู่บ้านที่มาถึงเป็นที่เที่ยวภิกขาจารหาอาหารในเช้าวันรุ่งขึ้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ครั้นในระยะห่างจากหมู่บ้านประมาณ ๕๐๐ ช่วงคันธนู หรือ ประมาณ ๑ กิโลเมตร ตามที่พระวินัยกำหนดแล้ว ก็จะแสวงหาร่มไม้หรือสถานที่สมควรปักกลดกำหนดเป็นที่พำนักภาวนาในคืนนั้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พอรุ่งเช้าก็จะย้อนเข้าในหมู่บ้านเพื่อบิณฑบาต ชาวบ้านที่รู้ข่าวตั้งแต่เมื่อวานก็นำอาหารมาใส่บาตรตามกำลังศรัทธาและกำลังความสามารถ ครั้นกลับถึงที่พักก็ทำการพิจารณาฉันภัตตาหาร เสร็จแล้วจึงเดินทางต่อไป ยกเว้นแต่จะกำหนดสถานที่นั้นพักภาวนามากกว่า ๑ คืน ก็จะอยู่บำเพ็ญภาวนา ณ สถานที่แห่งนั้นต่อไป ชาวบ้านที่สนใจก็อาจจะติดตามมาฟังพระธรรมเทศนาและแนวทางปฏิบัติในตอนค่ำบ้าง ในตอนเช้าหลังการบิณฑบาตบ้าง เมื่อเป็นเช่นนี้พระธุดงค์ก็จะถามชาวบ้านถึงเส้นทางที่จะเดินทางต่อไป เพื่อจะได้สามารถกำหนดเส้นทางและกำหนดหมู่บ้านอันเป็นที่สมควรแก่การเที่ยวภิกขาจารในวันต่อ ๆ ไปได้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
นี้เป็นการเดินธุดงค์ไปตามเส้นทางธรรมดาของพระธุดงค์แท้พระธุดงค์จริงตามแบบอย่างที่พระอาจารย์มั่น และสานุศิษย์ได้ถือปฏิบัติมา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สำหรับการปักกลดนั้น ในทางปฏิบัติก็ต้องเอามุ้งกลดแขวนไว้กับเส้นเชือกที่ผูกตรึงกับต้นไม้ ไม่ใช่ปักไว้กับพื้นดิน เพราะการขุดดินหรือทำให้ดินเสียปกติสภาพของมันไป เป็นการอาบัติโทษอย่างหนึ่ง และจะไปเที่ยวปักกลดในหมู่บ้านใกล้ในสถานที่ราชการ ใกล้เส้นทางคมนาคม เช่น ริมถนน ริมทางรถไฟหรือที่มีคนพลุกพล่านผ่านไปมาอย่างนั้นไม่ได้ เพราะผิดพระวินัย ผิดพระพุทธบัญญัติ ยกเว้นแต่ว่าถือวินัยอื่นบัญญัติอื่นก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ยังมีการเดินธุดงค์อีกแบบหนึ่งของธุดงค์กัมมัฏฐานแผนโบราณ เรียกได้ว่าเป็นการเดินธุดงค์ขั้นอุกฤษฏ์ของพระธุดงค์ที่ผ่านการฝึกฝนอบรมแล้ว การเดินธุดงค์แบบนี้คือ การเดินไปในป่าดงดิบในเส้นทางที่ไม่มีผู้คนไป หรือมีก็มีแต่น้อย และไม่ใช่เส้นทางสัญจรตามปกติ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ประสบการณ์เดินธุดงค์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระธุดงค์ได้ชื่อว่าเป็นเลิศในการสังเกต ท่านจะรู้ว่า สถานที่ที่ท่านอยู่ในปัจจุบันเป็นอย่างไร ไกลหรือใกล้หมู่บ้าน หรืออยู่ในป่าลึก เป็นต้น ทั้งนี้อาศัยประสบการณ์ของพระแต่ละรูปเป็นสำคัญ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สำหรับหลวงปู่ดูลย์ถือได้ว่า ท่านเป็นผู้มีประสบการณ์ในการเดินธุดงค์และยอดเยี่ยมในเรื่องการสังเกตอีกท่านหนึ่ง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ตามปกติหลังออกพรรษาแล้ว พระอาจารย์ดูลย์มักจะพาบรรดาคณะศิษย์ของท่านออกเดินธุดงค์ไปทางแถบชายแดนไทย กัมพูชา บริเวณ จ.สุรินทร์นั่นเอง เพราะเป็นสถานที่อันเหมาะแก่การปฏิบัติธรรมเป็นยิ่งนัก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แต่บริเวณนี้ลำบากในเรื่องอาหารการขบฉัน อันเนื่องมาจากมีบ้านเรือนราษฎรอยู่น้อย บางครั้งต้องอดอาหารเป็นเวลาหลายวันกว่าจะหาหมู่บ้านเพื่อบิณฑบาตได้ แต่หามีใครปริปากบ่นไม่&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ครั้งหนึ่ง พระอาจารย์ดูลย์พาศิษย์ของท่านออกเดินธุดงค์ ซึ่งการจาริกธุดงค์ในครั้งนั้นมีเด็กชายซอมติดตามไปด้วย เผอิญครั้งนี้เกิดหลงป่า ทำให้อดอาหารไปตาม ๆ กัน เหล่าศิษย์ทั้งหิวทั้งกลัว ส่วนพระอาจารย์ดูลย์ท่านเฉย ๆ มีเพียงท่าทางที่อิดโรยเพียงเล็กน้อยเท่านั้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ไร้ร่องรอยบ้านเรือน ซ้ำสิ่งที่จะแทนอาหารได้ก็หาไม่พบเลย เด็กชายซอมแทบสิ้นหวัง แต่เหมือนกับสวรรค์โปรด เมื่อได้ยินพระอาจารย์ดูลย์พูดขึ้นว่า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
“ไม่ต้องกลัวแล้ว ได้กินข้าวแน่วันนี้”&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ว่าแล้วพระอาจารย์ดูลย์ท่านก็เดินลิ่ว พาศิษย์บุกป่าฝ่าดงไปอย่างรวดเร็ว แต่เดินไปเท่าไหร่ก็ไม่มีทีท่าว่าจะพบบ้านเรือนผู้คน มีแต่ป่าและป่าเหมือนเดิม&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เด็กชายซอมแทบหมดแรงเมื่อคิดว่าพระอาจารย์ดูลย์พูดให้กำลังใจเท่านั้น แต่ก็ทนฝืนเดินตามท่านต่อไป&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
จากนั้นไม่นานนักเมื่อเดินพ้นดงไม้แล้ว ภาพที่ปรากฏให้เห็นอยู่เบื้องหน้าคือกระท่อมมุงหลังคาด้วยหญ้าเก่า ๆ หลังหนึ่ง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ความรู้สึกในเวลานั้น เด็กชายซอมมองเห็นว่ากระท่อมหลังนั้นงดงามกว่าปราสาทพระราชวังใด ๆ ที่เคยเห็นมา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
“หลวงปู่ดูลย์รู้ได้อย่างไรว่ามีบ้านอยู่ตรงนี้ ท่านจึงได้มั่นใจว่าวันนี้มีข้าวกินแน่ และนำลิ่วมาถูกทางเสียด้วย” เด็กชายซอมถามขึ้นด้วยความสงสัย หลังจากที่พากันอิ่มหนำสำราญแล้ว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
คำตอบที่ได้คือ ท่านเดินป่ามามาก ก็มีประสบการณ์รู้จักสังเกตสังกา และอนุมานเอาได้ ขอให้พยายามฝึกฝนต่อไป บ่มนิสัยให้รู้จักสังเกตให้มากขึ้น ๆ แล้วก็จะรู้เรื่อง</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://prarayong.blogspot.com/feeds/5193959815404582300/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://prarayong.blogspot.com/2010/05/blog-post_28.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default/5193959815404582300'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default/5193959815404582300'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://prarayong.blogspot.com/2010/05/blog-post_28.html' title='ประวัติหลวงปู่ดูลย์ อตุโล สุรินทร์'/><author><name>Bermudathai</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12914619930850707848</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjFKtuzAzKV0bhbH9B23Tw2wqUmnnWpiZsIEzYVu4ZiqYRn2UYjtV1AOp86bIJqhwtyaE5nQhXky4rPJG5uqCw1PvwX0lWQ59xAuQdRFTv-evAM-e5lThiWyDZGmHWJBZY/s220/spd_20100122132257_b.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjBibmRYId766j2y3Wj_3K4pAys2dF-mj1tgp1THUc5kTJATaJTaY_gyxlnPHYi85KrpyqVsDc_6PGzeI1Gk_Odci0mULP0czgtGDNpFi9A_SPvZ-nLbicBN9gX48JYzzaeTOG7LSITWqvC/s72-c/1026.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6864784004799676026.post-4618602049302819985</id><published>2010-05-27T05:55:00.001-07:00</published><updated>2011-05-05T20:29:20.172-07:00</updated><title type='text'>พระกริ่งของหลวงปู่หงษ์ พระกริ่งพรหมปัญโญ อโรคา</title><content type='html'>พระกริ่งของหลวงปู่หงษ์ที่หลวงตาม้าอัญเชิญบารมีหลวงปู่ดู่ พรหมปัญโญ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEirAaPoCVLogZ57noWJ4TWhuqtf6ajj7FeHyvr5Rm9CJPpRWXfk3oB7jPm4j4zA_az80Ke78Hz-6kPGpPtTHH0wMXKhrpRkKyvq9jn1AUR3KyasujLPsRFbGpe21kyOuYP-S4Qjl_crz5lR/s1600/1024.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEirAaPoCVLogZ57noWJ4TWhuqtf6ajj7FeHyvr5Rm9CJPpRWXfk3oB7jPm4j4zA_az80Ke78Hz-6kPGpPtTHH0wMXKhrpRkKyvq9jn1AUR3KyasujLPsRFbGpe21kyOuYP-S4Qjl_crz5lR/s320/1024.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;พระกริ่งพรหมปัญโญ อโรคา</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://prarayong.blogspot.com/feeds/4618602049302819985/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://prarayong.blogspot.com/2010/05/blog-post.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default/4618602049302819985'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default/4618602049302819985'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://prarayong.blogspot.com/2010/05/blog-post.html' title='พระกริ่งของหลวงปู่หงษ์ พระกริ่งพรหมปัญโญ อโรคา'/><author><name>Bermudathai</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12914619930850707848</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjFKtuzAzKV0bhbH9B23Tw2wqUmnnWpiZsIEzYVu4ZiqYRn2UYjtV1AOp86bIJqhwtyaE5nQhXky4rPJG5uqCw1PvwX0lWQ59xAuQdRFTv-evAM-e5lThiWyDZGmHWJBZY/s220/spd_20100122132257_b.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEirAaPoCVLogZ57noWJ4TWhuqtf6ajj7FeHyvr5Rm9CJPpRWXfk3oB7jPm4j4zA_az80Ke78Hz-6kPGpPtTHH0wMXKhrpRkKyvq9jn1AUR3KyasujLPsRFbGpe21kyOuYP-S4Qjl_crz5lR/s72-c/1024.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6864784004799676026.post-7225175717030650283</id><published>2010-05-26T16:07:00.000-07:00</published><updated>2010-05-26T16:07:32.285-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ประวัติหลวงพ่อฤาษีลิงดํา วัดท่าซุง อุทัยธานี"/><title type='text'>ประวัติหลวงพ่อฤาษีลิงดํา วัดท่าซุง อุทัยธานี</title><content type='html'>ตามรอย หลวงพ่อพระราชพรหมยาน &quot;วิสุทธิเทพแห่งวัดท่าซุง&quot;&lt;br /&gt;
หลวงพ่อพระราชพรหมยาน (หลวงพ่อฤาษีลิงดํา) วัดท่าซุง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgkDO2msbSBt_IPpXQ_SjzNsTbBX81XXdQvcRp8wsbffauaVYU4RaG65Z6n7x8_3lXnn-ibfCOdoF9YFBplnXfP9M6PW5PL5-n1dV6co13EehQ_7_1tymnpIjJ5hyphenhyphen2Cx6Gzr-jXi17-Fg5h/s1600/1012.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgkDO2msbSBt_IPpXQ_SjzNsTbBX81XXdQvcRp8wsbffauaVYU4RaG65Z6n7x8_3lXnn-ibfCOdoF9YFBplnXfP9M6PW5PL5-n1dV6co13EehQ_7_1tymnpIjJ5hyphenhyphen2Cx6Gzr-jXi17-Fg5h/s320/1012.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;ธรรมโอวาท&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&quot;พระพุทธเจ้าบอกอย่าสนใจกายภายใน ในร่างกายเราเอง อย่าสนใจในร่างกายของคนอื่น อย่าสนใจวัตถุธาตุใดๆ เพราะสิ่งทั้งหลายเหล่านี้มีสภาพไม่เที่ยงและเป็นอนัตตาในที่สุด&quot; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi9ykDYPAJ9Mb5mN53eW8U5ipR51iyDF2LbvTcALPYQHjNKNnZz1LKf01EGn_a2Q6wzUuBSPegg7ADNPW4LeUrmH2F5sIB7oNDEWlDWxa5hRxUpqsrOvf9fi0V94GKcw5Nf6AeZjo88ylvP/s1600/1014.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi9ykDYPAJ9Mb5mN53eW8U5ipR51iyDF2LbvTcALPYQHjNKNnZz1LKf01EGn_a2Q6wzUuBSPegg7ADNPW4LeUrmH2F5sIB7oNDEWlDWxa5hRxUpqsrOvf9fi0V94GKcw5Nf6AeZjo88ylvP/s320/1014.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;ปัจฉิมโอวาท&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&quot;ลูกเอ้ย... นี่เป็นธรรมดาของร่างกาย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
มีเกิด มีแก่ มีเจ็บ มีตาย เป็นธรรมดา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สังขารมันเป็น อนิจจัง ไม่เที่ยงหรอก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ทุกขัง ตอนอยู่ มันเป็นทุกข์ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แต่ผลที่สุด มันก็ อนัตตา สลายไป มีแค่นี้ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
อย่ามายึดติดสังขารพ่อเลย&quot; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgLuXb6MvQjXyv6hJNXEGEMzFeVvOdltlAq9itVFTVQ0UdCvKJayL1vbbFaPAlA_2sweW0rPhW45IUjAxy75gwlf0Rt3HtKv1g9OKY5fM3tCxwIDF0NBz2BJprkaSjLzluSYUzseKGTZMAH/s1600/1015.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgLuXb6MvQjXyv6hJNXEGEMzFeVvOdltlAq9itVFTVQ0UdCvKJayL1vbbFaPAlA_2sweW0rPhW45IUjAxy75gwlf0Rt3HtKv1g9OKY5fM3tCxwIDF0NBz2BJprkaSjLzluSYUzseKGTZMAH/s320/1015.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;ขอแจ้งให้ทราบว่าทุกคนที่ต้องการเป็นศิษย์ ไม่ต้องขออนุญาต ขอให้ปฏิบัติตามนี้ อยู่ที่ไหนไม่เคยเห็นหน้ากันเลยก็รับเป็นศิษย์ คือ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๑.ศิษย์ชั้น ๓ พยายามรักษาศีล ๕ ได้เสมอ อาจจะขาดตกบกพร่องบ้าง แต่ก็พยายามรักษาให้ครบถ้วนมากที่สุดที่จะทำได้ อย่างนี้ขอรับไว้เป็นศิษย์ชั้น ๓ คือศิษย์ขนาดจิ๋ว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๒.ศิษย์รุ่นกลาง มีปฏิปทาดังนี้ มีศีลบริสุทธิ์เป็นปกติ พยายามรักษาอารมณ์ให้ทรงสมาธิเสมอตามสมควร ไม่ละเมิดศีลเป็นปกติ อย่างนี้ขอรับไว้เป็นศิษย์รุ่นกลาง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
๓.ศิษย์เอก มีปฏิปทาดังนี้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
(ก)รักษาศีล ๕ ครบถ้วนเป็นปกติ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
(ข)เคารพพระพุทธเจ้า พระธรรม พระอริยสงฆ์ ไม่สงสัยในความดีของท่าน มีอารมณ์ตั้งมั่นว่า ถ้าตายไปจากคนชาตินี้ ขอไปนิพพานจุดเดียว พยายามละความโลภ ความโกรธ ความหลงเป็นปกติ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ถ้าปฏิบัติได้ตามที่กล่าวมานี้ มาพบหรือไม่มา ขออนุญาตเป็นศิษย์ หรือไม่ขออนุญาตก็ตาม ให้ทราบว่าอาตมารับเป็นศิษย์แล้วด้วยความเต็มใจ &lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJxOauUStnbiRwrPObSZfvH0_-urVzgZA5RyvIh_hUKACnpvUZhTYcJcMKs1CQrJ-SwljK1EL4gzwsD9SUpWQK31T0KubjVDfbpJi3naXutqnPWq2-wvWAvITiChf7PEc1WqVldhnKMExh/s1600/1018.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJxOauUStnbiRwrPObSZfvH0_-urVzgZA5RyvIh_hUKACnpvUZhTYcJcMKs1CQrJ-SwljK1EL4gzwsD9SUpWQK31T0KubjVDfbpJi3naXutqnPWq2-wvWAvITiChf7PEc1WqVldhnKMExh/s320/1018.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;พระราชพรหมญาณ (วีระ ถาวโร) &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ประวัติพระราชพรหมญาณ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระราชพรหมญาณ (วีระ ถาวโร) หรือ หลวงพ่อฤาษีลิงดำ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
วัดท่าซุง จังหวัดอุทัยธานี &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ท่านเป็นพระอริยสงฆ์ ผู้เป็นที่เคารพนับถือของศานุศิษย์ผู้ปฏิบัติธรรม ในแนวทางแห่งมโนมยิทธิ ท่านเป็นลูกศิษย์ของหลวงพ่อปาน โสนนฺโท วัดบางนมโค &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ตลอดชีวิตของท่าน ท่านได้บำเพ็ญกิจแห่งพระสงฆ์ได้สมบูรณ์พร้อมทุกประการ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
นับได้ว่าพระเดชพระคุณหลวงพ่อพระราชพรหมยานเป็นปูชนียบุคคลผู้อยูู่่ด้วยความกรุณา เป็นปกติ พร่ำสอนธรรมะและสิ่งทีเป็นประโยชน์และสงเคราะห์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เกื้อกูลมหาชนด้วยเมตตามหาศาลสมกับ เป็น ศากยบุตรพุทธชิโนรส แท้องค์หนึ่ง &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjNyX5tBcB_uju1RROEOXm6ttfIzhaJx62Q7nDs3zut-sPXOjfi9bX5_Mqll-fJCpQc973n8SuZDCZuWzxRztXxxE4XUNQBxi8DcGN_Zn_y4i4AyimQLMzZ10Upv6r5XdfnFz3xpOqC3EOF/s1600/1020.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjNyX5tBcB_uju1RROEOXm6ttfIzhaJx62Q7nDs3zut-sPXOjfi9bX5_Mqll-fJCpQc973n8SuZDCZuWzxRztXxxE4XUNQBxi8DcGN_Zn_y4i4AyimQLMzZ10Upv6r5XdfnFz3xpOqC3EOF/s320/1020.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;พระธาตุชานหมากหลวงพ่อฤาษีลิงดำ&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjWVZTqoSARGEvXJcSfSrJ1jcsz3dWz1-XKxBmrRU5sV1kXb9ThqA1UITKJjtBqbr3xb95RrT2Ky5a8g4jUyhcL9AVPUpYWUvmZONvRNsiuLdG6NI4tCWJ99kxk5LGaHYIyntVCKayoxjQt/s1600/1021.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjWVZTqoSARGEvXJcSfSrJ1jcsz3dWz1-XKxBmrRU5sV1kXb9ThqA1UITKJjtBqbr3xb95RrT2Ky5a8g4jUyhcL9AVPUpYWUvmZONvRNsiuLdG6NI4tCWJ99kxk5LGaHYIyntVCKayoxjQt/s320/1021.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;พระธาตุชานหมากหลวงพ่อฤาษีลิงดำ &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อเอ่ยถึงหลวงพ่อพระราชพรหมยาน อาจจะไม่มีใครทราบแต่เมื่อเอ่ยนาม &quot;หลวงพ่อฤาษีลิงดํา&quot; ผมเชื่อว่าท่านผู้อ่านนับเรือนแสนหรือนับล้านต้องรู้จักแน่ หลวงพ่อท่านเป็นพระพิเศษกล่าวคือ มีความสามารถคลุมหมด คลุมสุกขวิปัสสโกด้วยเอาไว้ในตัว เอาวิชชาสามเข้าไว้ด้วย แล้วเอาอภิญญาหกเข้าไว้ด้วย แล้วก็ฉลาดมาก คือว่า ฉลาดในธรรมะขององค์สมเด็จพระผู้มีพระภาคเจ้าทุกอย่าง หรือที่เรียกว่า &quot;ปฏิสัมภิทาญาณ&quot; นอกจากนั้นหลวงพ่อยังเป็นพระผู้ทรงอภิญญาใหญ่ และที่เป็นที่กล่าวขวัญในลูกศิษย์คือ &quot;อารมณ์จิตหลวงพ่อเร็วมาก&quot; สามารถแปรอรรถธรรมจากยากเป็นง่ายได้อย่างพิสดาร ซึ่งแม้แต่พระอริยะเจ้าผู้มีพรรษาอาวสุโสที่สุดในสายกรรมฐานหลวงปู่มั่น คือ &quot;พระผู้อยู่ในดวงใจนับศัตวรรรษ&quot; หลวงปู่บุดดา ถาวโร ได้เคยกล่าวว่า ให้ลูกศิษย์ไปหาอาจารย์ใหญ่ที่วัดท่าซุง หลวงพ่อท่านยังได้รับคํายกย่องจากหลวงปู่คําแสนว่า &quot;ในกึ่งพุทธกาลไม่มีใครเกินหลวงพ่อ&quot; นั้นย่อมเป็นเหตุเป็นผลว่า &quot;พระระดับนึ้หาไม่ได้อีกแล้ว &quot; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในนามคณะศิษย์ขออนุโมทนาทุกท่านที่มีส่วนร่วมในการตามรอยและผู้อ่านทุกท่านจงมีแต่ความสุขความเจริญ ขอให้คําว่า ไม่มีจงอย่าปรากฏตราบเท่าเข้าสู่พระนิพพาน&lt;br /&gt;
คณะศิษยานุศิษย์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
2 กุมภาพันธ์ 2552 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ชีวประวัติ ของ หลวงพ่อพระราชพรหมยาน (หลวงพ่อฤาษีลิงดํา) แห่งวัดท่าซุง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงพ่อพระราชพรหมยาน เป็นลูกศิษย์หลวงพ่อปาน วัดบางนมโค ได้ปฏิบัติข้อวัตรปฏิบัติจากหลวงพ่อปาน นอกจากนั้นหลวงพ่อท่านยังเชี่ยวชาญในด้านพระกรรมฐานทั้ง 40 กองในวิสุทธิมรรคและมหาสติปัฏฐาน 4 ท่านยังได้นํามาถ่ายทอดให้ศิษยานุศิษย์ได้ศึกษาเพื่อเป็นแนวทางในการปฏิบัติเพื่อความพ้นทุกข์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ตามพระธรรมคําสั่งสอนขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และหลวงพ่อท่านยังเป็นพระที่มักน้อย สันโดษและสร้างสาธารณะประโยชน์ต่อพระพุทธศาสนาและชาติบ้านเมืองเป็นอย่างมาก ดังนั้นจึงควรนําประวัติของท่านมาลงเพื่อให้อนุชนรุ่นหลังได้ศึกษาต่อไป &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
__________________&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ชาติภูมิ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงพ่อพระราชพรหมยาน (พระมหาวีระ ถาวโร ) เกิดเมื่อวันเสาร์ที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2459 ตรงกับวันขึ้น 9 ค่ำ เดือน 8 ปีมะโรง ที่ตำบลสาลี อำเภอบางปลาม้าจังหวัดสุพรรณบุรี บิดาชื่อ นายควง สังข์สุวรรณ มารดาชื่อ นางสมบุญ สังข์สุวรรณ ท่านเป็นบุตรคนที่ 3 จากพี่น้องร่วมบิดามารดาจำนวน 5 คน ดังนี้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
นายวงษ์ สังข์สุวรรณ เกิดปี พ.ศ. 2453 ปีจอ ถึงแก่กรรมเมื่อ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2513 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
นางสำเภา ยาหอมทอง(สังข์สุวรรณ) เกิดเมื่อ พ.ศ. 2457 ปีขาล &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระราชพรหมยาน (พระมหาวีระ ถาวโร(สังข์สุวรรณ)) &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระครูพิศาลวุฒิธรรม (พระมหาเวก อักกวังโส(สังข์สุวรรณ)) เดิมชื่อ หวั่น เกิดปีพ.ศ. 2463 ปีวอก วัดดาวดึงษาราม กรุงเทพมหานคร &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ด.ญ. อุบล สังข์สุวรรณ เกิดปี พ.ศ. 2468 ปีฉลู ถึงแก่กรรมตั้งแต่อายุ 4 ขวบ เดิมชื่อ พัว &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
บิดาเป็นหัวหน้าหาเลี้ยงครอบครัวโดยเป็นเจ้าของนาอยู่ 40 กว่าไร่ ทำนาได้ข้าวปีละ 9 - 10 เกวียน สมัยนั้นราคาข้าวเกวียนละ 20 - 25 บาท บิดาจึงมีอาชีพหลัก คือ ทำนาและหาปลา มารดาเป็นคนใจบุญสุนทาน ขณะจะตั้งครรภ์ นอนฝัน เห็นพรหมมีสีเหลืองเป็นทองคำเหมือนพระพุทธรูป นอนลอยไปในอากาศ มีเพชรประดับแพรวพราวทั้งตัว เข้าทางหัวจั่วด้านทิศเหนือ เข้ามานั่งที่ตักท่าน มารดาก็กอดไว้ แล้วก็หายเข้าไปในกาย เมื่อเกิดมาใหม่ ๆ ลุงที่บวชเป็นพระได้ฌานสมาบัติ (หลวงพ่อเล็ก เกสโร) ท่านบอกว่า เจ้าเด็กคนนี้มาจากพรหม ดังนั้นจึงให้ชื่อว่า &quot;พรหม&quot; และต่อมาภายหลัง คนที่จดสำมะโนครัวเขามาเปลี่ยนชื่อให้เป็น &quot;สังเวียน&quot; เนื่องจากท่านเป็นคนใจกล้า ไม่กลัวใคร ท่านยายกับชาวบ้านเรียกว่า &quot;เล็ก&quot; ส่วนท่านมารดาและพี่ ๆ น้อง ๆ เรียกว่า &quot;พ่อกลาง&quot; &lt;br /&gt;
พ.ศ. 2466 อายุ 7 ขวบ เข้าเรียนหนังสือที่โรงเรียนประชาบาลวัดบางนมโค อำเภอเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา จนจบชั้นประถมปีที่ 3 พ.ศ. 2474 อายุ 15 ปี อาศัยกับท่านยายที่บ้านหน้าวัดเรไร อำเภอตลิ่งชัน จังหวัดธนบุรี ได้ศึกษาวิชาแพทย์แผนโบราณ พ.ศ. 2478 อายุ 19 ปี เข้าทำงานเป็นเภสัชกรทหาร สังกัดกรมการแพทย์ทหารเรือ (ปัจจุบันคือโรงพยาบาลสมเด็จพระปิ่นเกล้า) พ.ศ. 2479 อายุ 20 ปี อุปสมบทเป็นภิกษุเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2479 เวลา 13.00 นาฬิกา ที่วัดบางนมโค อำเภอเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา โดยมีพระครูรัตนาภิรมย์ เป็นพระอุปัชฌาย์, พระครูวิหารกิจจานุการ (ปาน โสนันโท) เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และ พระอาจารย์เล็ก เกสโร เป็นพระอนุสาวนาจารย์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
คำสั่งพระอุปัชฌาย์ ขณะเข้าบวช หลวงพ่อปาน ท่านบอกท่านอุปัชฌาย์ว่า เจ้านี่หัวแข็งมาก ต้องเสกด้วยตะพดหนักหน่อย ท่านอุปัชฌาย์ท่านเป็นพระทรงธรรมเหมือนหลวงพ่อ(ปาน) หลวงพ่อเล็กก็เหมือนกัน ท่านอุปัชฌาย์ท่านยิ้มแล้วท่านพูดว่า &quot;3 องค์นี้ไม่สึก อีกองค์ต้องสึกเพราะมีลูก เมื่อจะสึกไม่ต้องเสียดายนะลูก เกษียณแล้วบวชใหม่มีผลสมบูรณ์เหมือนกัน 2 องค์นี้พอครบ 10 พรรษาต้องเข้าป่า เมื่อเข้าป่าแล้วห้ามออกมายุ่งกับชาวบ้านจนกว่าจะตาย จะพาพระและชาวบ้านที่อวดรู้ตกนรก จงไปตามทางของเธอ ท่านปานช่วยสอนวิชาเข้าป่าให้หนักหน่อย ท่านองค์นี้ (หมายถึงฉัน) จงเข้าป่าไปกับเขา แต่ห้ามอยู่ในป่าเป็นวัตร เพราะเธอมีบริวารมาก ต้องอยู่สอนบริวารจนตาย พอครบ 20 พรรษาจงออกจากสำนักเดิม เธอจะได้ดี จงไปตามทางของเธอ ฉันบวชพระมามากแล้วไม่อิ่มใจเท่าบวชพวกเธอ&quot;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พ.ศ. 2480 อายุ 21 ปี สอบได้นักธรรมตรี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พ.ศ. 2481 อายุ 22 ปี สอบได้นักธรรมโท&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พ.ศ. 2482 อายุ 23 ปี สอบได้นักธรรมเอก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ระหว่างพรรษาที่ 1 - 4&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- เรียนอภิญญา &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- ธุดงค์ป่าช้า, ป่าศรีประจันต์, พระพุทธบาท, พระพุทธฉาย, เขาวงพระจันทร์, เขาชอนเดื่อ, ตาคลี จังหวัดนครสวรรค์, ดงพระยาเย็น, ภูกระดึง, พระแท่นดงรัง ฯลฯ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- ศึกษาวิปัสสนา &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ระหว่างปี พ.ศ. 2480-2483 ได้ศึกษาพระกรรมฐาน จากครูบาอาจารย์หลายท่าน อาทิเช่นหลวงพ่อปาน โสนันโท วัดบางนมโค, หลวงพ่อจง พุทธสโร วัดหน้าต่างนอก, พระอาจารย์เล็ก เกสร วัดบางนมโค, พระครูรัตนาภิรมย์ วัดบ้านแพน, พระครูอุดมสมาจารย์ วัดน้ำเต้า, หลวงพ่อสุ่น วัดบางปลาหมอ, หลวงพ่อเนียม วัดน้อย, หลวงพ่อโหน่ง วัดอัมพวัน (วัดคลองมะดัน) และ หลวงพ่อเรื่อง วัดใหม่พิณสุวรรณ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พ.ศ. 2483 อายุ 24 ปี เข้ามาจำพรรษาที่วัดช่างเหล็ก อำเภอตลิ่งชัน ธนบุรี เพื่อเรียน บาลีจากนั้นย้ายมาอยู่ที่วัดอนงคารามในช่วงออกพรรษาในสมัยสมเด็จพระพุฒาจารย์(นวม) อยู่วัดช่างเหล็กในช่วงเข้าพรรษา ระหว่างนี้ได้ศึกษาเพิ่มเติมกรรมฐานกับหลวงพ่อสดวัดปากน้ำภาษีเจริญ และพบพระสุปฏิปันโนอีกมาก เช่น สมเด็จพระสังฆราช (อยู่ ญาโณทัย) เป็นต้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พ.ศ. 2486 อายุ 27 ปี สอบได้ เปรียญธรรม 3 ประโยค เปลี่ยนชื่อเป็น &quot;พระมหาวีระ&quot; เพื่อไม่ให้คล้ายกับ พระมหาสำเนียง ที่อยู่วัดช่างเหล็ก ที่เดียวกัน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พ.ศ. 2488 อายุ 29 ปี สอบได้ เปรียญธรรม 4 ประโยค ย้ายมาอยู่วัดประยูรวงศาวาส ได้เป็นรองเจ้าคณะ 4 วัดประยูรวงศาวาส และฝึกหัดการเป็นนักเทศน์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พ.ศ. 2492 อายุ 33 ปี จำพรรษาที่วัดลาวทอง จังหวัดสุพรรณบุรี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พ.ศ. 2494 อายุ 35 ปี จึงกลับไปอยู่วัดบางนมโคจังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นเจ้าอาวาสวัดบางนมโค&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พ.ศ. 2500 อายุ 41 ปี อาพาธหนักเข้าโรงพยาบาลกรมแพทย์ทหารเรือ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พ.ศ. 2502 อายุ 43 ปี พักฟื้นที่วัดชิโนรสาราม จังหวัดกรุงเทพมหานครฯ จากนั้นจึงได้ย้ายไปอยู่วัดโพธิ์ภาวนาราม อำเภอเมือง จังหวัดชัยนาท ซึ่งขณะนั้นยังเป็นสำนักสงฆ์ ได้ลูกศิษย์รุ่นแรก 6 คน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พ.ศ. 2505 อายุ 46 ปี ไปจำพรรษาที่วัดพรวน อำเภอเมือง จังหวัดชัยนาท เป็นเวลา 1 พรรษา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พ.ศ. 2506 อายุ 47 ปี กลับมาจำพรรษาที่วัดโพธิ์ภาวนาราม พอกลางเดือนมิถุนายน ก็ได้ลาพุทธภูมิ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พ.ศ. 2508 อายุ 49 ปี จำพรรษาที่ วัดปากคลองมะขามเฒ่า ตำบลมะขามเฒ่า อำเภอวัดสิงห์ จังหวัดชัยนาท แล้วเริ่มไป - กลับวัดสะพาน อำเภอเมือง จังหวัดชัยนาท เพื่อสอนพระกรรมฐาน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พ.ศ. 2510 อายุ 51 ปี ได้สอนวิชามโนมยิทธิ แล้วจึงจำพรรษาที่วัดสะพาน อำเภอเมือง จังหวัดชัยนาท&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พ.ศ. 2511 อายุ 52 ปี ในวันที่ 11 มีนาคม จึงมาอยู่วัดจันทาราม (ท่าซุง) ตำบลน้ำซึม อำเภอเมือง จังหวัดอุทัยธานี ได้ทำบูรณะ สร้างและขยายวัด จากเดิมมีพื้นที่ 6 ไร่ 2 งาน 07 2/10 ตารางวา จนกระทั่งเป็นวัดที่มีบริเวณพื้นที่ประมาณ 289 ไร่ 1 งาน 40 ตารางวา มีอาคารและถาวรวัตถุต่าง ๆ จำนวน 144 รายการในวัด สิ้นค่าก่อสร้างทั้งสิ้น 611,949,193 บาท สิ่งก่อสร้างทั้งในวัดและนอกวัด อาทิเช่น หอสวดมนต์, พระพุทธรูป, อาคารปฏิบัติกรรมฐาน, ศาลาการเปรียญ, วิหาร 100 เมตร, โบสถ์ใหม่, บูรณะโบสถ์เก่า, ศาลา 2 ไร่, 3 ไร่, 4 ไร่ และ 12 ไร่, หอไตร, โรงพยาบาลศูนย์แม่และเด็ก ชนบทที่ 61, พระจุฬามณี, มณฑปท้าวมหาราชทั้ง 4, พระบรมราชานุสาวรีย์ 6 พระองค์, พระชำระหนี้สงฆ์, โรงไฟฟ้า, โรงเรียนพระสุธรรมยานเถระวิทยา, ศูนย์สงเคราะห์ผู้ยากจนในแดนทุรกันดารตามพระราชประสงค์ เป็นต้น ทั้งยังได้ช่วยการก่อสร้างที่วัดอื่น ๆ ในประเทศไทยอีกมากมาย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พ.ศ. 2520 อายุ 61 ปี ตั้งศูนย์สงเคราะห์ผู้ยากจนในแดนทุรกันดารตามพระราชประสงค์ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พ.ศ. 2526 อายุ 67 ปี สร้างโรงพยาบาลแม่และเด็กชนบทที่ 61 และมอบให้กรมอนามัยกระทรวงสาธารณสุข&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พ.ศ. 2527 อายุ 68 ปี ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์ เป็นพระราชคณะชั้นสามัญเปรียญวิ.(ป.ธ.4 น.ธ.เอก) ที่ &quot;พระสุธรรมยานเถร&quot;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พ.ศ. 2528 อายุ 69 ปี สร้างโรงเรียนพระสุธรรมยานเถระวิทยา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พ.ศ. 2532 อายุ 73 ปี ได้รับพระราชทานเลื่อนสมณศักดิ์ เป็นพรราชาคณะชั้นราช ที่ &quot;พระราชพรหมยาน ไพศาลภาวนานุสิฐ มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี&quot;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พ.ศ. 2535 อายุ 76 ปี ได้อาพาธด้วยโรคปอดบวมอย่างแรง และติดเชื้อในกระแสโลหิต เข้ารักษาที่โรงพยาบาลศิริราช และมรณภาพที่โรงพยาบาลศิริราช เมื่อวันศุกร์ที่ 30 ตุลาคม 2535 เวลา 16.10 น. ปัจจุบันศพของหลวงพ่อได้บรรจุไว้ในโลงแก้วบนบุษบกทองคำที่ประดับด้วยอัญมณีอันวิจิตรงดงาม ณ วัดจันทาราม ตำบลน้ำซึม อำเภอเมือง จังหวัดอุทัยธานี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgfXnsQPjhGHv9taqgocegMEEijWF63EMsy4bH9EzYBdm1PNA1qW33-ZLWuQLkP6xGUAs1JCjj9IzHiy3U4ubr7zIUN4AWuIk2qnl3zNSNr_gxmb83HuS0gH9XL-_ckn8-pg9C6REeGvHPk/s1600/1016.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgfXnsQPjhGHv9taqgocegMEEijWF63EMsy4bH9EzYBdm1PNA1qW33-ZLWuQLkP6xGUAs1JCjj9IzHiy3U4ubr7zIUN4AWuIk2qnl3zNSNr_gxmb83HuS0gH9XL-_ckn8-pg9C6REeGvHPk/s320/1016.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ตลอดระยะเวลาที่อุปสมบทอยู่ หลวงพ่อพระราชพรหมยานได้ทำหน้าที่ของพระสงฆ์ ในพระพุทธศาสนาอย่างสมบูรณ์ กล่าวคือ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ทางด้านชาติ ได้สร้างโรงพยาบาล, สร้างโรงเรียน, จัดตั้งธนาคารข้าว, ออกเยี่ยมเยียน ทหารหาญของชาติและตำรวจตระเวณชายแดนตามหน่วยต่าง ๆ เพื่อ ปลุกปลอบขวัญและกำลังใจ และ แจกอาหาร, ยา, อุปกรณ์อำนวยความสะดวก และวัตถุมงคลทั่วประเทศ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ทางด้านพระศาสนา ได้สั่งสอนพุทธบริษัทศิษยานุศิษย์ให้มุ่งพระนิพพานเป็นหลัก โดยให้ประพฤติปฏิบัติสำรวมกาย, วาจา, ใจ, มุ่งในทาน, ศีล, สมาธิ และปัญญา ทั้งในทางกรรมฐาน 40 และมหาสติปัฏฐานสูตร ได้พิมพ์หนังสือคำสอนจำนวนมากและบันทึกเทปคำสอนกว่า 1,000 ม้วน นอกจากนี้ยังได้แสดงธรรมเทศนาทางสถานีวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์เป็นครั้งคราว นอกจากนี้ ยังเดินทางไปสงเคราะห์คณะศิษย์ในต่างจังหวัดและต่างประเทศทุก ๆ ปี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ทางด้านวัตถุ ท่านได้ช่วยสร้างพระพุทธรูปและถาวรวัตถุไว้ในพระพุทธศาสนามากกว่า 30 วัด รวมทั้งการบูรณะฟื้นฟูวัดท่าซุงด้วยเงินกว่า 600 ล้านบาท ได้สร้างพระไตรปิฎก และถวายผ้าไตรแก่วัดต่างๆ ปีละไม่ต่ำกว่า 200 ไตร&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ทางด้านพระมหากษัตริย์ท่านได้สนองพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว โดยการจัดตั้งศูนย์สงเคราะห์ผู้ยากจนในถิ่นทุรกันดารตามพระราชประสงค์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 9 ซึ่งศูนย์ฯ นี้ได้ดำเนินการสงเคราะห์ราษฎรในถิ่นทุรกันดารทั่วประเทศมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2520 ทั้งการแจกเสื้อผ้า, อาหาร และยารักษาโรคแก่ราษฎรผู้ยากจน, การช่วยเหลือ ผู้ประสบภัยทางธรรมชาติ, การจัดแพทย์เคลื่อนที่ออกรักษาพยาบาลราษฎรผู้เจ็บป่วย, การให้ทุน นักเรียนที่เรียนดีแต่ยากจน, การบริจาคทุนทรัพย์ให้แก่มูลนิธิและโรงพยาบาลต่าง ๆ ฯลฯ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
นับได้ว่าพระเดชพระคุณหลวงพ่อพระราชพรหมยานเป็นปูชนียบุคคลผู้อยู่ด้วยความกรุณา เป็นปกติ พร่ำสอนธรรมะและสิ่งทีเป็นประโยชน์และสงเคราะห์เกื้อกูลมหาชนด้วยเมตตามหาศาลสมกับเป็น ศากยบุตรพุทธชิโนรสแท้องค์หนึ่ง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
คุณวิเศษส่วนองค์และต่อส่วนรวม&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
1. เป็นผู้ได้บำเพ็ญบารมีมามาก &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
2. ทรงอภิญญาสมาบัติและปฏิสัมภิทาญาณ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
3. ทรงเถรธรรม ประกอบด้วย รัตตัญญู (รู้ราตรีนาน), สีลวา (มีศีล), พหุสสุตะ (ทรงความรู้ได้ฟังมาก), สวาคตะปาฏิโมกขะ (วินิจฉัยพระวินัยได้ดี), อธิกรณสมุปปาทวูปสมกุสละ (ฉลาดในการระงับอธิกรณ์ที่เกิดขึ้น), ธัมมกามะ (ใคร่ในธรรม), สันตุฏฐะ (สันโดษ), ปาสาทิกะ (น่าเลื่อมใส), ฌานลาภี (คล่องในฌาน) และ อนาสวเจโตวิมุตติ ปัญญาวิมุตติ (บรรลุเจโตวิมุติ และปัญญาวิมุติ สิ้นอาสวกิเลส &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
4. รู้แจ้งในไตรภูมิ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
5. เป็นที่รักของพระ พรหม เทพยดาและมนุษย์ทั้งปวง &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
6. สอนคนให้เข้าใจถึงพระนิพพานได้จริง ตามมาตรฐานการปฏิบัติธรรมแห่งพระพุทธศาสนาครบถ้วนทั้ง 4 หมวด อันได้แก่ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
6.1) สุกขวิปัสสโก ปฏิบัติธรรมแบบเรียบ ๆ มีมรรคมีผล แต่ไม่มีความรู้พิเศษ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
6.2) เตวิชโช หรือเรียกว่า วิชชา 3 มีมรรคมีผล และมีความรู้พิเศษคือ ทิพจักขุญาณ รู้ว่าคนเกิดมาจากไหน ตายไปไหน เป็นต้น มีญาณ 8 ประการ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
6.3) ฉฬภิญโญ หรือเรียกว่า อภิญญา 6 มีมรรคมีผล และมีความรู้พิเศษคือแสดงฤทธิ์ได้ 5 อย่าง หากหมดกิเลสด้วยจะเรียกว่าได้อภิญญา 6 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
6.4) ปฏิสัมภิทัปปัตโต หรือเรียกว่า ปฏิสัมภิทาญาณ มีมรรคมีผล และมีความรู้พิเศษครอบคลุมทั้ง 3 หมวดแรก ปฏิสัมภิทาญาณนั้นคือ ทรงพระ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ไตรปิฎก(แตกฉานในเหตุและผล), รู้ภาษาคนทุกภาษาและภาษาสัตว์ทุกชนิด และคล่องแคล่วในการสอนธรรม (ขยายความให้เข้าใจก็ได้ ย่อความให้เข้าใจก็ได้)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
คำกล่าวที่จารึกในแผ่นทองซึ่งบรรจุใต้แท่นพระประธาน เมื่อพ.ศ. 2519 ในแผ่นทองได้จารึกไว้ดังนี้ เราพระมหาวีระ มีพระราชานามว่า ภูมิพล เป็นผู้อุปถัมถ์ ร่วมด้วยพุทธศาสนิกชนส่วนใหญ่ สร้างวัดนี้เป็นพุทธบูชา เมื่อศักราชล่วงไปแล้ว 2700 ปีปลาย จะมีพระเจ้าธรรมิกราช นามว่า ศิริธรรมราชา สืบเชื้อสายมาจากเชียงแสนและสุโขทัย ร่วมกับพระอรหันต์ จะมาบูรณะวัดนี้ สืบพระศาสนาต่อไป คณะของเราขอโมทนา แต่อยู่ช่วยไม่ได้ เพราะไปพระนิพพานหมดแล้ว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
อีกทั้งท่านยังได้ตั้งสัตยาธิษฐานฝากลูกหลานของท่านไว้ดังนี้ ฉันขอตั้งสัตยาธิษฐาน อ้างคุณพระศรีรัตนตรัย มีองค์สมเด็จพระจอมไตรบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นประมุข พร้อมด้วยพระอริยสงฆ์ทั้งหมดและพระพรหม และเทพเจ้าทั้งหมด ขอทุกท่านจงกำหนดจิต จดจำลูกหลานของฉันไว้ ว่าบุคคลใดก็ตาม เมื่อเวลาจะตายขอให้สติสัมปัชัญญะสมบูรณ์ มีจิตน้อมไปในกุศลกรรม และขอให้ได้รับผลที่ฉันได้ทำไปแล้วทุกประการแก่ลูกหลานของฉันทุกคน เวลานี้ฉันมองดูแล้วนะ ตรวจดูแล้ว สิ่งที่ฉันต้องการมันสมใจนึกแล้ว ฉันมีความอิ่มใจบอกไม่ถูก ปลื้มใจที่ความปรารถนาสมหวัง ที่ฉันตั้งใจไว้นาน ปรารถนาไว้นานคิดว่าจะทำไม่ได้ แต่เวลานี้ทำได้แล้ว ลูกหลานของฉันทุกคน มีศรัทธาเป็นอจลศรัทธาแล้ว มีความมั่นคงในพระพุทธศาสนาแล้ว มีความดีพอสมควรแล้ว อุโบสถหลังใหม่นี้ มีพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 9 และพระบรมวงศานุวงศ์เสด็จทรงบรรจุพระบรมสารีริกธาตุในพระเกศมาลาของสมเด็จพระ พุทธพรมงคล พระประธานในพระอุโบสถ, เททองหล่อรูปหลวงพ่อปาน และทรงตัดลูกนิมิตด้วย ในช่วงพ.ศ. 2518 - 2520&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhbjhQFE0npLS5Fapqsb3DzO0i-cDdy6eqd6jEXoFgPp4Y5jlgRaFZNlsC2JL_d8s70v04hubFs66V9maAFsvGRUJU2a_muL-t4mWQrV-vCvePwGyQzOIWDxj712fEwLHhNr0XPBcgl4utm/s1600/1017.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhbjhQFE0npLS5Fapqsb3DzO0i-cDdy6eqd6jEXoFgPp4Y5jlgRaFZNlsC2JL_d8s70v04hubFs66V9maAFsvGRUJU2a_muL-t4mWQrV-vCvePwGyQzOIWDxj712fEwLHhNr0XPBcgl4utm/s320/1017.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
พระสงฆ์ที่หลวงพ่อพระราชพรหมยานได้เคยสนทนา หรือเป็นสหาย ได้แก่&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
1. พระครูวิหารกิจจานุการ (ปาน โสนันโท) วัดบางนมโค อำเภอเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา : &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ท่านเป็นปฐมาจารย์ ผู้สั่งสอนเป็นองค์แรก สอนกรรมฐานทุกตอนจนถึงระดับนิพพาน และพยายามฝึกฝนให้จนมีความเข้าใจในการปฏิบัติกรรมฐานจนมี ความเข้าใจ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
2. หลวงพ่อเล็ก เกสโร วัดดบางนมโค อำเภอเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา : อาจารย์ที่สองรองจากหลวงพ่อปาน เป็นตัวแทนหลวงพ่อปาน ในการควบคุมดูแลในการปฏิบัติเบื้องต้นท่านอยู่วัดบางนมโค เช่นเดียวกัน &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
3. พระครูอุดมสมาจารย์ วัดน้ำเต้า อำเภอบางบาล จังหวัดพระนครศรีอยุธยา &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
4. หลวงพ่อปั้น วัดพิกุล อำเภอบางบาล จังหวัดพระนครศรีอยุธยา &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
5. หลวงพ่อสุ่น วัดบางปลาหมอ อำเภอบางบาล จังหวัดพระนครศรีอยุธยา &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
6. หลวงพ่อจง วัดหน้าต่างนอก อำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
7. พระครูรัตนาภิรมย์ วัดบ้านแพน อำเภอเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา :พระอุปัชฌาย์ของหลวงพ่อพระราชพรหมยาน &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
8. หลวงพ่อเนียม วัดน้อย อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
9. หลวงพ่อโหน่ง วัดคลองมะดัน อำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
10. หลวงพ่อเรื่อง วัดใหม่พิณสุวรรณ อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
11. พระครูสุวรรณพิทักษ์บรรพต เจ้าคณะ 11 วัดสระเกศ จังหวัดพระนคร &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
12. สมเด็จพระสังฆราช (อยู่ ญาโณทัย) วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร จังหวัดกรุงเทพฯ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
13. สมเด็จพระพุฒาจารย์ (นวม) วัดอนงคาราม จังหวัดกรุงเทพฯ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
14. ท่านเจ้าคุณ พระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) วัดปากน้ำภาษีเจริญ จังหวัดธนบุรี &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
15. ท่านเจ้าคุณ พระธรรมปาหังสณาจารย์ อดีตเจ้าอาวาส วัดประยุรวงศาวาส ธนบุรี &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
16. ท่านเจ้าคุณ พระมหาโพธิวงศาจารย์ เจ้าอาวาส วัดอนงคาราม จังหวัดธนบุรี &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
17. พระเดชพระคุณ สมเด็จพระพุฒาจารย์ อดีตเจ้าอาวาส วัดอนงคาราม จังหวัดธนบุรี &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
18. พระอาจารย์เกษม วัดดาวดึงสาวาส จังหวัดธนบุรี &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
19. พระอาจารย์ทอง วัดราษฎรสุนทรเจริญ อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
20. ท่านอาจารย์สุข (เป็นฆราวาส) ตำบลแพงพวย อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
21. พระเทพวิสุทธิเวที (ไสว สุจิตฺโต ป.ธ.6) อดีตเจ้าอาวาสวัดอนงคาราม จังหวัดกรุงเทพฯ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
22. พระราชวิสุทธิเมธี (พระมหาวิจิตร วิจารโณ; พระศรีวิสุทธิโสภณ ในสมัยนั้น) วัดอนงคาราม จังหวัดกรุงเทพฯ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
23. พระมงคลชัยสิทธิ์ (พระครูวิชาญชัยคุณ ในสมัยนั้น) วัดปากคลองมะขามเฒ่า อำเภอวัดสิงห์ จังหวัดชัยนาท &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
24. พระวิสุทธาธิบดี วัดไตรมิตร จังหวัดกรุงเทพฯ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
25. พระราชอุทัยกวี จังหวัดอุทัยธานี &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
26. สมเด็จพระพุฒาจารย์ (เสงี่ยม จันทสิริ) &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
27. พระครูปิยรัตนาภรณ์ (บุญรัตน์ กันตจาโร) วัดโขงขาว ตำบลบ้านแหวน อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
28. หลวงปู่ชุ่ม โพธิโก วัดไชยมงคล(วัดวังมุย) จังหวัดลำพูน &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
29. พระครูสุคันธศีล (หลวงปู่คำแสน) วัดสวนดอก จังหวัดเชียงใหม่ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
30. หลวงปู่แหวน สุจิณโณ วัดดอยแม่ปั๋ง(ดอยม่อนเวียง) อำเภอพร้าว จังหวัดเชียงใหม่ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
31. หลวงปู่คำแสน คุณาลังกาโร วัดป่าดอนมูล สันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
32. หลวงพ่อทืม(หลวงพ่อบุญทืม พรหมเสโน) วัดจามเทวี จังหวัดลำพูน &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
33. พระครูสันติวรญาณ(หลวงพ่อสิม) วัดถ้ำผาปล่อง เชียงดาว &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
34. พระครูพรหมจักสังวร (พระสุพรหมยานเถระ; ครูบาพรหมจักโก) วัดพระพุทธบาทตากผ้า อำเภอป่าซางจังหวัดลำพูน &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
35. พระครูภาวนาภิรัตน์ (พระสุธรรมยานเถระ; ครูบาอินทจักรรักษา) วัดวนาราม(วัดน้ำบ่อหลวง) อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
36. พระครูพัฒนกิจจานุรักษ์ (ครูบาชัยยะวงศาพัฒนา) วัดพระพุทธบาทห้วยต้ม อำเภอลี้ จังหวัดลำพูน &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
37. พระพุทธโฆษาจารย์ วัดสามพระยา จังหวัดกรุงเทพฯ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
38. สมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสโณ ป.ธ.9) วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
39. พระครูวรเวทย์วิสิฐ (ครูบาธรรมชัย) วัดทุ่งหลวง อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
40. พระภาวนาปัญญาวิสุทธิ์ (อำพัน บุญ - หลง) วัดเทพศิรินทราวาส จังหวัดกรุงเทพฯ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
41. หลวงปู่บุดดา ถาวโร วัดกลางชูศรีเจริญสุข อำเภอบางระจัน จังหวัดสิงห์บุรี &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
42. สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ วัดราชผาติการาม จังหวัดกรุงเทพฯ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ยังคงมีพระสงฆ์อีกมากรูปในชั่วชีวิตของพระราชพรหมยานฯ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: blue;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;ประสบการณ์&lt;/span&gt;ของผู้ที่ปฏิบัติตามคำแนะนำของหลวงพ่อ&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: blue;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: blue;&quot;&gt;ที่ได้รับผลในปัจจุบันนี้&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
ผู้ถาม : &quot;หลวงพ่อครับ ผมก็คิดเรื่องการเรื่องงานเป็นประจำเลยครับ ทีนี้อยากถามว่ากรรมฐานบทไหนที่ทำให้ค้าขายดีครับ..?&quot; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงพ่อ : &quot;อ๋อ... ก็บทค้าขายราคาถูกซิ เขาขายหนึ่งบาท เราขายห้าสิบสตางค์ รับรองพรึบเดียวหมด บทนี้ดีมาก เพราะเมตตาบารมีไงล่ะ&quot; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ผู้ถาม : &quot;โอ้โฮ.. ตรงเปี๊ยบเลยหลวงพ่อ..&quot; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงพ่อ : &quot;ยังมีอีกนะ ถ้าบทที่สองดีกว่านี้อีก จาคานุสสติ แจกดะเลย&quot; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ผู้ถาม : ( หัวเราะ ) &quot;โอ...บทนี้น่ากลัวจนแย่เลย&quot; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงพ่อ : &quot;ไอ้เรื่องค้าขายดีมีคาถาตกอยู่บทหนึ่ง&quot; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ผู้ถาม : &quot;เดี๋ยวผมขอจดก่อนครับ&quot; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงพ่อ : &quot;ไม่ต้องจดหรอก คาถามหาโต๊ะ มหาโต๊ะนี่สมัยนั้นบวชด้วยกัน มีโยมคนหนึ่งแกหาบข้าวแกงมาขาย หาบไปตั้งแต่เช้ากลับมาบ่าย มันก็ไม่หมด &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
วันหนึ่งมหาโต๊ะยืนล้างหน้าอยู่ที่หน้าต่างแกก็บอก &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&quot;ท่านมหา มีคาถาอะไรดี ๆ ทำน้ำมนต์ให้ทีเถอะจะได้ขายหมดเร็ว ๆ &quot;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
มหาโต๊ะแกไม่ใช่นักคาถาอาคมกะเขานี่ ก็นึกไม่ออก แต่ไอ้นี่น่าจะดีว่ะ &quot;อนัตตา&quot; แกนึกในใจนะ แกไม่ได้บอก แกก็เอาน้ำล้างหน้าพรม ๆ ยายนั่นแกก็กลับไป พอสาย ๆ แกก็กลับ ปรากฏว่าหมด&quot; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ผู้ถาม : &quot;อะไรหมดครับ...?&quot; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงพ่อ : &quot;ของหมด ข้าวแกงหมด แต่หม้อยังอยู่ หาบยังอยู่และคนหาบก็ยังอยู่ แหม..นี่ต้องให้อธิบายให้ละเอียดเลยนะ&quot; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ผู้ถาม : ( หัวเราะ )&quot;คือสงสัยครับ&quot; &lt;br /&gt;
หลวงพ่อ : &quot;ก็เป็นอันว่าวันต่อมา โยมคนนั้นแกก็มาหาเรื่อย ๆ แกก็สังเกตมหาโต๊ะ ในที่สุดมหาโต๊ะต้องทำน้ำมนต์ด้วยคาถาบทนี้เอาไว้ที่บูชา แกก็ไปขายหมดทุกวัน ก็แปลกเหมือนกันเพราะจิตตรงใช่ไหม .. อนัตตา นี่เขาแปลว่าสลายตัวไงล่ะ&quot; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ผู้ถาม : &quot;ลูกหลานเอาไปใช้ได้ไหมครับหลวงพ่อ..?&quot; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงพ่อ : &quot;ปู่ย่าตายายก็ใช้ได้&quot; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ผู้ถาม : ( หัวเราะ )&quot;แล้ว คาถาพระปัจเจกพุทธเจ้า ใช้ได้ไหมครับ...?&quot; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงพ่อ : &quot;ความจริงคาถาพระปัจเจกพุทธเจ้าของเขาก็ดี เขาขายของแล้วก็พรมตั้งแต่ตอนเช้า ถ้าตั้งร้านก็พรมหน้าร้านตั้งแต่เช้าตรู่ ตอนล้างหน้านั่นแหล่ะ ทำตอนนั้น เอาน้ำ ล้างเสกด้วยคาถาพระปัจเจกพุทธเจ้า เสกแล้วพอล้างหน้าเสร็จก็พรม ตอนพรมก็ว่าไปด้วยนะ&quot; &lt;br /&gt;
ผู้ถาม : &quot;บางคนก็บอกว่า ถ้าว่าคาถา มหาปุญโญ มหาลาโภ ภวันตุ เมฯ ก็จะมีลาภมาก..?&quot; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงพ่อ : &quot;มหาปุญโญ เป็นคาถาเสกพระวัดพนัญเชิง เจ้าอาวาสวัดนั้นรูปร่างผอมดำ นั่งเสกด้วยคาถาบทนี้ ๓ ปี ฉะนั้นวัดนั้นจึงมีลาภมาก แล้วต่อมาสมเด็จหรือใครก็ไม่ทราบ ถามว่าเสกด้วยคาถาอะไร ท่านบอกว่า เสกด้วยคาถา มหาปุญโญ มหาลาโภ ภวันตุ เมฯ แล้วท่านก็บอกให้ต่อด้วยคาถาพระปัจเจกพุทธเจ้า มีอยู่รายหนึ่งชื่อ นายแจ่ม เปาเล้ง บ้านอยู่อำเภอดำเนินสะดวก แกเป็นคนจน ทำสวนอยู่ที่บางช้าง ปลูกพริกขายเป็นอาชีพ เพราะอาศัยความจนของแก จึงได้เป็นหนี้เป็นสินเขาอยู่ตั้ง ๒ หมื่น ( นี่พูดถึงเงินในสมัยนั้นนะ เดี๋ยวนี้เป็นเงินเท่าไรก็คิดกันดู ) ตาแจ่มจึงมาขอเรียนคาถาพระปัจเจกโพธิ์ เมื่อได้ไปแล้ว วัน ๆ ไม่ได้ทำอะไรนอกจากท่องแต่คาถาอย่างเดียว นั่งทำอยู่ทั้งวันทั้งคืน &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ข้างฝ่ายลูกเมียของตาแจ่มก็ดีแสนดี ไม่ยอมให้แกทำอะไรเหมือนกัน นอกจากท่องคาถา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&quot;คาถาบทนี้ เขาทำแล้วรวยนี่ ต้องให้มันรวยให้ได้&quot; ลูกเมียแกว่าอย่างนั้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ตาแจ่มแกคิดจะเอาอย่าง นายประยงค์ ตั้งตรงจิตร นั่นแหล่ะ? ทีนี้ พอพริกออกดอกออกผลขึ้นมาจริง ๆ ตาแจ่มก็คิดจะขายพริกละ ไอ้พริกของคนอื่นนะ งามสะพรั่งมีพริกเยอะแยะ มองดูหนาทึบ ไปหมด ส่วนพริกของตาแจ่มพิเศษกว่าเขา มียอดหงุก ๆ หงิก ๆ เม็ดก็บางตา มองดูโปร่ง ๆ ดูท่าทางแล้วเห็นจะขายได้ไม่กี่สตางค์&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
อีตอนเก็บนี่ซิ คนอื่นเก็บพริกได้กองใหญ่เท่าไร ตาแจ่มก็เก็บได้กองโตเท่านั้น เห็นพริกบาง ๆ ยอดหงุกหงิก ๆ นั่นแหล่ะ เขาเก็บได้เท่าไร ตาแจ่มก็เก็บได้เท่านั้น มาถึงตอนขาย เจ๊กชั่งของคนอื่นได้ ๑ หาบ พอมาของตาแจ่มกลับเป็น ๒ หาบ ทั้ง ๆ ที่กองก็โตเท่ากัน เจ๊กหาว่าตาแจ่มโกง คิดว่าเอาทราบใส่เข้าไปในกองพริกเป็นการถ่วงน้ำหนักเลยเอะอะโวยวายใหญ่ ปรากฏว่าเม็ดดินเม็ดทรายที่เจ๊กว่า นั้นหาไม่ได้เลย เล่นเอาเจ๊กแปลกใจ แต่ก็ต้องซื้อไปตามนั้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พริกของคนอื่นเขาเก็บกัน ๒ - ๓ ครั้ง ก็หมดแล้วครั้งแรกมาก ครั้งที่สองได้มากหน่อย พอครั้งที่สาม เก็บได้อีกเพียงเล็กน้อยเป็นอันว่าหมดกัน ต้องถอนต้นพริกทิ้งแล้วปลูกกันใหม่ ส่วนพริกของตาแจ่มไม่เป็นอย่างนั้น ต้องลงมือเก็บกัน ๖ ครั้งถึงได้หมด พริกที่ได้แต่ละครั้งก็มีปริมาณเท่า ๆ กัน นี่ไอ้พริกใบหงุกหงิก ๆ นั้นแหละ เก็บกันซะ ๖ คราว ผลที่สุด พริกของตาแจ่มก็กลายเป็นของอัศจรรย์ แถมเจ๊กยังตีราคาให้สูงกว่า พริกของคนอื่นเสียอีก เพราะว่า &quot;เมื่อส่งไปแล้วเป็นพริกที่มีค่า ทางโน้นเขาให้ราคาสูง&quot; ปีนั้นจึงใช้หนี้สองหมื่นหลุดหมด แถมยังมีเงินเหลืออีกตั้งสองหมื่น&quot; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
( นี่เห็นไหม... ถ้าหากว่า ท่านภาวนาคาถาบทนี้อยู่เสมอ ท่านอาจจะรวยกว่านายแจ่มก็ได้นะ ) &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ต่อมามีผู้นำคาถา อนัตตา ไปปฏิบัติหลังจากที่หลวงพ่อแนะนำไปแล้ว เขาผู้นั้นได้เข้ามารายงานกับหลวงพ่อว่า &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&quot;หลวงพ่อครับ อนัตตา แจ๋วเลยครับ อัศจรรย์มาก ตอนบ่ายวันนี้ฟลุ๊คมาก ของที่ผมขายฝรั่งซื้อคนเดียว ๑,๖๐๐ บาท ไม่เคยมีปรากฏเลยครับ&quot;&quot; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&quot;อาจารย์ทำยังไงล่ะ.. อาจารย์ใช้แบบไหน จึงมีผลตามลำดับ... จะได้แจกจ่ายคนอื่นเขาบ้าง&quot; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ผู้ถาม : &quot;อันดับแรกตักน้ำใส่แก้ว แล้วนำไปไว้หน้าพระพุทธรูปที่โต๊ะหมู่บูชา แล้วชุมนุมเทวดาไหว้พระบูชาพระตามหลวงพ่อกล่าวนำ มีมนต์อะไรก็สวดไป ของผมสวดยาวหน่อย เมื่อสวดเสร็จแล้ว ก็อาราธนาบารมีพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระปัจเจกพุทธเจ้า พระอรหันต์ทั้งหลาย พระอริยสงฆ์ทั้งหลาย แล้วก็มาหลวงปู่ปาน แล้วมาหลวงพ่อ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เสร็จแล้วเช้าตื่นมาก็กราบแก้วน้ำ ๕ ครั้ง แล้วก็เอามาที่ห้องน้ำ แบ่งครึ่ง ครึ่งหนึ่งใส่ขันสำหรับล้างหน้า ก่อนจะแบ่งก็ตั้งจิตให้ดี ว่านะโม ๓ จบ แล้วก็ว่าคาถานี้อีกครั้งหนึ่ง เท่าที่ใช้ก็ใช้คาถา มหาปุญโญ มหาลาโภ ภวันตุ เม ฯ แล้วก็มาว่า คาถาพระปัจเจกพุทธเจ้า เมื่อว่าเสร็จแล้วก็บอก &quot;อนัตตา ขายเกลี้ยง&quot;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
อีกครึ่งหนึ่งเราแบ่งมาแล้วก็ว่า คาถาวิระทะโย ไป แล้วก็พรมตู้อะไรต่าง ๆ แล้วก็ลงท้าย &quot;อนัตตา ขายเกลี้ยง ๆ ๆ&quot; แม้แต่หน้าร้านก็พรมออกไปเลย ถ้าใครเดินมาถูกน้ำมนต์ปุ๊บอยู่ไม่ได้ ต้องมาซื้อ อันนี้ได้ผลดีครับ&quot; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงพ่อ : &quot;อ้าว.. จำได้ไหมล่ะ อันนี้ก็ดีมีประโยชน์นะ ควรจะนำไปใช้ทุก ๆ คนนะ ฉันบอกให้อาจารย์เขาไปทำ ท่านทำแล้วผลมันเกิดขึ้นทุกวัน&quot; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ผู้ถาม : &quot;แล้วถ้าฟลุ๊คอะไรเป็นพิเศษละก้อ เวลาจุดธูปเทียนหรือพรมน้ำมนต์ มันจะมีขนลุกซู่ซ่า ถ้าซู่มากละ มาแน่&quot; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หลวงพ่อ : &quot;อ้อ..กำลังปีติสูง ใช่ เพราะซู่ซ่านี่เจ้าของมาแสดงให้ปรากฏ ถ้านึกถึงท่านจริง ท่านเข้ามาช่วยจริงก็ถือว่าเป็นอาการของปีติ เมื่อสัมผัสแล้วทางจิตใจก็เกิดปีติ ความอิ่มใจเกิดขึ้น ขนลุกซู่ซ่ามาก การแสดงออกตามอาจารย์พูดน่ะถูก ถ้าหากว่าสัมผัสน้อยก็มีผลน้อยหน่อย แต่ก็ดีกว่าปกติ สัมผัสมากก็มีผลมากหน่อย ปัจจุบันทันด่วน อันนี้ถูกต้อง ถ้าทำขึ้น หนักจริง ๆ นะ ถ้าขายของเป็นน้ำหนัก น้ำหนักจะสูงขึ้น แล้วก็ไม่สูงแต่ของเรา เอาไปขายคนอื่นต่อก็สูง นี่เขาทำมาแล้วนะ คนที่ไทรย้อยแกขายข้าว ไปซื้อข้าวมาวันนี้ พรุ่งนี้จะเอาไปขึ้นโรงสี แกก็พรมน้ำมนต์ก่อน พอถึงบ้านก็พรมน้ำมนต์หน่อย พอขึ้นโรงสีปรากฏว่าน้ำหนักสูง &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ถ้าหากว่าของที่เก็บไว้ในปี๊บในถงในอะไรก็ตาม จะมีปริมาณสูง &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เมื่อก่อนหลวงพ่อปานท่านบอก เอาข้าวใส่ยุ้งฉางให้เรียบร้อย ตวงให้ดี แล้วนับให้ดี ทำมาจนกว่าจะถึงฤดูออกมาใช้มาขาย แล้วตวง มันจะมากทุกคราว &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
จำเอาไว้นะ ถ้าปฏิบัติ ทุกคนจะไม่จน ฉันอยากให้ทุกคนรวย ฉันจะได้รวยด้วย พระแช่งให้ชาวบ้านจนก็ซวย พระไม่มีกินน่ะซิ&quot; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: red; font-size: large;&quot;&gt;คาถาเงินล้าน&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ตั้ง นะโม ๓ จบ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สัมปจิตฉามิ คาถาสนองกลับ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
นาสังสิโม คาถาพระพุทธกัสสป&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
บทแรก &quot;พรหมมา จะ มหาเทวา สัพเพยักขา ปะรายันติ&quot; อันนี้ตัดอุปสรรคที่ลาภจะมาแต่เขามาบอก ว่ามีผลแน่นอน คือว่า แกจะไม่ยอมให้ลูกแกจน พูดง่าย ๆ ก็แล้วกัน พระพุทธเจ้า ก็ทรงยืนยันบอกว่า ให้ หมด&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
บทที่สอง &quot;พรมหมา จะ มหาเทวา อภิลาภา ภะวันตุเม&quot; คาถาบทนี้เป็นคาถาเงินแสนของท่าน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
บทที่สาม &quot;มหาปุญโญ มหาลาโภ ภะวันตุ เม&quot; บทนี้เป็นคาถาปลุกพระวัดพนัญเชิง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
บทที่สี่ &quot;มิเตพาหุหะติ&quot; เป็นคาถาเงินล้าน&lt;br /&gt;
บทที่ห้า &quot;พุทธะมะอะอุ นะโมพุทธายะ วิระทะโย วิระโคนายัง วิระหิงสา วิระทาสี วิระทาสา วิระอิตถิโย พุทธัสสะ มามีมามะ พุทธัสสะ สวาโหม&quot; เป็นคาถาพระปัจเจกพุทธเจ้า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
บทที่หก &quot;สัมปติฉามิ&quot; บทนี้เป็นบทเร่งรัดบทสุดท้าย&lt;br /&gt;
บทที่เจ็ด &quot;เพ็ง ๆ พา ๆ หา ๆ ฤา ๆ&quot; พระปัจเจกพุทธเจ้า มาบอกหลวงพ่อเมื่อ พ.ย. 33 เป็นภาษาโบ ราณ แต่เทียบกับภาษาไทยอ่านได้อย่างนี้ เป็นคาถามหาลาภ มีผลยิ่งใหญ่มาก ทั้งหมดนี้ต้องสวดเป็นบท เดียวกัน บูชาเรื่อย ๆ ไป การบูชาถ้าบูชาเฉย ๆ มันเป็นเบี้ยต่อไส้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
คาถา ว่า 9 จบ หลวงพ่อบอกว่า ถ้าว่า 9 จบเป็นเบี้ยต่อไส้ จะว่ามากกว่านั้นก็ได้ แต่ถ้าท่องจนเป็นสมาธิหรือได้ญาณจะได้ผลดีมาก อย่าลืมถ้าอยากจะให้ได้ผลต้องท่องจนเป็นสมาธิและใส่บาตรทุกวัน ถ้าไม่ว่างก็ใส่บาตร วิระทะโย ที่วัดแจก แล้วถ้าว่างจะนําไปถวายก็สุดแล้วแต่ท่านหรือสิ้นเดือนก็นําไปถวายที่บ้านสายลมก็ได้ อันนึ้ลูกศิษย์หลวงพ่อที่เคยปฏิบัติจนสําเร็จกล่าวให้ผู้เขียนฟังนานแล้ว &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ความสามารถหลวงพ่อในวัยเด็ก &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
บันทึกโดยคุณปรุง ตุงคะเศรณี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
คืนวันที่ 16 ธันวาคม 2526 ก่อนเวลานั่งกรรมฐานหลวงพ่อท่านไม่ได้ลงสอน และท่านได้คุยกับเราเรื่องเมื่อตอนเด็กๆอยู่ที่ โรงเรียน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
1พระเดขพระคุณหลวงพ่อชอบเล่นกีฬา ฟุตบอลและสามารถเตะจากประตูที่ยืนโด่งเข้าไปประตูตรงกันข้ามได้(โหสุดยอด)และหัดอยู่ไม่นานก่อนที่จะสามารถเตะได้เช่นนี้ท่านเตะกับเพื่อนอีกหนึ่งคนผลัดกันเตะโดยอยู่คนละด้านตรงหน้าประตูและเพื่อนก็สามารถเตะเข้าประตูตรงที่ท่านยืนอยู่ได้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
2. ท่านเคยลงแข่งขันเป็นนายประตู และเตะแบบข้อหนึ่ง เตะเข้าประตูฝ่ายตรงข้ามคือเพื่อนที่ซ้อมเตะมาด้วยกันนั้นก็สามารถเตะเข้าประตูที่ท่านรักษาได้เหมือนกัน เมื่อลงเล่นเตะได้ประตูเช่นนี้คนละครั้งกรรมการเลยให้ท่านและเพื่อนออกไปนอกสนามเพราะไม่อยากให้เล่นต่อ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
3. ท่านชอบมวยไทย เคยหัดเตะต้นกล้วยที่ตัดยอดและโคนออกแล้ว เอามาตั้งปักไว้และเตะทั้งซ้ายและขวา ต้นกล้วยไม่ล้มท่านบอกว่าครั้งแรกต้นกล้วยไม่ล้มแต่ตัวเราล้ม&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
4. ท่านอบเล่นปามีด สามารถปามีดปาดโคนหรือเครือกล้วยได้ทั้งเครือ ให้ขาดตกลงมารับได้สบาย ท่านเล่าว่าหัดปาเพียงวันเดียวเท่านั้นเข้าใจว่าเป็นของเก่าตามมาท่านพกมีดปา 5 เล่ม ที่พุงตามขอบกางเกงที่พุง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
เคยมีนักเลง 5 คนจะรุมทำร้ายท่านพระเดชพระคุณหลวงพ่อเป็นนักเลงต่างถิ่น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ท่านแสดงปามีดปักผลกล้วยให้ดูและก็บอกว่าแค่นี้ปานัยน์ตาไม่พลาด พวกนักเลงต่างถิ่นรีบหนีไปหมดเลย(ผู้เขียนเคยได้ยินท่านเล่าเหมือนกันท่านสามารถใช้มีดปามะม่วงให้ตกลงมาได้โดยให้ชี้ว่าต้องการลูกไหน)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
5. หัดว่ายน้ำข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา ที่ท่าราชวรดิฐหัดว่ายไปอยู่จนสามารถว่ายไปกลับข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา 20 เที่ยวอย่างแบบสบายๆ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ที่มา เวปแดนพระนิพพานและหนังสือตามรอยพระพุทธบาทเล่ม 4</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://prarayong.blogspot.com/feeds/7225175717030650283/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://prarayong.blogspot.com/2010/05/blog-post_4798.html#comment-form' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default/7225175717030650283'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6864784004799676026/posts/default/7225175717030650283'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://prarayong.blogspot.com/2010/05/blog-post_4798.html' title='ประวัติหลวงพ่อฤาษีลิงดํา วัดท่าซุง อุทัยธานี'/><author><name>Bermudathai</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12914619930850707848</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjFKtuzAzKV0bhbH9B23Tw2wqUmnnWpiZsIEzYVu4ZiqYRn2UYjtV1AOp86bIJqhwtyaE5nQhXky4rPJG5uqCw1PvwX0lWQ59xAuQdRFTv-evAM-e5lThiWyDZGmHWJBZY/s220/spd_20100122132257_b.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgkDO2msbSBt_IPpXQ_SjzNsTbBX81XXdQvcRp8wsbffauaVYU4RaG65Z6n7x8_3lXnn-ibfCOdoF9YFBplnXfP9M6PW5PL5-n1dV6co13EehQ_7_1tymnpIjJ5hyphenhyphen2Cx6Gzr-jXi17-Fg5h/s72-c/1012.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>1</thr:total></entry></feed>