@YusufSonmezz

Kaybedenler Kulübüne Hoş Geldiniz

2012-02-01T00:18:00.003+02:00

Çok sevdiğimin farkına vardım. Neyi ya da kimi sevdiğimi bir türlü anlayamadan çok sevdim. Kimi sevdiğimi bir anlasam ayaklarına kapanıp yalvaracak kadar çok hem de. Sırf beni kurtarması için. Çünkü çekilecek bir şey değil bu. Katlanılacak dert değil.

Gördüğün her kıza yazılmaya başlarsın. "Aha bu ulan işte" dersin. Bir sürü dil dökerken farkedersin; "ulan geberse umurumda olmaz" derken, hiç bi anlam ifade etmediğini. Tek sorun geçmişten kalan kanayan yaran. Siktir olup gittiğim zaman hem onda hem kendimde açtığım o derin yara. Sevgi filan da değil içindeki. Güçsüz görünmemek için yaralarını kapatmaya çalışırken yarabandı yapacak bir kalp arayışı.

İşte bu yüzden yazdığımı anladım. Kimsenin kalbini kırıp basitleşmemek, onlardan farklı olmak için yazıyorum. İçimdeki kini kusmak için, sinirimi dökmek için yazıyorum. Üzüntüler, yenilgiler paylaştıkça azalır. Azaltmak için yazıyorum.

Öylesine değil, ölesiye seviyorduk. Evet bu sefer giden ben oldum. Neden mi?

Siz hiç aşık olduğunuz birine yakıştırdınız mı mutsuz geçireceğiniz bi hayatı? Mutluluklarla bezediğiniz hayallerinizdeki kişiyle tüm hayatınızı mutsuz sürdürmeyi? Gözlerinize baktığında aşktan eriyip gidecek gibi olan sevgilinizin ilerde gözlerinize bakınca içini bile ısıtamayacak olmayı kabullenebiliyor musunuz?

Saçma bahaneler, soğuk tavırlarla oldu gidişim. Oysa nasıl da aşıktım. Adını duyduğumda içimdeki sancılardı en büyük şahidi.. Bazen her gidiş bir vazgeçiş değil, kurtarıştır. Bir nevi ölüm döşeğindeki adamın çocuğunu kendinden soğutmak için yaptığı gibiydi. Belki anlamsızdı. Fakat sırf sevdiğin için gitmek zorunda kalırsın ya bazen. İşte o bu. Ve ardından gelen okunmaya değmeyecek kadar saçma bir yazı... Evet farkındayım şu an, tamamen zaman kaybı. Oysa ben hayallerimi kaybettim onunla birlikte.

Kırmızı elbisesini aldığım ama ona bir türlü gösteremediğim doğmamış kızımızı kaybettim.
Sırf elini tutmak için 3 saat boyu geçtiğim yolları kaybettim.
Onu Beşiktaşlı yapmayı başardıktan sonra gideceğimiz Fener Beşiktaş derbisinin biletlerini kaybettim.
İşe giderken kravatımı bağlayacak, işten geldiğimde boynuma atlayacak kadar çok özleyen o kadını kaybettim.
Geceleri İstanbul'un iki ayrı ucunda iki ayrı yatakta birbirimize sarılıp yatarken attığım mesajları kaybettim.

hoş geldiniz efendim burası kaybedenler kulübü.

Başlığı Olmayan Aşk

2012-01-21T10:52:00.002+02:00

Duvarımın bi köşesinde, telefonumun ekranında, bilgisayarımın ekranında onun resmi.. Önümde ağzına kadar dolu küllük, yanında acı bir çay ve saat 06.12 günlerden Cumartesi. O hepsinden önemlisi beynimin her lobunda çığlık çığlığa. Yüzü ve hayali nerede çok iyi biliyorum ama onun nerede olduğunu, aklına kimin olduğunu, rüyalarında ,arkadan geçen bi figüran misali, var mıyım yok muyum onu bile bilmiyorum.. Bugün aşkın en acı günlerinin başladığı gün. Bugün yerin dibine girişimin ilk günü. Yıllardır aşk acısıyla oynadığım kovalamacada yakalandığım gün.. Ayakta uyumuş gibi daldığım hayalden sol gözüme kaçan sigara dumanının verdiği yanma hissiyle biraz tepki verip tekrar daldığım zamanlar işte..

Eş dost "git konuş abi olursa olur zaten", "bence yüz yüze konuşmanız lazım" gibi masumane yol göstermeye çalışıyorlar. Ama bilmiyorlar ki sadece gözlerime bakınca konuşmayı unuttuğumu.

İnsan aşkta aşık olduğu kişiyi kendinden çok üstün olduğunu düşündürecek kadar çok sevdiğinde kaybeder..

Ehliyetim olmadan, araba kullanmayı bilmeden bi arabam olması kadar anlamsız zaten benim olması. Kendimi nasıl sevdireceğimi bilmeden, içindeki acıları, kalbindeki zayıf noktaları, aklında ve rüyalarında kimi beslediğini kime kin beslediğini bilmeden ne kadar zaman benim kalabilirki? Oysa herkes onu çok istediğimi sanıyor.. Sevmek, aşık olmak illa onun elini bırakmadan saatlerce yürümek veya tutunulası gözlerine hiç bıkmadan bakmak değilki.. Aşk dediğimi o yanında olmadan bunları yapabilmek.

Belki de sizi o kadar seviyordur ki aşırı sevgisi sevgi eşiğini aştığı için sevmediğini sanıyordur, olamaz mı? Tabi ki olamaz. Siz hiç hoparlöre yakın olduğu için çıkan manyetik sesle umutlanıp operatörün bile mesaj göndermediği kadar yalnız kaldınız mı? Yazdığı sözleri, dinlediği şarkıları ezberlediğimi biliyorum. Eminim kendisi bile aklında tutamıyordur.

"Banane senin aşk acından" da diyebilirsiniz doğal olarak. Benim de elimde olan bir şey değil. Gidip ona sulanan, yakınında olan, aklında olduğunu düşündüğüm çocukları dövmek yerine yazarak, şarkı dinleyerek rahatlıyorum.

Öyle bir sevmek düşünün ki, neyse vazgeçtim ben bile düşünemiyorum bunu. Hayat bazen çok "Biz dört kişiyiz gardaaş !"

Aşkın Sonu Hüzünlü Bir Masal

2012-01-01T20:36:00.003+02:00

"Şimdi burda olsa neler neler yaparım. Önce sarılırım sımsıkı. Günlerce bırakmayacak gibicesine. Yanaklarını, dudaklarını morartana kadar öperim. Sonra yanına yatar başını göğsüme koyar sarılır uyuruz. O uyusun ben onu izliyim hatta. Saçlarını okşayayım. Nefesini yüzümde hissedeyim. Tam dayanamayıp öperken uyansın o da öpsün sıcacık. Tekrar sarılsın hiç bırakmasın. Kalkalım birlikte yemek yapalım. Dizime yatsın ellerimle yedireyim. O yemeği yesin ben onun ellerini yiyim. Bi aşk filmi koyalım. Önce birbirimize sarılalım battaniyeyi de kendimize sarılalım izleyelim filmi. Birlikte ağlayalım. Son öpüşme sahnesinde biz onlardan daha gerçek öpelim birbirimizi. Hatta dünya dursun tek gerçek o olsun. Hiç bitmesin. Kokusu kendimden geçirsin beni. Silsin gözyaşlarımı. "Sen ağlarsan ben kan revan içinde olurum" desin. Bitmesin hiç bu mutluluk." diye düşünürken uyuyakalmışım. Sarıldığım yastık yataktan düşmüş çoktan.

O bile kaldıramadı demek bu hayali. Sen de kaldıramamıştın oysaki. Gidişin bu yüzden değil miydi? Kiminin götüne rahat batar kimin gönlüne mutluluk. Sana batan neydi? Bunu sen de çok iyi biliyosun, benden sonra kimse benim kadar sevmedi seni. Evet senden çok seven oldu beni ama seni benden çok seven olmadı. "Olmayacak, olmaz, olamaz!" demiştim sana. Ben de senden başkasını sevemedim gittiğinden beri. Gerek de yok zaten. Çünkü hala seviyorum seni. Seni sensiz seviyorum. Hayalin ve bir yastık sadece sımsıcak ellerini veremiyor bana. Geri kalan her şey aynı. Bir de nefesini yüzümde hissederek duyduğum o "seni seviyorum"u vermiyorlar. Olsun. Sen de pek söylemezdin zaten.

Rüya da olsan, hayal de olsan, gerçek de olsan gelme artık. Hiç değilse hayalin aldatmıyor. Hatta ölmeni istiyorum. Hiç değilse yattığın yer belli olur.

Aşkın Düğmeleri

2011-12-31T21:13:00.002+02:00

Aşk on saniye yaşar demiştim. Evet hala öyle aslında. Zaten mesela o on saniyeden sonrasında yaşatabilmek. Bi insana fotoğraflarını merak edip göz gezdirdikten sonra bile aşık olabilirsin. İşte o 10 saniye geçer de senin içinde hala saf bi sevgi varsa koş peşinden asla bırakma. Aşk peşinden koşunca, içinde o garip hissi beslediğin kişinin ummadık anlarda karşısına çıkınca güzel.

Yeni yıl geliyor ve herkes yeni yıla girerken eski sevgilisinden mesaj geleceğini düşünüyor. Koca bi yıl seni takmamış birinin senenin son anlarında aklına gelebileceğini düşünecek kadar zavallı olmayı bırak. Aşk havada buram buram kokuyor. Kalbini kanalizasyondan çıkar ve biraz temiz aşk doldur içine. 1 kere aşık olmaz insan. 1 kere çok aşık olur sadece. Gerisi rutindir. Aşk insan için. Sevdikçe hissedersin yaşadığını.

Her şey geçer hayat kalır. Hayatına anlam yüklemeye devam et. Çok yaşamıyosun bari çok sev. Sevdirdiğin kadar seviliyosan insanlardan soğutma kendini. Mutlu ol, mutlu et. Ne için yaşıyoruz ki şu dünyada? Sabahtan akşama kadar çalıştığın ders, akşamın bi saati çıktığın işin; mutluluğa ulaşmak için değil mi?

Çikolatadan daha tatlı gelen sevdiğine bi yazı yaz. O mutlu olmasa bile sen mutlu olacağına inan. Ki o da mutlu olacaktır kesin. İnsanları mutlu etmeye bak. Zırvalıyo muyum? Hayır. Tozpembe bakma hayata. Hiç bişey o kadar kolay değil.

Her şey geçer hayat kalır, ölüm bizi alır. İşte bu yüzden geride bırakılan hayrat çeşmelerinden daha değerli insanların kalbine yaydığın sevgi. Ömrünün son zamanlarına gelmiş bi amcanın nasihatleri gibi bunlar farkındayım. Ve o kadar çok duyuyoruz ki sevgiyi, mutluluğu. Ama niye olamıyoruz?

Bize küçüklüğümüzden beri matematiğin, fiziğin, kimyanın çok zor olduğunu söyledi bütün büyüklerimiz. Bu yüzden bize de zor geliyo. O büyüklerimiz bize sevmenin, mutlu olmanın çok kolay, aşkın ise ayıp olduğunu söylediler. Biz sevgiyi mutluluğu çok hafife aldık ve peşinden koşmadık, aşk ayıp dediler diye aşkın yakasını bırakmadık. Şimdi düşün, farkedeceksin. Aşkın yakasını tutman işe yaramaz. Bir araya getirip sevgi ve mutlulukla düğmelersin. İki yakanın bir araya gelmesi dileğiyle, mutlu yıllar.

Nereye Gidiyorsun

2011-12-22T16:57:00.002+02:00

Nereye gidiyorsun? Bir aşk borçlusun bana. Ellerim hala buz gibi, üşüyorum. Ellerimi ısıtacak bi çift el borcun var bana. Şarkılar sensiz ağlıyor hüngür hüngür. Bir mutlu aşk şarkısı borcun var hala. İçimdeki çaresiz çocuk umutsuz.. Işıl ışıl bir bakış borcun var ona. Babası işe giderken ağlayan çocuğa söylenen yalanlar gibi; hemen geri geleceğim de. Masum bi yalan borcun kaldı oysa.

Bana gelmeden önce seni rüyalarda severdim. Şimdi gidiyorsun, rüyalarda da sevemiyorum. Gittiğinden beri rüya görecek kadar uyuyamadım ki. Belki en büyük borcun kısacık bi ninni. Gözlerim akını kaybetti. Pembe gözlüklerle değil, kanlı gözlerle bakıyorum aşkın ufkuna. Bi yanak dolusu gözyaşı borcunu unutmam.

Her gece sırılsıklam olan bir yastık bıraktın bana. Oysaki ıslanan omzun olmalıydı. Teselli edecek bi omuz borçlusun bana.

Kül tablasının içinde duran izmaritinde kalan ruj izinin yeri dudaklarım olmalıydı. Zaten neyi doğru becerebildik ki? Gidişin bile yanlış oldu. Böyle bitmemeliydi belki de. "Bitti, gidiyorum, hoşça kal" dediğinde içim titrememeliydi. Gözlerim dolu dolu olmamalıydı. İçimde annesinin elini bıraktığı için pazarda kaybolan çocuğun yaşadığı korku olmamalıydı. Kaskatı kesilmemeliydim. Tek katı olan kalbim olmalıydı aslında. Taş kesilmeliydi. Olmadı..

Şu an önümde o izmarit, ensemi ürperten o ıslak yastık, aynadan yansıyan kıpkırmızı gözler ve titreyen iki el ayak var. Kalbim? Onu sana çoktan feda ettim.

Günaydın

2011-12-21T18:45:00.002+02:00

Bir "selam naber?" mesajıyla başlar bir aşk bazen. Yavaş yavaş, ağır ağır ilerler muhabbet. Peşinden eğlenceli konuşmalar. Bazı şeyler paylaşılmaya başlanır. Sabah aniden uyanırsın telefon yatağın bi kenarına sıkışmış, mesajlaşırken uyuyakalmışsın. Gözünü bile açamayacak haldeyken tek gözünü aralayarak "günaydın" diye mesaj atarsın. Aslında o mesajda günün aydınlık olmasından başka her şey anlatılır. O öyle içten gelen bir günaydındır ki; sıcaklığı güneşi kıskandırır. Ne "seni seviyorum"lar, ne "ilan-ı aşk"lar gizlidir içinde.

Beğenip gönderdiğin şarkı sözleriyle, okuduğun kitabın orta sayfalarından bi şiirle, karşılaştığın sözlerle anlatmaya çalışırsın aşkını. Günler birbirini kovalarken kalbin de onun peşindedir. An olur bi cesaretle dökersin içindeki her şeyi. Gecen gündüzün olur artık.

Karanlıklar aydınlığa, sonbahar ilkbahara, içindeki soğuk alev alev yakan bir ateşin sıcaklığına ulaşır. Onu gördüğün zaman içindeki kelebekler kıpırdamaya başlar. Elini tutup kokusunu içine doldurduğun o an dünyan değişir.

İşte her güzel şeydeki gibi bunun sonu da geldi. Ayrıldın. Bitti.. Bitmedi. Biter mi? Bitemez. Öyle kolay bitse aşk acısı olmazdı zaten. Ama aşktaki asıl olay senin olmasa da etrafında olmasından mutlu olmaktır. Arada gözlerini kaçırarak baktığını görünce, tesadüfen yalnız kaldığınızda konuşunca, yanından geçince o tanıdık kokuyu aldığında içinde doğan heyecanla hayattan zevk almaktır.

O gitmiştir. Belki başkasına, belki yalnızlığa. Sen gitmezsin. Gidemezsin ki. Ondan başka gidecek bi yerin yok çünkü. Başkasıyla olunca onu aldatacağını düşünürsün. ama unutma ki; aldatmayan erkek beceriksiz değil, ONURLUDUR !

Sevdirdiğin Kadar Sevilirsin

2011-12-20T17:39:00.001+02:00

Bazen çok özlersin. Yanında olsun istersin, gece uyurken hayal edersin. Nefesini içine çeker derin bir of çekersin. Sessizliği hüzünlü şarkıların bozar. Gözünden akan damlalarda bulursun onu. Sabah ezanları okunurken dalarsın uykuya. Ayrı yataklarda, ayrı şehirlerde, aynı kalpte birbirinize sarılıp uyuduğun zamanlar gelir aklına. Akan her damlada hiç değişmeyen o yüz.. Göz kapaklarına kadar kazıdın onu çünkü.

Konuşursun kendi kendine; "onun için atmıyorsa bu kalp neden hala atıyor?". Kim demiş kalbin asıl görevinin kan pompalamak olduğunu. Kalp onu sevmek için var. Ciğerlerin onun kokusunu içine doldurmak, ellerin onun ellerini ısıtmak, dudakların pembe çikolataların tadına varmak için yaratılmıştır. Anatomin değişir var mı ötesi?

"Şarkıların gözü kör olsun" dersin kendi kendine. Şarkılar verir sevginin karşılığını. Ondan görmediğin, göremediğin sevgiyi başkalarının sevgisiyle bir araya gelen kelimelerle doyurursun kalbini. Gözlerinin tetiğine o müzik basar, ağlarsın.

Çok mu şey istedin? Sadece senin için atan bir kalp, içini ısıtan bir ses. Aynılarını vermeye hazırdın oysaki. Ama o da başkası için hazırdı değil mi? Mutluluk o kadar yakın, bi o kadar uzakta.

Bazıları aşkının şiddetinden korkar. Alışmış olduğu yalnızlığı bozan birinin tekrar yalnızlığın acı veren köşelerine itmesinden korkar. Karanlıkta kaybolmaktan, gözyaşlarını pijamasının kollarıyla silecek kadar yalnız olmaktan korkar. Ne yani! "ben yapmamki" deme! Hiç mi bırakıp gitmedin kimseyi? Gitmedim deme kendini kandırırsın. İnsan isteyerek ya da istemeyerek kendince sebeplerden dolayı gidiyor malesef. İstemeyerek gittiysen elbet pişman olup geri dönüyorsun.

Hayat herkese eşit davranmıyor. Bazıları hep mutlu, bazıları hep mutsuz. Ama yine onla mutlu olursun. O kadar zaman geçer ama hep onu seversin be. Başkaları olur. Bu doğanın kanunu. Hiç kimse onun kadar sevilmez.

Aşk acısı çekiyorsan tek suçlu sensin aslında çünkü "Sevdiğin kadar sevilirsin" derler ya; YALAN! Sevdirdiğin kadar sevilirsin ötesi yok. Sevdirdim, seviliyorum. Sevenden eminim. Ama acı çekmeden de büyüyemezsin unutma.

Dibine Kadar !

2011-11-19T18:39:00.002+02:00

Çoğu zaman geri döndüğün için kaybedersin aslında. Her zaman söylediğim gibi;

-Mutluluk insanın içindedir. Sen sadece bu mutluluğu bi nedene, bi kişiye, bi an'a, bi cümleye bağlarsın. Ama bu mutluluk bağlanan bi bedenle bütün olursa mutlu değil, ait olmaya başlarsın.

Birine ait olmak sizi siz olmaktan çıkarır. Hayatınızı ona hediye etmek gibi bir şey bu aslında. Şu dünyada sahip olabildiğiniz en büyük varlığınız aslında hayatınız. Ve emin olun hayatınızı birine verdiğiniz anda sizi ilk başta yerle bir edecek olan da odur. Sadece kendini düşünerek. Evet siz ona elinizdeki her şeyi vermiş olursunuz. Onun için her şeyi yaparsınız, defalarca kez göz yumarsınız, çok sever, çok kıskanırsınız. Gittiğiniz yerlerde, karşılaştığınız gözlerde, içtiğiniz suda, yediğiniz yemekte bile onu ararsınız. Ama yetmez. Nedeni yok yetmez işte. Sevmemiştir sizi, sevmek istemiştir belki ama sevememiştir.

Kim ne derse desin; sizi sevmeyen biri size asla acımaz. Kimisi bunun adını bencillik koyar, kimisi başka başka şeyler. Ama adı bencillikse, bencil olmayan kaybeder.

Çünkü hayat insanların egolarından doğan sebepsiz bi savaştır. Düşünün biraz. Bi sınavda yanınıza tesadüfen sevmediğiniz, belki tanımadığınız biri oturduğunda ondan bakabildiğiniz kadar bakar, ona yardım etmek istemezsiniz.

Uzun lafın kısası sikeni severler, seveni sikerler.

Cem Yılmaz'ın örneği gibi, mutluluk içimizde. Ama bunu bulmak için ortadoğu ülkelerinde yoga yapmak yerine biraz gözlerinizi açmanız yeterli. Her sevgili gider. Evlenirsiniz, eşiniz bile gider. Geriye kalan tek şey, sensin. Gerçek hayata hoş geldin..

İyisin hoşsun bir yokuşsun
Harbiden bayağı bir boşsun
Şarkıya türküye lanet olsun
Anlayamadın ya

Aşk Dedikleri Şey Şizofren Bi Manyak

2011-11-12T22:13:00.002+02:00

Kimi ne kadar sevdiğini, kimin seni ne kadar sevdiğini ve kimi ne kadar sevmen gerektiğini düşündün mü hiç?

Tekerleme gibi sorularla, kutup gibi soğuklarla başlar ayrılık zamanları.. İçinden çıkılmaz çelişkiler, vücudunun her yerinde hissedilen bi titremeye bırakır yerini; sıcacık aşk duyguları. Kalbe gölge düşer ardından. Kırık-dökük, karanlık, dumanaltı olmuş fakir bi şair odasına döner kalp.

Bazen çok seversin. O da sever gibi yapar. Bi yere kadar..

Sevmek ister belki ama sevemez işte. Sevmek bazılarına göre değildir çünkü. Bunu değiştiremeyiz. Çünkü insanları değiştiremeyiz. Zaten değiştirebiliyor olsak önce kendimizi değiştirirdik.

Bazen ummadığın bi anda sevilmeye başlarsın gerçekten. Gözlerin dolu dolu koşarsın hayallere. sarılırsın sıcacık boynuna. Tekrar yanar aşkın parlayan gözleriyle, esmer teniyle, mis kokusuyla, durmadan öpülesi yanakları, bırakılamayan elleriyle.

Aşk bazenlerden ibarettir.

Bazen eski sevgilini hatırlarsın, özlersin. Ama geçer.

Bazen onun için aileni bile görmezsin aslında.

Bazen buz gibi soğukta saatlerce onu bekleyip üşüdüğünü hissetmezsin.

Bazen mesajına cevap vermeden uyuyakaldığı için uyuyamazsın sabaha kadar meraktan.

Ayrılıkla aşkın tavanı arasında o kadar ince bi çizgi vardırki yaşamayan insan tahmin bile edemez.

Ama konu aşksa kuralları tanrı koyar. Yani kıçını yırtmana hiç gerek yok, oluruna bırak ve sadece sev. Saf sev. Temiz sev. Aldatma, aldanma.

Aşk On Saniye Yaşar

2011-09-17T20:00:00.001+03:00

Aşk on saniye yaşar. gerisi sevgidir onun.

Yolda yürürken, ya da otobüste, trende veya bir lokantada hiç tanımadığın birini görürsün. Hayatında ilk defa göz göze geldiğin o kişi senin midende bir yanma, hafif bir baş dönmesi yaratmışsa sende, işte o aşktır.

On saniye sürer bu elektriklenme ve sonra yok olur. Zaten öyle bir hisle uzun süre yaşayabilmen fiziken mümkün değildir. Aşk büyük ateşinin ilk kıvılcımını bırakır böylece. Geride yanan o büyük orman yangınına sevda denir. Sevgi böyle bir şeydir işte. Aşkın o büyük serübeni başlatmasını bekler, sonra iki kişilik bir yolculuğu başlatır hayatının ritminde.

Aşk gibi üstün bir duygu için üstün bir ilişki gereklidir. İnsanoğlu bunu başaramaz. Herkes eksik yaratılır çünkü. Kusursuz olan tek şey; tanrı'dır.

Herkes kavram kargaşası yaşıyor; çünkü insanlar aşkı, sevgiyi hoşlanmayı, ilgiyi birbirine karıştırıyor. Kimsenin kafa yorup düşündüğü yok ki! Ne bulursa, önlerine ne konursa onu yaşayıp, o yaşadığı şeyi de aşk sanıyor.

Bu yüzden de çabuk tükeniyoruz. İlişkilerimizde, küçük olaylara büyük kavgalarla yaklaşıyoruz. Hangi olaya, hangi kavgalarla yaklaşacağımızı öğrendiğimizde ise gecikebiliyoruz bazen. İlişkiler zedeleniyor. Sabırlar tükeniyor...

Araz..

Unutulmuş Dilde Aşk

2011-09-13T21:03:00.001+03:00

Şebo'nun sözlüğündeki unutulmuş dilde başladı aşk. İnsan ağlayarak geldi dünyaya ve ağlayarak uğurladı gidenleri. Adeta ortadan ikiye ayırdı güneşi, gözyaşlarıyla dökülen kırık kalp parçaları..

Bıyıkları yeni terleyen yeni yetme bir delikanlıyken, duygularını kontrol edemeyen şirin bir kızken tanıştı insanlar aşkla. İlk defa yere düşmeden, kavga etmeden, ayak serçe parmağını kapı kenarına çarpmadan canları yandı. Büyükler adına aşk acısı diyorlardı. Anlamsız geliyordu ama hissettiriyordu kendini işte!

Akşam olur olmaz odaya gidip yatmak, yatmak ama uyuyamamak, sabaha kadar hayal kurmak istiyor insan. Günler geçtikçe içten içe büyüyor aşk kalpte. Okulda anlattıkları gibi sadece kan pompalamaya yaramıyormuş aşk. En büyük yangınların ev sahibiymiş.. Kim için, neden çarptığı hiç önemli değil. O heyecan en korkutucu filmde, en hızlı arabada, en tehlikeli lunapark aletinde bile yaşanamaz.

Macera kitaplarındaki serüvenler gibi başlayan aşk bazen durgunlaşıyor, bazense hiç çekilmez oluyordu. Her aşk tarifsiz bir mutlulukla başlayıp derin yaralar bırakan bir acıyla son buldu her seferinde. Fakat başka bir aşkla güneşe merhaba diyeceğimiz günlerin olacağını bilerek biten aşkın ardından karalar bağlamak bir hayli saçma olduğu gibi her seferinde yaşanan, varlığı inkar edilemez bir gerçek. Çünkü aşkın bağımlılık yapan özelliği acıların ardından gelen mutluluktu. Tıpkı yağmurun ardından çıkan gök kuşağı gibi..

Aşkı acısıyla tatlısıyla yaşayın ki aşksız kalmayın. Henüz tanışmadığınız sevgilinizle gök kuşağı renklerinde bir aşk yaşamanız dileğiyle..

benim bir sözlüğüm var unutulmuş bir dil
oysa ki içinde her şeyin anlamı gizli

Tek başına giyinmek..

2011-09-12T16:04:00.001+03:00

"Oranı buranı açıp resim çektir, kim daha popülerse gidip ona yaz, kardeşim dediklerinle sevgili ol, Burgerking'te bir hamburger menüye namusundan ödün ver, Sonra kalkıp bana ulaşılmaz kızı oyna.
Hayırlı İşler." demişler. Kim dediyse ağzına sağlık çok iyi demiş.

Gerçekten aşık olan, bazen ilk defa aşık olan çok arkadaşım seçimlerini böyle insanlarla yaptığı için büyük yanlışlarının bedelini bazen gözyaşıyla, bazen kapanmayan yaralarla, bazen korkak olarak ödüyorlar.

Facebook duvarlarında, twitter'da, sanal ortamda gerçek aşkı arayan bu tiplerin gerçek anlamda aşklarının paralı ve havalı bir tip, ortam ve popülerlik olduğu gerçek aşkı verebilecek olan biriyle aşağılayıcı ve küçümser bir muamele gösterdiğinde, rencide ettiğinde, arkadaşlarıyla arasında alay konusu ettiğinde anlaşılır.

Bu insanlar da akılları başlarına geldiğinde, bazı şeylerin farkına vardıklarında günübirlik aşk(!) yaşamanın bedelibi ödüyorlar. Nasıl mı?

-Adları çıkmıştır,

-Aşkı asla tadamazlar,

"sadece bu kadar mı?" demeyin! aşkı tadamayacak olmaları aslında her şeyin bittiğini anlatır. Aşksız bir hayatta yaşama sevinci olur mu? Hareketli, eğlenceli bir hayat tabiiki güzeldir. Ama yaşanan her şeyin anlamı, yaşamanın anlamı aşkta gizlidir. Kalp sadece kan pompalayacaksa olmasın daha iyi..

Sevişirken beraber çıkardığınız kıyafetleri, sevişme bittikten sonra tek başına giyiyorsunuz değil mi ? Başka sözüm yok.

Tutuklu..

2011-09-11T22:23:00.001+03:00

Bazı insanlar tarihi milattan önce/milattan sonra diye ayırmaz, o'ndan önce/o'ndan sonra olur. Kimi için ondan öncesi boşluktur, kimi için ondan sonrası. Birçoğu aşkta iyi halden müebbet yemiştir, tutuklu kalmıştır. Oysaki o varken aylar yıllar, bir kış günü kadar kısayken o yokken kısa kış günleri, aylar yıllar gibi geçmez olur. Ayrılığın ölümler kadar kan dondurucu soğuğunu ne bir ceket, ne bir ateş kesebilir; sevgilinin hayali kadar.. O'ndan sonra hayallerle yaşamaya başlar insan. Tıpkı arkadaşı olmayan bir çocuğun yastıklarla koltukların arasına inşa ettiği o dünyada tek başına oynadığı evcilik oyunu gibi. Çocukluktan kalma kırık dökük o hayal gücüyle kurduğumuz dünyada hergün daha güçlü hayallerle yaşarız aşkımızı. Bazen yaralarımızı sardıracak kişileri almaya çalışırız, o'nla o kadar doludur ki sığmaz. Hem bomboş hem ağzına kadar dolup taşan bir dünya. Öyle ki sadece boş kaldığımız zamanlarda değil, yürürken, alış-veriş yaparken, derste, işte, hatta arkadaşlarla eğlenirkenz dünyada hergün daha güçlü hayallerle yaşarız aşkımızı. Bazen yaralarımızı sardıracak kişileri almaya çalışırız, o'nla o kadar doludur ki sığmaz. Hem bomboş hem ağzına kadar dolup taşan bir dünya. Öyle ki sadece boş kaldığımız zamanlarda değil, yürürken, alış-veriş yaparken, derste, işte, hatta arkadaşlarla eğlenirken bile iki dünyayı birbirine aktarırız, aynı anda yaşarız farkında olmadan. Halimizden mutluyuz belki, belki o varken bile hayali kadar mutlu edememiştir bizi. Tabi her zaman olduğu gibi onu unutmamızı isteyen sevenlerimiz vardır. Biliriz ki bu aşk bizi yorar, yıpratır, bize zarar verir ama farkında olarak bir kulaktan girer öbür kulaktan çıkar nasihâtler. İşte o zaman uzaklardan bir şarkı duyulur..

Ayrılık

2011-09-11T20:12:00.000+03:00

Ayrılığı seçtin mi her şeyi götüreceksin yanında. Geriye hiçbir şey kalmayacak. Söylenmemiş sözler kalmamalı bıraktığın yerde ki ben en çok onları duydum. Gittin mi adamakıllı gideceksin. Hiçbir özlem kalmayacak dönüşleri emziren.

Demem o ki dönecekmiş gibi gitmeyeceksin. Büyük git gideceksen uçsuz bucaksız, dursuz duraksız git. Telefonun numaraları sesime düşmemeli, yolların yoluma değmemeli. Hiçbir anıya, hiçbir dizeye, hiçbir şarkıya yenilmemeli ayrılık. Şiirler okununca unutulmamalı, hasret dokununca uyutulmalı.

Gece inmişken ayak parmaklarına kadar, yahut gün doğarken... Yatağının diğer yastığındaki boşluk tecavüz ederken gözlerine, ne bileyim tek başına yiyeceğin sofrana iki kişilik servis açtığında susacaksın, duracaksın... Gitmenin hakkını vereceksin.

Ayrılık gurur duymalı seninle. Gidersen, sözün ayaklarına geçiyorsa, ayakların yakınımdan geçmeyecek! Ayrılığı seçtinmi büyük olacak ayrılık...

Araz'dan..

Ne vedaya gerek var ne de mektuba hacet
Git de Allah aşkına bir selama muhtac et
Güllere de aşk olsun yine sen kokacaksan
Fallara da aşk olsun yine sen çıkacaksan

Aldatanı Unutamamak

2011-09-10T22:55:00.000+03:00

Aldatanı unutamamak gerçekten düşülmemesi gereken acı bir durumdur. Biliyorum sevince insan her şeyi kabullenebiliyor bazen. Bazen kendine bile söyleyemiyor evet, fakat "o yanımda olsun gerisi umurumda değil" diye geçiyor yürekten şiddetli bir şekilde. O ise seni tekrar avucuna alacağını düşündüğü için tekrar tekrar giriyor aklına, tam çelip geçti derken bir arkadaş sesi; sakın! Son anda kalbinden tutup yanına çeker gerçek dost.. Omuzlardaki iki küçük şeytan ve meleğin çekişmesi gibi..

Umarım kazanan hep dostlar olur. Neden mi? Bi alıntıyla anlatayım;

allah onun belasını vermiş, o bela olmuş allah onu sana vermiş sonra allah o beladan senı kurtarmıs, hala allahtan belanı mı istiyosun diyorum hala daha anlamıyosan hiç bişey demiyorum.

Evet seni çok seviyorum. Neyse, sakinim.

Hayatları yalanlarla dolu olan insanların, en yakınlarının mutluluklarından mutsuzluk duyanların, arkanızdan konuşanların kalbinizi aşındırmasına asla ama asla izin vermeyin. Kalbiniz ilerde size çok lazım olacak. Belalardan kurtulmanız dileğiyle..

"Sevdiğin kadar sevilirsin" diyen adam o gün ne içtiyse ondan istiyorum.

İnsanın kendisini öldürmesine intihar diyorlar. Ama siz bunu, onu öldürmek adına yapın ve “seni intihar ettim” diye haykırın…
O zaman hem katil, hem ceset, hem de şair olur, “seni içimden terk ediyorum” adlı bir kitap yazarsınız…

Kahraman Tazeoğlu

Gelirsem biter aşk..

2011-09-10T17:34:00.001+03:00

Kimi aşklar da kavuşunca biter nedense. Ortada gerçek bir aşk söz konusu ise yollar, yıllar, insanlar, yıpratmaya çalışanlar aslında daha da çok birbirine kenetler sevenleri. Özlemek bir insanı diğerine daha çok bağlar. Zamanla bağlılık tek yürek olmayı sağlar ki; dönüşü yoktur. Bu aşkları zayıflatan, körerten hatta bazen bitiren yolların ve yılların sonuna gelmiş olmaktır. O aşkı cazip kılan ulaşılmazlık, imkansızlıktır. Bu şartlar ortadan kalkınca bilinen sona yaklaşılmıştır.

Acıyı tatmadan tatlının değerini, mutsuzluğu hissetmeden mutluluğun değerini, karnımız acıkmadan yemeğin değerini ve yalnız kalmadan birlikteliğin değerini nasıl anlamıyorsa insan; ayrı kalmadan sevgili kokusunun, kavga etmeden ayrılık korkusunun farkına varmaz, değerini bilmez. Hayatta her yaşanan iyi olsaydı eğer iyi şeyler yaşadığımızın farkına varmaz hayat çekilmez olurdu.

Aşkın farkında olmanız dileğiyle..

Git dedim !
Git !
Sen kalınca genişliyor bu dünya ve kayboluyorum uçsuz bucaksızlığında !
Hayır, dedi, sertçe!
Gidersem, kahraman olurum!
Kalırsam, senin!

Küserim, dedim, kırılgan çocukluğum sitemimde.
Hayır, dedi gülerek..
Küsmek, susmayı göze almaktır.
Ama sen korkarsın kendi sessizliğinden ve susamazsın!

Gel, dedim, o zaman!
sesim fısıltı gürültüsünde.
Gel..
Durdu!
Hayır, dedi,
GELİRSEM BİTER AŞK
Kahraman Tazeoğlu

Beni Bırakma..

2011-09-10T13:01:00.000+03:00

Gururunu aşkı için, aşkına son bir şans için ayaklar altına alan bir aşığın belki son belki sonsuz sözleridir "beni bırakma..". İdamdan önceki son istek kadar arzulanan, bir bebeğe süt kadar ihtiyaç duyulan sevgili sıcaklığını yitirmemek için söylenen son sözler. Bir kıvılcımla yanmaya başlayıp yakan olur aşk, bizler yanan oluruz.

Hayalini kurduğun kızının annesi/babasıdır aşk. Geceleri sarılıp yattığınız yastığınızın ya da ayıcığınızın yerini vermek istediğiniz insandır aşk. Soyadınızı vermek/almak, hayatlarınızı paylaşmak istediğiniz kişidir.

Ve aşk öyledir ki, uğruna savaş verdiğin her şeyden vazgeçirir.

"Bitti" deyişini bile özlediniz mi onun?

Gel bak bir elimde gökyüzü var hala
Ötekinde kayıp giden yıldızlar la la
Korkular da benim umutlar da
Beni bırakma

Bekara karı boşamak kolaydır

2011-09-10T12:04:00.000+03:00

Okuyamayan teyzeler, amcalar, neneler, dedeler ve daha onlarcası. "Bana bir kalem verseler bir kağıt verseler şimdiye profesör olmuştum, siz yok şöylesiniz yok böylesiniz." triplerine giriyorlar. Sonra yine atalarımızın söylediği o söz inceden inceye hissettiriyor kendini; "Bekara karı boşamak kolaydır!".

Bre amca teyze nine dede. Okumanın yaşı yoktur. Bebeyken okutmadılar da açıköğretim diye bir şey olduğundan da mı bi'habersiniz? İşinize gelmiyor tabi değil mi, laf söyleyecek bir biz varız kozlarınızı kaybetmekten çekiniyorsunuz. Kıçınızı kaldırmaya üşeniyorsunuz. Neyse, sakinim.

Zil çaldığında çıkarken "Ben size çıkın dedim mi?" diye soran öğretmenime "Bu çalan çobanın kavalı mı lan ?" demedim, diyemedim

İnsanlar Neyin Kafasını Yaşıyo? (cool olmak)

2011-09-10T10:17:00.000+03:00

Çok acayip tipler yaşıyo şu dünyada. İnkara gerek yok hepimizin tuhaf alışkanlıkları var ama bazıları tuhaflığı alışkanlıktan çok yaşam biçimi haline getirmiş. Facebook'ta kendi ekleyip kendi silenler, küfredenlerle ilgili duvarlarında roman yazanlar, ellerinde sigarayla "sigara zararlıdır" diye ikazda bulunan nasihat verenler ve "dediğimi yap, yaptığımı yapma" havasında yaşayanlar. Saysam okumaya üşenirsiniz açıkcası.

Bunlar hep "cool"luk denen felsefe aşkına. Cool olmak nedir diye soran olursa, bana en mantıklı gelen açıklaması burada. Ve bir şeyin farkında vardım ki; burnu kaf dağının ardında olan, kendini hint kumaşı gibi gösteren kuul arkadaşlarımızın aslında iç yüzleri o kadar farklı kii. Kimisinin ailesinde ekonomik şartlar zor, kimisi sevgisiz büyümüş, kimisi fazla ilgiyle büyümüş. Parayı, sevgiyi tadamayan insanlarda beliren bir durum aslında bu. Eksik olduklarını düşündükleri konuların üstünü ortamlarında saygıdeğer, ciks tipler olarak görünerek kapatmaya çalışıyorlar.

Kimisi de ne yapmaya çalıştığını hala kendi bile anlayamadı..

Twitter'daki biolara gore, herkes fotografçı, sosyal medya uzmanı v.b. Ülkede ne kaportacı kalmıs, ne tesisatcı ne de düz makineci, overlokçu...

Lan! Konuşup dursan ney yarar?!

Yaktığın ancak cürmün kadar!

Kendinden gayrı, yalan !

Gerçeği gööör !

Aşklar ve Sonları..

2011-09-10T02:59:00.000+03:00

Etrafımızda haberimiz olan, olmayan bir sürü ilişki başlayıp bitiyor. Yalnız başlayan ilişkileri ben ikiye ayırıyorum. Neden başladığı belli olan ve olmayan.

Neden başladığı belli olan deyince "aşıklardır başlamıştır" gibisinden sesler duyar gibi oluyorum. Kastım o değil. Ortam için, reddedemeyen olduğu için, belki para için veya belki de bir iddia için. Bu ilişkilerin yarım saat ile bir ay arasında -nedenlerine göre- değişen ömürleri vardır. Bu ilişkiler genel olarak çok sık görülür.Ayrılırken bir ton mazeret kavga gürültü eşliğinde yüz yüze bakılamayacak hale gelinir. Kalitesiz, gereksiz ilişkilerdir.

Nereden çıktığı, hangi ara oluştuğu, kimsenin bilmediği ilişkiler de vardır ki genelde en uzun ömürlü, tek eşlilikten hoşlananlar için idealdir. (herkese nasip olur umarım)
Bu ilişkiler tek tarafın içinde büyüyen aşkın diğer kişi tarafından fark edilip kısa bir sürede büyük bir başka dönüşmesiyle başlar. Devamlı kavgalarla, kıskançlıklarla devam eden ilişki her an bir kıvılcımla iki tarafı da mest eden bir masala dönüşür. Bu tür ilişkiler ya toplum baskısına direnemeyerek, ya kıskançlığın çocuksu tavırlarla abartılmasıyla yıpranarak ya da aşkı tüketerek biter.

Terk eden her sevgili, 'Sen iyi bir insansın.' diyordu. Anladım ki hiç biri, iyi insan sevmiyordu..