kahvekeyfi

SAĞLIK VE MUTLULUKLA HOŞGELDİN 2022

noreply@blogger.com (GÜLTER ÖZGÜR) — Sat, 1 Jan 2022 00:24:00 +0300

Pandeminin gölgesinde bitirdiğimiz 2021 yılının kapanış yazısını yazayım dedim ama ne yazacağımı inanın şu an ben de bilmiyorum :) Başlayalım da arkası gelir belki...

Sağlık anlamında çok şükür kendimizi virüsten koruduk ailecek bugüne kadar. Elbet aşılarımızı olduk, tedbirlere mümkün olduğunca uyduk. Yaz başına kadar yasaklarla evde kaldık.

Yasak biter bitmez o kadar bunaldım ki yayla faslını çok erken açtım ama evde tadilat yapma niyetiyle yaylayı bırakıp tekrar döndüm Antalya'nın nemli sıcaklarına Eylül başında. Evde yaşarken mutfağına ve evin en büyük balkonuna tadilat yapmaya kalkınca ev topyekûn ayağa kalktı ben gidiyorum diye. Şükür bir buçuk ay gibi bir zamanda bitti. Artı bir de evin içinde odalar da eşyaların bir kısmı yer değiştirdi. Nihayetinde yerleştim ama ben de bittim. Şimdi ise tadını çıkarmaya çalışıyorum.

Fotoğraf anlamında ise çok keyifsiz bir yıl oldu benim için. Fotoğraf makinemi elime bile almadım sayılır. Telefonla çektim çoğunlukla lâkin makinenin verdiği keyfi vermiyor elbette.

2021'in son yazısını yazayım dedim ancak an itibariyle 1 Ocak 2022 oldu tarih.

2022'den tüm dünyanın şu virüsten kurtulmasını, herkes için sağlık ve huzur getirmesini diliyorum.

Aktif bir yıl geçirmeyince paylaşacak çok da şey olmuyor. Bu seneyi fotoğraf anlamında ve farklı hobilerle daha aktif geçirmeye niyetliyim. Umarım gerçekleştirebilirim.

YAYLALARA KAR YAĞIYOR

noreply@blogger.com (GÜLTER ÖZGÜR) — Sat, 30 Jan 2021 17:45:00 +0300

Yaylalara kar yağıyor, ayazını biz sahildekiler çekiyoruz ama inceden yağan yağmurun eşliğinde elbet. Kombili, kaloriferli, sobalı evlerimizde bedenimiz ısınsa bile ruhumuz biliyor yaylalara kar yağdığını ve içimizin üşüdüğünü hissediyoruz. Çünkü hepimiz bir tarafımızın donup, bir tarafımızın ısındığı odun, kepek yanan sobalı, kuzineli çocukluğumuzu özlüyoruz.

Üzerinde ekmeğin kızarıp kestanenin piştiği, fırınından kek, yemek kokularının geldiği, soba üzerinde demlenmiş tavşan kanı çayın eşlik ettiği anların keyfi başka şeyde bulunmaz kış günü. Ama bu durumdan keyif alsa da bu keyfin eziyeti hep kadına düşer çoğunlukla. Sabahın köründe ev halkı kalkmadan odunluktan odun taşıyıp sobanın yakılması, herkes yatarken ısınmaya çalışan buz gibi evde ev halkına kahvaltı hazırlama, toplayıp bulaşığını yıkama; okula, işe gideni uğurlayıp günlük yemek yapma, ortalık toplayıp temizleme, çamaşır yıkama gibi hane halkının farkına bile varmadığı ama akşama kadar bir dolu işin yapılması belki de kadınların teknolojik modernleşmeye ön ayak olmasına sebep oldu.

Okurken masal gibi gelen ama kadınları çok yoran bu düzenin değişmesi keyif aldığımız bazı güzellikleri de beraberinde yok edip gitti. Ondandır hep eskiye duyduğumuz özlem, ondandır hep sıcacık sobanın başına kedi sokulup üzerimize battaniye çekip ısınma isteğimiz. Onun içindir şehrin kaosundan, modernizminden kaçıp ormanın orta yerinde kuzineli bir evde eskiyi yâd edip elektriğimizi atma isteğimiz.

Çamaşırı, bulaşığı makinede yıkadığımız bu zamanda iki üç gün ormanın ortasında yanan sobanın isine dumanına da katlanılır gibi geliyor bana. Erkekler de az biraz modernleştiği için bu zamanda eşlerine yardım etmeye çalışıyorlar artık. İşler o kadar da zor olmasa gerek. Elbet içlerinde yine tek tük çıkacaktır elini sıcak sudan soğuk suya değirmeyip her şeyi önüne isteyen ama ona da yapacak bir şey yok. Ancak Allah'a havale edilir öylesi de...

Konu nereden nereye geldi, neyse ben yine sizin kafanızı fazla şişirmeden gideyim en iyisi :)

SAĞLIKLA GEL 2021

noreply@blogger.com (GÜLTER ÖZGÜR) — Thu, 31 Dec 2020 23:39:00 +0300

En son geçen sene adet üzere 2019 yılını uğurlamak için yazmıştım. Bu sene de adet yerini bulsun diye değil de sağlık anlamında kötü geçen 2020 yılına güle güle deyip 2021'i tüm dünyaya sağlık getirmesi dileklerimle yazıyorum.

2020 yılı minnak bir virüs yüzünden bütün dünya diken üstünde geçirdi ve dört gözle aşı beklemekteyiz hepimiz. Bir an evvel aşılarımızı oluruz da biraz soluk alır ve tedbiri yine elden bırakmadan hayatımıza devam ederiz.

Evde kaldığımız günlerde bolca puzzle yaptım. En son binbeşyüzlük iki puzzle bitirdim ve çerçeveye gitmek üzere ruloya sarıp kaldırdım kenara. Şimdi sıra yarım kalan örgü, kanaviçe gibi işleri tamamlamaya geldi.

Pandemiden dolayı eskisi gibi fotoğraf çekmeye gidemedim ama kendi çapımda evde stillife tarzı fotoğraf çekmeye çalıştım.

Ne kadar başarabildim bilmiyorum artık.

Sitenin bahçesindeki ve çevredeki güllere, çiçeklere dadandım.

Sözün özü her şeye rağmen güzelliklerle yaşamaya devam edeceğiz 2021'de de :)

Onun için önce sağlık sonra da ruhumuza iyi gelen ne kadar güzellik varsa beraberinde getirip gelsin. Hepinizin yeni yılı kutlu olsun sevgili blogcanlar.

ESKİDENDİ O, ÇOK ESKİDEN

noreply@blogger.com (GÜLTER ÖZGÜR) — Tue, 31 Dec 2019 23:56:00 +0300

En son 2019 Ocak ayında yazmışım.Yağan yağmura öykünüp yazmışım.Bildiğiniz üzere son senelerde seyrek yazıyorum.İçimden geldiği, duygularımın tavan yaptığı zamanlarda yazar oldum.İstedim ki bugün de yılın son günü sebebiyle kapanış yazısı yazayım.

Yazının başlığına gelince, muhtemelen yine çocukluğumun yılbaşı gecelerine gitmiş olabilirim.Şimdi oturup ta o yılların tek kanallı televizyonunun karşısında geçen yılbaşı gecelerini anlatmayacağım.Bir kısmınız hatırlar, gençler de aile büyüklerinden dinlemişlerdir böyle hikayeleri.
********************************************
Benim asıl gelmek istediğim konu simli, ışıltılı, noel babalı ve geyikli, bakınca insana mutluluk veren rengarenk kartpostallar.Günler öncesinden uzaktaki akrabalara, eşe dosta yeni yıllarını kutlamak için çeşit çeşit bir dolu

kartpostal alıp arkasını özenle doldurup postayla gönderilirdi.Pek tabii aynı şekilde gelen kartpostalları heyecanla okur ve bir kutu içinde saklardık.
Dedim ya eskidendi o, çok eskiden.Şimdi artık akıllı telefonlarla süslü püslü emojilerle gönderilen ve alınan kutlama mesajları, photoshop programında hazırlanan tebrik kartları duygularımızı yeterince aksettirmiyor diye düşünüyorum. Bu konuda siz neler düşünüyorsunuz acaba?
Düşüncelerimizi, duygularımızı daha sonra paylaşırız belki ama ben sizlerin yeni yılını kutlamak istiyorum. 2020 hepimize sağlık, mutluluk, başarı, huzur ve daha güzel olan ne varsa beraberinde getirsin.
Yeni yılda daha çok yazmak istiyorum, kısmetse görüşürüz yine. Kendinize iyi bakın emi :)

::Dip Not:: Görseller Google amcanın deposundan alınmıştır.

YAĞMUR YAĞIYOR, ARAP KIZI ACEP CAMDAN BAKIYOR MU?

noreply@blogger.com (GÜLTER ÖZGÜR) — Sun, 13 Jan 2019 02:17:00 +0300

Niye böyle başlık attığımı bilmiyorum ama şu an yağan gök gürültülü, şimşekli yağmur beni aldı taa çocukluğuma kadar götürdü.Çocukluğum bahçeli bir evde geçti.O zamanlar kışın Antalya'ya çok yağmur yağardı.Hatta bir sene alışkanlık etti ve her Cuma günü yağmaya başlar, Pazar günü hava açardı.Cuma günleri okuldan dönüşümde eve girer girmez üstüme pembe pazen pijamalarımı geçirdim mi doğru pencerenin önündeki kanepeye oturup yağmur seyretmeye başlardım.
O anlar benim için büyük keyifti.Bütün haftayı okulla dersle tüketince Cuma öğleden sonra ve akşam aylaklık yapmayı kendime hak görürdüm.Odun sobasından çıkan çıtırtılar ve yayılan sıcaklığın eşliğinde pencereden yağmurda sokaktan gelip geçenleri seyrederdim.

Özellikle renkli desenli şemsiyesi olanları seyretmek daha güzeldi.O zamanlar şimdiki kadar renkli şemsiye yoktu sanki.
Yağmuru seyrederken yanımda rahmetli babaannem varsa başımızı sokacak bir evimiz, yakacak odunumuz var diye halimize şükretmemiz gerektiği hususuna dikkat çekerdi.
Evdeki manzara kesmezse üst kata çıkardım rahmetli anneannemlerin yanına.Evimizin karşısındaki boş arsanın olduğu aradan caddeden gelip geçen arabaları, insanları seyretmeye koyulurdum.Bu arada anneannem ya çay demler ya da süt getirirdi.

Yanına artık evde ne varsa.Ya bir gün önce fırından alınmış kurabiye ya da bisküvi olurdu.Yahut ta peksimet varsa onu yerdim.
Dedem rahmetli üşüyünce ayaklarını onun tabiriyle kızdırmak için ördek sobanın altına sokardı.Ben de ayaklarımı sobanın altına uzatmak istesem hemen engellenirdim ayaklarım yanar diye ama arada o görmeden kaçak vaziyette dikkatlice uzatırdım :)

O sobanın üstünde yine onların tabiriyle içi su dolu ırbık yani ibrik olurdu.Abdest almak için daimi sıcak su hazırda beklerdi.Bazen ocakta ön pişmiş yemek de sobanın üstüne konulur ki ağır ağır pişsin ve tüp boşa yanmasın diye.
İşte böyle, uzunca bir aradan sonra belki de buraları özlediğimden olabilir gece gece yazasım geldi bir şeyler.
Bu arada DİP NOT olarak üstteki şemsiyeli fotoğraf bana ait, alttakiler google amcanın görsel deposundan alıntı.
Umarım bundan sonra daha sık yazarım.Kendinize iyi bakın, görüşmek üzere blogcanlar :)

ŞEHRİN GECE IŞIKLARI

noreply@blogger.com (GÜLTER ÖZGÜR) — Wed, 13 Dec 2017 20:32:00 +0300

Gün geceye kavuşurken şehirde bir telaştır alır gider başını.İşten, okuldan çıkanların kimi evine kimi de arkadaşlarıyla buluşup günün yorgunluğunu atmak için düşer yollara.Otobüsle giden oturacak yer bulursa dayar başını otobüsün camına ve şehrin bir bir yanan ışıklarını seyretmeye başlar.Arabayla giden bir yandan trafikle boğuşurken diğer yandan açar radyosunu, sevdiği müziğin ruhunda yarattığı sakinleştirici etkiyle gidecek olduğu yere ulaşmaya çalışır.
Şehrin ışıkları bazen kuyumcu vitrini gibi ışıldar, bazen de rengarenk yanar dönerli ışıklarıyla sinema atmosferine sokar insanı.Bazıları akşamın getirdiği güzelliklerin farkına varmaz bile ama bazıları da vardır ki hayatı akşam yaşamaya başlar.
Hele ki günü akşam yaşayanların bazısı şehirden el ayak çekildikten sonra bayılır arabayla şehir turu yapmaya.Kalabalık dağılmış, gece sessizliğe teslim olmaya hazırken fonda nostaljik müzik yayını yapan radyodan kulağa ve ruha hoş gelen slow şarkılar yankılanmaya başlamıştır çoktan.
Şehrin en güzel, en sevilen caddeleri, şehri tepeden gören mekanlar henüz kapanmamıştır o saatte daha.Çayını, kahveni ister çay bahçesinde yanan kuzinenin ışığında içersin, ister arabada ama her şekilde şehir ışıklarını izlemek güzeldir.
İçinden gelirse sohbet edersin, gelmezse gecenin sesini ya da sessizliğini dinlersin.Ertesi güne ruhunu dinlendirmiş, arınmış olarak evine, kulübene dönersin.

Bu akşam da böyle işte...
Fonda Pal Nostalji Fm , görsellerde google amcanın gece ışıklarının olduğu fotoğraflar var.
Hatta şu an Tanju Okan'ın Çal Çingene şarkısı var fonda :)

ÇOCUKLUĞUMA DAİR 2

noreply@blogger.com (GÜLTER ÖZGÜR) — Fri, 13 Oct 2017 05:06:00 +0300

Aylar olmuş buralara uğramayalı...
Gece gece dürten hatıralarım yine uykumdan etti beni.Açtım eski sayfaları, şöyle bir bakındım çocukluğuma dair ne yazmışım diye.Baba tarafımdan yazmışım da anne tarafımdan hiç yazmamışım.Onu da yazma vakti gelmiş sanırım.

Yaz aylarında rahmetli anneannemle dedem köydeki çiftliklerine giderlerdi. Arada biz de onları ziyarete gider, kalırdık.Genelde Cumartesi akşam üstü gider, Pazar akşam üstü dönerdik.Evin önüne arabayla yaklaşırken beraber çiftliğin (bana göre azman) iki köpeği koşarak gelip rahmetli babamın Korkuteli'den gelirken aldığı ekmekleri kapmak için saldırırken ben o korkuyla doğru eve kaçardım.Belki de koşarak gelen köpeklerden korkmam bu nedenle olabilir.

Köy meydanının dibinde olan evin avlusunun bir tarafında anneannemle dedemin yaşadığı kerpiç duvarlı, toprak damlı, ahşap tabanlı, iki katlı ev, diğer tarafında çiftlik işlerinde yardım eden ailenin kaldığı tek katlı ev, öbür tarafında ise ambar vardı.Ortadaki kocaman kavak ağacı yaz günlerinde gölgesiyle nefes aldırırdı.

Anılarım o kadar bölük pörçük ki toparlamak zaman alıyor.O zamanlar günlük tutmak vardı mutlaka ama bana faydalarını anlatacak kimse yoktu.Günlük tutmuş olsaydım şimdi bu yazıyı yazmak daha kolay olurdu.

Köye her gidişimde meydandaki tulumbadan kendi çapıma göre olan bakraçla eve yarısını döküp saçarak taşıdığım sudan mı başlasam yoksa düveni sürenin arkasına takılıp lastik tokyo terliğimin tekini harmanın içinde kaybettiğimi mi yazsam bilemedim.Nişasta çiğneyenlere musallat olup bende çiğnemek istiyorum diye tutturduğumdan mı söz etsem ya da teyzemlerle tarlaya kavun karpuz yemeye gittiğimden mi dem vursam acaba :)

Akşamüstü sürünün meradan dönüşünü evin damından izlerdim.Gündüzün sıcağı güneşin batarken yaydığı kızıllıkla birlikte tatlı bir esintiye döner, elektrik olmadığı için aydınlatma işi gene gazlı lambalara düşerdi.Yer sofrasında yenen yemekten sonra büyükler damda çay eşliğinde sohbet ederken ben koyun postunun üzerine yatar yıldızları seyre dalardım.

Sabah evdekilerin ayak seslerine uyanıp bütün gece ayazda kalan musluklu bidondan elimi yüzümü yıkardım buz gibi suyla.Yufka ekmeğin içine deri peyniri ve ceviz koyup dürüm yapıp elime tutuştururdu anneannem.Ivır zıvır koydukları, taban tahtasının orta kısmı biraz yıpranmış olan bir oda vardı.Karnımı doyurur doyurmaz ilk işim girmem yasak olan o odaya girerdim.Orada ablamların sallanmak için kurduğu kolan salıncağı varken ben yasak dinler miyim :) dinlemem tabii. Odanın kenarından kenarından girer ve o salıncağa oturur sallanır, yakalanınca azar işitmeyi göze alırdım.

Bazen aynı hafta kuzenlerimde köye gelirdi.Benim için ortalık panayır yerine dönerdi.Kalabalık olduğu zaman eğlenceli olurdu köy ama bir de o kalabalığa hizmet eden annem ve teyzelerime sormak lazım eğlenceli miydi diye.

Köy anılarımla ilgili hatırladıklarım şimdilik bu kadar.Yine fotoğrafsız bir yazı oldu ama idare edin artık.

SEN DE GİT 2016

noreply@blogger.com (GÜLTER ÖZGÜR) — Sun, 1 Jan 2017 00:02:00 +0300

Evet, sen de git 2016...
2015'i uğurlarken "Bi Git 2015" demiştim ama yanılmışım.Gelen gideni aratır misali 2016 yılı kara bulutlarını ülkemin üzerinden hiç kaldırmamak üzere gelmiş.Ülkemin içinde bulunduğu durum öyle pek yakında düzelecek gibi de görünmüyor.
Evet, sen de git 2016. Giderken getirdiğin bütün kötülüklerini, kara bulutlarını da al git. Git de ben de buraya dönüp bakabileyim.İki satır yazı yazmayı bile özlemişim.Blogları gezmeyi, okumayı bile özlemişim.
Hatta bak sen gidesin diye burada yazı bile yazıyorum senin son dakikalarında.
Az kaldı buralarda keyifli olsam da olmasam da yazı yazmaya...
2017 ülkeme ve tüm insanlığa bütün güzelliklerini getirsin.
An itibariyle hoş geldin 2017 :)

VENEDİK VE KARNAVAL BENİ BEKLER

noreply@blogger.com (GÜLTER ÖZGÜR) — Sun, 31 Jan 2016 05:17:00 +0200

Dönüşte görüşürüz blogcanlar :) Siz üç yıl evvel çektiğim fotoğrafları seyrede durun, ben bir gidip geleyim. Bu arada kendinize iyi bakın, memlekete mukayyet olun emi :)

Bİ GİT 2015

noreply@blogger.com (GÜLTER ÖZGÜR) — Thu, 31 Dec 2015 15:30:00 +0200

Klasik "güle güle eski yıl, hoş geldin yeni yıl" başlıklarından birini yazmak isterdim ama bu yıl ne yazık ki memleketime pek hoş gelmedi.Hoş gelmediği gibi giderken bile hoş gitmiyor :(
Ülkemin üzerine düşen kara bulut kalkmak nedir bilmedi.Yakın çevremde yaşadığımız küçücük mutlulukları doya doya yaşamaktan utanır hale geldim.
Adı üzerinde blogum "kahvekeyfi, sabah kahvesi" keyif alınması ve keyif vermesi üzerine kurulu.Lâkin blog sahibesi olarak, ülkemin üzerindeki mutsuzluk bir ucundan beni de etkiliyor ve buralara uğramamı engelliyor.Yazmam gereken mecburi yazıların dışında içimden gelerek her hangi bir şey paylaşmak istemedim bu sene.
Gözlemlediğim kadarı ile çarşıda-pazarda karşılaştığım insanlarda da mutlu olma isteği var ama sanki onları da bir şeyler durduruyormuş gibi bir duygu var toplumda.Sadece ben mi hissediyorum böyle yoksa sizler de benim gibi mi düşünüyorsunuz bilmiyorum.
2016 yılı için herkesin dilediği, memleketimde barış ve huzur öncelikli isteğim.Sonrasında tabii ki herkes için sağlık ve mutluluk elbette.Umarım 2016 özlediğimiz toplumsal huzuru ve mutluluğu da beraberinde getirir.
Zira bu yıl içimdeki isteksizlikten; kelimeleri cümlelere, cümleleri minik hikayelere dönüştüremedim bir türlü.İstiyorum ki 2016'da bu üzerimdeki isteksizlik kalksın ben yine çekeceğim fotoğraflara minik hikayeler yazayım.Gerçekten özledim fotoğraf çekmeyi ve burada paylaşmayı...
Yakın zamanlarda cep telefonu haricinde makine ile fotoğraf çekmedim.Bugün sizinle Google amcanın görsel deposundan indirdiğim yeni yıl fotoğrafları paylaşacağım.
Şimdilik bu kadar, kendinize iyi bakın sevgili blogcanlar...

YEŞİL LİMONLU KEK

noreply@blogger.com (GÜLTER ÖZGÜR) — Tue, 27 Oct 2015 00:24:00 +0300

::Malzemeler::

4 yumurta

1 paket vanilya

1 adet lime (yeşil limon)un suyu

2 kahve fincanı esmer şeker

3 kahve fincanı beyaz şeker

1 su bardağı süt

1 kahve fincanı sıvı yağ

7-8 kahve fincanı un

1 silme tatlı kaşığı tarçın

1 paket kabartma tozu

kuru meyve olarak hurma, gün kurusu kayısı,

cranberry (turna yemişi) ve iri dövülmüş ceviz

::Yapılışı::

->Her zamanki gibi yumurtaları ve vanilyayı çırpma kabında 2-3 dakika çırptıktan sonra esmer ve beyaz şekeri ekleyip 15-20 dakika daha çırpmaya devam ediyoruz.

->Sırasıyla 1 adet sıkılmış lime(yeşil limon) suyu, süt ve sıvı yağ ilave ediyoruz.

->Elenmiş un, tarçın ve kabartma tozunu da katıp karıştırıyoruz.

->En son kuru meyveleri ve cevizi de ekledikten sonra

ister borcam tepsiye (kare ya da yuvarlak)

ister yuvarlak kelepçeli kalıba döküp

160-170 derecede 35-40 dakika pişiriyoruz.

Piştikten sonra biraz dinlendirip servis tabağına alabilirsiniz.

Afiyet olsun...

YAZA VEDA ETKİNLİĞİ

noreply@blogger.com (GÜLTER ÖZGÜR) — Mon, 19 Oct 2015 01:20:00 +0300

Blog yazdığım günden bu tarafa ilk defa heceleri kelimelere, kelimeleri cümlelere bağlayıp da bir yazı yazamadığım günlerdeyim.

Antalya'lı bloggerlar olarak mekan sponsorumuz olan Akra Barut Otelde 2 Ekim tarihinde yaptığımız "Yaza Veda" etkinliğinin üzerinden 17 gün geçti ve benim bu yazıyı yazmam şart oldu artık...

Kısa zamanda güzel bir etkinlik düzenlenmesinde baş tutan blogger arkadaşımız sevgili Çağla, nam-ı diğer mutlu bademimize çok teşekkürler.

Bu güzel günde bizi yalnız bırakmayan sevgili Özlem Mekik ve Funda Aydeniz'e sevgilerimi gönderiyorum.

Birlikte güzel vakit geçirdiğimiz blogger arkadaşlarımızla bu güzel günün tekrarını mutlaka yapacağız inşallah :)

Etkinlikte hediyeleri ile bizleri mutlu eden
Nefis Gurme , Erkap Kek Kalıpları , Ziaja Türkiye , Egem Un , Helesa Bakliyat , Tatlımo , Dost Aktar , Organik Bakkal, Bayram Efendi Osmanlı Kahvecisi Güzeloba şb., Özdilekpark Antalya, Resul Çini , Doğadan Çay , Güzel Gıda , Pakmaya , Orkide Hareketi , Çelik Baharat ,Güzel Köyden , Dr.Salt (sıvı tuz) , Lesoleil Shampoo , Epiladerma , Leyla İnanır , Açelya Çiçekçilik , Sera Çiçekçilik , Özge Ofset , For Fun Eğlence Merkezi , Tahino , Yörük Parkı - Kemer , Kelebek Park - Kundu , Dönerci Hakkı Baba , byTrileçe, Akdeniz Dondurma - Kepez , Portakal Cafe 'ye çok teşekkürler...

Ve her zaman yanımızda olan Detay Diamond'a teşekkürler.

Yanda görmüş olduğunuz fotoğrafta sevgili bir kase lezzetimiz Ayşe Alkan'ın kendi elleriyle yaptığı o güzel yaş pastadan diyetteyim diye yiyemedim ama aklım kalmadı desem yalan olur.

Bizi haber yapan Antalya Magazin.com'a ve Hürriyet Akdeniz'e teşekkür ederiz :)

Şimdilik benden bu kadar.Sevgiyle kalın, hoş kalın :)

GÜNLER KARA, GECELER UZUN

noreply@blogger.com (GÜLTER ÖZGÜR) — Mon, 12 Oct 2015 07:52:00 +0300

Bu ara günler kara, geceler uzun.Memleketimin orta yerine yine ateş düştü.Nice canlar gitti, niceleri hayata tutunabilmenin derdinde...

2 Ekim'de Antalya'lı bloggerlar olarak yaptığımız etkinliği yazmam, paylaşmam gerekiyor ama ben şu aralar bu paylaşımı yapacak keyifte değilim.
Blogger arkadaşlarımdan, etkinliğe sponsor olan firmalardan, beni az da olsa takip edenlerden bana zaman vermelerini istiyorum.Nasıl olacak bilmiyorum ama kendimi toparladığımda kaldığım yerden devam edeceğim.
Aydınlık günlerde görüşmek dileğimle kendinize ve sevdiklerinize iyi bakın...

KAÇAK GERİ DÖNDÜ

noreply@blogger.com (GÜLTER ÖZGÜR) — Mon, 28 Sep 2015 15:19:00 +0300

Uzunca bir aradan sonra tekrar merhaba...

Son yazdığım yazıda büyük bir keyifle Van'a gidiyor olduğumu yazmıştım sizlere.Lâkin döndüğüm günden bu yana ülkemde yaşanan olaylar ve teröre kurban verdiğimiz Şehitlerimizin acısıyla buralara dönüp bakma isteğim olmadı hiç.İçimden zerre yazmak ya da fotoğraf paylaşmak gelmedi.

Şehitlerimizin acısı kalbimizin bir kenarında ama hayat devam ediyor bir şekilde.Ülkem yas içinde olsa da kendi küçük mutluluklarımızı yine kendi içimizde yaşamaya devam ediyoruz.

Buralara tekrar geri dönmek, yazmak, paylaşmak istiyorum artık.Siz Van'da çekmiş olduğum fotoğrafı izleye durun blogcanlar...Görüşmek üzere...

Van, Muradiye Şelalesi

AYLAK MADAM İKİ

noreply@blogger.com (GÜLTER ÖZGÜR) — Wed, 10 Jun 2015 20:18:00 +0300

İşlemek istediğim

kanaviçelerim,

Okumak istediğim kitaplarım,

Çekmek istediğim fotoğraflarım,

Gitmek istediğim gezilerim,

Yazmak istediğim ya da yazmam gereken blog yazılarım var ama ben yine aylak madama bağladım kendimi :)

Lâkin aylak madam olmam demek Van'a gidip gezmeme engel teşkil etmiyor ;)

Yarın yolcudur Abbas, bağlasan durmaz vaziyetlerinde olacağım. Dönüşte görüşürüz blogcanlar. Kendinize iyi bakın emi :)

ÖZGECAN

noreply@blogger.com (GÜLTER ÖZGÜR) — Sun, 15 Feb 2015 21:33:00 +0200

Sözde bu akşam bir önceki yazdığım postu güncelleyip Abant ile ilgili yazı yazacaktım.

Blog gezmeleri yapıp, yorumlar yazacaktım ama...

Hepinizin bildiği gibi Özgecan Aslan vahşi bir şekilde öldürüldü.

Böyle bir zamanda içimden ne bir yazı yazmak ne de fotoğraf paylaşmak geliyor :(

Ne zaman kadar böyle gider bilmiyorum ama durum bundan ibaret...

ABBAS YOLCU KÜRKÇÜ DÜKKANINA DÖNDÜ :)

noreply@blogger.com (GÜLTER ÖZGÜR) — Thu, 12 Feb 2015 14:36:00 +0200

Abant kampından döneli oldu üç gün ama ben yorgunluğu anca üzerimden atıyorum.Yazılacak çok şey, paylaşılacak güzel şeyler var lâkin ben şimdilik sevgili Yunus Yoğurtçu kardeşimin Abant kamp fotoğraflarından oluşturduğu video ile baş başa bırakacağım sizi.
Postun geri kalanını tamamlamak için sizden iki gün daha rica edeceğim.
::DİP NOT::Bu post tekrar düzenlenecektir, takipte kalınız sevgili blogcanlar :)

YOLCUDUR ABBAS, BAĞLASAN DURMAZ :)

noreply@blogger.com (GÜLTER ÖZGÜR) — Thu, 5 Feb 2015 00:22:00 +0200

Geldi yine Fotoiz.Com 'un geleneksel Abant kamp zamanı :)

Bu sene bir değişiklik yapıp yarın sabah uçakla İstanbul'a gideceğim.Orada Abant'a gidecek arkadaşlarla buluşup otelin kapısına kadar bizi götürecek olan araçla gideceğiz.Önceki senelerde otobüsle gidip geliyordum ama çok rezil oluyordum.Bu defa daha rahat yolculuk yapacağım.

Bu arada önceki Abant hikayelerini okumayan varsa aranızda buradan açıp okuyabilirsiniz.

Dönüşte görüşmek üzere :) kendinize iyi bakın emi blogcanlar...

Klasik Abant fotoğrafımla hoşça kalın diyeyim ;)

BİTMEZ İŞLER :)

noreply@blogger.com (GÜLTER ÖZGÜR) — Tue, 3 Feb 2015 10:50:00 +0200

Hepi topu bir misafir tuvaletini yenileyelim dedim ama tamam bitti ancak diyebiliyorum.

Fayansları döşeyen ustada sıkıntı yok da malzemeyi aldığım yerde sorun vardı.

Kimi malzeme eksik gelmiş, kimi malzeme yanlış gelmiş.

Kırk kere telefon açıldı, eksikler tamamlandı, yanlış gelenler doğruları ile değiştirildi.

Dün sıhhi tesisatçı geldi, klozet, lavabo takıldı.

Silikonlar kurusun diye bir gün bekleyelim dedik, bu sefer de su kesildi bizim semtte.

Temizlik mecburen yarına kaldı.

Haberlerin sonuna geldik blogcanlar :)

Yine görüşmek üzere...

2014 GÜLE GÜLE----->HOŞGELDİN 2015

noreply@blogger.com (GÜLTER ÖZGÜR) — Thu, 1 Jan 2015 01:40:00 +0200

2015'in ilk yazısında blogumun bir yıllık muhasebesini yapayım dedim.
2014 yılında toplamda 25 post yayınlamışım.Bunun yarısı reklam sayılır. Geri kalanı aklıma estiği saatlerde paylaştığım duygularım, gezi yazılarım ve bir kaç da yemek bloggerlarına özenip yayınladığım tarifler. En çok Mayıs ayında post yayınlamışım.

Tembel ve aylak bir blogger olmama rağmen blogumun Facebook'taki sayfası son üç ayda 1.000 takipçiyi aştı.

Bloguma ilgi gösterip takibe alan dostlara teşekkürü bir borç bilirim.

2015 yılında daha aktif bir blogger olma planım var ama ne derece başarılı olabilirim bilmiyorum.
Allah'tan, bütün insanlık için sağlık, barış ve huzur istiyorum.
Hepinize iyi yıllar, mutlu yarınlar dilerim.
Sevgiyle kalın blogcanlarım :)
Şimdilik bu fotoğraflarla idare edin, yenilerini çekeriz elbet bir gün...

AHH NİKON D300'üm AHH

noreply@blogger.com (GÜLTER ÖZGÜR) — Thu, 6 Nov 2014 21:55:00 +0200

Sana da , senin uğruna taşıdığım objektiflere de veda vakti geldi artık.Birlikte gezmedik yer, çekmedik fotoğraf bırakmadık.Yağmur demedik, kar demedik, sıcak demedik, soğuk demedik gezdik dolandık. O tepe senin bu tepe benim, bu bayır senin o ova benim, o şehir senin bu kasaba benim taşıdım seni ve arkadaşlarını yıllarca.Başka şey taşı, başka iş yap deseler yapmamak için bin dereden su getirirdim ama söz konusu fotoğraf olunca seni taşımak ne kelime yeri geldi açlığımı bile unuttum. Boynum ağrıyınca elime, elim ağrıyınca boynuma astım seni kolye, bilezik gibi.
Senden vazgeçmek kolay olmadı ama artık gezilerde seni ve arkadaşlarının ağırlığını taşımaktan boynumun ve sırtımın ağrımasından dolayı çok sevdiğim fotoğraftan keyif alamaz oldum. Şimdi yola senden daha genç, daha hafif bir aynasız modelle devam edeceğim.Senden önce de başka marka makinelerim olmuştu ama onlarla vedalaşırken bu kadar hüzünlenmemiş ve böyle bir veda yazısı yazmamıştım.Kıymetini bil yani :)
Eee bu kadar veda yazısı yazıp da seninle gezdiğimiz yerlerden bir kaç fotoğrafını buraya koymazsam darılırsın bana...

Çorum, Osmancık Koyunbaba köprüsü.

Antalya, Elmalı, Avlan Gölü.

Isparta, Eğirdir Gölü, Boyalı Lagünü.

Antalya, Yeşilbayır Köyü.

Antalya, Manavgat Şelalesi.

Antalya, Düden Şelalesi.

Bursa, Mustafakemalpaşa, Suuçtu Şelalesi.

Bursa, İznik Gölü.

Denizli, Pamukkale.

Isparta, Eğirdir Gölü.

PUDİNG DOLGULU KEK

noreply@blogger.com (GÜLTER ÖZGÜR) — Sat, 18 Oct 2014 00:33:00 +0300

Bir ayı geçmiş ben buralara uğramayalı :) Bugün arkadaşlar bana gelmeseydi daha da uğrayacak gibi değildim bu aralar.Arkadaşların ne alaka diyecek olursanız başlıkta okuduğunuz üzere onlara yaptığım pastanın tarifini paylaşacak olmamdır...

Gelelim tarife lafı fazla uzatmadan :

Kek için malzemeler:

3 yumurta(oda sıcaklığında)

1,5 su bardağı şeker

1 paket vanilya

1 su bardağı süt

1/2 (yarım) su bardağı sıvı yağ

1 su bardağı nişasta

1 paket kabartma tozu

Aldığı kadar un (2,5 - 3 su bardağı kadar)

Yapılışı:

Önce yumurta ve vanilyayı iyice karıştırıp köpürtüyoruz.

Sonra sırayla süt, zeytinyağ ve elenmiş nişasta, un ve kabartma tozunu ilave edip yağlanmış ve unlanmış dikdörtgen ya da kare borcama döküp 160-170 derecede pişiriyoruz.

Yanda gördüğünüz gibi piştikten sonra eşit karelere dilimleyip karelerin ortasını kabak oyacağı ile oyup çıkarıyoruz.Limonun suyunu normal su ve şekerle karıştırıp keki ıslatıyoruz.

Sonra da iki paket kakaolu pudingi paketin üzerindeki tarife göre pişirip önce oyduğumuz yuvarlakların içini dolduruyoruz.Kalan pudingi de kekin üzerini kaplayacak şekilde yayıyoruz.

Dolapta bir gece beklettikten sonra istediğiniz şekilde süsleyip servis yapabilirsiniz.

:: Afiyet Olsun ::

ÇOCUKLUĞUMA DAİR

noreply@blogger.com (GÜLTER ÖZGÜR) — Sun, 7 Sep 2014 03:05:00 +0300

Bu sene Korkuteli'ye annemin yanına her gelişimde içimde taşıp duran duygular sanırım bu gece klavyenin tuşlarına dökülmeye niyetlendiler...

Ata toprağı, baba ocağıdır benim için Korkuteli.Çocukluğumun yaz günleri, belki de en eğlenceli zamanlarıdır.Korkuteli'ye gelir gelmez mahallede gezmeye çıkardım.Bahçeden bahçeye geçerek; önce Mustafa dayım(babamın dayısı olur), komşu Zehra teyze, Şerif Hanım hala, Dürüye teyze(babamın teyzesi), Remziye teyze(Mustafa dayımın kayın validesi), komşu Feride Hanım teyzeler derken evin yolunu anca bulurdum.İlk zamanlar az zılgıt yemedim bu yüzden ama baktılar ki bu konuda ben iflah olmuyorum :) çaresiz annemler kabullendi vaziyeti.Zira her Korkuteli'ye gelişimde tekrarlanan bir seremoniydi benim için.

(Neredeyse sülalenin şeceresini ortaya çıkaracakmışım :) )

Bir zamanlar bağ bahçe içinde kerpiç duvarlı-toprak damlı evlerin olduğu şirin bir ilçeydi Korkuteli. O bir zamanlar dediğim çocukluğumun geçtiği 70'li yıllar.Evlerin önünden baraj yapılmadan önce Korkuteli'nin içinden geçen çayın kolları olan arıklar akardı.Evlerde bırakın lavaboyu çeşme bile yoktu.Elektrik de yeni gelmişti o yıllar.Ondan önce eskilerin bildiği lüks lambalar, gaz lambaları vardı.

Rahmetli büyük babam ve babaannemin de vardı kerpiç duvarlı toprak damlı (bizim ev) bir evi.Bilenler bilir, neredeyse 40-50 cm. kalınlığında duvarları, küçücük pencereleri olur bu evlerin.Kışın soğuk, yazın sıcak işlemez o duvarlardan.

Bizim evde yaz gelince buzdolabı gibi olurdu.Geceleri yorganla yatardık yaz günü :) Ben çocuk olduğum için o vakitler geç kalkma gibi bir lüksüm vardı ama sabah kahvaltı hazırlığı için çıkarılan tıkırtılardan sonra kalkmak farz olurdu.Lâkin, sabah kalkar kalkmaz sofaya açılan cümle kapısı açıldığından sabah ayazını içimde direkt hissetmemek için odanın kapısında bir müddet bekler, kim yerinden kalkarsa koşarak onun yerini kapardım.Tek şart büyük babamın yerine oturmak yasaktı.Korkuteli'de benim için sabah kahvaltısı=biber közlemesi demekti.Sofraya oturacak insan sayısı her zaman için fazla olurdu.

Kışı Antalya'da bizlerin yanında geçirdikleri için büyük babam ile babaannem, buradaki eve evlatlığı ve ailesi yaz kış içinde yaşayarak bakıyordu. 4 kişi onlar, 5 kişi de üç kız kardeş ve anne-babam olmak üzere biz etti 9 kişi, 2 de büyük babamla babaannem, oldu 11 kişi.Gördüğünüz üzere bu kalabalığa közlenen biberden çıkan kokuyu varın siz hesap edin :) Hâlâ en sevdiğim kokudur köz biber kokusu.

Sabah kahvaltısının ardından büyükler gündelik işlere koyulurdu.Benim de kendi çapımda fırından ekmek alıp gelme gibi önemli bir işim vardı.O zamanlar fırınlar 50'lik, 100'lük bilet bastırırlardı matbaaya.Ekmek almak isteyenlerde toplu olarak o biletlerden alır eve koyarlardı.Her gün ne kadar ekmek lazım gelirse elime o kadar bilet, bir de file tutuşturup fırına yollarlardı.Fırından sıcacık çıkmış ekmekleri alıp eve dönerken illaki ekmeğin birinin köşesini karnım tok bile olsa tırtıklardım.Sonra gelsin oyun saati...

Bahçede koca bir dut ağacı vardı.Yanında da artık işlevini yitirmiş ve içi toprakla dolmuş bir kuyu vardı.Kuyu alçakta olduğu için kuyunun üzerine çıkar, oradan da dut ağacına tırmanırdım.Dutun gövdesinde rahatça oturabileceğim bir düzlük vardı. Oraya oturur dutların en olgununu seçerdim.Fazla dut yemem yasak olduğu için kimse görmeden ne kadar yersem o kadar kârdı.

Dut faslı bitince mahalledeki çocuklarla oyuna dalar, oyundan sonra eve girmeden önce evin önündeki arıkta ayaklarımı yıkayıp üzümler olduysa bir ufak salkım koparıp onun da hatırını sorardım :)

Akşamları da tarhana çorbasıyla özdeşleşir benim açımdan.Çünkü, bahçeden toplanan tazecik biberler, sarımsakla halleşen taze nane tarhananın olmazsa olmazıydı.Akşamın çökmesiyle evin cümle kapısı kapanır, ışıkları yanar, çocukluğumdan bir gün daha devrilmiş olurdu.

Gece gece aklıma düşüp beni yazmaya iten anılardan birazı...

Uzun ama ben yazarken keyif aldım, umarım siz de okurken keyif alırsınız.Belki bir kaç gün içinde yine çocukluğumun Korkuteli günlerine ait kıyıda köşede kalan anılardan bir kaçını daha yazarım.Şimdilik kendinize iyi bakın.Sanırım fotoğrafsız ilk yazım oldu bu...

TUZLU PANKEK

noreply@blogger.com (GÜLTER ÖZGÜR) — Wed, 11 Jun 2014 15:37:00 +0300

Sabah çocuklar henüz uyanmadığı için kahvaltıya kadar vakit geçirmek amacıyla facebookta oyalanırken Nursevin'ce Lezzetler sayfasında önüme düştü bu basit ve lezzetli tarif. Değişiklik olsun diye yapımı basit olduğu için kahvaltıya yaptım.Çok da güzel oldu hani, denemek isteyen için malzeme listesi aşağıda:

2 su bardağı un
1 tatlı kaşığı toz şeker
2 yumurta
1 çay bardağı sıvı yağ
1 su bardağı süt
1 çay bardağı su
1 tatlı kaşığı tuz
1 pk. kabartma tozu
İstenilen yeşillikler (ıspanak, maydanoz)
Kibrit kutusu kadar beyaz peynir
Ama; ben bu yemek işinden pek anlamam, bana daha ayrıntılı tarif lazım diyorsanız Nursevin'ce Lezzetler bloguna bir zahmet uğrayacaksınız :)
Ki tarifin asıl sahibinin de gönlünü alalım değil mi...

YALANCI WAFFLE

noreply@blogger.com (GÜLTER ÖZGÜR) — Mon, 12 May 2014 01:49:00 +0300

Söke Un firmasının Antalya'lı bloggerlara gönderdiği puding çeşitlerinden bana da gelmişti.

Ne zamandır bir köşede duruyordu.Nihayet gecenin geç vakti aynı kendi gibi buzdolabında bekleyen Uno markasının sade pastabanıyla halleşip yalancı waffle oldu :)

Nasıl yapıldığına gelecek olursak;

pastabanı ıslatmak için portakal suyu kullandım.

İki tane hazırladığım için birini vanilyalı pudingle yaptım. Arasına ve üstüne çilekle tüysüz şeftaliyi ince dilimleyip yerleştirdim.Üste yerleştirdiğim meyvelerin üzerine de pudingin kalanını da döküp soğumaya bıraktım.

------------------------------------

Diğer pastabana ise kakaolu çikolatalı ve kakaolu fındıklı olanı birlikte pişirip kullandım.Meyve olarak ta ananas ve kivi kullandım.

Kakaolu pudingin kalanını da küçük bir servis kabının içine 5-6 kadar Ülker Saklıköy Klasik ufaladım ve üzerine döktüm.

-------------------------

Eksik kalan fotoğrafları yarın eklerim artık :)

Bunun bir benzerini geçen ay arkadaşlara yapmıştım.Ama onun üzeri puding ve ceviz kaplı idi...

Şimdilik benden bu kadar :) Kayseri gezi yazısında buluşmak üzere...kendinize iyi bakın...