Blogดองๆของกรรมกรกระทู้

ว่่าด้วยชีวิตออนไลน์เมื่อได้เปิดFacebookและTwitterของตัวเอง

2011-02-15T17:51:00.000+07:00

เมื่อวันที่24กรกฎาคมที่ผ่านมาFacebookของผมมีอายุเปิดทำการครบรอบ1ปีพอดี และในวันที่31กรกฎาคมนี้Twitterของผมซึ่งใช้เป็นฐานหลักในการส่งข้อความสื่อสารระบายอย่างสั้นๆก็จะมีอายุทำการครบ1ปีเช่นกัน
จริงๆแล้วเรื่องที่ผมลงเป็นข้อความสั้นๆทางTwitterหรือFacebook ถ้าผมสามารถเขียนอย่างยาวๆจนเกินขีดจำกัดของการส่งข้อความละก็ ผมน่าจะมาเขียนลงเป็นBlogที่นี่และสาขาที่อื่นอีก2ที่แทน แต่น่าเสียดายที่ผมเขียนไม่ได้ยาวเท่าไหร่เลย

ในช่วงแรกผมบ้าส่งและอ่านข้อความของชาวบ้านทางTwitterไปก่อนในช่วงที่กระแสวิวาทะการเมืองทางTwitterกำลังร้อนแรงขึ้นมา
จุดประสงค์ในตอนนั้นของผมที่ตัดสินใจเปิดTwitterขึ้นมาก็คือการแจ้งข่าวสารอัพเดตข้อมูลในWeblogของผมเอง เพราะทุกครั้งที่ผมอัพBlogไปผมมักจะอัพอย่างเงียบๆโดยที่ไม่รู้ว่าจะมีใครสนใจติดตามความเคลื่อนไหว
จนกระทั่งFacebookมีApplicationพิเศษที่เชื่อมTwitterเข้ามานั้นก็คือการส่งข้อความจากTwitterแล้วมาขึ้นที่Facebookโดยอัตโนมัติแทน ตอนแรกผมใช้Facebookเป็นเพียงที่สำรองข้อความจากTweet
แต่แล้วต่อมาเมื่อกระแสการเมืองร้อนแรงมากขึ้นบังเอิญUserที่ผมFollowingไว้หลายคนเป็นพวกสลิ่มบ้าง สีขี้บ้างแต่ผมตัดใจUnfollowทิ้งไม่ได้ นั้นก็เพราะว่าผมต้องการติดตามข้อมูลข่าวสารสำคัญที่มิใช่การเมืองจากพวกเขา และนั้นเป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้ผมเริ่มผละจากสังคมTwitterมาสู่สังคมFacebookแทน
กลายเป็นว่าตอนนี้ผมติดFacebookมากกว่าTwitterไปซะยังงั้น เนื่องจากเพื่อนคอเดียวกันแวะเวียนเข้ามาเพิ่มชื่อFacebookของผมมาเป็นเพื่อนกันไม่เว้น แถมยังมีOption Fanpageให้สร้างหรือเข้าร่วมเพื่อสนองตัณหาส่วนตัวอยู่มากมายรวมถึงระบบทักทายหน้าWallของผู้ใช้ซึ่งเป็นข้อดีที่Twitterให้ไม่ได้ในWeblogของผมมากแค่ไหนกันแน่

ต่อมาเมื่อผมตัดสินใจมาปัดฝุ่นMy-IDตัวเองหลังจากที่อัพเกรดรุ่นไปตั้งแต่ต้นปีที่แล้วไปเมื่อช่วงต้นธันวาปีที่แล้วนี่เอง และได้รู้จักกับระบบVoiceประกาศสถานะที่การใช้งานดูไปแล้วก็คล้ายๆFacebook และเมื่อมาเปิดระบบGroupเข้าไปอีกทำให้ผมรู้สึกว่าระบบGroupนี่ก็ยิ่งไปพ้องกับระบบFanpageของFacebookเข้าให้อีกแล้ว ซึ่งระบบVoiceประกาศสถานะผมเก็บเอาไว้ใช้แจ้งความเคลื่อนไหวของตัวเองที่เกี่ยวข้องกับชุมชนเด็กดีแห่งนี้ แยกต่างหากจากความเคลื่อนไหวอื่นๆแต่ผมก็ยังผูกโยงการส่งข้อความของระบบVoiceเข้ากับTwitterตัวเองผ่านระบบAPIของที่นี่ที่ได้จัดเตรียมไว้

ครบรอบ1ปีที่จะถึงนี่คาดว่าจำนวนข้อความที่ผมส่งไปจะเฉียดใกล้ๆ3800ข้อความ ถือว่าไม่เยอะคิดเป็นอัตราจำนวนข้อความเฉลี่ยต่อวันอยู่ที่10-11ข้อความด้วยกัน จำนวนFollowerขึ้นไปที่610กว่าๆUser ในขณะที่จำนวนเพื่อนในFacebookของผมอยู่777Userโดยผมเป็นฝ่ายแอดเองประมาณไม่เกิน150Userนอกนั้นผมเป็นฝ่ายรับแอดทั้งหมด
อีกทั้งFacebookยังเก็บรายชื่อFanpageน่าสนใจซึ่งผมได้คลิกปุ่มถูกใจมาเป็นแฟนคลับเก็บเอาไว้ รวมไปถึงTwitterที่เพิ่งเปิดระบบจัดทะเบียนListของตัวเองเมื่อช่วงปลายปีที่แล้ว ทำให้ผมสนุกสนานมากกับการเจาะไปตามรายชื่อFollowingและListของชาวบ้านเพื่อเสาะแสวงUser Twitterสำคัญๆที่สร้างสรรค์กระแสสังคมทั้งกลุ่มธุรกิจ,ดาราคนดัง,วงการสื่อ,การเมืองแยกทั้งไทยและเทศ และสร้างสรรค์ภูมิปัญญาความรู้ให้เพิ่มพูน เป็นอาณาจักรทะเบียนTwitterที่ผมภูมิใจกับการสร้างมันขึ้นมามากมายเหมือนกันและมีFollowerติดตามListรวมกันเฉลี่ยListละ6Userด้วยกันจากทั้งหมด20Listที่ใช้งานเต็มที่

ผมไม่นิยมการส่งข้อความต่อวันแบบถี่ๆเยอะเกินไป เพราะFollowerจะคิดว่าเราคงกำลังจะส่งSpamไปก่อกวนหน้ารวมTwitterของเขาซึ่งต้องแบ่งๆกันให้ข้อความของUserอื่นๆบ้าง ถ้ารำคาญมากและบ่อยครั้งเข้าก็อาจจะคลิกUnfollowเลิกติดตามไปเลย Userไหนที่Tweetน้อยๆผมก็สามารถคลิกFollowingได้ แต่ถ้าUserไหนจำนวนTweetสูงและถี่มากๆก็จะเก็บไว้แค่ในListแทนโดยไม่มีการคลิกFollowing
นอกจากนี้เวลาที่ผมส่งข้อความ ผมมักจะอัดตัวอักษรลงไปให้เต็มที่ให้คุ้มค่าขีดจำกัด140ตัวอักษรที่สามารถส่งไปได้ลงไปโดยผมจะกระชับพื้นที่ใส่ให้ได้สัก120-130ตัวอักษรใน1ข้อความ ดังนั้นข้อความของผมที่ปรากฏในหน้าPageของผมจะมีแต่ข้อความยาวๆติดกันพรืดไปหมด เพราะผมไม่อยากจะแยกออกมาเป็นหลายๆข้อความ อีกทั้งการส่งข้อความสั้นๆมากมันรู้สึกเหมือนว่าผมใช้เนื้อที่ไปกับเนื้อหาการส่งTweetข้อความได้ไม่คุ้มค่าเลย ผมรู้สึกว่ามันสิ้นเปลืองจนต้องใส่ให้เต็มที่ที่สุดจะได้ไม่เกิดความรู้สึกเสียดายแบบนั้น

มาคิดดูแล้วผมน่าจะขุดเอาข้อความดีๆเก่าเก็บในTwitterมารวบรวมลงในWeblogสักหน่อยก็น่าจะดีเหมือนกันจะได้ไม่ต้องเสียเวลาคลิกปุ่มmoreลงไปอ่านจนสุด

ครอบครัวของกรรมกรแท้ที่จริงแล้วมันไม่ได้สมบูรณ์แบบอย่างที่เคยเข้าใจมา

2011-02-15T17:49:00.000+07:00

เมื่อไม่นานมานี่ พี่ชายผมได้มาเล่าให้แม่ที่ตอนนี้เป็นโรคอัลไซเมอร์ และผมได้ฟังถึงเรื่องที่รู้สึกเหมือนกับว่าชีวิตเหมือนเป็นละครน้ำเน่าเรื่องหนึ่ง

พี่ผมเล่าให้ฟังว่า เมื่อประมาณเดือนกุมภาพันธ์ที่ผ่านมา พ่อของผมได้ถือโอกาสใช้ช่วงเวลาที่คุณแม่ผมกลับไปเยี่ยมญาติที่อุทัยธานีบ้านเกิด และตัวผมซึ่งตอนนั้นคาดว่าคงจะออกไปซื้อการ์ตูนที่J.C.สาส์นสะพานควายหรือไม่ก็ไปงานการ์ตูนที่เซ็นทรัลเวิลด์หรือรพ.เซ็นหลุยส์ มาขอร้องให้พี่ผมที่ตอนนั้นว่างจากงานประจำมาช่วยขับรถให้แกหน่อย

แรกๆพี่ผมเข้าใจว่าพ่อจะให้ขับรถไปที่ห้องพักในอ.นครชัยศรี จ.นครปฐม เพื่อจะไปขนของสัมภาระใหญ่ที่อยู่ในห้องพักหลังจากที่เสร็จจากงานสร้างโรงพิมพ์ธนบัตรแห่งใหม่ของธนาคารแห่งประเทศไทยไปแล้ว แต่ทว่าขับรถไปได้สักพักมาจนถึงแยกวงเวียนถนนนครอินทร์-บางกรวย จู่ๆพ่อก็บอกให้เลี้ยวกลับรถมาเข้าซอยเล็กๆก่อนถึงร้านอาหารปลายจวักที่เคยไปกินกันทั้งครอบครัว
และหลังจากนั้นก็เข้าซอยมาลึกมากพอสมควร จนกระทั่งมาหยุดที่แมนชั่นแห่งหนึ่ง จากนั้นพ่อผมก็ลงจากรถเข้าไปในแมนชั่นเหมือนเข้าไปพูดคุยกับใครสักคน จนกระทั่งแกได้เรียกตัวพี่ผมให้มาทักทายกับเขา และในที่สุดคำสารภาพอันน่าตะลึงก็ได้หลุดออกมาจากปากของพ่อผมจนได้

"นี่คือ แม่อีกคนหนึ่งของแก" พี่ผมตะลึงงัน เพราะว่าหน้าตาของหญิงวัยกลางคนที่ว่านี่ หน้าตาสู้แม่ผมไม่ได้เลยแถมฟันยังหยินอีกต่างหาก และต่อมานี่คือเรื่องราวทั้งหมดที่ถูกสารภาพมาให้พี่ผมได้รับรู้ครับ

นับย้อนไปปี2522 ช่วงที่แม่ผมไปพักผ่อนช่วงที่คลอดผมที่บ้านเกิดอุทัยธานีประมาณครึ่งปีได้ พ่อผมอาศัยอย่างเดียวดายในบ้านเช่าซอยโรงเรียนพาณิชย์ ย่านเขตดินแดง ลึกเข้าไปจากถนนประชาสงเคราะห์ แกลักลอบได้เสียกับแม่คนที่ว่านี่ ซึ่งตอนนั้นยังเป็นแม่ค้าขายอาหารอยู่แถวตลาดหน้าแฟลตดินแดง
และพอแม่กลับมาแกก็ไม่ได้ติดต่ออะไรเขาอีกเลย จนกระทั่งแกมาทราบว่าในอีก2-3ปีต่อมาว่า แม่คนนั้นท้องและก็คลอดลูกหลังจากนั้นไม่นาน ถึงเพิ่งจะรู้ตัวว่าแกมีลูกชายอีกคนหนึ่งเพิ่มเข้าให้

เล่ามาถึงตรงนี้ ผมลองนึกย้อนไปว่าถ้าเกิดเรื่องพรรค์อย่างงี้มันแดงขึ้นมาซะก่อนอะไรจะเกิดขึ้น คุณตาผมเสียด้วยโรคมะเร็งในลำไส้ใหญ่เมื่อช่วงปี2526 แน่นอนว่าคุณตาซึ่งมีอดีตเป็นทนายความและยังเคยเป็นสส.อุทัยธานี เมื่อช่วงสมัยรัฐบาลจอมพลถนอม คงจะเดือดดาลอย่างที่สุด และคงจะนอนตายในโลงแบบไม่สงบไปด้วยแน่ๆ ส่วนตัวแม่ คงพูดไม่ออกว่ารู้สึกยังไงดี

พ่อผมสารภาพว่าในช่วงวันเสาร์ที่แกอ้างว่าออกไปทำงานนั้น แท้จริง แกมาเยี่ยมชู้รักและก็ลูกนอกสมรสคนนี้ที่ได้ย้ายมาอาศัยอยู่ในที่แห่งนี้มานานมากแล้ว
จนตอนนี้ลูกนอกสมรส หรือก็คือน้องชายคนละแม่ของผมเอง จบคณะวิศวะ จากมหาวิทยาลัยสยาม และกำลังทำงานอยู่ในบริษัทโตโยต้า มอเตอร์(ประเทศไทย)จำกัด
ซึ่งผมเองก็พอจะทราบคร่าวๆว่าแกอยากได้ลูกชายที่จบวิศวะมาสักคน ซึ่งแรกๆแกคิดว่าผมน่าจะเรียนจบได้ แต่สุดท้ายตัวผมไปไม่ไหวเพราะลักษณะนิสัยส่วนตัวผมมันไม่เข้ากับงานที่ทำ ผมมารู้ความจริงตรงนี้ผมพูดไม่ออกเลย ช่วงวัยเด็กที่ผ่านมาแกมักจะเจียดเงินให้ผมและพี่เป็นค่าขนมน้อยมากๆ แท้จริงแล้วแกเอาเงินรายได้ของแกที่หามาส่งเสียให้กับครอบครัวลับๆของแกตรงนี้นี่เอง เหมือนกับละครน้ำเน่าเรื่องหนึ่งยังไงยังงั้น

เอาละเพิ่งมาสารภาพตอนนี้ ไม่เป็นไร เพราะอย่างน้อยพ่อผมก็ยังประคับประคองชีวิตครอบครัวตรงนี้จนกระทั่งลูกๆเรียนจบกันไปหมดแล้ว ก็ไม่อยากว่าอะไรเพราะลูกๆเองก็รบกวนพ่อมามากอยู่
แต่จริงๆแล้วพ่อสารภาพให้พี่ผมฟังคนเดียว โดยปิดไม่ให้แม่และผมได้รับทราบด้วย แล้วทำไมจู่ๆพี่ผมถึงเอาเรื่องมาแฉให้แม่กับผมทราบในตอนนี้ละ

ก็เพราะว่า เงินบำนาญที่แม่ได้มาและเข้าบัญชีธนาคารของแม่ในตอนนี้ อาจจะถูกพ่อผมซึ่งถือATMไว้แทนแม่ซึ่งเป็นโรคอัลไซเมอร์ในตอนนี้กดไปใช้ เพราะแม้แต่สมุดบัญชีเงินฝากพ่อยังเก็บไว้กับตัวด้วย
และอีกข้อ ช่วงที่พ่อพาแม่ผมไปรับเบิกเงินจากสหกรณ์ออมทรัพย์ครูที่ครุสภา แล้วจู่ๆแม่หาเงินที่รับมาในตอนนั้นไว้ไม่เจอ ทั้งที่พ่อบอกว่าแม่เก็บไว้เองอย่างดีแล้ว พี่ผมสงสัยว่าตอนนั้นทำไมพ่อถึงไม่พาแม่เข้าไปธนาคารกรุงไทยซึ่งอยู่ใกล้ๆกันนั้นเพื่อเอาเงินเข้าบัญชี ดีกว่าจะถือติดตัวเอาไว้แบบนี้
แม่ผมมักจะสงสัยในตัวผมซึ่งตอนนี้ยังตกงาน อาจจะมาขโมยเงินก็ได้ ผมก็ย้ำนักหนาแล้วว่าไม่ได้เข้ามาในห้องของแม่เลยสักนิด ผมยังมีเงินใช้ของผมอยู่ ขาดเมื่อไหร่ตอนนั้นผมถึงอาจจะมาขอตรงๆแล้วเตรียมหางานขายของ7-11ทำ
ด้วยเหตุนี้พี่ผมซึ่งเริ่มสงสัยในตัวพ่อก็เลยติดสินใจแฉเรื่องนี้ให้ทราบกัน คุณแม่ดูเหมือนจะเฉยชากับเรื่องนี้ เพราะท่านเองก็สงสัยมานานมากแล้วอยู่เหมือนกันรวมไปถึงโรคอัลไซเมอร์ที่เป็นในตอนนี้ก็ทำให้ใจเฉื่อยชาไปด้วย

ผมยกปัดเรื่องนี้ให้พี่ผมเป็นคนจัดการเอง เพราะยังไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับเงินๆทองๆในช่วงนี้ ผมมีแค่กองขุมทรัพย์หนังสือผมก็พอใจมากแล้ว
แต่ผมก็ยังต้องสังเกตท่าทีของพ่อเป็นระยะๆ เพราะผมเองช่วงนี้ก็ไม่ค่อยอยากจะพูดคุยสัมพันธ์กับพ่อสักเท่าไหร่ แต่ไม่ใช่ด้วยเรื่องที่เล่ามานี่หรอกครับ เพราะแกก็มักจะเทศน์ด่าผมในเรื่องนิสัยที่ผมเป็นเนื่องจากภาวะแอสเพอร์เกอร์ของผมเองนั้นแหละ
แถมท่านรวมไปถึงแม่เองยังเป็นสาวกสื่อเน่าๆอย่างเนชั่(ว)นและAssHoleTVตัวเป้งซะอีก ทำให้ผมยิ่งต้องหนีห่างตัว หลบไปอ่านหนังสือในช่วงที่เปิดทีวีช่องที่ว่านี่ขึ้นมา

ชีวิตผมในตอนนี้ต้องออกไปหาความสุขอย่างเดียวดายกับเน็ตข้างนอกบ้าน จะมีครอบครัวใหม่ก็ไม่ได้ งานก็หาไม่ได้อีก ผมยังหาทางออกให้ตัวเองไม่เจอเลยถ้าเกิดว่าเงินที่เก็บไว้มันหมดขึ้นมา ผมมีแต่ต้องทนทำงานขายของในร้านสะดวกซื้อเท่านั้นสินะ เอ้อ...

กรรมกรกระทู้กับบทบาทหนอนหนังสือการ์ตูน

2011-02-15T17:45:00.000+07:00

ผมทำBlogเกี่ยวกับการ์ตูนมาก็เยอะแล้ว แต่ยังไม่ได้พูดถึงตัวกรรมกรเลยว่าทำไมถึงได้บ้าการ์ตูนขนาดนี้
ตอบตามตรงว่า การ์ตูนที่ผมโพสต์ๆลงหิ้งชั้นการ์ตูนนั้นล้วนแต่เป็นการ์ตูนที่เพิ่งจะซื้อมาสะสมในช่วง2-3ปีนับตั้งแต่หาเงินได้จากการทำงานแทบทั้งสิ้น
นับย้อนอดีตไป ผมเริ่มอ่านการ์ตูนมาตั้งแต่ป.4-5ได้มั๊ง ช่วงที่การ์ตูนโดเรมอนฉบับไพเรตยังขายกันเกลื่อนเมือง
และการ์ตูนนั้นมีทั้งประเภทที่เฉพาะเด็กอ่าน เฉพาะผู้ใหญ่อ่าน หรือแม้แต่อ่านได้ทุกวัย การ์ตูนเจาะตลาดผู้หญิงก็เยอะเอาการอยู่ ในช่วงนั้นก็ชอบตามเก็บนิตยสารการ์ตูนไพเรตรายสัปดาห์อย่างThe Zeroของวิบูลย์กิจ และThe Talentของมิตรไมตรี ตังแต่สมัยราคาเล่มละ10บาทจนก่อนจะเลิกไปและเริ่มต้นยุคการ์ตูนลิขสิทธิ์แทนเมื่อช่วงปี2536ก็เล่มละ20-25บาท รู้สึกว่าจะมีเจ้าชายจอมพลัง และก็โดเรมอนฉบับไพเรตเก็บเอาไว้ก่อนจะชั่งกิโลขายไปนานมากแล้วด้วย
ลิขสิทธิ์แรกๆก็ตามการ์ตูนเด็กผู้ชายหัวMagazineของKodansha ในKC.Weeklyมา11-12ปีได้(ก่อนจะเลือกซื้อไปเนื่องจากเกิดภาวะการ์ตูนเฟ้อรออ่านจนดองสะสม) และก็โค(ตร)นานอีกเรื่องหนึ่ง ส่วนการ์ตูนเด็กผู้ชายของหัวJumpของเครือShueishaในBoomกับC-Kidก็อาศัยของคนอื่นอ่านไปเรื่อยๆ
ช่วงที่ยังเด็กเรียนหนังสืออยู่ ผมยังไม่ได้บ้าการ์ตูนมากถึงขนาดนี้เลย ซึ่งก็ถือว่าโชคดีครับ เพราะถ้ามีคนมาคอยเลือกและซื้อการ์ตูนมาให้อ่านกันมากกว่านี้ มีหวังไม่เป็นอันเรียนแหงๆครับ แถมช่วงนั้นก็ยังติดVDOเกมFamicomและก็Super Famiconไปมากแล้วเหมือนกัน(แต่ตอนนี้ติดเน็ตแทนแล้วครับเกมไม่ได้เล่นไม่ได้ซื้ออีกต่อไปแล้วแม้กระทั่งเกมออนไลน์ด้วย) แต่ก็โชคดีที่ช่วงป.5-6ครอบครัวผมซื้อการ์ตูนความรู้ลิขสิทธิ์จากGakkenของสำนักพิมพ์ซีเอ็ดยูเคชั่นเป็นชุดกล่องใหญ่2ชุดราคาเกือบ1000บาทได้ เป็นเล่มปกแข็งชุดละ9เล่มได้(ถ้าเป็นราคาในสมัยนี้ถือว่าถูกสุดๆเลยละครับ แต่ในสมัยโน้นถือว่าแพงพอสมควร)
จนเมื่อ2-3ปีมานี่ทำงานได้เงินเก็บมาเหลือเฟือ แถมเวลาว่างก็เยอะ ประกอบร้านเช่าการ์ตูนก็กำลังบูมสุดขีด ก็เลยบ้าซื้อการ์ตูนอ่านกันเป็นว่าเล่นเก็บกระทั่งการ์ตูนผู้หญิงดีๆบางเรื่องที่เนื้อหาสอบผ่านอีกต่างหาก และก็ได้รู้ว่าการ์ตูนถ้ารู้จักคัดเลือกให้ดีมันจะมีคุณค่าพอๆกับหนังสือสาระน้ำดี ไปจนถึงวรรณกรรมชีวิตผจญภัยสุดเข้มข้นต้นแบบชิ้นเยี่ยมเสริมจินตนาการเล่มหนึ่งเลยละครับ

คุยเฟื่องเรื่องเครื่องPrinter,ScannerและCopyในตัวเดียวกัน

2011-02-15T17:43:00.000+07:00

ผมไปงานคอมมาร์ทมาเมื่อกลางเดือนมีนา ก่อนงานสัปดาห์หนังสือไม่กี่วัน คิดว่าคงจะไม่ได้ซื้ออะไรกลับมาแล้วแท้ๆเชียว แต่พอได้ดูเครื่องInkjet Printerซึ่งปัจจุบันไม่ได้เป็นแค่Printerอย่างเดียวเท่านั้นแต่ยังเป็นเครื่องScanner,เครื่องCopyถ่ายเอกสารและPhotoCaptureอีกด้วย แต่ราคาขั้นต้นอยู่ที่2000บาทต้นๆเองครับ
เทียบกับColour Inkjet Printerตัวเก่าอย่างCanon Colour Bubblejetรุ่นBJC-4310SPซื้อเมื่อปี2542ราคา7000-8000บาทเข้าไปแล้วคนละเรื่องเลยครับ ค่าเสื่อมราคาของเครื่องจักรกลเทคโนโลยีสูงมากจนน่ากลัวจริงๆ ทางบ้านผมเองก็ไม่ได้ใช้เครื่องพิมพ์ตัวเก่ามาตั้งนานแล้ว คาดว่าหัวหมึกคงจะอุดตันไปหมดแล้วละมั๊ง

หลังจากตรวจสอบราคาและก็ความสามารถมาเรียบร้อยแล้วก็เลยถือโอกาสทุ่มทุนประมาณ2390บาทซื้อPrinter All in Oneเครื่องใหม่เป็นยี่ห้อBrotherรุ่นDCP-150C Specของเครื่องก็ตามรายละเอียดนี้ครับ
Print ความเร็วในพิมพ์สี/ขาวดำ 22/27 แผ่นต่อนาที
ความละเอียดการพิมพ์ 1200*6000 dpi.
Copy ความเร็วในการถ่ายเอกสารสี/ขาวดำ 18/20 แผ่นต่อนาที
ความละเอียดสูงสุดในการScan 19200*19200 dpi.
พิมพ์รูปหรือเอกสารโดยตรงจากFlash Driveหรือแผ่นSD Cardได้โดยที่มีช่องให้เสียบโดยเฉพาะโดยไม่ต้องต่อผ่านคอม
ใช้ตลับหมึกของแท้ราคา490บาทสำหรับสีดำ และราคา290บาทแยกตามสีต่างหาก สำหรับสีเหลืองส้ม(Yellow),สีน้ำเงินเข้ม(Cyan)และสีชมพูเข้ม(Magenta) พิมพ์ภาพสีขนาดA4ได้200หน้า

ว่าด้วยราคาตลับหมึกของPrinterแต่ละยี่ห้อผมก็มีข้อมูลเอามาเปรียบเทียบให้อ่านกันด้วยโดยแยกเป็นดังนี้
Canon145 หมึกดำ830ราคาตลับละ710บาทพิมพ์ได้225หน้า หมึกสี831ราคาตลับละ870บาทพิมพ์ได้205หน้า
Hewlette Packard4185 หมึกดำ21ราคาตลับละ550บาทพิมพ์ได้185หน้า หมึกสี22ราคาตลับละ650บาทพิมพ์ได้170หน้า
Epson CX5500 หมึกดำT0911ราคาตลับละ190บาทพิมพ์ได้170หน้า หมึกสีT0912-4ทั้งหมด3ตลับ ตลับละ190บาทพิมพ์ได้200หน้า
ซึ่งถ้าเอามาเทียบกันแล้วตลับหมึกของEpsonราคาถูกสุดรองลงก็Hewlette Packard แพงสุดก็Canon โดยคิดจากราคาตลับหมึกต่อจำนวนหน้าที่พิมพ์ได้ โดยผมไม่มีข้อมูลจากทางยี่ห้อBrotherมาเปรียบเทียบด้วย

นอกจากนี้ผมยังซื้อชุดInk Tankสำหรับใช้เพื่อจะได้ไม่ต้องซื้อตลับหมึกราคาแพงๆโดยแลกกับความเสี่ยงที่จะสูญเสียประกันเครื่อง2ปี ยี่ห้อInkMediaสำหรับใช้กับตลับหมึกรุ่นLC37พร้อมหมึกในTank4สี สีละ100ml. และยังแถมหมึกเติม4สี4ขวดไว้เติมเพิ่มอีก ราคาทั้งหมดก็1600บาท กะเก็บไว้ใช้หลังจากที่ใช้หมึกตลับแท้จนหมดนั้นแหละครับ โดยหมึกเติมขวดละ100ml.แยกตามสีทั้งหมด4ขวดพิมพ์ภาพสีขนาดA4ได้1500หน้าครับ ชุดหนึ่งก็ราคา544บาท

ทดลองใช้ดูแล้วก็ทึ่งในความสามารถของเครื่องพิมพ์ปัจจุบันจริงๆ ทั้งScanเอกสารหลักฐานส่วนตัวเป็นไฟล์ลงเครื่อง ,พิมพ์ภาพสีจากไฟล์รูปภาพ และถ่ายเอกสารหลักฐานเก็บสำรองไว้ใช้ไม่ต้องไปพึ่งร้านถ่ายเอกสารอีกต่อไป
ตอนนี้ใช้หมึกในตลับแท้หมดไปแล้วทั้ง4สี(แต่จริงๆแล้วหมึกดำเกิดหมดก่อนในขณะที่หมึกสียังไม่หมด เนื่องจากในการพิมพ์ภาพสีนั้นมีการใช้หมึกดำด้วย) พิมพ์ภาพสี+ขาวดำได้ประมาณ250แผ่นได้มั๊ง
ทดลองใช้Ink Tankก็ดูปกติใช้ได้ดีมากเลยหมดเมื่อไหร่เวลาเติมก็สะดวกละ ถ้าทำตามขั้นตอนในคู่มือรับรองว่าหมึกไม่หยดเลอะเทอะแน่นอน หมึกที่มักจะใช้เยอะสุดคือหมึกเหลืองส้ม(Yellow)ครับรองลงมาก็หมึกดำ ใช้น้อยสุดพอๆกันระหว่างหมึกชมพูเข้ม(Magenta)กับหมึกน้ำเงิน(Cyan)

ราคา2000ต้นๆนี่คือราคาขั้นต่ำสุดของPrinter All in Oneแล้วครับ ไม่แน่ว่าต่อไปPrinter All in Oneที่มีความสามารถในการรับส่งโทรสาร(Fax.Modemส่งทำเวลาได้3วินาทีต่อแผ่น) ,ระบบป้อนกระดาษเพื่อScanหรือCopyถ่ายเอกสารอัตโนมัติสูงสุด35แผ่น ,ระบบเครือข่ายสำหรับใช้ได้หลายๆคนและWirelessไร้สาย ที่มีราคาตั้งแต่8000-12000บาท ในอนาคตราคาอาจจะตกลงอย่างมากจนน่ากลัวไปเลยก็ได้

ส่วนLaser Printerตอนนี้ราคาก็ยังสูงอยู่ประมาณ10000-20000บาท สำหรับความสามารถพิมพ์ ถ่ายเอกสารขาวดำ และScanเอกสารในเครื่องเดียว
แต่ถ้าเอาเฉพาะพิมพ์ขาวดำอย่างเดียวราคาอยู่ที่4000-9000บาท
และถ้าเป็นพวกColour Laser Printer All in One ราคาจะถีบขึ้นเป็น30000-45000บาทครับ
ตลับผงหมึกที่ใช้ก็มีตั้งแต่1090บาท(พิมพ์ขาวดำได้12000แผ่น หน้าปก5%)ไปจนถึงราคา3490กับ4590บาท(พิมพ์4สีได้4000-5000แผ่น หน้าปก5%)
นอกจากนี้ก็มีตลับแม่พิมพ์(Drum)ราคา9900บาท(พิมพ์4สีได้17000แผ่น)
กับราคา2990-5490บาท(พิมพ์ขาวดำได้12000-25000แผ่น)

ถึงตรงนี้Laser Printerคุ้มค่ากว่าInkjetแค่งานพิมพ์ขาวดำเท่านั้น ส่วนงานพิมพ์สีนั้นInkjetยังถูกกว่าเยอะครับ
ในอนาคตถ้าLaser Printer All in Oneขาวดำและตลับหมึกที่ใช้ ราคาถูกลงมากกว่านี้ ผมอาจจะตัดสินซื้อก็ได้อยู่ครับ เพราะจำนวนงานพิมพ์ต่อราคาตลับหมึกที่ใช้น้อยกว่าInkjetหลายเท่าเลยครับ

ส่วนกระดาษเอาที่ราคาถูกสุดก็คงเป็นกระดาษที่ผลิตโดยบริษัทรีมส์แอนด์โรลส์จำกัด 80/6 หมู่11 ถนนเจริญพัฒนา แขวงบางชัน เขตคลองสามวา กรุงเทพมหานคร 10510 โดยมักจะเอามาขายโดยใช้ยี่ห้อของห้างค้าปลีกที่เอามาจัดจำหน่ายทั่วไป เช่นOffice Depot ,First Price(ของห้างBig C) ฯลฯ
แบ่งเป็นกระดาษทั่วไปผลิตจากเยื่อไม้โดยตรงกับกระดาษรีไซเคิลที่ผลิตจากกระดาษที่ใช้แล้วผสมกับเยื่อไม้กับใส่สารฟอกขาวสักหน่อย เพื่อให้ได้กระดาษออกมาขาวสะอาดไม่แพ้กระดาษทั่วไป
แยกเป็นความหนา70แกรมกับ80แกรม(แกรม(Gram)คิดจากน้ำหนักในหน่วยกรัมของกระดาษพื้นที่1ตารางเมตร)

โดยราคากระดาษ1รีมส์(Remes)ที่หาข้อมูลมาได้
กระดาษทั่วไป80แกรม จำนวน500แผ่น ราคา97บาท
กระดาษทั่วไป70แกรม จำนวน500แผ่น ราคา87บาท
กระดาษรีไซเคิล80แกรม จำนวน450แผ่น ราคา79บาท
กระดาษรีไซเคิล70แกรม จำนวน450แผ่น ราคา69บาท

ในที่นี้ผมเลือกใช้เอากระดาษรีไซเคิล80แกรม ซึ่งผิวเนื้อกระดาษอาจจะหยาบด้านกว่ากระดาษDouble A80แกรม ราคา119บาทอยู่นิดหน่อย
แต่ก็สามารถเอามาใช้พิมพ์ภาพสีได้คุณภาพดีไม่ได้ต่างกันเลย
โดยหลังจากพิมพ์ภาพสีกระดาษอาจจะชื้นเป็นลอนเนื่องจากปริมาณที่หมึกที่เข้มมาก แต่ถ้าเอามาตากลมให้แห้งแล้วก็เอามาซ้อนทับกันก็จะเรียบสนิทสวยงามไม่เลอะเทอะเลย

งานคอมมาร์ทที่ผ่านมาผมได้ลองซื้อหมึกเติมยี่ห้อHot Printราคาขวดละ100บาท4ขวด4สี มาสำรองไว้ยังไม่ได้ทดลองเติมเลยยังบอกไม่ได้ว่าสามารถใช้แทนMediaJetที่ราคา4ขวด544บาทนี่ได้หรือไม่
และก็มีกระดาษPhoto Glossy Paper(พิมพ์สีเคลือบพิเศษผิวมันเงา)ขนาดA4ความหนา150แกรม 100แผ่นราคา200บาทยี่ห้อHi-Jet ผลิตโดยบริษัท Hi-Coat(Thailand) จำกัด จำหน่ายโดยบริษัท ปภาวิน จำกัด 88 หมู่4 ตำบลมหาสวัสดิ์ อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี 11130 เป็นราคาที่ถูกที่สุดแล้วสำหรับกระดาษแบบนี้

ประวัติศาสตร์ความเป็นมาของที่ดินในย่านละแวกบ้านผมเอง

2011-02-15T17:37:00.000+07:00

เมื่อ5ปีที่แล้ว ผมได้มีโอกาสได้ชมโฉนดที่ดินบ้านผมซึ่งเดิมเคยเอาไปจำนองผ่อนกู้กับธนาคารเอาไว้นานมากๆ ในที่สุดก็สามารถชำระหนี้ธนาคารได้ครบเรียบร้อยแล้วไปไถ่ถอนจากธนาคารได้เมื่อช่วงต้นปีนี่เอง

ละแวกที่ดินบ้านที่ผมอยู่เนื้อที่52ตารางวานี่ เดิมเคยเป็นที่ดินป่าหญ้ารกๆของครอบครัวตระกูลทั่งบุญ ซึ่งต่อมาได้ขายให้กับคุณมงคล พุ่มมณเฑียรชัย เจ้าของธุรกิจบ้านจัดสรรเมื่อ2 พฤษภาคม 2522 ซึ่งเป็นช่วงที่ถนนรัชดาภิเษกสร้างเสร็จพอดี โดยใช้เวลาก่อสร้างบ้านจัดสรรแถวนั้นประมาณปีครึ่งด้วยกัน
แรกๆบ้านหลังนี้ถูกขายให้กับสองผัวเมียนายตำรวจคู่หนึ่ง เมื่อวันที่17 ธันวาคม 2523
ก่อนที่จะมาขายต่อให้กับพ่อแม่ผมเองโดยใช้ชื่อคุณยายเป็นเจ้าบ้านไปก่อน เมื่อวันที่13กรกฎาคม 2526(จะเรียกว่าเป็นวันขึ้นบ้านใหม่ของครอบครัวผมก็ว่าได้) เพราะช่วงนั้นสวัสดิการสังคมเกี่ยวกับที่อยู่อาศัยของราชการยังไม่พร้อม แรกๆเอาไปจำนองกับธนาคารกรุงเทพ
ต่อมาถึงช่วงปี2532 ก็ได้โอนชื่อมาเป็นของแม่ผมเองและย้ายมาจำนองกับทางธนาคารอาคารสงเคราะห์แทน และก็ผ่อนชำระเรื่อยมาจนหมดหนี้ในที่สุด
กว่าจะมีบ้านอยู่ได้สักหลังนี่ต้องลำบากมาแสนนาน เลยเข้าใจหัวอกพ่อแม่วัยทำงานช่วงนั้นได้ดีเลยครับ

การเดินทางสัญจรไปมาของกรรมกรกระทู้

2011-02-15T17:35:00.000+07:00

การเดินทางไปไหนมาไหนของกรรมกรนั้น ตัวกรรมกรนิยมเดินทางด้วยรถเมล์ร้อนเป็นหลักเนื่องจากว่าค่าโดยสารนั้นถูกมากเพียงเที่ยวละ7บาท แม้ว่าจะต้องเจอกับรถติดซึ่งเป็นปัญหาประจำแต่ก็ไม่ได้เดือดร้อนอะไรมากนักเพราะกรรมกรวางแผนเลี่ยงเส้นทางไว้อย่างดีแล้ว อีกทั้งเวลาที่เสียก็สามารถจัดการได้แค่เพียงพกการ์ตูนไปอ่านเล่นฆ่าเวลาไปเรื่อยๆ
โดยเส้นทางถนนต่อไปนี้ถ้าไม่จำเป็นไม่ควรจะผ่านเด็ดขาดด้วยประการทั้งปวง ในช่วงเวลาเช้าและเย็นถึงหัวค่ำ
1.อโศกมนตรี
2.เพชรบุรีระหว่างแยกประตูน้ำกับราชเทวี
3.พญาไทช่วงอนุสาวรีย์กับราชเทวี
4.ห้าแยกลาดพร้าว
5.ลาดพร้าวทั้งสาย
6.สาทรทั้งสาย
7.วงเวียนใหญ่
8.สุขุมวิทช่วงตั้งแต่แยกพระโขนงผ่านแยกเอกมัย แยกทองหล่อ แยกอโศก ยาวไปจนถึงเพลินจิตแยกราชประสงค์

รถเมล์ร้อนครีมแดงของขสมก.ซึ่งผมสามารถใช้ตั๋ว7บาทที่ซื้อจากอู่ลดราคา10%และผมใช้บ่อยก็มี
1.สาย136 เป็นสายสุดฮิตที่ผมใช้ขึ้นประจำเพื่อไปยังศูนย์สิริกิต์เวลาไปเที่ยวงานคอมมาร์ทหรือว่างานหนังสือซึ่งจัดกัน2-3ครั้งใน1ปี ไปตลาดนัดจตุจักรเพื่อไปซื้อการ์ตูนมือสองและการ์ตูนใหม่ราคาลด20%ที่JC.สาส์นแถวสะพานควายโดยออกกำลังเดินเท้าไปสักหน่อย
2.สาย137 สายนี้ใช้เดินทางไปแถวบางกะปิ กับตลาดรามคำแหง
3.สาย179 สายนี้ใช้สำหรับเดินทางไปแถวแยกวงศ์สว่าง กับเชิงสะพานพระราม7เพื่อต่อรถเมล์ร้อนแถวนั้นเดินทางตามถนนประชาราษฎร์-สามเสนไปสนามหลวง เทเวศน์ บางลำภู ได้
4.สาย206 สายนี้ใช้สำหรับเดินทางไปซีคอนสแควร์แถวถนนศรีนครินทร์ซึ่งอยู่ไกลไปจากบ้านกรรมกรมากในช่วงที่วิบูลย์กิจจัดงานการ์ตูนของตัวเองที่นั้นในช่วงปลายเดือนตุลาคมของทุกปี

ส่วนรถเมล์แอร์ที่ผมมักจะใช้เดินทางก็มี
1.สาย73ก. สายนี้ใช้เวลาเดินทางไปมาบุญครอง ,ตลาดสะพานเหล็ก เยาวราช (ค่าโดยสาร16-18บาท)
2.สาย514 สายนี้ใช้เวลาเดินทางไปสีลม ,ศูนย์Thailand Book Towerกับโรงพยาบาลเซ็นหลุยส์(ลงแถวแยกถนนปั้นแล้วเดินเข้าถนนปั้นไปจากนั้นเลี้ยวซ้ายก็เจอแล้วครับ) ,แยกบางรัก (ค่าโดยสาร16บาท)
3.สาย187 สายนี้ใช้เวลาเดินทางไปแถวตลาดสะพานใหม่ และฟิวเจอร์พาร์ครังสิต (ค่าโดยสาร22บาท)
4.สาย517 สายนี้ใช้เวลาเดินทางไปแถวถนนอ่อนนุช-ลาดกระบัง ซึ่งสามารถต่อรถที่นั้นเพื่อเข้าไปสนามบินสุวรรณภูมิได้

นอกจากนี้ก็มีรถเมล์ร้อนที่กรรมกรชอบใช้เดินทางแม้จะไม่ได้แล่นผ่านแถวบ้านซึ่งก็มี
1.สาย47 สายนี้ใช้เวลาเดินทางไปมาระหว่างตลาดคลองเตย(เดินเท้าสักนิดข้ามแยกพระราม4ก็ถึงศูนย์สิริกิต์แล้ว) ,มาบุญครองสยามสแควร์ ,ย่านร้านขายส่งหนังสือแถวหลานหลวง ,สนามหลวง
2.สาย3 สายนี้ใช้เวลาเดินทางไปมาระหว่างจตุจักรสะพานควาย ,ที่ตั้งค่ายทหารแถวเขตดุสิต ,ศรีย่าน ,เทเวศน์ ,บางลำภู ,สนามหลวง ,วงเวียนใหญ่ตลาดคลองสาน
3.สาย205 สายนี้ใช้เวลาเดินทางไปมาตามถนนพระราม3ช่วงเขตยานนาวากับบางคอแหลม ระหว่างตลาดคลองเตย ,เดอะมอลล์ท่าพระ
4.สาย4 สายนี้ใช้เวลาเดินทางไปมาระหว่างวงเวียนใหญ่ ,ตลาดเยาวราช ,ตลาดคลองเตย
5.จำชื่อสายไม่ได้ ใช้เวลาเดินทางไปมาระหว่างสนามหลวง ,แยกดาวคะนอง ,ตลาดบางปะกอก ,ท่าน้ำพระประแดง
6.สาย12 สายนี้ใช้เวลาเดินทางไปมาระหว่างตลาดห้วยขวาง ,ตลาดดินแดง ในเส้นทางถนนราชสีมา(ผ่านสวนอัมพร) ,ถนนสุโขทัย ,วัดสุทัศน์ฯ ,สวนเจ้าเชตุ
7.สาย45 สายนี้ใช้เวลาเดินทางไปมาระหว่างตลาดคลองเตย ,แยกกล้วยน้ำไท ,แยกอ่อนนุช ,ศูนย์ไบเทคบางนา

สเปคคอมเครื่องที่ใช้อยู่ตอนนี้เทียบกับคอมเครื่องเก่าโบราณอายุ8ปีครึ่ง

2011-02-15T17:33:00.001+07:00

- Intel Pentium4 2.66D GHz. Socket775 64bit ประกัน3ปี(เอ... ถ้าPentium5ออกเมื่อไหร่จะยังใช้Socketนี้อยู่หรือเปล่าหว่า มีคนมาบอกต่อว่าCPUรุ่นใหม่จะใช้กับChipsetตัวที่ผมซื้อนี่ไม่ได้ ต้องไปถามพี่ดูสักหน่อย)
- Mainboard ASUS P5GD1-PRO ประกัน3ปี
(สเปคหวังใช้ระยะยาวเลยครับ ช่องเสียบการ์ดPCI3ช่อง ช่องเสียบการ์ดจอPCI Express1ช่อง ช่องเสียบHDD.แบบS-ATA Socket CPU 775 ที่น่าเสียดายก็คือช่องเสียบแค่DDR4ช่อง เพราะแบบช่องเสียบDDR.II ทำให้งบบานเกินฮะ)
- DDR RAM ยี่ห้อKington 256Mb. Bus 400MHz.2แผง
- Hard Disk ยี่ห้อSeagate ความจุ80Gb. ความเร็วการหมุน7200RPM.(รอบต่อนาที) ช่องเสียบS-ATA ประกัน5ปี
- การ์ดจอ GeForce6200 RAM128Mb./TV out/16X ช่องเสียบPCI Express ประกัน3ปี
- FDD.1.44Mb. / CD-RW Drive 52x32x52 ยี่ห้อLite On ประกัน1ปี
- Case ATX Power Supply350Watt ประกัน1ปี พร้อม Card reader 9in1
เหลือMonitor17นิ้วเครื่องใหม่นี่แหละต้องซื้อใช้แทนเครื่องเก่าที่มัวเต็มที จะเป็นจอFlatหนัก3ลูกแตงโมราคา4000-5000บาท หรือไม่ก็LCD(ถนอมสายตา)หนัก1ลูกแตงโม8000บาทขึ้น ต้องมาตัดสินอีกทีหนึ่งว่าแบบไหนใช้ทนใช้คุ้มกว่ากัน แต่ตอนนี้ต้องขอสะสมทุนใหม่อีกรอบ
ซื้อมาใช้งานตั้งแต่กลางเดือนสิงหาคมปี2548 ใช้งานมา5ปีครึ่งแล้ว
ส่วนเครื่องเก่าอายุ8ปีครึ่งก่อนปลดระวางออกไปตอนที่ซื้อเครื่องใหม่ก็
- Mainboard 4ISA 4PCI 4ช่องเสียบEDO RAM
- EDO RAM4แผง รวมแล้วก็48Mb. (เพิ่มทีหลัง แรกๆให้แค่16Mb.)
- HDD Maxtor ความจุ4Gb. ช่องเสียบIDE (เพิ่มทีหลัง ตอนแรกให้แค่1.2Gb.)
- CD-ROM Drive 8x ยี่ห้อNEC + FDD 1.44Mb.
- Sound card(ISA) + VGA card(PCI)
- Pentium 166MHz.
- ลำโพง2ตัว160Watt.+Mouse+Keyboard+Mouse pad
- Monitor CRT Mag Innovistion 17นิ้ว
- โต๊ะวางคอมพร้อมเก้าอี้1ชุด+อบรมคอมฟรี+เน็ต
ซื้อมาจากสามารถคอมฯตอนนั้นแพงถึง50000กว่า - -" ช่วงต้นปี40ได้ก่อนลอยตัวค่าเงินบาท ทนใช้มาได้ตั้ง8ปีครึ่ง เอ้อ....

งานคอมมาร์ทเมื่อกลางปี2550 ผมถือโอกาสซื้อเครื่องDVD Rewriterยี่ห้อLGที่บู๊ทของLGในราคาเกือบ1200บาท โดยสเปกของมันก็คือใช้ช่องและสายเสียบแบบSata ช่วยให้ส่งผ่านข้อมูลเพื่อทำการไรท์เป็นไปอย่างสะดวกรวดเร็วขึ้น และสามารถพิมพ์ลายลงไปบนแผ่น(LightScribe)ได้ ความเร็วการไรท์สูงสุด15x
โดยผมทดลองไรท์แผ่นDVDข้อมูล4.7Gb. ความเร็ว15xใช้เวลาแค่15-20นาทีเอง มากกว่าไรท์CDธรรมดาไม่มากเท่าไหร่

ต่อมาก็ได้ฤกษ์ซื้อHard Diskตัวใหม่เมื่อช่วงปลายสิงหาปี2550เพิ่มไปด้วย เนื่องจากตัวเก่าเกิดอาการมีเสียงผิดปกติดังเป็นจังหวะๆเกรงถ้าไม่รีบเปลี่ยนหรือแก้ไขอาจส่งผลร้ายต่อไฟล์ข้อมูลมีค่าที่อุตสาห์สะสมมาทั้งหมด ดังนั้นเพื่อเป็นการประกันความเสี่ยงต่อความเสียหายในข้อมูลจึงต้องรีบซื้อตัวใหม่มาใช้สำรองข้อมูลไปเลย
ในที่สุดก็ได้Hard Diskตัวใหม่ยี่ห้อSeagate ความจุ250Gb. ช่องและสายเสียบSata กับBuffer Memory 8Mb. ราคา2300กว่าบาท เอามาใช้รองรับไฟล์ข้อมูลรวมแล้วตอนนี้กว่า65Gb.ซึ่งก็เกือบจะเต็มของตัวเก่าความจุ80Gb.เข้าไปแล้ว แถมมีปัญหาโหลดช้าเนื่องจากเหลือเนื้อที่ว่างน้อย ซึ่งก็คงจะใช้ได้คุ้มไปอีกนานเลยตามหลักเศรษฐกิจพอเพียง
และวันนี้ผมเพิ่งจะไปรับเอาHard Disk ความจุ80Gb.ตัวใหม่มาใช้แทนที่ตัวเก่าที่เอาไปเปลี่ยนที่ศูนย์Synnex สาขาห้างพันทิพย์

การอัพครั้งหน้าผมกะเอาไว้ว่าอนาคตถ้ามีMainBoard ใช้กับSocket CPU Intelแบบใหม่ที่ดีกว่าSocket775 รองรับDDR3ที่เริ่มมีออกมาให้ยั่วกระเป๋าเงินเล่นแล้ว และมีการพัฒนาSata3ใช้แล้วหรือแม้แต่ช่องเสียบการ์ดจอแบบใหม่ที่พัฒนาขึ้นไปจากช่องเสียบPCI Express ถึงตอนนั้นอาจจะได้ซื้อเครื่องใหม่เลยก็ได้คุ้มแน่นอน แม้ว่าตัวเก่าอาจจะยังใช้ได้อยู่ก็ตาม

ดูสมุดพกเก่าๆแล้วเรานี่สมองเติบโตช้าแถมยังไม้เสียบผีอีกถึงตอนนี้ก็ยังไม่เปลี่ยน

2011-02-15T17:27:00.001+07:00

ไม่น่าเชื่อว่าผมยังเก็บสมุดพกเก่าๆแก่ๆของตัวเองมาตั้งแต่ยังอยู่โรงเรียนปัญจทรัพย์ ซึ่งเป็นโรงเรียนของคริสตจักรมิชชันนารีใกล้ๆคลองบางซื่อ ถนนรัชดาภิเษกฝั่งดินแดง ก็ใกล้บ้านผมแค่เดินไป10-15นาทีก็ถึงแล้ว ปัจจุบันมีสถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน(สถานีรัชดาภิเษก)อยู่ใกล้ด้วย เด็กสมัยนี้เลยมาโรงเรียนได้สะดวกขึ้นเยอะ
จริงๆผมไม่ได้เก็บไว้แต่แรกหรอก แต่มันสุมอยู่ในมุมมืดส่วนไหนของบ้านก็ไม่รู้เหมือนกัน เมื่อไม่กี่ปีนี่พอผมเจอเข้าก็เลยถือโอกาสเก็บรวมๆไว้กับแฟ้มเก็บเอกสารสำคัญๆของผมเองซะเลย
สมุดพกที่ผมเก็บไว้ก็มีตั้งแต่ชั้นอนุบาล2ไปจนถึงป.6 รวม7เล่มด้วยกัน ตั้งแต่ปีการศึกษา2527-2533 ข้อมูลที่เก็บไว้ก็มีบันทึกการฉีดวัคซีน น้ำหนักส่วนสูง สถิติจำนวนวันการมาเรียน มาสาย ลาป่วย ลากิจ ขาดเรียนในแต่ละเดือน
ซึ่งพอจะสรุปคร่าวได้ว่า
1.ส่วนสูงผมเติบโตอยู่ระหว่าง106-136.5 ซม. ซึ่งถือว่าต่ำกว่าเด็กโดยทั่วไปเมื่อตอนนั้น เนื่องจากช่วงที่เข้าแถวเตรียมเคารพธงชาติเรียงลำดับไหล่ทีไร ผมมักจะอยู่หางแถวประจำเลยครับ
2.น้ำหนักผมขึ้นอย่างช้าๆที่15-25 กก.ซึ่งถ้าเอาน้ำหนัก(กก.)มาหารด้วยกำลังสองของส่วนสูง(เมตร)ก็จะได้ค่าดัชนีที่13-14หน่วย ซึ่งถือว่าอยู่ในภาวะLoseweightเบากว่ามาตรฐานอยู่พอสมควรครับ มาตรฐานปกติประมาณสัก17-18ได้
3.ตั้งแต่อนุบาล2จนถึงป.3เทอมต้นผมได้เกรดวิชาเลขที่0-1ตลอดเลย แต่พอเข้าเทอมปลายป.3ผมได้เกรด4และก็เป็นอย่างนั้นเรื่อยมาจนจบประถม ประมาณปัญญาการคำนวณเริ่มเข้าที่เมื่อตอนนั้นนี่เอง
4.ส่วนวิชาอื่นๆอย่างพวกภาษาไทย ,อังกฤษ ,สปช. ,สลน. ,กพอ. ก็ขึ้นๆลงๆที่เกรด1-2 พอขึ้นป.4ก็ไปขึ้นลงที่เกรด2-4 มีอังกฤษวิชาเดียวขึ้นไปถึงเกรด4
5.เรื่องของพฤติกรรมช่วงนั้นจนถึงตอนนี้ผมก็ยังแทบไม่เปลี่ยนแปลงเลยนั้นก็คือ ผมไม่ค่อยชอบเข้าสังคมการเล่นกับเพื่อนฝูง รวมถึงการพูดคุยปฏิสัมพันธ์ซึ่งคงเป็นเพราะผมพอใจในชีวิตที่แสวงหาความสุข ความสนุกโดยไม่ต้องอาศัยเพื่อนสนิทมิตรสหายมาจนถึงตอนนี้ เวลาจะต้องทำงานร่วมกันกับเพื่อนเลยเจอปัญหาไม่ใช่น้อยเหมือนกัน
6.ลายมือผมไก่เขี่ยแบบสุดๆ แถมผมยังติดนิสัยการจับปากกาที่ผิดจากชาวบ้านเขาคือเอานิ้วนางมาจับประคองด้วยรวมเป็น4นิ้วซึ่งปกติใช้แค่นิ้วกลางก็พอ จนถึงตอนนี้ผมก็ยังเป็นอยู่เลยครับ ลายมือผมในตอนนี้ดีกว่าแรกๆเยอะ แต่ใช้เวลาเขียนกว่าจะจบก็นานเอาเหมือนกันแถมยังทำเอานิ้วเมื่อยอีกต่างหาก(น่าจะต้องบริหารนิ้วอยู่เหมือนกัน)

ยังไม่หมดครับยังสมุดพกเมื่อสมัยม.ต้น(รบ.4-ต)ด้วยครับมาถึงตรงนี้ผมได้เกรด3-4เกือบทุกวิชาเลยครับจะมี2ก็ภาษาไทยกับสุขศึกษานี่แหละ เกรดเฉลี่ยของม.ต้นรวมแล้วก็3.52ครับ เลขผมก็ยังคงได้เกรด4เรื่อยมา ส่วนวิทยาศาสตร์นั้นม.1ได้เกรด3 พอขึ้นม.2ปัญญาเริ่มเข้าที่ครับผมได้4ตั้งแต่นั้นมา
ยังดีที่ตอนนั้นวงการเกมกับการ์ตูนบ้านเรายังไม่เจริญมากมายเหมือนตอนนี้ ถ้าผมมาเกิดช้ากว่านี้สัก10ปีละก็ผมอาจจะไม่ใช่คนบ้าสาระและภูมิปัญญาเหมือนในตอนนี้ก็ได้นะครับ

คราวนี้มาว่ากันในเรื่องของน้ำหนักส่วนสูงกันมั่ง ปัจจุบันนี้ก็อย่างที่เห็นนั้นละครับ
สูง : 171 ซม.
หนัก : 55 กก.
ถ้าคิดค่าดัชนีความหนาของร่างกายจาก น้ำหนัก(กิโลกรัม)/ส่วนสูง²(เมตร²)ก็ได้มา18.8 ซึ่งอยู่ในภาวะที่เรียกว่าLose weightหรือผอมกว่ามาตรฐานนั้นละครับ ถ้าจะให้รูปร่างพอดีก็ต้อง20ขึ้นไปมั๊ง
ทำให้นึกถึงเมื่อสมัยทดสอบเข้าเรียนนักศึกษาวิชาทหารตอนเรียนม.ปลาย ตอนนั้นผมหนักแค่41-42ได้มั๊ง แต่มาตรฐานเขากำหนดไว้ที่44 เลยมีการแอบยัดก้อนหินใส่กระเป๋าถ่วงเพิ่มเข้าไปก็เลยอนุโลมให้ผ่านได้ แถมทดสอบวิ่ง800เมตรในเวลา2นาทีครึ่งผ่านไปอย่างไม่น่าเชื่อด้วยลมหายใจกับอุณหภูมิในร่างกายสูงเกือบเกินกว่าที่ร่างกายจะรับได้
นับจากนั้นมาจนถึงตอนนี้ น้ำหนักผมก็ไม่ได้ขึ้นมากเท่าไหร่นัก แต่ก็ดีตรงที่เวลาเดินไปไหนมาไหนนี่คล่องตัวเร็วปรู๊ดสุดๆเลยครับ
ก็ไม่รู้ว่าจะเป็นเพราะผมทานน้อยพออิ่มกลัวเปลืองตังค์ หรือว่าทานแล้วสารอาหารมันไม่ค่อยถูกดูดซึมไปใช้มากเลยออกมากับของเสียซะเยอะ หรือเพราะผมออกกำลังโดยการเดินเร็วๆร่อนไปร่อนมาประจำวันกันแน่นะ
ขนมที่ผมชอบกินประจำวันตามใจปากในบางครั้ง แต่ไม่บ่อยเพราะไม่ทำให้ท้องอิ่มคุ้มกับเงินที่เสียไป แถมยังได้รับสารอาหารไม่ครบอีกต่างหาก ก็มีมันฝรั่งทอดกรอบรสบาบีคิว ไอศกรีมวานิลลาช็อกโกแลต และก็คอร์นเนตโตซุเปอร์ นั้นละ ส่วนอาหารหลักที่ผมกินก็อ่านได้จากBlogก่อนๆนะครับ

ชาตินี้กรรมกรกระทู้อย่างเราจะมีครอบครัวไหมเนี่ย

2011-02-15T17:22:00.002+07:00

ไม่ทราบเหมือนกันว่าถ้าผมจั่วหัวข้อBlogแบบนี้แล้วจะมีคนหลงเข้ามาอ่านเยอะกว่าปกติหรือเปล่าไม่รู้
แต่ที่แน่ๆก็คือผมถูกแม่ถามถึงเรื่องนี้อยู่บ่อยครับ ว่า

เมื่อไหร่จะมีเนื้อคู่เป็นตัวเป็นตนสักที

น่าจะทำความรู้จักกับสาวร่วมรุ่นคณะเดียวกันสักหน่อยเผื่อจะได้เพื่อนไปเที่ยวเข้าสังคมเปิดหูเปิดตาไปโลกข้างนอกบ้าง เน็ตจะได้เลิกสักที

บ้าแต่การ์ตูนกับเน็ตอย่างนี้แล้วชีวิตมันจะเจริญขึ้นได้ยังไง

ผมเพิ่งจะอ่านไทยรัฐฉบับเมื่อวานคอลัมป์สกู๊ปหน้า1พบว่าในรอบทศวรรษที่ผ่านมา เด็ก3ขวบขึ้นไปมีพัฒนาการล่าช้าไม่สมวัยโดยเฉพาะอย่างยิ่งสมอง สติปัญญา
พอเข้าสู่วัยเรียนสิ่งแวดล้อมในบ้านไม่ได้กระตุ้นพัฒนาการของเด็กให้เหมาะสม เนื่องจากผู้เลี้ยงมีปฏิสัมพันธ์กับเด็กค่อนข้างน้อย
เด็กส่วนใหญ่ใช้เวลาหมดไปกับการบ้าน เรียนพิเศษ เวลาว่างก็ทีวี วิดิโอเกม เกมออนไลน์ สุดท้ายเชาวน์ปัญญาของเด็กวัยเรียนลดลงอย่างน่าตกใจ พ่อมีบทบาทการเลี้ยงดูน้อยมากเพียง1.2%
พ่อแม่คาดหวังให้ลูกเป็นเด็กดีเรียนหนังสือเก่ง จบสูงๆมีการงานดีคิดเพียงว่าทำงานเก็บเงินให้ลูกเรียนจะเป็นวิธีบรรลุความหวัง แต่ไม่ได้ช่วยเรื่องการเรียนของลูก เอาแต่เน้นการเลี้ยงดุ กินอยู่หลับนอน แต่ขาดการส่งเสริมทางปัญญา ไม่ได้ส่งเสริมการอ่าน ส่วนใหญ่เปิดทีวีให้เด็กดู แล้วยกเรื่องการเรียนรู้ให้เป็นหน้าที่ของครูและโรงเรียน
ต่อมาผู้เลี้ยงดูมักแสดงความรักต่อเด็กเปลี่ยนแปลงไปตามอายุ เด็กเมื่อโตขึ้นพ่อแม่ก็จะชมเชยลูกน้อยลง และเพิ่มการสั่งสอนว่ากล่าวตักเตือนมากขึ้น
สังคมกับสมองของเด็กเป็นเรื่องเดียวกัน เมื่อเด็กแต่ละคนมีพัฒนาการเหมือนกัน จะต่างกันก็เพียงโอกาส ปัจจุบันสังคมคนส่วนน้อยมีโอกาสพัฒนาสมอง เข้าถึงข้อมูลความรู้ได้มากกว่า แสวงหาผลประโยชน์อยู่รอดในสถานะที่ดีกว่า ก่อให้เกิดความแตกต่างขึ้น
ปัญหาความยากจน ไม่เท่าเทียมในฐานะ ก่อให้เกิดความเครียดรุนแรงนำมาซึ่งความขัดแย้งระหว่างชนกลุ่มต่างๆในสังคม ภาวะการพัฒนาสมองก็เช่นกัน ถ้าไม่สมดุลเซลล์สมองจะเป็นปรปักษ์ เกิดการทำลายกันและกัน
การแก้ปัญหาก็คือต้องเพิ่มศักยภาพของสมองเด็กและเยาวชนไทยให้ความสำคัญกับการลงทุนเพื่อการเรียนรู้ วางรากฐานกำหนดนโยบายกันแบบระยะยาว ก่อนจะสายเกินไป

ผมอ่านแล้วย้อนกลับมาคิดถึงตัวเองว่า เราพร้อมจะมีเนื้อคู่ ครอบครัว และมีลูกไว้สืบสกุล แล้วหรือยัง
เพราะนั้นหมายถึงว่าเราไม่มีเวลามาบ้าเล่นเน็ตแบบนี้อีกต่อไปแล้ว ทุกอย่างที่ทำเป็นเล่นเป็นงานอดิเรกจะต้องลดลงไปอย่างมากหรืออาจจะต้องยุติไปเลย รวมถึงบทบาทการเป็นกรรมกรกระทู้ด้วย
การเลี้ยงดูลูกถือเป็นศาสตร์ที่ซับซ้อน ต้องสูญเสียทั้งเวลา สละความชอบความสนุกส่วนตัวมาทุ่มเทอย่างถึงที่สุดเท่านั้น เราจึงจะได้ลูกที่มีคุณภาพ ขึ้นอยู่กับว่าเราจะวางแผนเวลาชีวิตตัวเองไว้ในรูปแบบไหนกัน

แต่เรื่องนั้นช่างมันก่อนออกทะเลสาระไปไกลอีกแล้วฉัน เอาแค่ว่าชาตินี้เราจะหาสาวที่ไหนสักคนมาแอ้มได้ไหมละ ผับบาร์คาราโอเกะอะไรนั้นผมไม่สนอยู่แล้ว นอกเหนือจากนั้นผมจะไปจากไหนละ จากเน็ต? ที่ทำงาน? ร้านหนังสือ? ร้านการ์ตูน? แล้วมันจะไปเจอเหรอ? ประเภทที่เพลงสัญชาตญาณบอกนั้นนะ ผมยังไม่เจอเลยสักคนหนึ่ง
แถมเวลาเดินทางไปไหนต่อไหน ผมมักมีนิสัยชอบเดินเร็วแซงชาวบ้านแบบสุดๆ สายตามองอยู่แค่เส้นทางข้างหน้า เวลาขึ้นบันไดสะพานลอยก็วิ่งก้าวขึ้นไปทีละสองขั้นเพราะคนข้างหน้าเดินกันเชื่องช้าซะเหลือเกิน แล้วใครหน้าไหนจะมาสนใจเรามั่งละฟ่ะ
เรามันก็ไม่เหมือนชาวบ้าน หน้าตาก็ไม่หล่อเอาซะเลยแถมยังขี้เกียจโกนหนวดหวีผมอีก ไม่ทำหน้าตาให้ดีๆแล้วใครเขาจะหันมาสนใจอีกละ

เอาเป็นว่าสาวคนไหนก็ได้มีการมีงานทำแล้ว ทำอาหารเก่ง งานบ้านงานเรือนแจ๋ว ถ้าอ่านเนื้อหาทั้งหมดในWeblogของผมแล้วถูกใจขึ้นมาละก็ จะติดต่อขอทำความรู้จักกับเบอร์มือถือผมก็ได้นะครับ มีอมยิ้มพันทิปเป็นตัวเป็นตนก็ดีฮะจะได้ส่งหลังไมค์สะดวก เผื่อว่าผมจะปรับปรุงตัวเองให้มันดีขึ้นกว่านี้ ให้เป็นพ่อที่เลี้ยงดูลูกให้เจริญและมีคุณภาพอย่างที่ต้องการ
โดยเฉพาะถ้าจบทางด้านวิทยาศาสตร์อาหาร(Food Science)ละก็ อันนั้นเข้าขั้นอุดมคติในใจผมเลยละครับ แหะๆ...
ขอบคุณที่เสียสละเวลามาอ่านBlogไร้สาระเรื่อยเปื่อย(หรือเปล่าหว่า?)ของผมนะครับ

ต้นตระกูลบรรพชนของกรรมกรกระทู้

2011-02-15T17:21:00.000+07:00

วันนี้ผมมาเผยข้อมูลเล็กๆน้อยๆเท่าที่พอจะเผยได้ของต้นตระกูลบรรพชนของผมครับ
เริ่มกันที่สายพ่อของผมก่อน พ่อของผมนั้นเดิมมีบ้านเกิดอยู่แถวซัวเถา มณฑลกวางตุ้งโดยเป็นชาวจีนอพยพมาตั้งแต่เมื่อท่านยังอายุแค่10ขวบพร้อมๆกับอาก๋ง(ปู่)อาศัยอยู่แถวบ้านเกิดที่อุทัยธานี โดยอาม้า(ย่า)บังเกิดเกล้านั้นท่านได้เสียไปก่อนจะอพยพไปนานแล้วและศพก็ฝังอยู่ที่บ้านเกิดนั้นแต่น่าเสียดายที่ไม่สามารถชี้จุดเดิมซึ่งเป็นที่ฝังศพของอาม้าได้เนื่องจากการปฏิวัติศิลปะัวัฒนธรรมของจีนเมื่อสมัยท่านประธานเหมาเจ๋อตุงได้ทำลายศาลเจ้า ป้ายหลุมศพบรรพชนซะสิ้น
นอกจากนี้พ่อผมยังมีอาแปะ(ลุง)ที่อายุมากกว่าพ่อผมเกือบ10ปีด้วยกัน ซึ่งปัจจุบันยังคงยึดถิ่นฐานพำนักอยู่ที่เมืองวูฮั่น โดยคาดว่าญาติท่านอื่นๆของอาก๋งคงอาสารับเลี้ยงดูแทนท่านไป และไม่ได้เจอหน้ากันมานานมากถึง40ปีเห็นจะได้ กว่าจะได้เจอหน้ากันก็เมื่อเกือบ10ปีที่แล้วนี่เองซึ่งอาแปะท่านก็เกษียณอายุไปก่อนแล้วจึงมีเวลาและเงินทองมากพอจะมาเที่ยวเมืองไทยพร้อมๆกับอาอึ้ม(ป้าสะใภ้)เพื่อมาเจอหน้าพ่อผมสักครั้งซึ่งก็เป็นน่ายินดีแทนพวกท่านไปละครับ พอจะพูดคุยกันรู้เรื่องจากภาษาจีนแต้จิ๋วนะ
กลับเข้าเรื่องกันต่อ อาก๋งเมื่ออพยพมาอยู่เมืองไทยแล้วท่านก็ได้แต่งงานใหม่กับชาวจีนคนหนึ่งและรับอุปการะลูกบุญธรรมอายุมากกว่าพ่อผมเกือบ20ปี และเป็นชาวจีนเช่นกันคนหนึ่งไปด้วย ต่อมาเมื่ออาก๋ง อาม้าบุญธรรมเสียไป ลูกเลี้ยงคนนั้นก็รับอุปการะพ่อผมและรับเป็นอาแปะบุญธรรมไป พร้อมกับอี้หมวย(น้องสาวของอาม้าบุญธรรม)ก็ช่วยรับเลี้ยงดูต่อไปเช่นกัน
พ่อผมเรียนจบปวส.ช่างกล ปทุมวัน แล้วทำงานในสายงานถนัดของท่าน ปัจจุบันทำงานเป็นช่างเทคนิคอาวุโสในบริษัทรับเหมาก่อสร้างของสถาปนิกมือหนึ่งแห่งวงการสถาปัตยกรรมท่านหนึ่ง โดยถึงแม้พ่อผมจะแซยิดไปแล้วแต่ประธานบริษัทก็ยังคงให้ทำงานต่อไปจนถึงวัย65 จนป่านนี้เพิ่งจะทำเรื่องโอนสัญชาติมาเป็นไทยอยู่เลยครับ

มาถึงสายของคุณแม่บ้าง แม่ผมเกิดในช่วงที่สงครามโลกครั้งที่2ใกล้จะยุติพอดี โดยพักอาศัยอยู่ที่บ้านไม้เล็กๆใกล้กับตลาดสดริมแม่น้ำสะแกกรังของตัวเมืองอุทัยธานี
โดยคุณตานั้นมีรากฐานบรรพชนเดิมเป็นบ่าวไพร่ผู้รับใช้ท่านขุนผู้หนึ่งแถวๆอ.ลาดยาว นครสวรรค์ ซึ่งต่อมาก็ได้ใช้นามสกุลตามชื่อของท่านขุนไปด้วย แต่คุณตาซึ่งจบมาทำงานเป็นทนายความเห็นว่าไม่เป็นมงคลก็เลยเปลี่ยนนามสกุลซะใหม่เป็นที่ใช้อยู่ในปัจจุบันนี้ และผมก็ใช้นามสกุลตามของแม่ไป
ส่วนคุณยายนั้นก็เป็นลูกหลานของชาวจีนไหหลำที่มีถิ่นฐานเดิมอยู่ที่ริมแม่น้ำใกล้ๆอำเภอบางปลาม้า สุพรรณบุรี ทำงานเป็นครูในโรงเรียนเล็กๆประจำชนบท
ในสมัยที่จอมพล ป.พิบูลสงครามเป็นนายกรัฐมนตรี รัฐบาลมีนโยบายให้คนไทยในสมัยนั้นมีลูกมีครอบครัวกันแบบขยาย เนื่องจากประเทศไทยเมื่อตอนนั้นมีจำนวนประชากรที่จะมาช่วยพัฒนาบ้านเมืองน้อยมากเมื่อเทียบชนชาติที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานอย่างจีน ญี่ปุ่น เกาหลี และอินเดียเมื่อสมัยนั้น เพราะเรามีประชากรแค่10-20ล้านเท่านั้นเอง ส่งผลให้ช่วงตั้งแต่ปีพ.ศ.2485 - 2500 ทั้งคุณตาและคุณยายต่างก็มีลูกเป็นคุณป้าคุณน้ารวมแล้วก็6คนด้วยกัน โดยคุณแม่ผมนั้นเป็นคนที่2
ต่อมาหลังจากที่คุณน้าคนสุดท้องถือกำเนิดได้ไม่นาน คุณตาก็ได้ซื้อบ้านไม้หลังใหม่ซึ่งก็คือบ้านเกิดเดิมของผมหลังปัจจุบันที่ผมกล่าวไว้ในBlogก่อนๆแล้ว นับอายุของบ้านมาก็เกือบ50ปีแล้วครับ
หลังจากนั้นไม่กี่ปีคุณตาก็เริ่มเข้าสู่สนามการเมืองโดยการลงสมัครเป็นสส.เมืองอุทัยธานี ในนามพรรคประชาธิปัตย์ แล้วได้รับเลือกตั้งเข้ามาในสภาอยู่ช่วงหนึ่งก่อนจะถูกทำรัฐประหารยุบสภาไปตามธรรมเนียม แต่ก็ยังคงทำงานในสายงานเดิมของท่านตราบจนเกษียณอายุ และใช้ชีวิตอย่างสงบจนเสียไปด้วยโรคมะเร็งในลำไส้ใหญ่เมื่อผมวัยได้แค่2-3ขวบเท่านั้นเอง เหลือคุณยายที่ยังคงแข็งแรงดีอยู่จนเสียไปเมื่อปลายปี46ที่ผ่านมา ด้วยโรคหัวใจล้มเหลว
โดยคุณแม่ผมเรียนหนังสือจนจบปริญญาตรี มศว.ประสานมิตร แล้วเริ่มงานเป็นอาจาร์ยในโรงเรียนแถวอำเภอหนองฉาง อุทัยธานี ก่อนจะย้ายมาสอนวิชาพระพุทธศาสนา อยู่โรงเรียนกุนนทีฯแถวรัชดาห้วยขวางจนปลดเกษียณตัวเองก่อนกำหนดไปเมื่อปีที่แล้วนี่ ใช้ชีวิตอย่างสงบของแม่บ้านผู้ดูแลสั่งสอนลูกๆวัยทำงานอย่างผมนี่ละ

มาถึงชีวิตครอบครัวของท่านบ้าง หลังจากที่ท่านแต่งงานกันเมื่อสักปี2519ได้ ท่ามกลางสถานการณ์การเมืองที่วุ่นวายจากการปราบปรามคอมมิวนิสต์ พี่ชายผมเกิดก่อนและเติบโตอยู่ที่บ้านเกิดที่อุทัย จากนั้นพอผมเกิดก็ได้ย้ายมาอยู่บ้านทาวน์เฮาส์เล็กๆที่ซื้อไว้ในซอยแคบๆแถวตลาดแฟลตดินแดง ก่อนจะขายทิ้งและกู้เงินไปซื้อบ้านหลังปัจจุบันที่กล่าวไว้ในBlogก่อนๆโดยไปอาศัยค้างบ้านทาวน์เฮาส์3ชั้นของน้าแถวซอยสุทธิพร ถนนประชาสงเคราะห์ก่อนจะย้ายไปอยู่จริงอีกทีหนึ่ง

ก็จบเท่านี้ละครับเกี่ยวกับเรื่องบรรพชนของผม

อาหารการกินของกรรมกรกระทู้

2011-02-15T17:17:00.002+07:00

ในช่วงเช้าวันธรรมดานี่ตอนเช้าถ้าไม่มีแม่ช่วยทำให้ ผมก็คงต้องออกไปกินข้างนอกละครับ อาหารที่แม่ทำตอนเช้าก็มักจะเป็นไข่เจียวผสมแครอทหรือไม่ก็ถั่วฝักยาวหั่นเป็นชิ้น และก็อาหารจืดๆอย่างแกงจืดเต้าหู้ จับฉ่าย
ช่วงเช้านี่ไม่ควรกินอาหารที่มีรสชาติเผ็ดร้อน เนื่องจากช่วงเวลาตรงนี้เราไม่ควรจะเรียกเหงื่อก่อนที่จะได้ทำงาน
มาถึงมื้อกลางวันผมชอบไปกินที่โรงอาหารอาคารวิทยกิตติ์ ซึ่งก็หนีไม่พ้นเมนูสิ้นคิดอย่างข้าวราดผัดกะเพราใข่ดาวนั้นละครับ จานละ16บาท บางครั้งผมก็ไปสั่งข้าวผัดไข่ไม่ใส่ผักใส่แต่ผักชี แตงกวา ต้นหอม ครับจานละ20บาทแถวโรงอาหารของโรงพยาบาลตำรวจนั้นละ
พอตกค่ำกลับถึงบ้านก็แล้วแต่แม่ละครับว่าจะทำอาหารอะไรให้กินเหลือทิ้งไว้ให้ ถ้าไม่มีอะไรกินก็ยังมีแผงลอยขายผัดไทยแถวปากซอยให้สั่งห่อละ20บาทไปกินที่บ้านก็ได้ หาเงินได้เองแล้วนิ

ถ้าเป็นวันหยุดเสาร์อาทิตย์ช่วงมื้อเที่ยงก็อาหารยอดฮิตของคนถังแตก มาม่านั้นเองละครับ ผมชอบรสต้มยำกุ้งน้ำข้น กินทีไรถ่ายออกมาปวดแสบปวดร้อนทุกทีสิน่า
ส่วนมื้อเย็นช่วงวันหยุดอันนี้ได้มีโอกาสเจอหน้ากันทั้งครอบครัวพ่อแม่ลูก ก็มักจะไปกินข้าวนอกบ้านกันโดยส่วนใหญ่มักจะไปกินที่ศูนย์อาหารพุงกาง ห้างคาร์ฟูร์รัชดานั้นเองครับ
อาหารที่ผมชอบไปสั่งกินก็มีข้าวหมู-เนื้อเกาหลีจานละ30บาทของร้านสกายลาร์ค ,ก๋วยเตี๋ยวเรือเส้นเล็ก ลูกชิ้นเนื้อจานละ20บาทร้านก๋วยเตี๋ยวเรืออยุธยา หรือไม่ก็ข้าวหมูย่างราดน้ำจิ้มจานละ25บาทร้านข้าวมันไก่ ส่วนตัวพ่อแม่ก็ชอบสั่งข้าวแดงต้มกินกับผัดผักทั้งหลายเช่น ซีเซ็กฉ่าย จับฉ่าย ฯลฯ นอกจากนี้ก็มีหมูผัดรสเค็ม(เขาเรียกว่าอะไรหว่า) ถ้ากินที่นี่รวมกัน3คนมื้อหนึ่งยังไม่ถึง150บาทเลยครับ
มาถึงของหวานของโปรดก็หนีไม่พ้นไอศกรีมช็อกโกแลตชิป2ลูกใหญ่ๆ ถ้วยละ15บาท นุ่มหวานใช้ได้
มื้อเย็นนอกบ้านมีหลายหนไปกินข้าวเหนียวไก่ย่าง ส้มตำ หมูน้ำตก ยำปลาดุกฟู กันที่ร้านลาบอุดรโภชนา ใกล้ๆบิ๊กซีวงศ์สว่างนั้นละ ไก่ย่างข้าวเหนียวจิ้มแจ่วรสชาติอร่อยร้อนแรงกำลังดีเลย
แต่เมื่อ10กว่าปีก่อนเราเคยกินข้าวสวย กับหมูกรอบ จับฉ่าย ต้มยำกุ้ง และผัดหอยลาย ที่ร้านแถวตลาดสดแฟลตดินแดงในตอนนั้นผมซึ่งไม่ชอบผักเลยเมื่อได้กินจับฉ่ายก็ทำให้รู้สึกว่าอร่อยจนทานเข้าไปเท่าไหร่ก็ได้ เป็นต้มผักที่ผมชอบที่สุดในบรรดาต้มผักทั้งหมด ถ้าจะต้องทำตามสโลแกนผักครึ่งหนึ่งอย่างอื่นครึ่งหนึ่งเนี่ย ต้องมีจับฉ่ายอยู่ในเมนูแน่นอน

อาหารที่ว่ามานี่เนื่องจากผมมิใช่นักชิมจึงไม่อาจพรรณนารสชาติมาให้ท่านผู้อ่านเข้าใจได้ และที่ผ่านมาผมและครอบครัวแทบไม่เคยเปลี่ยนแนวการกินหันไปกินอาหารอย่างพวกบุฟเฟ่หมูกระทะ ภัตตาคารอาหารชั้นนำ หรือแม้แต่ฟาสต์ฟู้ด ฯลฯ กันสักเท่าไหร่เนื่องจากค่าใช้จ่ายอาหารพวกนี้ค่อนข้างแพง และรสชาติมักจะไม่หนีห่างกันสักเท่าไหร่
ซึ่งมาถึงตอนนี้ผมเองอยากจะเปลี่ยนที่กินนอกบ้านนอกเหนือจากที่กินมานี่เหมือนกัน แต่ก็กลัวว่าสั่งมาแล้วจะกินอะไรไม่ได้สักกะอย่างนี่สิ คงต้องไปขอความช่วยเหลือจากคนในโต๊ะจตุจักรสักหน่อยก็ดีเหมือนกัน

มุมมองขอบข่ายลำดับการเรียนรู้ของกรรมกรกระทู้

2011-02-15T17:16:00.000+07:00

การเรียนรู้ไม่มีวันสิ้นสุดตราบใดที่เรายังมีชีวิตเวียนว่ายตายเกิดในสังสารวัฏอยู่
คำกล่าวนี้ยังเป็นจริงเสมอ เพราะเราเกิดมีความไม่รู้(อวิชชา)อยู่กับตัว ทำให้เกิดความคิดปรุงแต่ง(สังขาร)นำไปสู่ความรู้สึก(วิญญาณ) เกิดทางแห่งการเรียนรู้เพื่อขจัดความไม่รู้อย่าง(สฬายตนะ(สฬ+อายตนะ))ได้สัมผัส(ผัสสะ)เกิดเวทนา ตามด้วยความอยาก(ตัณหา) ก่อเกิดอุปาทาน ภพ ชาติ ชรามรณะ
ทั้งหมดนี้คือปฏิจสมุทบาท วงจรการเวียนว่ายตายเกิดที่พระพุทธองค์ท่านสอนไว้ วิชาการต่างๆที่เราเรียนรู้มานั้นก็เป็นส่วนหนึ่งกฏเกณฑ์แห่งธรรมชาติที่ศาสนาพุทธเข้ามามีเอี่ยวได้เช่นกัน

ช่วงที่ผมยังเป็นเด็กอยู่นั้น ผมไม่ค่อยสนใจเรื่องเรียนอาจจะเพราะว่าเมื่อเรายังเด็กคงจะสงสัยอยู่ว่า เราจะเรียนรู้ไปเพื่ออะไร ก็มันไม่เห็นจะสนุกเหมือนการเล่นเกม ดูการ์ตูนหรืออย่างอื่นตรงไหนเลย
เพราะแบบนั้นมั๊งผมถึงเรียนได้คะแนนไม่ดีเอาซะเลยในช่วงป.1-3 ปี2531เมื่อผมขึ้นป.4 ผมได้อ่านหนังสือการ์ตูนความรู้ของซีเอ็ดยูเคชั่น ลิขสิทธิ์จากสำนักพิมพ์Gakken ซึ่งแม่ซื้อมาให้2ชุดใหญ่ชุดละ9เล่มรวมแล้วก็18เล่มด้วยกัน ทำให้ผมรู้ว่าการเรียนรู้นั้นสามารถทำให้มันเป็นเรื่องสนุกและน่าติดตามได้เหมือนการ์ตูนหลายๆเรื่องที่มีให้อ่านในตอนนี้เหมือนกัน ทำให้ผมเริ่มหันมาสนใจการเรียนมากขึ้น
โดยเฉพาะคณิตศาสตร์เพียงแค่ใช้ความเข้าใจเพียงนิดเดียวก็สามารถทำโจทย์ออกมาได้อย่างสบายๆแล้วครับ วิชานี้เราเอามาใช้ในคำนวณตัวเลขบัญชีการเงินในองค์กรธุรกิจซึ่งคอยเลี้ยงชีพเรา
ส่วนภาษาไทย สังคมนั้นคะแนนออกมาไม่ดีเท่าไหร่แต่ในช่วงหลังเมื่อไม่นานมานี่เมื่อได้ลองอ่านหนังสือตีแผ่ประวัติศาสตร์โดยเฉพาะนิตยสารต่วยตูนมันก็ทำให้ผมหันมาสนใจศาสตร์พวกนี้ได้เช่นกัน รวมไปถึงศาสตร์วัฒนธรรมซึ่งเป็นรากเหง้าของสังคมและประวัติศาสตร์ด้วย เพราะประวัติศาสตร์ต้องดำเนินภายใต้กฏเกณฑ์การเปลี่ยนแปลงทางวัฒนธรรม ศาสนา จิตวิทยาความสัมพันธ์ เศรษฐกิจ ฯลฯ ทุกอย่างล้วนแต่มีความเกี่ยวพันกันหมดแยกกันมิได้เลย
ต่อมาพูดถึงวิทยาศาสตร์มั่ง เราเริ่มเรียนกันจริงๆก็ประมาณ ป.5 ช่วงนั้นผมไม่ค่อยสนใจมันสักเท่าไหร่มาสนใจจริงจังก็ตอนม.2 ช่วงนั้นผมได้คะแนนวิทยาศาสตร์ดีมากเลย คาดว่าผมคงได้อิทธิพลจากการ์ตูนความรู้วิทยาศาสตร์อยู่พอสมควรเหมือนกันเลย
พอได้เรียนฟิสิกส์ เคมี และชีวะได้คล่องเลยเมื่อเข้าเรียนในม.ปลาย ช่วงนี้แม่ผมเริ่มซื้อหนังสือคู่มือเตรียมสอบมากมายซึ่งผมก็ได้ฟรีจากโปรโมชั่นการนำชีทข้อสอบวิชาฟิสิกส์ของโรงเรียนแยกตามระดับชั้น สถานศึกษา ปีการศึกษาเป็นชุดๆ ไปแลกหนังสือกับอาจาร์ยที่ศูนย์แอพพลายฟิสิกส์ซึ่งมีคู่มือเตรียมสอบหลายวิชาของสำนักพิมพ์ไฮเอ็ดออกขายหลายเล่มเลย ซึ่งผมก็ได้ข้อสอบจากโรงเรียนคุณแม่และของโรงเรียนผมเองไปแลกได้หนังสือมาหลายเล่มเลย ผมก็เลยกลายเป็นคนบ้าสะสมหนังสือสาระนับแต่นั้นมา
เมื่อเข้ามหาวิทยาลัยได้ผมเริ่มบ้าซื้อสะสมหนังสือสาระอุดมปัญญา โดยเฉพาะหนังสือของรีดเดอร์ไดเจสท์ราคาเล่มละเป็นพันขึ้นนับถึงตอนนี้ก็10เล่มขึ้นไปแล้วครับ เนื้อหาก็หลากหลายกันไป
หนังสือเกี่ยวกับการลงทุนในตลาดหลักทรัพย์ ผมเพิ่งหันมาสนใจในเรื่องนี้เมื่อเห็นว่าเราเองก็อยากจะรวยล้นฟ้า มีเงินใช้ซื้อโน่นซื้อนี่ได้ แน่นอนมันก็ต้องเอาไปลงทุนสิ ซื้อหุ้นในตลาดหลักทรัพย์สิง่ายสุดแล้ว ได้ผลตอบแทนสูงกว่าดอกเบี๊ยในธนาคารซะอีก แต่มันไม่ง่ายยังงั้นนะสิ เพราะถ้าเกิดผิดพลาดธุรกิจล้มขึ้นมาเงินที่เราลงไว้ก็จะสูญหายไปทั้งหมด จะลงทุนอะไรต้องมีหลักการโดยเฉพาะเรื่องเศรษฐศาสตร์ การบริหารธุรกิจ บัญชีพาณิชย์ เข้ามามีเอี่ยวจนได้ ซึ่งเรื่องนี้ก็น่าเรียนรู้ไว้ใช้ในอนาคตข้างหน้าเช่นกัน
หนังสือคอมพิวเตอร์ เนื่องจากว่าวงการนี้มีความเจริญก้าวหน้าไปอย่างมากมายในเวลาแค่ไม่กี่สิบปีเท่านั้น ทำให้หนังสือที่ซื้อไปหมดคุณค่าภายในเวลาไม่นาน ผมเลยเลิกซื้อหนังสือประเภทนี้ไปเลยหลังจากที่เคยบ้าซื้อมาในช่วงที่ยังอยู่ม.ปลาย จะซื้อเฉพาะที่เป็นสาระสำคัญที่ใกล้ตัวเราเท่านั้น ส่วนเรื่องการใช้โปรแกรมอันนั้นผมจะไม่ซื้อเลย เพราะโปรแกรมมีการเปลี่ยนแปลงได้ง่ายและรวดเร็วมากครับ
หนังสือทำอาหารของสำนักพิมพ์แม่บ้านอีกหลายสิบเล่ม เนื่องจากชีวิตคนเราอยู่ได้ด้วยอาหาร ศาสตร์แห่งการทำอาหารจึงต้องเข้ามามีบทบาทตรงนี้แม้ว่าเราจะไม่ชอบทำอาหารนักก็ตาม ควรจะเรียนรู้ไว้สักหน่อยก็ยังดีนา เรื่องนี้เพิ่งตามซื้อเก็บมาหลังจากทำงานหาเงินได้แล้วละครับ
เรื่องของหนังสือไว้รออ่านในแผนการWeblogครั้งต่อไปละกันนะครับ เพราะมีเก็บไว้เยอะจนชั้นหนังสือจะรับไม่ไหวแล้วละครับ
ช่วงที่เข้ามหาวิทยาลัยได้ แรกๆผมเคยเรียนวิศวะอยู่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ แต่หลังๆผมถึงได้ทราบว่าสมองผมเริ่มจะถูกใช้งานหนักมากโดยเฉพาะในเรื่องการคำนวณอย่างกลศาสตรฺวิศวกรรม วิเคราะห์วงจรไฟฟ้าอิเล็คทรอนิคส์ จนรับไม่ไหวเรียนมาได้2-3ปี ผมก็ต้องลาออกมาแล้วหันไปเลือกเรียนวิชาเนื้อหาเบาๆเน้นปฏิบัติอย่างสหเวชศาสตร์(เทคนิคการแพทย์)ไปซึ่งก็ได้ประสบการณ์กันไปคนละแบบ
เทคนิคการแพทย์นั้นเป็นวิทยาศาสตร์สาขาเกี่ยวกับสุขภาพร่างกายมนุษย์ในเรื่องของการตรวจทางห้องปฏิบัติการหาสาเหตุของการเกิดโรคจากในเลือด ปัสสาวะ อุจจาระ ด้วยกระบวนการทางเคมี(หาปริมาณของสารในร่างกาย เพื่อดูความผิดปกติ) วิทยาภูมิคุ้มกัน(ตรวจหาสารหรือเชื้อโรคจากการจับกันโดยจำเพาะของโปรตีนภูมิคุ้มกันในร่างกาย) และ จุลชีววิทยา(เพาะเชื้อจากสิ่งส่งตรวจเพื่อระบุชื่อและชนิดของตัวเชื้อก่อโรค)
เมื่อทำงานหาเงินได้คราวนี้ละเลยถือโอกาสกว้านซื้อการ์ตูนดังๆเนื้อหาดีๆที่ชื่นชอบ รวมถึงหนังสือสาระอื่นๆ

ผลการเรียนของผมนั้นไม่ถือว่าเก่งมากถึงระดับผู้เชี่ยวชาญ เซียนเกรดเฉลี่ยระดับ3.5ขึ้นไปนั้นเลย
อาจเป็นเพราะผมไม่ค่อยชอบสนใจจนถึงขั้นแตกฉานลึกซึ้งนักเหมือนกับคนที่ขุดดินหาสมบัติจนได้หลุมลึกแล้วแต่ตัวเองกลับพอใจที่จะขุดต่อไป เพราะจะได้เจอกับสมบัติที่ตัวเองชอบและต้องการ
ในขณะที่ผมกลับเบื่อหน่ายที่จะเรียนรู้สาระในระดับแตกฉานถึงแก่น เสมือนคนที่ขุดดินไปลึกพอสมควรก็เริ่มเบื่อหน่ายเพราะเมื่อได้สมบัติมาพอสมควรในช่วงตื้นๆแล้ว ลึกลงไปกลับหาสมบัติเจอได้ยากมากขึ้น ก็เริ่มหันมาขุดหลุมอื่นๆตามมาแต่ดูแล้วก็ไม่เป็นหลุมเอาซะเลย เหมือนเอาจอบถากขูดดินในแนวกว้างออกไปทีละนิดๆเนื่องจากต้องการสมบัติหลายๆชิ้นแตกต่างกันไปให้ได้จำนวนมากๆ ในเวลาที่รวดเร็วและความพยายามไม่มากจนเกินไป แม้ว่าสมบัติพวกนั้นหลายคนไม่ได้ใช้ แต่ก็มีอีกหลายคนเขาใช้กัน ถ้าเราตั้งใจจะใช้สมบัตินั้นในอนาคตเราก็สามารถหยิบเอามาใช้ได้เลย พอใจเมื่อไหร่เราก็ค่อยๆถากมันไปลึกลงไปเรื่อยๆซึ่งแบบนี้ใช้เวลานานมากครับกว่าจะแตกฉานในเรื่องใดเรื่องหนึ่งได้
การทำแบบนี้แม้จะทำให้เราคิดทำอะไรก็ได้ผลไม่ดีอยู่เรื่อยไปเหมือนคนจับปลาสองมือ แต่ผมกลับสนุกที่จะทำเช่นนั้นครับ ชีวิตมีรสชาติไม่น่าเบื่อด้วย
และเรื่องบางเรื่องนั้นรู้แค่ไหนจึงจะเพียงพอไม่จำเป็นต้องเจาะลึกลงไปมากนัก เราสนใจแค่นั้นก็เท่านั้นละอยู่ที่ความชอบนะ
ใครจะเป็นอย่างผมละก็ให้แน่ใจว่าจะไม่ทำให้เป้าหมายในชีวิตหรือหนทางข้างหน้าต้องพังทลายลงไปซะก่อนนะครับ
รู้สึกว่าผมยังเรียบเรียงเนื้อหาของหัวข้อBlogนี้ได้ไม่เป็นที่น่าพอใจเท่าไหร่ ผมอาจจะมีการแก้ไขปรับปรุงเพื่อความเหมาะสมในโอกาสต่อไปครับ

สภาพสังคมความเป็นไปที่บ้านเกิดอุทัยธานี

2011-02-15T17:14:00.000+07:00

อุทัยธานีโดยดั้งเดิมเป็นที่ตั้งของชุมชมเล็กๆริมฝั่งแม่น้ำสะแกกรัง ซึ่งต้นน้ำจริงๆที่เทือกเขาในนครสวรรค์ได้แห้งขอดไปหมดแล้วที่มีน้ำอยู่ได้ก็ไหลมาจากแม่น้ำเจ้าพระยานี่แหละครับ
ปกติแล้วชุมชนเมืองโดยทั่วไปนั้นมักจะตั้งอยู่ริมแม่น้ำมาแต่ดั้งเดิมแล้ว ถ้าไม่เชื่อคุณก็ไปลองพลิกแผนที่ดูตัวเมืองสำคัญๆทุกเมืองดูสิครับ นั้นก็เพราะมนุษย์เริ่มต้นชุมชนกันด้วยการเพาะปลูกทำกสิกรรมกันมาแต่ครั้งโบราณแล้ว และน้ำเป็นปัจจัยสำคัญยิ่งต่อการเพาะปลูกอย่างที่เราทราบกันดีอยู่แล้ว จากนั้นความเจริญอย่างอื่นๆถึงจะตามมาได้ครับ นอกจากนี้เมืองที่ความเจริญมากขึ้นไปอีกยังต้องอยู่ติดทะเลเพื่อจะได้ติดต่อค้าขายทางเรือสำเภาสร้างเศรษฐกิจของชุมชนเมืองให้เจริญก้าวหน้าได้ เนื่องจากทางบกนั้นต้องเจอกับทะเลทรายบ้าง ภูเขาบ้าง ทะเลสาปแม่น้ำ ป่าบ้างทำให้การเดินทางไปยังต่างแดนนั้นทำได้ยากยิ่ง ทั้งยังเป็นพรมแดนธรรมชาติที่เป็นตัวกำหนดพรมแดนของอารยธรรมในแต่ละท้องที่ด้วย
และเมืองนั้นมักจะมีการขยายตัวไปทางทิศตะวันออกแทบจะทุกเมือง ทำไมนะเหรอครับ ก็เพราะว่ามนุษย์นั้นเวลาตื่นแต่เช้าแล้วก็ออกเดินทางมาทำงานข้างนอกเนี่ยแหละ มักจะต้องแข่งกับตะวันแทนที่จะสู้กับตะวัน ซึ่งก็หมายความว่าเมื่อคนเราตื่นเช้าออกเดินทางก็ต้องเดินออกไปทำงานทางทิศตะวันตกเพื่อที่ว่าแสงอาทิตย์จะได้ไม่แยงตามากๆเวลาเดินทางยังไงละครับ ดังนั้นคนในชุมชนจึงมักจะปลูกบ้านเรือนตัวเองไว้ทางทิศตะวันออกของใจกลางเมืองครับ
เหอะๆ โม้สาระออกทะเลไปไกลเลยเข้าเรื่องดีกว่า อุทัยธานีนั้นแปลกหน่อยตรงที่เมืองตั้งอยู่ทางตะวันตกของฝั่งแม่น้ำครับ เนื่องจากที่ดินฝั่งตะวันออกนั้นคือเกาะเทโพที่มักจะโดนน้ำท่วมเมื่อถึงฤดูน้ำหลากเพราะเป็นที่ต่ำนั้นแหละครับ และด้วยสาเหตุนี้เมืองอุทัยธานีจึงไม่ค่อยเจริญมากเท่าไหร่เมื่อเทียบกับเมืองใหญ่ๆที่อยู่ใกล้กันอย่างนครสวรรค์ซึ่งมีชัยภูมิดีกว่ามาก
พูดถึงสภาพของตัวเมืองตั้งแต่อดีตเมื่อช่วงที่ผมยังเด็กมาจนถึงตอนนี้แทบจะไม่เปลี่ยนแปลงอะไรไปมากครับ ตลาดสดก็ยังเหมือนเดิมร้านโชห่วยขายของเก่าๆแก่ๆก็ยังอยู่เหมือนเดิม แม้จะมี7-11เปิดอยู่ตรงหัวมุมวงเวียนใกล้ๆทางเข้าตลาดสดก็เหอะ และก็มีร้านเช่าการ์ตูน ร้านอินเตอร์เน็ตเหมือนที่กรุงเทพ นอกจากนี้ก็ร้านไอศกรีมเพียงแห่งเดียวในเมืองอย่างชื่อร้านลำไย ก็ขายไอศกรีมตกแต่งเหมือนสเวนเซ่นหรือบาสกิ้นร็อบบินแต่ราคาถูกมากๆเลย ผมชอบไปกินหลังอาหารเย็นประจำเลย
พอถึง2ทุ่มตัวเมืองก็เงียบแล้วครับ รถราวิ่งน้อยมากจนน่าเอาจักรยานมาขี่เที่ยวเมืองเล่นยังได้เลย โรงแรมในเมืองก็มีอยู่2ที่คือที่ใกล้ๆสถานีขนส่ง เป็นโรงแรมเพิ่งสร้างใหม่ ส่วนอีกที่หนึ่งอยู่ไม่ห่างจากตลาดสดเท่าไหร่แต่สร้างมาก่อนผมจะเกิดซะอีกฮะ
ก็ขอจบเรื่องเกี่ยวกับตัวเมืองอุทัยฯไว้แค่นี้ละครับ

ชีวิตที่พอเพียงของกรรมกรกระทู้

2011-02-15T17:11:00.000+07:00

มาตรฐานความสบายของมนุษย์นั้น อันที่จริงมันก็ไม่เหมือนกันเอามาเปรียบเทียบกันมิได้อยู่แล้ว
เรื่องของการหาความสุขกับการใช้จ่ายเงินนั้นเป็นเรื่องที่มาคู่กันอยู่เรื่อยๆ โดยเฉพาะเกมออนไลน์ซึ่งเสียไปกับค่าชั่วโมงการเล่นกับค่าเน็ต
นอกจากนี้ก็มีสารพัดธุรกิจที่เรียกเงินในกระเป๋าของคนมีเงินแบบฟุ่มเฟือยทั้งส่งSMSชิงรางวัล ,โทร.1900ฯ ,โหลดWallpaper Ringtone Screensaver Javagame ,เสื้อผ้ารองเท้าแฟชั่นหลากสไตล์ ,ซอฟท์เกมทั้งของPlay Station2 Gameboyadvance X-Box
นอกจากนี้ก็มีอาหารประเภทFast foodขนมปังซึ่งก็ถือกันว่าเป็นอาหารขยะ(Junk food)ดีอยู่แล้วทั้ง Mc.Donald ,KFC ,Pizzahut ,The Pizza ,Mr.Donut ,Dunkin Donut

เกมออนไลน์นั้นผมรู้สึกไม่ค่อยดีนักเมื่อคนมาร้องเรียนทางกระทู้ในบอร์ดเยาวชนใหญ่ๆว่าโดนแฮคขโมยของที่เก็บสะสมมาทั้งหมดบ้าง ใช้โปรแกรมบอทช่วยเล่นบ้าง หรือแม้แต่ขายของหรือIDตัวละครในเกมด้วยเงินจริงๆ อย่างนี้เป็นต้น ซึ่งส่วนตัวผมเห็นว่าการเล่นเกมตรงนี้ไร้แก่นสารในชีวิตมากครับ เอาเวลาไปทำอย่างอื่นที่มันมีประโยชน์จะดีกว่า
ผมเองเคยเล่นเกมROมาก่อนจนกระทั่งมันเริ่มเก็บเงินเมื่อปลายก.พ.46ก็เลิกไป

แฟชั่นตามกระแสนิยม ไม่ว่าจะเป็นการโหลดWallpaper Ringtone Screensaver Javagame พวกนี้โดยรวมแล้วมันก็คือแฟชั่นมือถืออวดโก้ให้ใครเขารู้กันทั่วว่าตัวเองทันกระแสIntrend ซึ่งถ้าโหลดมาใช้เพื่อประดับให้เข้ากับตัวเองจริงๆเพียงไม่กี่ลายก็แล้วไปครับ แต่ถ้าใช้ๆแล้วอยู่เกิดเบื่อขึ้นมามันก็ต้องหาของใหม่ก็ต้องไปโหลดของใหม่แล้วก็ต้องเงินเพิ่มอีกเป็นวัฏจักรแบบเนี่ยไม่รู้จักจบสักที เสื้อผ้าเครื่องแต่งกายก็เช่นกันครับ ถ้ามันไม่ทำให้ตัวเองดูแปลกแยกจากคนรอบข้างมากจนเกินไปนักละก็ใส่ๆชุดเดิมไปเถอะครับอย่าเป็นคนประเภทซื้อง่าย หน่ายเร็วตามกระแสนิยมจะดีกว่าฮะ การตามกระแสนิยมจนเกินไปอาจผลาญเงินกระเป๋าท่านอย่างน่าเสียดาย
มือถือนั้นจริงๆก็มีไว้ใช้แค่ติดต่อฉุกเฉิน ตามตัวพูดคุยกันได้ถึงตัวตรงๆในตอนแรกๆ แต่หลังๆมือถือมีOptionอื่นๆดึงดูดใจมากมายไม่ว่าจะเป็นเกม เปลี่ยนเสียงเรียกเข้า(Ringtone) รับส่งข้อความตัวอักษร เครื่องคิดเลข นาฬิกา โอนสาย ถ่ายรูป เล่นWap GPRSฯลฯ ซึ่งก็อัพเดตไปอย่างรวดเร็วไม่แพ้คอมพิวเตอร์เลย
ซึ่งแนะนำว่าซื้อเท่าที่จำเป็นจะใช้ และคุ้มค่ากับเงินที่เสียไปจะดีกว่านะครับ คอมพิวเตอร์ก็เช่นกัน

เกมคอนโซล ทั้งPlay Station2 Gameboyadvance X-Box พวกนี้ถ้าโลกนี้ไม่มีInternetละก็ผมอาจจะยังเล่นเกมพวกนี้อยู่ก็ได้ ปัจจุบันถ้าให้ผมกลับมาเล่นเกมพวกนี้อีกครั้งผมก็เริ่มเล่นไม่ถูกแล้วละ
เนื่องจากผมเป็นคนชอบแก้เซ็งหาความสนุก ความสนใจให้กับตัวเองอย่างมีประโยชน์ไม่ไร้แก่นสารให้ชีวิตโดยไม่ต้องเสียเงิน โดยเฉพาะการตอบกระทู้ออกความเห็นสาระดีๆช่วยเหลือคนในโลกออนไลน์ อ่านสาระและความเฮฮาผ่านทางกระทู้และความเห็นดีๆจากสมาชิก เท่านี้ก็มีความสุขแล้วครับ
นอกจากนี้ก็มีหนังสือโดยเฉพาะการ์ตูนที่ให้สาระแง่คิดและความสนุก เสริมเติมจินตนาการให้กับผู้อ่านเอาไปใช้ประโยชน์ในการแต่งเรื่องสนุกๆในสไตล์ของตัวเองได้
เมื่อมีการ์ตูนเรื่องใหม่ๆออกวางแผง แรกๆผมจะลองเช่าอ่านดูก่อน บางเรื่องถ้าเนื้อหาดีมากโดนใจก็ซื้อมาเก็บสะสมซะเลย บางเรื่องถ้าเนื้อหายังไม่ถึงขั้นก็จบแค่ที่การเช่านั้นละครับ

บันเทิง ผมสนใจโทรทัศน์ซึ่งหาดูได้ฟรีๆแน่นอนอยู่แล้วไม่เสียเงินเหมือนภาพยนตร์ อีกทั้งดูภาพยนตร์ที่เคยฉายไปแล้วทางนี้ได้เช่นกัน ช่วงนี้ผมเริ่มอิ่มตัวกับบันเทิงทีวีในยุคนี้โดยเฉพาะละครยุคก่อนที่เฮียสรยุทธจะลาออกจากเนชั่นแล้วมาทำเรื่องเล่าเช้านี้ กับ ถึงลูกถึงคน ปลุกปั่นกระแสคนดูโทรทัศน์อยู่แม้ในตอนนี้
หันมาสนใจอ่านหนังสือแนวสาระประโยชน์มากขึ้น จากที่เคยเบื่อนิยายหนังสือ ตอนนี้กลับซื้ออ่านและสะสมนิยายแนวสืบสวนสาระของแดนบราวน์ทั้ง3เรื่อง

อาหารการกิน ผมก็เหมือนหลายๆท่านที่ชอบกินอาหารตรงที่รสชาติทั้งๆที่รู้ว่ามันให้คุณค่าทางอาหารกับร่างกายเราไม่คุ้มกับเงินที่เสียไปเลย
อีกทั้งถ้ากินสะสมมากไปก็จะกลายเป็นโรคอ้วนเป็นปัญหาต่อสุขภาพอีก เผลอๆจะพ่วงโรคมะเร็งจากสารปรุงแต่งแปลกๆที่ร่างกายไม่เคยได้รับมาก่อนเข้าไปอีกคราวนี้ได้ตายผ่อนส่งแน่ๆเลย
ซึ่งผมจะใช้เงินซื้ออาหารที่ตัวเองชอบกินแค่พอรู้สึกอิ่มท้องเท่านั้นละครับ และพยายามปรับนิสัยหาผักที่ตัวเองกินได้โดยไม่กระดากลิ้นมากินให้เยอะๆ ถึงจะไม่มากเป็นครึ่งหนึ่งของที่กินไปอย่างที่เขารณรงค์ ผักครึ่งหนึ่งอย่างอื่นครึ่งหนึ่ง นั้นละครับ

น้ำ ไฟฟ้า โทรศัพท์ บ้านผมใช้รวมกันบางเดือนยังไม่ถึง1500บาทด้วยซ้ำ หลายคนมักจะมองข้ามการประหยัดเงินตรงนี้ไปเพราะเห็นแก่ความสะดวกสบาย กับนิสัยมักง่ายเป็นหลัก

การเดินทาง สำหรับผมถือว่าโชคดีที่มีบ้านที่อยู่อาศัยในทำเลที่การคมนาคมเดินทางสะดวกสุดๆอย่างที่เคยเล่าๆไปแล้ว ถือว่าเป็นกำไรอย่างดีที่ใช้ได้คุ้มจนวันตายเลย
เพราะมีคนอีกหลายคนที่มีบ้านอยู่ห่างไกลโซนธุรกิจ ต้องนั่งรถเมล์ ใช้รถส่วนตัวทนภาวะรถติด เสียทั้งน้ำมัน เสียทั้งเวลาเป็นปัญหาเรื้อรังของคนเมืองจนถึงเดี๋ยวนี้ บางคนจำเป็นต้องใช้มอเตอร์ไซด์รับจ้างเนื่องจากมีบ้านอยู่ห่างไกลจากถนนใหญ่จนอาจต้องเสียเวลากับการเดินเท้ามาก
ดังนั้นการมีบ้านอยู่ในโซนที่การคมนาคมสะดวก วางแผนที่ให้เรียบร้อยก่อนซื้อจะช่วยในเรื่องนี้ได้มากมายเลยนะครับ
อ่านจบแล้ว จะเอาไปใช้ก็ไม่ขัดข้องขอให้มีเงินพอกินพอใช้เจริญในการงานการเงินไปตลอดชาตินะครับ....

สูตรคำนวนGoogle pagerankและความสัมพันธ์ของBacklink

2011-02-06T23:07:00.002+07:00

ลองค้นหาคำว่า “Google pagerank formular” ไปเจอเวปนี้ http://www.scribd.com
เขาอัพโหลด PDF file ที่อธิบายเกี่ยวกับค่า PR ไว้

ขอพูดถึงเวปนี้ก่อน www.scribd.com เป็นเวปที่น่าสนใจทีเดียว คุณสามารถค้นหา PDF file เกี่ยวกับเรื่องที่คุณสนได้โดยใส่คำค้นในช่อง search แล้วมันก็จะโชว์ PDF ที่เกี่ยวข้องหรือถ้าเรามี PDF file ดีๆ อยากจะแจกหรือถ้ามันเจ๊งจริง จะเอามาขายก็ได้ โดยอัพโหลดเข้าไปตรงปุ่ม Upload นั้นแหละ

แล้วก็ขอกลับเข้าเรื่อง Pagerank ของเราต่อ จาก PDF file ที่ได้จากเวป เราก็เลยลองคัดลอกสูตรคำนวนค่า Page rank ออกมา ลองมาดูความหมายของแต่ละตัวแปรกันดีกว่า

Google Page Rank Formula:

PR(A)=(1-d)+d*SUM((PR(I->A)/C(I))

Where:

- PR(A) คือ PangRank ของหน้าเพจเรา เขาเรียกว่าเพจ A
- d คือ damping factor ปกติตั้งไว้ที่ 0.85
- PR(I->A) คือ PageRank ของเพจ I ที่ลิ้งมาที่เพจ A ของเรา
- C(I) คือจำนวนของลิ้ง ที่ลิ้งเข้ามาที่เพจ I
- PR(I->A)/C(I) คือค่า PR ของเพจ A ที่ได้รับจากเพจ I
- SUM (PR(I->A)/C(I)) คือค่า PR รวมของเพจ A ที่ได้รับจากลิ้งทั้งหมด ที่ลิ้งสู่เพจ A

ที่สงสัยก็คือ ไอ้ตรง (1-d)+d มันจะมีไปทำไม ในเมื่อ d เท่ากับ 0.85 และเมื่อแทนในสูตรจะได้ (1-0.85) + 0.85 = 1
ทำไมไม่ใช้แค่ 1 ไปเลย เพราะยังไง 1-d+d = (1-d) +d อยู่แล้ว เออ แปลกสูตรดี

ลองเอาสูตรมานั่งดูแล้ว มันก็ดูไม่ยากเย็นอะไรที่เราจะนั่งคำนวณค่า PR เอง ถ้าเรามีลิ้งเขามาสู่เพจเราแค่ไม่กี่ลิ้ง แต่ถ้าเรามีเยอะแยะเป็น 100 เป็น 1,000 ลิ้ง เราจะมานั่งคำนวณอยู่ได้ยังไง เราไม่สามารถจะรู้ได้เลยว่า ลิ้งที่ยิงเข้ามาที่เพจเรามันมีกี่ลิ้ง ณ ตอนนั้นและลิ้งเหล่านั้นมีค่า PR เท่าไร แต่ก็ไม่ใช่เรื่องยาก เราสามารถประมาณค่า PRของเวปเราได้จากจำนวน backlink ที่ลิ้งเข้าเวปเรา และเราก็สามารถประมาณจำนวน backlink ที่ลิ้งเข้าเวปเราและ PR ของเวปนั้น ได้จากค่า PR ของเวปเราเช่นกัน เริ่มจะงงแหละ มาดูรูปประกอบดีกว่า

เราก็ลองค้นหาดูด้วยคำว่า “Google Pagerank backlink relation” แล้วคุณจะเจอมากมายหลายเวปที่อธิบายเรื่องความสัมพันธ์ของ PR กับ backlink ไว้ แต่ทั้งหมดทั้งมวลก็สรุปไว้ใน 1 ตาราง

ยกตัวอย่างเล่น (คล้ายๆ เช่น)

ถ้าเรามีเวปและต้องการให้ PR 3 เราต้องไปหา backlink จาก เวปที่มี PR 1 มาทั้งหมด 555 ลิ้งเวป ก็เยอะอยู่
แต่จะให้ดีง่ายๆ (แต่ยาก) ก็คือ ไปหา backlink มาจากเวปที่มี PR 4-5 มาสัก 2-3 ลิ้ง เท่านั้นแหละ เราก็สบาย ได้ปรับ PR เป็น 3-4 ได้ไม่ยาก

ที่บอกว่ามันหาง่ายแต่ยากก็เพราะไอ้เวป PR สูงๆ ที่ว่า เขาชอบเล่นตัว ไม่ค่อยจะปล่อยลิ้งมาให้เราได้ง่ายๆ หรอก เราต้องเนียน เนี๊ยน เนียน เพื่อเข้าไปติดลิ้งมาหรือถ้าเขาใจดี เขาก็ปล่อยให้เราติดและติดให้เราเอง ใจดีจริงๆ

ขอจบเรื่อง PR และ backlinkไว้เท่านี้ค่ะ

ที่มา i-wirawan.com

ใช้Internetให้เต็มที่กับบริการทั้งหมดของGoogle

2011-02-06T23:06:00.000+07:00

บริการของ Google
Google AdSense https://www.google.com/adsense/
Google AdWords https://adwords.google.com/
Google Analytics http://google.com/analytics/
Google Answers http://answers.google.com/
Google Base http://base.google.com/
Google Blog Search http://blogsearch.google.com/
Google Bookmarks http://www.google.com/bookmarks/
Google Books Search http://books.google.com/
Google Calendar http://google.com/calendar/
Google Catalogs http://catalogs.google.com/
Google Code http://code.google.com/
Google Code Search http://www.google.com/codesearch/
Google Deskbar http://deskbar.google.com/
Google Desktop http://desktop.google.com/
Google Directory http://www.google.com/dirhp
Google Earth http://earth.google.com/
Google Finance http://finance.google.com/
Google Groups http://groups.google.com/
Google Images http://images.google.com/
Google Labs http://labs.google.com/
Google Local http://local.google.com/
Google Maps http://maps.google.com/
Google Mars http://www.google.com/mars/
Google Mobile http://mobile.google.com/
Google Moon http://moon.google.com/
Google Movies http://www.google.com/movies?q
Google Music http://www.google.com/musicsearch?q
Google News http://news.google.com/
Google Page Creator http://pages.google.com/
Google Personalized Home… http://www.google.com/ig
Google Reader http://www.google.com/reader/
Google Scholar http://scholar.google.com/
Google Search History http://www.google.com/searchhistory/
Google SMS http://www.google.com/sms/
Google Suggest http://www.google.com/webhp?complete=1
Google Talk http://talk.google.com/
Google Toolbar http://toolbar.google.com/
Google Transit Trip Planner http://www.google.com/transit
Google Translate http://www.google.com/translate_t
Google Trends http://www.google.com/trends
Google Video http://video.google.com/
Google Wave http://wave.google.com/
Google Web Accelerator http://webaccelerator.google.com/
Google Web API http://www.google.com/apis/
Google Web Search http://www.google.com

บริการขนาดใหญ่ของ Google รวมถึงบริการที่ Google ร่วมลงทุนหรือมีหุ้นส่วน

Blogger http://www.blogger.com
Froogle http://www.froogle.com/
Gmail http://www.gmail.com/
Hello http://www.hello.com/
Orkut http://www.orkut.com/
Picasa http://picasa.google.com/
SketchUp http://www.sketchup.com/
Writely http://www.writely.com/
YouTube http://www.youtube.com/

บริการสนุกๆ ต่างๆ ของ Google

Mentalplex http://www.google.com/mentalplex/
Pigeon Rank http://www.google.com/technology/pigeonrank.html
Moonbase Google http://www.google.com/jobs/lunar_job.html
Google Gulp http://www.google.com/googlegulp/
Google Romance http://www.google.com/romance/
Google Moms http://www.google.com/moms/

บริการอื่นๆ

Google Holiday Logos http://www.google.com/intl/en/holidaylogos.html
Google Zeitgeist http://www.google.com/press/intl-zeitgeist.html
Google Jobs http://www.google.com/intl/en/jobs/
Google University Se… http://www.google.com/options/universities.html
Google Sitemaps https://www.google.com/webmasters/sitemaps/

Blog อย่างเป็นทางการของ Google รวมถึงเครื่องมือต่า่งๆ

Official Google Blog http://googleblog.blogspot.com/
Adwords API http://adwordsapi.blogspot.com/
Blogger Buzz http://buzz.blogger.com/
Google Base http://googlebase.blogspot.com/
Google Code http://code.google.com/
Google Enterprise http://googleenterprise.blogspot.com/
Google Maps API http://googlemapsapi.blogspot.com/
Google Reader http://googlereader.blogspot.com/
Google Research http://googleresearch.blogspot.com/
Google Talk http://googletalk.blogspot.com/
Google Video http://googlevideo.blogspot.com/
Inside AdSense http://adsense.blogspot.com/
Inside AdWords http://adwords.blogspot.com/

เริ่มจากการหาข้อมูลเฉพาะทาง Google ได้ทำการหาข้อมูลเฉพาะทางขึ้นโดยในตอนนี้มีบริการทั้งหมด 8 หัวข้อ ดังนี้ Print (ค้นหาข้อมูลจากหนังสือที่เคยได้ตีพิมพ์แล้ว), Scholar (งานวิจัย), U.S. Government (ทุกอย่างที่เกียวกับหน่วยงานของรัฐบาลสหรัฐฯ), University (มหาวิทยาลัยในสหรัฐฯ) - Apple Macintosh (ข้อมูลเฉพาะทางสำหรับคอมพิวเตอร์แมคอินทอช), BSD Unix (ระบบปฏิบัติการ BSD), Linux (สำหรับคนที่หาข้อมูล Linux) และสุดท้าย Microsoft (สำหรับสาวก M$ ต้องลิงกนี้เท่านั้น)
อื่นๆ ที่ยังไม่กล่าวถึง
http://www.google.com/unclesam
http://www.google.com/firefox

การใ้ช้งาน Google Search ในการค้นหาขั้นสูง

define:phrase
Show a list of definitions for phrase

cache:www.example.com
Google’s cache of example.com

link:www.example.com
List of websites that link to example.com

related:www.example.com
List webpages similar to http://www.example.com

info:www.example.com
Show information that Google has about http://www.example.com

site:www.example.com
List all webpages hosted at http://www.example.com

allintitle:query
Restrict the results to those with all of the query words in the title.

intitle:query
Restrict the results to documents containing that word in the title.

allinurl:query
Restrict the results to those with all of the query words in the URL.

inurl:query
Restrict the results to documents containing that word in the URL.

apple * sauce
the words apple and sauce separated by exactly one word

Nokia phone $100...300
Search within a range of numbers for a Nokia phone between $100...300

safesearch: sex education
Search for sex education material without returning adult sites

เทคนิคการค้นหาไฟล์ :: เพลง หนัง จาก Google

Music -inurl:htm -inurl:html intitle:index of mp3 Artist Name
Movies -inurl:htm -inurl:html -inurl:php intitle:index of (mpg|mov|avi|wmv) Movie Name

Where Artist Name and Movie Name are replaced with the artist or movie you wish to find file directories for.

ตัวนำเนินการพื้นฐานในการคำนวณที่สามารถใช้กับ Google ได้

+ addition
- subtraction
* multiplication
/ division
% modulus
% of percentage of
^ raise to a power

เช่น

12*13
0x23 in decimal
40 in hexadecimal
(1+i)*(2+i)
212 F in C
1.21 gigawatts / 88 mph
the speed of light in miles / s
the speed of light in knots
two fortnights
days in a year
two plus two
au/c
m_earth
r_earth
G
1-0.9-0.1 = -2.77555756 × 10-17
kibibyte in bytes
kbit/s in bit/s = 1,024 bit/second
1.5 LTL in EUR
29.95USD in AUD
100 Chilean peso in Brazilian real
2 Euros per liter in British pounds
per Imperial pint
5+2*2
2^20
sqrt(-4)
half a cup in teaspoons
160 pounds * 4000 feet in Calories

Google Bots

Googlebot is the search bot software used by Google, which collects documents from the web to build a searchable index for the Google search engine.

Googlebot/2.1 IP Addresses
64.68.80.#
64.68.81.#
64.68.82.#
64.68.84.#
64.68.88.#
216.239.46.#
216.239.38.#
216.239.36.#

Google PageRank

PageRank คืออัลกอริทึมที่ใช้การวิเคราะห์เว็บลิงก์ตามทฤษฎีเครือข่ายที่ใช้เป็นพื้น ฐานในตัวเสิร์ชเอนจินของGoogle โดยเพจแรงก์จะแสดงเป็นค่าตัวเลขบ่งบอกถึงความความสำคัญของข้อมูลในกลุ่มของ ชุดข้อมูล ตัวเลขของเพจแรงก์ของGoogleในปัจจุบันจะมีค่าระหว่าง 0 ถึง 10 (ถูกคำนวณค่าในลักษณะลอการิทึม) แสดงถึงความสำคัญของหน้านั้นบนตัวค้นหาของGoogle หน้าที่มีเพจแรงก์สูงจะปรากฏขึ้นมาก่อนหน้าที่มีเพจแรงก์ต่ำ ค่าของเพจแรงก์ถูกคำนวณจากจำนวนการอ้างถึงจากหน้าอื่น และน้ำหนักของหน้าที่ลิงก์เข้ามาหา

ในต้นปี 2548 Googleได้มีข้อเสนอให้เพิ่มเติมค่าของ "nofollow" ในส่วนของ rel เพื่อให้นักพัฒนาเว็บไซต์สามารถเลือกได้ว่าจะนำลิงก์ในส่วนนั้นมาร่วมในระบบ ให้คะแนนของเพจแรงก์หรือไม่ ซึ่งใช้สำหรับป้องกันปัญหาสแปมและสแปมเด็กซ์ ตัวอย่างเช่นการสแปมโดยการโฆษณาเว็บไซต์ตัวเองตามเว็บบอร์ด ซึ่งถ้าแอดมินของเว็บนั้นใส่ค่า "rel='nofollow'" ไว้ในส่วนเนื้อหา จะทำให้เว็บไซต์นั้นไม่ถูกนำมาคำนวณค่าเพจแรงก์

Google PageRank Formula

PR(U) = (1-d) + d *
sumV(PR(V)/N(V))

ที่มา Weblogของtakato

5 ปี"ยูทูบ" เว็บวิดีโอปฏิวัติโลก!

2011-02-06T23:04:00.000+07:00

จุดกำเนิดเว็บวิดีโอไฟล์แชริ่งเขย่า โลก "ยูทูบ" ของสหรัฐอเมริกานั้นจะว่าไปแล้วมีที่มาพิสดารอยู่พอสมควร

เพราะ แรงบันดาลใจผู้ก่อตั้งเกิดขึ้นหลังจากต่อเน็ตเข้ามาควานหาคลิปวิดีโอนาที "เจเน็ต แจ๊กสัน" นักร้องป๊อปรุ่นใหญ่ทำ "เต้าหลุด" บนเวทีร้องเพลงอเมริกันฟุตบอล "ซูเปอร์โบว์ล ปี 2547" แต่ใช้เวลานานมาก

จาก ปัญหาดังกล่าวทำให้นายจาเวด คาริม นายสตีฟ เฉิน และนายแชด เฮอร์ลีย์ มีแนวคิดทำเว็บศูนย์กลางการโพสต์เผยแพร่คลิปวิดีโอขึ้นมา โดยผู้ใช้สามารถเข้ามาโพสต์คลิปใดๆ ก็ได้โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย

ผลลัพธ์ ปรากฏว่า เว็บยูทูบได้รับเสียงตอบรับเป็นอย่างดีจากกลุ่ม "บล็อกเกอร์" หรือนักเขียนบล็อก ซึ่งต้องการหาวิธีโพสต์คลิปวิดีโอลงไปในบล็อกของตัวเองแบบง่ายๆ

เวลา ผ่านไปเพียงปีเศษๆ ชุมนุมยูทูบขยายตัวอย่างรวดเร็วมโหฬาร ส่งผลให้บริษัทกูเกิ้ล เจ้าของเว็บไซต์สืบค้นข้อมูลรายใหญ่ "กูเกิ้ล ดอตคอม" กระโดดเข้าฮุบซื้อเว็บแห่งนี้ด้วยมูลค่า 1,000 ล้านเหรียญ หรือ 32,000 ล้านบาท

นับแต่นั้นเป็นต้นมา ชื่อ "ยูทูบ" ก็กลายเป็นเว็บสามัญประจำบ้าน ที่นักท่องเน็ตทั่วโลกต้องรู้จักและเคยใช้บริการกันทุกคน

ขณะเดียว กัน บุคคลจากทั่วทุกวงการต่างแห่ใช้เว็บๆ นี้ด้วยจุดประสงค์ต่างๆ กัน ไล่ไปตั้งแต่เรื่องเล็กๆ เช่น เปิดดูเพื่อความบันเทิง ผ่อนคลายอารมณ์ ดูหนังฟังเพลง อวดตัวตนให้โลกรับรู้

ไปจนถึงใช้ประชา สัมพันธ์ทางธุรกิจ หรือใช้เป็นสื่อกลางต่อสู้ทางการเมือง เช่น กรณีประชาชนอิหร่านใช้ยูทูบเป็นสื่อกลาง แพร่วิดีโอโจมตีรัฐบาลสั่งเจ้าหน้าที่ปราบปรามฆ่าประชาชนเมื่อปีก่อน

อย่าง ไรก็ตาม เส้นทางยูทูบก่อนถึงวันเติบใหญ่ ไม่ได้โรยไปด้วยกลีบกุหลาบ

โดย แม้จะเปิดให้ใช้ฟรี แต่ช่วงแรกๆ ก็ยังไม่ได้รับความสนใจเท่าไหร่รัก ถึงขนาดทำให้ทีมงานต้องวางกลยุทธ�"ติดสินบน" ประกาศแจกเครื่องเล่น "ไอพ็อดนาโน" ให้กับคนที่เข้ามาลงทะเบียนทำกิจกรรมการแข่งขันของทางเว็บ

นอก จากนั้น กระแสวิพากษ์วิจารณ์ในหมู่คอลัมนิสต์สายไอที ก็ออกมาไม่สวยงามเท่าไหร่ เนื่องจากโดนประณามหยามหมิ่นว่า เป็นเว็บไร้สาระ ตลกโปกฮาไปวันๆ สำหรับพวกเพี้ยน และไม่มีอะไรมากมายไปกว่าคลิปลามกอนาจาร หยาบคาย

กลุ่มผู้พัฒนายูทูบต้องรอเวลาเกือบนับปี กว่าที่สื่อตะวันตกใหญ่ๆ จะเริ่มมองเห็นคุณค่าที่ซ่อนอยู่ในสังคมออนไลน์แห่งใหม่นี้ ซึ่งมีจำนวนสมาชิกเพิ่มขึ้นชนิดพรวดพราด

กระทั่งเดือนพ.ย. 2548 กระแสยูทูบเริ่มเบ่งบานออกจากสหรัฐ ข้ามไปยังยุโรป ขณะที่สถิติการเล่นคลิปแต่ละวันพุ่งไปถึงหลัก 2 ล้านคลิป ทำให้ "นักลงทุน" เริ่มตัดสินใจเทเงินลงทุนร่วมพัฒนาเว็บยูทูบ ก่อนที่กูเกิ้ลจะเข้าซื้อในที่สุด

จุดเด่นที่สำคัญของยูทูบ ก็คือ

การให้บริการภายใต้แนวคิด "เว็บ 2.0" ซึ่งเปิดกว้างให้พลเมืองเน็ตร่วมแบ่งปัน ตรวจสอบ และแก้ไขเนื้อหาในเว็บด้วยตัวเอง

ทั้งตัวโปรแกรมยังออกแบบให้มีการ "ทำซ้ำ" หรือ เผยแพร่คลิปไปตามเว็บไซต์อื่นๆ ได้โดยไม่มีข้อจำกัด นี่คือคุณลักษณะเด่นที่ทำให้คลิป ยูทูบถูก "ส่งต่อ" ผ่านไปทั่วทุกมุมโลก

บาง กรณีคลิปที่นักวิชาการเห็นว่า เรื่อยเปื่อยไร้สาระ บ้าๆ บอๆ กลับกลายเป็นปรากฏการณ์ฮิตระเบิดเถิดเทิง สร้างรายได้ให้คนโพสต์โดยไม่ทันตั้งเนื้อตั้งตัว

เช่น กรณีของ "คริส แม็กดอนเนลล์" หนุ่มน้อยอังกฤษ วัย 19 ปี ซึ่งเริ่มต้นโพสต์คลิปตลกๆ แต่งเพลงบีบสิว สอนวิธีชงชาด้วยลีลาขำๆ เมื่อสามปีก่อน..นาทีนี้กลับกลายเป็นวัยรุ่นชื่อดังที่สุดของแดนผู้ดี มีสาวกกดสมัครติดตามการอัพโหลด-โพสต์คลิปใหม่ๆ ของคริสกว่า 350,000 ราย!

จาก เดิมที่การโพสต์คลิปยูทูบเป็นเพียงงานอดิเรก แต่มาวันนี้ยูทูบสร้าง "รายได้" ให้คริสอย่างเป็นจริงเป็นจัง ถึงระดับที่ทางกูเกิ้ลห้ามคริสเปิดเผยยอดส่วนแบ่งค่า "โฆษณา" เด็ดขาด

แต่ ใช่ว่าโลกของยูทูบจะมีแค่สิ่งบั่นทอนสติปัญญาเท่านั้น เพราะก็มีกลุ่มคนที่ใช้เว็บนี้เป็นเครื่องมือส่งเสริมความรู้เช่นกัน อาทิ ตั้งกลุ่มโพสต์วิดีโอถกเถียงถึงวิชาปรัชญา หรือ สอนวิธีเล่นดนตรี เป็นต้น

จาก การสำรวจพบด้วยว่า กลุ่มคนที่เข้าไปใช้บริการและแพร่คลิปในยูทูบนั้น มากกว่าครึ่งหนึ่ง มีอายุระหว่าง 18-24 ปี ซึ่งก็คือกลุ่มคนรุ่นใหม่นั่นเอง

คน กลุ่มนี้มีพฤติกรรมเสพสื่อแตกต่างจาก "คนยุคก่อนหน้า" อย่างเห็นได้ชัด

โดย เฉพาะอย่างยิ่งจะใช้เวลา "ดูทีวี" น้อยกว่า แต่เปลี่ยนมาใช้เวลาไล่เปิดดูสิ่งต่างๆ บนเครือข่ายอินเตอร์เน็ตแทน

พูด ง่ายๆ หมายถึง เปลี่ยนจากคนยุคที่เคยนั่งเฉยๆ บนโซฟา แล้วรอรับ "สาร" ที่สถานีโทรทัศน์ป้อนเข้าสู่สมอง

มาเป็นผู้บริโภคที่ทำหน้าที่เป็น ฝ่ายรุก นั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์บุกตะลุยเข้าไปค้นหา "สาร" หรือผลิตสารที่ต้องตรงกับรสนิยมของตัวเอง ทั้งยังแบ่งปันข้อมูลต่างๆ เผื่อแผ่ไปยังชาวโลกอีกด้วย

"ยูทูบมีศักยภาพในการรองรับแผนการขยาย แนวรบธุรกิจ "อินเตอร์เน็ตทีวี" ของกูเกิ้ลได้เป็นอย่างดี ในห้วงเวลานับจากนี้ กูเกิ้ลจะทยอยเพิ่มฟังก์ชันการทำงานใหม่ๆ ที่ช่วยให้ใช้งานยูทูบง่ายขึ้น" อัลเลน ไวเนอร์ นักวิเคราะห์ตลาดเทคโนโลยีบริษัทการ์ธเนอร์ สหรัฐ กล่าว

ปัจจุบัน ยูทูบมีสถิติคลิกชมคลิป 1,000 ล้านครั้งต่อวัน และโพสต์คลิปใหม่ 1 ล้านคลิปต่อวัน พร้อมกับเดินหน้าเจรจาหาทางออกให้เจ้าของลิขสิทธิ์เนื้อหาต่างๆ เข้ามามีส่วนร่วมกับทางเว็บมากขึ้น รวมถึงนำเสนอคลิป "ถ่ายทอดสด" หลากหลายรูปแบบ

เพื่อปูทางไปสู่สถานะ "สถานีทีวีออนไลน์" เต็มรูปแบบ ซึ่งเหมาะกับการรับชมผ่านจอทีวี!

กว่าจะเป็น"ยู ทูบ"

เม.ย. 2548 : นายแชด เฮอร์ลีย์ นายสตีฟ เฉิน นายจาเวด คาริม สามเพื่อนซี้อดีตพนักงานบริษัทเพย์พาล ผู้ให้บริการชำระเงินซื้อสินค้าออนไลน์ ร่วมกันก่อตั้งและจดทะเบียนเว็บไซต์ youtube.com คลิปวิดีโอชิ้นแรกที่โพสต์บนเว็บ ชื่อว่า "Me at the zoo" ของนายคาริม ความยาว 18 วินาที แรงบันดาลใจจัดทำเว็บ เพราะเข้าอินเตอร์เน็ตไปสืบค้นไล่หาดูคลิปวิดีโอนาทีนักร้อง "เจเน็ต แจ๊กสัน" เต้าหลุดแล้วค้นหาลำบาก จึงคิดทำเว็บศูนย์กลางคลิปวิดีโอขึ้นมา

ต.ค. 2548 : ยูทูบ ก่อตั้งในรูปแบบบริษัทและเปิดตัวสู่สาธารณะเป็นทางการ

ธ.ค. 2548 : เว็บไซต์ยูทูบ หรือ youtube.com เปิดให้บริการเป็นทางการ

ก.ค. 2549 : ยูทูบถูกฟ้องร้องคดีละเมิดลิขสิทธิ์เป็นครั้งแรก โดยบริษัทลอสแองเจลิส นิวส์ เซอร์วิส

ต.ค. 2549 : บริษัทกูเกิ้ล ยักษ์ใหญ่วงการไอที ทุ่มซื้อยูทูบด้วยเงิน 1,650 ล้านเหรียญสหรัฐ หรือราว 52,800 ล้านบาท

ธ.ค. 2549 : ยูทูบทำสถิติ "สตรีมมิ่ง" หรือ เล่นคลิปวิดีโอราว 100 ล้านคลิปต่อวันตลอดทั้งปีที่ผ่านมา

ก.พ. 2550 : บริษัทเวียคอมสั่งให้ยูทูบถอดคลิปละเมิดลิขสิทธิ์ประมาณ 100,000 คลิปออกจากเว็บ

มี.ค. 2550 : เวียคอมฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายจากกูเกิ้ล 1,000 ล้านเหรียญ หรือ 32,000 ล้านบาท

พ.ค. 2550 : ผู้จัดฟุตบอลพรีเมียร์ลีก อังกฤษ ฟ้องกูเกิ้ลฐานปล่อยให้ยูทูบเผยแพร่คลิปละเมิดลิขสิทธิ์

ต.ค. 2550 : ยูทูบพัฒนาระบบฐานข้อมูล "วิดีโอ ไอดี" ป้องกันการเผยแพร่คลิปละเมิดลิขสิทธิ์

ธ.ค. 2550 : ในบรรดาเว็บไซต์วิดีโอไฟล์แชริ่งนั้น ยูทูบทำสถิติมีผู้เข้าชมสูงสุด คิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 60

ก.ค. 2551 : ศาลสหรัฐสั่งให้กูเกิ้ลเปิดเผยข้อมูลของ "ผู้ใช้" หรือ "สมาชิก" ที่โพสต์วิดีโอละเมิดลิขสิทธิ์ให้แก่บ.เวียคอม

พ.ย. 2551 : ยูทูบทำข้อตกลงกับค่ายหนังและสถานีทีวีใหญ่ๆ หลายแห่ง เพื่อนำหนังและรายการของผู้ผลิตเหล่านี้มาฉายผ่านเว็บ เช่น เอ็มจีเอ็ม ไลออนเกตส์ และซีบีเอส

เม.ย. 2552 : ป้าเฉิ่ม "ซูซาน บอยล์" นักร้องสมัครเล่นชาวอังกฤษ วัย 49 ปี กลายเป็นซูเปอร์สตาร์ระดับโลก ภายหลังคลิปการร้องเพลงในรายการบริเทนส์ ก็อต ทาเลนต์ ของบอยล์ถูกโพสต์ในยูทูบ และทุบสถิติการเข้าชมถึง 100 ล้านครั้งอย่างรวดเร็ว

เม.ย. 2553 : ยูทูบมีอายุครบ 5 ปี นับตั้งแต่วันโพสต์วิดีโอชิ้นแรก "Me at the zoo" และยังเดินหน้าทำธุรกิจต่อไปภายใต้คำขวัญ Broadcast Yourself หรือ "ออกอากาศตัวคุณเอง"

ที่มา ข่าวสด

"พรทิพย์ กองชุน"เปิดแผนปฏิบัติการปักธง"กูเกิล"ในไทย

2011-02-06T23:00:00.000+07:00

เร่งผลักดันการพัฒนาสินค้าและบริการรองรับการใช้งานบนมือถือมากขึ้น เหตุทิศทางตลาดทั่วโลกชัดเจนผู้ใช้มือถือมากกว่าคอมพิวเตอร์แน่นอน คุยปัจจุบันกูเกิลมีส่วนแบ่งการตลาดเสิร์ชในไทยถึง 98%

"ทุกวันนี้ต้องยอมรับว่าการใช้สมองจดจำข้อมูลความรู้ต่าง ๆ ของมนุษย์ดูเหมือนจะน้อยลงไป คนจำนวนมากฝากความรู้ข้อมูลทุกอย่างไว้กับ "กูเกิล" เรียกว่าคิดอะไรไม่ออกก็ถามพี่กู หรืออาจารย์กู เป็นคำตอบสุดท้าย

ที่ผ่านมาคนไทยคุ้นเคยกับ "กูเกิล" ในแง่ของการเป็นเสิร์ชเอ็นจิ้น ค้นหาข้อมูลทุกสิ่งอย่าง แต่นั่นเป็นเพียงส่วนเล็ก ๆ ยังมีบริการอื่น ๆ อีกมากมายที่กูเกิลใช้ต่อยอดจากเสิร์ชเอ็นจิ้นเพื่อสร้างรายได้

ปีที่ผ่านมาต้องถือว่า "กูเกิล" รุกคืบเข้ามาในตลาดเมืองไทยอย่างมาก แม้วันนี้จะไม่มีการเปิดสำนักงานสาขาในประเทศไทย แต่ปัจจุบันมีคนไทยที่ทำงานกับกูเกิลทั่วโลกแล้วกว่า 100 คน โดยส่วนใหญ่ประจำการอยู่ที่สิงคโปร์ ซึ่งเป็นสำนักงานใหญ่ของเซาท์อีสต์เอเชีย

รวมถึง "พรทิพย์ กองชุน" หัวหน้ากลุ่มการตลาดประจำประเทศไทย ของกูเกิล อีกหนึ่งคนไทยที่ได้เข้าร่วมงานกับกูเกิล เมื่อ 3 ปีที่ผ่านมา และ "ประชาชาติธุรกิจ" มีโอกาสพูดคุยกับเธอในแง่มุมต่าง ๆ เกี่ยวกับการรุกคืบของ "กูเกิล" ในเมืองไทย
@ บทบาทหน้าที่ในกูเกิล
รับ ผิดชอบด้านการตลาดของกูเกิลในประเทศไทย และภาพรวมของประเทศอื่นในเซาท์อีสต์เอเชียบางส่วน แต่หลัก ๆ โฟกัสที่ไทย ที่ผ่านมาถือเป็นปีที่กูเกิลเข้ามาทำตลาดในไทยค่อนข้างชัดเจน ทั้งการประชาสัมพันธ์ และกิจกรรมเยอะกว่าประเทศอื่น ๆ

@การขยับตัวของกูเกิลในช่วงปีที่ผ่านมา
กลุ่ม ธุรกิจหลักของกูเกิลแบ่งเป็น 3 ส่วน คือ กลุ่มลูกค้าที่ลงโฆษณา เรียกว่า adwards กลุ่มที่ 2 บริการ adsense สำหรับกลุ่มเจ้าของเว็บไซต์ เป็นบริการที่ให้เว็บไซต์ต่าง ๆ นำโฆษณากูเกิลไปติดไว้บนเว็บไซต์ เมื่อมีคนเข้าเว็บ และคลิกโฆษณาดังกล่าว เว็บนั้นจะได้รับส่วนแบ่งรายได้จากกูเกิล เป็นอีกหนึ่งช่องทางสร้างรายได้

กลุ่มที่ 3 คือผู้ใช้งานทั่วไป ในส่วนนี้กูเกิลจะมีบริการที่หลากหลาย ตั้งแต่จีเมล์, กูเกิลแมป, กูเกิลเอิร์ธ, กูเกิลทรานสเลต แต่ไม่ใช่ว่าเมืองไทยจะเอามาทั้งหมด ต้องศึกษาว่าสินค้าไหนตรงกับความต้องการของคนไทย ก็จะพัฒนาเป็นภาษาไทย บางตัวจะให้บริการพิเศษเฉพาะบางประเทศ เช่น กูเกิลกูรู (GURU) ซึ่งพัฒนามาจาก Q&A ใครก็ได้มาถาม และตอบเพื่อเป็นการสร้างแหล่งข้อมูลที่เป็นประโยชน์สำหรับโลกออนไลน์ ตอนนี้ให้บริการในจีน รัสเซีย และไทย

@ทำไมเลือกประเทศไทย
เพราะมองว่า เว็บไซต์ในประเทศไทย ถ้าเทียบกับประเทศอื่นยังไม่เยอะเท่าไหร่ แต่คนที่เข้ามาทำคอนเทนต์มีความต้องการคอนเทนต์ดี ๆ อีกมาก สังเกตจากเวลาค้นหาข้อมูลจะหาคำตอบสักเรื่อง เว็บไซต์ที่จะให้บริการข้อมูลดีไม่ค่อยมี เราพยายามสร้างตรงนี้ จึงสร้างเป็นกูเกิลกูรูของเมืองไทย เป็นการกลายพันธุ์จากตัวฟอรั่มอย่างเว็บพันทิป ก็มีข้อมูลดี ๆ แต่เวลาเสิร์ชจะไม่ค่อยพบ เพราะพันทิปไม่ได้เก็บข้อมูลไว้

เราจึงมองว่าเมืองไทยต้องการข้อมูลตรงนี้เพิ่มขึ้น กูรูเป็นอีกเครื่องมือที่มาตอบโจทย์ตรงนี้

การเลือกว่าจะนำบริการอะไรเข้ามาในไทย อย่างบริการกูรู เราวิเคราะห์ว่าจำนวนเว็บ จำนวนคอนเทนต์ของประเทศเป็นอย่างไร ซึ่งในไทยมีเว็บไม่มาก และเว็บที่มีประโยชน์จริง ๆ ก็ยังมีไม่มากเช่นกัน

ประเทศไทยถือเป็นประเทศอันดับต้น ๆ ในการพัฒนา อยู่ในกลุ่มภาษาที่มีการพัฒนา 40 ภาษาแรก ที่มีการแปลเพื่อรองรับลูกค้า

นอกจากนี้ก็จะมีการนำข้อมูลท้องถิ่นเข้ามาเสริม เช่น กูเกิลแมป แพลตฟอร์มเหมือนกันทั่วโลก แต่ข้อมูลต่าง ๆ เช่น สถานที่ ร้านอาหาร รายชื่อธุรกิจ สถานที่ท่องเที่ยว ต้องร่วมมือกับพันธมิตรท้องถิ่น เพื่อเอาข้อมูลมาใส่ในกูเกิลแมป

@กูเกิลแมปเป็นโปรดักต์ไฮไลต์ในปีที่ผ่านมา
กูเกิลแมปเป็นอะไรที่ทำเยอะมาก ตั้งแต่เปิดตัวเมื่อเดือน ก.พ. เป็นประเทศแรกในอาเซียนที่มีทั้งข้อมูล และภาษาไทยรองรับ maps.google.co.th ตอนแรกเป็นฟีเจอร์ปกติ เช่น ค้นหาสถานที่ รายชื่อธุรกิจ เส้นทาง ช่วงปลายปีที่ผ่านมามีการเพิ่มเติมเรื่องเส้นทางจราจร ทั้งรถเมล์ บีทีเอส รถไฟฟ้าใต้ดิน เรือด่วน ซึ่งมีการร่วมมือกับพันธมิตรหลายหน่วยงานเพื่อสนับสนุนข้อมูล

แม้จะมีพาร์ตเนอร์ช่วยสนับสนุนข้อมูลที่ใส่บนกูเกิลแมปแล้ว แต่ยังไม่พอ และกูเกิลแมปเป็นแพลตฟอร์มที่เปิดโอกาสให้คนทั่วไป หรือภาคธุรกิจ นำเข้าข้อมูลมาใส่ได้ด้วยตัวเองผ่านฟีเจอร์ "my map" สิ่งที่เรายังไม่ได้โปรโมต คือ ภาคธุรกิจนำไปใส่ได้เช่นกัน เช่น ร้านค้า เพราะคนไทยหาร้านอาหารผ่านกูเกิลแมปเยอะ แต่ภาคธุรกิจต้องการความน่าเชื่อถือมากขึ้น จึงมี "โลคอล บิสซิเนส เซ็นเตอร์" คล้ายกูเกิลแมป แต่มีรูปแบบให้คือ ชื่อร้าน ที่อยู่ อีเมล์ เบอร์โทร. โปรโมชั่น เพื่อกรอกข้อมูล รายละเอียด และกูเกิลจะตรวจสอบว่าธุรกิจนั้นมีจริงหรือเปล่า โดยการโทร.กลับไปเช็กเพื่อให้ข้อมูลน่าเชื่อถือ

โดยผู้ประกอบการทำแค่ครั้งเดียว จากนั้นข้อมูลจะปรากฏบนกูเกิล เหมือนการโปรโมตผ่านกูเกิลแมป โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย เพราะเอสเอ็มอีในไทยบางรายยังไม่มีเว็บไซต์ ดังนั้นก็มาโปรโมตได้ อัพภาพ วิดีโอสินค้าในกูเกิลแมปได้ ไม่ใช่แค่คนไทยเท่านั้นที่หาข้อมูลได้ แต่เป็นทั่วโลก
@1 ปีที่เข้ามาทำตลาดเชิงรุก เปลี่ยนแปลงอย่างไรบ้าง
การ เปลี่ยนแปลงที่ชัดเจนประเทศไทยเป็น "strategic country" ที่กูเกิลให้ความสำคัญเป็นอันดับแรกในอาเซียน จากปี 2008 เราเห็นโอกาส พอปี 2009 จึงมีการเพิ่มคนทำงานมากขึ้น ทั้งทีมการตลาด พี.อาร์. เข้ามาทำกิจกรรมการตลาดทั้ง 3 กลุ่มเป้าหมาย เห็นการเปลี่ยนแปลงชัดเจนมากเมื่อเปรียบกับปีก่อนหน้า
อย่างกลุ่มลูกค้า ที่ลงโฆษณาใน adwards ก็มีมากขึ้น เดิมเวลาเสิร์ช ด้านขวามือลิงก์ผู้สนับสนุนไม่ค่อยมี ตอนนี้เห็นโฆษณาเยอะมาก คนเริ่มมาศึกษามากขึ้น และคนเข้าใจมากขึ้น ที่ผ่านมาต้องใช้เวลาอธิบายเยอะเหมือนกันว่าการโฆษณากับกูเกิลเป็นอย่างไร

ตอนนี้ลูกค้าที่มาลงโฆษณากับเรามีความหลากหลายมาก เช่น ร้านศิริชัยไก่ย่าง ผ้าม่าน บ้าน ร้านซักแห้ง กลุ่มร้านขนมก็เยอะ ที่ผ่านมากูเกิลได้ตั้ง บ.เรดดี้แพลนเน็ต เป็นตัวแทนจำหน่ายเป็นทางการ เพื่อให้บริการเอสเอ็มอี เพราะถ้าเป็นลูกค้าองค์กรใหญ่ กูเกิลจะมีเซลส์ที่ให้บริการผ่านมีเดียเอเยนซี่

@สถานการณ์ของกูเกิลในไทย
จากรายงานของทรู ฮิต ปัจจุบันกูเกิลมีส่วนแบ่งการตลาดเสิร์ช 98.11% ที่เหลือก็เป็นสนุก และบิง โดยเดือน พ.ย.ปี 2552 มีการเสิร์ชผ่านกูเกิล 347 ล้านเพจวิวต่อเดือน จากจำนวนผู้ใช้อินเทอร์เน็ตประมาณ 16 ล้านคน

ประเทศไทยเป็นประเทศที่กูเกิลให้ความสนใจและมีความสำคัญลำดับต้น ๆ เพราะมีความสำคัญทั้งจำนวนคอนซูเมอร์ จำนวนผู้ประกอบการธุรกิจ เป็นตลาดที่ยังมีโอกาสเติบโตสูงมาก จึงมีทีมดูแลลูกค้าในไทยเพิ่มขึ้นหลายสิบคน เพื่อดูแลและโฟกัสลูกค้าในไทย โดยทีมงานส่วนใหญ่จะประจำการอยู่ที่สิงคโปร์ ซึ่งทั่วโลกมีคนไทยทำงานอยู่กูเกิลกว่าร้อยคนแล้ว
ในแง่รายได้ของกูเกิล ทั่วโลก ณ ไตรมาส 3 อยู่ที่ 5.94 พันล้านเหรียญสหรัฐ เป็นรายได้จาก adwords ประมาณ 67% และ adsense 35% หากรวมตั้งแต่ต้นปีถึงสิ้นไตรมาส กูเกิลมีรายได้ 1.7 หมื่นล้านเหรียญสหรัฐ เทียบกับปี 2008 มีรายได้ทั้งปีประมาณ 2.1 หมื่นล้านเหรียญสหรัฐ

@ทิศทางของกูเกิลในปีหน้า
กูเกิลแมป ยังเป็นผลิตภัณฑ์หลักที่ให้ความสำคัญในเมืองไทย เพราะการใช้แผนที่ในภาคธุรกิจ เรายังทำตลาดน้อย นอกจากนี้สิ่งที่จะผลักดันการพัฒนาสินค้าและบริการเพื่อรองรับการใช้งานบน มือถือมากขึ้น ถือเป็นนโยบายบริษัทแม่ เพราะทิศทางตลาดทั่วโลกชัดเจนว่าผู้ใช้มือถือมากกว่าคอมพิวเตอร์แน่นอน ฉะนั้นคนจะมีโอกาสเข้าถึงมากกว่า ดังนั้นสินค้าของกูเกิลจะพัฒนาอยู่บนมือถือมากขึ้น เช่น กูเกิลแมปบนมือถือ จีเมล์ รวมถึงการใช้แอปพลิเคชั่นต่าง ๆ

ที่มา ประชาชาติธุรกิจ

กูเกิลตอบคำถาม จัดการกับพวกสแปมเว็บอย่างไร

2011-02-06T22:57:00.000+07:00

Submitted by mk on 5 October 2009 - 12:12

Matt Cutts หัวหน้าทีมเว็บสแปมของกูเกิล ให้สัมภาษณ์นิตยสาร BusinessWeek ในประเด็นว่ากูเกิลมีมาตรการอย่างไรกับพวกชอบสแปมเว็บเพื่อทำ SEO และการปรับปรุงผลการค้นหาเว็บให้ดียิ่งขึ้น

บทสัมภาษณ์ค่อนข้างยาว คัดมาเฉพาะประเด็นสำคัญๆ นะครับ ใครสนใจอ่านต่อได้จากต้นฉบับ นอกจากบทสัมภาษณ์ชิ้นนี้แล้ว BusinessWeek ฉบับนี้ยังมีบทสัมภาษณ์พนักงานกูเกิลอื่นๆ อีกหลายชิ้นที่น่าสนใจ

* กูเกิลมีโปรแกรมจำนวนมากสำหรับวัดผลการค้นหาว่ามีคุณภาพแค่ไหน ภายในบริษัทยังมีเมลลิ่งลิสต์เพื่อให้พนักงานกว่า 20,000 คนของกูเกิลใช้วิจารณ์หรือแจ้งปัญหาในการค้นเว็บ
* Matt Cutts มีวิธีทดสอบผลการค้นหาแบบสุดเท่ นั่นคือทุกครั้งที่ไปโบสถ์ เขาจะจดชื่อศิลปินผู้เขียนภาพหรือสเตนกลาส แล้วกลับมาทดสอบในกูเกิลว่าได้ผลตรงตามต้องการหรือไม่ เขาพกสมุดสำหรับจดชื่อสิ่งของหรือสถานที่ติดตัวตลอดเวลา (แถมบอกว่าภรรยาบ่นที่จดคำค้นได้ทุกที่ทุกเวลา)
* ในทีมของเขามีโปรแกรมสำหรับคาดเดาว่าลิงก์ที่ได้เป็นสแปมผลการค้นหาหรือ ไม่ ซึ่งผลที่ได้จะใช้ผสมกับโปรแกรมของทีมอื่นๆ ในการจัดอันดับรวม
* จุดแข็งของกูเกิลเกิดจาก: crawl เว็บได้เร็วและเยอะกว่าคู่แข่ง ผลการค้นแม่นยำ และมีสแปมน้อยกว่า
* พูดถึง Caffeine ว่าเป็นระบบที่ทำงานแบบเดิม แต่รวดเร็วขึ้น ทรงพลังขึ้น
* การแยกแยะแพทเทิร์นของสแปมทำได้ยาก เพราะมีเรื่องวัฒนธรรมการใช้เน็ตของแต่ละประเทศที่แตกต่างกัน
* ทีมเว็บสแปมมีสิทธิ์บอกได้ว่าลิงก์ไหนเป็นสแปม แต่ไม่สามารถเปลี่ยนอันดับผลการค้นหาได้
* กูเกิลสามารถดักลิงก์ที่ถูกแอบใส่ไว้ในเว็บที่โดนแฮกได้ เจ้าของเว็บควรหมั่นเช็คใน webmaster.google.com ถ้าเว็บโดนแฮกกูเกิลจะพยายามแจ้งเตือนเรา
* กูเกิลมีทีมภายในชื่อ Data Liberation Front ต่อสู้เพื่อให้ผลิตภัณฑ์ของกูเกิลเองมีฟีเจอร์ในการส่งออกข้อมูลของผู้ใช้ไปยังโปรแกรมอื่นๆ ได้

ที่มา - BusinessWeek
ที่มาภาษาไทย - Blognone

เมื่อGoogleสามารถแปลภาษาไทยให้กลายเป็นภาษาต่างประเทศได้+Adsenseเพื่อเว็ปไทย

2011-02-06T22:55:00.000+07:00

ผมเห็นคุณชาเขียวตั้งกระทู้แจ้งมาเมื่อเช้าวันที่2 ก.พ. 2552 ว่าขณะนี้GoogleมีOptionการใช้งานช่วยแปลภาษาไทยแบบซับนรกเรียบร้อยแล้วครับ
อาจารย์มหาวิทยาลัย คุณครูมัธยม ประถม... งานเข้าแล้วครับพี่น้อง งานนี้ไม่พ้นเจอลูกศิษย์มักง่ายแน่ๆ ครับ ฟันธงไว้ก่อนได้เลย
โดยจากการทดลองใช้งานยังมีปัญหากับภาษาจีนและญี่ปุ่นที่ผลออกมาโคตรจะมั่วสั่วมากเลย
ส่วนภาษาไทยต้องถือว่าแปลออกมาแล้วจัดรูปประโยคได้เกือบเนียนครับ
Linkเข้าใช้บริการแปลซับนรกภาษาต่างๆโดยTranslate Google
ลองเล่นๆดูอาจจะมีลูกฮาจากการแปลแบบซับนรกในบางประโยคให้เห็น

ติดตามข่าวความเคลื่อนไหวอย่างต่อเนื่องของWebsite Google ฉบับแปลซับนรกภาษาไทยโดยTranslate Google

AdSense เพื่อเว็บไทย

เจ้าของเว็บไซต์ที่มีเนื้อหาเป็นภาษาไทยเฮรับคุณสมบัติใหม่บน Google Adsense เปิดโอกาสให้เว็บไทยสามารถแสดงโฆษณาจาก Google AdWords ที่สัมพันธ์กับเนื้อหาบนหน้าเว็บเป็นภาษาไทย ไม่ใช่แสดงเป็นภาษาอังกฤษอย่างที่เคย มั่นใจนักโฆษณาจะสามารถเข้าถึงกลุ่มลูกค้าผู้ใช้อินเตอร์เน็ตชาวไทยกว่า 14 ล้านคนได้มากขึ้น ขณะที่เจ้าของเว็บไทยจะสามารถสร้างรายได้เพิ่มขึ้นกว่าเดิม

Google AdSense เป็นรูปแบบการโฆษณาออนไลน์ของกูเกิลที่เปิดโอกาสให้เจ้าของเว็บไซต์สามารถแสดงโฆษณาจาก Google AdWords ในรูปแบบของตัวอักษรและรูปภาพที่สัมพันธ์กับเนื้อหาบนหน้าเว็บ เช่น เว็บไซต์ท่องเที่ยวจะปรากฏโฆษณาส่วนลดโรงแรม เว็บไซต์สถาบันการศึกษาจะปรากฏโฆษณาเว็บไซต์หางาน เป็นต้น โฆษณาที่ตรงกลุ่มเป้าหมายเหล่านี้จะทำให้นักการตลาดบรรลุจุดประสงค์ ขณะเดียวกันผู้ใช้เว็บก็รู้สึกดีที่ได้รับข้อมูลที่เป็นประโยชน์ โดยกูเกิลจะจ่ายส่วนแบ่งให้กับเจ้าของเว็บไซต์ตามจำนวนการคลิก หรือตามจำนวนครั้งที่มีผู้เข้าชมโฆษณานั้นๆ

"จากนี้ไป ผู้ลงโฆษณา Google AdWords จะสามารถเลือกแสดงโฆษณาของตนเองบนเว็บไซต์ภาษาไทยได้ เพื่อเข้าถึงกลุ่มลูกค้าผู้ใช้อินเตอร์เน็ตชาวไทยกว่า 14 ล้านคน ขณะเดียวกันผู้ใช้อินเตอร์เน็ตก็จะได้รับประโยชน์จากโฆษณาที่สอดคล้องกับ เนื้อหาที่ตนเองสนใจ และได้รับประสบการณ์การท่องเว็บที่ดียิ่งขึ้น" ตามเนื้อความในจดหมายประชาสัมพันธ์ของกูเกิล ซึ่งผู้ก่อตั้งเว็บไซต์ภาษาไทยจำนวนมากระบุว่ายินดีกับการเปิดตัว Google AdSense for Content เวอร์ชันภาษาไทยในครั้งนี้

"ต่อไปนี้ผมสามารถต่อยอดพัฒนาเว็บให้มีเนื้อหาและคุณภาพมากขึ้น โดยไม่ต้องกังวลเรื่องของรายได้ที่จะมาสนับสนุนการทำเว็บอีกต่อไป ผมมีเวลาพัฒนาและคัดสรรข้อมูลเกี่ยวกับการศึกษาให้แก่นักเรียนและอาจารย์มาก ขึ้น และที่สำคัญที่สุดผมสามารถติดตั้งโฆษณา AdSense ได้ง่ายๆ แค่สมัครออนไลน์ แล้วกูเกิลก็จัดการหาโฆษณามาแสดงเอง" ครูพูนศักดิ์ สักกทัตติยกุล ผู้ก่อตั้งเว็บ Thaigoodview.com กล่าว

ขณะที่นายกติกา สายเสนีย์ เจ้าของบล็อกชื่อดัง keng.com กล่าวว่า Google AdSense for Content ภาษาไทยคือสิ่งที่รอคอยมานานแล้ว เพราะเชื่อว่าจะสามารถตอบโจทย์ในการสร้างประสบการณ์ที่ดีต่อผู้เข้าชมบล็อก

"กูเกิลดึงโฆษณาที่มีความเกี่ยวข้องกับเนื้อหาบนบล็อก โฆษณาจึงเป็นตัวสนับสนุนและกลมกลืนไปกับเนื้อหา ซึ่งจะเป็นประโยชน์อย่างมากต่อผู้เข้าชม ไม่น่ารำคาญเหมือนกับป๊อปอัป หรือโฆษณาที่ไม่ตรงกับความสนใจของผู้เข้าชมเลย"

เว็บไซต์ภาษาไทยที่มีการโฆษณาบนหน้าเว็บอยู่แล้ว สามารถใช้ Google AdSense เพื่อเสริมรายได้จากค่าโฆษณาและเติมเต็มพื้นที่โฆษณาที่ว่างอยู่ การนำโฆษณาที่ตรงกลุ่มเป้าหมายมาวางไว้บนเว็บไซต์ก็ทำได้ไม่ยุ่งยาก โดยเจ้าของเว็บไซต์สามารถสมัครผ่านระบบออนไลน์ และเมื่อได้รับการอนุมัติจากกูเกิลในการเข้าร่วมเป็นเครือข่ายโฆษณาแล้ว (ระยะเวลาอนุมัติ 72 ชั่วโมง) ก็จะมีโอกาสเข้าถึงกลุ่มผู้โฆษณาทั่วโลกบนเครือข่ายโฆษณาของกูเกิลทันที

เครือข่ายโฆษณาของกูเกิลนั้นมีตั้งแต่บริษัทแบรนด์ดังระดับโลกไปจนถึงธุรกิจ ขนาดเล็กทั่วไป ความครอบคลุมนี้ทำให้เจ้าของเว็บไซต์ได้รับโฆษณาที่สอดคล้องกับเนื้อหาบน เว็บไซต์ได้แม้จะเป็นเรื่องเฉพาะทาง

"Google AdSense สำหรับเนื้อหาภาษาไทย ช่วยปรับปรุงประสบการณ์ของผู้ใช้เว็บโดยรวม ด้วยการนำเสนอโฆษณาที่มีความสัมพันธ์กับเนื้อหาในแต่ละหน้าเว็บ โดยไม่สร้างความรบกวน และตัดปัญหาโฆษณาที่ไม่ตรงกับความสนใจของกลุ่มเป้าหมาย เช่น โฆษณาแบบป๊อป-อัพ และแอนิเมชัน" พรทิพย์ กองชุน ผู้จัดการฝ่ายพัฒนาพันธมิตรธุรกิจ กูเกิล ประเทศไทย กล่าว "Google AdSense ช่วยเปิดโอกาสให้เจ้าของเว็บไซต์ภาษาไทยสร้างรายได้จากเนื้อหาบนหน้าเว็บของ ตนได้อย่างมีประสิทธิภาพ Google AdSense จะช่วยต่อยอดรายได้ที่มั่นคงให้แก่ผู้สร้างเว็บไทยในระยะยาว”

เจ้าของเว็บไซต์สามารถลงทะเบียนออนไลน์ที่เว็บไซต์Adsense เมื่อกูเกิลตรวจสอบใบสมัครของแต่ละเว็บไซต์ว่าถูกต้องตามนโยบายที่กำหนดไว้ เจ้าของเว็บไซต์จะสามารถเข้าสู่ระบบเพื่อนำโค้ด HTML มาติดตั้งบนหน้าเว็บหรือบนเซิร์ฟเวอร์โฆษณาของตนเอง จากนั้นโฆษณาจากระบบ AdWords ก็จะเริ่มแสดงโฆษณาที่สอดคล้องกับเนื้อหาในแต่ละหน้าเว็บ โดยที่เจ้าของเว็บไซต์สามารถติดตามความเคลื่อนไหวของโฆษณาต่างๆ ได้ผ่านทางรายงานออนไลน์ เช่นเดียวกับทางทีม AdSense ของกูเกิลที่จะคอยติดตามเว็บไซต์ที่ร่วมโปรแกรมอย่างใกล้ชิด

เจ้าของเว็บไซต์จะได้รับเงินเมื่อผู้ใช้ในเว็บไซต์คลิกที่โฆษณา AdSense โดยกูเกิลจะชำระเงินแบบอิเล็กทรอนิกส์เพื่อส่งรายได้ AdSense ไปยังบัญชีธนาคารที่ลงทะเบียนไว้ทุกเดือนโดยตรง และไม่ต้องดำเนินการเพิ่มเติมอีก

Company Related Links : AdSense

ที่มา หมาเนเจ๋อ

คำแนะนำในการสร้างWebให้การค้นหาด้วยGoogleเป็นไปอย่างสะดวก

2011-02-06T22:51:00.000+07:00

Webmaster Guidelinesคำแนะนำสำหรับเว็บมาสเตอร์และผู้ดูแลเว็บไซต์ จาก Google

Google ขอแนะนำให้คุณปฎิบัติตามคำแนะนำเพื่อที่จะให้เรา ได้ค้นพบ อินเด็กซ์ และจัดอันดับเว็บไซต์ของคุณได้อย่างมีระสิทธิภาพ แม้ว่าคุณเลือกที่จะไม่ปฏิบัติตาม เรายังคงแนะนำให้คุณให้ความใส่ใจกับ Quality Guildeines (คำแนะนำสำคัญที่อย่างน้อยคุณต้องปฏิบัติตาม) ซึ่งจะระบุถึงข้อห้ามที่ไม่ควรกระทำเป็นอย่างยิ่ง มิฉะนั้นแล้วเว็บไซต์คุณจะถูกนำออกจากฐานข้อมูลของ Google ในที่สุด ซึ่งหากเว็บไซต์คุณถูกนำออกจากฐานข้อมูลของเราแล้ว นั่นหมายความว่า เว็บไซต์คุณจะไม่ปรากฏในผลลัพธ์การค้นหาของ Google และเว็บพันธมิตรของ Google แต่อย่างใด

Design and Content Guidelines คำแนะนำเกี่ยวกับการออกแบบและเนื้อหาของเว็บไซต์คุณ

• ออกแบบเว็บไซต์ให้มีโครงสร้างที่ชัดเจน และ มีลิ๊งก์ นำทางไปยังทุกๆหน้าของเว็บเพจ
• ควรมี site map ที่ทำให้ผู้ชมสามารถไปยังหน้าที่ต้องการภายในเว็บไซต์คุณได้อย่างทั่วถึง
• ควรมีเนื้อหาที่เป็นประโยชน์กับผู้ชม และชัดเจน สะกดคำอย่างถูกต้อง
• คาดการณ์ถึง คำค้นหา ที่ผู้ชมอาจจะใช้ค้นหา และให้คำเหล่านั้นปรากฏอยู่ภายในเว็บไซต์ของคุณ
• ใช้ ข้อความ text แทน รูปภาพ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ชื่อสำคัญๆ เนื้อหา หรือ ลิงก์ เพราะ Google ไม่สามารถรู้ถึงข้อความที่ปรากฏอยู่ในรูปภาพได้
• ระบุ Title และ Alt text อย่างชัดเจน และถูกต้อง
• ตรวจสอบลิงก์เสียอย่างสม่ำเสมอ และแก้ไขให้ถฏต้อง
• หากคุณใช้ไดนามิกเพจ (URL ประกอบไปด้วย "?") โปรดระลึกไว้เสมอว่า search engine บางตัวเท่านั้นที่สามารถรับรู้ได้ ซึ่งเราคงแนะนำเว็บไซต์แบบ static มากกว่า
• คุณไม่ควรใส่ลิงก์จำนวนมากกว่า 100 ลิงก์ในหนึ่งหน้าเว็บเพจ

Technical Guidelines
• ใช้ text เบราเซอร์เช่น Lynx ตรวจสอบเว็บไซต์ของคุณ เพราะ search engine spider จำนวนมากตรวจสอบเว็บไซต์ที่เป็นข้อความเหมือน Lynx เสียเป็นส่วนใหญ่ หากคุณใช้ลูกเล่นเช่น JavaScript, cookies,session IDs, frames, DHTML, or Flash เป็นจำนวนมากอาจทำให้ spiderไม่สามารถตรวจสอบเว็บไซต์ของคุณได้อย่างทั่วถึง

• ออกแบบเว็บไซต์ให้ Search Bots (โปรแกรมที่ทำหน้าที่สำรวจเว็บไซต์ต่างๆนับล้านของ search engine แต่ละตัว) สำรวจเว็บไซต์คุณโดยปราศจากอุปสรรคอย่าง session IDs หรือ arguments ที่จะชี้นำ bots ไปยังหน้าที่คุณต้องการ เทคนิคเหล่านี้ดีสำหรับการตรวจสอบผู้ชมของคุณว่าไปหน้าเว็บเพจใดมาแล้วบ้าง แต่ไม่ดีกับ bots เป็นอย่างยิ่ง ซึ่งหากคุณใช้เทคนิค session IDs หรือ arguments จะทำให้ search engine ไม่สามารถอินเด็กซ์เว็บไซต์คุณได้อย่างถูกต้อง

• แน่ใจว่าเว็บเซิฟเวอร์ของคุณสนุน If-Modified-Since HTTP header คุณสมบัตินี้จะทำให้เว็บเซิฟเวอร์ของคุณส่งข่าวถึง Google ว่าเนื้อหาภายในแต่ละเว็บเพจของคุณมีการเปลี่ยนแปลงไปแค่ไหน นับแต่ครั้งสุดท้ายที่ Google ทำการสำรวจ ซึ่งคุณสมบัตินี้ช่วยลดภาระด้าน bandwidth และoverhead ของเว็บเซิฟเวอร์คุณเป็นอย่างมาก

• ใช้ประโยชน์จาก robots.txt จากเว็บเซิฟเวอร์ของคุณ ไฟล์โรบอทนี้จะแจ้ง crawlers ว่าไดเรกทอรี่ใดสามารถทำการสำรวจได้ หรือ สำรวจไม่ได้ ตรวจสอบให้ถี่ถ้วนว่าเนื้อหาภายใน robots.txt นั้นไม่ได้ไปขัดขวางการสำรวจของ robots โดยไม่ได้ตั้งใจ (เขียนโค้ดผิด)

• งดการใช้ "&id=" เป็นพารามิเตอร์ ใน URLs ของคุณ เพราะ google จะไม่นำเว็บเพจที่มีพารามิเตอร์นี้มาไว้ในฐานข้อมูลของ Google

When your site is ready:เมื่อคุณพร้อม
• จงทำให้เว็บไซต์อื่นๆลิงก์มาที่เว็บไซต์คุณ ยิ่งมากยิ่งดี
• submit เว็บไซต์คุณเข้าสู่ ไดเรกทอรี่ต่างๆเช่น Open Directory หรือ Yahoo หรืออื่นๆ

Quality Guidelines: Basic principles (คำแนะนำพื้นฐาน)
• สร้างเว็บเพจ หรือ เว็บไซต์ สำหรับผู้ชม ไม่ใช่ search engines (ไม่ทำเว็บเพจใดๆขึ้นมาเพื่อให้มีอันดับการค้นหาที่ดีขึ้นใน search engine แต่เนื้อหานั้นไม่มีประโยชน์ใดๆต่อผู้ชมเว็บไซต์ของคุณเลย เทคนิคนี้เรียกว่า "Cloaking"

• หลีกเลี่ยงกลเม็ดวิธีใดๆที่จะทำให้เว็บไซต์คุณมีลำดับที่ดีขึ้นในผลลัพธ์การค้นหาของ Search engine จงถามตัวเองว่า การที่คุณใช้กลเม็ดใดๆเหล่านี้มีประโยชน์กับผู้ชมหรือไม่ ถ้ามี จงทำ แต่ถ้าทำเพื่อ search engine จัดอันดับเว็บคุณให้สูงกว่าคู่แข่งคุณ อย่าทำ

• อย่าเข้าร่วมกับ Link schemes ใดๆ ที่บอกว่าจะช่วยให้เว็บไซต์คุณมีอันดับที่ดีขึ้นได้ หรือ มี PageRank ที่สูงขึ้นได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลีกเลี่ยงWeb spammer หรือ เว็บไซต์ที่ไม่ดี (เว็บการพนัน, เว็บโป๊) มิฉะนั้นแล้วเว็บคุณอาจโดนผลกระทบในทางลบก็เป็นได้

• หลีกเลี่ยงการใช้โปรแกรมใดๆที่จะ submit เว็บเพจคุณ หรือ ตรวจสอบ ลำดับเว็บไซต์ของคุณ (check ranking) เพราะจะทำให้ฮาร์ดแวร์และอุปกรณ์อื่นๆทำงานหนักเกินความจำเป็น และยัง ฝ่าฝืนกฏของ Google อีกด้วย เราแนะนำให้คุณหลีกเลี่ยงโปรแกรมใดๆที่ส่ง quries ต่างๆโดยอัตโนมัติมายัง Google โดยเด็ดขาด

Quality Guidelines - Specific recommendations
• ห้ามใช้ hidden text หรือ hiddent links (เช่น ทำตัวอักษร ให้เป็น สีขาว หรือ ไม่มีสี เพื่อให้ผู้ชมไม่เห็น แต่ search engine เห็น)
• ห้ามใช้ cloaking หรือ sneaky redirects
• ห้ามใช้ queries โดยอัตโนมัติมายัง Google
• ห้ามสร้างเว็บเพจหลายๆหน้า โดยที่ทุกๆหน้ามีเนื้อหาเหมือนๆกัน
• หลีกเลี่ยงการใช้ doorway เพจที่สร้างขึ้นเพื่อให้ลำดับการค้นหาดีขึ้น หรือ หลีกเลี่ยง cookies เช่น affiliate programs ที่ภายในเว็บเพจไม่มีเนื้อหาใดๆปรากฏอยู่

Qualitiy guidelines เหล่านี้เป็นข้อแนะนำและข้อห้าม ที่คุณควรปฏิบัติตาม ทั้งนี้ Google อาจใช้สิทธิ์ลงโทษเว็บไซต์ใดๆที่ใช้เทคนิคขี้โกงอื่นๆ เพื่อให้เว็บไซต์ตนเองมีอันดับทีสูงขึ้น เมื่อไรก็ได้ ซึ่งหากคุณปฏิบัติตามคำแนะนำที่ได้กล่าวมาแล้ว เชื่อว่าเว็บไซต์ของคุณจะอยู่ในลำดับคุณน่าจะพอใจอย่างแน่นอน

หากคุณมั่นใจว่าเว็บไซต์ใดๆ ใช้เทคนิคขี้โกงต่างๆ หรือไม่ปฏิบัติตามคำแนะนำ quality guidelines โปรดแจ้งมายัง http://www.google.com/contact/spamreport.html. ซึ่งทาง google จะจัดการกับปัญหาต่างๆเหล่านี้อย่างเป็นระบบ ด้วยวิธีการที่เหมาะสมต่อไป

ขอบคุณเว็ปtismarketที่เอื้อเฟื้อสาระให้ครับ

ระบบแห่งอนาคต+รู้ว่าผู้ใช้ต้องการอะไร(Google Lab)

2011-02-06T22:47:00.000+07:00

• ระบบแห่งอนาคต: Google Lab
ผู้ใช้งานจะต้องเป็นผู้ร่วมกำหนดด้วยว่าฟังก์ชันใดบ้างที่ควรจะเป็นฟังก์ชันมาตรฐานของ Google ในอนาคต ปัจจุบันนี้ได้มีการทดลองใช้ฟังก์ชันหลายๆ ตัวที่กำลังอยู่ในช่วงพัฒนาสำหรับอนาคตใน Goolge Lab และยิ่งกว่าไปนั้นยังมีการทดลองผ่านทางโทรศัพท์อีกด้วย
แผนกพัฒนาประสิทธิภาพในบริษัทหลายแห่งถือได้ว่าเป็นส่วนที่ต้องมีระบบรักษาความปลอดภัยระดับสูง สำหรับ Google ก็เช่นเดียวกัน ข้อมูลเกี่ยวกับเทคโนโลยีใหม่ๆ จะถูกเก็บไว้เป็น ความลับ แต่อย่างไรก็ตาม Google ก็ยังเผยความ คืบหน้ามาให้เห็นได้ในหน้า Google-Labs (http://labs.google.com) ซึ่งวิศวกรซอฟต์แวร์ของ Google จะแสดงแนวคิดออกมาให้คนทั่วไปได้รับ ทราบ และมีการทดสอบหรือทดลองแนวความคิดดังกล่าว และที่หน้านี้ไม่ได้เป็นเพียงแค่พื้นที่ในการทดสอบเท่านั้นคุณยังสามารถที่จะได้ทดลองใช้งานฟังก์ชันใหม่ๆ ที่คิดค้นขึ้นมา และวิจารณ์ได้อีกด้วย เพื่อให้ทีมงานที่พัฒนาระบบจะได้ใช้เป็นแนวทางในการตัดสินใจว่าแนวความคิดดังกล่าวเหมาะที่จะนำมาใช้ใน Search Engine เพียงใด
สำหรับผู้ที่ต้องการใช้งาน Google โดยใช้ชอร์ตคัตในการทำงานแทนการใช้เมาส์เหมือนดังเช่นปกติ สามารถดูข้อมูลดังกล่าวได้ในหน้า http://labs.google.com/keys หรือในทางตรงกันข้าม สำหรับพวกที่ขี้เกียจหรือต้องการความสะดวกสบายในการค้นหาก็สามารถใช้ Google Viewer ช่วยได้ (http://labs.google.com/gvie wer.html) โดย Google Viewer จะแสดงรายการหน้าเว็บไซต์ที่หาพบในรูปของสไลด์โชว์ แต่ฟังก์ชันดังกล่าวก็ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ถึงเรื่อง ความคุ้มค่าและผลประโยชน์โดยแท้จริง แต่หลายๆ คนในทีมงานของ Google Lab ยังให้ความเห็นว่า แม้ว่า Google จะถูกพัฒนาให้มีประโยชน์ สูงสุดเพียงใด แต่สำหรับผู้ใช้บางคนเพียงแค่ความสนุกสนานเล็กๆ น้อยๆ ที่ได้รับก็นับได้ว่า คุ้มค่ากับการใช้งานแล้ว
Google-Glossar เป็นอีกฟังก์ชันหนึ่งที่ช่วยให้ การทำงานง่ายขึ้น (http://labs.google.com/glos sary) ซึ่งคุณสามารถดูข้อมูลเกี่ยวกับความหมายของตัวย่อหรือคำจำกัดความต่างๆ ได้ เช่น ในการค้นหาคำว่า U.N. แสดงให้คุณรู้ว่าเป็นตัว ย่อของ United Nations, เป็นองค์กรที่ถูกตั้งขึ้น เมื่อปี 1945 โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างสันติภาพ ความมั่นคงปลอดภัย และดำรงไว้ซึ่งสิทธิมนุษยชน

• ไปด้วยกัน : Google รู้ว่าผู้ใช้ต้องการอะไร
ยอดเยี่ยมยิ่งไปกว่าฟังก์ชันอื่นๆ คงต้องเป็น Google Sets (http://labs.google.com/sets) ที่มีความสามารถในการรวบรวมข้อมูลโดยอัตโนมัติ เช่น หากคุณต้องการค้นหารายชื่อประธานาธิบดีของอเมริกาทั้งหมด สิ่งที่คุณต้องทำมีเพียง ใส่ชื่อของ George W. Bush หรือ Bill Clinton ลงไป แล้วคลิกที่ "Large Set" จากนั้นรายชื่อของประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาทั้งหมดในอดีตจนถึงปัจจุบันก็จะถูกแสดงออกมาให้คุณเห็น ซึ่งเมื่อคุณคลิกที่ชื่อแต่ละชื่อก็จะเป็นการค้นหาตามรายชื่อนั้นๆ อีกครั้งหนึ่ง ยิ่งคุณใส่ชื่อตั้งต้นไว้มาก เท่าใด (คุณสามารถใส่ได้มากที่สุด 5 ชื่อ) ผลการ ค้นหาที่ออกมาก็จะดีขึ้นเท่านั้น
นอกเหนือไปจากนั้น ยังมีฟังก์ชันน้องใหม่อีกสองตัวที่อยู่ในห้องทดลองของ Google อีกด้วยคือ "Google News Alert" และ "Google Search by Location" โดย Google News Alert มีความสามารถในการรวบรวมข่าวสารของ Google News ในอเมริกาและส่งไปยังอีเมล์ของผู้ที่สนใจ ต่อไป เพียงแค่คุณใส่ชื่อหัวข้อเรื่องที่คุณต้องการได้รับข่าวสารไว้ก่อนเท่านั้น (เช่น "Iraq")
สำหรับฟังก์ชัน Google Search by Location อาจจะไม่มีประโยชน์สำหรับผู้ใช้ทั่วไปเท่าใดนัก เพราะฟังก์ชันดังกล่าวเป็นการค้นหาคำจำกัดความต่างๆ ในระดับท้องถิ่น (Local Level) แต่ทำ ได้เฉพาะในประเทศสหรัฐอเมริกาเท่านั้น ยิ่งกว่านั้น Google ยังได้เตรียมฟังก์ชันใหม่ๆ เอาไว้อีกหลายอย่าง เช่น ความสามารถในการคำนวณค่าเงินตามอัตราแลกเปลี่ยนเงินตรา รายงานสภาพอากาศของท้องถิ่นต่างๆ ให้ข้อมูลเกี่ยวกับเส้นทางและอื่นๆ อีกมาก โฆษกของทางบริษัทได้กล่าวถึงความตั้งใจทั่วไปว่า เราต้องการที่จะทำให้ผู้ใช้ทุกคนสามารถได้รับข้อมูลตามที่ต้องการ ซึ่งการที่จะทำให้บรรลุเป้าหมายดังกล่าวจำเป็นที่จะต้องกลั่นกรองผลการค้นหาให้เรียบร้อยที่สุด และไม่ปล่อยให้มี สแปมหลุดรอดเข้ามาอยู่ในผลที่ค้นหาได้

เคล็ดลับเด็ดๆ สำหรับ Google

2011-02-06T22:44:00.002+07:00

แทบจะไม่มีใครที่ใช้งาน Google ได้อย่างเต็มความสามารถ เช่น ความสามารถในการค้นหาที่ละเอียดยิ่งขึ้นโดยการกำหนดตัวแปรต่างๆ ในการค้นหา ยิ่งไปกว่านั้นคือ Google สามารถแปลหน้าเว็บไซต์ได้ แสดงราคาหุ้นได้ และยังสามารถคำนวณโจทย์คณิตศาสตร์ได้อีกด้วย หน้าเว็บไซต์ที่ดูเรียบง่ายของ Google อาจ จะทำให้คุณคิดไม่ถึงว่าเบื้องหลังหน้าดังกล่าวมี ฟังก์ชันที่ถูกซ่อนเอาไว้มากมายเพียงใด

• ค้นหาโดยระบุคำสั่งพิเศษ
คุณอาจเคยพบเห็นอยู่บ่อยๆ ว่า ในการค้นหาข้อมูลทั่วไปมักจะมีรายการของผลการค้นหาที่ไม่มีประโยชน์ติดมาด้วยเสมอ ซึ่งคุณสามารถที่จะลดจำนวนข้อมูลที่พบได้โดยใช้การค้นหาแบบ Advanced Search (ค้นหาแบบละเอียด) เพื่อบอก ให้ Google จำกัดขอบเขตการค้นหาให้เหลือเฉพาะหน้าเว็บไซต์ที่ผ่านการตรวจสอบจาก Google ในช่วง 3 เดือน, 6 เดือน หรือ 12 เดือน ที่ผ่านมาเท่านั้น นอกจากนี้แล้วคุณยังกำหนดรูปแบบเอกสารของผลการค้นหาแบบเฉพาะเจาะจงได้อีกด้วย เช่น ต้องการผลเป็นไฟล์ PDF หรือไฟล์ในรูปแบบของ Office และจำกัดการค้นหาหน้าให้อยู่ในประเภทของเว็บไซต์หรือโดเมนที่ต้องการเท่านั้นได้เช่นกัน ซึ่งคุณสามารตรวจสอบ ชนิดของไฟล์ที่ Google สามารถค้นหาให้ได้ที่หน้าเว็บไซต์ http://www.google.com/help/faq_filetypes.html หรือคุณต้องการให้ Google ช่วยค้นหาสิ่งที่คุณต้องการเป็นพิเศษ ดังเช่น รูปภาพต่างๆ ได้เช่นเดียวกัน

• ค้นด้วยคำที่มีความหมายเหมือนกัน
บ่อยครั้งที่คำจำกัดความตัวหนึ่งจะให้ผลการค้นหาที่ดีกว่าคำอีกคำหนึ่ง ทั้งๆ ที่ความหมาย ของคำทั้งสองนั้นเหมือนหรือใกล้เคียงกัน แต่ไม่ จำเป็นที่คุณจะต้องมานั่งปวดหัวเพื่อคิดหาศัพท์ คำอื่นมาทดแทนคำที่คุณต้องการ เพราะคุณสามารถปล่อยให้ Google ช่วยคิดแทนคุณได้ โดยให้คุณใส่เครื่องหมาย Tilde (~) หน้าคำที่ต้องการ ค้นหาโดยไม่ต้องเว้นวรรค Google จะค้นหาคำ Synonym ของคำที่คุณค้นหาให้ด้วย

• ใช้ Google ช่วยแปล
แม้ว่า Google จะไม่สามารถทำลายกำแพงในเรื่องของข้อจำกัดด้านภาษาได้ แต่ก็สามารถช่วยให้คุณทำงานต่างๆ ได้ง่ายขึ้น ให้คุณคลิกที่ Language Tools (เครื่องมือเกี่ยวกับภาษา) ที่หน้า แรกของ Google เพื่อเปิดการทำงานของตัวแปล ภาษา ซึ่งคุณสามารถพิมพ์ข้อความเข้าไปเพื่อให้ Google แปลข้อความดังกล่าวให้คุณได้หลากหลายภาษาด้วยกัน เช่น แปลจากภาษาเยอรมนี เป็นภาษาอังกฤษหรือภาษาฝรั่งเศส หรือแปลข้อความจากภาษาอังกฤษไปเป็นภาษาสเปน, โปรตุเกสหรือภาษาอิตาลี และอีกหลายภาษา แต่น่าเสียดายที่ยังไม่มีบริการสำหรับแปลภาษาไทย
ความสามารถที่ยังโดดเด่นไปกว่านั้นก็คือ Google สามารถแปลเนื้อหาในหน้าเว็บไซต์ทั้งหน้าได้ โดยคุณสามารถใส่ชื่อ URL ที่คุณต้อง การให้ Google แปลลงในกรอบ Translate the Website ในหน้าของ Language Tools หรือคลิกที่ลิงก์ Translate this Website ของหน้าเว็บไซต์ที่ Google ได้ค้นหาออกมาแล้ว Google จะใช้โปรแกรมในการแปลออกมา ซึ่งบ่อยครั้งที่ข้อความที่แปลออกมาจะฟังดูตลกหรือฟังไม่รื่นหูไปบ้าง แต่หากคุณต้องการผลการแปลที่ดีกว่านี้ควรเปลี่ยนไปใช้เครื่องมือที่เรียกว่า Babelfish (http://babelfish.altavista.com) แทน ซึ่งตัวแปลภาษา Altavista ตัวนี้ใช้โปรแกรมในการแปลของ Systran ที่ค่อนข้างใหม่กว่าของ Google และมีประสิทธิภาพในการแปลที่ดีกว่าอย่างเห็นได้ชัด ข้อดีอีกข้อหนึ่งก็คือ Babelfish สามารถเข้าใจได้ หลายภาษามากกว่า Google และสามารถแปล ภาษาญี่ปุ่น, เกาหลีและจีนไปเป็นภาษาอังกฤษ ได้อีกด้วย

• ค้นหาเฉพาะกลุ่ม
โดยแท้จริงแล้วต้องถือว่าประสิทธิภาพของ เสิร์ชเอนจินทั่วไปไม่ดีเท่าที่ควรเพราะข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับคำที่คุณค้นหาจะถูกรวบรวมเข้า ไว้ด้วยกัน ซึ่งส่วนใหญ่จะมากเกินความจำเป็นและไม่เกี่ยวข้องกับที่คุณต้องการ วิธีที่สามารถแก้ปัญหานี้ได้คือค้นหาคำที่ต้องการโดยกำหนด ขอบเขตของหัวข้อเรื่องดังกล่าว ซึ่งจะทำให้การค้นหาถูกจำกัดวงให้แคบลง โดย Google ได้นำแนวคิดดังกล่าวมาใช้ในส่วนที่เรียกว่า Special Google Searches ซึ่งในขณะนี้มีหัวข้อให้เลือกใน การค้นหาอยู่ 6 หัวข้อ ดังเช่น การค้นหาจากหน้าเว็บไซต์ของ US (เว็บไซต์ที่มีโดเมนเป็น .us, .gov และ .mil) หรือการค้นหาเฉพาะหัวข้อที่เกี่ยวกับไมโครซอฟท์ ลินุกซ์ ยูนิกซ์ หรือแอปเปิลก็สามารถทำได้เช่นเดียวกัน นอกเหนือไปจากนั้นยังมี University Search ที่ ช่วยค้นหาเว็บไซต์เกี่ยวกับสถานศึกษาในสหรัฐอเมริกา ซึ่งมีกว่า 1,000 หน้าเว็บไซต์ให้เลือก
การค้นหาโดยใช้ Special Google Searches ดังกล่าวนี้จะช่วยประหยัดเวลาให้คุณได้เป็นอย่างมาก เช่น หากคุณต้องการข้อมูลเกี่ยวกับ DVD Writer สำหรับเครื่อง Apple แล้วคุณก็สามารถพิมพ์คำว่า Apple DVD Writer ลงไปแล้วทำการค้นหา ตามปกติคุณจะได้รับลิสต์รายการแสดงผลการค้นหากว่า 41,000 หน้าซึ่งประกอบด้วยหน้าเว็บไซต์โฆษณาขายสินค้าดังกล่าวนับไม่ถ้วน แต่หากคุณใช้การค้นหาผ่าน Special Google Searches โดยใช้เพียงคำว่า DVD-Writer ในกลุ่มของแอปเปิลคุณจะได้ ผลการค้นหาเพียง 1,500 หน้าเท่านั้น ซึ่งจะประกอบไปด้วยข่าวคราวความเคลื่อนไหว ทิป ผลการทดสอบ รวมไปถึงส่วนแบ่งตลาด เท่านั้นคุณสามารถใช้บริการ Special Google Searches ได้ตามลิงก์ http://www.google.com/options/special searches.html

• Google Toolbar
Google Toolbar เป็นปลั๊กอินตัวหนึ่งสำหรับเว็บบราวเซอร์ซึ่งจะช่วยให้สามารถใช้งาน Google ได้โดยไม่จำเป็นต้องเข้าไปที่หน้าโฮมเพจของ Google ก่อน ปัจจุบัน Google Toolbar ถูกพัฒนา ขึ้นมาถึงเวอร์ชันที่ 2 แล้ว ข้อดีของ Google Toolbar คือความสามารถพิเศษในการแสดงระดับความนิยม (Page Rank) ของหน้าอินเทอร์เน็ตหน้าต่างๆ ที่คุณกำลังเปิดใช้งานอยู่ในขณะ นั้นหรือหากคุณไม่ต้องการก็สามารถติดตั้งทูลบาร์ดังกล่าวโดยไม่ติดตั้ง Page Rank Bar ลงไปด้วยก็ได้ ซึ่งทูลบาร์ที่ว่านี้สามารถทำงานได้เฉพาะใน Internet Explorer 5.0 ขึ้นไปเท่านั้น แต่ หากคุณใช้ Netscape หรือ Internet Explorer เวอร์ชันก่อนหน้านี้คุณก็สามารถติดตั้ง Browser Button ของ Google ซึ่งจะมีฟังก์ชันบางตัวของ Google Toolbar อยู่เข้าไปในบราวเซอร์เพื่อใช้แทน ได้ (www.google.com/options/buttons.html) และพิเศษสำหรับผู้ใช้เว็บบราวเซอร์ Mozilla โดยเฉพาะ ในหน้าอินเทอร์เน็ตเว็บไซต์ http://google barl10n.mozdev.org/installation.html คุณสามารถพบกับทูลบาร์ของ Google ที่มีชื่อเรียกว่า Googlebar ซึ่งถูกสร้างมาเป็นพิเศษสำหรับใช้กับ Mozilla โดยเฉพาะด้วย

• ใช้ Google ช่วยในการคำนวณ
นอกเหนือจากเป็นเสิร์ชเอนจินแล้ว Google ยังกลายเป็นคู่แข่งสำคัญของเครื่องคิดเลขที่คุณเคยใช้งานอีกด้วย สิ่งหนึ่งที่ไม่ค่อยมีใครรู้ คือ ฟังก์ชันในการคำนวณของ Google จะช่วยในการค้นหาผลลัพธ์ของสมการทางคณิตศาสตร์ให้ด้วย หากคุณพิมพ์โจทย์ปัญหา เช่น 365+12*8 ลงในช่องสำหรับการป้อนข้อมูลการค้นหาตามปกติแล้วเริ่มทำการค้นหาคุณจะได้ผลลัพธ์เท่ากับ 461 แทนที่จะได้รายการแสดงหน้าอินเทอร์เน็ตที่ค้นพบ นอกจากสมการง่ายๆ ดังกล่าว Google ยังสามารถคำนวณสมการที่ซับซ้อนยิ่งกว่านั้นได้อีกด้วย เช่น การพิมพ์คำ ว่า sqr จะเป็นการคำนวณค่ารากที่สองของเลขที่อยู่ถัดมา หรือเมื่อคุณต้องการคำนวณค่า 252 (25 ยกกำลัง 2) ก็สามารถทำได้โดยพิมพ์ว่า 25^2 ลงไป แม้กระทั่งฟังก์ชันตรีโกณมิติก็สามารถคำนวณได้โดยใช้ตัวย่อ sin, cos และ tan หรือการคำนวณฟังก์ชันลอกการิทึมโดยใช้เครื่องหมาย ln, lg และ lb ที่เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดี ซึ่งรายละเอียดเกี่ยวกับคุณสมบัติและความสามารถของ Google Calculator นี้คุณสามารถดู ได้ที่หน้า http://www.google.com/help/calculator.html
นอกจากนี้แล้วการได้ลองเล่นเองก็น่าสนุกอยู่ไม่น้อย ดังเช่นที่ทีมงานได้ค้นพบบางสิ่งที่ ยังไม่ได้มีการบันทึกไว้ในหน้าเว็บไซต์ดังกล่าว คือ Google รู้จักค่าคงที่ทางคณิตศาสตร์และฟิสิกส์หลายต่อหลายตัว เช่น ค่าพาย (ฆ), ค่าความเร็วแสง (c), ค่าความเร่งเนื่องจากแรงโน้มถ่วงโลก (G) และอื่นๆ อีกมาก หากคุณใส่สัญลักษณ์สากลของค่าคงที่ลงไป Google จะแสดงค่าดังกล่าวออกมาเป็นตัวเลข แต่คุณก็สามารถใช้ค่าคงที่ในสมการต่างๆ ได้เช่นกัน
นอกเหนือไปจากการคำนวณที่ยุ่งยากซับซ้อน Google ก็สามารถแสดงการคำนวณพื้นฐาน ในเรื่องการเปลี่ยนหน่วยให้คุณได้ เช่น เปลี่ยนหน่วยไมล์ (Miles) หรือนิ้ว (Inches) เป็นกิโลเมตร, เมตรหรือเซนติเมตร หรือเปลี่ยนจากแคลอรีเป็นกิโลจูล หรือจากกิโลกรัมเป็นปอนด์ก็ได้เช่นเดียวกัน เพียงแค่คุณพิมพ์ง่ายๆ ดังเช่นว่า "25 miles in kilometer" หรือ "50 pounds in kilogram" ซึ่งการคำนวณดังที่กล่าวมาแล้วนี้สามารถทำ ได้ในหน้าเว็บไซต์ของ Google ทุกๆ หน้า เพียงแต่คุณต้องพิมพ์ข้อความทั้งหมดในรูปแบบของภาษาอังกฤษ

• ชอปปิ้งด้วย Google : Froogle
Google มีบริการพิเศษสำหรับนักชอปออนไลน์โดยเฉพาะ ซึ่งเรียกบริการนี้กันว่า Froogle ซึ่งเป็นการนำคำว่า Google มาผสมกับคำว่า Frugal ซึ่งแปลว่าประหยัด โดยเครือข่ายของ Froogle จะมีความสามารถในการค้นหาสินค้าต่างๆ ในร้านค้าออนไลน์โดยเฉพาะ (http://froogle.goo gle.com) การค้นหาสามารถทำได้โดยใส่ชื่อผลิตภัณฑ์ที่คุณต้องการโดยตรง (เช่น "Panasonic DVD S75") หรือหากคุณยังไม่ได้ตัดสินใจชี้ชัดลงไป ก็สามารถดูไปเรื่อยๆ และทำการค้นหาใน แคตาล็อกของแต่ละกลุ่มสินค้า เช่น "Art & Entertainment", "Home & Garden" หรือ "Toys & Games" และคุณสามารถเรียงผลการค้นหาที่ได้จากทั้งสองวิธีนี้ตามราคา หรือเรียงเว็บไซต์ตามจำนวนสินค้าที่เสนอ แต่ปัจจุบัน Froogle ยังคงอยู่เพียงแค่ช่วงเวอร์ชัน Beta ของการพัฒนาเท่านั้น อีกทั้งยังมีเฉพาะเวอร์ชันภาษาอังกฤษเท่านั้น ยกเว้นผลการค้นหาที่เป็นสากลนั่น คือ Froogle สามารถหาหน้าเว็บไซต์ที่ให้บริการดังกล่าวได้ทั่วโลกเหมือนการ Search ทั่วไป

• ตรวจสอบราคาหุ้น
Google.com สามารถแสดงให้คุณทราบถึงสถานภาพของหุ้นต่างๆ ที่คุณต้องการทราบได้ โดยมีข้อแม้เพียงข้อเดียวคือ หุ้นของบริษัทดังกล่าวต้อง อยู่ในตลาดหุ้นของอเมริกาวิธีการก็คือ ให้คุณใส่ชื่อของบริษัทที่คุณต้องการสำรวจราคาหุ้นลงในช่องสำหรับป้อนข้อมูลการค้นหา เช่น หากคุณพิมพ์คำว่า Microsoft ลงไป Google จะแสดงที่บรรทัดสุดท้ายของผลการค้นหาว่า "Stock Quotes: MSFT" เมื่อคุณคลิกที่บรรทัดดังกล่าว จะเป็นการนำคุณไปสู่หน้า Yahoo Finance Site ซึ่งมีข้อมูลหุ้นขณะปัจจุบันของไมโครซอฟท์แสดงอยู่ หรือในกรณีที่คุณรู้ชื่อย่อของแต่ละบริษัท (เช่น Microsoft ใช้ MSFT) ก็เพียงพอเพราะคุณสามารถเลือกที่สัญลักษณ์ "Stock Quote" ซึ่งอยู่บริเวณด้านบนของรายการต่างๆ ได้โดยตรง เพื่อนำคุณเข้าไปสู่หน้า Yahoo-Finance ได้เช่นเดียวกัน

• คำตอบจาก Google
มีไม่กี่ครั้งที่ Google ไม่สามารถค้นหาข้อมูลให้คุณได้ตามต้องการ แต่บ่อยครั้งที่ข้อมูลที่ได้ ไม่ตรงกับความต้องการที่แท้จริงของคุณ นั่นก็เพราะว่า Google เป็นเพียงแค่เครื่องจักรธรรมดาเท่านั้น ไม่สามารถตัดสินใจได้ว่าข้อมูลใดคือ ข้อมูลที่คุณต้องการ ดังนั้นจึงได้มีการออกแบบเครื่องจักรมีชีวิตขึ้นมาเพื่อช่วยแก้ปัญหาที่เกิด ขึ้น ซึ่งถูกเรียกว่า Human Search Machine โดยคุณสามารถใช้บริการนี้ได้ที่หน้า http://answers. google.com ซึ่งมีวิธีดำเนินการคือ หากคุณมีคำถามซึ่งคุณพร้อมที่จะจ่ายเงินเป็นค่าคำตอบตั้งแต่ 2 ถึง 200 ดอลล่าร์สหรัฐอเมริกาแล้ว ให้เรียบเรียงคำถามของคุณและรอให้ Google หาผู้เชี่ยวชาญที่สามารถตอบคำถามของคุณได้ เมื่อคุณได้รับคำตอบคุณก็จะถูกเก็บเงินตามราคาที่คุณได้ตั้งเอาไว้ ในการใช้บริการดังกล่าว จำเป็นที่คุณจะต้องลงทะเบียนด้วยอีเมล์ของคุณ ส่วนการจ่ายค่าบริการจะต้องจ่ายผ่านทางบัตรเครดิต จุดเด่นของบริการนี้คือคำถามทั้งหมดที่ถูกตอบไปเรียบร้อยแล้วจะถูกเก็บเอาไว้ ซึ่งสมาชิกที่ลงทะเบียนทั้งหมดจะสามารถดูคำตอบเหล่านี้ได้โดยไม่ต้องเสียเงินซ้ำอีก ถ้าคุณโชคดีอาจจะมีคำตอบอื่นที่คุณต้องการรวมอยู่ในนั้นด้วยก็ได้

วิธีการทำงานของ Google
นับได้ว่าวิธีการจัดลำดับความสำคัญของเว็บไซต์หรือ Page Rank เป็นจุดสำคัญที่สร้างความสำเร็จ ให้กับ Google ได้อย่างมากมาย ก่อนที่ Google จะสามารถแสดงผลการค้นหาออกมาให้คุณเห็นได้นั้นจำเป็นที่จะต้องมีการทำงานที่ซับซ้อนหลายขั้นตอน
"Crawler", "Spider" หรือ "Robots" เป็นชื่อ ของโปรแกรมที่ถูกส่งออกไปจากเสิร์ชเอนจินเพื่อ ตรวจดูความเปลี่ยนแปลงในอินเทอร์เน็ต ไม่ว่าจะเป็นข้อมูลเกี่ยวกับหน้าเว็บใหม่ๆ ที่เกิดขึ้น ข้อมูลหรือลิงก์ใหม่ รวมถึงหน้าเว็บไซต์ที่ออฟไลน์ไปแล้วและลิงก์ที่ใช้การไม่ได้
ในการทำงานจริง "Robots" ไม่ได้เคลื่อนที่ไปเองตามอินเทอร์เน็ต เพียงแค่สอบถามข้อมูล ที่ต้องการไปยังหน้าอินเทอร์เน็ตต่างๆ ในเวลากลางคืนที่การจราจรในเว็บเริ่มเบาบางลง หน้าเว็บไซต์ที่พบจะถูกประมวลผลในหลายรูปแบบ เริ่มด้วยข้อมูลพื้นฐาน (Basis Info) ที่ได้จาก Title-Tag, HTML-Head และ Meta-Tag ซึ่งเจ้าของหน้าเว็บไซต์สร้างไว้ในรูป HTML-Code สำหรับ เสิร์ชเอนจินโดยเฉพาะ

Page Rank Algorithm : Google มีสิ่งที่รายอื่นไม่มี

2011-02-06T22:43:00.000+07:00

Robots มีความสามารถในการรวบรวมข้อมูลได้มากมายมหาศาล แต่จากข้อมูลที่รวบรวม มาทั้งหมดสามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้เพียงเล็ก น้อยเท่านั้น ดังนั้นจึงต้องมีการหาวิธีลดขยะที่ไม่จำเป็นออกไป โดยเสิร์ชเอนจินทั่วไปสามารถ แยกข้อมูลที่ไม่มีประโยชน์ออกไปได้กว่า 95% โดยใช้ Indexer โดยเทคนิคที่ใช้คือ การลบสัญลักษณ์พิเศษ คำพหูพจน์และคำเชื่อมออก ไป รวมไปถึงรายการจากหน้าเว็บไซต์ข้อมูล เกี่ยวกับสแปมอีกด้วย ส่วนที่เหลือจึงมีเพียงคำ ที่คุณต้องการและลิงก์ซึ่งจะถูกเก็บไว้รวมกับชื่อ เว็บไซต์และนำเข้าไปไว้ในฐานข้อมูลแล้วแสดง ออกมาในเป็นรายการของ Internet Search Engine
เสิร์ชเอนจินทุกตัว เช่น Alltheweb, Alta-vista หรือ Google ต่างก็มีหลักการทำงานดังที่กล่าวมานี้คล้ายๆ กัน สิ่งที่ต่างกันอยู่ที่การนำผลการค้นหาที่ได้มาแสดงเป็นรายการให้คุณเห็น ซึ่งตรงจุดนี้เป็นความลับที่ทำให้ Google ประสบความสำเร็จได้ดังที่เห็น นั่นคือวิธีการจัดลำดับความสำคัญของหน้าอินเทอร์เน็ต โดยความคิดนี้เริ่มต้นขึ้นเมื่อประมาณ 6 ปีที่แล้ว โดยนักศึกษาภาควิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์จากมหาวิทยาลัย Stanford ในแคลิฟอร์เนีย 2 คน ที่ชื่อว่า Sergey Brin และ Lawrance Page เกิดความคิดที่จะสร้าง Search Engine ที่ใช้หลักการทำงาน โดยการแยกหน้าอินเทอร์เน็ตที่มีความสำคัญและไม่มีความสำคัญออกจากกัน และเรียกระบบ ดังกล่าวว่า Google ซึ่งมาจากคำว่า Googol ที่แสดงถึงเลข 10100 ซึ่งการค้นหาของเสิร์ชเอนจิน ดังกล่าวจะใช้ค่าที่แสดงถึงคุณภาพมาตรฐานของหน้าเว็บไซต์แต่ละหน้า จึงได้มีการตั้งค่าลำดับความสำคัญหรือ Page Rank ขึ้นมา และสร้างวิธีการที่สามารถคำนวณหาค่าความสำคัญ ของหน้าเว็บไซต์ต่างๆ ได้ ซึ่งรายละเอียดเกี่ยวกับสมการที่ใช้ในการคำนวณหาค่า Page Rank นี้รวมถึงที่มาและวิธีการคิด มีอธิบายไว้ในหน้าเว็บไซต์ http://www.db.stanford.edu/pub/papers/google.pdf
หลังจากที่ได้เริ่มมีการใช้ PageRank นี้ทำให้ เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในระบบอินเทอร์เน็ต สมการที่ใช้ในการคิดคำนวณหาค่า Page Rank ได้ถูกพัฒนาขึ้น อย่างไรก็ตามข้อมูลอื่นนอกเหนือไปจากนี้ไม่ได้รับการเปิดเผยออกมาอีกความลับทุกอย่างเกี่ยวกับหัวใจของการทำงานของ Google ไม่ได้รับการแพร่งพราย เหมือนกับที่บริษัท Coca Cola ไม่ยอมเปิดเผยสูตรน้ำอัดลม ออกมาให้บริษัทอื่นได้รับรู้
นอกจากนี้ส่วนสำคัญอีกส่วนหนึ่งที่เป็นเสมือนตัวกลางในการทำงานของ Google ได้แก่ การอัพเดต Google Index ประจำเดือนที่เรียกกันว่า Google-Dance ซึ่งชื่อดังกล่าวมาจากในยุคหนึ่งที่หน้าเว็บไซต์ของ Google จะเกิดปัญหาขึ้นในช่วงของการอัพเดตหน้า Index ซึ่งเป็นผล ให้ผู้ใช้เกิดความสับสนเป็นเวลาหลายชั่วโมง อันดับของรายการที่ค้นพบมีการเปลี่ยนแปลงสลับกัน หรือผลการค้นหาที่ได้แตกต่างกันโดย สิ้นเชิงทั้งๆ ที่ใช้เวลาในการค้นหาต่างกันเพียง แค่ไม่กี่วินาที เหมือนกับว่าข้อมูลแต่ละตัวมีขาเต้นไปได้เรื่อยๆ ไม่อยู่กับที่
สาเหตุของความยุ่งเหยิงวุ่นวายนี้สามารถอธิบายได้ง่ายๆ คือ Google มีศูนย์กลางการควบคุมอยู่ทั้งหมด 10 แห่ง โดยแต่ละแห่งมี Index ที่ใช้ประจำที่อยู่ เมื่อ Google ทำการค้นหาใดๆ ก็จะถูกแบ่งไปยังศูนย์กลางแต่ละแห่งตามแต่ความหนาแน่นของผู้ใช้ ดังนั้นจึงเป็นไปได้ว่าการค้นหาข้อมูลในระยะเวลาที่ห่างกันไม่ถึงนาที จะเกิดจากการทำงานของเซิร์ฟเวอร์คนละตัว ในช่วงเวลาของการอัพเดตข้อมูลของ Index ใหม่ที่จะถูกเปลี่ยนแปลงลงในเซิร์ฟเวอร์แต่ละตัวจะเกิดไม่พร้อมกัน จึงเป็นผลให้เกิดคามแตกต่างอย่างรุนแรงของรายการที่ค้นพบช่วงระยะเวลาหนึ่ง นั่นคือ Index "dance"
ในหน้าเว็บไซต์ http://googledance.seochat .com มีเครื่องมือที่สามารถแสดงผลการค้นหาจากเซิร์ฟเวอร์แต่ละตัวของ Google ได้ ซึ่งในช่วง Google-Dance โปรแกรมดังกล่าวจะแสดงให้เห็นว่ารายการที่ค้นพบของเซิร์ฟเวอร์แต่ละตัวแตกต่างกัน สำหรับผู้ที่อยากทดสอบการใช้งานเซิร์ฟเวอร์แต่ละตัวโดยเฉพาะก็สามารถเลือกเซิร์ฟเวอร์ที่ต้องการได้ด้วยตัวเอง โดยคุณต้องป้อนชื่อเรียกให้ถูกต้อง เช่น http://www.fi.google.com หรือ http://www.va.google.com เป็นต้น

ขอบคุณข้อมูลจาก chipthailand.com

รู้ลึก รู้จริง เรื่อง Gmail

2011-02-06T22:40:00.002+07:00

Gmail คือบริการฟรีอีเมลที่ทำงานบนระบบ Search Engine หน้าตาดูจะไม่แตกต่างจากรูปแบบของ Google เท่าไหร่ กล่าวคือไม่มีลูกเล่น ดูเรียบง่ายแต่เน้นที่ความรวดเร็วในการเข้าถึงเป็นหลัก สัญลักษณ์ (logo) นั้นประกอบไปด้วย 4 สี คือน้ำเงิน เขียว แดง และเหลือง ซึ่งยังคงความเป็น Google ได้ดีมาก สังเกตที่ริมโลโก้จะมีคำว่า beta อยู่ นั่นหมายความว่า ยังอยู่ในช่วงของการทดสอบนั่นเอง

หน้าหลักของ Gmail ประกอบไปด้วยสามส่วนหลักๆ เริ่มจากส่วนทางด้านซ้าย ซึ่งทำหน้าที่คล้ายๆกับบริการฟรีอีเมลอื่นๆ นั่นคือให้เข้าถึงส่วนต่างๆของบริการได้ง่าย ประกอบด้วย Inbox (กล่องเก็บจดหมาย) , Sent mail (ส่วนของอีเมลที่เคยส่งออกไป) , All mail (ดูอีเมลทั้งหมด) , Spam (ส่วนของอีเมลขยะ หรือ Junk mail) ,Trash (ส่วนของถังขยะที่ทิ้งอีเมลที่ไม่ต้องการเก็บ)

ส่วนที่น่าสนใจคือ "Starred" เป็นส่วนพิเศษที่เว็บอื่นไม่เคยมีให้ Starred เป็นการทำเครื่องหมาย (Mark) ให้แก่จดหมาย เพื่อเป็นสัญลักษณ์ของผู้ใช้ว่า อีเมล์ที่ถูก mark นั้น สำคัญกว่าอีเมลอื่นๆ

อีกส่วนที่สะดุดตาก็คือ Labels ซึ่งทำงานคล้ายๆกับ Folder เราสามารถ Add มันเข้าไปในจดหมายฉบับใดก็ได้ และในแต่ละ Folder ก็จะมี Labels ได้หลายอัน .... อาจจะยังไม่เห็นภาพ ลองนึกถึงแฟ้มเก็บเอกสารนะคะ ในเอกสารทั้งหมดอาจจะมีแผ่นกระดาษแทรกแบ่งเอาไว้ด้วยว่า ช่วงหน้าไหนมีเนื้อหาเกี่ยวกับอะไร Labels คือส่วนที่จะบอกเราได้ว่าจดหมายฉบับไหนเป็นอะไร เป็นการแยกย่อยลงไปได้อีกในแต่ละ Folder

ส่วนที่สองคือส่วนกลางที่จะมีจดหมายเรียงรายอยู่ ... มีชื่อผู้ส่ง มีหัวข้อจดหมาย มีเวลาที่รับจดหมายเข้ามา นอกจากนี้ยังมีปุ่มใช้งานทั้งบนและล่างของส่วนกลาง ซึ่งเราสามารถที่จะใช้ปุ่มเหล่านี้ทำงานคู่กับการทำเครื่องหมายถูกหน้าจดหมาย เช่น ติ๊กๆๆ จากนั้นเลือก Report As Spam เพื่อเป็นการบอกให้ Gmail ทราบว่า จดหมายฉบับนี้เป็นอีเมลขยะ ดังนั้นระบบก็จะไปจัดการเป็นฐานข้อมูลเพื่อตรวจจับ spam ในคราวต่อไป เป็นต้น

ด้านบนของ Gmail จะเอาไว้ค้นหา โดยแบ่งเป็น search the web และ search mailซึ่งสามารถค้นหาอีเมลที่เราเก็บเอาไว้ได้ หรือว่าจะค้นหาข้อมูลข่าวสารบนเว็บไซต์ต่างๆจากGoogleก็ได้เช่นกัน

ส่วนที่พิเศษที่สุด น่าสนใจจับตามองที่สุด และเป็นส่วนที่ทำให้ Gmail พิเศษกว่าที่อื่น เห็นจะเป็น “ การค้นหาอีเมล” (search mail) ต่อไปนี้ผู้ใช้บริการ Gmail ไม่จำเป็นต้องสร้าง Folder เพื่อเก็บอีเมล หรือต้องมานั่งจำว่าอีเมลแต่ละฉบับนั้นถูกจัดเก็บไว้ใน Folder ใด แค่ใส่คำไข (key words) ลงไป แล้วกดsearch mail จากนั้นการทำงานก็จะเหมือน Search Engine ทุกประการ อีเมลทุกฉบับที่มีคำไขนั้นก็จะปรากฏขึ้นมา ... เร็ว ง่าย เปี่ยมประสิทธิภาพ คือหัวใจหลักของ search mail ที่ Gmail ใช้ดึงดูดผู้ใช้บริการ

Gmail แปลงจากระบบกล่องเก็บจดหมาย มาเป็น “ห้องสมุดเก็บจดหมาย” โดยใช้ระบบIndexing Technology ดังนั้นผู้ใช้จึงสามารถเก็บอีเมลได้มากเท่าที่ต้องการ แต่นั่นก็ทำให้เกิดคำถามว่า อีเมลทั้งหมดจะไม่สามารถลบได้ จริงๆแล้วลบได้ โดยทำเครื่องหมายถูกหน้าหัวจดหมาย แล้วเลือก Move to Trash อีเมล์นั้นก็จะหายไปจาก Inbox กล่าวอีกนัยหนึ่ง ก็คือผู้ใช้สามารถลบอีเมลให้หายไปจากหน้าจอ จาก Inbox ได้ แต่หาได้หายไปจากระบบฐานข้อมูลของ Gmail ไม่ เรายังสามารถค้นหาอีเมลฉบับนั้นได้ทุกเมื่อ

ในส่วนของ Select ซึ่งตามปกติ อีเมลอื่นๆจะมีให้เลือกจดหมายทั้งหมดได้ทันที โดยไม่ต้องไปทำเครื่องหมายถูกทีละฉบับจนเมื่อยนิ้ว แต่ของ Gmail นี้พิเศษกว่านั้น เพราะสามารถเลือกทั้งหมด, เลือกทั้งหมดที่เป็น Starred , เลือกทั้งหมดที่ไม่ได้ทำ Starred , เลือกทั้งหมดที่ได้อ่านมาแล้ว , เลือกทั้งหมดที่ยังไม่ได้อ่าน ได้ นับว่าสะดวกถูกใจคนยุคไอทีจริงๆ

Gmail จะมีระยะเวลากำหนดไว้ว่า ภายในเวลา 6 เดือน จะต้อง Log-in เข้าไปใช้งานบ้าง มิเช่นนั้นระบบจะเปลี่ยน Account เป็น สถานะภาพแบบ dorment ซึ่งหมายความว่าจะไม่สามารถเข้าไปใช้งานได้ (แต่ยังรับจดหมายได้อยู่) จากนั้นถ้าเรายังไม่เข้าไป Re-Activate ภายใน 3 เดือน Gmail ก็จะปิด Account ของเรา แล้วเอาชื่อ Username ไปให้คนอื่นใช้ต่อได้

ปัญหาของ Gmail เห็นจะเป็นเรื่องอีเมลที่เป็นรูปภาพ ผู้ใช้ต้องมานั่งเปิดอีเมลที่เป็นรูปภาพ ทีละรูปๆ ไม่เหมือนกับเวลาที่ใช้ Hotmail หรือ Yahoo ที่เมื่อพบอีเมลที่แนบไฟล์รูปภาพ ระบบจะเปิดรูปภาพให้ดูทันที และอีกหนึ่งปัญหาก็คือ Gmail ยังมาสามารถอ่านภาษาไทยได้ คงต้องรออีกสักพักให้ระบบสมบูรณ์พร้อมกว่านี้

อย่างไรก็ดี Gmail ที่ Google วางแผนจะทำออกมาแข่งกับ Yahoo และ Hotmail นี้อาจจะถูกยกเลิก หรือห้ามใช้ เนื่องจากกำลังเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์ทางด้านกฎหมายในแคลิฟอร์เนียว่า เป็นการรุกรานสิทธิส่วนบุคคล อย่างที่กล่าวไปข้างต้น ส่วนพิเศษของ Gmail คือมีพื้นที่มากถึง 1 Gigabyte ผู้ใช้บริการสามารถเก็บอีเมลได้มากเท่าที่ต้องการโดยไม่จำเป็นต้องลบทิ้ง หรือถึงจะลบทิ้งก็สามารถ Search หาใหม่ได้ทุกเมื่อ นั่นหมายความว่า อีเมลส่วนตัวทุกฉบับที่มีการส่งถึงกันระหว่างผู้ใช้บริการ Gmail จะต้องผ่านการตรวจสอบ และ scan จากทาง Google เพื่อที่จะนำเข้าสู่ฐานข้อมูล Search Engine E-mail ซึ่งทางด้านกฎหมายถือเป็นการละเมิดสิทธิส่วนบุคคล ( เหมือนกับว่าทาง Google จะสามารถล่วงรู้ความลับของเราได้ทุกเทื่อ หากมีการติดต่อกันผ่านทางอีเมล์ ) นอกจากนี้ถึงแม้ว่าผู้ใช้จะลบอีเมลแต่ละฉบับทิ้ง อีเมล์นั้นๆก็เพียงแต่หายไปจากเครื่อง แต่หาได้หายไปจากฐานข้อมูลของ Google ไม่ ดังนั้นหากมีอีเมลที่เป็นความลับ เป็นส่วนตัว ไม่ต้องการ ไม่อยากเก็บไว้ เราก็จะไม่มีทางลบให้หายไปได้อย่างถาวร ทุกอย่างจะขึ้นตรงกับ Google แต่เพียงผู้เดียว

อีกสิ่งหนึ่งที่น้อยคนนักจะล่วงรู้ คือ เมื่อมีผู้ใช้บริการ Google.com ทางGoogle จะดำเนินการติดตั้ง Tracking Cookie ในเครื่องคอมพิวเตอร์โดยที่ผู้ใช้บริการไม่ทันรู้ตัว นอกจาก Google จะล่วงรู้ IP Address วันเวลาที่ใช้บริการ และ Key Words ที่ค้นแล้ว Google ยังสามารถติดตามพฤติกรรมการใช้บริการ Search Engine ของลูกค้าเป็นเวลายาวนาน โดยที่ Tracking Cookie จะสิ้นอายุการใช้งานในปี ค.ศ.2038 หรืออีก 34 ปี ข้างหน้า ตลอดช่วงเวลาดังกล่าวนี้ Google จึงสามารถเก็บสะสมข้อมูลของผู้ใช้บริการได้ตลอดเวลา ไม่มีใครทราบแน่ชัดว่า Google เก็บบันทึกข้อมูลเหล่านี้เพื่อเหตุผลอันใด Google

หากคุณเป็นคนหนึ่งที่ใช้บริการของ Google.com แน่ใจได้เลยว่า คุณกำลังถูกติดตาม !! และหาก Gmail ผงาดขึ้นมาในวงการอีเมล์ได้สำเร็จ .. ไม่แน่ .. ความลับ (ที่ใครหลายคนบอกว่าไม่เคยมีในโลก) อาจไม่ลับอีกต่อไป ... ความเคลื่อนไหวของ Gmail จะเป็นอย่างไร คงต้องจับตามอง

วันที่ :2004-09-16 13:39:36
ข้อมูลโดยคุณWebMonsterแห่งyenta4.com