D.G.C.

Niemand ligt wakker van zijn Facebookprofiel

2015-01-16T05:57:00.002-08:00

Mark Zuckerberg heeft zijn slag thuisgehaald : zijn bizarre mening over privacy en openheid op het internet heeft het gehaald. Zoveel is zeker. Iedereen is zogezegd begaan met zijn privé-leven, maar niemand neemt de ontelbare waarschuwingen voor de nooit geziene inbreuken op dat privé-leven door Facebook echt au sérieux.

Ligt de fout alleen bij Mark Zuckerberg ? Natuurlijk niet. Facebook heeft mensen alleen een platform aangeboden om de diepste narcistische 'eigenschappen' van het individu naar boven te halen en is daar fantastisch in geslaagd. "Iedereen beroemd !" is een Vlaamse film uit 2000 naar een scenario en in een regie van Dominique Deruddere en het lijkt wel alsof Facebook de titel van deze film als onderliggende gedachte gebruikt heeft bij het uitwerken van de site.

Iedereen wil in de schijnwerpers staan en leuk gevonden worden : een unieke en tevens toverformule om alle ethiek opzij te schuiven. Hoe meer antivirusprogramma's en bezorgde IT-specialisten hameren op het gevaar om alle privé-informatie te delen met zowat de hele wereld, hoe meer gebruikers van Facebook alles in het publiek gooien.

Duizenden blogs en websites op internet waarschuwen voor gevaarlijke applicaties, voor de doolhof, die Facebook bewust creëert om het gebruikers op gebied van privacyinstellingen extra moeilijk te maken. Allemaal boter aan de galg.

Ondertussen zijn we al zo'n kleine 3 jaar bezig met groepen en pagina's om op een eenvoudige manier de basis te leggen om problemen op Facebook te voorkomen. Duizenden gebruikers zijn lid van die groepen of vinden die pagina's leuk. Als we het mogen geloven worden onze artikels op onze blogs (volgens de tellers en statistieken althans) honderden keer geraadpleegd met pieken van 1000 à 2000 als het over virusaanvallen gaat op Facebook.

Al die moeite en inspanningen ten spijt komen veel gebruikers nog dagelijks met problemen aandraven. Als je dan eens het
profiel van zo'n gebruiker gaat raadplegen, dan geloof je je eigen ogen niet. Alles wat maar verkeerd ingesteld kan staan, staat verkeerd ingesteld.

In feite is goede raad geven dweilen met de kraan open. Mensen willen nu eenmaal bedrogen worden en Mark Zuckerberg verdient een pluim : meer dan 800 miljoen mensen dagelijks voor schut zetten, je moet het maar doen.

Het grootste sociale netwerk ter wereld wordt gerund door mensen, die compleet asociaal zijn. Losgeslagen meningen verkondigen over een openheid van het internet en dan alle blogs en websites gijzelen met de "I-like-knop" : gewoon gekkenwerk. Je kan het beginnen te vergelijken met het Derde Rijk : een demagogische propagandamachine, een dictator, die alle internationale regels aan zijn laars lapt, alle gegevens die 'gedeporteerd' worden en de bewindslieden, die moeten waken over het welzijn van de burgers, die in koor zingen : "Wir haben es nicht gewußt".

Ik vind het niet meer leuk ...

Met Ilse Dirks in Maasmechelen

2013-05-16T08:53:00.001-07:00

Met Bea Vanherle in Limburg

2013-05-16T03:25:00.001-07:00

Bea Vanherle

Niemand ligt wakker van zijn Facebookprofiel

2012-03-13T00:30:00.001-07:00

Mark Zuckerberg heeft zijn slag thuisgehaald : zijn bizarre mening over privacy en openheid op het internet heeft het gehaald. Zoveel is zeker. Iedereen is zogezegd begaan met zijn privé-leven, maar niemand neemt de ontelbare waarschuwingen voor de nooit geziene inbreuken op dat privé-leven door Facebook echt au sérieux.

Ligt de fout alleen bij Mark Zuckerberg ? Natuurlijk niet. Facebook heeft mensen alleen een platform aangeboden om de diepste narcistische 'eigenschappen' van het individu naar boven te halen en is daar fantastisch in geslaagd. "Iedereen beroemd !" is een Vlaamse film uit 2000 naar een scenario en in een regie van Dominique Deruddere en het lijkt wel alsof Facebook de titel van deze film als onderliggende gedachte gebruikt heeft bij het uitwerken van de site.

Iedereen wil in de schijnwerpers staan en leuk gevonden worden : een unieke en tevens toverformule om alle ethiek opzij te schuiven. Hoe meer antivirusprogramma's en bezorgde IT-specialisten hameren op het gevaar om alle privé-informatie te delen met zowat de hele wereld, hoe meer gebruikers van Facebook alles in het publiek gooien.

Duizenden blogs en websites op internet waarschuwen voor gevaarlijke applicaties, voor de doolhof, die Facebook bewust creëert om het gebruikers op gebied van privacyinstellingen extra moeilijk te maken. Allemaal boter aan de galg.

Ondertussen zijn we al zo'n kleine 3 jaar bezig met groepen en pagina's om op een eenvoudige manier de basis te leggen om problemen op Facebook te voorkomen. Duizenden gebruikers zijn lid van die groepen of vinden die pagina's leuk. Als we het mogen geloven worden onze artikels op onze blogs (volgens de tellers en statistieken althans) honderden keer geraadpleegd met pieken van 1000 à 2000 als het over virusaanvallen gaat op Facebook.

Al die moeite en inspanningen ten spijt komen veel gebruikers nog dagelijks met problemen aandraven. Als je dan eens het profiel van zo'n gebruiker gaat raadplegen, dan geloof je je eigen ogen niet. Alles wat maar verkeerd ingesteld kan staan, staat verkeerd ingesteld.

In feite is goede raad geven dweilen met de kraan open. Mensen willen nu eenmaal bedrogen worden en Mark Zuckerberg verdient een pluim : meer dan 800 miljoen mensen dagelijks voor schut zetten, je moet het maar doen.

Het grootste sociale netwerk ter wereld wordt gerund door mensen, die compleet asociaal zijn. Losgeslagen meningen verkondigen over een openheid van het internet en dan alle blogs en websites gijzelen met de "I-like-knop" : gewoon gekkenwerk. Je kan het beginnen te vergelijken met het Derde Rijk : een demagogische propagandamachine, een dictator, die alle internationale regels aan zijn laars lapt, alle gegevens die 'gedeporteerd' worden en de bewindslieden, die moeten waken over het welzijn van de burgers, die in koor zingen : "Wir haben es nicht gewußt".

Ik vind het niet meer leuk ...

Zalig zijn de armen van geest, want hun behoort het koninkrijk der hemelen.

2012-02-19T03:31:00.000-08:00

Het internet heeft de laatste jaren een zodanige negatieve facelift gekregen, dat we niet meer kunnen spreken van informatie, maar van desinformatie. Internet is geen verzameling meer van nuttige informatie via degelijke websites, die destijds nog de moeite namen om gefundeerde informatie te verschaffen, maar lijkt overgeleverd aan lallende tooghangers, die hun verwarde hersenspinsels voor werkelijkheid nemen en overal gaan rond spuien in een sfeer van het eigen gelijk, vaak niet ontdaan van haatgevoelens, opgekropte frustraties, onberekende aanvallen op organisaties en personen, zonder enige grond van bewijs.

Als de sociale media, de forums en de 'lezersrubrieken' van de krantenwebsites een afspiegeling zijn van onze maatschappij, dan is het met onze samenleving ernstig gesteld. Het egoïsme en egocentrisme is al langer komen bovendrijven, maar de laatste tijd neemt het ongekende proporties aan. Ingehuurde opiniemakers maken het de laatste tijd zo bont dat het soms lachwekkend wordt, ware het niet dat het eigenlijk intriest is.

Op een artikel over de kritiek, die Rik Torfs op zijn eigen partij, de CD&V, gaf las ik onder andere een volgend commentaarstukje van een zekere joanna clinck, Zottegem (naam openbaar gepubliceerd op de site van Het Laatste Nieuws) : "groot gelijk heeft Rik TRORFS Kan de CD&V het alleen niet meer aan dat ze de PS moeten hebben in Antwerpen maar de mensen weten wel beter, bang van de VNA zeker, fooie Mr Beke".
Als je TRORFS al verwart met TORFS en de PS in Antwerpen situeert dan ga je al degelijk de mist in met je commentaar. Als je dan nog eens een nieuwe partij in het leven roept, zijnde de VNA, dan maak je je onherroepelijk belachelijk. Dan hebben we het nog niet over het neologisme 'fooie' (misschien een poging om het Zottegems dialect tot gangbare commentaartaal te verheven ?).

Het internet is door dergelijke commentaren verworden tot een café waar bezopen stamgasten mekaar de loef proberen af te steken met imaginaire droombeelden, die vaak de dag nadien tijdens het ontwennen van de kater nog een tijd blijven hangen. Het internetcafé is een ruime tijd geleden geopend en je kan het helaas niet meer sluiten.

Ook journalisten, die toch enigszins de informatie zouden moeten checken, blazen de laatste tijd nogal willekeurig berichten en artikels op het internet zonder de nodige achtergrond te controleren. De wedijver onder de websites van kranten en andere nieuwsmedia is zo groot geworden dat de nieuwswaarde al lang niet meer meetelt en zelfs de inhoud een oefening geworden is van het in mekaar flansen van Tweets en Facebookberichten. Het is triestig gesteld met de berichtgeving, heel triestig.

Wie zijn informatie haalt op Twitter en Facebook is er helemaal aan voor de moeite. Wat je op de sociale netwerken leest tart immers alle verbeelding. Als er eentje een spectaculaire hoax lanceert, dan kan je ervan op aan dat het vals bericht een eigen leven gaat leiden en als een virus begint rond te dwalen in het internetcafé en net als bij een ziekenhuisvirus is er geen kruid tegen gewassen : een hoax ontkrachten is hopeloos. Mensen denken niet meer na als ze hoaxen overnemen : "het stond op internet" is ongeveer hetzelfde verweer die dergelijke dwazen van geest pakweg 20 jaar geleden hanteerden in de vorm van "het stond in de gazet". Dus zal het allemaal wel waar zijn.

De roep van intellectuelen om een tweede internet te lanceren waar al dergelijke nonsens worden gebannen krijgt steeds meer aanhangers, en terecht. Wie dacht dat het intellectuele peil van de 'massa' erop zou vooruitgaan door de schat aan informatie op internet heeft het volkomen mis. We leven in een tijd van desinformatie : velen zien door het bos de bomen niet meer en dat is een gevaarlijke trend aan het worden. Hoe meer informatie sommigen te verwerken krijgen, hoe meer ze verward geraken en hoe meer ze beginnen te raaskallen.

Straks gaan we in België naar de stembus voor de gemeenteraadsverkiezingen en straks zal het internet in België weer het carnaval worden van de azijnpissers, de galspuwers, de desinformatie, de georganiseerde lekken, de scheldpartijen, de persoonlijke aanvallen zonder enige bodem van waarheid, ...

Om in de trend van de titel te blijven : "Heer, laat deze kelk a.u.b. aan mij voorbijgaan ..."

Sarkozy schoffeert Britten door 'weigeren' handdruk

2011-12-10T08:30:00.001-08:00

De Eurotop staat voor de Britten vooral in het teken van 'le snub': weigerde de Franse president Sarkozy om de Britse premier Cameron de hand te drukken?

After hours of tense into-the-night talks and plenty of disagreement on the new EU treaty, the two leaders appear to avoid a handshake.

Aanleiding is een fragment dat op de Britse zender ITV te zien was. Daar bleek duidelijk dat Sarkozy andere regeringsleiders begroette met een handdruk of kus, maar dat er voor Cameron geen blik vanaf kon. Cameron gaf Sarkozy dan maar een schouderklopje in plaats van een handdruk. In de Britse pers kreeg het akkefietje de naam 'le snub' mee.

Hoe asociaal zijn de BV's op Facebook ? Juist !

2011-10-19T09:14:00.000-07:00

Je kent ze wel, de "bekenden" op Facebook : bekende Vlamingen in het algemeen en bekende zangers, zangeressen, acteurs, actrices, journalisten, TV-gezichten, politici, schrijvers, fotografen, modellen, ... in het bijzonder. Veel van die bekende mensen "staan" niet op Facebook, maar "prijken" op Facebook tot meerdere eer en glorie van zichzelf.

Het is algemeen geweten dat de meesten een profiel op Facebook aanmaken omdat ze nogal narcistisch ingesteld zijn : de meeste Bekende Vlamingen spannen hierbij wel degelijk de kroon. Wie wil er nu niet pronken dat hij/zij een BV tot vriend heeft ? Juist, vrijwel iedereen. Maar de vraag is : wat doen die BV's op Facebook anders dan een beetje promotie voor zichzelf maken en zich boven het "fan-gepeupel" of "kiesvee" verheffen ? Niet veel andere merkwaardige feiten, jammer genoeg ...

Veel bekenden en zeker politici laten hun profielen door een "management" beheren. Dus : verwacht niet dat ze veel gaan reageren op reacties. Als ze zelf hun profiel beheren, verwacht dan evenmin reacties, want ze begrijpen gewoonweg niet dat Facebook geen podium is waarop ze staan en gewoon het applaus in ontvangst moeten nemen; Facebook is vooralsnog een sociaal netwerk, maar blijkbaar reikt hun empathisch vermogen zover niet.

Een voorbeeld : een bekend journalist van een commercieel Vlaams TV-station schreef op zijn prikbord : "Opruiming. Op mijn verzoek dat mensen die hun voornaam achter hun achternaam schrijven, het zouden opstappen, is niet enthousiast genoeg gereageerd.
Nieuw verzoek: al de mensen die het verschil niet kennen dus heten en noemen, mogen mij nu verlaten. Dank u." Niet iedereen heeft zoals hij hogere studies gedaan en niet iedereen hoeft zich ook noodzakelijkerwijze aan zijn grillen aan te passen, of is hij vergeten dat het TV-station, waarvoor hij werkt van zo'n mensen zijn inkomsten moet genereren via de kijkers, van mensen, die het verschil niet kennen tussen heten en noemen.

Stuur dan al maar eens een bericht naar een dergelijk "BV" : je krijgt gegarandeerd nooit een antwoord. De meesten hullen zich in de exclusiviteit van hun eigen bekrompen "High Society-wereldje" waarin ze zelf vastgeketend zijn en een potsierlijke paardenbril aangemeten krijgen. Toch heeft Facebook op dat gebied voor hen wel een meerwaarde, niet voor henzelf, maar voor hun toegevoegde vrienden en kennissen : je kunt nu lekker het kaf van het koren scheiden, de empathisch bevlogen BV en de pathologische narcist, die alleen maar zijn/haar "spiegelbeeld" koestert op het internet.

Dank zij Facebook weten we nu wat de meeste BV's zijn, gewoon A-SOCIAAL.

Facebook : speelbal van de CIA en andere geheime diensten ?

2011-10-17T23:33:00.000-07:00

De cirkel wordt gesloten : niet alleen blijkt bijna iedereen op het net te staan, straks weten "ze" waar iedereen uithangt. De privacy op het internet is mede door de opkomst van Facebook herleid tot nihil. Overigens maken de bestuurders van Facebook er geen geheim van dat binnenkort de anonimiteit van het net moet verdwijnen.

Steeds meer bekende interwatchers beginnen erover te schrijven en hun logica begint steeds meer aanhang te vinden, zelfs op gereputeerde websites : de CIA heeft veel meer greep op Facebook dan aanvankelijk gedacht.

Alles op een rijtje :

1. Vooral het feit dat Facebook tussen 2008 en 2010 een hoge vlucht nam (+ 500 miljoen gebruikers) doet bij velen de wenkbrauwen fronsen. Niet van de minste internetspecialisten merken daarbij op dat Facebook wel degelijk gesponsord werd met overheidsgeld (lees o.a. CIA).

2. Als iedereen op deze geglobaliseerde wereldbol een profiel begint aan te maken, waar beduidend veel informatie te rapen valt, dan is de investering, die de CIA zou gedaan hebben uiterst nuttig. Medewerkers achter een PC kunnen op 1 dag meer info over een persoon verzamelen waar ze anders te velde een jaar tijd zouden moeten voor uittrekken. Overigens zien "ze" de links naar andere vrienden, pagina's en lidmaatschappen van groepen in een oogwenk.

3. Facebook doet er alles aan om een telefoonnummer te bemachtigen van de gebruiker van de site. Uiteraard is dat interessant om reclame-inkomsten op termijn te verwerven, maar voor de CIA nog veel belangrijker om de persoon in kwestie te lokaliseren.

4. Nu gaan stemmen op in de VS via een aantal 'duistere' lobbyisten om alle GSM's verplicht uit te rusten met een GPS-systeem. De officiële reden is dat het op die manier makkelijker is om een persoon na een onrustwekkende verdwijning te kunnen opsporen. De werkelijke reden zou alweer bij de CIA liggen : een profiel op Facebook met alle nuttige informatie en een GSM-nummer dat overal te traceren is. Dat is pas het summum van spionage, waar elke spion pakweg tien jaar geleden alleen nog maar kon van dromen.

5. Het blijft eigenaardig dat Facebook vrijwel alle regels van de privacy mag overtreden en ondanks de hevige kritiek van allerlei binnenlandse en buitenlandse consumentenorganisaties gewoon zijn gang mag blijven gaan. Meer nog : onlangs heeft Facebook aangekondigd om presidentskandidaten te steunen, die de wetten op de privacy nog maar eens willen versoepelen en sinds het terugschroeven van die wetten door president Bush tijdens zijn oorlog tegen het terrorisme is er al weinig privacy meer in de VS ...

6. Alle tegenkanting ten spijt, worden de tracking cookies nog steeds door Facebook gebruikt. Daarmee wordt een profiel over vrijwel het hele net gevolgd. Facebook legt effectief schaduwprofielen aan van elk bestaand profiel en weet op die manier beduidend meer dan wat een profiel op de site kwijt wil.

7. De aangekondigde maatregelen van Europa in mei 2011 tegen de overtredingen van Facebook op gebied van de Europese privacy-regelgeving laat toch aardig op zich wachten. De reden is eigenlijk simpel : als de Europese inlichtingendiensten mogen mee-eten aan de ruif van de CIA-informatie, dan komen die maatregelen er gewoon niet.

Facebook is dus een open boek, dat geschreven wordt door de bewoners van deze planeet en gelezen wordt door duistere organisaties op computerschermen ergens in goed bewaakte bunkers in the middle of nowhere in de VS. We zijn dus met zijn allen goed bezig om met onze sociale vaardigheden de servers van de westelijke allianties te voeden.

Tralala, we zitten met zijn allen op het net ...

2011-10-17T04:11:00.000-07:00

Er gaan steeds meer stemmen op om een tweede afzonderlijk internet te creëren : een net met alle officiële instanties, banken, scholen, kortom een net ver weg van al het commerciële gedoe zoals we nu op het net beleven.

Je kunt er niet meer omheen : Voor het ogenblik zijn er zo'n drie grote spelers op gebied van computers en media in het algemeen : Microsoft, Google en Facebook.

Google heeft al geruime tijd een monopolie inzake "zoeken op het net", maar heeft ondertussen al tientallen andere monopolies bijgemaakt. Niet alleen de zoekmachine is de populairste, maar ook de toolbar, Google Chrome, Gmail, Blogger, ... en zeker niet te vergeten Google Maps. Google introduceerde onlangs de "+1" knop, waardoor het surfgedrag van gebruikers op het net heel nauwkeurig kan gevolgd worden. Helemaal niet zo onschuldig als het eruit ziet.

Microsoft levert de software voor de meeste besturingssystemen, maar heeft ondertussen ook al een serieuze vinger in de pap op het net : Msn, Hotmail, Bing, Skype, .... en het houdt nog niet op want op een hele rits populaire toepassingen is al een bod gedaan.

En dan : zeker niet te vergeten : Facebook, een net in het net. Een zichzelf verklaard sociaal netwerk met eigen mailserver, eigen informatiebronnen, die op een heel duistere manier worden getransporteerd en bewaard, een eigen muziekdienst en niet te vergeten te "I Like"-knop, die door vrijwel meer dan de helft van de websites en blogs zijn geplaatst en waardoor Facebook nauwlettend het surfgedrag van de gebruikers van de site in de gaten kan houden.

En wat zijn wij dan, als gebruiker van het wereldwijde net ? Gewoon een speelbal in de handen van deze drie mastodonten. Wij worden gebruikt om hun kapitaal en machtspositie op zijn minst te handhaven en zeker om die positie nog uit te breiden. Geen enkele van deze drie geeft een zier om de gebruikers, laat staan om hun privacy. Hoe meer ze te weten komen, hoe meer gerichte advertenties ze kunnen verkopen.

En het wordt steeds erger : door georganiseerde "bugs" (lees : lekken) in hun systemen verdwijnen er bij momenten zelfs hele massa's persoonlijke informatie van internetgebruikers. Facebook spant hierbij de kroon : op gezette tijden krijgen grote adverteerders massa's mailadressen en bijhorende persoonlijke informatie toegespeeld. Ofwel zijn die drie mastodonten amateurs, die zomaar hun eigen gegevens laten lekken, ofwel gaat het om goed georganiseerde verkopen van persoonlijke informatie. Wij geloven in het laatste ...

Alle anonieme surfmogelijkheden en alle mogelijke overheidsmaatregelen ten spijt, het gesjoemel met privé-gegevens van internetgebruikers houdt aan en groeit zelfs nog dagelijks tot ongekende proporties.

Wie nog zo naïef is om te denken dat een paar richtlijnen om bijvoorbeeld tracking cookies aan banden te leggen het hele probleem kan oplossen is eraan voor de moeite. Nog vooraleer een "traceermiddel" beknot wordt zijn er al een tiental andere ontwikkeld om het te vervangen.

Iemand, die vrijwel constant op het net bezig is, leeft binnenkort niet meer, maar wordt geleefd. In elk geval zijn internetgebruikers nog alleen herleid tot speelgoed van de grote "3" : een soort zombies, die denken dat ze nu eindelijk een forum hebben om hun eigen mening te ventileren, maar gewoon gebruikt worden om via die mening de informatie van de "anderen" te 'spekken'.

O ja, wat is er van de Facebook-revolutie in Egypte en Tunesië terechtgekomen ? Juist, ja ...

Empathie of Narcisme : waar kies je voor op Facebook ?

2011-09-01T06:59:00.000-07:00

Ik kon het vroeger ook niet geloven, gewoon omdat het iets virtueel is, maar een zichzelf verklaard sociaal netwerk als Facebook heeft wel degelijk een invloed op een mens en geeft niet altijd de goedaardige sociale stimulansen, die we er zouden mogen van verwachten.

Mensen, die nooit veranderen, die kom je niet zoveel tegen in je leven of het zouden al een soort zombies moeten zijn, die een vorm van plantaardig bestaan aanvaard hebben en alleen nog de elementaire lichaamsfunties hanteren om gewoon fysisch en emotieloos verder te leven tot het einde.

Mensen zijn sociale wezens gewoon al door het feit dat ze met elkaar samenleven. De een heeft wel beduidend meer sociale vaardigheden ontwikkeld dan de andere en er zijn er die eigenlijk sociaal gezien niet erg op hoog niveau meedraaien, maar totaal asociale mensen lopen er toch bitter weinig rond. Iedereen heeft vroeg of laat wel eens iemand nodig en zelfs deze elementaire vorm van met mekaar omgaan krijgt een sociaal laagje verf aangemeten.

In het echte leven kom je ze tegen : de mensen, wiens empathische vaardigheden vrij goed ontwikkeld zijn. Daar tegenover staan de narcisten, die eigenlijk de hoeksteen zijn van de steeds meer geïndividualiseerde samenleving, kortweg de ik-maatschappij genoemd.

Facebook biedt nu wel een groot platform voor deze laatste groep uit onze samenleving : "Ik ben de mooiste, ik wil de grootste zijn, ik heb het oneindig gelijk". Steeds meer merk je dat mensen met dergelijke trekjes ook steeds meer aan hun "trekken" komen op Facebook. Mannen houden een wedloop om het eerst aan 5000 vrienden (het maximum) te geraken op Facebook (een minister liet er zelfs een persmededeling over rondgaan dat hij als eerste politicus in Vlaanderen 5000 vrienden had op deze site). Typisch haantjesgedrag te catalogeren onder de noemer narcisme.

Een kort samengevatte definitie van narcisme : Op het eerste gezicht heeft een narcist een zeer sterk gevoel van eigenwaarde en straalt zelfvertrouwen uit. Vreemd genoeg is echter het tegendeel het geval. Narcisten hebben, meestal onderbewust, juist weinig gevoel van zelfwaarde en compenseren dit door zich als beter of belangrijker dan anderen te beschouwen. Dit wordt in het Engels wel de narcissistic paradox genoemd. Om zich te beschermen tegen kritiek heeft een narcist niet veel aandacht voor de mening of de gevoelens van anderen en zo vaak een onderontwikkeld inlevingsvermogen.

Bij vrouwen valt die compensatie van een lager gevoel van zelfwaarde op Facebook op door zich telkens weer heruit te vinden door nieuwe en steeds meer gewaagde foto's op de site te plaatsen. Uitdagen is zichzelf overcompenseren voor de onzekerheid van en over hun persoonlijkheid. Bij dergelijke profielen merk je weinig empatische getinte reacties; integendeel : hun reacties bij andere profielen zijn er door hun bombasticiteit er alleen op gericht om het aanbeden "ik" op een nog hoger niveau te tillen en hebben met empathie tegenover het bezochte profiel op zich eigenlijk weinig te maken.

Wie goed kijkt zal ze wel herkennen : de vrouwen, die de menopauze naderen of er pardoes in zitten en de mannen, die hun midlifecrisis niet lijken te beleven maar eerder te vieren met een gekwijl van een losgeslagen puber, die zijn eerste seksuele experimenten over het paard aan het tillen is. Het oogt allemaal niet mooi, maar dat zal de narcistisch bevlogen profielen een zorg wezen, want ze kijken toch maar alleen naar zichzelf in de spiegel, net als bij Narcissus, die naar zichzelf in de vijver keek : "Zo bleef hij daar zitten, in bewondering starend naar de heldere ogen, het krullend haar, de ronde kaken, de ivoren hals, licht gescheiden lippen, en de blakende gezondheid en conditie in het algemeen van deze verschijning. Hij werd verliefd op zichzelf."

BEDANKT, FACEBOOK-VRIENDEN

2011-08-22T16:13:00.000-07:00

Tijdens een routine-onderzoek van mijn knieën werd een scheurtje in de meniscus ontdekt. Om het probleem niet te laten escaleren is in overleg met de chirurg besloten om onmiddellijk een kijkoperatie uit te voeren om de scheur te hechten. De operatie op zichzelf is eigenlijk een routine-operatie, waarbij via een kleine incisie een buisje wordt ingebracht om de toestand in orde te brengen.
Het scheurtje is vermoedelijk een gevolg van een probleem bij de revalidatie na mijn laatste voetoperatie (hallux valgus).

Na de operatie en nog een navolgend onderzoek kan ik eerstdaags het ziekenhuis weer verlaten en verder thuis revalideren. Eigenlijk was het al bij al geen zware ingreep.

Mijn welgemeende dank gaat uit naar mijn familie, (offline-)vrienden en mijn virtuele vrienden op Facebook, die voor mij bij een dergelijke situatie echt een morele steun zijn door hun reacties op het bericht van maandagmorgen 22 augustus.

Ik heb op Facebook het voorrecht om veel online vrienden te mogen en te kunnen helpen; dat betekent dat er mensen zijn, die je vertrouwen. Het is dan ook enorm deugddoend dat er ook een deel van die mensen aan je denken, als het eventjes minder goed gaat.

Niet iedereen kan uiteraard reageren, want veel mensen hebben het begrijpelijkerwijze heel druk met hun eigen bezigheden.

ER ZIJN "VRIENDEN" EN ER ZIJN "VRIENDEN" OP FACEBOOK

2011-08-10T09:23:00.000-07:00

FACEBOOK is een sociale netwerksite, die de"contacten" nogal eufemistisch als "vrienden" omschrijft. Er zijn wel degelijk vrienden, die om je geven zowel in goede tijden, maar ook in minder goede tijden.

Die laatste zijn uiterst zeldzaam en dat heb ik heel recent ondervonden. Offline had ik problemen door de gezondheidstoestand van een familielid en dat heb ik dan ook als status gepubliceerd drie dagen geleden. Niet meer en niet minder dan 0,43 % heeft daarop gereageerd. Leuk om zoiets vast te stellen, terwijl ik de afgelopen jaren zo'n 25 à 30 % van mijn "vrienden" rechtstreeks geholpen heb.

Terwijl mijn virtuele vriendschapsgraad tot maandagmorgen nog gevoelig hoog lag is die nu wel gedaald tot 0,43 %, ofwel tot bijna aan het vriespunt.

Ik veronderstel dat niemand het mij kwalijk zal nemen dat ik die 0,43 % voortaan een voorkeursbehandeling zal geven : zij kunnen nog altijd rekenen op een antwoord binnen de 24 uur als ze mij een bericht sturen. De anderen zullen iets langer moeten wachten.

Als iemand mij onomwonden in een bericht het volgende schrijft :
"Ik heb je destijds toegevoegd omwille van je nuttige tips over De gevaren op FB. (Is dat volledig opgedoekt ondertussen? Want daar lees ik niks meer van)" dan begin ik het wel te weten wat virtuele vriendschap inhoudt.

Volgens mij komt vriendschap niet van één kant en als er anderen anders over denken, dan mogen zij gerust vertrekken. Ik zal niemand verwijderen of blokkeren, maar ik denk er het mijne van.

Soms heb je nog geluk bij een ongelukje : ik hoef nu geen duizenden verjaardagswensen meer te versturen per jaar, zoals ik vroeger deed : toen ik verjaarde (het heeft meer dan 1 week op mijn prikbord gestaan) heb ik van 26 vrienden (zo'n 0,86 %) wensen mogen ontvangen. In het vervolg krijgen die ook mijn wensen, de rest zal het in het vervolg zonder "kaartje" moeten stellen.

Iedereen mag het gerust weten : het heeft me pijn gedaan, maar die pijn is over : ik heb alles met de mantel van het realistisch denken over virtuele vrienden toegedekt.

Ik ben niet haatdragend en ik vergeef vlug, maar ik vergeet niet zo makkelijk. Ik begin vanavond weer met "business as usual", al zal dat misschien met een wrange nasmaak zijn ...

Zo, mijn beste vrienden en "vrienden", dat moest me even van het hart ...

België : de poppenkast van Europa ...

2011-07-21T21:13:00.000-07:00

België begint te kraken in al zijn voegen en hoe we het ook draaien of keren of welk standpunt we daarbij ook innemen : het is betreurenswaardig. De politici hebben het duidelijk verkorven door hun kortzichtige electorale visie, die nog weinig met echte democratie te maken heeft, maar de particratie tot een ideaal verheven heeft, een ideaal waar de gewone burger geenszins mee gediend is. Jan met de Pet drukt het heel volks uit in zijn eigen oneliner : "Het zijn allemaal zakkenvullers en ze doen het alleen maar voor de postjes". En eigenlijk krijgt deze Jan steeds meer gelijk.

De politiek in België is ziek, doodziek en dat is al geruime tijd zo. De afstand tussen de politici en de burger is nooit zo groot geweest en het vertrouwen van de burger in de politiek is nooit zo laag geweest. Is het de schuld van de burger ? Natuurlijk niet, alhoewel de politici hun geklungel maar al te graag in de schoenen van de burger willen schuiven met de boutade : "De kiezer heeft de kaarten moeilijk geschud bij de laatste verkiezingen".

De laatste jaren zien we steeds meer de media op de voorgrond treden bij alles wat met politiek te maken heeft. En die media maken er ook een potje van, want ook de media zijn in een oorlog verwikkeld : zij moeten scoren, zij moeten lezers hebben en kijkers en daarbij is niks nog heilig : alles kan en deontologie wordt steeds meer als een verouderde catechismus gezien, gedateerd zelfs.

En wat gebeurt er : media en politici beginnen hand in hand te gaan, de schaamte voorbij. Media willen scoren met de politici en de politici willen scoren in de media. Vandelanotte en Leterme lieten zich gewillig een baard aannaaien bij Debby en Nancy, een Leuvense professor in kerkelijk recht liet zich gewillig belachelijk maken met allerlei gekke attributen op zijn kop tot zelfs een schaars geklede dame op zijn schoot. Zelfs éminence grise Louis Tobback liet zijn imago van bullebak varen door als een nar in de jury van De Slimste Mens op te draven. En toen haalde Woestijnvis zijn kijkcijferkanon boven : een door de wol gewassen historicus, die nog vlug hier en daar zijn Latijnse spreuken uit het middelbaar onderwijs opgefrist had en die een typische afspiegeling was van de doorsnee-Belg, sorry doorsnee-Vlaming. Een bourgondisch prototype, die de sympathie van de miljoenen aanhangers van de frietkotgastronomie en junkfood kreeg, die een eigen humor wist te ontwikkelen : dat was het : "A star was born" : Bart De Wever.

De nieuwe knuffelbeer, die zelf allergisch is voor knuffels, maakte een ongeziene media-carrière in Vlaanderen. Terwijl hij in 2007, weliswaar voor de Kamer in Antwerpen, nog afklokte op 41.000 voorkeurstemmen, behaalde hij er in 2010 voor de Senaat zo'n 800.000. Het land stond op zijn kop. De nieuwe Messias was geboren. Alles zou veranderen : iedereen zou er beter van worden als Vlaanderen het voor het zeggen zou hebben beter nog : waarom niet meteen splitsen ?, dan waren we van die geldverslindende Walen tenminste af. "Den Bart" zou het allemaal wel doen : schoon schip maken met al die andere "valse politici", die de stekker uitgetrokken hadden, die geen vijf minuten politieke moed konden opbrengen, die ons mooie Vlaanderen aan de allochtonen verkocht hadden. De vreugde kon niet op. Leve Vlaanderen !

De traditionele partijen hadden het inderdaad verkorven. Zij hadden geen knuffelbeer en dat was uiteraard nefast.

De CD&V haalde stelde wel een misbaksel van een mediafiguur als wit konijn voor maar die kon bijlange niet tippen aan de populariteit van "den Bart". De christelijke familie deed het met Marianne Thijs, die mede door haar ziekte eigenlijk een grijze muis was tegenover de koning van Bourgondië. Ze spartelde wel als een duivel in een wijwatervat tijdens de debatten om toch nog de egotrip van Leterme, die nu zelfs geen seconde politieke moed meer betoonde om de strijd rechtstreeks aan te gaan, enigszins te verantwoorden.

De OpenVLD, die de oorzaak was van de nieuwe verkiezingen moest met een dandy de debatten aangaan, maar meer dan een dandy was het eigenlijk niet. Iemand, die als nieuweling in een profpeloton moet rijden, bakt er uiteraard niet veel van, temeer omdat hij door zijn oudere ploegmaten eigenlijk al in de vernieling was gereden nog voor de koers begon. Een andere gewezen mediakieken had hem geadviseerd om er de stekker uit te trekken om zich nadien als Vlaamse partij te profileren om Vlaanderen te redden van die Franstaligen : mispoes.

De SP.a had al de vorige keer ferme klappen gekregen en wilde het nu proberen met een charme-offensief : ze dachten opnieuw het lauw water uitgevonden te hebben en katapulteerden een flauw afkooksel van hun vroegere Sinterklaas van Limburg naar het hol van de leeuw : Antwerpen. Een vrouw zou de rode politiek verzachten, maar ze kon verbaal nooit op tegen haar opponenten bij de verkiezingen : de tijdslimieten zijn nu eenmaal de tijdslimieten in de media en de kunst is om zoveel mogelijk woorden te placeren binnen die limiet en dat was haar niet direct gegeven. Ze maakte dan nog de blunder om ruzie te maken met een van haar populairste poulains en de match was eigenlijk al verloren, nog voor het "spel" moest beginnen. Insiders dichten haar een groot knuffelgehalte toe, maar ondertussen is er een stuk van haar kleiner geworden partij afgesplitst en heeft de rode moederkloek de handdoek in de ring gegooid.

Het Belang van Vlaanderen kreeg nooit de kans om een knuffelbeer in een populair programma te deponeren, want met het cordon was dat niet mogelijk. Erger nog : hun enige knuffeldier maakten ze vakkundig af en verdeelden zo hun eigen partij in twee kampen. De aaibaarheidsfactor van hun Antwerpse voorman deed hen de das om : de tijd van roepen en tieren was voorbij tijdens de laatste verkiezingscampagne : geen deftige maatpakken, maar met open hemd de frituur binnen. Dat laatste hadden ze daar blijkbaar over het hoofd gezien.

En dan rest nog de eenmanspartij van Oostende : daar hebben ze zelfs hun knuffelbeer doodgeknuffeld. Dé Jean-Marie, die na de vorige verkiezingen nog nonchalant pinten stond te pakken met zijn aanhang om de bescheiden overwinning te vieren werd door de roddelpers vakkundig afgemaakt. Als je je populariteit wil opbouwen ten koste van vermeende schandalen van anderen mag je uiteraard niet schrikken als het vuurpeloton plots een zwaai van 180° maakt. Als een wit konijn dan nog eens op vakantie vertrekt vlak voor de kiesgang, dan weet je het wel zeker waarom dat peloton niet meer in de door jouw gekozen richting schiet ?

Groen! moest zich herbronnen en deed dat op een manier waarvan iedereen dacht dat het nefast zou aflopen, maar toch kon deze partij zich handhaven. De ietwat onwennige nieuwe man aan de top kreeg zowaar krediet van de kiezer en toen hij met zijn aftandse rammelbak naar de Koning pufte bleek dat zelfs in de smaak te vallen bij het grote publiek. Wouter begint zich steeds beter in zijn vel te voelen na die media-boost en hij begint zelfs stilaan bourgondische allures aan te nemen.

Alle gekheid op een stokje : België functioneert niet meer en is dat de schuld van de bevolking ? Neen, want het volk schreeuwt om een serieuze regering. Wiens schuld is het dan wel ? De schuld van de politici, die zich de laatste jaren steeds meer ontpopt hebben tot volwaardige demagogen. We zijn regelrecht in Italiaanse toestanden beland. Om de volgende verkiezingen naar eigen hand te kunnen zetten hebben de regeerders telkens de wetten aangepast : een kieskringetje hier, een cordonneke daar, een kiesdrempelke hier, een domiciliëringske daar : ze zijn allemaal in hetzelfde bedje ziek. Ze hebben de puzzel in steeds kleinere stukjes gemaakt en iedereen, die graag puzzelt weet dat hoe kleiner de stukjes, hoe moeilijker het is om de puzzel in mekaar te passen.

Hoe lang de bevolking al die poespas nog zal verdragen : dat is de cruciale vraag. Als je het mij vraagt : nog vrij lang. De bevolking krijgt brood en spelen, alhoewel het brood steeds kleiner wordt, maar niet getreurd : we zijn een volk van Bourgondiërs en als de champagne te duur wordt, dan drinken we cava : geen probleem. En gaan we op straat komen voor de grote revolutie ? Maar neen, we gaan een beetje meehuilen met de wolven in het bos, we gaan ons een beetje volgieten met goedkope wijn van de Aldi tijdens een barbecue om dan een poging te ondernemen om lallend de oneliners van onze knuffelbeer te citeren : splitsen, zoals we doen met onze gezinnen, de bekende hoek van onze samenleving. Een volk krijgt de leiders die het verdient : een politicus met een pint in de ene hand en een pak friet in de andere en voor de rest : we zien wel wat er van komt, al duurt het nog jaren en ondertussen moeten we het been stijf houden. Ik heb nog nooit een renner met een stijf been de ronde van Frankrijk weten winnen ...

En waar houdt de doorsnee-Vlaming zich ondertussen mee bezig ? Met een beetje knip- en plakwerk om de websites van de kranten in de rubriek "reageren" te voeden : laat je eens goed gaan : verkondig eens je mening en vooral : vergeet niet een andere een flinke veeg uit de pan te geven. Hoe vaak ik al gelezen heb dat het Vlaamse volk gekozen heeft voor een NV-A-meerderheid weet ik ondertussen al niet meer, maar het enige wat ik daaruit kan besluiten is dat het Vlaamse volk niet kan tellen. 27,8 % is volgens mijn kennis van de wiskunde 2,8 % meer dan een vierde en bijlange nog niet de helft. Maar wat maakt het uit ? Politici kunnen ook niet tellen. Ze goochelen met cijfers en verstaan de kunst om een blad met eenvoudige sommetjes altijd anders op te tellen. Als een Vlaamse minister van Financiën en Begroting vooraan in het parlement zijn rekenmachientje nog eerst even moet bovenhalen om een rekenblunder, die hij maakte nog even vlug uit te rekenen, dan weet je genoeg.

Het zijn niet altijd de meest verlichte geesten van de maatschappij, die zich in de politiek" smijten", maar de 'puppets on a string', zelfs redelijk gediplomeerden, die wegens "te zwak" hun diploma elders moeilijk konden verzilveren : de poppenkastspelers zie je niet : alleen de poppenkast. En zelfs op die poppenkast komt er op de duur sleet : je kunt niet blijven kijken naar Tijl Uilenspiegel en Lamme Goedzak : na een tijd begin je de avonturen te kennen en dan is het leuke ervan af.

Nieuwe regels internetaankopen

2011-07-18T02:26:00.001-07:00

Wie nu iets koopt via internet, heeft zeven dagen bedenktijd. Als het aan Brussel ligt worden dat twee weken.

Lekker kopen via internet of een postordergids. Het gaat allemaal zo makkelijk – soms een beetje té. Daarom heeft het Europees Parlement maatregelen aangenomen om ons beter te beschermen bij het doen van aankopen ‘op afstand’. In het najaar gaan ze in.

Zo krijgen we standaard een bedenktijd van 14 dagen, nu is dat een week. Binnen die tijd mogen we ontvangen spullen zonder opgaaf van redenen terugsturen. En dat moet de leverancier ook netjes duidelijk maken, anders wordt die 14 dagen automatisch een vol jaar. Ook belangrijk: de bedenktijd gaat in op het moment van levering van de spullen, niet bij het bestellen ervan.

Deze bedenktijd geldt óók als je bijvoorbeeld via eBay of Marktplaats iets koopt – als de verkoper een professionele partij is. En bij verkoop aan de deur, bij busreisjes met demonstraties en bij bijeenkomsten (zoals een Tupperwareparty).

Als u een aankoop terugstuurt, heeft de verkoper twee weken om het geld terug te storten. Hij moet ook de verzendkosten betalen, tenzij vooraf duidelijk is aangegeven dat die kosten voor de klant zijn. Een brief opstellen over uw afgeblazen aankoop hoeft ook al niet meer: er komt een Europees standaardformulier om de leverancier mee te informeren.

Een andere maatregel is dat ze voor betalen met een creditcard niet meer aan kosten mogen vragen dan wat de creditcardmaatschappij de leverancier in rekening brengt. Bovendien moet bij aanbiedingen via internet de totaalprijs vermeld worden, dus geen verborgen kosten die stiekem meegenomen worden.

Het vooraf aanvinken van aanvullende producten (denk aan de reisverzekering bij een vakantieboeking) is straks verboden. Tot slot komt er een verbod op het ogenschijnlijk gratis aanbieden van zaken die dan opeens toch geld blijken te kosten.

Al met al een hele lijst van maatregelen met de bedoeling om de consument te beschermen tegen verleidingen, verlokkingen en ongewenste aankopen op afstand.