Οι γεύσεις του...Harpa

Ο ακανές των Σερρών: Το γλυκό-σύμβολο μιας πόλης που αντιστέκεται στον χρόνο

2026-11-04T10:50:04.540+02:00

Στην καρδιά των Σερρών, στην ιστορική Πλατεία Ελευθερίας, το κατάστημα που συνδέθηκε όσο κανένα άλλο με την ιστορία του ακανέ συνεχίζει να υποδέχεται επισκέπτες από κάθε γωνιά της χώρας.

Υπάρχουν προϊόντα που ξεπερνούν τα όρια μιας απλής γαστρονομικής δημιουργίας και μετατρέπονται σε αναπόσπαστο κομμάτι της ταυτότητας ενός τόπου. Για τις Σέρρες, ο ακανές αποτελεί ακριβώς αυτό: ένα γλυκό που εδώ και περισσότερο από έναν αιώνα συνοδεύει τις μνήμες, τις γιορτές και την καθημερινότητα των κατοίκων, αποτελώντας παράλληλα έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους γαστρονομικούς πρεσβευτές της πόλης σε ολόκληρη την Ελλάδα. Στην καρδιά των Σερρών, στην ιστορική Πλατεία Ελευθερίας, το κατάστημα που συνδέθηκε όσο κανένα άλλο με την ιστορία του ακανέ συνεχίζει να υποδέχεται επισκέπτες από κάθε γωνιά της χώρας. Οι παλιές φωτογραφίες στους τοίχους, τα βραβεία και οι διακρίσεις που μαρτυρούν μια μακρά πορεία επιτυχίας, αλλά και η γνώριμη μυρωδιά του φρεσκοπαρασκευασμένου γλυκού δημιουργούν μια ατμόσφαιρα που μεταφέρει τον επισκέπτη σε άλλες εποχές.

Η ιστορία που ξεκίνησε το 1920 : Η ιστορία του ακανέ στις Σέρρες ξεκινά το 1920, σε μια δύσκολη περίοδο για τη χώρα και την τοπική κοινωνία. Ο Αριστείδης Ρούμπος, άνθρωπος εργατικός και με επιχειρηματικό δαιμόνιο, μαθαίνει την τέχνη της παρασκευής του γλυκού δίπλα σε Τούρκους τεχνίτες που γνώριζαν καλά τα μυστικά της ανατολίτικης ζαχαροπλαστικής. Με περιορισμένα οικονομικά μέσα αλλά με περίσσιο πείσμα, αποφασίζει να δημιουργήσει το δικό του εργαστήριο. Τα πρώτα χρόνια ήταν ιδιαίτερα δύσκολα. Ο ίδιος περιφερόταν στις γειτονιές, στις πλατείες και στον σιδηροδρομικό σταθμό των Σερρών, προσπαθώντας να διαθέσει το προϊόν του στους κατοίκους και τους επισκέπτες της πόλης. Κανείς τότε δεν μπορούσε να φανταστεί ότι το μικρό αυτό εγχείρημα θα εξελισσόταν σε ένα από τα σημαντικότερα γαστρονομικά σήματα κατατεθέντα της Μακεδονίας.

Η προέλευση του ονόματος : Η ονομασία του γλυκού έχει βαθιές ρίζες στην ανατολική παράδοση. Σύμφωνα με την επικρατέστερη εκδοχή, προέρχεται από τη λέξη «χακάν», που σημαίνει πρίγκιπας ή ηγεμόνας. Ο «χακανές» θεωρούνταν ένα εκλεκτό γλύκισμα που προοριζόταν για τους ευγενείς και τα ανώτερα κοινωνικά στρώματα. Στις Σέρρες, ωστόσο, το γλυκό αυτό απέκτησε μια διαφορετική διάσταση. Έγινε προσιτό σε όλους και συνδέθηκε με την καθημερινή ζωή των ανθρώπων, χωρίς ποτέ να χάσει τον ιδιαίτερο και ξεχωριστό χαρακτήρα του.

Η συνταγή που παραμένει αναλλοίωτη : Ένα από τα μεγαλύτερα μυστικά της επιτυχίας του ακανέ είναι η προσήλωση στην παράδοση. Παρότι οι εποχές άλλαξαν και η τεχνολογία εισήλθε σε κάθε πτυχή της παραγωγής τροφίμων, η βασική συνταγή του ακανέ παραμένει σχεδόν αμετάβλητη εδώ και έναν αιώνα. Τα αγνά υλικά, η προσεκτική επεξεργασία και η ιδιαίτερη τεχνική παρασκευής δημιουργούν τη χαρακτηριστική υφή και τη μοναδική γεύση που τον έχουν καθιερώσει στη συνείδηση των καταναλωτών. Το κεχριμπαρένιο χρώμα, το καβουρδισμένο φουντούκι και το διακριτικό άρωμα βουτύρου συνθέτουν ένα αποτέλεσμα που δύσκολα συγχέεται με οποιοδήποτε άλλο γλύκισμα. Τα τελευταία χρόνια, πέρα από την κλασική εκδοχή, έχουν παρουσιαστεί και νέες παραλλαγές, όπως ο ακανές με σοκολάτα ή με επιπλέον φουντούκι, διατηρώντας όμως πάντα τον αυθεντικό χαρακτήρα του προϊόντος.

Οι διακρίσεις που έκαναν γνωστές τις Σέρρες : Η πορεία αναγνώρισης του ακανέ δεν άργησε να έρθει. Από το 1931 συμμετέχει στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, όπου αποσπά διαρκώς βραβεία, χρυσά μετάλλια και τιμητικές διακρίσεις. Οι επιτυχίες αυτές συνέβαλαν καθοριστικά στην προβολή τόσο του ίδιου του προϊόντος όσο και της πόλης των Σερρών, η οποία άρχισε να ταυτίζεται ολοένα και περισσότερο με το ξεχωριστό αυτό γλύκισμα. Για δεκαετίες, χιλιάδες επισκέπτες έφευγαν από τις Σέρρες έχοντας στις αποσκευές τους ένα κουτί ακανέ, μεταφέροντας τη φήμη του σε κάθε γωνιά της Ελλάδας.

Ένα κομμάτι της σερραϊκής ταυτότητας : Σήμερα, ο ακανές δεν αποτελεί απλώς ένα παραδοσιακό γλυκό. Είναι μέρος της πολιτιστικής και γαστρονομικής κληρονομιάς των Σερρών. Είναι μια γεύση που συνδέεται με παιδικές αναμνήσεις, οικογενειακές στιγμές και επιστροφές στον τόπο καταγωγής. Σε μια εποχή όπου πολλά παραδοσιακά προϊόντα χάνονται μέσα στη μαζική παραγωγή και την τυποποίηση, ο ακανές εξακολουθεί να εκπροσωπεί την αξία της αυθεντικότητας και της συνέπειας στην ποιότητα. Ίσως γι' αυτό παραμένει ζωντανός μετά από περισσότερα από εκατό χρόνια. Γιατί πίσω από κάθε κομμάτι ακανέ κρύβεται μια ιστορία ανθρώπων, μόχθου, παράδοσης και αγάπης για έναν τόπο που συνεχίζει να κρατά αναλλοίωτες τις γεύσεις και τις μνήμες του.

Ο ακανές των Σερρών δεν είναι απλώς ένα γλυκό. Είναι μια γευστική υπογραφή της πόλης και ένα κομμάτι της ιστορίας της που συνεχίζει να γράφεται μέχρι σήμερα.

Tips : Το κατάστημα βρίσκεται στο κέντρο της πόλης στην οδό Εθνικής Αντιστάσεως 3, Σέρρες, τηλ: 2321023312

Πηγή : https://www.serresparatiritis.gr

Το Ζαχαροπλαστείο Τσαγκάρης, στην Ύδρα, φτιάχνει ξακουστά αμυγδαλωτά από το 1930

2026-10-30T17:09:16.061+02:00

Φτάσαμε στην ιστορική Ύδρα του Μιαούλη και του Κουντουριώτη , το κοσμοπολιτικό νησί του Αργοσαρωνικού που αγάπησαν ο Λέοναρντ Κοέν, οι Ρολλιγκ Στόουνς , ο Έρικ Κλάπτον , ο Τζων Λένον , η Μαρία Κάλλας , ο Αριστοτέλης Ωνάσης , η Τζάκι Κέννεντι , η Σοφία Λόρεν και ο Πίτερ Ουστίνωφ . Στα τέλη της δεκαετίας του ΄50 όταν γυριζόταν στην Ύδρα η ταινία «Το παιδί και το δελφίνι», η σπουδαία και κοσμογυρισμένη Σοφία Λόρεν ενθουσιάστηκε με πολλά, αλλά τα αμυγδαλωτά, λένε, ότι της έμειναν αξέχαστα. Εκείνα τα υπέροχα αμυγδαλωτά του φημισμένου Ζαχαροπλαστείου Τσαγκάρης. Η ιστορία της επιχείρησης ξεκινά το 1930 από τον προπάππου της οικογένειας που ήρθε από απ’ την Αμερική και άνοιξε το πρώτο καφενείο στο νησί , σερβίρανε τότε τσίπουρο με χταπόδι και για γλυκό βγάζαν πουτίγκα που την έφερε ο παππούς μου απ’ την Αμερική και αμυγδαλωτά. Η γιαγιά Άννα ξεκίνησε το ’30 να φτιάχνει τα πρώτα αμυγδαλωτά, την εποχή εκείνη τα ονόμαζαν ζαχαρο-μπακλαβά γιατί είχαν το σχήμα του μπακλαβά και στο τέλος τα περιχύναν με άφθονη άχνη.

Στα ηνία του ζαχαροπλαστείου βρίσκεται σήμερα ο Δημήτρης Τσαγκάρης η τέταρτη γενιά , διατηρώντας αναλλοίωτη στον χρόνο τη συνταγή της οικογένειας ,μια συνταγή που εκτός από τα μυστικά της βασίζεται στην αγάπη, στο μεράκι, στις άριστες πρώτες ύλες. Το φοβερό αχλαδάκι , αλλά και το παγωτό με γεύση αμυγδαλωτού είναι γεύσεις διαχρονικές που η καθεμιά από μόνη της αποτελεί ένα ξεχωριστό κεφάλαιο στο βιβλίο της γαστρονομίας της Ύδρας. Θα ήθελα να σταθώ στο ιδιαίτερο παγωτό-αμυγδαλωτό που παρασκευάζει ο Δημήτρης Τσαγκάρης με αγνά υλικά και χωρίς καμία προσθήκη συντηρητικών. Το ολοκληρώνει στην αντίκα παγωτομηχανή του παππού , που λειτουργεί ακόμη και η οποία του δίνει μια ξεχωριστή γεύση γιατί δεν το αφήνει να κρυσταλλώσει. Θα βρείτε και άλλες γεύσεις όπως τριαντάφυλλο , ρόδι, φιστίκι, σοκολάτα και παρφέ.

Info : Τα αμυγδαλωτά φτιάχνονται με τέσσερα βασικά υλικά , αμύγδαλα, σιμιγδάλι, ζάχαρη και ανθόνερο , Ζαχαροπλαστείο Τσαγκάρης βρίσκεται στην οδό Οικονόμου, Ύδρα, τηλέφωνο επικοινωνίας & παραγγελιών: 2298052314.

Ο Στέλιος Τριλυράκης (Ντουνιάς) σιγομαγειρεύει τα φαγητά του σε πήλινα τσουκάλια και αυτοσχέδιες εστίες στην Δρακώνα των Χανίων

2026-10-29T15:51:35.098+02:00

Αυτός είναι ο θρυλικός Ντουνιάς κατά κόσμον Στέλιος Τριλυράκης, ένας καλοσυνάτος Κρητίκαρος και έμπειρος σεφ που εργαζόταν πολλά χρόνια σε εστιατόριο των Χανίων . Μια μέρα λοιπόν ο Στέλιος πήρε την μεγάλη απόφαση να επιστρέψει στον τόπο καταγωγής του την Δρακώνα των Κεραμειών και να αναλάβει την παραδοσιακή ταβέρνα των γονιών του. Το όνειρό του ήταν να δημιουργήσει έναν χώρο όπου οι επισκέπτες θα μπορούσαν να βιώσουν την αληθινή γεύση της Κρήτης, εμπνευσμένη από τις σπιτικές συνταγές της οικογένειας του. Τα κατάφερε περίφημα, δημιούργησε μια φάρμα όπου εκτρέφει τα ζώα του, φυτεύει το μποστάνι του χωρίς λιπάσματα και μαζεύει τις ελιές του για να φταίξει το λάδι της χρονιάς .

Ο Στέλιος όμως πέτυχε να σώσει από τον αφανισμό ένα σπάνιο ζώο του νησιού το Κρητικό γιδομούσκαρο , που στέκονταν στο πλευρό των Κρητικών εδώ και χιλιάδες χρόνια. Μπορείτε μάλιστα να τα δείτε σε τοιχογραφίες στο Παλάτι της Κνωσού, όπου απεικονίζεται το τότε διάσημο άθλημα των ταυροκαθαψίων. Στη ταβέρνα του Ντουνιά δεν γεύεστε μόνο αυθεντικές κρητικές γεύσεις, αλλά βιώνετε έναν τρόπο ζωής που σέβεται την παράδοση και τη φύση. Σιγομαγειρεύει σε πηλοτσίκαλα (πήλινα σκεύη) και αυτοσχέδιες εστίες αποκλειστικά πάνω σε φωτιά από ξύλα. Τα πιάτα που θα γευτείτε στον Στέλιο Τριλυράκη είναι μαγειρεμένα από τον ίδιο και την γυναίκα του την Ευμορφίλη , μεταξύ αυτών είναι και το ξεχασμένο όσπριο της Κρήτης το μαναρόλι, το μελωμένο γιαχνί με Χανιώτικα κάστανα και πατάτες, το παραδοσιακό τσιγαριαστό κατσίκι και οι γλυκιές του μελιτζάνες με χόνδρο. Χάρηκα πολύ που βρεθήκαμε ξανά αυτή τη φορά στο φεστιβάλ του Γαστρονόμου στην Αθήνα και μαγείρεψε για τον κόσμο , χόντρο (σπασμένο σιτάρι) με μελιτζάνες και κάστανα με πατάτες γιαχνί. Εις το επανιδείν αγαπητέ μου Στέλιο!!!

Το «Ουζερί του Λάκη» πρωταγωνιστεί στη σκηνή της αθηναϊκής θαλασσοφαγίας!!!

2026-10-27T16:15:28.141+02:00

Το αυθεντικό και ανεπιτήδευτο «Ουζερί του Λάκη» βρίσκεται στον πεζόδρομο της Ελπίδος στα μετόπισθεν της πλατείας Βικτωρίας . Για περισσότερα από 40 χρόνια κρατά σταθερή πορεία με μοναδικό οδηγό την άριστη πρώτη ύλη και μια κουζίνα που ξέρει πότε να επεμβαίνει και πότε απλώς να κάνει ένα βήμα πίσω. Το τιμόνι της επιχείρησης έχει αναλάβει ο γιος του Λάκη ο Γιώργος Λάμπρου ενώ στη κουζίνα βρίσκεται η σύζυγός του Άννα Πασσά που μαγειρεύει ακούραστα, μεγάλα, αλλά και ταπεινά ψαράκια, με εγγυημένη τη φρεσκάδα και το ιώδιο της θάλασσας , ενώ ξεχωρίζει το αέρινο τηγάνι και το μαστορικό της ψήσιμο στη σχάρα . Τα περισσότερα θαλασσινά ο Γιώργος τα προμηθεύεται από την Κύμη της Εύβοιας και την Σκύρο , σαλάχι, γαλέο, καλαμάρια , καραβίδες και μόνο σαρδέλα ευβοϊκού , όπως με τονίζει γιατί είναι η νοστιμότερη της Ελλάδας καλύτερη ακόμη και από αυτήν της σαρδελομάνας Καβάλας .

Το Ουζερί του Λάκη όταν δεν υπάρχει φρέσκο ψάρι μένει κλειστό, η Άννα και ο Γιώργος δεν κάνουν ποτέ συμβιβασμούς, το κατεψυγμένο ψάρι εδώ θεωρείτε απαγορευμένο. Οι γαστρονομικές συγκινήσεις αρχίζουν με τα ορεκτικά, καπνιστό σκουμπρί, τσίρο (που τον βρίσκω σπάνια) μελιτζανοσαλάτα με καπνιστή μελιτζάνα και γιαούρτι , ευρηματική ρεγγοσαλάτα , έναν μεζέ που εκτιμούν ιδιαίτερα οι λάτρεις των αποσταγμάτων και φυσικά την δροσερή πράσινη σαλάτα του Λάκη που είναι το φετίχ του ουζερί , με μπόλικη ρόκα, καραμελωμένο σύκο, φύλλο κανταΐφι, σορμπέ λεμόνι, φιστίκι Αιγίνης και ανθότυρο. Ακολουθούν ακαταμάχητες θαλασσινές γεύσεις όλες φρεσκαδούρα, το σπουδαίο καρπάτσιο χταποδιού μας κέρδισε με την στακάτη σάρκα και τις γοητευτικές εντάσεις του , το θράψαλο ήταν μαστορικά ψημένο γεμιστό με φέτα και ντομάτα, το σαλάχι σπουδαίο μέσα στην απλότητα του, η σαρδέλα καλοψημένη ξεχώριζε για την φίνα λιπαρότητα της , τα μπαρμπουνάκια με την αλαβάστρινη σάρκα τους ήταν μια γευστική καλλιτεχνία!!!

Ιδιαίτερο κεφάλαιο της κουζίνας αποτελούν τα αχνιστά και τα μαγειρευτά. Θα ήταν παράλειψη να μην αναφερθώ στην πλούσια και ενημερωμένη κάβα, η οποία διαθέτει περισσότερες από 260 ετικέτες τσίπουρου και ούζου από όλες τις περιοχές της χώρας . Αυτή η μεγάλη προσπάθεια ξεκίνησε από το πάθος του Γιώργου Λάμπρου για τα αποστάγματα , πάρα τα προβλήματα που αντιμετώπισε κατά καιρούς με την αποστολή των προϊόντων από μάκρυνες περιοχές της χώρας, κατάφερε να τα ξεπεράσει και δικαίως υπερηφανεύεται γι’ αυτήν την καταπληκτική συλλογή που έφτιαξε. Είναι η δεύτερη φορά που έρχομαι στον Λάκη και φεύγω με τις καλύτερες εντυπώσεις.

Info : Ελπίδος 16, Πλατεία Βικτωρίας , τηλ: 21 0821 3776.

Η γιορτή των γεύσεων στο φεστιβάλ του Γαστρονόμου !!!

2026-10-26T16:29:57.663+02:00

Δυο χιλιάδες επισκέφθηκαν φέτος τη Μεγάλη Γιορτή του «Γαστρονόμου» που πραγματοποιήθηκε στις 10 και 11 Οκτωβρίου στην αυλή της Πειραιώς 260. Συμμετείχαν 20 εστιατόρια και ταβέρνες από όλη την Ελλάδα που μαγείρεψαν τις γεύσεις του τόπου τους, καταξιωμένοι σεφ παρέδωσαν μαθήματα ελληνικής κουζίνας, ενώ στις εσωτερικές αίθουσες οι ειδικοί του Γαστρονόμου μας μύησαν στα μυστικά του κρασιού, του ελαιολάδου, των τυριών και του μελιού.

Στις υπαίθριες κουζίνες οι φωτιές άναψαν από νωρίς και δεν έσβησαν όλη μέρα, μαγειρέματα και ψησίματα από την ομάδα των «Nomade et Sauvage» και των παραδοσιακών κατσαρολάδων. Καθοριστική στην επιτυχία του Φεστιβάλ υπήρξε η κουζίνα του «Δειπνοσοφιστηρίου» με επικεφαλής τον Δημήτρη Σκαρμούτσο. Σε αυτό το διήμερο 2.000 επισκέπτες πέρασαν την πύλη του φεστιβάλ , πραγματοποιήθηκαν 16 παράλληλες εκδηλώσεις , συμμετείχαν 30 μάγειρες μερικοί από αυτούς βραβευμένοι με αστέρι Michelin, ενώ γευτήκαμε εβδομήντα πέντε διαφορετικά φαγητά. Αυτά ήταν τα στατιστικά της «Μεγάλης Γιορτής» του Γαστρονόμου.

Στη συνέχεια θα ασχοληθώ και θα παρουσιάσω τα πιάτα που ξεχώρισα και οι γεύσεις που με συγκίνησαν περισσότερο : ***** Ξεκινήσαμε με τα αυθεντικά και μυρωδάτα Σμυρναίικα σουτζουκάκια που μας έφτιαξε η Νένα Ισμυρνόγλου την πρώτη μέρα του φεστιβάλ, μοιράστηκε μαζί μας τα μυστικά της , ενώ μάθαμε ποια είναι τα σωστά μπαχαρικά που δίνουν τον αυθεντικό σμυρναίικο χαρακτήρα στο κοσμαγάπητο φαγητό. Την Νένα την βρίσκουμε τα τελευταία χρόνια στο εστιατόριο “Ella Greek Cooking” στο Σύνταγμα. ***** Ο γιορτινός μουσακάς με λάχανο, του Αστέριου Κουστούδη (chef της Μεγάλης Βρετανίας, αστέρι Michelin) μας συγκίνησε, πήρε μια γιορτινή συνταγή της αστικής αθηναϊκής κουζίνας και την ανανέωσε δυναμικά με μια σύγχρονη ματιά. Νιώσαμε απερίγραπτη μαγειρική ζεστασιά, θα το θυμάμαι για καιρό αυτό το πιάτο, ζήτησα από τον σεφ να μου δώσει την συνταγή και μου απάντησε ευγενικά πως θα πρέπει πρώτα να δημοσιευτεί στο περιοδικό του Γαστρονόμου ***** Ο Αντώνης Κωσταράς με την κόρη του Αναστασία από το διάσημο ουζερί «Αντώνης», που βρίσκεται στους Ταξιάρχες της Μυτιλήνης, μας έφτιαξαν κρασάτο χταπόδι και παραδοσιακά σουγάνια που είναι τα γεμιστά κρεμμύδια της Λέσβου ***** Ο Γιώργος Χρυσανίδης σεφ-πατρόν του εστιατορίου «Μετόχι» που βρίσκεται στο Αετοχώρι της Αλεξανδρούπολης (μοναδική συμμετοχή από την Ανατολική Μακεδονία και Θράκη) μας έφτιαξε την εορταστική λαχανιά με μπάμπο και μια εκπληκτική γλυκιά πίτα με κολοκύθα. *****

***** Η Ιλιάνα Κοντοσώρου από το εστιατόριο «Κοντοσώρος» στο Ξινό Νερό Φλώρινας, μας τράταρε λαχανόρυζο με λουκάνικο, λάχανο τουρσί και πιτάκια με σπιτικό φύλλο, φέτα και πάπρικα Φλωρίνης. ***** Ο θρυλικός Ντουνιάς κατά κόσμον Στέλιος Τριλυράκης , είναι ένας καλοσυνάτος Κρητίκαρος και έμπειρος σεφ που εργάζεται όλα αυτά τα χρόνια στο νησί του. Ο Στέλιος λοιπόν δημιούργησε στην Δρακώνα των Κεραμειών μια φάρμα όπου εκτρέφει τα ζώα του, φυτεύει το μποστάνι του χωρίς λιπάσματα και μαζεύει τις ελιές του για να φτιάξει το λάδι της χρονιάς . Στην ταβέρνα του μαγειρεύει μαστορικά στα «πηλοτσίκαλα» , ενώ τα κρεατικά ψήνονται για πολλές ώρες στον ξυλόφουρνο και βγαίνουν λουκούμια!!! Στο φεστιβάλ μας έφτιαξε δυο πιάτα αλησμόνητα, χόντρο (σπασμένο σιτάρι) με μελιτζάνες και κάστανα με πατάτες γιαχνί ***** Ένα από τα highlight ήταν αδιαμφισβήτητα η γουρουνοπούλα, την οποία επιμελήθηκε ο Σπύρος Φέστας, με τη γνώση και την εμπειρία που κληρονόμησε από την οικογένειά του. Σήμα κατατεθέν της Μεσσηνίας, η γουρουνοπούλα είχε μια απίθανη τραγανή πέτσα και ένα ζουμερό ψαχνό, ενώ η σειρά της αναμονής για να σερβιριστείς μ’ αυτόν τον υπέροχο μεζέ ξεπερνούσε τα είκοσι μέτρα. ***** Την Κυριακή το μεσημέρι ο Στέλιος Παρλιάρος μας έφτιαξε ένα εξαίσιο γλυκό που ακόμη η γεύση του είναι στο στόμα μου. Πήρε Κρητικό ντάκο αντί για μπισκότο, έφτιαξε μια βελούδινη κρέμα τυριού με σπιτική ξινόκρεμα και στο τέλος πρόσθεσε μέλι και κανέλα , αυτό ήταν το cheesecake αλλά ελληνικά του Εθνικού μας pastry chef . *****

***** Οι περιπλανώμενοι μάγειρες «Nomade et Sauvage» (μου άρεσε τρομερά η δουλειά τους) είχαν καταλάβει και τις δύο μέρες ένα μεγάλο τμήμα της Αυλής. Ιδιαίτερα δημοφιλείς, εξυπηρετούσαν μια ουρά που δεν τελείωνε ποτέ !!! Ψήνανε λουκάνικα στο μαντέμι, χοιρινό στον ταβά με πετιμέζι και σταφύλια, ετοίμαζαν μακαρούνες με κιμά, ξινόχοντρο με χόρτα και φασολάδα στον ταβά, το ένα πιο νόστιμο από το άλλο. ***** Η αυλαία των μαθημάτων μαγειρικής ολοκληρώθηκε με τον αγαπημένο μου σεφ Λευτέρη Λαζάρου που μας μαγείρεψε το εμβληματικότερο ελληνικό φαγητό, δίνοντας έμφαση στην παράδοση και στις εκλεκτές πρώτες ύλες, φασολάδα λεμονάτη με λακέρδα. Εντύπωση μου έκανε η συνταγή που μας έδωσε σχετικά με την παρασκευή της λακέρδας και το πόσο γρήγορα παρασκευάζεται, την οποία και σας μεταφέρω. Παίρνουμε το φιλέτο του ψαριού και το τοποθετούμε σε ένα ταψί, ρίχνουμε από πάνω αλάτι και ζάχαρη σε ποσοστό 70-30, ψιλοκομμένο άνηθο, ξύσμα λεμονιού και ροζ πιπέρι. Τα αφήνουμε για τρεις ώρες να ζυμωθούν, μετά πλένουμε το φιλέτο και το ταμπονάρουμε καλά. Έτοιμη η λακέρδα για να την απολαύσετε . ***** Η μεγάλη γιορτή του Γαστρονόμου έκλεισε με το τραπέζι των μεγάλων σεφ, τριγυρνώντας στην μεγάλη αίθουσα πήραμε στο χέρι μας πολλά νοστιμότατα πιατάκια που έφτιαξαν 20 μεγάλοι σεφ της Αθηναϊκής γαστρονομικής σκηνής. Ο Έκτορας Μποτρίνι μας έφτιαξε ξιφία με Κερκυραϊκή νεραντζοσαλάτα ,ο Αστέριος Κουστούδης της Μεγάλης Βρετανίας πατάτες γιαχνί με καλαμάρι, ο Χριστόφορος Πέσκιας γίδα με χυλοπίτες σε λευκή σάλτσα, ο Σωτήρης Ευαγγέλου λεβαντίνικα μπουρεκάκια μελιτζάνας με μοσχάρι , ο Αλέξανδρος Τσιοτίνης κόκορα παστιτσάδα σε χειροποίητο ζυμαρικό, ο Luca Piscazzi μαγιάτικο μισοψημένο με πουρέ μπροκολίνας και σάλτσα καρμπονάρας . Σταματάω εδώ την απαρίθμηση για να μην σας κουράσω, και προχωρώ στον γλυκό επίλογο που γράφτηκε δια χειρός Στέλιου Παρλιάρου, με τα εξαίσια γλυκά του, που ήταν γαλατόπιτα, κυδωνόπιτα, black forest σε ποτηράκια, χαλβά σιμιγδαλένιο και cheesecake με μαρμελάδα σμέουρο. Μέσα σε αυτή την αποθέωση των γεύσεων και των ευρηματικών συνδυασμών, αλλά και των πρώτων υλών από όλη την Ελλάδα δεν μείναμε απλώς ευχαριστημένοι, αλλά ευχηθήκαμε τέτοιες πρωτοβουλίες να ενισχύονται και να οργανώνονται με φαντασία κάθε χρονιά.

Για μεζεδάκια στην «Σπηλιά του Νικόλα» στο Ακρωτήρι της Σαντορίνης εκεί που σκάει το κύμα!!!

2026-09-30T10:55:18.502+03:00

Μετά την επίσκεψη μας στον προϊστορικό οικισμό του Ακρωτηρίου που καταστράφηκε από τη μεγάλη έκρηξη του ηφαιστείου το 16ο αιώνα π.Χ. και ανέδειξε η αρχαιολογική σκαπάνη του καθηγητή Σπυρίδωνα Μαρινάτου , αποφασίσαμε να πάμε για ένα γρήγορο jour fix στην διάσημη «Σπηλιά του Νικόλα» . Την δεκαετία του ΄60 ήταν μια μικρή σπηλιά μέσα στον βράχο που λάξεψε με τα χέρια ο μπάρμπα- Νικόλας στα χρόνια της νιότης του και έφτιαξε ένα καταφύγιο για τον ίδιο και την βαρκούλα του. Ο αείμνηστος αρχαιολόγος Σπύρος Μαρινάτος, επικεφαλής του έργου της ανασκαφής του αρχαιολογικού χώρου Ακρωτηρίου, πρότεινε στον μπάρμπα Νικόλα τα χρόνια εκείνα να μετατρέψει το μικρό του καταφύγιο σε ταβερνάκι, για τους πεινασμένους εργάτες της ανασκαφής προσφέροντας νόστιμες παραδοσιακές λιχουδιές του νησιού.

Στο πλευρό του πάντα παρούσα η σύζυγος του κυρά Ευσταθία που με την μαγική της μαγειρική ξετρέλαινε τους κατοίκους του νησιού και τους πρώτους τουρίστες που άρχισαν να έρχονται. Ξεκίνησε να φτιάχνει στην αρχή τοπικά πιάτα του νησιού (ντοματοκεφτέδες, φάβα, σκορδομακάρονα ), μετά πρόσθεσε τα λαδερά ενώ τηγάνιζε ότι ψάρι έβγαζε το καλάθι του ψαρά. Με τα χρόνια, η σπηλιά γινόταν ολοένα και πιο γνωστή στους επισκέπτες του νησιού, καθώς μετά την επίσκεψη τους στον αρχαιολογικό χώρο κατέφευγαν στην παραλία να δοκιμάσουν τους ξακουστούς μεζέδες της κυρά Ευσταθίας και το πλούσιο αρωματικό κρασί του μπάρμπα Νικόλα. Ο κόσμος αγάπησε και ανέδειξε ως top φαγητό τον μουσακά με τις σαντορινιές λευκές μελιτζάνες. Στις αρχές της δεκαετίας του ΄80 η «Σπηλιά του Νικόλα» πέρασε στην κόρη τους Μαργαρίτα. Η αγάπη της για την παραδοσιακή κουζίνα και τα τοπικά προϊόντα, που καλλιεργούν η ίδια και ο σύζυγός της , της χάρισε ένα βραβείο Gourmet, ως η καλύτερη παραδοσιακή ταβέρνα για το 2007-2008 στη Σαντορίνη.

Info : Ακρωτήρι , Σαντορίνης , τηλ: 22860 82303 , λειτουργεί κάθε μέρα 1:00–11:00 μ.μ. εκτός Τετάρτης.

Τα παραδοσιακά καφενεία της Ελλάδας

2026-09-29T12:27:08.231+03:00

Τα παραδοσιακά καφενεία που μερικά από αυτά έχουν συμπληρώσει έναν αιώνα ζωής , αποτέλεσαν για πολλές δεκαετίες το βασικό κύτταρο του κοινωνικού ιστού της νεότερης Ελλάδας . Μαγαζιά που έμειναν αναλλοίωτα στο χρόνο, κρυμμένα σε στενά σοκάκια , μικρές πλατείες , λαϊκές συνοικίες , ή ακόμα και σε κεντρικά σημεία των πόλεων . Αποτέλεσαν τόπο συνάντησης για εργάτες , συνταξιούχους , συγγράφεις , ποιητές αλλά και για περαστικούς που ήθελαν να παίξουν τάβλι , πρέφα και ξερή απολαμβάνοντας τον καφέ τους . Το πρωινό ξεκινά με μοσχοβολιστό ελληνικό καφέ( σε μερικά από αυτά τον ψήνουν ακόμη στη χόβολη) και τον συνοδεύουν με παραδοσιακά λουκούμια και χειροποίητα γλυκά. Καθώς περνάει η μέρα, ο καφές δίνει τη θέση του στο ούζο, το τσίπουρο και το κρασί με συνοδεία νοστιμότατων μεζέδων.

Όταν ο διάσημος Δανός παραμυθάς και περιηγητής, Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, ήρθε το 1841 στην Αθήνα επισκέφθηκε ελληνικά καφενεία, εντυπωσιάστηκε όμως από την «Ωραία Ελλάδα» που τη χαρακτήρισε ως ένα από τα πιο πολυτελή καφενεία που έχει δει σε όλη την Ευρώπη.

{ Η Αθήνα έχει μερικά ελληνικά ή μάλλον τουρκικά καφενεία κι εκτός από αυτά ένα καινούργιο ιταλικό, τόσο μεγάλο και κομψό , που θα έκανε εντύπωση ακόμα και στο Αμβούργο και το Βερολίνο. Σε σύγκριση με αυτό το πολυσύχναστο café Greco της Ρώμης μοιάζει τόσο μικρό που νομίζεις ότι θα μπορούσε να χωρέσει ολόκληρο κάτω από τη σκάλα του. Εδώ είδα νεαρούς Έλληνες με εθνικές στολές σφιγμένους όμως τόσο πολύ , που σίγουρα θα είχαν μελανιάσει τα πλευρά τους. Παίζαν μπιλιάρδο καπνίζοντας , φορώντας γάντια και κρατώντας lorgnet. Αυτοί ήταν οι πραγματικά Έλληνες δανδήδες. Δεν είχαν παρά να αλλάξουν τα κουστούμια τους , για να περάσουν για αργόσχολοι νέοι σε μια οποιαδήποτε μεγαλούπολη της Ευρώπης. Στη γωνιά του δρόμου ένα σωρό Μαλτέζοι χαμάληδες χαίρονταν τον ήλιο σαν τους συνάδελφους τους στη Κοπεγχάγη. }

ΧΑΝΣ ΚΡΙΣΤΙΑΝ ΑΝΤΕΡΣΕΝ

(«Οδοιπορικό στην Ελλάδα»)

Το αστικό μεζεδοπωλείο «Στενό» στον πεζόδρομο της Κωστή Παλαμά

2026-09-28T10:37:25.033+03:00

“Το καλό φαγητό είναι πολύ συχνά, τις περισσότερες φορές, το απλό φαγητό” Anthony Bourdain

☛ Το «Στενό» είναι ένα αστικό μεζεδοπωλείο, ανεπιτήδευτο , με ξεχωριστή προσωπικότητα και βρίσκεται στο στενό της οδού Κωστή Παλαμά στην Καβάλα. Μέχρι το 2024 ο πατέρας του σημερινού ιδιοκτήτη Σταύρος Χαλβατζόπουλος το λειτουργούσε λιτά και ταπεινά, αλλά τη χρονιά αυτή συνταξιοδοτήθηκε και τον διαδέχθηκε στη κουζίνα του ο γιος του Γιάννης, που ήδη είχε ολοκληρώσει τις σπουδές του στο Πολυτεχνείο της Ξάνθης. Με μεγάλη αγάπη για τη μαγειρική και με σεβασμό σε αυτό που είχε δημιουργήσει ο πατέρας του όλα αυτά τα χρόνια, αποφάσισε να δώσει στο μαγαζί το προσωπικό του στίγμα. Και τα κατάφερε. Επέμενε σε μια κουζίνα με μεζέδες μερακλίδικους και αυθεντικούς, μακριά από τα «πειραγμένα» και τα δήθεν μπολιασμένα με γαστρό- αέρα πιάτα.

Ο Γιάννης γνωρίζει καλά το «παιχνίδι» των μεζέδων που φτιάχνει και φροντίζει, με τις προτάσεις του να κρατάει το ενδιαφέρον των πελατών του αμείωτο μέχρι τέλους. Το γαϊτανάκι με τα μεζεδάκια ξεκίνησε με ένα πιάτο βάλσαμο, όπου παρατάχθηκαν κασέρια της ελληνικής υπαίθρου, γραβιέρες της Νάξου με συνοδεία chutney σύκου. Η ένταση των τυριών ισορρόπησε ιδανικά με την γλυκόξινη γεύση του σύκου. Η συνέχεια επιφύλασσε βαθιά νόστιμους μεζέδες, όπως τα μπριόζικα και ζουμερά σουτζουκάκια, τη μερακλίδικη τηγανιά του, που προσφέρεται σε τρεις εκδοχές: με χοιρινό, κοτόπουλο και την σπέσιαλ. Το μοσχαρίσιο συκώτι ίσως το πιο παρεξηγημένο κομμάτι κρέατος στην ελληνική κουζίνα, ο Γιάννης το επεξεργάζεται κατάλληλα (αφαιρώντας μεμβράνες και νευρώνες) και το μαγειρεύει τόσο, ώστε να συγκρατήσει τη γεύση χωρίς να σε αποπαίρνει η έντονα αιμάτινη χροιά του. Έτσι φτάνει στο τραπέζι ένα απίστευτα αφράτο, ζουμερό συκώτι με φίνο ψήσιμο και σωστή καλλιέργεια.

Η μοσχαρίσια γλώσσα (ένας μεζές παλαιάς κοπής που πάντα επιλέγω όταν την βρίσκω) παρουσιάστηκε με τρυφερή σάρκα και μαστιχωτή υφή, ενώ ο Γιάννης προσφυώς πρόσθεσε μόνο τα απολύτως απαραίτητα , αλάτι , πιπέρι και λεμόνι. Το βουτυρένιο συκωτάκι και η γλώσσα έχουν χτίσει το δικό τους story στο «Στενό», αφού πολλές παρέες έρχονται ειδικά γι’ αυτά τα δυο πιάτα. Τέλος τα μανιτάρια σοτέ και οι πατατούλες σοτέ με αυγά είναι δυο μεζέδες που θα στηρίξουν την παραγγελία και θα προσφέρουν τέρψη και ικανοποίηση μέσα από την απλότητα τους. Όπως πληροφορηθήκαμε φέτος τον χειμώνα το μενού του μεζεδοπωλείου θα ανανεωθεί πλήρως. Έρχονται νέες, δοκιμασμένες γεύσεις , μέχρι τότε stay tuned!!! Όμως μέχρι τότε για ένα πράγμα να είστε σίγουροι: πως το «Στενό» προσφέρει σε μικρά πιατάκια τέτοιες γευστικές απολαύσεις, που ο μεζές αποκτά νόημα και ενδιαφέρον. Μια δοκιμή θα σας πείσει και σύντομα θα το εντάξετε στις εξόδους σας.

Info : Πάροδος Βενιζέλου 26, λειτουργεί : Δευτέρα - Πέμπτη 18:00-01:00 και Παρασκευή -Σάββατο 13:00- 01:00, τηλ: 2510224561.

The Clumsies : Το πρώτο μπαρ στην Ελλάδα που χρησιμοποίησε τεχνικές μαγειρικής για να φτιάχνει cocktail

2026-09-25T09:51:57.686+03:00

"There is no elevator to success. You have to take the stairs" με αυτή την φράση σαν μότο τους, οι ιδιοκτήτες του κοκτέιλ μπαρ "The Clumsies" αποτυπώνουν πλήρως τη φιλοσοφία του. Το «Clumsies» άνοιξε το 2014 στην οδό Πραξιτέλους, πίσω από την πλατεία Κλαυθμώνος , σε μια εποχή ύφεσης. Οι πέντε ιδιοκτήτες του είχαν ένα κοινό όραμα , να φτιάξουν ένα μπαρ που θα περιλάβει πολλά ελληνικά στοιχεία, αλλά θα μπορέσει να εκπλήξει τον κόσμο, όχι μόνο τον εγχώριο, αλλά και του εξωτερικού, έτσι ώστε να επαληθεύσουν τι σημαίνει Greek hospitality των bars στην Ελλάδα.

Ξεκίνησαν λοιπόν οι bartenders Βασίλης Κυρίτσης (Greek World Class Winner 2012) και Νίκος Μπακούλης (Greek World Class Winner 2011) μαζί με τρεις ακούραστους επαγγελματίες της εστίασης, τον Λευτέρη Γεωργόπουλο, τον Θάνο Τσουνάκα και τον Γιώργο Καίσαρη να ταξιδεύουν στο εξωτερικό για να κάνουν γνωστές τις πρωτοποριακές τεχνικές που χρησιμοποιούν και να μοιραστούν την αγάπη τους για την κουλτούρα του cocktail στον κόσμο. Το «Clumsies» ήταν το πρώτο μπαρ στην Ελλάδα το οποίο χρησιμοποίησε τεχνικές μαγειρικής για να φτιάχνει κοκτέιλ. Αυτό τους βοήθησε πάρα πολύ για να έχουν μια σταθερότητα στα προϊόντα τους, που στην πράξη σημαίνει πως αν κάποιος πήγαινε στο bar την Δευτέρα ή την Τέταρτη ή το Σάββατο και ανεξαρτήτως της ώρας, αξιοποιώντας πρώτες ύλες από την μαγειρική, τα προϊόντα που θα έβρισκε θα ήταν πάντα τα ίδια . Η βράβευση του «Clumsies» (μέσα στα 50 Καλύτερα Μπαρ του Κόσμου- World's 50 best bars 2016) έφερε την διεθνή αναγνώριση και πολύ ξένο κόσμο στην Αθήνα. Από το 2014 μέχρι σήμερα η πρωτεύουσα έχει αλλάξει πάρα πολύ , άνοιξαν πολλά μπαρ, εστιατόρια και καφέ, το κλίμα είναι σαφώς καλύτερο, ο τουρισμός ανθεί στο ιστορικό κέντρο, και όλα αυτά μαζί βοήθησαν τα μάλλα στην ανοδική πορεία του «Clumsies». Δεν είναι δα και μικρό πράγμα όταν κάποιος τουρίστας αναζητά στο ίντερνετ το best bar in Athens , να του βγάζει πρώτο από όλα το «Clumsies».

Το all day bar : Στεγάζεται σε ένα αστικό κτίριο στο κέντρο της Αθήνας που η ζωή του ξεπερνά τον ένα αιώνα. Οι ιδιοκτήτες του το αναπαλαίωσαν με σεβασμό πετυχαίνοντας ένα υπέροχο αποτέλεσμα, εξισορροπώντας το νέο με το παλιό. Εκτείνεται σε τρία επίπεδα με διάφορα δωμάτια που προσφέρονται για κοινωνική συναναστροφή. Ξεχωρίζουν τα μεγάλα ξύλινα τραπέζια και οι καναπέδες με τα αφράτα μαξιλάρια για τις μεγάλες παρέες. Εμείς βολευτήκαμε στα δερμάτινα αναπαυτικά σκαμπό του bar. Στον χώρο λειτουργεί και πολύ καλό εστιατόριο, με εκπληκτικά πιάτα που επιμελείται ο chef Νίκος Καραθάνος για να ολοκληρωθεί ιδανικά η βραδιά σας. Στον επάνω όροφο θα βρείτε έναν πρωτοποριακό ιδιωτικό χώρο, το «The Room» , που φιλοξενεί έως δέκα άτομα, με ρετρό αισθητική, τζάκι, premium αποστάγματα, private bartending, βιβλιοθήκη, μπιλιάρδο και αληθινό ήχο από ιστορικά βινύλια που βρίσκονται στην δισκοθήκη του .

Στο “The Clumsies” : θα δοκιμάσετε signature cocktails από εξειδικευμένους mixologists με δημιουργικότητα και όραμα που είναι έτοιμοι να σας οδηγήσουν σε μοναδικά μονοπάτια απόλαυσης με τις εξαίσιες συνταγές τους. Διάλεξα να δοκιμάσω το περίφημο κοκτέιλ «Aegean Negroni» που είναι ένα πολυβραβευμένο μεσογειακό twist του κλασικού Negroni, το οποίο αναδείχθηκε ως το καλύτερο κοκτέιλ στον κόσμο για το 2019 από το περιοδικό «Time Out» . Ένα κοκτέιλ με εντυπωσιακό βαθύ μπλε χρώμα που θυμίζει τα νερά του Αιγαίου, και περιέχει το δικό τους Old Tom Gin, λευκό βερμούτ, bitter / Martini bitters, εκχύλισμα από μάραθο ,κρητικό δίκταμο, καθώς και αιθέρια έλαια από λεμόνι, πορτοκάλι και νεράντζι. Η γεύση του είναι δροσερή, αρωματική και πικρή με ξεκάθαρο μεσογειακό χαρακτήρα. Η βραδιά συνεχίστηκε με το "Forgetting the Umbrella", ένα από τα πιο χαρακτηριστικά, ευρηματικά κοκτέιλ του διάσημου αθηναϊκού μπαρ. Στην πραγματικότητα πρόκειται για μια ιδιαίτερη, signature παραλλαγή ενός New York Sour. Τα συστατικά του Cardhu 12 ετών, single malt σκωτσέζικο ουίσκι, φύκια Nori, ροδάκινο εμπλουτισμένο με μιρίν, φασόλια Edamame και κρασί από φραγκόσυκα. Κλείσαμε με μια κλασσική Μαργαρίτα που αποτελεί το αγαπημένο μου cocktail με βάση την τεκίλα.

Info : Clumsies , all day cocktail bar , Πραξιτέλους 30, Αθήνα , τηλ: 210 3232682 , Ώρες λειτουργίας : καθημερινά 10.00-02.00.

Επισκεφτήκαμε το «Ergon Athens» των αδελφών Δούζη στην ιστορική καρδιά της Αθήνας

2026-09-23T17:48:05.683+03:00

Στην ιστορική καρδιά της Αθήνας και κάτω από τους πρόποδες της Ακρόπολης, βρίσκεται το boutique ξενοδοχείο «Ergon House» τριάντα οκτώ δωματίων στο οποίο θα ζήσετε μια ολιστική εμπειρία φιλοξενίας, επειδή λαμβάνει πολύ σοβαρά την εξυπηρέτηση και την άνεση. Το ξενοδοχείο με το μυστικό της καλής του κουζίνας έχει αποσπάσει αστέρι Michelin για τις υπηρεσίες φιλοξενίας του πέρυσι. Στο ισόγειο του θα βρείτε την «Ergon House» μια πολυδιάστατη και εντυπωσιακή αγορά τροφίμων έκτασης 3.600 τ.μ. που ανήκει στην Ergon Foods των αδελφών Δούζη , μιας εταιρείας που εδώ και μία δεκαετία εξάγει υψηλής ποιότητας ελληνικές γεύσεις σε όλη την Ευρώπη. Στην σύγχρονη Αγορά θα βρείτε το μανάβικο που προσφέρει φρέσκα προϊόντα απευθείας από τοπικές καλλιέργειες , δίνοντας έμφαση στα εποχιακά και βιολογικά φρούτα και λαχανικά. Το παντοπωλείο αποτελεί έναν θησαυρό από προσεκτικά επιλεγμένα τρόφιμα και είδη καθημερινής διαβίωσης. Εδώ μπορείτε να ανακαλύψετε χειροποίητα τυριά μικρών παράγωγων, εκλεκτά αλλαντικά και ιδιαίτερα προϊόντα παντοπωλείου.

Το κρεοπωλείο διαθέτει εξαιρετικής ποιότητας κοπές κρέατος, που προέρχονται από τοπικές φάρμες , από εκλεκτές μπριζόλες μέχρι χειροποίητα λουκάνικα. Θα βρείτε ακόμη ποικιλίες καφέδων εξαιρετικής ποιότητας και προέλευσης (single-origin) από μικρές φάρμες όλου του κόσμου, ενώ τα δικά τους πολύτιμα χαρμάνια (speciality blends), «Grandma’s Boy» και «Grandma’s Girl», δημιουργήθηκαν σε συνεργασία με την Taf. Το άρωμά τους χαρακτηρίζεται από νότες πεύκου, σοκολάτας και κανέλας, με μια διακριτική πινελιά από μούρα. Το bar και τα cocktails -που μπορείτε να πάρετε και κατά την έξοδό σας από την αγορά- έχει αναλάβει η δημιουργική ομάδα του bar «Clumsies» που βρέθηκε το 2021 στη λίστα με τα 50 καλύτερα bar σε ολόκληρο τον κόσμο. Το πρώτο πράγμα που προσέχει κανείς περνώντας έξω από το «Ergon House» είναι το υπέροχο φωτεινό αίθριο, ορατό μέσα από τις μεγάλες τζαμαρίες που αναδεικνύουν την ομορφιά του. Πλημμυρισμένο από φυσικό φως έχει στο επίκεντρο του μια επιβλητική ελιά 200 ετών, το ιερό σύμβολο της ειρήνης και της φιλίας, βαθιά ριζωμένο στην αρχαία ελληνική παράδοση και μυθολογία.

Αυτός ο φιλόξενος χώρος είναι ιδανικός για συναντήσεις ή για ένα χαλαρωτικό πρωινό ή γεύμα. Αν επιλέξετε να γευματίσετε στο εστιατόριο εκτός από εξαίσιες παρασκευές ορεκτικών( μας άρεσε η κοπανιστή, η πάπρικα με πιπεριές φλωρίνης, τα ντολμαδάκια στα κάρβουνα και η Αγιορείτικη μελιτζανοσαλάτα), θα βρείτε και φρεσκομαγειρεμένα πιάτα της «ψαγμένης» ελληνικής κουζίνας με επώνυμα προϊόντα. Επισκεφθήκαμε το εστιατόριο δυο φορές μαζί με τον γιο μου και διαλέξαμε εκλεκτά πιάτα που μας προσέφεραν δυνατές συγκινήσεις. Αρχής γενομένης με τα σιγομαγειρεμένα και μελωμένα μοσχαρίσια μάγουλα , συνοδεία τηγανητού τραχανά και κατσικίσιου τυριού, αποτέλεσαν κανάκεμα της ψυχής μας. Το μοσχαράκι και χοιρινό ραγού με αγνά και ευωδιαστά πέτουρα (ένα παραδοσιακό ζυμαρικό από την Αραβησσό της Πέλλας) σε σάλτσα ντομάτας- φέτας μας κέρδισε με την ουσιαστική και βαθιά νοστιμιά του . Το αρνάκι στον ξυλόφουρνο με μελιτζάνα, καυτερή και αρωματική πάστα χαρίσα και γιαούρτι Σερρών ήταν καλομαγειρεμένο και αιχμηρό. Η καρμπονάρα με καπνιστό χοιρινό Δράμας ,τυρί κρέμα, γραβιέρα Νάξου και αυγό , ήταν ένα πιάτο βαθιάς θαλπωρής και νοστιμιάς. Το λαχματζούν με μοσχαρίσιο και αρνίσιο κιμά , κασέρι Ξάνθης και κρέμα γιαουρτιού ήταν αφοπλιστικό. Ο επίλογος γράφτηκε με το στακάτο και απολαυστικό μοσχαρίσιο μπιφτέκι σε σάλτσα γραβιέρας.

Info : Ergon House Αθήνα , Μητροπόλεως 23, τηλ : 2100109090, ώρες λειτουργίας 7:30-12:00.

Η κρεατοταβέρνα "Σκάβαλα" στην εξοχή της Παλιάς Καβάλας

2026-09-22T15:39:27.928+03:00

☛ Από τότε που ανέλαβαν την διεύθυνση της εξοχικής κρεατοταβέρνας «Σκάβαλα» στην Παλιά Καβάλα, οι δυο νέοι επιχειρηματίες Θόδωρος Παυλίδης και Ηλίας Γκαμπράνης , η άνοδος της ήταν κατακόρυφη, καλλώπισαν την αυλή , ανανέωσαν το μενού, επέλεξαν τις καλύτερες πρώτες ύλες και έδωσαν μια σύγχρονη πινελιά στα πιάτα. Ο χώρος της ταβέρνας απλώνεται σε δύο επίπεδα: το χειμώνα σε υποδέχεται σε μια αίθουσα που αποπνέει χαλαρή και «σπιτική» αίσθηση με την μαντεμένια σόμπα στο κέντρο να σκορπίζει τη γλυκιά θαλπωρή της , το καλοκαίρι όμως η αυλή σε αποζημιώνει , γεμίζει δροσερό αέρα και ευωδιές από το αγιόκλημα , τα τραπεζάκια γεμίζουν με λιχούδικα πιάτα και δροσερό κρασί σε ένα χαλαρό και φιλόξενο σκηνικό. Η ταβέρνα «Σκάβαλα» δίνει έμφαση στην ποιοτική κρεατοφαγία.

Ο Ηλίας Γκαμπράνης συνεχίζει με την δημιουργική του ικανότητα την παράδοση της ταβέρνας στην ελληνική αυθεντική κουζίνα εμπλουτίζοντας το μενού με σιγομαγειρεμένα κρέατα στη γάστρα που γίνονται τόσο τρυφερά με αποτέλεσμα να ξεκολλάει το κρέας από το κόκαλο χωρίς να χρειάζεται μαχαίρι (μοσχαρίσια στηθόπλευρα) , άλλα είναι ψημένα στη λαδόκολλα (μάγουλα) και άλλα σε πλούσιες ρουστίκ σάλτσες (κότσι) . Δοκιμάσαμε και μας άρεσε το βουτυρένιο συκωτάκι , η χοιρινή μπριζόλα ήταν τρυφερή και είχε μια διακριτική κρεάτινη γευστικότητα , το μοσχαρίσιο μπιφτέκι ήταν τροφαντό, ζουμερό και σέρτικο, όσο για το καραμανλίδικο λουκάνικο πιστέψτε με ήταν διαβολεμένα νόστιμο .

Το σουβλάκι του εξόχως μερακλίδικο και στακάτο, ενώ το τελειωτικό ξελόγιασμα του ουρανίσκου ήρθε με ένα επικό πιάτο , τα παϊδάκια προβατίνας που σερβίρονται εδώ και μερικούς μήνες και έχουν χτίσει το δικό τους μύθο στην εξοχική κρεατοταβέρνα «Σκάβαλα», θα τα χαρακτήριζα ως το «απόλυτο γλύκισμα» , βαθιά εκφραστική νοστιμιά και ραφινάτη λιπαρότητα!!! Για συνοδευτικά επιλέξαμε την μερακλίδικη τυροκαυτερή, κατσικίσια φέτα με σουσάμι και μέλι , την πληθωρική και δροσερή πράσινη σαλάτα Σκάβαλα και χρυσαφένιες τηγανητές πατάτες κυριολεκτικά της στιγμής. Ήπιαμε τον εξαιρετικό τοπικό οίνο από τους ορεινούς αμπελώνες του Κτήματος Λαλίκου , θα σας δώσω όμως και μια δεύτερη επιλογή γι' αυτούς που δεν μπορούν να πάρουν φιάλη και να προτείνω το χύμα κρασί (λευκό και ροζέ) από το ποιοτικό και ανερχόμενο οινοποιείο Χαραλαμπόγλου από την Κορμίστα Σερρών.

Info: Ταβέρνα «Σκάβαλα», Παλιά Καβάλα, τηλ: 2513 008940, λειτουργεί Παρασκευή-Σάββατο -Κυριακή.

{* Σκάβαλα } Τα Σκάβαλα είναι ένα αρχαίο τοπωνύμιο από όπου προέρχεται το όνομα του χωριού της Παλιάς Καβάλας. Σύμφωνα με ιστορικές αναφορές , τα αρχαία Σκάβαλα ήταν πόλη της Ηδωνίδας , πλούσιας επαρχίας του Παγγαίου. Πήραν το όνομα τους από τα «σκάμματα» , δηλαδή από τα μεταλλεία χρυσού, σιδηρού και αργυρού που υπήρχαν στη περιοχή. Πολλά από τα μεταλλεία σώζονται μέχρι σήμερα , όπως και επιφανειακά σκάμματα με υπολείμματα μεταλλευμάτων. Υπήρχαν επίσης σοβαρές ενδείξεις ότι στην ευρύτερη περιοχή βρισκόταν η Σκαπτή Υλη μια έκταση πλούσια σε μεταλλεία χρυσού , που εκμεταλλεύτηκαν οι Θάσιοι, οι Αθηναίοι και οι Μακεδόνες. Τα Σκάβαλα καταστρέφονται οριστικά την εποχή του Μεσαίωνα , από τις επιδρομές των βαρβάρων και οι κάτοικοι τους καταφεύγουν στην γειτονική Χριστούπολη (τη σημερινή Καβάλα). Παρά την καταστροφή τους το όνομα διατηρείται σαν τοπωνύμιο και το συναντάμε σαν Γκάβαλα, la Cavalla, ή Καβάλα. Τα βουνά αυτής της περιοχής έχουν ως απόληξη τη πλαγιά που καταλήγει στη θάλασσα, εκεί όπου είναι χτισμένη η πόλη της Καβάλας. Είναι προφανές λοιπόν από που πήρε το όνομα της η σύγχρονη πόλη . Γύρω στο 1391 τα Παλαιά Σκάβαλα κατοικούνται και πάλι από Καβαλιώτες που βρίσκουν εκεί καταφύγιο, μετά την καταστροφή της πάλης Χριστούπολης , από τον Τουρκικό στρατό. Σύντομα όμως το χωριό θα κατοικηθεί από Τούρκους , οι οποίοι θα αλλάξουν το όνομα του σε Eski Kavala ( eski σημαίνει παλιό). Μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών και την έλευση των Ελλήνων το 1923 το χωριό ονομάστηκε Παλιά Καβάλα και αυτήν την ονομασία διατηρεί εως σήμερα. Πρόκειται ουσιαστικά για μια παράφραση του Τουρκικού ονόματος , που αυτό με την σειρά του ήταν μια «μετάφραση» του αρχαίου ονόματος.

Αρχαία Σκάβαλα- Eski Kavala- Παλιά Καβάλα

Οι παλιές ταβέρνες της Καβάλας

2026-09-08T11:01:14.825+03:00

{Από τα καπηλειά των καπνεργατών και τα υπόγεια της Ομονοίας μέχρι το λιαστό χταπόδι στα Σφαγεία – Μια πολύτιμη καταγραφή χώρων, ανθρώπων και γεύσεων που έγραψαν τη δική τους ιστορία}

☛ Κάποτε η Καβάλα ήταν γεμάτη μικρές ταβέρνες, καπηλειά και λαϊκά εστιατόρια. Βρίσκονταν στις γωνίες των κεντρικών δρόμων, στα στενά της Παναγίας, δίπλα στις καπναποθήκες, στις εργατικές συνοικίες, στα Σφαγεία και στο Περιγιάλι. Ήταν χώροι λιτοί, συχνά χαμηλοτάβανοι ή υπόγειοι, με λίγα τραπέζια, κρασί, μεζέδες και φαγητά χωρίς περιττές πολυτέλειες. Περισσότερο από καταστήματα εστίασης, αποτελούσαν σημεία συνάντησης. Εκεί έκλειναν οι δουλειές, συζητούνταν τα γεγονότα της ημέρας, γεννιούνταν φιλίες και περνούσαν λίγες ώρες ξεγνοιασιάς οι άνθρωποι του μόχθου. Κάθε γειτονιά είχε τα δικά της στέκια και κάθε ταβέρνα τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της. Από εκείνον τον κόσμο σώζονται σήμερα κυρίως τα ονόματα, οι αναμνήσεις των παλαιότερων και ορισμένες χαρακτηριστικές γεύσεις.

Η περιήγηση ξεκινά από την καρδιά της Καβάλας, με την ταβέρνα “Περιστέρι” να έχει δώσει πλέον τη θέση της στο ομώνυμο καφέ, ενώ τα ιστορικά “Κανάρια” αντικαταστάθηκαν από εμπορικό κατάστημα στην οδό Γαλλικής Δημοκρατίας. Στη γωνία της Μεγάλης Αλεξάνδρου δέσποζε κάποτε η «Κληματαριά» , την ώρα που στην οδό Πτολεμαίου λειτουργούσε η ταβέρνα τα “5 Φ” και στη Φιλελλήνων το εστιατόριο “Μωριάς” του μάγειρα Γ. Κακιλή. Επί της οδού Ρούζβελτ εξυπηρετούσε τους πελάτες του το εστιατόριο «Σοφιανός» , ο διαχειριστής του οποίου τα καλοκαίρια αναλάμβανε και το εστιατόριο του Μπάτη. Σε κεντρικότατο σημείο της οδού Ομονοίας υπήρχε η ταβέρνα «Σπηλιά» , ακριβώς εκεί που σήμερα στεγάζεται το κατάστημα Benetton, αλλά και μια δεύτερη ομώνυμη «Σπηλιά» στο υπόγειο του σημερινού καταστήματος Μελελούδης. Στον ίδιο δρόμο βρισκόταν κάτω από το κατάστημα περιοδικού τύπου Κομποχόλη και η χειμερινή ταβέρνα «Ραψάνη» , σε ένα μικρό υπόγειο που σήμερα ανήκει στο κατάστημα Λεμονίδης, η οποία φημιζόταν για τα σουτζουκάκια και τον τηγανητό μπακαλιάρο της.

Πιο πάνω από το Εργατικό Κέντρο, στο σημερινό πάρκινγκ του σούπερ μάρκετ Μασούτης , έστεκε η ταβέρνα «Σηλύβρια», ενώ οι καπνεργάτες της πόλης είχαν το δικό τους αγαπημένο στέκι, τον «Εργάτη» , ακριβώς δίπλα στον Άγιο Αθανάσιο. Στη γραφική συνοικία της Παναγίας, η ταβέρνα «Φάρος» λειτουργούσε εκεί όπου σήμερα εκτείνεται το προαύλιο του 7ου Δημοτικού Σχολείου, ενώ στην ίδια περιοχή πολύ αργότερα υπήρχε η ταβέρνα της Αντωνίας και του Αλέκου Μπαλάκα. Απέναντι από τις Καμάρες, στην πλατεία Νικηταρά, οι κάτοικοι σύχναζαν στο οβελιστήριο του «Μάη» . Ανεβαίνοντας προς τα Ποταμούδια, ξεχώριζε η «Ρεματιά» , ενώ απέναντι από το σχολείο του Αη-Γιάννη λειτουργούσε ο «Αραμπάς». Στη στάση τέρμα του Προφήτη Ηλία βρισκόταν ο «Λαλάκος» και στην ίδια συνοικία η «Ακρόπολις» , στο σημείο όπου αργότερα φιλοξενήθηκε ο παιδικός σταθμός Αλεξάνδρειο μέχρι το οριστικό του κλείσιμο.

Στη συνοικία των Πεντακοσίων, στου Αμερικάνου, η ταβέρνα «Νίκος» άφησε εποχή από το 1951 έως το 1968, προσφέροντας ψητά κοτόπουλα, κατσικάκια και κοκορέτσια από την ηλεκτροκίνητη ψησταριά του, κάτω από τους ήχους τριών πλακιώτικων κιθάρων. Στο Σούγελο συναντούσε κανείς την ταβέρνα της «Αγάπης» , ενώ δεξιά στη στροφή πριν τα Σφαγεία βρισκόταν η «Καστέλα». Εκεί κοντά στα Σφαγεία δέσποζε και ο “Τσούκαλος” , σερβίροντας το καλύτερο λιαστό χταπόδι, ενώ ανατολικότερα, στο Περιγιάλι, κυριαρχούσε η ψαροταβέρνα του Αχιλλέα Παλλίδη. Η λίστα των αναμνήσεων συμπληρώνεται με τη χαμηλοτάβανη ταβέρνα του «Μαλέα» απέναντι από τη βιοτεχνία εσωρούχων Χωριανόπουλου, αλλά και με έναν δεύτερο «Μαλέα» στην πάροδο Παύλου Μελά. Εκείνες τις δεκαετίες οι Καβαλιώτες έτρωγαν επίσης στον Σωκράτη Χαϊτα απέναντι από την Κυρά Βαγγελιώ, στον «Φραγγουλιά» στην οδό Αμύντα, στον «Χρυσό κόκορα» της οδού Ευγενίου Ιορδάνου και στον «Μπατίρη» στην οδό Περικλέους που έφτιαχνε τσιγαριαστά πουλάκια (καρδερίνες, τσίχλες, κοτσύφια,) . Τα βήματα οδηγούσαν συχνά στο ταβερνάκι του «Μπέμπη», ακριβώς κάτω από την αρχή στα σκαλάκια της οδού Ερμιόνης. Τέλος, στο σημείο που σήμερα βρίσκεται ο ξυλόφουρνος «Τράπεζα» , στεγαζόταν κάποτε το καπηλειό του Καλλιπολίτη, ένα μέρος όπου ένα τηγάνι, δύο μεζέδες και η απλή αλλά αυθεντική διάθεση ήταν αρκετά για να κάνουν τους θαμώνες να ξεχάσουν τα βάσανα της σκληρής καθημερινότητας.

Η ψαροταβέρνα «Ψαράκι» στην Βλυχάδα της Σαντορίνης

2026-09-07T11:59:26.778+03:00

Κατ’ αρχάς : Η Βλυχάδα με την παραλία της (μακριά από τη φασαρία της Οίας και των Φηρών) είναι ένα τοπίο απόκοσμο, σχεδόν σεληνιακό, με γκρίζα άμμο από την ηφαιστειακή τέφρα και λευκοκίτρινα ψηλά βράχια, που στέκουν ακριβώς από επάνω της. Τα βράχια σμιλεμένα σαν γλυπτά στο πέρασμα των χρόνων από τη διάβρωση, τους ανέμους και τα κύματα , εντυπωσιάζουν τον επισκέπτη. Στην Βλυχάδα ήρθα και για ένα ακόμη λόγο , να δοκιμάσω τα πιάτα του Καβαλιώτη σεφ Θανάση Σφουγγάρη που τα τελευταία χρόνια λειτουργεί το εστιατόριο «Ψαράκι» πάνω από τη μαρίνα, σε ιδανική τοποθεσία για να βλέπεις τα ψαροκάικα, τα πολυτελή γιοτ και καταμαράν που λικνίζονται απαλά στο νερό. Η αυλή είναι ένας παραδοσιακός κυκλαδίτικος χώρος με λευκά και μπλε σαλόνια, που προσφέρει ένα πιο ήσυχο, άνετο περιβάλλον για συγκεντρώσεις με φίλους. Όλοι όμως προτιμούν τον υπερυψωμένο εξώστη με την γαλάζια ξύλινη πέργκολα και την απεριόριστη θέα στο λιμάνι της Βλυχάδας. Παντού κυριαρχούν τα γαλάζια χρώματα και η κυκλαδίτικη διάθεση.

Ο Θανάσης Σφουγγάρης με περγαμηνές στο ενεργητικό του («Σπονδή» , «1800») είναι chef patron από το 2010 στο «Ψαράκι». Δίπλα του, όλα αυτά τα χρόνια, η σύζυγος του Αγγελική Συνετού, τον βοηθά να σημειώνει τις γευστικές του επιτεύξεις, χωρίς εκπτώσεις. Το πάθος του Σφουγγάρη για την ποιοτική, ντόπια πρώτη ύλη, σε συνάρτηση με την προσεκτική εκτέλεση των συνταγών έχουν καταστήσει αυτήν την ταβέρνα πόλο έλξης. Θαλασσινά μεζεδάκια, μικρά ψάρια και κάποια μεγαλύτερα, με το προνόμιο της φρεσκάδας, αφού έχει τη τύχη να ….«τσιμπά» την ψαριά που χρειάζεται κατευθείαν από τα δίχτυα των καϊκιών. Δεν θα πρέπει να ξεχάσω και τα φρέσκα λαχανικά που μαζεύει από το μποστάνι του για τις σαλάτες του, αλλά και το έξτρα παρθένο ελαιόλαδο που χρησιμοποιεί. Το πρώτο που θα ζητήσετε να έρθει στο τραπέζι σας είναι η νοστιμότατη , παραδοσιακή σαντορινιά φάβα, βελούδινη, γήινη και στολισμένη με γούστο και φρεσκάδα με ολίγα καπαρόφυλλα και κρεμμυδάκια λεπτοκομμένα. Ακολουθεί ένα μεγαλοπρεπές και ντελικάτο σεβίτσε λαβράκι , λεπτές φέτες φρέσκου ψαριού μαριναρισμένες σε χυμό εσπεριδοειδών, full αρωματικά βότανα και φυσικό θαλασσινό αλάτι. Απαραίτητο συνοδευτικό για το απόσταγμα σας είναι ο ξιδάτος και ντελικάτος μαριναρισμένος γαύρος.

Τα φρεσκότατα μύδια στον ατμό με λευκό κρασί, λεμόνι και ελληνικά βότανα, αναδεικνύουν την αγνή γεύση της θάλασσας. Η σαρδελίτσα αποτελεί μια σίγουρη επιλογή νοστιμιάς !!! Όσο για το λιαστό χταπόδι ήταν μαστιχωτό, (σήμα κατατεθέν της παραδοσιακής παρασκευής του), δωρικό, και ξεχώριζε με την συμπυκνωμένη νοστιμιά του , ιδανικό για όσους αναζητούν μια τολμηρή, αυθεντική εμπειρία θαλασσινών. Το ψάρι ημέρας που πήραμε ήταν φρεσκότατο (η θάλασσα ξεχείλιζε από την σάρκα του) και μαστορικά ψημένο. Τέλος τα ζυμαρικά με τις γαρίδες ήταν σκέτη μελωδία , ένα πιάτο ισορροπημένο σε αρώματα και εντάσεις και όσο πρέπει νησιώτικο!!! Οι γαρίδες με τους σαγηνευτικούς και γλυκούς μεθυστικούς χυμούς που έβγαζαν ξελόγιασαν την στοματική μας κοιλότητα.

Info : Ταβέρνα Ψαράκι, Μαρίνα Βλυχάδας , Σαντορίνη, τηλ : 22860 82783 , Reservations: 698 107 0060 , η κουζίνα λειτουργεί από τις 13:00 – 22:00.

{ * Το φθινόπωρο του 2026 ο chef patron Θανάσης Σφουγγάρης πούλησε την ψαροταβέρνα «Ψαράκι» , από την επόμενη σαιζόν θα λειτουργεί με νέα διεύθυνση }

Εστιατόριο «Enogea» στο Κόσμιον της Κομοτηνής

2026-09-07T11:08:41.718+03:00

Κατ’ αρχάς : Το εστιατόριο «Enogea» βρίσκεται στο Κόσμιο της Κομοτηνής (λίγα χιλιόμετρα από την πόλη, προάστιο σχεδόν) και είναι δημιούργημα του Καβαλιώτη σεφ και επιχειρηματία Δημήτρη Καμπά με πάνω από 30 χρόνια εμπειρίας στην εστίαση της Γερμανίας. Το όνομα του εστιατορίου αντικατοπτρίζει τη φιλοσοφία του: το «Eno» αντιπροσωπεύει το κρασί, σύμβολο παράδοσης και απόλαυσης, ενώ το «Gea» προέρχεται από τη γη, τη μάνα κάθε τι πολύτιμου.

Η σάλα του, ένας ζεστός χώρος από πέτρα και ξύλο , προσφέρει μια μοναδική ισορροπία μεταξύ φυσικότητας και κομψότητας. Αυτά τα δύο υλικά ενσωματώνουν την αίσθηση της ζεστασιάς και της αυθεντικότητας στον χώρο. Στο «Enogea» πρωταγωνιστεί η σύγχρονη δημιουργική Ελληνική κουζίνα, την οποία υπογράφει ο μόλις 30 χρονών, δραστήριος Κομοτιναίος σεφ Παναγιώτης Καραπασχάλης. Ο Καραπασχάλης μαγείρεψε σε πολλές κουζίνες της Βορείου Ελλάδας από την Θεσσαλονίκη έως την Χαλκιδική και την Αλεξανδρούπολη, ενώ η συνεργασία του με τον διάσημο Jamie Oliver στο εστιατόριο του στην Χάγη της Ολλανδίας απογείωσε την εμπειρία του. Το moto που τον αντιπροσωπεύει απόλυτα είναι ότι «δεν υπάρχει κάτι που δεν γίνεται»!!! Πάντα πιστός στην νοστιμιά της ελληνικής κουζίνας και σεβόμενος την παράδοση του τόπου, μαγειρεύει με διαλεχτά τοπικά υλικά της Θράκης ( καβουρμά Κομοτηνής , τυρί Ξάνθης, κρέατα από την τοπική φάρμα του Δημήτρη Σγουρού , μυρωδικά της Θρακικής υπαίθρου ) έτσι ώστε κάθε γεύμα να φέρνει όλη τη φρεσκάδα και την ουσία της ελληνικής γης.

Ξεκινήσαμε μ’ ένα υπέροχο φαγητό της ελληνικής υπαίθρου, που δύσκολα θα το βρεις σε εστιατόρια και ταβέρνες κι αυτό ήταν η κατσικομακαρονάδα με σκιουφιχτά μακαρόνια και τρίμματα από ανθότυρο ωρίμανσης. Το σιγομαγειρεμένο κατσικάκι έλιωνε στο άγγιγμα του πιρουνιού, ενώ οι βούτες δίναν και παίρναν στο ζουμάκι της εξαίσιας σαλτσούλας που έφτιαξε ο σεφ ❤ Το κοκορέτσι του είχε γευστική ένταση και βαθιά νοστιμιά ❤ Το καλοψημένο σουβλιστό αρνάκι προσγειώθηκε στο τραπέζι μας υπό τα ενθουσιώδη επιφωνήματα της παρέας , το κρέας μιλούσε από μόνο του , μαστορικά ψημένο και με το τραγανό λιπάκι του να παιχνιδίζει στον ουρανίσκο μας ❤ Τα τρυφερά, λεμονάτα, συκωτάκια κοτόπουλου ήταν μια διαφορετική γευστική πρόταση που άρεσε κατά γενική ομολογία στη παρέα, αφού κανείς δεν περίμενε να είναι μαγειρεμένα στο τηγάνι με την ζωηρή λεμονάτη σάλτσα, που πρόσθετε ένταση και φρεσκάδα στο πιάτο ❤ Η πορκέτα , ένα παραδοσιακό ιταλικό πιάτο, που είναι ιδιαίτερα δημοφιλές και στη Νότια Γαλλία, περιμέναμε να μας ξελογιάσει, με την τραγανή και ξεροψημένη κρούστα, η οποία έκρυβε σοφά το τρυφερό και ζουμερό χοιρινό κρέας, καρυκευμένο με τα κατάλληλα μυρωδικά που δεν σκέπαζαν τη γεύση του, αλλά έδιναν μυρωδιά και οσμές φύσης στο χοιρινό. Απόλυτη σπιτική αίσθηση, αναφωνήσαμε και θελήσαμε να δοκιμάσουμε το περιλάλητο πιάτο. Όμως η καλοψημένη κρούστα αποδείχθηκε πολύ σκληρή, έχανε την γεύση της ορισμένως κι αποτελούσε δοκιμασία για τα δόντια μας. ❤ Τα συνοδευτικά του γεύματος ήταν μια δροσερή πράσινη σαλάτα με ανάμεικτα πράσινα φύλλα, με την γλύκα του παστελιού και των goji berries να ισορροπεί ιδανικά με την αλμυρή ένταση της γραβιέρας και την δροσερή έκρηξη δροσιάς από τις πέρλες φραμπουάζ. Τα κανταϊφάκια ήταν τραγανές φωλιές, με γέμιση τυριών σε απόλυτη ισορροπία γλυκού και ξινού με σιρόπι κόκκινων φρούτων και πούδρα από φιστίκι Αιγίνης. ❤ Καθημερινά υπάρχει και μια λίστα εκτός μενού με τα πιάτα ημέρας που δημιουργεί ο σεφ. Την ημέρα που επισκεφθήκαμε το εστιατόριο υπήρχε παστίτσιο, μουσακάς, κατσικάκι μπρεζέ, μοσχαρίσια μάγουλα και κατσικομακαρονάδα.

Τις Premium κοπές στο «Enogea» υπογράφει ο Νίκος Κεχαγιάς : Μία εμπειρία υψηλής κλάσης κρεατοφαγίας , με κορυφαίας ποιότητας επιλογές στο κρέας και μέσα από εξειδικευμένες τεχνικές , μπορεί να ζήσει ο επισκέπτης του εστιατορίου. Τα premium steak επιμελείται ο Καβαλιώτης κρεοτέχνης Νίκος Κεχαγιάς (ιδρυτικό μέλος της Λέσχης Ελλήνων Κρεοπωλών και Ελληνικής Γαστρονομίας). Εσείς απλά θα επιλέξετε το βαθμό ψησίματος που προτιμάτε. Η εντυπωσιακή tomahawk είναι για δυο άτομα σε μια εντυπωσιακή κοπή με πλούσια γεύση και δυνατή παρουσία , το ribeye με μια ζουμερή κοπή με έντονη μαρμάρωση και βαθιά γεύση, το ribsteak θα το βρείτε σε μια κλασσική κοπή , ισορροπημένη γεύση και τρυφερή υφή. Η Ιαπωνική μπριζόλα wagyu με την έντονη μαρμάρωση , το λαμπερό κόκκινο χρώμα και την έντονη γεύση umami έγινε αμέσως best seller. Η picanha με το εξωτερικό λιπάκι της χαρίζει έντονο άρωμα και πλούσια γεύση , το t-bone από Γαλλικά βοοειδή σαρολέ είναι από τις πιο δημοφιλείς κοπές μοσχαρίσιας μπριζόλας παγκοσμίως. Εκείνο που την ξεχωρίζει είναι ότι περιλαμβάνει και μέρος από το φιλέτο, ο συνδυασμός αυτός την κάνει ακαταμάχητη στη γεύση. { όλα αυτά μαζί αποτελούν την εκλεκτότερη έκφανση της καρνιβορικής γευστικής κουλτούρας }

Info : Διασταύρωση Κοσμίου, Κομοτηνή , reservation : 2531032010 , καλοκαιρινό ωράριο: Δευτέρα - Τρίτη: Κλειστά , Τετάρτη - Πέμπτη - Παρασκευή : 17:00 έως 02:00 , Σαββάτο:13:00 έως 01:00.

«Μεζέν»-Θεσσαλονίκης : Η τέχνη του τσίπουρου και του μεζέ στο δίδυμο αδερφάκι του στη πρωτεύουσα της Μακεδονίας

2026-09-01T16:07:05.540+03:00

Το πρώτο αδερφάκι (franchise) του Βολιώτικου «Μεζέν» βρίσκεται στην οδό Ρογκότη , κάθετο πεζόδρομο στην Τσιμισκή , ένα στενό δρομάκι με μακρά ιστορία στην εστίαση καθώς καταστήματα όπως ο Ερμής και τα θρυλικά σουτζουκάκια του Ρογκότη βρίσκοταν εκεί. Το concept της κουζίνας του είναι στηριγμένο στην φιλοσοφία των παραδοσιακών τσιπουράδικων του Βόλου , παραγγέλνει ο πελάτης το απόσταγμά του ,(τσίπουρο , ούζο , τσικουδιά , ζιβανία και απόσταγμα) που συνοδεύεται με τον κατάλληλο μεζέ , ο οποίος όσο προχωράει η παραγγελία έχει μία λογική σειρά. Συνήθως το τελετουργικό ξεκινάει με τουρσιά (ελιές, τσιτσίραβλα και αγγουράκι τουρσί με μπούκοβο και άνηθο) , ακολουθούν τα παστά που μας έστειλαν στα ουράνια και ένας εξαίσιος τσίρος πολίτικος μπουρδέτο , παραδοσιακός ουζομεζές που συνδυάζει την αλμυρή ένταση του ξερού τσίρου με μια πλούσια, πικάντικη σος. Οσονούπω καταφθάνουν και οι σαλάτες , η βελούδινη ταραμοσαλάτα τα ντοματίνια , με παξιμάδια χαρουπιού και φύλλα κάπαρης, πασπαλισμένα με «ελληνικό ροκφόρ» που είναι η κοπανιστή τηςΜυκόνου , μια δυνατή και πιπεράτη γεύση που θα μουδιάσει ευχάριστα την στοματική σας κοιλότητα. Κάθε κατάστημα έχει το δικό του ιδιαίτερο μενού που διαφοροποιείται ελαφρώς λόγω της εποχικότητας των πρώτων υλών αλλά και των γαστρονομικών ευρημάτων του σεφ ανά ημέρα. Ένα μόνο να ξέρετε πως η ποικιλία των μεζέδων φτάνει σε ανεξιχνίαστα βάθη!!! Όσα περισσότερα τσίπουρα παραγγέλνεται, ανεβαίνετε σε μεγαλύτερη πίστα και βελτιώνονται οι μεζέδες . Προσγειώνεται στο τραπέζι μας το τηγανητό θραψαλάκι με τη σφιχτή και σαρκώδη υφή και την έντονη θαλασσινή γεύση. Παίρνει σειρά το λεμονάτο σκουμπρί ένα νόστιμο και καλοδουλεμένο πιάτο. Οι ζακέτες είναι ένα συγγενικό ψάρι με την γλώσσα, το οποίο θεωρείται από πολλούς ιδανικό για τηγάνι λόγω της τρυφερής και γλυκιάς του σάρκας, εξαίρετη και αφοπλιστική νοστιμιά!!! Τέλος το ημίπαστο πολίτικο σκουμπρί , ψημένο μαστορικά στη σχάρα , έβαλε τα πράγματα στη θέση τους με την απίθανη βελούδινη σάρκα του. Δυο λόγια για το φρέσκο προζυμένιο ψωμί με την καπνιστή πάπρικα και τα μυρωδικά, ήταν ένα διαφορετικό ψωμάκι που θα το θυμόμαστε για πολύ καιρό, βασισμένο στη φιλοσοφία της αργής ζύμωσης και της βαθιάς νοστιμιάς. Οι νεαροί ιδιοκτήτες κατάφεραν να ξεφύγουν από την πεπατημένη του χύμα τσίπουρου , εντάσσοντας στο μενού μια ενδιαφέρουσα λίστα εμφιαλωμένων τσίπουρων αλλά και παλαιωμένων αποσταγμάτων. Με μια δυναμική κάρτα αποσταγμάτων (πάνω από 70 ) που ανανεώνεται δύο φορές τον χρόνο , το «Μεζέν» έχει χαρακτηριστεί ως η Μέκκα των φίλων των Ελληνικών αποσταγμάτων. Από το 2018 έχει προστεθεί και μία μικρή λίστα ρετσινών νέας εποχής με σκοπό την εξοικείωση του κοινού με το ιστορικό και δυναμικό αυτό Ελληνικό κρασί.

Info: Ρογκότη 3, Θεσσαλονίκη , τηλ: 2310 232 749.

«Μεζέν»-Βόλος : Μεζέδες με έμπνευση και μια δυναμική κάρτα αποσταγμάτων με πάνω από 70 ετικέτες!!!

2026-09-01T15:32:25.150+03:00

Κατ’ αρχάς : Τα πρώτα τσιπουράδικα δημιουργήθηκαν από τους πρόσφυγες της Μικρασίας, που εγκαταστάθηκαν στο Βόλο, κυρίως στην σημερινή Νέα Ιωνία, μετά την ανταλλαγή πληθυσμών του ’22. Το μεσημέρι, μετά την κοπιαστική δουλειά στο λιμάνι , μαζεύονταν στα καφενεδάκια στα στενά της Νέας Ιωνίας και έπιναν το τσιπουράκι τους με τον ανάλογο μεζέ. Τα τσιπουράδικα είναι η ζωντανή παράδοση του Βόλου, μια παράδοση που αγαπήθηκε όλα αυτά τα χρόνια όσο τίποτα άλλο από τους ντόπιους και τους επισκέπτες. Στα μαγαζάκια αυτά δε ζητάτε να δείτε το μενού και δεν παραγγέλνετε!!! Απλώς λέτε στον σερβιτόρο πόσα εικοσιπενταράκια (25ml) με ή χωρίς γλυκάνισο θα χρειαστείτε για να ξεκινήσετε, και όσα περισσότερα 25άρια τσίπουρου θα πιεί η παρέα, τόσοι περισσότεροι και εκλεκτότεροι μεζέδες θα έρθουν στο τραπέζι σας. Ο σεφ Γρηγόρης Χέλμης μαζί με τον Ανδρέα Διακοδημήτρη, διευθυντικό στέλεχος ξενοδοχείων μέχρι πρότινος, ένωσαν τις δυνάμεις τους και φτιάξανε το 2013 το νεανικό εστιατόριο «Μεζέν» με ανοικτή κουζίνα-μπαρ στο κτίριο της ιστορικής Ερωφίλης στον πεζόδρομο της Αλοννήσου , στο κέντρο του Βόλου. Αποφάσισαν όμως να προχωρήσουν ένα βήμα παραπέρα και να προσεγγίσουν τα μεζεδάκια με έμπνευση και μια σύγχρονη πινελιά, όσο για το αποτέλεσμα να είστε σίγουροι ότι θα σας αποζημιώσει. Στο «Μεζέν» θα δοκιμάσετε γεύσεις διόλου συνηθισμένες που υμνούν τις διαλεγμένες πρώτες ύλες και προέρχονται από επώνυμους Έλληνες παραγωγούς και τοπικούς συνεταιρισμούς . Θα βρείτε μαντί γαρίδας, σκοπελίτικη πίτα με χταπόδι, σεφταλιές μπακαλιάρου, taco με ceviche τόνου, κοκορέτσι θράψαλο(!!!) και γύρο με carpaccio ξιφία. Η πανδαισία των γεύσεων δεν σταματά εδώ , περιλαμβάνει άπειρες θαλασσινές γεύσεις , όπως μύδια, γυαλιστερές, αχιβάδες, καβούρια, πίνες, κολιτσιάνοι (θαλάσσιες ανεμώνες) ένας ξεχωριστός μεζές που τραβάει ……καραβιές ούζου και τσίπουρου. Οι νεαροί ιδιοκτήτες κατάφεραν να ξεφύγουν και από την πεπατημένη του χύμα τσίπουρου , εντάσσοντας στο μενού μια ενδιαφέρουσα λίστα εμφιαλωμένων τσίπουρων αλλά και παλαιωμένων αποσταγμάτων. Με μια δυναμική κάρτα αποσταγμάτων (πάνω από 70 ) που ανανεώνεται δύο φορές τον χρόνο , το «Μεζέν» έχει χαρακτηριστεί ως η Μέκκα των φίλων των Ελληνικών αποσταγμάτων. Από το 2018 έχει προστεθεί και μία μικρή λίστα ρετσινών νέας εποχής με σκοπό την εξοικείωση του κοινού με το ιστορικό και δυναμικό αυτό Ελληνικό κρασί.

Info : Το πρώτο αδερφάκι του «Μεζέν» λειτουργεί πλέον και στην Θεσσαλονίκη , σ’ ένα στενό δρομάκι με μακρά ιστορία στην εστίαση καθώς καταστήματα όπως ο Ερμής και τα θρυλικά σουτζουκάκια του Ρογκότη που βρίσκοταν εκεί. 1) Αλλονήσου 8, Βόλος , τηλ: 24210 20844 2) Ρογκότη 3, Θεσσαλονίκη τηλ: 2310 232 749.

Για ελληνική κουζίνα , sushi και signature cocktails στο «Amente» στον Δρυμώνα της Λευκάδας

2026-09-01T11:12:01.471+03:00

☛ Ο Δρυμώνας είναι ένα μικρό και όμορφοo χωριό της Λευκάδας, σε υψόμετρο 425 μέτρων και με πανοραμική θέα στο Ιόνιο Πέλαγος. Εδώ κυριαρχεί η φύση, οι ελαιώνες, τα ψηλά κυπαρίσσια και τα πεύκα, το απόλυτο πράσινο. Στον καταπράσινο λόφο του Βάραγγα δεσπόζει το Restaurant and Cocktail Bar «Amente» που από μακριά θαρρείς πως είναι κάστρο και από κοντά ένα καράβι που σε ταξιδεύει στο Ιόνιο. Το «Amente» χωρίζεται σε δύο διακριτούς χώρους, ένα εστιατόριο και ένα cocktail bar, καθένα με τη δική του ταυτότητα. Η κουζίνα τιμά τις γεύσεις του Ιονίου και της ευρύτερης Ελλάδας, αξιοποιώντας πρώτες ύλες από τη Λευκάδα, την Κέρκυρα, τη Μακεδονία και την Κρήτη , ενώ το bar προσφέρει εξαίσιο sushi έως signature cocktails. Συνοδεύστε ιδανικά το φαγητό σας με εκλεκτούς οίνους επιλεγμένους από όλη την Ελλάδα αλλά και το εξωτερικό. Περισσότερες από 50 ετικέτες, με κρασιά από τον ελληνικό αμπελώνα-διεθνώς αναγνωρισμένα, Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης (ΠΟΠ), γηγενείς και ανερχόμενες ποικιλίες- αλλά και ποιοτικούς οίνους από χώρες μακρινές, όπως Γερμανία, Ιταλία, Γαλλία, Αυστραλία, Χιλή. Να σημειώσουμε πως το εστιατόριο λειτουργεί με κρατήσεις , για το bar προτείνεται άφιξη νωρίς.

Info : Βάραγγας , Δρυμώνας , τηλ κρατήσεων : 697 746 1415 , λειτουργεί από τις 4 το απόγευμα μέχρι τα μεσάνυχτα.

Επίσκεψη στην Μικροζυθοποιία Σαμοθράκης (μπύρα «Fonias»)

2026-08-30T20:47:34.891+03:00

☛ Στις αρχές της δεκαετίας του ’80, πολύ πριν γεννηθεί η μπύρα «Fonias» στην Σαμοθράκη, ο πατέρας του ιδρυτή της Θανάσης Αποστολάκος, λάτρης του ζύθου, άνοιξε, στο Περιστέρι Αττικής, το bar «Γρανάζι» και το εμπλούτισε με εβδομήντα ετικέτες, από ελληνικές και ξένες μπύρες. Ήταν πρωτοποριακή η κίνησή του για την εποχή εκείνη. Δοκιμάζοντας δεκάδες ευρωπαϊκές μπύρες ανακάλυψε πολλές νέες συνταγές και άρχισε στο τέλος της δεκαετίας του ΄80 να πειραματίζεται με το home brewering. Το όνειρό του ήταν να δημιουργήσει ένα ζυθοποιείο και να φτιάχνει την δική του μπύρα και αυτό το συντήρησε ζωντανό όλα αυτά τα χρόνια. Μόλις το 2013 ξεκίνησε τις προσπάθειες για τη δημιουργία της Μικροζυθοποιίας Σαμοθράκης σε ένα τόπο αγαπημένο, με συνοδοιπόρους του σ’ αυτό το εγχείρημα τον γιο του Ανδρέα Αποστολάκο και έναν συνεργάτη του από την Αθήνα. Εμφανίζονται οι πρώτες δυσκολίες, όπως εξεύρεση χρηματοδότησης, δυσμενές οικονομικό κλίμα, η οικονομική κρίση και τα capital controls της εποχής. Ωστόσο με την επιμονή και ζήλο, το 2017, ολοκληρώνει τις εγκαταστάσεις της οικογενειακής μικροζυθοποιίας στην Καμαριώτισσα. Οι μπύρες που παράγονται είναι 100% χειροποίητες , η βύνη κριθαριού είναι από την περιοχή της Θράκης, οι λυκίσκοι είναι ευρωπαϊκοί και αμερικάνικοι, ενώ το νερό του νησιού χωρίς την παραμικρή ρύπανση κι επιβάρυνση, είναι ένα από τα ποιοτικότερα της Ευρώπης, και προέρχεται, είτε από τις πηγές ψηλά στο βουνό Σάος είτε από τα κατακρημνίσματα!!! Την ονομασία της μπύρας εμπνεύστηκε από τον ομώνυμο καταρράκτη του νησιού της Σαμοθράκης, που είναι πάντα έντονος, επιβλητικός και δυναμικός. Τα αρχικά της λέξης «Φονιάς» δημιουργούν ζωή: Φως, Όνειρο, Νερό, Ιδέα, Απόδραση, Σαμοθράκη.

☛ Οι μπύρες της μικροζυθοποιίας Σαμοθράκης, που κυκλοφορούν σήμερα είναι δυο, και οι πρώτες στην Ελλάδα που στην ετικέτα τους αναγράφουν στο σύστημα γραφής και ανάγνωσης τυφλών Braille το όνομα τους και τον τύπο τους. Σήμερα μετά από μια δεκαετία οι δυσκολίες στη παραγωγή της μπύρας εξακολουθούν να υφίσταται και ο Ανδρέας Αποστολάκος είναι κατηγορηματικός σε αυτά που μας λέει : « το μεγαλύτερο πρόβλημα μας είναι η ακτοπλοϊκή σύνδεση, δεν υπάρχουν τακτικά δρομολόγια που να συνδέουν το νησί με την υπόλοιπη Ελλάδα. Το άλλο πρόβλημα εστιάζεται στις υποδομές. Τον χειμώνα που ετοιμάζω την παραγωγή στις δεξαμενές για να την έχω έτοιμη το καλοκαίρι, γίνονται συχνές διακοπές ρεύματος και νερού, με κίνδυνο την αλλοίωση του προϊόντος. Μέσα σε αυτές τις αντίξοες συνθήκες προσπαθούμε να κάνουμε σωστά τη δουλειά μας και να συντηρούμε την βιοτεχνία μας. Εκτός από την ζυθοποιείο μας υπάρχει και μια ακόμη μονάδα που παρασκευάζει τυροκομικά προϊόντα. Η Σαμοθράκη με τις σημερινές συνθήκες δύσκολα θα προσελκύσει κάποιους επιχειρηματίες για να επενδύσουν.

Οι μπύρες που κυκλοφορούν

Η “Fonias”-Pale ale : είναι μια φρέσκια μπύρα που διατηρεί όλα τα θρεπτικά συστατικά της αναλλοίωτα μια και ζυμώνεται με το ποιοτικό και καθάριο νερό των πηγών του νησιού αλλά και εξαιρετική βύνη κριθαριού από την περιοχή της Θράκης. Η ετικέτα της μπύρας έχει την ιδιαιτερότητα της , είναι μια μεταξοτυπία με ανάγλυφο το όνομα Φονιάς και με φωτογραφία του καταρράκτη , είναι γραμμένη και με το σύστημα Braille για τους συνανθρώπους μας με προβλήματα όρασης.

Χαρακτηριστικά: Είναι μια φρέσκια, απαστερίωτη και αφιλτράριστη μπύρα με υψηλό αλκοολικό βαθμό 6,2% και φυσική επαναζύμωση στο μπουκάλι . Το χρώμα της ξανθό και θολό , η γεύση της πλούσια αναδύει δυνατά αρώματα λυκίσκου, κίτρου και ξηρών καρπών . Ιδανική θερμοκρασία σερβιρίσματος 7–9^οC

Χρήσιμη συμβουλή : H μπύρα αυτή συνοδεύει άριστα στο τραπέζι σας καπνιστά τυριά , fish and chips , και πιάτα της ασιατικής κουζίνας .

Η Fonias- India Pale Ale : είναι μια αφιλτράριστη, απαστερίωτη και απολύτως χειροποίητη μπίρα , με νερό από τις πήγες του όρους Σάος , έντονους λυκίσκους και ποικίλες βύνες.

Χαρακτηριστικά: Είναι μια τίμια και καλοδουλεμένη μπύρα με αλκοολικό βαθμό 6,7% . Η μύτη κατακλύζεται από φρέσκα εσπεριδοειδή , ενώ στο βάθος διακρίνονται φρουτώδεις και λουλουδάτες νότες. Ο λυκίσκος δηλώνει την παρουσία του ξεκάθαρα, αλλά με ευγένεια .

Χρήσιμη συμβουλή : Το burger , το χοιρινό και γενικά τα πικάντικα φαγητά αποζητούν μια India pale ale. Είναι όμως ιδανική και για ξηρούς καρπούς.

Info : Μικροζυθοποιία Σαμοθράκης , Καμαριώτισσα , τηλ: 6979301248, 6984933444, 25510 98079 , το ζυθοποιείο είναι ανοιχτό κάθε μέρα, μπορείτε να το επισκεφτείτε και να ξεναγηθείτε στο χώρο(κατόπιν συνεννοήσεως) και να γευτείτε τις μπύρες. Οι μπύρες διανέμονται στη Αλεξανδρούπολη, Θεσσαλονίκη και Αθήνα.

Food (σε ποιες ταβέρνες της Σαμοθράκης θα βρείτε τη μπύρα Fonias) ****** Στο ορεινό χωριό του Προφήτη Ηλία και κάτω από τα πλατάνια θα επισκεφτείτε την ταβέρνα «Βράχος» για κατσικάκι πρωτίστως ενώ το μενού δίνει έμφαση σε όλη τη γκάμα των κρεάτων, διαθέτει όμως και ορισμένα μαγειρευτά της ώρας. Τηλέφωνο : 2551 095264 , Τιμή : € 14 - €17 ****** Ταβέρνα «Καρυδιές» στην Άνω Μεριά, (τηλ.: 2551 098266): Εδώ τα must της κουζίνας είναι πολλά και σημαντικά όπως η τσιγαριστή φασολάδα, το κατσικάκι στη λαδόκολλα, αλλά και οι πληθωρικές του ομελέτες ****** Ψαροταβέρνα «Το Ακρογιάλι» στις Μακρυλιές , (τηλ.: 2551 095123), όταν σε κουράσει η κρεατοφαγία υπάρχει η λύση της ψαροφαγίας σε πολύ καλή ποιότητα , το «Ακρογιάλι» βρίσκεται επάνω στη παραλία Λάκωμμα ****** Η «Γριά Βάθρα» στα Θέρμα είναι η πιο παλιά ταβέρνα του νησιού από το 1978 (τηλ.: 2551 113434): Εδώ φτιάχνουν ωραιότατο γεμιστό κατσικάκι , ζουμερή συκωταριά, αλλά και μαγειρευτά****** Η οικογενειακή ταβέρνα «Το Γεφύρι»(τηλ: 2551098231) βρίσκεται στην περιοχή των Θερμών και το μενού προσφέρει νόστιμα πιάτα της παραδοσιακής ελληνικής κουζίνας . Εκτός από τα μαγειρευτά (ρεβυθάδα, κολοκυθάκια γεμιστά, κατσικάκι με πατάτες) θα βρείτε και καλομαγειρεμένες θαλασσινές γεύσεις ****** Για περίεργα γλυκά , παγωμένες μπύρες και απίθανα ποτά θα πάτε στον «Λευκό Πύργο» στη Χώρα ******