Karavali Railu

ಮುಂದೆ ಆ ದಿನ ಕೂಡ ಬರುತ್ತದೆ.....

2011-08-14T22:40:00.000-07:00

ಗೆಳೆಯರೇ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯೋತ್ಸವದ ಹಾರ್ಧಿಕ ಶುಭಾಶಯಗಳು

ಗೆಳೆಯ ವಿನಯ ಭಟ್ ರವರು ಚಂದದ ಲೇಖನವನ್ನ ಕಳುಹಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ವಿನಯ ಭಟ್ ಅವರು ಎಲೆಮರೆಯ ಪ್ರತಿಭೆ. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಹೈಸ್ಕೂಲಿನಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಾಪಕರಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದು. ಅನೇಕ ಕವಿತೆಗಳನ್ನ, ಕಥೆಗಳನ್ನ, ಲೇಖನವನ್ನ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಸಾಹಿತ್ಯ, ಕಲೆ, ಸಂಗೀತದಲ್ಲಿ, ಸಮಾನ ಅಭಿರುಚಿ ಉಳ್ಳವರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಅವರ ಕಿರು ಪರಿಚಯ. ಮುಂದೆ ಅವರು ಬರೆದಂತಹ ಅನೇಕ ಕವನ, ಲೇಖನ, ಕಥೆ ಮುಂತಾದ ಸಾಹಿತ್ಯ ಹೂರಣವನ್ನ ನಿಮ್ಮಮುಂದೆ ಕರಾವಳಿ ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲಿದ್ದೇನೆ.

ಧನ್ಯವಾದಗಳು

ನಿಮ್ಮವ ಮಹಾಬಲಗಿರಿ ಭಟ್

ªÀÄÄAzÉ D ¢£À PÀÆqÀ §gÀÄvÉÛ......

PÀ©ü ªÉÇÃ ¢£ï D0iÉÄÃUÁ, d¨ï DgÀhiÁzï ºÀªÀiï ºÉÆÃAUÉ/ 0iÉÄÃ C¥À¤Ã » d«ÄÃ£ï ºÉÆÃUÁ C¥À£Á D¸ÀªÀiÁ£ï ºÉÆÃUÁ/ ±À»ÃzÉÆ PÉ avÁªÉÇÃ ¥Àgï ºÀgï §gÀ¸ï ®UÉÃAUÉ ªÉÄÃ¯É/ ªÀvÀ£ï ¥Àgï ªÀÄgÀ£ÉªÁ¯ÉÆAPÁ 0iÀÄ»Ã £ÁªÀiï ¤±Á£ï ºÉÆÃUÁ...

ªÀÄÄAzÉ D ¢£À PÀÆqÀ §gÀÄvÉÛ. £ÀªÀÄäzÉÃ DzÀ ¨sÀÆ«Ä, DPÁ±À EgÀÄvÉÛ, ºÀÄvÁvÀägÀ ¸ÀªÀiÁ¢ü0iÀÄ ªÉÄÃ¯É ¥Àæw ªÀgÀÄµÀ eÁvÉæ £ÀqÉ0iÀÄÄvÉÛ. zÉÃ±ÀPÁÌV ¥ÁætvÁåUÀ ªÀiÁrzÀªÀjUÉ EzÉÃ ¸À£Áä£ÀªÁUÀ°zÉ. »ÃUÉAzÀÄ ¸ÁévÀAvÀæ÷åzÀ PÀ£À¸ÀÄ PÀnÖPÉÆAqÀÄ PÉÆ£É ¢£ÀUÀ¼À°è eÉÊ°£À°è0iÉÄÃ PÀ«vÉ gÀa¹, £ÉÃtÄUÀA§ªÉÃjzÀÄÝ ¨sÀUÀvï¹AUï. vÁªÀÅ £ÉÃtÄUÀA§ªÉÃj MAzÀÄ ªÁgÀzÉÆ¼ÀUÉ zÉÆqÀØ PÁæAw0iÀiÁV zÉÃ±ÀPÉÌ ¸ÁévÀAvÀæ÷å zÉÆgÉ0iÀÄÄvÀÛzÉ. DUÀ £ÀªÀÄä zÉÃ±ÀªÁ¹UÀ¼ÀÄ £ÁªÀÅ ªÀiÁrzÀ vÁåUÀ §°zÁ£ÀUÀ¼À£ÀÄß £É£ÉzÀÄ ¥ÀæwªÀgÀÄµÀ eÁvÉæ ¸ÀªÀiÁgÀA¨sÀUÀ¼À£ÀÄß ªÀiÁqÀÄvÁÛgÉ. £ÀªÀÄä vÁåUÀ §°zÁ£ÀPÉÌ CzÉÃ ¸À£Áä£À J£ÀÄßªÀÅzÀÄ ºÀÄvÁvÀä ¨sÀUÀvï ¹AUï CªÀgÀ C¤¹PÉ0iÀiÁVvÀÄÛ. DzÀgÉ FUÀ DUÀÄwÛgÀÄªÀÅzÉÃ£ÀÄ?

¸ÀévÀAvÀæ ¨sÁgÀvÀzÀ £É®ªÁzÀ PÁ²äÃgÀzÀ°è wæªÀtð zsÀédªÀ£ÀÄß ºÁj¸À®Ä ºÉzÀgÀÄªÀ, GUÀægÀÄ ClÖºÁ¸À £ÀqÉ¸ÀÄwÛzÀÝgÀÆ CzÀ£ÀÄß vÀqÉUÀlÖ¯ÁUÀzÀ, ¸ÉgÉ¹PÀÌ GUÀægÀ£ÀÄß UÀ°èUÉÃj¸À¯ÁUÀzÀ ¨sÀæµÀÖ ªÀåªÀ¸ÉÜ, £ÀÆgÁgÀÄ ºÀUÀgÀtUÀ¼ÀÄ EªÉÃ PÀtÂÚUÉ gÁZÀÄwÛgÀÄªÀÅzÀÄ. ªÀåªÀ¸ÉÜ UÀ¨ÉâzÀÄÝ ºÉÆÃVzÀÝgÀÆ CzÀ£ÀÄß £ÉÆÃr0iÀÄÆ vÀªÀÄäzÀ®èªÀAvÉ ªÀwð¸ÀÄwÛgÀÄªÀ ¥ÀæeÁvÀAvÀæ ªÀåªÀ¸ÉÜ. EzÉAvÀºÀ «¥À0iÀiÁð¸À ! UÁA¢üÃf, ¸ÀÄ¨sÁ¸ï, gÁdUÀÄgÀÄ, ¸ÀÄRzÉÃªï, ¯Á¯ï, ¨Á¯ï, ¥Á¯ï ªÀÄÄAvÁzÀ zÉÃ±À¨sÀPÀÛgÀ gÀPÀÛ ºÀj0iÀÄÄwÛgÀÄªÀ £ÀªÀÄä zÉÃºÀzÀ°è eÁqÀåvÉ0iÀÄ «µÀ ¨ÉgÉwzÁÝzÀgÀÆ ºÉÃUÉ? ¸ÀvÀå ºÀj±ÀÑAzÀæ, gÁªÀÄ, PÀÈµÀÚ, zsÀªÀÄðgÁAiÀÄ EAvÀºÀ ªÀÄºÁ£ï ªÀåQÛUÀ¼À vÁwéPÀ ªÀiË®åUÀ¼À ªÉÄÃ¯É ¤AvÀ £ÀªÀÄä ¸ÀA¸ÁÌgÀ PÀ®Ä¶vÀUÉÆAqÀzÁÝzÀgÀÆ ºÉÃUÉ?..... EAvÀºÀ ¥Àæ±ÉßUÀ¼ÀÄ ¸ÀºÀdªÁV ªÀÄÆqÀÄvÀÛzÉ.

EzÀPÉÌ PÁgÀtªÀ£ÀÄß ºÀÄqÀÄPÀÄvÀÛ ¸ÁVzÀgÉ £ÀªÀÄUÉ PÁtÂ¸ÀÄªÀ ¸ÁªÀiÁ£Àå ¸ÀAUÀw0iÉÄAzÀgÉ £ÀªÀÄä gÁdQÃ0iÀÄ ªÀÄÄRAqÀgÀ C¢üPÁgÀ ¯Á®¸É. EzÀPÁÌV ErÃ zÉÃ±ÀªÀ£ÉßÃ czÀæUÉÆ½¸ÀºÉÆgÀnzÁÝgÉ. eÁw, ªÀÄvÀ, ¨sÁµÉ0iÀÄ DzsÁgÀzÀ ªÉÄÃ¯É ªÉÇÃmï¨ÁåAPï gÁdQÃ0iÀÄ ªÀiÁr vÀªÀÄä zÀÄgÁ¸É0iÀÄ£ÀÄß FqÉÃj¹PÉÆ¼ÀÄîwÛzÁÝgÉ. zÉÃ±À¥ÉæÃªÀÄªÀ£ÀÄß gÀPÀÛzÀ PÀtPÀtzÀ®Æè ¸ÀÄàj¸ÀÄªÀ gÁµÀÖç¨sÀPÀÛgÀ£ÀÄß zÉÃ±ÀzÉÆæÃ»UÀ¼ÁV ©A©¸ÀÄwÛzÁÝgÉ. zÉÃ±ÀzÀ ªÀÄÄUÀÝ d£ÀgÀ£ÀÄß ºÀvÉåUÉÊzÀ £ÀgÀ¦¥Á¸ÀÄ GUÀægÀ£ÀÄß ¸ÉgÉªÀÄ£É0iÀÄ°è ¥ÀAZÀvÁgÁ ¸Ë®¨sÀå¢AzÀ £ÉÆÃrPÉÆ¼ÀÄîwÛzÁÝgÉ. EªÉ®èªÀÇ ªÉÇÃnUÁV..

F zÉÃ±ÀzÀ £É®, d®zÀ §UÉÎ QAavÀÆÛ C©üªÀiÁ£À«®èzÀ ªÀåQÛUÀ¼ÀÄ zÉÃ±ÀzÀ ¤0iÀÄAvÀæPÀgÁVzÁÝgÉ. ªÀÄ£É0iÀÄ ªÀÄÄA¢£À VqÀPÉÌ ¤ÃgÀÄ ºÁPÀzÀ ªÀåQÛ ¨ÉÃgÉ0iÀÄªÀgÀ ºÉÆ®zÀ°è ªÀÄtÚ£ÀÄß ºÉÆgÀÄwÛzÁÝgÉ. ¸Éß»vÀgÉÃ F zÉÃ±ÀzÀ §UÉÎ £ÉÊd PÁ¼Àf0iÀÄ£ÀÄß £ÁªÀÅ ¨É¼É¹PÉÆAqÀÄ, EAvÀºÀ ¸ÉÆÃUÀ¯ÁrvÀ£ÀzÀ gÁdPÁgÀtÂUÀ¼À£ÀÄß £ÀªÀÄä ªÀåªÀ¸ÉÜ¬ÄAzÀ zÀÆgÀUÉÆ½¹ ¸ÀéZÀÒ ¸ÀÄAzÀgÀ ¨sÁgÀvÀªÀ£ÀÄß ¤«Äð¸À¨ÉÃPÁVzÉ. EzÀPÉÌ ºÉÆÃgÁqÀÄwÛgÀÄªÀ CuÁÚ ºÀeÁgÉAiÀÄªÀgÀAvÀºÀ zÉÃ±À¨sÀPÀÛjUÉ £ÀªÀÄä ¨ÉA§®ªÀ£ÀÄß ¤Ãr ¨sÀæµÀÖgÀ£ÀÄß zÀªÀÄ£À ªÀiÁqÀ¨ÉÃPÁVzÉ.

ºËzÀÄ.. EzÀgÀ eÉÆvÉUÉ ¨sÁgÀvÀzÀ ¨sÀ«µÀåªÁzÀ £Á£ÉÆ§â §zÀ¯ÁUÀÄvÉÛÃ£É. ¸ÁzsÀåªÁzÀgÉ, M§â£À£ÀÄß §zÀ¯Á¬Ä¸ÀÄvÉÛÃ£ÉA§ ¥ÀæweÉÕ0iÀÄ£ÀÄß £ÁªÉ®ègÀÆ vÉUÉzÀÄPÉÆAqÀgÉ..... ¥Àæw0iÉÆ§â ¨sÁgÀwÃAiÀÄ vÁ0iÀÄA¢gÀÄ vÀ£Àß ªÀÄUÀÄªÀ£ÀÄß ²ªÁf, UÀÄgÀÄUÉÆÃ«AzÀ¹AUï, gÁuÁ¥ÀævÁ¥ï, «Ãgï ¸ÁªÀPÀðgï, «PÀæA ¨sÁvÁæ, ¸ÀA¢Ã¥ï G¤ßPÀñµÀÚ£ï, ºÉÃªÀÄAvï PÀPÀðgÉ CªÀgÀAxÀ «ÃgÀ PÀ°UÀ¼ÁV ¨É¼É¹zÀgÉ..... ¸ÀªÀð¸ÀévÀAvÀæ; eÁÕ£À, ¸ÀA¸ÀÌöÈw, DyðPÀvÉ, ªÉÊeÁÕ¤PÀvÉ, »ÃUÉ J®è PÉëÃvÀæUÀ¼À°è ¥ÀæPÁ²¸ÀÄªÀAvÀ ¨sÁgÀvÀzÀ GzÀ0iÀÄªÁUÀ®Ä ¸ÁzsÀå...

ªÉÇÃ ¢£ï D0iÉÄUÁ..... G¸ï ¢£ï ªÉÄÃgÁ ¨sÁgÀvï ªÀÄºÁ£ï ºÉÆÃUÁ .....

JA§ ¸ÀzÁ±À0iÀÄzÉÆA¢UÉ.....

ವಿನಯ ಭಟ್

ನಡೆಯುತಿದೆ ಕನಕಾಭಿಷೇಕ

2011-07-26T08:10:00.000-07:00

ಪರಾಂಜಪೆ ಸರ್ ರವರು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕೆಳಗಿನ ಕವನವನ್ನ ಬರೆದು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ

----------- ಹೇಮಜ್ಯೋತಿ ಚೆಲ್ಲಿದೆ ---------------

ನೊರೆಯುಕ್ಕಿ ಮೈಮರೆತು ಮೊರೆಯುತಿಹಳು ವಾರಿಧಿ
ನಿಶಾಲೋಕದತ್ತ ಹೊರಟ ಮನೋರಥದ ಸಾರಥಿ
ಬಾನುಭುವಿಯ ಸಾ೦ಗತ್ಯಕೆ ಕಳಸವಿಟ್ಟ ಕು೦ದಣ
ರವಿಯ ಹೊನ್ನಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ಲಕಳಕಿಸುತಿದೆ ಬಾ೦ದಳ

ಹಿತವಾಗಿಹ ಸಂಜೆ ಬಿಸಿಲು ನೀಡಿದೆ ಮುದ ಮನಕೆ
ಮಿ೦ದು ನೆ೦ದು ಜಳಕವಾಡಿ ಹಗುರವಾಗೋ ಬಯಕೆ
ನೇಸರನು ನೇಪಥ್ಯಕ್ಕೆ ಸರಿವ ಗಳಿಗೆ ಬ೦ದಿದೆ
ದಿವಸ್ಪತಿಯ ದಿವ್ಯಪಥದಲಿ ಹೇಮಜ್ಯೋತಿ ಚೆಲ್ಲಿದೆ

ಪರಾಂಜಪೆ ಕೆ.ಏನ್

(ಚಿತ್ರದ ಮೇಲೆ ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಿದರೆ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ನೋಡಬಹುದು)

ಬೀಚಿಯವರ ಬೊಂಬಾಯಿ ಮತ್ತು ನಿರೋಧ್ ಬಲೂನು

2011-07-22T04:47:00.000-07:00

ತಲೆಬರಹವನ್ನ ಓದುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ವಯಸ್ಕರು ಮಾತ್ರ ಓದಬಹುದಾದಂತ ಲೇಖನ ಅಂತ ನೀವು ನಿರ್ಧರಿಸಿರುತ್ತೀರಿ. ಬೀಚಿಯವರ ಆತ್ಮ ಚರಿತ್ರೆ “ನನ್ನ ಭಯಾಗ್ರಪಿ” ಅನ್ನುವ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ “ಬೊಂಬಾಯಿ” ಅನ್ನುವ ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೆ ಅಧ್ಯಾಯವಿದೆ. ಆ ಅಧ್ಯಾಯದ ಪೂರ್ಣ ಪಾಠವನ್ನ ನಾನು ನಿಮಗಿಂದು ಹೇಳಬೇಕಾಗಿದೆ. ಮತ್ತು ನನ್ನದೇ ಆದ “ಭಯಂಕರ ಭಯಾಗ್ರಪಿ” ಯಿಂದ ಹೆಕ್ಕಿದ ಇನ್ನೋದು ಘಟನೆಯನ್ನ ಕೂಡ ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಿಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ಮೊನ್ನೆ ಪರಾಂಜಪೆಯವರ ಮನೆಗೆ ಪುಸ್ತಕಾರ್ಥಿಯಾಗಿ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಕನ್ಯಾರ್ಥಿಯಾಗಿ ಬಂದ ಅಳಿಯನಿಗೆ ತುಂಬುಜವ್ವನೆಯಾದ ಹುಡುಗಿಯನ್ನ ಕೊಟ್ಟು ಅದರೊಟ್ಟಿಗೆ ಧನ ಕನಕ ವಸ್ತು ವಾಹನ ಸೈಟ್ ಸೂಟು ಬೂಟುಗಳನ್ನ ಕೊಡುವದಿಲ್ಲವೇ ಹಾಗೆ ಪುಸ್ತಕಾರ್ಥಿಯಾದ ನನಗೆ ಪರಾಂಜಪೆಯವರು ಕೊಟ್ಟ ಕೆಲವು ಓದಲೇ ಬೇಕಾದ ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಸ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮನ ಭಯಾಗ್ರಪಿಯೂ ಒಂದು. ಹಾಸ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮನ ಜೀವನ ಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಸ್ಯಕ್ಕೆ ಕಡಿಮೆಯೇ..? ಅಲ್ಲದೇ ನೋವು, ನಲಿವು, ನಗು, ಎಲ್ಲವೂ ಇದೆ. ಪುಸ್ತಕವು ಓದಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಯಿತು. ಇಷ್ಟವಾಯಿತು ಕೂಡ.

ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನ ಹೊಡೆಯುವದು ಮಹಾಪರಾಧ ಮತ್ತು ಅಷ್ಟೇ ಅಕ್ಷಮ್ಯ ಅಪರಾಧ ಹೀಗೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ ಬೀಚಿಯವರ ಸಾಲುಗಳು. ಮಕ್ಕಳನ್ನ ಹೊಡೆಯುವದನ್ನ ಅವರು ಎಂದೂ ಸಹಿಸಲಾರರು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ದಾರಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಪೋಷಕರು ಮಕ್ಕಳನ್ನ ಹೊಡೆದರೆ ಮಧ್ಯೆ ಬಾಯಿಹಾಕಿ ಪೋಷಕರಿಂದ ಬೈಗುಳವನ್ನ ತಿನ್ನುವದು ಅವರಿಗೆ ಹೊಸದೇನಲ್ಲ. ಹಾಗೆ ಕಾದಾಡಿ ಅಧಿಕ ಪ್ರಸಂಗಿ ಅನ್ನಿಸಿಕೊಂಡ ಸಂದರ್ಭಗಳೂ ಬಹಳ.

ಇದೆಲ್ಲವೂ ತನ್ನ ಬಾಲ್ಯದ ವೈಪರೀತ್ಯದ ಪರಿಣಾಮವೆನ್ನುತ್ತಾರೆ ಬೀಚಿಯವರು. ಹುಟ್ಟಿದ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ತಂದೆಯವರನ್ನ ಕಳೆದು ಕೊಂಡರು. ಅರೇಳು ವರ್ಷಕ್ಕೆ ತಾಯಿಯನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಯಿತು. ಅವರ ಅತ್ತೆಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬಂದಿತು. ಅತ್ತೆಯ ಗಂಡ ಮಾವನಾದರೋ ಶೀಘ್ರ ಕೋಪಿಗಳು. ಯಾಕೆ ತಪ್ಪುಮಾಡಿದೆ ಅನ್ನುವುದನ್ನ ಕೇಳಿ ಆಮೇಲೆ ಹೊಡೆಯಬೇಕೆನ್ನುವ ಪರಿಜ್ನಾನವೂ ಕೂಡ ಇಲ್ಲದವರು. ಹೆಡ್ ಜೈಲರ್ ಆಗಲು ಯೋಗ್ಯರಾದವರು ತನ್ನ ಪೋಷಕರಾದುದು ದುರ್ದೈವ ಅನ್ನುತ್ತಾರೆ ಬೀಚಿಯವರು. ಅದೆಲ್ಲದರ ಪರಿಣಾಮದಿಂದಾಗಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನ ಹೊಡೆಯುವದನ್ನ ಅವರು ಸಹಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ಬೀಚಿಯವರು ಮದ್ರಾಸಿನಲ್ಲಿರುವಾಗ ಇಂತಹದೇ ಅಪರಾದವೊಮ್ಮೆ ಅವರ ಹೆಂಡತಿಯಿಂದ ಆಯಿತು. ಅನಾಮತ್ತಾಗಿ ನಾಲ್ಕುವರ್ಷದ ಮಗನಿಗೆ ಅವನ ತಾಯಿ,ಅಂದರೆ ಬೀಚಿಯವರ ಹೆಂಡತಿ ಹೊಡೆದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಳು. ಅದರ ಹಿಂದಿನ ಘಟನೆ ತುಂಬ ಮಜವಾಗಿದೆ .

ಕೆಲವು ಅಶ್ಲೀಲ ಶಬ್ಧಗಳನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಆಡಬಾರದೆಂದು ನಿಯಮ. ಮಹಾ ಅಪರಾಧ ಕೂಡ ಹೌದು. ಅವರ ಮಗನಿಗೆ ಮೂತ್ರ ಮಾಡುವ ಅಂಗಕ್ಕೆ (ಶಿ.....) ಬೊಂಬಾಯಿ ಅಂತ ಕಂಠಪಾಟ ಮಾಡಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಅವನು ಉರಿಮೂತ್ರವಾದಾಗ ಬೊಂಬಾಯಿ ಉರಿಯುತ್ತದೆ ಅನ್ನುತ್ತಿದ್ದ.

ಒಮ್ಮೆ ಅವರ ರಡಿಯೋ ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಅಭಿನಯಿಸುತ್ತಿದ್ದ ರಂಭಾ ಅನ್ನುವ ಕನ್ನಡದವರೊಬ್ಬರು ಪರಿಚಯವಾದರು. ಹೆಣ್ಣುಮಗಳು ತನ್ನ ತಾಯಿಯೊಡನೆ ಆಗಾಗ ಅವರ ಮನೆಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೀಗೆ ಒಂದುದಿನ ರಂಭಾ ಅವರ ತಾಯಿಯೊಡನೆ ಬೀಚಿಯವರ ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗ ಬೀಚಿಯವರು ಮನೆಯಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ. ಆಮೇಲೆ ಮನೆಗೆ ಬಂದರು. ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅಳುತ್ತಿರುವ ಮಗನನ್ನ ನೋಡಿದರು. ಅವನನ್ನ ಎಷ್ಟು ಸಂತೈಸಿದರೂ ಸುಮ್ಮನಾಗಲಿಲ್ಲ. ಬಹಳ ಹೊತ್ತು ರಮಿಸಿ ಕೇಳಿದಾಗ “ ಅಮ್ಮ ಹೊಡೆದಳು” ಅನ್ನುವ ಉತ್ತರ ಬಂತು.

ಬಂದವರ ಎದುರಿಗೇ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನ “ಯಾಕೆ ಹೊಡೆದಿ” ಅಂತ ಸಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿಯೇ ಕೇಳಿದರು.

“ಅವನನ್ನೇ ಕೇಳ್ರಿ ಏನು ಮಾಡಿದನೆಂದು”

ಅನ್ನುವ ಉತ್ತರ ಅವರ ಹೆಂಡತಿಯಿಂದ ಬಂತು.

ಬೀಚಿಯವರ ಕೋಪ ಕುದಿಯುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು. ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿದರು

“ಏನುಮಾಡಿದ ನೀನೆ ಹೇಳು”

ಅಂತ ನಿಂತಲ್ಲೇ ಗುಡುಗಿಕೊಂಡರು.

“ಆಮೇಲೆ ಹೇಳ್ತೀನಿ”

ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವರ ಹೆಂಡತಿ ಅಥಿತಿಗಳ ಸತ್ಕಾರದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಳು. ಅಥಿತಿಗಳು ಹೋದನಂತರ ವಿಚಾರಿಸಿಕೊಂಡರಾಯಿತು ಅಂತ ಕಾಯ್ದು ಕುಳಿತರು ಬೀಚಿಯವರು. ಅಥಿತಿಗಳು ಗೇಟನ್ನ ದಾಟಿದ್ದೇ ತಡ ಬೀಚಿಯವರ ವಿಚಾರಣೆ ಆರಂಭವಾಯಿತು.

ಇವನೇನು ಮಾಡಿದ ಯಾಕೆ ಹೊಡೆದೆ.....?

ಅದು ಇದು ಕಷ್ಟ ಸುಖ ಮಾತನಾಡುತ್ತ ರಂಭೆ ಬೀಚಿಯವರ ಹೆಂಡತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಳಂತೆ.

“ನಮ್ಮ ಪುಣ್ಯ ಇತ್ರಿ ಮದ್ರಾಸು ನೋಡಿದೀವಿ. ಇನ್ನು ಬೊಂಬಾಯಿ ಒಂದು ನೋಡಬೇಕು”

“ಇಲ್ಲಿ ಇದೆ ನೋಡು ಬೊಂಬಾಯಿ”

ಅಂತ ಚೆಡ್ಡಿ ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸಿಯೇ ಬಿಟ್ಟನಂತೆ ಬೀಚಿಯವರ ಮಗ J

ಪಾಪ ಮಕ್ಕಳಿಗೇನು ಗೊತ್ತಿರುತ್ತದೆ ಹೇಳಿ...? ಇಲ್ಲಿ ತಪ್ಪು ಒಪ್ಪು ಯಾರದ್ದು ಅನ್ನುವದನ್ನ ನೀವೇ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳಿ.

ಅಥ ಬೀಚಿ ಭಯಾಗ್ರಪಿ ಮಧ್ಯೆ ಎಕೋನ ವಿಂಶತಿ ಅಧ್ಯಾಂಯಂ ಸಂಪೂರ್ಣಮ್!!ಬೀಚ್ಯಾರ್ಪಣಮಸ್ತು !!

ಅಥ ನನ್ನ ಭಯಂಕರ ಭಯಾಗ್ರಪಿ ಮದ್ಯೇ ಇಂತಹದೇ ಒಂದು ಪ್ರಸಂಗಮ್ ಆರಂಭಮ್ !!

ನನ್ನ ಪರಿಚಯಸ್ತರೊಬ್ಬರು. ದೋ.ಘ.ನಾ ಅಂತಿರಲಿ.ನಮ್ಮ ದೋ.ಘ.ನಾ ರವರು ಮಕ್ಕಳನ್ನ ದ್ವೇಷಿಸುವವರೋ ಅಥವಾ ಪ್ರೀತಿಸುವವರೋ ನಾನು ಅವರಬಗ್ಗೆ ಅಷ್ಟೊಂದು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದವನಲ್ಲ. ಹಾಗಂತ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಯಾವತ್ತೂ ಕಡ್ಡಿಪೆಪ್ಪರಮೆಂಟನ್ನ ತಂದು ಕೊಡಲು ಮರೆತವರಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಯಾವಗಲೂ ತಾವು ಪ್ಯಾಟೆಗೆ ಹೋದಾಗ ದಿನಸಿ ಸಾಮಾನಿನ ಚೀಲದಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ತಲಾ ಎರಡೆರಡು ಕಡ್ಡಿ ಪೆಪ್ಪರಮಿಟಾಯಿ ತಂದೇ ತರುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಪ್ಪ ಪೇಟೆಯಿಂದ ಬಂದಕೂಡಲೇ ದಿನಸಿ ಚೀಲವನ್ನ ಹುಡುಕಿ ಚಾಕಲೇಟನ್ನ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಕುಶಿಯಿಂದ ಚಾಕಲೇಟಿನ ಸವಿಯನ್ನ ತಾಸುಗಟ್ಟಲೆ ನೀರಾಗದಂತೆ ನಾಲಿಗೆಯನ್ನ ನಿಧಾನವಾಗಿ ತಾಗಿಸಿ ತಾಗಿಸಿ ಅಂತೂ ಇಂತೂ ಚಾಕಲೇಟು ಮುಗಿದಮೇಲೂ ಕಡ್ಡಿಯ ಬುಡದಲ್ಲಿ ಅಂಟಿಕೊಂಡ ಸಿಹಿಯನ್ನ ನೆಕ್ಕಿಯಾದಮೇಲೆಯೇ ಬೀಸಾಕುತ್ತಿದ್ದರು. ಇಂತಿರ್ಪ ಸಂದರ್ಭದೊಳ್ ಒಂದಿನಾ.... ಎಂದಿನಂತೆಯೆ ದೋ.ಘ.ನಾ. ರವರು ಪ್ಯಾಟೆಯಿಂದ ಮನೆಗೆ ಬಂದವರೇ ತಮ್ಮ ಕೈಚೀಲವನ್ನ ಮನೆಯ ಹೊಳ್ಳಿಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು (ಹೊರಜಗುಲಿ) ಯಾವುದೋ ಅರ್ಜೆಂಟ್ ಕೆಲಸದಮೇಲೆ ಹೊರಗೆ ನಡೆದರು. ಹಾಗೆ ಮಕ್ಕಳು ಎಂದಿನ ಅಭ್ಯಾಸದಂತೆ ಚೀಲವನ್ನ ತಡಕಾಡಿದರು. ಅವರಿಗೆ ಇಂದು ಡಬಲ್ ಧಮಾಕ ಕಾದಿತ್ತು. ಪೆಪ್ಪರಮೆಂಟ್ ಜೊತೆಗೆ ನಾಲ್ಕಾರು ಬಲೂನ್ ಗಳು ಇದ್ದವು( ವಯಸ್ಕರು ಉಪಯೋಗಿಸುವ ಬಲೂನು) ಮಕ್ಕಳಿಗೇನು ಗೊತ್ತು ಪಾಪ..? ಅವರು ಇವತ್ತು ಚಾಕಲೇಟ್ ಜೊತೆಗೆ ಆಟ ಆಡಲಿಕ್ಕೆ ಬಲೂನ್ ಗಳನ್ನ ಕೂಡ ತಂದಿದ್ದಾರೆಂದು ನಂಬಿ, ಅದಕ್ಕೆ ಗಾಳಿಯನ್ನ ತುಂಬಿ ವಾಲಿಬಾಲಿನಂತೆ ಅತ್ತ ಇತ್ತ ಹಾರಿಸುತ್ತ ಆಟ ಆಡತೊಡಗಿದರು.

ದೋ..ಘ.ನಾ. ರವರು ಕೆಲಸವನ್ನ ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡು ಹಿಂತಿರುಗಿ ಬರುವಾಗ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಸಿಕ್ಕಿದೆ. “ಬಾ ಮಹಾರಾಯಾ ಮನೆಗೆ” ಅಂದರು. ನನಗೂ ಸಾಯಂಕಾಲ ಸುದ್ದಿಹೇಳಿಕೊಂಡು ಒಂದು ಕಪ್ ಚಹಾ ಹೀರುವದು ಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಹೀಗೆ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಅದು ಇದು ಮಾತನಾಡುತ್ತ ಅವರ ಮನೆಯತ್ತ ನಡೆದೆವು. ಹಾಗೆ ಮನೆಯಂಗಳವನ್ನ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಕೂಡಲೆ ಬಲೂನಿನೊಟ್ಟಿಗೆ ಆಡುತ್ತಿರುವ ಮಕ್ಕಳನ್ನ ನೋಡಿ ದೋ.ಘ.ನಾ ರವರು ಧಿಗಿ ಧಿಗಿ ಉರಿವ ಕೆಂಡದಂತಾಗಿ ಅದರ ಪರಣಾಮದಿಂದ ತಲಾ ನಾಲ್ಕೈದು ಪೆಟ್ಟು ಮಕ್ಕಳ ಕುಂಡೆಯನ್ನ ಸೇರಿದವು. ಒಂದಿಲ್ಲೊಮ್ಮೆಲೆ ಬಿದ್ದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಗಾಬರಿಯಾದ ಮಕ್ಕಳು ಮುಗಿಲು ಮುಟ್ಟುವ ತನಕ ಚೀರಿಕೊಂಡವು. ಒಳಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಡುಗೆ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಮಗ್ನಳಾದ ತಾಯಿಯು ಚೀರಾಟವನ್ನ ಕಂಡು ಹೊರಗೆ ಓಡೋಡಿ ಬಂದಳು. ಆಗ ದೋ.ಘ.ನಾ ರವರು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ ಬಲೂನನ್ನ ಹೆಕ್ಕಿ ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವದನ್ನ ನೋಡಿ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯು ಏನೆಂಬುದಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಳು. ನಾನು ಬೆಪ್ಪುತಕಡಿಯಂತೆ ಸುಮ್ಮನೆ ನಿಂತುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಮಕ್ಕಳು ಈಗ ಓಡುತ್ತ ಅಮ್ಮನ ಮಡಿಲನ್ನ ಸೇರಿದವು. ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಅಮ್ಮನಿಂದಲೂ ತಲಾ ಎರಡೆರಡು ಪೆಟ್ಟು ಮಕ್ಕಳ ಅಂಡಿನ ಮೇಲೆಯೇ ಬಿದ್ದವು. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಯಾಕೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂಬ ಕಾರಣವು ತಿಳಿಯದೆ ಪೆಚ್ಚಾದವು. ಅಳುತ್ತಾ ಒಳಸೇರಿಕೊಂಡವು.

ಈಗ ದೋ. ಘ.ನಾ.ರವರ ಕೊಪದ ಸರದಿ ಹೆಂಡತಿಯ ಮೇಲೆ ತಿರುಗಿತು .

ನಿನ್ಗೆ ಗೊತ್ತಾಯ್ದಿಲ್ಯನೇ ಮಕ್ಕಳಿಬ್ಬರು ಅದನ್ನ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಆಟ ಆಡುತ್ತ ಇರುವವರೆಗೂ ನೀನು ಯಂತಾ ಮಡ್ತಾ ಇದ್ದೆ ಮಂಗಳಂತವಳೇ ?

ಅಂತ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಉಗಿಯ ತೊಡಗಿದರು.

ಹೌದ್ರ ನಿಂಗ ಅದನ್ನ ಚೀಲದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಿರಿ ಹೇಳಿ ನನ್ಗೇನು ಕನ್ಸನ್ರಾ...?

“ನಿಂಗ ಯಂತಾ ಹೆಡ್ರು ಹೇಳಿ ನಂಗೆ ಗೊತ್ತಾಯ್ದಿಲ್ಲೆ”

ಅನ್ನುತ್ತ ನನ್ನ ಮುಖವನ್ನ ನೋಡಿ ನಗೆಯಾಡ ತೋಡಗಿದರು, ನಾನೂ ನಗದೆ ಇನ್ನೇನೂ ಹೇಳುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೇ ಇಲ್ಲವಾಗಿದ್ದೆ. ಬೆಪ್ಪ ತಕಡಿಯ ತರಹ ನಾನೂ ನಕ್ಕೆ. ದೋ.ಘ. ನಾ ರವರೂ ಅಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ ತಮ್ಮ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾಗಿ ಪ್ರಸನ್ನ ಮುಖರಾಗಿದ್ದರು.

ಆದರೆ ಮಕ್ಕಳು ಮಾತ್ರ ಅಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲವೂ ಅಯೋಮಯ. ಹೊಡೆದಿದ್ಯಾಕೆ. ಈಗ ನಗುವದ್ಯಾಕೆ ಯಾವುದನ್ನೂ ಅವರು ಅರ್ಥೈಸಲಾಗದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಒಳಗಡೆ ಬಿಕ್ಕುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದವು.

ಇತಿ ನಿರೊಧ್ ಬಲೂನಾಯಣಂ ಸಂಪೂರ್ಣಮ್!!

ಶ್ರೀ ಬ್ಲಾಗಾರ್ಪಣಮಸ್ತು.....!

ಹಳಿ ಇಲ್ಲದ ರೈಲಿಗೆ ಒಂದು ವರ್ಷ...

2011-07-01T18:45:00.000-07:00

ವರ್ಷಾಚರಣೆ ಸ೦ದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಶುಭಾಶ೦ಸನೆ

ನನಗೂ ಈ ಹೆಸರಿಗೂ ಏನೋ ಅವಿನಾಭಾವದ ನ೦ಟು. ಕೆಲ ವರುಷದ ಹಿ೦ದೆ ಮಹಾಬಲಗಿರಿ ಭಟ್ಟ ಎ೦ಬ ಹೆಸರಿನ ಒಬ್ಬ ಚಾರ್ಟರ್ಡ್ ಅಕೌ೦ಟೆ೦ಟ್ ಪರಿಚಯವಾಗಿದ್ದರು. ಅವರು ಕೂಡ ಸಾಗರದ ಸೀಮೆಯವರೇ. ಆಮೇಲೆ ಅವರೆಲ್ಲಿ ಹೋದರು, ಈಗೆಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ ಎ೦ಬುದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಅದೇ ವ್ಯಕ್ತಿ ಇರಬಹುದಾ ಈ ಬ್ಲಾಗಿನ ಸೂತ್ರಧಾರ ಎ೦ಬ ಭಾವ ಈ ಬ್ಲಾಗು ನೋಡಿದ ತಕ್ಷಣ ಬಂತು. ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಚಿತ್ರ ಮನಸಿನ ಅ೦ಗಳದಲ್ಲಿ ಅಯಾಚಿತವಾಗಿ ಹಾದು ಹೋಯ್ತು. ಇಲ್ಲ, ಅವರು ಇರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸಾಹಿತ್ಯ-ಸ೦ಗೀತ ಅಂದರೆ ಎಣ್ಣೆ ಸೀಗೆಕಾಯಿ ಸ೦ಬ೦ಧ. ಇದ್ಯಾರೋ ಹೊಸಬ ಅ೦ತ ಗೊತ್ತಾಗೋಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ಹಿಡೀಲಿಲ್ಲ. ನಾನು ಈ ಮಹಾಬಲನ ಬ್ಲಾಗು ನೋಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೆ, ಓದುತ್ತಿದ್ದೆ, ಆದರೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದ್ದು ಕಡಿಮೆ. ಅದ್ಯಾಕೋ ಆತನ ಕವನ ಓದುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಈತನ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಹೆಚ್ಚಿತು. ಅದೊ೦ದು ದಿನ ಗೂಗಲ್ ಚಾಟ್ ನಲ್ಲಿ ಹಸಿರು ದೀಪ ಬೆಳಗಿಸುತ್ತ ಈ ಭಟ್ಟರು ಕಾಣಿಸಿಕೊ೦ಡಾಗ ಮಾತುಗಳ ವಿನಿಮಯವಾಯ್ತು. ಪರಿಚಯ ಸ್ನೇಹಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿತು, ಅನೇಕ ಕವನಗಳ ವಿನಿಮಯವಾಯ್ತು. ನನ್ನನ್ನು "ನೀವು ನನ್ನ ಗುರು" ಅಂತ ಹೇಳೋಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿದ ಈ ಮಹಾಬಲನ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಜಾಸ್ತಿಯಾಯ್ತು, ನನ್ನ ಕವನ, ಬರಹಗಳಿಗೊಬ್ಬ ಮೊದಲ ಓದುಗ, ವಿಮರ್ಶಕ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ನನಗೆ ಖುಷಿ ತ೦ದಿತ್ತು. ಸ೦ಸ್ಕ್ರತದ ಟಚ್ ಇರುವ ಕಾರಣ ಇವರಲ್ಲಿ ಶಬ್ದರಾಹಿತ್ಯ ಇಲ್ಲ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬರೆಯಬಲ್ಲ ಉದಯೋನ್ಮುಖ ಪ್ರತಿಭೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನನಗೆ ಹೊಟ್ಟೆಕಿಚ್ಚಾಗುವಷ್ಟು ಚೆಂದದ ಕವನ ಈತ ಬರೆದದ್ದಿದೆ. ಗದ್ಯದಲ್ಲೂ ಸೈ ಎನಿಸುವ ಶೈಲಿ. ಆದರೆ ಟೈಪಿಸುವಾಗ ಆಗುವ ಪದದೋಷ ಸರಿಪಡಿಸುವಲ್ಲಿ ಯಾಕೋ ಸ್ವಲ್ಪ ಉದಾಸೀನ ಅನ್ನುವ ಒ೦ದು ಆರೋಪ ಬಿಟ್ಟರೆ ಈತನಿಗೆ ಉಜ್ವಲ ಭವಿಷ್ಯವಿದೆ. ಬರೆಯುವ, ಕಲಿಯುವ, ಓದುವ ಹುಮ್ಮಸ್ಸಿದೆ, ಅದು ಸ೦ತೋಷದ ವಿಷಯ. ಬ್ಲಾಗಿಗೆ ಒ೦ದು ವರ್ಷ ತು೦ಬುತ್ತಿದೆ. ಬ್ಲಾಗೆ೦ಬುದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹವ್ಯಾಸ. ವ್ಯಕ್ತಿಗತ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಒ೦ದು ಚಿಮ್ಮುಹಲಗೆ ಅಷ್ಟೇ. ಇಲ್ಲಿ೦ದ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಗೋ ಲ೦ಘನ ಮಾಡಬಹುದು. ಪರಿಚಯವ್ಯಾಪ್ತಿ ಹಿರಿದಾಗಿಸಿ ಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ತನ್ನ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಇತರರ ಮು೦ದಿಡುವ ಮೂಲಕ ಬರವಣಿಗೆಯ ಶೈಲಿ ಮತ್ತು ವಿನ್ಯಾಸ ರೂಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯ. ಈ ಎಲ್ಲ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಮಹಾಬಲನ ಬ್ಲಾಗು ದಿನೇ ದಿನೇ ತನ್ನ ಮೌಲ್ಯವರ್ಧನೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ, ಆತನ ಪ್ರತಿಭೆಯ ಪ್ರಕಾಶಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತ ವೇದಿಕೆ ಸಿಗಲಿ, ಹವ್ಯಾಸಕ್ಕೆ೦ದು ತೆರೆದ ಬ್ಲಾಗು ಅನವರತ ಜಾರಿಯಲ್ಲಿರಲಿ, ಉತ್ತಮ ಬರಹಗಳು ಬರಲಿ ಎ೦ಬುದಷ್ಟೇ ನನ್ನ ಹಾರೈಕೆ.

ಪರಾಂಜಪೆ.ಕೆ.ಎನ್.

ಹಳಿ ಇಲ್ಲದ ರೈಲಿಗೆ ಒಂದುವರ್ಷದ ಸಂಭ್ರಮ

ಅಣ್ಣಾ ನಾನೂ ಬ್ಲಾಗ್ ಮಾಡಬೇಕೆಂದಿದ್ದೇನೆ ಅಂದ. ಹುಮ್.... ಮಾಡಪ್ಪ ಎಂದೆ. ಈ ಆಸಾಮಿ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ ಅಂತ ಹೇಳದೇ ಇರುವ ಉದ್ಯೋಗ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗಂತ ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಉದ್ಯೋಗ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗೆ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರಿದ್ದರೆ ಮುಂದಿನ ಚುನಾವಣೆಗೆ ಎಂ.ಪಿ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ನಿಲ್ಲುತ್ತೇನೆ ನಿನ್ನದೊಂದು ವೋಟು ಬೇಕು ಅನ್ನುವಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅವನ ಮಾತು ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತದೆ. ಶುದ್ಧ ತಲೆಹರಟೆ. ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಒಂದು ಲಿಂಕ್ ಕಳುಹಿಸಿದ. ಕರಾವಳಿ ರೈಲು. ಹೀಗೊಂದು ಹೆಸರನ್ನ ಹೊತ್ತ ಬ್ಲಾಗಿನ ಲಿಂಕನ್ನ ಒಂದು ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ಮಹಾಬಲಗಿರಿ ನನಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದ. ಇದರ ಹೆಸರೇ ವಿಚಿತ್ರ. ಕರಾವಳಿ ಅಲೆ, ಕರಾವಳಿ ಐಸ್ ಕ್ರೀಮ್. ಕರಾವಳಿ ಬಾರ್, ಕರಾವಳಿ ಹೋಟೆಲ್, ಹೀಗೆ ಕರಾವಳಿಯನ್ನ ತಮ್ಮ ಬ್ರಾಂಡ್ ನೇಮ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡವರಿದ್ದಾರೆ. ಇದೆಂತಹದ್ದು ವಿಚಿತ್ರ ಕರಾವಳಿ ರೈಲು...! ಕೊಂಕಣ ರೈಲು ಗೊತ್ತಿದೆ. ಕರಾವಳಿ ರೈಲು ಅಂತ ಹೊಸದು ಆರಂಭವಾಗಿದೆಯೋ ಅನ್ನುವ ಅನುಮಾನ ಆಯಿತು. ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಿದರೆ ಗೆಳೆಯನ ಬ್ಲಾಗ್. ಚಂದದ ಬರಹಗಳಿದ್ದವು.

ಮೊದಲಿಗೇ ನಿದ್ರೆಯಬಗೆಗಿನ ಲೇಖನ. ಇದು ನಿದ್ರೆಯನ್ನ ಪ್ರೀತಿಸುವ ಇವನ ಮನನ್ಥಿತಿಗೆ ಸರಿ ಹೊಂದುವಂತಹದ್ದು. ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಅವನಿಗೆ ಉಗಿದು ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿ ಹಾಕಿದ್ದೇನೆ. ಆಲಸಿಯಾಗಿ ಕಾಲ ಹರಣ ಮಾಡಬೇಡ ಮಹಾರಾಯಾ ಅಂತ. ಅಂದು ನಾನು ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಅರಂಭಶೂರತ್ವದ ಮನಸ್ಥಿತಿಯವನಾದ ಈತ ಇನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಐದು ಲೇಖನಗಳನ್ನೋ ಕವನವನ್ನೋ ಬರೆದು ಆನಂತರ ಕರಾವಳಿ ರೈಲೆಂಬ ಬ್ಲಾಗ್ ಅರಬಿಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಿಸಬಹುದೆಂದು. ಆದರೆ ನನ್ನೆಣಿಕೆ ಸುಳ್ಳಾಗಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಒಂದು ಇಡೀ ವರ್ಷ ಬ್ಲಾಗ್ ನಲ್ಲಿ ಬಗೆಬಗೆಯ ಲೇಖನ, ಕಥೆ, ಕವನ, ಅಂತ ನಮ್ಮನ್ನ ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ಸುತ್ತಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಮೊನ್ನೆ ಗೂಗಲ್ ಚಾಟಿನಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತ ಇರುವಾಗ “ನೋಡೊ ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗ್ ಆರಂಭಿಸಿ ವರುಷ ಆಯ್ತು” ಅಂದ. ನಂಬಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅದರೂ ನಿಜ. ಬಹುಬೇಗ ಎಕತಾನತೆಯಿಂದ ಉದ್ಯೋಗದಿಂದ ಉದ್ಯೋಗಕ್ಕೆ, ವೃತ್ತಿಯಿಂದ ವೃತ್ತಿಗೆ ಜಿಗಿಯುವ ಈತ ಒಂದು ವರ್ಷ ಬ್ಲಾಗಿಸಿದ್ದಾನೆಂದರೆ ಬಲು ಸಂತೋಷದ ವಿಚಾರವೇ ಸೈ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಈ ನುಡಿಗಳನ್ನ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಇನ್ನು ಬರೆಯವ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ ಗಟ್ಟಿ ವಿಷಯ ಅಥವಾ ಪ್ರಭುದ್ಧ ಲೇಖನಗಳು ಕರಾವಳಿ ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಲ್ಲ. ಲೇಖನಗಳೆಲ್ಲವೂ ಒಂದು ಬಾರಿ ಓದಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವಂತಹದ್ದು. ನಿತ್ಯ ಜೀವನದ ಘಟನೆಗಳನ್ನ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಕವನಗಳೆಲ್ಲವೂ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಒಂದೇ ಶೈಲಿಯದಾದ್ದರಿಂದ ಬೋರು ತರಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೂ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಚಿತ್ರದ ಚೌಕಟ್ಟಿನೊಳಗೆ ಬರೆದಂತಹ ಕವನ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಇಷ್ಟ ಆಗದೇ ಇರಲಾರದು. ಸಮಯ ಸಂದರ್ಭಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಪದಗಳ ಬಳಕೆ ಕುಶಿಯನ್ನ ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಹಗುರ ಹಾಸ್ಯ ಬಾಲ್ಯತನದ ನೆನಪು, ಅವನದೇ ಶೈಲಿಯ ಕೆಲವು ಚಿಂತನೆಗಳು, ತಲೆಬರಹಗಳು, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಬಹಳ ನಗುವನ್ನ ತರಿಸುತ್ತದೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸರಿಯಿಲ್ಲದ ಚನ್ನಾಗಿಲ್ಲದ ಲೇಖನಗಳಿಗೆ, ಕವನಗಳಿಗೆ, ನಾನು ನೇರವಾಗಿ ಚನ್ನಾಗಿಲ್ಲ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಇನ್ನು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸ್ನೇಹತನದ ಕಟ್ಟುಪಾಡಿಗೋಸ್ಕರ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನಂತೆ ಬ್ಲಾಗ್ ಓದುಗರು ಮತ್ತು ಬ್ಲಾಗ್ ಬರಹಗಾರರೆಲ್ಲರೂ ಚನ್ನಾಗಿಲ್ಲದ ಬರಹಗಳಿಗೆ ಚನ್ನಾಗಿದೆ ಅನ್ನುವ ಮಾತನ್ನ ಮತ್ತು ಕಾಮೆಂಟನ್ನ ಹಾಕುವದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದದ್ದೇ ಆಗಿದೆ. ಕರಾವಳಿ ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ಇನ್ನಾದರೂ ಒಳ್ಳೆಯ ಗಟ್ಟಿ ಪ್ರಬುದ್ಧ ಅಧ್ಯಯನಶೀಲತೆಯಿಂದ ಬರೆದ ಲೇಖನಗಳು ಕವನಗಳು ಬರಲಿ ಅಂತ ನನ್ನ ಹಾರೈಕೆ ಮತ್ತು ನಿರೀಕ್ಷೆ.

ಇನ್ನು ಓದುವ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ. ದಿನದ ಬಹೆತೇಕ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಮಯವನ್ನ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಪರೆದಯ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣು ನೆಟ್ಟಿರುವ ಸಾಹಿತ್ಯಾಸಕ್ತರನ್ನ ಹಿಡಿದಿಡುವಲ್ಲಿ ಬ್ಲಾಗ್ ಎಂಬ ಮಾಯಾಜಾಲ ಸಫಲವಾದೀತೆ ಹೊರತು ಅದಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ತೆರೆದ ಓದುಗರ ಬಳಗವಿಲ್ಲ. ಇಂತಹ ವೇದಿಕೆ ಸೀಮಿತವಾದರೂ ಅಂಬೆಗಾಲಡುತ್ತಿರುವರಿಗೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಬರೆಯುತ್ತಿರುವವರಿಗೆ ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ವೇದಿಕೆ. ಇದರ ಪ್ರಯೋಜನವನ್ನ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಓದುಗನಿಗೆ ಹಿತವೆನಿಸುವದನ್ನ ಕೊಡುವ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಬ್ಲಾಗಿಗರ ಮೇಲಿದೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕೆಲಸದ ವೇಳೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಪರದೆಯ ಮೇಲೆ ಬರುವ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಓದಿ ಮುಗಿಸುವ ಲೇಖನಗಳು ಉಪಯುಕ್ತವಾಗಿಯೂ ಕುಶಿಕೊಡುವಂತಹದ್ದಾಗಿದ್ದರೆ ಯಾರುತಾನೇ ಓದುವದಿಲ್ಲ. ಇಂತಹ ಲೇಖನಗಳು ಕವನಗಳು ಕರಾವಳಿ ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ಬರಲಿ. ಕರಾವಳಿ ರೈಲು ನಿಲ್ಲದೇ ಚಲಿಸಲಿ ಅಂತ ನನ್ನ ಹಾರೈಕೆ.

ಉದಯ ಹೆಗ್ಡೆ

ಎಲ್ಲರು ಓದಲಿ ಅಂತೆಲೇ ನಾನು ಬರೆಯುವದು.

ಹೀಗೊಂದು ಉಡಾಪೆಯ ಮಾತು ಅನಿಸಬಹುದು. ಅದರೆ ನಿಜವಾದದ್ದು. ಯಾರದ್ದೋ ಪ್ರಭಾವದ ಸರಕನ್ನ ನನ್ನ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಬಟ್ಟಿ ಇಳಿಸಿ. ಒಂದು ಪ್ಯಾರ ನೀಟಾಗಿ ಬರೆಯದೆ. ಬರೆದ ಕೆಲವು ಕಾಗುಣಿತ ತಪ್ಪಿರುವ ಅಕ್ಷರವನ್ನ ಎಗ್ಗಿಲ್ಲದೇ ಬ್ಲಾಗಿನಲ್ಲಿ ಹರಿದುಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ಇಣುಕಿದವರೆಷ್ತ್ಟೆಂದು ನೋಡುತ್ತೇನೆ. ಕಾಮೆಂಟು ಎಷ್ಟಾಯಿತೆಂದು ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕ್ತೇನೆ. ಫಲೊವರ್ಸ್ಎಷ್ಟು ಆಗಿದ್ದಾರೆ ಅಂತ ದಿನಾ ದಿನಾ ಲೆಕ್ಕ ಇಟ್ಗೊಂಡಿರ್ತೇನೆ. ಭಟ್ರೇ ನಿಮ್ಮ ಬರವಣಿಗೆ ಚನ್ನಾಗಿದೆ ಅಂದ್ರೆ ಸಂತಸದಿಂದ ಒಂದು ಕಪ್ಪು ಟೀ ಹೆಚ್ಚು ತರ್ಸ್ಕೊಂಡು ಕುಡಿಯುತ್ತೇನೆ. ಬಜ್ ನಲ್ಲಿ, ಪೇಸ್ ಬುಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ, ಕಂಡ ಕಂಡ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಲಿಂಕನ್ನ ಹಾಕುತ್ತೆನೆ. ಅಂಟಿಸ್ತೇನೆ. ಗೆಳೆಯರಿಗೆ ಓದಿ ಅಂತ ದುಂಬಾಲು ಬೀಳ್ತೇನೆ. ಇಂತಿರ್ಪ ನಾನು ಎಲ್ಲರೂ ಓದಲೀ ಅಂತಲೇ ಅಲ್ಲವೇ ಬ್ಲಾಗಿನಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವದು...? ಹಾಗೆಂದು ಹೇಳಿ ಕೊಂಡರೆ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು. ಒಂದು ಸತ್ಯವನ್ನ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆಂಬ ಸಂತೋಷ ನನಗಿದೆ. ಓದುವದು ಬಿಡುವದು, ಮೆಚ್ಚುವದು ನೆಚ್ಚುವದು, ನಿಮಗೆ ಬಿಟ್ಟದ್ದಾದರೂ ನಾನು ಮಾತ್ರ ಎಲ್ಲರೂ ಓದಲಿ ಅಂತೆಲೇ ಬರೆಯುವದು.

ಬಾಲಭಾಷೆಗಳು, ತಪ್ಪುಗಳು, ವಿಷಯಾಭಾಸಗಳು,ಅಶುದ್ಧ ಪ್ರಯೋಗ, ಕವನ ಅಂತ ತಲೆಬರಹ ಕೊಟ್ಟು ಬರೆದ ಪ್ರಲಾಪಗಳು, ಕಥೆ ಅಂತ ಕರೆದ ಚಿಂತಾಜನ ಸರಕುಗಳು, ಹಾಸ್ಯ ಅಂತ ಹೇಳಿ ದುಖಃ ವನ್ನ ಬರಿಸಿದ್ದು. ಇದೆಲ್ಲವೂ ನನ್ನ ಒಂದು ವರ್ಷದ ಬ್ಲಾಗ್ ಲೋಕದ ಸ್ಥೂಲ ಪರಿಚಯ. ಇದೆಲ್ಲವನ್ನ ಮೆಚ್ಚಿ, ಅಹುದೌದೆಂದು ತಲೆಯಾಡಿಸಿ ಸೂಪರ್ ಗುರ್ವೆ ಅಂದು ಬೆನ್ನು ತಟ್ಟಿದ್ದೀರಿ. ಅದು ನಿಮ್ಮ ದೊಡ್ಡತನ. ನಿಮ್ಮ ದೊಡ್ಡ ತನದ ಮುಂದೆ ನಾನೆಂದೂ ಚಿಕ್ಕವನೆ. ನನ್ನ ಅಧಿಕಪ್ರಸಂಗವನ್ನ ಸಹಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ನಿಮಗಲ್ಲರಿಗೂ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.

ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಿಮ್ಮವ

ಮಹಾಬಲಗಿರಿ ಭಟ್

ನೂಪುರದ ಪಾದಗಳು ನೂರು ಭಾವಗಳು

2011-06-27T05:39:00.000-07:00

ಗುಂಡಬಾಳ ಯಕ್ಷಗಾನ – ಶೆಟ್ರಂಗಡಿ ಮಿಸಾಳ್ ಬಾಜಿ

2011-06-23T08:07:00.000-07:00

ಯಕ್ಷಗಾನ ಅದೊಂದು ಅದ್ಭುತ ಕಲೆ ಇಲ್ಲಿ ನಾಟ್ಯ, ನೃತ್ಯ, ಮಾತುಗಾರಿಕೆ, ವೇಶಭೂಷಣ, ಸಂಗೀತ, ವಾಧ್ಯಸಂಗೀತ, ತಾಳ, ರಂಗ ಚೌಕಟ್ಟು, ಮುಖ ವರ್ಣಿಕೆ, ಸಾಹಿತ್ಯ ಏನೇನು ಇದೆ ಅಂತ ಪಟ್ಟಿಮಾಡಿ ಹೇಳುವದಕ್ಕಿಂತ ಎಲ್ಲವೂ ಇದೆ ಅಂತ ಒಂದೇ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಮುಗಿಸಿದರೆ ಸಮಂಜಸವಾದೀತು. ಕೆಲವು ಹಿಂದುಸ್ಥಾನಿ ಸಂಗೀತ,ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಕರ್ನಾಟಕೀಯ ಸಂಗೀತದಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತವಾದ ಹಾಡುಗಳಾದರೂ,ಯಕ್ಷಗಾನದ ರಾಗ ಮತ್ತು ತಾಳ ಬೇರೆ ಬೇರೆ, ಗೆಳೆಯನ ಮಾತು ಹೀಗೆ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತದೆ.........

ನೋಡು ಮಹಾಬಲ ........ ನಮ್ಮ ಊರಿನ ವೆಂಕಟೇಶನೇ ಉದಾಹರಣೆಗೆ ತಗಾ. ಅವಂಗೆ ಓದುಲೆ ಬತ್ತಿಲ್ಲೆ. ಬರುಲಕ್ಕೆ ಬತ್ತಿಲ್ಲೆ, ಆದ್ರೂವಾ ಅವ ಮಹಾಭಾರತ, ರಾಮಾಯಣ, ಅಲ್ಲದೇ ಪುರಾಣದ ಕಥೆಗಳನ್ನ ಎಷ್ಟು ಚಂದಾ ಮಾಡಿ ಹೇಳ್ತಾ. ಮತ್ತೆ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳ್ಕಂಡ್ದಾ. ಅದೆಲ್ಲವೂ ಯಕ್ಷಗಾನದಿಂದಲೆ ಪಡೆದದ್ದು. ಮುಂದೆ ಹೇಳಲು ತೊಡಗುತ್ತಾನೆ ............ ಮಿತ್ರ ವಿನಯ

ಬುಸು ಬುಸು ಉಸಿರು. .....ನಾನು ಮಂದುವರಿಸಿದೆ ...... ಹೇ ....! ಅದು ಹೌದು. ಆದ್ರೂವಾ.... ಯಕ್ಷಗಾನದಲ್ಲಿ ರಾಮಾಯಣ, ಮಹಾಭಾರತ ಮತ್ತೆ ಪುರಾಣ ಕಥೆಗಳನ್ನ ಬುಡ್ದಿಂದ ತಲೆವರೆಗೆ ಅದ್ರಲ್ಲಿ ಹ್ಯಾಂಗಿದ್ದೋ ಹಾಂಗೆ ಆಟ ಆಡ್ತ್ವಿಲ್ಲೆ. ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಇಂಟರೆಷ್ಟಿಂಗ್ ಭಾಗ ತಗಂಡು ಬೇಕಾದ ಭಾಗ ಅಯ್ಕೆ ಮಾಡ್ಕಂಡು ಯಕ್ಷಗಾನ ತೋರಸ್ತೊ. ಅದು ಪೂರ್ತಿ ಆಗ್ತಿಲ್ಲೆ. ಅದ್ಕಾಗಿ ವೆಂಕಟೇಶನಿಗೆ ಪಾಪ ಪುರಾಣ ಮಹಾಭಾರತ, ರಾಮಾಯಣದ ಪೂರ್ತಿ ಕಥೆ ಗೊತ್ತೇ ಇಲ್ಲೆ. ಅವ ರಾಮಾಯಣ ಮಹಾಭಾರತ ಪುರಾಣ ಅಂದ್ರೆ ಯಕ್ಷಗಾನದಲ್ಲಿ ಬಪ್ಪಷ್ಟೇಯಾ ಹೇಳಿ ಮಾಡ್ಕಂಡಿದ್ದಾ. ಇನ್ನೂ ಎಷ್ಟೆಷ್ಟೋ ಕಥೆ ಇದ್ದು. ಅದರ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಓದಿದ್ರೆ ಸಿಕ್ಕು ಸಾರಾಂಶವೇ ಬೇರೆ.

ಇನ್ನೂ ಒಂದು .... ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ವಾಲಿ ಸುಗ್ರೀವ ಆಟ ಆಡ್ತಿದ್ದ ಅಂತಿಟ್ಕಾ. ಅಲ್ಲಿ ವಾಲಿ ಮಾಡಿದವ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಜೋರಿದ್ದರೆ ಅಥವಾ ನುರಿತ ಅರ್ಥಧಾರಿ ಅಗಿದ್ದರೆ ವಾಲಿಯದು ತಪ್ಪೇ ಇಲ್ಲೆ, ರಾಮಂದೇ ತಪ್ಪು ಅನ್ನುವಹಾಗೆ ಮಾತಾಡ್ತ. ಅವಾಗ ವಾಲಿಯ ಧ್ಯೇಯ ಸರಿ ರಾಮಂದು ತಪ್ಪು ಅಂತ ವೆಂಕಟೇಶನ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ನಿರ್ಧಾರ ಆಗ್ತು. ಅವ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ವಾಲಿಸುಗ್ರೀವ ಕಾಳಗವನ್ನ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನೋಡಿದಾ ಅಂತಾದರೆ. ಇಂದು ರಾಮನ ಪಾತ್ರ ಮಾಡಿದವ ಗಟ್ಟಿ ಅರ್ಥಧಾರಿ ಆಗಿದ್ರೆ ರಾಮಂದು ತಪ್ಪಿಲ್ಲೆ ವಾಲಿದೇ ತಪ್ಪು ಹೇಳಿ ವೆಂಕಟೆಶನ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಗೊಂದಲ ಉಂಟಾಗ್ತು. ಇನ್ನೂ ಒಂದು ಮಾತು ಎಂತದು ಅಂದ್ರೆ ಕೆಲವು ಯಕ್ಷಗಾನದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಕಥೆಗೂ ಮತ್ತು ಮೂಲಕಥೆಗೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಇದ್ದು. ಆಗ ಯಕ್ಷಗಾನದಿಂದ ಪುರಾಣ ರಾಮಾಯಣ ಮಹಾಭಾರತದ ಸ್ಪಷ್ಟ ಸಂದೇಶ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನಕ್ಕೆ ತಲ್ಪ್ತಿಲ್ಲೆ.

ಮಾತನ್ನ ತುಂಡರಿಸಿ ಗೆಳೆಯನ ಮಾತು ಆರಂಭವಾಯಿತು..... ಹೇ ಹಾಗೇನಿಲ್ಲ ಮಹಾರಾಯ, ಅನಕ್ಷರಸ್ಥರಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನಕ್ಕೆ ಈಗಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಪುರಾಣ, ರಾಮಾಯಣ, ಮಹಾಭಾರತ ಕಥೆ ಕೆಲವೊಂದಿಷ್ಟಾದರೂ ಯಕ್ಷಗಾನದ ಮೂಲಕ ತಲಪ್ತಾ ಇದ್ದು. ಈಗಿನ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ ಮಾಧ್ಯಮ, ಸಿನಿಮಾ, ದಾರಾವಾಹಿಗಳು ಈ ಕೆಲ್ಸ ಮಾಡ್ತಾ ಇಲ್ಲೆ. ಇನ್ನು ಭಾಷಾ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ ಯಾವುದೇ ಸಿನಿಮಾ ನೋಡು, ನೂರು ಮಾತಲ್ಲಿ ಶೇಕಡಾ 60 ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಮಾತುಗಳು. ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ನೊಟ್ಟಿಗೆ ಬೆರ್ತು ತನ್ನ ತನವನ್ನ ಕಳೆದುಕೊಳ್ತಾ ಇದ್ದು. ಮತ್ತೆ ಕೆಲವು ಕನ್ನಡ ಶಬ್ಧಗಳ ಪರ್ಯಾಯ ಶಬ್ಧವಾಗಿ ಇಂಗ್ಲಿಷನ್ನ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಗೆ ಒತ್ತಾಯ ಪೂರ್ವಕ ಸೇರ್ಸಿಕಿದ. ಇನ್ನೊಂದು ಸ್ವಲ್ಪ ವರ್ಷ ಹೋದರೆ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆ ಆಪ ಸಿನಿಮಾ ದಾರಾವಾಹಿ ಮಧ್ಯೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಒಂದೂಂದು ಕನ್ನಡ ಪದ ಇರ್ತು. ಸಂಭಾಷಣೆ ಹಾಳಾಗ್ಲಿ. ಇಗೀಗ ಬಪ್ಪ ಚಿತ್ರಗೀತೆ ನೋಡು ಅದ್ರಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಪದವನ್ನ ಭೂತ ಕನ್ನಡಿ ಹಿಡ್ಕಂಡು ಹುಡ್ಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬಂದು. ಆದರೆ ಅಂದಿನ ಕಾಲದಿಂದ ಇಂದಿನ ಕಾಲದವರೆಗೆ ಇಂಗ್ಲಿಷನ್ನ ಬದಿಗಿಟ್ಟು ಕನ್ನಡಭಾಷೆ ಒಂದನ್ನೇ ಬಳಸುತ್ತಾ ಇರುವಂತ ಕಲೆ ಯಕ್ಷಗಾನ ಮಾತ್ರ. ಅದು ಕನ್ನಡ ಭಾಷಾಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ತನ್ನದೇ ಆದ ಕೊಡುಗೆ ಕೊಡ್ತಾ ಇದ್ದು ಮಹಾರಾಯ ಅಂತ ವಿನಯನ ಮಾತು ನಿಂತಿತು.......

ಅಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಕೈಗಡಿಯಾರ ರಾತ್ರಿ ಹನ್ನೊಂದು ಘಂಟೆ ತೋರಿಸ್ತಾ ಇತ್ತು. ಕೈಯಲ್ಲಿ ಎರಡೆರಡು ಕರೆಂಟ್ ಬ್ಯಾಟ್ರಿ. ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಘಟ್ಟವನ್ನ ಹತ್ತಿ ಮತ್ತೆ ಇಳುಕಲು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಬರಬರ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಾ ಇದ್ದೆವು. ಇಬ್ಬರ ಬಾಯಲ್ಲೂ ಬರೋಬ್ಬರಿ ಉಸಿರು. ಮೌನ ನೀರವ ರಾತ್ರಿಯ ಪರಿಸರ. ಇಬ್ಬರ ಬಾಯಿಂದ ಬುಸು ಬುಸು ಶಬ್ಧ.

ಒಹ್....! ತಲೆ ಬುಡ ಅರ್ಥ ಆಗಿಲ್ಲ ಅಲ್ವಾ....? ಮೊದಲಿಗೆ ವಾದದ ಸರಣಿ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದರೆ, ಕೊನೆ ಕೊನೆಗೆ ಯಾವುದೋ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ನಾವಿಬ್ಬರು ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿರುವದನ್ನ ವರ್ಣನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಮತ್ತೆ ಯಕ್ಷಗಾನಾದ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮ್ಮ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಹುಳಾ ಬಿಡ್ತಾ ಇದ್ದೇನೆ ಅನಿಸುತ್ತಿದ್ಯಾ...? ಉಹೂಂ…….! ನಾನು ಹೇಳಲಿಕ್ಕೆ ಹೊರಟಿರುವದು ಯಕ್ಷಗಾನದ ವಿಷಯಾನೂ ಅಲ್ಲ. ಅದರಬಗ್ಗೆ ವಿದ್ವತ್ ಪೂರ್ಣ ಲೇಖನವೂ ಅಲ್ಲ. ವಿನಯ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಮಧ್ಯೆ ಯಕ್ಷಗಾನದ ಬಗ್ಗೆ ನಡೆದ ವಾದದ ಯತಾವತ್ ದಾಖಲೆಯೂ ಅಲ್ಲ. ನಾನು ಹೇಳಲು ಹೊರಟಿರುವದು ಗುಂಡಬಾಳ ಶೆಟ್ಟರ ಅಂಗಡಿಯ ಮಿಸಾಳ್ ಬಾಜಿ ಕಥೆ.

ಎಪ್ರಲ್ ಮೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಊರಿಗೆ ಹೋದೆವೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಬೇರೆಯದೇ ಲೋಕ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಊರಿನಲ್ಲಿರುವ ಗೆಳೆಯರು ಒಂದುಕಡೆ ಕಲೆತರೆ ಸಾಕು. ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಿನಿ ಸ್ವರ್ಗವೇ ನಿರ್ಮಾಣ ಆಗುತ್ತದೆ. ಮೊನ್ನೆ ಗೆಳೆಯನ ಮದುವೆಯ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಮದುವೆಯ ಹಿಂದಿನ ದಿನ ಗೆಳೆಯನ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಓಡಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಅಂದಿನ ರಾತ್ರಿ ಹನ್ನೆರಡು ಘಂಟೆಗೆ ಸಿರ್ಸಿಯಿಂದ ಬಂದಿಳಿದ ಮತ್ತೋರ್ವ ಗೆಳೆಯನನ್ನ ಹೊನ್ನಾವರದಿಂದ ಬೈಕಿನಲ್ಲಿ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದು ಮಲಗಲು ರಾತ್ರಿ ಒಂದು ಮೂವತ್ತು ಘಂಟೆ. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಆರು ಘಂಟೆಗೆ ಎದ್ದು ಪಟಾ ಪಟ್ ತಯಾರಾಗಿ ಎಂಟು ಮೂವತ್ತರ ಸುಮಾರಿಗೆ ಮದುವೆ ಮನೆಗೆ ಹಾಜೀರ್. ಅಸ್ಟೊತ್ತಿಗಾಗಲೇ ಗೆಳೆಯ ಬಾಸಿಂಗ ಕಟ್ಟುಕೊಂಡು ತೇಲಿಬರುವ ವಾಧ್ಯಶಬ್ಧಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಹೆಂಡ್ತಿ ಆಗುವವಳ ನೆನೆಸ್ಕಂಡು ಡುಯೆಟ್ ಹಾಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದ.

ನಿಮಗೆಲ್ಲ ಗೊತ್ತೇ ಇದೆ. ಬೇಸಿಗೆಯ ಮದುವೆ ಮನೆಯ ಭಯಂಕರ ಸುಸ್ತು. ಮಾಡಲು ಏನೂ ಕೆಲಸ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಆ ಕಡೆ ಈ ಕಡೆ ಓಡಾಡಿ, ಸಾವಿರ ಜನರನ್ನ ಮಾತಾಡಿಸಿ. ಬಂದಿರುವ ಜನರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಹುಡ್ಗೀರನ್ನ ಹೆಕ್ಕಿ ಹೆಕ್ಕಿ ತೆಗೆದು, ಅಳೆದು ತೂಗಿ ಕಣ್ಣನ್ನ ಮಿಟುಕಿಸಿ, ಕಣ್ಣನ್ನ ಆ ಕಡೆ ಈ ಕಡೆ ತಿರುಗಿಸಿ ತಿರುಗಿಸಿ, ನೋಡಿ ನೋಡಿ, ಕಣ್ಣು ಕೆಂಪಾಗಿರುತ್ತೆ. ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಂಬೆಹಣ್ಣು ಶರಬತ್ತು, ಒಂದು ಸಿಂಗಲ್ ಕಪ್ಪು ಚಹಾ, ಕವಳ ಅದು ಇದೂ ಅಂತ ಉಧರಕ್ಕೂ ಸಕ್ಕತ್ ಕೆಲಸ ಕೊಟ್ಟಿರ್ತೇವೆ. ಬಂದವರಲ್ಲಿ ಅನೇಕರು ಪರಿಚಯಸ್ಥರು. ಎಷ್ಟೋವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಇವತ್ತು ಸಿಕ್ಕಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗೆ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಒಂದು, ಎರಡು, ಮೂರು ಅಂದ್ರೂ ಆವತ್ತಿನ ಮಾತು ದಿನನಿತ್ಯ ಮಾತಾನಾಡುವದಕ್ಕಿಂತ ಮೂವತ್ತು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಯಾವಾಗಲೋ ನೋಡಿದ ಮುಖವನ್ನ ನೆನಪಿಸ್ಕಂಡು, ನೆನಪಿಸ್ಕಂಡು, ಮತ್ತೆ ಫೋಟೊನೂ ತೆಗ್ದು ತೆಗ್ದು, ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಕೂತ ಹುಡ್ಗೀರ ಬಗ್ಗೆ ತಲೆ ಕೆಡ್ಸ್ಕಂಡು, ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದೊಂದು ಕಥೆ ನೆನ್ಪಾಗಿ, ನಮ್ಮ ಮಿದುಳಿಗೆ ಬಿಡುವಿಲ್ಲದ ಕೆಲ್ಸ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದ ತಲೆ ಬಿಸಿಯಾಗಿ, ಎಲ್ಲಾ ಹಳೆ ಮೆಮೋರಿನೂ ಒಂದೇ ಬಾರಿ ಒಪನ್ ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ ತಲೆ ಎಂಬ ಸಿಸ್ಟಮ್ ನಿಧಾನ ಆಗ್ತಿದೆ ಅನ್ನುವಾಗ ಹೊಸ ಹುಡ್ಗೀರ್ ಎಂಬ ಹೋಸಾ ಸಾಫ್ಟ್ ವೇರನ್ನ ಹಾರ್ಡ ಡಿಸ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಇನ್ಸ್ಟಾಲ್ ಮಾಡುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ತಲೆಯೆಂಬ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಜಾಮ್ ಆಗಿ ಹ್ಯಾಂಗ್ ಆಗಿಬಿಡುತ್ತೆ. ಅದೇನಾದ್ರು ನಮ್ಮ ಪೈಪೋಟಿ ಗೆಳೆಯರೆಂಬ ವೈರಸ್ ಅಟ್ಯಾಕ್ ಆಯ್ತೋ ಮುಗಿತ್ ಕಥೆ. ಫುಲ್ ತಲೆಯಂಬ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಆಫ್ ಆಗಿಬಿಡುತ್ತೆ. ಮತ್ತೆ ಆ ಭಯಂಕರ ಸೆಕೆಯಲ್ಲಿ ಪಂಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಮರೆತು ಹೋದ ಚಕ್ಲುಪಟ್ಟೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಊಟಮಾಡುವಾಗ ಎದುರು ಪಂಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ ಪಕ್ಕದಮನೆ ಸುಬ್ಬಾ ಭಟ್ಟರು ನಮ್ಮನ್ನೇ ನೋಡ್ತಾ ಇರ್ತಾರೆ. ಬೆಂಗಳೂರಿಂದ ಬಂದ ಮಾಣಿ ಧರಿಸಿ (ಅನ್ನ ಪರಿಷೇಚನೆ ಮಾಡಿ) ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅಥವಾ ಹಾಗೇ ಮುಕ್ತಾನೋ ಅಂತ ಹದ್ದಿನ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟಿರ್ತಾರೆ. ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿ ನೀರು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಅನ್ನಕ್ಕೆ ಸುತ್ತುಗಟ್ಟಿ ಪರಿಷೇಚನೆ ಮಾಡಿ ಅನ್ನ ಕಲಸಿ ಬಾಯಿಗಿಡುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಗೆಳೆಯನ ಅಣ್ಣ ದಪ ದಪಾ ಅಂತ ಬಂದು ಸ್ವೀಟನ್ನ ಬಾಳೆಗೆ ಸುರಿತಾನೆ. ಎಲ್ಲವನ್ನ ನೀಟಾಗಿ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಇಳಿಸಿಕೊಂಡು ಕುಡ್ಯೋ ತಂಬುಳಿ ಕುಡ್ಕಂಡು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತರಾಪೋಶನ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಊಟ ಬಡಿಸಲು ಬಂದ ಈ ವರ್ಷ ಸೆಕೆಂಡ್ ಇಯರ್ ಪಿ.ಯು.ಸಿಗೆ ಸೇರಿದ ಆ ಪಕ್ಕದಮನೆ ಅಡುಗೆಸುಬ್ಬಕ್ಕನ ಮಗಳ ಮುಖವನ್ನ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಫೀಡ್ ಮಾಡ್ಕಂಡು ಊಟದಿಂದ ಏಳುವತನಕ ಸಾಕು ಸಾಕು ಸುಸ್ತು ಸುಸ್ತು. ನೋಡಿ.. ಮದುವೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಏನೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡದೇ ಇದ್ರೂ ಸುಸ್ತಾಗೋದು ಇದಕ್ಕೆ. ಇಂತಹ ಸುಸ್ತನ್ನ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹಾ...! ದೋಸ್ತಾ ಹೊರ್ಡ್ತೇನೆ ಅನ್ನುವಾಗ ಮರುದಿನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಊಟ ಇದೆ ಬರ್ಲೇ ಬೇಕು ಅನ್ನುವ ಗೆಳೆಯನ ಒತ್ತಾಯಕ್ಕೆ ಹೂಂ... ಹಾಕಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡೆ. ಹಾಗೇ ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಿದ್ರಾ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಜಾರಿಕೊಂಡಾಗಿತ್ತು.

ರಾತ್ರಿ ಎಂಟು ಘಂಟೆಗೆ ಅಪ್ಪ “ಮಾಣಿ ಊಟಕ್ಕೆ ಬಾರ “ ಎಂದು ಕರೆದಾಗಲೇ ಎಚ್ಚರವಾದದ್ದು. “ಇಲ್ಯೋ ನನಗೆ ಊಟ ಬ್ಯಾಡಾ ಮಹಾರಾಯ” ಎಂದೆ. “ಹಾಂಗದ್ರೆ ಹ್ಯಾಂಗ” ಅಂತ ಹೇಳಿದ ಅಪ್ಪನ ಪ್ರೀತಿಯ ಕರೆಗೆ ಅಂತೂ ಇಂತು ಅಡಿಗೆಮನಗೆ ಬಂದು ಕುಳಿತಕೂಂಡೆ. ಅಪ್ಪ ಬಡಿಸಿಟ್ಟ ಚಿಟಗನ ಅಕ್ಕಿ ಅನ್ನದಮೇಲೆ ಜೀರಿಗೆ ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣಿನ ತಂಬುಳಿಯ ಘಮ ಮೂಗಿನ ಒಳಗಿಂದ ತಲೆಗೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಅದೇನೋ ವಿಚಾರ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ರವಾನೆ ಆಯಿತು. ಹೊಟ್ಟೆ ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣಿನ ತಂಬುಳಿಯನ್ನ ಸವಿಯಲು ಸಿಧ್ಧವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಇನ್ನು ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲ ಜಾಗವಿಲ್ಲವೆಂದು ಬಟ್ಟಲು ಬಿಟ್ಟು ಎದ್ದು ಕೈ ತೊಳೆದುಕೊಂಡು ಬಂದು ಜಗುಲಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕಳ್ಳುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಕಿವಿಗೆ ಬಿದ್ದದ್ದು ಅದೇ ಚಂಡೆ ಮತ್ತು ಮದ್ದಳೆಯ ದ್ವನಿ. ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತೇಲಿಬರುವ ಭಾಗವತಿಕೆಯ ಆಲಾಪನೆ.

ಛೇ...! ಮತ್ತೆ ವಿಶಯಾಂತರ ಆಯಿತು. ಮಿಸಾಳ ಬಾಜಿ ಕಥೆ ಹೇಳಲು ಹೋಗಿ ಕಥೆಯೇ ಮಿಸಾಳ್ ಬಾಜಿ ತರಹ ಕಲಸುಮೆಲೊಗರೆ ಆಯ್ತು ಅಂತೀರಾ..? ತೆಡೀರಿ ಮಹಾರಾಯ್ರೆ...! ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಬಿಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಆಲೋಚನೆಯನ್ನ ನಮೂದಿಸದೆ ಮುಂದೆ ಹೋದರೆ ತರವಲ್ಲ.

ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ, ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡ, ಸಾಗರ ಮತ್ತೆ ಮಲೆನಾಡಿನ ಕಡೆಯ ಜನರಿಗೆ ಯಕ್ಷಗಾನದ ಹುಚ್ಚು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚು. ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ತೇರು, ಜಾತ್ರೆ, ಇವುಗಳಂತಹ ವಿಶೇಷ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಯಕ್ಷಗಾನದ ಟೆಂಟು ಹಾಕಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಊರಿನ ಹತ್ತಿರ ಗುಂಡಬಾಳ ಅನ್ನುವ ಪ್ರಕೄತಿ ಮಡಿಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಸುಂದರ ಊರಿನಲ್ಲಿ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಆರುತಿಂಗಳು ಸತತವಾಗಿ ಒದೇ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ದೇವರಿಗೆ ಹರಕೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಯಕ್ಷಗಾನ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ನನಗಂತೂ ರಜಾದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮನೋರಂಜನೆಗೆ ಪರದಾಡುವಂತಹ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಬಂದಿದ್ದೇ ಇಲ್ಲ. ಬೇಸಿಗೆ ರಜೆಯ ಎರಡುತಿಂಗಳು ಗುಂಡಬಾಳದ ಗದ್ದೆ ಬೈಲಿನಲ್ಲಿ ಸರಾಗವಾಗಿ ಕಳೆದು ಹೋಗಿಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆಮೆಲಾಮೇಲೆ ಊರು ಬಿಟ್ಟು ಪರ ಊರು ಸೇರಿದ ಮೇಲೆ ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ ಊರಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಪುರುಸೊತ್ತಿದ್ದರೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವ ರೂಢಿ ಇತ್ತು. ಹಾಗೆ ಮೊನ್ನೆ ಊರಿಗೆ ಹೋದಾಗಲೂ ಸಹ ಚಂಡೆ ಮದ್ದಲೆಯ ನಾದ ಕರ್ಣ ಪಟಲವನ್ನ ತಾಗಿದ್ದೇ ತಡ. ಪಕ್ಕದ್ಮನೆಯ ವಿನಯನನ್ನು ಕೂಡಿಕೊಂಡು ಗುಂಡಬಾಳ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟು ಬಿಟ್ಟೆ. ದಾರಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಾದ ಸಂಭಾಷಣೆಯನ್ನ ಈಗಾಗಲೇ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದರೆ ಪುನರುಕ್ತ ದೋಷ ನನ್ನನ್ನ ಸುತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆ ನಾವು ಒಂದರ್ಧಘಂಟೆಯ ನಂತರ ರಾತ್ರಿ ಹನ್ನೊಂದುವರೆ ಸುಮಾರಿಗೆ ಯಕ್ಷಗಾನ ನಡೆಯುವ ಬೈಲಿಗೆ ಬಂದಾಗಿತ್ತು. ಆಗತಾನೆ ಬಾಲ ಗೋಪಾಲ ಮತ್ತು ಸ್ತ್ರೀ ವೇಷದ ನಂತರ ಲವ ಕುಶ ಆಖ್ಯಾನವು ಆರಂಭವಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಜನರು ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದರು. ನಾನು ಸಣ್ಣವನಿರುವಾಗ ಮೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಗುಂಡಬಾಳ ಯಕ್ಷಗಾನಕ್ಕೆ ಕಡಿಮೆ ಎಂದರೂ ಮುನ್ನೂರು ನಾಲ್ಕುನೂರರ ಆಸುಪಾಸು ಜನ ಸೇರುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಯಾಕೋ ಇಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಜನರೇ ಕಡಿಮೆ. ಟಿವಿ ಮಾಧ್ಯಮದ ನೇರ ದುಷ್ಪರಿಣಾಮ ಯಕ್ಷಗಾನದ ಮೇಲೆ ಆಗಿದೆ ಅಂದರೂ ತಪ್ಪಲ್ಲ. ಈಗ ನಡೆಸುವ ಯಕ್ಷಗಾನದ ಗುಣಮಟ್ಟವೂ ಪರಿಣಾಮವನ್ನ ಬೀರಿದೆ. ಒಂದು ಕಡೆ ಗಟ್ಟಿ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕರು ಮತ್ತು ಹಿರಿಯ ಕಲಾವಿದರ ಕೊರತೆಯಾದರೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಟ್ರಸ್ಟಿಗಳು ಮೇಳಕ್ಕೆ ಕೊಡುವ ಹಣದ ಕೊರತೆಯೂ ಮೇಳವನ್ನ ಕಾಡುತ್ತಿರಬಹುದು. ಮತ್ತೆ ಈ ಜನರೇಶನ್ ನವರು ಯಕ್ಷಗಾನವನ್ನ ಒಂದು ಕಲೆಯನ್ನಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸದೆ ಕೇವಲ ವೃತ್ತಿಯನ್ನಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿದ್ದರ ಪರಿಣಾಮವೂ ಆಗಿರಬಹುದು. ಕಾರಣ ಬಹಳುಂಟು. ಅಂತೂ ಅಂದು ನಾವು ನೋಡುತ್ತಿರುವ ಯಕ್ಷಗಾನಕ್ಕಿಂತ ಇಂದಿನ ಯಕ್ಷಗಾನ ಸಪ್ಪೆ ಆದದ್ದಂತೂ ನಿಜ. ನಾವು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಲವಕುಶ ಕಾಳಗ ಪ್ರಸಂಗವು ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅಂದು ವಟುವನ್ನ ಮಾಡಿದ ಪಾತ್ರಧಾರಿಯೊಬ್ಬರು ಗುರುಕಲದ ಕಲಿಕಾಪದ್ದತಿಯನ್ನ ಅಧುನಿಕ ಯುಗದ ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಯ ಕಲಿಕೆಯಯಂತೆ ತಿಳಿದು ಮಾತಾನಾಡುತ್ತಲಿದ್ದರು. ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಾಟಿಚೀಲ, ಶಾಲೆ ಬಿಡುವ ವೇಳೆ, ಅದೂ ಇದು ನಮ್ಮ ಅಧುನಿಕ ಜಗತ್ತಿನ ವಿಧ್ಯಾಭ್ಯಾಸದ ಕಲಿಕೆಯ ಯತಾವತ್ ಅರ್ಥ್ ನಿರೂಪಣೆ ಅವರದ್ದಾಗಿತ್ತು. ನೋಡುತ್ತಿರುವ ಜನರಿಗೆ ವಾಲ್ಮೀಕಿಯ ಆಶ್ರಮವೂ ಒಂದೇ ನಮ್ಮ ಅಧುನಿಕ ಯುಗದ ಶಾಲೇಯೂ ಒಂದೆ ಅನ್ನವ ಭಾವನೆ ಅಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ನನಗ್ಯಾಕೋ ಯಕ್ಷಗಾನವನ್ನ ಮುಂದೆ ನೋಡುವ ಮನಸ್ಸು ಬರಲಿಲ್ಲ.

ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗಾಗಲೇ ಶೆಟ್ಟರ ಅಂಗಡಿಯ ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಕರಿದ ಬೋಂಡಾ ಮತ್ತು ಮಿಸಾಳ ಬಾಜಿ ವಾಸನೆ ನನ್ನ ಘ್ರಾಣವನ್ನ ಹೊಕ್ಕಿಯಾಗಿತ್ತು. ಸೀದಾ ಶಟ್ಟರ ಅಂಗಡಗೆ ಹೋಗಿ ಹಾಸಿದ ಬೆಂಚಿನ ಮೇಲೆ ಇಬ್ಬರೂ ಕುಳಿತುಕೊಂಡೆವು. ಸುಮಾರು ೨೦ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾ ಇದ್ದೇನೆ. ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳಿಂದೀಚೆಗೆ ನಾನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದು ಕಡಿಮೆ. ಮೊದಲು ಯಕ್ಷಗಾನಕ್ಕೆಂದು ಹೋದಾಗ ಶಟ್ಟರ ಅಂಗಡಿಯ ಮಿಸಾಳ್ ಬಾಜಿ ಸವಿಯದೇ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದರ ರುಚಿ ನನ್ನನ್ನ ಇನ್ನಿಲ್ಲದಂತೆ ಕಾಡಿದೆ. ನಾಲಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಮಿಸಾಳ್ ಬಾಜಿ ಅಂದರೆ ಸಾಕು ಕಣ್ಣಮುಂದೆ ಬಂದು ನಿಲ್ಲುವದು ಯಕ್ಷಗಾನ ಮತ್ತು ಅದೇ ಶೆಟ್ಟರು. ಕಾಲಮಾನ ಬದಲಾದ ಕಾರಣ ಮಿಸಾಳ ಬಾಜಿಯ ರುಚಿಯೂ ಕಡಿಮೆ ಆಗಿರಬಹುದು ಮತ್ತು ಮಿಸಾಳ್ ಬಾಜಿಯ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೇನೆನೋ ಹೊಸ ಹೊಸ ಬಗೆಯ ತಿಂಡಿತಿನಿಸುಗಳ ಮೆನು ಇರಬಹುದೆಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಒಂದೇ ಜಾಗದ ಒಂದೇ ಉದ್ಯೋಗದ ಏಕತಾನತೆಯಿಂದ ಬೇಸತ್ತ ಶೆಟ್ಟರು ಅಂಗಡಿಯನ್ನೇ ಹಾಕಿಲ್ಲವೇನೋ ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಶಟ್ಟರು ತಂಮ್ಮ ಎಂದಿನ ನಗುಮುಖದಿಂದ ಅದೇ ಮೂರು ಕಲ್ಲಿನ ಒಲೆಯಮೇಲೆ ಅದೇ ಹಳೆಯ ಆಲೆಮಾನ್ ದೊಡ್ಡ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಉಗಿ ಉಗಿ ಕುದಿಯುವ ನೀರನ್ನ ತೆಗೆದು ಚಿಕ್ಕ ಪಾತ್ರೆಗೆ ಹಾಕಿ ಚಾಹಾ ಮಾಡುತ್ತಾ ಇದ್ದರು. ಖಾರದ ಕಡ್ಡಿ ತುಂಬಿಟ್ಟ ಗಾಜಿನ ಬರಣಿ ರಾತ್ರಿಯ ಲೈಟಿಗೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಲಿತ್ತು. ಮೊದಲಿಗೆ ಒಂದೊಂದು ಮಿಸಾಳ್ ಬಾಜಿ ಒಂದೊಂದು ಲೋಟ ಚಹವನ್ನ ಹೇಳಿದೆವು. ನನ್ನ ನಾಲಿಗೆಯು ಅಂದು ತಿಂನ್ನುತ್ತಿದ್ದ ಮಿಸಾಳ್ ಬಾಜಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಇಂದು ತಿನ್ನುತ್ತಿರುವ ಮಿಸಾಳ್ ಬಾಜಿಯ ರುಚಿಯನ್ನ ತಾಳೆಹಾಕುತ್ತಲಿತ್ತು. ಅಂದಿನದಕ್ಕೆ ಇಂದಿನದಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿಲ್ಲ. ಆಹಾ....! ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸವಿಯುತ್ತ ಮತ್ತೆರಡು ಪ್ಲೇಟ್ ಮಿಸಾಳ್ ಬಾಜಿಗೆ ಆರ್ಡರ್ ಕೊಟ್ಟೆ. ಗೆಳೆಯ ನಾಚುತ್ತಲೆ ಬೇಡ ಬೇಡ ಅಂದ. ಆದರೂ ನನಗಂತೂ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಸಿಕ್ಕಿದ ಶೆಟ್ಟರಂಗಡಿ ಮಿಸಾಳ್ ಬಾಜಿಯನ್ನ ಒಂದೇ ಒಂದು ಮಾತ್ರ ತಿಂದು ಅತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ಬಳಲುವದು ಬೇಡವಾಗಿತ್ತು. ಹಾಗೆ ನಗುಮುಖದಿಂದಲೇ ತಂದುಕೊಟ್ಟ ಮತ್ತೊಂದು ಮಿಸಾಳ್ ಬಾಜಿಯು ಕಾಲಿಯಾಗುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಕೈಗಡಿಯಾರದಲ್ಲಿನ ಚಿಕ್ಕ ಮುಳ್ಳು ಎರಡನ್ನ ದಾಟಿಯಾಗಿತ್ತು. ದೂರದಲ್ಲಿ ಲವಕುಶಕಾಳಗದ ಯುದ್ಧಸನ್ನಿವೇಶ ಬಂದಿರುವದರಿಂದ ಭಾಗವತರ ಏರುಧ್ವನಿ ತಾರಕಕ್ಕೆ ಮುಟ್ಟಿತ್ತು. ಚಂಡೆಯು ಬಿಡುವಿಲ್ಲದ ಶಬ್ಧತರಂಗದೊಂದಿಗೆ ರಾತ್ರಿಯಯನ್ನೇ ಸಿಳಿಬಿಡುತ್ತದೆಯೋ ಎನ್ನುವಂತೆ ಘರ್ಜಿಸುತ್ತಲಿತ್ತು. ಇಬ್ಬರಲ್ಲೂ ತೃಪ್ತಿಯ ಭಾವ ಮನೆಮಾಡಿತ್ತು. ದೋಸ್ತಾ ಹೋರಡೋಣ ಅಂದಿದ್ದಕ್ಕೆ ನಿದ್ರೆಗಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಗೆಳೆಯ ಹೂಂ...! ಹಾಕಿದ. ಮತ್ತೆ ನಾವು ದೊಡ್ಡತಲೆಯ ಬ್ಯಾಟರಿಯನ್ನ ಬೆಳಕುಮಾಡಿಕೊಂಡು ಮನೆಯಕಡೆ ಮುಖಮಾಡಿದೆವು. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಅಂದಿನಿಂದ ಇಂದಿನವರೆಗೆ ಒಂದೇ ರುಚಿಯನ್ನ ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡು ಬಂದ ಶೆಟ್ಟರಂಗಡಿ ಮಿಸಾಳ್ ಬಾಜಿ ಮತ್ತು ಕಾಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬದಲಾದ ಯಕ್ಷಗಾನದ ಅಭಿರುಚಿ ಇವುಗಳ ನಡುವೆ ಸಾಮ್ಯತೆಯನ್ನ ಹುಡುಕುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು.

ಕಾಲಚಕ್ರ

2011-06-18T00:36:00.000-07:00

ಅಂಕುರ

2011-06-09T07:32:00.000-07:00

ಮೊದಲ ಮಳೆ ಬಿದ್ದಿದೆ

ಮಾನ್ಸೂನ್ ಆರಂಭವಾಗಿದೆಯಂತೆ

ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ

ಹವಾಮಾನ ತಜ್ಞರು.

ಘಂ! ಎಂದು ಮಣ್ಣಿನ ವಾಸನೆ

ಗಾಳಿಗೆ ಹಾರಿದ ಬೀಜ ಮೊಳಕೆಯೊಡೆಯ ತೊಡಗಿದೆ

ಸತ್ತೇ ಹೋದ ಹುಲ್ಲು ಚಿಗುರತೊಡಗಿದೆ

ಬಾವಿಯ ನೀರು ಮೇಲೆ ಬರತೊಡಗಿದೆ

ಅಪ್ಪ ಮಡಿಸಿಟ್ಟ ಕೊಡೆಯನ್ನ ಬಿಚ್ಚಿ ನೋಡಿದ್ದಾನೆ

ಕಟ್ಟಿಗೆಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸೋರುತ್ತಿದೆಯೋ ನೋಡಿ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ

ನೀರ ಹರಿಯುವ ಕಾಲುವೆಯನ್ನ ಬಿಡಿಸಿಕೊಬೇಕೆಂದಿದ್ದಾನೆ

ಮಾಡಿನಿಂದ ಜಾರಿದ ನೀರು ಅಂಗಳಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ರಾಡಿಯಾಗಿದೆ

ಪುಟ್ಟಕ್ಕನಿಗೆ ಈಗ ಬಾವಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕಿಲ್ಲ

ಮಾಡಿನಿಂದ ಬಿದ್ದ ನೀರನ್ನೇ ಕೊಡದಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ

ಮಾಡಿಟ್ಟ ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿ ಹಪ್ಪಳವನ್ನ

ಬೆಚ್ಚಗೆ ಕಟ್ಟಿಡಬೇಕು ಇಲ್ಲ ಮಳೆಗೆ ಹಾಳಾದೀತು

ಬಿದ್ದ ಮಳೆ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಆರಂಭ ಹಾಡಿದೆ

ಮನಸು ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಹಾಕುತ್ತಿದೆ

ಕಳೆದದ್ದು ಎಷ್ಟನೇ ಮಳೆಗಾಲವೆಂದು

ಉಹೂಂ..! ಲೆಕ್ಕ ಸಿಕ್ಕುತ್ತಿಲ್ಲ,

ಆದರೂ ಬಿದ್ದ ಮಳೆಗೆ ಅಂಕುರಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಹೊಸ ಆಸೆ

ಗಂಭೀರ ಆಗಿರೋದು ಅಂದ್ರೇನು ಗುರೂ ..... ?

2011-06-02T01:14:00.000-07:00

ಹ್ವಾಯ್ ಸ್ವಲ್ಪ ಸುಮ್ನಿರ್ತ್ಯ ....... ಮಾತು ಹೆಚ್ಚಾಯ್ತು ನಿಂದು. ಅಂತ ಹೇಳುವಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ನನ್ನ ಮಾತು ಉದುರುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಮೊನ್ನೆ ಒಂದಿನ ಊಟ ಮಾಡುವಾಗ ಗೆಳೆಯ ಅದ್ಯಾವುದೋ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಪರಿಚಯ ಇದೆಯಾ ಅಂತ ಕೇಳಿದ. ಇಲ್ಲ ಅಂತ ತಿಳಿಸಿದೆ.ಅವನು ಗೊತ್ತಿಲ್ವೇನೋ. ಹಲುಬುತ್ತಾನಲ್ಲ.(ವಾಚಾಳಿ) ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾತು ಜಾಸ್ತಿ ಅಂದ. ಹಾಂ ....! ಈಗ ಗೊತ್ತಾಯ್ತು ಅಂದೆ. ಮುಖದಲ್ಲಿ ಮಂದಹಾಸವನ್ನ ತಂದುಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದೆ. ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಆಲೋಚನೆ ಬರತೊಡಗಿತು. ನಾನೂ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಹೀಗೆ ಮಾತಾಡ್ತೇನೆ. ಪಕ್ಕದವರು ಸುಧೀರ್ಘವಾಗಿ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ತಾಳ್ಮೆ ಇದೆ ಅಂತಾದರೆ ಕುಯ್ತಾನೇ ಇರ್ತೇನೆ.ನನ್ನ ಬಗ್ಗೂ ನಾಳೆ ಎಲ್ಲಾದ್ರೂ ಯಾರಾದ್ರೂ ಪರಿಚಯ ಹೇಳ್ಬೇಕು ಅಂದ್ರೆ, ಇಂತಹದೇ ಗುರುತನ್ನ ಬಳಸಬಹುದೇ ? ಅನ್ನುವ ಕಸಿವಿಸಿಯೂ ಆಯಿತು.

ಇಲ್ಲಪ್ಪ... ಎದುರುಗಡೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತವನಿಗೆ ದೀರ್ಘವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಲು ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಡಬೇಕು. ಅವನು ಹೇಳಿದ ಮಾತಿನ ಮೇಲೆ ನನ್ನದೊಂದು ಚಿಕ್ಕ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಇರಬೇಕು ಅಂತ ಸಾವಿರ ಸಲ ನನಗೆ ನಾನೇ ಮಾತಿಗೆ ಬ್ರೇಕು ಹಾಕಿಕೊಂಡವ.ಅದರೂ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಖಾಸಾ ಖಾಸಾ ದೋಸ್ತರ ಮುಂದೆ ಲಗಾಮಿಲ್ಲದ ಕುದುರೆಯಂತೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತೇನೆ.

ನಾನು ಕೆಲವು ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಒಬ್ಬ ಹಿರಿಯ ವ್ಯಕ್ತಿ ಇರುತ್ತಾನೆ.ಅವನು ಅಣ್ಣನೋ ಅಪ್ಪನೋ ಅಜ್ಜನೋ,ಯಾರೋ ಆಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾರೆಂದರೆ ಸೂಜಿ ಕೂಡ ಬಿದ್ದರೆ ಶಬ್ಧ ಬರುವಷ್ಟು ನಿಶ್ಶಬ್ಧವಿರುತ್ತದೆ ವಾತಾವರಣ. ಮಕ್ಕಳು ಅವರ ಮುಂದೆ ಮಾತಾಡುವುದು ಇರಲಿ, ಅತ್ತಿಂದಿತ್ತ ಇತ್ತಿಂದತ್ತ ಓಡಾಡಲೂ ಹೆದರುತ್ತಾರೆ.ಹೆಂಗಸರು ಅಡಿಗೆಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಡು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವದಕ್ಕೂ ಹೆದರ್ತಾರೆ. ಅವನು ಹೆಚ್ಚು ಮಾತನಾಡುವದಿಲ್ಲ.ಒಂದು ಎರಡು ಮೂರಕ್ಕೆ ಮುಕ್ತಾಯ.ಅದೂಕೂಡ ಆಜ್ಞೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ. ಕೆಲವು ಸಲ ಕಣ್ಣಿನ ಸನ್ನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಮಾತು ಮುಕ್ತಾಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಒಂದು ಹಿಡಿ ನಗು, ಒಂದು ಜೋಕ್ಸ್, ಒಂದು ಗುನುಗುಡುವ ಹಾಡು, ಸ್ಪೂರ್ತಿ ತುಂಬುವಂತಹ ಮಾತು, ಅಕ್ಕರೆಯ ನುಡಿ,ಉಹೂಂ...! ಅದ್ಯಾವುದೂ ಅಲ್ಲಿರುವದಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿ ಘನ ಗಂಭೀರ, ಅದ್ಯಾವುದೋ ಲ್ಯಾಬಿನಲ್ಲಿ ವಿಜ್ಞಾನಿ ಓರ್ವ ಸಂಶೋಧನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವಂತಹ ಸಂದರ್ಭ ಅಂತ ಭಾಸವಗದೇ ಇರಲಾರದು. ಅಂತಹವರ ಮನೆಗೆ ಹೋದಾಗ ನಾನು ಸುಮ್ಮನೆ ಕುಳಿತೆದ್ದು ಬಂದಿದ್ದಿದೆ. ಪಟ ಪಟ ಅಂತ ಎರಡು ಮಾತಾಡಿ ಒಂದು ಜೋಕ್ಸು ಹೇಳಿ. ಒಂದೆರಡು ಹಾಸ್ಯದ ಮಾತಾಡಿ ಬಾಯ್ತುಂಬಾ ನಕ್ಬುಟ್ಟು. ದೇಶ ಕಾಲ, ನುಡಿ, ಬಾಷೆ, ಪಕ್ಕದ್ಮನೆ ಮಾಣಿ, ಕೂಸು, ಕೇರಿ, ಬೀದಿ, ನಾಟಕ, ಯಕ್ಷಗಾನ, ತಾಳಮದ್ದಲೆ, ಸಂಗೀತ, ಸಿನಿಮಾ, ಅದು ಇದೂ ಚೂರು ಪಾರು ಅಂತ ಮಾತು ಬಿಚ್ಚಬೇಕು ಅಂತ ಹೋದವನು, ಅಥವಾ ಅದನ್ನೇ ಮಾಡುವ ಶುದ್ಧ ತಲೆಹರಟೆಯಂತಹ ನನ್ನಂತವನೂ ಕೂಡ ಚಹಾ ಕಪ್ಪನ್ನ ಕುಡಿದು ಕೆಳಗಿಡುವಾಗ ಶಬ್ಧವಾದೀತು ಅಂತ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಇಟ್ಟು, ಹಾಗಾದ್ರೆ ಬರ್ತೇನೆ ಅಂತ ವಿನಯದಿಂದ ನಾಜೂಕಾಗಿ ಹೇಳಿಬಂದ ನಿದರ್ಶನವೂ ಇದೆ. ಆಗೆಲ್ಲ ನನಗೆ ಕಾಡುವ ವಿಷಯ ಏನು ಅಂದ್ರೆ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಗಂಭೀರ ಆಗಿ ಇರಬೇಕಾ ..? ನಮ್ಮವರೊಟ್ಟಿಗೆ ಒಂದು ತುಂಬು ನಗುವಿಲ್ಲದೆ,ಹರಟೆ ಇಲ್ಲದೇ, ಒಂದು ಜೋಕ್ಸ್ ಇಲ್ಲದೆ, ಹುಸಿ ಜಗಳ ವಿಲ್ಲದೆ,ಗಲಾಟೆ ಇಲ್ಲದೆ,ಸಾತ್ವಿಕವಾದ ಗೇಲಿ ಇಲ್ಲದೆ, ಚಿಕ್ಕದೊಂದು ಗುನುಗುವ ಹಾಡಿಲ್ಲದೆ, ಜೀವನವನ್ನ ಮುಗಿಸಬೇಕಾ ಅನ್ನುವ ಯೋಚನೆ ಕಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.

ಜೀವನದಲ್ಲಿ ವಾಚಾಳಿತನ, ಪಟ್ ಪಟಾ ಅಂತ ಮಾತಾಡುವದು,ಬೇಕಾದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸಂದರ್ಭಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಹಾಗೆ ಹಿತವಾಗಿ ಮಿತವಾಗಿ ಮಾತಾಡುವವರನ್ನ ಹತ್ತು ಹಲವು ಬಗೆಯವರನ್ನ ನಾವು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ. ರೇಗಾಡುವವರನ್ನ, ಸಿಡುಕಿನವರು,ತಮ್ಮಲ್ಲೆ ಗೊಣಗುಡುವವರು,ತೊದಲುವವರು,ತಡಬಡಿಸುವವರು, ತಡಕಾಡುವವರು, ಮಾತಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಾಯಿ ಹಾಕಿ ಗಬಕ್ಕನೆ ಕಚ್ಚಿಬಿಡುವವರು, ಕಾಲೆಳೆಯುತ್ತಲೇ ಮಾತನಾಡುವವರು, ಯಾವಾಗಲೂ ಕೊಂಕು ನುಡಿ ಬೀರುವರನ್ನ, ಕರುಣಾರಸ ಪ್ರಾಧಾನ್ಯ ಮಾತುಗಾರರನ್ನ, ಬುದ್ಧಿಯನ್ನ ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಆಡುವಂತಹ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಮಾತುಗಾರರು, ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ವಿಷಯಜ್ಞಾನ ಘನ ಗಂಭೀರ ಆಳ ನುಡಿಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಪರನ್ನ, ಕೆಲವರು ಬಡಾಯಿಗಳು, ಕೊಚ್ಚಿ ಕೊಚ್ಚಿ ಗುಡ್ಡೆಹಾಕುವವರು,ವಾದಿಸುವವರು, ಎದುರು ನುಡಿಯುವವರು, ಹಾಡುವಂತೆ ಉಲಿಯುವವರು, ನುಲಿಯುವವರು, ಕಿವಿಕಚ್ಚಿ ಪಿಸುಗುಟ್ಟುವವರು,ಸ್ಪ್ಲಿಂಕ್ಲರ್ ನ್ನ ಬಾಯಿಗೆ ಜೋಡಿಸಿಕೊಂಡು ಮಾತನಾಡುವವರು,ಹುಂಬ ನುಡಿಯವರು,ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಮಾತನಾಡುವವರು, ಚಾಡಿ ಹೇಳುವವರು, ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ವಾಕ್ಯವನ್ನ ಧರಿಸಿ “ಸತ್ಯಂಬ್ರೂಯಾತ್ ಪ್ರಿಯಂ ಬ್ರೂಯಾತ್.ನ ಬ್ರೂಯಾತ್ ಸತ್ಯಮ ಪ್ರಿಯಂ” ಎಂದು ಮಾತನಾಡುವವರು, ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಬಾಗಿಸಿ ಗುಣಿಸಿ ಕೂಡಿಸಿ ಅಳೆದು ತೂಗಿ ಮಾತನಾಡುವವರು, ಜಗಳವನ್ನೇ ಮಾಡುವವರು,ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನೇ ಮಾತನಾಡುವವರು, ಅಪಶಕುನ ನುಡಿಯುವವರು, ದುಖಃದ ಮಾತನ್ನೇ ಮುಂದುಮಾಡಿ ಮಾತನಾಡುವವರು, ಬಲದಿ ಮತ್ತಿನಲಿ ಘರ್ಜಿಸುವವರು, ನಡೆವಂತೆ ನುಡಿಯುವವರು, ಹಿತಭಾಶಿಗಳು, ಮಿತಭಾಷಿಗಳು. ವೇದಾಂತ ಮಾತನಾಡುವವರು, ಪಟ್ಟಿಮಾಡಲು ಹೋದರೆ ಉದ್ದವಾದೀತು.

ಹೌದು ಗುರೂ ಇದೆಲ್ಲವೂ ಮಾತಿನ ವೈಖರಿ. ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಬಗೆಯನ್ನ ನೀವು ಅನುಸರಿಸಿ ಮಾತಾಡ್ತೀರೋ ಜನರು ನಿಮ್ಮನ್ನ ಹಾಗೆಯೇ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ವೇದಾಂತವನ್ನೇ ಮಾತನಾಡುವವರಾದರೆ, ಹೇ...! ಅವನಾ ವೇದಾಂತಿ ಕಾಣೊ ಅನ್ನುವ ಗುರುತಿನಿಂದ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮುಂದಿನದು ತಾಳೆ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವದು ನಿಮಗೆ ಬಿಟ್ಟದ್ದು, ಅದೆಲ್ಲಾ ಓಕೆ ಗುರು ಆದ್ರೆ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಗಂಭೀರ ಆಗಿರಬೇಕಾ ಅನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ನಾನು ಇನ್ನೂ ಉತ್ತರ ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಇದ್ದೇನೆ. ನಮ್ಮವರೊಟ್ಟಿಗೆ ಒಂದು ತುಂಬು ನಗುವಿಲ್ಲದೆ, ಹರಟೆ ಇಲ್ಲದೇ, ಒಂದು ಜೋಕ್ಸ್ ಇಲ್ಲದೆ, ಹುಸಿ ಜಗಳ ವಿಲ್ಲದೆ, ಗಲಾಟೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಸಾತ್ವಿಕವಾದ ಗೇಲಿ ಇಲ್ಲದೆ, ಚಿಕ್ಕದೊಂದು ಗುನುಗುವ ಹಾಡಿಲ್ಲದೆ ಬದ್ಕೋಕಾಗುತ್ತಾ ಅಂತ ಪ್ರಶ್ನೆ ನಂದು. ಹಾಗೆ ಬದುಕಿದ್ರೆ ಹಲುಬುತ್ತಾನೆ (ವಾಚಾಳಿ) ಅಂದುಕೋಳ್ತಾರಾ ಅನ್ನೋ ಭಯ ನನಗೆ. ನಂಗಂತೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಗೊತ್ತಿದ್ರೆ ಉತ್ರಾ ಹೇಳಿ ಪ್ಲೀಸ್.

(ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ ಅಂತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಜಾಲಾಡಿದಾಗ ಸಿಕ್ತು ಗುರೊ...)

ಮರೀಚಿಕೆ............

2011-05-30T23:38:00.000-07:00

ಮರೀಚಿಕೆ

ಕೈಯೊಡ್ಡುವೆಯೇಕೆ ಆವ ಆಶಯಕೆ?

ಹುಸಿ ಮುತ್ತ ಸುತ್ತ ಹಲಹತ್ತು ಬಯಕೆ

ಗಾಳಿಯಲಿ ತೇಲಿ ನಿಲುವುದು ಕ್ಷಣಕೆ

ಸಿಗದು..ಬೇಡ ಆಸೆ ಹಿಡಿಯ ಹಿಡಿತಕೆ

ಸಾಬೂನಿನ ಸೆಳೆತ ಗಾಳಿಯ ಬಿಗಿತ

ನಿನ್ನದಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಯಸುವ ತುಡಿತ

ಇದ್ದರೆ ಹಾಗೇ ಇದ್ದಾವು ಗುಳ್ಳೆಗಳು-ಬಿಗಿದು

ನಿನ ಕರ ಸೋಕೆ ಒಡೆದಾವು ಜಿಗಿದು

ಇದ್ದಷ್ಟು ಸಮಯ ಆನಂದಿಸು ನೋಡಿ

ನಿಸರ್ಗವು ಸ್ವರ್ಗವು ನಡೆಯುತಿರಲಿ ಮೋಡಿ

ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅಜಾದ್ ಸರ್ ಬರೆದು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು

ಜೀವನವು ಹಾರುವ ಗುಳ್ಳೆಯಂತೇ ಕ್ಷಣಿಕ

ಗಾಳಿಯಲಿ ತೇಲಿ ದೂರಕ್ಕೆ ಸಾಗಿ ಮಿಂಚಂತೆ ಮಾಯವಾಗಿ

ಹಿಡಿಯ ಹೋದರೆ ಒಡೆದು ಹೋಗುವೆ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಇಲ್ಲದಾಗಿ

ಗಗನ ಚುಂಬಿಪ ಬಯಕೆ ಮರೆಯಾಪೆ ದೂರ ಕಳೆದು ಹೋಗಿ

ಕ್ಷಣ ಕಾಲದಾ ಬದುಕು ಗೊತ್ತಿದ್ದು ಹಾರುವೆ ನೀ ಚಂದವಾಗಿ

ಮನುಜ ತಿಳಿ ಜೀವನವು ಹಾರುವ ಗುಳ್ಳೆಯಂತೇ ಕ್ಷಣಿಕ

ಒಳಗಿರುವ ಜೀವವಾಯುವ ದೇಹ ಹಿಡಿದಿಡುವ ತನಕ

ಸ್ವಚ್ಚಂದ ಹಾರಾಡು ದೇಹದಲಿ ಉಸಿರು ಹರಿಯುವವರೆಗೆ

ಜೋಪಾನ ಜತನ ಕಾಳಜಿ ಎಷ್ಟು ವಹಿಸಿದರೂ ಕಡಿಮೆ

ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ ಕಲಾವಿದ ಗಣಪತಿ ಹೆಗ್ಡೆ ಮಹಾಬಲಗಿರಿ ಭಟ್

ಹೀಗೊಂದು ಕಲ್ಪನೆ ತಂಗಿ ನಾಗಶ್ರೀ ಉಪಾಧ್ಯಾಯಳಿಂದ

ಕಣ್ಣ ಮುಚ್ಚಾಲೆ

ಮನಸೆಂಬ ಮುಗಿಲಿನ
ಮಾಯದ ನಲಿವಿನ ಮಿಂಚಂತೆ
ಕಂಡೆ ನೀನು ಜಲಪಾತದ
ಬೋರ್ಗರೆವ ತೆರೆಯಲ್ಲಿನ ನೀರಿನ ಗುಳ್ಳೆಯಂತೆ..

ಅಲೆಯೋಳಗಿನ ಕಣ್ಣ ಮುಚ್ಚಾಲೆಯ
ನಿನ್ನ ಆಟವ ಕಂಡು ಮನಸೋತೆ
ನಿನ್ನೊಳಗೆ ಕೂತು ನಿನ್ನುಸಿರಾಗಿ
ನಿನ್ನ ಪರಿಧಿಯಲಿ ಸುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತೆ

ನೀರಿನ ರಭಸಕ್ಕೆ ನುಸುಳಿ
ಕಲ್ಲಿನ ಸುಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ ನಿನೊಡೆದರೆ
ನಶ್ವರವಾಗೋ ಉಸಿರು
ನಿನ್ನೊಡಲ ಒಡತಿ ನನ್ನದೆನ್ನುವುದನ್ನ ಮರೆಯದಿರು.

ಹಳೆ ರೈಲುನಿಲ್ದಾಣ

2011-05-28T00:13:00.000-07:00

ಮತ್ತೆ ಸುರುಳಿಸುರುಳಿಯಾಗಿ ಬಿಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಆ ದಿನಗಳು

ನೆನಪದು ಚಿತ್ತ ಬಿತ್ತಿಲಿ ಹಾಯಾಗಿ ಅವಿತುಕೊಂಡಿದೆ

ಮಧ್ಯದಲಿ ಮೂಡುವಾ ಬಯಕೆ ಕಾತುರ ಬೇಕೆಂಬ ಹಟ

ನಯ ನಾಜೂಕು ಕುಡಿನೋಟ ಬಿಸಿಯುಸಿರು ಸಾವಿರ ತರಹ

ಭೋರ್ಗರೆದು ಅಲೆ ಅಲೆಯಾಗಿ ದಡಕೆರಗುವ ಆಸೆ

ಪ್ರಯಾಣಿಕರು ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳೆಷ್ಟೋ

ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಂದಲೋ ಬಂದು ನಿಂತುಹೋಗುವ ರೈಲುಗಳೆಷ್ಟೋ

ಕಬ್ಬಿಣದ ಕೈ ಬಳಸಿ ಕೆಡವಿದಾಗ ಕಟ ಕಟನೆ ಶಬ್ದ

ಮೈಯಲ್ಲಿರುವ ಮೂಳೆಗಳೆಲ್ಲವೂ ಮುರಿದು ನುಜ್ಜು ಗುಜ್ಜಾದ೦ತೆ

ಹಳಿಯ ತಿಕ್ಕಿಕೊಂಡು ನಿಲ್ಲುವಾ ರೈಲಿನದು ಕೀರಲು ಧ್ವನಿ

ಸಾಕು ನಿಷ್ಕ್ರಿಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಮನಸ್ಸು ನಿಲುಗಡೆ ಬಯಸುತ್ತದೆ

ಈಗ ರೈಲು ನಿಲ್ದಾಣಕ್ಕೆ ಬಂದು ನಿಂತಿದೆ

ಮತ್ತೆ ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ ಹತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವವರ ನೂಕುನುಗ್ಗುಲು

ಮತ್ತೆ ಆಸೆ ಉತ್ಸಾಹ ಹಪಹಪಿ ಚಿಗುರೊಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಚುಕುಬುಕು ಶಬ್ದದೊಂದಿಗೆ ರೈಲು ಇಂಜಿನ್ ಚಾಲುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ

ದೊಡ್ಡ ಸೈರಾನ್ ನೊಂದಿಗೆ ನಿಲ್ದಾಣದಿಂದ ದೂರಸರಿಯುತ್ತದೆ

ಆಗ ಬಂದು ಹೋದ ರೈಲುಗಳೆಷ್ಟೊ ಲೆಕ್ಕ ತಪ್ಪಿಹೋಗಿದೆ

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಹೊಸನಿಲ್ದಾಣ ಬಂದಿದೆ ಹಳತು ಹಳತಾಗಿದೆ

ಈಗ ಖಾಲಿ ನಿಲ್ದಾಣ ಒಂದಿದೆ ಕೆಡಗುವ ಕಾರ್ಯ ಯಾವಗಲೋ...?

ಪ್ರಿಯಾ ಹೇಳು ನಿನ್ನ ಹೆಸರು

2011-05-22T05:06:00.000-07:00

ಚಿತ್ರದ ಮೇಲೆ ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಿದರೆ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ನೋಡಬಹುದು

ಪಡುವಣದ ರಂಗಿನಲ್ಲಿ.......

2011-05-21T03:14:00.000-07:00

ಚಿತ್ರದ ಮೇಲೆ ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಿದರೆ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ನೋಡಬಹುದು

ಒ೦ಟಿಚಕ್ರದ ಜೀವಬ೦ಡಿ

2011-05-08T23:21:00.000-07:00

ತಪ್ಪು ಒಪ್ಪು - ಎರಿಬಂದವನು ಅನ್ನುವದನ್ನ ಏರಿಬಂದವನು ಅಂತ ಓದಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿ ವಿನಂತಿ

ಒಂದು ಜೀವ ನಾಲ್ಕು ಭಾವ

2011-05-06T04:09:00.000-07:00

ಗೆಳೆಯರೇ..... ಫೇಸ್ ಬುಕ್ ನಲ್ಲಿ ಗೆಳೆಯ ಪ್ರವೀಣ್ ಭಟ್ ಸಂಪ ಅವರು ಕೆಲವು ಚಿತ್ರಗಳನ್ನ ಹಾಕಿದ್ದರು. ಅದರಿಂದ ಆರಿಸಿ ಕೊಂಡ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಕವಿಗಳು ಮತ್ತು ಕವಯಿತ್ರಿಗಳಿಂದ, ಮುಪ್ಪಿನ ಮಗ್ಗುಲಿನ ಬಗ್ಗೆ ನಾಲ್ಕು ಕವನಗಳು ಮೂಡಿಬಂದವು. ಬೇರೆಯವರನ್ನ ಯಾವಾಗಲೂ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುವ, ಗುರುತಿಸಿ ಬೆನ್ನುತಟ್ಟುವ ಪರಾಂಜಪೆಯವರು, ಹೂವಿನಂತಹ ಮನಸ್ಸಿನ ಅಕ್ಕ ವಾಣಿಶ್ರೀ ಭಟ್, ಕವಿಮನಸಿನ ಕಪಟವಿಲ್ಲದ ಗೆಳೆಯ ಪ್ರವೀಣ್ ಭಟ್ ಸಂಪ. ಮತ್ತೆ ನಾನು ಇದಕ್ಕೆ ಕವನವನ್ನ ಬರೆದಿದ್ದೇವೆ.ಎಲ್ಲರ ಕವನವನ್ನ ಒಂದೇ ಸೂರಿನಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಡಬೇಕೆಂಬ ಕಾರಣದಿಂದ ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗಿನಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಕವನವನ್ನ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಅಲ್ಲದೆ ನೆನಪಿನ ಸಾಲು

( http://nenapinasalu.blogspot.com/ ) ನಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ನೀವು ಓದಬಹುದು.

ಧನ್ಯವಾದಗಳು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ.

ಚಿತ್ರ ಪ್ರವೀಣ್ ಭಟ್ ಸಂಪ

ನೆನಪೊಂದೇ ಹಸಿರು

ನೆನಪಿನಾಳದಲಿ ಅಡಗಿಹುದು ಆಹ್ಲಾದ ಭಾವ

ಪ್ರೀತಿಸುವವರಿಲ್ಲದೆ ಕುದಿಯುತಿದೆ ಮುದಿಜೀವ

ಬೋಳುಮರ ಚಿಗುರುವುದು ಪ್ರತಿ ವಸಂತದಲಿ

ಈ ಜೀವ ಎ೦ತು ಅರಳೀತು ಇಳಿವಯಸಿನಲಿ

ಬಾಲ್ಯದ ಹುಡುಗುತನ ಯೌವ್ವನದ ಪೊಗರು

ಇನಿಯನಿತ್ತ ಸವಿಮುತ್ತಿನ ನೆನಪ ಚಿಗುರು

ಬಾಳಿನುದ್ದ ಅನುಭವಿಸಿದ ಕಷ್ಟಗಳ ಒಗರು

ಪಡಿಮೂಡಿಸಿದೆ ಕಣ್ಣ೦ಚಿನಲಿ ಹನಿ ಜಿಬುರು

ಕೈಯ್ಯಲಿಡಿದ ಕೋಲದು ಊರುಗೋಲಲ್ಲ

ಭಾರವಾದ ಮನಸಿಗೆ ಸಾ೦ತ್ವನವೇ ಇಲ್ಲ

ಜೀವನಪೂರ್ತಿ ದುಡಿದರು ಮುಗಿಯಲಿಲ್ಲ ವ್ಯಾಜ್ಯ

ಮುದಿಜೀವ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬೇಡವೆನಿಸಿದ ತ್ಯಾಜ್ಯ

ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕೆಲಸದ ಒತ್ತಡಗಳ ನಡುವೆ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಬರೆದು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು (ಪರಾಂಜಪೆ ಸರ್ )

ಒಂಟಿ ಬಯಲು

ನೆತ್ತಿ ಸುಡುವ ಬಿಸಿಲಿನಲಿ

ನೆರಳ ಹುಡುಕಿಹ ಜೀವವೇ

ಕುಸಿದು ಕುಳಿತೇಯಾ ಬದುಕ ವಾಸ್ತವವ ನೆನೆದು..

ಹಸಿರಾದ ಪೈರು,ಮಾಗಿ ಸೊಂಪಾದ ಕಾಳು

ಜಳ್ಳಾಗಿ ಉರುಳಿ ಹಾರಿದವೇ

ವಿಧಿಯ ಕ್ರೌರ್ಯಕ್ಕೆ ತಲೆಬಾಗಿ ಮಣಿದು...

ಒಂಟಿ ಬಯಲಿನಲಿ,ಒಂಟಿ ಮರದ ಅಳಲು

ಸೋತ ರಟ್ಟೆಯ ಕಷ್ಟ ಕೇಳುವವರಾರಿಲ್ಲ

ಹರಿದ ಕಣ್ಣೀರು,ಕರಗಿ ಸೊರಗಿ ಬೆವರಾಗಿ ಸುರಿದು....

ಮರುಗದಿರು ಜೀವವೇ,ಮತ್ತೆ ಚಿಗುರದು ಹುಲ್ಲು

ಸಾಗಿ ಸವೆಯಲೇ ಬೇಕು ಬದುಕ ದಾರಿ...

ಹುಟ್ಟಿಸಿದ ದೇವರು ಹುಲ್ಲನೀಯುವ ತನಕ

ಸಲ್ಲಬೇಕು ಬರಡು ಭೂಮಿಗೂ ನೀರು ನ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ......

ಅಕ್ಕ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಬರೆದ ಸಾಲುಗಳು (ವಾಣಿಶ್ರೀ ಭಟ್ )

ಮುಪ್ಪು ಸಿಹಿಯಲ್ಲ ಉಪ್ಪು!

ರಟ್ಟೆ ಗಟ್ಟಿಯಿದ್ದಾಗ

ರೊಟ್ಟಿ ಬೇಕಷ್ಟು ತಟ್ಟಿದ್ದೆ

ಸುಟ್ಟಿದ್ದೆ..

ಅಲ್ಲಷ್ಟು,ಇಲ್ಲಷ್ಟು

ಕಷ್ಟವೆನಿಸಲಿಲ್ಲ ಎಳ್ಳಷ್ಟೂ..

ನೇಸರ ಮೂಡುವ ಮುನ್ನ

ಹುಟ್ಟಿ ..

ಅವ ಸತ್ತಮೇಲೂ ಬದುಕಿದ್ದೆ..

ಅದು ವಸಂತ

ನೋಡಿದ್ದೆಲ್ಲಾ ಚಿಗುರು

ಬೆಳೆದಂತೆಲ್ಲಾ ಹಸಿರು

ಉಮೇದು ,ಉತ್ಸಾಹ ಉನ್ಮಾದ

ಕಾದು ಕರಗಿ ಬೆಂಡಾದರೂ

ಜಗಜಟ್ಟಿ

ತಣಿದಂತೆಲ್ಲಾ ಕಬ್ಬಿಣ

ಬಲು ಗಟ್ಟಿ..

ಕಾಲ ಕರಗಿ ಶಿಶಿರಾಗಮನ ಮುಪ್ಪಡರಿ

ಕಸುವಿನೆಲೆ ಉದುರಿ..

ದೇಹ ಮುದುರಿ..

ಕನಸು ಕಮರಿ..

ಇದು ಬಾಳು ಹಣ್ಣಾದ ಪರಿ

ಹೊಸ ಸೂರ್ಯ ಹುಟ್ಟಿದಂತೆಲ್ಲಾ

ಸಾವು ಹತ್ತಿರ

ಬೆಳಗು,ಮುಳುಗು ವ್ಯತ್ಯಾಸವೇನಿಲ್ಲ

ದೃಷ್ಠಿ ಬಹಳ ದೂರ

ಬಗ್ಗಿ ಕುಗ್ಗಿ ಬಾಗಿಹೋಗಿದೆ ಶರೀರ

ಊರಲೇ ಹರಿಯದ

ದೇಹಕ್ಕೆ..

ಊರುಗೋಲೇ ಭಾರ !!

ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಗೆಳೆಯ ಬರೆದದ್ದು (ಪ್ರವೀಣ್ ಭಟ್ ಸಂಪ)

ಮುದಿಯ ಜೀವ

ಮುದಿಯ ಜೀವ ಬೇಡುವದು ಆಸರೆಯ ಸಹಕಾರ

ಕೊನೆಯ ಗಳಿಗೆಗೆ ಬೇಕು ಜೀವನಕೆ ಅಧಾರ

ಸಹಜ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳ ಜೊತೆ ಕಾಲಕಳೆಯುವದು

ಸರಿಯಲ್ಲ ಮುಪ್ಪಿನಲಿ ದುಡಿದು ತಿನ್ನುವದು

ನಮ್ಮ ದೇಶದಜನಕೆ ತೆರೆದಿಲ್ಲ ಅವಕಾಶ

ಬದುಕಬೇಕಾದರೆ ಪಡಬೇಕು ಆಯಾಸ

ಎಲ್ಲುಂಟು ವಿಮೆ ಬಾಂಡು ಉಳಿತಾಯ ಖಾತೆ

ಬಡವರಿಗೆ ದಿನನಿತ್ಯ ಗ೦ಜಿಯದೇ ಚಿ೦ತೆ

ಗ್ರಾಮ್ಯವದು ಏಳಿಗೆಯಾದರೆ ದೇಶ ಉದ್ಧಾರ

ಗಾಂಧಿತಾತನ ಮಾತಿನಲ್ಲಡಗಿದೆ ಜೀವನ ಸಾರ

ಹಳ್ಳಿಯಲಿ ಪರದಾಡುವ ಮುದಿ ಜನರ ನೋಡಿ

ಜನನಾಯಕರೆನಿಸಿಕೊಂಡವರು ಆ ಕಡೆ ಮುಖ ಮಾಡಿ

( ಮಹಾಬಲಗಿರಿ ಭಟ್ )

ಗೆಳೆಯರೇ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಚಿರಋಣಿ. ಕವನ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯನ್ನ ಒಂದು ಜೀವ ನಾಲ್ಕು ಭಾವ ಅಂತ ಹೆಸರು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೆ.ಅದನ್ನ ಈಗ ಒಂದು ಚಿತ್ರ ನೂರು ಭಾವ ಅಂತ ಮಾಡಿದರೆ ಸಮಂಜಸವಾದೀತು :) ಕಾರಣವಿಷ್ಟೇ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಗೆಳೆಯರೆಲ್ಲ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯಿಂದ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮತ್ತೊಂದಿಷ್ಟು ಕವನವನ್ನ ಕಳುಹಿಸಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಕವನ ಮತ್ತು ಫೋಟೊಗಳನ್ನ ನೋಡಿ ತಂಗಿ ನಾಗಶ್ರೀ ಉಪಾಧ್ಯಾಯ,ಒಂದು ಕವನವನ್ನ ಮೇಲ್ ಮಾಡಿದ್ದಾಳೆ. ಅದನ್ನ ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಮತ್ತೆ ದಿಲೀಪ್ ಹೆಗಡೆಯವರು ಕೂಡ ತಮ್ಮ ಉತ್ತಮ ಕವನವನ್ನ ಕಾಮೆಂಟಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ್ದಾರೆ. ಅದನ್ನೂ ಕೂಡ ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಅನಾಮಿಕ ಕವಿಯೊಬ್ಬರು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕವನವನ್ನ ಇ- ಮೇಲ್ ಮುಖಾಂತರ ಕಳುಹಿಸಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.ಅದನ್ನು ಸಹ ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಧನ್ಯವಾದಗಳು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ.

ಮುಪ್ಪು ಅಡರಿದ ಮೇಲೆ .........

ಬಿಸಿಲಿನ ಜಳಕ್ಕೆ ತಲೆ ಕೊಟ್ಟು
ಜೀವನ ಕನಸನ್ನು ಹತ್ತಿಯ ಸೀರೆಯಲ್ಲಿ ಮಡಚಿಟ್ಟು
ಉಳುವ ಭೂಮಿಲಿ ಕುಳಿತು
ಯೋಚನೆಯ ಪ್ರಪಾತದಲ್ಲಿ ಬೆವೆತು
ಜಾರಿದ ಬದುಕಿನ ಪುಟವನ್ನು ತಿರುವಿದಾಗ
ಕಳೆದ ಆದಿನಗಳನ್ನ ಮುಪ್ಪು ಲೆಕ್ಕಚಾರ ಹಾಕಿದೆ//

ಹೇಗಿತ್ತು ಆ ನಮ್ಮ ಯವ್ವನದ ಕಾಲ
ಸುಖ ದುಃಖದಲ್ಲೂ ಇತ್ತೊಂದು ತಾಳ ಮೇಳ
ಪರಿವೆಯೇ ಇಲ್ಲದೆ ಕಳೆದ ಆ ದಿನದಲ್ಲಿ
ಹೊಂದಿಕೆಯೇ ನಮ್ಮ ಒಲವಿನ ಪ್ರೀತಿಯ ದಾಳ //

ಯೌವನದ ಕ್ಷಣವನ್ನು ನೆನೆಸಿ ನೆನೆಯುವುದರಲ್ಲಿ
ಇರುವುದು ಏನೋ ಆನಂದ
ಕೊರೆಯೋ ಮನದಲ್ಲೂ ಅರಳುವುದು
ಬದುಕ ಬೇಕೆಂಬ ಛಲದ ಸೌಗಂಧ //

ತಂಗಿಯ ಪ್ರೀತಿಯ ಬರಹ (ನಾಗಶ್ರೀ ಉಪಾಧ್ಯಾಯ )

ಜೀವನ ಎಂದರೆ ಮಗೂ, ತಿಂಗಳ ಕೊನೆಯ ಸಂಬಳದ ಚೆಕ್ಕಲ್ಲ...

ಇಷ್ಟವಾದರೆ ಲೈಕ್ ಮೇಲೊಂದು ಕ್ಲಿಕ್ಕು

ಸಮಯ ಇದ್ರೆ ಸ್ಮೈಲಿ ಜೊತೆ ಒಂದು ಕಾಮೆಂಟು

ಜೀವನ ಅಂದರೆ ಮಗೂ..

ಜಾಲದಿ ಬೆಸೆವ ಫೇಸ್ ಬುಕ್ಕಲ್ಲ...

ಇಷ್ಟವೋ-ಕಷ್ಟವೋ.. ಹೊಟ್ಟೆ ಹೊರೆಯಲು ಕೆಲಸ

ಅವರಿವರ ಆಜ್ಞೆಗೆ ಹೊರಬೇಕು ಹೊಲಸ

ಜೀವನ ಎಂದರೆ ಮಗೂ..

ತಿಂಗಳ ಕೊನೆಯ ಸಂಬಳದ ಚೆಕ್ಕಲ್ಲ...

ನಾಲ್ಕೇ ದಿನದ ಈ ನಂಟು..

ಬಂದವರು ಹೋಗಲೇಬೇಕು..

ಅವನು ಬರೆಸಿಕೊಂಡ ಅಗ್ರೀಮೆಂಟು...

ಹುಟ್ಟು ಸಾವಿನ ನಡುವೆ ಅದೆಷ್ಟೋ ಸೆಂಟಿಮೆಂಟು

ಜೀವನ ಅಂದರೆ ಮಗೂ...

ಬರೀ ಮುಖದ ಮೇಲಿನ ಸುಕ್ಕಲ್ಲ.

ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕಾಮೆಂಟಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕವನಿಸಿದ್ದು (ದಿಲೀಪ್ ಹೆಗಡೆ )

ನೆನಪೆ೦ಬುದು ಮಧುರ ಯಾತನೆ

ಇಳಿವಯಸೆ೦ಬ ಕವಲುದಾರಿಯಲ್ಲಿ

ನಿನ್ನದು ನಿರೀಕ್ಷೆ-ಪ್ರತೀಕ್ಷೆಗಳ ದೀಕ್ಷೆ

ಬದುಕದೆಷ್ಟು ದಯನೀಯ ಅಧ್ಯಾಯ

ನಿನಗೆ ದಕ್ಕಿದ್ದು ಮಾತ್ರ ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಶಿಕ್ಷೆ

ಕಳೆದು ಹೋದ ಮಳೆಗಾಲ ಗಳೆಷ್ಟೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ

ಬಸಿರೊಡೆದ ಕರುಳಕುಡಿಗಳ ಲೆಕ್ಕವಿಟ್ಟವರಿಲ್ಲ

ಅದೆಷ್ಟು ಬಾರಿ ಕಟ್ಟೆಯೊಡೆಯಿತು ಭೋರ್ಗರೆವ ದುಃಖ

ಬಿದಿಗೆಯ ಚ೦ದ್ರನ೦ತೆ ಬ೦ದುಹೋಯ್ತೇ ಸುಖ

ಗದ್ದೆಯ ಬದುವಲಿ ನೆನಪಿನ ಸ೦ಚಿಯನು ಬಿಚ್ಚಿ

ಏನನೋ ಮೆಲುಕು ಹಾಕುತಿಹೆಯಲ್ಲ ಅಜ್ಜಿ

ನೆನಪು ಮಾತ್ರ ಮಧುರ ವಾಸ್ತವ ಘನಘೋರ

ಆಗಿರಬೇಕು ನಿನಗೆ ಇದರ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ

ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಇಮೇಲ್ ಮಾಡಿದವರು (ಅನಾಮಿಕ ಕವಿಗಳು )

ಜಿ.ಜಿ ಶಾಸ್ತ್ರಿ ಯವರು ಕರಾವಳಿ ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ಗೆಳೆಯರು ಬರೆದ ಕವನವನ್ನ ನೋಡಿ ಹೀಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರೀಯಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಲಿಪಿಯಲ್ಲಿರುವದನ್ನ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಟೈಪಿಸಿ ಹಾಕಿ ಎಂದು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹಾರೈಸಿ ಚಿಕ್ಕ ಕವನವನ್ನ ಕಳುಹಿಸಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಪೂರ್ವಕ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.

ನಿಜಕೂ ತುಂಬಾ ಸೊಗಸು
ಹಾಡಿನ ಬಂಡಿಯ ಓಟವು
ಹೊಸ ಹೊಸ ಭೋಗಿಯ ರೈಲು
ಹೊಸ ಹೊಸ ಹಾಡಿನ ಹೊಯಿಲು

ದೂರದ ತೀರದ ದಾರಿ
ಸಾಗಲಿ ನಮ್ಮಯ ಪಯಣ
ಭಾವದ ಹಳಿಗಳ ಮೇಲೆ
ಬೆಸೆಯಲಿ ಸ್ನೇಹದ ಬಂಧ

ಒಂಟಿಮರವೇ ನಿನಗೆ ನೆರಳನೀಡುವ ಭ್ರಾಂತೇ............?

2011-05-01T04:47:00.000-07:00

ಬಯಲತಾಣದಿ ನಿಂತ ಒಂಟಿವೃಕ್ಷಕೆ ಭ್ರಾಂತು

ಸುಡುವ ಸೂರ್ಯನ ಗೆಲಿದು ನೆರಳನೀಡುವೆನೆಂದು

ಮನುಕುಲವು ಬೆಂದಿಹುದು ಬಿನ್ನಹದ ಬೇಗುದಿಲಿ

ಸಹಜತೆಯ ಮೀರಿ ಕ್ರೌರ್ಯ ತುದಿಯ ಮುಟ್ಟಿಹುದು

ಹೆಜ್ಜೆ ಹೆಜ್ಜೆಗು ಸುಡುವ ಲಾವಾರಸವು ಎದ್ದಿಹುದು

ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯು ಎಲ್ಲರಲಿ ಮಾಯವಾಗುತಲಿಹುದು

ಮೋಸ ಸ್ವಾರ್ಥವು ತುಂಬಿ ಬಡಜನರು ಬಳಲಿಹರು

ತಿಂದು ಜೀರ್ಣಿಸಿಕೊಂಡವರು ಮೆರೆಯುತ್ತಲಿಹರು

ಆ ಧರ್ಮ ಈ ಧರ್ಮ ಮತಾಂಧತೆಯ ಬಿತ್ತರಿಸಿ

ನಮ್ಮ ನಮ್ಮಲ್ಲೆ ದ್ವೇಷದಾ ಜ್ವಾಲೆಯನು ಉರಿಸಿ

ಭಾಷೆ ಭಾವನೆ ಜಾತಿ ರಜ್ಯ ದೇಶದಾ ಗಡಿರೇಖೆ

ಹಿಂಸೆಯನು ಪ್ರಚೋದಿಸುವ ಇದೆಲ್ಲವೂ ಬೇಕೆ

ಒಂಟಿಮರವೇ ನಿನಗೆ ನೆರಳನೀಡುವ ಭ್ರಾಂತೇ

ಅಂತರದಿ ಕುದಿಯುವ ಬೆಂಕಿಯ ತಣಿಸಬಹುದೇ

ಬಾಹ್ಯ ದೇಹಕೆ ಕ್ಷಣಕಾಲ ತಂಪನೀಯಲು ಬಹುದು

ಮನಸಿನೊಳಗಣ ಉರಿಯ ತಣಿಪ ಶಕ್ತಿ ನಿನಗಿಹುದೇ ?

(ಚಿತ್ರಕೃಪೆ ಸೌಮ್ಯಾ ಭಾಗ್ವತ್ )

http://swatimale.blogspot.com/

ಗೆಳೆಯ ಅಡುಗೆಮನೆಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿದ ಕ್ಷಣ

2011-04-29T00:45:00.000-07:00

ಜೋಡಿಹಕ್ಕಿಗಳಿಗೆ ಶುಭಾಶಯ

ನಿನ್ನೆ ಗೆಳೆಯ ಉದಯ ಅಡುಗೆ ಮನೆಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿದ ದಿನ. ಇದೇನಪ್ಪಾ ಎಂದು ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಯೋಚನೆಗಳು ಸುಳಿಯುತ್ತಿರಬಹುದು. ಹೇಳ್ತೇನೆ ಸ್ವಲ್ಪ ತಾಳಿ. ನಾನು ನಿನ್ನೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಸಾವಿರಾರು ಕಾರಣಗಳಿದ್ದವು.ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣ ಅಂದ್ರೆ ನಮ್ಮ ಉದಯ ಅಡುಗೆ ಮಾಡುವದು ಇವತ್ತು ಕೊನೆಯ ದಿನ.ವ್ರತ ಉದ್ಯಾಪನೆ ಮತ್ತು ಸಮಾಪ್ತಿ ಮಾಡ್ತಾರಲ್ಲ ಇದು ಕೂಡ ಒಂತರ ವ್ರತ ಸಮಾಪ್ತಿಯ ಹಾಗೆ .ನೀವು ಗವಾಸ್ಕರ್ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಟಕ್ಕೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳುವದನ್ನ ಕಂಡವರು.ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ಕೆಚ್ಚೆದೆಯ ಬಂಗಾಳದ ಹುಲಿ ಗಂಗೂಲಿ ಅವಕಾಶ ಸಿಗದೆ ವಿದಾಯವನ್ನ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನ ನಾನು ಕಣ್ಣಂಚಿನ ನೀರ ಒರೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ನೋಡಿದವನು.ಅವನ ಕೆಚ್ಚೆದೆಯ ಆಟವಿದೆಯಲ್ಲ ಅದನ್ನ ಅವನು ವಿದಾಯ ಹೇಳಿದ ದಿನವಿಡೀ ನೆನೆದು ಕೊರಗಿದವನು.ಮುಂದೊಂದಿನ ನಮ್ಮ ಜಗದ್ವಿಖ್ಯಾತ ತೆಂಡುಲ್ಕರ್ ವಿದಾಯ ಹೇಳುವದನ್ನ ಜಗತ್ತಿನ ಅನೇಕ ಕ್ರೀಡಾಭಿಮಾನಿಗಳು ಭಾರವಾದ ಹೃದಯದಿಂದ ನೋಡಬಹುದು.ನಮ್ಮ ಹೃದಯದ ಭಾವ ನೀರಾಗಿ ಹರಿಯಬಹುದು.ಮತ್ತೊಂದಿನ ನಮ್ಮ ದ್ಯಾವೆಗೌಡರು ಸಕ್ರಿಯ ರಾಜಕಾರಣದಿಂದ ನಿವೃತ್ತಿ ಹೊಂದುತ್ತಾರೆನ್ನುವ ಸುದ್ಧಿ ಮಾಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಚರ್ಚೆಯಾಗಿ, ದಡಕ್ಕನೆ ಪತ್ರಿಕಾಗೋಷ್ಠಿ ಕರೆವ ನಮ್ಮ ಗೌಡರು ನಿವೃತ್ತಿಯ ವಿಷಯ ಸುಳ್ಳು ಸುದ್ಧಿ ಎಂದು ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಈಗತಾನೆ ಎದ್ದುಬಂದ ಪೋಸ್ ಕೊಡಬಹುದು.ಮರುದಿವಸ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಏಳಿಗೆಗಾಗಿ ನಿರ್ಧಾರ ಬದಲಿಸಿದ ಗೌಡರು ಅಂತ ಬರೆಯಬಹುದೇನೋ.ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ನೋಡಿದ ನಮ್ಮ ಕರ್ನಾಟಕದ ಜನರ ಮನದಲ್ಲಿ ಅನುಕಂಪ ಅಲೆಯೆದ್ದುಬಿಡಬಹುದು.ಅದೇನೆ ಇರಲಿ ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಉದಯ ಅಡುಗೆ ಮನೆಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳುತ್ತಿರುವದರಿಂದ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಕೂಡ ಯಾವುದೋ ಕಳೆದುಹೋದ ನೆನಪನ್ನ ಮತ್ತೆ ನೆನೆದು ಸ್ವಲ್ಪ ಭಾವುಕ ಆದದ್ದಂತು ನಿಜ. ಆದರೂ ಉದಯ ಪಾಕಶಾಲೆಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿದ್ದು ನನಗೆ ಭರಿಸಲಾರದ ಸಂತೋಷವೂ ಕೂಡ ಆಗಿದೆ. ಮತ್ತೆಲ್ಲಿ ಆ ಉಪ್ಪುಹಾಕಲು ಮರೆತು ಹೋದ ಸಾರು....! ಮತ್ಯಾವಾಗ ಊಟಮಾಡುವದು ಕರಗಿದ ಅನ್ನ. ಮತ್ತೆಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಿ ತಿನ್ನಲಿ ಪುಳಿಯೊಗರೆ.ಮತ್ತೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ ಅವನು ಮಾಡುವ ನಂಜಳ್ಳೆಯಂತಹ ಮ್ಯಾಗಿ.ಈಗಲೂ ಬಾಯಲ್ಲಿ ನೀರು ಬರುತ್ತಾ ಇದೆ ಅವನು ಮಾಡುವ ಆ ತೊಗರಿಬೇಳೆ ಸಾರು ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಚೊಂಯ್ಯನೆ ಕೊಡುವ ಪಕ್ಕದಮನೆಯ ಆಂಟಿಯ ಕಿವಿಗೆ ರಾಚುವಷ್ಟು ಶಬ್ಧಮಾಡಿ ಸಾರಿನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗುವ ಆ ಬೆಳ್ಳುಳ್ಳಿ ಒಗ್ಗರಣೆ. ಆಹಾ.....! ಒಂದೇ, ಎರಡೆ, ಮೂರು ಅನ್ನಲಿಕ್ಕೆ ಆಗದು. ಮಾಡುವ ಅಡುಗೆಯ ರುಚಿ ನೀವು ಸವಿಯಬೇಕಿತ್ತು, ನೀವು ಸಹ ಇವತ್ತಿನ ಅಡುಗೆಮನೆ ವಿದಾಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣೀರಿನ ಕೋಡಿಯನ್ನೇ ಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದಿರಿ.

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಕಥೆ, ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಏನು ಸಂಬಂಧ ಅಂತೀರ..? ಹೌದು ಸ್ವಾಮಿ ನನ್ನ ಪ್ರಾಣ ಮಿತ್ರನ ವಿವಾಹ. ಕೊರಳ ಗೆಳೆಯನಿಗೆ ಮದುವೆ. ತತ್ಸಂಬಂದವಾಗಿ ನಿನ್ನೆ ಅವನು ಮಾಡುವ ಅಡುಗೆ ಕೊನೆಯ ದಿನ.ಸಾರಿಗೆ ಒಗ್ಗರಣೆ ಹಾಕುತ್ತಿರುವವನ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ಕೇಳಿದೆ "ಅಣ್ಣಾ ಇವತ್ತು ಯಂತಾ ವಿಶೇಷವೋ ಮರಾಯ". "ಇವತ್ತು ನೀನು ಅಡುಗೆ ಮನೆಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳುದಿನ ಅಲ್ದನ" ನಗುತ್ತಲೇ ತಲೆಯಾಡಿಸಿದ ಆತ "ಯಾರಿಗೆ ಗೊತ್ತು ಮಹರಾಯ ನಾಳೆ ಹೆಂಡತಿಬಂದಮೇಲೆ ನನ್ನನ್ನೇ ಅಡುಗೆ ಮನೆ ಕೆಲ್ಸಕ್ಕೆ ಹಚ್ಚಲಕ್ಕಲ.ಕಾಲ ಬದಲಾಗಿದೆ ಎಲ್ಲವೂ ಉಲ್ಟಾ ಆಯ್ದು ಅಂದ, ಅಡುಗೆಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪಾತ್ರದ ಶಬ್ಧದ ಜೊತೆಗೆ ನಮ್ಮ ನಗುವೂ ವ್ಯಾಪಿಸಿತು.

ನನ್ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗ್ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಕರೆತಂದ ನನ್ನ ಮಿತ್ರ ಕೆಲವುವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಗುರುವೂ ಹೌದು, ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಚಾರ್ಟೆಡ್ ಅಕೊಂಟೆಂಟ್. ಪ್ರವೃತ್ತಿಯಾಗಿ ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ತಬಲಾವನ್ನ ನುಡಿಸಬಲ್ಲ. ಅನೇಕ ಸಂಗೀತ ಕಛೇರಿಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಕೈ ಚಳಕವನ್ನ ತೋರಿದವನು. ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ ಚಂದದ ಲೇಖನವನ್ನ ಮತ್ತೆ ಕವಿತೆಯನ್ನ ಬರೆಯುತ್ತಾನೆ.( http://reachudayg.blogspot.com/ ) ನಮಗೆ ಹಿಂದುಸ್ಥಾನಿ ಸಂಗೀತ ಕೇಳುವ ಹುಚ್ಚು.ರಾತ್ರಿ ಒಂದುಘಂಟೆಯ ತನಕ ನಾವು ಸಂಗೀತ ಕೇಳಿದ ಬಹಳ ದಿನಗಳುಂಟು.ಬ್ಯಾಚುಲರ್ ಸಂಸಾರದವರಾದ ನಾವು ಪಕ್ಕದಮನೆಯವರಿಗೆ ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ಸಂಗೀತ ಕೇಳಿಸಿದ್ದೇವೆ. ನಾವೇ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಹಾಡುವ ಅಪಪೋಲಿ ಹಾಡು ಕಿಡಕಿಯ ಮೂಲಕ ಪಕ್ಕದಮನೆಯ ಆಂಟಿಯ ಕರ್ಣಪಟಲವನ್ನ ತಾಕಿದೆ. ಎಷ್ಟೊ ಪೊಲಿ ಪೋಲಿ ಜೋಕುಗಳನ್ನ ವಿನಿಮಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ.ಅದೆಷ್ಟೋದಿನ ಅದ್ಯಾವುದಾವುದೋ ಹುಡುಗಿಯರಬಗ್ಗೆ ನಮ್ಮದೇ ಆದ ಬ್ಯಾಚುಲರ್ ವಾದವನ್ನ ಮಂಡಿಸಿದ್ದೇವೆ.ಪೂರಾ ಕೊಳಕು ಚಿತ್ರಗಳನ್ನ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಪರದೆಯಮೇಲೆ ನೋಡಿ ಬಾಯಿತುಂಬಾ ನಕ್ಕಿದ್ದೇವೆ. ದಾರಿ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದು ಹೋಗುವ ಹುಡುಗಿಯರನ್ನ ಗುರಾಯಿಸಿ ನೋಡಿದ್ದೇವೆ. ಏಷ್ಟೊ ವಿಚಾರಗಳಬಗ್ಗೆ ತಾಸುಗಟ್ಟಲೆ ಮಾತಾಡಿದ್ದೇವೆ.ಹರಟಿದ್ದೇವೆ, ಮದುವೆ ಅದಮೇಲೆ ಇಂತಹ ಕೆಲವೊಂದು ಆಚರಣೆಗಳಿಗೆ ಅಡ್ಡಿ ಆದರೂ ಸ್ನೇಹಕ್ಕೆ ಕೊರತೆಯಾಗದು.ನಾನು ಕಳುಹಿಸುವ ವಯಸ್ಕರು ಮಾತ್ರ ನೋಡುವಂತಹ ಮೆಸೇಜ್ ನ್ನ ಇನ್ನುಮುಂದೆ ಅವನಿಗೆ ಕಳುಹಿಸುವಂತಿಲ್ಲ. ಮೊಬೈಲ್ ಗೆಳೆಯನ ಕೈಯ್ಯಲ್ಲೇ ಇದ್ದರೆ ಆಯಿತು. ಅಪ್ಪಿತಪ್ಪಿ ನಮ್ಮ ಅತ್ತಿಗೆಯ ಕೈಗೆನಾದರು ಸಿಕ್ಕಿದರೆ ನನ್ನ ಮಾನ ಹರಾಜಾಗುವದಂತು ಖಂಡಿತ.ಇನ್ನು ಹೇಳಹೊರಟರೆ ಮುಗಿಯದ ಕಥೆಯಾದೀತು.

ಒಲುಮೆಯೊ೦ದು ದಿವ್ಯಮ೦ತ್ರ

ಚಿತ್ರಕೃಪೆ ಗಣಪತಿ ಹೆಗ್ಡೆ ಕಲಾವಿದ

ಒಲುಮೆಯೊ೦ದು ದಿವ್ಯಮ೦ತ್ರ ಇಹಸಮಸ್ಯೆಗೆ

ಮದುವೆಯೊ೦ದು ದಿವ್ಯಬಂಧ ಗೃಹತಪಸ್ಯೆಗೆ

ರಸಋಷಿಗಳ ಮಾತಿನಲಿ ಅತಿಶಯವಿಲ್ಲ

ಒಲುಮೆ ಚಿಲುಮೆ ಟಿಸಿಲೊಡೆಯಲು ಅನುಪಮವೆಲ್ಲ

ಮದುವೆ ಎ೦ಬ ಮೂರಕ್ಷರದಲಿ ಎನಿತು ಬೆರಗಿದೆ

ನೋವುನಲಿವು ಸಮರಸದಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಅಡಕವಿದೆ

ಬಾಳಿನ ಏಣಿಯಲಿ ನೀನು ಏರುತಿರುವೆ ಮೆಟ್ಟಿಲು

ವರುಷದೊಳಗೆ ಕಟ್ಟಿಬಿಡು ಮನೆಯಲೊ೦ದು ತೊಟ್ಟಿಲು

( ಅನಾಮಿಕ ಕವಿ )

ಬಾಲ್ಯದ ಭಾನಗಡಿಗಳು (ಭಾಗ ೧)

2011-04-22T05:55:00.000-07:00

ಲಾಟೀನುಮಂಜಪ್ಪಜ್ಜನೂ, ನೀರು ಸರ್ಪವೂ ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಚಡ್ಡಿದೋಸ್ತ್..............

ಛಕ್ ... ಛಕ್ ....ಚಕ್... ಬಾತುರೂಮಿನ ನಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ಹನಿಗಳು ನಿಧಾನವಾಗಿ ತೊಟ್ಟಿಕ್ಕುತ್ತಾ ಇದೆ. ರಾತ್ರಿ ಹನ್ನೆರಡರ ಸಮಯ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ನಿಶ್ಶಬ್ಧ..! ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಕುಳಿತ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಆಲೋಚನೆ ಥಟ್ಟನೆ ಸುಳಿದು ಮಾಯವಾಯಿತು.ಹಗಲಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಾದರೆ ನಲ್ಲಿಯಿಂದ ಬಿದ್ದ ನೀರಿನ ಶಬ್ಧ ಕಿವಿಗೆ ಕೇಳಿಸದು. ತತ್ತರಿಕಿ.........! ಈ ಪ್ಯಾಟೆಯ ಗೌಜಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಕಳೆದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆಯೇ? ನಲ್ಲಿಯಿಂದ ತೊಟ್ಟಿಕ್ಕುವ ನೀರು ಅರ್ಧ ತುಂಬಿದ ಬಕೇಟಿನಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದು ತನ್ನದೇ ಆದ ತರಂಗ ನಾದದಿಂದ ಪರಿಸರವನ್ನ ವ್ಯಾಪಿಸ ತೊಡಗಿತು. ಯೋಚನೆಯು ಎಲ್ಲಿಗೋ ಹಂಚಿ ಹೋಯಿತು. ರಾತ್ರಿಯ ಮೌನದಲ್ಲಿ. ನನ್ನ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಬಿಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳ ತೊಡಗಿದವು.................. ಬಾಲ್ಯದ ಗೆಳೆಯ ಮನೋಹರ. ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯ ಸುಬ್ಬುರಾಯರ ಮಗ. ಒಂದೇ ವಯಸ್ಸು ಅದೇನೊ ಅಂತಾರಲ್ಲ ಚಡ್ಡಿ ದೋಸ್ತ್ ಅಂತ.ಹಾಗೆ ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹ. ಚಡ್ಡಿ ಅಂದಕೂಡಲೆ ನೆನಪಾಯಿತು ನೋಡಿ. ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಹಾಕಿ ಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಚಡ್ಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಗುಂಡಿ ಕಿತ್ತು ಹೋಗಿರುವದೇ ಹೆಚ್ಚು. ಜಾರುತ್ತಿರುವ ಚಡ್ಡಿಯನ್ನ ಒಂಟಿಕೈಯಲ್ಲಿ ಯಥಾಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಿ ಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ನಾನು ಮತ್ತು ಅವನು ಜಿದ್ದಿಗೆ ಬಿದ್ದವರಂತೆ ನದಿಗೆ ಹಾರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ನಾವು ಬುದ್ಧಿ ಬಲಿಯುವ ಮೊದಲೇ ಈಜು ಕಲಿತಾಗಿತ್ತು. ಮೊದಮೊದಲು ನೀರಿಗೆ ಹಾರುವಾಗ ನಮ್ಮ ಚಡ್ಡಿಗಳು ಹೊಳೆಯ ದಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟು ಹಾರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ನೀರಿಗಿಳಿಯುವಾಗ ಬಟ್ಟೆಯು ತೊಡಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಅದ್ಯಾಕೋ ಚಡ್ಡಿ ಇಲ್ಲದೇ ನೀರಿಗೆ ಇಳಿಯುವದು ಮುಜುಗರ ತರುತ್ತಿತ್ತು.ಆಗಲೇ ಗೊತ್ತಾದದ್ದು ನನಗೂ ಮರಿಯಾದಿ ಇದೆ ಎಂದು. ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಪಕ್ಕದ ತುದಿ ಮನೆಯ ಲಾಟೀನು ಅಜ್ಜ. ಅವನು ಸಂಜೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಗಾದರು ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡಬೇಕಾದರೆ ಬ್ಯಾಟರಿಯ ಬದಲು ಸೀಮೆಯೆಣ್ಣೆಯಿಂದ ಉರಿಸುವ ಲಾಟೀನು ಹಿಡಿದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಜನರು ಅವನಿಗೆ ಲಾಟೀನು ಮಂಜಪ್ಪ ಅನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು. ನಮಗೆಲ್ಲ ಆವನು ಲಾಟೀನ್ ಅಜ್ಜನಾಗಿದ್ದ. ಆವತ್ತಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೂರಿನಲ್ಲಿ ಬೀದಿ ದೀಪಗಳು ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಬಹುತೇಕ ಜನರು ರಾತ್ರಿ ತಿರುಗಾಟಕ್ಕೆ ಮೂರು ಶಲ್ಲಿನ ಬ್ಯಾಟರಿ ಅಥವಾ ತೆಂಗಿನ ಗರಿಯ ಸೂಡಿಯನ್ನ ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಸುಮ್ಮನೆ ನಾವು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನಿರ್ವಸ್ತ್ರ ಧಾರಿಗಳಾಗಿ ಜಿಗಿಯುತ್ತಿದ್ದರೆ ತದೇಕ ಚಿತ್ತದಿಂದ ನೋಡಿತ್ತ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಲಾಟೀನು ಅಜ್ಜ. ಹೊಳೆಯ ದಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ಕೈಯಲ್ಲೊಂದು ಉರಿವ ಬೀಡಿಯ ತುಣುಕನ್ನು ಹಿಡಿದು ಆಳವಾಗಿ ಅದನ್ನ ತನ್ನ ಒಡಲಿಗೆ ಎಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಒಮ್ಮೋಮ್ಮೆ ಮೂಗಿನಿಂದ ಮಗದೊಮ್ಮೆ ಬಾಯಿಂದ ಹೊಗೆಯನ್ನ ತೇಲಿ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ.ಒಂದಿನ ಹೀಗೆ ನಮ್ಮ ನೀರಾಟವನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಲಾಟಿನ್ ಅಜ್ಜ ನಮ್ಮನ್ನ ಕರೆದು "ಮಕ್ಳಾ ಒಂದು ಗುಟ್ಟು ಹೇಳ್ತೀನಿ ಕೇಳಿ " ಅಂದ. ನಾವು ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಕಿವಿಯನ್ನ ಅಗಲಿಸಿ ಕೊಂಡೆವು . ಅದೋ ಅಲ್ಲಿ ಆ ಹರಿವ ನೀರಿನ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ನೀರು ಸರ್ಪ ಇದೆ. ನಾನು ಬಹಳ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ನೋಡಿದ್ದೇನೆ.ಅದು ಏನು ಮಾಡುತ್ತೆ ಗೊತ್ತಾ...? "ನೀವು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಈಜಾಡುವಾಗ ನೀರಿನ ಒಳಗಿಂದ ಬಂದು ನಿಮ್ಮ ಮಿಡಿಕಾಯಿಯನ್ನ ಕಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ "ಅಂತ ಅದರ ಕಠೋರತೆಯನ್ನ ತನ್ನ ಅಭಿನಯ ಜೊತೆಯಾಗಿಸಿ ಹೇಳಿದ.ನಮಗೂ ಕೂಡ ಅವನ ಮಾತು ನಿಜವೆನಿಸಿತು. ನೀರನಲ್ಲಿ ಈಜುವಾಗ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ನೀರಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿರೊಳ್ಳೆಯೋ ನೀರು ಸರ್ಪವೋ ಮತ್ಯಾವುದೋ ಹಾವುಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ನಾವು ಅಜ್ಜನ ಮಾತನ್ನ ಹೌದೆಂದು ನಂಬಿದೆವು.ಅಲ್ಲಿಂದಮೇಲೆ ನಾವು ಚಡ್ಡಿಹಾಕದೆ ನೀರಿಗಿಳಿದ ದಾಖಲೆಗಳಿಲ್ಲ.

ಅದು ಸುಡುವ ಬೇಸಿಗೆ ಕಾಲವಾದ ಎಪ್ರಿಲ್ ಅಥವಾ ಮೇ ತಿಂಗಳ ಆದಿ ಭಾಗದ ಸಮಯವಾಗಿರಬಹುದು ಅಂತ ನನಗೆ ನೆನಪು. ಎಂದಿನಂತೆ ನಾವು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಹನ್ನೊಂದರ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನೀರಿಗಿಳಿದಾಗಿತ್ತು. ಸುಮಾರು ಹನ್ನೆರಡು ಗಂಟೆಯ ಸಮಯ ನಾವು ಇಬ್ಬರೂ ನೀರಿನಿಂದ ಮೇಲೆ ಬಂದು ಸುಮ್ಮನೆ ಹೊಳೆ ದಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದೆವು.ನನ್ನ ಗೆಳೆಯನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ಹೊಸ ಆಲೋಚನೆಯ ಭಾವ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಗೆಳೆಯ ಹೇಳಿದ "ಇವತ್ತೇ ಕೊನೆ ನಾವು ಈಜಾಡುವದು. ಇನ್ನುಮುಂದೆ ನಾನು ಈಜಲು ಬರುವದಿಲ್ಲ ಎಂದ". ಯಾಕಪ್ಪಾ ಏನಾಯ್ತು ನಿಂಗೆ ಅಂತ ನಾನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದೆ. ಹೇ....! ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಬಾರದು ಅನ್ನುವ ಭಾಷೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಗೆಳೆಯ ಮಾತಿಗೆ ಶುರುವಿಟ್ಟ. ನಾನು ದೂರದ ಬೊಂಬಾಯಿಗೆ ಓಡಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಅಂದ.ನಾನು ಒಮ್ಮೆ ಅವಕ್ಕಾದೆ...! ಅವನದು ಮಾತು ಕಡಿಮೆ.ಹೇಳಬೇಕಾದ ಎಷ್ಟೋ ವಿಷಯಗಳಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ವಾಖ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿ ಮುಗಿಸಿ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ. ಮಾತೇ ಬಾರದಾಯಿತು. ಯಾಕಪ್ಪ ನೀನು ಬೊಂಬಾಯಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುವದು.ಅದು ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಸದೆ.ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಲು ನಿನಗೆ ದಾರಿ ಹ್ಯಾಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತೆ..? ಮತ್ತೆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಬಸ್ಸು ಕರ್ಚಿಗೆ ಏನು ಮಾಡ್ತೀಯಾ ? ನಿನಗೆ ಬೊಂಬಾಯಿಯವರ ಭಾಷೆ ಬರುತ್ತದೆಯೇ...? ಹಶಿವಾದರೆ ಏನು ಮಾಡ್ತೀಯಾ...? ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ನೀನು ಮಾಡುವದಾದ್ರೂ ಏನು. ನಿನ್ನ ಮುಂದಿನ ಶಾಲೆ ಕಲಿಕೆಯ ಕಥೆ ಏನು....ನೀನು ಬೊಂಬಾಯ್ ನ್ನ ಹ್ಯಾಗೆ ಸೇರುತ್ತೀಯಾ ....? ಅನ್ನುವದಾಗಿ ನೂರಾರು ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನ ನಾನು ಅವನಿಗೆ ಕೇಳಿದೆ. ಅದೆಲ್ಲದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರಿಸ ಬೇಕೆನ್ನುವ ಇರಾದೆ ಅವನ ಮುಖದಲ್ಲಿದ್ದಂತೆ ನನಗೆ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವನ ನಡೆಯಂತೂ ನಿಚ್ಚಳವಾಗಿತ್ತು ಅನ್ನುವದು ಅವನ ಮುಖವನ್ನ ನೋಡದರೆ ಅರ್ಥವಾಗಿಸಿ ಕೊಳ್ಳಬಹುದಿತ್ತು. ಏನೋ ಹೇಳಲು ಅನುವುಮಾಡಿದ. ಅಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ನಮ್ಮ ಲಾಟೀನ್ ಅಜ್ಜನ ಆಗಮನ ಆಯಿತು. ನಮ್ಮ ಮಾತುಕಥೆಗೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಕಡಿವಾಣ ಬಿತ್ತು.ಅತ್ತ ಕಡೆಯಿಂದ ನಮ್ಮ ತಾಯಿಯ ಏರು ಧ್ವನಿ ನನ್ನನ್ನ ಊಟಕ್ಕೆ ಕರೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಮತ್ತೆ ನಾವು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಒಂದುಬಾರಿ ಮುಳುಗುಹಾಕಿ ಮನೆಯತ್ತ ಓಡಿದೆವು...................(ಮುಂದುವರೆಯುವದು)

ಗೆಳೆಯರೇ ಸುಮ್ಮನೆ ಕೂಳಿತ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಬಾಲ್ಯದ ಕಳೆದು ಹೋದ ದಿನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನೆನಪು ಬರುತ್ತದೆ. ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಆ ನೆನಪುಗಳು ಮತ್ತು ಕಥೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಇಂದಿನ ಬದುಕಿನ ಜೊತೆಗೂ ತಳಕು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ.ಹಿಂದಿನ ಪೋಸ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬಾಲ್ಯ ಅದೆಷ್ಟು ಸುಂದರ ಅನ್ನುವ ತಲೆಬರಹದಡಿ ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪಿನ ಹಸಿರಿನ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದಿದ್ದೆ. ಬಾಲ್ಯದ ಆ ದಿನಗಳನ್ನ ನೆನೆದರೆ ಅದು ಒಂದು ಹತ್ತು ಕಂತುಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆಯಬಹುದಾದಂತ ಸಣ್ಣ ದಾರಾವಾಹಿಯೇ ಆಗಬಹುದು ಅಂತ ಅನಿಸಿತು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪುಗಳನ್ನ ಕಥೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹಣೆದು ನಿಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಕಂತಿನ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದಲ್ಲಿ ಇಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಮುಂದೆ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯ ಮನೋಹರನ ಓಡಿ ಹೋಗುವ ಆಸೆ ಫಲಿಸಿತೆ .... ಅವನು ಯಾಕಾಗಿ ಇವತ್ತಿನ ರಾತ್ರಿಯ ನೀರವತೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಚಿತ್ತವನ್ನ ಹೊಕ್ಕಿದ.....? ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪುಗಳ ಬುತ್ತಿಯಿಂದ ಮತ್ತ್ಯಾವ ಯಾವ ಕಥೆ ಬಿಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ......... ಬಾಲಕ ತನದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಕೀಟಲೆಗಳನ್ನ,ಭಾನಗಡಿಗಳನ್ನ ,ಆಟಗಳನ್ನ, ನೆನಪುಗಳನ್ನ, ಕಥೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಜೋಡಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ. ಅಲ್ಲದೇ ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪುಗಳು ಯಾವಗಲೂ ನಮ್ಮನ್ನ ಬಾಧಿಸುತ್ತಿರುವದೇಕೆ...? ಎನ್ನುವ ಎಲ್ಲಾ ವಿಷಯಗಳನ್ನ ಹೊತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಮುಂದೆ ನನ್ನ ಬಾಲ ಭಾಷೆಯ ತೊದಲು ನುಡಿಗಳನ್ನ ಹೋತ್ತು ಬರುತ್ತೇನೆ .....ಆಶೀರ್ವದಿಸಿ.

ಕುಂಚ ಚಿತ್ರವು ಸಾರಿ ಹೇಳಿದೆ ನೂರು ಕಥೆಗಳನು

2011-04-21T05:29:00.000-07:00

ಕುಂಚ ಚಿತ್ರವು ಸಾರಿ ಹೇಳಿದೆ ನೂರು ಕಥೆಗಳನು

ಮನದ ಭಾವವು ಕೈಯ್ಯ ಚಳಕದಿ ಮೂಡಿ ಬಂದಿಹುದು

ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗೃಹಿಸಿ ನೋಡಲು ಮನವು ತುಡಿಯುವದು

ಹಸಿರು ಮಚ್ಚಿನ ನನ್ನ ಊರಿನ ನೆನಪು ಸುಳಿಯುವದು

ಅಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ತಲೆಯನೆತ್ತಿಹ ಹಂಚು ಮನೆಯಿಹುದು

ಹಸಿರನುಟ್ಟ ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಚಲುವಿಹುದು

ಪಕ್ಕದಲ್ಲೆ ಹಸಿರುವಾಣಿಯ ಸಾಲು ಸಾಲಿಹುದು

ತಂಪ ನೀಡಿ ಮಳೆಯ ಬರಿಸುವ ಮರವು ಅಲ್ಲಿಹುದು

ಕೈಯ್ಯ ಚಳಕದಿ ಹಳ್ಳಿ ಚಿತ್ರವು ರಚನೆಗೊಂಡಿಹುದು

ಹಳ್ಳಿವಾಸದ ನೆನಪು ಬಂದು ಮನವು ಕೊರಗುವದು

ಹಸಿರುಇಲ್ಲದ ಪ್ಯಾಟೆ ಸಂಧಿಲಿ ಏನು ಸುಖವಿಹುದು

ಹಳ್ಳಿ ವಾಸವು ಪರಮಸುಖವದು ಸ್ವರ್ಗ ಅಲ್ಲಿಹುದು

(ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಚಿತ್ರವನ್ನ ಕರುಣಿಸಿದವರು ಅಕ್ಕ ರಂಜಿತಾ ಭಟ್ )

ಗೇಣು ನೇಯುವ ತನಕ ಮಾರು ಹರಿದು ಹೋಗುತ್ತದೆ................

2011-04-19T05:06:00.000-07:00

ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಯಾಕೆ ಹೀಗಾಗುತ್ತದೆ. ಗೇಣು ನೇಯುವ ತನಕ ಮಾರು ಯಾಕೆ ಹರಿದು ಹರಿದು ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಕೃಷ್ಣ ಭಗವದ್ಗೀತೆಯಲ್ಲಿ ಕರ್ಮಣ್ಯೇವಾಧಿಕಾರಾಸ್ತೆ ಮಾ ಫಲೇಷು ಕದಾಚನ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ. ನಿಜ ...! ಹಾಗಂತ ಮಾಡುವ ಕೆಲಸವನ್ನೆಲ್ಲ ಯಾವುದೇ ಫಲಾಪೇಕ್ಷೆ ಇಲ್ಲದೆ ಮಾಡಲು ನಮ್ಮಿಂದ ಸಾಧ್ಯವೇ. ...? ಇಲ್ಲ ಅಲ್ವಾ...! ನಾವು ಮಾಡುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕೆಲಸವನ್ನ ಯಾವುದಾದರೂ ಒಂದು ಫಲಾಪೇಕ್ಷೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡೇ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ ಅಲ್ಲವೇ...? ಹೀಗೆ ಫಲಾಪೇಕ್ಷೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಮಾಡುವ ಕೆಲಸಗಳನ್ನ ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿದಾಗಲೂ ನಿರೀಕ್ಷಿತ ಫಲ ಬೇಡ, ಕಿಂಚಿತ್ತಾದರೂ ಫಲಿಸ ಬೇಕಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಾ ಶ್ರಮ ವ್ಯಯವಾದಮೇಲೂ ಏನು ಫಲ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ ಅಂದರೆ ಬೇಜಾರಾಗೊಲ್ವಾ....? ಬೇಜಾರಾಗುವದು ಮನುಷ್ಯನ ಸಹಜ ಗುಣ. ಯಾಕೆ ಹೀಗಾಗುತ್ತೆ ನನಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಒಮೊಮ್ಮೆ ಹೀಗಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಪ್ರಯತ್ನವೆಲ್ಲವೂ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಹೋಮವಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತೆ. ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೇ ಇಂತಹ ಜೀವನದ ಕೊಂಡಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲೇ ಯಾರೋ ಜ್ಯೋತಿಷಿಯ ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿರ್ತೇವೆ. ನಮ್ಮ ನಿಡುಸೊಯ್ದ ಮುಖಭಾವನೆಯನ್ನ ಗೃಹಿಸಿಯೇ ಅವನು ಈ ಮಾತು ಹೇಳಿರ್ತಾನೆ."ಸ್ವಾಮಿ ನಿಮ್ಮ ಗ್ರುಹಚಾರ ಎಡಕ್ಕಿದೆ" ಅಂತಾನೆ. ನಮಗೂ ಅಹುದೌದೆನಿಸುತ್ತೆ. ಇಂತಹ ಮನಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುವಾಗ ಅಥವಾ ಸೋಲನ್ನ ಮೈಮೇಲೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡಿರುವಾಗ ನಾವೂ ಕೂಡ ಇಂತಹದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ನಂಬಿಬಿಡ್ತೇವೆ. ಜೇಬಿನಲ್ಲಿದ್ದ ದುಡ್ಡೆಲ್ಲವನ್ನ ಅಂತಹವರ ಮುಂದೆ ಧಕ್ಷಿಣೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕರ್ಚುಮಾಡಿ ಬಂದಿರ್ತೇವೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಇಂತಹ ಮನಸ್ಥಿತಿಯವರನ್ನ ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಇಂತಹ ಜನರನ್ನೇ ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಂಡು ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಅನೇಕಾನೇಕ ಪುಂಗಿ ಜ್ಯೋತಿಷಿಗಳು, ಡೋಂಗಿ ಸನ್ಯಾಸಿಗಳು, ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಜನರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಲಾಭ ಪಡೆಯಲು ಅನೇಕ ಸಂಘ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು, ಕಂಪನಿಗಳು, ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಅದಲ್ಲಾ OK ತಮ್ಮಾ ಗೇಣು ನೇಯುವ ತನಕ ಮಾರು ಯಾಕೆ ಹರಿದು ಹೋಗುತ್ತದೆ..........? ಅದು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಶ್ನೆ ಅಲ್ವಾ...? ಇಂತಹ ಸಂನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ಛಲಬಿಡದೆ ಗುರಿಯನ್ನ ತಲುಪುವದು ಹೇಗೆ ಅಂತ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನೆ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವದು ಸಹಜ. ಗೇಣು ನೇಯುವ ತನಕ ಮಾರು ಯಾಕೆ ಹರಿದು ಹೋಗುತ್ತದೆ ಎ೦ಬ ಜಿಜ್ಞಾಸೆಗೆ ಖಚಿತ ಉತ್ತರ ನನ್ನ ಬಳಿ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಕಷ್ಟ ಪಡುವವನಿಗೆ ಕಷ್ಟಗಳು ಜಾಸ್ತಿ ಬರುವುದು ಜೀವನ ನಿಯಮ ಇರಬೇಕು.ಆತನಿಗೆ ಕಷ್ಟವನ್ನು ತಾಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಇದೆಯಲ್ಲ ಅದಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅವನಿಗೆ ತೊ೦ದರೆಗಳು ಅಡ್ಡ ಬರುತ್ತವೆ. ಬದುಕು ಹಸನಾಗ್ತಿದೆ ಅಂದುಕೊಳ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಜೊತೆಗಿದ್ದ ಹೆಂಡತಿ ವಿವಾಹ ವಿಚ್ಛೇದನಕ್ಕೆ ಲಾಯರನ್ನ ಸಂಪರ್ಕಿಸುತ್ತಿರುತ್ತಾಳೆ. ಒಹ್.......! ಒಳ್ಳೆ ಹುದ್ಧೆ ಸಿಕ್ಕಿದೆ ಕೈತುಂಬಾ ಸಂಬಳ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ಕಿರಿಕ್ ಆಗಿ ಕೆಲಸದಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬರುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ. ಈ ವರ್ಷ ಭಾರಿ ಬೆಳೆ ಬರಬಹುದು ಅಂತ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿರ್ತೇವೆ ಅತಿಯಾದ ಮಳೆಯಿಂದ ಫಲಿಸಿದ ಫಲವೆಲ್ಲವೂ ನೀರು ಪಾಲಾಗಿರುತ್ತೆ.ಇನ್ನೇನು ಜೀವನ ವ್ಯಾಪಾರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಂತಕ್ಕೆ ಬಂತು ಅಂತ ಅಂದು ಕೊಂಡಿರ್ತೇವೆ. ಹಾಕಿದ ಬಂಡವಾಳವೂ ವಾಪಸ್ ಬರದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವ್ಯವಹಾರ ಮುಗ್ಗರಿಸಿರುತ್ತದೆ.ಮತ್ತೆ ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ ನಮ್ಮ ನೇಯುವ ಕೆಲಸದ ಆರಂಭ. ಹೊಸ ಸಂಗಾತಿಯನ್ನ ಹುಡುಕಿಕೊಳ್ಳುವದು ಅನಿವಾರ್ಯ. ಮತ್ತೆ ಉದ್ಯೋಗ ಬೇಟೆ ಶುರು. ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಹೋದ ಕೃಷಿಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ನೇಗಿಲ ಕಾಯಕ ಆರಂಭಿಸಬೇಕು. ಹಾಗಂತ ನಾವು ತಲುಪಬೇಕಾದ ಗಮ್ಯವು ಸಿಗುವ ತನಕ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಲೇ ಇರಬೇಕು. ಸಾಧನೆಯ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ವಿಘ್ನಗಳು ಬಹಳ. ಒಂದು ಗೆಲುವು ನಿಮ್ಮದಾಗುವವರೆಗೆ ನಾವು ಶ್ರಮಿಸುತ್ತಲೇ ಇರಬೇಕು.ಯಾವಾಗ ನೀವು ಗೆಲುವಿನ ಸೂತ್ರವನ್ನ ಹಿಡಿತ್ತೀರೋ ಆಗ ನಮಗೆ ವಿಘ್ನಗಳ ನಂಟು ಕಡಿಮೆ. ಸಾವಿರ ಸುತ್ತು ನಾವು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಒಮ್ಮೋಮ್ಮೆ ಕೆಲಸ ಆಗದೆ ಇರಬಹುದು. ಹಾಗಂತ ಛಲವನ್ನ ಬಿಡಬಾರದು ಅಲ್ವಾ? ನಮ್ಮ ಜಯ ಸಾವಿರದ ಒಂದನೇ ಬಾರಿಯ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರಬಹುದು.ಮಾಡಿದ ಮೂರುಮುಕ್ಕಾಲು ಪ್ರಯತ್ನ ಕೈ ಕೊಟ್ಟಿತೆಂದು ಅಧರಿ ಕುಳಿತರೆ ಆಗದು. ಮತ್ತೆ ನಾಲ್ಕನೇ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ನಮ್ಮನ್ನ ನಾವು ಅಣಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿರಬೇಕು. ಜೀವನವೇ ಹಾಗೆ ಗೇಣು ನೇಯುವ ತನಕ ಮಾರು ಹರಿದು ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗಂತ ನೇಯುವಿಕೆಯನ್ನ ಬಿಡಬಾರದು. ಯಾವುದೋ ಸಂದಿಯಲ್ಲಿನ ಜ್ಯೋತಿಷಿಯ ಮಾತು ನಂಬಿ ಮುಂದಿನ ವರ್ಷ ಗ್ರಹಗತಿ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ ಅಂತ ಕಾಯ್ದು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ತುಡಿತಗಳಿಗೆ ಬಣ್ಣವನ್ನ ಹಚ್ಚುತ್ತಲೇ ಇರಬೇಕು.

ಅಂತ್ಯಾಕ್ಷರ

ಗೆಳೆಯರೇ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ತರಹದಲ್ಲಿ ಗೇಣು ನೇಯುವ ತನಕ ಮಾರು ಹರಿದು ಹೋಗುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.ಹಾಗಂತ ನೇಯುವದನ್ನ ನಿಲ್ಲಿಸಲೇ ಬಾರದು. ಜೀವನ ಸೂತ್ರವನ್ನ ನೇಯುತ್ತಲೇ ಇರುವ ಕೆಲಸ ನಮ್ಮದು. ಸಾವಿರದ ಒಂದನೆ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಾದರೂ ಯಷಸ್ಸು ನಮ್ಮದಾಗಿಯೇ ಆಗುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ಜಯವು ನನಗೂ ನಿಮಗೂ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬರಲೆಂದು ಶುಭಕೋರುತ್ತೇನೆ.

ಎರಡು ಚಿತ್ರ ನಾಲ್ಕು ಕವನ

2011-04-14T07:41:00.000-07:00

ಮಧುವ ಹೀರುವ ದು೦ಬಿ ಹಾಡಿದೆ ಸಾರ್ಥಕತೆ ಸೊಲ್ಲ

ಅಂದ ಚೆಂದದ ದಿರಿಸು ಧರಿಸಿ ಕನ್ನೆ ಕಾದಿಹಳು

ಮದನನಾಗಮನಕೆ ಕಾದು ಚೆಲುವ ಸೂಸುವಳು

ಉನ್ಮತ್ತ ಚೆನ್ನಿಗ ಮಧುವ ಬಯಸಿ ಹಾರಿ ಬಂದಿಹನು

ಕಾದು ಕುಳಿತಿಹ ರತಿಯ ಒಡಲಲಿ ಮೆಲ್ಲ ಚುಂಬಿಪನು

ಆವ ಹೂವಿಗೆ ಆವ ದು೦ಬಿಯೊ ಯಾರು ತಾ ಬಲ್ಲ

ಪ್ರಕೃತಿ ಸೂತ್ರದ ನಿತ್ಯಅನುಭವ ಬದುಕಿಗದು ಬೆಲ್ಲ

ಕುಸುಮ ಕೋಮಲ ಹೂವ ಭಾವಕೆ ಸಾಟಿಯೇ ಇಲ್ಲ

ಮಧುವ ಹೀರುವ ದು೦ಬಿ ಹಾಡಿದೆ ಸಾರ್ಥಕತೆ ಸೊಲ್ಲ

ಮಧುವ ಹೀರುತ ಮುದವ ಪಡೆದಿದೆ ದು೦ಬಿ ಹುರುಪಿನಲಿ

ತನ್ನನರ್ಪಿಸಿ ಸುಖಿಸಿ ಹಿಗ್ಗಿದೆ ಹೂವು ನಲಿವಿನಲಿ

ಮಧುವಿನ ಪಾತ್ರೆ ಸುಖದ ಜಾತ್ರೆ ಬಾಳಿಗಾಧಾರ

ಹೀರು ಬಯಕೆಯು ಹಿಡಿತವಿದ್ದರೆ ಬಾಳೆ ಸವಿಸಾರ

ಮೇಲಿನ ಕವನವನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಪರಾಂಜಪೆ ಸರ್ ಬರೆದುಕೊಟ್ಟಿದ್ದು

ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ ಅಣ್ಣ ದಿಗ್ವಾಸ್ ಹೆಗ್ಡೆ

( http://chithrapata.blogspot.com/ )

ಅರಳಿ ಅರಳಿ ಸನಿಹ ಸೆಳೆದು

ಹಾರುತಾರುತ ಹೂವನರಸುವ ಚಿಟ್ಟೆ ಚಂದವ ನೋಡಿರಿ

ಮಧುವ ಹೀರುತ ಜಗವ ಮರೆತಿದೆ ಪಾನಮತ್ತ ಪತಂಗವು

ಅರಳಿ ಅರಳಿ ಸನಿಹ ಸೆಳೆದು ಸವಿಯ ತೋರಿಪ ಹೂವನು

ಮುತ್ತ ಕೊಟ್ಟು ಒಡಲಹೊಕ್ಕು ಮಧುವ ಹೀರುತಲಿರ್ಪುದು

ಪುಷ್ಪ ವನದಲಿ ಅರಳಿ ನಿಂತಿಹ ಹೂವು ನಾಚುತ ಬಳುಕಿದೆ

ಚಿಟ್ಟೆ ತಾನು ವರಿಪ ನೆಪದಲಿ ಬಣ್ಣ ದಿರಿಸನು ಧರಿಸಿದೆ

ಜೇನ ಕಡಲು ಹೂವಿನೊಡಲು ಪೂರ್ತಿ ಹೀರುವ ಬಯಕೆಯು

ಮುಕ್ತವಾಗಿದೆ ಪುಷ್ಪಪಾತ್ರೆಯು ಸುರಿಸಿ ತನ್ನೆದೆ ಮಧುವನು

ಯಾರಿಗು೦ಟು ಯಾರಿಗಿಲ್ಲ ಇ೦ಥ ಭಾಗ್ಯವು ಜಗದಲಿ

ನಿರ್ಬಂಧವಿಲ್ಲದ ಮುಕ್ತ ನೀತಿಯು ಇಲ್ಲವ್ಯಾಕೆ ಮನುಜಗೆ

ವಿವಿಧರುಚಿಯ ಗಂಧ ಹೀರುವ ಚಿಟ್ಟೆ ಭಾಗ್ಯವ ನೆನೆಯುತ

ಕರುಬುವರು ಈ ಜಗದ ಯುವಕರು ನೆನೆದು ಏಕಪತ್ನೀವೃತ

*********************

ಚಿತ್ರ ನೋಡಿ ಭಾವ ಮನನ

ಮನಸಲೇನೋ ತಳಮಳ

ನಾಳೆ ಎಂತೋ ಎ೦ಬ ಕಳವಳ

ದಿಗ೦ತದತ್ತ ನೆಟ್ಟಿದೆ ನೋಟ

ಕಥೆಯ ಹೇಳುತಿದೆ ಕಣ್ಣ ಕೂಟ

ಆಡಿ ನಲಿಯುವ ವಯಸಿದು

ಏತಕಿಷ್ಟು ಬಿಗಿ ಮೊಗ ??

ಮೊಗ್ಗು ನೀನು ಅರಳಬೇಕು

ಬದುಕಲೆ೦ದೂ ಗೆಲ್ಲಬೇಕು

ನಿನ್ನ ಮೊಗದ ಭಾವ ಚಿತ್ರ

ಸೆಳೆಯಿತೆನ್ನ ಸುಪ್ತ ಚಿತ್ತ

ಚಿತ್ರ ನೋಡಿ ಭಾವ ಮನನ

ಮೂಡಿತಲ್ಲೆ ಪುಟ್ಟ ಕವನ

ಮೇಲಿನ ಕವನವನ್ನ ತುರ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅಂದರೆ ನಿಮಿಷಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಬರೆದುಕೊಟ್ಟವರು ಪರಾಂಜಪೆ ಸರ್ ರವರು

ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ ಗಣಪತಿ ಹೆಗ್ಡೆ (ಕಲಾವಿದ )

( ttp://kalaavida-hegde.blogspot.com/ )

ನೆಟ್ಟದೃಷ್ಟಿಯು ಸೆಳೆವ ಕಂಗಳು

ನೆಟ್ಟದೃಷ್ಟಿಯು ಸೆಳೆವ ಕಂಗಳು ಗಮನ ವೆಲ್ಲಿದೆ ಬಾಲಕಿ

ಹೊಳೆವ ಕಂಗಳು ನೂರು ಕಥೆಯನು ಹೇಳುತಿರುವದು ನನ್ನಲಿ

ಬಾಲ್ಯ ಬದುಕದು ಬಹಳ ಕೌತುಕ ಜ್ಞಾನದಾಹವು ಸಹಜವು

ಮುದ್ದು ಮೊಗವದು ಬೆಣ್ಣೆಮುದ್ದೆಯು ತೊದಲು ನುಡಿದರೆ ಚಂದವು

ಸ್ನಿಗ್ಧ ಮುಖವದು ಕಪಟವಿಲ್ಲವು ಸಹಜ ಉಲಿವುದು ಪ್ರೀತಿಯು

ಈಗತಾನೆ ಅರಳಿನಿಂತಿಹ ಕೆಂಡಸಂಪಿಗೆ ಮುಖವದು

ಬಾಲ ಕಂಗಳು ಹೊಳೆವ ಹರಳದು ನೂರು ಕನಸದು ಬಂಧಿತ

ಚಂದ ಆನನ ಮುಗ್ಧ ಚಲುವೆಯೆ ವರ್ಣಿಸಲು ಪದ ಸಾಲದು

ಬೆಳೆವ ಬಾಲಿಕೆ ಮಾತು ಒಂದಿದೆ ನಿನ್ನ ಕಿವಿಯಲಿ ಹೇಳಲು

ಬಾಳಪಥವದು ಸವೆಸ ಬೇಕಿದೆ ಇನ್ನು ಮುಂದಕೆ ಚಂದದಿ

ಬುಡವು ಬಾಲ್ಯದಿ ಗಟ್ಟಿ ಆದರೆ ಪ್ರಭುದ್ಧ ಜೀವನ ಮುಂದಕೆ

ಓದುಬರಹ ಆಟ ಜೋತೆಯಲಿ ಜಗದ ಜ್ಞಾನವು ಬೆಳೆಯಲಿ

*****************************

ಶುನಕವದು ಮಲಗಿಹುದು ಹುಸಿಯ ನಿದ್ದೆಯಲಿ

2011-04-12T03:29:00.000-07:00

ಶುನಕವದು ಮಲಗಿಹುದು ಹುಸಿಯ ನಿದ್ದೆಯಲಿ

ಬಿಸಿಲಝಳಕೆ ಭೂಮಿಯೊಡಲು ಕಾದ ಕಾವಲಿ

ನೆತ್ತಿಮೇಲಣ ಸೂರ್ಯ ಅದೆಷ್ಟು ನಿಷ್ಕರುಣಿ

ಹೊತ್ತುಮುಳುಗುವ ವೇಳೆ ಅವ್ಯಕ್ತ ಸ೦ಭ್ರಮ

ಸಂಜೆಗತ್ತಲ ಮುಗಿಲಿನದು ಹೊಸ ಪರಿಕ್ರಮ

ರವಿಯು ಮರೆಯಾದಂತೆ ಬಿಸಿಲ ಧಗೆ ಕಳೆದು

ಗೋಧೂಳಿ ವೇಳೆಯಲಿ ತ೦ಗಾಳಿ ಸುಳಿದು

ಸುಪ್ತ ಕಾಮನೆಗಳ ಸುಖದ ಅನಾವರಣ

ತಪ್ತ ಮನಸಿನೊಳು ಖುಷಿಯ ಅನುರಣನ

ಏರುಬೆಟ್ಟದ ತುದಿಯ ಬಿಸಿಲು ಮಚ್ಚಿನಲಿ

ಶುನಕವದು ಮಲಗಿಹುದು ಹುಸಿಯ ನಿದ್ದೆಯಲಿ

ರವಿ ಮುಳುಗಿದ ಮೇಲೆ ಶಶಿಬರುವ ಆಗಸದಿ

ಬರಬಹುದೇ ಸಂಗಾತಿ ಒಂಟಿ ಇರುಳಿನಲಿ

(ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕವನ ರಚಿಸಿ ಕೊಟ್ಟವರು ಪರಾಂಜಪೆ ಸರ್ ರವರು )

ಚಿತ್ರ ತೆಗೆದಾತನಿಗೆ ನನ್ನ ನಮನವಿಹುದು

ಜಾರುತಿರುವನು ಸೂರ್ಯ ಪಡುವಣಕೆ ನಿಧಾನ

ನಿಶೆಯು ಮುಸುಕುತಿದೆ ತಳೆದು ದಿವ್ಯ ಮೌನ

ಮನದ ಆಗಸದಲ್ಲಿ ನೀರವತೆ ಬಂಧಿಪುದು

ಸ೦ಗಾತಿ ಸನಿಹವನು ದೇಹ ಬಯಸಿಹುದು

ಮನದಿ ತಾ ನೂರೊಂದು ಯೋಚನೆಯ ತುಂಬಿ

ಸ೦ಗಾತಿ ನೆನಪಲ್ಲಿ ಮನವು ಹುರಿದು೦ಬಿ

ಗಿರಿತುದಿಯ ತಾಣದಲಿ ಭಷಕ ಮಲಗಿಹುದು

ಚಿತ್ರ ತೆಗೆದಾತನಿಗೆ ನನ್ನ ನಮನವಿಹುದು

ಗಿರಿಯ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಲಿ ಕನಸುಗಳ ಕಂತೆ

ಬದುಕೆ೦ಬ ಯಾತ್ರೆಯದು ನಿತ್ಯ ಸ೦ತೆ

ಕನಸು ಕಾ೦ಬವನಿ೦ಗೆ ಬದುಕು ಹಗುರ

ಕನಸಿಲ್ಲದಿರೆ ಈ ಜಗವು ಎಷ್ಟು ಘೋರ

ಚಿತ್ರ ಪಾಲಚಂದ್ರರ ಕೃಪೆ

(http://palachandra.blogspot.com)

ಬೇಸಿಗೆಯ ದಾಹಕ್ಕೆ ಪಾನಕ......

2011-04-11T05:03:00.000-07:00

ಶೆಕೆ...! ಶೆಕೆ....! ಶೆಕೆ..........! ............. ಮನೆಯ ಎಲ್ಲಾ ಕಿಟಕಿ ತೆಗೆದು ಫ್ಯಾನ್ ಸ್ವಿಚ್ ಹಾಕಿ ಒಂಟಿ ಚಡ್ಡಿಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡ್ರೂ ಅದೇನೊ ಅಲವರಿಕೆ. ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಟೈಂನಲ್ಲಿ ಏನಾದ್ರು ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಜಾಮ್ ನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡ್ರೋ ಮುಗೀತ್ ಕಥೆ. ಅನಾನಸ್ ಜಾಮ್ ಆಗ್ಬಿಡ್ತೀವಿ. ದಾಹ....! ಎಸ್ಟು ನೀರು ಕುಡಿದ್ರೂ ಸಾಲದು. ಮನೆಯ ಮಿನರಲ್ ವಾಟರ್ ಕ್ಯಾನ್ ಸರಾಗವಾಗಿ ಒಂದರಮೇಲೊಂದರಂತೆ ಖಾಲಿ ಖಾಲಿ.....ಪಾಪ ನಮ್ಮ ಆಂಟಿಯಂದಿರ ಅತ್ತಿಗೆಯಂದಿರ ಕಥೆ ಇನ್ನು ಹ್ಯಾಗೋ ..? ಸಣ್ಣ ಅಡುಗೆಮನೆಯ ಉರಿವ ಯಬೆಂಕಿ ಹೈರಾಣಾಗಿಸಿರುತ್ತದೆ .... ಹೆ.....! ತತ್ತರಿಕಿ.....! ಬೋರ್ವೆಲ್ ವಾಟರ್ ಬರ್ತಾ ಇಲ್ಲ.ಟ್ಯಾಂಕರವನಿಗೆ ಪೋನ್ ಮಾಡಿ ಎಸ್ಟೊತ್ತಾದ್ರೂ ಬಂದಿಲ್ಲ.. ಸಾಕೂ ಗುರೂ ಬೇಸಿಗೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಮಳೆರಾಯ ಕರುಣೆ ತೋರಪ್ಪಾ ತಂದೆ ಅಂತಿರುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬೇಸಿಗೆಯ ರಜೆಯಾದ್ದರಿಂದ ಯಾರೋ ನೆಂಟರು ಬಂದ್ರು ಅಂತ ಪಾನಕ ಮಾಡ್ಲಿಕ್ಕೆ ಅತ್ತಿಗೆ ಅಥವಾ ನಮ್ಮ ಆಂಟಿ ಒಳಗೆ ಓಡ್ತಾಳೆ .... ರಸ್ನಾ .....! ಫ್ರಿಜ್ ನಲ್ಲಿಟ್ಟ ಕೋಕಂ......! ಮತ್ತೇನುಂಟು ಈ ಬೆಂಗಳೂರಲ್ಲಿ...? ಇವೆರಡು ಬಿಟ್ರೆ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಕೊಕಕೋಲ, ಪೆಪ್ಸಿ ,ತಮ್ಸಪ್, ಉಹುಮ್ .............! ಆವರಿಸಿಕೊಂಡು ಬಿಟ್ಟಿದೆ ಹಾಳಾದ್ ಹೊಟ್ಟೆ ಕೆಡಿಸೋ ತಂಪು ಪಾನೀಯಗಳು. ಸುಂದರವಾಗಿ ಪ್ಯಾಕ್ ಮಾಡಿದ ಅಮುಲ್ ಮಜ್ಜಿಗೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಕೊಳೆತು ಹೋಗದಿರಲೆಂದು ಮಿಕ್ಸ ಮಾಡಿದ ಕ್ಯಮಿಕಲ್. ಕುಡಿಯುವದಕ್ಕೇನೊ ಮಜಾ ಇರುತ್ತೆ.ಅಮೇಲೆ ಒಳ್ಗಿಂದಾನೇ ಸಾಯ್ಸುತ್ತೆ .ನಮ್ಮ ಇಂತಿರ್ಪ ಬೇಸಿಗೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನೆನಪಾಗುತ್ತೆ ಅಲ್ವಾ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮ ಮಾಡಿಕೊಡುವ ತರತರಹದ ಪಾನಕ....? ಆಹಾ......! ಅದೆಂತಹ ರುಚಿ,ಅದೆಂತಹ ನ್ಯಾಚುರಲ್.... ಬಿಡಿ...! ಒನ್ಸಾರಿ ನೆನಪು ಮಾಡ್ಕಂಡ್ ಬಿಡೋಣ...ಕುಡ್ದಾಂಗೆ ಅನ್ಕೊಂಡು ಬಿಡೋಣ..

ಕೆಲವು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿರುವ ಪಾನಕದ ವೆರೈಟಿಗಳನ್ನ ಇಲ್ಲಿ ನೆನಪು ಮಾಡ್ತೇನೆ.ಮೊದಲಿಗೆ ನಿಂಬು ಪಾನಕ ನಿಮ್ಗೆಲ್ಲಾ ಗೊತ್ತೆ ಇದೆ ಅದನ್ನ ಜೋನಿ ಬೆಲ್ಲ ಹಾಕಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಮೆಣಸಿನ ಕಾಳು ಹಾಕಿ ಪಾನಕ ಮಾಡಿ ಕುಡಿದರೆ ಎಂತಾ ರುಚಿ ಅಂತೀರಿ ... ಸಕ್ರೆ ಅರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳ್ಳೆಯದಲ್ಲ. ಉದ್ದಿನ ಕಾಳಿನ ಪಾನ್ಕ ಕುಡಿಯದೆ ಸುಮಾರು ವರ್ಷ ಆಗಿಹೋಯ್ತು ಒಂದುಮುಷ್ಟಿ ಉದ್ದಿನಕಾಳನ್ನ ಹುರಿದು ಅದನ್ನ ರುಬ್ಬಿ ಬೆಲ್ಲ ಹಾಕಿ ಪಾನಕ ಮಾಡಿದರೆ ಅದೆಂತಹ ಘಮ ಘಮ ತಂಪು ತಂಪು...ಅದೇರೀತಿ ಪಚ್ಚಹಸರು (ಹೆಸರುಕಾಳು green gram) ಅದನ್ನೂ ಕೂಡ ಉದ್ದಿನ ಪಾನಕ ಮಾಡುವ ಮೆತೆಡ್ ನಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದರೆ ಕುಡಿಯಲು ರುಚಿಕರ. ಯಳ್ಳು ಪಾನಕ ಮಾಡುವ ರೀತಿಯೂ ಇದೇತರಹದ್ದು. ಅವಲಕ್ಕಿ ಪಾನಕ ನೀವು ಕುಡಿದಿರ್ಲಿಕಿಲ್ಲ. ಅವಲಕ್ಕಿಯನ್ನ ನೆನೆ ಹಾಕಿ ಅದನ್ನ ಸ್ವಲ್ಪ ಕೈಯ್ಯಿಂದ ಗಿವುಚಿ ಬೆಲ್ಲ ಮತ್ತೆ ಕಾಯಿ ಹಾಲು ಅಥವಾ ಕಯಿತುರಿ ಮತ್ತೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಯಾಲಕ್ಕಿ ಹಾಕಿ ಪಾನಕಾವಿಗಿಸಿದ್ರೆ ನಿಮ್ಗೆ ಎನರ್ಜಿಗೆ ಮತ್ತೇನೂ ಬೇಡ. ಮತ್ತೆ ಮೊಗೆಕಾಯಿ ಬೀಜ (ಮಂಗಳೂರು ಸೌತೆಕಾಯಿ) ಅದು ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಅಂಮೃತ ಇದ್ದಂತೆ ಅದರ ಸಂಗೃಹಿಸಿದ ಬೀಜವನ್ನ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ನೆನೆ ಹಾಕಿ ಅದನ್ನ ಚನ್ನಾಗಿ ರುಬ್ಬಿ ತದನಂತರ ಜಾಳಿಗೆಯಿಂದ ಸೋಸಿ ಬೆಲ್ಲ ಅಥವಾ ಸಕ್ಕರೆ ಸೇರಿಸಿ ಹದಮಾಡಿ ಕುಡಿದರೆ ಅದರಷ್ಟು ತಂಪು ರುಚಿ ಮತ್ತೆ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಿತಾಗುವಂತಹದ್ದು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ.

ಇನ್ನು ಮಂಗಳೂರು ಸವತೆಜಾತಿಯ ಇಬ್ಬುಡ್ಡಲ ಹಣ್ಣು (ಅದ್ಕೆ ಏನಂತಾರೋ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ)(ಸಿಹಿಸೌತೆ ಅನ್ನಬಹುದು ಅಂತ ಊಹೆ ) ಚನ್ನಾಗಿ ಬಲಿತ ಹಣ್ಣನ್ನು ಗಿವುಚಿ ಬೆಲ್ಲ ಹಾಕಿದ್ರೆ ಫಿನಿಶ್..! ಅಲ್ಲಿಗೆ ಇಬ್ಬುಡ್ಡಲ ಹಣ್ಣಿನ ಪಾನಕ ರೆಡಿ,.ಹಣ್ಣಿನ ರಾಜ ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣಿನ ಪಾನಕಕ್ಕೆ ಬರೋಣ ಜೀರಿಗೆ ಹುಳಿಮಾವಿನ ಹಣ್ಣನ್ನ ಹಾಗೆ ಸುಮ್ಮನೆ ನೀರಲ್ಲಿ ಗಿವುಚಿ ಬೆಲ್ಲ ಹಾಕಿ ಅಥವಾ ಸಕ್ಕರೆ ಹಾಕಿ ಪಾನಕ ಮಾಡಿದರೆ ಆಹಾ ರುಚಿಯೋ ರುಚಿ.. ನಾವು ಕುಡಿತೇವಲ್ಲ ಸ್ಲೈಸ್ ಅದನ್ನ ಮೀರಿಸುತ್ತದೆ.ಇನ್ನು ಯಾವಾಗಲೋ ಮಾಡಿದ ಕೋಕಂನ್ನ ಗ್ಲಾಸಿಗೆ ಬಗ್ಗಿಸುವದಕ್ಕಿಂತ ಫ್ರೆಶ್ ಅದ ಪುನರ್ಪುಳಿ ಯನ್ನ (ಮುರುಗಲ ) ಬೀಜ ಸಹಿತ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ನಿಮಷ ನೆನೆಸಿಟ್ಟು ಅದಕ್ಕೆ ಸಕ್ಕರೆ ಅಥವಾ ಬೆಲ್ಲ ಸೇರಿಸಿದರೆ ಮುರುಗಲ ಹಣ್ಣಿನ ಪಾನಕ ರೆಡಿ.ಮತ್ತೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ತರಹ ಬಿಳಿ ಪುನರ್ಪುಳಿ ಅಂತ ಇರುತ್ತದೆ ಅದು ಸಿಕ್ಕುವದು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಷ್ಟ ಅದನ್ನ ಬೆಳೆಯುವವರು ಕಡಿಮೆ. ಅದರ ಪಾನಕವು ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಉತ್ತಮವಾದದ್ದು.ಹಿಸ್ಬಲ್ ಬೀಜ ಅಥವಾ ತಂಪು ಬೀಜದ ಪಾನಕದ ವಾಡಿಕೆಯೂ ಉಂಟು. ಮತ್ತೆ ದಾಸವಾಳ ಹೂವಿನ ಪಾನಕವೂ ಅಷ್ಟೇನು ಚಲಾವಣೆಯಲ್ಲಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಒಮ್ಮೆ ಕುಡಿದ ದಾಖಲೆ ಉಂಟು. ಇನ್ನು ರಾಗಿಯನ್ನ ಚನ್ನಾಗಿ ಹುರಿದು ರುಬ್ಬಿ ಬೆಲ್ಲ ಹಾಕಿದರೆ ರಾಗಿ ಪಾನಕ ರೇಡಿ.ಮಿತ್ರ ಗಣಪತಿಯವರು ಪಾನಕದ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ ಮಜ್ಜಿಗೆ ಹುಲ್ಲಿನ ಪಾನಕದ ವಿಷಯ ಹೇಳಿದ. ಮಜ್ಜಿಗೆ ಹುಲ್ಲಿನ ಪಾನಕ (lemongrass) ಇದನ್ನ ಮಾಡುವ ವಿದಾನ ಹೀಗಿದೆ. ಮಜ್ಜಿಗೆಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ" ಮಜ್ಜಿಗೆ ಹುಲ್ಲನ್ನ" ರುಬ್ಬಿ ಹಾಕಿ ಬೆಲ್ಲ ಸೇರಿಸಿದರೆ ಲೆಮೆಗ್ರಾಸ್ ಪಾನಕ ರೆಡಿ. ಇನ್ನು ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಚೈತನ್ಯ ನೀಡುವ ಮಸಾಲ ಮಜ್ಜಿಗೆ ಇದು ಪಾನಕದ ಜಾತಿಗೇ ಸೇರಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ.

ಇನ್ನು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ರಾಮನ ನವಮಿಗೆ ಮಾಡುವಂತಹ ಪಾನಕವನ್ನ ಬೆಲ್ಲ, ಶುಂಟಿ, ಹುಣಿಸೇಹುಳಿ ರಸ ಸೇರಿಸಿ ಪಾನಕ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಉಳಿದ ಹಣ್ಣಿನ ಜೂಸ್ ಅಂತೂ ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ ಇದೆ ಜ್ಯೂಸ್ ಮತ್ತೆ ಪಾನಕಕ್ಕೆ ಸ್ವಲ್ಪ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ... ಪಾನಕ ಜರೂರತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಬೆಲ್ಲ ಅಥವಾ ಸಕ್ಕರೆಯೊಡನೆ ತಯಾರಾಗುವಂತದ್ದು. ಇನ್ನು ಜೂಸ್/ ಹಣ್ಣಿನ ರಸ ಪಾನಕಕ್ಕಿಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಭಿನ್ನ ಅಂತ ಹೇಳಬಹುದು. ನೆನಪಾಗದೇ ಉಳಿದಿರುವ ಹತ್ತು ಹಲವು ಬಗೆಯ ಪಾನಕಗಳುಂಟು... ನಿಮಗೇನಾದರು ನೆನಪಾದರೆ ನನಗೂ ಹೇಳಿ.

*****************

ಮೇಘದೂತದ ನೆನಪು

2011-04-08T01:04:00.000-07:00

ಮೋಡಗಳ ನೋಡಲ್ಲಿ ಮೇಘದೂತದ ನೆನಪು

ಕಾಡುತಿರುವದು ಮೇಘ ಮೋಡಿ ಮಾಡಿ

ಓಡುತಿರುವದು ನೋಡಿ ಅನುಮಾನ ಎನಗಿಲ್ಲಿ

ಬಿತ್ತಿಹನೆ ಸಂದೇಶ ಮತ್ತೆ ಕವಿರತ್ನ ಮೋಡದಲ್ಲಿ

ಓಡಾಡೊ ಮೇಘಗಳೆ ಎನ್ನಾಸೆ ಒಂದುಂಟು

ಹೇಳಲೋ ಬೇಡವೂ ಎಂಬನುಮಾನವುಂಟು

ನಿನ್ನೋಟ ಹಾದಿಯಲಿ ಸಿಗಬಹುದು ನನ್ನವಳು

ತಿಳಿಸುವೆಯ ಅವಳಿಗೆ ಎನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ಸಾಲು

ಹತ್ತಿಲ್ಲ ಹಲವಿಲ್ಲ ಒಂದುವಾಕ್ಯವೆ ಸಾಕು

ತಿಳಿಸಿಬಿಡು ನಂದಿಲ್ಲಿ ಒಂಟಿ ಬದುಕು

ತಿರುಗಿ ಸಂದೇಶವ ಕೊಟ್ಟರೆ ಮನದನ್ನೆ

ಹೊತ್ತು ತರಬಹುದಲ್ಲ ಪ್ರೀತಿ ಪತ್ರವನ್ನು

ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ ಇಟ್ಟಿಗೆ ಸಿಮೆಂಟು ಪ್ರಕಾಶ್ ಹೆಗ್ಡೆ

ಈ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಛಾಯಾ ಚಿತ್ತಾರ ಬ್ಲಾಗ್ ನಲ್ಲಿ ಪರಾಂಜಪೆ ಸರ್,ಆಜಾದ್ ಸರ್, ಮುಂಬೈ ಮಿತ್ರ "ಅಶೋಕ್ ರವರು ಬಹಳ ಸೊಗಸಾದ ಕವನವನ್ನ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ .ಅಲ್ಲದೇ ಅಜಾದ್ ಸರ್ ರವರು ತಮ್ಮ ಭಾವ ಮಂಥನದಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ ಈ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಚಂದದ ಸಾಲುಗಳನ್ನ ಪೋಣಿಸಿದ್ದಾರೆ.ಈ ಎರಡೂ ಲಿಂಕ್ ಗಳನ್ನ ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ ಓದಿ

http://chaayaachittara.blogspot.com/2011/04/blog-post_06.html (ಛಾಯಾ ಚಿತ್ತಾರ)

http://bhava-manthana.blogspot.com/2011/04/blog-post.html (ಭಾವ ಮಂಥನ )

ಹೇಳಲೇ ಬೇಕಾದ್ದು ಉಳಿದು ಹೋಗಿದೆ...

2011-04-06T04:42:00.000-07:00

ಈಚೀಚೆಗ್ಯಾಕೋ ಒಬ್ಬನೆ ಮುಸ್ಸಂಜೆ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವದು ಬೇಜಾರಾಗಿದೆ.ಹಾಗೆ ಅವಳನ್ನ ನನ್ನೊಟ್ಟಿಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕ್ತೀಯಾ ಅಂತ ಕೇಳಬೇಕಾಗಿದೆ. ಕೇಳೋಣ ಅಂದ್ರೆ ಅದ್ಯಾಕೋ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಮಾತುಗಳು ಹೊರಗೆ ಬರ್ತಾನೆ ಇಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಹೇಳಿದ್ದು ನಾನು ಹೇಳಲೇ ಬೆಕಾದ್ದು ಉಳಿದು ಹೋಗಿದೆ.

ನಡು ರಾತ್ರಿಯ ಮಗ್ಗುಲಲ್ಲಿ ಬಿಕ್ಕಳಿಕೆ. ತಲೆ ತಟ್ಟಿ ಸ್ವಲ್ಪ ನೀರು ಕುಡಿಸುವವರು ಬೇಕಾಗಿದೆ.ಯಾರಲ್ಲಿ ಹೇಳುವದು...? .ಛೆ.........! ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದರೆ ಅಪಾರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡಾಳು. ಅದಕ್ಕೆ ನಾನೆಂದಿದ್ದು ಹೇಳಲೇ ಬೆಕಾದದ್ದು ಉಳಿದು ಹೋಗಿದೆ.

ಇವತ್ತು ಏನಾಯ್ತು ಗೊತ್ತಾ...? ಬರುವಾಗ ಯಾವದೋ ಗಾಡಿ ಗುದ್ದಿ ಕೈ ಸ್ವಲ್ಪ ತರಚಿಕೊಂಡಿದೆ. ಬ್ಯಾಂಡೇಜು ಸುತ್ತಿಕೊಳ್ಳೋಣ ಅಂದ್ರೆ ಒಬ್ಬನಿಂದಾಗದು. ಅನ್ನ ಕಲಸಿ ತಿನ್ನೋಣ ಅಂದ್ರೆ ಅದೂ ಅಗ್ತಾ ಇಲ್ಲ.ಇಂತಹ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಬ್ಯಾಂಡೇಜ್ ಸುತ್ತಿ, ಒಂದು ತುತ್ತು ಅನ್ನ ಎತ್ತಿ ಕೋಡುವವರು ಬೇಕಾಗಿದೆ. ಹಾಗಂತ ಯಾರಹತ್ತಿರ ಹೇಳುವದು...? ಹೀಗೆಲ್ಲಾ ಯಾರ್ಯಾರ ಹತ್ತಿರವೋ ಡಿಮ್ಯಾಂಡ ಇಟ್ರೆ ಹುಚ್ಚಾ ಅಂತಾರೆ.ಇದೆಲ್ಲವನ್ನ ಅವಳ ಹತ್ತಿರ ಹೇಳಬೇಕಾಗಿದೆ .ಅದಕ್ಕೆ ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದು . ಹೇಳಲೇ ಬೆಕಾದದ್ದು ಉಳಿದು ಹೋಗಿದೆ.

ಅಲ್ಲಿ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಆಡುವ ಮಕ್ಕಳನ್ನ ತೋರಿಸಿ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಅದೇನೋ ಹೇಳಬೇಕಾಗಿದೆ ...............ಕಿವಿಯಲ್ಲೇ ಹೇಳಬೇಕಾದ ವಿಷಯ ಆದ್ದರಿಂದ ನನ್ನ ಸನಿಹ ಕೂತು ಮಾತಿಗೆ ಕಿವಿಯಾಗುವವರು ಬೇಕಾಗಿದೆ ..!.ಹೂಂ.........! ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರು ಬೇಕಾಗಿದೆ. ಹಾಗಂತ ಯಾರ್ಯಾರಹತ್ತಿರಾನೋ ಹೇಳೋಕಾಗುತ್ತ .....ಅದಕಾಗಿ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರು ಸಿಕ್ಕುವರೆಗೂ.... ಹೇಳಲೇ ಬೇಕಾದ್ದು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಉಳಿದು ಹೋಗಿದೆ.

ಪೋಲಿ ನೀನು ಹಾಗ್ಯಾಕೆ ಅವಳ ನೋಡ್ತೀಯಾ ಅನ್ನುವವರು ಬೇಕಾಗಿದೆ.............. ಪೋಲಿ ಅನ್ನುವ ಶಬ್ಧ ಕೇಳಿ ತಿರುಗಿ ಏನೋ ಹೇಳಬೇಕಾಗಿದೆ. ಅದೇನು ಅಂತ ನೀವು ಕೇಳಬೇಡಿ. ಅದು ಅವಳಿಗೆಮಾತ್ರ ಹೇಳುವದಾದ್ದರಿಂದ .....ಆ ಮಾತೂ ಕೂಡ ಇನ್ನೂ ನನ್ನಲ್ಲೇ ಉಳಿದು ಹೋಗಿದೆ.

ಬೋರಾಗ್ತಿದ್ಯಾ ನೇರ ವಿಷ್ಯಕ್ಕೆ ಬರ್ಲಾ....? ಊಹುಂ .....! ವಿಷ್ಯ ಏನಂತ ಹೇಳಿದ್ರೆ ನೀವು ನನ್ನ ಏನಂದುಕೊಳ್ತೀರೋ..? ಅಂತೂ ಇಂತೂ ಹೇಳಲೇ ಬೇಕಾದ್ದು ಇನ್ನೂ ಉಳಿದು ಹೋಗಿದೆ .ಮತ್ತೊಂದಿನ ಹೇಳೋಣ ಅಲ್ವಾ...............?