Πίνακας πληροφοριών ....

Ελλήνων νίκες ...

2012-06-22T02:55:00.005-07:00

Πάντα πρίν απο κάποιο μεγάλο αγώνα αυτό που αξίζει περισσότερο είναι η προσμονή , η ανησυχία για το αποτέλεσμα , η ταύτηση των πραγμάτων και των καταστάσεων. Οι συνθήκες δίνουν σε όλους μας την ευκαιρία να γίνουμε και λίγο προπονητές , λίγο ιστορικοί και αρκετές φορές ρομαντικοί .

Πάντα όμως κάθε αθλητικό γεγονός που σχετίζεται με την πατρίδα μας , θυμήζει σε όλους μας τα βασικά χαρακτηριστικά του λαού μας .

Του λαού που πέρασε τα τελευταία 30 χρόνια μέσα στην "χληδή" και την εικονική υπερακατανάλωση .

Ενός λαού που πάντα τα κατάφερνε ....

Ολα τα σχόλια για σήμερα αναφέρουν την μάχη του Δαυίδ με το Γολιάθ .

Δύο ήρωες που μας έχουν κάνει παρέα πολλές φορές.

Πρώτη φορά τους άκουσα στην παιδική μου ηλικία απο την φωνή του Φίλιππου Συρίγου

...

Και τότε με την παρέα του Μπαρτέζ...

Αλλά και τότε που στραβοπάτησε ο Γολιάθ

Μήπως όμως τελικά μας αξίζει να σκεφτόμαστε και διαφορετικά ;

Γιατί απλά φίλοι μου γεγονότα επαναλαμβανόμενα παύουν να είναι τυχαία , αλλά να είναι αποτελέσματα προσπάθειας , κόπου , κούρασης , πίστης .

Να νιώσουμε ξανά περήφανοι σήμερα και η απάντηση να είναι αθλητική .

Να απαλλαγούμε απο το "Σαββατόβραδό στην Καισαριανή" και να τους κάνουμε να τραγουδάνε τους αντιπάλους μας για την Παρασκευή βράδυ στην Πολωνία

Κώστας Πατινιωτάκης 22.06.2012

Στιγμές χαράς...

2012-06-20T06:07:00.001-07:00

Πέρασαν 8 χρόνια απο εκείνες τις μέρες ...
Ηταν πάλι παρασκευή και μέσα στην καθημερινότητα της δουλειάς έπρεπε να κατέβω στον Πειραιά για να δω μια καλή προσφορά που μας είχαν κάνει, για να αγοράσουμε σωσίβια για την Κατασκήνωση.
Το πρόγραμμα ήταν σχεδόν έτοιμο, οι συμμετοχές δεν είχαν έρθει όλες, και η Εστία θύμηζε πολιορκημένη πολιτεία με το υλικό διάσπαρτο.
Ξαφνικά χτυπάει το τηλέφωνο...
- Ρε συ, το απόγευμα παίζει η Εθνική τον πρώτο αγώνα στο Euro. Δεν έρχεσαι από το σπίτι να τον δούμε;
- Τι να δούμε ρε Γιώργο; Εδώ έχω τόση δουλειά για την Κατασκήνωση. Άσε που θα φάνε 5 γκολ.
Κλείνοντας το τηλέφωνο σκέφτηκα μήπως τελικά ασχολούμαι παραπάνω απ' όσο πρέπει με την Κατασκήνωση. Κάνω ένα τηλέφωνο στην Υπαρχηγό μου ακούγοντας την γνωστή ατάκα.
- Τι θες πάλι;
- Εχω ένα επείγον ραντεβού, της λέω και το απόγευμα δεν μπορώ να περάσω...
Το απόγευμα όπως οι περισσότεροι θυμάστε ήταν μαγικό... Οι μέρες περνούσαν, φτάνει ή Τετάρτη και ξαναχτυπάει το τηλέφωνο...
- Το απόγευμα έχει κανονιστεί να δούμε όλοι το ματς με την Ισπανία στην "Αίθουσα Λευκαδίτη". Έλα...
Μια χαρά, σκέφτομαι. Φτάνει και η Κυριακή και μετά το αποτέλεσμα του τρίτου αγώνα αρχίζουν να με ζώνουν τα φίδια. Προκριθήκαμε και την Τετάρτη στον προημιτελικό εμείς θα είμαστε κατασκήνωση με την Ομάδα ... Τι θα κάνω τώρα; Ευτυχώς δεν είχα μόνο εγώ την ίδια σκέψη και οι αναστολές μου έφυγαν την ίδια μέρα.
- Αρχηγέ, πρώτη φορά παίζουμε προημιτελικό και θα το χάσουμε;
Σιγά μην το χάναμε... Έλα όμως που τον ημιτελικό δεν γινόταν να μην τον χάσουμε. Θα ήμασταν στην εξερεύνηση. Μια μαγική στιγμή... Η κάθε Ενωμοτία είχε την σχεδία της, ταξίδεψε και είχε κατασκηνώσει μόνη της. Είχα ξεχάσει τον ημιτελικό, τα είχα ξεχάσει όλα. Μέχρι που ο ουρανός πήρε φωτιά από τα βεγγαλικά σε όλη την Σαλαμίνα ... Όλοι καταλάβαμε ότι κάτι καλό έγινε .

ΤΕΛΙΚΟΣ λοιπόν και όλη η Ελλάδα να ψάχνει τρόπο να πάει στην Πορτογαλία!

Την Κυριακή έπρεπε να κάνω τις υποχωρήσεις μου ξανά στο πρόγραμμα που ενδόμυχα ήξερα ότι δεν μπορώ να κάνω αλλιώς. Με τις ανάλογες πατέντες, έπρεπε να το δούμε αυτό, να ζήσουμε τη στιγμή, γνωρίζοντας ότι μπορεί να μην έχουμε ξανά την ευκαιρία. Όλη η Ομάδα μαζεμένη με την προσμονή για κάτι μεγάλο. Εγώ όμως σε δίλημμα. Δεν ήθελα να εκτεθώ... Φοβόμουν πολύ μήπως μου φύγει κανένα "γαλλικό". Έκατσα λοιπόν στην τραπεζαρία . Όταν μπήκε το γκολ δεν άντεξα και πήγα κοντά. Τα κορίτσια της Ομάδας ήξεραν όλους τους παίχτες με τα μικρά τους ονόματα, τα αγόρια ήταν όρθια, ένα συναίσθημα πολύ περίεργο, ένιωθα ότι χάνω τον έλεγχο. Δεν πειράζει όμως, το συναίσθημα είναι πάντα πιο ισχυρό.
Είναι μικρές χαρές που σήμερα φαντάζουν ακόμα πιο δύσκολες. Είναι πολλαπλή ή ερμηνεία και το συμβολικό πλαίσιο της ομαδικής προσπάθειας που φέρνει το μαγικό αποτέλεσμα. Είναι το παράδειγμα που έχουμε ανάγκη όσο ποτέ να επαναλάβουμε και να μιμηθούμε σε κάθε μας ενέργεια .
Είναι η έκπτωση στο πρόγραμμά μας στην Κατασκήνωση, που μας θυμίζει ότι, πολλές φορές τα πράγματα είναι απλά...
Πέρασαν 8 χρόνια και μπορώ να ζητήσω συγνώμη για το φάκελο Κατασκήνωσης που έδωσα και εκείνο το βράδυ ακύρωσα το βραδινό παιχνίδι, χωρίς να ρωτήσω κανένα ... Μου είχαν κάνει δώρο μια μοναδική στιγμή που δεν μπορούσα να αντισταθώ.

Καλή επιτυχία σήμερα, στο ξεκίνημα της νέας προσπάθειας που θα μας βοηθήσει για λίγο να ξανανεβούμε λίγο ψηλότερα ..

Κώστας Πατινιωτάκης

Εδω είναι το Ταξίδι ...

2012-02-07T14:42:00.001-08:00

Αγαπητοί φίλοι ,

Εδώ είναι το ταξίδι…
Το σύνθημα για την Σχολή μας και παράλληλα η ευχή για τον καθένα ξεχωριστά.
Συχνά στους Προσκόπους προσπαθούμε να δώσουμε έναν ιδιαίτερο συμβολισμό για τις δράσεις μας που σαν στόχο έχει να κάνει πιο ελκυστικό το περιβάλλον μας.
Έχει ποτέ άραγε κανείς από εμάς αναρωτηθεί γιατί το πετυχαίνουμε τόσο εύκολα; Η απάντηση είναι απλή αλλά και πολύπλοκη… ΚΑΙ Η ΣΧΟΛΗ ΜΑΣ ΘΑ ΤΗΝ ΔΩΣΕΙ.
Το σίγουρο όμως είναι ότι κάθε στιγμή στην Προσκοπική μας ζωή είναι μοναδική και με τα σωστά συστατικά γίνεται ανεπανάληπτη.

Η λέξη ταξίδι με συντροφεύει τα τελευταία 15 χρόνια που έχω την χαρά να είμαι Βαθμοφόρος στην Προσκοπική κίνηση. Σε συντροφεύει από την πρώτη μου κατασκήνωση, από την κάθε εκδρομή αλλά και από το τέλος. Το τέλος που πάντα γίνεται νέα αρχή και νέο ταξίδι για κάτι διαφορετικό.
Η εκπαιδευτική Ομάδα της Σχολής μας έχει ταξιδέψει πολύ τα τελευταία χρόνια στον Κλάδο Προσκόπων και έχει να θυμάται πολλά από τα ταξίδια που έχει κάνει παρέα στο τρένο της εκπαίδευσης. Σίγουρα όμως δεν είναι εδώ για να νοσταλγήσει αναπολώντας αναμνήσεις και να μεταφέρει εμπειρίες από ταξίδια που έγιναν, γιατί απλά του καθένα από εμάς το ταξίδι είναι μοναδικό, δικό του και σφραγισμένο καλά στην μνήμη του. Είναι εδώ για να βοηθήσει, να παροτρύνει και να εμπνεύσει τον καθένα από εσάς ξεχωριστά να κάνετε τα δικά σας ταξίδια.

Να ταξιδέψετε με την Ομάδα σας εκεί που δεν μπορεί κανείς να πάει, εκεί που δεν μπορεί κανείς να φανταστεί, εκεί που οι Πρόσκοποι ξέρουν πολύ καλά πως είναι όταν φτάνεις. Αυτή η διαδρομή δεν είναι άλλη από την αποστολή μας για ένα καλύτερο κόσμο που με τα κατάλληλα παιδαγωγικά εφόδια, τις σωστές γνώσεις, τη δημιουργική φαντασία γίνεται μια διαδρομή πραγματικά αξέχαστη.

Όλα είναι εδώ... όλα είναι απλά... εδώ είναι και το ταξίδι λοιπόν. Σας καλώ να ταξιδέψουμε μαζί πάνω από σύννεφα, πάνω από θάλασσες κι από στεριές…

Καλή αρχή σε όλους , καλό ταξίδι σε όλους ..

Πατινιωτάκης Κωνσταντίνος
Αρχηγός 86ης Σ.Β.Ε.Β.Π

Κατασκήνωτικές ... Σκέψεις

2011-06-03T06:29:00.000-07:00

Στον καθένα και καθεμία Αρχηγό ξεχωριστά αξίζει ένα μεγάλο μπράβο γιατί για ένα ακόμα καλοκαίρι όπως τα τελευταία 101 χρόνια Λυκόπουλα , Πρόσκοποι , Ανιχνευτές και μέλη του Προσκοπικού δικτύου θα ζήσουν την μαγική εμπειρία της Κατασκήνωσης , της Μεγάλης Δράσης , του Ταξιδιού.

Προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο για τα «παιδιά» , προσπαθούμε να τους παρέχουμε βιώματα και εμπειρίες ζωής .

Δίνουμε τον καλύτερο εαυτό μας για κάτι που ακούγεται απλό αλλά αποδεδειγμένα στις μέρες μας φαντάζει ακατόρθωτο … να κάνουμε τον κόσμο μας καλύτερο.

Πόσες είναι οι Κατασκηνώσεις που δημιούργησαν φιλίες παντοτινές , στιγμές δυνατές , βιώματα που μας βοηθάνε να καταλάβουμε από την παιδική μας ηλικία ότι ..μπορούμε να κάνουμε κάτι που φανταζόμαστε .

Να φτιάξουμε την μικρή πολύ καλά οργανωμένη πολιτεία , να ανακαλύψουμε απόκρυφα χωριά του τόπου μας , να ζήσουμε την περιπέτεια της ηλικίας μας .

Όλοι οι κόποι και η ευχάριστη κόπωση .. για το που θα βρω χώρο Κατασκήνωσης , τα τρόφιμα , πως θα διαμορφωθεί ο χώρος , το πρόγραμμα να είναι ελκυστικό , να κλείσω γρήγορα εισιτήρια , να έρθουν όλα τα παιδιά , να με εμπιστευτούν οι γονείς .

Με το έντυπο που διαβάζετε προσπαθούμε να μεταφέρουμε εμπειρίες και απαντήσεις στην τελευταία ανησυχία «Να με εμπιστευτούν οι γονείς…»

Για το έντυπο εργάστηκαν χιλιάδες Αρχηγοί που «όνειρο ακριβό τους είχαν κάνει .. να αλλάξουν τον καιρό».

Για το έντυπο μας βοήθησε η 29η Κατασκηνωτική Τεχνική Κλάδου Λυκοπούλων όπου δόθηκε η δυνατότητα σε όσους συμμετείχαν να ανταλλάξουν απόψεις για την Παιδαγωγική διάστασή της Κατασκήνωσης .

Για το έντυπο μας βοήθησε η πολύτιμη εμπειρία του Γιάννη Μιχάλη που μας έδωσε την αφορμή να μοιραστούμε το αυτονόητο .

ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗ…

• ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΕΙ ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ-ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ-ΚΛΙΣΕΙΣ-ΤΑΛΕΝΤΑ( ΘΕΑΤΡΟ – ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΚΛΠ)

• ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥ .. Η ΤΑ ΞΕΠΕΡΝΑΕΙ» (ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΕΙ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΤΟΥ ΔΥΝΑΜΕΙΣ Κ ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ)

• ΑΠΟΚΤΑ ΥΠΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑ Κ ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ .. ΑΡΧΙΖΕΙ ΝΑ ΠΑΤΑ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥ ΠΟΔΙΑ

• ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΕΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ Κ ΜΥΘΟΥΣ !! ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΟ ΛΟΓΟ ΚΑΙ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ.. ΤΗ «ΣΥΝΔΕΣΗ» ΚΑΙ ΤΗΝ «ΑΠΛΟΥΣΤΕΥΣΗ» ΤΗ «ΜΑΓΕΙΑ» ΚΑΙ ΤΟ «ΑΠΡΟΣΜΕΝΟ» . ΓΙΝΕΤΑΙ «ΚΟΜΜΑΤΙ» ΚΑΙ ΜΕΡΟΣ ΤΩΝ ΜΥΘΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ «ΚΟΣΜΟΥ ΤΗΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ»

• ΑΠΟΒΑΛΛΕΙ ΣΤΑΔΙΑΚΑ «ΚΑΚΕΣ ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ» !! (ΠΧ ΑΠΛΥΣΤΙΑ – ΤΣΑΠΑΤΣΟΥΛΙΑ – ΚΑΚΟΓΟΥΣΤΙΑ – ΒΑΡΙΕΣΤΗΜΑΡΑ – ΒΡΙΣΙΕΣ ΚΛΠ) (ΥΓΙΕΙΝΗ – ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΑ – ΤΑΞΗ – ΕΥΠΡΕΠΕΙΑ – ΚΑΛΟΙ ΤΡΟΠΟΙ – ΕΥΓΕΝΕΙΑ – ΝΟΙΚΟΚΥΡΟΣΥΝΗ ΚΛΠ )

• ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΕΙ ΚΑΙ ΑΠΟΔΕΧΕΤΑΙ ΚΑΛΕΣ Κ ΥΓΙΕΙΝΕΣ ΣΥΝΗΘΕΙΣ ΣΤΟ ΦΑΓΗΤΟ ΓΕΝΙΚΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ (ΙΣΣΟΡΟΠΗΜΕΝΕΣ ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΕΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΕΣ)

• «ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΕΙ» ΤΗ ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΗΣ . ΜΑΘΑΙΝΕΙ ΝΑ ΖΕΙ ΣΤΗ ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΦΥΣΗ ΜΑΘΑΙΝΕΙ ΝΑ ΕΠΙΒΙΩΝΕΙ ΜΕ ΛΙΓΑ ΥΛΙΚΑ ΜΕΣΑ …(ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ – ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ) . ΠΡΟΣΑΡΜΟΖΕΤΑΙ ΝΑ ΖΕΙ ΑΡΜΟΝΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΦΥΣΗ ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ ΜΕ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΓΝΩΣΕΙΣ ΖΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΦΥΣΗ .

• «ΖΕΙ» ΒΙΩΝΕΙ ΚΑΙ ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΕΙ , ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΑ ΚΑΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ .

• ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΗΝ ΩΡΑ ΤΗΣ «ΑΝΑΠΑΥΣΗΣ» ΔΙΚΕΣ ΤΟΥ ΣΤΙΓΜΕΣ (ΜΟΝΑΞΙΑ-ΓΑΛΗΝΗ-ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ)

• «ΓΕΥΕΤΑΙ» ΔΥΝΑΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ (ΓΕΛΙΟ-ΔΑΚΡΥ-ΧΑΡΑ-ΛΥΠΗ) ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΣΤΙΓΜΕΣ ΜΟΝΑΔΙΚΕΣ (ΒΡΑΔΥΝΑ-ΝΥΧΤΕΡΙΝΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ-ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΣΥΝΑΡΠΑΣΤΙΚΑ-ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΗΣΕΙΣ-ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΣΤΗΝ ΑΚΡΟΓΙΑΛΙΑ-ΘΕΑΤΡΙΚΑ-ΤΕΛΟΣ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗΣ-ΕΠΙΒΡΑΒΕΥΣΕΙΣ – ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ)

• ΒΙΩΝΕΙ ΚΑΘΕ ΣΤΙΓΜΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗ ΑΡΧΕΣ Κ ΑΞΙΕΣ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ …(ΦΙΛΙΑ-ΕΡΓΑΤΙΚΟΤΗΤΑ-ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ-ΘΕΟΣΕΒΕΙΑ-ΑΝΑΛΥΨΗ ΕΥΘΥΝΗΣ-ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΑ) (ΝΟΜΟΣ Κ ΥΠΟΣΧΕΣΗ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ)

• ΖΕΙ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΑ «ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ» ΠΑΤΑ.. ΣΤΟ ΓΡΑΣΙΔΙ , ΣΤΟ ΧΩΜΑ ,ΣΤΑ ΒΡΑΧΙΑ Η ΣΤΑ ΒΟΤΣΑΛΑ .. ΜΠΑΙΝΕΙ ΣΤΟ ΝΕΡΟ ΤΟΥ ΠΟΤΑΜΟΥ Η ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ .. «ΑΝΤΛΕΙ» ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΗ .. ΞΕΧΝΑ ΔΙΑΚΟΠΤΕΣ – ΚΑΛΩΔΙΑ ΚΑΙ ΚΟΥΜΠΙΑ , ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΑ – ΣΥΣΚΕΥΕΣ – ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ»

• «ΖΕΙ» ΠΡΩΤΟΓΝΩΡΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ , ΑΝΟΙΓΟΝΤΑΙ «ΝΕΑ ΠΑΡΑΘΥΡΑ» ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ .. ΝΕΕΣ ΣΥΓΚΙΝΗΣΕΙΣ – ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΝΕΩΝ ΠΡΟΣΔΟΚΙΩΝ – ΕΠΙΘΥΜΙΩΝ – ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΩΝ . ΕΡΕΘΙΣΜΑΤΑ ΓΙΑ ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ .

• ΑΝΑΠΤΥΣΕΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΣΥΝΤΡΟΦΙΚΟΤΗΤΑ , «ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ» ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ ΚΑΙ ΡΟΛΟΥΣ. ΚΑΤΑΡΡΕΟΥΝ ΣΤΕΡΕΟΤΥΠΑ _ ΠΧ ΡΟΛΟΣ ΑΝΤΡΑ – ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΚΑΙ ΑΡΧΙΖΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΤΑΝΟΗΤΗ Η ΙΣΟΤΙΜΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ (ΑΠΟΔΟΧΗ)

• «ΖΕΙ» ΧΑΙΡΕΤΑΙ ΚΑΙ ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΤΟΥ ..(ΓΙΝΕΤΑΙ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΠΑΙΔΙ) ΚΑΝΕΙ ΖΑΒΟΛΙΕΣ «ΖΕΙ» ΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΤΟΥ ΜΕ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΣΥΧΝΕΣ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ … ΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ

• ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΝΟΜΙΟ ΝΑ «ΟΝΕΙΡΕΥΤΕΙ» ΚΑΙ ΝΑ «ΑΙΣΘΑΝΘΕΙ» (ΗΛΙΟΒΑΣΙΛΕΜΑ-ΘΑΛΑΣΣΑ-ΠΡΩΙΝΟ-ΒΟΥΝΟ-ΔΑΣΟΣ-ΦΥΣΗ- ΠΟΥΛΙΑ-ΕΝΑΣΤΡΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ)

• ΒΕΛΤΙΩΝΕΙ ΤΗΝ ΥΠΟΜΟΝΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΜΟΝΗ , ΤΗ ΝΟΙΚΟΚΥΡΟΣΥΝΗ , ΤΗ ΣΥΝΕΠΕΙΑ , ΤΗΝ ΕΤΟΙΜΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑ ( ΚΑΛΕΣ ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ)

• «ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ» ΔΥΝΑΤΕΣ ΚΑΙ ΜΟΝΙΜΕΣ ΦΙΛΙΕΣ .. ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ (ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΙΠΛΑΝΟ ΜΟΥ ΣΑΝ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ)

• ΜΑΘΑΙΝΕΙ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ «ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ» ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΕΑΣ ΚΑΙ ΑΡΧΙΖΕΙ ΝΑ ΠΕΡΙΟΡΙΖΕΙ ΤΟ «ΕΓΩ» (ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ – ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΣΚΕΨΗ )

• «ΞΕΚΟΥΜΠΩΝΕΤΑΙ» «ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΕΙ» ΚΡΥΜΜΕΝΑ ΤΑΛΕΝΤΑ ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΕΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ Η ΠΙΟ ΑΠΛΑ ΙΚΑΝΟΠΟΙΕΙ ΑΝΑΓΚΕΣ-ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ- ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ ΚΑΙ ΚΛΙΣΕΙΣ.

• ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΟΜΟΡΦΗ-ΘΕΤΙΚΗ-ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ-ΚΑΙ «ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ ΖΩΗ»

• ΑΠΟΒΑΛΕΙ ΦΟΒΙΕΣ ΚΑΙ «ΚΟΛΛΗΜΑΤΑ» (ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΑΙΣΘΗΜΑΤΟΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ , ΣΤΟΝ ΕΥΑΤΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ) (ΝΥΧΤΑ-ΣΥΓΚΑΤΟΙΚΗΣΗ-ΜΟΙΡΑΣΜΑ-ΜΟΝΑΞΙΑ-ΕΛΛΕΙΨΗ ΓΟΝΕΩΝ)

• ΓΕΜΙΖΕΙ ΑΠΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΕΙ – ΧΟΡΤΑΙΝΕΙ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΥ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ (ΣΕ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΣΤΗΝ ΥΠΑΙΘΡΟ ΧΩΡΙΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥΣ ΚΑΙ ΑΝΑΣΤΟΛΕΣ !!)

• ΙΚΑΝΟΠΟΙΕΙ ΣΤΟ ΜΕΓΙΣΤΟ ΒΑΘΜΟ ΤΗΝ ΕΝΤΟΝΗ ΤΑΣΗ ΓΙΑ «ΠΕΡΙΕΡΓΕΙΑ» ΚΑΙ «ΜΑΘΗΣΗ» ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ (ΓΝΩΣΕΙΣ-ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ-ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΕΣ-ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ-ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ-ΕΚΠΛΗΞΗ-ΑΠΡΟΣΜΕΝΟ)

• «ΖΕΙ» ΣΕ ΚΛΙΜΑ ΧΑΡΑΣ-ΕΥΘΥΜΙΑΣ-ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΟΥ-ΠΛΑΚΑΣ ΚΑΙ ΖΑΒΟΛΙΑΣ

• ΜΕΤΑΒΑΛΕΤΑΙ ΣΕ «ΗΡΩΑ» ΣΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ , ΤΗΝ ΕΞΕΡΕΥΝΗΣΗ , ΤΑ ΒΡΑΔΥΝΑ…(ΒΙΩΝΕΙ ΡΟΛΟΥΣ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΟΝΕΙΡΕΥΤΕΙ)

• ΚΑΝΕΙ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΒΗΜΑΤΑ «ΑΥΤΟΚΡΙΤΙΚΗΣ» (ΣΥΓΚΡΙΣΕΙΣ-ΡΟΛΟΙ-ΔΙΚΑΙΟ-ΑΔΙΚΟ-ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ-ΚΡΙΤΙΚΗ)

• ΑΞΙΟΠΟΙΕΙ ΚΑΙ ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ (ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ) ..ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ (ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ , ΑΘΛΟΠΑΙΔΙΕΣ ) ..ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥ (ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ , ΦΑΝΤΑΣΙΑ ) ..ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ (ΒΡΑΔΥΝΑ , ΠΡΟΣΕΥΧΗ , ΙΣΤΟΡΙΕΣ , ΕΞΕΡΕΥΝΗΣΕΙΣ, ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ,ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ )

• «ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ» ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟ ΣΥΝΟΔΕΥΟΥΝ ΣΕ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ …

Αντί επιλόγου …
Διαβάζοντας ένα λεξικό στην αναζήτηση της λέξης Κατασκήνωση θα βρούμε τον ορισμό «διακοπές στο ύπαιθρο με σκηνές» .

Παρατηρώντας ένα παιδί στο τέλος της Προσκοπικής Κατασκήνωσης θα χρειαστούμε αρκετές λέξεις να περιγράψουμε την έκφραση και τα συναισθήματα που έχει…

Εμείς του έχουμε απλά προσφέρει γνώσεις , ικανότητες και συμπεριφορές .

Απλά ….;;;;

Καλές Κατασκηνώσεις σε όλους

Αντίο καλέ μας άνθρωπε ....

2011-05-03T10:53:00.000-07:00

Δεν είναι ιδιαίτερα εύκολο να αποκαλείς κάποιον καλέ μου άνθρωπε με όλη την σημασία της λέξης ...

Θα δανειστώ μια ατάκα απο μια ταινία του "ένας καλός πράκτορας δεν έρχεται ποτέ απο εκεί που τον περιμένεις" έτσι όπως μου είπε και ο φίλος μου ο Λάμπρος το πρωί "ένας καλός άνθρωπος φεύγει πάντα όταν δεν το περιμένεις"
Ήσυχα , με αξιοπρέπεια χωρίς πολλά ..

Όπως ήρθε και μας άφησε αυτό που ξεχνάμε κάποιες φορές .. την αγάπη χωρίς αντάλλαγμα ..

Θα τολμήσω να πω οτι κουβαλάει τον σύνχρονο Έλληνα ..Μέσα απο τους ρόλους του τα μηνύματα πάντα ήταν πιο βαθιά απο το πρώτο άκουσμα .
Ο άνθρωπος που έτρεχε πολύ για τον καθένα ...
http://www.youtube.com/watch?v=AX5gFxajjNA

Μερικά όμορφα που διάβασα στην ηλεκτρονική σελίδα της εφημερίδας ΕΘΝΟΣ
Ο Θανάσης Βέγγος γεννήθηκε στον Πειραιά, στο Νέο Φάληρο, στις 29 Μαϊου του 1927 από τον Βασίλη και την Ευδοκία Βέγγου, των οποίων ήταν και το μοναδικό παιδί. Ο πατέρας του ήταν δημόσιος υπάλληλος, εργαζόταν στην Εταιρεία Ηλεκτρισμού και ήταν ήρωας της αντίστασης. Μετά τον πόλεμο εκδιώχθηκε από τη δουλειά του, εξαιτίας των πολιτικών του φρονημάτων.

Η απόλυση του πατέρα προκάλεσε σοβαρό οικονομικό πρόβλημα στην οικογένεια του Θανάση. Για πολλά χρόνια, ο μικρός Θανάσης ασχολείται με επεξεργασίες δερμάτων, και παράλληλα κάνει διάφορα μικροθελήματα στη γειτονιά του.

Ο πρώτος του μεγάλος ρόλος είναι στην ταινία «Οι δοσατζήδες» του 1960, με το Νίκο Σταυρίδη.

Το 1959 πήρε άδεια ασκήσεως επαγγέλματος ηθοποιού ως εξαιρετικό ταλέντο με εξετάσεις σε ειδική επιτροπή, χωρίς να έχει αποφοιτήσει από δραματική σχολή. Η πρώτη του θεατρική παράσταση ήταν στην επιθεώρηση «Ομόνοια πλάτς πλούτς» δίπλα στους Νίκο Ρίζο και Γιάννη Γκιωνάκη, επίσης το 1959.

Τα επόμενα χρόνια, συνεργαζόμενος κυρίως με τον σκηνοθέτη Πάνο Γλυκοφρύδη, αναπτύσσει τον τύπο του νευρικού, αεικίνητου ανθρώπου, που τον καθιέρωσε, και αρχίζει να γίνεται δημοφιλής. Με ταινίες όπως «Ψηλά τα χέρια, Χίτλερ», «Μην είδατε τον Παναή», «Ζήτω η τρέλα», «Πολυτεχνίτης και ερημοσπίτης» έγινε ιδιαίτερα αγαπητός στο ελληνικό κοινό.

Η στενή σχέση του με τον σκηνοθέτη Ντίνο Κατσουρίδη τον οδηγεί στον θρίαμβο στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, το 1971 με την ταινία «Τι έκανες στον πόλεμο, Θανάση;». Κοινό και κριτική τον αποθεώνουν και αποσπά το βραβείο Α΄ανδρικού ρόλου.

Έναν χρόνο μετά, ο ρόλος του στην ταινία «Θανάση, πάρε το όπλο σου!» του χαρίζει ένα ακόμη βραβείο Α΄ανδρικού ρόλου.

Μετά από απουσία αρκετών ετών, ο Παντελής Βούλγαρης φέρνει ξανά τον ηθοποιό στη μεγάλη οθόνη με το «Ησυχες μέρες του Αυγούστου» και το «Όλα είναι δρόμος» σε σενάριο Γιώργου Σκαμπαρδώνη.

Θέατρο: Το 1997 ερμηνεύει τον Δικαιόπολι στους «Αχαρνής» και το 2001 στην «Ειρήνη» του Αριστοφάνη, με εξαιρετικές κριτικές που κάνουν λόγο για τον αριστοφανικό Βέγγο.

Τηλεόραση: Τη δεκαετία του '80 ο Θανάσης Βέγγος αποσύρεται από το σινεμά, κάνει λίγες βιντεοταινίες και εμφανίζεται στην τηλεοπτική σειρά «Τα Βεγγαλικά». Το 1990, πρωταγωνιστεί στη σειρά «Αστυνόμος Θανάσης Παπαθανάσης» στον ΑΝΤ-1. Το 2002 πρωταγωνιστεί στην τηλεοπτική σειρά «Περί Ανέμων και Υδάτων».

Επίσης, το 2002, ο δήμος Κορυδαλλού τίμησε τον ηθοποιό δίνοντας το όνομά του στο, 1900 θέσεων δημοτικό αμφιθέατρο. Τον Οκτώβριο του 2008 ο δήμος Πειραιά μετονόμασε την πλατεία Ευαγγελισμού στο Νέο Φάληρο, γενέτειρα του Θανάση, σε πλατεία Θανάση Βέγγου.

Μέλος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών και του Σωματείου Παραγωγών. Παντρεύτηκε την Ασημίνα με την οποία απέκτησε δύο γιούς.

http://www.youtube.com/watch?v=AX5gFxajjNA

Στιγμές ...

2011-03-29T04:44:00.000-07:00

Σας περιμένουμε όλους ...
Σας περιμένουμε γιατί είναι μια πολύ καλή πρόταση για να κάνετε δώρο ένα βιβλίο τις ημέρες του Πάσχα ...
Σας περιμένουμε γιατί για έναν Αρχηγό Ομάδας έχει πολύ καλά 5'λεπτα ...
Σας περιμένουμε γιατί σημαντικό μέρος των εσόδων θα διατεθεί για το Προσκοπικό Καταφύγιο του 15ου Συστήματος ...
Σας περιμένουμε ... Την Κυριακή 10 Απριλίου στις 18'00μμ στην αίθουσα εκδηλώσεων " Αθ.Λευκαδίτης" -Πτολεμαίων 1 Παγκράτι- .

Αξίζει...

2011-03-21T04:23:00.000-07:00

Το καταφύγιό μας στο Κατσιμίδι, ή αλλιώς το Σπιτάκι όπως έχουμε συνηθίσει να το αποκαλούμε όσοι ζήσαμε εκεί κάποιες από τις ομορφότερες στιγμές της παιδικής μας ηλικίας, εκπέμπει SOS. Η κατάστασή του κρίνεται πλέον κρίσιμη και είναι χρέος μας να το βοηθήσουμε ώστε να εξακολουθεί να φιλοξενεί παιδικά χαμόγελα και προσκοπικές εκδρομές και να αποτελεί ορμητήριο όσων θέλουν να έρθουν σε επαφή με τη φύση στην όμορφη Πάρνηθα.

Βοηθήστε μας να το κρατήσουμε για πάντα «ζωντανό»

ΚΑΛΕΣΤΕ ΣΤΟ 901 11 154 154 από σταθερό ΟΤΕ (χρέωση ανά κλήση 2,99 €)

Γράμμα απο έναν φίλο που σέβομαι πολυ ...

2011-03-02T14:05:00.000-08:00

Μου ζήτησαν να σου γράψω ένα γράμμα με την ευκαιρία των γενεθλίων σου. Αν γιορτάζαμε σήμερα μαζί, θα χρειαζόντουσαν 154 κεράκια για την τούρτα σου και τουλάχιστον 27 εκατομμύρια πιατάκια για το σερβίρισμα. Δύσκολα πράγματα! Ας αρκεστούμε λοιπόν στο γράμμα.

Το γράμμα μου θα ήταν εξαιρετικά απλό αν έγραφα αυτό που πολλές φορές αναρωτιέμαι, ιδιαίτερα όταν οι καιροί φυσάνε ανάποδα.

Γιατί αγαπητέ μας BP δεν καθόσουν ήσυχα; Γιατί πήγες κι έφτιαξες τους Προσκόπους και έτσι πολλές γενιές έχασαν την ησυχία τους;

Τί σου κάναμε και σε εποχές που ο κανόνας είναι η εξαίρεση, το σωστό είναι κατ' εξοχήν λάθος και το καλό κυνηγιέται σαν κακό, μας άφησες κληρονομιά να κάνουμε πάντα όλα αυτά, που οι άλλοι επιδέξια και με μεγάλο όφελος αποφεύγουν;

Μιας και αυτό δεν αλλάζει και κάθε στιγμή θα προσπαθούμε να κάνουμε τις αρχές μας πράξη, σκέφτηκα να σε βάλω κι εγώ με τη σειρά μου σε μια σκληρή δοκιμασία.

Αν λοιπόν, αγαπητέ μας Αρχηγέ, έπρεπε να ξαναγράψεις το αγαπημένο μας βιβλίο Προσκοπισμός για παιδιά, και αναζητούσες καινούργια θέματα, πιο σύγχρονα, για τις απίθανες ιστορίες που έλεγες γύρω από τη φωτιά της κατασκήνωσης, ποιά θα διάλεγες; Ακόμη και αν έστηνες τον Προσκοπισμό ξανά από την αρχή, για να είναι πιο κοντά στις ανάγκες του σήμερα τι επιλογές ...

Θα χρησιμοποιούσες ξανά παιδιά σε κάποια επιχείρηση στο Αφγανιστάν; Θα ήταν το ίδιο μαγική η κατασκήνωση που χάρισες στα παιδιά με μαγείρεμα με γκαζάκια αντί για ξύλα; Θα διάλεγες GPS σαν κάτι το ίδιο μαγικό με μια πυξίδα; Θα αντικαθιστούσες τα νυκτερινά παιχνίδια στο ύπαιθρο, με κάποια ηλεκτρονικά παιχνίδια του play station ή του PC; Θα άφηνες τα παιδιά να αναζητούν την περιπετεια στις πατημασιές κάποιων υπόπτων σε κάποια παραλία ή θα άφηνες το CSI να κάνει τη δουλειά; Θα επέμενες οι γνώσεις να αποκτούνται μέσα από την πράξη και οι αξίες μέσα από το προσωπικό παράδειγμα του Αρχηγού ή θα εμπιστευόσουν την εξ αποστάσεως μετάδοση γνώσεων και εμπειριών από το internet; Πόσα από τα ζώα Ενωμοτιών που μας πρότεινες εξακολουθούν να υπάρχουν στη φύση; Θα επέμενες να επικοινωνούμε από κορφή σε κορφή με μπαντιερόλια ή θα μας μάθαινες τις διαφορές του iphone από τα androids; Αντί για ιππότες θα μιλούσες για νέους της πλατείας Ταχρίρ; Ο Κιμ και οι Ινδοί φίλοι του τί τύχη θα είχαν στον Άγιο Παντελεήμονα; Μιλώντας για την ενωμοτία που όλα τα μοιράζεται θα χρησιμοποιούσες την έκφραση "Μαζί τα φάγαμε"; Θα επέμενες να βοηθήσουμε τη γιαγιά να περάσει απέναντι ή να κάνουμε μαζί της κυνήγι θησαυρού στα πεταμένα λάχανα κάποιας λαϊκής; Θα επέμενες να φωνάζουμε ο ένας τον άλλο προσκοπικά ονόματα ή θα αρκούσε το μαλάκας για όλους;

Τρίφυλλα από κρίνα

φοράνε τα παιδιά εκείνα

που όνειρο ακριβό τους έχουν κάνει

να αλλάξουν τον καιρό...

λέει το τραγούδι, αλλά ειλικρινά ενώ εξακολουθούμε να φοράμε ακόμη το ίδιο τρίφυλλο δεν είμαστε τόσο σίγουροι κατά που πρέπει να αλλάξουμε τον καιρό.

Επί εκατό χρόνια, ο δρόμος ήταν με σιγουριά χαραγμένος και οδηγούσε στο καλό, διαβαίνοντας μια κοινωνία έτοιμη να σηκωθεί στο λεωφορείο, να χειροκροτήσει τον αντίπαλο στο γήπεδο, να καμαρώσει την προκοπή του δίπλα, να ιδρώσει για ένα βήμα μπροστά, να χαρεί μ' ένα βιβλίο ή μια ανθισμένη γαρδένια στην αυλή και τόσα άλλα απλά και όμορφα.

Αρχηγέ μας,

Για τα επόμενα 100 χρόνια, πρέπει να ανιχνεύσουμε ξανά, βήμα το βήμα, καινούργια μονοπάτια στην καρδιά της κοινωνίας, την καρδιά του σήμερα, να βρούμε επιτέλους τι είναι το αύριο για εμάς. Ποιό είναι το χρέος μας και ποιός ο τρόπος να γίνει ο κόσμος μας καλύτερος.

Σε κάποιο όνειρό μας Αρχηγέ, δείξε μας ότι ο ίδιος παλιός δρόμος, ο τόσο μαγικός, μένει πάντα σύγχρονος και νέος, αρκεί να τον κοιτάμε με ματιά καθαρή, που δεν τη θολώνει η σκόνη του δρόμου και το συμφέρον. Το βλέμμα μας μπορεί να βλέπει στο κάθε σήμερα τις χιλιάδες μικρές ομορφιές που χτίζουν την ελπίδα, τη σιγουριά, πως κάποιος άλλος Γενικός το 2110 θα σου γράψει και πάλι, πως ότι έσπειρες εξακολουθεί να δίνει καρπό, το ίδιο μεστό και το ίδιο όμορφο.

Καληνύχτα γι' απόψε αρχηγέ και ευχαριστούμε για ότι ωραίο, χάρις σε σένα, ζήσαμε, ζούμε και θα ζούμε.

Αρχηγέ μου...

2011-02-21T06:03:00.000-08:00

Αρχηγέ μου ,

Εδώ και πολλά χρόνια θέλω να σου γράψω ένα γράμμα ...

Ένα γράμμα για να σου πώ ευχαριστώ , ένα γράμμα για να σε ρωτήσω , ένα γράμμα που θα ήθελα να διαβάσεις ...

Είμαι σίγουρος οτι όταν το λάβεις θα νιώσεις όπως νιώθουν οι Αρχηγοί Προσκόπων σε όλο τον κόσμο .

Χαρά και ικανοποίηση που προσπαθούν κάθε μέρα , με τις μικρές και μεγάλες πράξεις τους να αλλάξουν τον κόσμο ...

Τα τελευταία χρόνια ό κόσμος μας Αρχηγέ μου έχει αλλάξει πολύ ..

Εδώ στην Αθήνα την μικρή αυτή γειτονιά της Παγκόσμιας πόλης όλα είναι διαφορετικά και προσπαθούμε να κρατήσουμε λίγα απο τα ρομαντικά , τα όμορφα , τα ιδανικά που μεγαλώσαμε .

Κάθε φορά που κάνω μια βόλτα στην γειτονιά μου βλέπω παιδιά απο πολλές χώρες να παίζουν και σκέφτομαι , όπως εσύ που είχες φανταστεί κάθε μικρή παρέα με τον ηγέτη της που εδώ στην Ελλάδα φωνάζουμε Ενωμοτία .

Σκέφτομαι πόσο καλά και αυθόρμητα είναι οργανωμένη είναι , για να κάνει την επόμενη ζαβολιά της , να ξεφύγει απο την καθημέρινότητα και να νιώσει λίγο απο τον ευχάριστο κίνδυνο .

Η παρέα όμως που μόλις πέσει λίγο το φώς της ημέρας τρέχει να κρυφτεί στα σύνχρονα καταφύγια που λέμε διαμερίσματα και να ζήσει με τα όνειρά της ...

Τα όνειρά της που για να γίνουν πραγματικότητα πρέπει να ξυπνήσει ...

Να ξυπνήσει και να δεί οτι όλα τα παιδιά κάθε πρωί να είναι στις θέσεις τους ...

Στις θέσεις τους ;;;

Περίεργη λέξη και πιθανόν όχι όπως την φαντάζεσαι ...

Παιδιά που το βραδινό τους καταφύγιο είναι σε μια γωνιά διαφορετική απο της Ενωμοτίας , παιδιά που έχουν αρμοδιότητα το άπλωμα του χεριού για μία βοήθεια , παιδιά στην σειρά όχι για να ακούσουν το σφύριγμα που αρχίζει το παιχνίδι , παιδιά που η ερασιτεχνική τους ασχολία έχει γίνει επάγγελμα απο πολύ μικρή ηλικία , παιδιά που δεν μπορούν να διαβάζουν το μήνυμα του Αρχηγού γιατί δεν ξέρουν να διαβάζουν .

Παιδιά όμως που προσπαθούν να βρούν την περιπέτεια σε μια σταγόνα νερό όπως μας έγραψες ...

Παιδιά που βλέπουν μια πεταλούδα και στα φτερά της διαβάζουν ένα χάρτη όπως ζωγράφισες ...

Παιδιά που στις οδηγίες που μας έδωσες για τους Αρχηγούς Ομάδας ζούνε με την πειθαρχία που πρέπει να έχουν στο σχολείο , με το μη και δεν πρέπει της μαμάς και του μπαμπά που πρέπει να είναι φιλόσοφοι απο μικρά ...αλλά δεν είναι τα κανονικά παιδιά όπως μας έλεγες..

Τα παιδιά είναι το μόνο που δεν έχει αλλάξει Αρχηγέ μου , γιατί παραμένουν κανονικά όπως ήθελες ...

Κανονικά ...

Να αναζητούν συνεχώς την δράση και την περιπέτεα ...
Που καθημερινά θέλουν να τα μαθαίνουν όλα , να ανακαλύπτουν καινούργια ενδιαφέροντα και να μπορούν να δείχνουν την αλήθεια σε εμάς τους μεγαλύτερους ...
Για αυτά τα παιδιά παραμένουμε εδώ να τους διαβάζουμε το τελευταίο σου γράμμα ...
Να μας θυμίζει οτι η ευτυχία δεν εξαρτάται απο τον πλούτο , την επιτυχία στην καριέρα , τον θαυμασμό στον εαυτό μας .
Πως όλα τα εφόδια που θα αποκτήσουμε σαν παιδιά θα μας χρειαστούν στην ενήλικη ζωή μας .

Πως όλα αυτά τα όμορφα και υπέροχα που ο θεός έφτιαξε για μας πρέπει να τα χαιρόμαστε με τον πιό απλό τρόπο .
Πώς η πραγματική ευτυχία είναι να κάνεις τους άλλους ευτυχισμένους ...

Και σήμερα νιώθω πραγματικά ευτυχισμένος γιατί μπορώ να περνάω απέναντι τον δρόμο και να σκέφτομαι οτι είναι ένα ποτάμι οπου με μια γέφυρα που μας έμαθες να φτιάχνουμε μπορούν να τον περάσουν και άλλοι .
Να θαυμάζω ένα μεγάλο κτίριο και με το μολύβι μου να βρίσκω πόσο ψηλό είναι ...

Να βλέπω το πρώτο φως της ημέρας και να μαντεύω τι καιρό θα κάνει ...

Να είμαι το δάσος και γράφοντας σε ένα κομμάτι χαρτί τι βλέπω δεξιά κ αριστερά , να μπορώ να φτιάξω έναν δικό μου χάρτη ...

Να βλέπω τα δέντρα και τα φυτά και να τα φωνάζω με το μικρό τους όνομα ...

Να κοιτώ το βράδυ ψηλά και να βλέπω την Ανδρομέδα , να σκέφτομαι το σπίτι μου και να βλέπω τον Κηφέα ...

Ίσως όλα αυτά να ακούγονται ρομαντικά , αλλά ευτυχώς αυτά σκέφτομαι για σένα ...

Που με έμαθες να αξιολογώ κάθε μου πράξη , να κάνω κάθε πρόβλημα παιχνίδι .

Να βλέπω την χώρα μου στην πίο δύσκολη στιγμή της σύνχρονης ιστορίας της να παλεύει καθημερινά και να σκέφτομαι πόσο διαφορετικά θα ήταν , αν όλα αυτά τα χρόνια θυμόμασταν λέξεις απο το Νόμο και την Υπόσχεση που μας έμαθες .

Αλήθεια , δικαιοσύνη , φιλία , οικονομία , καθαρό λόγο , αγάπη .......

Νομίζω ότι εμείς οι Προσκοποί σου Αρχηγέ μου , θα συνεχίσουμε κάθε μέρα να βοηθάμε κάθε άνθρωπο σε κάθε περίσταση .. όπως μας έμαθες .

Είναι το μόνο που μπορούμε να κάνουμε ...

Να φτιάξουμε μια άλλη χώρα και να κάνουμε μια παιδική ζαβολιά ..

Άλλωστε αυτό σου άρεσε πάντα .. αυτή ήταν η ιδέα για να μας φωνάζεις Προσκόπους ...

Να πάμε σε αυτή την χώρα μια μέρα πρίν απο τους άλλους ...

Και όλοι να νομίζουν οτι ζούμε χρόνια εκεί ...

Να τους υποδεχτούμε και να τους πούμε :
“Το ξέραμε πως θα σας βρούμε εδώ. Το μόνο που θα θέλαμε να σας πούμε, ότι η ψυχή με τα συναισθήματά της , η σκέψη με τα όνειρά της και οι δρόμοι που είναι η μοιραία ανθρώπινη φυγή στο άγνωστο φτιάχνουν τον ανθρωπο που εκείνος με τη σειρά του φτιάχνει τα ταξίδια, ...Και τα ταξίδια με τη σειρά τους απλά φτιάχνουν την ανάμνηση του ταξιδευτή...”

Εγώ σε ευχαριστώ Αρχηγέ μου για το ταξίδι που κάνω όλα αυτά τα χρόνια...

Στιγμές που συνεχίζονται...

2011-02-14T08:26:00.000-08:00

Τα ταξίδια πάντα μας περιμένουν για να μπορούν να υπάρχουν.

Ποτέ δεν γίνονται,, δεν έχουν διαδρομές, προορισμούς, συγκινήσεις, χωρίς τους αυτουργούς τους, που δεν είναι άλλοι παρά μόνον εμείς. Οι οποιοδήποτε ταξιδιώτες. Εμείς φτιάχνουμε τα ταξίδια μας ακολουθώντας νοητές πορείες, προκαθορισμένες ή τυχαίες διαδρομές και μοιραία πέρνουμε την ορατή – αόρατη μορφή κάθε ταξιδιού. Γινόμαστε εμείς το ίδιο το ταξίδι κι ο προορισμός παραδίδει την αναμονή του στη δικιά μας αναμονή.
(κείμενο απο τις σημειώσεις που μου έστειλε η φίλη μου η Φωτεινή)

Βλέποντας το βίντεο θυμήθηκα ένα ταξίδι που είχα κάνει πριν 10 χρόνια περίπου ...΄Ηταν τότε που κάναμε "Το ταξίδι στο απίθανο .. με βάρκα το παιχνίδι" .
Ενα ταξίδι που είχαμε κάνει σε μια Κατασκήνωση και είχαμε πιστέψει πολύ σε αυτό .
Γιατί τα ταξίδια που κάνει κάποιος με τον νου είναι πάντα η αφορμή για τα πραγματικά ..
Και με αφορμή το βίντεο , ιδανικός ο στίχος ...
"Απλά τα σπουδαία , τα άσχημα ωραία ...
φαντάζουν στο άσπρο πανί ...
πολλοί ξεγελιούνται , γιατί δεν θυμούνται πως έχει και εμπόδια η ζωή ..."
Σήμερα φίλοι μου είναι η μέρα των ερωτευμένων ..
Αλλά πάντα μου άρεσε να πηγαίνω "Κόντρα στον άνεμο"
Η δημοσίευση λοιπόν είναι αφιερωμένη στην αυριανή μέρα που είναι η Παγκόσμια ημέρα κατά του παιδικού καρκίνου ...
Η σκέψη μας και τα ταξίδια πρέπει να μοιράζονται και με τα παιδιά που δεν ταξίδεψαν σε όλα τα μέρη που ήθελαν ...

Στο νησί των ιπποτων ...

2011-02-12T09:29:00.001-08:00

Το ταξίδι του βιβλίου της Φωτεινής Κωνσταντοπούλου «Στιγμές που ταξίδεψαν στις Πρέσπες» (2η έκδοση) θέλησε να ξεκουραστεί…Σταθμός του η πόλη της Ρόδου!
Έλα κι εσύ να μοιραστείς μαζί του τις εμπειρίες ενός μακρινού ταξιδιού, γεμάτο συναισθήματα και πρωτόγνωρες εμπειρίες…
Το ραντεβού είναι το Σάββατο 19 Φεβρουαρίου 2011 στο Δημοτικό Κινηματοθέατρο της πόλης της Ρόδου, ώρα 19:30… Εκεί θα ανοίξει τις σελίδες του για να σου διαβάσει “Στιγμές” ανάμνησης, φαντασίας και ονείρου..

Το 30% των εσόδων της βιβλιοπαρουσίασης θα διατεθούν σε οικογένειες που αντιμετωπίζουν δυσκολίες

Στιγμές που ταξιδεψαν .. Στις πρεσπες

2011-02-10T14:15:00.000-08:00

Δύο μικρά αδέρφια -παιδιά της βιαστικής πρωτεύουσας- η Φίφη και ο Τζίμης μαζί με τους γονείς τους κάποια στιγμή ενός νεογέννητου φθινοπώρου παίρνουν τον δρόμο για μια εκδρομή στις Πρέσπες. Εκεί σέρνουν σαν αποσκευές όλες τις στιγμές τους στο τοπίο, στην ιστορία, στους θρύλους και στην καθημερινή ροή της ζωής των Πρεσπών. Συνάμα ανακαλύπτουν χιλιάδες συναισθήματα και εκεί στις Πρέσπες σκηνοθετούν την μελλοντική ταινία της ζωής τους ξεχνώντας - επίτηδες, λες- τις αποσκευές των στιγμών τους εκεί, για να έχουν μια γερή δικαιολογία ύστερα από πολλούς καιρούς να κάνουν πάλι το ίδιο ταξίδι...

Είναι ένα βιβλίο που διάβασα πρόσφατα...
Ένα βιβλίο που έγραψε μια συμμαθητρια μου και προσπαθεί
Να μας γυρίσει στο αγνό , το όμορφο , το αληθινό ...
Μιλήσαμε για το βιβλίο και το ξαναζουσε μέσα απο τις περιγραφές..
Μου έδωσε μια ΠΟΛΥ καλη ιδέα και αμέσως την μοιραστηκα με την Μάριον (Αρχηγος 15ου ΣΠΑ)
Θα μου πείτε γιατί σας τα γράφω όλα αυτά ...
Σύντομα θα ζωντανεψουμε μέσα απο το βιβλίο ένα όνειρο για το 15ο Σύστημα .
Να είστε εδω !!!

Γεια χαρα ...

2011-02-06T12:46:00.000-08:00

Σε ηλικία 58 ετών, απεβίωσε ο θρυλικός κθαρίστας, Gary Moore. Ο Adam Rarsons, ο μάνατζερ του γνωστού ροκ γκρουπ, Thin Lizzy, στο οποίο συμμετείχε ο Moore, ανακοίνωσε τον θάνατό του στο δίκτυο BBC.

Ο Ιρλανδός κιθαρίστας, σύμφωνα με το UK Press, βρέθηκε νεκρός τα ξημερώματα της Κυριακής σε δωμάτιο ξενοδοχείου στο Costa del Sol της Ισπανίας.

Ακόμα δεν έχουν διευκρυνυστεί τα αίτια του θανάτου του.

Ήταν μόλις 16 ετών, όταν μετακόμισε από την πατρίδα του, το Belfast στο Δουβλίνο, προκειμένου να κυνηγήσει το όνειρό του. Αρχικά συμμετείχε στο ιρλανδικό συγκρότημα Skid Row, ενώ στη συνέχεια, με τη βοήθεια του τραγουδιστή του συγκροτήματος, Phil Lynott, έγινε μέλος των Thin Lizzy.

H δουλειά του επηρεάστηκε από τον θρύλους της ροκ μουσικής, όπως ο Elvis Presley and The Beatles αλλά και έναν από τους καλύτερους κιθαρίστες όλων των εποχών, τον τον Jimi Hendrix.

Από το 1973 κι έπειτα, ακολούθησε σόλο καριέρα και κατάφερε να ξεχωρίσει και να διαπρέψει στο χώρο της μουσικής, με το ξεχωριστό καλλιτεχνικό του ύφος και την «χρυσή» του πένα.

Zougla.gr
Zougla.gr

Μια έκθεση που πρέπει να δούμε ..

2011-02-02T05:13:00.000-08:00

Ο Πρόεδρος της Βουλής κ. Φίλιππος Πετσάλνικος τέλεσε την Τρίτη τα εγκαίνια της έκθεσης «Ελληνικός Προσκοπισμός: 100 χρόνια ιστορία», που φιλοξενείται στον εκθεσιακό χώρο της Βουλής.
Η έκθεση του Σώματος Ελλήνων Προσκόπων πραγματοποιείται στο πλαίσιο των εκδηλώσεων εορτασμού για τα 100 χρόνια Ελληνικού Προσκοπισμού.
Εγκαινιάζοντας την έκθεση ο Πρόεδρος της Βουλής επεσήμανε ότι «οι βασικές αξίες του προσκοπισμού, δηλαδή η εθελοντική προσφορά, η οικολογική συνείδηση, η αλληλεγγύη, η συμμετοχή στην ομάδα, η αυτενέργεια και η υπευθυνότητα, είναι σήμερα πιο διαχρονικές από ποτέ και αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη χρησιμότητα στη σύγχρονη εποχή, ιδιαίτερα για τους νέους ανθρώπους». Ο κ. Πετσάλνικος εξέφρασε επίσης τη βεβαιότητα ότι η έκθεση αυτή θα αναδείξει τα οφέλη του προσκοπισμού στη διάπλαση της προσωπικότητας των νέων ως ατόμων αλλά και ως μελών του κοινωνικού συνόλου.
Η έκθεση περιλαμβάνει μια παρουσίαση των σημαντικότερων προσωπικοτήτων για τον Ελληνικό Προσκοπισμό, καθώς και σπάνια προσκοπικά έγγραφα, βιβλία, περιοδικά, αντικείμενα και φωτογραφικό υλικό που αποτυπώνουν την ιστορική πορεία και εξέλιξη της Ελληνικής Προσκοπικής Κίνησης στη διάρκεια του 20ου αιώνα. Η έκθεση θα διαρκέσει έως τις 20/2 και η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό.

Κατσιμίδι - SOS

2011-01-18T04:01:00.000-08:00

Κατσιμίδι SOS

katsimidi-sos.gr

2010-12-31T04:28:00.000-08:00

Με αφορμή την χρονιά που φεύγει θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας , λίγες σκέψεις για την αυγή μιας νέας δεκαετίας που σε μερικές ώρες θα είναι κοντά μας .

Κάθε σκέψη ξεκινά και καταλήγει στο παιδί ...

Το παιδί που παρέα μαζί μας προσπαθεί με όλη του την δύναμη να βοηθά κάθε άνθρωπο σε κάθε περίσταση ...

Το παιδί που στην νέα δεκαετία θα ενηλικιωθεί και θα παραλάβει την σκυτάλη για να κάνει τον κόσμο μας λίγο καλύτερο ...

Το παιδί που θα του παραδώσουμε μια κοινωνία που βιώνει έντονα την οικονομική κρίση..

Το παιδί με τα κατάλληλα εφόδια , που πρέπει να του έχουμε προσφέρει θα κάνει την κρίση ευκαιρία ...

Το παιδί που παίζει στην γειτονιά μας ...

Το παιδί που παίζει το Προσκοπικό παιχνίδι μαζί μας ...

Οι σκέψεις μου όμως σήμερα είναι πολύ ρομαντικές και για τα παιδιά της δεκαετίας που μας λέει αντίο..

Τα παιδιά που σήμερα είναι μεγάλοι και όλοι εμείς οι λίγο μεγαλύτεροι καμαρώνουμε και θαυμάζουμε .

Θαυμάζουμε γιατί ακολουθούν τα βήματα που τους δείξαμε , καμαρώνουμε γιατί διορθώνουν τα λάθη μας .

Βρισκόμαστε δίπλα τους και μακρυά τους ..

Καλή χρονιά σε όλους

Κώστας Πατινιωτάκης

Και εδώ πολυτεχνείο...

2010-11-17T08:08:00.000-08:00

Αθήνα

Τριάντα επτά χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την εξέγερση του Πολυτεχνείου ενάντια στη Χούντα των συνταγματαρχών. Η εξέγερση ξεκίνησε στις 14 Νοεμβρίου του 1973 και κορυφώθηκε στις 17 Νοεμβρίου, με την εισβολή του τανκ στον χώρο του Πολυτεχνείου.

Οι αναταραχές είχαν αρχίσει μήνες νωρίτερα, τον Φεβρουάριο, όταν φοιτητές της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών κατέλαβαν το κτίριο της σχολής στο κέντρο της Αθήνας επί της οδού Σόλωνος, ζητώντας ανάκληση του νομού 1347 που επέβαλε την στράτευση «αντιδραστικών νέων», καθώς 88 συμφοιτητές τους είχαν ήδη στρατολογηθεί με τη βία.

Από την ταράτσα του κτιρίου απαγγέλλουν τον ακόλουθο όρκο: «Εμείς οι φοιτηταί των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων ορκιζόμαστε στo όνομα της ελευθερίας να αγωνισθούμε μέχρι τέλους για την κατοχύρωση: α) των ακαδημαϊκών ελευθεριών, β)του πανεπιστημιακού ασύλου, γ) της ανακλήσεως όλων των καταπιεστικών νόμων και διαταγμάτων».

Στις 14 Νοεμβρίου 1973 φοιτητές του Πολυτεχνείου αποφάσισαν αποχή από τα μαθήματα, ενώ την ίδια ώρα ξεκινούν διαδηλώσεις εναντίον του στρατιωτικού καθεστώτος. Καθώς οι αρχές παρακολουθούσαν αμέτοχες, οι φοιτητές οχυρώθηκαν μέσα στο κτίριο της σχολής επί της οδού Πατησίων και ξεκίνησαν τη λειτουργία του ανεξάρτητου ραδιοφωνικού σταθμού του Πολυτεχνείου.

Ο πομπός κατασκευάστηκε μέσα σε λίγες ώρες στα εργαστήρια της σχολής Ηλεκτρολόγων Μηχανικών από τον Γιώργο Κυρλάκη. Το, πλέον ιστορικό, μήνυμά τους ήταν:

«Εδώ Πολυτεχνείο! Λαέ της Ελλάδας το Πολυτεχνείο είναι σημαιοφόρος του αγώνα μας, του αγώνα σας, του κοινού αγώνα μας ενάντια στη δικτατορία και για την Δημοκρατία. Εδώ Πολυτεχνείο, εδώ Πολυτεχνείο. Σας μιλά ο ραδιοφωνικός σταθμός των ελεύθερων αγωνιζόμενων φοιτητών, των ελεύθερων αγωνιζόμενων Ελλήνων».

Εκφωνητές του σταθμού ήταν η Μαρία Δαμανάκη, ο Δημήτρης Παπαχρήστος και ο Μίλτος Χαραλαμπίδης.

Τα ξημερώματα της 17ης Νοεμβρίου αποφασίζεται η επέμβαση του στρατού και ένα από τα άρματα μάχης που είχαν παραταχθεί έξω από τη σχολή, γκρεμίζει την κεντρική πύλη. Όπως φαίνεται και στο ιστορικό φιλμ που τράβηξε παράνομα Ολλανδός δημοσιογράφος, το τανκ έριξε την σιδερένια πύλη τη στιγμή που επάνω βρίσκονταν φοιτητές.

Ο σταθμός του Πολυτεχνείου έκανε εκκλήσεις στους στρατιώτες να αψηφήσουν τις εντολές των ανωτέρων τους, αλλά η μετάδοση διακόπηκε με την είσοδο του άρματος στον χώρο της σχολής. Οι φοιτητές, βλέποντας το άρμα μάχης να εισβάλλει, ακολουθούμενο από ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις, άρχισαν να αποχωρούν μαζικά από την πύλη επί της Στουρνάρη.

Οι αστυνομικές δυνάμεις επιτίθενται στους φοιτητές, την έξοδο των οποίων αποφασίζουν (σύμφωνα και με το πόρισμα του εισαγγελέα Τσεβά) να περιφρουρήσουν κάποιοι από τους στρατιώτες που βρίσκονταν στην περιοχή, οι οποίοι σε ορισμένες περιπτώσεις επενέβησαν και εναντίον των αστυνομικών που βιαιοπραγούσαν στους φοιτητές. Πολλοί φοιτητές βρίσκουν καταφύγιο σε γειτονικές πολυκατοικίες. Ελεύθεροι σκοπευτές της αστυνομίας ανοίγουν πυρ από γειτονικές ταράτσες, ενώ άνδρες της ΚΥΠ καταδιώκουν τους εξεγερθέντες.

Στρατιώτες και αστυνομικοί έβαλαν με πραγματικά πυρά κατά πολιτών μέχρι και την επόμενη μέρα.

Η πρώτη επίσημη καταγραφή έγινε τον Οκτώβριο του 1974, από τον εισαγγελέα Δημήτρη Τσεβά. Στο πόρισμά του γίνεται λόγος για 18 επίσημους νεκρούς και 16 άγνωστους «βασίμως προκύπτοντες». Το 1975, ο αντιεισαγγελέας εφετών Ιωάννης Ζαγκίνης έκανε λόγο για 23 νεκρούς, ενώ κατά τη διάρκεια της δίκης που ακολούθησε προστέθηκε ακόμη ένας.

Σύμφωνα με έρευνα (το 2003) του διευθυντή του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, Λεωνίδα Καλλιβρετάκη ο αριθμός των επωνύμων νεκρών ανέρχεται σε 23, ενώ αυτός των νεκρών αγνώστων στοιχείων σε 16. Ο Χρήστος Λάζος υποστηρίζει ότι οι νεκροί είναι 83 και ίσως περισσότεροι.

Στις 24 Αυγούστου του 1975, το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με πρόεδρο τον Ιωάννη Ντεγιάννη, εκδίδει την απόφασή του για τη δίκη των πρωταιτίων της Χούντας. Η ποινές που επιβλήθηκαν ήταν «εις θάνατον» για τον Γεώργιο Παπαδόπουλο, τον Στυλιανό Παττακό και τον Νικόλαο Μακαρέζο, ενώ οκτώ κατηγορούμενοι καταδικάζονται σε ισόβια, επτά σε ποινές προσκαίρου καθείρξεως και δύο αθωώνονται. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής μετατρέπει, την ίδια μέρα, τις θανατικές ποινές σε ισόβια.

Ιδέα για δράση ...

2010-11-15T05:58:00.000-08:00

Καλησπέρα σε όλους και καλή βδομάδα ,

Το Σάββατο που μας πέρασε πήγα μια βόλτα σε έναν παλιό Αρχηγό του Συστήματός μου ό οποίος έχει την χαρά σήμερα να είναι 90 ετών .

Κάθε φορά που τον συναντώ πάντα έχει κάτι να μου δώσει ή να μου πεί .

Αυτό το Σάββατο μου έδωσε μια φωτογραφία της Ομάδας μας απο Κατασκήνωση το 1936..

Αμέσως σκέφτηκα ότι μια απλή φωτογραφία μπορεί να είναι και ένα μεγάλο παιχνίδι για τις Ενωμοτίες μας .

Η ιδέα για δράση λοιπόν ...

Δίνουμε την φωτό σε κάθε Ενωμοτία και έχουμε φροντίσει σαν επιτελείο να μιλήσουμε σε 2-3 Προσκόπους της εποχής .

Κάτω απο την φωτογραφία τους δίνουμε πληροφορίες -Ονομα , διεύθυνση και έχουμε κανονίσει και την συνάντηση χωρίς να το ξέρουν τα παιδιά .

Αν κάθε Ενωμοτία πάει σε έναν Πρόσκοπο μπορεί να του πάρει μια συνέντευξη με ερωτήσεις που θα επιλέξετε ...

Ποιά ήταν η Ενωμοτία σας ;

Θυμάστε να μας πείτε τα ονόματα των υπολοίπων της φωτογραφίας

Μέ ποίους έχετε ακόμα επικοινωνία

Τι απέγιναν τα μέλη της φωτό

Η φωτογραφία απο μόνη της δημιουργεί ένα ιδιαίτερο κλίμα γιατί αν προσέξετε ο Αρχηγός δεν φαίνεται γιατί είναι ξεθωριασμένη .

Στην ερώτηση ..

Πείτε μας λίγα λόγια για τον Αρχηγό σας θα πάρετε απαντήσεις που θα βοηθήσουν εσάς πιο πολύ απο τα παιδιά της Ομάδας ..

Με σεβασμό στο αποτέλεσμα ....

2010-11-04T06:55:00.000-07:00

Είναι η σκηνή απο μια ταινία που μου αρέσει πολύ ...

Μία άλλη γενιά που σέβομαι πολύ...

2010-10-24T14:29:00.000-07:00

Έγραφα προχτές το βράδυ .. για το στοίχημα της γενιάς μας .
Βλέποντας ειδήσεις το μεσημέρι ενημερώθηκα για τα επεισόδια στην περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα . Μια ιστορική γειτονιά της Αθήνας που έτυχε να με φιλοξενήσει στα σχολικά μου χρόνια ...
Αμέσως σκέφτηκα ένα δίσκο που γράφτηκε πριν 40 ακριβώς χρόνια , το "Δρόμο" του Μίμη Πλέσσα .
Θα μου πείτε τι σχέση έχει ...
Τα τραγούδια του δίσκου αναφέρονται σε αγωνίες , όνειρα και προσδοκίες παιδιών που εκείνη την εποχή ζούσαν στην γειτονιά του Αγίου Παντελεήμονα .
Οι συντελεστές του δίσκου (Λ.Παπαδόπουλος , Μ.Πλέσσας) εμπιστεύτηκαν τα τραγούδια του δίσκου σε νέους ερμηνευτές (Γ.Πουλόπουλος , Π.Αστεριάδη , Ρ.Κουμιώτη ) και κατάφεραν να κάνουν τον πρώτο χρυσό Ελληνικό δίσκο και τον μεγαλύτερο σε πωλήσεις στην ιστορία της Ελληνικής μουσικής .
Πόλυ όμορφο είναι και κάτι που διάβασα πρόσφατα...
"γιατί αυτά τα τραγούδια που γράφτηκαν τότε ήταν για να γίνουν κατανοητά πολύ αργότερα, να παραμείνουν δροσερά και να κρατάνε τη σκέψη μας ορθή ύστερα από σαράντα χρόνια.» (Μίμης Πλέσσας, Το αλφαβητάρι της ζωής μου – βιογραφία, εκδ. MINOS – EMI, 2007)."

http://www.youtube.com/watch?v=CvHKIlrghYU

http://www.youtube.com/watch?v=iDHpOclY4aE

http://www.youtube.com/watch?v=3IZWEdz_yzc&feature=related

Δεν είμαστε υποχρεωμένοι φίλοι μου εμείς οι νεότεροι και λιγότερο έμπειροι να γράψουμε τα τραγούδια της γενίας μας;
Να φτιάξουμε τον δικό μας χρυσό δίσκο;
Μπορούμε...

Είμαστε απο καλή γενιά ...

2010-10-22T14:53:00.000-07:00

Σκέφτομουν αν μπορούσα βάλω σε "Συμβολικό πλαίσιο" τις σκέψεις μου τις τελευταίες μέρες ..
Σκεφτόμουν τι πιστεύω οτι μπορώ να κάνω πολύ καλά ...
Πάντα λοιπόν είχα μια ιδιαίτερη χαρά όταν φορτώναμε το υλικό για την Κατασκήνωση .
Πως θα μπούν φέτος τα πράγματα;
Να βάλουμε πρώτα τα μεγάλα και ογκώδη και μετά τα μπαούλα των Ενωμοτιών η να φορτώσουμε την ξυλεία και μετά τα άλλα.;
Προσοχή στις λάμπες !! Κάθε χρόνο αγοράζουμε καινούργιες ...
Καλά πάλι η Αγέλη το μισό φορτηγό θα το γεμίσει με το πρόγραμμα ;;
Τώρα όμως το φορτηγό για να πάμε Κατασκήνωση πρέπει να γεμίσει με πολύ συγκεκριμένα πράγματα , όσα μου ζήτησαν και οι φίλοι που σήμερα μοιραστήκαμε τις σκέψεις μας ..
Το φορτηγό λοιπόν για τον πρώτο χρόνο της Κατασκήνωσης πρέπει να έχει....

Λίστα υλικών (καταγραφή αναγκών)
Βαλιτσάκι εργαλείων (Ξεχωριστά για κάθε Κλάδο)
Τα σακίδια όλων (γνωριμία με τον καθένα ξεχωριστά)
Καύσιμα (Χορηγίες)
Πολλά χιλιόμετρα (έμπειροι Έφοροι των Κλάδων)
Ασύρματο ( ηλεκτρονική δυναμική επικοινωνία)
Ρέζερβα (υποστήριξη προγράμματος)
Πολλούς συνοδηγούς ( όλους μας)

Η Αθήνα μια μητρόπολη του κόσμου

Καλή Κατασκήνωση...

Με λογική και συναίσθημα...

2010-10-21T15:30:00.000-07:00

Ένας φίλος μια φόρα μου είχε δώσει μια συμβουλή που θα μπορούσε να είναι ένα πολύ καλό πεντάλεπτο Αρχηγού για ενήλικες ...
Μου είχε πει λοιπόν ...
Αν καμιά φορά νιώθεις λίγη ένταση παραπάνω να πηγαίνεις αμέσως σπίτι ..
Εκεί θα επιλέγεις μια μουσική που σου αρέσει και θα κλείνεις τα μάτια ..
Θα αφήνεις λίγο την μουσική να σε ηρεμήσει και θα βάζεις τον εαυτό σου να γυρνάει στην παιδική του ηλικία .
Να μπαίνει η σκέψη του σε ένα σπίτι που το ξέρει πολύ καλά , γιατί είναι αυτό που μεγάλωσε και ανοίγοντας την πόρτα να πηγάινει στο αγαπημένο του δωμάτιο στο σπίτι όπου δεν είναι άλλο απο το παιδικό του δωμάτιο , αυτό που μεγάλωσε , έκανε όνειρα , φαντάστηκε το μέλλον του .
Εκεί ο καθένας θα βρεί ένα παιδί ..
Ενα παιδί που δεν είναι τίποτα άλλο παρά ο ίδιος του ο εαυτός ..
Ενα παιδί που όσο η μουσική συνεχίζεται πρέπει να μιλήσεις μαζί του γιατί ξαναμιλάς με τον ίδιο σου τον εαυτό που η καθημερινότητα δεν σου επιτρέπει να θυμάσαι οτι πριν μερικά χρόνια έκανες όνειρα στο παιδικό σου δωμάτιο.
Μου έλεγε ο φίλος ...
Να μην ντρέπεσαι , να ακούς τον φίλο παιδί , να ακούς τον εαυτό σου και κάθε φόρα που θα έχεις ηρεμήσει να πηγαίνεις μαζί του μέχρι την πόρτα και να του λες ..
Φίλε θα ξαναέρθω να παίξουμε και έιμαι σίγουρος οτι θα είσαι εδώ ...
Το δωμάτιο θα μπορούσε να είναι και ή Προσκοπική μας Εστία που μπορούμε να βάλουμε μουσική και την κουβέντα να την κάνουμε με πολλά παιδιά ..
Η μουσική και η κουβέντα για εμάς τους Προσκόπους λέγεται και χρώμα και περιπέτεια ..
Αύριο θα σας γράψω λίγα λόγια για μια παρέα και ένα φίλο ...
Καλό βράδυ σε όλους

Με σεβασμό στο αποτέλεσμα ...

2010-10-20T15:55:00.000-07:00

Είναι αρκετές μέρες που σκέφτομαι αν πραγματικά πρεπει να σκέφτεται
κάποιος με την καρδιά και οχι με το μυαλό . Είναι επισης στιγμές που
οταν σκέφτεσαι το αποτέλεσμα της απόφασης να μην τολμας
Να μην τολμας να πεις ότι αισθάνεσαι , ότι νιώθεις , ότι πιστεύεις , ότι θέλεις .
Πρόσφατα με μια παρέα φίλων προσπαθήσαμε να ανέβουμε ενα βουνό και να πάμε
κόντρα στον άνεμο ...
Απο εκείνη την ημέρα άρχισα και εγω να σκέφτομαι κόντρα στον άνεμο και να
Πιστεύω ότι τελικά είναι προτιμότερο να τολμησεις απο το να πεις "αστο καλύτερα Ίσως
κάποια άλλη στιγμή"
Αυτή είναι η στιγμή που Θέλω να δοκιμάσω κάτι διαφορετικό αυτή τη φορά ...
Διαφορετικό απο μια δράση με χρώμα και περιπέτεια , διαφορετικό Απο ενα μεγάλο παιχνίδι .
Να δοκιμάσω κάτι που ισως να μην ειμαι έτοιμος ..
Δεν μπορω όμως να παγιδευσω την σκέψη μου ..
Επέλεξα να ειμαι υποψήφιος στην Περιφερεια της Αθηνας γιατί η γενιά μας αξίζει
κάτι παραπάνω , γιατί πρεπει να αναλάβουμε την ευθύνη να οδηγήσουμε την Αθηνα
σε μια νεα διαφορετική εποχή .
Σε μια εποχή που ο Προσκοπισμος έχει την μοναδική ευκαιρία να έχει ρόλο
πρωταγωνιστή στις εξελίξεις .
Σε μια εποχή που τα πράγματα δεν αλλάζουν , αλλα άλλαξαν .
Ο τίτλος αυτής προσπάθειας είναι "με σεβασμό στο αποτέλεσμα"
Και αυτο θα κανω ..
Θα σεβαστω το αποτέλεσμα τις προσπάθειας ...

Σε

"Κόντρα στον άνεμο"

2010-10-05T13:40:00.000-07:00

Γράμμα για τους φίλους και τις φίλες της Σχολής

Με το γράμμα που μόλις έπιασες στα χέρια σου και διαβάζεις σε καλωσορίζω και επίσημα στην

71η Αρχική Σχόλη Εκπαίδευσης .

Το σύνθημα της Σχολής μας είναι “Κόντρα στον άνεμο” και παρέα με το υπόλοιπο επιτελείο της Σχολής πιστεύουμε ότι είναι το σύνθημα που εκφράζει την σύνχρονη γενιά των Βαθμοφόρων του

Σ.Ε.Π.

Η αποστολή της Προσκοπικής κίνησης είναι να συμβάλει στην δημιουργία νέων ανθρώπων με στόχο , όραμα και άποψη κατί που εδώ και λίγο καιρό έχει και εσένα συμπαραστάτη με την ιδιότητα του Ενήλικου Στελέχους , του ανθρώπου που οι γονείς εμπιστεύονται τα παιδιά τους για του μοιάσουν η να της μοιάσουν .

Σε αυτή την Σχολή έχουμε σαν στόχο με την ολοκλήρωσή της όλοι μας να κατέχουμε τις απαραίτητες Προσκοπικές γνώσεις ώστε να κάνουμε το παιχνίδι εκλυστικό , συναρπαστικό και ενδιαφέρον .

Όλοι μας γιατί και εκπαιδευτές και εκπαιδευόμενοι έχουμε την υποχρέωση συνεχώς να μαθαίνουμε η να ξαναμαθαίνουμε ...

Οι Προσκοπικές γνώσεις είναι η αφορμή για την επιτυχία στο έργο μας ...

Κάθε Δευτέρα που γυρνάει ένα Λυκόπουλο , ένας Πρόσκοπος ή ένας Ανιχνευτής στο σχολείο του έχει περάσει ένα διαφορετικό Σαββατοκύριακο σε σχέση με τους υπόλοιπους συμμαθητές του ...

Ενα Σαββατοκύριακο σε μια εκδρομή που βρήκε το δρόμο του με το Αστέρι του Βορρά , έστησε την σκηνή του εκεί που είναι η Όστρια , έδεσε τα ξύλα γερά με μια σταυροειδή , μαγείρεψε το φαγητό με την παρέα του , χάραξε μια πορεία σε ένα άγνωστο μονοπάτι .

Γύρισε στο σπίτι του και καταλάθος έκανε καντηλιτσα στα κορδόνια του , ο υπολογιστής του είναι στις 45ο μοίρες απο το κρεβάτι του και είπε στους γονείς του οτι τα σύννεφα ειναι cumulonibus και σε λίγη ώρα θα βρέξει .

Αυτό το Σαββατοκύριακο θα φροντίσουμε όλοι μαζί να είναι πάλι διαφορετικό όπως κάθε Σαββατοκύριακο στις Αγέλες , τις Ομάδες και τις Κοινότητές μας ...

Κάλη Αρχ(ή) – κη σε όλους

Κώστας Πατινιωτάκης

Αρχηγός 71ης Αρχικής Σχολής Εκπαίδευσης

Αντίο...

2010-09-06T14:01:00.001-07:00

Αντίο ...

Είναι αρκετές μέρες τώρα που σκέφτομαι τι θα μπορούσα να γράψω στον καθένα ξεχωριστά για την απόφαση που έχω πάρει ...
Είναι λίγο δύσκολο να αφήνεις κάτι που σε συνοδεύει σχεδόν όλη σου την ζωή .
Απο την παιδική , την εφηβική , την ενήλικη ζωή ...
Θυμάμαι πάντα την στιγμή που πέρασα το κατώφλι της Εστίας μας , θυμάμαι τα πρόσωπα και τις καταστάσεις εκείνης της εποχής .
Θυμάμαι κάθε μέρα που πήγαινα στην “λέσχη” πόσο χαρούμενος γύριζα στο σπίτι μου και σκεφτόμουν την επόμενη δράση , την επόμενη εκδρομή , την επόμενη αφορμή για να βρίσκομαι εκεί.
Θυμάμαι το Γριζόλυκο , το Μαγκίρα , το Γεράκι , το Βίσωνα , τον Ιππόκαμπο που κρατούσαν τις τύχες και την ιστορία του Συστήματος πριν απο μένα με πολύ σεβασμό .
Κάθε στιγμή στο Σύστημα μας ήταν για μένα μια οικογενειακή εμπειρία και πραγματικά νιώθω πολύ γεμάτος για όλα αυτά τα χρόνια .
Ολα τα χρόνια που με έχουν σημαδέψει στην επαγγελματική και προσωπική μου σταδιοδρομία .
Δεν θα μπορούσα να σκεφτώ μεγαλύτερη χαρά και ικανοποίηση απο αυτή που έχω βιώσει στις Κατασκηνώσεις που είχα την ευτυχία να κάνω, σαν Αρχηγός και όλες μάλλον λόγω της ρομαντικής διάθεσης που έχω πάντα ηλεκτρίζουν το νου και την σκέψη μου .
Πάντα σκέφτομαι μια όμορφη ιστορία με το βαρκάρη που συνεχώς έψαχνε δυο καλά κουπιά για τα ταξίδια του και με ένα μαγικό τρόπο κάθε φορά που βρισκόταν στη στεριά , είχε πάντα πολλά κουπιά για να αρμενίζει.
Πάντα όμως κάθε ταξίδι είναι ξεχωριστό , μοναδικό ανεπανάληπτο ...
Όπως και τα μέλη του κάθε πληρώματος ...
Είναι μοναδική ικανοποίηση κάθε φορά που κάνω μια βόλτα στη γειτονιά μας να συναντώ κάποιο Λυκόπουλο , Πρόσκοπο ή Ανιχνευτή που έιχα την χαρά να είμαι Αρχηγός του ...
Είναι μια ευχή που δίνω στον καθένα σας ξεχωριστά , γιατί μόνο στο πρόσωπο του κάθε παιδιού βλέπεις την ικανοποίηση και το μπράβο για τα λίγα που έχεις προσφέρει .
Η κίνησή μας , ο Προσκοπισμός είναι μια μικρή εμπειρία όταν την βιώνεις στην παιδική και εφηβική ηλικία .
Αποθεώνεται όμως η εμπειρία και το βίωμα για κάποιον η κάποια που συνεχίζει και σαν ενήλικας .
Γίνεται μοναδική όταν γίνεσαι Αρχηγός ....
Και αυτή είναι ή μεγαλύτερη ευχή που δίνω σε όλους ...
Να καταφέρετε να γίνετε Αρχηγοί , γιατί η χαρά , η εμπειρία , οι στιγμές δεν περιγράφονται ούτε γραπτά , ούτε προφορικά ...
Να καταφέρετε να γίνετε Αρχηγοί με κάθε προσωπικό κόστος , κόπο , απογοήτευση , θυσία.
Γιατί εύκολα στις μέρες μας , υπάρχουν επικεφαλής και υπεύθυνοι αλλά δύσκολα Αρχηγοί .
Ακόμα πιο δύσκολα ηγέτες ....
Δεν ξέρω αν κατάφερα να γίνω ηγέτης , σίγουρα όμως προσπάθησα να βρίσκομαι δίπλα σας πάντα και όλοι σας να έχετε να θυμάστε κάτι όμορφο απο μένα ...
Περιμένω με χαρά να δώ το Σύστημά μας να προοδεύει .
Θέλω να αισθάνομαι ασφαλής για την επιλογή μου και αισθανομαι πριν αρχίσω να γράφω .
Η επιλογή μου είναι μια επιλογή στην κορύφωση της χαράς μου ..
Γιατί όλα τα παιχνίδια πρέπει να σταματάνε στο καλύτερό τους σημείο ...
Νίωθω ασφαλής γιατί την επιλογή μου δεν την ανέβαλα ποτέ αλλά την εκφράζω την στιγμή που πρέπει ...
Την στιγμή που το Σύστημά μας είναι δυνατό , την στιγμή που το επιτελείο του Συστήματος αποτελείται απο Λυκόπουλα , Προσκόπους και Ανιχνευτές που είχα την χαρά να είμαι Αρχηγός τους .
Είναι το μεγαλύτερο ευχαριστώ που πέρνω απο όλους σας ...
Να σας βλέπω να συνεχίζετε το όμορφο παιχνίδι.
Στο πρόσωπο του Υπαρχηγού μου στην Ομάδα Κωστή νιώθω την ευτυχία των παιδιών που είμασταν μαζί στην πρώτη μου Κατασκήνωση και σήμερα είναι Βαθμοφόροι
Δεν θα μπορόυσα στο γράμμα με τις σκόρπιες σκέψεις μου και τον άναρχο λόγο να μην σταθώ σε ανθρώπους που με σημάδεψαν ανεξίτηλα .
Στους Αρχηγούς μου που πάντα ήταν δίπλα μου ...
Σε δύο κουπιά που περέμειναν ακέραια στο πέρασμα του χρόνου ...
Την φίλη μου την Μάριον και την φίλη μου την Σωτηρία που πλέον οι σκέψεις και τα συναισθήματα έχουν πάρει την διάσταση της αληθινής αγάπης .
Δύο άνθρωποι που ήταν εκεί όταν “πέρασα την γέφυρα” της Προσκοπικής ζωής και κάθε φορά που έπρεπε να αποφασίσω την διαδοχή μου στην Αγέλη , την Ομάδα , την Κοινότητα ήταν εκεί με το βλέμμα και τον ίδιο προσανατολισμό .
Δύο άνθρωποι που για μένα ήταν το ιδανικό παράδειγμα όταν αποχωρείς να αφήνεις πίσω σου κάποιον καλύτερο απο σένα .
Σήμερα είναι και οι δύο εδώ ...
Δεν θα μπορούσα να φανταστώ πιο όμορφα το τέλος .

Θα είμαστε πάντα μαζί ...

Κώστας