ΦΙΛΙΑΤΕΣ - ΡΑΔΙΟΦΙΛΙΑΤΙ

Στο φουλ η κακομεταχείριση και εκμετάλλευση εργαζομένων

2023-07-23T06:24:00.004-07:00

Στο φουλ η κακομεταχείριση και εκμετάλλευση εργαζομένων

Του π. Ηλία Μάκου

Δεν είναι καινούργιο το φαινόμενο της κακομεταχείρισης και εκμετάλλευσης εργαζομένων , αλλά στις μέρες μας πάει να πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις και άρχισαν να δημιουργούνται , πλέον, κοινωνικοί κραδασμοί.

Ειδικά το καλοκαίρι, κυρίως σε νησιά και παράλιες περιοχές και ιδιαίτερα στο χώρο των τουριστικών επαγγελμάτων (εστίαση, καφε-μπαρ, καφετέριες ξενοδοχεία κ.λπ.,), η κατάσταση ξεφεύγει από κάθε όριο.

Και θύματα είναι κατά κανόνα νέοι ηλικιακά εργαζόμενοι, που δουλεύουν συνήθως εποχιακά, εγχώριοι και αλλοδαποί (η φαλκίδευση των δικαιωμάτων των εργαζομένων συμβαίνει, βέβαια, και σε άλλες επιχειρήσεις, με μόνιμο προσωπικό).

Οι περισσότεροι, όμως, απ' αυτούς δεν τολμούν να μιλήσουν, φοβούμενοι μήπως χάσουν τη δουλειά τους και στερηθούν και αυτά τα ελάχιστα, που παίρνουν με πολύ κόπο και ιδρώτα και μόχθο.

Σε ελέγχους της Διεύθυνσης Οικονομικής Αστυνομίας και της Υποδιεύθυνσης Οικονομικής Αστυνομίας Βορείου Ελλάδος, που πραγματοποιήθηκαν από 13 έως 16 Ιουλίου 2023, σε καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος, αλλά και σε ξενοδοχειακές μονάδες τουριστικών περιοχών, διαπιστώθηκαν διάφορες παραβάσεις της ασφαλιστικής – εργατικής νομοθεσίας.

Μεταξύ αυτών εργαζόμενοι απασχολούνταν σε ημέρες, που δεν έπρεπε να δουλεύουν, άλλοι δεν ήταν καταχωρημένοι στους πίνακες προσωπικού.

Πέρα από αυτά είναι η υπερωριακή εργασία, η πιεστική έως εξευτελιστική συμπεριφορά, οι χαμηλοί μισθοί και με καθυστέρηση καταβαλλόμενοι, και τόσα άλλα, που φέρνουν σε δεινή θέση τον εργαζόμενο.

Σαφώς και πρέπει να είναι βιώσιμες οι επιχειρήσεις, και οι επιχειρηματίες δυσκολεύονται μέσα σε μια αγορά ακριβή και άκρως ανταγωνιστική , αλλά όχι σε βάρος των εργαζομένων. Οφείλει το κράτος να στηρίξει με ουσιαστικές παρεμβάσεις την υγιή επιχειρηματικότητα, ωστόσο δεν φταίνε σε τίποτα οι εργαζόμενοι, για να να είναι έρμαια κακών, κάκιστων, πρακτικών.

Και το παράξενο είναι, αν και εξηγείται με τους "κανόνες" του κέρδους ( που συμπυκνώνονται στη λαϊκή παροιμία "βγάζω και από τη μύγα ξίγκι"), ότι οι εργαζόμενοι θυματοποιούνται τις περισσότερες φορές σε επιχειρήσεις, που έχουν τζίρο και δεν είναι καχεκτικές!

Οι αρμόδιοι δεν μπορούν να μένουν απαθείς και αδιάφοροι μπροστά στις αδικίες σε βάρος εργαζομένων και να επιχαίρουν ότι μειώνονται, πλασματικά κατά κανόνα, οι δείκτες ανεργίας, όταν πολλές φορές έχουμε να κάνουμε με εργασιακό μεσαίωνα.

Όλα γίνονται για το συμφέρον, χωρίς να λαμβάνεται καθόλου υπόψη ο άνθρωπος, χωρίς να λογαριάζονται οι αγωνίες του και ό,τι δικαιούται.

Το συμφέρον είναι μεγάλος πειρασμός, στον οποίο υποκύπτουν πολλοί. Θεοποιείται το συμφέρον από κάποιους, που χρησιμοποιούν οτιδήποτε, ακόμη και τους συνανθρώπους τους, για να αποκτήσουν περισσότερα.

Είναι ανέντιμο και καταντά τραγικό να γίνεται αντικείμενο αισχρής εκμετάλλευσης αυτός, που μαστίζεται από τη φτώχεια και την ανεργία και βρίσκεται σε δεινή ψυχολογική θέση, ή είναι νέος ή νέα, που δεν θέλει να κάθεται ζώντας σε βάρος των δικών του και ψάχνει να βρει μια δουλειά, να αρχίζει να κερδίζει το ψωμί του και να βγάζει τουλάχιστον τα έξοδά του.

Όποιος απροετοίμαστα και ανύποπτα πέσει στα χέρια ασυνείδητων, γι' αυτούς μιλάμε, γιατί υπάρχουν και συνειδητοί, επιχειρηματιών, δεν γλυτώνει εύκολα, γιατί μοιάζει με το αρνί, που πέφτει στα νύχια του λύκου και γίνεται βορά των δοντιών του.

Είναι ανάγκη ο άνθρωπος και ειδικά ο νέος άνθρωπος να μην δέχεται παθητικά να τον εκμεταλλεύονται, αλλά να αντιδρά με κάθε νόμιμο μέσο για να περισώσει την τιμή και την αξιοπρέπειά του.

Αν δεν γίνει αυτό, τότε τα αντισώματα θα είναι αναιμικά και ο κάθε εργαζόμενος θα γίνεται εύκολη λεία.

Πηγή: Εφημερίδα "Political"

Καθημερινή αιματοχυσία στην άσφαλτο και μυαλό δεν βάζουμε

2023-07-08T04:15:00.003-07:00

Καθημερινή αιματοχυσία στην άσφαλτο και μυαλό δεν βάζουμε!

Του π. Ηλία Μάκου

Τη θλιβερή πραγματικότητα των πολλών νεκρών από τροχαία στην Ελλάδα τη ζούμε καθημερινά, με τα θύματα της ασφάλτου όλο και να αυξάνονται, ωστόσο μυαλό δεν βάζουμε!

Μάλιστα η Ελλάδα, μαζί με το Μεξικό, κατατάσσονται, για το 2023, στην τελευταία θέση, σε έρευνα, μεταξύ 22 χωρών, που έγινε στην Αυστραλία, σχετικά με την καλύτερη και χειρότερη χώρα για να οδηγείς, που έχει να κάνει με τη συμπεριφορά των οδηγών.

Τα στατιστικά στοιχεία είναι σκληρά και αμείλικτα και παρουσιάζουν την τραγικότητα της κατάστασης, χωρίς, δυστυχώς, να... ιδρώνει κανενός το αυτί.

Τα τελευταία δέκα χρόνια ο απολογισμός των νεκρών στην άσφαλτο είναι υπερβολικά αυξημένος: 8.243 συνάνθρωποί μας έχασαν τη ζωή τους.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, για την περίοδο Ιανουαρίου – Δεκεμβρίου 2022, σε όλη τη χώρα καταγράφηκαν 11.199 τροχαία ατυχήματα, αριθμός αυξημένος κατά 7,1% σε σχέση με το 2021 όταν είχαν καταγραφεί 10.454.

Οι νεκροί έφτασαν τους 635, δηλαδή κατά 1,8% περισσότεροι σε σχέση με την περασμένη χρονιά που ήταν 624. Οι βαριά τραυματίες ήταν 636 από 610 το 2020, αυξημένοι κατά 4,3% και οι ελαφρά τραυματίες 12.553 από 11.746, αυξημένοι κατά 6,9%.

Σ' αυτούς τους αριθμούς περιλαμβάνονται και οι παρασύρσεις πεζών, που δεν είναι λίγες, ειδικά το τελευταίο διάστημα. Πέρα από τους οδηγούς, οφείλουν να προσέχουν και οι πεζοί και να μην είναι αφηρημένοι ή με το κινητό στο αυτί! Παλιότερα είχαμε τη συγκλονιστική και δυσάρεστη εμπειρία να δούμε μία γυναίκα, που προσπάθησε να περάσει λεωφόρο στην Αθήνα, από σημείο που δεν υπήρχε διάβαση πεζών, ούτε φανάρι, να την χτυπάει διερχόμενο αυτοκίνητο και να εκτοξεύει το σώμα της σε μεγάλη απόσταση.

Όπως λένε οι ειδήμονες 12 στους 100 Έλληνες κινδυνεύουν από σοβαρό ατύχημα τουλάχιστον μια φορά στη ζωή τους. Κάθε χρόνο χάνονται 255 παιδιά και νέοι από έως 24 ετών. Πέραν του οικογενειακού και κοινωνικού κόστους, τα τροχαία στοιχίζουν στην χώρα μας 1,7% του ΑΕΠ, δηλαδή τρία δισ. ευρώ.

Αν στους νεκρούς προσθέσεις και όσους μένουν ανάπηροι σε τροχαία ατυχήματα και δυστυχήματα, νέοι επί το πλείστον, που αχρηστεύονται, ενώ θα μπορούσαν να αποτελούν ένα υπολογίσιμο δυναμικό, και ταλαιπωρούνται σ' ολόκληρη τη ζωή τους με την αναπηρία, που άλλοτε είναι ελαφριά και άλλοτε πολύ βαριά, τότε τα πράγματα παίρνουν ακόμη χειρότερη διάσταση.

Βέβαια η Ελλάδα δεν διαθέτει καλό οδικό δίκτυο, είναι φθαρμένο και όχι καλά συντηρημένο, και οι νέοι δρόμοι, που φτιάχνονται, γρήγορα εμφανίζουν προβλήματα, καθώς, όπως υπογραμμίζουν ειδικοί, δεν έχει τα απαραίτητα ποιοτικά χαρακτηριστικά η κατασκευή τους.

Ωστόσο το 95% των δυστυχημάτων οφείλεται στον ανθρώπινο παράγοντα, γεγονός, που αναδεικνύει την ανευθυνότητά μας ως οδηγών. Η υπερβολική ταχύτητα, η οδήγηση σε κατάσταση μέθης, η μη χρήση ζώνης ή κράνους, η αλλαγή λωρίδας χωρίς φλας, η προσκόλληση στο κινητό, η παραβίαση του κόκκινου, οι τυχόν παρανομίες στην έκδοση ή ανανέωση διπλωμάτων, η μη προτεραιότητα στους πεζούς ακόμη και πάνω στις διαβάσεις, η έλλειψη οδικής αγωγής είναι μερικές, υπάρχουν και άλλες, από τις αιτίες των τροχαίων δυστυχημάτων και ατυχημάτων.

Η υπερφίαλη συμπεριφορά του Έλληνα, που δεν υπολογίζει ούτε νομοθεσίες, ούτε συνέπειες, ούτε ζωές, αλλά αρέσκεται στην επίδειξη και στην επιπολαιότητα και στην ένταση της ταχύτητας είναι επικίνδυνη και οδυνηρή και παράλογη.

Όπως επίσης επικίνδυνη και οδυνηρή και παράλογη είναι η απερισκεψία του οδηγού, που δεν υπολογίζει τον κίνδυνο και νομίζει ότι είναι "καταφερτζής" (χαρακτηριστικό της νοοτροπίας πολλών) και ότι μπορεί να ξεγελάσει και το θάνατο, έλα, όμως, που ο θάνατος ξεγελά αυτόν!

Τι θα γίνει, όμως; Θα μοιρολογούμε συνεχώς ή θα ξυπνήσουμε κάποτε από τον λήθαργο; Θα είμαστε συνεχώς με το καρδιοχτύπι μήπως στο δρόμο συναντήσουμε το δρεπάνι του θανάτου;

Πρέπει όλοι να συμβάλλουμε, ώστε να σταματήσει αυτός ο περίεργος πόλεμος της ασφάλτου. Αλλά για να συμβεί αυτό, επιβάλλεται να συνειδητοποιήσουμε τη "σφαγή", οδηγοί και πεζοί. Είμαστε εκτεθειμένοι όλοι, με δική μας υπαιτιότητα, , στους κινδύνους της ασφάλτου, οι οποίοι θα μειωθούν αν σε προσωπική βάση αναλογιστούμε ο καθένας την ευθύνη του.

Ζούμε σε αυταπάτη και ψευδαίσθηση αν πιστεύουμε ότι μόνο σε μας δεν θα συμβεί το κακό. Ας βάλουμε φρένο στην άδικη αιματοχυσία των τροχαίων.

Πηγή: Εφημερίδα "POLITICAL"

ΟΙΚΑΔΕ ΦΙΛΙΑΤΕΣ

2023-05-11T03:54:00.001-07:00

ΟΙΚΑΔΕ ΦΙΛΙΑΤΕΣ

Μας προτείνουν την συνταγή καταστροφής

….του : Ν.Κ.

Το ΟΙΚΑΔΕ ανοίγει ένα σημαντικό κεφάλαιο για το οποίο ο διάλογος είναι χρήσιμος, αν όχι ζωτικός, για τις κομβικές στιγμές που ζούμε.Το ζήτημα που τίθεται είναι η εξωστρέφεια και ο ευρύτερος προσανατολισμός της Ελλάδας.Σε τούτη την αναφορά ακολουθείται μια ρητορική με εντυπωσιοθηρική προσέγγιση, όπου με σειρά παραδειγμάτων οδηγεί τον Ελληνα να αναθεωρήσει την πορεία της χώρας στον πυρήνα και στην πρωτοπορία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, με μια περισσότερο ευρωσκεπτικιστική λογική του τύπου «η Ευρωπαϊκή Ενωση αρκεί, η Ευρωζώνη δεν μας θέλει, και είναι κάτι υπερβολικό για την Ελλάδα».

Η αναφορά στο «Die Moldau» του Smetana. Ο Τσέχος μουσουργός ονόμασε έτσι (στη γλώσσα του Vltava, φυσικά, και όχι στη γερμανική εκδοχή Moldau) ένα από τα 6 υπέροχα συμφωνικά του ποιήματα που έχουν τον γενικό τίτλο «Η πατρίδα μου», και είναι αφιερωμένο στον ομώνυμο ποταμό της Πράγας. Ενα άριστο παράδειγμα πώς ένα μικρό έθνος μπορεί να κάνει γνωστόν πανευρωπαϊκά και παγκόσμια τον πολιτισμό του, χωρίς να εμποδίζεται από το ότι συνορεύει με τη Γερμανία. Η Μισιρλού (= η Αιγύπτια στα τουρκικά…) στο «Pulp Fiction» είναι μεσανατολίτικης έμπνευσης και ίσως προέλευσης. Είναι θέμα γούστου αν θα την επιλέξουμε. Η Ευρώπη είναι ανοικτή σε όλα, πράγμα ιδιαίτερα αμφίβολο για τη γλυκιά αλλά περιπετειώδη Ανατολή. Είναι σημαντικό λάθος η αναγωγή της Ευρωζώνης στη Γερμανία και της Γερμανίας στον κ. Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και τους ομοϊδεάτες του.

Ομως εμείς δεν πρέπει να αντιμετωπίζουμε την Ευρωζώνη σαν κάτι ενιαίο που «δεν μας θέλει». Είναι σαν να τη χαρίζουμε σε αυτούς τους λίγους που θέλουν να μας διώξουν. Η Ευρωζώνη αποτελείται από πολλές χώρες, και όσο ισχυρή και αν είναι μία, δεν μπορεί να επιβάλει τη θέλησή της. Αλλά και εντός της Γερμανίας και των άλλων βόρειων χωρών δεν είναι ενιαία και αδιαίρετη η πολιτική εναντίον μας (παρά την ανεκδιήγητη στάση μας…). Υπάρχουν παντού μετριοπαθείς φωνές που συνήθως είναι πλειοψηφικές.

Η σύγκριση με τη Βρετανία και τη Σουηδία, που έμειναν εκτός Ευρωζώνης, είναι προδήλως άστοχη. Πρόκειται για πανίσχυρες παραγωγικές οικονομίες, η πρώτη με το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα συγκεντρωμένο στο Λονδίνο και η δεύτερη με πρωτοποριακά σε ποιότητα και σχεδιασμό βιομηχανικά προϊόντα. Οι χώρες αυτές δεν μπήκαν στην Ευρωζώνη γιατί, αν έμπαιναν, θα έπρεπε ως πιο πλούσιες να δίνουν περισσότερα απ’ όσα παίρνουν. Δεν έχουν καμία σχέση με τη φτωχή αντιπαραγωγική Ελλάδα, η οποία περίμενε τα πάντα από την Ευρώπη.

Πρέπει να θυμόμαστε ότι ο πληθωρισμός είναι η χειρότερη και η πλέον κοινωνικά άδικη φορολογία. Το ευρώ δεν μας πτώχευσε. Δεν μας φταίει το σαμάρι του ευρώ αλλά το παραπαίον γαϊδουράκι, του οποίου τα αδύναμα πόδια είναι η ελλαδική κοινωνία, η ελλαδική νοοτροπία, η αντιπαραγωγική οικονομία, η αναποτελεσματική κρατική διοίκηση. Θα έφτιαχναν όλα αν πατούσαμε ένα κουμπί και άλλαζε το νόμισμά μας; Δεν βλέπουμε ότι πρωτίστως χρεοκόπησε ο τρόπος ζωής μας, ότι η εγκατάλειψη των πατροπαράδοτων αξιών μας είχε καταστροφικά αποτελέσματα;

Στα ψεύδη των κομμάτων η όλη τους ύπαρξη στηρίχθηκε στο πελώριο και αυταπόδεικτο ψεύδος περί του έρωτός τους προς την δημοκρατία, ενώ ήταν πασίγνωστο ότι ευθύς μόλις καταλάμβαναν την εξουσία παντού στον κόσμο κατέλυαν την δημοκρατία, διαλύοντας όλα τα άλλα πολιτικά κόμματα πλην του δικού τους. Εχουνε Πομεναδούς επί εξυπηρετήσεως μετά του αζημίωτους Άλλωστε τα κόμματα δεν περιορίζονταν στα προεκλογικά ψέματα. Η ιδεολογία τους στηριζόταν σε ουρανομήκη ψεύδη, τα οποία ακούγονται μεν ωραία από το ακροατήριο αλλά επιφυλάσσουν την κόλαση στους λαούς στους οποίους επιβλήθηκαν. Τί μπορεί, λοιπόν, να γίνει με το θλιβερό και τόσο επικίνδυνο αυτό φαινόμενο; Δεν θα πρέπει να τεθεί κάποιος αποτελεσματικός φραγμός, τουλάχιστον στα προεκλογικά ψεύδη; Δηλαδή στις πολύ συγκεκριμένες υποσχέσεις για τα όσα υποτίθεται ότι θα κάνουν οι επαγγελλόμενοι το πολιτικό ψεύδος, που την επομένη των εκλογών, κυνικότατα, πετάνε τις υποσχέσεις αυτές στο καλάθι των αχρήστων (κυριολεκτικά); Γιατί να μην υπάρχουν κυρώσεις σε ένα τόσης σημασίας συμβόλαιο με τον λαό που πείθεται από τα ψεύδη και ψηφίζει, δηλαδή γιατί να μην ισχύει ό,τι στα κοινά συμβόλαια (δηλαδή ακυρότητα), ακόμη και για την μεταβίβαση ενός κοτετσιού που στηρίχθηκε σε ψευδή στοιχεία; Όπως υπογραμμίζει και ο Nouvel Observateur, δεν πρέπει να μάς διαφεύγει ότι δεν θα υπάρξει πραγματική δημοκρατία όσο οι πολιτικοί θα έχουν το δικαίωμα να ψεύδονται ατιμωρητί. Και μην μού αντιπαρατηρηθεί ότι οι πολιτικοί κατά κανόνα δεν ψεύδονται, γιατί νομίζω ότι δεν θα υπήρχε μεγαλύτερο πολιτικό ψέμα από αυτό».

Οπως έγραψε αρχαίος στοχαστής: Ο λαός θέλει να ακούει λόγια κολακευτικά, λόγια παρηγορητικά, εξυψωτικά της προέλευσης και της οιονεί μοναδικότητάς του. Αλίμονο στον πολιτικό που δεν κολακεύει τον λαό.

2023-04-13T04:10:00.000-07:00

Δεν είναι παραμύθι η Σταύρωση και η Ανάσταση του Χριστού...

ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ

2023-04-06T03:39:00.005-07:00

ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΝΟΜΟΥ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ

Θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι στις εγκαταστάσεις της Πυροσβεστικής ΥπηρεσίαςΗγουμενίτσας πραγματοποιήθηκε 3ημερη εκπαίδευση με θέμα «ΤΡΟΧΑΙΑ

ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ» 3, 4 και 5 Απριλίου 2023 με στόχο τον κατά το δυνατό ταχύτερο

απεγκλωβισμό των τραυματιών.

Οι συμμετέχοντες στην εκπαίδευση είχαν την ευκαιρία να εξοικειωθούν με τις διαδικασίεςαντιμετώπισης των τροχαίων ατυχημάτων και να εκπαιδευτούν σε πραγματικές

καταστάσεις, προκειμένου να ανταποκριθούν αποτελεσματικά σε περιστατικά της

καθημερινότητας.

Τις ειλικρινείς μας ευχαριστίες στην εταιρεία Χριστοφίδης Γεώργιος ΙΚΕ για την

προσφορά της, προς την Πυροσβεστική Υπηρεσία, ενός επιβατηγού αυτοκινήτου το

οποίο χρησιμοποιήθηκε στην πρακτική εκπαίδευση των υπαλλήλων της υπηρεσίας μας.

Είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε την σημασία της συνεισφοράς του κ. Χριστοφίδη

Γεώργιου στην Υπηρεσία μας. Η κίνηση αυτή δείχνει την πραγματική αφοσίωση στην

ασφάλεια των κατοίκων της περιοχής και τον αγώνα για την διασφάλιση της προστασίας

όπου είναι πάντα το επίκεντρο των προτεραιοτήτων.

2023-02-15T02:11:00.000-08:00

΄Εγινε "σεισμός" στις καρδιές, παρά τις απειλές!...

Του π. Ηλία Μάκου

Μια ανήμπορη γιαγιούλα, κοντά στα 90, από μικρό χωριό της ακριτικής Θεσπρωτίας, παρεκάλεσε συγχωριανό της και την κατέβασε στην πόλη, αγόρασε λίγα, αυτά μπορούσε, τρόφιμα μακράς διαρκείας από σούπερ μάρκετ και τα έδωσε με τα ίδια της τα χέρια, αυτό ήθελε, για να πάνε στους "καψερούς", όπως είπε, Τούρκους και Σύριους, που τους χτύπησαν ανελέητα καταστροφικοί σεισμοί, και δημιουργήθηκε ένα απέραντο χάος με χιλιάδες θύματα και εκατομμύρια αστέγους.

Εξίσου συγκινητικό και το άλλο περιστατικό, που αποκάλυψε ο δήμαρχος Αθηναίων, με ανάρτησή του σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης: "Ο κ. Νίκος είναι 92 χρονών, Βορειοηπειρώτης, κι ήρθε στην Αθήνα πριν από 4 μήνες. Τον επόμενο μήνα θα ξεκινήσει να λαμβάνει το κοινωνικό εισόδημα Αλληλεγγύης. Η κόρη του είναι άνεργη και έχει μια εγγονή 8 χρονών. Εδώ και 2 μήνες έγινε μέλος της Λέσχης Φιλίας Αγίου Ελευθερίου. Έρχεται καθημερινά για ζεστασιά, κουβέντα και παρέα. Καθόταν μπροστά στην τηλεόραση της Λέσχης και παρακολουθούσε τις ειδήσεις.

Άνοιξε ένα παλιό πορτοφόλι, που είχε μέσα μόνο ένα χαρτονόμισμα των 5 ευρώ και μερικά νομίσματα. «Θα έπαιρνα κάτι στην εγγόνα μου, που ήρθε πρώτη στα αγγλικά». Βγήκε έξω, πήγε στο διπλανό παντοπωλείο και επέστρεψε με μια σακούλα τρόφιμα. Την άφησε πάνω στο τραπέζι με τα είδη πρώτης ανάγκης, που συγκεντρώνει η Λέσχη για την Τουρκία και τη Συρία και κάθισε ξανά στην παρέα του".

Και πολλά ακόμη τέτοια συγκινητικά ανθρωπιστικά περιστατικά έχουν καταγραφεί σ' ολόκληρη την Ελλάδα. Και αυτό, που κάνει εντύπωση είναι η θερμή ψυχική αντίληψη και προσέγγιση του δράματος στην Τουρκία και στη Συρία από τους Έλληνες. Κάτι, που προκάλεσε τη συμμετοχή, με διάφορους τρόπους, πολλών στον αγώνα του καλού, δηλαδή τη συμπαράσταση προς τους σεισμόπληκτους. Οι συναισθηματικές και βουλητικές λειτουργίες εκδηλώθηκαν στην πολύ θετική τους φόρτιση.

Αλλά και από την απέναντι όχθη, την Τουρκία, απλοί και ταλαιπωρημένοι άνθρωποι κάθε ηλικίας, λένε, βάζοντας με νόημα το χέρι στην καρδιά τους, "ευχαριστούμε Έλληνες" τόσο για την ομάδα της ΕΜΑΚ, που έσπευσε από την πρώτη στιγμή να απεγκλωβίσει ζωντανούς κάτω από τα ερείπια, όσο και για την ανθρωπιστική βοήθεια, που διαρκώς στέλνεται από την Ελλάδα.

Ακόμη και ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου αναγνώρισε, με μήνυμά του στο Twitter, την ελληνική υποστήριξη: «Ευχαριστώ για την υποστήριξη και την αλληλεγγύη του ελληνικού κράτους και του ελληνικού λαού μετά τον καταστροφικό σεισμό. Η Ελλάδα ήταν από τις πρώτες χώρες που προσέφεραν βοήθεια στην Τουρκία. Σε αυτές τις δύσκολες στιγμές, ένας γείτονας, που τείνει χείρα βοηθείας, είναι ένας πραγματικός γείτονας».

Πριν τον διπλό σεισμό η πολιτική ηγεσία της Τουρκίας απειλούσε την εθνική κυριαρχία της Ελλάδας και μάλιστα με ακραίες και προκλητικές εκφράσεις, αλλά και ενέργειες. Μακάρι να αλλάξει τακτική, φαίνεται ότι είναι αναγκασμένη και πιεσμένη από τα πράγματα να το κάνει για ένα διάστημα τουλάχιστον, αλλά εκτιμάται από αναλυτές ότι θα επανέλθει κάποια στιγμή.

Αυτές οι δύσκολες και απροσδόκητες περιστάσεις από τους καταστροφικούς σεισμούς έδειξαν ότι όχι μόνο δεν χωρίζει τίποτα τους λαούς, αλλά είναι πολλά αυτά, που τους ενώνουν και ότι χρειάζονται ο ένας τον άλλον. Και ότι όλοι, ανεξάρτητα από το θρήσκευμα, τη γλώσσα και την καταγωγή είμαστε άνθρωποι, με ανάγκες, με προβλήματα, με ανησυχίες, με όνειρα, που αλληλέγγυοι μπορούμε να ξεπεράσουμε και τις πιο απίθανες δυσκολίες και να τραβήξουμε δημιουργικά προς τα εμπρός.

Αυτό οφείλουν να το καταλάβουν, όχι ευκαιριακά, αλλά διαχρονικά, και οι πολιτικοί στην Τουρκία και να ξεφύγουν από τον εγκλωβισμό τους στην ακραία ρητορική κατά της Ελλάδας.

Ο τουρκικός και ο ελληνικός λαός μπορούν να πορευτούν ειρηνικά ως καλοί γείτονες, χωρίς πολεμικές ιαχές και κραυγές. Με αφορμή τον θλιβερό σεισμό και οι Έλληνες και οι Τούρκοι, για τους πολίτες μιλάμε, έδειξαν ότι νιώθουν έτοιμοι να συμπορευτούν χέρι-χέρι, ψυχή-ψυχή σ' έναν δρόμο ανθρωπιάς και αλληλοκατανόησης. Θα τους αφήσουν άραγε;

Στο όνομα της αγάπης και της αδελφοσύνης , καθώς η μεγάλη πλειοψηφία και στην Τουρκία και στην Ελλάδα, δεν επιθυμεί την "αλληλοσφαγή", οι λαοί ενωμένοι μπορούν και πρέπει να οικοδομήσουν καινούργιες, δίκαιες και ειρηνευμένες σχέσεις, έστω και αν το ιστορικό παρελθόν είναι βεβαρημένο, καθώς οι Έλληνες δεινοπάθησαν από την Τουρκία. Το χθες δεν αλλάζει, είναι δυνατό, όμως, να αλλάξει το σήμερα και το αύριο.

Οι άνθρωποι θέλουν οι ίδιοι και τα παιδιά τους να ζουν χαρούμενοι, χωρίς να τους δηλητηριάζουν οι έχθρες και όλων των ειδών τα μίση και χωρίς να τους πλακώνουν την καρδιά μαύρα συναισθήματα.

Το "τσουνάμι" συμπαράστασης προς τους σεισμόπληκτους φανέρωσε ότι είναι υπέροχο το αυτονόητο: Να μην είμαστε ψυχροί, συμβατικοί, απαθείς, κατά συνθήκην παρατηρητές της κατάστασης του άλλου.

Όλοι ας γίνουμε μια δύναμη και ας αγωνιστούμε, ώστε το όνειρο της αδελφωμένης συνύπαρξης, αν είναι δυνατόν από το ένα έως το άλλο άκρο της γης, να γίνει το συντομότερο πραγματικότητα.

Η ανθρωπιά στη γνησιότητά της μεταδίδει τα αυθεντικά αισθήματα, που μας διακατέχουν και αποτελεί κίνηση-ενέργεια ανυπόκριτη και ανεπιτήδευτη.

Εφημερίδα "POLITICAL"

ΕΝΩΣΗ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ Ο.Α.Ε.Ε.ΝΟΜΟΥ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ

2023-02-08T03:17:00.002-08:00

ΕΝΩΣΗ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ Ο.Α.Ε.Ε.ΝΟΜΟΥ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ

Οι εκλογές για την ανάδειξη νέου Δ.Σ., Ε.Ε. και αντιπροσώπων για τη ΠΟΣ ΟΑΕΕ θα γίνουν ως εξής:

Στις 15/02/2023, ημέρα ΤΕΤΑΡΤΗ και ώρα 9:30 μέχρι 14:00 στο ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ στην ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ.

Στις 16/02/2023, ημέρα ΠΕΜΠΤΗ και ώρα 10:30 μέχρι 13:30 στο ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ στο ΦΙΛΙΑΤΙ.

Στις 17/02/2023 ημέρα ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ και ώρα 9:30 μέχρι 14:30 στο ΠΑΝΘΕΟΝ στην ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑ.

Η ΕΦΟΡΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

"Τρελάναμε" τη φύση και μας τιμωρεί ! Του π. Ηλία Μάκου

2023-02-08T03:15:00.003-08:00

"Τρελάναμε" τη φύση και μας τιμωρεί!

Του π. Ηλία Μάκου

Μέσα στο χειμώνα από τη μια σκηνικό άνοιξης με αφύσικα υψηλές θερμοκρασίες και από την άλλη ξαφνικά ακραία καιρικά φαινόμενα με απότομη πτώση της θερμοκρασίας και χιονιάδες. Δυνατοί ανεμοστρόβιλοι σε περιοχές, που οι κάτοικοι δεν θυμούνται ανάλογο φαινόμενο στο παρελθόν (όπως σε χωριά της Θεσπρωτίας πρόσφατα, όπου προκλήθηκαν εκτεταμένες ζημιές σε 70 σπίτια και άλλα κτίσματα). Την ίδια στιγμή οι καταστροφές από μεγάλης έντασης σεισμούς, όπως αυτός στη γειτονική Τουρκία και Συρία, με χιλιάδες νεκρούς, δείχνουν πόσο ευάλωτοι και ανίσχυροι είμαστε μπροστά στα φυσικά φαινόμενα, αν και αισθανόμαστε, τρομάρα μας, πανίσχυροι!

Δεν "τρελάθηκε" η φύση από μόνη της, εμείς την "τρελάναμε" εδώ και χρόνια, συμπεριφερόμενοι ως ανεξέλεγκτοι εκμεταλλευτές της και καταπατητές της. Με αποτέλεσμα τώρα να μας τιμωρεί ή ακριβέστερα να εκδικείται την ανθρώπινη απερισκεψία. Και σύμφωνα με τους επιστήμονες είμαστε μόνο στην αρχή!, καθώς τα πράγματα τείνουν προς το χειρότερο.

Σαφώς καλή και απαραίτητη και χρήσιμη είναι η τεχνική και η οικονομική ανάπτυξη, αλλά ο κίνδυνος, ο μεγάλος κίνδυνος είναι ότι κακομεταχειριζόμαστε και καταστρέφουμε τη φύση, μέσω της μόλυνσης, της υπερπαραγωγής και της υπερκατανάλωσης, κακομεταχειρίζοντας και καταστρέφοντας επί της ουσίας τον ίδιο τον εαυτό μας.

Αν το σκεφτεί κανείς η συμπεριφορά μας απέναντι στη φύση δεν διαφέρει από εκείνη ενός αυτόχειρα, που είναι έτοιμος να πέσει από το παράθυρο. Και η καταπληγωμένη και δεινοπαθούσα και εξαντλημένη και εξουθενωμένη από εμάς τους ίδιους φύση, μας θυμίζει, συχνά πλέον, ότι και αυτή βαδίζει αργά και σταθερά προς τον θάνατο και τον αφανισμό και εμείς κατασκευάζουμε, όπως λέει ο Δ. Λιαντίνης, το θάνατό μας!

Το φυσικό περιβάλλον, που είναι ο παράδεισός μας, δεν το σεβόμαστε, και το μετατρέπουμε ασυλλόγιστα σε κόλασή μας. Άρα χάθηκε η ισορροπία μεταξύ ανθρώπου και φύσης. Η τάση μας, να κατέχουμε και να καταναλώνουμε δίχως φραγμούς, καθώς και το ανελέητο κυνηγητό του κέρδους, από οικοδεσπότες του περιβάλλοντος μας έχει κάνει δυνάστες. Επομένως η αιτία της φυσικής ανισορροπίας βρίσκεται σε μας και όχι στη φύση.

Η απληστία, η αλαζονεία και η έπαρση του ανθρώπου, τα μεγάλα συμφέροντα, οι διάφορες σκοπιμότητες, η ασυδοσία και η έλλειψη σοβαρής μέριμνας για το περιβάλλον από τα επίσημα κράτη, τις κοινωνίες και τους φορείς, η πλανεμένη απόπειρα αντικατάστασης των φυσικών αγαθών με τεχνητά, διέστρεψε τη γνησιότητα της φύσης και αυτό είναι μια οδυνηρή πραγματικότητα, που καθημερινά βιώνουμε τα αποτελέσματά της.

Πρέπει να μας ανησυχήσει ιδιαίτερα το επιστημονικό εύρημα ότι η διάδοση του καρκίνου είναι στενά συνδεδεμένη με το υποβαθμισμένο περιβάλλον, που ζούμε, ενώ η αλλοίωση της φύσης, που έχει σαν αποτέλεσμα την (παρ)εκτροπή της πλήττει όχι μόνο τον εξωτερικό κόσμο, αλλά και τον εσωτερικό κόσμο του ανθρώπου, καθώς του αμβλύνει το αίσθημα της ηρεμίας και της ασφάλειας και του ωραίου και του δημιουργεί ασφυξία, κάτι, που έχει επιπτώσεις, στις σχέσεις του με τους άλλους.

Η προστασία της φύσης από τις απειλούμενες καταστροφές, τις ρυπάνσεις, τις ισοπεδώσεις, τις αλλαγές της μορφής του πλανήτη, η οποία έχει να κάνει άμεσα με τις ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης και την ποιότητα ζωής, είναι αδήριτη αναγκοαιότητα, όχι με διακηρύξεις, αλλά με ενέργειες. Χρειάζεται επειγόντως αφύπνιση, με την ανάπτυξη και την εδραίωση με υπευθυνότητα από τον καθένα ξεχωριστά και όλους μαζί μιας οικολογικής ηθικής και συνείδησης. Να βάλουμε τη ζωή μας σε μια τάξη, να επαναφέρουμε τις ανθρώπινες αξίες και να συνειδητοποιήσουμε τη σπουδαιότητα του απαραβίαστου της φύσης. .

Επειδή προστατεύοντας το φυσικό περιβάλλον, προστατεύουμε τον εαυτό μας, είναι η ώρα να αναλάβουμε μια σταυροφορία "έργω" και "λόγω", ώστε να μην αμαυρώνουμε και κακοποιούμε και παραβιάζουμε ασύστολα τη φυσικότητα της φύσης.

Τι ωραία, που αποδίδει, το παρά φύσιν ο Οδυσσέας Ελύτης: "Τ' αηδόνια και τα λιόδεντρα/τα σάρωσαν οι πολυκατοικίες,/οι άνθρωποι σκόρπισαν εμπρός στις μηχανές".

Όχι στο βιασμό της φύσης, όχι στο βιασμό της ψυχής μας.. Γιατί διαφορετικά υπάρχει ορατό το ενδεχόμενο να θαφτούμε κάτω από τα επιτεύγματά μας.

Εφημερίδα " POLITICAL"

Πολλοί πιστεύουν στα μάγια, στη μαγεία και στο μάτιασμα!

2023-02-01T11:37:00.004-08:00

Πολλοί πιστεύουν στα μάγια, στη μαγεία και στο μάτιασμα!
Του π. Ηλία Μάκου

Είναι προς προβληματισμό τα αποτελέσματα μελέτης, σύμφωνα με την οποία στην Ελλάδα το 40% των ανθρώπων, 4 δηλαδή στους 10 ΄Ελληνες, πιστεύουν στα μάγια και στη μαγεία και στο μάτιασμα, σε δεισιδαιμονίες δηλαδή, εξ' ου και οι χάντρες στο κορμί!
Η μελέτη, που διενεργήθηκε από το Οικονομικό Τμήμα του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον και δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό «PLoS One», συμπεριλαμβάνει στοιχεία από πολλές χώρες παγκοσμίως.
Ενδεχομένως να είναι πιο πολλοί (!) στην Ελλάδα, απ' όσους καταγράφηκαν, αυτοί, που πιστεύουν σε μαγικές "συνταγές" ζωής, καθώς κάποιοι να απέφυγαν να το δηλώσουν για διάφορους λόγους.
Για τα ευρωπαϊκά δεδομένα θεωρείται το υψηλότερο ποσοστό το 40% των Ελλήνων, που ανέφεραν πίστη στα μάγια και στη μαγεία (το ίδιο ποσοστό περίπου έχει και η Τουρκία), ενώ στη Σουηδία μόνο το 9% απάντησε θετικά, αλλά σε παγκόσμια κλίμακα δεν είναι, αφού στην Τυνησία, για παράδειγμα, ανέρχεται στο 90%.
Ωστόσο σε διεθνή επίπεδο ένα δισεκατομμύριο άτομα (!) αναγνωρίζουν μαγικές πρακτικές, με την άποψη αυτή να συναντάται, με μικρή, όμως, διαφορά, περισσότερο σε αμόρφωτα και οικονομικά υποβαθμισμένα στρώματα σε σχέση με τους μορφωμένους και τους ευκατάστατους, όπου και εκεί δεν είναι μικρά τα ποσοστά!
Βασικά συμπεράσματα της μελέτης είναι ότι η μαγεία απαντά σε όλα τα κοινωνικο-δημογραφικά επίπεδα και η έκτασή της ή και αντίθετα η περιορισμένη απήχησή της, έχει σχέση με πολιτισμικά, θεσμικά, ψυχολογικά, θρησκευτικά και άλλα κριτήρια.
Αν και πάντοτε, από τα πανάρχαια χρόνια, τα μάγια και η μαγεία ήταν κομμάτι στις δοξασίες λαών, αυτό τελικά, που μπορεί να καταλάβει κανείς, είναι ότι ειδικά στις μέρες μας, όπου, υποτίθεται, πως τα κάθε μορφής επιστημονικά και τεχνολογικά επιτεύγματα μάς έχουν "εκτινάξει" στα ύψη της προόδου, ο σύγχρονος άνθρωπος νιώθει "ξεκρέμαστος", απογοητευμένος, απροσανατόλιστος, ας μη συζητήσουμε εδώ τα αίτια αυτής της κατάστασης, είναι πολλά και ποικίλα, και αναζητά οπουδήποτε, αδιάκριτα, σανίδα ψυχικής λύτρωσης.
Μη ξέροντας τι να κάνει και προς τα που να στραφεί αποτινάσσει και ποδοπατά παραδοσιακές αξίες. Και βλέπουμε ότι το κοινωνικό οικοδόμημα, που έχει στηθεί με άτακτη συναρμολόγηση ηθικών κανόνων, σείεται συθέμελα, καθώς έχει μετατραπεί σε μια απέραντη φυλακή!
Οι δεισιδαιμονίες ευδοκιμούν και αποκτούν κυριαρχική επιρροή και εγκατάσταση στη ζωή, όταν οι άνθρωποι αντιμετωπίζονται όχι ως πρόσωπα, όχι ως ζωντανές παρουσίες, που μπορούν να μεταμορφωθούν και να μεταμορφώσουν, αλλά ως ατομικιστικά κατασκευάσματα με διασπασμένη ακεραιότητα, μέσα σε δυαλιστικά και διαλυτικά σχήματα , που εκ των πραγμάτων τους ωθούν στα όρια της σχιζοφρένειας.
Όταν υπάρχουν, ακόμη, άνθρωποι να βλέπουν τα μάγια και τη μαγεία σαν φυσική και λογική κατάσταση, σημαίνει ότι δεν αυτοπροσδιορίζονται με τον τρόπο, που τους αξίζει, και δεν τοποθετούν τον εαυτό τους στη θέση, που του ανήκει.
Τα μαγικά φαινόμενα, που δημιουργούν πρόσκαιρες ψευδαισθήσεις και αφύσικες υποσχέσεις και ελπίδες χωρίς αντίκρισμα και εκπλήρωση, παραβιάζουν, απ' όπου και αν προέρχονται, την αξιοπρέπεια του ανθρώπου και καταργούν μια βασική λειτουργία του: Την εσωτερική ελευθερία.
Η πορεία του ανθρώπου προς την ευτυχία, προς ό,τι είναι δικαίωμα και επιδίωξή του, έχει αναγκαία προϋπόθεση, κόντρα στις προλήψεις, που είναι ασφυκτικά δεσμευτικές, την εσωτερική ελευθερία. Μέσα από το ισόρροπο ζύγισμα ιδεών και πεποιθήσεων, μέσα από συλλογισμένο και όχι ασυλλόγιστο συλλογισμό ο άνθρωπος καλείται να χαράξει δρόμο ευθύνης.
Το ζούμε στην εποχή μας: Όπου και όταν παρατηρείται αναστολή ή καταπάτηση της εσωτερικής ελευθερίας, της ελευθερίας της καρδιάς, πολύ γρήγορα διαπιστώνεται κατάπτωση του ανθρώπου.
Το ήθος και όχι η ηθική, η απαλλαγή από σκοτισμένες, βίαιες και παράλογες κρίσεις και επιλογές, θα μας προφυλάξουν από το να γίνουμε "τροφή όρνεων".
Και το πράγμα είναι δύσκολο, γιατί δεν χρειάζεται απλά αλλαγή διάθεσης, αλλά αλλαγή νοοτροπίας και ταυτόχρονα αντίληψη του τι κρύβεται πίσω από τα φαινόμενα. Μόνο έτσι στην ολιγόστιγμη τούτη ζωή μας θα αποτινάξουμε τον τρόμο και τον πόνο από μέσα μας και θα νικήσουμε τους πειρασμούς μας, που μας οδηγούν, πολλές φορές, σε ακραίες καταστάσεις και στο μηδενισμό, που φυτρώνει σαν σπόρος μέσα μας και κλαδώνεται σε όλη την ύπαρξή μας.
Πηγή: Εφημερίδα Political

2023-02-01T11:33:00.003-08:00

ΕΝΩΣΗ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ Ο.Α.Ε.Ε. ΝΟΜΟΥ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε η Εκλογοαπολογιστική Γενική Συνέλευση της Ένωσης Συνταξιούχων Ο.Ε.Ε. Ν. Θεσπρωτίας την Τρίτη 31/01/2023 , στην αίθουσα του ΠΑΝΘΕΟΝ στην Ηγουμενίτσα.

Στην Γ.Σ. παρευρέθηκαν εκτός τους συναδέλφους, ο Δήμαρχος Ηγουμενίτσας Γ. Λώλος, ,ο πρόεδρος του επιμελητηρίου ΕΒΕ Αλέκος Πάχος, αντιπροσωπεία του Δ.Σ. των συνταξιούχων των Δ.Υ. Θεσπρωτίας με επικεφαλής την πρόεδρο Βασιλική Τσεκούρα , του Σωματείου συν/χων του ΙΚΑ με επικεφαλής την πρόεδρο Νίκο Δημητρίου καθώς και ο πρόεδρος του ΚΑΠΗ Λευτέρης Ντόστας

Στην Γ.Σ. παρουσιάστηκε ο απολογισμός του απερχόμενου Δ.Σ. από τον πρόεδρο του Τάκη Πετσίνη, ο οικονομικός απολογισμός από τον ταμεία Γιώργο Μπλέτσα.

Στην συνέχεια δόθηκε ο λόγος στους παρευρισκόμενους.

Από την ΠΟΣ ΟΑΕΕ παραβρέθηκε ο Χρήστος Κολοβός πρόεδρος της Ομοσπονδίας μας ο οποίος παρουσίασε τις θέσεις της ΣΕΑ για το Ασφαλιστικό και απάντησε σε ερωτήσεις των συναδέλφων.

Μετά από διαλογική συζήτηση η Γενική μας Συνέλευση:

• Ομόφωνα ενέκρινε τις εισηγήσεις του απερχόμενου Δ.Σ

• Ομόφωνα ψήφισε ως επίτιμο πρόεδρο της τον απερχόμενο πρόεδρο Τάκη Πετσίνη

• Για δε τις αρχαιρεσίες αποφάσισε να γίνουν κατά περιοχή:

1. Στις 15/02/2023 ημέρα Τετάρτη στο Δημαρχείο στην Παραμυθιά.

2. Στις 16/02/2023 ημέρα Πέμπτη στο Δημαρχείο στο Φιλιάτι.

3. Στις 17/02/2020 ημέρα Παρασκευή στο ΠΑΝΘΕΟΝ στην Ηγουμενίτσα.

Στην συνέχεια εκλέχθηκε η Εφορευτική Επιτροπή.

Κατά την εκδήλωση κόπηκε και η πίτα για το 2023 και γίνανε χαιρετισμοί από τους φιλοξενούμενους.

Ηγουμενίτσα 1/02/2023

Το προεδρείο της Γ.Σ.

Φως μέσα στο σκοτάδι! Του π. Ηλία Μάκου

2023-01-25T03:17:00.004-08:00

Φως μέσα στο σκοτάδι !

Του π. Ηλία Μάκου

Στο πυκνό σκοτάδι της εποχής μας, όπου οι άνθρωποι ζητούν και αναζητούν την αληθινή πίστη, που μεταφράζεται σε αληθινή αγάπη και σε βάσιμη ελπίδα, αλλά δεν τη βρίσκουν ουσιαστικά, αλλά επιφανειακά στα πρόσωπα των εκκλησιαστικών λειτουργών, ξεχωρίζει το φως, ένα φως κατάλαμπρο και καθάριο, που ακτινοβολεί μια διεθνής φυσιογνωμία της Ορθοδοξίας, ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος.

Κι ενώ κάποιοι ομιλούν για ανάξιους κληρικούς, ακάθαρτους και στην ηθική και στην τσέπη, που εκθέτουν την Εκκλησία, σκανδαλίζουν τους πιστούς και ρεζιλεύουν την ιδιότητά τους στα μάτια του κόσμου, προβάλλει σαν βάλσαμο η φυσιογνωμία του Αναστασίου, ο οποίος είναι μια ένσαρκη μαρτυρία ότι η Εκκλησία υπάρχει στον κόσμο όχι για να τον αρνηθεί και για να τον απορρίψει, αλλά για να του προσφέρει τη δυνατότητα της ριζικής αλλαγής και μεταμόρφωσής του.

Στα 93 του πλέον, αλλά με φρόνημα και δράση εφήβου, αυτός ο άνθρωπος, είναι το θαύμα της αγάπης μέσα στο θαύμα της ζωής, είναι Ανα-στάσιος κατά κυριολεξία και όχι μόνο κατά όνομα.

Η μορφή και το έργο του Αναστασίου είναι βέβαια ό,τι βλέπουμε, είναι όμως και κάτι παραπάνω απ' ό,τι βλέπουμε. Είναι ό,τι υπάρχει, αλλά και παραπέρα απ' ό,τι υπάρχει. Είναι κάτι ανθρώπινο, αλλά και κάτι, που είναι έξω από κάθε ανθρώπινο μέτρο.

Αγώνα κάνει, παρά την προχωρημένη ηλικία του, και σηκώνει στους ώμους του το βάρος της διοίκησης, της ποιμαντικής μέριμνας και της πολύπλευρης προσφοράς σε μια καταδιωκόμενη και ρημαγμένη κατά την περίοδο του αθεϊσμού στην Αλβανία Ορθόδοξη Εκκλησία, την οποία ανέστησε από την τέφρα της.

Της έδωσε την πνοή του. Της έδωσε τις ανάσες του. Της έδωσε την καρδιά του. Της έδωσε τη ζωή του. Χωρίς κανένα απολύτως αντάλλαγμα. Με μόνο κίνητρο, με μόνη δύναμή του, της ψυχής του το θείο χρέος.

Για την Αλβανία ολόκληρη ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος αποδείχθηκε η μεγάλη υπόσχεση και η τρανή προσδοκία.

Ο πηγαιμός του εκεί σήμανε την άνοιξη της Ορθόδοξης Εκκλησίας, η οποία προερχόταν από ένα βαρύ χειμώνα.

Έφερε και πάλι τον Θεό στην καρδιά των ανθρώπων.

Με την αγάπη του έφεξε στο σκοτάδι της κοινωνίας και θέρμανε την ελπίδα στις παγωμένες καρδιές.

Ανεξάρτητα από τις μεμονωμένες επιθέσεις ακραίων κύκλων της Αλβανίας εναντίον του, που δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να θεωρηθούν σοβαρές, και τις οποίες αντιμετωπίζει με στωικότητα και κατανόηση, η λαμπερή μορφή του είναι ανάχωμα, εντός και εκτός Αλβανίας, στις συνθήκες εκείνες, που καλλιεργούν τον εκφυλισμό του ανθρώπινου προσώπου, αλλά και το μίσος και την εγκατάλειψη της ειρήνης, ατομικής και κοινωνικής, που αιμορραγεί στις ημέρες μας διάτρητη, εκτεθειμένη και ανοχύρωτη, αναζητώντας διέξοδο.

Η συντριπτική πλειοψηφία του αλβανικού λαού, ανεξάρτητα από τη θρησκεία και την καταγωγή και τη γλώσσα, αποδέχεται τον Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας Αναστάσιο ως παράγοντα ειρήνης και σταθερότητας και συμφιλίωσης στη χώρα. Και την αποδοχή αυτή την έχει κατακτήσει στην πράξη ο Μακαριώτατος με πολύ κόπο και με πολύ ιδρώτα, τριάντα και πλέον χρόνια, που βρίσκεται εκεί ως προκαθήμενος.

Από τα πολλά, τα πάρα πολλά, που έχει προσφέρει σε όλους τους τομείς της αλβανικής κοινωνίας, και μόνο τούτο αρκεί για να δείξει την προσφορά του: Το υπερσύγχρονο ιατρικό κέντρο της Εκκλησίας στα Τίρανα, που απευθύνεται σε όλους τους ανθρώπους, Ορθόδοξους και μη, έχουν επισκεφθεί μέχρι σήμερα, περισσότεροι από 1,5 εκατομμύριο άνθρωποι.

Πάντοτε χαμογελά προς όλους και προσκαλεί όλους κοντά του, μικρούς και μεγάλους, άνδρες και γυναίκες, ισχυρούς και ανίσχυρους, ανεξάρτητα από τι καταγωγή έχουν, τι γλώσσα μιλάνε, σε τι πιστεύουν.

Ανοίγει διάπλατα την αγκαλιά του στους αδύναμους και στους ανίσχυρους, στους φτωχούς και τους ταλαιπωρημένους, για να βρουν ένα ζεστό καταφύγιο.

Και μέσα στην επιφυλακτικότητα των ανθρώπων, έρχεται η φλόγα αγάπης του Αρχιεπισκόπου και λιώνει τη σκληράδα των καρδιών και τις μαλακώνει.

Και απλώνει μια καθαρότητα βαθιά, που μοιάζει να προέρχεται απ' άλλο κόσμο, τον κόσμο του ουρανού.

Και με αυτή προχωρά από δύναμη σε δύναμη και από κατόρθωμα σε κατόρθωμα, εκεί, που όλα φαίνονται αδύνατα και ακατόρθωτα.

Όπου βρίσκει ανθρώπους με κομμένα τα φτερά, τους κάνει και πάλι ψηλά να μπορούν να πετάνε.

Στο βιβλίο της ζωής του βρίσκουμε τα προσευχητικά του δάκρυα να ποτίζουν και να διαποτίζουν τη βιωτή του και να φυτρώνει το άνθος της χαράς.

Ο χρόνος είναι αδυσώπητος και κυλά, αλλά αυτός κρατά ανοιχτά τα παράθυρα της ύπαρξής του και μπαίνουν μέσα οι ζωογόνες ακτίνες της θείας αγάπης, που τη διοχετεύει στους ανθρώπους.

Γι’ αυτό φωτίζει, θερμαίνει και ζωογονεί, όπως οι ακτίνες του ήλιου. Και αποτελεί μια αφετηρία να ξαναφανούν ζωντανοί Χριστιανοί στο σημερινό κόσμο και να ζωηρέψει η χριστιανική ιαχή ότι “ο Κύριος εγγύς”.

Νοηματοδοτεί με το λόγο και τις πράξεις του την ανθρώπινη ζωή, βοηθάει τους ανθρώπους να υπερβαίνουν τον εγωκεντρισμό και την αντιπαράθεση, παρέχει το όραμα της αδελφικής ενότητας και της αλληλεγγύης.

Το νιώθουμε και το λέμε: Ένα λαμπερό μαργαριτάρι είναι ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος. Γι' αυτό οφείλουν να συνειδητοποιήσουν, όσοι, ελάχιστοι, δεν το έχουν συνειδητοποιήσει ακόμη, ότι είναι σημαντικό πράγμα και ευλογία και ευκαιρία για την Αλβανία, αλλά και για την Ορθοδοξία, η δημιουργική και ειρηνική παρουσία ενός σπουδαίου προσώπου, του αρχιεπισκόπου Αναστασίου, που με το κύρος του και την έκταση της αγάπης του, η οποία δεν έχει όρια, αποδίδει τη γνήσια διάσταση της πίστης και του ανθρωπισμού.

Πηγή: Εφημερίδα POLITICAL

Να μην ξεχνάνε τα καλά... Του π. Ηλία Μάκου

2023-01-19T03:05:00.005-08:00

Να μην ξεχνάνε τα καλά...
Του π. Ηλία Μάκου

Πραγματικά εντύπωση μας προξένησε, δεν το φανταζόμασταν, ένα από τα αποτελέσματα της έρευνας, που έκανε το Βαρόμετρο του Euronews Albania, σύμφωνα με την οποία το 66,5% των Αλβανών, που ρωτήθηκαν, εξέφρασαν την άποψη ότι οι Έλληνες είναι ο λαός που κάνει τις περισσότερες διακρίσεις σε βάρος τους(!), ενώ μόνο το 3,9% έκανε λόγο για διακρίσεις απέναντί τους από τους Ιταλούς (!).
Την ίδια στιγμή το 45,4% απάντησαν, σε σχετικό ερώτημα, ότι οι Έλληνες είναι αυτοί, με τους οποίους έχουν τις περισσότερες ομοιότητες, κατατάσσοντάς μας πρώτους από άλλες χώρες ως προς τα ομοιογενή στοιχεία (δεύτεροι οι Ιταλοί με 34,9% και ακολουθούν οι Γερμανοί με 9,6%, οι Αυστριακοί με 2,9%, οι Ισπανοί με 2,2%, οι Άγγλοι με 1,8%, οι Ελβετοί με 0,9%, οι Βέλγοι με 0,8% και οι Ολλανδοί και Σκανδιναβοί με 0,2%). Δεν ξέρουμε με τι κριτήρια καθόρισαν τις ομοιότητες (με χαρακτηρολογικά ή φυλετικά ή άλλα ή συνδυαστικά) και δεν μπορούμε να καταλάβουμε, που εδράζεται αυτή η προσέγγιση.
Ως προς τη δυσαρέσκειά τους για τη συμπεριφορά των Ελλήνων απέναντι τους, που λίγο ή πολύ, άμεσα ή έμμεσα, τη χαρακτηρίζουν εχθρική, δεν την βρίσκουμε δικαιολογημένη και μας φαίνεται παράδοξη, αν δεν εξυπηρετεί άλλους σκοπούς.
Οφείλουμε να παραδεχτούμε, ωστόσο, ότι υπήρξαν μεμονωμένα, το τονίζουμε μεμονωμένα, περιστατικά εκμετάλλευσης σε βάρος τους, αλλά και περιφρόνησης και περιθωριοποίησης και υποτίμησης, ειδικά όταν πρωτοήρθαν, ενδεχομένως να συμβαίνουν και τώρα σε περιορισμένη κλίμακα, αλλά σε καμία περίπτωση δεν ήταν και δεν είναι ο κανόνας, αλλά οι λίγες εξαιρέσεις. Και, βέβαια, απερίφραστα αποδοκιμαζόμενες και ουδόλως εκφράζουν τα φιλικά αισθήματα των Ελλήνων έναντι των Αλβανών. Όπως καταδικάζεται και η εγκληματική δράση Αλβανών στην Ελλάδα, με τα ίδια ακριβώς μέτρα και σταθμά, που καταδικάζεται και των ημεδαπών, γιατί η εγκληματικότητα δεν έχει να κάνει με την καταγωγή των ανθρώπων, αλλά με το χαρακτήρα τους, τις προθέσεις τους, τις διαθέσεις τους, το επίπεδό τους κ.λπ..
Όμως δεν ήταν και δεν είναι μικρή και ασήμαντη η βοήθεια του ελληνικού λαού προς τους Αλβανούς, είτε έζησαν ή ζουν εδώ, είτε διαμένουν στη χώρα τους.
Γυρίζοντας 32 χρόνια πίσω, θα θυμηθούμε ότι στις αρχές του 1991, Πρωτοχρονιά ήταν, όταν κατά χιλιάδες έρχονταν ρακένδυτοι και πεινασμένοι προς την Ελλάδα οικονομικοί μετανάστες από την Αλβανία, βρήκαν ανοιχτές αγκαλιές και μεγάλη υποστήριξη. Έλληνες τους πήραν στα σπίτια τους, τους ενίσχυσαν με δωρεές και γενικά τους στάθηκαν με ανθρωπιά και ευαισθησία.
Από την άλλοι οι Ιταλοί δεν τους υποδέχτηκαν φιλόξενα. Μόλις ένα σαπιοκάραβο, το πλοίο "VLORA", όπου επέβαιναν πάνω από 15.000 Αλβανοί, ακόμη και στα κατάρτια κρέμονταν, έφτασε στο Μπάρι, από τους πυροβολισμούς των Ιταλών αστυνομικών και λιμενικών, για να εμποδίσουν την αποβίβασή τους, έπεσαν νεκροί 12 Αλβανοί. Και αφού αφυδατωμένους και εξαθλιωμένους τους συγκέντρωσαν σ' ένα γήπεδο, τους επέστρεψαν πίσω.
Και δεν είναι μόνο αυτό. Πολλοί Αλβανοί εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα, εργάστηκαν ή δημιούργησαν υπό ασφαλείς συνθήκες επιχειρήσεις και με τον τίμιο ιδρώτα τους πρόκοψαν, ενώ τα παιδιά τους έκαναν σπουδές. Κάποιοι από αυτούς παραμένουν ακόμη στην Ελλάδα, ενώ μερικοί έχουν γυρίσει στην πατρίδα τους, όπου έχτισαν σπίτια και άνοιξαν δουλειές με τα χρήματα, που κέρδισαν στην Ελλάδα. Και το αναγνωρίζουν ορισμένοι, αν και εμείς, πριν την έρευνα, νομίζαμε ότι το παραδέχονται όλοι.
Επιπλέον το ελληνικό κράτος χρηματοδότησε μεγάλα έργα υποδομής στη γειτονική χώρα, που διευκόλυναν τη ζωή των πολιτών, όπως οδικούς άξονες, κατασκευή υδραγωγείων και δικτύων ύδρευσης κ.λπ.
Παράλληλα μεγάλο ποσοστό Αλβανών, δεν μιλάμε για τους Έλληνες Μειονοτικούς, αυτοί το δικαιούνται, νοσηλεύτηκαν και νοσηλεύονται σε νοσοκομεία της Ελλάδας. Στο παραμεθόριο νοσοκομείο Φιλιατών Θεσπρωτίας, αλλά και στα νοσοκομεία των Ιωαννίνων και άλλων περιοχών της Ελλάδας, ασθενείς από την Αλβανία τυγχάνουν, και ορθά, γιατί αυτό επιβάλλει ο ανθρωπισμός, περίθαλψης.
Εκτιμούμε πως η απογοητευτική εικόνα, που εμφανίζει η έρευνα, με τη δυσαρέσκεια μεγάλου ποσοστού Αλβανών έναντι της Ελλάδας, δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και περιέχει αγνωμοσύνη.
Ωστόσο αυτό, που προέχει είναι να αναπτυχθεί και να διατηρηθεί ένα κλίμα ειρηνικής συνύπαρξης, συνεργασίας και αλληλοσεβασμού, ανάμεσα στους δύο λαούς, που μόνο έτσι θα βγουν κερδισμένοι.
Με μοναδικό σκοπό και γνώμονα την καλή και γόνιμη γειτονία. Χωρίς προπαγάνδες, χωρίς εθνικιστικές και ακραίες διεκδικήσεις, στις οποίες κατά καιρούς επιδίδεται η αλβανική πολιτική ηγεσία.
Η Ελλάδα έχει αποδείξει στην πράξη ότι τείνει χείρα φιλίας προς την Αλβανία, η οποία, όμως, δεν έχει σημειώσει ουσιαστική πρόοδο ως προς τη στάση της σε θέματα, όπως η αποδοχή του αυτοπροσδιορισμού των πολιτών, η απόδοση των περιουσιών στους ιδιοκτήτες και των χώρων λατρείας, καθώς και των εκκλησιαστικών κειμηλίων, στην Ορθόδοξη Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Αλβανίας, η χρήση της ελληνικής γλώσσας στη διοίκηση για την ελληνική μειονότητα, η απαλλαγή της εκπαίδευσης από αλυτρωτικές εξάρσεις κ. ά.
Για να εδραιωθεί σε στέρεες βάσεις μια ελληνοαλβανική φιλία, χρειάζεται να είναι αμφίπλευρες και όχι μονόπλευρες οι κινήσεις και να μη διαποτίζονται μεθοδευμένα οι Αλβανοί με ανθελληνικό μένος.
Δεν συμφέρει τις δύο γειτονικές χώρες να γκρεμίζουν γέφυρες συνδιαλλαγής, αλλά να τις χτίζουν. Δεν συμφέρει να υψώνουν τείχη, αλλά να τα κατεδαφίζουν.
Πηγή: Εφημερίδα " POLITICAL"

Η δωρεά οργάνων είναι πράξη αγάπης... Του π. Ηλία Μάκου

2023-01-13T04:01:00.006-08:00

Η δωρεά οργάνων είναι πράξη αγάπης...

Του π. Ηλία Μάκου

Ανεξάρτητα από τις επιφυλάξεις και τις προκαταλήψεις, που υπάρχουν, και πέρα από την προσέγγιση του θέματος περί εγκεφαλικού θανάτου, η δωρεά ανθρώπινων οργάνων ως διάθεση και πράξη συνειδητή είναι, κατά τη γνώμη μας, μια κορυφαία στιγμή ανθρωπιάς, αγάπης και συναλληλίας, , αφού μέσα από μια ζωή, που χάθηκε, σώζονται άλλες ζωές. Μια πεθαμένη ζωή, δίνει πνοή ζωής σε άλλους ανθρώπους, ζωντανούς-νεκρούς.
Τι ωραία σύζευξη παρατηρείται, με τη δωρεά οργάνων, της "αναχώρησης" από τον κόσμο, με την "περιχώρηση" στον κόσμο. Η δωρεά και η μεταμόσχευση οργάνων είναι, βέβαια, ευαίσθητα και περίπλοκα ζητήματα, με ηθική διάσταση γι' αυτό είναι απαραίτητη η τήρηση ιατρικών και βιοηθικών δεοντολογικών κανόνων, στο πλαίσιο της προστασίας της ανθρώπινης προσωπικότητας.
Μόλις τις τελευταίες ημέρες, δημοσιοποιήθηκαν δύο περιπτώσεις δωρεάς οργάνων, που, πραγματικά, έχουν συγκινητικό περιεχόμενο. Στην πρώτη, ένας 6χρονος από τα Γρεβενά, όπου νοσηλεύθηκε για μερικές ημέρες, ύστερα από ανακοπή. Οι γονείς του δώρισαν τα όργανά του κι έτσι αφαιρέθηκαν, ύστερα από χειρουργείο 12 περίπου ωρών, η καρδιά, οι πνεύμονες και το ήπαρ του μικρού και μεταμοσχεύθηκαν σε παιδιά στην Ελλάδα και στην Ιταλία. Η σκηνή, που διαδραματίστηκε, φέρνει δάκρυα στα μάτια. Οι ομάδες των ιατρών από τις δύο χώρες τίμησαν το νεκρό αγοράκι υποκλινόμενοι μπροστά του και κρατώντας ενός λεπτού σιγή...
Μεγαλειώδη τα λόγια της μάνας: "Να συνεχίσει να χτυπά η καρδιά του Θωμά και να πραγματοποιήσει και τα όνειρά του και τα όνειρα του παιδιού, που θα τη λάβει".
Στη δεύτερη περίπτωση, επί 11 ημέρες ένας 19χρονος πάλευε στη ΜΕΘ του νοσοκομείου της Άρτας για τη ζωή του, μετά από τροχαίο. Τελικά, κατέληξε την ημέρα των Θεοφανίων. Η οικογένειά του πήρε τη γενναία απόφαση να δωρίσει τα όργανά του και τέσσερις συνάνθρωποι έλαβαν δώρημα ζωής.
Συγκλονιστική, ταυτόχρονα και διδακτική, , είναι η αναφορά μητέρας από την Κρήτη, που είχε δωρίσει τα όργανα της 16χρονης κόρης της: "Το παιδί μου πια συνεχίζει να ζει μέσα στα σώματα πέντε άλλων ανθρώπων. Πέντε οικογένειες κάνουν μαζί γιορτές, πέντε άνθρωποι θα ζήσουν όσα δεν πρόλαβε η Νεκταρία".
Πάντως σε γενικές γραμμές η δωρεά οργάνων στην Ελλάδα δεν είναι διαδεδομένη και αντιμετωπίζεται με καχυποψία, γι' αυτό και η χώρα μας είναι από τις τελευταίες στον τομέα αυτό.
Σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η αναλογία του αριθμού μεταμοσχεύσεων από πτωματικούς δότες ανά εκατομμύριο πληθυσμού στην Ελλάδα ήταν 4,1% για το έτος 2018, , 4,8 για το 2019 και περίπου 5% το 2020, τη στιγμή, που στην Ισπανία ήταν πάνω από 40%, στην Κροατία 33,3%, στο Βέλγιο 30,5% και στη Μάλτα 30%.
Και αυτί έχει να κάνει με πολλούς παράγοντες, κάποιοι από τους οποίους σχετίζονται με την έλλειψη εμπιστοσύνης σε φορείς, με το φόβο του εμπορίου οργάνων, με μη επαρκή γνώση του ζητήματος κ.λπ.
Εμείς δεν θα σταθούμε στα επιστημονικά, ιατρικά, νομικά, θρησκευτικά και άλλα κριτήρια και διλήμματα, που χρειάζονται σαφώς μελέτη και αξιολόγηση, αλλά στρέφουμε τον θαυμασμό μας στην επιλογή-κίνηση των δωρητών οργάνων, που πέρα από οτιδήποτε άλλο είναι πρωτίστως αγαπητική.
Η αγάπη, που εκφράζεται και με τη δωρεά οργάνων, είναι η κατεξοχήν στάση ζωής, που πάντα ενεργεί καταλυτικά για την ανάπτυξη του ανθρώπινου προσώπου, αλλά και των ανθρώπινων σχέσεων.
Στην αγάπη υπάρχει μια απόλυτη ελευθερία, με την οποία το άτομο αντιλαμβάνεται ότι του είναι επιτρεπτό να προσφέρει το καλό, όπως ακριβώς το νιώθει, χωρίς αγκυλώσεις από κοινωνικούς και ηθικιστικούς κανόνες, που επικρατούν στο περιβάλλον του. Στον κόσμο της αγάπης ο άνθρωπος αναγνωρίζει και επεξεργάζεται και εκδηλώνει προσωπικά ανθρωπιστικά του αισθήματα, όπως τα αντιλαμβάνεται και με τον τρόπο, που μπορεί.
Η αγάπη ακολουθεί πορεία όχι προς κάτι αφηρημένο, αλλά σε συγκεκριμένες υπάρξεις στην καθολικότητά τους και καλύπτει ανάγκες, σωματικές και ψυχικές, στο παρόν με προσανατολισμό στο μέλλον.
Το να αισθάνεται κανείς τον πόνο και την κατάσταση του άλλου, όπως θα ήθελε να τα αισθάνεται και ο άλλος γι' αυτόν, εξηγεί τα αισθήματα, τις αντιλήψεις και τις εμπειρίες, που δημιουργεί και αναδημιουργεί η αγάπη.
Η ουσία μας ως ανθρώπων φανερώνεται και στην αγάπη, της οποίας το ενεργειακό και εμπειρικό άνοιγμα περικλείει βασικές και θεμελιώδεις όψεις της ζωής μας.

Πηγή: Εφημερίδα "POLITICAL"

Να γίνουμε καλύτεροι με καλό αγώνα και όχι με ευχολόγια... Του π. Ηλία Μάκου

2023-01-04T03:03:00.006-08:00

Να γίνουμε καλύτεροι με καλό αγώνα και όχι με ευχολόγια...

Του π. Ηλία Μάκου

Κάθε χρόνο πάλι από την αρχή, πάλι τα ίδια... Όνειρα, προγραμματισμοί, διαγγέλματα, ευχές για υγεία, για μακροημέρευση, για επιτυχίες, για ευτυχία, για κέρδη, όλα κατ' ευχή.
Έχουν γίνει κλασικές οι ευχές, και κατά συνέπει ολίγον ή πολύ βαρετές. Πάντα όμοια λόγια οι άνθρωποι. Φράσεις στερεότυπες, που ξεστομίζονται χωρίς επίγνωση της σημασίας τους πολλές φορές.
Και αυτό, που καταφέρνουμε εν τέλει, είναι ο νέος χρόνος κάθε φορά να μας βρίσκει χειρότερους από τον προηγούμενο.
Μ' αυτό το άρθρο, το πρώτο για το 2023, δεν θέλουμε να γίνουμε κομιστές απαισιοδοξίας. Ούτε δυσοίωνες Κασσάνδρες. Το αντίθετο θέλουμε να πετύχουμε.
Να μη λείψει η ασίγαστη προσπάθεια για κάτι διαφορετικό, για κάτι ανυψωτικό, ώστε να βρίσκουμε την αντοχή και την ορμή να προχωρούμε μπροστά, χωρίς να οπισθοχωρούμε.
Στο ξημέρωμα του 2023 ας μην περιοριστούμε μόνο σε ευχολόγια, ελπίδες και προσδοκίες, αν και χρειάζονται και αυτά, για να μας τονώνουν, έστω και επιδερμικά και προσωρινά. Αλλά ας πάρουμε την απόφαση ότι δεν πάει άλλο, ούτε με τον εαυτό μας, ούτε με τους γύρω μας, ούτε με τις καταστάσεις, που έχουμε διαμορφώσει, και ας αλλάξουμε στάση ζωής.
Βρισκόμαστε στην αρχή νέου έτους. Κανείς μας δεν γνωρίζει πόσες στροφές θα κάνει ακόμη ο τροχός της ζωής του. Βέβαιο είναι τούτο μόνο. Τα μετρημένα και ορισμένα χρόνια της ζωής μας είναι τώρα πλέον κατά ένα περισσότερα.
Τις στιγμές, που έχουμε στη διάθεσή μας, εάν τις χρησιμοποιήσουμε σωστά, θα μας δώσουν την ευκαιρία να γίνουμε καλύτεροι και ως άτομα και ως κοινωνία.
Και αν γίνουμε καλύτεροι και ως άτομα και ως κοινωνία θα βελτιωθούν και οι καταστάσεις, που ζούμε, και οι οποίες, τις περισσότερες φορές είναι σκληρές και αφόρητες.
Ο χρόνος είναι ίδιος πάντα. Άχρονος στη διάρκειά του. Κυλάει αδιάφορος, ανεπηρέαστος και ανενόχλητος. Δεν έχει χρώμα και τόνο. Η δική μας ζωή του δίνει χρώμα και τόνο. Αυτή ή τον ομορφαίνει, του δίνει περιεχόμενο, σκοπό ουσία. Ή τον σκοτώνει, τον τσαλακώνει, τον μαυρίζει, τον λερώνει, τον καταστρέφει.
Τις συνθήκες της ζωής μας τις προσδιορίζουμε εν πολλοίς εμείς. Ίσως ως μονάδες να μην έχουμε τη δυνατότητα να αποτρέψουμε τους πολέμους και να λύσουμε τα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα. Μπορούμε όμως να χαράξουμε και να ακολυοθήσουμε τον προσωπικό δρόμο της ειρήνης και της δικαιοσύνης, που οδηγούν στο ξέφωτο, στην αυθεντικότητα και στην υπέρβαση των δυσκολιών και των αδυναμιών.
Τις περισσότερες φορές η αντιμετώπιση του χρόνου από εμάς είναι σκέτη επιπολαιότητα. Λέμε, να περάσει αυτός ο χρόνος, μας έφερε τόσα και τόσα κακά. Δεν τάφερε ο χρόνος, εμείς τα φέραμε στο χρόνο. Ούτε λίγο, ούτε πολύ τα... βάζουμε με αυτόν! Του ρίχνουμε πάνω όλες τις ευθύνες! Για την πολιτική, για την οικονομία, για τους πολέμους, για τα εγκλήματα, για τον "πάτο", που πιάνουμε... Για τα πάντα ο χρόνος φταίει... Του φορτώνουμε τις δικές μας ευθύνες.
Και ο νέος χρόνος επανάληψη των προηγούμενων θα είναι, αν δεν ζούμε τη ζωή μας κουτσουρεμένη και αν δεν αλλάξουμε ριζικά.
Ας σκεφτούμε, τώρα, στην αρχή του νέου χρόνου, κάνοντας έναν σύντομο απολογισμό, αν αυτό, που βιώνουμε κοινωνικά και ηθικά, μας ικανοποιεί και μας αξίζει. Ε, όχι, η κατρακύλα ούτε μας ικανοποιεί, ούτε μας αξίζει. Ας αντιδράσουμε στην ηθική κατάρρευση, στις κραυγές του πολέμου, στις καμπάνες της συμφοράς, στον οδοστρωτήρα του κακού, που τα ισοπεδώνει όλα και κάνει τους ανθρώπους άψυχα νούμερα, στη ρουτίνα, που μας καθηλώνει, στο άγχος, που μας διαλύει.
Το έσχατο νόημα του κόσμου το δίνει ο άνθρωπος. Γι' αυτό το κάθε δευτερόλεπτο της ζωής μας να το αξιοποιούμε, να το κάνουμε φτερά για να πετάξουμε προς τα ανώτερα, ξεπερνώντας τα κατώτερα, που μας κρατάνε δέσμιους.
Επιλέγουμε ως ευχή για τον καινούργιο χρόνο όχι το συνηθισμένο: "Ευτυχισμένο το νέο έτος" ή "καλή χρονιά". Αλλά "καλός αγώνας", ανεξάρτητα από εμπόδια και αντιξοότητες και μόχθους και κόπους. Αν είναι αγωνιστική η διάθεσή μας θα δούμε ήλιο, που τόσο, μα τόσο τον έχουμε ανάγκη, να πλημμυρίζει την καρδιά μας.
Να είναι, λοιπόν, γεμάτος ο χρόνος και γόνιμος σε καλό αγώνα...Μόνο τότε θα προβάλλει ένα παρόν και ένα μέλλον πραγματικά ηλιοφώτιστο κι ελπιδοφόρο.
Πηγή: Εφημερίδα "POLITICAL"

2023-01-01T10:33:00.003-08:00

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ "ΕΚΛΕΨΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ" ΣΤΗΝ ΚΟΠΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΗΣ ΠΙΤΑΣ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ ΚΕΣΤΡΙΝΗΣ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ...

Αφιερωμένη στα παιδιά ήταν η κοπή των πρωτοχρονιάτικων πιτών στην ενορία Κεστρίνης Θεσπρωτίας.

Και μερικά από αυτά τις έκοψαν, δίνοντας ένα αγνό και αθώο νόημα στην έναρξη του νέου χρόνου.

Όπως είπε ο θεολόγος π. Ηλίας Μάκος "η πίστη μπορεί να φέρει την θετική ανατροπή σε κάθε χρόνο. Η πίστη μάς κάνει αληθινά ευτυχισμένους. Με την πίστη τα φώτα της γιορτής της πρώτης ημέρας του χρόνου δεν τα διαδέχεται μια σκιά, που σκοτεινιάζει την ψυχή μας και μέσα μας νότες θλιβερές συνοδεύουν τον απόηχο των πυροτεχνημάτων, που φώτισαν εκτυφλωτικά τον ουρανό της Πρωτορονιάς, αλλά μια χαρά και μια προοπτική".

Σε όσους βρήκαν τα φλουριά από τις βασιλόπιτες, προσφέρθηκαν δώρα, τα οποία ήταν προσφορά του σούπερ μάρκετ "Παπανικολάου" στην Ηγουμενίτσα.

Δεν υπάρχουν μόνο διεφθαρμένοι, υπάρχουν και έντιμοι! ..... Του π. Ηλία Μάκου

2022-12-27T10:48:00.007-08:00

Δεν υπάρχουν μόνο διεφθαρμένοι, υπάρχουν και έντιμοι !

Του π. Ηλία Μάκου

Πολύς λόγος γίνεται το τελευταίο διάστημα περί διαφθοράς, ένα φαινόμενο που πάντοτε υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει, γιατί οι άνθρωποι είμαστε άπληστοι και μπροστά στο συμφέρον μας, αν και στην ουσία η διαφθορά δεν είναι προς το συμφέρον μας (!), καταλύουμε οποιαδήποτε ηθική αναστολή και συνειδησιακή άμυνα και "πέφτουμε με τα μούτρα στο μέλι".

Η διαφθορά, και αυτή, που φαίνεται, και αυτή, που δεν φαίνεται, ανεξάρτητα από τις διαστάσεις της, είτε, δηλαδή πρόκειται για παράνομη συναλλαγή με πολλά χρήματα, είτε με λίγα χρήματα, είναι διαφθορά.

Και άσχετα με το μέγεθός της δηλώνει τη χρεοκοπία των αξιών και το σύρσιμο σε ατραπούς ανυποληψίας και καχυποψίας.

Σύμφωνα με τα όσα κατά καιρούς έρχονται στο φως της δημοσιότητας, αλλά και με πρόσφατη έρευνα της GPO για λογαριασμό της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας, όπου αποτυπώνεται η γνώμη των πολιτών, διεφθαρμένα πρόσωπα είναι πιθανό να συναντήσει κανείς όχι μόνο στην πολιτική, αλλά και σε άλλους χώρους, όπως της υγείας, όπου τα περίφημα "φακελάκια" όλο εξαλείφονται και όλο συντηρούνται και αυξάνουν, του δημόσιου τομέα, της Εκκλησίας (όπου ακόμη και οι...αθώες δοσοληψίες, τα "τυχερά", είναι υπό μια έννοια διαφθορά), των ΜΜΕ, της τοπικής αυτοδιοίκησης, του αθλητισμού και πάει λέγοντας.

Οι διαχρονικές διακηρύξεις περί πάταξης της διαφθοράς, που δεν γίνονται πράξη, είναι η πιο βλαβερή μορφή υπεράσπισης της διαφθοράς.

Όμως, υπάρχουν και οι έντιμοι, γι' αυτό είναι ορθό να αποφεύγονται οι γενικότητες. Οι πραγματικά έντιμοι και όχι οι διεφθαρμένοι, που αυτοσυστήνονται και εμφανίζονται σαν αδιάφθοροι. Δεν γνωρίζουμε αν είναι πλειοψηφούσα ή μειοψηφούσα μερίδα, αν και μπορούμε να το φανταστούμε, αλλά, ευτυχώς, είναι υπαρκτή.

Ίσως κάποιοι να τους θεωρούν "κορόιδα", καθώς η εντιμότητα στις ημέρες μας, μάλλον εκλαμβάνεται ως αδυναμία και βλακεία και όχι ως προτέρημα!

Είναι πλέον πέρα από κάθε αμφιβολία σπουδαίο να στηρίζονται οι ενέργειές μας πάνω σε αρχές, αν θέλουμε να είναι τίμιες και δίκαιες. Αυτό το βασικό ηθικό υπέδαφος σε μια ελεύθερη κοινωνία μπορεί να δημιουργηθεί μόνο όταν υπάρχει η θέληση για την επίτευξή του.

Στο πλαίσιο αυτό χρειάζεται μια μεταβολή στη νοοτροπία μας, μια αυτοπειθαρχία στη ζωή μας, που θα μας δώσει όχι μόνο το δικαίωμα, αλλά και τη δύναμη να μην ενδώσουμε σε... πειρασμούς.

Σε μια εποχή με υλιστικά χαρακτηριστικά, με θέα προς το τίποτα, με τυποποιημένες συμπεριφορές, με ρημαγμένες ψυχές, άδειες εσωτερικά, αδιάφορες για το ανώτερο και ενδιαφερόμενες για ό,τι βολεύει και προσθέτει πλούτο, με δολοφονημένη την ευαισθησία, φυσιολογικό είναι να ευνοείται η διαφθορά.

Όταν σκεφτόμαστε μόνο με το νου και αγνοούμε την καρδιά, διαμορφώνουμε οικονομικό εγκέφαλο, που βάζει ψυχρά σε πρώτη προτεραιότητα το ατομικό όφελος και την προσωπική ωφέλεια και παραμερίζει αδίστακτα το συναίσθημα.

Κάτω από τέτοιες συνθήκες, όποιος αντιστέκεται στη διαφθορά, σίγουρα έχει ιδανικά και προδιαγραφές μέσα του. Πολύ σωστά και εύστοχα το έγραψε ο Παπανούτσος: "Το να ζει κανείς σαν άνθρωπος είναι ένας ολόκληρος άθλος".

Ο τρόπος συμπεριφοράς κάθε ανθρώπου διαφέρει, ξεχωρίζει, δεν είναι ίδιος. Είναι όμορφος ή ιδιόμορφος, ασυνήθιστος ή συνηθισμένος, αποδεκτός ή απαράδεκτος, συνετός ή ασύνετος, υπεύθυνος ή ανεύθυνος, καθαρός ή ακάθαρτος. Ανάλογα με την ατομικότητά του ο καθένας, τη δομή του, την ψυχοσύνθεσή του, την ιδιοσυγκρασία του, το χαρακτήρα του, την προσωπικότητά του, ρυθμίζει και τις επιλογές του.

Αυτές είναι, που τον ορίζουν. Αν είναι έντιμες, θα έρθει η στιγμή, αργά ή γρήγορα δεν έχει σημασία, που θα τον καταξιώσουν. Αν είναι ανέντιμες θα τον απαξιώσουν. Και να μην ξεχνάμε ότι, όπως τίποτε σκιερό δεν μπορεί να καλύψει την τιμιότητα, έτσι και τίποτα επίπλαστο, επιφανειακό και υποκριτικό, δεν μπορεί να κρύψει τη διαφθορά.

Το φαινόμενο της διαφθοράς, που είναι μια κοινωνική μόλυνση και πληγή και μοιάζει μ' ένα βρώμικο ποτάμι, που κυλάει προς τη θάλασσα, θα αντιμετωπιστεί με την ανάπτυξη αντισωμάτων αρετής. Και τα αντισώματα αυτά θα τα εντοπίσουμε βουτώντας στα μυστικά βάθη της ψυχής μας και μελετώντας τα σκοτεινά πάθη της.

Πηγή: Εφημερίδα POLITICAL

Η πιο πετυχημένη συνταγή για καλά Χριστούγεννα

2022-12-21T10:57:00.006-08:00

Η πιο πετυχημένη συνταγή για καλά Χριστούγεννα

Του π. Ηλία Μάκου

Οδεύουμε και φέτος προς τα Χριστούγεννα, αλλά η ζοφερή ατμόσφαιρα στον κόσμο μας, με την καταρράκωση των αξιών, την ηθική χρεοκοπία, τις εχθροπραξίες, την σαπίλα κάθε είδους και τα ατομικά συμφέροντα, δείχνουν ότι για μια ακόμη φορά, ενώ ο Χριστός θα γεννηθεί στη Βηθλεέμ, και δεν είναι μύθος η γέννησή του, όπως κάποιοι θέλουν να πιστεύουν, γιατί αποδεικνύεται και ιστορικά, μάλλον δεν θα γεννηθεί στις καρδιές μας. Τον κρατάμε μακριά μας, αν και θέλει να μας πλησιάσει.

και φέτος προς τα Χριστούγεννα, αλλά η ζοφερή ατμόσφαιρα στον κόσμο μας, με την καταρράκωση των αξιών, την ηθική χρεοκοπία, τις εχθροπραξίες, την σαπίλα κάθε είδους και τα ατομικά συμφέροντα, δείχνουν ότι για μια ακόμη φορά, ενώ ο Χριστός θα γεννηθεί στη Βηθλεέμ, και δεν είναι μύθος η γέννησή του, όπως κάποιοι θέλουν να πιστεύουν, γιατί αποδεικνύεται και ιστορικά, μάλλον δεν θα γεννηθεί στις καρδιές μας. Τον κρατάμε μακριά μας, αν και θέλει να μας πλησιάσει.

Αυτό, που έχει σημασία είναι η γέννηση του Χριστού να σημαίνει και τη δική μας αναγέννηση. Να ζήσουμε, δηλαδή, πραγματικά, Χριστούγεννα. Πόσοι, άραγε, από μας, θεωρούμε τα Χριστουγεννα ευκαιρία να αναγεννηθούμε;

Διαφορετικά δεν θα είναι τίποτα περισσότερο, ούτε τίποτα λιγότερο, από μια ανιαρή επανάληψη μιας τυπικής εορτής, που στο τέλος γίνεται ανούσια. Και δεν θα διαφέρουν τα Χριστούγεννα από τις κοινές ημέρες του χρόνου.

Οι περισσότεροι περιμένουμε τα Χριστούγεννα για ψυχαγωγία, για ανάπαυλα από την καθημερινή ένταση, για ταξίδια, για εξόδους και διασκεδάσεις, για τραπεζώματα. Είναι και όλα αυτά τα Χριστούγεννα.

Αλλά, βασικά, είναι και κάτι άλλο, το οποίο παραβλέπουμε: Είναι η υπέρβαση της τραγικότητας, είναι η λύτρωση από τα αδιέξοδα με την αγάπη και την ειρήνη, που μας χαρίζει ο Χριστός.

Τα Χριστούγεννα δεν είναι μόνο σαμπάνιες και εκδρομές και φαγοπότια, που κάποιοι τα κάνουν, γιατί έχουν τη δυνατότητα, και κάποιοι τα ονειρεύονται απλά, γιατί δεν έχουν τη δυνατότητα, αλλά είναι, κυρίως ο εξανθρωπισμός μας.

Διάφορα περιοδικά δίνουν συνταγές για καλά Χριστούγεννα του τύπου: "Απομακρυνθείτε από οποιοδήποτε θλιβερό περιβάλλον, οργανώνοντας εκδρομές σε ωραία μέρη. Ή δημιουργείστε ωραίο περιβάλλον στο σπίτι σας με μουσική, κεριά, μυρωδιές και αστραφτερές επιφάνειες. Παραγγείλετε νας σας ένα ή περισσότερα καλάθια με τις αγαπημένες σας γεύσεις. Ή βγείτε για ξέφρενη διασκέδαση".

Αυτές οι συνταγές για καλά Χριστούγεννα χωρίς Χριστό, δεν μπορούν να μας ανανεώσουν. Αν το καλοσκεφτεί κανείς είναι συνταγές για περισσότερη πλήξη και απομόνωση, χωρίς να μπορείς να νιώσεις και να βιώσεις το αληθινό νόημα των Χριστουγέννων, γιατί αυτό δεν βρίσκεται στους εξωτερικούς τύπους του εορτασμού.

Η προβολή του εγώ, η μανιώδης αναζήτηση της καλοπέρασης για τον εαυτό μας, η προσωρινή λάμψη, οι ψευδαισθήσεις, δεν δημιουργούν κλίμα ζωής με προοπτική και ποιότητα.... Σεργιάνισμα σε μια χαμοζωή είναι...

Αντίθετα, το άνοιγμά μας στο εμείς, η επιδίωξη της αγνής αγάπης, κόντρα στην υποκριτική και επιτηδευμένη αγάπη, η εσωτερική καθαρότητα και το ψάξιμο του εαυτού μας, διαλύουν τα νέφη από μέσα μας. Και αν ο καθένας από μας αλλάξει, τότε αλλάζουν όλα...

Αυτά μπορεί να μοιάζουν άσχετα με τις επιλογές των σύγχρονων ανθρώπων, που σου λένε ότι εμείς πιεζόμαστε ασφυκτικά και επιθυμούμε τα Χρσιτούγεννα να περάσουμε καλά.

Σαφώς και αξίζει όλοι μας να περάσουμε καλά, αρκεί να προσδιορίσουμε ποια είναι τα κριτήρια, που καθορίζουν αυτό το καλά και που πρέπει να δώσουμε την προτεραιότητά μας: Στην άκρατη κατανάλωση και στην κραιπάλη ή στην αναζήτηση του Χριστού και στην ψυχική μας ενδυνάμωση;

Διαλέγει κανείς, ελεύθερος είναι, και παίρνει. Το πρώτο προσφέρει στιγμιαία ευφροσύνη, που χρειάζεται και αυτή, και το δεύτερο μας δίνει ελπίδα, που με όσα συμβαίνουν γίνεται όλο και πιο μακρινή και απομακρυσμένη, γι' αυτό και μας είναι αναγκαία.

Ας γίνουν αφορμή αυτά τα Χρσιτούγεννα οι καρδιές να γαληνέψουν και η κοινωνία, κουρασμένη και πληγωμένη από τις ανεξέλεγκτες καταστάσεις, που έχουν δημιουργηθεί, να βρει τη χαρά, που αναζητά και να είναι αυτή η χαρά γνήσια και όχι ψεύτικη ή νάιλον.

Μας λείπει η συντροφιά του Θεού, που γεμίζει τα κενά της ψυχής, που δίνει τη βεβαιότητα της ύπαρξης. Ας μη μείνουμε, για μια ακόμη φορά, άγευστοι της θείας αγάπης, απομονωμένοι από τον Χριστό και ό,τι αυτός εκπροσωπεί και πρεσβεύει και σκεπασμένοι από τους μαύρους καπνούς της απελπισίας.

Και αν τον άλλο καιρό τόσοι άνθρωποι ψάχνουμε σκυφτοί να βρούμε λύσεις στα διάφορα προβλήματά μας, ας προσδοκούμε τα Χριστούγεννα με αλλιώτικη διάθεση, σαν να ανοίγουν τα ουράνια!

Πηγή: Εφημερίδα "POLITICAL"

Δήλωση Βασίλη Γιόγιακα για το Οικοτροφείο ενηλίκων με σοβαρές ψυχικές παθήσεις στους Φιλιάτες

2022-12-21T10:49:00.004-08:00

Δήλωση Βασίλη Γιόγιακα για το Οικοτροφείο ενηλίκων με σοβαρές ψυχικές παθήσεις στους Φιλιάτες

Εγκρίθηκε από το Υπουργείο Υγείας η άδεια ίδρυσης Οικοτροφείου στους Φιλιάτες στο οποίο θα διαμένουν έως 15 ενήλικες με σοβαρές ψυχικές διαταραχές και σοβαρά ψυχοκοινωνικά προβλήματα ή νοητική υστέρηση. Η δημιουργία της συγκεκριμένης μονάδας ψυχικής υγείας για ενηλίκους προβλέφθηκε σε σχετική απόφαση της Υφυπουργού Υγείας Ζωής Ράπτη τον Ιούλιο του 2021 για την έγκριση σκοπιμότητας των πολιτικών ψυχικής υγείας.

Η δομή θα αναπτυχθεί σε κτίριο που έχει διαθέσει για το σκοπό αυτό ο Δήμος Φιλιατών και οι δαπάνες του έργου ύψους 510.00 ευρώ θα καλυφθούν για 18 μήνες από πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας και στη συνέχεια από πόρους είτε του ΕΣΠΑ 2021-2027 ή και του Τακτικού Προϋπολογισμού του Υπουργείου Υγείας. Το Οικοτροφείο αναμένεται να ξεκινήσει τη λειτουργία του στα μέσα Φεβρουαρίου του 2023.

«Η μονάδα αυτή, που λειτουργεί για πρώτη φορά στη Θεσπρωτία, προσφέρει διέξοδο στην επαγγελματική φροντίδα ενηλίκων με σοβαρές ψυχικές παθήσεις που ζουν στην περιοχή μας, και παράλληλα ανακουφίζει τις οικογένειές τους», δήλωσε ο Βασίλης Γιόγιακας.

2022-12-15T03:13:00.000-08:00

Ρομά: Γίονται παραβατικοί, γιατί είναι παραμελημένοι

Του π. Ηλία Μάκου

Όταν Ρομά εκδηλώνουν παραβατικές πράξεις, που σύμφωνα με τα στατιστικά δεν είναι λίγες και καταγράφονται στα αστυνομικά συμβάντα, ασχολούμαστε αρνητικά μαζί τους, γιατί προκαλείται αναστάτωση και ανασφάλεια.

Όμως, από την άλλη, αδιαφορούμε κατά κανόνα, ως κοινωνία, για τα προβλήματά τους, λες και αυτοί δεν είναι συνάνθρωποί μας, και τα υποτιμούμε και τα βάζουμε κάτω από το χαλί, με αποτέλεσμα συχνά πυκνά να τα βρίσκουμε μπροστά μας...

Παρότι είναι επαρκώς θεατή και όχι αθέατη η γκετοποίηση, ωστόσο, δυστυχώς, δεν αλλάζει η κατάσταση, καθώς παριστάνουμε ότι δεν τη βλέπουμε ή στην καλύτερη περίπτωση διατυπώνουμε ανούσια ευχολόγια.

Ο ισχυρισμός ότι ένα μέρος (ενδεχομένως μεγάλο) των Ρομά δεν θέλει να κοινωνικοποιηθεί, γιατί έχει γαλουχηθεί μ' έναν συγκεκριμένο τρόπο ζωής, είναι μια προσέγγιση, που ισχύει.

Αλλά αυτό σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι δεν θα πρέπει να υπάρξουν οι κατάλληλες εκείνες προϋποθέσεις, που θα τους κάνουν να συνειδητοποιήσουν την αδήριτη για τους ίδιους πρώτα απ' όλα ανάγκη της ομαλής κοινωνικής ένταξής τους, καθώς και να βοηθηθούν για να επιτευχθεί μια τέτοια εξέλιξη, ώστε να ξεφύγουν από τον ιδιότυπο αποκλεισμό, που και οι ίδιοι δημιουργούν, αλλά και εμείς συντηρούμε.

Και όταν μιλάμε για ενσωμάτωση, δεν εννοούμε, βέβαια την ισοπέδωση των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών τους, που σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αγνοηθούν, αλλά το αυτονόητο δικαίωμά τους στη στέγαση, στην εκπαίδευση, στην εργασία, στην υγεία, στο σεβασμό.

Μα, δεν θέλουν, λένε κάποιοι, αφού έχουν συμβιβαστεί με τη μοίρα τους και "βολεύονται" μέσα στη μιζέρια των παραπηγμάτων και, σε πολλές περιπτώσεις, της ανομίας.

Εδώ είναι το χρέος διαχρονικά της οργανωμένης Πολιτείας και της κοινωνίας, που διαθέτει (ή θα όφειλε να διαθέτει) άμεσα ανθρωπιστικά αντανακλαστικά, να παρέμβει ουσιαστικά, να τους αγκαλιάσει, τόσο, όσο να τους μεταμορφώσει! Να μην βιώνουν συνθήκες διακρίσεων, διαχωρισμού και αθιγγανοφοβίας, καθώς και πολιτισμικής και κοινωνικής και εργασιακής αποξένωσης.

Η κατάσταση είναι δραματική, και αυτό δεν προκύπτει από δικό μας υπερβολικό και αυθαίρετο συμπέρασμα, αλλά από επίσημα στοιχεία. Έκθεση-καταπέλτης του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναφέρει πως στην Ελλάδα το 96% των Ρομά ζει κάτω από το όριο της φτώχειας, ενώ το 81% των γυναικών Ρομά δεν εργάζεται. Το ίδιο, βέβαια, συμβαίνει και σε άλλα κράτη των Βαλκανίων και της Ευρώπης.

Και όσο θα συντηρείται και θα επεκτείνεται αυτή η θλιβερή η εικόνα, όλο και περισσότερο θα αυξάνεται η εγκληματικότητα, μικρή και μεγάλη. Όσο θα είναι "παραπεταμένοι", τόσο θα εκδηλώνονται ανεξέλεγκτα. Όσο θα νιώθουν ότι τους κρατάμε απομακρυσμένους και απομονωμένους, τόσο θα πληγώνονται. Και δεν το αξίζουν αυτό, γιατί είναι άτομα με συναισθήματα και αξιοποιήσιμες ικανότητες και δυνατότητες.

Άρα η απάντηση στο ερώτημα αν είναι παραβατικοί ή παραμελημένοι είναι ότι είναι παραβατικοί (μια μερίδα τους τουλάχιστον), γιατί έχουν αφεθεί στην τύχη της, ζουν παρατημένοι.

Και δεν είναι στο αίμα τους και στο πετσί τους η παραβατικότητα, όπως υποστηρίζουν, άστοχα, κατά τη γνώμη μας, μερικοί, αλλά καλλιεργείται και ενδυναμώνεται και διατηρείται από τις συνθήκες διαβίωσης και επιβίωσής τους, καθώς και από τον τρόπο, που αντιμετωπίζονται, και ο, οποίος, σίγουρα δεν είναι ο κατάλληλος.

Η πραγματικότητα είναι ότι ένα κομμάτι από αυτούς δεν δείχνει και ενδιαφέρον να τις αλλάξει και να ξεφύγει από την περιθωριοποίηση, γιατί έχει συμβιβαστεί.

Τα μέτρα καταστολής, στο πλαίσιο της νομιμότητας πάντα, όταν χρειάζεται για να αντιμετωπιστούν εγκληματικές πράξεις, είναι απαραίτητα, αλλά δεν αποτελούν λύση.

Οι άνθρωποι αυτοί χρειάζονται παράλληλα ουσιαστική και αληθινή στήριξη, όχι με θεωρητικά σχέδια, δηλαδή με εκθέσεις ιδεών, αλλά με μέτρα στοχευμένα και σκοπούμενα για να σπάσει ο αποκλεισμός τους ή καλύτερα για να νιώσουν οι ίδιοι ότι δεν τους ωφελεί να παραμένουν γκετοποιημένοι και "παιδιά ενός κατώτερου θεού".

Ήρθε η ώρα, πολύ έχει καθυστερήσει, να ανανεωθούν οι σχέσεις και οι δεσμοί με τους Ρομά με μια καινούργια όψη. Και αυτοί να αλλάξουν νοοτροπία, κάνοντας βήματα προς την πρόοδο, αλλά και εμείς να τους βοηθήσουμε σε αυτό και να τους δεχτούμε ανεπιφύλακτα.

Έτσι, αν δεν κατορθωθεί να γεφυρωθούν οι αποστάσεις, τα ρήγματα και οι αντιθέσεις, τουλάχιστον υπάρχει η βάσιμη ελπίδα να αμβλυνθούν. Και να δημιουργηθεί ένας σύνδεσμος, που, πριν ακόμη αποκτήσει τα χαρακτηριστικά της μεγάλης εξοικείωσης, να είναι σφραγισμένος με την εκτίμηση και την εμπιστοσύνη.

Υποβόσκει εδώ και χρόνια, είτε θέλουμε να το παραδεχτούμε, είτε όχι, μια "αντιπαράθεση" με τους Ρομά, που μέχρι να εξαλειφθεί τελείως, πρέπει σταδιακά ο χρωματισμός της να γίνεται όλο και λιγότερο έντονος και οι προκαταλήψεις να υποχωρήσουν.

Από τη μια οι Ρομά ενδόμυχα να αποφασίσουν και να το δείξουν με τις επιλογές τους ότι θέλουν να απογκετοποιηθούν και να συνυπάρξουν , και αν το θέλουν το μπορούν. Και από την άλλη οι υπόλοιποι να τους φερθούμε ντόμπρα και με αδελφοσύνη, χωρίς ηθικοπλαστικές διδασκαλίες, αλλά με πράξεις έμπειρης ανθρωπιάς.

Η ομορφιά ψυχής υπάρχει σε όλους τους ανθρώπους, αρκεί να ανακαλύψεις την αλήθεια τους και οφείλει, αυτή η ομορφιά, να αποτελεί πάντα το ουσιώδες μέρος της ζωής, με αφετηρία τη δράση και όχι την αντίδραση, τη συνείδηση και όχι την ασυνειδησία.

Πηγή: Εφημερίδα "POLITICAL"

Νομοσχέδιο για την δευτεροβάθμια περίθαλψη υγείας – Η εμπορευματοποίηση της υγείας ( του : Κωνσταντίνου Μπακάλη )

2022-12-04T03:32:00.001-08:00

Νομοσχέδιο για την δευτεροβάθμια περίθαλψη υγείας – Η εμπορευματοποίηση της υγείας

Σήμερα, Πέμπτη 1^η Δεκεμβρίου 2022 κατατίθεται για ψήφιση στην Βουλή των Ελλήνων το νομοσχέδιο για την δευτεροβάθμια περίθαλψη υγείας με το οποίο εμπορευματοποιείται το αγαθό της υγείας.

Έτσι μετά το νόμο για την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας και την εφαρμογή της ελεγχόμενης δωρεάν πρόσβασης σε ειδικευμένους ιατρούς (gatekeeping), έρχεται το νομοσχέδιο για την δευτεροβάθμια υγεία να διαλύσει ότι έχει απομείνει από το δημόσιο σύστημα υγείας, το Εθνικό Σύστημα Υγείας (ΕΣΥ).

Οι βασικές αρχές του ιδρυτικού νόμου του ΕΣΥ (Ν. 1397/1983) είναι :

· Το κράτος έχει την ευθύνη για την παροχή υπηρεσιών υγείας στο σύνολο των πολιτών .

· Οι υπηρεσίες υγείας παρέχονται ισότιμα σε κάθε πολίτη ανεξάρτητα από την οικονομική, κοινωνική και επαγγελματική του κατάσταση, μέσα από ενιαίο και αποκεντρωμένο εθνικό σύστημα υγείας, που οργανώνεται σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου αυτού.

Ουσιαστικά με το νέο νομοσχέδιο καταργούνται και οι δύο αυτές αρχές.

Αναλυτικότερα, το κράτος αντί να εξασφαλίσει την απρόσκοπτη λειτουργία των δημόσιων δομών υγείας, αρνείται πεισματικά να δώσει λύση στα χρόνια προβλήματα που αντιμετωπίζουν. Όχι μόνο δεν προβαίνει σε μαζικές και μόνιμες προσλήψεις ιατρών και υγειονομικού προσωπικού για την στελέχωση των Νοσοκομείων, αλλά μετακινεί όλο και πιο συχνά ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό μεταξύ νοσοκομείων, επιβεβαιώνοντας με αυτό τον τρόπο τις τραγικές ελλείψεις. Το αποτέλεσμα είναι να δημιουργεί πρόβλημα σε δύο Νοσοκομεία αντί να λύσει το πρόβλημα του ενός. Επιπλέον τα τελευταία χρόνια δεν έχει γίνει καμία προσπάθεια βελτίωσης των συνθηκών εργασίας των ιατρών με αποτέλεσμα είτε να μεταναστεύουν στο εξωτερικό είτε να πηγαίνουν στις ιδιωτικές κλινικές.

Ένα από τα βασικά επιχειρήματα του Υπουργείου Υγείας για το νομοσχέδιο και την άρση της αποκλειστικής απασχόλησης των ιατρών (θεμέλιος λίθος του ΕΣΥ) είναι, ότι οι ιατροί θα έχουν την δυνατότητα να αυξήσουν τις αποδοχές τους. Εμπαίζει τους νοσοκομειακούς γιατρούς με ανυπόστατους ισχυρισμούς, διότι αυτό θα είναι εφικτό μόνο μετά την ολοκλήρωση της εργασίας τους στο ΕΣΥ και η αύξηση των αποδοχών τους θα προέλθει απευθείας από τις τσέπες των ασθενών. Ακόμα η άρση της αποκλειστικής απασχόλησης των ιατρών του ΕΣΥ και η δυνατότητα λειτουργίας ιδιωτικών ιατρείων θα σημάνει την διάλυση των ιατρείων της γειτονιάς και θα έχει ως αποτέλεσμα την ευθεία αντιπαράθεσή νοσοκομειακών ιατρών με ιατρούς ιδιωτικών ιατρείων. Δηλ. ‘διαίρει και βασίλευε’!

Είναι γνωστό ότι εδώ και πολλά χρόνια η δημόσια υγεία έχει απωλέσει το χαρακτηρισμό δωρεάν. Ενδεικτικά είναι τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που αναδεικνύουν ότι στην Ελλάδα οι ιδιωτικές δαπάνες για την υγεία, σε ποσοστό ως προς τις συνολικές δαπάνες για την υγεία, είναι το τρίτο υψηλότερο της ΕΕ. Ποσοστό μεγαλύτερο από διπλάσιο του μέσου όρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δηλαδή οι πολίτες πληρώνουν από την τσέπη τους το 35,2% των συνολικών δαπανών για την υγεία με το υπόλοιπο να καλύπτεται από το δημόσιο (59,8%) και από ασφαλιστικές εταιρίες (4,9%). Ακόμα στην Ελλάδα πάνω από το 50% του συνόλου των καταστροφικών δαπανών, δηλαδή των δαπανών που δυσχεραίνουν τον οικογενειακό προϋπολογισμό, καταβάλετε από το φτωχότερο 20% των νοικοκυριών. Για να το πούμε πιο απλά, οι οικονομικά αδύνατοι πρέπει να βάλουν βαθιά το χέρι τους στην τσέπη για παροχές υγείας. Τα παραπάνω στοιχειά αφορούν το πρώτο εξάμηνο του 2021. Λαμβάνοντας υπόψη την ενεργειακή ‘κρίση‘ αλλά και την ακρίβεια, μπορούμε να πούμε με μεγάλη βεβαιότητα ότι η κατάσταση που περιγράφεται παραπάνω έχει χειροτερέψει.

Σε αυτή λοιπόν τη χώρα, με την ψήφιση του συγκεκριμένου νομοσχέδιου, θα επιτρέπεται η λειτουργεία απογευματινών χειρουργείων και ιδιωτικών ιατρείων νοσοκομειακών ιατρών. Έτσι, με ατομική ευθύνη, ο ασθενής καλείται να επιλέξει μεταξύ της πολύχρονης αναμονής στη δημόσια (πρωινή) λίστα χειρουργείων ή την πιο άμεση εξυπηρέτησή του στα απογευματινά χειρουργεία, φυσικά με το αζημίωτο. Δηλαδή , αυτοί που έχουν χρήματα θα εξυπηρετούνται άμεσα και για τους υπόλοιπους βλέπουμε. Σε κάθε περίπτωση θα υπάρχει πάντα η λύση των ιδιωτικών κλινικών!

Συνεπώς το ‘νέο ΕΣΥ’ θα λειτουργεί εις βάρος της πλειοψηφίας των ασθενών και της πλειοψηφίας των νοσοκομειακών ιατρών. Για άλλη μια φορά κερδισμένοι θα είναι η ολιγαρχία των κλινικαρχών και διάφορες πολυεθνικές όπως η CVC. Μεγάλοι χαμένοι στην εξίσωση θα είναι οι ασθενείς και ιδιαίτερα οι οικονομικά αδύναμοι.

Το κοινωνικό αγαθό της δημόσια δωρεάν υγείας μετατρέπεται σε εμπόρευμα και ο ασθενής σε πελάτη. Οι ιατρικές πράξεις θα κοστολογούνται και μόνο αυτοί που θα διαθέτουν χρήματα θα μπορούν να εξασφαλίσουν την υγειονομική τους περίθαλψη.

Μήπως το επόμενο βήμα είναι η εισαγωγή των ιατρικών πράξεων σε χρηματιστήριο υγείας και ο πλειστηριασμός των χειρουργικών επεμβάσεων;

Καλώς ήρθατε στο ‘νέο ΕΣΥ’ το ‘ΕΣΥ 2.0’.

Κωνσταντίνος Μπακάλης

Γεν. Γραμματέας Συλλόγου Εργαζομένων του Γενικού Νοσοκομείου Φιλιατών

2022-12-04T03:24:00.006-08:00

Cinepelagos: Σύγχρονος Ιταλικός κινηματογράφος στην Ηγουμενίτσα

Ένα νοερό ταξίδι στην Ιταλία πριν τα Χριστούγεννα.

Αρχαιολογικό Μουσείο Ηγουμενίτσας, αίθουσα Σωτήρης Δάκαρης, 6 - 9 Δεκεμβρίου

Για δεύτερη χρονιά μετά την επιτυχημένη έναρξη το 2021, λαμβάνει χώρα στην Ηγουμενίτσα το αφιέρωμα “Cinepelagos – Νύχτες ιταλικού σινεμά”, που πραγματοποιείται με την υποστήριξη του Ιταλικού Μορφωτικού Ινστιτούτου και της Πρεσβείας της Ιταλίας στην Ελλάδα σε συνεργασία με τον Δήμο Ηγουμενίτσας, την Εφορεία Αρχαιοτήτων Θεσπρωτίας και τον Σύλλογο Φίλων του Αρχαιολογικού Μουσείου Ηγουμενίτσας και των Αρχαιολογικών Χώρων Θεσπρωτίας, με τη διοργάνωση της Myth Euromed. Η δράση εντάσσεται στο διμερές πρόγραμμα Ιταλία-Ελλάδα Tempo Forte.

Το πρόγραμμα του Cinepelagos επικεντρώνεται στον σύγχρονο ιταλικό κινηματογράφο και προσδοκά να αναδείξει τη δυναμική μιας ποικιλόμορφης επίκαιρης κινηματογραφίας, παρέχοντας έτσι μία πλήρη εικόνα της τωρινής ιταλικής δημιουργικότητας, με ταινίες πρόσφατες, γυρισμένες την περίοδο 2018/2021, και υψηλής καλλιτεχνικής αξίας.

Ομορφιά μέσα στην ομορφιά είναι το σύνθημα της φετινής έκδοσης του Cinepelagos, εγχείρημα το οποίο θέλει να παέι ένα βήμα μπροστά σε σχέση με την απλή προβολή ταινιών, ενώνοντας τις σύγχρονες τάσεις του ιταλικού σινεμά με την πολιτιστική κληρονομιά της Ελλάδας, δημιουργώντας έτσι ευκαιρία για αμοιβαία προβολή και εξωστρέφεια, σε μία κοινή προσπάθεια στο όνομα του πολιτισμού.

Στην Ηγουμενίτσα, νοερά και πραγματικά, πύλη της Ελλάδας για τους Ιταλούς και όχι μόνο, θα παρουσιαστούν σημαντικές ταινίες, οι οποίες ναι μεν μιλάνε ιταλικά (με ελληνικούς υπότιτλους), όμως αφηγούνται ιστορίες ανθρώπινες και διαχρονικές.

Ραντεβού λοιπόν στην Ηγουμενίτσα, στο Αρχαιολογικό Μουσείο, αίθουσα Σωτήρης Δάκαρης, από τις 6 έως τις 9 Δεκεμβρίου, ώρα 20:00.

Οι ταινίες θα προβληθούν στα ιταλικά με ελληνικούς υπότιτλους.

Ελεύθερη είσοδος. Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.

Οι ταινίες:

- 06.12: Ο κλεμμένος Καραβάτζιο / Una storia senza nome (Roberto Andò),

- 07.12: Comedians (G. Salvatores)

- 08.12: Όλη η τρελή μου αγάπη / Tutto il mio folle amore (Gabriele Salvatores)

- 09.12: Ο κακός ποιητής / Il cattivo poeta (Gianluca Jodice)

Πρόγραμμα

- 06.12: Ο κλεμμένος Καραβάτζιο / Una storia senza nome (Roberto Andò) ~ ώρα 20.00

Μυστηρίου 2018 | Έγχρ. | Διάρκεια: 110'

Η Βαλέρια είναι γραμματέας ενός παραγωγού ταινιών και παράλληλα “αόρατη συγγραφέας”. Μια μέρα συναντάει έναν μυστηριώδη συνταξιούχο αστυνομικό που της αφηγείται την ιστορία ενός εγκλήματος, όμως το σενάριο αποδεικνύεται επικίνδυνο. Η “ιστορία χωρίς όνομα” αφορά στη μυστηριώδη κλοπή ενός διάσημου πίνακα του Καραβάτζιο από τη μαφία, στο Παλέρμο του 1969.

- 07.12: Comedians (Gabriele Salvatores) ~ ώρα 20.00

Κωμωδία 2021 | Έγχρ. | Διάρκεια: 96'

Έξι επίδοξοι όσο και απογοητευμένοι κωμικοί πρόκειται να εμφανιστούν για πρώτη φορά σε ένα κλαμπ, όπου θα κριθούν και ένας μόνο από αυτούς θα παίξει στην τηλεόραση. Οι προβληματισμοί και τα διλήμματά τους ανοίγουν το δρόμο σε έναν ευρύτερο στοχασμό για το νόημα του γέλιου και της κωμωδίας στις μέρες μας. Από τον βραβευμένο με Όσκαρ σκηνοθέτη G. Salvatores και με διάσημους ιταλούς κωμικούς.

- 08.12: Όλη η τρελή μου αγάπη / Tutto il mio folle amore (Gabriele Salvatores) ~ ώρα 20.00

Δραματική 2019 | Έγχρ. | Διάρκεια: 97'

Η ταινία του βραβευμένου με Όσκαρ Gabriele Salvatores αφηγείται την ιστορία του 16χρονου Βίνσεντ, ο οποίος πάσχει από αυτισμό και ζει με τη μητέρα του Έλενα και το σύντροφό της Μάριο. Ο Γουίλι, ο φυσικός πατέρας, γνωστός και ως «Domenico Modugno των Δαλματικών Ακτών», βρίσκει τελικά το κουράγιο να συναντήσει εκείνον τον γιο που δεν έχει δει ποτέ και ανακαλύπτει ότι το αγόρι δεν είναι όπως το φανταζόταν. Μαζί ξεκινούν ένα road trip στο οποίο θα ανακαλύψουν ο ένας τον άλλον.

- 09.12: Ο κακός ποιητής / Il cattivo poeta (Gianluca Jodice) ~ ώρα 20.00

Δραματική εποχής 2020 | Έγχρ. | Διάρκεια: 106'

Επί φασισμού, σε ηλικία μόλις 29 ετών, ο Giovanni Comini θα βρεθεί υποχρεωμένος να διαχειριστεί μια λεπτή αποστολή: να παρακολουθήσει τον ποιητή Gabriele D'Annunzio, ο οποίος είναι όλο και πιο ανήσυχος και επικίνδυνος στα μάτια του Duce. Θα είναι μια πραγματική πρόκληση για τον πρωταγωνιστή, κυρίως λόγω της ακλόνητης και ευλαβικής εκτίμησης που νιώθει προς τον ποιητή.

Facebook event: https://www.facebook.com/events/838934580651214

Η Εκκλησία δεν είναι των παπάδων...

2022-11-24T05:51:00.003-08:00

Η Εκκλησία δεν είναι των παπάδων...

Του π. Ηλία Μάκου

Αποκαλύπτονται κατά καιρούς περιστατικά με αρνητικούς πρωταγωνιστές ιερείς (φυσικά η δικαιοσύνη, ανθρώπινη και εκκλησιαστική, κρίνει περί αυτών) και λέγονται και ακούγονται πολλά, ενώ κάποιοι βρίσκουν την ευκαιρία να εξαπολύσουν τα αιχμηρά βέλη τους εναντίον της Εκκλησίας.

Όμως οι ασχημοσύνες (εφόσον αποδεικνύονται τελεσίδικα) κληρικών δεν αντικατοπτρίζουν, όπως θέλουν να ισχυρίζονται μερικοί, την κατρακύλα της Εκκλησίας, αλλά το κατρακύλισμα και την αναξιότητα των προσώπων, που τις προκαλούν.

Γιατί, ευτυχώς, Εκκλησία, δεν είμαστε οι παπάδες, ούτε ορισμένοι φανατικοί και θρησκόληπτοι, αλλά ο Χριστός, που πολλές φορές, οι δήθεν πιστοί τον ποδοπατάμε και τον ματώνουμε, καθώς και οι διδαχές του Χριστού, που συνήθως δεν τις τηρούμε. Έτσι η Εκκλησία δεν έχει σπίλους, το ανθρώπινο στοιχείο της όμως έχει. Γι' αυτό οφείλουμε να ξεχωρίζουμε την Εκκλησία ως πνευματική αρχή και αξία από το δυναμικό της.

Ναι, η Εκκλησία αποτελείται από άτομα, αλλά δεν είναι τα άτομα. Ιδρυτής και πυλώνας της είναι ο Χριστός, που με τη διδασκαλία του μπολιάζει ευεργετικά την ανθρωπότητα. Είναι "ζύμη", που μπαίνει μέσα στην κοινωνία για να τη ζυμώσει ολόκληρη. Είναι το "αλάτι", που όχι μόνο δίνει τη "νοστιμιά" στη ζωή, αλλά και τη συντηρεί, για να μη βρωμίσει και να μη σαπίσει.

Ο κόσμος οφείλει να πιστεύει στην Εκκλησία του Χριστού και όχι να προσηλώνεται σε ανθρώπους και να τους "θεοποιεί", γιατί διαφορετικά καταντάμε την πίστη μας από Χριστοκεντρική σε ανθρωποκεντρική.

Γιατί οι άνθρωποι δεν είμαστε άγιοι, ούτε καν πολλές φορές νιώθουμε την ανάγκη να αλλάξουμε, αλλά, αποδεικνυόμαστε συχνά άγριοι.

Ένα βασικό πρόβλημα αποτελεί το γεγονός ότι η κοινωνία δεν αξιολογεί ή δεν την ενδιαφέρει να αξιολογήσει, ποιοι είναι οι αληθινοί κληρικοί, οι δίχως προσωπεία, και ποιοι είναι οι υποκριτές, με τα με χίλια προσωπεία, οι οικονομικά αδηφάγοι, οι ελλειπτικοί κατά το ήθος, οι τσαρλατάνοι, οι οσφυοκάμπτες, παρ' ότι φαίνεται από τις καταστάσεις.

Και χειροκροτεί ή αδιαφορεί μέχρι να γίνουν τα όποια... αποκαλυπτήρια, ενώ μετά αρχίζει η "ανθρωποφαγία" ασύστολα και ανεξέλεγκτα και αδιάκριτα.

Χρειάζεται να διευκρινιστεί ότι δεν είναι όλοι οι παπάδες ίδιοι. Υπάρχουν και μορφές, δεν είναι λίγες, που, πραγματικά, δεν "ξανασταυρώνουν" τον Χριστό , αλλά τον "ξανανασταίνουν" στις καρδιές των ανθρώπων.

Αυτό, που χρειάζεται, οι κληρικοί να επιδιώκουμε και για μας και για τους άλλους , ειδικά στις ημέρες μας, τις τόσο σκληρές, που βλέπεις μέσα σου και γύρω σου εκτεταμένη μαυρίλα, είναι η υπέρβαση της καθημερινότητας, η ψυχική ανάταση, η συνάντηση με μια άλλη πραγματικότητα.

Πόσο είμαστε έτοιμοι, αλλά και κατάλληλοι να προσφέρουμε το ποιοτικό στοιχείο ζωής, που ο κόσμος περιμένει καταφεύγοντας σε μας;

Αυτό, βέβαια, δεν είναι ζήτημα υποδείξεων, συνταγών, εντολών. Είναι στάση ζωής.

Οι ιερείς, στην εποχή μας, που την χαρακτηρίζει ο ηθικός εκτροχιασμός και η αχόρταστη βουλιμία, οφείλουμε να μην έχουμε σαν γνώμονα και μέτρο των πράξεών μας το ατομικό συμφέρον, την προσωπική ωφέλεια και ικανοποίησή μας , παραθεωρώντας και υποτιμώντας τους συνανθρώπους μας και λησμονώντας τον Θεό.

Αξίζει οι άλλοι να βλέπουν και να αισθάνονται χωρίς καμία προσπάθεια την αρετή της ψυχής μας και όχι το σκοτάδι των ενεργειών μας.

Τα στελέχη της Εκκλησίας έχουμε χρέος να προσφέρουμε περάσματα-πόρους και διεξόδους και όχι να δημιουργούμε απορίες και αδιέξοδα.

Να βγαίνουμε με καθαρότητα στον πηγαιμό προς τους άλλους και να κινούμαστε σε πορεία όχι περιστρεφόμενης γύρω από τον εαυτό μας, που μας κάνει ψυχικά ακίνητους, αλλά σε πορεία πίστης και γνήσιας διακονίας, που ξεπερνά τους κλυδωνισμούς και είναι μια εξαγγελία για κάτι καλύτερο.

Να μην είναι είναι ο εγωκεντρισμός μας ένα τέρμα και ένα τέλμα, αλλά μια αφετηρία εκπλήρωσης του χρέους μας με διαφανή διαδρομή στο χώρο και στο χρόνο, ώστε να μη χανόμαστε εμείς, να μην χάνονται και οι άλλοι...

Με μια πολύ ωραία και μεστή ποιητική εικόνα ο Οδυσσέας Ελύτης μας προικίζει μ' ένα όνειρο και διαζωγραφίζει το χρέος μας: "Βλέπεις, είπε, είναι οι Άλλοι - και δεν γίνεται Αυτοί χωρίς Εσένα - και δεν γίνεται μ' Αυτούς χωρίς, Εσύ".

Πηγή: Εφημερίδα "POLITICAL"

2022-11-14T04:29:00.001-08:00

Η Αλβανία είχε και έχει βοήθεια από την Ελλάδα και οφείλει να μην το ξεχνά

Εόρτασε πανηγυρικά ο Άγιος Μηνάς Κεστρίνης Θεσπρωτίας

2022-11-12T11:40:00.001-08:00

Εόρτασε πανηγυρικά ο Άγιος Μηνάς Κεστρίνης Θεσπρωτίας

Το διήμερο 10 και 11 Νοεμβρίου 2022 εόρτασε πανηγυρικά ο άγιος Μηνάς Κεστρίνης Θεσπρωτίας, με τη συμμετοχή πλήθους κόσμου από την ευρύτερη περιοχή, αλλά και προσκυνητών από την Κέρκυρα.

Την παραμονή της εορτής λιτανεύτηκε η εικόνα στους δρόμους του χωριού, προς το τέλος του Εσπερινού μετ' αρτοκλασίας, ενώ ανήμερα ηκε θεία λειτουργία μετ' αρτοκλασίας.

Μιλώντας ο θεολόγος π. Ηλίας Μάκος τόνισε ότι η ζωή του αγίου Μηνά αποκαλύπτει τη θέληση και την πίστη του και την αγάπη του. Με αυτές ενεργοποίησε τις δυνάμεις της ψυχής του, καλώντας κι εμάς να ενεργοποιήσουμε τις δυνάμεις της ψυχής μας. Βάζουμε εμείς τη θέληση και ο Θεός στέλνει τη χάρη του. Όταν βλέπει καλή διάθεση, ανοίγει τα μάτια του ανθρώπου. Χρειάζεται και πίστη. Πίστη για να εμπιστευθούμε το λόγο του Θεού και να τον αφήσουμε να καρποφορήσει στις καρδιές μας. Πίστη για να μη λυγίζουμε στις επιθέσεις της ζωής. Απαιτείται, όμως, και αγάπη. Αγάπη με την οποία ανανεώνουμε την επιθυμία μας για κοινωνία με τον Θεό. Αυτή η αγάπη προς το Θεό θα είναι η κινητήρια δύναμή μας. Ας είμαστε σε εγρήγορση και ας κρατάμε ανοιχτά τα πνευματικά μας αυτιά, της ψυχής μας την ακοή.

2022-11-08T03:01:00.003-08:00

ΕΦΟΡΕΙΑ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ

Αποκάλυψη τετράκογχου παλαιοχριστιανικού κτηρίου σε σωστική ανασκαφή της Εφορείας Αρχαιοτήτων Θεσπρωτίας στο Λαδοχώρι Ηγουμενίτσας

το πλαίσιο του έργου «Κατασκευή αποχετευτικού δικτύου ομβρίων στην 1η και 3η Π.Ε. του Δήμου Ηγουμενίτσας» αποκαλύφθηκε από την αρμόδια ΕΦ.Α. Θεσπρωτίας, που εκτελεί υποέργο, τμήμα τετράκογχου κτηρίου με ψηφιδωτό δάπεδο. Η έρευνα διενεργείται εντός του πολεοδομικού ιστού της Ηγουμενίτσας, στην περιοχή του Λαδοχωρίου. Το Λαδοχώρι έχει οικοδομηθεί επάνω από παλαιότερο οικιστικό σύνολο, που χρονολογείται πιθανώς στους ελληνιστικούς χρόνους, αλλά τα περισσότερα κατάλοιπα ανάγονται στην ρωμαϊκή και πρωτοβυζαντινή περίοδο. Ο αρχαίος οικισμός δεν έχει ταυτιστεί, αλλά τα τελευταία χρόνια υπάρχει έντονη επιστημονική συζήτηση, σχετικά με την τοποθέτηση στον κόλπο της Ηγουμενίτσας των αρχαίων Συβότων. Επίσης ο κόλπος της Ηγουμενίτσας είναι η πιο κοντινή θαλάσσια διέξοδος για την ρωμαϊκή πόλη της Φωτικής, η οποία υπήρξε έδρα επισκόπου κατά την πρωτοβυζαντινή περίοδο.

Η κατασκευή του δικτύου ομβρίων περιλάμβανε και την οδό Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, όπου στα όμορα οικόπεδα παλαιότερα είχαν εντοπιστεί τμήματα πεντάκλιτης βασιλικής με νάρθηκα και αίθριο. Με τις πρώτες διερευνητικές τομές εντοπίστηκαν ταφές ρωμαϊκών και πρωτοβυζαντινών χρόνων και η αψίδα της πεντάκλιτης βασιλικής με σύνθρονο και μαρμαροθέτημα. Κοντά στη συμβολή της οδού Κωνσταντίνου Παλαιολόγου με την οδό Λαδοχωρίου, ΝΑ της βασιλικής, αποκαλύφθηκαν η δυτική κόγχη και τμήματα της βόρειας και νότιας από τετράκογχο κτήριο μεγάλων διαστάσεων. Η τοιχοποιία του σώζεται σε ύψος 1,5 μ. περίπου και αποτελείται από καλά λαξευμένους λίθους σε άφθονο κονίαμα. Στο ανασκαφέν τμήμα αποκαλύφθηκε το δάπεδο, με ψηφιδωτό διάκοσμο αποτελούμενο από γεωμετρικά μοτίβα και στο ανατολικό του πέρας κεφαλαιογράμματη έμμετρη επιγραφή σε οκτώ σειρές με διαστάσεις 1,12 Χ 1,91 μ.

Το κτήριο κατά πάσα πιθανότητα αποτελούσε τον κεντρικό χώρο, το φωτιστήριο, του βαπτιστηρίου της παρακείμενης βασιλικής. Πρόκειται για το δεύτερο γνωστό παλαιοχριστιανικό βαπτιστήριο στην Ήπειρο, μετά από αυτό της Βασιλικής Β στη Νικόπολη και το πρώτο παλαιοχριστιανικό τετράκογχο που αποκαλύπτεται στην βορειοδυτική Ελλάδα. Γενικά τα τετράκογχα κτήρια δεν είναι ιδιαίτερα συνηθισμένα στην παλαιοχριστιανική περίοδο, σε αντίθεση με τη ρωμαϊκή, και κυρίως είχαν την χρήση ναών ή μαρτυρίων και σπανιότερα βαπτιστηρίων. Ο αρχιτεκτονικός τύπος του κτηρίου, ο τρόπος οικοδόμησης, ο ψηφιδωτός διάκοσμος και η επιγραφή, με χρήση αρχαίων τύπων λέξεων, που δεν είναι ιδιαίτερα συνηθισμένοι σε ύστερα παλαιοχριστιανικά κτήρια, οδηγούν σε πρώιμη χρονολόγηση, πιθανώς στα τέλη του 4ου ή στις αρχές του 5ου αιώνα και σίγουρα πριν τις μεγάλες βασιλικές της Νικόπολης.

Πρόκειται για αρχιτεκτονικό σύνολο ιδιαίτερης σημασίας, καθώς ανήκει σε σπάνιο αρχιτεκτονικό τύπο, που χρήζει μελλοντικά περαιτέρω έρευνας και αποκάλυψης στο σύνολό του, καθώς για λόγους προστασίας, τόσο των ευρημάτων όσο και των περιοίκων, το ανασκαφέν τμήμα έχει καταχωθεί. Επίσης το μέγεθος της επιγραφής, η θέση της και ο τρόπος που ξεκινά υποδηλώνει ύπαρξη και άλλης ή άλλων επιγραφών επί του ψηφιδωτού δαπέδου, ενώ από μόνης της η αποκαλυφθείσα επιγραφή είναι εξαιρετικά σημαντική. Παράλληλα αναδεικνύεται η σημασία, που είχε κατά την παλαιοχριστιανική τουλάχιστον περίοδο ο άγνωστος οικισμός, και ενδεχομένως αποτελεί την αρχή μόνο της αποκάλυψης ενός εντυπωσιακού θρησκευτικού κέντρου, άμεσα συνδεδεμένου με την επισκοπή της Φωτικής ή και έδρα πιθανώς προγενέστερης επισκοπής.

Η σωστική ανασκαφή διενεργήθηκε υπό την εποπτεία της κ. Κωνσταντίνας Παππά, Αναπληρώτριας Προϊσταμένης του Τμήματος Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Αρχαιοτήτων και υπό την διεύθυνση του κ. Ιωάννη Χουλιαρά, προϊσταμένου της ΕΦ.Α. Θεσπρωτίας.