To παιδί μου

τα πάντα για το παιδί σου...

2012-01-21T08:44:00.000-08:00

Πρέπει να φάμε...

2012-01-20T15:13:00.000-08:00

Το Φεβρουάριο του 2006, στο 56ο Φεστιβάλ ταινιών του Βερολίνου, οι δημιουργοί ταινιών κλήθηκαν να συμμετάσχουν
σε ένα διαγωνισμό ταινιών μικρού μήκους με θέμα:"Φαγητό, Γεύση και Πείνα" (Food, Taste and Hunger). Στο διαγωνισμό
έλαβαν μέρος 3600 δημιουργοί από όλο τον κόσμο. Από αυτούς, μόνο 32 επιλέχθηκαν να προβληθούν στο φεστιβάλ.
Αυτό το βίντεο που πρώτευσε ως το πιο δημοφιλές
Λέγεται "Chicken a la Carte", o δημιουργός του είναι ο Ferdinand Dimandura και είναι (δυστυχώς) αληθινή ιστορία.

Είμαστε άνθρωποι....

2012-01-20T14:38:00.000-08:00

πολύτιμος οδηγός γονέα....κατεβάστε τον!

2011-11-16T08:25:00.000-08:00

http://uploading.com/files/21md223f/%25CE%259F%25CE%25B4%25CE%25B7%25CE%25B3%25CF%258C%25CF%2582%2B%25CE%25B3%25CE%25BF%25CE%25BD%25CE%25AD%25CE%25B1.pdf/

30 τρόποι για να σώσουμε τον πλανήτη | Otherside.gr

2011-10-03T06:17:00.000-07:00

30 τρόποι για να σώσουμε τον πλανήτη Otherside.gr

2011-10-03T05:36:00.001-07:00

Το χαμόγελο του παιδιού

2011-10-03T05:30:00.001-07:00

Πανελλήνιος Σύλλογος Γονέων, Κηδεμόνων & Φίλων Ατόμων με Προβλήματα Όρασης και Πρόσθετες Αναπηρίες

2011-10-03T05:27:00.000-07:00

2011-10-03T04:55:00.001-07:00

2011-10-03T04:53:00.001-07:00

2011-10-03T04:49:00.000-07:00

2011-10-03T04:45:00.000-07:00

115 25 Γραμμή Μαζί για το Παιδί

Θέλοντας να βοηθήσουμε ακόμα περισσότερα παιδιά στη χώρα μας δημιουργήσαμε την 115 25 Γραμμή Μαζί για το Παιδί. Μια πανελλαδική γραμμή επικοινωνίας, που λειτουργεί 5 ημέρες την εβδομάδα, από Δευτέρα έως Παρασκευή 9:00 το πρωί με 21:00 το βράδυ, και έχει ως στόχο την παροχή συμβουλών και κατευθύνσεων σε παιδιά, εφήβους, γονείς και εκπαιδευτικούς.

UNICEF Greece - Unite for Children

2011-10-03T04:37:00.000-07:00

UNICEF Greece - Unite for Children

14 κρίσιμες απαντήσεις για το έκζεμα...

2011-10-02T13:46:00.001-07:00

Οι κοκκινίλες στο δερματάκι των μωρών δεν είναι πάντοτε τόσο αθώες! Πολλές φορές κρύβουν μια πολύ συνηθισμένη δερματική αλλεργία που λέγεται έκζεμα και χρειάζεται ειδική αντιμετώπιση. Με τις απαντήσεις στις παρακάτω 14 ερωτήσεις, θα αποκτήσετε χρήσιμες γνώσεις για το τι είναι το έκζεμα και πώς μπορείτε να το αντιμετωπίσετε.

1. Είναι αλήθεια ότι το έκζεμα πλήττει κυρίως τα μωρά;

Το έκζεμα έχει συνήθως τις ρίζες του στη μωρουδιακή ηλικία. Στο 80% περίπου των περιπτώσεων εμφανίζεται πριν τη συμπλήρωση του πρώτου έτους της ζωής, ενώ περισσότερο από το 90% των παιδιών που ασθενούν έχει ήδη εκδηλώσει τη νόσο μέχρι το πέμπτο έτος της ηλικίας τους. Από την άλλη, το έκζεμα είναι μια μορφή δερματικού ερεθισμού, που περνά καθώς το παιδί μεγαλώνει. Έτσι, η ήπια ή η μέσης βαρύτητας μορφή του ατοπικού εκζέματος υποχωρεί σταδιακά στο 70% περίπου των παιδιών και τελικά εξαφανίζεται μέχρι το δέκατο έτος. Το δέρμα, όμως, εξακολουθεί να παραμένει ξηρό για τα επόμενα χρόνια και εξακολουθεί να χρειάζεται ειδική φροντίδα.

2. Ποιες οι αιτίες του και ποιες μορφές παίρνει το έκζεμα;

Το έκζεμα εμφανίζεται σε δύο μορφές, που είναι αρκετά διαφορετικές μεταξύ τους. Η μία, που αποκαλείται εξωγενές ατοπικό έκζεμα, σχετίζεται με ευαισθητοποίηση προς ουσίες του περιβάλλοντος που αποκαλούνται αλλεργιογόνα και προσβάλλει το 70-80% των παιδιών. Στην άλλη μορφή, που αποκαλείται ενδογενές ατοπικό έκζεμα, δεν είναι δυνατή η συσχέτιση της νόσου με συγκεκριμένους περιβαλλοντικούς παράγοντες. Μια άλλη διάκριση που μπορεί να γίνει για το έκζεμα είναι ότι διακρίνεται σε οξύ και χρόνιο.

3. Έχει «προτιμήσεις» στο φύλο των παιδιών;

Όσον αφορά στην κατανομή της νόσου μεταξύ αγοριών και κοριτσιών, πολυάριθμες μελέτες έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι γυναίκες είναι περισσότερο ευάλωτες. Πιστεύεται ότι την εκδήλωση ατοπικού εκζέματος ευνοεί ο αποκαλούμενος «δυτικός τρόπος ζωής». Ειδικότερα, η νόσος είναι συχνότερη στις οικονομικά εύρωστες κοινωνικές τάξεις, στους ανθρώπους με υψηλό επίπεδο μόρφωσης, στις οικογένειες με μικρό αριθμό ατόμων και σε άτομα που χρησιμοποιούν ευρέως αντιβιοτικά.

Περισσότερο από το 50% των ατόμων που υποφέρουν από ατοπικό έκζεμα, πάσχουν επίσης από άλλες αλλεργικής αιτιολογίας παθήσεις, όπως είναι η αλλεργική ρινίτιδα, η αλλεργική επιπεφυκίτιδα, το αλλεργικής αιτιολογίας βρογχικό άσθμα.

4. Είναι αλήθεια ότι το έκζεμα κληρονομείται;

Είναι πολλά τα στοιχεία που δείχνουν ότι το έκζεμα κληρονομείται από γενιά σε γενιά. Για παράδειγμα, είναι μια ασθένεια που εμφανίζεται πολύ νωρίς στη ζωή του ανθρώπου και την έχουν πολλά μέλη στην ίδια οικογένεια. Έτσι, λοιπόν, συζητάμε για κληρονομικότητα, χωρίς όμως να έχουμε διευκρινίσει με ποιο τρόπο κληρονομείται ή ποιοι παράγοντες είναι αυτοί που επηρεάζουν αν θα κληρονομηθεί ή όχι.

5. Γιατί ο γιατρός λέει ότι πρέπει να ενισχύσω το αμυντικό σύστημα του μωρού;

Οι ασθένειες όπως το έκζεμα σχετίζονται με το αμυντικό σύστημα του ανθρώπου και με το περιβάλλον. Έτσι, λοιπόν, όταν υπάρχει μία σημαντική διαταραχή του αμυντικού συστήματος, όπως για παράδειγμα όταν έχουμε στρες, τότε εκείνες είναι σε έξαρση. Το θέμα με αυτές τις παθήσεις είναι ότι, όταν είναι φανερές, ενισχύουν το στρες που αισθανόμαστε, και αυτό με τη σειρά του κάνει πιο έντονα τα δερματικά προβλήματα. Έτσι, δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος, από τον οποίο είναι δύσκολο να βγούμε.

6. Ποια είναι τα συμπτώματα που θα μας κάνουν να το «υποψιαστούμε»;

Στο δέρμα του παιδιού που πάσχει από ατοπικό έκζεμα μπορεί να παρατηρηθούν διάφορες δερματικές βλάβες. Η έκταση και η κατανομή των βλαβών αυτών μπορεί να ποικίλλουν σημαντικά, ακόμη και στο ίδιο παιδί. Ορισμένα παρουσιάζουν εκτεταμένο έκζεμα, ενώ σε άλλα η νόσος προσβάλλει μόνο συγκεκριμένες περιοχές, όπως το πρόσωπο, το δέρμα του τριχωτού της κεφαλής, τα χέρια ή τις πτυχές του σώματος. Βασικό χαρακτηριστικό της νόσου είναι ο έντονος κνησμός, που βασανίζει τους μικρούς ασθενείς και τους αναγκάζει να ξύνονται διαρκώς, πρωί, μεσημέρι και βράδυ. Το γεγονός αυτό έχει ως αποτέλεσμα να δημιουργούνται γδαρσίματα στο δέρμα και να προκαλείται πάχυνση της επιδερμίδας, που είναι γνωστή ως λειχηνοποίηση. Η βλάβη αυτή κατά τη βρεφική ηλικία κατανέμεται συνήθως στις μεγάλες επιφάνειες, ενώ στα παιδιά και στους ενήλικες παρατηρείται κυρίως στις καμπύλες επιφάνειες.

7. Τι ερεθίζει το δερματάκι του μωρού;

Το ατοπικό έκζεμα χαρακτηρίζεται επίσης από εναλλαγές εξάρσεων και υφέσεων. Σε παρόξυνση της νόσου μπορεί να οδηγήσει ένα πλήθος αιτίων, όπως ο ιδρώτας, το πολύ ζεστό νερό, το έντονο τρίψιμο, το συχνό πλύσιμο των χεριών, ορισμένες τροφές, διάφορες ερεθιστικές ουσίες, καθώς και παράγοντες του περιβάλλοντος (αλλεργιογόνα).

8. Παίζει ρόλο η συναισθηματική κατάσταση του παιδιού;

Είναι γνωστό ότι η συναισθηματική επιβάρυνση των παιδιών οδηγεί σε επιδείνωση της νόσου τους. Σε αυτό το σημείο, όμως, προκύπτει ένας πραγματικά φαύλος κύκλος, διότι η νόσος αυτή καθαυτή ευθύνεται σημαντικά για τη συναισθηματική φόρτιση, η οποία οδηγεί στην επιδείνωσή της. Η κατάσταση είναι ιδιαίτερα έντονη στα μεγαλύτερα παιδιά και στους εφήβους, διότι, λόγω της επίδρασης την οποία έχει το ατοπικό έκζεμα στην εμφάνισή τους, χάνουν συχνά την αυτοπεποίθησή τους. Δυσχεραίνονται, ακόμη, σημαντικά οι οικογενειακές σχέσεις: συχνά το παιδί αποφεύγει να αγγίξει τους γονείς του, διότι το δέρμα του είναι τραχύ ή διότι το παιδί πιστεύει ότι οι γονείς του δεν επιθυμούν τη συνεχή επαφή με τις κρέμες που είναι υποχρεωμένο να χρησιμοποιεί. Άλλες φορές τα παιδιά χρησιμοποιούν το ξύσιμο ως «όπλο», όταν οι γονείς τους αρνούνται κάτι ή όταν βρίσκονται σε δύσκολη θέση. Επιπλέον, η προσοχή και η μεγάλη φροντίδα προς το παιδί που πάσχει, συχνά δημιουργούν προβλήματα στα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας.

9. Υπάρχει θεραπεία για το έκζεμα;

Η ριζική θεραπευτική αντιμετώπιση του ατοπικού εκζέματος δεν είναι ακόμη εφικτή και -δυστυχώς- δεν διαφαίνεται στο άμεσο μέλλον μια τέτοια λύση. Η σύγχρονη, επομένως, θεραπευτική αγωγή στοχεύει στην απομάκρυνση των παραγόντων που επιδεινώνουν τη νόσο, π.χ. στην ανακούφιση της φαγούρας. Έτσι, θα διευκολυνθεί ο ύπνος του παιδιού και θα προληφθεί το ξύσιμο, που οδηγεί σε βλάβη του δέρματος, καθώς και στην εξάλειψη των λοιμώξεων. Πέρα όμως από κάθε μορφή θεραπευτικής προσέγγισης, ιδιαίτερη σημασία έχει να κατανοήσουν οι ασθενείς και το περιβάλλον τους ότι το έκζεμα αποτελεί μία χρόνια νόσο και συνεπώς απαιτεί συνεχή αντιμετώπιση προκειμένου να επιτευχθεί επαρκής θεραπευτικός έλεγχος.

10. Τι να κάνω για να ανακουφίσω το μωρό μου;

Η φροντίδα του δέρματος, με κύριο στόχο την αντιμετώπιση της ξηρότητας, έχει καθοριστική σημασία. Γι' αυτό:

Το παιδικό δερματάκι πρέπει να ενυδατώνεται συστηματικά με μαλακτικές ουσίες.
Πρέπει να αποφεύγονται τα πολύ θερμά λουτρά και τα ερεθιστικά καλλυντικά.
Η προσθήκη μαλακτικών ουσιών στο νερό φαίνεται ότι δρα επιβοηθητικά.
Είναι απαραίτητη η ενυδάτωση του δέρματος μετά το λουτρό.
Η ψυχολογική υποστήριξη των ασθενών και του άμεσου περιβάλλοντός τους είναι επίσης σημαντική, ιδιαίτερα μάλιστα όταν η νόσος προσβάλλει παιδιά.
Οι ασθενείς με ατοπικό έκζεμα ανέχονται καλύτερα ορισμένα αθλήματα, όπως το κολύμπι, ενώ αντίθετα η άθληση που προκαλεί έντονη εφίδρωση θα πρέπει να αποφεύγεται.

11. Ποια φάρμακα μπορούν να βοηθήσουν;

Ευεργετικά δρα η φωτοθεραπεία, η φωτοχημειοθεραπεία και η χρησιμοποίηση σκευασμάτων που περιέχουν διάφορες ουσίες, οι οποίες μετριάζουν την ένταση του κνησμού, ενώ οι διάφορες δίαιτες βοηθούν μικρή μόνο μερίδα των ασθενών. Με σκοπό την ελαχιστοποίηση του κνησμού, χρησιμοποιούνται επίσης αντιισταμινικά φάρμακα, φάρμακα δηλαδή που ανταγωνίζονται την ισταμίνη. Η ισταμίνη αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες που ευθύνονται για την πρόκληση του κνησμού, αλλά όχι και τον μοναδικό, γι' αυτό και ο κνησμός ορισμένων ασθενών παραμένει βασανιστικός παρά τη χρησιμοποίηση αυτών των φαρμάκων. Αρκετές φορές κρίνεται αναγκαία η τοπική χορήγηση κορτικοστεροειδών (κορτιζόνης), για τη χρόνια χρήση των οποίων, όμως, τόσο οι ιατροί όσο και σι ασθενείς, έχουν επιφυλάξεις.

12. Παιδί και κορτικοστεροειδή. Πώς συμβιβάζονται αυτά τα δύο;

Σύμφωνα με έγκυρα ερευνητικά δεδομένα, κατά τη θεραπευτική αντιμετώπιση του ατοπικού εκζέματος, το ένα τέταρτο περίπου των ενηλίκων ασθενών παρακούει τις ιατρικές εντολές και δεν χρησιμοποιεί τα κορτικοστεροειδή που του χορηγήθηκαν, φοβούμενο τις παρενέργειές τους, ενώ το ένα τρίτο των γονέων δεν ολοκληρώνει τη θεραπεία για τους ίδιους λόγους. Το γεγονός αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μη γίνεται ολοκληρωμένη θεραπεία, όχι μόνο λόγω της φύσης του ως νόσου, αλλά και γιατί τις περισσότερες φορές οι γονείς δεν ακολουθούν τη θεραπεία με ακρίβεια. Και αυτό είναι πολύ σημαντικό, αν σκεφτεί κανείς ότι στις μισές περίπου περιπτώσεις η νόσος εκδηλώνεται στην ευαίσθητη βρεφική ηλικία.

13. Υπάρχει εναλλακτική λύση στα κορτικοστεροειδή;

Στα πλαίσια αυτά, είναι ιδιαίτερα ελπιδοφόρα η πρόσφατη εισαγωγή φαρμάκων, όπως το pimecrolimus, το οποίο κυκλοφορεί με τη μορφή κρέμας. Η Elidel αποτελεί ένα ριζικά διαφορετικό φάρμακο -ειδικά σε σχέση με τα κορτικοστεροειδή-, το οποίο επεμβαίνει εκλεκτικά στα κύτταρα του αμυντικού συστήματος που ευθύνονται για τη δημιουργία του εκζέματος. Η κλινική εμπειρία πάνω στο φάρμακο αυτό, μετά από τη χρησιμοποίησή του σε περισσότερους από 1.000.000 ασθενείς στις Η.Π.Α., καθώς και σε μεγάλο αριθμό ασθενών στην Ευρώπη, είναι ιδιαίτερα ικανοποιητική. Από τις πρώτες μέρες της χορήγησής του αντιμετωπίζει αποτελεσματικά το βασανιστικό κνησμό. Ταυτόχρονα, βελτιώνει σημαντικά την εξωτερική εμφάνιση των ασθενών και μειώνει δραστικά τις εξάρσεις.

14. Ποια από τις παραπάνω θεραπείες είναι πιο κατάλληλη για τα μωρά;

Σήμερα γίνονται έρευνες για τη χρήση της κρέμας Elidel στα παιδιά, με σκοπό να αποδειχθεί αν η Elidel μπορεί να βοηθήσει να προληφθούν άλλα σύνδρομα, όπως η αλλεργική ρινίτιδα και το αλλεργικής αιτιολογίας βρογχικό άσθμα, που εκδηλώνονται συχνά σε παιδιά που πάσχουν από έκζεμα. Η ασφάλεια της κρέμας, όπως και η δράση της, που περιορίζεται μόνο στο δέρμα, την κάνουν ακόμη πιο κατάλληλη για τις μικρές ηλικίες.

Όταν τσούζει το πιπί

2011-10-02T13:44:00.001-07:00

Δεν προλάβατε να πάρετε ανάσα τελειώνοντας το... κεφάλαιο «ερεθισμένος ποπός» που ξανάγινε επιτέλους ροδαλός τώρα που καταργήσατε την πάνα και αρχίζει η δεύτερη φάση: το πιπάκι του παιδιού τσούζει κάθε φορά που κάνει τσίσα του. Και εσείς αναρωτιέστε: «Κυστίτιδα από τόσο μικρό; Είναι δυνατόν;» Είναι λιγάκι απίθανο. Σε αυτή την ηλικία οι λοιμώξεις του κάτω ουροποιητικού συστήματος δεν είναι συχνές. Ωστόσο, εύκολα το παιδί μπορεί να νιώθει κάψιμο ή κάποιες πιο ελαφρές ενοχλήσεις, τις οποίες οι γονείς μπερδεύουν με την κυστίτιδα.

Πολύ συχνά προκαλείται «δυσουρία» (δηλαδή κάψιμο κατά την ούρηση) από την επαφή των ήδη ερεθισμένων γεννητικών οργάνων και των βλεννογόνων με τα ούρα. Οι ευαίσθητες περιοχές ερεθίζονται με το παραμικρό, όπως π.χ. από τη χρήση ενός πολύ ισχυρού αφρόλουτρου (προσοχή! Το δικό σας αφρόλουτρο δεν πρέπει να το χρησιμοποιείτε στο μπάνιο του παιδιού σε καμία περίπτωση, γιατί η σύστασή του δεν είναι ειδική για την ευαίσθητη επιδερμίδα των μικρών), λάθη στην υγιεινή, λίγο πυκνά και όξινα κακάκια. Σε αυτή την ηλικία το παιδί δεν μπορεί ακόμη να εξηγήσει τι νιώθει και να καταλάβει τις διαφορές. Εσείς, όμως, αντί να πάθετε πανικό, παρατηρήστε προσεκτικά τα συμπτώματα:

Εάν τραβώντας μαλακά το δέρμα προς τα πίσω, η άκρη από το πιπάκι του αγοριού σας (ή η περιοχή γύρω από το πιπάκι της κόρης σας), φαίνεται πολύ ερεθισμένη, δεν τίθεται θέμα κυστίτιδας. Η διαταραχή είναι συνήθως ελαφριά και θεραπεύεται χωρίς να χρειάζεται καν να καλέσετε τον παιδίατρο. Αρκεί να απλώσετε στο ερεθισμένο σημείο μια αλοιφή με βάση το οξείδιο του ψευδαργύρου ή μια αλοιφή που περιέχει ένα ελαφρύ αντιβιοτικό και όλα θα περάσουν μέσα σε λίγες ώρες.

Αντίθετα, εάν τα γεννητικά όργανα δείχνουν φυσιολογικά, αλλά το μικρό πηγαίνει όλο και πιο συχνά στο γιογιό του, είναι ανήσυχο και αισθάνεται έντονη την ανάγκη να αδειάσει την κύστη του, αλλά παρά τις προσπάθειές του βγαίνουν μόνο λίγες σταγόνες πιπί, τότε ίσως να πρόκειται για κυστίτιδα.

Φταίνε τα βακτήρια;

Η κυστίτιδα προκαλείται πάντα από βακτήρια όπως τα Escherichia Coli, Proteus vulgaris και Klebsiella, τα οποία ζουν μέσα στο έντερο και συνήθως δεν προκαλούν προβλήματα.

Η απλή παρουσία αυτών των βακτηρίων δεν προκαλεί την εμφάνιση της λοίμωξης, γιατί υπό φυσιολογικές συνθήκες ο οργανισμός είναι εξοπλισμένος έτσι ώστε να μην κυριαρχεί καμία ομάδα των συγκεκριμένων μικροοργανισμών. Το πρόβλημα εμφανίζεται μόνο όταν ανατρέπεται η ισορροπία που διατηρεί υπό έλεγχο τις διάφορες αποικίες αυτών των βακτηρίων. Επομένως, όταν πολλαπλασιάζεται υπερβολικά κάποια ομάδα, σημαίνει ότι έχει συμβεί κάποια μεταβολή των φυσιολογικών συνθηκών υγιεινής ή της κατάστασης του οργανισμού.

Στα μικρά αγοράκια δεν ξεσκεπάζεται όλο το πιπί τους, γιατί δεν έχει ανοίξει ακόμη εντελώς. Έτσι, τα βακτήρια που κλείνονται ανάμεσα στη βάλανο και την πόσθη αναπαράγονται ανενόχλητα και μια απλή βαλανίτιδα (ερεθισμός και φλεγμονή των γεννητικών οργάνων) μπορεί να μετατραπεί σε κυστίτιδα.

Προσοχή, όμως, εάν οι κυστίτιδες επαναλαμβάνονται, πρέπει να ελέγξετε μήπως οφείλονται σε προβλήματα δυσκοιλιότητας. Εάν το παιδί δεν ενεργείται για αρκετές μέρες, τα κόπρανα που μένουν στον οργανισμό μετατρέπονται σε πραγματική καλλιέργεια βακτηρίων. Σε αυτή την περίπτωση είναι περιττό να προσπαθήσετε να θεραπεύσετε τη λοίμωξη με αντιβιοτικά. Το πρόβλημα θα εξαλειφθεί όταν εκλείψει η αιτία.

Η σωστή θεραπεία

Καλό είναι να έχετε πάντα στο σπίτι κάποια ειδικά στικ (που θα αγοράσετε από το φαρμακείο χωρίς συνταγή), τα οποία σας επιτρέπουν να διαπιστώσετε αμέσως εάν υπάρχει πρόβλημα λοίμωξης. Αρκεί να μουσκέψετε ένα στικ με τα τσίσα του μικρού και σε λίγα δευτερόλεπτα θα έχετε την απάντηση.

Το στικ δείχνει εάν υπάρχουν στα ούρα του παιδιού λευκοκύτταρα (τα λευκά αιμοσφαίρια που καταπολεμούν τα βακτήρια), αίμα και νιτρώδη άλατα. Η παρουσία τους είναι σημάδι που οδηγεί σε σοβαρές υποψίες για λοίμωξη.

Εάν οι υποψίες αποδειχτούν βάσιμες, πρέπει να γίνει καλλιέργεια ούρων, μια εξέταση που εντοπίζει με ακρίβεια ποιο είναι το υπεύθυνο βακτήριο. Επειδή τα αποτελέσματα βγαίνουν έπειτα από τρεις-τέσσερις ημέρες, ο παιδίατρος θα σας δώσει στο μεταξύ ένα αντιβιοτικό ευρέως φάσματος (που θα μετριάσει αμέσως το κάψιμο και θα εμποδίσει την εξάπλωση της λοίμωξης), το οποίο πιθανώς θα το αντικαταστήσει με κάποιο πιο κατάλληλο όταν πάρει στα χέρια του τα αποτελέσματα της καλλιέργειας ούρων.

Πώς θα πάρετε το δείγμα

Αγοράστε από το φαρμακείο έναν αποστειρωμένο ουροσυλλέκτη. Ανοίξτε τον τη στιγμή που θα τον χρησιμοποιήσετε, αφού προηγουμένως έχετε πλύνει καλά τα γεννητικά όργανα του μικρού. Πάρτε τα πρώτα πρωινά ούρα, τοποθετώντας το δοχείο ακριβώς κάτω από τη ροή τους (για τα κοριτσάκια είναι πιο δύσκολο, γι’ αυτό ζητήστε από κάποιον να κρατάει το κοριτσάκι σας ανασηκωμένο με τα πόδια ανοιχτά). Μην μαζέψετε τα πρώτα ούρα που βγαίνουν, αφήστε να τρέξουν λίγο. Πηγαίνετέ τα το συντομότερο δυνατό, μέσα στο ίδιο πρωινό, στο εργαστήριο για ανάλυση.

Λάθη που πρέπει να αποφύγετε

Πολύ συχνά η αιτία της κυστίτιδας βρίσκεται στη συμπεριφορά του ίδιου του παιδιού ή των γονιών του. Ας δούμε πώς θα αποφύγετε τα λάθη:

Μην βιαστείτε να καταργήσετε την πάνα* το μικρό μπορεί να μην είναι ακόμη έτοιμο. Εάν μάθει να κρατάει με το ζόρι για πολλή ώρα τα τσίσα του, μπορεί να του γίνει κακή συνήθεια. Το αποτέλεσμα είναι ότι τα ούρα που παραμένουν στην κύστη, όπως συμβαίνει και με τα κόπρανα, δημιουργούν το ιδανικό ζεστό και υγρό, περιβάλλον για τον πολλαπλασιασμό των βακτηρίων.

Στην ηλικία αυτή τα παιδιά απορροφώνται από το παιχνίδι και αναβάλλουν συνεχώς την ώρα του γιογιό. Η λύση είναι να θυμίζετε στο μικρό σας να πηγαίνει τακτικά στο μπάνιο, κάθε δύο με τρεις ώρες περίπου.

Μην ξεχνάτε να δίνετε στο παιδάκι να πίνει πολύ νερό, για να μη μένουν στάσιμα τα ούρα στην κύστη. Να αποφεύγετε, όμως, ποτά με τεχνητές χρωστικές ουσίες, γιατί αυξάνουν τον κίνδυνο ερεθισμών.

Τα κοριτσάκια κινδυνεύουν περισσότερο από κυστίτιδες σε σύγκριση με τα αγοράκια (η αναλογία είναι 3% έναντι 0,5%). Το πρόβλημα οφείλεται στην ανατομία των γεννητικών οργάνων. Στα κοριτσάκια η ουρήθρα το «σωληνάκι» που φέρνει τα τσίσα από την κύστη προς τα έξω είναι πολύ πιο κοντή από αυτή των αγοριών και, κατά συνέπεια, πολύ πιο κοντά στον ποπό. Έτσι, τα μικρόβια, διατρέχουν μικρή απόσταση και φτάνουν εύκολα στο αιδοίο. Εάν συντρέχουν κι άλλες ευνοϊκές συνθήκες, προκαλούν λοίμωξη. Γι’ αυτό, όταν καθαρίζετε το πιπί της κορούλα σας πρέπει να προσέχετε πάντα να περνάτε το σφουγγάρι με κατεύθυνση προς τον ποπό της και ποτέ το αντίστροφο.

Μήπως έχει άσθμα;

2011-10-02T13:42:00.001-07:00

Tο άσθμα είναι η πιο συχνή χρόνια πάθηση των πνευμόνων στα παιδιά και η συχνότερη αιτία σχολικής απουσίας. Μελέτες έχουν δείξει ότι στη χώρα μας το 10% των παιδιών υποφέρει από άσθμα, ποσοστό που στην Αθήνα και στις μεγαλουπόλεις είναι ακόμη πιο υψηλό. Δυστυχώς, παρά την τάση για μείωση σε ορισμένες χώρες, το άσθμα συνεχίζει να αυξάνεται τόσο στις αναπτυγμένες όσο και στις αναπτυσσόμενες χώρες. Το «γιατί» δεν έχει αποσαφηνιστεί πλήρως. Ωστόσο, σύμφωνα με τους ειδικούς, το κάπνισμα και ο σύγχρονος τρόπος ζωής με την ανεξέλεγκτη μόλυνση του περιβάλλοντος είναι οι κύριοι ένοχοι. Από την άλλη πλευρά, οι γιατροί είναι αισιόδοξοι ότι το άσθμα μπορεί να αντιμετωπιστεί άμεσα και αποτελεσματικά, ώστε τα παιδιά μεγαλώνοντας να έχουν μια φυσιολογική ζωή. Απαραίτητη προϋπόθεση, όμως, εμείς οι γονείς να ενημερωθούμε σωστά για την κατάλληλη πρόληψη και θεραπεία.
Ποιοι παράγοντες επηρεάζουν το άσθμα;
Η κληρονομικότητα φαίνεται ότι παίζει σημαντικό ρόλο. Ένα παιδί έχει 80% πιθανότητες να αναπτύξει αλλεργία και άσθμα αν τα έχουν και οι δυο γονείς του. Οι πιθανότητες μειώνονται στο 50% αν μόνο ο ένας γονιός πάσχει από αλλεργία/άσθμα. Αλλά τι είναι αυτό που κάνει ένα βρόγχο ασθματικό κι έναν άλλο όχι; Οι ειδικοί έχουν καταλήξει ότι για να εκδηλωθεί το βρογχικό άσθμα θα πρέπει να συνυπάρχουν δύο στοιχεία: Η κληρονομική αλλεργική προδιάθεση (ρινίτιδα, άσθμα, ατοπική δερματίτιδα) και οι περιβαλλοντικοί παράγοντες όπως:
Το παθητικό κάπνισμα: Είναι ο κυριότερος «ένοχος». Γι’ αυτό, απαγορεύεται αυστηρά το κάπνισμα μπροστά στα παιδιά.
Οι λοιμώξεις: Οι λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού, όπως τα κρυολογήματα, είναι πολύ συχνά αίτια επιβάρυνσης του άσθματος. Λοιμώξεις του κατώτερου αναπνευστικού μπορεί να συμβάλλουν στην έναρξή του.
Ερεθιστικές ουσίες όπως είναι τα σπρέι, οι κολόνιες, τα απορρυπαντικά, αλλά και η σκόνη ή οι οσμές της κουζίνας, το τρίχωμα των κατοικίδιων ζώων, ακόμα και το φρεσκοκομμένο γρασίδι.
Ψυχολογικοί παράγοντες: Οι έντονες συγκινήσεις, η υπερβολική χαρά ή η λύπη, ο θυμός, το έντονο γέλιο και το κλάμα.
Οι καιρικές συνθήκες: Κρίσεις άσθματος μπορεί να προκαλέσει ο κρύος αέρας, η αλλαγή θερμοκρασίας και η υγρασία.
Ειδικά αλλεργιογόνα όπως τα ακάρεα της οικιακής σκόνης, οι μύκητες της υγρασίας, η γύρη.
Γυμναστική: Ειδικά όταν γίνεται στην ύπαιθρο, σε κρύο αέρα. Σε μερικά παιδάκια, μάλιστα, η άσκηση αποτελεί τη μοναδική αφορμή για την εκδήλωση συμπτωμάτων.

Τι είναι το άσθμα;
Είναι μια χρόνια φλεγμονώδης νόσος των πνευμόνων η οποία χαρακτηρίζεται από υποτροπιάζοντα αναπνευστικά προβλήματα. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι όταν αναπνέουμε ο αέρας περνά από τη μύτη ή και το στόμα, την τραχεία και τους βρόγχους και φτάνει στους πνεύμονες, όπου οξυγονώνει το αίμα. Στα παιδιά όμως (όπως και στους ενήλικες) που έχουν άσθμα οι αεραγωγοί είναι πάρα πολύ ευαίσθητοι, με αποτέλεσμα όταν ερεθιστούν από έντονες μυρωδιές, καπνό, κρύο αέρα ή από ουσίες που προκαλούν αλλεργία να στενεύουν. Η διαδικασία της αναπνοής τότε γίνεται δύσκολη και όταν προσπαθούν να αναπνεύσουν ακούγεται ένα μικρό «σφύριγμα», βήχουν και νιώθουν να πνίγονται. Είναι σαν να προσπαθούν να αναπνεύσουν μέσα από ένα καλαμάκι! Η προσπάθεια είναι τόσο έντονη που το παιδί μετά από λίγο νιώθει κουρασμένο και εξαντλημένο. Το άσθμα δεν κάνει διακρίσεις, μπορεί να παρουσιαστεί σε όλες τις ηλικίες και στα δύο φύλα. Συνήθως κάνει την παρθενική του εμφάνιση στην παιδική ηλικία και ιδιαίτερα σε παιδιά μικρότερα των τριών ετών.

Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα
Αίσθημα βάρους στο στήθος, σαν να πιέζεται ο θώρακάς του, κάτι το οποίο του προκαλεί δυσκολία στην αναπνοή.
Ξηρός βήχας, ο οποίος μπορεί να εμφανιστεί κατά τη διάρκεια της ημέρας ή μόνο τη νύχτα.
Δύσπνοια. Όταν βλέπετε το παιδί σας, χωρίς κάποιον ιδιαίτερο λόγο, να μην μπορεί να πάρει εύκολα αναπνοή.
«Σφύριγμα» στο στήθος. Το παιδί νιώθει σαν κάτι να φράζει την έξοδο του αέρα από τους πνεύμονες και μπορεί να ακούγεται ένας οξύς, λεπτός συριγμός («γατάκια»).
Στα μικρότερα παιδιά συχνά το άσθμα παρουσιάζει ακαθόριστες αντιδράσεις. Καμιά φορά εμφανίζεται μόνο με βήχα, χωρίς δυσκολία αναπνοής ή με το χαρακτηριστικό «σφύριγμα». Συνήθως αυτός ο βήχας εκδηλώνεται μόνο μετά από τρέξιμο ή έντονο γέλιο ή κλάμα. Εκτός από τα παραπάνω συμπτώματα, υπάρχουν και άλλα που προειδοποιούν για τον ερχομό μιας κρίσης άσθματος. Κάθε παιδί αντιδρά διαφορετικά στην εμφάνισή της και σιγά σιγά γονείς και παιδί μαθαίνουν ποια είναι αυτά.
Τα σημάδια που θα πρέπει να προσέξετε είναι:
Όταν το παιδί είναι ανήσυχο.
Υπάρχει ασυνήθιστος ιδρώτας ή ωχρότητα.
Έχει ανήσυχο ύπνο.
Παρουσιάζει ρινικά συμπτώματα (μπούκωμα, καταρροή, «ρούφηγμα μύτης»).
Όταν η κατάσταση επιδεινώνεται
Εάν η θεραπεία δεν αρχίσει έγκαιρα, συχνά κάνουν την εμφάνισή τους σημάδια επιδείνωσης του άσθματος. Αν τα αναγνωρίσετε, επικοινωνήστε με το γιατρό σας. Αν τα αντιμετωπίσετε σωστά και έγκαιρα, μπορεί να αποφύγετε μια κρίση ή την εισαγωγή του παιδιού στο νοσοκομείο. Προσοχή όταν:
Τα πτερύγια της μύτης κινούνται συνεχώς.
Το σημείο πάνω από το στέρνο αρχίζει να πηγαίνει προς τα μέσα κατά τη διάρκεια της αναπνοής. Το ίδιο συμβαίνει και με το δέρμα μεταξύ των πλευρών του θώρακα.
Έχει ταχύπνοια (παίρνει γρήγορες ανάσες).
Τα χείλη παίρνουν μια απόχρωση μαύρο-μπλε.
Διάγνωση
Μόλις αντιληφθείτε κάποιο από τα παραπάνω σημάδια, απευθυνθείτε αμέσως στο γιατρό σας. Αυτός θα σας κατευθύνει στον ειδικό, ο οποίος θα πάρει το ιστορικό του, ώστε να ξέρει πόσο συχνά και πόσο σοβαρά είναι τα συμπτώματά του. Το παιδί υποβάλλεται σε κλινική εξέταση που περιλαμβάνει ακρόαση των πνευμόνων. Στη συνέχεια, γίνονται παρακλινικές εξετάσεις, όπως σπιρομέτρηση, με τη βοήθεια των οποίων αξιολογείται η λειτουργική κατάσταση των πνευμόνων. Αν πράγματι ο γιατρός διαγνώσει άσθμα, τότε θα αποφασίσει για την κατάλληλη εφαρμογή θεραπευτικής αγωγής για να μπορέσει να το αντιμετωπίσει σωστά. Το άσθμα ανάλογα με τη συχνότητα εμφάνισης των συμπτωμάτων και τη διάρκεια των μεσοδιαστημάτων κατά τα οποία το παιδί δεν έχει σχετικά συμπτώματα διακρίνεται σε:
Ήπιο (αραιά επεισόδια, μέχρι ένα το μήνα, φυσιολογική αναπνευστική λειτουργία ανάμεσα στα επεισόδια).
Μέτριο (συχνά επεισόδια αλλά λιγότερα από ένα την εβδομάδα, φυσιολογική ή σχεδόν φυσιολογική αναπνευστική λειτουργία ανάμεσα στα επεισόδια).
Σοβαρό (συχνές οξείες κρίσεις, συμπτώματα ανάμεσα στα επεισόδια, υπολειπόμενη αναπνευστική λειτουργία ανάμεσα στα επεισόδια).
Ο προσδιορισμός της βαρύτητας του άσθματος θα καθορίσει το είδος και τη διάρκεια της φαρμακευτικής αγωγής. Συγχρόνως, προγραμματίζεται και ο ειδικός έλεγχος του παιδιού για τον καθορισμό ειδικών επιβαρυντικών παραγόντων.

Ποια είναι η κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή;
Μέχρι τώρα, δεν υπάρχει κάποιο φάρμακο που να θεραπεύει οριστικά το άσθμα. Υπάρχουν όμως κάποια τα οποία είναι ακίνδυνα και ασφαλή και όταν χρησιμοποιηθούν σωστά μπορεί να ελέγξουν την κατάσταση, έτσι ώστε το παιδί σας να ζήσει μια φυσιολογική ζωή. Σήμερα, χρησιμοποιούνται κυρίως τα εισπνεόμενα φάρμακα, γιατί με μικρότερη ποσότητα προσφέρουν καλύτερο έλεγχο των συμπτωμάτων και βέβαια λιγότερες παρενέργειες. Οι ενέσεις και τα χάπια θεωρούνται προτιμότερα μόνο σε βαριά περιστατικά άσθματος ή σε κρίση. Τα φάρμακα χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες:
Τα βρογχοδιασταλτικά, που χαλαρώνουν τους λείους μυς του τοιχώματος των βρόγχων όταν υπάρχει βρογχόσπασμος. Δεν χρειάζεται συνεχής χορήγηση, εκτός αν το άσθμα είναι βαρύ και πάντα με υπόδειξη του γιατρού σας.
Τα προστατευτικά, που σταματούν τη φλεγμονή και προστατεύουν από νέες κρίσεις άσθματος. Τα αποτελέσματά τους δεν είναι άμεσα ορατά. Χρειάζεται συνεχής χορήγηση και μετά από λίγο διάστημα η θεραπευτική τους δράση γίνεται εμφανής και τα συμπτώματα εξαφανίζονται.
Είναι πολύ σημαντικό οι γονείς των παιδιών ηλικίας μικρότερης των δύο ετών να γνωρίζουν πώς να χορηγούν σωστά το εισπνεόμενο φάρμακο με τη χρήση αεροθαλάμου ή νεφελοποιητή δια μέσου μάσκας προσώπου. Με τον τρόπο αυτό δεν απαιτείται συγχρονισμός της αναπνοής του βρέφους ή του νηπίου με την ενεργοποίηση της συσκευής του εισπνεόμενου φαρμάκου. Τα περισσότερα παιδιά ηλικίας άνω των 3 ετών, μετά από εξάσκηση, μπορούν να χρησιμοποιήσουν σωστά συσκευές εισπνεόμενων φαρμάκων με ή χωρίς αεροθάλαμο ανάλογα με το είδος της συσκευής. Η σωστή χρήση των συσκευών εισπνεόμενων φαρμάκων είναι πολύ σημαντική για την αντιμετώπιση του άσθματος. Αν το παιδί και οι γονείς του δεν έχουν κατανοήσει τις σωστές οδηγίες χρήσης, το φάρμακο δεν εναποτίθεται ικανοποιητικά στους πνεύμονες, στο όργανο δηλαδή όπου πρέπει να δράσει, με αποτέλεσμα να μην παρατηρείται ύφεση των συμπτωμάτων.

Μάθετε στο παιδί σας να ζει με το άσθμα
Η διάγνωση ότι το παιδί σας έχει άσθμα αρχικά σας τρόμαξε και πιθανόν να σας στεναχώρησε. Κι αυτό γιατί δεν ήσασταν καλά ενημερωμένοι και δεν ξέρατε τι θα αντιμετωπίζατε. Το ότι πρόκειται για ένα χρόνιο νόσημα δεν σημαίνει ότι με την κατάλληλη αγωγή δεν μπορεί το παιδί σας μεγαλώνοντας να γίνει εντελώς καλά. Όπως επίσης το γεγονός ότι έχει ευαισθησία στους βρόγχους και μπορεί να αισθανθεί δύσπνοια δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να έχει μια απόλυτα φυσιολογική ζωή. Μπορούμε να προστατεύσουμε το παιδί από το άσθμα αν:
Αποφύγουμε ερεθίσματα που το προκαλούν.
Ακολουθούμε πιστά τη φαρμακευτική αγωγή του γιατρού.
Δεν καπνίζουμε στους χώρους όπου ζει και κινείται το παιδί.
Φτιάξουμε σε συνεργασία με το γιατρό μας ένα πρόγραμμα σωστής διατροφής και άθλησης.
Η αντιμετώπιση του άσθματος είναι μια ομαδική δουλειά. Πρέπει να συνεργαστούν το παιδί, οι γονείς, ο παιδίατρος αλλά και οι ειδικοί γιατροί (πνευμονολόγοι και αλλεργιολόγοι), ώστε να κρατηθεί σε φυσιολογικά επίπεδα. Οι ειδικοί το ονομάζουν «εξατομικευμένο σχέδιο θεραπείας άσθματος» και τονίζουν τη σπουδαιότητα της σωστής ενημέρωσης και εκπαίδευσης των γονιών. Πρέπει να μάθετε να αναγνωρίζετε τα σημάδια που καμιά φορά προειδοποιούν για την εμφάνιση άσθματος, να αποφεύγετε τους υπεύθυνους παράγοντες και να μπορείτε να ξεχωρίσετε πότε πρέπει να πάτε το παιδί στο νοσοκομείο και πότε μπορείτε να αντιμετωπίσετε την κατάσταση στο σπίτι. Έτσι, θα είστε σε θέση να ελέγξετε την κατάσταση γρήγορα και να προλάβετε την εξέλιξη της ασθένειας. Αυτό ακριβώς είναι το σημαντικό στοιχείο της έγκαιρης παρέμβασης.

Άσθμα και άθληση
Η άσκηση κάνει καλό. Τα παιδιά με άσθμα πρέπει να συμμετέχουν χωρίς περιορισμό στο παιχνίδι, στη γυμναστική και στις αθλητικές δραστηριότητες γενικά με την προϋπόθεση βέβαια ότι το άσθμα τους ελέγχεται ικανοποιητικά. Η σωματική άσκηση μπορεί
να προκαλέσει συμπτώματα όπως βήχα, «βράσιμο», δύσπνοια, θωρακικό άλγος, τα οποία μπορεί να εμφανίζονται μόνο κατά τη διάρκεια της άσκησης ή και μετά. Ανάλογα με την κατηγορία στην οποία ανήκει ο ασθενής, εξατομικεύεται η απαιτούμενη θεραπευτική αγωγή. Για αρκετά παιδιά με συμπτώματα κατά ή μετά την άσκηση απαιτείται η χορήγηση φαρμάκου πριν την έναρξη της δραστηριότητας. Εσείς πρέπει να ενημερώσετε δασκάλους, γυμναστές και προπονητές σχετικά με τα συμπτώματα που μπορεί να εκδηλώσει το παιδί καθώς και για την αναγκαιότητα λήψης εισπνεόμενου φαρμάκου πριν ή και μετά την έναρξη της άσκησης.

Κέντρα άσθματος
Για παιδιά:
Αττική
Νοσοκομείο Παίδων «Π & Α Κυριακού», τηλ.: 210 7775610-1, 210 7783212.
Νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία», τηλ.: 210 7771811, 210 7771612.
Νοσοκομείο Παίδων Πεντέλης, τηλ.: 210 8036200.
Νοσοκομείο «Ελπίς», τηλ.: 210 6494000.
Θεσσαλονίκη
«Ιπποκράτειο» Γενικό Νοσοκομείο, Παιδιατρικό Εργαστήριο, τηλ.: 2310 892012, 2310 892435.
Πάτρα
Γενικό Νοσοκομείο Πατρών, Πανεπιστημιακή Παιδιατρική Κλινική, τηλ.: 2610 999111, 2610 999612, Πνευμονολογικό Τμήμα, τηλ.: 2610 999523.
Κρήτη
Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Ηρακλείου, Πνευμονολογική Κλινική, τηλ.: 2810 542107-9.
Ιωάννινα
Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ιωαννίνων, τηλ.: 26510 99599.
Καβάλα
Γενικό Νομαρχιακό Νοσοκομείο Καβάλας, Παιδιατρική Kλινική, τηλ.: 2510 292342.
Για ενήλικες:
Ευγενίδειο Θεραπευτήριο Πανεπιστημίου Αθηνών - Ειδικό Κέντρο Άσθματος και Αλλεργίας, τηλ.: 210 7208283, 210 7208100.
Νοσοκομείο Σωτηρία - Κέντρο Άσθματος, για ραντεβού στα τηλ.: 1535, 210 7763666.
Για το Σχολείο Άσθματος, τηλ.: 210 7763666, 210 7781720.

Παιδιά εκτός ελέγχου

2011-10-02T13:38:00.000-07:00

Πεισμώνει, επιμένει, στυλώνει τα πόδια, απαιτεί… Πριν χαρακτηρίσετε το παιδί σας ιδιότροπο, σκεφτείτε ότι μπορεί απλώς να βρίσκεται σε απόγνωση. Κι όμως, έχετε ελπίδες να κερδίσετε τον πόλεμο του «θέλω», αρκεί να υιοθετήσετε τις σωστές τακτικές. «Ποτέ μην τσακώνεσαι με ένα παιδί», λέει ένα παλιό αφρικανικό ρητό. Σοφή συμβουλή, μια που συχνά εμείς οι μεγάλοι ξεχνάμε πως ένα παιδί δεν μπορεί να κατανοήσει, να επεξεργαστεί ή να συζητήσει όπως ένας ώριμος ενήλικος. Εννοείται πως ένα παιδί έχει έναν και μοναδικό τρόπο να διαπραγματεύεται: φωνάζοντας. Το σκηνικό γνωστό. Στο σούπερ μάρκετ η τρίχρονη Μαργαρίτα αρπάζει ένα πακέτο μπισκότα-ζωάκια και το ρίχνει στο καλάθι, τα θέλει και αυτά και τις σοκολάτες και τα γαριδάκια. Η μαμά τα βγάζει και τα βάζει πάλι στο ράφι. Η μικρή βάζει τα κλάματα, τα ξαναπαίρνει και τα σφίγγει δυνατά στην αγκαλιά της. Φωνάζει και κλαίει. Είναι εκτός ελέγχου. Η μαμά σκύβει και εξηγεί χαμηλόφωνα, ενώ οι περαστικοί κοιτάνε με ύφος συμπόνιας τη μαμά. «Θυμωμένοι νάνοι, αγανακτισμένοι γονείς» θα μπορούσε να έχει τίτλο το παραπάνω περιστατικό, γνωστό σε κάθε μητέρα που έχει συνοδεύσει ένα νήπιο στο σούπερ μάρκετ. Επίμονα, πεισματάρικα παιδιά, σκεφτόμαστε εμείς, επίμονοι, πεισματάρικοι γονείς σκέφτονται εκείνα. Οι ψυχολόγοι πάντως συμφωνούν: Δεν υπάρχουν πεισματάρικα παιδιά. Απλώς γύρω στα δύο τους χρόνια τα παιδιά ανακαλύπτουν ότι έχουν και αυτά προσωπικότητα και έτσι αρχίζουν να εκδηλώνουν τα «θέλω» τους. Το παιδί μας δεν είναι πλέον το γλυκό ανυπεράσπιστο και άβουλο μωράκι που δεν μπορεί να κάνει βήμα χωρίς εμάς και μετά το κλάμα μας χαμογελάει σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Τώρα πατάει πόδι και βγάζει φωνή, διεκδικεί και απαιτεί. Όταν οι γονείς μιλούν για πείσμα και επιμονή, οι ειδικοί απαντούν με αυτονομία και έλεγχο των συναισθημάτων. Μίλα μου «Μου έχει συμβεί να εκνευριστώ τόσο πολύ με τα παιδιά μου, που ξέχασα και τα ονόματά τους», ομολογεί η Κατερίνα, μητέρα του πεντάχρονου Γιώργου και της τρίχρονης Ελένης. Τις περισσότερες φορές οι ενδοοικογενειακές μάχες ξεκινάνε μετά από μια ασήμαντη ζημιά ή μετά από εκδήλωση «αδελφικής αγάπης» από το ένα παιδί προς το άλλο: «Γιατί του έσκισες το βιβλίο. Γιατί;» Πάντα ζητούσα να μάθω το γιατί. Από την άλλη, μόλις το παιδί άνοιγε το στόμα του για να απαντήσει, πάταγα τις φωνές: «Σταμάτα! Μήπως νομίζεις ότι μιλάω μόνο και μόνο για να με ακούω να μιλάω; Απάντησέ μου!» Πολλές φορές, εξουθενωμένη από τους καβγάδες, κατέφευγα στις γνωστές δημοκρατικές παιδαγωγικές μεθόδους: «Τέρμα η συζήτηση. Από αυτή τη στιγμή θα γίνεται μόνο ό,τι λέει η μαμά». Ευτυχώς, κατά κανόνα τα παιδιά δεν δίνουν σημασία στις κατά καιρούς βαρυσήμαντες δηλώσεις μου. Θέλω να πιστεύω πως είμαι ένας άνθρωπος ανοιχτόμυαλος, ώριμος και θιασώτης της αντιαυταρχικής εκπαίδευσης. Πιστεύω στις θετικές επιδράσεις ενός υγιούς διαλόγου και πάντα προσπαθώ να αποδίδω δικαιοσύνη. Τότε τι είναι αυτό που με πιάνει όταν τα παιδιά δοκιμάζουν τα όρια μου;», αναρωτιέται η Κατερίνα. «Τα παιδιά δεν δοκιμάζουν τα δικά μας όρια αλλά τα δικά τους», μας λέει ο ψυχολόγος. Αυτό το κάνουν γιατί έχουν την ανάγκη να αναμετρούν τις δυνάμεις τους. Είναι απόλυτα φυσιολογικό για ένα νήπιο που αναπτύσσεται να θέλει να ξέρει μέχρι πού μπορεί να φτάσει. Και οι συγκρούσεις είναι απόλυτα φυσιολογικές. Αυτό που δεν είναι φυσιολογικό αλλά σχεδόν καταστροφικό είναι οι συχνές συγκρούσεις. Οι συχνοί τσακωμοί και καβγάδες δημιουργούν στο παιδί ανασφάλεια και άγχος και επιπλέον αδυνατίζουν το ανοσοποιητικό τους σύστημα. Σύμφωνα με έρευνες, τα παιδιά από οικογένειες με υψηλό δυναμικό συγκρούσεων αρρωσταίνουν συχνότερα από εκείνα που ζουν σε ήρεμο, ισορροπημένο και ειρηνικό περιβάλλον. Από την άλλη, μπορεί να αναρωτηθείτε πώς γίνεται όταν τα παιδιά βρίσκονται μεταξύ τους να τσακώνονται συνέχεια. Ναι, η αλήθεια είναι πως τα παιδιά έχουν την τάση να αναμετριούνται μεταξύ τους. Αυτές όμως τις αναμετρήσεις τις βιώνουν εντελώς διαφορετικά. Εδώ η μάχη γίνεται επί ίσοις όροις. Αντίθετα, οι γονείς και τα παιδιά δεν είναι ίσοι. Οι γονείς, ως ενήλικες, κρατάνε από κάθε άποψη τα πιο δυνατά χαρτιά. Κάθε παιδί ξέρει ότι «αν έρθω αντιμέτωπο με τη μαμά ή τον μπαμπά, εγώ θα χάσω». Γι’ αυτό και όταν ένα παιδί καταφέρει να «λυγίσει» την αντίσταση των γονιών του, δεν αισθάνεται καθόλου νικητής, αλλά απροστάτευτο και εγκαταλειμμένο. «Από την άλλη, υπάρχουν οι παιδοψυχολόγοι και όλοι αυτοί οι εναλλακτικοί που προωθούν την κατανόηση και το διάλογο. Κατά καιρούς τους βλέπω να δίνουν συμβουλές με έναν αφύσικο τρόπο», λέει η Κατερίνα. Όμως οι οικογένειες δεν στήνονται βάσει διαγγελμάτων. Εγώ δε νομίζω ότι μπορεί κανείς να χτίσει μια σχέση αγάπης με το παιδί του με αυτούς τους τρόπους. Εκτός αυτού, δεν υπάρχει τίποτα πιο κουραστικό και ψεύτικο από το να παριστάνεις διαρκώς ότι έχεις κατανόηση, ότι δίνεις όλη σου την προσοχή στο παιδί και ότι είσαι ο πιο καλός του φίλος. Το παιδί καταλαβαίνει όλα τα «ενήλικα» ψέματα, γιατί λειτουργεί κυρίως βάσει του ενστίκτου του. Δεν λέμε ότι με την πρώτη ευκαιρία είναι καλό να αφήνουμε το θυμό μας να ξεσπάσει. Εμείς οι γονείς είμαστε αυτοί που δίνουν το καλό παράδειγμα. Εμείς ως ενήλικες οφείλουμε να δείξουμε στα παιδιά πώς αποφεύγεται ένας καβγάς ή πώς διεξάγεται δίκαια ένας αναπόφευκτος καβγάς. Καλώς ή κακώς πρώτοι εμείς οφείλουμε να κοιτάζουμε τα δικά μας λάθη. Και τις περισσότερες φορές η αλήθεια είναι πως τα πράγματα εκτροχιάζονται όταν οι γονείς χάνουν την αυτοκυριαρχία τους. Θέλω τον κόσμο και τον θέλω τώρα… …έλεγε ένα σύνθημα της Γαλλικής Επανάστασης. Μετά την ηλικία των δύο ετών λοιπόν και τα παιδιά μας κάνουν τη δική τους επανάσταση. Θέλουν να παίρνουν όλο και περισσότερες πρωτοβουλίες και αποφάσεις, χωρίς όμως να μπορούν να ελέγξουν την απογοήτευση και τα συναισθήματά τους. Τότε είναι που έρχονται αντιμέτωπα με την «πικρή» διαπίστωση: οι γονείς μου δεν θέλουν ό,τι θέλω εγώ, οι ανάγκες μου δεν είναι ίδιες με τις δικές τους. Ο θυμός και η απογοήτευση προς το πρόσωπό μας τους δημιουργεί πανικό και το ξέσπασμά τους δεν είναι παρά η έκφραση της απελπισίας τους. Ο κόσμος τους διαταράσσεται δημιουργώντας τους ένα εσωτερικό χάος. Αυτό το χάος είναι που θέλουν να εξερευνήσουν και δοκιμάζουν συνεχώς τα όριά τους. Τόσο τα δικά τους όσο και των γονιών τους. Η αλήθεια είναι βέβαια πως δεν φταίει μόνο η μαμά και ο μπαμπάς για το θυμό τους, αλλά και εξωτερικοί παράγοντες: το τραπέζι είναι πολύ ψηλά για να ανέβουν, η γαλότσα δεν λέει να μπει στο πόδι και η χαζή η κούκλα δεν ανοίγει το στόμα για να φάει το φαγητό της! Και ξέρετε γιατί αυτές οι συναισθηματικές εκρήξεις των μικρών μας φοβίζουν; Γιατί με το θυμό τους βγάζουν στην επιφάνεια τα δικά μας αρνητικά συναισθήματα και εμείς πρέπει να καταπιέζουμε τον δικό μας θυμό. Και όταν η δική μας αντίδραση στη δική τους επιμονή είναι η τιμωρία, τότε τα πράγματα γίνονται χειρότερα. Και η λύση δεν είναι βέβαια να τους επιτρέψουμε τα πάντα, αλλά να εξηγήσουμε ήρεμα, ευγενικά και αποφασιστικά στο παιδί μας γιατί δεν μπορεί να κάνει αυτό που θέλει. Ένα θυμωμένο παιδί δεν μπορεί να ησυχάσει τη στιγμή που το θέλουμε εμείς. Πρέπει πριν να είναι έτοιμο για παρηγοριά, που την έχει ιδιαίτερα ανάγκη έπειτα από μια έκρηξη, να βγάλει την απογοήτευσή του. Ψυχραιμία είναι η απάντηση και ήρεμη αδιαφορία στο πείσμα τους. Το ότι εμείς τους δείχνουμε ποια είναι τα όρια το χρειάζονται όσο και την αγάπη μας. Άλλωστε μια φάση είναι και περνάει (το αργότερο σε δεκαέξι χρόνια). Για ακόμη λιγότερους καβγάδες Λίγα λόγια και καλά. Οι πολλές συγκρούσεις αποφεύγονται όταν μιλάμε φιλικά και με ενδιαφέρον στα παιδιά. Και ιδιαίτερα όταν εμείς οι ίδιοι ξέρουμε τι θέλουμε. Θέλετε να τακτοποιήσει το δωμάτιό του τώρα; Πείτε το. Προσπαθήστε να διατυπώσετε την απαίτησή σας όσο το δυνατόν πιο ουδέτερα. «Τακτοποίησε τώρα σε παρακαλώ το δωμάτιο σου». Ποτέ μην του θέτετε ερωτήματα ή να του βάζετε διλήμματα: «Μπορείς να τακτοποιήσεις επιτέλους το δωμάτιό σου;» ή «Θα τακτοποιήσεις το δωμάτιο σου σε δύο ή σε τρεις ώρες;» Αν το παιδί διαμαρτυρηθεί, χρησιμοποιήστε το κόλπο του «χαλασμένου πικάπ». Επαναλάβετε: «Καταλαβαίνω ότι δεν έχεις όρεξη. Αλλά τώρα θα μαζέψεις το δωμάτιό σου». Μη συζητάτε για πράγματα που έχετε αποφασίσει. Αν θεωρείτε απαραίτητο να τακτοποιεί το δωμάτιό του και ότι μια καλή ώρα για ύπνο είναι οχτώ το βράδυ, δεν πρέπει να το κάνετε θέμα ξανά και ξανά. Αποφύγετε τις πολλές εντολές. Όσο πιο φειδωλοί είστε με τις συμβουλές, τόσο περισσότερο το παιδί θα τις σεβαστεί, θα καταλάβει τη σημασία που δίνετε σε αυτές και θα τις σεβαστεί. Όταν είναι πολλές οι εντολές και οι απαγορεύσεις, το παιδί χάνει την πίστη του σε αυτές και αρχίζει να επαναστατεί. Και τότε γίνεται όλο και πιο δύσκολο να αποφύγετε τη σύγκρουση. Μην πιέζετε τα παιδιά να μοιράζονται. Οι περισσότεροι καβγάδες, ιδιαίτερα ανάμεσα στα νήπια, συμβαίνουν όταν αρνούνται να μοιραστούν ένα φίλο ή ένα παιχνίδι. Θυμηθείτε όμως πως τα παιδιά μοιράζονται μόνο όταν νιώσουν ασφάλεια (όπως και οι ενήλικες εξάλλου). Αντί λοιπόν να τα παρακινείτε να μοιραστούν, καλύτερα πείτε τους: «Παίξε εσύ λίγο με το παιχνίδι και μετά δώσ’ το στον αδελφό σου». Τονώστε του την αποφασιστικότητά του. Είναι πολύ σημαντικό για το παιδί να μάθει από νωρίς να παίρνει αποφάσεις από μόνο του. Δώστε του λοιπόν τις κατάλληλες ευκαιρίες. Για παράδειγμα, ρωτήστε το τι προτιμάει για φαγητό: «Κοκκινιστό ή φασολάκια;» Ή τι θέλει να φορέσει σήμερα; Έτσι τα παιδιά μαθαίνουν να πατάνε στα πόδια τους, να έχουν γνώμη και να σέβονται τη γνώμη των άλλων. Γίνονται ανεξάρτητα και μπορούν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους με επιχειρήματα. Ενθαρρύνετέ το να μιλάει: Όταν τα παιδιά συνηθίσουν να συζητάνε για τα προβλήματά τους, μαθαίνουν να εκφράζονται χωρίς πολλές φωνές. Γενικότερα, το πλούσιο λεξιλόγιο βοηθάει τα παιδιά να βρίσκουν τις λέξεις που χρειάζονται για να υπερασπίσουν το δίκιο τους, για να μας κάνουν να τα καταλάβουμε. Οι φωνές συνήθως είναι το όπλο που χρησιμοποιούν όταν βρίσκονται σε αδιέξοδο. Όταν όμως γνωρίζουν πως ένα καλό επιχείρημα μπορεί να απλουστεύσει τα πράγματα, να συντομεύσει τις διαδικασίες και να αποτρέψει έναν καβγά, τότε σίγουρα μπορούν να βρουν πιο εύκολα τη λύση σε οποιοδήποτε πρόβλημα. Ακονίστε την κρίση του. Ένα παιδί με κρίση μπορεί να διαχειριστεί πολύ καλύτερα το θυμό του. Πώς θα το καταφέρετε; Με την ανάγνωση παραμυθιών. Ο μύθος τα βοηθάει να αντιμετωπίζουν διλήμματα και να μπαίνουν στη θέση του άλλου. Για να εξασκηθεί κι άλλο η φαντασία τους, μπορείτε να τους κάνετε κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης ερωτήσεις, όπως, για παράδειγμα, τι θα γινόταν αν η ηρωίδα είχε πάρει άλλο δρόμο ή αν δεν είχε ανοίξει αμέσως την πόρτα. Μείνετε ψύχραιμοι. Οι έρευνες δείχνουν πως ένας γαλήνιος και ήρεμος γονιός λειτουργεί για το παιδί ως λιμάνι στις καταιγίδες. Και εκεί θα καταφύγει σε κάθε καταιγίδα. Τέλος, θυμηθείτε πως πίσω από ένα μόνιμα θυμωμένο παιδί κρύβεται απλώς ένα πληγωμένο ή φοβισμένο παιδί. Αναρωτηθείτε ή ρωτήστε το τι φοβάται και προσπαθήστε να κατευνάσετε τους φόβους του. Όλα είναι θέμα χειρισμού Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα που αναφέρει η Κατερίνα όσον αφορά τον τρόπο που ο άντρας της χειρίζεται τα θέματα «συνεργασίας» με το γιο τους. «Ήταν μια περίοδος όπου το παιδί έπρεπε να διαβάσει για το σχολείο, αλλά κάθε τόσο τα παρατούσε. Εγώ έχανα την ψυχραιμία μου και την υπομονή μου και ποτέ δεν κατάφερνα να βρω τρόπο να τον πείσω. Ο άντρας μου παρατηρώντας τις συγκρούσεις μας μια μέρα κάθισε και του είπε μια ιστορία: Ένα αεροπλάνο, για να μπορέσει να πετάξει, χρησιμοποιεί το μεγαλύτερο μέρος από τα καύσιμά του στην απογείωση. Από τη στιγμή που θα σηκωθεί όμως στον αέρα, ξοδεύει πολύ λίγα. Εσύ, όταν κάθε τόσο ξεκινάς το διάβασμα και το σταματάς, χαλάς πολλή δύναμη και κουράζεσαι περισσότερο, απ’ όσο θα κουραζόσουν αν καθόσουν και τελείωνες τα μαθήματά σου χωρίς διακοπή. Έτσι τον έπεισε. Από τότε, κάθε φορά που ο μικρός κωλυσιεργεί, αρκεί να του δείξει με το χέρι του ο πατέρας την κίνηση του αεροπλάνου και ο γιος μας στρώνεται χωρίς δεύτερη κουβέντα». Οι συγκρούσεις δεν είναι κάτι που μπορούμε να αποφεύγουμε πάντα και μάλιστα είναι κάτι που δεν πρέπει να αποφεύγουμε πάντα. Απλώς αν μπορούμε να αποφεύγουμε τις συνεχείς αψιμαχίες, σίγουρα το σπίτι μας θα μπορέσει να παραμείνει ένα καταφύγιο με θετική ενέργεια για όλους.

Τροφικές αλλεργίες: Εντοπίστε τις «ένοχες» τροφές

2011-10-02T13:34:00.001-07:00

Υποψιάζεστε ότι το παιδί μπορεί να είναι αλλεργικό σε κάποια τροφή, αλλά και πάλι δεν είστε σίγουροι. Αλήθεια, τι είναι η τροφική αλλεργία, πώς προκαλείται και πώς μπορούμε να προστατεύσουμε τα παιδιά από αυτή;

Θυμάμαι την Έλενα, μια συμμαθήτριά μου στο δημοτικό, που ήταν αλλεργική σχεδόν στα πάντα. Αν έτρωγε φράουλες, γέμιζε κόκκινα εξανθήματα σε όλο της το σώμα, το γάλα τής προκαλούσε διάρροια και αν κατά λάθος έτρωγε έστω και μία καραμέλα με γεύση πορτοκάλι πρηζόταν ολόκληρη. Οι γονείς της είχαν ανησυχήσει τόσο μήπως ξεχαστεί και καταναλώσει κάποια «απαγορευμένη» τροφή που της είχαν φτιάξει ένα χρυσό παντατίφ το οποίο φορούσε πάντα στο λαιμό της, περασμένο από μια αλυσίδα, που είχε σκαλισμένα όλα τα πράγματα στα οποία ήταν αλλεργική. Για εμάς τα παιδιά το θέαμα της Έλενας να φουσκώνει σαν να την είχαν γεμίσει με αέρα επειδή κάποιος την είχε κεράσει ένα μπισκότο με φουντούκια μπορεί τότε να ήταν ακόμα και… αστείο, όμως για την ίδια και τους γονείς της, που δεν ήξεραν από τι να την πρωτοπροφυλάξουν, αυτή η κατάσταση ήταν σκέτο μαρτύριο. Τι είναι όμως η τροφική αλλεργία; Πρόκειται για παθολογική αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος σε συγκεκριμένη τροφή η οποία για τους περισσότερους δεν είναι βλαβερή. Όταν το ανοσοποιητικό σύστημα εντοπίσει κάποια «ύποπτη» τροφή, της επιτίθεται για να την αντιμετωπίσει με τα «αλλεργικά» αντισώματα τα οποία έχει ήδη δημιουργήσει εναντίον της. Στην προσπάθεια όμως αυτή του οργανισμού παράγονται πολύ ισχυρές ουσίες στις οποίες αντιδρά παράλληλα και το σώμα μας. Η αντίδραση αυτή μπορεί να εκδηλωθεί με στομαχικές διαταραχές, εμετό, διάρροια, εξανθήματα, εκζέματα, άσθμα ακόμη και με αναφυλαξία, που είναι επικίνδυνη για τη ζωή, μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα (από λίγα λεπτά μέχρι μερικές ώρες) από τη λήψη της τροφής.

Σημάδια που μας βάζουν σε υποψία

Μια τροφική αλλεργία μπορεί να εκδηλωθεί με εξάνθημα και με έντονη φαγούρα, με έκζεμα αλλά και με πόνους στην κοιλιά, εμετό και διάρροια. Αρκετά συχνά εκδηλώνεται με δύσπνοια ή πρήξιμο στα βλέφαρα, στα χείλη, στη γλώσσα. Μια πιο επικίνδυνη –αλλά ευτυχώς σπάνια– αντίδραση είναι το αναφυλακτικό σοκ, που μπορεί να απειλήσει τη ζωή αν δεν αντιμετωπιστεί άμεσα με ιατρική φροντίδα. Μπορεί να εξελιχθεί μέσα σε λίγα λεπτά μετά την «εισβολή» του τροφικού αλλεργιογόνου στο σώμα. Η πίεση πέφτει απότομα και η αναπνοή γίνεται δύσκολη. Συμπτώματα όπως ζαλάδα, βήχας, βραχνάδα στη φωνή ή πρήξιμο στο πρόσωπο είναι εξίσου πιθανά. Στην περίπτωση του αναφυλακτικού σοκ πρέπει να γίνει αμέσως ένεση αδρεναλίνης στο παιδί, η οποία δρα μέσα σε πέντε λεπτά. Στο εμπόριο υπάρχει αδρεναλίνη σε συσκευασία που μοιάζει με στιλό και επιτρέπει να γίνεται η ένεση ακόμη και πάνω από τα ρούχα, σώζοντας κυριολεκτικά ζωές.

Πού οφείλονται;

Τα τελευταία χρόνια παρουσιάζεται αύξηση των τροφικών αλλεργιών στις παιδικές ηλικίες. Αυτό οφείλεται:

- Στη γενετική προδιάθεση: Έρευνες έχουν δείξει ότι μια μητέρα με αλλεργικές τάσεις μπορεί να μεταδώσει αυτή την ευαισθησία στο έμβρυο. Πολλά από τα παιδιά που είναι ευαίσθητα στις τροφικές αλλεργίες έχουν κληρονομήσει κάποιο οικογενειακό χαρακτηριστικό. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ένα παιδί χωρίς οικογενειακό ιστορικό αποκλείεται να παρουσιάσει.

- Στη χορήγηση τεχνητής τροφής και ίσως στην πρόωρη εισαγωγή στερεών τροφών –και πιθανόν αλλεργιογόνων: Το ευαίσθητο πεπτικό σύστημα ενός μωρού δεν είναι ικανό ακόμα να ρυθμίσει την είσοδο της «ξένης» ή και σύνθετης πρωτεΐνης στην κυκλοφορία του αίματος, με συνέπεια να εκδηλώσει αλλεργία. Η καλύτερη ασπίδα προστασίας του «ανώριμου» πεπτικού συστήματος κατά των τροφικών αλλεργιών είναι ο θηλασμός. Γι’ αυτό, καλό είναι να μην αρχίσετε τον απογαλακτισμό πριν τον έκτο μήνα. Εισάγετε στο διαιτολόγιο του παιδιού μόνο ένα νέο φαγητό την εβδομάδα, για να μπορείτε να παρακολουθείτε τις αντιδράσεις του. Επιπλέον, θα πρέπει να φροντίσετε το διαιτολόγιό του να αποτελείται από απλές τροφές μέχρι το πεπτικό του σύστημα να ωριμάσει ουσιαστικά, ώστε να μπορεί να δεχτεί αργότερα τις πιο σύνθετες. Αποφύγετε τροφές που περιέχουν αλεύρι μέχρι τον όγδοο μήνα, τα εσπεριδοειδή μέχρι τον ένατο, το αγελαδινό γάλα στο φαγητό μέχρι τον δέκατο, τα αυγά μέχρι τον δωδέκατο και το ψάρι μετά τον δωδέκατο. Εάν υπάρχει κληρονομική προδιάθεση, δηλαδή αλλεργική ρινίτιδα, άσθμα, έκζεμα στους γονείς ή και στα αδέρφια, το ψάρι προστίθεται μετά τον δέκατο όγδοο μήνα.

- Στο περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνει το παιδί: Τα παιδιά των πόλεων μπορεί να είναι περισσότερο εκτεθειμένα στις αλλεργίες λόγω διαφορετικών συνθηκών ζωής, σε αντίθεση με τα παιδιά της επαρχίας.

Τις περισσότερες φορές η αλλεργική αντίδραση σ’ ένα ή και σε περισσότερα τρόφιμα ελαττώνεται ή εξαφανίζεται μετά την ηλικία των πέντε ετών, αυτό όμως εξαρτάται από το είδος της τροφής που προκαλεί την αλλεργία.

Το παιδί μου είναι αλλεργικό. Τι να κάνω;

Αν υποψιάζεστε ότι το παιδί σας έχει μια μορφή αλλεργίας σε κάποια τροφή, μη διστάσετε να συμβουλευτείτε τον παιδίατρό σας ή κάποιον ειδικό αλλεργιολόγο, ο οποίος θα σας πει ποιες εξετάσεις πρέπει να κάνετε και ποια θεραπεία να ακολουθήσετε. Υπάρχει, ωστόσο, ένας πολύ ασφαλής τρόπος για να ανακαλύψετε αν το παιδί σας έχει πράγματι αλλεργία ή απλώς μια προσωρινή ευαισθησία. Αν η αντίδραση (κάποιο εξάνθημα ή πρήξιμο κ.λπ.) εμφανιστεί μέσα σε λίγα λεπτά ή μερικές ώρες από τη λήψη της ύποπτης τροφής και επαναλαμβάνεται με τα ίδια συμπτώματα κάθε φορά, τότε οι πιθανότητες να είναι αλλεργικό το παιδί είναι μεγάλες. Τα πιο διαδεδομένα τεστ είναι:

@ Tα δερματικά: Γίνονται στο χέρι (μεταξύ καρπού και αγκώνα). Ανάλογα με το ιστορικό, τοποθετούνται σταγόνες με τα αλλεργιογόνα πάνω στο χέρι και με μικρή βελόνα γίνεται ένα ελαφρό τσίμπημα στο δέρμα. Σε δεκαπέντε λεπτά ο ειδικός γιατρός μπορεί να βαθμολογήσει τις αντιδράσεις που δημιουργήθηκαν στο σημείο όπου έγινε το τσίμπημα. Tα τεστ αυτά έχουν σχετικά περιορισμένη διαγνωστική αξία, γιατί πολλά παιδιά δίνουν θετικό αποτέλεσμα στο δερματικό τεστ για κάποια συγκεκριμένη τροφή, αλλά δεν παρουσιάζουν αλλεργική αντίδραση με την κατανάλωσή της.

@ Tα αιματολογικά τεστ: Αξιοποιούν την πηγή πληροφοριών που παρέχει το αίμα, ανιχνεύοντας την ανοσοσφαιρίνη («αλλεργικό» αντίσωμα) που δημιουργείται όταν κάποια τροφή είναι «βλαβερή» για τον οργανισμό (δοκιμασία RAST). H διαδικασία είναι μια απλή εξέταση αίματος. Όμως και αυτή η μέθοδος έχει παρόμοιους περιορισμούς με τα δερματικά τεστ.

Η καλύτερη μέθοδος –και πάντα με τις οδηγίες του γιατρού σας– είναι να απομακρύνετε σταδιακά ένα φαγητό κάθε φορά από το διαιτολόγιό του και να σημειώνετε τα συμπτώματα, πράγμα που θα σας βοηθήσει να εντοπίσετε την «ύποπτη» τροφή. Μπορείτε επίσης να σημειώνετε τις τροφές που τρώει το παιδί και να γράφετε σχόλια σχετικά με το χρόνο και τον τύπο των αντιδράσεων που πιθανώς να εμφανιστούν, και κατόπιν να ενημερώνετε το γιατρό. Στη συνέχεια, ο γιατρός θα συστήσει να μη δίνετε στο παιδί την ύποπτη τροφή για μία εβδομάδα. Αν δεν παρουσιάσει συμπτώματα σε αυτό το διάστημα, ο τροφή ξαναμπαίνει στο διαιτολόγιό του. Αν τα συμπτώματα παρουσιαστούν και πάλι (από τη στιγμή που βάλατε τη συγκεκριμένη τροφή στο διαιτολόγιό του), τότε μάλλον πρόκειται για κρούσμα αλλεργίας. Στην περίπτωση που τα συμπτώματα δεν υποχωρήσουν με τον αποκλεισμό της τροφής, ο γιατρός θα συστήσει να αποκλείσετε μια άλλη ύποπτη τροφή. Αυτές οι «δίαιτες αποκλεισμού» θεωρούνται ιδιαίτερα αποτελεσματικές, πρέπει όμως να γίνονται πάντα με υπόδειξη και καθοδήγηση γιατρού για σίγουρα αποτελέσματα. Θα πρέπει να τονιστεί ότι αν η αντίδραση στην ύποπτη τροφή ήταν πολύ έντονη, δεν θα πρέπει να γίνεται καμιά δοκιμαστική προσπάθεια επαναχορήγησης της συγκεκριμένης τροφής χωρίς προηγούμενη αξιολόγηση από γιατρό, γιατί μπορεί να είναι πολύ πιο σοβαρή από την προηγούμενη.

Διαβάζετε προσεκτικά τις ετικέτες

Σημειώστε ότι τα φαγητά που μαγειρεύετε δεν θα πρέπει να περιέχουν τα συγκεκριμένα αλλεργιογόνα. Επιπλέον, όταν αγοράζετε έτοιμες τροφές από το σούπερ μάρκετ, θα πρέπει να «μελετάτε» προσεκτικά τις ετικέτες ώστε να αποκλείσετε όσα περιέχουν στη σύνθεσή τους ουσίες της συγκεκριμένης τροφής. Π. χ., αν το παιδί είναι αλλεργικό στο καλαμπόκι, καλό είναι να αποφεύγει τα τυποποιημένα φαγητά που αναγράφουν στην ετικέτα τους ότι το περιέχουν. Αν έχει αλλεργία στο αγελαδινό γάλα, πρέπει να αποφεύγει και τα προϊόντα που αναγράφουν στη συσκευασία τους τις λέξεις καζεΐνη, γαλακτοαλβουμίνη, πρωτεΐνες γάλακτος κ.ά., γιατί όλα αυτά είναι παράγωγα του γάλακτος. Αν είναι αλλεργικό στο αυγό, πρέπει να αποφεύγει τα έτοιμα φαγητά και γλυκά που περιέχουν μαρέγκες, καθώς και τα τυποποιημένα προϊόντα που γράφουν στην ετικέτα τους τη λέξη λεκιθίνη.

Οι συνήθεις ύποπτοι

Αγελαδινό γάλα

Η αλλεργία στο αγελαδινό γάλα εμφανίζεται σε 2-3 στα 100 μωρά συνήθως μετά τον απογαλακτισμό με τη μορφή ατοπικού εκζέματος, αλλά και με όλες τις άλλες εκδηλώσεις που περιγράψαμε. Με πολύ μικρότερη συχνότητα μπορεί να εμφανιστεί και κατά τη διάρκεια τού θηλασμού. Πολλά μωρά επίσης εμφανίζουν διάρροια, εμετούς ή πόνους στην κοιλιά. Αν το παιδί σας δεν έχει ανοχή στο αγελαδινό γάλα, αυτό δεν σημαίνει ότι θα είναι αλλεργικό σε όλη του τη ζωή. Μεγαλώνοντας, γίνεται συνήθως ανεκτικό τόσο στο γάλα όσο και στα παράγωγά του (τυρί, γιαούρτι). Μιας και το γάλα αποτελεί βασικό στοιχείο της παιδικής διατροφής για τη σωστή ανάπτυξη του οργανισμού, στην περίπτωση που διαγνωστεί αλλεργία θα πρέπει να αντικατασταθεί με τροποποιημένο υποαλλεργικό γάλα, κατάλληλο να καλύψει όλα τα βασικά θρεπτικά συστατικά του αγελαδινού γάλακτος.

Αυγό

Το μέρος του αυγού που είναι πιο αλλεργιογόνο είναι το ασπράδι. Τα περισσότερα αλλεργικά παιδιά αντιδρούν μέσα σε λίγα λεπτά αφού έχουν φάει αυγό, παρουσιάζοντας εξάνθημα γύρω από το στόμα ή και πρήξιμο σε ολόκληρο το πρόσωπο. Μερικές φορές παθαίνουν δύσπνοια, κάνουν εμετό ή τρέχουν τα μάτια και η μύτη τους. Και στην περίπτωση του αυγού, μπορεί το παιδί να ξεπεράσει την αλλεργία μεγαλώνοντας. Μιας και το αυγό αποτελεί πλούσια πηγή σε πρωτεΐνες υψηλής θρεπτικής αξίας, λίπους, βιταμινών και ανόργανων στοιχείων, σε περίπτωση αλλεργίας θα πρέπει να αντικατασταθεί με κρέας, ψάρι και πουλερικά. Επιπλέον, μην ξεχνάτε ότι πρέπει να αποφεύγονται τροφές που το περιέχουν, όπως η μαγιονέζα, ορισμένα παγωτά, ζυμαρικά και γλυκίσματα.

Σιτάρι – αλεύρι

Η αλλεργία στο σταρένιο αλεύρι θεωρείται από τις πιο πολύπλοκες κι αυτό γιατί υπάρχουν περίπου 30-40 διαφορετικές ουσίες που μπορούν να προκαλέσουν αλλεργικές αντιδράσεις. Η γλουτένη είναι η πιο συνηθισμένη από αυτές. Δυστυχώς, είναι δύσκολο να αντιμετωπιστεί, μιας και τα περισσότερα αρτοσκευάσματα περιέχουν σταρένιο αλεύρι. Τα παιδιά που έχουν αυτή την αλλεργία πρέπει να αποφεύγουν όποια τροφή περιέχει σιτάρι. Ευτυχώς, τα περισσότερα παιδιά ξεπερνούν γρήγορα αυτή την αλλεργία.

Ξηροί καρποί - φιστίκια

Η αλλεργία στους ξηρούς καρπούς και ειδικότερα στα φιστίκια, αν και στην Ελλάδα είναι πιο συχνά τα φουντούκια, είναι από τις πιο επίμονες και συνήθως ακολουθεί τον άνθρωπο σε ολόκληρη τη ζωή του. Έστω και με μια πολύ μικρή ποσότητα μπορεί να έχουμε μια σοβαρή αλλεργική αντίδραση. Τα συμπτώματα στα μικρά παιδιά είναι ξαφνικός έντονος πόνος στο στομάχι, πρήξιμο στο πρόσωπο, δυσκολία στην αναπνοή, ακόμα και σοκ. Το παιδί χλομιάζει και ιδρώνει. Η αναφυλαξία μπορεί να προκληθεί ακόμα και με την παραμικρή επαφή του με το αλλεργιογόνο, όπως, π.χ., μ’ ένα σακουλάκι φιστίκια που έχει μείνει ανοιχτό στο δωμάτιο. Παρόμοια συμπτώματα μπορούν να παρατηρηθούν και σε μεγαλύτερες ηλικίες. Εμφανίζεται συχνότερα στα παιδιά που πάσχουν από άλλες αλλεργικές καταστάσεις όπως άσθμα, ρινίτιδα και αλλεργία της άνοιξης, καθώς επίσης και σ’ εκείνα που οι μητέρες τους πάσχουν ήδη από κάποια μορφή αλλεργίας. Η κατανάλωση φιστικιών και όλων των προϊόντων που τα περιέχουν είναι απαγορευτική. Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή στο φιστικέλαιο, καθώς πάρα πολλές τροφές το περιέχουν.

Ψάρι

Οι αλλεργιογόνες ουσίες στα ψάρια βρίσκονται στους μυς τους και είναι κοινές για όλα τα είδη των ψαριών. Ωστόσο, μερικά παιδιά μπορεί να εμφανίσουν υπερευαισθησία μόνο σε συγκεκριμένο είδος. Επίσης, από τα θαλασσινά ενοχοποιούνται οι γαρίδες, τα καβούρια και γενικά όλα τα οστρακοειδή. Η αλλεργία στο ψάρι όπως και στην περίπτωση των ξηρών καρπών είναι δύσκολο να ξεπεραστεί.

Φρούτα και λαχανικά

Τα φρούτα με κουκούτσι (βερίκοκα, ροδάκινα, κεράσια κ.λπ.) αλλά και οι φράουλες –πολύ λιγότερο τα μήλα και τα αχλάδια– είναι αυτά που ενοχοποιούνται περισσότερο για αλλεργικά συμπτώματα. Από τα λαχανικά, πιο επικίνδυνα θεωρούνται το σπανάκι, οι ντομάτες, ο μαϊντανός και το σέλινο. Υπάρχει ένα μικρό ποσοστό παιδιών που παρουσιάζουν ταυτόχρονα αλλεργία στη γύρη και σε κάποια φρούτα ή λαχανικά.

Ειδικά αλλεργιολογικά τμήματα:

Αθήνα

- Παίδων Πεντέλης, τηλ.: 210 8036300, 210 8036200

- Παίδων Αγλαΐα Κυριακού, τηλ.: 210 7775610-1, 210 7783212

- Λαϊκό, τηλ.: 210 7771101, 210 7706001

- Νοσημάτων Θώρακος (Σωτηρία), τηλ.: 213 2011100, 213 2011200, 210 77763100

- Αττικό Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο, τηλ.: 210 5831000, 210 5831100

- 401 Στρατιωτικό Νοσοκομείο (τηλ.: 210 7494000), ΝΙΜΤΣ (τηλ.: 210 7288001), Ναυτικό Νοσοκομείο (τηλ.: 210 7261000, 210 7261613)

Θεσσαλονίκη

- Ιπποκράτειο, τηλ.: 2310 892012

Εργοθεραπεία

2011-10-02T13:32:00.000-07:00

Συνήθως, νομίζουμε ότι η εργοθεραπεία έχει να κάνει είτε με παιδιά που αντιμετωπίζουν σοβαρή νοητική καθυστέρηση ή αυτισμό, είτε με ενηλίκους που έχουν ψυχιατρικά, ορθοπεδικά ή άλλα προβλήματα. Η αλήθεια όμως είναι διαφορετική. Η εργοθεραπεία μπορεί να αποδειχτεί ιδιαίτερα ωφέλιμη για παιδιά που αντιμετωπίζουν πολύ λιγότερο σοβαρά προβλήματα.

Ορισμένα παιδιά, που όχι μόνο είναι φυσιολογικά αλλά ενδέχεται να είναι και ιδιαίτερα έξυπνα, τυχαίνει να συναντούν δυσκολίες (π.χ., στο σχολείο) και χρειάζονται βοήθεια. Η εργοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει αυτά τα παιδιά να ενισχύσουν την ικανότητά τους να οργανώνουν την καθημερινή ζωή τους.

Δύο παραδείγματα

Η εργοθεραπεία δεν είναι και δεν λειτουργεί ως μάθημα, γι’ αυτό άλλωστε και αρέσει πολύ στα παιδιά που έρχονται σε επαφή μαζί της. Με ειδικά επιλεγμένες δραστηριότητες οι εργοθεραπευτές προσπαθούν να βελτιώσουν τις δεξιότητες που δεν έχουν καταφέρει αυτά τα παιδιά να αναπτύξουν: Την ικανότητα για συντονισμένες κινήσεις και για έλεγχο των κινήσεων, τη σωστή αντίληψη του σώματος, τη διευθέτηση του χρόνου, τη συγκέντρωση της προσοχής, τον προσανατολισμό, τη μνήμη, κ.ά..

Ας δούμε όμως μερικά παραδείγματα, για να αποκτήσουμε μια ιδέα για το πώς μπορεί να βοηθήσει η εργοθεραπεία τα παιδιά μας:

1. Δεν κάνει «καλά» γράμματα;

Αν, για παράδειγμα, έχουμε ένα παιδί που δεν κάνει «καλά» γράμματα. Ο εργοθεραπευτής δεν θα προσπαθήσει να του μάθει να κάνει ωραία γράμματα, αντίθετα θα ψάξει την αιτία του προβλήματος: Μπορεί να μην έχει καλό προσανατολισμό στο χώρο και το χρόνο, καλή μνήμη ή αντίληψη της σωστής «κατευθυντικότητας» των γραμμάτων, δηλαδή ένα παιδί δεν έχει στο νου του ότι η κατεύθυνση για την ανάγνωση είναι από τα αριστερά προς τα δεξιά και από πάνω προς τα κάτω, και γι' αυτό μπορεί να μη γράφει καλά. Για να του μάθει ο εργοθεραπευτής την κατεύθυνση της ανάγνωσης και της γραφής θα δουλέψει μέσα από ειδικά παιχνίδια-δραστηριότητες. Από την άλλη πλευρά, ίσως χρειαστεί επίσης να δουλέψει μαζί του τη λεπτή κίνηση, που χρειάζεται για να κρατάμε το μολύβι και να γράφουμε, να το βοηθήσει να κατανοήσει ότι χρησιμοποιούμε μόνο το ένα χέρι (το «καλό» μας) όταν γράφουμε, να του μάθει τον αμφίπλευρο συντονισμό, που σημαίνει ότι με το ένα χέρι γράφουμε και με το άλλο κρατάμε το χαρτί, κ.ά..

2. Είναι υπερκινητικό ή δεν μπορεί να «συγκεντρωθεί»;

Ο εργοθεραπευτής θα προσπαθήσει να βοηθήσει το παιδί αυτό να ρυθμίσει την υπερκινητικότητά του και να συγκεντρώνεται, να οργανώνει το χρόνο του, να κάνει συχνά διαλείμματα ώστε να μην κουράζεται, ή να καλύψει την ανάγκη του για συνεχή κίνηση (π.χ., βάζοντάς το να κάθεται σε μία μπάλα ώστε να κινείται συνεχώς) και έτσι να μπορεί να συγκεντρωθεί ώστε να κάνει κάτι άλλο.

Προσοχή: Όλα αυτά δεν γίνονται μόνο από τον εργοθεραπευτή, χρειάζεται και η συνεργασία των γονιών. Έτσι, μετά τη συνεδρία στο θεραπευτήριο θα πρέπει και οι γονείς, ακολουθώντας τις οδηγίες του εργοθεραπευτή, να συνεχίζουν την πρακτική αυτή εξάσκηση και στο σπίτι.

Πού, πώς και πόσο

Αφού δώσαμε ορισμένα παραδείγματα για το πώς η εργοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει, τώρα ας προσπαθήσουμε να «εξοικειωθούμε» με την ίδια τη διαδικασία της εργοθεραπείας και κάποιες λεπτομέρειές της.

Το θεραπευτήριο

Το θεραπευτήριο, όπου γίνεται η εργοθεραπεία, είναι λοιπόν ένας χώρος εκμάθησης και βελτίωσης δεξιοτήτων. Στη διαδικασία αυτή χρησιμοποιούνται πολλά παιχνίδια, όπως μπάλες, πλαστελίνη, υλικά για κατασκευές και ζωγραφική, παζλ, κούνιες, σχοινάκια, υπολογιστές, κ.ά.. Το παιδί, λοιπόν, το οποίο θα παρατηρήσει ο δάσκαλος, ο γιατρός του ή οι γονείς του ότι έχει κάποιες δυσκολίες ή προβλήματα, θα συναντήσει τη διεπιστημονική ομάδα του θεραπευτηρίου και, ανάλογα με τις ανάγκες του, ένας εργοθεραπευτής, λογοθεραπευτής, ψυχολόγος, ειδικός παιδαγωγός, ψυχίατρος ή νευρολόγος θα αξιολογήσουν το παιδί, τις ελλείψεις και τις ανάγκες του μέσα από την παρατήρηση και κάποια ειδικά τεστ (που περιλαμβάνουν δραστηριότητες). Ο εργοθεραπευτής θα προσπαθήσει να προσεγγίσει το παιδί, να του προκαλέσει το ενδιαφέρον και, στη συνέχεια, να του δώσει τα κίνητρα που χρειάζεται για να κάνει τις διάφορες δραστηριότητες που θα το βοηθήσουν να συμπληρώσει τις ελλείψεις του και να αντιμετωπίσει τα προβλήματά του.

Πόσο διαρκεί;

Η κάθε συνεδρία εργοθεραπείας διαρκεί 3/4 της ώρας και τα «μαθήματα» γίνονται μία ή δύο φορές την εβδομάδα. Το πόσο διάστημα θα χρειαστεί το κάθε παιδί να κάνει εργοθεραπεία είναι κάτι που εξαρτάται από τη δυσκολία που αντιμετωπίζει καθώς και κάτι που εκτιμά ο εργοθεραπευτής.

Που γίνεται και πόσο κοστίζει;

Τα ασφαλιστικά ταμεία καλύπτουν μέρος από τα έξοδα της εργοθεραπείας και, συνήθως, η κάθε συνεδρία κοστίζει περίπου Ε 25. Εργοθεραπεία μπορεί ένα παιδί να κάνει σε ένα ειδικό τέτοιο κέντρο ή σε ιδιαίτερα μαθήματα με έναν εξειδικευμένο εργοθεραπευτή. Συνήθως, στα κέντρα όπου γίνεται η εργοθεραπεία γίνεται επίσης λογοθεραπεία, ψυχοπαιδαγωγικά μαθήματα ή ειδικά μαθήματα, που στοχεύουν στο να βοηθήσουν παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες.

Πότε πρέπει να πάμε το παιδί μας σε εργοθεραπευτή;

Με βάση τον Αμερικανικό Σύλλογο Εργοθεραπευτών, αν το παιδί μας παρουσιάζει 3 ή περισσότερες από τις παρακάτω δυσκολίες, θα πρέπει να ζητήσουμε μία εργοθεραπευτική αξιολόγηση:

Δεν παίζει με τα παιχνίδια της ηλικίας του, πράγμα που σημαίνει ότι ένα παιδί μπορεί να μην ενδιαφέρεται για τα εν λόγω παιχνίδια (π.χ., να αντιμετωπίζει κάποιο ψυχολογικό πρόβλημα) ή να μην τα καταφέρνει (π.χ., να είναι λίγο πιο πίσω αναπτυξιακά σε σχέση με την ηλικία του).
Δυσκολεύεται να αυτοεξυπηρετηθεί. Να μην έχει δηλαδή, ανάλογα με την ηλικία του, τις κατάλληλες δεξιότητες ώστε να φάει μόνο του, να βάλει τα ρούχα ή τα παπούτσια του, να πάει στην τουαλέτα, κ.λπ..
Έχει ελαττωμένο μυϊκό τόνο (μοιάζει αδύναμο). Πρόκειται για ένα παιδί που φαίνεται να μην έχει αντοχή, να είναι χαλαρό–πλαδαρό.
Πέφτει εύκολα κάτω.
Δυσκολεύεται να υπολογίσει τη θέση του σώματός του στο χώρο (χτυπάει εύκολα). Σπάει συχνά τα παιχνίδια του.
Δυσκολεύεται να ζωγραφίσει μέσα σε πλαίσιο (ένα παιδί πριν γράψει θα πρέπει να μπορεί να συντονίσει την κίνηση του χεριού του, ώστε να ζωγραφίσει μέσα σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο), να φτιάξει παζλ (η δυσκολία καθορίζεται ανάλογα με την ηλικία του παιδιού), να κόψει με το ψαλίδι στο νηπιαγωγείο.
Υπάρχει εμφανής καθυστέρηση στην ανάπτυξη του λόγου και της ομιλίας του ή η ομιλία του είναι δυσνόητη και δεν αρθρώνει σωστά.
Είναι πολύ υπερκινητικό και δεν μπορεί να ησυχάσει.
Είναι πολύ ευαίσθητο σε οσμές, γεύσεις, θορύβους ή αγγίγματα.
Αποφεύγει την παιδική χαρά.
Έχει δυσκολίες στον ύπνο.
Έχει δυσκολίες στο φαγητό, λερώνεται υπερβολικά ή δεν τρώει κάποιες βασικές τροφές. Μπορεί, για παράδειγμα, το παιδί να μην έχει τις κατάλληλες δεξιότητες ώστε να χρησιμοποιήσει το πιρούνι για να μπορεί να φάει.
Δεν μπορεί να συγκεντρωθεί ή συγκεντρώνεται υπερβολικά σε μία δραστηριότητα, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να συνεχίζει σε άλλη. Για παράδειγμα, μπορεί να πρόκειται για ένα παιδί που διασπάται εύκολα η προσοχή του και έτσι δυσκολεύεται να συγκεντρωθεί.
Χρειάζεται περισσότερη εξάσκηση από άλλα παιδιά για να μάθει καινούργια πράγματα.
Αντιστρέφει γράμματα και αριθμούς, δεν αφήνει διαστήματα μεταξύ των γραμμάτων και των λέξεων που γράφει. Μπορεί να μην έχει, για παράδειγμα, καλή αντίληψη στο οπτικό του σύστημα. Ο γραφικός του χαρακτήρας είναι πολύ κακός.
Κουράζεται εύκολα κατά τη σχολική του εργασία. Μπορεί, για παράδειγμα, να πρόκειται για ένα παιδί που είναι υπερκινητικό, έχει διάσπαση προσοχής, είναι υποτονικό κ.ά..
Δυσκολεύεται να ακολουθήσει προφορικές οδηγίες. Μπορεί, για παράδειγμα, να μην έχει καλή ακουστική αντίληψη.
Δυσκολεύεται να κάνει φίλους της ίδιας ηλικίας και προτιμά να παίζει με μικρότερα ή με μεγαλύτερα παιδιά. Μπορεί να πρόκειται για ένα παιδί που είναι πίσω αναπτυξιακά, είναι πολύ ντροπαλό, έχει κάποια ψυχολογικά προβλήματα, κ.ά..

Τα πάντα για τις ωτίτιδες

2011-10-02T13:26:00.000-07:00

Το φθινόπωρο και ο χειμώνας είναι η πιο επικίνδυνη εποχή για τα αυτιά των μικρών παιδιών. Οι ωτίτιδες «επιτίθενται» και μάλιστα συντονισμένα. Η μεγαλύτερη έξαρση παρατηρείται με τα πρώτα κρύα, ταυτόχρονα με εκείνη που παρουσιάζει το κοινό κρυολόγημα και το συνάχι. Συνήθως εμφανίζεται πρώτα η εκκριτική ωτίτιδα, που αποτελεί συλλογή υγρού στο μέσο αυτί και δεν συνοδεύεται από πόνο. Το βασικό σύμπτωμα είναι η βαρηκοΐα. Εάν αυτό το υγρό επιμολυνθεί με μικρόβια, τότε έχουμε την οξεία μέση ωτίτιδα, της οποίας το βασικό της σύμπτωμα είναι ο πόνος.

Τα συμπτώματα

Εκνευρισμός, προσωρινή μείωση της ακοής, πυρετός και σε αρκετές περιπτώσεις πολύ δυνατός πόνος στο αυτί. Πώς θα το καταλάβετε; Εάν το παιδί σας είναι μεγαλύτερο, θα φέρνει συνέχεια το χέρι στο σημείο όπου πονάει. Εάν όμως είναι πολύ μικρό και δεν μιλάει, δεν είναι εύκολο να αντιληφθείτε εάν υπάρχει φλεγμονή στο αυτί. Αν λοιπόν δεν απαντά εγκαίρως όταν το καλείτε, αν παραπονιέται ότι πονάει το αυτί του και αν ξεσπάσει σε ανεξέλεγκτο κλάμα, τότε ίσως υποφέρει από κάποια μορφή ωτίτιδας, που είναι από τις πιο συχνές παθήσεις στα παιδιά, ιδιαίτερα σ’ εκείνα της προσχολικής ηλικίας. Όμως προσοχή: το γεγονός ότι η ωτίτιδα συνοδεύεται συνήθως από πόνο δεν σημαίνει ότι όταν το παιδί παραπονεθεί ότι πονάει έχει και ωτίτιδα. Μπορεί να οφείλεται σε άλλες ασθένειες. Για παράδειγμα, εάν το πονάει ο λαιμός, μπορεί να είναι φαρυγγίτιδα, εάν του τρέχει η μύτη, μπορεί να είναι ιογενής ρινίτιδα. Για να είστε σίγουροι ότι είναι ωτίτιδα, καλό είναι να το εξετάσει ένας ωτορινολαρυγγολόγος. Στις περισσότερες περιπτώσεις η ωτίτιδα δεν είναι δύσκολο να θεραπευτεί. Αν όμως δεν δώσετε σημασία από την αρχή, υπάρχει κίνδυνος να διαιωνιστεί και να εξελιχθεί σε χρόνια κατάσταση.

Τα είδη

Η οξεία: Είναι η πιο ενοχλητική μορφή ωτίτιδας γιατί το παιδί πονάει αρκετά για δυο-τρεις μέρες, μέχρι να τρυπήσει ο τυμπανικός υμένας και να βγει το πύον. Τότε το αυτί εκτονώνεται και ο πόνος υποχωρεί. Θα πρέπει οπωσδήποτε να επισκεφτείτε έναν ωτορινολαρυγγολόγο και όχι παιδίατρο, γιατί η ωτίτιδα αυτή μπορεί να μεταπέσει σε χρόνια, μια ασθένεια που συμβαδίζει με μείωση της ακοής, διαρκεί μεγάλο χρονικό διάστημα κι αν δεν θεραπευτεί σωστά και έγκαιρα από τις πρώτες εβδομάδες ίσως κριθεί αναγκαίο το παιδί να χειρουργηθεί.

Αντιμετώπιση: Χορήγηση αντιβιοτικών και, εφόσον συνυπάρχει ωτόρροια, ωτικές σταγόνες .

Η εκκριτική: Σε αυτή υπάρχει υγρό μέσα στο αυτί που μειώνει την ακοή. Το παιδί δεν αισθάνεται πόνο, αλλά νιώθει ένα βάρος το οποίο δεν ξέρει τι είναι και δεν μπορεί να το εκφράσει. Θα την αντιληφθείτε αν δεν ανταποκρίνεται φυσικά στα ηχητικά ερεθίσματα, φαίνεται αφηρημένο και δεν συνεργάζεται. Αν είναι μονόπλευρη, γίνεται ακόμα πιο δύσκολα αντιληπτή, γιατί το παιδί ακούει φυσιολογικά από το άλλο αυτί.

Αντιμετώπιση: Αντιισταμινικά, ρινικά στεροειδή, ασκήσεις όπως μάσηση τσίχλας ή φούσκωμα μπαλονιών και, εφόσον το υγρό επιμένει, χειρουργική επέμβαση (αδενοειδεκτομή-μυριγγοτομή).

Η εξωτερική: Πρόκειται για φλεγμονή του έξω ακουστικού πόρου και είναι σχετικά σπάνια. Ωστόσο, δεν πρέπει να παραμελείται, γιατί η λοίμωξη μπορεί να απλωθεί στη γύρω περιοχή. Εμφανίζεται συνήθως σε μωρά και οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι το γάλα κυλάει στο πλάι από το στόμα των μωρών και μπαίνει στον ακουστικό πόρο, με αποτέλεσμα να φράζει την ευσταχιανή σάλπιγγα (μικρή αεροφόρος οδός που βοηθάει να περάσει ο αέρας από τη μύτη και το ρινοφάρυγγα στο αυτί). Επίσης, μπορεί να εμφανιστεί σε παιδιά που κολυμπάνε στη θάλασσα ή σε κολυμβητήριο.

Αντιμετώπιση: Ωτικές σταγόνες και αποφυγή νερού. Σε σπάνιες περιπτώσεις και αντιβίωση.

Ο έλεγχος από το γιατρό

Πολλές φορές η ύπαρξη υγρού μέσα στο αυτί δεν «αποκαλύπτεται» κι αυτό γιατί σ’ ένα παιδί με ακέραιο τυμπανικό υμένα είναι δύσκολο να διαγνωστεί. Γίνεται λοιπόν μια ειδική ωτοσκοπική εξέταση με μικροσκόπιο η οποία μπορεί να καθορίσει το είδος της ωτίτιδας και τι την προκάλεσε. Ο γιατρός χρησιμοποιεί ωτοσκόπιο, ένα όργανο με το οποίο κοιτάζει μέσα στον ακουστικό πόρο. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι τα παιδιά δεν το συμπαθούν καθόλου, γιατί είναι ένα σκληρό όργανο και τα ενοχλεί. Γι’ αυτό, παρότι ο έλεγχος διαρκεί ελάχιστα λεπτά, είναι απαραίτητη η συνεργασία της μητέρας. Ο γιατρός θα σας δείξει πώς θα κρατήσετε το παιδί ώστε να μην τρομάξει και κουνήσει το κεφάλι του, κάτι που δεν θα συμβεί εάν νιώθει ασφαλές στην αγκαλιά της μαμάς του. Μια άλλη εξέταση είναι η τυμπανομετρία, η οποία μπορεί να διαγνώσει αν υπάρχει υγρό πίσω από το τύμπανο. Ανάλογα με τη διάγνωση, ο γιατρός θα αποφασίσει τον τρόπο παρέμβασής του, μιας και κάθε είδος ωτίτιδας έχει διαφορετική θεραπεία. Αυτό που θα πρέπει να τονιστεί είναι ότι η ωτίτιδα πρέπει να αντιμετωπιστεί συνολικά και όχι μόνο ως πρόβλημα του αυτιού. Είναι και πρόβλημα της μύτης, του ρινοφάρυγγα, αλλά και της ευσταχιανής σάλπιγγας. Γι’ αυτό και πρέπει ο γιατρός σας να αντιμετωπίσει την αιτία και όχι μόνο την ασθένεια, ώστε η ωτίτιδα να μην επαναλαμβάνεται τακτικά.

Υπάρχει πρόληψη;

Φυσικά, και περνάει από τη... μύτη. Η υγιεινή της ρινικής κοιλότητας με δυναμική πλύση είναι μια απλή κίνηση με σίγουρα αποτελέσματα. Η δυναμική πλύση είναι μια μέθοδος που πρέπει να εφαρμόζεται τακτικά, ιδίως τους πρώτους μήνες της ζωής του παιδιού, όταν ακόμη η αναπνοή του είναι κατεξοχήν ρινική. Είναι ένα είδος «ντους της μύτης» που γίνεται με οποιοδήποτε φυσιολογικό διάλυμα (θαλάσσιο ή θερμικό) και με ένα ντισπένσερ συνεχούς και ρυθμιζόμενης ροής που θα βρείτε στα φαρμακεία. Κρατήστε το ντισπένσερ πιεσμένο, ώστε να μπει νερό στο ένα ρουθούνι μέχρι να αρχίσει να κυλάει από το άλλο αποβάλλοντας μαζί του τις εκκρίσεις που φράζουν τη μύτη. Έτσι το μικρό σας θα έχει πάντα ελεύθερα και καθαρά τα ρουθούνια και τη ρινική του κοιλότητα.

Όταν ταΐζετε το μωρό με το μπιμπερό, πρέπει να είναι πάντα σε ημικαθιστή θέση, γιατί, αν είναι ξαπλωμένο, το γάλα μπορεί να πάει στο αυτάκι του και να του δημιουργήσει μόλυνση.

Σημαντικό ρόλο παίζει η ρύπανση της ατμόσφαιρας. Δεν πρέπει να καπνίζετε στους χώρους όπου βρίσκονται τα παιδιά και να διατηρείτε χαμηλά τα επίπεδα σκόνης στο σπίτι, αποφεύγοντας τις μοκέτες και τις ταπετσαρίες. Επίσης, να έχετε σταθερή θερμοκρασία στους χώρους όπου κινείται το παιδί.

Η καλή φυσική κατάσταση του παιδιού σε συνδυασμό με ισορροπημένη διατροφή και ξεκούραση σίγουρα είναι ένας πολύτιμος σύμμαχος.

Παιδιά έως 6 ετών: Οι ευπαθείς

Σύμφωνα με τους ειδικούς, η ευαισθησία στο αυτί οφείλεται σε διάφορους παράγοντες, όπως στο ανώριμο ανοσοποιητικό σύστημα των παιδιών και στη μη επαρκώς αναπτυγμένη ευσταχιανή σάλπιγγα. Στα παιδιά η ομαλή λειτουργία του αυτιού είναι σε άμεση συνάρτηση με την ομαλή λειτουργία της μύτης. Ένα απλό κρυολόγημα ή μια ρινίτιδα (λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος) είναι πιθανόν να προκαλέσουν προβλήματα και ενοχλήσεις στα παιδικά αυτιά.

Ξέρατε ότι...

- ...τα αγόρια παθαίνουν πιο συχνά ωτίτιδες από τα κορίτσια;

- ...μπορεί να είναι οικογενειακή πάθηση; Οι πιθανότητες των παιδιών να πάθουν επαναλαμβανόμενες ωτίτιδες είναι αυξημένες αν υπάρχει ιστορικό σε κάποιον από τους γονείς ή στα αδέρφια.

- ...τα παιδιά που ζουν σε περιβάλλον με καπνιστές έχουν αυξημένο κίνδυνο να αναπτύξουν προβλήματα υγείας, συμπεριλαμβανομένων των λοιμώξεων του αυτιού;

- ...ο θηλασμός προστατεύει τα παιδιά από την ωτίτιδα; Η μηχανική κίνηση του ανοίγματος-κλεισίματος του στόματος και του πιπιλίσματος ελέγχει την πίεση του αυτιού.

Σπασμοί

2011-10-02T13:16:00.001-07:00

Περίπου 3 με 5% των παιδιών παθαίνουν σπασμούς που προκαλούνται από υψηλό πυρετό. Παιδιά 2-4 χρονών προσβάλλονται πιο συχνά. Αν το παιδί σας πάθει σπασμούς, ξαπλώστε το στο πλευρό του, κοιτάζοντας το πάτωμα. Μη βάζετε τίποτα στο στόμα του παιδιού.
Αν το παιδί σας δεν έχει ξανα-πάθει σπασμούς ή αν η κρίση συνεχίζεται για περισσότερο από πέντε λεπτά, καλέστε το γιατρό σας. Ο έλεγχος του πυρετού έχει ιδιαίτερη σημασία για τα παιδιά που είναι επιρρεπή σε σπασμούς εξαιτίας πυρετού.

Aντιμετώπιση του πυρετού

2011-10-02T13:15:00.000-07:00

Αν το παιδί σας παρουσιάσει πυρετό, βγάλτε του τα περισσότερα ρούχα του. Μην το τυλίγετε με κουβέρτες -το μόνο που θα κάνει αυτό είναι να του ανεβάσει τον πυρετό. Δώστε του πολλά καθαρά υγρά, πράγμα που θα εμποδίσει την αφυδάτωση και μπορεί να βοηθήσει να πέσει ο πυρετός. Μη στενοχωριέστε, αν το παιδί σας αρνείται να φάει. Αν ο πυρετός επιμείνει, δώστε του μια μικρή δόση (ανάλογα με την ηλικία του) σιρόπι, σταγόνες ή χάπια παρακεταμόλης. Μπορείτε να επαναλάβετε τη δόση κάθε 4 ώρες και μέχρι 24 ώρες. Αν ο πυρετός διατηρείται υψηλός, σφουγγίστε το παιδί με χλιαρό νερό, επαναλαμβάνοντας κάθε 2 με 4 ώρες, αν χρειαστεί. Μη χρησιμοποιείτε κρύο νερό, γιατί μπορεί ν' ανεβάσει τον πυρετό. Αν κατευθύνετε προς το παιδί έναν ανεμιστήρα, θα διευκολύνετε τη διαδικασία μείωσης του πυρετού.

Μη μεταδοτικά εξανθήματα

2011-10-02T13:13:00.000-07:00

Μερικά εξανθήματα δεν προκαλούνται από μόλυνση. Ένα κοινό παράδειγμα είναι ίο έκζεμα. Το εξάνθημα του εκζέματος έχει λέπια, είναι κόκκινο και προκαλεί φαγούρα. Εμφανίζεται συχνά στα πρόσωπο, στις πτυχές του αγκώνα και πίσω από το γόνατο. Δεν είναι ασυνήθιστο ένα παιδί με έκζεμα να υποφέρει επίσης από άσθμα ή αλλεργικό πυρετό.
Μπορεί επίσης να υπάρχει ιστορικό αυτών των καταστάσεων, αλλεργικής συνήθως αιτίας, σε άλλα μέλη της οικογένειας.
Τα παιδιά με έκζεμα έχουν πολύ ξηρό δέρμα, που πρέπει να ενυδατώνεται τακτικά. Ο παιδίατρος μπορεί να συστήσει μια σύντομη θεραπευτική αγωγή με κορτικοστεροειδείς αλοιφές.
ΚΑΤΑΓΡΑΨΤΕ ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΑΣ
ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΥΠΝΟ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ
Παιδιά ενός χρόνου ή πιο μεγάλα κοιμούνται συνήθως όλη τη νύκτα χωρίς διακοπή. Το ποσό ύπνου που χρειάζεται ένα παιδί ποικίλλει από 9 περίπου ώρες ή λιγότερο, μέχρι 12 ώρες. Δυσκολίες ύπνου, όπως άρνηση να πάει στο κρεβάτι ή συχνά ξυπνήματα τη νύχτα, μπορεί να έχουν πολλές πιθανές αιτίες.
ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΦΑΓΗΤΟΥ, ΠΕΨΗΣ ΚΑΙ ΟΥΡΟΔΟΧΟΥ ΚΥΣΤΗΣ
Υπάρχουν πολλά άλλα κοινά προβλήματα υγείας της παιδικής ηλικίας, που συνήθως είναι ασήμαντα και μικρής διάρκειας. Μπορεί όμως ν' ανησυχήσουν τους γονείς.

Μεταδοτικά εξανθήματα

2011-10-02T13:11:00.001-07:00

Μια κοινή αιτία εξανθημάτων είναι η ανεμοβλογιά. 21 ημέρες μετά την επαφή με άτομο που έχει προσβληθεί από τον ιό (η συνηθισμένη περίοδος είναι 7 με 14 ημέρες), το παιδί παρουσιάζει εξανθήματα, κυρίως στον κορμό. Αρχίζουν σαν ομάδες σπυριών, γίνονται φου-σκάλες και τελικά σχηματίζουν κρούστες. Μπορεί επίσης να προσβληθεί το μέσα μέρος του στόματος, των ματιών ή της μύτης και συχνά το παιδί παρουσιάζει πυρετό. Τα εξανθήματα, που διαρκούν περίπου μια εβδομάδα και μετά εξαφανίζονται σταδιακά, μπορεί να προκαλούν μεγάλη φαγούρα που μπορεί να καταπραϋνθεί με λοσιόν καλαμί-νας, μπάνια με αλεύρι βρώμης ή φάρμακα που θα ορίσει ο γιατρός. Σήμερα υπάρχει και εμβόλιο. Σήμερα υπάρχει ένα ασφαλές και αποτελεσματικό εμβόλιο που προστατεύει από ανεμοβλογιά και που έχει μειώσει σημαντικά τη συχνότητα της νόσου. Το αιφνίδιο εξάνθημα είναι μια άλλη κοινή αρρώστια, που πολύ συχνά προσβάλλει τα παιδιά κάτω των δύο χρονών και που πιθανόν οφείλεται σε ιό. Το παιδί παρουσιάζει υψηλό πυρετό που κρατάει 3 ή 4 ημέρες. Καθώς ο πυρετός πέφτει, εμφανίζεται ένα εξάνθημα στο σώμα, ορατό για λίγες ώρες ή ημέρες. Η αρρώστια του «χα-στουκισμένου μάγουλου» είναι επίσης ένα κοινό μεταδοτικό εξάνθημα που προκαλείται από ιό. Το κύριο χαρακτηριστικό της είναι ένα κόκκινο εξάνθημα στα μάγουλα που κρατάει περίπου 7-10 ημέρες.

Βήχας

2011-10-02T13:08:00.000-07:00

Ένα παιδί μπορεί να εκδηλώσει έναν υγρό παροξυσμικό βήχα, βραχνάδα κι έναν παράξενο ήχο, σαν βράσιμο, όταν αναπνέει. Αυτό είναι λαρυγγίτιδα, που συχνά οφείλεται σε μόλυνση από ιό και προκαλεί στένωση του επάνω τμήματος των αναπνευστικών οδών. Ένα αποτελεσματικό οικιακό φάρμακο για την πάθηση αυτή είναι η εισπνοή ατμού ή υγρού αέρα, που μπορεί να το πετύχετε χρησιμοποιώντας ψεκαστήρες ή αν κλείσετε το παιδί στο μπάνιο και του κάνετε ζεστό ντους. Μερικές φορές, θα είναι αρκετό να βγάλετε το παιδί έξω, για ν' αναπνεύσει τον κρύο βραδινό αέρα. Η λαρυγγίτιδα, που είναι εξαιρετικά σπάνια σήμερα λόγω της εφαρμογής των μαζικών εμβολιασμών, προκαλεί σοβαρά αναπνευστικά προβλήματα, οπότε θα πρέπει να δείτε το γιατρό σας. Ο κοκκύτης αρχίζει με συνάχι και ελαφρό πυρετό που τα ακολουθούν κρίσεις παροξυσμικού βήχα. Είναι μια από τις πιο επικίνδυνες παιδικές αρρώστιες και ο εμβολιασμός παρέχει πολύτιμη προστασία.
Λαχάνιασμα
Περίπου ένα στα δέκα παιδιά έχει επαναλαμβανόμενες κρίσεις λαχανιάσματος, που μπορεί να προκαλούνται από άσθμα. Τα πιο πολλά παιδιά απαλλάσσονται από το άσθμα, καθώς μεγαλώνουν. Στο μεταξύ, συνήθως, μπορεί να θεραπευτεί με φαρμακευτική αγωγή και αποφεύγοντας τις ουσίες που το προκαλούν. Η βρογχιολίτιδα (συμπτώματα: βήχας, γρήγορη αναπνοή, δυσκολία κατάποσης, λαχάνιασμα) προκαλείται από ίωση των αναπνευστικών οδών και μπορεί να είναι σοβαρή πάθηση.
ΕΞΑΝΘΗΜΑΤΑ
Αρρώστιες, που προκαλούν μεταδοτικά εξανθήματα στο σώμα, είναι κοινές κατά την παιδική ηλικία.