eλιά.gr

Νέο εγκληματικό ναυάγιο ανοιχτά της Κρήτης – 21 μετανάστες νεκροί μέσα σε τρεις μέρες

noreply@blogger.com (H eλιά.gr στην ενημέρωση) — Tue, 10 Nov 2026 04:29:30 +0000

Δεκατρείς άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους σε ένα ακόμη πολύνεκρο ναυάγιο στα νότια της Κρήτης. Οι σοροί τους εντοπίστηκαν το πρωί της Δευτέρας (9/11) μέσα σε λέμβο, περίπου 15 ναυτικά μίλια νότια των Καλών Λιμένων. Από το περιστατικό διασώθηκαν 18 άνθρωποι.

Τη λέμβο εντόπισε εμπορικό πλοίο με σημαία Μαρόκου, το οποίο ειδοποίησε άμεσα τις αρμόδιες υπηρεσίες. To Λιμενικό υποστηρίζει τόι ακολούθησε επιχείρηση έρευνας και διάσωσης ενώ δεν είναι γνωστό ακόμα αν έγινε προσπάθεια pushback.

Η κυβέρνηση και οι αρχές για άλλη μια φορά έσπευσαν να μεταθέσουν τις ευθύνες στους διακινητές μιλώνατας για μεγάλη αύξηση των μεταναστευτικών ροών. Στα τέλη ΟΚτωβρίου έξι πρόσφυγες-μετανάστες πνίγηκαν στη Λέσβο μετά από καταδίξωξη από σκάφος του Λιμενικού και άλλοι τόσοι στη Σάμο μετά από διαμβολισμού της λέμβου των μεταναστών από το σκάφος του Λιμενικού. Αναφέρθηκαν άλλοι τρεις αγνοούμενοι.

Τουλάχιστον 21 νεκροί μέσα σε τρεις ημέρες

Το ναυάγιο της Δευτέρας έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά εγκληματικών περιστατικών που σημειώθηκαν τις τελευταίες ημέρες στη θαλάσσια περιοχή νότια της Κρήτης κάτω από συνθήκες οι οποίες ερευνούνται.. Μέσα σε μόλις τρεις ημέρες, τουλάχιστον 21 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους σε διαφορετικά περιστατικά, ενώ συνολικά 233 άνθρωποι διασώθηκαν.

Ειδικότερα, το απόγευμα της Παρασκευής οι λιμενικές αρχές ενημερώθηκαν για την παρουσία λέμβου με μετανάστες στη θαλάσσια περιοχή νοτιοδυτικά των Καλών Λιμένων. Στο σημείο έσπευσε το ρυμουλκό «Πύρρος», το πλήρωμα του οποίου εντόπισε 28 πρόσφυγες από το Σουδάν, καθώς και τη σορό ενός άνδρα.https://prin.gr/

Με τις ζωές μας δεν έχει κανένας δικαίωμα να παίζει! [ Κώστας Κάππας ]

noreply@blogger.com (H eλιά.gr στην ενημέρωση) — Sun, 08 Nov 2026 09:17:37 +0000

Η Ευρωζώνη (στοιχεία για το 2026) αντιμετωπίζει σαφείς πιέσεις στασιμοπληθωρισμού. Τεράστια κεφάλαια συσσωρεύονται και αναζητούν νέες διεξόδους κερδοφορίας.

Η παράταση του πολέμου στην Ουκρανία φαίνεται να αντιμετωπίζεται ως μονόδρομος από ισχυρά πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα: τα πανάκριβα drones, πυροβόλα, πύραυλοι κ.α. καταναλώνονται, μαζί με ανθρώπινο κρέας, σαν κουλούρια, και γεμίζουν με δισεκατομμύρια τις τσέπες των εμπόρων όπλων κυβερνητικών και ιδιωτών.

Δεν διδάχθηκαν τίποτε από την τραγωδία του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Κάνουν ακριβώς τα ίδια:

· Επέκτειναν το ΝΑΤΟ προς τα ανατολικά, με την ένταξη 16 επιπλέον κρατών από το 1999, εντείνοντας τον γεωπολιτικό εγκλωβισμό της Ρωσίας,

· ανέχονται έως και ενθαρρύνουν απροκάλυπτα τον φασισμό στο έδαφος της ΕΕ,

· σαπίζουν στο ξύλο και φυλακίζουν όσους βγαίνουν στον δρόμο να διαμαρτυρηθούν,

· στρατιωτικοποιούν την οικονομία, προωθώντας σχέδιο κινητοποιήσεως έως 800 δισ. ευρώ για αμυντικές δαπάνες, ενώ η παραγωγική δραστηριότητα προσανατολίζεται ολοένα περισσότερο προς την πολεμική βιομηχανία,

· δημιουργούν ψύχωση πολέμου ζητώντας να αποθηκεύσουμε τρόφιμα και φάρμακα

· προετοιμάζουν τις κοινωνίες για ενδεχόμενη στρατιωτική κινητοποίηση και εκφράζουν την ανησυχία τους για την απροθυμία των Ευρωπαίων να αποδεχθούν ανθρώπινες απώλειες («Σήμερα η Ευρώπη δεν αντέχει να δει φέρετρα με σημαία πάνω, ούτε καν με την ευρωπαϊκή», Δένδιας, 13.11.2025),

· καλλιεργούν, μέσω των ΜΜΕ, ένα διαρκές κλίμα φόβου και πολεμικής προετοιμασίας

· αξιοποιούν καταγγελίες και περιστατικά στα σύνορα ΕΕ–Ρωσίας, των οποίων η προέλευση είναι ιδιαίτερα ύποπτη, για να ενισχύουν το κλίμα φόβου και πολεμικής προετοιμασίας,,

· στηρίζουν μέχρι τελικής πτώσης το ανδρείκελο που λέγεται Ζελένσκι

και το πιο επικίνδυνο:

· παρέχουν στην Ουκρανία ευρωπαϊκά όπλα μεγάλου βεληνεκούς, με τα οποία πραγματοποιούνται επιθέσεις ολοένα βαθύτερα στο ρωσικό έδαφος, αυξάνοντας τον κίνδυνο αμέσου εμπλοκής ευρωπαϊκών κρατών στον πόλεμο,,

· ταυτόχρονα εντείνεται η επικίνδυνη αντιπαράθεση γύρω από τον ρωσικό θύλακα του Kaliningrad στην Βαλτική Θάλασσα.

Το ζήτημα δεν είναι ποιος διαθέτει τους περισσότερους πυραύλους, τα ισχυρότερα οπλικά συστήματα ή την μεγαλύτερη πολεμική βιομηχανία. Το ζήτημα είναι ότι η συνεχής κλιμάκωση αυξάνει τον κίνδυνο μίας άμεσης συγκρούσεως πυρηνικών δυνάμεων, της οποίας οι συνέπειες δεν θα περιορισθούν ούτε στην Ουκρανία ούτε στην Ρωσία. Καμμία οικονομική σκοπιμότητα, καμμία γεωπολιτική επιδίωξη και κανένα επιχειρηματικό κέρδος δεν δικαιολογούν έναν τέτοιο κίνδυνο για εκατομμύρια ανθρώπινες ζωές.

Εάν η Ρωσία απαντήσει ευθέως εναντίον εκείνων που θεωρεί πραγματικούς αντιπάλους της, ένας γενικευμένος πόλεμος ΔΕΝ θα αφήσει κανέναν νικητή.

Μπορεί να πεθάνουν και εκείνοι που μας οδήγησαν στον όλεθρο.

Αλλά ο Γιωργάκης του γείτονα, η Δωρίνα μου, η Ματίνα από το σχολείο και όλοι εμείς οι υπόλοιποι, τι φταίμε;

ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΩΡΑ!

ΙΣΩΣ ΑΥΡΙΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ!http://artinews.gr

Γάζα: Καταρρακτώδεις βροχές πλημμύρισαν 70.000 σκηνές εκτοπισμένων

noreply@blogger.com (H eλιά.gr στην ενημέρωση) — Sun, 08 Nov 2026 09:07:57 +0000

Σοβαρά προβλήματα σε καταυλισμούς εκτοπισμένων Παλαιστινίων στη Λωρίδα της Γάζας προκάλεσαν οι ισχυρές βροχοπτώσεις του Σαββάτου, με τουλάχιστον 70.000 σκηνές να έχουν πλημμυρίσει μέσα σε διάστημα μόλις 12 ωρών, σύμφωνα με το κυβερνητικό γραφείο Τύπου της Γάζας. Νερά εισέβαλαν σε πρόχειρα καταλύματα, καταστρέφοντας στρώματα και κουβέρτες, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις παρασύρθηκαν σκηνές και κάτοικοι αναγκάστηκαν να απομακρύνουν τα παιδιά τους από τα πλημμυρισμένα αντίσκηνα. Η υπηρεσία Πολιτικής Προστασίας ανακοίνωσε ότι δέχθηκε περίπου 1.500 κλήσεις για βοήθεια από εκτοπισμένους. Παράλληλα, τρία εγκαταλελειμμένα κτίρια κατέρρευσαν, χωρίς να αναφερθούν τραυματισμοί ή θύματα από τις συγκεκριμένες καταρρεύσεις. Μέχρι στιγμής, οι αρχές δεν έχουν ανακοινώσει νεκρούς από τις πλημμύρες, ενώ έχουν καταγραφεί τραυματισμοί.

Σε καταυλισμό στην πόλη της Γάζας, εκτοπισμένοι προσπαθούσαν να προστατεύσουν τις σκηνές τους ενισχύοντας τα πρόχειρα καταλύματα με άμμο, ώστε να εμποδίσουν την είσοδο του νερού. Άλλοι επιχειρούσαν να απομακρύνουν τα νερά με αυτοσχέδια μέσα. «Είναι η πρώτη ημέρα της βροχής και ήδη έχουμε πλημμυρίσει. Τι θα γίνει αν βρέξει και αύριο;», ανέφερε κάτοικος της περιοχής, περιγράφοντας ότι και σε προηγούμενη βροχόπτωση είχε περάσει τέσσερις ημέρες κοιμώμενη στο πάτωμα, καθώς τα στρώματα είχαν βραχεί.

Οι δημοτικές υπηρεσίες και η Πολιτική Προστασία δηλώνουν ότι αδυνατούν να ανταποκριθούν στις ανάγκες λόγω των ελλείψεων σε καύσιμα και της καταστροφής του εξοπλισμού τους κατά τη διάρκεια του πολέμου. Σύμφωνα με τις παλαιστινιακές αρχές, εκατοντάδες οχήματα, μεταξύ των οποίων μπουλντόζες και μηχανήματα άντλησης υδάτων, έχουν καταστραφεί από τις ισραηλινές επιθέσεις. Το αποτέλεσμα είναι να παραμένουν ανεπαρκή τα μέσα για την αποστράγγιση των πλημμυρισμένων περιοχών και την αντιμετώπιση των συνεπειών της κακοκαιρίας.

Η κυβέρνηση της Χαμάς κατηγορεί το Ισραήλ ότι εμποδίζει την είσοδο σκηνών, καταλυμάτων και οικοδομικών υλικών στη Λωρίδα της Γάζας. Από την πλευρά της, η ισραηλινή υπηρεσία COGAT, που συντονίζει την ανθρωπιστική βοήθεια, ανέφερε ότι είχε ενισχύσει τις προσπάθειες για τη βελτίωση των συνθηκών υγιεινής πριν από τις αναμενόμενες βροχοπτώσεις, σε συνεργασία με διεθνείς οργανισμούς. Επίσης, γνωστοποίησε ότι τέσσερα επιπλέον βυτιοφόρα άντλησης λυμάτων εισήλθαν στη Γάζα μέσω της Διεθνούς Επιτροπής του Ερυθρού Σταυρού, προσθέτοντας οκτώ οχήματα που είχαν φτάσει τον προηγούμενο μήνα.

Την ίδια ώρα, ελάχιστη πρόοδος έχει σημειωθεί στην ανοικοδόμηση της περιοχής, παρά την εκεχειρία που επιτεύχθηκε με τη μεσολάβηση των ΗΠΑ την προηγούμενη χρονιά. Οι διαπραγματεύσεις παραμένουν σε αδιέξοδο, καθώς δεν έχει υπάρξει συμφωνία για τον αφοπλισμό της Χαμάς και την αποχώρηση των ισραηλινών στρατευμάτων, τα οποία εξακολουθούν να ελέγχουν περίπου τα δύο τρίτα της Λωρίδας της Γάζας.https://thepressproject.gr

Πηγή: Reuters

Γερμανία: 12ωρη δουλειά στην ισχυρότερη καπιταλιστική οικονομία της ΕΕ

noreply@blogger.com (H eλιά.gr στην ενημέρωση) — Sun, 08 Nov 2026 08:49:29 +0000

Πακέτο μέτρων που μειώνουν κι άλλο την τιμή της εργατικής δύναμης προωθεί η κυβέρνηση συνασπισμού, ενώ το κεφάλαιο επενδύει σε πιο συμφέρουσες αγορέςΤην έκπληξη και τον θαυμασμό του εξέφρασε ο Γερμανός καγκελάριος Φρ. Μερτς όταν επισκέφτηκε το εργοστάσιο της UPM στη Λόινα, όπου διαπίστωσε ότι σε ορισμένα εργοστάσια στη χώρα υπάρχουν τρόποι να εφαρμόζεται η 12ωρη δουλειά!

Η πόλη Λόινα στο κρατίδιο Σαξονία - Ανχαλτ είναι ένας από τους μεγαλύτερους κόμβους της γερμανικής χημικής βιομηχανίας, με περισσότερες από 100 επιχειρήσεις. Ανάμεσά τους και το νέο βιοδιυλιστήριο του φινλανδικού ομίλου UPM, που παράγει χημικά προϊόντα με βάση το ξύλο. Το εργοστάσιο αναζητεί προσωπικό, ακόμα και για 12ωρες βάρδιες.

Οπως υπογράμμισε ο καγκελάριος μιλώντας στην Ημέρα των Γερμανών Εργοδοτών, εξεπλάγη όταν πληροφορήθηκε ότι λειτουργεί σύστημα συνεχόμενων 12ωρων βαρδιών με τη συγκατάθεση του συμβουλίου εργαζομένων. Σύμφωνα με τον υπεύθυνο βάρδιας, το μοντέλο προβλέπει τρεις εργάσιμες ημέρες την εβδομάδα, «αφήνοντας περισσότερο ελεύθερο χρόνο για την οικογένεια»...

Το 8ωρο που προβλέπει (τυπικά) ο γερμανικός νόμος ή το 10ωρο «υπό προϋποθέσεις» και με «αντίστοιχη αναπλήρωση», όπως και η πρόβλεψη για 11ωρη «ανάπαυση» μεταξύ δύο βαρδιών, ρίχνονται όλα στο «μπλέντερ» της διευθέτησης και της ευελιξίας του εργάσιμου χρόνου από τη σημερινή συγκυβέρνηση Χριστιανοδημοκρατών/Χριστιανοκοινωνιστών (CDU/CSU) - Σοσιαλδημοκρατών (SPD).

Σε τομείς όπως οι υπηρεσίες διάσωσης και Υγείας, η ασφάλεια, τα διυλιστήρια, οι σταθμοί παραγωγής ενέργειας και η χημική βιομηχανία μπορούν «υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις» να εφαρμοστούν ακόμα και 12ωρες βάρδιες, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων, τις παρεχόμενες υπηρεσίες στην υγειονομική περίθαλψη, και μάλιστα σε μια εποχή που η ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων επιτρέπει γενική μείωση του εργάσιμου χρόνου.

Ενδεικτικά, σύμφωνα με το γερμανικό Ομοσπονδιακό Ινστιτούτο για την Ασφάλεια και την Υγεία στην Εργασία (BAuA) και τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας (ILO), από την 9η έως 10η ώρα του εργάσιμου χρόνου ο κίνδυνος ατυχήματος αυξάνεται κατά περίπου 13% - 15%, στις 12 ώρες εργασίας ο σχετικός κίνδυνος (Relative Risk) σχεδόν διπλασιάζεται. Μια ανάλυση των Folkard & Lombardi έδειξε ότι μια εβδομάδα εργασίας 48 ωρών είναι 50% πιο επικίνδυνη για ατυχήματα όταν εκτελείται σε τέσσερις συνεχόμενες 12ωρες νυχτερινές βάρδιες, σε σύγκριση με έξι 8ωρες πρωινές βάρδιες.

Στις 12ωρες βάρδιες, η συσσώρευση κόπωσης είναι τόσο ραγδαία που οι ειδικοί της εργασίας συνιστούν να μην εκτελούνται ποτέ πάνω από 2 έως μέγιστο 3 συνεχόμενες 12ωρες βάρδιες χωρίς ενδιάμεσο ρεπό.

Εβδομαδιαίος εργάσιμος χρόνος σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Οδηγία

Στη Γερμανία οι εργοδοτικές ενώσεις ζητούν εδώ και χρόνια μεγαλύτερη «ευελιξία», εργασία πλήρως προσαρμοσμένη στις ανάγκες της κερδοφορίας, την εποχικότητα, τις παραγγελίες κ.λπ. Επικαλούνται και την ευρωπαϊκή Οδηγία, η οποία προβλέπει ανώτατο εβδομαδιαίο χρόνο εργασίας 48 ωρών.

Στην ίδια κατεύθυνση κινείται και η συμφωνία του κυβερνητικού συνασπισμού: Αντί για ημερήσιο προβλέπεται η δυνατότητα θέσπισης εβδομαδιαίου ανώτατου ορίου. Αυτό αποσκοπεί στη δημιουργία μεγαλύτερης ευελιξίας για την εποχιακή εργασία, την εκ περιτροπής εργασία, την εργασία το Σαββατοκύριακο και τις νυχτερινές βάρδιες. Η κυβέρνηση θέλει να «ανακουφίσει» τις επιχειρήσεις με αυτό το ευέλικτο μοντέλο ωραρίου εργασίας. Οι γερμανικοί επιχειρηματικοί όμιλοι έχουν υποχωρήσει στον ανταγωνισμό τους με άλλους ομίλους - της Ευρώπης, των ΗΠΑ, της Κίνας - και μειώνουν το εργασιακό «κόστος», μισθολογικό και μη μισθολογικό.

Η μετάβαση σε εβδομαδιαίο χρόνο εργασίας επιτρέπει ανώτατο όριο ακόμη και 72 ώρες σε «ακραίες» περιπτώσεις. Αυτό επιτρέπει στους εργοδότες να απασχολούν νόμιμα το προσωπικό ακόμη και για 12 ώρες την ημέρα όταν υπάρχει φόρτος εργασίας, χωρίς να θεωρείται υπερωρία, αρκεί να «ισοφαρίζεται» ο μέσος όρος σε βάθος εβδομάδων ή μηνών.

Πάντως η αντιπαράθεση έχει πλέον ξεπεράσει το ζήτημα του 8ώρου ή του 12ώρου. Αφορά κατά κύριο λόγο το «πόση ευελιξία χρειάζεται η σύγχρονη αγορά εργασίας» και «πόση προστασία χρειάζονται οι εργαζόμενοι» σε ένα ολοένα και πιο ανταγωνιστικό παγκόσμιο περιβάλλον, σε μια παγκόσμια αγορά όπου πουλούν και οι ίδιοι την εργασία τους.

Ετσι, το ευρύ πακέτο μεταρρυθμίσεων αγοράς εργασίας που ανακοίνωσε η γερμανική κυβέρνηση - στο πλαίσιο του «Προγράμματος για την Οικονομική Ανάκαμψη και την Απασχόληση» - προσφέρει σημαντική ευελιξία υπέρ των επιχειρηματικών ομίλων για αύξηση της κερδοφορίας τους και περιορίζει κεκτημένα δικαιώματα.

Μεταξύ άλλων προβλέπεται:

Οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου μπορούν να διατηρηθούν έως 4 χρόνια χωρίς αιτιολόγηση από τον εργοδότη, χωρίς να απαιτείται ο λεγόμενος αντικειμενικός λόγος με δυνατότητα ανανέωσης έως και 6 φορές. Μέχρι πρότινος το όριο ήταν 2 έτη και 3 ανανεώσεις για τον ίδιο εργοδότη.

Φορολογικά «κίνητρα» για εργασία τις Κυριακές και τις αργίες από την 1η Γενάρη 2027.

Αντίστοιχα «κίνητρα» είχαν δοθεί νωρίτερα με τη θέσπιση της «Ενεργούς Σύνταξης» (Aktivrente), που προσφέρει αφορολόγητο έως 2.000 ευρώ τον μήνα για όσους συνταξιούχους «επιλέγουν» να συνεχίσουν να εργάζονται.

Αυστηροποίηση των Κανόνων για τις Αναρρωτικές Αδειες. Καταργείται η δυνατότητα έκδοσης αναρρωτικής άδειας τριών ημερών από γιατρό μέσω τηλεφώνου.

Το «Πρόγραμμα για την Οικονομική Ανάκαμψη και την Απασχόληση» (κείμενο 34 σημείων) αποτελεί προς το παρόν μια πολιτική συμφωνία (συμφωνία κορυφής) της κυβέρνησης συνασπισμού, αλλά τα περισσότερα από τα μέτρα που προβλέπει αναμένεται να δρομολογηθούν για ψήφιση από το 2027.

Το κεφάλαιο δεν έχει «πατρίδα»

Τα τελευταία χρόνια στη Γερμανία βρίσκεται σε εξέλιξη η λεγόμενη «αποβιομηχάνιση», με γερμανικές εταιρείες να μεταφέρουν μέρος της παραγωγής τους σε άλλα κράτη, λόγω φτηνότερων εργατικών «χεριών» ή για να είναι πιο κοντά στις αγορές που τις ενδιαφέρουν. Κι ενώ στη Γερμανία οι βιομηχανίες προχωρούν σε απολύσεις, περικοπές, κλείσιμο εργοστασίων ή μετατροπή τους σε παραγωγή όπλων, παράλληλα επενδύουν σε πιο συμφέρουσες αγορές, π.χ. στην Ανατολική Ευρώπη, στην Κίνα, στις ΗΠΑ.

Τελευταίο παράδειγμα που έχει προκαλέσει και αντιδράσεις στη Γερμανία είναι η εμφάνιση του επικεφαλής της «Audi» στο πλευρό του Προέδρου των ΗΠΑ Ντ. Τραμπ, κατά τη διάρκεια προεκλογικής συγκέντρωσης στην πολιτεία της Τζόρτζια μπροστά στις ενδιάμεσες εκλογές.

Ο διευθύνων σύμβουλος της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας που ανήκει στον όμιλο «Volkswagen», Γκ. Ντέλνερ, ανέβηκε στη σκηνή μαζί με τον Αμερικανό Πρόεδρο το προηγούμενο Σάββατο (24/10), όταν ανακοινώθηκε ότι η «Audi» σχεδιάζει να επενδύσει περίπου 4 δισ. δολάρια για την κατασκευή του πρώτου της εργοστασίου στις ΗΠΑ.

Επένδυση δισεκατομμυρίων στις ΗΠΑ, περικοπές στη Γερμανία

Το νέο εργοστάσιο σχεδιάζεται να κατασκευαστεί στην Τζόρτζια, με επένδυση περίπου 4 δισ. δολαρίων και προοπτική 4.500 θέσεων εργασίας. Σύμφωνα με την «Audi», θα έχει δυνατότητα παραγωγής έως 200.000 αυτοκινήτων ετησίως, με τις εργασίες κατασκευής να προγραμματίζονται για το 2027 και την παραγωγή να ξεκινά στις αρχές της επόμενης δεκαετίας.

Την ίδια στιγμή, η μητρική «Volkswagen» σχεδιάζει εκτεταμένες περικοπές προσωπικού και αναδιάρθρωση των εργοστασίων της, καθώς αντιμετωπίζει μείωση της ανταγωνιστικότητάς της στην κινεζική αγορά, στην οποία επένδυσε μαζικά τις προηγούμενες δυο δεκαετίες, αυξημένο «κόστος» εργασίας και τις επιπτώσεις των αμερικανικών δασμών.

Μόνο οι δασμοί που επέβαλε η κυβέρνηση Τραμπ κόστισαν στην «Audi» περίπου 1,2 δισ. ευρώ το προηγούμενο έτος, σύμφωνα με το Reuters. Η επένδυση στις ΗΠΑ αποτελεί επομένως και μια προσπάθεια να μειωθεί η εξάρτηση της εταιρείας από τις εισαγωγές αυτοκινήτων στην αμερικανική αγορά.

Οι ευρωπαϊκές αυτοκινητοβιομηχανίες έχουν επιβαρυνθεί με περισσότερα από 8 δισ. ευρώ λόγω των αμερικανικών δασμών (15%) στις εισαγωγές αυτοκινήτων στην αμερικανική αγορά το 2025 και το πρώτο τρίμηνο του 2026, σύμφωνα με δημόσιες τοποθετήσεις στελεχών των «Volkswagen», BMW, «Mercedes-Benz», «Stellantis» και «Volvo Cars».

Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν δημοσιοποιηθεί, η «Volkswagen» φαίνεται να έχει δεχθεί το ισχυρότερο πλήγμα από τη δασμολογική πολιτική των ΗΠΑ, με τις επιβαρύνσεις για τον γερμανικό όμιλο να φτάνουν τα 3,6 δισ. ευρώ. Η BMW ανακοίνωσε αντίστοιχες απώλειες περίπου 2,1 δισ. ευρώ, ενώ η «Mercedes-Benz» εκτιμά ότι η επιβάρυνσή της ανέρχεται σε 1,3 δισ. ευρώ.

Η «Audi» προειδοποίησε ότι ενδεχόμενη νέα αύξηση των δασμών θα δημιουργήσει «σημαντική επιβάρυνση» για την εταιρεία. Παράλληλα, επενδύει στην ανάπτυξη του νέου πολυτελούς SUV Q9, το οποίο έχει σχεδιαστεί ειδικά για τις προτιμήσεις των Αμερικανών καταναλωτών. Ωστόσο, το μοντέλο θα παράγεται στην Μπρατισλάβα, γεγονός που σημαίνει ότι όλες οι εξαγωγές προς τις ΗΠΑ θα υπόκεινται σε δασμούς.

Από την πλευρά του, ο διευθύνων σύμβουλος της BMW εμφανίστηκε συγκρατημένα αισιόδοξος για την επίτευξη συμφωνίας με την αμερικανική κυβέρνηση, η οποία θα μπορούσε να προσφέρει ευνοϊκότερη μεταχείριση στις εταιρείες που διαθέτουν παραγωγική δραστηριότητα στις ΗΠΑ.https://www.902.gr/

Β. Μάγγος: Και όταν νικάμε, πάντα θα πολεμάμε…

noreply@blogger.com (Ανασύνταξη.gr ) — Sun, 08 Nov 2026 06:21:30 +0000

Υπάρχουν θάνατοι που δεν αποτελούν απλώς προσωπικές τραγωδίες. Αποτελούν πολιτικά γεγονότα. Υπάρχουν υποθέσεις που αποκαλύπτουν κάτι πολύ βαθύτερο από την αυθαιρεσία μεμονωμένων προσώπων: αποκαλύπτουν τη σχέση της εξουσίας με την καταστολή, την κοινωνική ανισότητα και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Υπάρχουν λέξεις που δεν σβήνουν. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν ξεχνιούνται. Και υπάρχουν αγώνες που δεν τελειώνουν με μια δικαστική απόφαση, γιατί η δικαιοσύνη δεν είναι απλώς μια ποινή. Είναι η άρνηση μιας κοινωνίας να αποδεχτεί τη βία, την αυθαιρεσία και την ατιμωρησία ως κανονικότητα.

Η υπόθεση του Βασίλη Μάγγου ήταν μία από αυτές τις υποθεσεις – πληγές.

13 Ιουνίου 2020.

Στον Βόλο πραγματοποιείται κινητοποίηση ενάντια στην καύση απορριμμάτων από την τσιμεντοβιομηχανία ΑΓΕΤ. Την επόμενη ημέρα, 14 Ιουνίου, ο 26χρονος Βασίλης Μάγγος βρίσκεται έξω από τα δικαστήρια της πόλης, σε συγκέντρωση αλληλεγγύης προς συλληφθέντες διαδηλωτές.

Εκεί, μπροστά σε κόσμο, δέχεται βίαιη επίθεση από αστυνομικούς. Μέρος του ξυλοδαρμού του έχει καταγραφεί σε βίντεο.

Ο ξυλοδαρμός του δεν σταματά έξω από τα δικαστήρια αλλά συνεχίζεται, κατά τη μεταφορά του και κυρίως μέσα στην Αστυνομική Διεύθυνση Μαγνησίας, σύμφωνα με τις καταγγελίες του ίδιου και τα στοιχεία της δικογραφίας.

Ο Βασίλης βασανίζεται για ώρες από τους αστυνομικούς, οι οποίοι στη συνέχεια τον πετάνε στο δρόμο σε άθλια κατάσταση αφού δεν μπορεί ούτε να σταθεί όρθιος. Περαστικοί τον μεταφέρουν στο Νοσοκομείο του Βόλου όπου νοσηλεύεται με εξι κατάγματα στα πλευρά και κακώσεις στο ήπαρ. Καταγγέλλει δημόσια την κακοποίησή του.

Στις 13 Ιουλίου 2020, έναν μήνα μετά, βρίσκεται νεκρός. Η ιατροδικαστική εξέταση απέδωσε τον θάνατο του σε πνευμονικό οίδημα.

Η σύνδεση του θανάτου του με την αστυνομική βία αποτέλεσε αντικείμενο ξεχωριστής δικαστικής διερεύνησης, η οποία αρχειοθετήθηκε. Όμως η υπόθεση του βασανισμού του δεν σταμάτησε εκεί. Η οικογένειά του συνέχισε να αγωνίζεται. Ο πατέρας του, Γιάννης Μάγγος, δεν επέτρεψε στη σιωπή να γίνει η τελευταία λέξη, αρνήθηκε να αφήσει τη μνήμη του παιδιού του να θαφτεί κάτω από τη γραφειοκρατία και συνέχισε να διεκδικεί τα αυτονόητα, δηλαδή την δικαιοσύνη. Ήταν και είναι παρών σε κάθε κινητοποίηση, σε κάθε διαδήλωση, σε κάθε πορεία με ένα πλακάτ ή την φωτογραφία του γιου του στα χέρια και με ένα μεγάλο ζεστό χαμόγελο στα χείλη.

Η οικογένεια του Βασίλη, όπως και του Π. Φύσσα, του Ζακ Κωστόπουλου, των νεκρών στα Τέμπη, και τόσων άλλων, βρήκε το κουράγιο και προσπάθησε να κάνει την υπόθεση βασανισμού υπόθεση του κινήματος και της κοινωνίας. Να συνδέσει τον αγώνα για δικαιοσύνη στην συγκεκριμένη περίπτωση με τον αγώνα για κοινωνική δικαιοσύνη. Αυτό ήταν που κράτησε το ζήτημα στην επιφάνεια και την πίεση ισχυρή.

Και στις 31 Οκτωβρίου 2026, έξι χρόνια μετά, το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Καρδίτσας έκρινε ενόχους πέντε από τους έξι κατηγορούμενους αστυνομικούς για τις πράξεις που τους αποδίδονταν στο κατηγορητήριο, δηλαδή για βασανισμό Είναι μια από τις σπάνιες περιπτώσεις όπου αστυνομικοί καταδικάζονται ως βασανιστές!

Η συνολική ποινή που ανακοινώθηκε ήταν έξι χρόνια κάθειρξης και δέκα μήνες φυλάκισης. Οι καταδικασθέντες άσκησαν έφεση με ανασταλτικό αποτέλεσμα και παραμένουν ελεύθεροι μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης σε δεύτερο βαθμό.

Έξι χρόνια για να ακουστεί μια αλήθεια που δεν έπρεπε ποτέ να χρειαστεί να αποδειχθεί.

Μια απόφαση που έχει τεράστια σημασία.

Όχι επειδή μπορεί να φέρει πίσω τον Βασίλη. Δεν μπορεί.

Όχι επειδή σβήνει την απώλεια και τον πόνο μιας οικογένειας.

Αποτελεί, όμως, μια σημαντική κατάκτηση: ότι η αστυνομική βία δεν μπορεί πάντα να μένει χωρίς λογοδοσία.

Γιατί η οποιαδήποτε στολή δεν πρέπει να δίνει ασυλία σε κανέναν.

Αλλά ας μην κοροϊδευόμαστε πως ο Βασίλης ήταν μια εξαίρεση. Η ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας έχει σημαδευτεί από ανθρώπους που ξυλοκοπήθηκαν, βασανίστηκαν ή έχασαν τη ζωή τους σε περιστατικά αστυνομικής βίας.

Είναι αδύνατον να μιλήσουμε για την αστυνομική βία στην Ελλάδα χωρίς να θυμηθούμε τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο, τον δεκαπεντάχρονο μαθητή που στις 6 Δεκεμβρίου 2008, δολοφονήθηκε από την σφαίρα του ειδικού φρουρού Επαμεινώνδα Κορκονέα στα Εξάρχεια.

Μια ζωή που κόπηκε από το όπλο ενός ανθρώπου που εκπροσωπούσε το κράτος.

Δεν μπορούμε να μην αναφέρουμε τον Ζακ Κωστόπουλο, που έχασε τη ζωή του στις 21 Σεπτεμβρίου 2018 στο κέντρο της Αθήνας από αστυνομικούς, έναν μεσίτη και έναν κοσμηματοπώλη. Για την υπόθεσή του, οι αστυνομικοί κατηγορούμενοι αθωώθηκαν, ενώ δύο πολίτες καταδικάστηκαν.

Δεν μπορούμε να ξεχάσουμε τον Νίκο Σαμπάνη, τον 18χρονο Ρομά που σκοτώθηκε από πυρά 7 αστυνομικών που τον πυροβόλησαν 36 φορές, στις 22 Οκτωβρίου του 2021 στο Πέραμα.

Ούτε τον Κώστα Φραγκούλη, τον 16χρονο Ρομά που τραυματίστηκε θανάσιμα από πυροβολισμό αστυνομικού της ομάδας Δίας στις 5 Δεκέμβριο του 2022.

Στις 08 Ιουλίου 2023 σε ένα χωριό της Λάρισας ένας 45χρονος αστυνομικός πυροβολεί και σκοτώνει έναν 20χρονο!

Ο Χρήστος Μιχαλόπουλος, 17 ετών, έπεσε νεκρός από πυροβολισμό αστυνομικού στη Βοιωτία, τον Νοέμβριο του 2023.

Στις 8 Ιουλίου 2026 στο Άργος, 2 αστυνομικοί της ΟΠΚΕ πυροβόλησαν και σκότωσαν με 20 πυροβολισμούς τον 20χρονο Θοδωρή Ζαβραδινό – Καραμπαμπά. Οι αστυνομικοί ισχυρίστηκαν ότι οι πυροβολισμοί ήταν προειδοποιητικοί!

Όλες αυτές οι οικογένειες βρέθηκαν αντιμέτωπες με την απώλεια και την αναζήτηση δικαιοσύνης.

Και πίσω από αυτές τις υποθέσεις βρίσκεται ένα ερώτημα που δεν μπορεί να αποσιωπηθεί: ποια είναι η θέση της ανθρώπινης ζωής όταν ο άνθρωπος ανήκει σε μια κοινωνικά αποκλεισμένη ομάδα, ανήκει στο κίνημα ή είναι έξω από την κανονικότητα που θέλουν να μας επιβάλλουν; Τι γίνεται όταν ένας άνθρωπος δεν σιωπά και διεκδικεί πολεμώντας για τα αυτονόητα;

Δεν είναι όλες αυτές οι υποθέσεις ίδιες, ούτε έχουν την ίδια δικαστική εξέλιξη. Δεν δικαιούμαστε, όμως, να αγνοούμε τα κοινά ερωτήματα που θέτουν για την αστυνομική εξουσία, τον ρατσισμό, την καταστολή και τη λογοδοσία.

Γιατί η καταστολή δεν ασκείται σε κοινωνικό κενό. Αγγίζει το κίνημα, τους διαδηλωτές, τους ανθρώπους που έχουν αναγκαστεί να ζουν στο περιθώριο, τους φτωχούς, τις μειονότητες και όσους αμφισβητούν τις κυρίαρχες επιλογές.

Και εδώ βρίσκεται η πολιτική διάσταση της υπόθεσης του Βασίλη Μάγγου.

Ο Βασίλης δεν βρέθηκε εκεί επειδή αποδέχτηκε την αδικία. Βρέθηκε εκεί επειδή συμμετείχε σε έναν αγώνα, σε μια κινητοποίηση, σε μια συλλογική διεκδίκηση.

Η υπόθεσή του θέτει στο τραπέζι κρίσιμα ζητήματα για την κοινωνία όπως το δικαίωμα στη διαμαρτυρία, την κρατική καταστολή, τα όρια της αστυνομικής εξουσίας και το ποιος τελικά λογοδοτεί όταν αυτή ξεπερνά τα όριά της.

Δεν υπάρχει δημοκρατία χωρίς δικαίωμα στην αμφισβήτηση.

Δεν υπάρχει ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη.

Δεν υπάρχει ελευθερία όταν ο φόβος γίνεται μέσο πειθάρχησης.

Δεν υπάρχει κράτος δικαίου όταν η λογοδοσία εξαρτάται από την επιμονή μιας οικογένειας επί έξι ολόκληρα χρόνια.

Και δεν υπάρχει κοινωνική δικαιοσύνη όταν κάποιες ζωές αντιμετωπίζονται σαν να αξίζουν λιγότερο.

Δεν ξεχνάμε τον Αλέξη.

Δεν ξεχνάμε τον Ζακ.

Δεν ξεχνάμε τον Νίκο, τον Κώστα και τον Χρήστο.

Δεν ξεχνάμε τον Θοδωρή.

Δεν ξεχνάμε τον Βασίλη.

Δεν ξεχνάμε ούτε τον Παύλο Φύσσα, που δολοφονήθηκε από τον νεοναζί της Χρυσής Αυγής. Γιατί ο αντιφασιστικός αγώνας είναι αγώνας υπεράσπισης της ελευθερίας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Δεν ζητάμε εκδίκηση. Απαιτούμε δικαιοσύνη.

Δεν αποδεχόμαστε την αστυνομική αυθαιρεσία ως αναγκαίο τίμημα της ασφάλειας. Δεν αποδεχόμαστε την καταστολή ως απάντηση στην κοινωνική διαμαρτυρία. Δεν αποδεχόμαστε πως η εξουσία μπορεί να ελέγχει τους πάντες αλλά να μην ελέγχεται.

Η μνήμη δεν είναι μια επέτειος.

Δεν είναι ένα λουλούδι σε ένα μνημείο.

Δεν είναι μια ανάρτηση που θα ξεχαστεί την επόμενη ημέρα.

Η μνήμη είναι πολιτική πράξη. Είναι αντίσταση. Είναι η άρνηση να συμφιλιωθούμε με την αδικία.

Και η υπόθεση του Βασίλη Μάγγου μας υπενθυμίζει πως τίποτα δεν χαρίζεται. Η δικαιοσύνη διεκδικείται με σκληρούς αγώνες, η αλήθεια υπερασπίζεται και η κοινωνική αλληλεγγύη χτίζεται μέσα από συλλογικούς αγώνες.

Για τον Βασίλη, για τον Αλέξη, για τον Ζακ, για τον Νίκο, για τον Κώστα, για τον Χρήστο, για τον Θοδωρη και για κάθε άνθρωπο που χάθηκε και για κάθε οικογένεια που εξακολουθεί να ζητά απαντήσεις και δικαιοσύνη.

Κανένας νεκρός ξεχασμένος.

Καμία εξουσία ανεξέλεγκτη.

Καμία ζωή αναλώσιμη.

Δεν θα συνηθίσουμε τη βία. Δεν θα αποδεχτούμε τη σιωπή. Δεν θα αφήσουμε την εξουσία να αποφασίζει ποιες ζωές αξίζουν και ποιες περισσεύουν.

Γιατί όταν η αδικία γίνεται νόμος η αντίσταση γίνεται καθήκον!

Βασίλης Μάγγος πάντα παρών!https://xekinima.org/v

Ρωσοουκρανικός πόλεμος: Όταν τα «γεράκια του πολέμου» παριστάνουν τα «περιστέρια της ειρήνης»…

noreply@blogger.com (Ανασύνταξη.gr ) — Sun, 08 Nov 2026 06:10:24 +0000

Σε νέα φάση εισέρχονται οι διαπραγματεύσεις για τη διευθέτηση του πολέμου στην Ουκρανία, καθώς αναθερμαίνονται οι διπλωματικές κινήσεις με στόχο να καθίσουν οι εμπλεκόμενες πλευρές στο τραπέζι του διαλόγου.

Την πρωτοβουλία αναλαμβάνει ξανά η Ουάσιγκτον, καθώς ο Τραμπ θέλει να κλείσει αυτό το μέτωπο και να επικεντρωθεί στην Κίνα και στην περιοχή του Ινδοειρηνικού, που αποτελούν τον βασικό του στόχο.

Η κυβέρνηση Τραμπ, σε αντίθεση με την προηγούμενη κυβέρνηση Μπάιντεν, θεωρεί την υπόθεση της Ουκρανίας τελειωμένη και επιδιώκει συμφωνία με τη Μόσχα που να εξυπηρετεί τους γεωπολιτικούς της σχεδιασμούς. Αντιμετωπίζει τον Ζελένσκι σαν στημένη λεμονόκουπα, ενώ κάνει ανοίγματα προς τον Πούτιν, βγάζοντάς τον από τη διπλωματική και οικονομική απομόνωση, επιδιώκοντας παράλληλα πολιτικά και οικονομικά οφέλη για τις ΗΠΑ.

Αυτό δεν σημαίνει ότι ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός αντιμετωπίζει τον ρωσικό ως σύμμαχο ή εταίρο ή ότι παύει ο ανταγωνισμός για παγκόσμια ισχύ, σφαίρες επιρροής και αγορές. Ο ανταγωνισμός, που αποτελεί την κύρια πλευρά των σχέσεων ανάμεσα στις μεγάλες δυνάμεις, δεν αποκλείει τις συνεννοήσεις όταν αυτές εξυπηρετούν συγκεκριμένους στόχους.

Στο επίκεντρο βρίσκεται η προοπτική επανέναρξης τριμερών συνομιλιών ΗΠΑ–Ρωσίας–Ουκρανίας στο Αμπού Ντάμπι, όπως έχει ανακοινωθεί από τις εμπλεκόμενες πλευρές. Αυτή είναι η κατάληξη των πρόσφατων διπλωματικών επαφών της αμερικανικής πλευράς. Οι απεσταλμένοι του Τραμπ, Γουίτκοφ και Κούσνερ, συναντήθηκαν με τον Ζελένσκι και τους Ευρωπαίους στο Όσλο και στη συνέχεια μετέβησαν στη Ρωσία, όπου συνομίλησαν με τον Πούτιν.

Σε σχέση με παλαιότερες πρωτοβουλίες, οι Ευρωπαίοι επιδιώκουν πλέον πιο ενεργά να συμμετέχουν στις συνομιλίες, χωρίς, όπως φαίνεται σε αυτή τη φάση, να θέτουν μαξιμαλιστικές απαιτήσεις απέναντι στη Ρωσία.

Οι επιδιώξεις των Ευρωπαίων, αν και όχι χωρίς διαφωνίες, αποτυπώθηκαν στην πρόσφατη τηλεφωνική συνομιλία του Φινλανδού προέδρου Αλεξάντερ Στουμπ και του Νορβηγού πρωθυπουργού Γιόνας Γκαρ Στέρε με τον Πούτιν. Οι δύο ηγέτες διευκρίνισαν ότι δεν εκπροσωπούσαν την Ευρώπη συνολικά, καθώς η απευθείας επικοινωνία με τη Μόσχα προκαλεί διχογνωμίες μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών. Οι διαφωνίες αποτυπώθηκαν στην κριτική της πρωθυπουργού της Δανίας, Μέτε Φρέντερικσεν, που επέμεινε στην ανάγκη ενιαίας ευρωπαϊκής στάσης. «Στην πραγματικότητα, δεν γνωρίζω τι πιστεύουν ότι μπορούν να επιτύχουν με αυτό», δήλωσε η ίδια. Ο Ζελένσκι, ωστόσο, επικρότησε την πρωτοβουλία των δύο ηγετών, ευχαριστώντας τους για την «ενεργή» διπλωματική τους στήριξη.

Πίσω από τις διαφωνίες βρίσκονται οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα που διχάζουν τις μεγαλοαστικές τάξεις της Ευρώπης και πριμοδοτούν την άνοδο της ακροδεξιάς, η οποία εμφανίζεται με τον μανδύα του «φιλειρηνισμού». Πρόσφατα, στη Γερμανία, το AfD και το BSW ανέλαβαν πρωτοβουλία υπέρ της άρσης των κυρώσεων κατά της Ρωσίας και της διακοπής της βοήθειας προς την Ουκρανία.

Η έναρξη των συνομιλιών δεν σημαίνει ότι έχει βρεθεί κοινό έδαφος για την επίτευξη συμφωνίας. Οι διαφορές για τα εδάφη, τις εγγυήσεις ασφαλείας και τους όρους μιας ενδεχόμενης διευθέτησης παραμένουν μεγάλες. Χαρακτηριστική είναι η τοποθέτηση του Πούτιν κατά τη συνομιλία του με τους Σκανδιναβούς ηγέτες, όταν σημείωσε ότι «η επίτευξη μιας δίκαιης και μακροπρόθεσμης ειρήνης είναι δυνατή μόνο εάν ληφθούν πλήρως και άνευ όρων υπόψη τα νόμιμα συμφέροντα της Ρωσικής Ομοσπονδίας».

Για τον Τραμπ, οι κινήσεις αυτές συνδέονται με άμεσες εσωτερικές και ευρύτερες διεθνείς επιδιώξεις. Οι υψηλές τιμές των καυσίμων, ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών της 3ης Νοεμβρίου, πιέζουν πολιτικά την αμερικανική κυβέρνηση. Η συμφωνία για την προμήθεια ρωσικού ντίζελ και η προσωρινή χαλάρωση των περιορισμών στις σχετικές προμήθειες παρουσιάστηκαν ως μέτρα για την αύξηση της προσφοράς και τη συγκράτηση των τιμών, παρότι οι ποσότητες δεν αναμένεται να αλλάξουν από μόνες τους ουσιαστικά την εικόνα της αγοράς.

Η Ουάσιγκτον έχει, όμως, και ευρύτερους στρατηγικούς υπολογισμούς. Η συνεννόηση με τη Μόσχα αποσκοπεί και στον περιορισμό της σύμπλευσής της με το Πεκίνο. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι ΗΠΑ εγκαταλείπουν τον ανταγωνισμό με τη Ρωσία ή ότι η τελευταία θα απομακρυνθεί από την Κίνα. Οι ΗΠΑ επιδιώκουν έτσι να ενισχύσουν τη θέση τους στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς.

Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται το ενδεχόμενο συνάντησης Τραμπ–Πούτιν–Σι στο περιθώριο της συνόδου της APEC, στις 18-19 Νοεμβρίου, στη Σεντζέν της Κίνας. Η συνάντηση δεν έχει οριστικοποιηθεί, αν και ο Τραμπ επιδιώκει να θέσει στην ατζέντα την «αποπυρηνικοποίηση». Στόχος του είναι να εντάξει και την Κίνα σε μια συμφωνία για τον περιορισμό των πυρηνικών εξοπλισμών, παρά το γεγονός ότι το κινεζικό πυρηνικό οπλοστάσιο υπολείπεται σημαντικά εκείνων των ΗΠΑ και της Ρωσίας.

Για τη Μόσχα, οι επαφές προσφέρουν τη δυνατότητα να επανέλθει στο κέντρο της διεθνούς διπλωματίας, να εξασφαλίσει οικονομικά περιθώρια και να κατοχυρώσει τα κέρδη της στο ουκρανικό μέτωπο, χωρίς να εγκαταλείψει τις βασικές αξιώσεις της. Ερώτημα παραμένει κατά πόσο οι αμερικανορωσικές συνεννοήσεις επηρεάζουν τον πόλεμο στο Ιράν και την πίεση που ασκεί η Τεχεράνη μέσω των Στενών του Ορμούζ.

Η φιλοφρόνηση του Γουίτκοφ προς τον Πούτιν, τον οποίο χαρακτήρισε «ανθρωπιστή», και η ανταπόδοση του χαρακτηρισμού προς τον Τραμπ από τον Ρώσο πρόεδρο αποκαλύπτουν τον απύθμενο κυνισμό και την υποκρισία των δύο ιμπεριαλιστικών δυνάμεων. Εμφανίζονται ως περιστέρια της ειρήνης, ενώ είναι γεράκια του πολέμου και της καταστροφής. Υπολογίζουν μόνο τους συσχετισμούς ισχύος και τα οικονομικά οφέλη, την ώρα που οι λαοί πληρώνουν το κόστος του πολέμου, των εξοπλισμών και της ενεργειακής ακρίβειας.https://solidaritymit.blogspot.com/

Πηγή: Λαϊκός Δρόμος

e-prologos.gr

Θεσσαλονίκη: Επιστρέφουν στο σπίτι τους οι δύο ηλικιωμένοι που κινδύνευαν με έξωση - Καθοριστική η παρέμβαση των πολιτών

noreply@blogger.com (Ανασύνταξη.gr ) — Sun, 08 Nov 2026 06:00:57 +0000

Το διαμέρισμα είχε εκπλειστηριαστεί το 2021 έναντι 85.000 ευρώ, ενώ οι δύο ηλικιωμένοι υποστήριζαν ότι είχαν αποπληρώσει το δάνειο που αφορούσε τη δική τους κατοικία.

Θετική τροπή φαίνεται πως παίρνει η περιπέτεια του ηλικιωμένου ζευγαριού στην Κάτω Τούμπα της Θεσσαλονίκης, το οποίο βρέθηκε αντιμέτωπο με τον κίνδυνο να χάσει το σπίτι του, έπειτα από διαδικασία πλειστηριασμού. Μετά τις μαζικές κινητοποιήσεις και το κύμα αλληλεγγύης που αναπτύχθηκε τις τελευταίες ημέρες, ο νέος ιδιοκτήτης φέρεται να αναθεώρησε τη στάση του, ανοίγοντας τον δρόμο για την παραμονή των δύο ηλικιωμένων στην κατοικία τους.

Σύμφωνα με πληροφορίες από το thesspost, ο νέος ιδιοκτήτης επικοινώνησε με την οικογένεια, προκειμένου να προχωρήσουν στην υπογραφή ιδιωτικού συμφωνητικού, το οποίο θα επιτρέπει στο ζευγάρι να παραμείνει στο διαμέρισμα μέχρι να εξεταστεί η υπόθεση από το Εφετείο, τον προσεχή Ιανουάριο.

Πρόκειται για μια εξέλιξη που ικανοποιεί ένα από τα βασικότερα αιτήματα της οικογένειας, η οποία ζητούσε να μην προχωρήσει η απομάκρυνσή της από το σπίτι πριν υπάρξει δικαστική απόφαση επί των εκκρεμών προσφυγών.https://solidaritymit.blogspot.com/

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΟΛΕΜΙΚΟΣ ΠΥΡΕΤΟΣ Οι ιμπεριαλιστές προετοιμάζονται για μακελειό, ετοιμασία του λαού η πάλη για την ανατροπή

noreply@blogger.com (Ανασύνταξη.gr ) — Sun, 08 Nov 2026 05:52:12 +0000

Η ανεπίστρεπτη τροχιά κλιμάκωσης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών για το ξαναμοίρασμα των αγορών, των σφαιρών επιρροής, των πλουτοπαραγωγικών πηγών και των κρίσιμων δρόμων μεταφοράς και Ενέργειας σέρνει την ανθρωπότητα με μαθηματική ακρίβεια σε μια νέα γενικευμένη πολεμική σύγκρουση.

Μέσα στο 2026 τα αστικά επιτελεία σε όλο τον κόσμο έχουν περάσει από τις διακηρύξεις στη συγκεκριμένη προετοιμασία των αστικών κρατικών μηχανισμών, των υποδομών και των οικονομιών τους για συνθήκες ιμπεριαλιστικού πολέμου.

Ανακοινώσεις όπως αυτή της Κομισιόν μέσα στη βδομάδα για τις οδηγίες «πολιτικής ετοιμότητας», η κατακόρυφη αύξηση των στρατιωτικών προϋπολογισμών, τα επιθετικά στρατιωτικά δόγματα και βέβαια οι ίδιες οι πολεμικές συγκρούσεις που μαίνονται συνθέτουν το σκηνικό μιας εφιαλτικής «κανονικότητας» που οι εκμεταλλευτές επιχειρούν να επιβάλουν στους λαούς, παρουσιάζοντάς την μάλιστα υπό τον μανδύα του «εθνικού συμφέροντος».

ΗΠΑ: Επίταξη επιχειρήσεων και αυτονόμηση των βάσεων

Στην κορυφή αυτού του παγκόσμιου πολεμικού πυρετού, ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός προετοιμάζεται μεταξύ άλλων και μέσα από ειδικά σχέδια για τη δυνατότητα αναγκαστικής μετατροπής πολιτικών εργοστασίων σε μονάδες παραγωγής πολεμικού υλικού, ενώ ο στρατός εργάζεται πάνω στο νέο επιχειρησιακό πλαίσιο «How the Army Fights», που καθορίζει τον τρόπο οργάνωσης και διεξαγωγής των επιχειρήσεων σε συνθήκες γενικευμένων συγκρούσεων και πληγμάτων στις στρατιωτικές δυνάμεις και στις υποδομές τους.

Παράλληλα το Πεντάγωνο προωθεί το σχέδιο FORTRESS, με στόχο τη διασφάλιση της λειτουργίας μεγάλων στρατιωτικών εγκαταστάσεων στις ηπειρωτικές ΗΠΑ για τουλάχιστον 90 μέρες, ακόμα και σε συνθήκες παρατεταμένων διακοπών σε κρίσιμες υποδομές και εφοδιαστικές αλυσίδες (ηλεκτροδότησης, υδροδότησης, εφοδιασμού καυσίμων), αντιμετωπίζοντας την εξάρτηση από τις πολιτικές υποδομές ως «απαράδεκτο κίνδυνο για την εθνική άμυνα».

ΕΕ: Εγχειρίδια πολέμου και εκστρατείες ετοιμότητας

Στην ΕΕ κλιμακώνονται οι προετοιμασίες για μια γενικευμένη σύγκρουση ενώ πληθαίνουν τα στρατιωτικά και υβριδικά επεισόδια που μπορούν να αποτελέσουν θρυαλλίδα για μια τέτοια εξέλιξη, με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να δημοσιοποιεί τις νέες επίσημες οδηγίες της για την «πολιτική ετοιμότητα», ένα νέο εγχειρίδιο πολέμου που ζητά από τα τα κράτη - μέλη να εκπαιδεύσουν και να προετοιμάσουν τα λαϊκά νοικοκυριά για την αυτόνομη κάλυψη των βασικών αναγκών τους κατά τις πρώτες 72 ώρες μιας μεγάλης πολεμικής «κρίσης», προβλέπει νέα μαθήματα εντατικής προετοιμασίας ήδη από την προσχολική ηλικία (!), την «αποτελεσματικότερη επικοινωνία των κινδύνων και απειλών» για τη στράτευση των λαών στα προτάγματα της ιμπεριαλιστικής ένωσης. Οι οδηγίες εντάσσονται στην ευρύτερη στρατηγική ενοποίησης της πολιτικής και στρατιωτικής προετοιμασίας, επιβάλλοντας υποχρεωτικές προδιαγραφές «ανθεκτικότητας» στις ιδιωτικές επιχειρήσεις και, βέβαια, τη διοχέτευση γιγαντιαίων πακέτων χρηματοδότησης προς την ευρωπαϊκή πολεμική βιομηχανία.

Την ίδια στιγμή, το βρετανικό UK Cabinet Office έθεσε σε πλήρη εφαρμογή την εκστρατεία «Be Ready». Πρόκειται για μια επιθετική προσπάθεια τρομοκράτησης και ιδεολογικής προετοιμασίας του πληθυσμού, μέσω της οποίας καλούνται οι πολίτες να δημιουργήσουν οικιακά αποθέματα τροφίμων μακράς διαρκείας, φαρμάκων, φακών, μπαταριών και εμφιαλωμένου νερού για τουλάχιστον τρεις μέρες, ενώ η σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση των Εργατικών προειδοποιεί κυνικά για την ανάγκη πολεμικής ετοιμότητας μέσα στις επόμενες 1.000 μέρες.

Γαλλία - Γερμανία: Αναθεώρηση Συνταγμάτων και δόγματα «υψηλής έντασης»

Στη Γερμανία, ο υπουργός Αμυνας παρουσίασε το νέο στρατιωτικό δόγμα μέσω της «Συνολικής Αντίληψης για τη Στρατιωτική Αμυνα» και του Bundeswehr Personnel Build-up Plan. Στόχος είναι να μετατραπεί η Μπούντεσβερ στον ισχυρότερο συμβατικό στρατό της Ευρώπης έως το 2039, ενώ προωθείται η αύξηση του ενεργού προσωπικού στους 260.000 στρατιώτες έως το 2035 και των εφεδρειών στις 200.000 έως το 2033. Παράλληλα, μέσω ειδικών νόμων επιτάχυνσης υποδομών και επιχειρησιακών σχεδίων, η Γερμανία οργανώνει την πλήρη ενσωμάτωση των πολιτικών δικτύων μεταφορών, τηλεπικοινωνιών και Ενέργειας κάτω από τον έλεγχο της Στρατιωτικής Διοίκησης, ώστε οι πολιτικές υποδομές να μπορούν να υποστηρίξουν τη μετακίνηση ΝΑΤΟικών δυνάμεων στο μέτωπο «προς ανατολάς».

Από την πλευρά του το Παρίσι εξέδωσε το Εθνικό Σχέδιο Ασφάλειας «Γαλλία 2035». Το γαλλικό αστικό κράτος προειδοποιεί για αναπόφευκτη κλιμάκωση των συγκρούσεων στις θάλασσες, στο Διάστημα και στις ψηφιακές υποδομές, ζητώντας την άμεση μετάβαση σε μια «πολεμική οικονομία» και την εντατική προετοιμασία για συγκρούσεις «υψηλής έντασης».

Το πλάνο επιβάλλει τη ριζική αναδιάρθρωση των ηλεκτρικών δικτύων της χώρας για την κατακόρυφη αύξηση της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, με απόλυτη προτεραιότητα την ηλεκτροδότηση της πολεμικής βιομηχανίας, ενώ οι κρατικές υπηρεσίες κυβερνοασφάλειας επιβάλλουν αυστηρά τεχνικά μέτρα και απομονώσεις τηλεπικοινωνιακών συστημάτων στους διαχειριστές κρίσιμων υποδομών.

Σκανδιναβία: Το δόγμα της «Ολικής Αμυνας»

Στη Σκανδιναβία η πολεμική ψύχωση έχει χτυπήσει «κόκκινο», με τις χώρες της περιοχής να έχουν ενταχθεί πλήρως στους επιχειρησιακούς σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ.

Η Σουηδία εφαρμόζει με ταχύτητα τη νέα κατεύθυνση για την «Ολική Αμυνα» (Total Defence 2025 - 2030), η οποία ψηφίστηκε το 2024 και ορίζει ρητά ότι «κάθε κάτοικος είναι μέρος της άμυνας», κινητοποιώντας κρατικές αρχές, ιδιωτικές εταιρείες και τηλεπικοινωνιακούς παρόχους.

Το επίσημο σουηδικό δόγμα ξεκαθαρίζει ότι μια «ένοπλη επίθεση» αποτελεί το «βασικό και καθοριστικό σενάριο» για το οποίο προετοιμάζεται ο αστικός κρατικός μηχανισμός, τόσο για την «προάσπιση της σουηδικής επικράτειας» όσο και για την «προστασία των εξωτερικών συνόρων του ΝΑΤΟ».

Στο πλαίσιο αυτό, σήμερα η Στοκχόλμη καλεί επίσημα τα λαϊκά νοικοκυριά να είναι έτοιμα να επιβιώσουν αυτόνομα για τουλάχιστον μια βδομάδα χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, τρεχούμενο νερό ή δυνατότητα αγοράς τροφίμων, αναπτύσσοντας παράλληλα τη «συνθήκη ασφάλειας εφοδιασμού» σε άμεση συνεργασία με τον επιχειρηματικό τομέα και τις υπηρεσίες πληροφοριών FRA, «Sapo» και FMV.

Στην ίδια ακριβώς κατεύθυνση, η Φινλανδία οχυρώνει τις υποδομές και τα δίκτυά της στα σύνορα με τη Ρωσία.

Εξοπλιστικά προγράμματα - μαμούθ, AUKUS και «Εθνική Αντοχή»

Αντίστοιχα μέτρα παίρνονται σε Μέση Ανατολή και Ασία - Ειρηνικό.

Την ίδια στιγμή οι χώρες του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου αναδιαρθρώνουν τα εθνικά τους πλαίσια αρχιτεκτονικής πολέμου προς την κατεύθυνση της «Ολικής Αμυνας», συνδέοντας την πολιτική προστασία με τις στρατιωτικές ανάγκες των μονοπωλίων τους, με στόχο τη θωράκιση των κρίσιμων υποδομών τους, μετά και τα πρόσφατα πλήγματα.

Η Αυστραλία υλοποιεί τη δική της νέα εθνική πολεμική στρατηγική και το «Ολοκληρωμένο Επενδυτικό Πρόγραμμα», ρίχνοντας αστρονομικά ποσά, η Ιαπωνία επιταχύνει την αναθεώρηση των «Τριών Στρατηγικών Εγγράφων» της έως το τέλος του 2026, ενώ προ ημερών το Τόκιο προχώρησε στην επίσημη ίδρυση της «Εθνικής Υπηρεσίας Διαχείρισης Καταστροφών», η οποία εξέδωσε «επείγον αίτημα» προς τους πολίτες για τη δημιουργία αποθεμάτων τροφίμων και νερού για τουλάχιστον τρεις μέρες έως μια βδομάδα. Ξεχωριστός στόχος μπαίνει η αναδιάρθρωση των πολιτικών υποδομών, των λιμανιών και των αεροδρομίων, για τη διασφάλιση της λεγόμενης «εθνικής αντοχής» απέναντι στις «εντεινόμενες περιφερειακές πιέσεις».

Κίνα: Η Στρατηγική της Στρατιωτικής - Πολιτικής Συγχώνευσης

Η Κίνα ρίχνεται στη μάχη της πρωτοκαθεδρίας στο ιμπεριαλιστικό σύστημα μέσω και του 15ου Πενταετούς Πλάνου (2026 - 2031), και ειδικότερα της «Εδραίωσης και Ενίσχυσης του Ενοποιημένου Εθνικού Στρατηγικού Συστήματος και Δυνατοτήτων», που επανέφερε ως κεντρικό πυλώνα τη στρατηγική της «Στρατιωτικής - Πολιτικής Συγχώνευσης» (MCF).

Το Πεκίνο δρομολογεί την πλήρη αντιστοίχιση ιδιωτικών επιχειρήσεων, πανεπιστημίων και ερευνητικών κέντρων προκειμένου να τροφοδοτούν τον στρατό με τεχνολογίες αιχμής, όπως η Τεχνητή Νοημοσύνη, η κβαντική τεχνολογία και η βιοτεχνολογία. Επιπλέον, οι επίσημες κατευθύνσεις αφορούν τη συστηματική προσπάθεια σύζευξης των «παραγωγικών δυνάμεων νέας ποιότητας» με τις «μαθητικές δυνατότητες νέας ποιότητας».

Ξεχωρίζει και εδώ η έννοια των υποδομών διπλής χρήσης, με κάθε νέο εθνικό δίκτυο Μεταφορών, Ενέργειας και Τηλεπικοινωνιών να κατασκευάζεται με ενιαίες προδιαγραφές, ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί άμεσα για πολιτικούς και πολεμικούς σκοπούς (διπλής χρήσης), εφαρμόζεται η στρατιωτικοποίηση του εμπορικού στόλου, με εμπορικά πλοία μεταφοράς οχημάτων (Ro-Ro) να τροποποιούνται δομικά με ειδικές ενισχύσεις, ώστε να εξυπηρετούν τις αμφίβιες επιχειρήσεις των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά και ένα δίκτυο δορυφόρων BeiDou για την πλήρη στρατιωτική αυτάρκεια.

Ρωσία: Στο «φουλ» οι μηχανές της πολεμικής προετοιμασίας

«Εν κινήσει» - μέσα στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο που βρίσκεται σε εξέλιξη με το ΝΑΤΟ στην Ουκρανία - βαθαίνει και σταθεροποιεί η ρωσική αστική τάξη τον πλήρη μετασχηματισμό της οικονομίας της σε πολεμική.

Ηδη άλλωστε ένα πολύ μεγάλο ποσοστό - ακόμα και 40%, σύμφωνα με εκτιμήσεις - των συνολικών κρατικών δαπανών σχετίζεται με τις ανάγκες του στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματος, ενώ τα σχέδια για τη θωράκιση της ρωσικής πολεμικής μηχανής περιλαμβάνουν την «Ενεργειακή Θωράκιση Εργοστασίων», για την ενεργειακή και ψηφιακή θωράκιση των δικών της στρατιωτικών εγκαταστάσεων και πολεμικών εργοστασίων, αποκόπτοντάς τα από ξένες τεχνολογικές εξαρτήσεις και διασφαλίζοντας την αδιάκοπη λειτουργία τους.

Ακόμα περιλαμβάνουν τον «Αναπροσανατολισμό Δικτύων Μεταφοράς», όπου λόγω των «δυτικών» κυρώσεων οι σιδηροδρομικές υποδομές, οι εφοδιαστικές αλυσίδες και οι αγωγοί Ενέργειας (πετρελαίου και φυσικού αερίου) αναδιατάσσονται δομικά, στρεφόμενα ολοκληρωτικά προς τις αγορές της Ασίας (Κίνα, Ινδία), σε άμεση οικονομική και στρατηγική σύνδεση με το ευρασιατικό μπλοκ.

Τέλος, περιλαμβάνουν τη «Βιομηχανική Κινητοποίηση», με το ρωσικό αστικό κράτος να επιβάλλει αυστηρά μέτρα για την ψηφιακή και τεχνολογική θωράκιση των εγχώριων δικτύων επικοινωνίας, ενώ επιβάλλει αναγκαστική βιομηχανική κινητοποίηση στις βιομηχανίες πληροφορικής και τηλεπικοινωνιών για την κάλυψη των αναγκών των Ενόπλων Δυνάμεων.

Η διέξοδος για τους λαούς βρίσκεται στην πάλη για την ανατροπή

Τα παραμύθια της κυβέρνησης και των υπόλοιπων κομμάτων του ευρωατλαντισμού, ότι η εμπλοκή στα σχέδια του ΝΑΤΟ και της ΕΕ αποτελεί «ασπίδα προστασίας» και «εγγύηση ασφάλειας», καταρρέουν με πάταγο. Πλάι στους εξοπλισμούς των δεκάδων δισ. ώστε να κάνει η αστική τάξη «προβολή ισχύος» για τα κέρδη και την αναβάθμισή της, πλάι στη μετατροπή όλης της χώρας σε απέραντη αμερικανοΝΑΤΟική βάση, η προετοιμασία για μια γενικευμένη σύγκρουση περιλαμβάνει και τα σχέδια για μετατροπή των κρίσιμων υποδομών (λιμανιών, σιδηροδρόμων, τηλεπικοινωνιών κ.λπ.) σε «διπλής χρήσης» για τις ανάγκες του ιμπεριαλιστικού σφαγείου, τη θωράκιση του κρατικού μηχανισμού, την προσπάθεια υποταγής της εργατικής τάξης στα πολεμικά σχέδια των καπιταλιστών.

Ο λαός της χώρας μας και οι υπόλοιποι λαοί δεν έχουν κανένα συμφέρον να στοιχηθούν κάτω από ξένες σημαίες, ούτε να δεχτούν να γίνουν «κρέας για τα κανόνια» των ιμπεριαλιστών.

Η καλύτερη προετοιμασία στον κόσμο που φλέγεται, η μόνη διέξοδος, βρίσκεται στην οργάνωση της λαϊκής αντεπίθεσης, στο δυνάμωμα του αγώνα για την άμεση απεμπλοκή από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, στην πάλη για την ανατροπή του σάπιου συστήματος του πολέμου και της εκμετάλλευσης. Μόνο με μια άλλη οργάνωση της κοινωνίας και της οικονομίας, με τον λαό πραγματικά αφέντη στον τόπο του, μπορούν να διασφαλιστούν πραγματικά η ειρήνη, η φιλία και η συνεργασία των λαών. Γι' αυτό ο σοσιαλισμός είναι αναγκαίος και επίκαιρος όσο ποτέ.https://solidaritymit.blogspot.com/

Κ. Πολ.

NAVTEX Ελλάδας και Τουρκίας: Μπλεγμένοι στο καλώδιο και στη… μετάφραση

noreply@blogger.com (Ανασύνταξη.gr ) — Sun, 08 Nov 2026 05:45:49 +0000

Εκδόθηκε την Παρασκευή τελικά η ελληνική NAVTEX για την έρευνα του γαλλικού πλοίου Abeille Marengo για την πόντιση του περιβόητου καλωδίου GSI, μεταξύ Ελλάδας – Κύπρου, και Ισραήλ στη συνέχεια. Το γαλλικό πλοίο αναμένεται να βγει στη θάλασσα τις επόμενες μέρες και θα χρειαστεί κάποιο καιρό μέχρι να βρεθεί σε διεθνή ύδατα, καθώς θα προηγηθεί καλιμπράρισμα (βαθμονόμηση) των συστημάτων του.

Μετά από λίγη ώρα η Τουρκία απάντησε με αντι-NAVTEX, με την οποία ισχυριζόταν πως μέρος της διαδρομής του γαλλικού ερευνητικού σκάφους γίνεται σε τουρκική υφαλοκρηπίδα. Δημοσιογράφοι σε αστικά ΜΜΕ χαρακτήρισαν το περιεχόμενο της τουρκικής NAVTEX “σκληρό”.

Σύμφωνα με όσα διαρρέει η ελληνική πλευρά, η Αθήνα περιμένει τη Γαλλία να ενημερώσει την Τουρκία για το έργο που πρόκειται να κάνει το Abeille Marengo, με τρόπο που η Άγκυρα να μπορεί να πει πως πρόκειται για αίτηση αδειοδότησης και η Αθήνα να λέει πως ήταν μια απλή ενημέρωση… Το ίδιο γαλλικό έγγραφο θα έχει δύο ερμηνείες – “μεταφράσεις”, για να μπορεί να αξιοποιηθεί στο εσωτερικό, για κοροϊδία του λαού, αλλά και στο μέλλον για τις επόμενες φάσεις των διεκδικήσεων των δύο αστικών κρατών.

Βεβαίως, όλα αυτά παραμένουν ακόμα σενάρια, καθώς το ερώτημα του τι θα γίνει στο πεδίο παραμένει ανοικτό… Η ένταση του ανταγωνισμού μεταξύ των αστικών τάξεων Ελλάδας και Τουρκίας είναι μεγάλη, ενώ η στρατιωτική αντιπαράθεση έχει πυκνώσει στην πολεμική εποχή του καπιταλισμού, που διανύουμε.

Το αντιπολεμικό και το λαϊκό κίνημα πρέπει να είναι σε επιφυλακή.https://solidaritymit.blogspot.com/

Τεμπέληδες ή αλλαγή νοοτροπίας; Τι πραγματικά συμβαίνει με την εργασιακή κουλτούρα των Γερμανών

noreply@blogger.com (H eλιά.gr στην ενημέρωση) — Tue, 10 Jun 2025 04:02:00 +0000

«Με τέσσερις μέρες δουλειά την εβδομάδα και την τρέλα του work-life balance δεν θα κρατήσουμε την ευημερία της χώρας μας». Η φράση αυτή του Φρίντριχ Μερτς, αρχηγού των Χριστιανοδημοκρατών (CDU), άναψε φωτιές στη Γερμανία. Για κάποιους ήταν ένα χτύπημα στην «τεμπελιά» των νέων. Για άλλους, μια ξεπερασμένη προσέγγιση σε μια κοινωνία που αλλάζει. Μα τελικά, είναι οι Γερμανοί τεμπέληδες;

Η αλήθεια είναι πως οι Γερμανοί δουλεύουν, κατά μέσο όρο, λιγότερες ώρες από άλλους Ευρωπαίους. Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, εργάζονται περίπου 1.343 ώρες τον χρόνο – αρκετά λιγότερο από τους Ισπανούς ή τους Έλληνες. Όμως αυτή η εικόνα δεν λέει όλη την αλήθεια. Στη Γερμανία σχεδόν οι μισές γυναίκες δουλεύουν με μερική απασχόληση, ιδιαίτερα οι μητέρες μικρών παιδιών, κυρίως επειδή το σύστημα δεν υποστηρίζει τη φροντίδα των παιδιών όσο θα έπρεπε.

Και δεν είναι ότι δεν υπάρχει όρεξη για δουλειά. Αντίθετα, η νέα γενιά –οι millennials και η Gen Z– ζητούν διαφορετικά πράγματα από τον εργασιακό τους βίο. Θέλουν ευελιξία, νόημα και ισορροπία. Δεν είναι «τεμπέληδες». Έχουν απλώς άλλες προτεραιότητες.

Όπως λέει ο κοινωνιολόγος Φίλιπ Σταάμπ, ο πραγματικός κίνδυνος δεν είναι η χαλάρωση των νέων αλλά η αδυναμία του πολιτικού συστήματος να προσαρμοστεί. Αντί να στοχοποιούνται οι νέοι επειδή δεν θέλουν να δουλεύουν 60 ώρες την εβδομάδα, ίσως είναι καιρός να δούμε τι φταίει: η υπερβολική γραφειοκρατία, η έλλειψη ψηφιοποίησης, η αδυναμία του κράτους να ενσωματώσει μετανάστες και να στηρίξει τις οικογένειες.

Εδώ δεν χωρούν γενικεύσεις. Ναι, η Γερμανία χρειάζεται περισσότερη παραγωγικότητα, ίσως και περισσότερη εργασία. Αλλά αυτό δεν θα έρθει με δηλώσεις τύπου «δουλέψτε περισσότερο». Θα έρθει αν αλλάξουν οι συνθήκες: αν ενισχυθεί το σύστημα παιδικής μέριμνας, αν βελτιωθούν τα φορολογικά κίνητρα, αν γίνει το σύστημα πιο δίκαιο για όλους.

Κι αν κάτι χαρακτηρίζει την εργασιακή κουλτούρα στη Γερμανία, είναι ο σεβασμός στον ελεύθερο χρόνο. Η λέξη Feierabend σημαίνει ακριβώς αυτό: «Τέλος για σήμερα – μην με ενοχλήσεις μέχρι αύριο». Και αυτή η φιλοσοφία δεν είναι τεμπελιά. Είναι πολιτισμός. Είναι μια προσέγγιση που βάζει τον άνθρωπο πάνω από τη μηχανή παραγωγής.

Σε μια κοινωνία που αλλάζει, οι εύκολες κατηγορίες και τα «σλόγκαν» δεν βοηθούν. Το θέμα δεν είναι να δουλεύουμε περισσότερο. Είναι να δουλεύουμε καλύτερα. Με σεβασμό, ισορροπία και σύστημα που μας στηρίζει. Γιατί τελικά, αυτό είναι το πραγματικό ζητούμενο: μια ζωή με νόημα – μέσα και έξω από το γραφείο.https://www.in.gr/

Madleen: Η ανάρτηση της πρεσβείας του Ισραήλ στην Αθήνα για το σκάφος με τους 12 ακτιβιστές – «Η βοήθεια στη Γάζα δεν περιλαμβάνει selfies»

noreply@blogger.com (H eλιά.gr στην ενημέρωση) — Tue, 10 Jun 2025 03:54:00 +0000

«Η μικρή ποσότητα βοήθειας που δεν καταναλώθηκε από τις "διασημότητες" θα μεταφερθεί στη Γάζα μέσω πραγματικών ανθρωπιστικών διόδων»

Με τον χαρακτηρισμό «selfie yacht», η πρεσβεία του Ισραήλ στην Ελλάδα, με σημερινή (09.06.2025) ανάρτηση της σχολιάζει με δηκτικό τρόπο την πορεία του πλοίο «Madleen» με τους 12 ακτιβιστές με σκοπό να ασκήσουν πίεση στο Ισραήλ για να περάσουν είδη πρώτης ανάγκης στη Γάζα.

Ισραηλινοί στρατιώτες κατέλαβαν το πλοίο Madleen, ενώ κατευθυνόταν προς τη Λωρίδα της Γάζας παραβιάζοντας τον ναυτικό αποκλεισμό που έχει επιβάλει το Ισραήλ.

Η πρεσβεία, στο post που ανέβασε στο Χ, τονίζει πως «το «selfie yacht» κατευθύνθηκε με ασφάλεια προς τις ακτές του Ισραήλ. Οι επιβάτες είναι ασφαλείς και τους παρασχέθηκαν σάντουιτς και νερό, και αναμένεται να επιστρέψουν στις χώρες καταγωγής τους»

«Η μικρή ποσότητα βοήθειας που δεν καταναλώθηκε από τις “διασημότητες” θα μεταφερθεί στη Γάζα μέσω πραγματικών ανθρωπιστικών διόδων», σημειώνει και προσθέτει: «Περισσότερα από 1.200 φορτηγά ανθρωπιστικής βοήθειας έχουν εισέλθει στη Γάζα από το Ισραήλ τις τελευταίες δύο εβδομάδες, και σχεδόν 11 εκατομμύρια γεύματα μεταφέρθηκαν από το GHF απευθείας σε πολίτες στη Γάζα».https://www.newsit.gr/

Μην πυροβολείτε τον πιανίστα ,Αιμιλία Καραλή

noreply@blogger.com (H eλιά.gr στην ενημέρωση) — Sun, 08 Jun 2025 17:08:00 +0000

Αιμιλία Καραλή

Πολλοί οι συνήθεις χαρακτηρισμοί για τα θέματα των Πανελλαδικών: σφαγή, πανωλεθρία, Βατερλό. Οι πομπώδεις φράσεις καλύπτουν την ουσία, που είναι ο ίδιος ο θεσμός των «εξετάσεων», που στην πραγματικότητα είναι ανταγωνισμός και μάλιστα σκληρός.

Για άλλη μια φορά τα θέματα των εξετάσεων/διαγωνισμών για την εισαγωγή στα Πανεπιστήμια έγιναν πρωτοσέλιδα εφημερίδων, αφιερώματα τηλεοπτικών ρεπορτάζ και αντικείμενα σχολιασμού εθνικής εμβέλειας. Ποικίλοι είναι οι κλισέ χαρακτηρισμοί τους: θέματα «για διαβασμένους» (πώς αλλιώς;), «βατά» (τα περπατάς δηλαδή), «άβατα» (κάτι σαν το Άγιο Όρος για τις γυναίκες), απρόσμενα (δεν ήταν στα «σοσάκια»), με παγίδες (έφαγαν το τυράκι και δεν πρόσεξαν τη φάκα) και το κορυφαίο «καλά θέματα, αλλά ήθελαν κριτική σκέψη» (αυτό το «αλλά»!).

Τη μερίδα του λέοντος την έχει το μάθημα της Νεοελληνικής γλώσσας και λογοτεχνίας. Και γιατί το δίνουν όλοι οι υποψήφιοι και όλες οι υποψήφιες, αλλά και γιατί πιο εύκολα θεωρεί ότι μπορεί κανείς να μιλήσει για το θέμα που «έπεσε» σε αυτό το μάθημα, παρά για εκείνα της Φυσικής, της Χημείας ή των Μαθηματικών. Γι’ αυτά θα αρκεστεί σε χαρακτηρισμούς που θα ακούσει από τα ΜΜΕ. Συνήθως: σφαγή, πανωλεθρία, Βατερλό.

Και ως συνήθως οι πομπώδεις φράσεις καλύπτουν την ουσία του θέματος, που είναι ο ίδιος ο θεσμός των «εξετάσεων», και όπως σωστά επισημαίνουν πολλοί μάχιμοι εκπαιδευτικοί δεν είναι εξετάσεις, αλλά διαγωνισμός, δηλαδή ανταγωνισμός και μάλιστα σκληρός. Η προετοιμασία γι’ αυτόν δεν γίνεται με ίσους όρους για όλα τα παιδιά, αλλά καθορίζεται από πολλούς κοινωνικούς, οικονομικούς και ψυχολογικούς παράγοντες. Είναι μια διαδικασία για την οποία χρειάζονται θυσίες: χρόνου, χρημάτων, παιδικής και εφηβικής ζωής. Και κυρίως στέρηση μιας ουσιαστικής δημιουργικότητας.

Αυτή η βιωμένη πραγματικότητα ήταν και η αφορμή να ξεσπάσει μαζικά ένας μαζικός χλευασμός (κοινώς σιχτίρισμα) για ένα από τα θέματα στα οποία καλούνταν οι υποψήφιοι των Γενικών Λυκείων να απαντήσουν κι αφορούσε: «α) τους λόγους για τους οποίους το σύγχρονο σχολείο οφείλει να καλλιεργεί τη δημιουργικότητα των μαθητών/ μαθητριών και β) τους τρόπους με τους οποίους εσείς επιλέγετε στην προσωπική σας ζωή να εκφράσετε τη δημιουργικότητά σας.»

Τρολιά, σαδισμός ή «νάζι» της Επιτροπής Εξετάσεων στο υπουργείο Παιδείας, που κάνει ό,τι μπορεί για να εξοβελίσει κάθε έννοια δημιουργικής σκέψης και πράξης από το σχολείο είτε αφορά τους εκπαιδευτικούς είτε τον μαθητικό πληθυσμό; Και σαν να μην έφταναν τα ΓΕΛ ήρθε και την επόμενη μέρα το θέμα στα ΕΠΑΛ και μας αποτέλειωσε αφού ζητούσε από τους μαθητές να αναλύσουν «την αξία της μουσικής στη ζωή μας».

Βέβαια δεν είναι η πρώτη φορά που έχουν μπει θέματα που δοκιμάζουν τις ψυχικές αντοχές αλλά και πλευρές της προσωπικής ζωής υποψηφίων. Θέματα -λόγου χάρη- για τα αίτια του άγχους των νέων (μέρα πανελληνίων!), για την οικογένεια (γράφουν και ορφανά παιδιά), για τον θετικό ρόλο του «σπιτιού» ή για το πώς θα ξεπεραστούν οι ενδοοικογενειακές συγκρούσεις (γράφουν και κακοποιημένα παιδιά), για την ευελιξία που πρέπει να έχουν στην «αγορά εργασίας», για να μη μείνουν άνεργοι (τζάμπα ελπίζετε να ασχοληθείτε με το επάγγελμα που σας ενδιαφέρει). Ο κατάλογος είναι μακρύς. Συνήθως αφορούν την κατάθεση των σκέψεων για προφανή προβλήματα (π.χ. οικολογικό, νέες τεχνολογίες) και βεβαίως «λύσεων» γι’ αυτά.

Αποφεύγονται θέματα «επικίνδυνα» για τις διεθνείς σχέσεις της χώρας. Είναι επιβεβαιωμένο γεγονός ότι ο νομικός σύμβουλος της Κεντρικής επιτροπής εξετάσεων ανάγκασε τα μέλη της επιτροπής να αποσύρουν θέμα για τον πόλεμο, γιατί το προς επεξεργασία κείμενο είχε «αντιαμερικανικές» αιχμές κι εκείνες τις μέρες (2004) ο πρωθυπουργός της χώρας επισκεπτόταν τις ΗΠΑ.

Να βελτιωθεί όμως τι; Ο τρόπος του αποκλεισμού και των κριτηρίων με τα οποία θα απορριφθεί ή θα επιβραβευθεί ένας υποψήφιος;

Για ώρες, μήνες, χρόνια μπορούμε -κυρίως οι φιλόλογοι- να συζητάμε για το είδος των κειμένων που επιλέγονται, για αστοχίες, τραγελάφους και ασάφειες των διατυπώσεων στις ποικίλες ασκήσεις -γιατί δεν είναι μόνο το θέμα της έκθεσης- που τα συνοδεύουν. Προτάσεις για τη βελτίωσή τους υπάρχουν πολλές. Να βελτιωθεί όμως τι; Ο τρόπος του αποκλεισμού και των κριτηρίων με τα οποία θα απορριφθεί ή θα επιβραβευθεί ένας υποψήφιος για να εισαχθεί στην τριτοβάθμια εκπαίδευση; Αν το πεδίο αναφοράς είναι αυτό τότε θα πρέπει να αποδεχτούμε ότι το δικαίωμα στη μόρφωση έχει παγιωθεί σε προνόμιο· ότι ο ρόλος του εκπαιδευτικού έχει μεταλλαχθεί σε εκφωνητή ασκήσεων και τροχονόμου της κυκλοφορίας των μαθητών στις λεωφόρους της «αποτυχίας» ή της «επιτυχίας» στις πανελλαδικές. Οποία δημιουργικότητα για όλους και όλες! Οποία τιμή στους μεγάλους παιδαγωγούς που αγωνίστηκαν για ένα σχολείο και μια κοινωνία ελεύθερων ανθρώπων!

Έτσι θα πρέπει να βολευτούμε στα σαλούν της σύγχρονης Άγριας Δύσης και να σεβαστούμε την επιγραφή που υπήρχε σε αυτά: «Μην πυροβολείτε τον πιανίστα, κάνει ό,τι μπορεί.» Γιατί οι διαγωνισμοί είναι σαλούν και οι θεματοθέτες είναι απλώς οι πιανίστες τους.https://prin.gr

Θανάσης Αυγερινός σε Φειδία Παναγιώτου: «Η εισβολή στην Ουκρανία δεν θα είχε πραγματοποιηθεί ποτέ, αν δεν είχε αποφασίσει η Δύση να την μετατρέψει σε αντιρωσικό εργαλείο»

noreply@blogger.com (Ανασύνταξη.gr ) — Sun, 08 Jun 2025 16:52:00 +0000

«Στο Κίεβο, 70, 80, 90% μιλάνε ρωσικά...» - Δείτε βίντεο με όσα είπε ο Έλληνας δημοσιογράφος- ανταποκριτής στη Μόσχα, στον Κύπριο youtuber και ευρωβουλευτήΙδιαίτερο ενδιαφέρον είχε ο διάλογος που πραγματοποιήθηκε μέσω TikTok ανάμεσα στον Έλληνα δημοσιογράφο – ανταποκριτή στη Μόσχα, Θανάση Αυγερινό και τον Κύπριο ευρωβουλευτή και youtuber Φειδία Παναγιώτου.

«Η Ρωσία δεν είναι και η πιο καλή χώρα στον κόσμο, είναι κι αυτή μία υπερδύναμη που προσπαθεί να αυξήσει τη δύναμή της και να επεκταθεί για να αντισταθεί, γιατί έτσι λειτουργεί ο κόσμος», είπε ο youtuber.Ο δημοσιογράφος όμως έδωσε τη δική του απάντηση:

«Τι εννοείς να επεκταθεί; Επεκτείνεται σε ξένα εδάφη; Εννοώ σε άγνωστα για τη Ρωσία εδάφη; Εδώ μιλάει η ιστορία, με την έννοια ότι η Ουκρανία είναι ανεξάρτητο κράτος 34 χρόνια. 340 χρόνια όμως ήταν ρωσική αυτοκρατορία. Έτσι εξηγείται ότι στο Κίεβο, που είναι πρωτεύουσα της Ουκρανίας, 70, 80, 90% μιλάνε ρωσικά. Τώρα με συγχωρείς, όταν στην πρωτεύουσα της Ουκρανίας μιλάνε τη γλώσσα της άλλης, της διπλανής, τι σημαίνει αυτό; Μήπως ότι είναι περίπου μία χώρα; Περίπου ένας λαός; Όταν μια χώρα εισβάλλει σε μία γειτονική της, ας πούμε ότι η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία, οι Ουκρανοί πολίτες πού θα πάνε; Δεν θα φύγουν όλοι μακριά από τη Ρωσία; Είναι δυνατόν εκατομμύρια Ουκρανών, από το ’91 που διαλύθηκε η Σοβιετική Ένωση μέχρι σήμερα, να έρχονται εδώ να ζήσουν στη Ρωσία; Σε συγγενείς, σε φίλους, βρίσκουν δουλειά και δουλεύουν, παρά στη Δύση. Μπορείς να μου το εξηγήσεις αυτό; Δεν εξηγείται.

Αν μπουκάρει, ρε παιδί μου, ο Τούρκος στην Ελλάδα, οι Έλληνες θα πάνε κατά εκατομμύρια ή κατά εκατοντάδες χιλιάδες να σωθούν στην Τουρκία; Όταν εισέβαλαν δηλαδή στα κατεχόμενα, οι κάτοικοι της Κύπρου, τρέχανε στην Τουρκία για να σωθούνε; Όταν μπήκαν οι Γερμανοί στην Ελλάδα, οι ναζί, πηγαίναμε εμείς στη Γερμανία για να σωθούμε; Δεν καταλαβαίνουν αυτοί που τα λένε αυτά ότι δεν είναι έτσι απλά η εισβολή ενός στο διπλανό έδαφος; Η εισβολή αυτή, δεν θα είχε πραγματοποιηθεί ποτέ, αν δεν είχανε αποφασίσει στη Δύση να μετατρέψουν την Ουκρανία σε αντιρωσικό εργαλείο. Ένα μηχανισμό δηλαδή, ένα τέρας πολιτικο-στρατιωτικό, το οποίο θα πολεμάει με τη Ρωσία. Και θα σκοτώνει πρώτα Ρώσους. Αφού είναι αδέρφια, αυτοί που είναι αδέρφια, για να μην πω ότι είναι σε μεγάλο βαθμό ένας λαός, χρηματοδοτούμε τον έναν για να σφάξει τον άλλον. Για ποιό λόγο; Τι θέλαμε δηλαδή; Είμαστε εμείς δημοκράτες, ειρηνιστές, ενδιαφερόμαστε για ελευθερίες, δικαιώματα κι όλα τα συναφή;https://www.zougla.gr/

Ο ρόλος της Τουρκίας του Ερντογάν στη διεθνή σκηνή

noreply@blogger.com (Ανασύνταξη.gr ) — Sun, 08 Jun 2025 16:38:00 +0000

«Ο Ερντογάν είναι ένας από τους πιο ισχυρούς άνδρες στον κόσμο.

-Ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν μετατρέπεται σταδιακά σε “παγκόσμιο ηγέτη” με τα δυναμικά του βήματα στη διεθνή και παγκόσμια διπλωματία.
-Η μόνη χώρα που μπορεί να φέρει κοντά και τις δύο πλευρές του πολέμου, της πιο “θανατηφόρας” σύγκρουσης της Ευρώπης από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο».
(Newsweek: Αμερικάνικο εβδομαδιαίο περιοδικό προσκείμενο μάλλον στο στρατόπεδο των Δημοκρατικών, που έχει δημοσιεύσει άρθρα ενάντια στην πώληση όπλων στην Τουρκία λόγω των αυταρχικών τάσεων της κυβέρνησης Ερντογάν).

Όλες οι πρόσφατες κορυφαίες συναντήσεις, όπως του Τραμπ με τους σεΐχηδες στον Κόλπο, η σύνοδος των ΥΠΕΞ του ΝΑΤΟ στην Αττάλεια, η οργάνωση των ρωσοουκρανικών επαφών στην Κωνσταντινούπολη ακόμα και η 6η Σύνοδος Κορυφής της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Κοινότητας στα Τίρανα, ανέδειξαν τον πρωταγωνιστικό, και ολοένα ενισχυόμενο, ρόλο της Τουρκίας.

Στο Ριάντ ο Ερντογάν ήταν παρών, μέσω τηλεδιάσκεψης, στη συνάντηση Τραμπ με Σαραά παρουσία του διαδόχου της Σαουδικής Αραβίας Σαλμάν. Η χειραψία τού μέχρι πρόσφατα επικηρυγμένου από την Ουάσιγκτον και ταυτόχρονα υποστηριζόμενου από την Άγκυρα, τζιχαντιστή Τζολάνι, τον μετονόμασε σε Αλ Σαραά αναγνωρίζοντάς τον σαν μεταβατικό πρόεδρο της Συρίας. Μια βδομάδα νωρίτερα κουστουμαρισμένος ο Τζολάνι είχε πάρει το προεδρικό χρίσμα και στο Παρίσι από τον Μακρόν.

Η άρση των δυτικών κυρώσεων στη Συρία εδραιώνει τον ρόλο της Τουρκίας στην περιοχή. Ο Τραμπ ζήτησε από τον Σαραά, να οδηγήσει τη χώρα του προς την κατεύθυνση της υπογραφής των συμφωνιών του Αβραάμ, σε μια προσπάθεια άμβλυνσης των ανταγωνιστικών σχέσεων Τουρκίας, Ισραήλ και Σαουδικής Αραβίας. Ταυτόχρονα ανοίγονται νέα πεδία ανταγωνισμού για τον έλεγχο των δικτύων μεταφοράς πετρελαίου, φυσικού αερίου και γραμμών διακίνησης εμπορευμάτων, που συνδέουν Ανατολή με Ευρώπη (δρόμος μεταξιού, ΙΜΕC κ.ά.).

Στα πλαίσια αυτά η Άγκυρα φιλοδοξεί να διαδραματίσει κεντρικό ρόλο στις προσπάθειες για την ανοικοδόμηση της Συρίας και να κατοχυρώσει ρόλο εγγυήτριας δύναμης ανάμεσα στη Δαμασκό και τις κουρδικές δυνάμεις, ιδιαίτερα μετά και την ανακοίνωση της διάλυσης του κουρδικού ΡΚΚ έπειτα από πέντε δεκαετίες ένοπλου αγώνα. Παράλληλα η κουρδική πολιτοφυλακή YPG στη Συρία (βασικός στρατιωτικός βραχίονας των ΗΠΑ υποτίθεται κατά του ISIS) συμφώνησε πρόσφατα με την κυβέρνηση των τζιχαντιστών στη Δαμασκό να ενσωματωθεί στις ένοπλες δυνάμεις της χώρας.

Αν και το κουρδικό εθνικό ζήτημα παραμένει άλυτο, αυτές οι εξελίξεις ενισχύουν το ειρηνευτικό προσωπείο του Ερντογάν και του εξασφαλίζουν την πολιτική υπεροχή και στο εσωτερικό της Τουρκίας. Του επιτρέπουν πολιτικές πρωτοβουλίες για την παράταση της προεδρίας του και για τρίτη θητεία. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η πραξικοπηματική καθαίρεση του δημάρχου της Κωνσταντινούπολης, Ιμάμογλου, που ξεχάστηκε στο κελί του, όπως συνέβη με τον πρώην συμπρόεδρο του φιλοκουρδικού Κόμματος των Λαών (HDP), Ντεμιρτάς από τη «δημοκρατική» δύση.

Είναι επίσης σημαντικό ότι οι αποφάσεις του ΡΚΚ στα ιρακινά βουνά Καντίλ μετατρέπουν, τουλάχιστον προσωρινά, το κουρδικό κίνημα από μοχλό πιέσεων εξωτερικών δυνάμεων προς την Άγκυρα σε εργαλείο επέκτασής της μέχρι τη Δαμασκό και άμεσης γειτνίασης με το Ισραήλ.

Είναι χαρακτηριστικά τα εγκώμια Τραμπ για τον Ερντογάν μπροστά στον Νετανιάχου στο Οβάλ Γραφείο. Ο Αμερικανός πρόεδρος είπε: «Είναι πολύ δυνατός και έξυπνος άνθρωπος. Έχω πολύ καλές σχέσεις με τον Ερντογάν. Τον αγαπώ. Με αγαπάει επίσης. (…) Κοιτάξτε, ο Ερντογάν είναι ένας δυνατός και έξυπνος άνθρωπος». «Είπα στον (ισραηλινό) πρωθυπουργό: “Άν έχετε πρόβλημα με την Τουρκία, νομίζω στ’ αλήθεια πως θα μπορέσω να το λύσω”». Και συμπληρώνοντας τα καλά του λόγια ο Τραμπ πρόσθεσε: «Του είπα (του Ερντογάν): “Συγχαρητήρια, κατάφερες κάτι που δεν είχε καταφέρει να κάνει κανείς σε 2.000 χρόνια. Πήρες τον έλεγχο της Συρίας”».

Να θυμίσουμε και τους επαίνους του γ.γ. του ΝΑΤΟ, Ρούτε, για τον Ερντογάν που τον χαρακτήρισε «απίστευτο ηγέτη», ενώ στη σύνοδο των ΥΠΕΞ του ΝΑΤΟ στην Αττάλεια, είπε ότι «η Τουρκία διαθέτει έναν ισχυρό και αναπτυσσόμενο πυλώνα αμυντικής βιομηχανίας, ο οποίος προσελκύει το ενδιαφέρον τόσο της Ευρώπης όσο και των Ηνωμένων Πολιτειών».

Χωρίς αμφιβολία οι συνομιλίες της Κωνσταντινούπολης ανέδειξαν τον κεντρικό διαμεσολαβητικό ρόλο της Τουρκίας στις κρίσιμες εξελίξεις του παγκόσμιου γεωπολιτικού σκηνικού. Οι καλές σχέσεις που τηρεί ο Ερντογάν τόσο με τη Ρωσία και Κίνα όσο και με τις ΗΠΑ, τον καθιερώνουν στις κορυφαίες θέσεις της διεθνούς πολυπολικής σκηνής.

Το θέμα της εμπλοκής της Ευρώπης στις διαπραγματεύσεις για το σταμάτημα του πολέμου στην Ουκρανία και κύρια τη μοιρασιά της λείας, με τα μάτια στραμμένα στην Κωνσταντινούπολη απασχόλησε και την 6η Σύνοδο Κορυφής της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Κοινότητας στα Τίρανα. Εκεί παραβρέθηκαν μεταξύ άλλων οι Μακρόν, Στάρμερ, Τουσκ, οι επικεφαλής των ευρωπαϊκών θεσμών – η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και Αντόνιο Κόστα, ο γ.γ. του ΝΑΤΟ, Ρούτε και ο Ζελένσκι, με τον Ερντογάν να βρίσκεται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος. Η Ελλάδα εκπροσωπήθηκε από τον Τασούλα… Σύντομο τετ α τετ είχαν στα Τίρανα ο Ερντογάν με τον Χριστοδουλίδη. Ο πρόεδρος της Κύπρου, αντιγράφοντας τον Ζελένσκι, ανέφερε στον Τούρκο ομόλογό του ότι θα πρέπει να μιλήσουν οι ίδιοι μεταξύ τους για το Κυπριακό και τα ευρωτουρκικά τώρα που υπάρχει και Ευρωπαίος απεσταλμένος. Για να πάρει την απαξιωτική απάντηση από τον Ερντογάν ότι είναι υπέρ του διαλόγου και ότι ενδιαφέρεται για τα ευρωτουρκικά.

Στον αντίποδα, η πολιτική και διπλωματική παρουσία της ελληνικής κυβέρνησης, μειώνεται δραματικά μέρα με τη μέρα, παρ’ όλη την πολιτική του απόλυτου ενδοτισμού που ακολουθεί.

Ενδεικτική της διπλωματικής εμβέλειας της κυβέρνησης Μητσοτάκη ήταν και η συνάντηση Γεραπετρίτη – Φιντάν στο πλαίσιο της άτυπης συνόδου των ΥΠΕΞ του ΝΑΤΟ, στην Αττάλεια. Το μόνο που προέκυψε από τη διμερή επαφή ήταν χαμόγελα και η νέα αναβολή του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας – Τουρκίας για το τέλος Ιούλη. Για τα κρίσιμα ελληνοτουρκικά θέματα και το Κυπριακό τσιμουδιά.

Ωστόσο μετά και τις προκλητικές δηλώσεις Ερντογάν από την Κύπρο όπου επανέλαβε με έμφαση την πολιτική της Τουρκίας για λύση δύο κρατών, το Ευρωκοινοβουλίου στην ετήσια έκθεση για την Τουρκία, επισήμανε ότι αυξάνεται «το χάσμα» που χωρίζει την Τουρκία από τις «αξίες και τα συμφέροντα» της ΕΕ (sic) και ότι οι διαπραγματεύσεις για την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ «έχουν βαλτώσει από το 2018». Στις συστάσεις του Ευρωκοινοβουλίου απάντησε ειρωνικά το τουρκικό ΥΠΕΞ αναφέροντας ότι: «Κατά την επόμενη περίοδο, αναμένουμε από το Ε.Κ. να ανταποκριθεί στις ευθύνες του για να διασφαλίσει ότι οι σχέσεις μας με την ΕΕ, συμπεριλαμβανομένης της ενταξιακής μας διαδικασίας, θα συνεχιστούν στη βάση του αμοιβαίου οφέλους».

Σ’ αυτές τις συνθήκες ο προβλέψιμος Μητσοτάκης χαριεντίζεται στις αυλές των Βρυξελλών και αναζητά εναγώνια κάποια επαφή με τον πλανητάρχη. Τα γελοία «μεγαλεία» της ομιλίας στο κογκρέσο των Δημοκρατικών του βγήκαν ξινά. Δεν καταφέρνει ούτε να ερευνήσει τον βυθό του Αιγαίου έξω από τις ακτές της Κάσου και του Λασιθίου, για μια απλή πόντιση καλωδίου. Όσο για την περιβόητη ηλεκτρική διασύνδεση Κρήτης – Κύπρου, φημολογείται ότι προορίζεται να ποντιστεί στα Δωδεκάνησα για να μην πάει χαμένη η παραγγελία στη γαλλική Νεξάν.

Ο Μητσοτάκης βαθαίνοντας την εξάρτηση της χώρας από την Ουάσιγκτον, στηρίζει τις ελπίδες του στην επιρροή του Ισραήλ επί των ΗΠΑ και (παρα)καλεί για την ενεργητικότερη συμμετοχή των ΗΠΑ στο τριμερές σχήμα Ελλάδας και Κύπρου με το δολοφονικό Ισραήλ.

Την ίδια ώρα ο διαγραμμένος Σαμαράς με συνέντευξη στα «ΝΕΑ» αμφισβητεί συνολικά την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης και εξαπολύει σφοδρές επιθέσεις για τη στάση που κρατά το Μέγαρο Μαξίμου.e-prologos.gr

Μία ανάσα από τη Γάζα το «Madleen» - Φόβοι για κατάληψη του ιστιοφόρου από το Ισραήλ

noreply@blogger.com (H eλιά.gr στην ενημέρωση) — Sun, 08 Jun 2025 12:13:00 +0000

Από ώρα σε ώρα αναμένεται να ολοκληρωθεί το ταξίδι του ιστιοφόρου «Madleen» προς τη Λωρίδα της Γάζας.

Υπενθυμίζεται πως στο σκάφος, το οποίο μεταφέρει ανθρωπιστική βοήθεια στον θύλακα, επιβαίνουν 12 ακτιβιστές, εκ των οποίων η Γκρέτα Τούνμπεργκ ενώ στο πλευρό τους βρίσκεται και η Γαλλίδα ευρωβουλευτής, Ρίμα Χασάν.

Ο Βραζιλιάνος ακτιβιστής Τιάγκο Άβιλα, ο οποίος επιβαίνει στο Madleen, δήλωσε, μέσω ανάρτησης στο Instagram, ότι το πλοίο βρίσκεται πλέον μόλις 306 χλμ. από τη Λωρίδα της Γάζας και απηύθυνε έκκληση προς τους υποστηρικτές τους να ασκήσουν πίεση στις κυβερνήσεις τους για να διασφαλίσουν την ασφαλή διέλευση του σκάφους.

Στο βίντεο που δημοσιεύθηκε στον λογαριασμό του, το πρωί της Κυριακής, ο Άβιλα δήλωσε: «Αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε κάπου στη Μεσόγειο Θάλασσα. Αλλά αν κοιτάξετε εκεί πέρα, 190 μίλια από εμάς, είναι η Γάζα. Ένας τόπος που ζει υπό πολιορκία — από ξηρά, θάλασσα και αέρα — εδώ και 18 χρόνια.»

Ο Άβιλα τόνισε ότι το πλοίο μεταφέρει ανθρωπιστική βοήθεια με μια «ταπεινή αποστολή»: «Είμαστε μόνο 12 άνθρωποι εδώ. Κουβαλάμε όση βοήθεια μπορέσαμε. Μεταφέρουμε τρόφιμα, φάρμακα, πατερίτσες, προσθετικά μέλη για ακρωτηριασμένα παιδιά, φίλτρα νερού και ό,τι άλλο μπορέσαμε να συγκεντρώσουμε. Φυσικά, πρόκειται για μια σταγόνα στον ωκεανό μπροστά στις ανάγκες της Γάζας.»

Μιλώντας και για το παρελθόν επιθέσεων από το Ισραήλ σε πλοία ανθρωπιστικής βοήθειας που επιχείρησαν να προσεγγίσουν την αποκλεισμένη περιοχή, προειδοποίησε για τον αυξημένο κίνδυνο καθώς το Madleen πλησιάζει.

«Το καλύτερο μέσο ασφάλειας που έχουμε είναι η ορατότητα. Είναι το να μοιράζεστε, να ασκείτε πίεση στα κράτη σας, στις κυβερνήσεις σας, ώστε εκείνες να ασκήσουν πίεση για μια ασφαλή διέλευση», κατέληξε ο ίδιος.https://www.lifo.gr

Όπισθεν ολοταχώς από Μακρόν-Στάρμερ για αναγνώριση παλαιστινιακού κράτους

noreply@blogger.com (Ανασύνταξη.gr ) — Sun, 08 Jun 2025 09:30:00 +0000

Όπισθεν ολοταχώς από Μακρόν-Στάρμερ για αναγνώριση παλαιστινιακού κράτους

Ρεσιτάλ υποκρισίας από τον Γάλλο πρόεδρο και τον Βρετανό πρωθυπουργό στις πλάτες των εξαθλιωμένων Παλαιστίνιων.

Φρούδες αποδεικνύονται οι όποιες, λιγοστές, ελπίδες μπορεί να έτρεφαν οι Παλαιστίνιοι για αναγνώριση του κράτους τους από τη Γαλλία και τη Βρετανία στην επικείμενη σύνοδο της Νέας Υόρκης.

Ελπίδες που, όπως αποδεικνύεται, καλλιέργησαν με κυνισμό και υποκρισία τόσο ο Εμανουέλ Μακρόν όσο και ο Κιρ Στάρμερ για να πετύχουν δικούς τους μικροπολιτικούς στόχους εσωτερικής κατανάλωσης, παρότι προκάλεσαν οργή και κλιμάκωση απειλών από το Ισραήλ στην πορεία.

Όπως μεταδίδει ο Guardian διπλωμάτες έχουν ήδη διαμηνύσει προς την ισραηλινή πλευρά ότι τα πλάνα για αναγνώριση παλαιστινιακού κράτους στις 17 και 20 Ιουνίου από Γαλλία και Βρετανία, με παράλληλη αναγνώριση του Ισραήλ από τη Σαουδική Αραβία, εγκαταλείπονται και η σύνοδος της Νέας Υόρκης αναμένεται χαμηλών προσδοκιών.

Ο Γάλλος πρόεδρος είχε δηλώσει εδώ και καιρό πως μια τέτοια κίνηση θα αποτελούσε «πολιτικό ηθικό καθήκον», ενώ ο Κιρ Στάρμερ είχε βάλει ψηλά το θέμα και στην προεκλογική του ατζέντα.

Τώρα, όπως αναφέρει ο Guardian η συγκεκριμένη σύνοδος αναμένεται να αναλωθεί σε «περιγραφή πλαισίου» προς μια αναγνώριση, με μια σειρά από μέτρα και απαιτήσεις προς την παλαιστινιακή πλευρά, τόσο προς την Χαμάς όσο και προς την Παλαιστινιακή Αρχή. Ανάμεσα σε άλλα, θα περιλαμβάνονται η μόνιμη εκεχειρία στη Γάζα, η απελευθέρωση των ισραηλινών ομήρων

Την Παρασκευή ο Νοέλ Μπαρό, Γάλλος υπουργός Εξωτερικών, υποστήριξε ότι η αναγνώριση ενός παλαιστινιακού κράτους στη σύνοδο θα ήταν μια «συμβολική» απόφαση, για να προσθέσει πως η χώρα του έχει «ιδιαίτερη ευθύνη» ως μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ να μην το κάνει αυτό χωρίς τη στήριξη των συμμάχων της.

Από την πλευρά του ο Κένεθ Ροθ, πρώην εκτελεστικός διευθυντής της Humans Rights Watch, εξέφρασε ανησυχίες πως η αναγνώριση ενός παλαιστινιακού κράτους θα μπορούσε να τεθεί υπό μόνιμη αναβολή εάν ανακοινωθούν τα προαναφερθέντα μέτρα.

Παρότι 147 κράτη έχουν αναγνωρίσει το κράτος της Παλαιστίνης, το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης παραμένει επιφυλακτικό και δεν θέλει να προχωρήσει σε μια τέτοια κίνηση χωρίς την έγκριση του Ισραήλ, αλλά και χωρίς συγκεκριμένες κινήσεις από τα αραβικά κράτη.

Πέρυσι η Ιρλανδία, η Ισπανία και η Νορβηγία αναγνώρισαν ένα παλαιστινιακό κράτος και ήδη έχει αρχίσει να δυναμώνει η συζήτηση για μονομερείς αναγνωρίσεις ως μέσο πίεσης προς το Ισραήλ προκειμένου να μετριάσει και να σταματήσει τη σφαγή.

Την περασμένη εβδομάδα ο Ισραηλινός διπλωμάτης Άλον Πίνκας δήλωσε στο Middle East Eye πως η επιδίωξη της Γαλλίας είναι «ισχυρή και έχει τη στήριξη της πλειοψηφίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και της Σαουδικής Αραβίας».

Τώρα, όμως, η Γαλλία και η Βρετανία φαίνεται να υποχωρούν υπό την πίεση των ΗΠΑ, αλλά και στη σκιά των ισραηλινών απειλών πως θα προσαρτήσει μεγάλο μέρος της Δυτικής Όχθης και θα δημιουργήσει εκεί εβραϊκό κράτος.

Ήδη ο υπουργός Άμυνας, Ίσραελ Κατς, ανακοίνωσε ότι τα σχέδια για τη δημιουργία 22 νέων, παράνομων εποικισμών στα κατεχόμενα εδάφη «είναι μια στρατηγική κίνηση που απαγορεύει τη δημιουργία παλαιστινιακού κράτους».

Τον περσινό Ιούλιο το ισραηλινό κοινοβούλιο ψήφισε με ευρύτατη πλειοψηφία για να υπάρξει σθεναρή αντίθεση στη δημιουργία παλαιστινιακού κράτους και μόνο οι Παλαιστίνιοι βουλευτές και ένας Εβραίος βουλευτής της Αριστεράς ψήφισαν υπέρ.https://www.efsyn.gr/

ΗΠΑ: Αψήφησε τον Τραμπ και βγήκε υπερήφανα στον δρόμο η ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα Η Ουάσινγκτον γέμισε ουράνια τόξα και σημαίες το Σάββατο (7/6), στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας Υπερηφάνειας (World Prid

noreply@blogger.com (Ανασύνταξη.gr ) — Sun, 08 Jun 2025 09:17:00 +0000

Μετά την επιστροφή του στον Λευκό Οίκο τον Ιανουάριο ο Τραμπ βάλει κατά των δικαιωμάτων της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας και κυρίως των τρανς ατόμων.

Την ημέρα της ορκωμοσίας του δήλωσε ότι υπάρχουν «δύο φύλα, το αρσενικό και το θηλυκό», και μία μόνη «βιολογική αλήθεια». Έκτοτε προσπαθεί να απαγορεύσει στα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα να υπηρετούν στον στρατό ή ακόμη να περιορίσει την πρόσβαση σε θεραπείες φυλομετάβασης.

Ο Ρεπουμπλικάνος πρόεδρος προχώρησε και στην κατάργηση των προγραμμάτων συμπερίληψης και ενσωμάτωσης (DEI) στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση θεωρώντας ότι κάνουν διακρίσεις με βάση τη φυλή ή το φύλο.

Από την πλευρά του ο Λευκός Οίκος υπογραμμίζει ότι με την πολιτική του ο Τραμπ προστατεύει τα δικαιώματα των γυναικών, κρατώντας τις τρανς γυναίκες μακριά από τους χώρους που προορίζονται για τις γυναίκες.

Επισημαίνει άλλωστε πως ο Τραμπ έχει διορίσει κάποια πρόσωπα που έχουν δηλώσει ανοικτά την ομοφυλοφιλία τους σε κυβερνητικές θέσεις ή στο δικαστικό σύστημα.

Ο Λευκός Οίκος δεν παραλείπει να τονίσει ότι η κυβέρνηση του Ρεπουμπλικάνου είχε κάνει βήματα για την αποποινικοποίηση της ομοφυλοφιλίας σε παγκόσμιο επίπεδο, ενώ σημειώνει ότι η πρωτοβουλία του, που χρονολογείται από το 2019, «Τερματισμός της επιδημίας HIV» έχει στόχο τη μείωση των νέων μολύνσεων από τον ιό HIV κατά 90% ως το 2030.

«Ο πρόεδρος έχει την τιμή να υπηρετεί όλους τους Αμερικανούς», δήλωσε ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Χάρισον Φιλντς σε ανακοίνωση.

Στην πρώτη γραμμή της πορείας η Λαβέρν Κοξ, μια τρανς Αμερικανίδα ηθοποιός που έγινε γνωστή κυρίως μέσω της συμμετοχής της στη σειρά “Orange is the new black”, πήρε τον λόγο.

«Ήξερα ότι έπρεπε να βρίσκομαι εδώ, περιτριγυρισμένη από την κοινότητά μου διότι μου δίνετε πολλή ελπίδα», τόνισε. «Δεν έχω εμπιστοσύνη στην κυβέρνησή μας (…) αλλά έχω πίστη σε εσάς, σε κάθε έναν από εσάς», πρόσθεσε.

Λίγα μέτρα πιο μακριά, πάνω στην οροφή ενός λεωφορείου, η Γασμίν Μπενουά χαιρετάει το πλήθος. Έχει έρθει ειδικά από τη Βρετανία για «να δείξω την υποστήριξή μου στη ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα των ΗΠΑ».

«Βρισκόμαστε κυριολεκτικά έξω από την πόρτα του Τραμπ, είμαι βέβαιη ότι δεν είναι ενθουσιασμένος», σχολίασε η 28χρονη ακτιβίστρια, η οποία δήλωσε ότι δυσκολεύτηκε να εισέλθει στις ΗΠΑ. «Δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα να έρθεις, αλλά είναι ακόμη πιο σημαντικό να προσπαθήσεις», τόνισε.

Η πολιτική του Ρεπουμπλικάνου και της κυβέρνησής του είναι στο μυαλό όλων φέτος. Η Τζίνι Κίνσεϊ παραδέχθηκε ότι από την αρχή της χρονιάς νιώθει σαν να έχει από πάνω της «ένα μεγάλο μαύρο σύννεφο».

Εξήγησε ότι η σύζυγός της, που εργαζόταν ως ομοσπονδιακή υπάλληλος, αναγκάστηκε να αλλάξει δουλειά. «Πήρε την απόφαση να μην πει ότι είναι ομοφυλόφιλη στη νέα της εργασία, ενώ το είχε ανακοινώσει στην προηγούμενη», διευκρίνισε η 42χρονη καθηγήτρια εικαστικών. «Οι άνθρωποι κρύβονται και πάλι», σχολίασε.

Προσπαθώντας να δροσιστεί με τη βεντάλια του κάτω από τον καυτό ήλιο της Ουάσινγκτον, ο 74χρονος Μπιλ Τζορτζ δήλωσε ότι πήγε στην πορεία για να γιορτάσει «αυτό που είμαστε».

«Είμαστε ανθρώπινα όντα όπως και οι άλλοι», επέμεινε, εξηγώντας ότι ανακοίνωσε τον σεξουαλικό του προσανατολισμό το 1975 και έκτοτε έχει πάρει μέρος σε δεκάδες πορείες για τα δικαιώματα της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας, για τα ανθρώπινα και τα πολιτικά δικαιώματα.

«Ο συντηρητισμός είναι ένα κύμα που μας επιτίθεται ξανά», υπογράμμισε δηλώνοντας εξοργισμένος από την τωρινή κυβέρνησης. «Οπότε διαμαρτυρόμαστε ενάντια σε όλα όσα κάνει που μας φαίνονται άδικα», πρόσθεσε.https://www.rosa.gr/

Γιατί κερδίζουν οι κακοί;— Κώστας Κωστάκος

noreply@blogger.com (Ανασύνταξη.gr ) — Sun, 08 Jun 2025 09:04:00 +0000

Όταν είσαι αμφίθυμος απέναντι σε κάτι, ο άλλος που το θέλει με όλη του την καρδιά έχει περισσότερες πιθανότητες τόσο να το πάρει όσο και να το διατηρήσει. Αν μη τι άλλο ξεκινάει με ένα πλεονέκτημα, σε ανταγωνίζεται με ένα πλεονέκτημα. Φτάνοντας στην εξουσία ο μη αριστερός μόνο να κερδίσει έχει. Ο αριστερός πάλι, από τη στιγμή που ξεκινά να έχει στα χέρια του την οποιαδήποτε εξουσία, αρχίζει και να λερώνεται. Ψέματα· έχει ήδη λερωθεί στην πορεία για να φτάσει ως εκεί, έχει ήδη προφτάσει να εκπέσει στα μάτια συντρόφων του, το αξιακό του πλεονέκτημα έχει ήδη αρχίζει να ξεθωριάζει, έχει ήδη σταλεί στo πυρ το εξώτερον από τους καθαρότερους ιδεολογικά, εκείνους που δεν θα συμβιβαστούν ποτέ και με τίποτα.

Η πραγματικότητα σημαίνει πάντα λέρωμα. Δεν γίνεται αλλιώς. Σημαίνει αναντιστοιχία ανάμεσα στην πραγματικότητα που οραματίστηκες και έταξες και την πραγματικότητα που σε περιμένει στη γωνία να σε δείρει ανελέητα. Για αυτό και η πραγματικότητα παίζει πάντα με τους άλλους. Μα οι άλλοι δεν είναι ανακόλουθοι; Φυσικά και είναι. Αλλά πρόκειται για μια αναντιστοιχία πραγματιστική, λόγου και έργου, υπόσχεσης και αποτελέσματος. Μπορεί να έχουν τάξει ένα πράγμα και να μην έχει γίνει, αλλά ως εκεί. Δεν εκπλήρωσαν κάτι που υποσχέθηκαν, θα κριθούν για αυτό, αλλά θα κριθούν πολιτικά. Δεν παίζεται η ψυχή τους στο συγκεκριμένο παιχνίδι. Και είναι σε γενικές γραμμές πολύ ΟΚ με τo πώς λειτουργεί ο κόσμος. Πάντα υπάρχει περιθώριο για να λειτουργεί ακόμη περισσότερο προς την κατεύθυνσή τους και όντως δουλεύουν προς το σκοπό αυτό, αλλά ξανά ως εκεί. Ο αριστερός όμως θα ήθελε ο κόσμος να υπακούει σε ένα δέον. Και στραβώνει πολύ όταν αυτό δεν ισχύει. Γιατί να μην ζούμε σε έναν καλύτερα καμωμένο κόσμο; Γιατί κερδίζουν οι κακοί;

Η εκδοχή της Αριστεράς που έφτασε πριν μια δεκαετία να κυβερνά τη χώρα, ακόμα κι αν κριθεί πολύ πιο θετικά απ’ την Ιστορία από ό,τι κρίθηκε στην εποχή της (κάτι αρκετά πιθανό), έπεσε στα μάτια των ψηφοφόρων γιατί δεν έφτασε σε κανένα από τα δύο άκρα: ούτε αρκετά αδίστακτη αποδείχτηκε, ούτε όμως και καμία Παναγία. Και στο συγκεκριμένο θεσμικό περιβάλλον, με τη συγκεκριμένη στάση των ΜΜΕ και τη συγκεκριμένη στάση της Δικαιοσύνης, έτρεμε, ως Κυβέρνηση στην αρχή και ως Αξιωματική Αντιπολίτευση στη συνέχεια, μην της καταλογίσουν ότι δεν είναι αρκετά σεβαστική, ότι δεν έπαιζε τηρώντας με τους κανόνες. Κι έτσι αφέθηκαν να παίζουν μόνοι τους εκείνοι, χωρίς να τηρούν κανέναν άλλο κανόνα, παρά μόνο εκείνον που υπαγόρευε: διαλύστε τον αντίπαλο. Με τόση άπλετη εμπιστοσύνη στην Ελληνική Δικαιοσύνη, με τόσο ολοκληρωτικό σέβας προς τα πρόσωπα που ενσάρκωναν τους θεσμούς με τον πιο αντιδημοκρατικό τρόπο, με τόσους χαριεντισμούς με δημοσιογράφους που δεν έκαναν τίποτα άλλο παρά την πιο χυδαία προπαγάνδα, κι όσα έγιναν λίγα είναι.

Μόνο μια φορά το κόμμα που κάποτε κυβέρνησε αποφάσισε να φανεί αληθινά αδίστακτο: δυο χρόνια πριν, ξεμπερδεύοντας με τον ιό που είχε εισβάλει στο σώμα του και είχε εκλεγεί πρόεδρός του, πετώντας τον έξω και μην επιτρέποντάς του καν να ξαναβάλει υποψηφιότητα. Κι αν υπάρχει κάποιο τελικό παράδοξο εδώ, είναι ότι ακόμα κι αυτό έγινε στο όνομα της επαναφοράς μια ιδεολογικής καθαρότητας που λερώθηκε. Γιατί τελικά η καθαρότητά σου ήταν η υπέρτατη αξία σου, κι όταν ο λαός που έπαψε να υπηρετεί το δέον στο γενικό εκλογικό σώμα, έφτασε να μην το υπηρετεί μέσα και στο ίδιο σου το κόμμα, τότε το μαγαζί σου αποφάσισες να το κρατήσεις καθαρό. Δημοκρατία ημίχρονο – Καθαρότητα τελικό.

Εν πάση περιπτώσει, όλα αυτά δεν αφορούν πια κανέναν. Μόνο τους μικρομαγαζάτορες. Το παιχνίδι παίζεται μεταξύ Δεξιάς και Ακροδεξιάς κι όλα τα άλλα έχουν γίνει χίλια μύρια κακοφορμισμένα κομμάτια. Δεν κέρδισαν απλώς. Μας κατασπάραξαν. Ας το αποδεχτούμε. Δεν υπάρχει ελπίδα στο να ενωθούν πάλι όλοι μαζί, δεν υπάρχει ελπίδα στο να διασπαστούν σε χίλια νέα καθαρότερα κομμάτια. Δεν υπάρχει ελπίδα, τελεία. https://epohi.gr

ΕΙΝΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ (video)

noreply@blogger.com (Ανασύνταξη.gr ) — Sun, 08 Jun 2025 06:36:00 +0000

“Πεντηκοστήν ἑορτάζομεν καί Πνεύματος ἐπιδημίαν”!
Είναι η γενέθλια ημέρα της Εκκλησίας. Μια Εκκλησία του Χριστού, που με τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος μας καλεί όλους σε ενότητα. Γιατί ένας ο Χριστός και το Άγιο Πνεύμα ενώνει και συγκροτεί ολόκληρη την Εκκλησία.
Μιά Εκκλησία που με τα Μυστήριά της μας καλεί να αγιάσουμε. “Τά ἅγια τοῖς ἁγίοις”.
Γιατί ο Χριστός είναι Άγιος και τη δική Του αγιότητα κοινωνούμε.
Μιά Εκκλησία Καθολική, Οικουμενική, μια Εκκλησία για τον κάθε άνθρωπο, για μένα και για σένα. Όλους καλεί ο Χριστός στην Εκκλησία Του, για να λάβουν Πνεύμα Άγιο μετά την ημέρα της Πεντηκοστής.
Μια Εκκλησία που παραμένει ζωντανή με την παράδοση των Αποστόλων και των Πατέρων της.
Μια Εκκλησία που και σήμερα δωρίζει στην ανθρωπότητα Αγίους.
Μια Εκκλησία ζωντανή. Μια Εκκλησία για να εμπιστευόμαστε.
Μια Εκκλησία που σώζει τους ανθρώπους, είναι η Εκκλησία του Χριστού.
Η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία. Η Εκκλησία της αληθινής Πεντηκοστής, όπως τη βίωσαν οι Απόστολοι και την παραλάβαμε μέχρι και σήμερα οι Επίσκοποι, οι Ιερείς, όλοι οι πιστοί.
Χρόνια πολλά κι ευλογημένα”.https://imd.gr/

Η τραγωδία στο Μάτι, η «μισή» κάθαρση και ο από μηχανής θεός – «Επιτέλους κάποιος μπήκε φυλακή»

noreply@blogger.com (Ανασύνταξη.gr ) — Sun, 08 Jun 2025 05:01:00 +0000

Πώς αισθάνονται οι συγγενείς των νεκρών και οι εγκαυματίες για την ολοκλήρωση της διαδικασίας απονομής δικαιοσύνης για την πιο φριχτή τραγωδία της νεότερης ιστορίας της χώρας – Το ντοκιμαντέρ του Newsbomb και ο λόγος ξανά στους πρωταγωνιστές…

«Επιτέλους, κάποιος μπήκε στη φυλακή». Χωρίς κανένα αίσθημα στείρας εκδικητικότητας, αλλά από καθαρή δίψα για απόδοση Δικαιοσύνης για το απόλυτο έγκλημα που έμενε εντελώς ατιμώρητο, οι συγγενείς των θανόντων και των εγκαυματιών στο Μάτι υποδέχθηκαν θετικά, αλλά και με ανάμικτα συναισθήματα τη δικαστική απόφαση του Εφετείου.Από το… πλημμέλημα και την παντελή ατιμωρησία, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο που προφανώς έκρινε με άλλα κριτήρια, υπηρετώντας -τουλάχιστον περισσότερο από το πρωτόδικο- τόσο τους νόμους του κράτους μας, όσο και το κοινό περί δικαίου αίσθημα, έκρινε ενόχους 10 από τους κατηγορούμενους, εκ των οποίων οι 4 θα εκτίσουν ποινή φυλάκισης.Κανένα πολιτικό προσωπικό, παρά μόνο στελέχη του Πυροσβεστικού Σώματος, ενώ άλλες υπηρεσίες που με πράξεις ή παραλείψεις τους άφησαν την τραγωδία να εκτυλιχθεί, βγήκαν εντελώς εκτός του κάδρου της Δικαιοσύνης.

Συγκεκριμένα επιβλήθηκαν ποινές που φτάνουν σωρευτικά μέχρι και τα 340 έτη φυλάκισης, εν τούτοις -και μάλλον σε κανέναν δεν προκαλεί έκπληξη αυτό- στον Κορυδαλλό κατέληξαν οι 4, όπου αναμένεται να εκτίσουν ποινή αισθητά λιγότερο από τα 5 χρόνια φυλάκισης που επιβλήθηκε.Οι εκατοντάδες άνθρωποι που σημαδεύτηκαν για πάντα εκείνη την αποφράδα ημέρα της 23ης Ιουλίου του 2018 -είτε ψυχικά, χάνοντας δικό τους άνθρωπο είτε και σωματικά, με τον πόνο του εγκαύματος να τους ταλαιπωρεί μέχρι σήμερα- παρά το γεγονός ότι σίγουρα θα περίμεναν κάτι που θα θυμίζει περισσότερο την έννοια της πραγματικής Δικαιοσύνης από τα ελληνικά δικαστήρια, για πρώτη φορά ένιωσαν κάτι που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ανακούφιση. Σε κάποιον βαθμό.

Το Newsbomb.gr πέρσι είχε δημιουργήσει ένα ολοκληρωμένο ντοκιμαντέρ για την τραγωδία στο Μάτι, τις συνθήκες που οδήγησαν στον θάνατο των 104 ανθρώπων, τα λάθη των Αρχών, καθώς και την άθλια προπαγάνδα από κάποιους κύκλους εις βάρος των κατοίκων, προκειμένου να μπουν στο απυρόβλητο οι ένοχοι. Αναδείχτηκε, επίσης, η σημασία του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου και οι προσδοκίες για την απόφαση, η οποία έγινε γνωστή πριν λίγες ημέρες.Οι εκατοντάδες άνθρωποι που σημαδεύτηκαν για πάντα εκείνη την αποφράδα ημέρα της 23ης Ιουλίου του 2018 -είτε ψυχικά, χάνοντας δικό τους άνθρωπο είτε και σωματικά, με τον πόνο του εγκαύματος να τους ταλαιπωρεί μέχρι σήμερα- παρά το γεγονός ότι σίγουρα θα περίμεναν κάτι που θα θυμίζει περισσότερο την έννοια της πραγματικής Δικαιοσύνης από τα ελληνικά δικαστήρια, για πρώτη φορά ένιωσαν κάτι που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ανακούφιση. Σε κάποιον βαθμό.

Το Newsbomb.gr πέρσι είχε δημιουργήσει ένα ολοκληρωμένο ντοκιμαντέρ για την τραγωδία στο Μάτι, τις συνθήκες που οδήγησαν στον θάνατο των 104 ανθρώπων, τα λάθη των Αρχών, καθώς και την άθλια προπαγάνδα από κάποιους κύκλους εις βάρος των κατοίκων, προκειμένου να μπουν στο απυρόβλητο οι ένοχοι. Αναδείχτηκε, επίσης, η σημασία του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου και οι προσδοκίες για την απόφαση, η οποία έγινε γνωστή πριν λίγες ημέρες.Ανατρέξαμε στους πρωταγωνιστές του ντοκιμαντέρ προκειμένου να ολοκληρωθεί η κρίση και να καταγραφεί η μαρτυρία τους, μετά και την εξέλιξη αυτή που, εάν δεν υπάρξουν κάποιες νέες προσφυγές στον Άρειο Πάγο, σηματοδοτεί και το τέλος της τραγωδίας. Με «μισή» κάθαρση, όπως θα μπορούσαμε να συμπεράνουμε…

Μας είπαν τα εξής.

Κατερίνα Μάλα

Ήξερα το μέγεθος του τέρατος που πολεμούσαμε. Έγινε ένας αγώνας που τον γνωρίζει μόνο μία χούφτα άνθρωποι. Είναι τρομερός άθλος αυτό που έγινε, κόντρα σε όλα τα συστήματα. Όμως είναι αλήθεια πως στο δικαστήριο έφτασε ένα κομμάτι της Αλήθειας. Πολλοί κατάφεραν να βγουν από το κάδρο των ευθυνών νωρίς.

Έγινε ένα βήμα ομως. Ένα βήμα προς την ανάσταση της ατομικής ευθύνης των στελεχών. Δεν είμαι ρομαντική. Στον Άρειο Πάγο θα παιχτεί κι άλλη παρτίδα. Εν τω μεταξύ θα έχει ξεκινήσει και η Δίκη των Τεμπών…. Πρέπει να συνεχίσουμε τον αγώνα. Για τα παιδιά…

Άρης Χερουβείμ

Ναι ένιωσα μια στιγμιαία δικαίωση όταν είδα τις χειροπέδες. Ωστόσο, αισθάνομαι ότι σύντομα, με αιτήσεις αναίρεσης στον Άρειο Πάγο, πολλά θα αλλάξουν. Αλλά κι εμείς νομίζω θα προσφύγουμε.

Πάντως, οι απαιτήσεις μας από την αρχή ήταν η αναβάθμιση των κατηγοριών και η διεύρυνση του αριθμού των κατηγορούμενων, σε Αστυνομία, Λιμενικό, ΕΚΑΒ, Δασαρχείο και φυσικά πολιτικά πρόσωπα. Κάτι που δεν επετεύχθη. Επίσης, μελανό σημείο για εμάς είναι και η αθώωση των Αυτοδιοικητικών.

Μαρίνα Καρύδα

Αποδόθηκε δικαιοσύνη για τη φωτιά στο Μάτι; Προφανώς όχι! Στην πραγματικότητα η δικαστική απόφαση ήταν ένα ηχηρό χαστούκι στο «δεν με αγγίζει τίποτα εμένα» και στο «έτσι παίζονται τα παιχνίδια στην Ελλάδα», που ακούσαμε στα ηχητικά να λέει ο Ματθαιόπουλος απειλώντας τον πραγματογνώμονα. Τιμωρήθηκε η αλαζονεία, η παγιωμένη πεποίθηση της ατιμωρισίας. Τηρουμένων των αναλογιών η εκτιτέα ποινή φυλάκισης είναι ένα ψήγμα δικαιοσύνης, για τους 120 νεκρούς, 58 εγκαυματίες και χιλιάδες επιζώντες που έζησαν τη φρίκη εκείνου του απογεύματος. Τουλάχιστον με αυτή την απόφαση, η προστασία της ζωής όλων αυτών δεν αποτιμήθηκε με 10 ευρώ την ημέρα.

Η απόδοση δικαιοσύνης για τη φονική πυρκαγιά παραμένει, για πολλούς, ένα ανοιχτό τραύμα. Παρότι υπήρξαν καταδικαστικές αποφάσεις, η ευρύτερη αίσθηση είναι ότι η Δικαιοσύνη δεν εκπλήρωσε πλήρως το καθήκον της, για λόγους που αγγίζουν τόσο τη νομική διαδικασία όσο και το κοινωνικό και ηθικό βάρος της υπόθεσης. Για να είμαστε ακριβοδίκαιοι, ιδανικά θα έπρεπε να γυρίζαμε στην ανακριτική διαδικασία και να πιάναμε το νήμα από την αρχή.

Τι λείπει από το κάδρο ώστε η απονομή της δικαιοσύνης να είχε εκπληρώσει πλήρως το έργο της;

1. Ολοκληρωμένη και εις βάθος διερεύνηση ευθυνών: Η ανακριτική διαδικασία δεν έφτασε ποτέ στην Αστυνομία, το Λιμενικό, το ΕΚΑΒ. Δεν συζητήθηκαν στη Βουλή ούτε οι ευθύνες Υπουργών.

2. Ανεπαρκές κατηγορητήριο: Το κατηγορητήριο δεν απέδωσε κατηγορίες κακουργηματικού χαρακτήρα, παρότι υπήρχαν αποδείξεις εγκληματικής αμέλειας ή συγκάλυψης.

3. Ηθική και συμβολική δικαίωση: Δεν υπήρξε σαφές μήνυμα ότι «το κράτος έμαθε» και ότι «δεν θα ξανασυμβεί». Η κοινωνία δεν είδε ένα τελεσίδικο σημείο κάθαρσης…

Τάσος Μπομπόνης

Ως κάτοικος του Ματιού που έζησε από κοντά την ανείπωτη τραγωδία της 23ης Ιουλίου 2018, νιώθω βαθιά την ανάγκη να εκφράσω τη μη δικαίωση της μνήμης των 105 ψυχών που χάθηκαν, αλλά και τη διαρκή θλίψη και αγωνία όσων επιβίωσαν. Η σημερινή απόφαση του Δικαστηρίου αποτελεί ασφαλώς μια θεσμική κατάληξη, όμως δεν μπορεί να απαλύνει την οδύνη ούτε να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη μας στον κρατικό μηχανισμό.

Το ποινικό σκέλος της υπόθεσης έκλεισε, όμως η αίσθηση ότι για μια εκατόμβη ανθρώπων και ένα κρατικό ναυάγιο κανείς δεν λογοδότησε ουσιαστικά, παραμένει αναπάντητη και ανοιχτή πληγή στην ψυχή μας.

Δεν επιζητούμε εκδίκηση. Θέλουμε την αλήθεια, την παραδοχή και την έμπρακτη αλλαγή. Για να μη ζήσει ποτέ ξανά κανείς αυτό που ζήσαμε εμείς. Η τραγωδία του Ματιού δεν πρέπει να τελειώσει με μια απόφαση· πρέπει να είναι μια διαρκής υπενθύμιση της ανάγκης για θεσμική ευθύνη, πρόληψη και ανθρωπιά.

Σε αυτό το πνεύμα, καλώ κάθε πολίτη να στηρίξει την πρόταση να δοθεί το όνομα του Δημήτρη Λιότσιου — ενός ανθρώπου που στάθηκε με επιστημονική ακρίβεια και ηθικό θάρρος καθ’ όλη τη διάρκεια της δίκης — στο υπό κατασκευή Κέντρο Εκπαίδευσης και Ευαισθητοποίησης για την Προστασία από Φυσικές Καταστροφές.

Υπογράψτε εδώ

Κώστας Χατζησταματίου

Η απόφαση δεν μας ικανοποιεί, απλώς είναι κατ΄ επίφαση θετική. Είναι ίσως ένας κερδισμένος αγώνας σε πλέι οφ, και τώρα είμαστε ισοπαλία. Αν δεν τελεσιδήσει στον Αρειο Πάγκο να έχουμε οριστικό αποτέλεσμα δεν έχει τελειώσει.

Αφού απαλείφθηκαν από το βούλευμα που έστειλε ο εισαγγελέας, οι περισσότεροι από τους βασικούς κατηγορουμένους κι άφησαν στο κάδρο μόνο την Πυροσβεστική, αυτό λέει πολλά. Δεν περιλαμβάνονται άνθρωποι που θα έπρεπε να είναι στο κατηγορητήριο ανεξάρτητα από το αν θα τιμωρούνταν ή όχι. Να καταλαβαιναν οι υπεύθυνοι ότι η ευθύνη της καρέκλας τους φτάνει μέχρι κάποιο σημείο και να είναι έτοιμοι να αντεπεξέλθουν στις κρίσιμες υποχρεώσεις τους.

Δεν μπορεί να αξιολογείται η ζωή των απολεσθέντων αλλά και των εγκαυματιών με 283 ευρώ η μία, κι είναι αστείο να μιλάμε για εξαγοράσιμες ποινές.

Για εμάς ότι και να μας λένε, η πραγματικότητα είναι ότι επρόκειτο για κακούργηματα και για αυτό θα έπρεπε να δικαστούν. Η αστυνομία, το λιμενικό, το ΕΚΑΒ, το Δασαρχείο ήταν εκτός κάδρου καταδικάστηκαν μόνο οι πυροσβέστες και όχι οι συνυπεύθυνοι.

Αφροδίτη Χατζηαναστασιάδη

Μακάρι να μπορούσα να σου εξηγήσω τη δύναμη που είχαν μέσα τους οι αγκαλιές που ανταλλάξαμε χθες, μετά την αποχώρηση των ενόχων από την αίθουσα του δικαστηρίου με χειροπέδες.

Και ακόμα περισσότερο, μακάρι να μπορούσα να σου εξηγήσω πόσος κόπος και πόσος προσωπικός αγώνας δόθηκε από μία μικρή ομάδα από δικούς μας ανθρώπους προκειμένου να φτάσουμε χθες σε αυτήν την απόφαση κόντρα σε κάθε «μα τι τρέχετε κάθε μέρα στο εφετείο, γιατί μιλάτε ακόμα για το Μάτι, αφού τίποτα δεν θα αλλάξει, αφού, αυτή είναι η Ελλάδα….».

Όταν ο Βασίλης Ματθαιόπουλος απειλούσε τον πραγματογνώμονα, του έλεγε χαρακτηριστικά: «Εμένα δεν με ακουμπάει κανείς. Έτσι παίζεται το παιχνίδι στην Ελλάδα. Ποιος είσαι εσύ να τα βάλεις με ανώτερούς σου;» Και ακριβώς με αυτό το ύφος μπαινόβγαιναν οι κατηγορούμενοι επί δύο χρόνια μέσα στη δικαστική αίθουσα.

Αυτό που δεν ήξεραν — και τους επέτρεπε αυτή η άγνοια να κυκλοφορούν ανάμεσά μας έτσι — είναι ότι το Μάτι ήταν και είναι ένα γαλατικό χωριό, μια τόση δα περιοχή, η οποία έχει μέσα της ανθρώπους με δύναμη αρκετή ώστε να αντιστέκονται σε μια αυτοκρατορία. Έτσι, λοιπόν, χθες, το Μάτι μας, παρότι πληγωμένο, βάστηξε έξιμισι χρόνια και, μαζί με τους ανθρώπους του — που μακάρι κάποτε να μπορέσει να διατυπωθεί το βάρος που κουβάλησαν — και μαζί με τον μεγάλο του προστάτη, τον Δημήτρη Λιότσιο, κατάφερε το ακατόρθωτο.

Κατάφερε να τιμωρηθούν για πρώτη φορά κρατικοί αξιωματούχοι, κατάφερε η έννοια της ευθύνης σε αυτή τη χώρα να αποκτήσει οντότητα, υπόσταση, κατάφερε να κλονιστεί η σιγουριά στο κάθε «εμένα δεν με ακουμπάει τίποτα». Γι’αυτό, χθες, από την αίθουσα δεν βγήκαν μόνο οι δολοφόνοι των ανθρώπων μας με σκυμμένο το κεφάλι. Μαζί τους έσκυψε το κεφάλι και αποχώρησε και η υπεροψία και η αλαζονεία και η νοοτροπία του «ξέρεις ποιος είμαι εγώ».

Και έφυγαν ακούγοντας στα αυτιά τους όλους εμάς να φωνάζουμε δυνατά το όνομα του Δημήτρη Λιότσιου — του ανθρώπου που, από τη θέση ενός απλού επιπυραγού, κατάφερε να βάλει στη φυλακή την ηγεσία της Πυροσβεστικής. Και αν υπάρχει μια πραγματική τιμωρία για αυτούς τους ανθρώπους, είναι να βλέπουν κάθε μέρα στον ύπνο τους τις ζωές που πήραν στον λαιμό τους — κι αυτόν τον άνθρωπο, που νόμιζαν ότι είχαν του χεριού τους…

Ο από μηχανής Θεός

Τέλος, ειδική μνεία πρέπει να γίνει στον Δημήτρη Λιότσο, τον «ήρωα», ή τον από μηχανής θεό της τραγωδίας, αφού χάρη στην ευσυνειδησία του δεν «θάφτηκε» η Αλήθεια, που είναι και το μεγάλο ζητούμενο, πριν τη Δικαιοσύνη.

Το όνομα του αδέκαστου πραγματογνώμονα, που εκβιάστηκε από τον φυλακισμένο πλέον Βασίλη Ματθαιόπουλο για να τους «βγάλει όλους λάδι», έγινε σύνθημα στα χείλη των συγγενών, μέσα στη δικαστική αίθουσα, μετά από την ολοκλήρωση της δίκης.

Ο ίδιος, σχολίασε το εξής:

Πηγή

ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ, ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΛΔΑΡΑΣ «Είμαστε σε πολιτισμικό πόλεμο»

noreply@blogger.com (Ανασύνταξη.gr ) — Sun, 08 Jun 2025 04:48:00 +0000

Η κόρη του Μίκη Θεοδωράκη και ο γιος του Απόστολου Καλδάρα κάνουν ένα ταξίδι στις μνήμες τους και στα τραγούδια των δικών τους με αφορμή τη μεγάλη συναυλία που θα φέρει επί σκηνής του Θεάτρου Βράχων, σε σημαδιακή μέρα, στις 2 Σεπτεμβρίου, μαζί τα μεγάλα τραγούδια του Μίκη και τα μεγάλα λαϊκά του Καλδάρα

Πώς να συνδυάσεις στην ίδια συναυλία τα μεγάλα τραγούδια του Μίκη με τα μεγάλα λαϊκά του Καλδάρα, έτσι ώστε κάθε τραγούδι να διαδέχεται το άλλο εναλλάξ; Το εγχείρημα μοιάζει τιτάνιο, προϋποθέτει μελέτη πάνω στο έργο και των δύο, αλλά μοιάζει ταυτόχρονα κια απέραντα γοητευτικό σαν τον ήχο μιας παρεΐστικης βραδιάς γλεντιού. Γι’ αυτό και το τολμούν τα δύο παιδιά των τιμώμενων συνθετών, η Μαργαρίτα Θεοδωράκη και ο Κώστας Καλδάρας, αλλά και η Ορχήστρα «100 Χρόνια Μίκης Θεοδωράκης» και οι ερμηνευτές Πίτσα Παπαδοπούλου, Βασίλης Λέκκας, Παναγιώτης Πετράκης, Μαριάννα Παπαμακαρίου και (ο εγγονός του Μίκη) Αγγελος Θεοδωράκης.

Η αρχή γίνεται από τα Τρίκαλα (τόπο καταγωγής του Καλδάρα) μετά την ιδέα που είχε για ένα τέτοιο «μικτό» πρόγραμμα ο συνθέτης και καλλιτεχνικός διευθυντής του ΔΗΠΕΘΕ Σερρών, Γιώργος Ανδρέου. «Εμείς αυτό το μοντέλο με δύο συνθέτες το είχαμε ξεκινήσει με τη συναυλία “Από τον Βασίλη Τσιτσάνη στον Μίκη Θεοδωράκη”, πριν από 20 χρόνια, στο Ηρώδειο. Ετσι όταν μου είπε ο Ανδρέου την ιδέα του, στην αρχή ξαφνιάστηκα γιατί από τον Τσιτσάνη o πατέρας μου είχε μια επιρροή, ενώ με τον Καλδάρα απλώς δημιουργούσαν τις ίδιες δεκαετίες του ΄50, του ΄60 και του ΄70. Αλλά τελικά αυτό έχει ενδιαφέρον: την ίδια εποχή δύο συνθέτες που ο ένας είναι 100% λαϊκός και ο άλλος έντεχνος που, όμως, πάτησε και στο λαϊκό κι έκανε και λαϊκές επιτυχίες», μας εξηγεί η Μαργαρίτα Θεοδωράκη που έχει και την καλλιτεχνική διεύθυνση της εκδήλωσης.

Θ΄ ακολουθήσει ακόμα μία συναυλία (20/9) στη Νάουσα, μόνιμο τόπο διαμονής του γιου του Καλδάρα, συνθέτη και εικαστικού Κώστα Καλδάρα. Πριν όμως η κορύφωση θα είναι στις 2 Σεπτεμβρίου, ανήμερα της 4ης επετείου θανάτου του Μίκη, στο Θέατρο Βράχων, ως φόρος τιμής του Δήμου Βύρωνα στη μνήμη και των δύο μεγάλων και με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Μίκη. Τα υπόλοιπα μας τα λένε η Μαργαρίτα Θεοδωράκη και ο Κώστας Καλδάρας σε μια συζήτηση που επιστρέφει και τους δύο πίσω, σε καλύτερες μέρες.

● Μίκης και Καλδάρας είχαν αμοιβαία εκτίμηση απ’ ό,τι έχω διαβάσει, αλλά δεν είχαν συναντηθεί…

Κ.Κ.: «Ο Μίκης, μάλιστα, είχε χαρακτηρίσει τον Απόστολο “Σοπέν της Ελλάδας”. Ομως δεν είχαν συνεργαστεί. Η πρόταση του Γιώργου Ανδρέου ήταν λοιπόν πράγματι πρόκληση: το πώς θα δέσουν δύο άνθρωποι που συνυπήρξαν χρονικά, αλλά απευθύνονταν σε διαφορετικό κοινό».

● Μα στον λαό δεν απευθύνονταν και οι δύο;

Κ.Κ.: «Αλήθεια είναι. Και Καλδάρα άκουγαν και οι μεγάλοι ιστορικοί ηγέτες της Αριστεράς, όπως ο Κύρκος, ο Γλέζος, ο Φλωράκης. Ο Κύρκος, μάλιστα, μου είχε πει ότι κάποτε που ήταν με τον Γλέζο στην ίδια φυλακή, σε διπλανά κελιά, αλλά απαγορευόταν να μιλάνε μεταξύ τους, σφύριζε το “Νύχτωσε χωρίς φεγγάρι” για να στέλνει σήμα ότι είναι ζωντανοί. Επειδή ο Απόστολος ήταν αριστερός, στα τραγούδια του περνούσε πολιτικές νύξεις και βέβαια γνώρισε και άγρια λογοκρισία. Τέλος πάντων, η ουσία είναι ότι ο Μίκης έμεινε αθάνατος, ένας φάρος στον πολιτισμό. Αλλά κι ο Απόστολος έχει μια μοναδικότητα. Δεν υπάρχει παρόμοια περίπτωση συνθέτη που επί σαράντα τόσα χρόνια να είναι στην επικαιρότητα: από το “Νύχτωσε χωρίς φεγγάρι” στο “Ενα αστέρι πέφτει-πέφτει” και ύστερα στη “Μικρά Ασία”, τον “Βυζαντινό Εσπερινό” κ.λπ. Και νομίζω πως από τον Μίκη πήρε τη διάθεση της “έντεχνης” ενορχήστρωσης, μετά τη δεκαετία του ‘70. Κάτι ακόμα πολύ σημαντικό και για τους δύο αυτούς συνθέτες είναι ότι είχαν την ευκαιρία να γράψουν ολοκληρωμένα έργα. Ο Μίκης το δίδαξε και ο Απόστολος το “εκμεταλλεύτηκε”».

● Κι από αυτόν τον ποταμό ρεπερτορίου, πώς επιλέγετε για τη συναυλία;

Μ.Θ.: «Για μένα τα λαϊκά και του Καλδάρα και του Θεοδωράκη είναι καταπληκτικές μελωδίες - ό,τι λείπει εδώ και δεκαετίες. Να κάνω μια παρένθεση όμως. Οταν ο πατέρας μου ήταν στις φυλακές Αβέρωφ μάς έλεγε ότι καθόταν στα κάγκελα και κοίταζε απέναντι μια πολυκατοικία. Και από εκεί ακουγόταν το “Νύχτωσε χωρίς φεγγάρι” με τον Νταλάρα. Ετσι το πρωτάκουσε. Εκτοτε αυτό το τραγούδι το συνέδεσε με τις φυλακές Αβέρωφ. Να λοιπόν γιατί θα βρεθούν αυτά τα τραγούδια μαζί στη σκηνή. Για να φτιαχτεί το ρεπερτόριο εγώ ξεκίνησα να ακούω πάρα πολύ Καλδάρα. Ακουσα γύρω στα εκατό τραγούδια και ύστερα τα εκατό τα έκανα τριάντα. Τριάντα αυτά και τριάντα του πατέρα μου, εξήντα τραγούδια, αλλά πρέπει να μείνουν τα μισά. Καταλαβαίνεις το πρόβλημά μας;».

Κ.Κ.: «Το πρόβλημα δεν ήταν δηλαδή πώς να φτιάξεις ρεπερτόριο, αλλά τι να εξαιρέσεις. Οσο για μένα, όποιο τραγούδι του Μίκη και να ακούσω, πάντα θα δακρύσω και θα ταξιδέψω σε αναμνήσεις από αγώνες, πορείες, ξύλο, δακρυγόνα ή ακόμα και σε κάτι φοβερά και τρομερά μεθύσια, στα φοιτητικά μου χρόνια».

● Κυρίως τα λαϊκά του Μίκη επιλέξατε;

Μ.Θ.: «Κυρίως, αλλά όχι μόνο. Επαιξα και λιγάκι. Εβαλα μέσα και πολιτικό τραγούδι. Τελικά το ένα τραγούδι συνεχίζει το άλλο. Είναι στους ίδιους μελωδικούς δρόμους. Κάνουμε κι ένα ωραίο κλείσιμο του ματιού. Π.χ. μετά το “Λίγο λίγο θα με συνηθίσεις” που το ‘λεγε ο Μενιδιάτης, βάζουμε το “Είμαστε δυο”. Το πιο σημαντικό είναι ότι είναι όλα τόσο γνωστά τραγούδια που θα γίνει ο κόσμος παρέα εξ αρχής».

● Είναι κι αυτή η παρέα το νήμα που ενώνει τους δυο τους; Τι άλλο είναι όμως; Η Αριστερά; Η Ανατολή;

Κ.Κ.: «Είναι η τέχνη. Γιατί κι άλλοι συνθέτες που δεν ήταν αριστεροί, μπορούσαν μέσα από την τέχνη τους να ενώσουν. Και ο Μίκης και ο Απόστολος είχαν μια απλότητα στη σύνθεση και μπορούσαν να αγγίζουν πραγματικά την καρδιά του λαού. Ξέρετε τι μου είπε ο Απόστολος όταν “έφευγε”; Μου κρατούσε το χέρι και μου είπε: “Κώστα μου, ελπίζω να έκανα καλά τη δουλειά μου”. Είναι σπουδαίο ότι έκανε καλά τη δουλειά του, ότι αγάπησε την οικογένειά του, ότι τον αγαπήσαμε κι εμείς κι ας ήταν άνθρωπος πολύ κλειστός. Το αντίθετο του Μίκη, που έβγαινε στη σκηνή και κάλυπτε τα πάντα. Ενώ ο Απόστολος μόνο που έβλεπε το μικρόφωνο έτρεμε. Ηταν καλύτερα στο σπίτι που έπαιρνε την κιθάρα του και έγραφε τα τραγούδια. Αφού την πρώτη του συναυλία στον Λυκαβηττό την κάναμε με το ζόρι το ‘87. Στα καμαρίνια έτρεμε».

● Ακούγονται σήμερα αρκετά τα τραγούδια των πατεράδων σας;

Κ.Κ.: «Εγώ που παραμένω ενεργός στον χώρο, πρέπει να πω ότι με πονάει πολύ η κατάσταση. Κι αναρωτιέμαι: Αν γεννιόταν σήμερα ο Μίκης μουσικά, αλλά και ο Καλδάρας, ο Τσιτσάνης, ο Χατζιδάκις, ο Μικρούτσικος, ο Ξαρχάκος, ο Βαμβακάρης θα μπορούσαν να κάνουν τη δουλειά τους; Θα περνούσαν στα ραδιόφωνα και στις δισκογραφικές; Οι περισσότεροι ήταν άνθρωποι ουσιαστικά μορφωμένοι, αλλά φτωχοί. Δεν είχαν τα λεφτά να πληρώσουν στούντιο. Αν λοιπόν υπήρχαν σήμερα αυτοί οι συνθέτες με αυτές τις συνθήκες της ελληνικής δισκογραφίας, τι θα γινόταν; Ο πολιτισμός νομίζω ότι είναι στο απόσπασμα αυτή τη στιγμή. Κι αυτό ενώ υπάρχουν σπουδαίοι συνθέτες, καλά, νέα παιδιά».

Μ.Θ.: «Συμφωνώ απολύτως ότι εδώ και πολλά χρόνια δεν υπάρχει μουσική. Ξεκινήσαμε κάποτε με τα σκυλάδικα και με τον φτηνό και χυδαίο στίχο, ο οποίος έχει κυριεύσει πια τα πάντα και έχει γαλουχήσει πολλές γενιές. Ωρες ώρες νομίζω ότι ο κόσμος ακούει το ίδιο τραγούδι σαράντα χρόνια τώρα. Βέβαια υπάρχει και η εξαίρεση, μια μειονότητα που ακούει καλή μουσική - και κλασική και λαϊκή».

● Αλλά από την άλλη υπάρχουν και πολλά νέα παιδιά που σπουδάζουν παραδοσιακά όργανα και ψάχνονται…

Μ.Θ.: «Υπάρχει αυτή η τάση. Το ‘χουν ρίξει στο παραδοσιακό, αλλά αυτό δεν δημιουργεί δημιουργούς».

Κ.Κ.: «Κι όμως υπάρχουν δημιουργοί που επηρεάστηκαν κι έγραψαν πολύ ωραία πράγματα. Οπως ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου. Αλλά κι αυτός μεγάλωσε».

Μ.Θ.: «Είναι παγκόσμιο φαινόμενο. Δεν υπάρχει γαλλικό τραγούδι, δεν υπάρχει τίποτα. Υπάρχουν μόνο το χιπ-χοπ και η τραπ και δεν ξέρω τι, το οποίο στην Αμερική είναι περισσότερο εικόνα παρά ουσία. Δηλαδή κι εμένα μ’ αρέσει να βλέπω αυτές τις υπέροχες κουκλάρες να χορεύουν. Αλλά αρκεί αυτό;».

● Υπάρχει όμως και χιπ-χοπ όπως του Λεξ και άλλων που εκπροσωπούν το σύγχρονο πολιτικό τραγούδι.

Μ.Θ.: «Ναι, αλλά μουσικά εμένα δεν μου λέει τίποτα. Ούτε οι στίχοι μού πολυαρέσουν. Είναι πολύ φτωχοί. Σκέψου ότι μετά τα ρεμπέτικα που είχαν ωραίο, απλό στίχο, ήρθαν οι μεγάλοι ποιητές και όσοι ακολούθησαν εκείνο τον δρόμο, στιχουργοί σαν τον Ελευθερίου, τον Παπαδόπουλο ή τον Τριπολίτη. Ετσι ανέβηκε η ποιότητα του λόγου. Τώρα έχουμε γίνει πρωτόγονοι και συγγνώμη, αλλά στο χιπ-χοπ, τα παιδιά αυτά γράφουν πολύ απλοϊκά».

Κ.Κ.: «Οσο για τη μουσική έχουν έρθει κι εργαλεία πια σαν την ΑΙ που της λες “γράψε μια μουσική για την τάδε διαφήμιση” και τη γράφει. Ή “αντίγραψε μερικές λούπες και βάλ’ τες στη σειρά”. Εκλείπουν οι μελωδίες, αλλά κι όταν έχεις μελωδία, θεωρείσαι γραφικός. Εδώ τουλάχιστον, για τον τόπο μας, μου τα λένε οι δυο μου κόρες που πάνε στο Μουσικό Γυμνάσιο. Τι θα κάνουν όμως μετά; Το μόνο που κάνουν είναι να ταλαιπωρούνται με 9 μαθήματα παραπάνω την εβδομάδα και τελικά; Κανένα χαρτί. Με τόσα χρόνια μουσική δώστε, βρε παιδιά, κανένα μόριο παραπάνω να μπορέσουν να περάσουν σε μια σχολή. Μπα, τίποτα. Κι όλα υποβαθμισμένα... Ξαναλέω λοιπόν ότι είμαστε σε πολιτισμικό πόλεμο. Αυτή τη στιγμή τα όπλα έχουν παραταχθεί: το διαδίκτυο και εσύ. Δεν είναι κακό βέβαια το διαδίκτυο, αρκεί να το χειριζόμαστε σωστά. Ναι, να ζήσουμε με τις καινούργιες συνθήκες. Αλλά δεν βλέπω πια παρέες με κιθάρες να τραγουδάνε σε ένα τραπέζι και να κοιτιούνται στα μάτια».

«Α ρε μπαμπά...»

Απόστολος και Κώστας Καλδάρας

● Είναι σαφώς σπουδαίο να είσαι γιος ή κόρη ενός τέτοιου συνθέτη. Είναι και βάρος το όνομα όμως;

Μ.Θ.: «Είχαμε κι οι δύο πατεράδες που αγαπούσαν την οικογένειά τους και τα παιδιά τους. Μεγαλώσαμε κι εμείς δίπλα στον μπαμπά μας, μέσα στη δημιουργία. Και την όποια φήμη τους την άφηναν κι οι δύο έξω από την πόρτα. Οχι, το όνομα δεν έχει βάρος».

Κ.Κ.: «Για μένα η δουλειά του Απόστολου λειτούργησε ανάποδα. Ο πατέρας μου πέρασε δύσκολα χρόνια. Εφευγε το βράδυ στις 8 για το μπουζουξίδικο και γυρνούσε το πρωί στις 8 με τα πόδια από τη δουλειά γιατί τα μεροκάματα ήταν μικρά και δεν ξόδευε ούτε για το λεωφορείο. Ετσι ξενιτεύτηκε στην Αμερική. Οταν αργότερα άκουσε ότι κι εγώ τραγούδια θέλω να γράφω και παρότι του έλεγαν και διάφοροι συνάδελφοί του “το παιδί έχει ταλέντο”, εκείνος απαντούσε “πρώτα το πτυχίο”. Ηταν από νοιάξιμο».

● Καθώς ωριμάζετε τι καινούργιο ανακαλύπτετε στο έργο των δικών σας;

Μ.Θ.: «Εγώ, μελωδίες και λόγια που μπορεί να τα είχαμε λίγο παραγνωρισμένα. Τα τραγούδια είναι μέσα μου και προφανώς και στον Κώστα. Γιατί όταν τα συνέθεταν εμείς τα ζούσαμε, παιδάκια εκεί δίπλα, και είναι σαν να τα ‘χουμε γράψει κι εμείς».

Κ.Κ.: «Ησουν κι εσύ κριτής, Μαργαρίτα; Γιατί εγώ από μια στιγμή και μετά ήμουν στην “κριτική επιτροπή”. Πρώτη απ’ όλους ήταν βέβαια η Λούλα, η μάνα μου. “Σ’ άρεσε;”, τη ρωτούσε. “Ναι”, έλεγε εκείνη. “Εσένα;”, με ρωτούσε. “Οχι”, απαντούσα».

Μ.Θ.: «Ημασταν οι πρώτοι ακροατές...».

Μίκης, Μαργαρίτα, Γιώργος και Μυρτώ

Κ.Κ.: «Τα πρώτα 70άρια του Απόστολου ήταν με κερί - έτσι γραφόταν τότε ένας δίσκος κάθε έξι μήνες. Ακόμα κι οι μεγάλοι συνθέτες που είχαν κάνει επιτυχίες, έγραφαν 2-3 70άρια τον χρόνο το πολύ. Ετσι ο Απόστολος ξεκίνησε με χίλια βάσανα να γράφει. Αλλά κι από εκείνη την εποχή υπάρχουν λιγότερο γνωστοί θησαυροί στη δουλειά του. Εχει τραγούδια που δεν είναι τόσο γνωστά στον κόσμο και είναι αριστουργήματα. Εγώ μπορώ να πω ότι ανακαλύπτω ακόμα όχι μόνο τις μελωδικές του γραμμές, αλλά και πώς να αναγνωρίζω ποια εποχή του Καλδάρα είναι. Γιατί ο Καλδάρας είχε τρεις εποχές. Πρώτα την εποχή της εξωτερίκευσης και των μαγαζιών όπου έπρεπε να κάνει επιτυχία για να βγάζει το μεροκάματο. Και έτσι είχε τραγούδια πιο εξωστρεφή. Αργότερα, όταν χάσαμε την αδελφή μου, σταμάτησε τη δουλειά στα μαγαζιά - ποτέ δεν του άρεσε να ξενυχτάει. Τότε μπόρεσε να γράψει τα πιο λυρικά του και πιο ευαίσθητα: “Δεν ξέρω πόσο σ’ αγαπώ”, “Ενα αστέρι πέφτει-πέφτει”, “Φαντασία” κ.ά. Η τρίτη περίοδος ήταν όταν με την ευκαιρία των 33 στροφών μπόρεσε να γράψει κι αυτός τους κύκλους του και στην πιο ώριμη και κατασταλαγμένη του περίοδο να δείξει ολοκληρωμένο έργο. Ερχονταν βέβαια και τότε οι τραγουδιστές και ζητούσαν 2-3 τραγούδια. “Οχι τώρα”, τους έλεγε, “θέλω να δείξω τη δουλειά μου”. Κι επιτέλους τότε φάνηκαν και οι συνθέτες. Γιατί παλιά δεν γραφόταν στον δίσκο (ειδικά στα 45άρια) το όνομα του σύνθετη. Γράφονταν μόνο ο τραγουδιστής και ο ενορχηστρωτής των τραγουδιών. Πολύ ύποπτο αυτό, γιατί αρκετοί ξαφνικά βρέθηκαν με πολλά τραγούδια στο όνομά τους».

«Αλλαξε ο κόσμος, Μαργαρίτα»

Μίκης και Μαργαρίτα

● Αν ζούσαν τι θα έλεγαν γι’ αυτή τη συναυλία;

Μ.Θ.: «Θα χαιρόντουσαν. Κοίταξε, εγώ αν και δεν έχω καμία σχέση με τη μεταφυσική αισθάνομαι συχνά ότι ο μπαμπάς μου είναι εκεί κάπου και με κοιτάει. Και μ’ αρέσει ότι είναι εκεί - κι ας ξέρω μέσα μου ότι δεν υπάρχει τίποτε. Αλλά εγώ το νιώθω. “Α ρε μπαμπά...”, λέω».

● Οταν τον σκέφτεστε έτσι, ποιο τραγούδι λέει;

Μ.Θ.: «Το “Χάθηκα” γιατί τον αντιπροσώπευε πολύ και γιατί είναι ένα πολύ εσωστρεφές τραγούδι και γιατί έχει να κάνει με τον άνθρωπο, με την προσωπικότητα που λέει “θα είμαι πάντα μόνος”. Ο πατέρας μου ήταν πολύ μελαγχολικός, καταθλιπτικός κι εσωστρεφής Και νομίζω ότι γενικά οι δημιουργοί έχουν μια απαισιοδοξία στην ζωή τους».

● Κύριε Καλδάρα, εσείς τι λέτε; Τι θα ‘λεγε ο δικός σας πατέρας για τη συναυλία και ποιο τραγούδι του θα ‘λεγε στο σπίτι;

Κ.Κ.: «Νομίζω, θα χαιρόταν. Και αν και τσακωνόμασταν αρκετές φορές τη μέρα, εδώ θα μου έλεγε μπράβο! Τώρα, ποιο τραγούδι; Στο σπίτι τον θυμάμαι να λέει πολλά. Κι επειδή η μητέρα μου ήταν κοινωνικός χαρακτήρας και μαζεύονταν μουσικοί και φίλοι στο σπίτι, έπαιρνε την κιθάρα του κι έπαιζε. Τι ν’ απαντήσω;... Ολα του τα τραγούδια τα αγαπάω. Ξέρω βέβαια ποιο τραγούδι δεν αντέχω ν’ ακούσω. Το “Γιε μου, γιε μου” - έλεγε ο ίδιος μόνο τις λέξεις γιε μου, γιε μου...».

Μ.Θ.: «Πάντως στη συναυλία το “Γιε μου, γιε μου” το έχω συνδυάσει με το “Κοιμήσου, αγγελούδι μου”. Ηθελα όμως να θυμίσω και ότι η Ορχήστρα Μίκης Θεοδωράκης ξεκίνησε ουσιαστικά από τις “Γραμμές” του Κώστα Καλδάρα και αυτή ήταν η πρώτη παρουσία του Μίκη σε μουσική σκηνή. Θυμάσαι, Κώστα; Και μάλιστα στη γιορτή των Αρχαγγέλων, 8 Νοεμβρίου, είχε γίνει μια ιστορική βραδιά κι είχαν έρθει όλοι οι καλλιτέχνες (είχαμε από τη μια τον Νταλάρα κι από την άλλη μεριά τον Πανούση, χωριστά γιατί ήταν τσακωμένοι) και δεν υπήρχε πολιτικός της Αριστεράς που να μην είναι μέσα. Και στιχουργοί, ηθοποιοί, οι πάντες».

Κ.Κ.: «Δεν ξαναγίνονται τέτοια πράγματα. Αλλαξε ο κόσμος, Μαργαρίτα».

«57 άνθρωποι και οι οικογένειές τους έχουν ενώσει την Ελλάδα»

● Είστε κι οι δύο παιδιά δύο ανθρώπων που είχαν σχέση με τους αριστερούς αγώνες. Ξέρουμε και τη σχέση του Μίκη με τον Αραφάτ. Τι σκέφτεστε για ό,τι συμβαίνει στη Γάζα;

Μ.Θ.: « Ο πατέρας μου ήταν πάντα δίπλα στους Παλαιστινίους και αυτός ήταν και ένας λόγος που το εβραϊκό λόμπι τού είχε κηρύξει πόλεμο. Εξάλλου ο Μίκης έχει γράψει και τον ύμνο της Παλαιστίνης που θ’ ακουστεί όταν θα γίνει πραγματικά ανεξάρτητο κράτος. Εν πάση περιπτώσει όμως το θέμα είναι τι συμβαίνει τώρα και ό,τι άκουσα χθες να λέει ένας από τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα, ότι η Γάζα είναι ένας απέραντος τάφος των Παλαιστινίων. Αυτό τα λέει όλα. Κι ότι τα θύματα έγιναν θύτες.

Κ.Κ.: «Δεν χρειάζονται πολλά λόγια. Αλλά να πούμε κι ότι όσοι συνεργάζονται αυτόν τον καιρό με το ισραηλινό κράτος είναι συνεργάτες δολοφόνων».

● Αν ο ένας μας πόνος αυτή τη στιγμή είναι το Παλαιστινιακό, ο άλλος είναι τα Τέμπη…

Μ.Θ.: «Εξοργίζομαι. Είναι ντροπή που τόσα χρόνια δεν έχουν λύσει αυτό το θέμα να πάνε φυλακή όσοι πρέπει να πάνε. Στο τέλος θα βγάλουν ότι τα θύματα είναι και φταίχτες. Για μένα η Καρυστιανού είναι πραγματικά ηρωίδα. Αυτή κατάφερε να προβάλει όλη αυτή την κατάσταση και να γίνει η μεγαλειώδης εκδήλωση στο Σύνταγμα. Μεταξύ μας στις παρέες λέμε ότι αν έκανε κόμμα θα έβγαινε πρώτη. Είναι ένας άνθρωπος σοβαρός, πολύ πιο σημαντικός από όλους τους πολιτικούς που γνωρίζουμε, με πολύ σωστό λόγο... και παρ’ όλα αυτά η υπόθεση μένει στα ίδια. Και κάτι ακόμα. Εγώ πολιτικά δεν είμαι με κανέναν. Είμαι μια αριστερή που δεν την αντιπροσωπεύει κανείς, αλλά γι’ αυτό το θέμα βγάζω το καπέλο στην Κωνσταντοπούλου. Τελικά αυτοί οι 57 άνθρωποι που σκοτώθηκαν είναι σαν να έγιναν σύμβολα σε μια κατεστραμμένη Ελλάδα. Γιατί για μένα αυτό είναι η χώρα: κατεστραμμένη και ο καθένας πρέπει να καταφέρει μόνος του να επιβιώσει».

Κ.Κ.: «Εγώ που πάντα αγαπούσα την πατρίδα μου, όποιος και να ήταν κυβερνήτης, αυτή τη στιγμή έχω φτάσει σε σημείο να ντρέπομαι να πω ότι είμαι Ελληνας και ο άλλος να ξέρει τι έχει γίνει στα Τέμπη. Δεν αρκεί η φυλακή στους υπεύθυνους. Γιατί αυτός είναι ένας φασισμός νέας μορφής μέσα από το ψέμα, τη δολοπλοκία, τη συγκάλυψη, με βάση το χρήμα. Γι’ αυτό εγώ θέλω δήμευση περιουσιών μέσα από τις καταδίκες. Μόνο αυτό θα τους πονέσει. Σκέφτομαι όμως κι ότι αυτοί οι 57 άνθρωποι και οι οικογένειές τους έχουν ενώσει την Ελλάδα. Κι ελπίζω αυτή η χώρα να συνεχίσει να αντιστέκεται σε αυτόν τον ορυμαγδό του ψέματος, της υποκρισίας και του λαδώματος».https://www.efsyn.gr/

Τα εφιαλτικά σχέδια για καύση απορριμμάτων

noreply@blogger.com (Ανασύνταξη.gr ) — Sun, 08 Jun 2025 04:39:00 +0000

Ραφαήλ Πράσινος, Μηχανολόγος Μηχανικός

Με βάση το Εθνικό Σχέδιο Διαχείρισης Απορριμμάτων που είχε ψηφιστεί ήδη από το 2020, η καύση σκουπιδιών μπαίνει στο επίκεντρο της διαχείρισης των αποβλήτων. Προβλέπεται η δημιουργία εργοστασίων καύσης που θα κατασκευαστούν σε συγκεκριμένα σημεία στη χώρα, αλλά και καύση στις τσιμεντοβιομηχανίες (κάτι που ήδη συμβαίνει) οι οποίες πιθανότατα να έχουν και οικονομικές διευκολύνσεις για την καύση στις εγκαταστάσεις τους αφού αυτή θεωρείται πλέον «πράσινη» πρακτική.

Στην Ελλάδα σήμερα, τα αστικά στερεά απόβλητα καταλήγουν είτε χώρους υγειονομικής ταφής απορριμμάτων (ΧΥΤΑ) ή σε ανεξέλεγκτες χωματερές σε όλο και μεγαλύτερες ποσότητες, ενώ τα ποσοστά ανακύκλωσης (μικρότερα του 20% του συνόλου) είναι από τα χαμηλότερα στην Ευρώπη (50% κατά μέσο όρο). Με πρόσχημα τα μεγάλα πρόστιμα που επιβάλλει η ΕΕ στην Ελλάδα για τη μη ορθή διαχείριση των απορριμμάτων, η καύση βαφτίζεται ως «ενεργειακή αξιοποίηση» παρά τις τραγικές συνέπειές της στο περιβάλλον και την υγεία, και προβάλλεται ως η μοναδική βιώσιμη λύση.

Στο νομοσχέδιο επίσης προβλέπεται η κατασκευή 46 μονάδων επεξεργασίας απορριμμάτων (ΜΕΑ). Σε αυτές θα καταλήγουν όλων των ειδών τα απορρίμματα, και ανάλογα με τον σχεδιασμό της κάθε μιας θα γίνεται διαχωρισμός, επεξεργασία και βέβαια θα παράγονται και απορριμματογενή καύσιμα, τα οποία χρησιμοποιούνται συχνά στις τσιμεντοβιομηχανίες. Με βάση τις νέες εξαγγελίες του ΥΠΕΝ όμως, οδηγούμαστε σε καύση σύμμεικτων απορριμμάτων (πράσινος κάδος) όπως άλλωστε συμβαίνει ήδη και στον Βόλο, με χιλιάδες τόνους σύμμεικτων σκουπιδιών να καίγονται στη τσιμεντοβιομηχανία της εταιρείας Lafarge κάθε μήνα. Από το σύνολο των ΜΕΑ που προβλέπονται, οι 13 έχουν ήδη κατασκευαστεί, κάποιες είναι σε αρχικό στάδιο κατασκευής, ενώ για τις υπόλοιπες εκκρεμεί η αδειοδότηση μέχρι το τέλος του χρόνου.

Σε μελέτη που παρουσιάστηκε στο Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΥΠΕΝ), οι μονάδες καύσης θα βρίσκονται στη Ροδόπη, την Κοζάνη, τη Βοιωτία, την Αττική, την Πελοπόννησο και το Ηράκλειο, με μεγαλύτερες αυτές της Κοζάνης και της Αττικής, με διαφορά.Οι δυναμικότητες θα είναι περίπου 300.000 τόνοι στη Κοζάνη και 700.000 στην Αττική ετησίως. Για να υπάρχει μια σύγκριση, στον Βόλο ήδη η κατάσταση είναι άσχημη μόνο με 100.000 τόνους τον χρόνο ενώ η νέα σύμβαση της εταιρείας προβλέπει διπλασιασμό της ποσότητας αυτής.

Επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία και στο περιβάλλον

Η καύση απορριμμάτων παράγει ένα πλήθος βλαβερών ουσιών με πιο επικίνδυνες τις διοξίνες, που σχηματίζονται λόγω της καύσης πλαστικών, που αποτελούν άλλωστε τον μεγαλύτερο όγκο των σκουπιδιών. Οι ενώσεις αυτές είναι από τις τοξικότερες που υπάρχουν και έχουν χαρακτηριστεί ως «σιωπηλός θάνατος», καθώς δεν είναι αντιληπτές με καμία από τις ανθρώπινες αισθήσεις και δρουν συσσωρευτικά στον λιπώδη ιστό. Αυτό σημαίνει ότι οι επιπτώσεις στην υγεία δεν είναι άμεσα ορατές, αλλά έπειτα από έντονη έκθεση σε αυτές, εκδηλώνονται με την μορφή καρκίνων, γενετικών ανωμαλιών, τερατογενέσεων, νευρολογικών και αναπαραγωγικών προβλημάτων, κα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί και η χρήση διοξινών στον πόλεμο του Βιετνάμ, τα αποτελέσματα της οποίας φαίνονται μέχρι και σήμερα (γενετικές ανωμαλίες και όχι μόνο).

Από τη διαδικασία παράγονται επίσης τοξικά βαρέα μέταλλα (αρσενικό, υδράργυρος, κάδμιο, θάλλιο, κλπ) καθένα υπεύθυνο για διάφορα προβλήματα στη λειτουργία του οργανισμού. Τέλος, προϊόν της καύσης αποτελεί και η τέφρα, αιωρούμενη και στερεή. Όλα τα παραπάνω αφενός μεν τα εισπνέουμε και αφετέρου με τη βροχή επικάθονται στο φυσικό περιβάλλον και εισχωρούν στον υδροφόρο ορίζοντα, δηλητηριάζοντας το χώμα, το νερό, τα αγροτικά και κτηνοτροφικά προϊόντα.

Οικονομικό βάρος

Εκτός από ζημιογόνος για την ανθρώπινη υγεία, η καύση είναι και οικονομικά επιβαρυντική σε πολλά επίπεδα. Η δημιουργία τέτοιων μονάδων απαιτεί πολύ μεγάλες επενδύσεις και η Ε.Ε. δεν τις χρηματοδοτεί πλέον, επειδή είναι ενάντια στα πρότυπά της. Για αυτό η κατασκευή τους θα γίνει μέσω ΣΔΙΤ, φορτώνοντας μεγάλο οικονομικό βάρος στον δημόσιο προϋπολογισμό, ενώ θα παραδοθούν εξ’ ολοκλήρου στο ιδιωτικό κεφάλαιο ως νέα πηγή κερδοφορίας του, στο πλαίσιο της ιδιωτικοποίησης-εμπορευματοποίησης της διαχείρισης των απορριμμάτων. Επιπλέον, το λειτουργικό κόστος της όλης διαδικασίας που θα το επωμίζονται οι δήμοι, θα οδηγήσει σε εκτίναξη των δημοτικών τελών και των φόρων που αντιστοιχούν στο κόστος της περιβαλλοντικής βλάβης. Ενδεικτικά για την Αττική, όπου σήμερα βρίσκεται στα 50 ευρώ ανά κάτοικο υπολογίζεται ότι θα τριπλασιαστεί. Τέλος στις συμβάσεις που υπογράφονται θα υπάρχουν και ρήτρες, δηλαδή δεσμευτικές ποσότητες σκουπιδιών που θα πρέπει να παρέχει το κράτος σε κάθε μονάδα. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι η Ελλάδα μπορεί να εισάγει και επιπλέον σκουπίδια από άλλες χώρες, και σίγουρα δεν θα προωθεί την ανακύκλωση καθώς θα είναι δεσμευμένη να παρέχει συγκεκριμένες ποσότητες καύσιμης ύλης για τα εργοστάσια καύσης.

Ψέματα και Αλήθειες

Η προπαγάνδα που υπάρχει γύρω από το ζήτημα, είναι ότι πρόκειται για σύγχρονες μονάδες που θα πληρούν όλες τις προδιαγραφές ασφαλείας και επομένως δεν υπάρχουν λόγοι ανησυχίας. Πολλές φορές μάλιστα επιστρατεύονται παραδείγματα από το εξωτερικό για να παρουσιαστεί η καύση ως μια ασφαλής μέθοδος διαχείρισης των σκουπιδιών. Η εμπειρία από το εξωτερικό όμως δεν είναι καθόλου αυτή, καθώς υπάρχουν πολλά παραδείγματα στον κόσμο που δείχνουν πόσο τοξική είναι η καύση απορριμμάτων, ακριβώς λόγω των διοξινών. Μελέτες για περιοχές στις ΗΠΑ και την Ιαπωνία έχουν οδηγήσει σε κλείσιμο αντίστοιχων εργοστασίων μετά από πίεση των τοπικών κοινωνιών. Αλλά και στην Ευρώπη, με πιο πρόσφατες τις έρευνες στη Μαδρίτη, που έδειξαν μεγάλες συγκεντρώσεις διοξινών ακόμη και 4 χλμ μακριά από τα εργοστάσια καύσης που χρησιμοποιούν σύγχρονα συστήματα αντιρρυπαντικής τεχνολογίας, οδήγησαν στην ανάπτυξη κινημάτων που ζητούν την οριστική διακοπή λειτουργίας τους. Στη Λωζάνη, όπου παρόμοια μονάδα λειτουργούσε από το 1960 ως το 2005, έρευνα έδειξε ότι ακόμη και τώρα υπάρχουν μεγάλες συγκεντρώσεις στο έδαφος γύρω από την πόλη, γεγονός που οδήγησε την κυβέρνηση να λάβει μέτρα για την προστασία των πολιτών και να διεξάγει μελέτες και σε άλλες περιοχές όπου λειτουργούσαν τέτοιες μονάδες.

Και αν αυτά είναι τα αποτελέσματα για σύγχρονες μονάδες αποκλειστικά για καύση, η ρύπανση από τους κλιβάνους των τσιμεντοβιομηχανιών θα είναι πολλαπλά χειρότερη. Ο ΠΟΥ δεν έχει θεσπίσει ασφαλή όρια για την έκλυση διοξινών – αυτό σημαίνει ότι ακόμα και η ελάχιστη ποσότητα ευρήματος είναι επικίνδυνη. Στην Ελλάδα όπου υπάρχει πλήρης ασυδοσία των μεγάλων εταιρειών είναι σίγουρο ότι ούτε τα προσχηματικά όρια και για τους υπόλοιπους ρύπους δε πρόκειται να τηρούνται.

Υπάρχει εναλλακτική;

Με τα χρήματα που προορίζονται για την καύση των απορριμμάτων θα μπορούσε να δημιουργηθεί ένα ολοκληρωμένο δημόσιο σύστημα διαχείρισης των αστικών απορριμμάτων με σεβασμό στο περιβάλλον και προς το συμφέρον των πολιτών.

Τα βασικά σημεία αυτού του συστήματος θα μπορούσαν να είναι:

Η αντικατάσταση των μπλε και πράσινων κάδων από ένα σύστημα 4 ή 5 διαφορετικών κάδων για προδιαλογή των απορριμμάτων σε διαφορετικά ρεύματα (χαρτί, μέταλλα, πλαστικά, γυαλί, απόβλητα κουζίνας κλπ) από τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις.
Η δημιουργία ειδικών χώρων για τη συγκέντρωση βαριών και επικίνδυνων απορριμμάτων, ηλεκτρονικών συσκευών, μπαταριών, συσκευασιών χρωμάτων-φυτοφαρμάκων, φαρμάκων κοκ.
Η εκπαίδευση της κοινωνίας για την σημασία της προδιαλογής των απορριμμάτων στην πηγή.
Η δημιουργία μικρών μονάδων συγκέντρωσης των προδιαλεγμένων απορριμμάτων όπου τα μεν ανακυκλώσιμα θα δεματοποιούνται και θα στέλνονται στις αντίστοιχες βιομηχανίες (π.χ. τα μέταλλα στις χαλυβουργίες), τα δε οργανικά θα μετατρέπονται σε λίπασμα (κομπόστ) μέσα από αερόβια ζύμωση.
Η διάθεση των ανακυκλώσιμων από του Δήμους μπορεί να αυξήσει τα έσοδα του Δήμου και να αξιοποιηθεί, αν υπάρχει η πολιτική θέληση, για τη μείωση των δημοτικών τελών και για έργα υπέρ των δημοτών.
Η αξιοποίηση του λιπάσματος για τις ανάγκες των Δήμων (πράσινο) ή/και η διάθεση του σε δημότες.
Η αξιοποίηση των αδρανών υλικών για αποκατάσταση παλιών/ανενεργών λατομείων.

Η διαχείριση των απορριμμάτων θα πρέπει να γίνεται εξολοκλήρου από τους Δήμους και το κράτος, σε συνθήκες διαφάνειας, δηλαδή κάτω από τον έλεγχο των εργαζομένων και της κοινωνίας, με παράλληλη πρόσληψη του αναγκαίου προσωπικού πλήρους και μόνιμης εργασίας, μακριά από ιδιωτικά-κερδοσκοπικά συμφέροντα.

Τα πλεονεκτήματα της πρότασης για ολοκληρωμένη διαχείριση των απορριμμάτων είναι:

Προστατεύει το περιβάλλον και τη δημόσια υγεία από τις επικίνδυνες επιπτώσεις της καύσης των απορριμμάτων καθώς και από τις επιπτώσεις της μαζικής ταφής σύμμεικτών απορριμμάτων σε ΧΥΤΑ.
Δίνει έσοδα στους Δήμους και μειώνει τα δημοτικά τέλη.
Ο μηχανολογικός εξοπλισμός που απαιτείται είναι ασύγκριτα πιο φθηνός σε σχέση με τις Μονάδες Παραγωγής SRF/RDF.
Δημιουργεί περισσότερες θέσεις εργασίας σε σχέση με τις Μονάδες Παραγωγής SRF/RDF και είναι πιο φιλική προς το περιβάλλον και την υγεία μας.

Αυτή η πρόταση έρχεται σε σύγκρουση με την πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ που θέλει να επεκτείνει την καύση των απορριμμάτων σε ολόκληρη την Ελλάδα, ιδιωτικοποιεί τα πάντα, πετσοκόβει τους αναγκαίους πόρους από τους Δήμους και δεν προχωρά στις προσλήψεις που χρειάζονται οι Δήμοι για να λειτουργήσουν.

Και βέβαια ένα ολοκληρωμένο τέτοιο σχέδιο πρέπει να ξεκινάει από την ανάγκη για άμεση μείωση της παραγωγής σκουπιδιών (ύπαρξη πολλών και άχρηστων συσκευασιών κλπ), να περιλαμβάνει την κατάργηση των πλαστικών μιας χρήσης και τη δραστική μείωση των υπόλοιπων πλαστικών. Χρειάζεται δέσμευση των βιομηχανιών ώστε τα προϊόντα τους να είναι καλής ποιότητας και εύκολα επισκευάσιμα. Για να γίνει αυτό πράξη απαιτείται κεντρικός σχεδιασμός της παραγωγής και της οικονομίας από τους εργαζόμενους και την κοινωνία, δηλαδή σύγκρουση με το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα παραγωγής.https://xekinima.org/

Η Γη έχει έναν νέο ωκεανό ― Μόλις ανακαλύφθηκε και είναι σχεδόν παγωμένος Ο ορισμός ενός νέου ωκεανού δεν προέκυψε από το πουθενά

noreply@blogger.com (Ανασύνταξη.gr ) — Sun, 08 Jun 2025 04:27:00 +0000

Πόσοι ωκεανοί υπάρχουν στον κόσμο; Αν απαντήσατε τέσσερις, ίσως ακολουθείτε τις διδασκαλίες που είχαμε μέχρι το 2021, δηλαδή τους ωκεανούς Ατλαντικό, Ειρηνικό, Ινδικό και Αρκτικό.

Ωστόσο, πρόσφατες μελέτες αμφισβήτησαν αυτή την κοινή γνώση, λαμβάνοντας υπόψη άλλους παράγοντες για να ορίσουν τι είναι και τι δεν είναι ωκεανός.

Ένας νέος τρόπος να εξετάζουμε την ύπαρξη ενός ωκεανού

Ο ορισμός ενός νέου ωκεανού δεν προέκυψε από το πουθενά. Χρειάστηκαν πολλά χρόνια συζητήσεων και νέων αναλύσεων μεταξύ οργανισμών μέχρι να επιτευχθεί συναίνεση. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι, σε αντίθεση με τους άλλους ωκεανούς, αυτός ο ωκεανός ορίζεται από ένα ρεύμα και όχι από ηπείρους. Μιλάμε για το Ανταρκτικό Κυκλικό Ρεύμα (ACC).

Αυτό το πολύ παλιό ρεύμα, που εμφανίστηκε πριν από περισσότερα από 34 εκατομμύρια χρόνια, απομονώνει τα κρύα νερά του νότου από τα θερμότερα νερά του βορρά. Και, εκτός από το ότι λειτουργεί ως γεωγραφικό όριο, επηρεάζει επίσης κλιματικές πτυχές, καθώς συνδέει τους ωκεανούς Ατλαντικό, Ειρηνικό και Ινδικό, μεταφέρει μεγάλη ποσότητα νερού, ρυθμίζει τη θερμότητα του πλανήτη και βοηθά ακόμη και στην αποθήκευση άνθρακα στα βάθη του ωκεανού (ναι, αυτό το ρεύμα είναι πολύ δημοφιλές).

Δεν έλειψαν οι λόγοι για να οριστεί ένας νέος ωκεανός, και αυτό συνέβη τον Ιούνιο του 2021, την Παγκόσμια Ημέρα των Ωκεανών, όταν η National Geographic Society αναγνώρισε τον Νότιο Ωκεανό ως τον πέμπτο ωκεανό της Γης.

Όχι για τίποτα, αλλά πρέπει ήδη να προστατεύσουμε αυτόν τον νέο ωκεανό

Αυτό σημαίνει ότι απειλείται; Το αντίθετο... δεδομένου ότι ο Ανταρκτικός Ωκεανός είναι μια από τις πιο ακατοίκητες περιοχές του κόσμου και, ταυτόχρονα, έχει τη μεγαλύτερη βιοποικιλότητα στον πλανήτη, γίνεται πολύ πολύτιμος (και όχι λόγω της κάπως ιστορικής ανακάλυψης στον Ατλαντικό Ωκεανό). Ο λόγος για αυτό είναι ότι φιλοξενεί είδη που δεν βλέπουμε πουθενά αλλού στον κόσμο, όπως πιγκουίνοι, φώκιες και φάλαινες.

Και είναι έτσι μόνο επειδή κανείς (όπως εμείς οι άνθρωποι) δεν καταστρέφει την περιοχή; Εν μέρει, ναι, αλλά ένας παράγοντας που συμβάλλει σε μεγάλο βαθμό σε αυτόν τον βιολογικό πλούτο είναι το φαινόμενο του φυτοπλαγκτού, το οποίο πολλαπλασιάζεται έντονα την άνοιξη, μετά το λιώσιμο των πάγων. Γιατί; Ας επιστρέψουμε στο μάθημα της βιολογίας: αυτά τα μικροφύκη αποτελούν τη βάση της τροφικής αλυσίδας και παράγουν περίπου το 50% του οξυγόνου που αναπνέουμε, δηλαδή η αφθονία τους στην περιοχή προσελκύει το κριλ (μεταφραστικό: θαλάσσια καρκινοειδή, όπως οι γαρίδες), το οποίο με τη σειρά του τροφοδοτεί τις φάλαινες και άλλα μεγάλα θαλάσσια ζώα.

«Το φυτοπλαγκτόν είναι μικροσκοπικοί οργανισμοί που μοιάζουν με φυτά και όχι μόνο αποτελούν τη βάση ολόκληρης της τροφικής αλυσίδας των ωκεανών, αλλά παράγουν και το μισό οξυγόνο που αναπνέουμε», εξήγησε η Δρ. Verena Meraldi, βιολόγος και επικεφαλής επιστήμονας της Hurtigruten.

Θα εμφανιστούν νέοι ωκεανοί με αυτή τη νέα μεθοδολογία;

Ο κύριος αντίκτυπος αυτού του νέου ωκεανού θα είναι στα σχολεία, ειδικά επειδή μέχρι πρόσφατα, ο ωκεανός γύρω από την Ανταρκτική εμφανιζόταν στους χάρτες μας με ασαφείς λεζάντες, όταν μάλιστα αναφερόταν, κάτι που δεν ήταν και τόσο συνηθισμένο. Τώρα, με το όνομα Νότιας Θάλασσας να αναγράφεται στους σχολικούς χάρτες, η νέα γενιά μαθητών θα κατανοήσει καλύτερα τη σημασία αυτού του βιοτόπου.

Και αν ήδη θεωρούσατε συγκλονιστικό το γεγονός ότι ανακαλύφθηκε ένας νέος ωκεανός εδώ στη Γη, τι θα λέγατε αν σας λέγαμε ότι οι επιστήμονες ανακάλυψαν έναν ωκεανό πολύ μακριά από τον πλανήτη μας; Λοιπόν, αυτό συνέβη πραγματικά, και μάλιστα πριν από λίγο καιρό, ξέρεις; Εμπειρογνώμονες από την Κίνα ανακάλυψαν έναν ωκεανό στην αθέατη πλευρά της Σελήνης, αλλά δεν είναι φτιαγμένος από νερό.https://www.newsbomb.gr/

Η Γερμανία ετοιμάζει καταφύγια πολέμου καθώς φοβάται ρωσική επίθεση στην Ευρώπη την επόμενη 4ετία

noreply@blogger.com (Ανασύνταξη.gr ) — Sun, 08 Jun 2025 04:20:00 +0000

Η Γερμανία καταστρώνει σχέδια για την ταχεία επέκταση του δικτύου καταφυγίων, ανθεκτικών σε βόμβες, της υπό το φόβο πιθανής επίθεσης από τη Ρωσία εντός των επόμενων τεσσάρων ετών, δήλωσε ανώτερος κυβερνητικός αξιωματούχος για την πολιτική προστασία.

Ο Ralph Tiesler, επικεφαλής του Ομοσπονδιακού Γραφείου Πολιτικής Προστασίας και Βοήθειας σε Καταστροφές (BBK), δήλωσε ότι η μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης πρέπει να αφυπνιστεί στην πραγματικότητα των συγκρούσεων και ότι στην παρούσα κατάσταση η Γερμανία δεν είναι «επαρκώς προετοιμασμένη» σε περίπτωση που η Ρωσία επιτεθεί.

«Για μεγάλο χρονικό διάστημα, υπήρχε μια ευρέως διαδεδομένη πεποίθηση στη Γερμανία ότι ο πόλεμος δεν ήταν ένα σενάριο για το οποίο έπρεπε να προετοιμαστούμε. Αυτό έχει αλλάξει. Ανησυχούμε για τον κίνδυνο ενός μεγάλου επιθετικού πολέμου στην Ευρώπη», δήλωσε στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Süddeutsche Zeitung.

Σύμφωνα με τον Guardian, ο Tiesler ζήτησε να καταβληθεί εθνική προσπάθεια για τον εντοπισμό και τη μετατροπή σηράγγων, σταθμών του μετρό, υπόγειων γκαράζ, χώρων στάθμευσης αυτοκινήτων και υπογείων δημόσιων κτιρίων σε προστατευτικά καταφύγια, ώστε «να δημιουργηθεί γρήγορα χώρος για 1 εκατομμύριο ανθρώπους». Είπε ότι η υπηρεσία του θα παρουσιάσει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο αργότερα αυτό το καλοκαίρι.

Πρόσθεσε ότι η χώρα βρισκόταν σε αγώνα δρόμου με τον χρόνο και ότι το να βασιστεί στην κατασκευή νέων καταφυγίων δεν επαρκεί. Τέτοια καταφύγια θα απαιτούσαν πολύ χρόνο για να σχεδιαστούν και να κατασκευαστούν και θα ήταν πολύ δαπανηρά, δήλωσε ο Tiesler. Κατά συνέπεια, οι υπάρχουσες δομές έπρεπε να εξεταστούν προσεκτικά και πιο άμεσα.

Από τα περίπου 2.000 καταφύγια στη Γερμανία και τα δωμάτια προστασίας που έχουν απομείνει από τον ψυχρό πόλεμο, μόνο περίπου 580 είναι σε λειτουργική κατάσταση και τα περισσότερα χρειάζονται ανακαινίσεις πολλών εκατομμυρίων ευρώ. Θα μπορούσαν να προστατεύσουν περίπου 480.000 ανθρώπους, μόλις το μισό τοις εκατό του γερμανικού πληθυσμού. Συγκριτικά, η BBK δήλωσε ότι η Φινλανδία διαθέτει 50.000 δωμάτια προστασίας, που αντιστοιχούν σε χώρο για 4,8 εκατομμύρια ανθρώπους, ή το 85% του πληθυσμού της.

Ο Tiesler δήλωσε ότι πρέπει επίσης να καταβληθούν προσπάθειες για την τελειοποίηση των συστημάτων πληροφόρησης, όπως οι εφαρμογές και οι οδικές πινακίδες, ώστε να μοιράζονται με το κοινό πού ακριβώς μπορούν να αναζητήσουν καταφύγιο, καθώς και για την αναβάθμιση των σειρήνων προειδοποίησης. Οι υπάρχουσες εφαρμογές προειδοποίησης πρέπει επίσης να προστατεύονται καλύτερα από τους χάκερ, είπε.

Μάλιστα, προέτρεψε την κυβέρνηση του Φρίντριχ Μερτς να διασφαλίσει τη χρηματοδότηση για την εφαρμογή των σχεδίων της υπηρεσίας του. Έχει συμφωνήσει ότι τα σχέδια είναι απαραίτητα, αλλά δεν έχει ακόμη ορίσει επίσημα τα κονδύλια.

Τα χρήματα αναμένεται να διατεθούν από τα δισεκατομμύρια που «απελευθερώθηκαν» μετά την αναστολή του φρένου χρέους της Γερμανίας τον Μάρτιοαπό το κοινοβούλιο, επιτρέποντας να πραγματοποιηθούν μεγάλα ποσά δαπανών στον στρατό, σε ζωτικής σημασίας υποδομές – όπως γέφυρες και δρόμους που τους επιτρέπουν να μεταφέρουν άρματα μάχης και προμήθειες – και στην πολιτική άμυνα.

Οι υπηρεσίες πληροφοριών και οι δομές κυβερνοασφάλειας, οι οποίες έχουν ζωτική ανάγκη επενδύσεων, ανταγωνίζονται επίσης για τα κεφάλαια.

Ο Tiesler εκτίμησε ότι θα χρειαστούν τουλάχιστον 10 δισ. ευρώ τα επόμενα τέσσερα χρόνια για την κάλυψη των αναγκών της πολιτικής άμυνας και τουλάχιστον 30 δισ. ευρώ την επόμενη δεκαετία.

Ζήτησε επίσης τη δημιουργία μιας υποχρεωτικής ή εθελοντικής υπηρεσίας πολιτικής προστασίας και κάλεσε τους πολίτες να συμβάλουν στο να καταστεί η χώρα πιο ανθεκτική, αποθηκεύοντας προμήθειες έκτακτης ανάγκης σε περίπτωση έλλειψης ενέργειας και νερού.

«Η έκκλησή μας είναι: Συγκεντρώστε αρκετές προμήθειες για να αντέξετε 10 ημέρες, αν είναι δυνατόν», δήλωσε στην εφημερίδα, αντανακλώντας παρόμοιες εκκλήσεις άλλων ευρωπαϊκών κυβερνήσεων.

«Αλλά ακόμη και μια προμήθεια για τουλάχιστον 72 ώρες θα ήταν πολύ χρήσιμη», πρόσθεσε ο Tiesler. «Αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να γεφυρωθούν μικρές διακοπές στην καθημερινή ζωή».https://www.newsit.gr/

Διεθνής φρενίτιδα πολεμικών δαπανών

noreply@blogger.com (H eλιά.gr στην ενημέρωση) — Sun, 04 May 2025 09:55:00 +0000

Για δέκατη συνεχή χρονιά αυξήθηκαν το 2024 οι στρατιωτικές δαπάνες στον πλανήτη, σύμφωνα με το έγκυρο σουηδικό ινστιτούτο SIPRI. Έτσι, επιβεβαιώθηκε πως δεν πρόκειται για μια συγκυριακή τάση, αλλά για φαινόμενο το οποίο έχει αποκτήσει μόνιμα και δομικά χαρακτηριστικά και σηματοδοτεί τη νέα πολεμική περίοδο του ολοκληρωτικού καπιταλισμού της εποχής μας.

Η αύξηση πέρυσι έφτασε, συγκεκριμένα, στο 9,4%, με αποτέλεσμα οι συνολικές δαπάνες να ανέρχονται πλέον σε 2,72 τρισ. δολάρια (κάπου 2,39 τρισ. ευρώ) και να αντιπροσωπεύουν το 2,5% του παγκόσμιου ΑΕΠ. Στην πρώτη θέση παραμένουν με διαφορά οι ΗΠΑ, που διαθέτουν την πιο τρομακτική πολεμική «μηχανή» την οποία έχει γνωρίσει η ανθρωπότητα, για την οποία διέθεσαν πέρυσι 997 δισ. δολάρια. Ακολουθεί η Κίνα με 314 δισ., ενώ την πρώτη πεντάδα συμπληρώνουν Ρωσία, Γερμανία και Ινδία.

Σε κοινέςΚατηγορίες

Ο κόσμος τους και ο δικός μας

Δεν θα μάς διώξουν από την πόλη μας

Αξίζει να σημειωθεί ότι το μεγαλύτερο ποσοστό αύξησης σε σύγκριση με το 2023 κατέγραψε η Ρωσία με 38%, όπως άλλωστε αναμενόταν εξαιτίας της συνέχισης του πολέμου στην Ουκρανία – ο οποία επίσης εκτινάχθηκε στην όγδοη θέση παγκοσμίως. Αυτή, όμως, που πραγματικά εντυπωσιάζει είναι η ΕΕ, τα κράτη-μέλη της οποίας αύξησαν πέρυσι κατά 17% τις στρατιωτικές τους δαπάνες, σε ποσοστό δηλαδή περίπου διπλάσιο σε σύγκριση με τον μέσο όρο. Με τον τρόπο αυτό, οι κυβερνήσεις των «27» αποδεικνύουν εμπράκτως ότι εννοούν όσα λένε περί στροφής στην αποκαλούμενη «πολεμική οικονομία», αλλά και προετοιμασία για άμεση πολεμική εμπλοκή στα επόμενα λίγα σχετικά χρόνια.

Η εικόνα είναι πλέον ξεκάθαρη. Οι λαοί του κόσμου θα πληρώσουν με κάθε τρόπο τους πολέμους του κεφαλαίου και το «ξεκαθάρισμα λογαριασμών» ανάμεσα στα διάφορα ιμπεριαλιστικά κέντρα – τόσο με τον ιδρώτα τους όσο και με το αίμα τους, όταν φτάσει η στιγμή.https://prin.gr/2025