odkrywkowy.pl - Blog górnika odkrywkowego

ACTA - cenzura Internetu u naszych bram

2012-01-22T10:31:00.001+01:00

W imieniu “zmniejszenia ryzyka strat ponoszonych przez polskie przedsiębiorstwa z tytułu sprzedawania przez inne podmioty podrobionych produktów i wdrażania nielegalnych rozwiązań” polski rząd, ludzie których wybraliśmy, zamierzają dopuścić do inwigilacji Polaków tak, jak to było kiedyś.

Porozumienie ACTA umożliwia bliżej nieokreślonym służbom monitorowanie całego ruchu internetowego w dowolnej jego postaci, podsłuchiwanie rozmów i monitoringu czegokolwiek nawet bez nakazu sądowego.

Aby uzyskać “możliwość zachowania konkurencyjności europejskich przedsiębiorców, jak również pozytywny wpływ na zatrudnienie w UE i relacje handlowe z krajami trzecimi.” nasz rząd popiera instytucję totalitarnej, stalinowskiej kontroli nad Polakami i wszystkimi obywatelami Unii Europejskiej.

Porozumienie ACTA wynegocjowano bez zwyczajowych konsultacji z organizacjami pozarządowymi, prace nad samym porozumieniem są utajnione.

Jako obywatel wolnego (póki co) Internetu sprzeciwiam się wszelkim formom cenzury i ograniczania swobód w cyberprzestrzeni. Wrzawa, która powstała na wszelkiego typu serwisach społecznościowych i stronach typu Demotywatory, Kwejk itd. świadczy, że ludzie będą bronić swoich praw przed zakusami polityków i korporacji. I bardzo dobrze.

Wczorajsze "awarie" stron Sejmu, Kancelarii Premiera, Prezydenta i kilku innych, za którymi prawdopodobnie stoją Anonymous są pewnie namiastką tego, co będzie się działo, gdy rząd 26.01.2012 podpisze to kontrowersyjne porozumienie. Może wreszcie do polityków dotrze, że mogą sobie błaznować i wykłócać się między sobą ile wlezie, ale jak dotkną spraw NAPRAWDĘ ważnych, to społeczeństwo nie będzie stało bezczynnie. Na koniec uroczy, ale prawdziwy mem z Kwejka:

GEOLISP - nakładka "Górnictwo Odkrywkowe" na AutoCAD i Civil3D

2012-01-22T10:13:00.000+01:00

Dwa dni temu miałem możliwość uczestniczenia w bezpłatnych warsztatach komputerowych “Tworzenie map górniczych na przykładzie oprogramowania Geolisp”. Geolisp to firma, która opracowała wspomnianą w tytule notki nakładkę na programy Autodesku - AutoCADa i Civila. Nakładka ma wiele różnych mutacji (po szczegóły odsyłam do strony producenta), ale nas interesuje ta dotycząca górnictwa odkrywkowego. Przyznam szczerze, że program zrobił na mnie pozytywne pierwsze wrażenie. Oczywiście ciężko wnioskować o całości po raptem trzygodzinnych zajęciach, ale jednak kilka wniosków można wysnuć.

Przede wszystkim wydaje się, że największą zaletą jest dostosowanie programu do polskich warunków - są biblioteki niezbędnych znaków i typów linii (np. granica obszaru i terenu górniczego) skatalogowane zgodnie z wymaganiami Polskich Norm. Drugą przydatną rzeczą jest automatyczne kreskowanie skarp - pięta achillesowa programów, z którymi do tej pory miałem do czynienia. Dla czytelników niezorientowanych - na mapach odkrywek stosuje się trzy oznaczenia skarp: nadkładowe, złożowe i zwałowe - jak na rysunku poniżej.

Programy typu Surpac czy nawet AutoCAD nie mają opcji automatycznego tworzenia kreskowania między dwoma liniami (dolną i górną krawędzią skarpy), przez co ich oznaczanie jest dość mocno upierdliwe. A jak widać - jednak się da!

Kolejna świetna sprawa to kalibrowanie map (rastrów) i transformowanie map i obiektów CADowskich między różnymi układami współrzędnych. Każdy kto pracuje z mapami wie, że w wyniku licznych (nie)porozumień w Polsce stosowanych jest kilka układów współrzędnych (np. 1965, 1992, 2000 itd). Do tego często duże zakłady (np. kopalnie węgla kamiennego) mają swoje własne lokalne układy współrzędnych. Tutaj dzięki paru kliknięciom możemy bez problemu przetransformować cały rysunek z jednego układu na drugi. Również import i kalibracja zeskanowanych map zostały mocno uproszczone w obsłudze i można to zrobić bez większych trudności.

Przykładowe wzory i obiekty w programie GEOLISP

Ponieważ do tej pory głównymi klientami firmy były raczej kopalnie podziemne, funkcje związane z odkrywkami nie są jeszcze dopracowane w 100%, ale myślę, że stopniowo, wraz ze zdobywaniem nowych klientów i uzyskiwaniem od nich stosownego feedbacku, funkcjonalność będzie się poprawiać.

Które złoża węgla brunatnego są najlepsze?

2012-01-12T14:52:00.000+01:00

Toczące się w różnych miejscach naszego kraju dyskusje na temat zagospodarowania perspektywicznych złóż węgla brunatnego skłaniają do refleksji na temat tego, co przesądza o wyborze akurat tego, a nie innego złoża. Dlaczego kopalnia ma powstać tu, a nie 100, 200 albo 500 kilometrów dalej?

W jednym z poprzednich postów wspominałem o rankingach złóż. Co prawda do tej pory powstało ich zaledwie kilka, ale warto pochylić się nad nimi trochę bardziej i przeanalizować, które złoża eksperci ocenili jako najlepsze do zagospodarowania. Wyniki mogą być zaskakujące.

Ale zacznijmy od rzeczy najważniejszej, czyli co bierze się pod uwagę tworząc ranking złóż? Dr Anna Ostręga i prof. Ryszard Uberman w artykule zamieszczonym kilka lat temu w Gospodarce Surowcami Mineralnymi (w tej chwili najlepiej punktowane = najbardziej prestiżowe czasopismo związane z górnictwem w Polsce) zamieścili powyższy rysunek, który według mnie bardzo dobrze obrazuje jakie czynniki należy brać pod uwagę.

Czynniki geologiczno-górnicze - one decydują o zastosowaniu konkretnej technologii, często pośrednio wymuszają rozpoczęcie eksploatacji w konkretnym miejscu, decydują o opłacalności eksploatacji (np. ilość węgla w stosunku do ilości nakładu koniecznego do zdjęcia). Do najważniejszych czynników geologiczno-górniczych należą według mnie: głębokość zalegania złoża, forma zalegania (w tym nachylenie), występowanie zaburzeń (przerostów, uskoków, kurzawek itp), współczynnik N/W (ilość nadkładu w stosunku do ilości złoża), rodzaj utworów w nadkładzie (łatwo lub trudno urabialne) i oczywiście właściwości (parametry jakościowe) samego węgla - kaloryczność, siarka, popiół
Czynniki ekonomiczne - jak wiadomo ekonomia to kwintesencja każdego biznesu. Budowa kopalni nie jest tu żadnym wyjątkiem (przynajmniej w dzisiejszych czasach, za poprzedniego ustroju często budowano kopalnie bez zastanawiania się czy ich eksploatacja jest opłacalna...). Nikt nie wejdzie w górnictwo, jeśli nie będzie czarno na białym policzone, że takie przedsięwzięcie się opłaci. Oczywiście czynniki ekonomiczne są połączone ze wszystkimi innymi - np. zły projekt eksploatacji może powodować ponoszenie niepotrzebnych kosztów albo odciąć nam dostęp do części złoża, czyli ograniczyć przyszłe zyski.
Czynniki przestrzenne - mogą być rozpatrywane w kilku aspektach. Należy po pierwsze określić obecne zagospodarowanie terenu złoża - wiadomo, że złoże na terenie którego znajdują się łąki i pastwiska będzie lepsze pod tym względem od złoża gęsto zabudowanego. Po drugie pod pojęciem przestrzeni trzeba rozumieć również krajobraz. Kopalnie raczej ciężko wpisują się w istniejącą przestrzeń, aczkolwiek po zakończeniu eksploatacji i przeprowadzeniu rekultywacji sprawa ma się już zupełnie inaczej. Z drugiej strony - ograniczenia krajobrazowe nie przeszkadzają np. Austriakom w prowadzeniu wydobycia rudy żelaza w samym sercu Alp.

źródło: http://www.geo.uw.edu.pl

Czynniki społeczne - często są przyczyną największych konfliktów, zwłaszcza jeśli złoże jest mocno zurbanizowane (przypadek Legnicy), bo państwo nie pomyślało zawczasu o jego ochronie prawnej przed zabudową. A ponieważ zasady społecznego dialogu niestety nie stoją w Polsce na najwyższym poziomie, to strony konfliktu okopują się na swoich pozycjach, co prowadzi do impasu w negocjacjach albo forsowaniu rozwiązań wbrew woli drugiej strony (czyli np. budowy kopalni bez społecznej aprobaty).
Czynniki środowiskowe - w ostatnich kilkunastu latach nabierają coraz większego znaczenia, zwłaszcza przy mentalności urzędniczej panującej w instytucjach typu RDOŚ, że na wszelki wypadek najlepiej czegoś zakazać (albo przynajmniej utrudniać realizację) niż pomóc inwestorowi, który w końcu ma płacić ogromne podatki na utrzymanie tej biurokratycznej hydry nienasyconej, ich dzieci, żon i matek (jak swego czasu śpiewał Kazik).

Dochodzimy zatem do punktu, gdzie możemy w końcu powiedzieć: AND THE WINNER IS... Ale niestety sprawa nie jest taka prosta, bo autorzy poszczególnych rankingów różnią się w ocenie tego, które złoża są najlepsze. Wynika to przede wszystkim z faktu przykładania różnych wag do poszczególnych czynników, przyjętej metodologii oceny, okresu sporządzania oceny i wielu innych czynników. Zainteresowanych czytelników odsyłam bezpośrednio do źródeł bibliograficznych, chociażby tych wymienionych we wspomnianym na początku artykule.

Pierwszym rankingiem, który chciałbym przedstawić jest ten sporządzony przez Komitet Gospodarki Surowcami Mineralnymi PAN. Jest to dokument dość leciwy, bo z 1982 roku (jeszcze nawet nie było mnie wtedy na świecie ;) A więc tworzony w zupełnie innych warunkach społeczno-ekonomiczno-środowiskowych.

Natomiast drugi, bardziej znany, ranking sporządzony został przez zespół autorski w składzie: J. Kasiński, M. Piwocki i S. Mazurek:

Zastanawiać może brak w tym rankingu złoża Legnica. Wynika on z faktu, że autorzy uznali, że czynniki środowiskowe i społeczne są w przypadku tego złoża dyskwalifikujące, pomimo ogromnych zasobów. Jak widać w obu rankingach czołowe miejsce zajmuje za to złoże Gubin. A zatem decydując się na rozpoczęcie prac projektowych PGE najwyraźniej wie co robi. Moim zdaniem, jeśli w Polsce zostaną podjęte decyzje o budowie nowych kopalń, to właśnie Gubin będzie jedną z pierwszych.

XV Forum Górnictwa Skalnego

2012-01-08T18:57:00.003+01:00

Redakcja czasopisma Kopaliny Podstawowe i Pospolite Górnictwa Skalnego, z którą współpracuję oraz Stowarzyszenie Kopalń Odkrywkowych zapraszają w dniach 23 i 24 lutego 2012 roku na jubileuszowe

XV Forum Górnictwa Skalnego

Forum odbędzie się w Hotelu Diament**** w Ustroniu.
Do udziału w konferencji zapraszamy przedstawicieli zakładów górnictwa odkrywkowego, producentów maszyn, geologów i przedstawicieli samorządów i urzędów mających wpływ na branżę.

Wśród planowanych tematów znajdą się na pewno:
- nowe Prawo geologiczne i górnicze,
- współczesne kierunki rekultywacji,
- nowoczesne rozwiązania technologiczne, logistyczne i marketingowe dla kopalni
- współpraca z jednostkami samorządu terytorialnego

Program oraz szczegóły dotyczące konferencji można znaleźć TUTAJ.

Szkoła Górnictwa Odkrywkowego 2012

2012-01-08T18:49:00.005+01:00

Szkoła Górnictwa Odkrywkowego to inicjatywa mająca na celu przekazanie najnowszej wiedzy dotyczącej zagadnień
górnictwa odkrywkowego oraz wymiany doświadczeń w celu wypracowania
tzw. “dobrych praktyk w górnictwie”.

TEMATYKA EDYCJI 2012:

.Nowoczesne rozwiązania informatyczne do projektowania i prowadzenia ruchu odkrywkowego zakładu górniczego,

A. Nowoczesne metody pozyskiwania danych geoprzestrzennych
B. Nowoczesne metody modelowania złóż kopalin
C. Nowoczesne rozwiązania informatyczne wspomagające roboty górnicze

Nowoczesne rozwiązania informatyczne do projektowania i prowadzenia ruchu odkrywkowego zakładu górniczego,

A. Zasady efektywnego doboru maszyn w układach ciągłych
B. Zasady efektywnego doboru maszyn w układach cyklicznych
C. Projektowanie optymalnego zakładu przeróbczego

TERMIN:

27 – 28 marca 2012 roku

MIEJSCE:

Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie
Pawilon U2
ul. Reymonta 7
30-059 Kraków

KOMITET ORGANIZACYJNY:

Przewodniczący:
dr hab. inż. Zbigniew Kasztelewicz, prof. nadzw. AGH, e-mail: kasztel@agh.edu.pl tel. 12/ 617 46 18
Sekretarz:
mgr inż. Maciej Zajączkowski, e-mail: maciejz@agh.edu.pl, tel. 12/ 617 44 90
Członkowie:
mgr inż. Adrian Borcz, e-mail: aborcz@agh.edu.pl, tel. 12/617 21 10
mgr inż. Karolina Kaznowska-Opala, e-mail: kazn@agh.edu.pl, tel. 12/617 39 08
mgr inż. Mateusz Sikora, e-mail: sikoram@agh.edu.pl, tel. 12/ 617 44 90

Szczegóły na stronie www konferencji: TUTAJ

Koncepcja Przestrzennego Zagospodarowania Kraju a górnictwo

2012-01-05T09:25:00.000+01:00

W jednym z poprzednich wpisów pisałem o ochronie złóż, wywołując przy okazji sporą dyskusję. Ostatnio, pod koniec grudnia, rząd przyjął kolejny dokument mający wpływ na tę kwestię, a mianowicie Koncepcję Przestrzennego Zagospodarowania Kraju (KPZK). W dwóch miejscach pojawia się kwestia ochrony i eksploatacji obecnie niezagospodarowanych złóż węgla kamiennego i brunatnego. Pozwolę sobie na kilka cytatów (podkreślenia moje):

[Dotyczy sytuacji w 2030 roku - dop. Sz.S.] Struktura zapotrzebowania na energię pierwotną uległa zasadniczej zmianie. Nastąpił spadek udziału zużycia węgla do poziomu ok. 40% (z 58% w 2009 r.). Złoża węgla kamiennego i brunatnego, zaliczone do złóż o strategicznym znaczeniu dla bezpieczeństwa energetycznego kraju, są chronione przed nadmierną zabudową na powierzchni przy jednoczesnym utrzymaniu gotowości do uruchomienia wydobycia. Ochronie w szczególności podlegają obszary zalegania złóż: „Legnica”, „Gubin” i „Gubin 1”, „Złoczew” oraz złoża węgla kamiennego „Bzie-Dębina”, „Śmiłowice”, „Brzezinka”. Wydobycie węgla kamiennego odbywa się w rozbudowanych i zmodernizowanych kopalniach Górnego Śląska i Zagłębia Lubelskiego. Podjęto eksploatację złoża węgla brunatnego „Złoczew” oraz innych złóż węgla brunatnego, zapewniających dalsze funkcjonowanie krajowych elektrowni opalanych tym paliwem.

Poważnym problemem jest też wyczerpywanie się dotychczas eksploatowanych złóż surowców energetycznych, w tym zwłaszcza węgla brunatnego i kamiennego. Wiąże się z tym konieczność podjęcia inwestycji w zakresie budowy nowych kopalń i rekultywacji terenów (zwłaszcza po kopalniach odkrywkowych węgla brunatnego).

Rozwój infrastruktury energetycznej będzie w perspektywie roku 2030 musiał odpowiedzieć na następujące podstawowe wyzwania: (...)

ochrona złóż surowców o charakterze strategicznym, nawet jeżeli w najbliższych latach nie przewiduje się ich eksploatacji – dotyczy to zwłaszcza węgla brunatnego i kamiennego.

Pomimo budowy elektrowni jądrowych (pierwsza z nich zacznie działać po roku 2020) w ciągu najbliższych dwudziestu lat zostanie utrzymana znacząca rola elektrowni spalających węgiel kamienny i brunatny. Dalsze funkcjonowanie tego typu elektrowni, szczególnie wykorzystujących węgiel brunatny będzie wymagało rozpoczęcia eksploatacji nowych złóż tego surowca.

I na koniec cytat chyba najważniejszy (podkreślenia moje):

Złoża węgla brunatnego, kamiennego oraz gazu ziemnego i ropy naftowej stanowią zabezpieczenie strategiczne energetyki systemowej. Należy zakładać, że wraz z rozwojem technologii redukujących poziom emisji możliwe będzie wykorzystanie tych zasobów bez naruszenia ograniczeń wynikających z polityki energetyczno-klimatycznej UE. Nawet jeśli z powodów ekonomicznych, społecznych lub innych niektóre znane złoża surowców energetycznych pozostają nieeksploatowane, powinny być traktowane jako trwały zasób naturalny szczególnego rodzaju, który musi podlegać szczególnej ochronie prawnej przed różnego typu działalnością człowieka, w tym zwłaszcza inwestycyjną (osadnictwo, budowa infrastruktury transportowej). Dotyczy to obszarów zalegania złóż węgla kamiennego (na terenie województw śląskiego i lubelskiego) oraz węgla brunatnego (m.in. na obszarze legnickim i gubińskim). Dla zapewnienia właściwej ochrony złóż niezbędne jest sporządzenie wykazu złóż energetycznych o znaczeniu strategicznym dla państwa z określeniem przestrzennego zasięgu ich zalegania a następnie szczegółowe określenie stopnia i form ochrony zidentyfikowanych obszarów. Ewentualne uruchomienie nowych złóż eksploatacji zasobów energetycznych, szczególnie węgla brunatnego, zostanie poprzedzone szczegółową wielokryterialną analizą opłacalności z pełnym uwzględnieniem aspektów społecznych i ekologicznych.

Cóż - przyznam szczerze, że jestem pozytywnie zaskoczony tymi zapisami, które teraz będą musiały zostać zaimplementowane do planów zagospodarowania województw i powiatów. Spodziewałem się, że po gwałtownych protestach przeciwko budowie kopalń (zarówno odkrywkowych, jak i podziemnych) ze strony mieszkańców i samorządowców rządzący podkulą ogon i sprawę odpuszczą, a jednak wykazali się cywilną odwagą i myśleniem o przyszłości polskiej energetyki i zapewnieniu naszemu krajowi niezależności i bezpieczeństwa energetycznego.

Zwracam jeszcze uwagę, że powyższe zapisy nie przesądzają definitywnie, które złoża będą lub nie będą zagospodarowane ani tym bardziej kiedy to nastąpi. Od wielu lat tworzone są rankingi złóż węgla brunatnego (np. autorstwa prof. Ryszarda Ubermana i dr Anny Ostręgi - tutaj czy Państwowego Instytutu Geologicznego - "Waloryzacja i ranking złóż węgla brunatnego w Polsce" (autorzy: Jacek R. Kasiński, Sławomir Mazurek, Marcin Piwocki). Myślę, że warto wykorzystać te analizy i do potencjalnego zagospodarowania wybierać te złoża, które są najmniej konfliktowe z punktu widzenia społecznego i środowiskowego. Pytanie, czy spośród dużych złóż takie w ogóle istnieją...? Na terenach złożowych o powierzchni tysięcy hektarów zawsze znajdzie się ptaszek, żabka albo inny motylek, którego "trzeba" chronić. Pytanie czy ochrona zasobów przyrody jest równoważna ochronie/wykorzystywaniu zasobów naturalnych w celu dostarczania podstawowych usług ludności (materiałów budowlanych, energii, ciepła). Na to pytanie każdy musi sam sobie odpowiedzieć...

Karczma piwna, czyli spotkanie gwarków

2012-01-04T20:15:00.001+01:00

Koniec roku to dla górników tradycyjny czas świętowania. Święto górnicze „Barbórka” przypadająca 4 grudnia to podsumowanie całorocznej ciężkiej i niebezpiecznej pracy. Jednym z głównych elementów tradycji górniczych są niewątpliwie Spotkania Gwarków, czyli tak zwane „Karczmy Piwne”

Karczma piwna [Źródło zdjęcia]

Z czego wywodzi się spotkanie gwarków?
Węgiel kamienny zaczęto wydobywać już w XV wieku. Wtedy uważano go za kopalinę przynależną do gruntu, właściciele ziemscy często pozwalali samym odbiorcom, za odpowiednią opłatą, kopać węgiel, tak jak np. glinę. Zmianę w tym zakresie wprowadziło dopiero prawo górnicze, wydane w 1769 r. Od tej pory prowadzenie robót poszukiwawczych jak i eksploatowanie węgla wymagało uzyskania zezwolenia władz górniczych.

Tytuł własności kopalni dzielił się na udziały, których właściciele wpisani byli do księgi hipotecznej, tworząc tak zwane gwarectwo danej kopalni. Gwarkowie dzielili się zyskami, zależnie od liczby posiadanych udziałów. Gwarkowie, czyli udziałowcy, spotykali się raz do roku, aby dokonać rocznego rozrachunku. Ze względu na różną ilość udziałów i ważności zasiadali w różnych ławach zwanych tablicami, tworząc starą i młodą strzechę górniczą. Ponieważ jedynymi większymi izbami, gdzie mogli się pomieścić, a przy okazji ugościć, były karczmy, wiec tam też na rozrachunku rocznym się spotykali. Z tego to właśnie faktu wywodzi się Spotkanie Gwarków, często Karczmą Piwną zwane, które przez prawdziwych górników kultywowane jest do dzisiaj na wieczną rzeczy pamiątkę.

„Spotkanie Gwarków” jest więc kontynuacją starych zwyczajów i obrzędów w których po ciężkiej i znojnej pracy „w podziemnym, czarnym świecie” gromadzili się, by przy kuflu piwa szukać wytchnienia w niefrasobliwym, a nawet frywolnym dialogu, kraszonym pieśnią”.

Regulamin Karczmy Piwnej
Na Karczmie piwnej obowiązuje regulamin, którego bezwzględnie należy przestrzegać. Oto jego treść:
1.    Spotkanie Gwarków w Karczmie Piwnej, jest tradycyjną kontynuacją górniczych zwyczajów i obyczajów. Uczestników obowiązuje strój odświętny, oraz medale i odznaczenia uzyskane na dotychczasowych karczmach piwnych. Trzeźwe i godne zachowanie gwarków warunkują powodzenie tej pięknej i starej tradycji.
2.    Obradom przewodniczy Wysokie a w Sprawach Piwnych Nigdy Nieomylne Prezydium wybierane pieśnią „Wstępuj, wstępuj prezesie mój” jego władza jest absolutna a werdykty bezdyskusyjne. W trakcie obrad można obalić Prezydium pieśnią „Do dupy z tym Prezydium” źle przeprowadzony zamach grozi po ważnymi sankcjami jego organizatorom.
3.    Uczestnicy spotkania zasiadają w dwóch rywalizujących ze sobą ławach zwanych „ława lewa” i „ława prawa”. Na czele ławy stoi mianowany przez Prezydium Kontrapunkt i jedynie on może rozmawiać z prezydium po zapytaniu ROGO VOCEM PRO ME (proszę o głos dla mnie) i odpowiedzi pozytywnej HABEAS (masz). Obradom towarzyszą śpiewy intonowane za zgodą prezesa przez kantora.
4.    W społeczności karczemnej rozróżniamy następujące rodzaje szarż (stopni) określających przynależność do Karczemnej Klasy:
    JENERAŁ – osoba posiadająca stopień górniczy „Dyrektor Generalny”,
    „Stara Strzecha” – osoba posiadająca imię piwne, lub podeszły wiek,
    „Gwarek” – osoba posiadająca wykształcenie górnicze, lub pracująca w górnictwie,
    „Fuks” – osoba kandydująca na gwarka,
    „Ciura karczemna” – osoba nie spełniająca powyższych kryteriów.
5.    Na spotkanie gwarków nie wolno przyprowadzać ze sobą kobiet, psów, kotów, kanarków, gołębi ani innych zwierząt domowych.
6.    Każdy wezwany przed Prezydium przychodzi z kuflem i melduje się podając stopień, nazwisko, imię piwne oraz ilość semestrów. Wzorcowa formuła meldunku brzmi: PRZED WYSOKIM A W SPRAWACH PIWNYCH NIGDY NIEOMYLNYM PREZYDIUM MELDUJE SIĘ STARA STRZECHA, JENE RAŁ, CIURA KARCZEMNY „X” IMIĘ PIWNE „Y” (IMIENIA PIWNEGO NIE POSIADAM) SEMESTRÓW „Z” 1 semestr to 0,5 szkoły o profilu górniczym, lub 0,5 roku pracy w górnictwie. Mając szkołę i pracę semestry sumuje się.
7.    Jedynym napojem spożywanym na karczmie jest piwo, które wolno pić z własnego kufla, tylko za zgoda Prezydium, na jego wyraźne polecenie na przykład po wezwaniu „hej gwarkowie za ich zdrowie”. Pamiątkowy kufel po Karczmie staje się własnością uczestnika. Spożywanie innych napojów zwłaszcza bałamutnej okowity naraża uczestnika spotkania na poważne kłopoty.
8.    Przed wejściem na salę zły humor i dąsy należy zostawić w szatni.

Na karczmie należy:

wysilać gardło celem głośnego śpiewania
wysilać intelekt celem udzielania dowcipnych i celnych wypowiedzi,
wysilać mięśnie celem wygrywania konkursów sprawnościowych

Na karczmie nie należy:

obrażać się i gniewać z powodu żartów, choćby złośliwych
zalewać brzucha piwem ani obżerać się nadmiernie
awanturować, grubiańsko zachowywać i przeszkadzać innym.

9. Aktywne uczestnictwo w spotkaniu jest nagradzane. Można uzyskać:

pochwałę przed frontem, pochwałę na piśmie, dodatkowy kufel piwa, uścisk dłoni prezesa, trącenie się kuflem z prezesem, prezent karczemny itp.
za zwycięstwo w konkursie picia piwa przysługuje medal pijaka.
na karczmie piwnej wręczane są odznaczenia - zasłużony dla karczmy piwnej - brązowy medal za pięcioletnią a srebrny za dziesięcioletnią prace przy organizacji karczmy piwnej - imię piwne - medal wraz z dyplomem przyznawany za wybitne zasługi dla karczmy piwnej.

10. Za nieprzestrzeganie ustaleń zawartych w niniejszym regulaminie lub jakiegokolwiek narażania się postawom, wyglądem, miną lub zachowaniem Wysokiemu A W Sprawach Piwnych Nigdy Nieomylnemu Prezydium przewiduje się:

kary cielesne: dyby, klatka, pręgierz, koryto, chłosta.
kary psychiczne: wyśmiewanie przed frontem,. Zadanie zagadki nie do rozwiązania, wyproszenie za drzwi na dziesięć, piętnaście i trzydzieści minut.
karą najwyższą jest wykluczenie z karczemnej społeczności.

Przykładowy kufel górniczy - pamiątka z karczmy :) [źródło: allegro.pl]

Powrót bloga

2012-01-03T08:56:00.000+01:00

Witam wszystkich po dłuższej przerwie!

Niestety poprzedni, słusznie miniony, 2011 rok nie obfitował w aktywność blogową, za co chciałem Czytelników serdecznie przeprosić i jednocześnie obiecać poprawę. W ramach noworocznych postanowień stwierdziłem, że konieczne jest wznowienie aktywności. Mam nadzieję, że uda mi się zmobilizować chociaż trochę bardziej niż w zeszłym roku. Ale teraz powinno być spokojniej w życiu zarówno prywatnym, jak i zawodowym.

W 2011 akurat tak się zdarzyło, że dwa razy zmieniałem pracę, do tego ślub i przez to trochę nie miałem głowy do pisania. A szkoda, bo w górnictwie się sporo działo - na moim "poletku" informatyki górniczej zaszły spore zmiany, bo do gry weszli nowi gracze, tacy jak CAE Mining czy znana bardziej z systemów automatyki szwajcarska firma ABB. Do tego dzięki przejściu do Instytutu Gospodarki Surowcami Mineralnymi i Energią PAN uzyskałem dostęp do kilku nowych programów Gemcomu (MineSched, Minex), z którymi wcześniej nie miałem styczności. A wiadomo, że jak się człowiek uczy nowych rzeczy, to i się rozwija. Efekty będzie można zobaczyć w najbliższym numerze Surowców i Maszyn Budowlanych, gdzie - mam nadzieję, że nie zdradzę zbyt wielkiej tajemnicy - powinien się ukazać mój artykuł na temat możliwości harmonogramowania produkcji w kopalniach odkrywkowych z wykorzystaniem nowoczesnych narzędzi informatycznych, przede wszystkim wspomnianego MineScheda.

Myślę, że na dobry początek reaktywacji bloga ten krótki wstęp wystarczy.

W Nowym Roku wszystkim czytelnikom życzę samych pomyślności i sukcesów, zadowolenia z wykonywanego zajęcia, spokoju ducha, a pracującym na kopalniach - wielu wydobytych (i sprzedanych ;) ton!

Artykuł na temat programów komputerowych w górnictwie

2011-11-27T10:23:00.000+01:00

W ostatnim numerze czasopisma Surowce i Maszyny Budowlane ukazał się mój artykuł pod tytułem
Rozwiązania IT dla górnictwa odkrywkowego.

Zapraszam do lektury.

XIV Forum Górnictwa Kopalin Pospolitych 24-25.02.2011

2010-12-14T09:13:00.000+01:00

W imieniu organizatorów serdecznie zapraszam na XIV Forum Górnictwa Kopalin Pospolitych, które odbędzie się 24 i 25 lutego 2011 w Hotelu Mercure Patria w Częstochowie.
.
Organizowane od 13 lat przez redakcję czasopisma Kopaliny Podstawowe i Pospolite Górnictwa Skalnego doroczne spotkanie górników odkrywkowych poświęcone będzie przede wszystkim zmianom w Prawie geologicznym i górniczym, racjonalnej gospodarce złożem, gospodarce odpadami i rekultywacji. Najlepsi krajowi specjaliści z WUG, AGH i górnicy wiodących zakładów górniczych będą również wykładać i rozmawiać o stanie oraz perspektywach wydobycia surowców skalnych.
.
Informacje o Forum będą ukazywać się na stronie Organizatora:
http://www.kopaliny.net.pl/

Dodam, że będzie okazja posłuchać mojego wystąpienia na temat rekultywacji małych zakładów górniczych.

Zapraszam i mam nadzieję, że do zobaczenia w Częstochowie!

Forum Górnictwa Odkrywkowego

2010-10-10T15:07:00.001+02:00

Pod adresem http://www.odkrywka.fora.pl/ powstało Forum Górnictwa Odkrywkowego. Serdecznie zapraszam wszystkich czytelników bloga do rejestracji i udzielania się.

Będę również wdzięczny za rozpowszechnienie tej informacji wśród znajomych - nasza odkrywkowa społeczność w Polsce nie jest specjalnie duża i myślę, że warto, żeby istniała platforma wymiany informacji i doświadczeń dla ludzi zajmujących się lub zainteresowanych odkrywkową eksploatacją surowców mineralnych.

Warto dodać, że pomysłodawcą i założycielem Forum jest dr inż. Paweł Kawalec.

Wizualizacja danych geologicznych i modele blokowe

2010-09-22T10:37:00.001+02:00

Zasłyszany ostatnio dowcip branżowy:

- Czym geolog różni się od teologa?

- W sumie to niczym. Bo teolog nie wie, co jest na górze, a geolog nie wie co jest na dole.

Jak to zatem jest z tą naszą wiedzą, co znajduje się w miejscu, gdzie chcemy budować kopalnię (albo już mamy i chcemy ją powiększyć)?

Otóż sprawa jest dość skomplikowana. Pierwszym etapem rozpoznania jest wiercenie otworów, których często są dziesiątki czy setki (dla dużych, pracujących kopalń te liczby idą w dziesiątki tysięcy), a celem ich wykonywania jest oczywiście zbadanie budowy geologicznej złoża. Otwory wierci się tzw. metodą rdzeniową, czyli próbuje się w stanie nienaruszonym wydostać na powierzchnię pewien fragment skał znajdujących się w ziemi (najczęściej w kształcie walców):

Pół biedy, jeśli mamy do czynienia ze skałami zwięzłymi, ale co zrobić, gdy są to np. luźne piaski? Jak już uda się wywiercić wymaganą ilość otworów (najczęściej w regularnej siatce, np. kwadratowej albo trójkątnej - chodzi o równomierne rozmieszczenie danych do późniejszej analizy), to trzeba to wszystko skatalogować, tzn. stworzyć karty otworów geologicznych, które zawierają dane o lokalizacji otworu (współrzędnych), wszystkich warstwach, które pojawiły się w otworze, rodzajach skał, miąższościach, wilgotnościach, składzie chemicznym itd itd. Oczywiście im więcej danych wprowadzimy tym rozpoznanie będzie dokładniejsze, ale coś za coś - każda analiza laboratoryjna kosztuje.

Potem skatalogowane otwory gromadzi się w geologicznej bazie danych. Jest to po prostu tabela w arkuszu kalkulacyjnym, która zawiera wszystkie informacje o wszystkich otworach. Nietrudno się domyślić, że baza jest dość rozbudowana, zwłaszcza dla dużych, dokładnie rozpoznanych złóż. Oprogramowanie górnicze, np. program Surpac firmy Gemcom Software, z którego korzystamy na AGH, umożliwia wizualizację danych z bazy, wyświetlanie warstw, nadawanie kodów skał, zmianę kolorów otworów itp. operacje. Fragment bazy może wyglądać przykładowo tak:

Kiedy mamy już wprowadzone dane dotyczące geologii zaczyna się najtrudniejsza część całej zabawy czyli modelowanie blokowe. Generalnie jego ideą jest zbudowanie trójwymiarowej bazy danych zawierającej informacje o złożu nie tylko w miejscach, gdzie wywiercono otwory, ale na całym obszarze górniczym. Dokładność, z jaką możliwe jest oszacowanie parametrów złoża zależy od gęstości siatki otworów oraz wybranego algorytmu obliczeniowego. Oczywiście im więcej danych, tym dokładniejszy wynik. Natomiast metody, których używa się do obliczeń parametrów złoża między otworami oparte są na geostatystyce (mogą to być np. kriging, odwróconej odległości, najbliższego sąsiada i inne). Na szczęście program może wszystko policzyć praktycznie sam, jeśli wprowadzimy mu odpowiednie parametry wejściowe. Dla porządku dodam, że budowa modelu blokowego dla dużego złoża może trwać na szybkim komputerze nawet kilka godzin - to daje obraz jakie ilości obliczeń są tu wykonywane.

Gdy doczekamy końca modelowania ostatecznym efektem jest model blokowy, który składa się z sześciennych lub prostopadłościennych "cegiełek", zawierających dane o budowie złoża w danym miejscu. Przykładowo, jeśli dla złoża o pow. 1 km2 i głębokości 100 m chcielibyśmy zbudować model blokowy o wielkości bloków 1x1x1 m, to uzyskalibyśmy w efekcie sto milionów bloków. Oczywiście taki stopień szczegółowości jest za duży (a zapewne powodowałby również problemy z zawieszaniem się komputera). Przyjmuje się, że wielkość bloku powinna wynosić mniej więcej połowę średniej odległości między otworami, z których ten model jest tworzony. Zatem dla siatki kwadratowej otworów o oczku 100x100 m, optymalna wielkość bloku wynosiłaby ok. 50x50m (trzeci wymiar zależy od miąższości warstw - im jest ich więcej, tym powinien być mniejszy; chyba, że rozróżnianie warstw nie jest istotne dla danej kopalni, np. wyróżnia się tylko nadkład, który usuwamy i złoże, które jest dla nas użyteczne - wtedy można zgeneralizować posiadane informacje i nie ma potrzeby wyróżniania warstw).

Model blokowy umożliwia nam lepszą, bo trójwymiarową wizualizację danych i daje spore możliwości w zakresie ich filtrowania. Przykładowo, obrazek u góry przedstawia złoże pokolorowane wg. warstw litologicznych, a obraz na dole - pokład węgla ze zwizualizowaną zmiennością wartości opałowej (kaloryczności) - kolor niebieski to wartość najmniejsza, a czerwony - największa.

O tym jakie możliwości daje górnikowi posiadanie modelu blokowego złoża - następnym razem.

Co górnik może zrobić z dynamitem?

2010-09-15T10:01:00.010+02:00

Dzisiaj mniej słów, a więcej obrazów. Chciałem pokazać jakie cuda specjaliści z Pracowni Techniki Strzelniczej naszej Katedry potrafią robić z materiałami wybuchowymi. Zapraszam do oglądania!

Potencjalnym kandydatom na studia na Wydziale Górnictwa i Geoinżynierii warto uświadomić, że na kierunkach Inżynieria Środowiska i Górnictwo i Geologia (w tym szczególnie Technika Odkrywkowej Eksploatacji Złóż) techniki strzelniczej jest bardzo dużo (ja miałem 4 semestry), więc można się szczegółowo zapoznać z działaniem i zastosowaniem materiałów wybuchowych, a nawet pracować potem w dziedzinie z tym związanej, bo specjalistów na rynku ciągle brakuje.

Za mundurem panny sznurem (górniczym też!)

2010-09-02T21:27:00.002+02:00

Jedną z rzeczy najbardziej kojarzonych z górnictwem przez zwykłych zjadaczy chleba są mundury górnicze. Pierwsze oficjalne mundury górnicze wprowadzono pod koniec XVIII wieku w węglowych zagłębiach Niemiec. Jednym z nich był również Górny Śląsk. W Polsce, pierwsze mundury górnicze wprowadza, wzorując się na niemieckich, ustawa o Korpusie Górniczym z 1817 r. Twórcą Korpusu Górniczego i wielkim prekursorem górnictwa i szkolnictwa górniczego był jeden z najwybitniejszych w historii Polaków Stanisław Staszic. Po II wojnie światowej wygląd górniczego munduru galowego w Polsce ustaliła w 1949r. Komisja Centralnego Zarządu Przemysłu Węglowego. Obecnie obowiązuje ustawa z dnia 14 lutego 2003 r. o stopniach górniczych, honorowych szpadach górniczych i mundurach górniczych [źródło].

Noszony na Śląsku jeszcze przez wiele lat po wojnie mundur górniczy wzoru niemieckiego

(Zdjęcie z albumu "Węgiel-nasze bogactwo" Warszawa 1955 r.) [źródło jw.]

W zależności od wykształcenia, stażu pracy i zasług dla górnictwa (a czasami również od układów potencjalnego kandydata) można dochrapać się różnych stopni górniczych: generalny dyrektor górnictwa, generalny dyrektor górniczy (I, II i III stopnia), generalny honorowy dyrektor górniczy, dyrektor górniczy (I, II i III stopnia), inżynier górniczy (I, II i III stopnia), technik górniczy (I, II i III stopnia), górnik (I, II i III stopnia).

Poszczególne stopnie można od siebie odróżnić po wzorach wyszytych na mundurze (ustawodawca nazwał je bortami), ważna jest również ilość rozetek (potocznie zwanych "młotkami").

Oczywiście im więcej młotków tym dany stopień jest wyższy. Innym charakterystycznym elementem mundury jest czako, czyli górnicza czapka z pióropuszem, którego kolor zależy od stopnia górniczego. I tak: pióropusz zielony przysługuje osobom z przyznanym stopniem Generalnego Dyrektora. Pióropusz biały nosi dozór górniczy: dyrektorowie, inżynierowie i technicy (sztygarzy). Pióropusz czarny przyznano górnikom. Pióropusz czerwony noszą członkowie górniczej orkiestry (a kapelmistrz biało-czerwony). Czako na przedzie ma wyhaftowany symbol górnictwa, czyli skrzyżowany młotek i tzw. pyrlik, czyli krótki kilof, wcześniej (przed erą mechanizacji) powszechnie używany przez górników w podziemnych kopalniach węgla kamiennego.

Żeby strój był kompletny, brakuje jeszcze tylko paradnej szpady lub bardy (rodzaj toporka).

Dla porządku dodam jeszcze, że mundur można nosić tylko w wyjątkowe okazje - święta państwowe, Dzień Górnika (Barbórkę), podczas nadawania odznaczeń. Ale zdarzyło mi się również widzieć kolegę, który w mundurze poszedł do ołtarza, a po wyjściu przechodził ze swoją świeżo poślubioną małżonką przez szpaler kolegów-górników trzymających w górze szpady - moim zdaniem był to ciekawy i oryginalny pomysł na ślub.

Największa dziura w Europie, czyli jak robią to Niemcy

2010-08-31T15:38:00.002+02:00

Dzisiejszym wpisem postanowiłem odpocząć od gorących tematów krajowych i krótko streścić moją niedawną wizytę w największej na świecie kopalni węgla brunatnego, czyli Tagebau Hambach, leżącej ok. 10-15 km na zachód od mającej milion mieszkańców Kolonii. Wizyta była możliwa dzięki bardzo dobrym stosunkom jakie AGH utrzymuje z właścicielem kopalni i jednym z największych producentów prądu w Europie, czyli RWE (o porozumieniu o współpracy np. tutaj).

Kopalnia Hambach istnieje mniej więcej od 40 lat i produkuje ok. 40 mln ton węgla brunatnego rocznie (dla porównania - cztery polskie kopalnie razem wzięte - niecałe 60 mln), co stanowi mniej więcej jedną czwartą produkcji tego surowca w Niemczech. Całe Zagłębie Nadreńskie (kopalnie Hambach, Garzweiler i Inden) produkuje mniej więcej 100 mln ton. Niemcy mają zatwierdzoną politykę energetyczną przewidującą wydobycie na tym poziomie jeszcze przez co najmniej 40 lat. Oczywiście ten okres może być przedłużony, bo - w przeciwieństwie do naszego hurraoptymizmu - zamierzają całkowicie wycofać się z energetyki jądrowej, a prąd trzeba skądś brać. Obecnie kopalnia wygląda tak:

Oczywiście wydobycie tak ogromnych mas ziemnych (60 mln ton węgla + ok. 250 mln ton nadkładu) nie byłoby możliwe bez odpowiednich maszyn. Sercem układów KTZ (koparka-taśmociąg-zwałowarka) są największe na świecie skonstruowane przez człowieka maszyny - koparki wielonaczyniowe SchRs 6600 (tutaj inne zdjęcie):

Maszyna robi naprawdę ogromne wrażenie, zwłaszcza jak ogląda się ją z bliska - ma ponad 90 m wysokości (to tyle, co 30 piętrowy budynek), gąsienice o wysości ok. 3 m, waży ponad 13 tys. ton (!). Samo koło czerpakowe ma 22 metry średnicy (tyle, co 7-piętrowy blok), każdy czerpak może jednorazowo nabrać ponad 6,5 metra sześciennego urobku:

Nic dziwnego, że każda taka maszyna (jest ich w kopalni bodajże 7 lub 8, w tym dwie wydobywają węgiel) ma wydajność ponad 200 tys. ton na dobę (pracownicy twierdzili, że czasami jak pracują w łatwo urabialnych piaskach, to przekraczają nawet 300 tys. (!)) - mała kopalnia kruszyw wydobywa taką ilość w ciągu roku.

Po urobieniu przez koparkę nadkład jest podawany na przenośnik taśmowy za pomocą specjalnej maszyny, zwanej wózkiem zrzutowym. Jego obecność przyczynia się do większej elastyczności pracy - koparka może pracować w większej odległości od przenośnika i nie trzeba go tak często przesuwać (przesuwanie przenośnika powoduje straty wydajności i jest czaso- i pracochłonne).

Za pomocą systemu przenośników taśmowych nadkład trafia na zwałowisko wewnętrzne (czyli kopalnia zasypuje za sobą przestrzeń, która została wcześniej urobiona i w efekcie przypomina nieco rów, który równomiernie przesuwa się do przodu). Tam zwałowarki formują najpierw tzw. przedzwały, czyli hałdy z mocniejszego i suchego materiału, a potem do uformowanej w ten sposób niecki zrzucają materiał o gorszych własnościach geotechnicznych. Zapobiega to powstawaniu osuwisk. To właśnie wilgotny (czasem nawet półpłynny) materiał jest największą zmorą na zwałowisku.

Niemcy wprowadzili w swoich maszynach (które pochodzą w większości z lat 60. i 70.) wiele ulepszeń, np. trójwymiarową symulację urabiania (operator koparki ma na monitorze obraz pracującej maszyny z naniesioną informacją geologiczną odnośnie materiału, który w danej chwili jest urabiany) czy skanowanie i modelowanie przestrzeni zwałowiska (też w trzech wymiarach i w czasie rzeczywistym).

W całej kopalni pracuje zaledwie 2000 ludzi, co powoduje, że wydajność na 1 zatrudnionego jest kosmiczna (dla porównania - w Bełchatowie. który wydobywa ok. 35 mln ton węgla - ponad 8000).

Ochrona złóż a sprawa polska

2010-08-17T10:05:00.002+02:00

Ruszyło się coś w temacie ochrony złóż, w tym legnickiego złoża węgla brunatnego (można poczytać np. tu). Władze województwa - w przeciwieństwie do władz gminnych - popierają budowę kopalni węgla brunatnego i dały temu wyraz w planie zagospodarowania przestrzennego.

Jakie skutki będzie miało wprowadzenie ochrony złóż dla mieszkańców chronionych terenów? I czy taka procedura jest w ogóle konieczna?

Na pierwsze pytanie w tej chwili trudno odpowiedzieć, bo w dalszym ciągu nie ma ram prawnych, które by pozwalały na wprowadzenie formalnej ochrony. Nie wiadomo w jaki sposób zostałyby ograniczone możliwości budowania i inwestowania w zakresie niezwiązanym z eksploatacją. Marszałek województwa dolnośląskiego nieco obszedł tę lukę prawną i chce wprowadzić ochronę złoża nieco okrężną drogą, czyli poprzez wytyczne dla zagospodarowania przestrzennego. W planie tereny te figurują jako "tereny ze strategicznymi dla krajowej gospodarki energetycznej niezagospodarowanymi złożami węgla brunatnego wymagające ochrony przed wprowadzaniem nowej zabudowy infrastrukturalnej, nie związanej z energetyką i przemysłem wydobywczym". Całkiem zgrabnie ujęte. Ochrona złoża uniemożliwi dalszą niekontrolowaną zabudowę, co w razie uruchomienia kopalni znacznie zwiększałoby początkowe koszty inwestycyjne i społeczne. Już w tej chwili teren jest zabudowany znacznie bardziej niż być powinien, a to wskutek nieodpowiedzialnej polityki samorządów, które nie ostrzegały ludzi, że budują się na węglu. Swoją drogą, to jak trafi tu ktoś, kto ma działkę w tamtych okolicach i zastanawia się nad stawianiem domu - radzę się NIE BUDOWAĆ...

Argumenty, że ochrona złoża skaże mieszkańców na wegetację, są moim zdaniem nie do końca uzasadnione. Bo w końcu oznaczałoby to, że wegetują tam już w tym momencie, a ochrona tylko ten stan utrwali. Z drugiej strony - kto się nie rozwija, gdy cały świat idzie do przodu, to tak jakby się cofał... Niedawno miałem okazję przejeżdżać przez tereny złoża i okolica nie wyglądała jakby nie było tam mediów czy infrastruktury. Z doświadczeń ochrony złóż w innych miejscach nie chodzi o to, aby wprowadzić na kilkadziesiąt lat TOTALNĄ blokadę budowy wszystkiego, tylko zrezygnować z najbardziej kosztownych projektów, np. dużych dróg czy kolei, dużych budynków (w tym również domów). Nie jest tak, że nie gmina nie będzie mogła doprowadzić wodociągu do wsi czy naprawić dziury w drodze "bo ochrona złoża", a mieszkaniec postawić garażu na terenie, który będzie eksploatowany za 40 lat. Takie opinie świadczą o zupełnym braku znajomości tematu.

Kolejną kwestią są ewentualne odszkodowania za spadek wartości gruntu. Moim zdaniem tu sprawa nie jest tak oczywista jak mogłoby się wydawać. Ktoś nieżyczliwie nastawiony mógłby powiedzieć, że to nie mieszkańcy są tu stroną pokrzywdzoną przez przyszłą kopalnię, tylko odwrotnie - świeżo postawione domy zwiększą koszty eksploatacji w jej początkowej fazie, bo trzeba będzie je zburzyć, a mieszkańców przesiedlić. Ale już nie będę czepialski. Problem dla potencjalnego właściciela nieruchomości pojawia się nie wtedy, gdy mieszka sobie w swoim nowowybudowanym na złożu domku. Bo co za różnica, czy mieszkam w domu wartym 300 czy 700 tys.? Moim zdaniem żadna. Również jeśli dom był zbudowany na kredyt. Doświadczenia ostatniego kryzysu pokazują, że banki nie mogą żądać od kogoś dodatkowego zabezpieczenia w przypadku, gdy spadnie wartość nieruchomości albo wzrośnie kwota do spłaty wskutek fluktuacji cen walut (oczywiście pod warunkiem, że kredyt jest solidnie spłacany). Pojedyncze przypadki takich praktyk zostały szybko nagłośnione przez media i banki rakiem się z nich wycofały. Trudności mogą się pojawić przy próbie sprzedaży, bo nikt przy zdrowych zmysłach takiej nieruchomości nie kupi (no, może poza kopalnią). Czy w takiej sytuacji należy się sprzedającemu odszkodowanie? Pewnie rozstrzygną to sądy. Pytaniem pozostaje, czy ktoś kupując działkę/budując dom miał świadomość, że leży ona na złożu? Moim zdaniem tak, bo złoże jest zaznaczone w planie zagospodarowania (albo przynajmniej być powinno), nawet jeśli nie jest przewidziane do eksploatacji, a więc każdy może sobie zobaczyć, gdzie jest dokładnie zlokalizowane.

Sprawa nie jest prosta i zapewne czeka nas wiele lat sporów na ten temat, ale miło, że ktoś wreszcie pomyślał na temat zapewnienia Polsce źródeł dostaw energii w najbliższych dziesięcioleciach.

PGE KWB Gubin?

2010-06-21T10:51:00.001+02:00

Z pewnym zaskoczeniem przeczytałem w piątek informację, że KWB Konin sprzedała PWE Gubin Polskiej Grupie Energetycznej. O ile tego, że Konin prędzej czy później będzie musiał się Gubina pozbyć można się było spodziewać (nie jest to inwestycja, której koszty kopalnia byłaby w stanie samodzielnie ponieść), to w tym przypadku kupiec jest nieco zastanawiający. Warto zastanowić się chwilę nad konsekwencjami tego kroku dla rozwoju branży węgla brunatnego.

Do tej pory PGE twardo (powiedzmy) obstawiała, że jej rozwój będzie opierał się o Legnicę. Niestety zakup PWE Gubin stawia moim zdaniem wcześniejsze deklaracje pod dużym znakiem zapytania. Bo po co pchać się na Legnicę i angażować w lokalną wojnę ze społecznością, skoro można zagospodarować ponad 1,5 mld ton zasobów słabo zaludnionych terenów w Gubinie i Brodach? Obawiam się, że tym samym szanse na uruchomienie kopalni w Legnicy zostaną ostatecznie (a przynajmniej na długi okres) pogrzebane. Chyba, że pojawi się - czego również nie można wykluczyć - jakiś nowy gracz, który będzie miał ambicje powalczyć o największe złoże w Europie. Ale póki co na to się nie zanosi.

Kolejną sprawą jest ochrona złóż - ze względu na politycznie gorący okres wyborów (teraz prezydenckie, za kilka miesięcy samorządowe, a za rok jeszcze parlamentarne) sprawa nieco przycichła albo rozgrywa się w zaciszu ministerialnych gabinetów. Moim zdaniem od wprowadzania zabezpieczenia złoża - nawet w przypadku ewentualnego wycofania się PGE z tej inwestycji - nie powinno się odstępować. A to właśnie ze względu na przyszłość. Jeśli i tak już znacznie zabudowane złoże pozwolimy dalej zagospodarowywać w kierunku niezwiązanym z działalnością górniczą, może się okazać, że jego eksploatacja w przyszłości będzie już zupełnie niemożliwa i/lub nieopłacalna. Aczkolwiek znając polską skłonność do strategicznego, wieloletniego (nie)planowania jestem pełen obaw.

Sytuacja w której PGE zagospodarowuje Gubin (co potrwałoby przynajmniej 10 lat) zapewni w najlepszym wypadku trwanie, bez perspektyw rozwoju i zwiększania wydobycia. A jak mawia stare powiedzenie - kto stoi w miejscu, gdy cały świat idzie do przodu, to tak jakby się cofał. A świat z węgla wcale nie zamierza rezygnować, a wręcz przeciwnie...

Ile podatnik dokłada do węgla brunatnego, a ile węgiel do podatnika?

2010-06-08T07:30:00.001+02:00

Wpadła mi w ręce ciekawa tabelka, opracowana przez PPWB ilustrująca ile co rok kopalnie węgla brunatnego odprowadzają kasy do budżetu państwa. Myślę, że wszyscy trąbiący o tym, jak deficytowe jest nasze górnictwo powinni uważnie ją przestudiować:

Tytuł	2005	2006	2007	2008
Ubezpieczenia społeczne, zdrowotne	297 403	277 440	283 665	257 313
FGŚP i FP	24 239	22 688	23 632	24 383
PFRON	11 900	11 762	11 916	12 172
Podatek od osób fizycznych	103 729	113 529	105 927	121 375
Podatek od osób prawnych	96 458	52 103	50 423	64 313
VAT	386 082	355 641	306 235	340 298
Wypłata z zysku przez jednoosobowe Spółki Skarbu Państwa	800	3 391	7 569	20 953
Wpłaty i kary na NFOŚ (w tym opłata eksploatacyjna na rzecz NFOŚ)	34 791	34 134	34 822	36 823
Podatki i opłaty na rzecz gmin (w tym opłata eksploatacyjna na rzecz gminy)	205 306	206 928	216 207	240 710
Razem w tys. zł	1 160 712	1 077 619	1 040 400	1 181 344

Ciekawy jestem ile jest takich branż, że 4 firmy rok w rok płacą ponad miliard zł...?

Odkrywkowa kopalnia gazu, czyli co politycy wiedzą o górnictwie

2010-06-08T07:22:00.003+02:00

Z pewną mieszanką zdumienia, rozbawienia, zażenowania i bulwersu przyjąłem wypowiedź kandydata na prezydenta Bronisława Komorowskiego nt. eksploatacji gazu łupkowego:

Eksploatacja gazu łupkowego musiałaby oznaczać zastosowanie metod odkrywkowych, jak w przypadku węgla brunatnego, a zatem byłaby to "dewastacja obszarów krajobrazowych Polski" - powiedział w środę w Londynie marszałek Sejmu Bronisław Komorowski.

Nie wiadomo czy śmiać się czy płakać nad stanem wiedzy kandydata. Zresztą nie jest to pierwsza głupia wypowiedź polityków na tematy związane z górnictwem, o których nie mają zielonego pojęcia [to, że mają tendencję do wypowiadania się na wszelkie inne możliwe tematy, na których się nie znają litościwie przemilczę].

Swoją drogą to ciekawe jakby miała taka odkrywkowa kopalnia gazu wyglądać? Jakieś rury wwiercane w skarpy by miały zaciągać ten gaz? Nie mówiąc już o tym, że musiałaby by mieć pewnie z kilometr albo nawet kilka głębokości (zdaje się, że najgłębsza na świecie odkrywkowa kopalnia ma circa about 600 m), co nie dość, że byłoby zupełnie nieopłacalne, to prawdopodobnie również technicznie niemożliwe - ilość problemów, z jaką trzeba byłoby się zmierzyć, jest trudna do wyobrażenia. Począwszy od spraw odwadniania, geotechniki, miejsca na zwałowanie i na samo wyrobisko, aż po wspomnianą - zupełnie w tym przypadku oderwaną od rzeczywistości - technologię wydobycia.

Jeszcze jedna rzecz, na którą warto zwrócić uwagę, to kontekst tej wypowiedzi dotyczący węgla brunatnego. Abstrahując od absurdalności wydobywania gazu metodą odkrywkową, to kandydat przy okazji (pewnie nieświadomie) dołożył tu przekaz, że eksploatacja węgla powoduje "dewastację obszarów krajobrazowych Polski". Ciekawe czy kiedykolwiek był w kopalni węgla brunatnego albo na terenach zrekultywowanych w Polsce albo - jeszcze lepiej - w Niemczech? Przydałaby się mała wycieczka krajoznawcza, żeby nie rzucać więcej takich stwierdzeń...

Może lepiej jakby politycy zajęli się tym, co najbardziej lubią, czyli sobą i nie wchodzili na grząskie grunty wiedzy technicznej...?

IX Krajowy Zjazd Górnictwa Odkrywkowego, Kraków 9-10 września 2010

2010-04-20T19:56:00.002+02:00

Tym nietypowym wpisem chciałbym zainicjować nową świecką tradycję zamieszczania informacji o polskich i zagranicznych konferencjach związanych z górnictwem odkrywkowym.

Tutaj prośba do moich Czytelników - jeśli macie informacje o ciekawych konferencjach czy innych wydarzeniach związanych z naszą branżą - dawajcie znać. Na tym skromnych łamach czy na stronie Katedry Górnictwa Odkrywkowego zawsze znajdzie się miejsce, żeby je zamieścić.

Wracając do tematu - Krajowy Zjazd Górnictwa Odkrywkowego jest organizowany cyklicznie co 4 lata. W tym roku tak wypadło, że nas, jako AGH i Katedrę, spotkał ten zaszczyt, że mamy go organizować. Wszystkie informacje na temat Zjazdu, w tym druki zgłoszeniowe, można znaleźć tutaj.

W imieniu swoim i Komitetu Organizacyjnego serdecznie zapraszam! Myślę, że będzie to bardzo dobra okazja zapoznać się z perspektywami branży, najnowszymi trendami, wysłuchać wielu ciekawych referatów, a przy okazji spotkać się w przyjacielskim gronie (w tym również z autorem tego bloga) w ogrodach Muzeum Archeologicznego - kto był to wie jakie to urokliwe miejsce, a kto nie wie - no cóż - jest świetna okazja, żeby się przekonać :)

źródło: http://www.jurek-catering.pl/assets/images/galerie/ogrody_aa/4.jpg

Lista eko-wstydu

2010-04-08T13:24:00.004+02:00

"Ekolodzy" z WWF znów chcieli się pokazać w mediach i przy okazji narobić trochę szumu wokół sprawy CO2, która po ostatniej półrocznej zimie z 20-stopniowymi mrozami jakby trochę przycichła. Opublikowano więc listę "Brudna 30", czyli trzydziestu największych w UE emitentów CO2. Na pierwszym miejscu jest Elektrownia Bełchatów, co pewnie za chwilę podniesie raban, jaki to węgiel brunatny jest paskudny i zanieczyszcza Wspólną Europę tym paskudnym dwutlenkiem. Pełna lista wygląda tak:

1 - Elektrownia Bełchatów (PGE, Polska) - 29,5 mln ton

2 - Niederaussem (RWE, Niemcy) - 26,3

3 - Jaenschwalde (Vattenfall, Niemcy) - 23,3

4 - Drax (Draz Group, Wielka Brytania) - 19,9

5 - Weisweiler (RWE, Niemcy) - 19,0

6 - Neurath (RWE, Niemcy) - 17,9

7 - Frimmersdorf (RWE, Niemcy) - 16,8

8 - TE Brindisi Sud (Enel, Włochy) - 13,0

9 - Agios Dimitrios (Public Power, Grecja) - 12,9

10 -Bohlen (Vattenfall, Niemcy) - 12,8

11 - Elektrownia Turów (PGE, Polska) - 11,6

12 - Elektrownia Kozienice (Enea, Polska) - 10,7

13 - Schwarze Pumpe (Vattenfall, Niemcy) - 10,7

14 - Kardia (Public Power, Grecja) - 9,6

15 - Dunkerque (ArcelorMittal, Francja) - 9,2

16 - Cottam (EdF, Wielka Brytania) - 8,4

17 - Boxberg (Vattenfall, Niemcy) - 8,1

18 - Ratcliffe on Soar (E.On, Wielka Brytania) - 7,6

19 - Elektrownia Opole (PGE, Polska) - 7,4

20 - Longannet (Scottish Power, Wielka Brytania) - 7,3

21 - Elektrownia Rybnik (EdF, Polska) - 7,2

22 - Boxberg (Vattenfall, Niemcy) - 7,2

23- West Burton (EdF, Wielka Brytania) - 7,2

24 - Narva (Eesti Elektrijaam, Estonia) - 7,0

25 - Mannheim (RWE, EnBW, MVV, Niemcy) - 6,6

26 - Duisburg (ThyssenKrupp, Niemcy) - 6,6

27 - Visonta (RWE, EnBW, MVM, Węgry) - 6,2

28 - ZE PAK (Elektrim, Polska) - 6,1

29 - Schkopau (E.On, Niemcy) - 6,1

30 - Turceni (Termoelectrica, Rumunia) - 6,1

Ten kto ją układał powinien chyba zdrowo puknąć się w czoło i pomyśleć nad tym, co robi. Co z tego, że Bełchatów jest największym emitentem, skoro jest też największą elektrownią? "Zaszczytne" drugie miejsce zajęła najnowocześniejsza w Europie elektrownia Niederaussem (moim zdaniem nowe bloki BoA są technologicznie przed Bełchatowem o jakieś 30 lat, nie licząc nowego bloku 858 MW od którego i tak są lepsze mimo, że zostały zbudowane wcześniej). O czym mówi ten ranking? Ano dokładnie o niczym. Bo nie uwzględnia mocy elektrowni. W rankingu przedstawiającym emisję na jednostkę energii wytwarzanej w danej elektrowni pierwsze byłyby pewnie elektrownie greckie (mimo, że były budowane mniej więcej wtedy, co Bełchatów, to ich emisja jest o 25-30% wyższa), a my gdzieś pod koniec pierwszej dziesiątki... Żeby nie być gołosłownym - ten sam raport z 2007 roku:

Godzina dla głupoty

2010-03-26T09:02:00.002+01:00

Kolejny już rok z rzędy tzw. "ekolodzy" z organizacji typu WWF i Greenpeace przy zachwycie mediów i celebrytów organizują Godzinę dla Ziemi. Polega to na tym, że aby zademonstrować solidarność całej ludzkości w walce ze zmianami klimatycznymi, których przyczyną jest "co nie ulega wątpliwości" działalność człowieka (w tym spalanie węgla). Narzędziem do realizacji owej polityki jest wyłączenie na godzinę światła u siebie w mieszkaniu/domu/pracy czy gdziekolwiek indziej.

Za każdym razem jak o tym słyszę, to dziwię się, że nikt nie pomyśli o konsekwencjach takiego działania. Każdy kto choć trochę liznął tematów związanych z energetyką wie, że pobór energii przez odbiorców nie jest w ciągu doby równomierny - występują tzw. szczyty (rano i wieczorem) i dołki energetyczne (w nocy). Elektrowniom jest - upraszczając - wszystko jedno czy ludzie pobierają mało czy dużo energii, byle robili to w określonych i stałych porach. Elektrownie dadzą sobie wtedy radę z obciążeniem systemu elektroenergetycznego.

No i tu dochodzimy do sedna sprawy - jeśli w jednej chwili miliony ludzi wyłączyłyby światło, to powoduje to gwałtowny kolaps popytu na prąd. Całe szczęście, że nie wszyscy biorą sobie do serca całą tę ekościemę i grzecznie światło świecą (mam nadzieję, że moi czytelnicy również ;), co zapobiega blackoutom na ogromną skalę.

NIMBY i onizm

2010-02-15T08:23:00.002+01:00

Przeczytałem właśnie bardzo ciekawy artykuł zamieszczony w Gospodarce Surowcami Mineralnymi (Zeszyt 4/4, Tom 28 z roku 2008) autorstwa doktora J. Badery dotyczący opinii mieszkańców Zawiercia nt. budowy pod ich miastem kopalni rud cynku i ołowiu. Przy czytaniu miałem nieodmienne wrażenie, że jakby cynk i ołów zamienić na węgiel brunatny, a Zawiercie na Legnicę, to pozostała część artykułu mogłaby pozostać taka sama, a dalej byłby prawdziwy.

Autor wspomniał o bardzo ciekawej koncepcji tzw. NIMBY, czyli not in my backyard (nie w moim ogródku). Bez nazywania tego zjawiska sam o nim kilkakrotnie pisałem. Ogólnie chodzi o to, że społeczeństwo jest ogólnie za rozwojem kraju, za nowymi inwestycjami, budową dróg, infrastruktury itd itd. Ale to wszystko może - i powinno! - powstawać, byle tylko z dala ode mnie! Kopalnia?! Po moim trupie!

Przyznam szczerze, że zawsze mnie dziwiła ogólna niechęć społeczeństwa do wszelkiego typu nowych przedsięwzięć, nawet tych niezwykle pożytecznych dla gospodarki, ale uciążliwych. Rozumiem, że można nie chcieć mieszkać koło kopalni/lotniska/spalarni śmieci/elektrowni atomowej itd, bo dla kogoś może to być uciążliwe albo wydawać się niebezpieczne (nawet jeśli badania stanu faktycznego mówią coś innego - na pewno są sfałszowane, bo to przecież za pieniądze inwestora!). Ale nie rozumiem jednego - skoro coś komuś przeszkadza, to czemu się nie przeniesie gdzieś indziej? Oddziaływanie każdej inwestycji jest w najgorszym razie ograniczone do kilku kilometrów, więc co za problem? Nie podoba mi się, to się przeprowadzę do sąsiedniej wioski albo innej dzielnicy, a tam niech sobie robią co chcą, byle zgodnie z prawem i z poszanowaniem środowiska. Myślę, że to ogólny problem naszego społeczeństwa z mobilnością i niechęcią do zmian, w tym również miejsca zamieszkania i pracy. Polak (prawdziwy) niczym Prusowski Ślimak nigdy ojcowizny nie zostawi, bo to zdrada i dyshonor.

Oddam na chwilę głos autorowi wspomnianego na początku artykułu:

I wreszcie kolejny problem sięgający korzeniami do epoki „realnego socjalizmu”. Praktycznie
nie liczono się wówczas z opinią zwykłego obywatela, wszelkie decyzje zapadały
gdzieś „wyżej” i zawsze stali za nimi jacyś „oni”. Obecny, demokratyczny ustrój stwarza
możliwość odreagowania tamtej niemocy, z czego społeczeństwo dość chętnie korzysta.
Niemniej w rozmowach z ankietowanymi osobami, a także w wypowiedziach internautów,
nadal wyrażano przekonanie o bezsilności przeciętnego obywatela i obawę przed samowolą
inwestora, władz lokalnych oraz „Warszawy”, podejrzewanych niekiedy o celowe manipulowanie informacją.

Czy to również nie nasz, typowo polski sposób myślenia? Myślę, że jest on efektem kilkudziesięciu lat wpajania nam socjalistycznej mentalności i odbierania obywatelowi prawa do samodzielnego myślenia i decydowania o swoim losie. Dobrze, że to powoli się zmienia. Aczkolwiek też są już przegięcia w drugą stronę: obywatel ma prawo (i z chęcią je wykorzystuje) protestować przeciwko wszystkim i wszystkiemu, co mu się nie podoba. Nawet jeśli byłoby to dobre dla reszty społeczeństwa i gospodarki kraju.

Problem szczególnie dotyka górnictwa, nie tylko węgla brunatnego, ale też innych surowców. Ogromne ilości złóż leżą na terenach chronionych i może się zdarzyć, że jeśli nie zmieni się polityka państwa w stosunku do ich eksploatacji, to może się okazać, że za kilkanaście czy kilkadziesiąt lat prąd, kruszywa, cement, cegły itd. będziemy sprowadzać z zagranicy, sami siedząc na niewykorzystywanych bogactwach natury.

Od nadgórnika do kierownika, czyli ścieżka kariery w górnictwie

2010-01-23T21:35:00.003+01:00

Co może po studiach zrobić ze sobą absolwent kierunku Górnictwo i Geologia, żeby szybko dojść do najwyższego stopnia górniczej hierarchii, czyli Kierownika Ruchu Zakładu Górniczego (w skrócie KRZG)? Postaram się krótko dzisiaj ten proces opisać. Dla uproszczenia skupię się tylko na jednej ścieżce i na jednej specjalności, czyli prowadzeniu ruchu (są też oczywiście inne, np. technika strzelnicza). Przez jedną ścieżkę mam na myśli ukończenie studiów magisterskich, np. na Wydziale Górnictwa i Geoinżynierii AGH. Kierownikiem Ruchu można też zostać bez wyższego wykształcenia, ale w dużych firmach raczej odchodzi się od zatrudniania takich osób. Poza tym prawo wymaga wtedy dużo dłuższej praktyki na poszczególnych stopniach dozoru, a przecież my szybciutko chcemy się wdrapać na samą górę drabiny.

Ale zaczynając od początku - sposoby zdobywania kwalifikacji reguluje odpowiednie Rozporządzenie. Sprawa wygląda w miarę prosto - przynajmniej teoretycznie. Absolwent z dyplomem w ręce idzie pracować na kopalnię odkrywkową. Po trzech miesiącach ma już prawo składać dokumenty w Okręgowym Urzędzie Górniczym, aby zdobyć uprawnienia (zwane też czasem zatwierdzeniami) niższego dozoru ruchu. Posiadając je można prowadzić zmiany robocze, czyli po prostu mówić pracownikom co mają robić. O kolejny "awans" można się ubiegać po roku pracy na stanowisku nadgórnika (tak tradycyjnie nazywa się pracowników niższego dozoru). Procedura wygląda za każdym razem podobnie - składamy dokumenty do OUG, zdajemy egzamin z przepisów i prowadzenia ruchu i voila - zostajemy sztygarem. Po kolejnym roku można zdobyć zatwierdzenia na wyższy dozór, czyli nadsztygara. Gdy się uda, tym razem poprzeczka jest już wyżej, bo trzeba mieć 3 lata praktyki, aby starać się o uprawnienia Kierownika Ruchu Zakładu Górniczego. A więc idąc "szybką ścieżką" najwyższy stopień można osiągnąć po 5 latach i 3 miesiącach od zatrudnienia się w zakładzie. W praktyce papierkologia zajmuje trochę czasu i trwa to co najmniej 6 lat.

Wygląda to zatem mniej więcej tak:

Trzy lata praktyki mogą sprawiać wrażenie długiego okresu, ale nie ma się co dziwić - KRZG jest na kopalni pierwszy po Bogu - ponosi pełną odpowiedzialność za wszystko, co się w zakładzie dzieje (np. przestrzeganie zasad BHP, gospodarkę materiałami wybuchowymi, remonty maszyn, uprawnienia pracowników do kierowania ciężkim sprzętem itd itd). Także w razie jakiejkolwiek wpadki, to Kierownik Ruchu ma problem i musi się tłumaczyć w Urzędzie Górniczym.

Oczywiście cały opisany proces nie jest tylko pro forma - z każdym szczeblem rośnie zakres odpowiedzialności, a tym samym również pieniądze, które się dostaje za pracę. Oczywiście rozpiętość - w zależności od firmy - jest bardzo duża. Ale przeciętnie po studiach można liczyć na 2500 zł brutto, a na stanowisku KRZG - mniej więcej 3x tyle.

W dzisiejszych czasach świat stoi otworem. A branża odkrywkowa ma to do siebie, że jest obecna praktycznie na całym świecie. Sytuacja kadrowa firm górniczych nie zawsze jest wesoła, bo młodzież nie garnie się na trudne, techniczne studia z perspektywą pracy często w odległych od cywilizacji miejscach. Dlatego np. w Niemczech inżynier górnik po studiach może zarobić około 30 tys. euro/rok (czyli ok. 10 tys. zł/miesiąc), a w takiej Australii nawet 100 tys. AUD (ponad 20 tys./miesiąc!) - oczywiście warunkiem jest tu znajomość języka, a z tym niestety u naszych inżynierów bywa różnie.

Rok 2009 w górnictwie odkrywkowym

2010-01-21T19:25:00.002+01:00

Minął kolejny rok, czas na małe podsumowanie. Pewnie będzie część druga, gdy zaczną spływać dane o wydobyciu poszczególnych grup surowców, bo póki co jeszcze nie są publikowane. Natomiast dzisiaj bardziej chciałbym się podjąć małej refleksji na temat przeszłości i być może pokusić się o jakieś prognozy na właśnie rozpoczęty rok 2010.

Węgiel brunatny

Parafrazując znane powiedzenie można by stwierdzić, że na wschodzie bez zmian. Wydobycie było stabilne i pewnie niewiele będzie się różnić od tego w 2008 roku. KWB Bełchatów uruchomiła wydobycie węgla w nowej odkrywce Szczerców, która zapewni dostawy surowca do elektrowni do 2038 roku. Jeśli chodzi o wielkości produkcyjne, to nie sądzę, żeby bieżący rok przyniósł jakieś drastyczne zmiany.

To, co w branży budziło największe emocje, to oczywiście kolejne ogniska zapalne na złożach perspektywicznych - mieszkańcy Gubina i Brodów, gmin legnickich opowiedzieli się przeciwko budowie na ich terenie nowych odkrywek, protestowali ludzie w Kruszwicy i Rogóźnie. Jestem ciekawy, czy głosujący w referendach mieli świadomość, że ich zdanie z prawnego punktu widzenia nie ma przełożenia na jakiekolwiek decyzje administracyjne? W każdym razie tupnęli nogą, a organizatorzy protestów mogli z dumą powiedzieć: "A nie mówiliśmy? Nie chcemy waszego węgla!". Tymczasem rząd bez oglądania się na samorządy uchwalił Politykę Energetyczną do 2030 roku. Po raz pierwszy ten dokument nie jest zbiorem pobożnych życzeń władzy, ale konkretnym planem: co zrobić, kiedy, jak i kto za to odpowiada. Brawo Panowie i tak trzymać! Mam nadzieję, że w ciągu dwóch nadchodzących lat wyborczych nie zabraknie determinacji do wprowadzania tych założeń w życie.

Zarówno tutaj, jak i na forum poświęconym Legnicy niejednokrotnie pisałem, że branża zabrała się do tematu złóż perspektywicznych bez żadnego planu, a przede wszystkim nie licząc się ze zdaniem mieszkańców. Chlubnym wyjątkiem jest tu PAK Górnictwo, które intensywnie pracuje nad zdobyciem koncesji na złoże Złoczew. Czy rok 2010 będzie rokiem dialogu? Chciałbym, ale obawiam się, że może być o niego trudno... Mieszkańcy terenów, gdzie znajdują się złoża czują się ignorowani przez władzę, a plotki, media i ekolodzy robią swoje i sieją antywęglowy ferment. Dla równowagi ja będę siał ferment prowęglowy.

Surowce skalne

Bombą, która spadła na branżę wydobywczą pod koniec roku była wiadomość o ukaraniu przez UOKiK kartelu cementowego karą przekraczającą 400 mln złotych. No cóż - Staszek z reklamy miał rację - wydało się i nie jest śmiesznie. Pewnie odradzające się po chwilowej zapaści budownictwo uratuje spółki przed większymi konsekwencjami finansowymi, ale jednak 400 baniek w plecy musi boleć. Jako zwolennik wolnego rynku uważam, że dobrze się stało, że kartel przestał istnieć - z takim popytem na cement jaki mieliśmy w latach 2003-2008 pewnie ceny cementu rosłyby w zastraszającym tempie i bez jego funkcjonowania.

Gorzej wiodło się w zakładach górniczych produkujących kruszywa - zwłaszcza pierwsza połowa roku była okresem, gdy sprzedaż spadała, a rosły hałdy czekającego na sprzedaż surowca. Kryzys tu - inaczej niż w większości pozostałych gałęzi górnictwa - mocno dał się we znaki. Aczkolwiek chyba też nie było tak znów tragicznie, bo nie słyszałem, żeby były jakieś zwolnienia. A koledzy i koleżanki, którzy skończyli w tym roku Technikę Odkrywkowej Eksploatacji Złóż - jeśli tylko chcieli - bez problemów znaleźli pracę w zawodzie.

Myślę, że rok 2010 będzie dobry dla sektora kruszyw i ogólnie materiałów budowlanych - kryzys chyba już powoli kończy swój żywot, w najlepsze trwają budowy dużych inwestycji infrastrukturalnych (pewnie w drugiej połowie roku czeka nas festiwal przecinania wstęg z okazji zbliżających się wyborów).

Rok 2010 dla górnictwa odkrywkowego będzie moim zdaniem rokiem dobrym, z pewnością lepszym niż 2009. Czego Czytelnikom bloga i sobie życzę.

odkrywkowy.pl - Blog górnika odkrywkowego

ACTA - cenzura Internetu u naszych bram

GEOLISP - nakładka "Górnictwo Odkrywkowe" na AutoCAD i Civil3D

Które złoża węgla brunatnego są najlepsze?

XV Forum Górnictwa Skalnego

XV Forum Górnictwa Skalnego

Szkoła Górnictwa Odkrywkowego 2012

Szkoła Górnictwa Odkrywkowego to inicjatywa mająca na celu przekazanie najnowszej wiedzy dotyczącej zagadnień górnictwa odkrywkowego oraz wymiany doświadczeń w celu wypracowania tzw. “dobrych praktyk w górnictwie”.

TEMATYKA EDYCJI 2012:

.Nowoczesne rozwiązania informatyczne do projektowania i prowadzenia ruchu odkrywkowego zakładu górniczego,

TERMIN:

MIEJSCE:

KOMITET ORGANIZACYJNY:

Koncepcja Przestrzennego Zagospodarowania Kraju a górnictwo

Karczma piwna, czyli spotkanie gwarków

Powrót bloga

Artykuł na temat programów komputerowych w górnictwie

XIV Forum Górnictwa Kopalin Pospolitych 24-25.02.2011

Forum Górnictwa Odkrywkowego

Wizualizacja danych geologicznych i modele blokowe

Co górnik może zrobić z dynamitem?

Za mundurem panny sznurem (górniczym też!)

Największa dziura w Europie, czyli jak robią to Niemcy

Ochrona złóż a sprawa polska

PGE KWB Gubin?

Ile podatnik dokłada do węgla brunatnego, a ile węgiel do podatnika?

Odkrywkowa kopalnia gazu, czyli co politycy wiedzą o górnictwie

IX Krajowy Zjazd Górnictwa Odkrywkowego, Kraków 9-10 września 2010

Lista eko-wstydu

Godzina dla głupoty

NIMBY i onizm

Od nadgórnika do kierownika, czyli ścieżka kariery w górnictwie

Rok 2009 w górnictwie odkrywkowym

Szkoła Górnictwa Odkrywkowego to inicjatywa mająca na celu przekazanie najnowszej wiedzy dotyczącej zagadnień
górnictwa odkrywkowego oraz wymiany doświadczeń w celu wypracowania
tzw. “dobrych praktyk w górnictwie”.