10DECO | Διακόσμηση Εσωτερικού Χώρου

Διακόσμησε με γήινα χρώματα το σπίτι σας!

noreply@blogger.com (Παντελής Παπακωνσταντίνου) — Sun, 11 Mar 2012 14:12:21 PDT

Χρησιμοποιείστε το καφέ, όλους τους γήινους τόνους και τα ουδέτερα χρώματα για να ζωντανέψετε με έντονες αντιθέσεις την διακόσμηση του σπιτιού σας!

Ζεστά και εύκολα στους συνδυασμούς, σας δίνουν λύσεις στην επιλογή των χρωμάτων και κάνουν το σπίτι σας ομορφότερο! Δείτε παρακάτω μερικές ιδέες για το πως θα τα χρησιμοποιήσετε στο σπίτι σας!

Ο χρυσός/μπεζ καναπές είναι ότι πιο κατάλληλο για το σαλόνι γιατί είναι μεν κλασσικό άλλα πάει με όλα τα υπόλοιπα χρώματα! Ρίξτε πάνω ότι χρώμα μαξιλάρια θέλετε και σας ανοίγει την παλέτα για να «παίξουμε» με πολλούς συνδυασμούς!

Ο συνδυασμός του καφέ με το λαδί φέρνει ηρεμία και θαλπωρή! Ιδανικά χρώματα για την κρεβατοκάμαρα!

Βάλτε το καφέ στα ρόμαν, στο φωτιστικό και στο κεφαλάρι του κρεβατιού!

Στην τραπεζαρία παραπάνω, οι τοίχοι είναι με ταπετσαρία σε γήινους τόνους που την κάνουν πιο ήρεμη και χαλαρωτική και χαρίζουν μια αίσθηση «private dining room»!

Εδώ μια πιο έντονη και επιτυχημένη διακόσμηση χρησιμοποιώντας καφέ σε συνδυασμό με πορτοκαλί και βαθύ μοβ! Πολυτελής, πλούσιος και ζεστός συνδυασμός!

Το ζεστό γκρι αποτελεί ένα τέλειο φόντο για να προστεθούν όλα τα υπόλοιπα χρώματα! Στην φωτογραφία από πάνω βλέπουμε την πρακτική αυτή από τον πίνακα, μέχρι τα μαξιλάρια και την ταπετσαρία στην πολυθρόνα! Σημειώστε πως μόνο η πολυθρόνα και ένα μαξιλάρι στον λευκό καναπέ είναι εμπριμέ για να μην γίνει «φορτωμένος» ο χώρος σε σχέση με τον πίνακα!

Η 10DECO | Διακόσμηση Εσωτερικού Χώρου εκτιμά και αναδημοσιεύει σε αυτό το Blog τα αξιόλογα άρθρα του διαδικτύου αναφέροντας πάντα την πηγή: lenablonsky.com

Κολμάρ, μία από τις ομορφότερες πόλεις της Γαλλίας

noreply@blogger.com (Παντελής Παπακωνσταντίνου) — Sun, 11 Mar 2012 14:06:39 PDT

Η Κολμάρ είναι μια πόλη της Γαλλίας, στο διαμέρισμα του Άνω Ρήνου, στην περιφέρεια της Αλσατίας.

Η πόλη βρίσκεται στο "Δρόμο του Κρασιού" και αποτελεί την "πρωτεύουσα" των αλσατικών κρασιών.Είναι φημισμένη για την καλά διατηρημένη παλιά πόλη της και τα πολλά αρχιτεκτονικά μνημεία και μουσεία...

Η πόλη ιδρύθηκε τον 9ο μ.Χ. αιώνα. Βασιζόμενη στην αμπελοκαλλιέργεια, αλλά και στην βιομηχανική της ανάπτυξη ευημερεί από τον Πόλεμο έως σήμερα. Σε αυτό συμβάλλει και ο συνεχώς αυξανόμενος τουρισμός της.

Ο ποταμός Ρήνος περνάει 15 χλμ. ανατολικά της, αλλά η πόλη συνδέεται με αυτόν μέσω ενός καναλιού που συνδέει τον ποταμό Ρήνο με τον ποταμό Λάουχ, που διασχίζει την πόλη. Στα δυτικά της βρίσκεται η οροσειρά των Βοσγίων.

Μουσεία, καθεδρικοί ναοί, αρχιτεκτονικά μνημεία, συντριβάνια, αγάλματα κοσμούν την πόλη και την κάνουν μοναδική!Από τα σημαντικότερα αξιοθέατα της πόλης είναι...

Το μουσείο Unterlinden, πρώην μοναστήρι των Δομινικανών, κτισμένο το 1242 μετατράπηκε σε μουσείο το 1850, με σημαντικά εκθέματα τέχνης και ιστορίας της Αλσατίας.

Ο καθεδρικός ναός του Αγίου Μαρτίνου και ο καθεδρικός ναός των Δομινικανών.

Η "Μικρή Βενετία", τμήμα της πόλης με παραδοσιακά κτίρια στις όχθες του ποταμού Λάουχ.

Η οικία Πφίστερ, μια παλαιά οικία στο κέντρο σχεδόν της πόλης με περίτεχνη διακόσμηση και γερμανική αναγεννησιακή αρχιτεκτονική. Κατασκευάστηκε γύρω στο 1537.

Το μουσείο Εθνικής Ιστορίας και Εθνογραφίας, που ιδρύθηκε το 1859. Διαθέτει πολλά εκθέματα ταριχευμένων ζώων και τεχνημάτων από τις πρώτες γερμανικές και γαλλικές αποικίες. Επίσης διαθέτει και ορισμένα αρχαία αιγυπτιακά εκθέματα.

Η Δημοτική Βιβλιοθήκη, με μια από τις πλουσιότερες συλλογές κωδίκων (προ του 1501) της Γαλλίας. Διαθέτει περισσότερους από 2.300 τόμους.
Η Κολμάρ είναι η πατρίδα του ζωγράφου και χαράκτη Martin Schongauer και του γλύπτη Frenteric Bartholdi, οι οποίοι σχεδίασαν το Άγαλμα της Ελευθερίας.

Η 10DECO | Διακόσμηση Εσωτερικού Χώρου εκτιμά και αναδημοσιεύει σε αυτό το Blog τα αξιόλογα άρθρα του διαδικτύου αναφέροντας πάντα την πηγή: aksioperierga.blogspot.com

Πώς να αποφύγετε τα 10 κλασικά λάθη στην διακόσμηση!

noreply@blogger.com (Παντελής Παπακωνσταντίνου) — Sun, 11 Mar 2012 13:45:22 PDT

Το σπίτι αντανακλά την προσωπικότητα των ιδιοκτητών του. Οι επιλογές που κάνουμε σε ότι αφορά τη διακόσμηση και διαρρύθμισή του λένε πολλά για το προσωπικό μας γούστο, τις συνήθειες και τον τρόπο ζωής μας.

Όσο, όμως, κι αν ξέρουμε τι μας αρέσει και τι όχι, και πώς θέλουμε να είναι διαμορφωμένος ο χώρος στον οποίο περνάμε το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας μας, υπάρχουν κάποιες «παγίδες» στις οποίες σχεδόν όλοι πέφτουμε όταν φτιάχνουμε από την αρχή ή ανακαινίζουμε το σπίτι μας. Διαφορετικά, η διακόσμηση εσωτερικών χώρων δε θα αποτελούσε αντικείμενο σπουδών, ούτε επαγγελματικό κλάδο.Διαβάστε τα δέκα συνηθέστερα λάθη της διακόσμησης εσωτερικών χώρων, για να ξέρετε τι να αποφύγετε την επόμενη φορά που θα έχετε διάθεση ανανέωσης ή πώς να… σώσετε αυτά που έχετε ήδη κάνει.

Πολλά ή τεράστια έπιπλα (ή και τα δύο)!
Το συνηθέστερο λάθος που κάνουμε όταν αγοράζουμε έπιπλα είναι να μην υπολογίζουμε το μέγεθος του δωματίου, καταλήγοντας να φορτώνουμε το χώρο με έπιπλα ανάμεσα στα οποία είναι δύσκολο να κινηθούμε. Αν το σπίτι δεν αριθμεί περισσότερα από 80 τετραγωνικά, προτιμήστε να φτιάξετε τις δικές σας συνθέσεις αντί να αγοράζετε έτοιμα σετ επίπλων, και θυμηθείτε ότι κανόνες όπως αυτός που υπαγορεύει ότι ο καναπές πρέπει οπωσδήποτε να συνοδεύεται από δύο ασορτί πολυθρόνες είναι ξεπερασμένοι. Αν ανησυχείτε για το πού θα κάθονται κάθε φορά οι φίλοι σας, προμηθευτείτε μεγάλα, πολύχρωμα μαξιλάρια για το πάτωμα, που φτιάχνουν πολύ πιο παρεΐστικη ατμόσφαιρα και μαζεύονται σε μια γωνία, απελευθερώνοντας χώρο, όταν δεν τα χρειάζεστε.

Έπιπλα «στοιχισμένα» στους τοίχους!
Δεν υπάρχει πιο βαρετή διαμόρφωση δωματίου από εκείνη στην οποία όλα τα έπιπλα ακουμπάνε στους τοίχους. Ειδικά, δε, όταν πρόκειται για μεγάλους χώρους, το αποτέλεσμα δεν είναι μόνο αφόρητα προβλέψιμο, αλλά και άσχημο οπτικά, καθότι αφήνει μεγάλο κενό χώρο στο κέντρο του δωματίου, κάνοντάς το να δείχνει ασύμμετρο. Αν φοβάστε να πειραματιστείτε απομακρυνόμενοι από την ασφαλή λύση, και δεν έχετε τη δυνατότητα να ζητήσετε τη γνώμη ενός διακοσμητή, δοκιμάστε να γεμίσετε το κενό με μικρά έπιπλα, όπως ένα coffee table, μερικά μαξιλάρια ή, το χειμώνα, χρωματιστά χαλιά ή μοκέτες που θα ξεγελάσουν το μάτι.

Το χρώμα και η έλλειψή του!
Το λευκό στους τοίχους είναι ψυχρό και βαρετό –και όχι, όσους κι αν έχετε ακούσει να το ισχυρίζονται, δε μεγαλώνει το χώρο. Τολμήστε ζωηρά χρώματα σε όλους τους τοίχους του σπιτιού –με την εξαίρεση της κρεβατοκάμαρας, που θα πρέπει να είναι παλ για να σας βοηθά να χαλαρώνετε. Θα αναδείξουν το ντεκόρ σας, θα σας φτιάχνουν καθημερινά τη διάθεση και θα βάλουν την προσωπική σας σφραγίδα στο σπίτι περισσότερο από κάθε έπιπλο ή αξεσουάρ. Και μην ανησυχείτε για το πώς θα επιλέξετε έπιπλα και αντικείμενα που να ταιριάζουν με το χρώμα των τοίχων: αφήστε τη φαντασία σας ελεύθερη και αυτοσχεδιάστε, οτιδήποτε σας «πάει» στο μάτι ταιριάζει, άσχετα αν δεν ανήκει στην ίδια χρωματική οικογένεια με τον τοίχο σας –μάλιστα, σε αυτήν την περίπτωση η αντίθεση ισχύει πολύ περισσότερο ως κανόνας από τη συγγένεια των χρωμάτων. Θυμηθείτε, απλά, ότι το χρώμα στο δωμάτιο πρέπει να επαναλαμβάνεται, για να μιλήσουμε με διακοσμητικούς όρους: ένα πορτοκαλί μαξιλάρι θα πέσει στο κενό αν δεν υπάρχουν γύρω του αντικείμενα ή έπιπλα σε αντίστοιχους ζεστούς τόνους να δημιουργούν την πολυπόθητη χρωματική αρμονία. Ο κανόνας της επανάληψης ισχύει και για τα υλικά και τα υφάσματα –σκεφτείτε απλά το εφέ που θα έκανε μια designer φλούο πλαστική πολυθρόνα ανάμεσα σε ξύλινα έπιπλα.

Κάδρα που κρέμονται πολύ ψηλά!
Ακόμη κι αν το ταβάνι σας θυμίζει… καθεδρικό ναό, οι κορνίζες και τα κάδρα πρέπει να κρέμονται έτσι ώστε το κέντρο τους να βρίσκεται σε ύψος περί το 1,50-1,70 μέτρο από το πάτωμα. Διαφορετικά, ελάχιστοι θα μπορούν να τα δουν, κι ακόμα λιγότεροι να τα εκτιμήσουν. Επιπλέον, οι πίνακές σας θα δίνουν ασύμμετρη αίσθηση στο δωμάτιο αν βρίσκονται δύο μέτρα από εκεί που τελειώνει, για παράδειγμα, η πλάτη του καναπέ. Εξαίρεση αποτελούν οι πολύ μεγάλοι σε διαστάσεις πίνακες, η κάτω πλευρά των οποίων, όμως, και πάλι, δε θα πρέπει να βρίσκεται σε ύψος μεγαλύτερο του προαναφερθέντος. Η υπερβολή στον αριθμό των κάδρων, που κάνει το σπίτι να θυμίζει γκαλερί και το μάτι να μην προσέχει κανένα από αυτά συγκεκριμένα, πρέπει, επίσης, να αποφεύγεται.

Υπερβολικά πολλά collectibles!
Κλασσικό ανδρικό λάθος: ράφια ολόκληρα γεμάτα φιγούρες κινηματογραφικών ηρώων, μοντέλα αεροπλάνων ή, ακόμα χειρότερα, παλιά στρατιωτάκια, Playmobile και απροσδιόριστες κατασκευές από Kinder έκπληξη. Ναι, τρεις τέσσερις φιγούρες από το Star Wars ή ένας Freddie Krueger στο ράφι σας είναι εντάξει –περισσότερα είναι υπερβολή, δε φαίνονται παρά σαν ένα αχανές σύνολο και, συγνώμη που θα σας απογοητεύσουμε, θυμίζουν τη συλλογή με τα πιάτα που είχε στον τοίχο η γιαγιά σας. Η δικαιολογία ότι έχουν μεγάλη συναισθηματική αξία είναι αποδεκτή –κανείς δεν είπε να τα πετάξετε. Αν θέλετε οπωσδήποτε να τα βλέπετε, εφαρμόστε ένα σύστημα rotation, εναλλάσσοντάς τα στο ράφι ανά εβδομάδα και κρατώντας τα υπόλοιπα κάπου φυλαγμένα.

Πόστερ στερεωμένα με blue tag στον τοίχο!
Δεν υπάρχει πράγμα που να φωνάζει «εφηβικό δωμάτιο» περισσότερο από αυτό. Αν δε θέλετε με τίποτα να κορνιζάρετε τις αφίσες σας, πλαισιώστε τις τουλάχιστον με τα γνωστά μαύρα ξυλάκια πάνω και κάτω και κρεμάστε τις από ένα καρφάκι στον τοίχο. Αφίσες από ταινίες, ασπρόμαυρη φωτογραφία, αυτοκίνητα αντίκες, εξώφυλλα δίσκων ή καλλιτεχνικό γυμνό είναι αποδεκτές κατηγορίες πόστερ. Μοντέλα με καυτά μπικίνι, κίτρινα smileys, συγκροτήματα θρύλοι των 80s, χιουμοριστικές λίστες και στιγμιότυπα αγώνων moto cross δεν είναι.

Έπιπλα κήπου ή βεράντας μέσα στο σπίτι!
Όσο εξόφθαλμο και αν ακούγεται, το έχουμε συναντήσει κι αυτό. Διότι μπορεί το ξύλινο παγκάκι να είναι προφανές ότι δεν ταιριάζει στο σαλόνι, δεν ισχύει το ίδιο, όμως, με τις καρέκλες του σκηνοθέτη, για παράδειγμα, που στήνονται δίπλα στο λευκό γωνιακό καναπέ, σε μια αποτυχημένη προσπάθεια mix and match, δημιουργώντας το εφέ της κατασκήνωσης μέσα στο σαλόνι. Για να το αποφύγετε, αλλά και για να εξασφαλίσετε περισσότερες ώρες χαλάρωσης –καθότι, εκτός από άκομψα, τα περισσότερα έπιπλα εξωτερικού χώρου είναι και άβολα– αφήστε τα έπιπλα του κήπου και της βεράντας εκεί που ανήκουν –έξω.

Ημιθανή φυτά!
Δεν υπάρχει πιο θλιβερή εικόνα από έναν ζωντανό οργανισμό που έχει αφεθεί στην τύχη του και αργοπεθαίνει. Κιτρινισμένα ή ξεραμένα φύλλα και κλαδιά που έχουν γείρει προς τα κάτω είναι εικόνες εγκατάλειψης που χαλάνε την εικόνα του χώρου, όσο προσεγμένος κι αν είναι –για να μη μιλήσουμε για τη ζημιά που κάνουν στη συνείδηση και, κατ’ επέκταση, στη διάθεσή σας. Σκεφτείτε σοβαρά την απόφαση να στολίσετε το σαλόνι με φυτά εσωτερικού χώρου –και κάντε το μόνο αν είστε βέβαιοι ότι θα τα φροντίζετε ανελλιπώς. Το ίδιο, κι ακόμα περισσότερο, βέβαια, ισχύει και για τα ημιαποξηραμένα λουλούδια στα βάζα. Εδώ αξίζει να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με το Feng Shui, τα αποξηραμένα λουλούδια και φυτά φορτίζουν με αρνητική ενέργεια το χώρο. Τα πλαστικά λουλούδια και φυτά, από την άλλη, τον φορτίζουν απλά με κακό γούστο.

Μία μόνο πηγή φωτός!
Ξοδέψατε ώρες ξεφυλλίζοντας καταλόγους, γυρίσατε πέντε έξι εξειδικευμένα καταστήματα, επιλέξατε ένα υπέροχο φωτιστικό για να κρεμάσετε στο ταβάνι του σαλονιού σας, και ένα άλλο για την κρεβατοκάμαρα, και αρκεστήκατε σε αυτά. Σωστά; Λάθος. Ακόμη κι αν βάλετε dimmer στα φώτα, οι παραπάνω πηγές φωτός είναι σημαντικό να υπάρχουν, για να δίνουν στο δωμάτιο ακριβώς την ατμόσφαιρα που θέλετε κάθε στιγμή. Ένα φωτιστικό δαπέδου, ένας ευλύγιστος βραχίονας για το φως που χρησιμοποιείτε όταν διαβάζετε και ένα-δυο σποτάκια στραμμένα προς τα επάνω, που θα φωτίζουν ενδεχομένως δύο πίνακες, μπορούν να κάνουν θαύματα.

Έλλειψη προσωπικής σφραγίδας!
Όπως σε όλα τα πράγματα, έτσι και στους κανόνες της διακόσμησης, ισχύει το παν μέτρον άριστο. Αν αποστηθίσετε βιβλία interior design και αντιγράψετε φωτογραφίσεις περιοδικών, θα καταλήξετε να ζείτε μέσα σε ένα πιθανώς όμορφο αλλά εξαιρετικά απρόσωπο σκηνικό που απλά δε θα είστε εσείς. Ο χώρος πρέπει να αντανακλά την προσωπικότητα και το γούστο σας, αν όχι για κανέναν άλλο λόγο, για να αισθάνεστε εσείς οι ίδιοι άνετα μέσα σε αυτόν. Ακολουθήστε, λοιπόν, τις συμβουλές των ειδικών για να αποφύγετε τα λάθη, εμπιστευτείτε, όμως, κυρίως το ένστικτό σας: αν σε εσάς αρέσει ο πορτοκαλί καναπές σας συνδυασμένος με το φούξια του τοίχου, σε όλους τους άλλους (πρέπει να) περισσεύει.

Η 10DECO | Διακόσμηση Εσωτερικού Χώρου εκτιμά και αναδημοσιεύει σε αυτό το Blog τα αξιόλογα άρθρα του διαδικτύου αναφέροντας πάντα την πηγή: petitemaisonblog.blogspot.com/

Διακόσμηση μεγάλων χώρων

noreply@blogger.com (Παντελής Παπακωνσταντίνου) — Sun, 11 Mar 2012 12:58:58 PDT

Έχετε έναν μεγάλο χώρο στο σπίτι;
Τα μεγάλα δωμάτια θέλουν προσεκτική διακόσμηση ώστε να γίνουν λειτουργικά και φιλόξενα. Δεν είναι λίγα τα σύγχρονα σπίτια που έχουν έναν πολύ μεγάλο χώρο, ψηλοτάβανο και με μεγάλα ανοίγματα.

Όλες ονειρευόμαστε έναν τέτοιο χώρο στο σπίτι μας, όμως όταν έρχεται η στιγμή να διακοσμήσουμε ένα τέτοιο δωμάτιο, το μέγεθός του μας τρομάζει και συνειδητοποιούμε ότι η διακόσμησή του είναι μάλλον ένας γρίφος για «δυνατούς λύτες». Ας δούμε λοιπόν μερικές βασικές αρχές, που θα πρέπει να ακολουθήσετε αν η τύχη σας έχει χαμογελάσει και το σπίτι σας διαθέτει έναν μεγάλο χώρο.

Διαίρει και βασίλευε

Σκεφθείτε ποιες δραστηριότητες της οικογένειας θα πραγματοποιούνται σ’ αυτόν τον χώρο και χωρίστε τον σε ζώνες.
Φανταστείτε ένα χώρο όπου θα μαζεύεστε όλοι και θα συζητάτε ή θα χαλαρώνετε, γύρω από το τζάκι, το απόγευμα μιας συνηθισμένης μέρας. Ένα ζευγάρι πολυθρόνες και ένας μικρός καναπές μπορούν να δημιουργήσουν μια τέτοια φιλόξενη γωνιά.
Μια άλλη ζώνη μπορεί να αποτελεί εστία διασκέδασης της οικογένειας. Σ’ αυτόν τον χώρο θα βρίσκεται η τηλεόραση και ένας μεγάλος γωνιακός καναπές.
Ο χώρος του φαγητού μπορεί να ενταχθεί επίσης σ’ αυτό το μεγάλο δωμάτιο. Ένα μεγάλο τραπέζι με καρέκλες θα φιλοξενήσει τα καθημερινά γεύματα της οικογένειας και επιπλέον θα συγκεντρώσει τους φίλους και τα παιδιά για να παίξετε επιτραπέζια ή χαρτιά.
Οι ζώνες που θα δημιουργήσετε στο μεγάλο αυτό δωμάτιο θα δώσουν το «στίγμα» των οικογενειακών σας συνηθειών και της προσωπικότητάς σας.

Χαλιά
Ενοποιήστε τις διαφορετικές ζώνες του μεγάλου χώρου, χρησιμοποιώντας χαλιά που ενώ έχουν διαφορετικά σχέδια ή ακόμα και διαφορετικό στιλ, ωστόσο κινούνται σε παρεμφερείς χρωματικούς τόνους. Ένα ξύλινο δάπεδο αποτελεί την ιδανικότερη βάση για αυτό το «πάντρεμα» των ζωνών.

Χρώμα
Οι σκούρες αποχρώσεις κάνουν ένα δωμάτιο να δείχνει μικρότερο. Σε ένα πολύ μεγάλο δωμάτιο κάτι τέτοιο μπορεί να αποδειχθεί σωτήριο. Είναι η ευκαιρία σας να χρησιμοποιήσετε εκείνες τις βαθιές αποχρώσεις, που θαυμάζατε στα χρωματολόγια αλλά, δεν τολμούσατε να χρησιμοποιήσετε σε μικρότερα δωμάτια. Επίσης αν το δωμάτιο είναι ψηλοτάβανο, μια σκούρα απόχρωση θα κάνει τον χώρο να αποκτήσει πιο «φιλόξενες» διαστάσεις.

Έπιπλα
Η επιλογή του μεγέθους των επίπλων πρέπει να γίνει με γνώμονα το μέγεθος του χώρου. Στους μεγάλους χώρους ταιριάζουν μεγάλοι καναπέδες, ψηλές βιβλιοθήκες και σκούρο ξύλο. Αν έχετε ένα ζευγάρι βιβλιοθήκες ή ένα έπιπλο με ράφια χωρίς πλάτη, δοκιμάστε να τα χρησιμοποιήσετε σας διαχωριστικά του χώρου, τοποθετώντας τα στη μέση του δωματίου, κάνοντάς τα «τοίχο» ανάμεσα σε δύο ζώνες.

Επίσης μεγάλα πουφ μπορούν να μετακινηθούν από την μία ζώνη στην άλλη για να προσφέρουν έξτρα θέσεις ή να χρησιμοποιηθούν σαν επιπλέον βοηθητικά τραπέζια για καφέ.

Κοντά σε κάθε καναπέ ή πολυθρόνα θα πρέπει να φροντίσετε να υπάρχει κάποιο τραπεζάκι για να μπορούν να ακουμπούν οι καλεσμένοι σας το ποτήρι ή το φλιτζάνι του.
Επίσης κοντά στις βιβλιοθήκες μπορείτε να δημιουργήσετε γωνιές διαβάσματος, με μπερζέρες και μικρά τραπεζάκια. Μην παραλείψετε να «εφοδιάσετε» αυτές τις γωνιές με ικανοποιητικό φωτισμό από μια καλόγουστη λάμπα διαβάσματος.
Αποφύγετε τους μεγάλους καθρέπτες και τα γυάλινα τραπέζια καθώς θα προσθέσουν έξτρα μέγεθος στο χώρο.

Υφάσματα και αξεσουάρΟι μεγάλοι χώροι, σας δίνουν την πολυτέλεια να παίξετε με πιο «βαριά» υφάσματα. Βελούδο, ταπισερί και δέρμα, ταιριάζουν ιδανικά σε μεγάλους χώρους, καθώς μπορούν να αναδείξουν την πολυτέλειά τους χωρίς να κινδυνεύει ο χώρος να μην τα αντέξει. Φροντίστε μόνο να παίξετε και πάλι με παρόμοιες αποχρώσεις, διαλέγοντας διαφορετικό υλικό για κάθε ζώνη.
Ένα ζεστό σενίλ για τον χώρο του καθιστικού, δέρμα για τις πολυθρόνες στις γωνιές διαβάσματος ή στο χώρο της τηλεόρασης και μια μπερζέρα από ρομαντική ταπισερί κοντά στο τζάκι.
Αν το budget σας είναι περιορισμένο, μην ξοδέψετε σε πρώτη φάση πολλά χρήματα για ριχτάρια, μαξιλάρια και πίνακες, αυτά μπορείτε να τα συμπληρώνετε σιγά σιγά στο πέρασμα του χρόνου. Εκείνο που θα πρέπει να εστιάσετε είναι να γεμίσετε τον χώρο με τα βασικά έπιπλα που θα δώσουν τον βασικό χαρακτήρα στο χώρο και θα κάνουν την οικογένεια και τους καλεσμένους σας , να τον αγαπήσουν και να αισθανθούν άνετα μέσα σ’ αυτόν.

Η 10DECO | Διακόσμηση Εσωτερικού Χώρου εκτιμά και αναδημοσιεύει σε αυτό το Blog τα αξιόλογα άρθρα του διαδικτύου αναφέροντας πάντα την πηγή: fe-mail.gr

Πώς ένα ξενοδοχείο γίνεται «ζωντανό» έργο τέχνης;

noreply@blogger.com (Παντελής Παπακωνσταντίνου) — Thu, 08 Mar 2012 02:22:14 PST

Είναι σίγουρα ένα από τα πιο παράξενα ξενοδοχεία στον κόσμο αλλά και ένα «ζωντανό» έργο τέχνης στην καρδιά του Βερολίνου.

Το διάσημο «Propeller Island City Lodge» θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως γκαλερί τέχνης (και όχι άδικα!), όπου διάφοροι καλλιτέχνες παρουσιάζουν τα έργα τους στα δωμάτιά του!

Flying Bed Room

Άλλωστε ο δημιουργός του είναι ο γνωστός Γερμανός καλλιτέχνης Lars Stroschen, ο οποίος φημίζεται για την ιδιαίτερη σχέση που έχει με την τέχνη: «Ήθελα να δημιουργήσω έναν… ιδιωτικό πλανήτη για τον κόσμο, όχι ακόμη ένα design ξενοδοχείο…

Museum Room

…Δωμάτια που θα προσφέρουν στους θαμώνες ικανοποίηση της… όρασης, της αφής και της ακοής, με διαφορετικό τρόπο κάθε φορά», λέει ο δημιουργός. Και το αποτέλεσμα τον δικαιώνει απόλυτα. 45 διαφορετικά δωμάτια συνθέτουν ένα «παράξενο» σύνολο, ενώ σε καθένα από αυτά κάτι υπάρχει για να ανακαλύψεις. Αρκεί να ψάξεις λίγο παραπάνω.

Four Beams Room

Για παράδειγμα, το Space Room θυμίζει αρκετά διαστημικό τοπίο, ενώ το μηχανικό κρεβάτι στο κέντρο «χωρίζεται» στα δύο με το πάτημα ενός κουμπιού, σε περίπτωση που μαλώσεις με το ταίρι σου ή δεν αντέχεις άλλο το ροχαλητό του! Επιπλέον, στο «Upsidedown Room», όλα είναι… ανάποδα, στο «Coffin Room» θα κοιμηθείς σε φέρετρα(!), ενώ στο «Jail Room» θα ζήσεις σαν φυλακισμένος.

Space Room

Το καλύτερο από όλα, βέβαια, είναι το «Chicken Carry», όπου μπαίνοντας μέσα δεν υπάρχει πουθενά κρεβάτι! Οφείλεις να το βρεις μόνος σου κάτω από μια καταπακτή, διαφορετικά μάλλον θα κοιμηθείς στο πάτωμα!

Chicken Carry Room

Και άφησα για το τέλος το πιο παράδοξο όλων, που δεν έχει να κάνει με τη διακόσμηση των δωματίων! Την προσοχή σας παρακαλώ: Το Propeller δεν έχει ρεσεψιόν, οπότε πρέπει να ενημερώσεις για την ακριβή ώρα της άφιξης και η πόρτα της εισόδου ανοίγει απόμόνη της. Σε κάθε άλλη περίπτωση… μέχεις έξω!

Jail Room

Όσο για τις τιμές; Το δίκλινο κοστίζει περίπου 122 ευρώ μαζί με το πρωινό! Αρκετά φτηνό θα έλεγα, γεγονός που σου δίνει τη δυνατότητα να μένεις κάθε φορά σε άλλο δωμάτιο, έτσι ώστε να έχεις μια συνολική εμπειρία. Γιατί ένα δεν είναι αρκετό!

Coffin Room

Two Lions Room

Grandma Room

Castle Room

Upsidedown Room

Temple Room

Η 10DECO | Διακόσμηση Εσωτερικού Χώρου εκτιμά και αναδημοσιεύει σε αυτό το Blog τα αξιόλογα άρθρα του διαδικτύου αναφέροντας πάντα την πηγή: perierga.gr

Τα πιο εντυπωσιακά παλάτια του κόσμου!

noreply@blogger.com (Παντελής Παπακωνσταντίνου) — Fri, 02 Mar 2012 02:37:38 PST

Δείτε τα 10 πιο εντυπωσιακά παλάτια του κόσμου

1. Έπαυλη, Μαρμάρινο Παλάτι, Καλκούτα, Ινδία

2. Έπαυλη Cheong Fatt Tze, Μαλαισία

3. Έπαυλη Werribee, Αυστραλία

4. Villa d'Este, Ιταλία

5. Κάστρο Howard, Αγγλία

6. Fallingwater, Πενσυλβανία, ΗΠΑ

7. Château de Chambord, Γαλλία

8. Το Παλάτι της Αικατερίνης, Ρωσία

9. Το σπίτι των Sleeper-McCann, Μασαχουσέτη, ΗΠΑ

10. Powerscourt, Ιρλανδία

Η 10DECO | Διακόσμηση Εσωτερικού Χώρου εκτιμά και αναδημοσιεύει σε αυτό το Blog τα αξιόλογα άρθρα του διαδικτύου αναφέροντας πάντα την πηγή: lonelyplanet.com

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΕΤΕ ΤΟ ΤΖΑΚΙ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΤΟ ΑΝΑΒΕΤΕ

noreply@blogger.com (Παντελής Παπακωνσταντίνου) — Tue, 28 Feb 2012 02:24:37 PST

Αν έχετε τζάκι που δεν το χρησιμοποιείτε κάντε κάτι δημιουργικό με αυτό. Δείτε προτάσεις για εναλλακτική χρήση του.

1.Δώστε του χρώμα
Βάψτε το εσωτερικό του και μετατρέψτε το από άχρηστο χώρο σε κέντρο του ενδιαφέροντος. Τρίψτε το πρώτα όμως πολύ καλά για να μη μείνουν ίχνη κάπνας και επιλέξτε χρώμα για υψηλές θερμοκρασίες.

2.Αξιοποιήστε το εσωτερικό του
Μπορείτε να το μετατρέψετε σε αποθηκευτικό χώρο. Γεμίστε το με παλιά βιβλία φτιάχνοντας ανόμοιες στοίβες. Θα δώσετε μια ξεχωριστή νότα. Επίσης μπορείτε να προμηθευτείτε κορμούς δέντρων, να τους βάψετε με χρώμα της επιλογής σας και να τους τοποθετήσετε μέσα σε σχήμα πυραμίδας.Αν είναι δύσκολο να βρείτε κορμούς φτιάξτε μια σύνθεση από ξερά κλαδιά.

3.Λάμψη από κεριά
Τοποθετήστε μέσα όσα περισσότερα κεριά μπορείτε και πάντα σε ανόμοια μεγέθη. Όταν θα τα ανάψετε θα δώσετε στο χώρο σας λάμψη σαν εκείνη του αναμμένου τζακιού αλλά χωρίς τον μπελά του ανάμματος.

Μαύρος τοίχος!

noreply@blogger.com (Παντελής Παπακωνσταντίνου) — Mon, 27 Feb 2012 09:01:54 PST

Είστε αρκετά θαρραλέοι για δοκιμάστε να βάψετε ένα τοίχο του... σπιτιού σας μαύρο;

Το αποτέλεσμα δεν θα είναι τόσο δραματικό όσο φαντάζεστε! Η διακόσμηση βασισμένη σε έναν... μαύρο τοίχο μπορεί να δημιουργήσει υπέροχη ατμόσφαιρα και να δώσει προσωπικότητα στο χώρο σας! Δοκιμάστε αυτήν την πολύ κομψή πρόταση και θα εκπλαγείτε από το αποτέλεσμα!

Ψηλά ταβάνια και πολύ φυσικό φως φαίνεται να είναι οι προϋποθέσεις για να απολαύσετε το μαύρο στα δωμάτια σας! Αλλά ακόμα και οι μικρότεροι χώροι μπορούν να φαίνονται μοντέρνοι και κομψοί, αν όλα τα άλλα στοιχεία που έχουν επιλεγεί για να κάνουν
αντίθεση και να ενισχύσουν την επίδραση του «σκοτεινού» τοίχους, είναι έξυπνα διαλεγμένα!

Δείτε παρακάτω φωτογραφίες από εσωτερικούς χώρους που έχουν έντονα χρώματα στα έπιπλα και στην γενικότερη διακόσμηση και καταφέρνουν να απαλύνουν τον αντίκτυπο των μαύρων τοίχων!

Κάποιοι χώροι εκμεταλλεύονται το φυσικό φως, ορισμένοι έχουν ζωγραφισμένους ξύλινους τοίχους, άλλοι ταπετσαρίες με σχέδια… Όλοι όμως έχουν δύο κοινά στοιχεία: θάρρος και καλά διαμορφωμένους χώρους!

Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να πάρετε έμπνευση και να διαλέξετε το ύφος που σας ταιριάζει!

Η 10DECO | Διακόσμηση Εσωτερικού Χώρου εκτιμά και αναδημοσιεύει σε αυτό το Blog τα αξιόλογα άρθρα του διαδικτύου αναφέροντας πάντα την πηγή: www.24wro.blogspot.com

Μπιγκ Μπεν όπως... Πύργος της Πίζας

noreply@blogger.com (Παντελής Παπακωνσταντίνου) — Mon, 27 Feb 2012 07:58:31 PST

Ορατή και δια γυμνού οφθαλμού είναι πλέον η κλίση που έχει πάρει το Μπιγκ Μπεν, ο διάσημος πύργος ρολογιού του Λονδίνου.

Ο ύψους 96 μέτρων πύργος του Βρετανικού Κοινοβουλίου, που πήρε το όνομά του από τη μεγάλη καμπάνα του, βυθίζεται ανομοιόμορφα στο έδαφος, γεγονός που του δίνει μια ελαφριά κλίση προς τα βορειοδυτικά.

«Η κλίση είναι πλέον ορατή. Μπορείτε να τη δείτε αν σταθείτε στην Πάρλιαμεντ Σκουέρ και κοιτάξετε ανατολικά, προς τον ποταμό. Άκουσα τουρίστες να τραβούν φωτογραφίες σχολιάζοντας "Δεν νομίζω πως είναι εντελώς ίσιος". Και είχαν δίκιο», δήλωσε ο επίτιμος καθηγητής και ερευνητής Τζον Μπέρλαντ.

Η κλίση έχει αυξηθεί από το 2003 και σήμερα φτάνει τις 0,26 μοίρες. Στο υψηλότερο σημείο του η απόκλιση από την κάθετο φτάνει περίπου το ένα μέτρο.

«Αν επιταχυνθεί θα πρέπει να κάνουμε κάτι αλλά δεν νομίζω ότι χρειάζεται να γίνει κάτι για τα επόμενα χρόνια», πρόσθεσε ο Μπέρλαντ.

Το πρόβλημα εντοπίστηκε όταν έγινε μια μελέτη με αφορμή την κατασκευή μιας νέας γραμμής του μετρό του Λονδίνου. Πιθανολογείται, χωρίς όμως να υπάρχουν απτές αποδείξεις, ότι η κλίση του Μπιγκ Μπεν οφείλεται σε διάφορες εργασίες που έγιναν στο παρελθόν, όπως η κατασκευή ενός υπόγειου γκαράζ τη δεκαετία του 1970 ή η επέκταση μιας γραμμής του μετρό.

Λόγω της κλίσης του Μπιγκ Μπεν παρατηρήθηκαν ρωγμές στους τοίχους και στο ταβάνι σε ορισμένα σημεία της Βουλής των Κοινοτήτων. Το Ανάκτορο του Ουεστμίνστερ, τμήμα του οποίου αποτελεί το Μπιγκ Μπεν, στεγάζει τη Βουλή των Λόρδων και τη Βουλή των Κοινοτήτων.

Η κατασκευή του Μπιγκ Μπεν ολοκληρώθηκε το 1858.

Η 10DECO | Διακόσμηση Εσωτερικού Χώρου εκτιμά και αναδημοσιεύει σε αυτό το Blog τα αξιόλογα άρθρα του διαδικτύου αναφέροντας πάντα την πηγή : tvxs.gr

Ιαπωνική αισθητική

noreply@blogger.com (Παντελής Παπακωνσταντίνου) — Mon, 27 Feb 2012 07:50:31 PST

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ των ανθρωπολογικών ερευνών της Ruth Benedict αμέσως μετά τον πόλεμο, εάν όχι νωρίτερα, συνηθίσαμε ν’ αποκαλούμε τον ιαπωνικό πολιτισμό έναν «αισθητικό πολιτισμό».

Τί εννοούμε με αυτό; Εντυπωσιαζόμαστε από τη λεπτότητα και τη χάρη της ιαπωνικής χειροτεχνίας ή των γραφιστικών, του θεάτρου και της τελετουργικής μουσικής, και μεταπολεμικά βέβαια του κινηματογράφου, όσο είχε εντυπωσιαστεί η Ευρώπη του δέκατου όγδοου αιώνα από την κινεζική τέχνη και τον απίστευτα εκλεπτυσμένο σινικό πολιτισμό.

Υπάρχουν άλλωστε τόσες συγγένειες μεταξύ τους που οι ευρωπαίοι, ακόμα στις ημέρες μας, δυσκολεύονται συχνά να διακρίνουν τις διαφορές. Τί σημαίνει όμως «αισθητικός πολιτισμός»;

Αν με αυτό εννοούμε ότι η σφαίρα των αντικειμένων που προορίζονται αποκλειστικά για καλλιτεχνική απόλαυση δεν έχει διαχωριστεί πλήρως από τη σφαίρα των κοινών χρηστικών αντικειμένων, τότε όλοι οι μη ευρωπαϊκοί πολιτισμοί είναι, περισσότερο ή λιγότερο, «αισθητικοί πολιτισμοί». Από την άλλη πλευρά, σήμερα, τόσο στην Κίνα όσο και στην Ιαπωνία, βλέπουμε να εξαπλώνεται ραγδαία ένα δυτικό τρόπο τεχνοκεφαλαιοκρατικό ήθος το οποίο σημαίνει, εκτός των άλλων, έναν εργαλειακό εκλειτουργισμό που είναι ο θάνατος όλων των αισθητικών ποιοτήτων του παραδοσιακού πολιτισμού. Αν μπορούμε να σκεφτούμε κάτι που διακρίνει ιδιαζόντως τον παραδοσιακό σινοϊαπωνικό πολιτισμό, είναι μάλλον μια ιδιότυπη τελετουργικοποίηση του βίου, η οποία επίσης χαρακτηρίζει πολλούς προ-αστικούς πολιτισμούς, αλλά ειδικά στην Άπω Ανατολή ––περιλαμβανομένης της Κορέας, του Βιετνάμ και οπωσδήποτε της Ινδονησίας–– έφτασε σε ένα εντυπωσιακό κορύφωμα. Αυτό είναι πιθανότατα το στοιχείο που αντιλαμβανόμαστε ως εξόχως αισθητική ποιότητα στους εν λόγω πολιτισμούς, οι οποίοι μοιάζουν να έχουν συσταθεί σύμφωνα με το αξίωμα του ευρωπαϊκού αισθητισμού: η ζωή να μιμείται την τέχνη. Μένει όμως να καταλάβουμε τί σημαίνει «τέχνη» στο ίδιο το πλέγμα των δικών τους συλλογικών αναπαραστάσεων.

Το παράδειγμα της Ιαπωνίας παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον όχι μόνο εξαιτίας κάποιων ειδικών ποιοτήτων της τέχνης της, αλλά κι επειδή μέσα στον τελευταίο ενάμισυ αιώνα έχει αναπτύξει επίσης μια κάποια φιλοσοφική παράδοση, στα πλαίσια της οποίας έγιναν προσπάθειες να αρθρωθεί μία συστηματική αισθητική. Γενικά μιλώντας, «ακαδημαϊκή φιλοσοφία» (τετσουγκάκου) ––σύμφωνα με αυτό δηλαδή που σημαίνει ο όρος στη Δύση –– αναπτύχθηκε στην Ιαπωνία μόνο από την Παλινόρθωση των Μεΐτζι (1868) και μετά. Νωρίτερα υπήρχε μια μακρά παράδοση βουδιστικού στοχασμού γραμμένου σε αφοριστική μορφή από φιλοσόφους-μοναχούς όπως ο Σάιτσο (Saicho, 767-822), ο Κουκάι (Kukai, 774-835), ο Σινράν (Shinran, 1173-1262), ο Ντόγκεν (Dogen, 1200-82) και ο Νιχίρεν (Nichiren, 1222-82). Κατά τη μεσαιωνική περίοδο αναδύθηκε μία βασισμένη στο καθήκον πολεμική ηθική της πίστης και της αυτοθυσίας, επηρεασμένη από τον Κομφουκιανισμό και τον Ζεν Βουδισμό, που αποκρυσταλλώθηκε στην παράδοση Μπουσίντο των σαμουράι. Μία άλλη παράλληλη παράδοση, εξίσου αν όχι περισσότερο επηρεασμένη από τον Ζεν Βουδισμό, ήταν το μονοπάτι τού Γκέιντο, ή «ο δρόμος τού καλλιτέχνη»: γέννησε σημαντικές ιδέες περί ομορφιάς, ή κατηγορίες του ωραίου, όπως το αουάρε (θλιμμένη ομορφιά), το γιούγκεν (βαθύτητα), το μα (κενό, άδειο), το ουάμπι (λιτότητα, πενία), το σάμπι (μοναχικότητα) και το σίμπουε (περιστολή του εντυπωσιασμού). Παρότι αυτές οι παραδόσεις ανέπτυξαν τα δικά τους ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, ένα γενικό γνώρισμα της βουδιστικής ιαπωνικής κοσμοαντίληψης είναι η έμφασή της στο φευγαλέο, στη μεταβατικότητα και στη μη ουσιαστικότητα όλων των μορφών, όπως εκφράζεται μέσ’ από την αισθητική της φθαρτότητας του Γκέιντο ή τη σταθερή υπόμνηση του θανάτου στην πολεμική ηθική του Μπουσίντο.

Η σύγχρονη ιαπωνική φιλοσοφία προσπάθησε κατά κάποιον τρόπο να αναδιατυπώσει φιλοσοφικά, έτσι ώστε να μπορεί να υπεισέλθει σε διάλογο με τα δυτικά ρεύματα σκέψης, όλη αυτή την παράδοση που προηγήθηκε. Μεγάλο μέρος των φιλοσοφικών εξελίξεων του εικοστού αιώνα επικεντρώνεται στην ερμηνεία, όσο και τις κριτικές αντιδράσεις εναντίον, της σκέψης τού Κιτάρο Νισίντα (Kitaro Nishida, 1870-1945) και της Σχολής τού Κυότο: με αυτήν συνδέθηκαν περισσότερο ή λιγότερο στενά στοχαστές όπως ο Τανάμπε Χατζίμε (Tanabe Hajime), Νισιτάνι Κεΐτζι (Nishitani Keiji), Σινίτσι Χισαμάτσου (Shin’ichi Hisamatsu), Τακεούτσι Γιοσινόρι (Takeuchi Yoshinori), Ουέντα Σιτζουτέρου (Ueda Shizuteru), Άμπε Μασάο (Abe Masao), αλλά και ο Bατσούτζι Τετσούρο (Wasuji Tetsuro), ο Κούκι Σούζο (Kuki Shuzo) και ο Ντ. Τ. Σουζούκι (D.T. Suzuki). Γενικά, η σκέψη τού Νισίντα χαρακτηρίζεται από την προσπάθεια να αρθρώσει ένα ανατολικο-δυτικό φιλοσοφικό ιδίωμα όσο κι έναν διάλογο ανάμεσα στις διάφορες θρησκευτικές πίστεις στο έδαφος μιας βουδιστικής σύλληψης της «κενότητας» (κου) και του «μηδενός» (μου). Από το πρώτο του συστηματικό έργο (Μια μελέτη του Αγαθού, 1911) επεξεργάζεται μία θεωρία τής «καθαρής εμπειρίας» (τζουνσούι κέικεν) που φέρει ευδιάκριτα την επιρροή του William James: όπως και ο James, ο Νισίντα αρθρώνει την «καθαρή εμπειρία» ως άμεση επίγνωση του ρεύματος της συνείδησης που αναδύεται πριν από τον δυαδισμό υποκειμένου-αντικειμένου. Εν συνεχεία, σε έργα όπως το Από τη δράση στην όραση (1927) μοιάζει να ενσωματώνει ––σιωπηρώς–– κάποιες φαινομενολογικές επιδράσεις.2

Δύο από τα έργα των στοχαστών που αναφέρθηκαν εδώ έχουν αμιγώς αισθητικό αντικείμενο, με την οικεία μας έννοια του όρου. Το προπολεμικό έργο του Κούκι Σούζο, Η δομή τού Ίκι (1930) και το σχετικά πρόσφατο βιβλίο τού Σινίτσι Χισαμάτσου, Το Ζεν και οι Καλές Τέχνες (1971). Ίκι ονομαζόταν το αισθητικό ιδεώδες της περιόδου Έντο, το οποίο θα μπορούσε να μεταφραστεί ως «κομψότητα» ή «καλαισθησία». Στη μελέτη του, που συχνά θεωρείται ως η πιο δημιουργική συμβολή στη σύγχρονη ιαπωνική αισθητική, ο Κούκι Σούζο αναλύει αυτή την έννοια σε ένα μεταφορικό τρίπτυχο, το οποίο αντλεί από τη ρητορική των παραδοσιακών κειμένων (στη συνύφανσή τους έγκειται ακριβώς η «δομή» του ίκι): «ερωτικότητα» (μπιτάι) της γκέισας· «ανδρεία» (ικούτζι) του σαμουράι· και «παραίτηση» (ακιράμε) του βουδιστή μοναχού. Η αναφορά στην γκέισα είναι πρωταρχικής σημασίας εδώ, για πολλούς λόγους. Από ετυμολογική άποψη, ο όρος συντίθεται από δύο ιδεογράμματα: το γκέι (gei) και το σα (sha). Σα υποδηλώνει το «πρόσωπο». Γκέι είναι το σύμβολο που γίνεται ευρύτερα δεκτό ως ισοδύναμο της «τέχνης» στην Ιαπωνία. Δεν χρησιμοποιείται όμως ποτέ μόνο του, συνεπώς δεν συμπίπτει με την αφηρημένη έννοια της Τέχνης (art, Kunst) στις σύγχρονες ευρωπαϊκές γλώσσες. Η συγγενέστερη έκφραση που χρησιμοποιείται και σήμερα στα ιαπωνικά είναι γκέι-τζούτσου: οι «καλές τέχνες», οι οποίες δεν περιορίζονται αναγκαστικά στη λογοτεχνία, στα εικαστικά, στη μουσική και στο θέατρο. Οιαδήποτε σωστά επιτελεσμένη τελετουργική πράξη, οιαδήποτε αποτελεσματικά περατωμένη δραστηριότητα που παράγει ευχαρίστηση τόσο για το υποκείμενο της δράσης όσο και για τον παραλήπτη της, και βεβαίως όλα τα αντικείμενα στα οποία υλοποιείται μια τέτοια δράση, υπεισέρχονται στη νοηματική σφαίρα του γκέι. Για πολλούς λόγους φαίνεται ότι η αρχαιότερη σημασία που συμπυκνωνόταν στο ιδεόγραμμα γκέι ήταν η επιτελεστική δεξιότητα. Ελεύθερα, θα μπορούσαμε να το αποδώσουμε ως καλλιτεχνική αίσθηση με την ευρύτερη δυνατή έννοια του όρου, η οποία εξειδικεύεται κάθε φορά ανάλογα με το ειδικό πλαίσιο εφαρμογής της και ανάλογα με το δεύτερο συνθετικό που προστίθεται στο βασικό ιδεόγραμμα. Γκέι-σα είναι ακριβώς το πρόσωπο που είναι αφιερωμένο στις καλλιτεχνικές δραστηριότητες και στις απολαύσεις οι οποίες συνδέονται μαζί τους. Η φιγούρα της ιαπωνίδας γκέισας παραβάλλεται συχνά με αυτήν της αρχαίας εταίρας. Ο παραλληλισμός είναι ορθός στον βαθμό που οι εταίρες του ελληνικού κόσμου ήταν το πιο καλλιεργημένο και ενδιαφέρον είδος γυναίκας που μπορούσε κανείς να συναντήσει σε ένα ασφυκτικά ανδροκρατούμενο περιβάλλον όπως αυτό του ελληνικού άστεως, και βεβαίως κόστιζε ακριβά η απόλαυση της συντροφιάς τους. Το λειτούργημα της ιαπωνίδας γκέισας είναι ωστόσο πολύ πιο απαιτητικό, προϋποθέτει μια εξοντωτική εκπαίδευση ––που αρχίζει από πολύ μικρή ηλικία–– και βασίζεται στην ανάπτυξη πολλών διαφορετικών δεξιοτήτων: στη μουσική, στον χορό, στο μασάζ, στην ευφυή συζήτηση και σε όλες τις λεγόμενες τέχνες της διασκέδασης. Εν ολίγοις, η ιαπωνίδα γκέισα είναι μια δεξιοτέχνις επιτελέστρια πολλαπλών τεχνών, από τις οποίες δεν αποκλείεται η σεξουαλική τέχνη: ποτέ δεν συγχέεται ωστόσο με την απλή πόρνη, η οποία εν αντιθέσει με την γκέισα κοστίζει ελάχιστα και μπορεί ο καθένας να την έχει.

Ο ρόλος και οι λειτουργίες της γκέισας στην παραδοσιακή ιαπωνική κοινωνία προσφέρουν μια ικανοποιητική πρώτη αποσαφήνιση του φάσματος των σημασιών της «τέχνης» στην ιαπωνική αντίληψη. Σε ό,τι αφορά το ιδεώδες του του ίκι («κομψότητα» ή «καλαισθησία»), αποκρυστάλλωμα μιας ιαπωνικής αισθητικής στάσης που χρονολογείται τουλάχιστον από την εποχή του μεσαίωνα, δικαιολογημένα ο Κούκι Σούζο προσφεύγει πρωτίστως στη μεταφορά της γκέισας για τον προσδιορισμό του. Και πρέπει αμέσως να τονιστεί ότι αυτή η κομψότητα ή καλαισθησία ––το ίκι–– αναφέρεται αδιαχώριστα σε μία ποιότητα του έργου, μία δεξιότητα του δημιουργού και μία ικανότητα του παραλήπτη· μπορεί να διαποτίζει ένα συγκεκριμένο έργο τέχνης όσο και μια κοινωνική ή πολεμική επιτέλεση (η «κομψότητα» στο σερβιρίσμα του τσαγιού ή στην τέχνη της ξιφομαχίας, παραδείγματος χάριν, θα εξαρθούν ιδιαίτερα στην παράδοση του Ζεν Βουδισμού και θα χρησιμοποιηθούν κατά κόρον στην αποσαφήνιση του αισθητικού της ιδεώδους). Από αυτή την άποψη είναι αξιοσημείωτη η αναλογία με την ινδική έννοια της rasa. Προχωρώντας τώρα, ο Κούκι Σούζο μας λέει ότι πρώτο συστατικό τής εν λόγω αισθητικής ποιότητας είναι η «ερωτικότητα» της γκέισας: με άλλα λόγια, η σεξουαλική έλξη, η σαγήνη, μια υπόσχεση αισθησιακής ευτυχίας και πλήρωσης που συνιστά το πρώτο, θεμελιώδες και απαραμείωτο υπόβαθρο οιασδήποτε έννοιας του ωραίου, και όλης της τέχνης κατ’ επέκτασιν. Τεχνη χωρίς υποψία ηδονής δεν νοείται. Το δεύτερο συστατικό παρουσιάζεται λιγότερο αυτονόητο εκ πρώτης όψεως· σύμφωνα με τον συγγραφέα, είναι η «ανδρεία» του σαμουράι. Κατά ποια έννοια όμως η ανδρεία του πολεμιστή συνιστά αισθητική ποιότητα; Πριν σκεφτούμε την απάντηση, διδακτικό θα ήταν να αναλογιστούμε ότι από ιστορική άποψη ο «δρόμος του καλλιτέχνη», η παράδοση του Γκέιντο, αναπτύχθηκε ταυτόχρονα με τον «δρόμο του σαμουράι», την παράδοση του Μπουσίντο, σαν δύο παράλληλες και συμμετρικές εκβλαστήσεις του μεσαιωνικού ιαπωνικού πολιτισμού. Στη βουδιστική παράδοση Ζεν, που έχει τις ρίζες της στην Κίνα, είχαν από νωρίς επισημανθεί οι κοινές επιτελεστικές βάσεις τόσο της καλλιτεχνικής όσο και της πολεμικής δεξιοτεχνίας: οι κινήσεις του ξιφομάχου που χειρίζεται το ξίφος είναι ίδιες με τις κινήσεις του καλλιγράφου που χειρίζεται το πινέλο, η κίνηση σε κάθε περίπτωση ξεκινάει από τα δάχτυλα του ποδιού και συμπαρασύρει στον χορευτικό της κυματισμό ολόκληρο το σώμα (αυτή η χορευτική αφετηρία βρίσκεται άλλωστε στη βάση όλων των σινικών πολεμικών τεχνών: τσι- κουνγκ, τάι- τσι, κουνγκ-φου, κ.ά.). Το ότι υπάρχει μια αισθητική διάσταση στις μαχητικές δραστηριότητες, ανεξάρτητη από αποβλέψεις και σκοπιμότητα των πολεμικών πράξεων, είναι θεμελιώδες αξίωμα σε όλο τον σινοϊαπωνικό πολιτισμό, και σε αυτό ακριβώς θεμελιώθηκε αργότερα το ιαπωνικό ήθος των σαμουράι· η χρήση του παραδείγματος του σαμουράι στο παραπάνω ορισμό, ωστόσο, υποβάλλει και τον αντίστροφο συσχετισμό: την ύπαρξη μιας μαχητικής διάστασης στις καλλιτεχνικές δραστηριότητες. Τί θα ήταν η «ανδρεία του πολεμιστή» ως αισθητική μεταφορά; Θα πρέπει, νομίζω, να ερμηνεύσουμε αυτή την έννοια ως αισθητική τόλμη: μια επιτακτική ορμή για μορφοποίηση, η οποία επείγεται να (αυτο)πραγματωθεί το ταχύτερο δυνατόν και με τα προσφορότερα μέσα, αψηφώντας οτιδήποτε είναι εξωτερικό προς την ίδια την εκφραστική παρόρμηση.

Ερχόμαστε έτσι στο τρίτο συστατικό που υπεισέρχεται στη δομή του ίκι, σύμφωνα με τον περίφημο ορισμό του Κούκι Σούζο, και αυτό είναι η «παραίτηση» του βουδιστή μοναχού. Η παραίτηση, η απάρνηση των εγκόσμιων επιδιώξεων, χαρακτηρίζει βέβαια όλες τις μοναχικές πρακτικές σε ολόκληρο τον κόσμο, όμως στον Βουδισμό ––και στον κινεζικό Ταοϊσμό–– είναι που έλαβε την πιο ριζοσπαστική μορφή της. Η ιδέα αυτή αποτυπώνεται θαυμάσια στην ταοϊστική ιδέα του βου-ουέι («μη δράση») στην Κίνα, που ερμηνεύεται ως συμπόρευση με τη φυσική ροή του κόσμου χωρίς διαταρακτική ατομική παρέμβαση· στον Βουδισμό έχει την έννοια της άρνησης να επιβαρύνει κάποιος το καρμικό του φορτίο, και οδηγεί στην οριστική απελευθέρωση και ειρήνευση της ύπαρξης. Τί έννοια έχει όμως ως αισθητική ποιότητα – και, κυρίως, δεν έρχεται σε καταφανή αντίθεση με την προηγούμενη συνιστώσα, που ερμηνεύσαμε ως ορμή για μορφοποίηση; Η ιδέα αυτή, στην πραγματικότητα, εκφράζει μέσ’ από μια επιβλητική μεταφορά την πιο οικουμενικά αναγνωρισμένη ποιότητα της τέχνης, την αισθητική ανιδιοτέλεια: μία σκοπιμότητα χωρίς σκοπό, όπως έλεγε ο Καντ, η οποία στην ινδική παράδοση είδαμε να τονίζεται μέσ’ από την αντίστοιχη μεταφορά της «απόσπασης» του γιόγκι. Η αισθησιακή ηδονή, σαν ακαταμάχητη έλξη της ύλης και του αντικειμένου, και η έμμονη εκφραστική παρόρμηση είναι μεν συστατικές και απαραμείωτες προϋποθέσεις της καλλιτεχνικής δραστηριότητας, όμως για να έχει αυτή το επιζητούμενο, ιδιαζόντως καλλιτεχνικό αποτέλεσμα πρέπει την ίδια στιγμή να παραιτείται από κάθε πρακτική βλέψη, από κάθε στάθμιση και αναμονή αποτελέσματος: αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο παράδοξο της τέχνης (κι εκείνο που μαρτυρεί ευγλωττότερα τον δεσμό της με εκστατικές ή με διαλογιστικές πρακτικές προερχόμενες από την ευρύτερα εννοούμενη θρησκευτική σφαίρα). Στο πλαίσιο των συμβολικών αναπαραστάσεων του σινοϊαπωνικού πολιτισμού, και στο ειδικό συμφραζόμενο των παραπάνω ορισμών, αυτό θα μπορούσε να εκφραστεί και με έναν άλλον τρόπο. Τα δύο πρώτα συστατικά που μας δίνει ο συγγραφέας ––η «ερωτικότητα» της γκέισας και η «ανδρεία» του σαμουράι–– εκφράζουν ένα πρόδηλο σεξουαλικό δίπολο, θηλυκό-αρσενικό, κατά το σινικό κοσμολογικό πρότυπο του γιν-γιανγκ. Ως υπέρτατο αισθητικό ιδεώδες, το ίκι εκφράζει μια τέλεια εξισορρόπηση των αρσενικών και των θηλυκών συστατικών στοιχείων, σε όλα τα επίπεδα ορισμού τους· μια πλήρης εξισορρόπηση όμως σημαίνει εξουδετέρωση, και αφού κανένα στοιχείο δεν υπερέχει πλέον η σύζευξή τους συνιστά μια κλειστή και αυτάρκη δομή. Είναι η ιδιάζουσα αυτάρκεια του έργου τέχνης ––ο «μοναδολογικός» του χαρακτήρας, όπως μας υπενθύμιζε ο Adorno–– στην οποία αυτό χρωστάει τόσο την καθαυτό αισθητική του αξία όσο και την απόσπασή του από τον κόσμο των πρακτικών επιδιώξεων. Και το ίδιο ισχύει, τηρουμένων των αναλογιών, για κάθε αισθητικά αρτιωμένη πράξη. Η «παραίτηση» του βουδιστή μοναχού είναι με αυτή την έννοια η συμπληρωματική όψη της ολοκλήρωσης – όχι άρνηση του φύλου αλλ’ αμοιβαία εξισορρόπηση και αλληλοεξουδετέρωση μέσ’ από τη μέγιστη δυνατή έκφραση, μέχρι σημείου πλησμονής, του σεξουαλικού διπόλου.

ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ιαπωνική φιλοσοφία των καλών τεχνών, μανιφέστο της θα πρέπει να θεωρείται το βιβλίο του Σινίτσι Χισαμάτσου, Το Ζεν και οι Καλές Τέχνες.3 Μαθητής τού Κιτάρο Νισίντα, ο Σινίτσι Χισαμάτσου (1889-1980) δίδαξε φιλοσοφία της θρησκείας και Βουδισμό στο Πανεπιστήμιο του Κυότο, παράλληλα με την άσκησή του στο Ζεν και την ειδίκευσή του στις καλές τέχνες. Το 1957 δέχθηκε μια θέση επισκέπτη καθηγητή σε θέματα Ζεν πολιτισμού στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, και το 1958 περιόδευσε στην Ευρώπη, στη Μέση Ανατολή, στο Ιράν και στην Ινδία δίνοντας διαλέξεις για την τέχνη τού Ζεν σε πανεπιστήμια και μουσεία. Υπήρξε ιδρυτής αρκετών εταιρειών για την άσκηση του Ζεν και για τη διατήρηση της Τελετουργίας του Τσαγιού, ενώ το σύνολο του έργου του έχει εκδοθεί σε οκτώ τόμους. Το βιβλίο που μας ενδιαφέρει εδώ συνιστά επανεπεξεργασμένη και διευρυμένη μορφή παλαιότερου έργου του, αποκλειστικά στα ιαπωνικά, γραμμένου το 1957.

Ακριβέστερα, το βιβλίο του Χισαμάτσου προτίθεται να ερμηνεύσει το «πνεύμα» του Ζεν όπως αποτυπώνεται σε μια σειρά παραδοσιακών ιαπωνικών τεχνών: στην ποίηση, στη ζωγραφική, στην καλλιγραφία, στην αρχιτεκτονική των κήπων, στην ανθοδετική, στην κατασκευή κεραμικών, οικιακών σκευών και εργαλείων, και στο θέατρο Νο. Η έκδοση ––ακριβή και δυσεύρετη σήμερα–– συνοδεύεται από 276 ενδεικτικές φωτογραφίες, τις οποίες ο συγγραφέας σχολιάζει αποσαφηνίζοντας τα χαρακτηριστικά που αναλύει θεωρητικά στο πρώτο μέρος του βιβλίου. Υπάρχει βεβαίως στην Ιαπωνία λαϊκή τέχνη προγενέστερη της εισαγωγής του Ζεν Βουδισμού, η οποία συνέχισε να ανθεί ανεξάρτητα από την επιρροή του, όπως υπάρχει και παραδοσιακή θρησκεία, το Σίντο, η οποία είναι πολύ πιο χαρακτηριστική του αυτόχθονου υποστρώματος της χώρας· το Ζεν ωστόσο διαπότισε σε τέτοιο βαθμό από μία στιγμή και μετά τη ιαπωνική βιοθεωρία, την τέχνη και τον υλικό πολιτισμό, ώστε δεν υπάρχει έντεχνη παραγωγή ή άξιο λόγου διανοητικό ρεύμα που να μη φέρει ευδιάκριτα τη σφραγίδα του. Να κατανοήσουμε το «πνεύμα» του Ζεν σημαίνει λοιπόν να κατανοήσουμε τα πιο ιδιάζοντα χαρακτηριστικά της ιαπωνικής τέχνης – και ίσως, πέραν αυτού, κάποιες γενετικές δυνάμεις του πεδίου που ονομάζουμε «τέχνη».

Διότι το Ζεν είναι ήδη, με κάποια έννοια, εξαρχής τέχνη. Ο όρος «θρησκεία» ταιριάζει πολύ λιγότερο για να περιγράψει αυτή την ιδιαίτερη παράδοση του Βουδισμού στην οποία η πίστη, με οιαδήποτε έννοια, έχει εκμηδενιστεί πλήρως χάριν της καθαρής, κενής αυτοεπίγνωσης που επιτυγχάνεται ––και δοκιμάζεται–– σε δραστηριότητες χωρίς περαιτέρω σκοπιμότητα, επικεντρωμένες πάντα στο παρόν και στο συγκεκριμένο. Η παράδοση αυτή ήρθε στην Ιαπωνία κατά την περίοδο Καμακούρα (1192-1333) από την Κίνα, και ο όρος ζεν είναι η ιαπωνική απόδοση του κινεζικού τσ’αν. Γενάρχης του θεωρείται ο Μποντιντάρμα, ένας από τους μεγαλύτερους αποστόλους του Βουδισμού, ο οποίος το 520 μ.Χ επί δυναστείας των Λιάνγκ έφερε από την Ινδία στην Κίνα τη βουδιστική διδασκαλία της Μαχαγιάνα («Μεγάλο όχημα», η παράδοση του λεγόμενου βόρειου Βουδισμού). Εδώ ακριβώς, στην Κίνα, και υπό την επιρροή των αυτόχθονων παραδόσεων του Κομφουκιανισμού και ιδίως του Ταοϊσμού, διαμορφώθηκε η ιδιάζουσα εκδοχή του Τσ’αν που διαφέρει πολύ από τις παραδοσιακές βουδιστικές σχολές.4 Εδώ έλαβε επίσης τα ιδιαζόντως αισθητικά χαρακτηριστικά της.

Η ιδεογραμματική σινική γραφή ––από την οποία προήλθε άλλωστε και η ιαπωνική–– πρέπει να έπαιξε κάποιον ρόλο σε αυτό. Σε αντίθεση με τους άρειους πολιτισμούς της Ινδίας και της Ελλάδας, ο Λόγος εδώ δεν απέκτησε ποτέ τον άυλο εκείνο χαρακτήρα που έγινε μετέπειτα έρεισμα για κάθε λογής μεταφυσικές πλάνες. Η λέξη παρέμεινε δεσμευμένη στην υλική, αισθητηριακή παράσταση που είναι το μιμητικό ίχνος του ίδιου τού πράγματος, και οι απόπειρες για αφαίρεση δεν μπορούσαν να κινηθούν πέρ’ από την ακτίνα που επιτρέπει η ίδια η μεταφορική αλυσίδα. Η σκέψη έμεινε έτσι υλιστική και εμπράγματη, εχθρική προς την ακατάσχετη θεωρητικολογία και προσεκτική απέναντι στους πολύπλοκους δεσμούς και τις λεπτές αντιστοιχίες των πραγμάτων. Η ποίηση δεν αποχωρίστηκε ποτέ πλήρως από τη ζωγραφική, στρέφοντας επίμονα κατά κάποιον τρόπο τη σκέψη προς την κοινή τελεστική τους αφετηρία, ενώ η ίδια η σκέψη κατανοήθηκε ως δράση, μέσα στις άμεσες σωματικές της συνάφειες. Κατ’ επέκτασιν, ο κύκλος της Τέχνης (ως «ελεύθερης» πολιτισμικής δημιουργίας) και της Φύσης (ως προαιώνιας ρυθμικής ανακύκλισης των πραγμάτων) παρέμεινε αρραγής μέσα στη συμπαντική εμμένεια, όπου δεν υπήρχε χώρος για οιαδήποτε υπερβατική κατασκευή. Αυτή η οπτική της καθολικής εμμένειας αποτυπώθηκε καθαρότερα στη μεγάλη αυτόχθονη παράδοση του κινεζικού Ταοϊσμού, και από εκεί ενσταλάχθηκε προφανώς στην κινεζική ερμηνεία του Βουδισμού.

Η πλαστική του πηλού και του χαλκού, η μικροτεχνία, η ζωγραφική με λάκκα και με μελάνι, η καλλιγραφία και μια συγκινησιακά καίρια εικονιστική ποίηση ήταν τέχνες που καλλιεργήθηκαν από πολύ νωρίς στην Κίνα. Το ίδιο και οι τελεστικές τέχνες που περιελάμβαναν αδιαχώριστα χορό, μουσική, παντομίμα και ακροβατικά (τον απόγονό τους βλέπουμε ακόμα σήμερα, σχεδόν αναλλοίωτο, στην «Όπερα του Πεκίνου»· από εδώ πήγασαν άλλωστε και οι περίφημες σινικές «πολεμικές τέχνες»). Η βαθιά αλληλοδιείδυση Φύσης και Τέχνης, η εμμονή στις ρυθμικές εναλλαγές και στις σταθερές αντιστοιχίες, η παράδοξη ιδέα ότι όσο πιο βασανιστικά περίτεχνο είναι ένα πράγμα τόσο αυθεντικότερα εκφράζει την πρωταρχική του φύση, το αξίωμα ότι η ζωγραφική είναι ποίηση με ορατά σχήματα και η ποίηση ζωγραφική με αόρατα σχήματα, διαπότισαν σε βάθος τον σινικό πολιτισμό από τα πρώτα του βήματα δίνοντάς του αυτό τον ιδιαζόντως «αισθητικό» ––στα δικά μας μάτια–– χαρακτήρα.5 Ο Βουδισμός Τσ’αν όχι μόνο οικειοποιήθηκε τις υπάρχουσες καλλιτεχνικές παραδόσεις αλλά και τους έδωσε μία πρόσθετη ώθηση ––για παράδειγμα, την ποίηση, τη ζωγραφική με μελάνι και την καλλιγραφία–– καθιστώντας τες όχημα για ενεργητικό διαλογισμό και για την έκφραση ακαριαίων πνευματικών ενοράσεων. Ως ιδιαζόντως βουδιστικές τέχνες, πλέον, πέρασαν μαζί του στην Κορέα και στην Ιαπωνία.

Η ποίηση είναι το κλασικότερο παράδειγμα. Η πρώιμη φιλολογία Τσ’αν είναι γραμμένη σε μορφή στίχων, τους λεγόμενους γκε ή τζου. Μερικές φορές είχαν μέτρο, με συμβατική ομοιοκαταληξία και τονισμούς, μερικές φορές δεν υπάκουαν σε καμία κανονικότητα. Γενικά ευνοούσαν τη χρήση συγκεκριμένων και άμεσων εικόνων, με κυριολεκτικό είτε μεταφορικό χαρακτήρα, αντί την αναλυτική ή θεωρητική πραγμάτευση. Οι έμμετροι διάλογοι της παράδοσης Τσ’αν, φερ’ ειπείν, οδήγησαν σε ένα μοναδικό ποιητικό ύφος που έγινε το προσφορότερο όχημα μετάδοσης του ντάρμα από δάσκαλο σε μαθητή (σε αυτό το πλαίσιο άνθισε αργότερα, στην Ιαπωνία, η παραδοξολογική φιλολογία του κοάν). Πρώτος μεγάλος διδάξας ήταν ο Χούι Νενγκ (638-713), ο πασίγνωστος Έκτος Πατριάρχης του Τσ’αν. Στην Κίνα οι στίχοι αυτοί έχουν συγκεντρωθεί σε συλλογές όπως το Τσ’αν-τσουνγκ σουνγκ-κου («Το Περιδέραιο με τα Μαργαριτάρια») και το Τσιάνγκ-χου φενγκ-γιουέ («Ο Άνεμος και η Σελήνη στον Ποταμό»)· στην Ιαπωνία, στο Γιούχεν Γιόουα-ρουίτζου Σο-ον Ρενπό Σου («Δεύτερη Ανθολογία από τη συλλογή Γιόουα των Ευωδιών από τον Κήπο των Πατριαρχών») και στο λεγόμενο «Φιλολογικό Απάνθισμα των Πέντε Βουνών», ποίηση και πρόζα γραμμένη από Ζεν μοναχούς κατά την περίοδο Μουρομάχι. Υπάρχουν επίσης άφθονες καταγραφές των λόγων σημαντικών δασκάλων από τους μαθητές τους (οι οποίες στην Κίνα ονομάστηκαν γιου-λου και στην Ιαπωνία γκερόκου).

Στην Ιαπωνία η μεγάλη άνθιση των τεχνών του Ζεν γίνεται στον δέκατο πέμπτο, δέκατο έκτο και δέκατο έβδομο αιώνα. Στο τέλος αυτής της περιόδου εμφανίζεται ο μεγάλος ποιητής Μάτσουο Μπασό, του οποίου το όνομα συνδέεται με το μοντέρνο είδους του χαϊκού, της πιο αντιπροσωπευτικής ποιητικής φόρμας του Ζεν.6 Νωρίτερα, υπό την επιρροή του Ζεν είχαν αναπτυχθεί η αλυσιδωτή (δηλαδή διαλογική) ποιητική μορφή ρένγκα και η σατιρική εκδοχή της, το χάι-κάι, καθώς και η επιβλητική δραματουργία Νο. Στο πεδίο της ζωγραφικής εμφανίστηκαν επίσης διάδοχοι των μεγάλων κινέζων ζωγράφων Τσ’αν όπως ο Μόκουαν, ο Κάο, ο Σοάμι, ο Νίτεν, ο Χάκουιν, ενώ στην καλλιγραφία επιδόθηκαν Ζεν μοναχοί όπως ο Ντόγκεν, ο Ντάιτο, ο Σοσέκι, ο Σίρεν, κ.ά. Γενικά, μπορούμε να πούμε ότι η ιαπωνική άνθιση των τεχνών του Ζεν ακολούθησε τις γραμμές και την πολυμέρεια των κινέζων προκατόχων τους, όμως ειδικά εδώ έτειναν να συνδεθούν περισσότερο μεταξύ τους και να συνδυαστούν προκειμένου να σχηματίσουν σύνθετα και ολοκληρωμένα μορφικά σύνολα.

Ένας άλλος παράγοντας πρέπει να έπαιξε αποφασιστικό ρόλο σε αυτό. Στην Κίνα η κύρια τάση ήταν προς το μοναστικό Τσ’αν· στην Ιαπωνία, αντίθετα, το Ζεν έγινε περισσότερο υπόθεση των λαϊκών παρά των μοναχών και των μοναστηριών. Ερμηνεύθηκε εξαρχής πολύ λιγότερο σαν θρησκευτική οδός ή πειθαρχία απ’ ό,τι σαν γενικό ύφος και τρόπος ζωής. Γίνεται φανερό από την ποσότητα του διαποτισμένου από το Ζεν υλικού πολιτισμού της Ιαπωνίας, ο οποίος βεβαίως συνίσταται σε αντικείμενα που δημιούργησαν κατά πρώτον λόγο λαϊκοί. Οπωσδήποτε και η μοναστική Ζεν δημιουργία δεν είναι μικρή, αλλά εν συγκρίσει με αυτήν οι πολιτισμικές εκφράσεις που δημιουργήθηκαν από λαϊκούς έχουν απαράμιλλο εύρος και ποιότητα: θεατρικές παραστάσεις Νο, μουσική Νο, χαϊκού και χάι-κάι, τέχνη της ξιφομαχίας, ικεμπάνα (ανθοδετική), αρχιτεκτονική και διακόσμηση των κήπων – και πάνω απ’ όλα, βέβαια, ο λεγόμενος «δρόμος του τσαγιού». Ο Σινίτσι Χισαμάτσου λέει τα εξής γι’ αυτή τη μοναδικά ιαπωνική παράδοση:

Μολονότι αυτό που είναι σήμερα γνωστό ως τελετουργία του τσαγιού συνιστά έκπτωση σε μιαν απλή κοινωνική συμβατικότητα χωρίς ιδιαίτερη πολιτισμική αξία, η Τέχνη του Τσαγιού που επικράτησε από τα τέλη της περιόδου Μουρομάχι και μέσω της περιόδου Μομογιάμα ως τις αρχές της περιόδου Έντο, είναι εξαιρετικά σημαντική και όχι μόνο σαν μια καινούργια πολιτισμική έκφραση του Ζεν: […] από τη μία πλευρά εγκολπώθηκε και συντήρησε μεγάλο μέρος του προϋπάρχοντος Ζεν πολιτισμού, από την άλλη γέννησε έναν νέο τύπο «απαρτιωμένης» έκφρασης του Ζεν. […] Ζεν αισθητικό ιδεώδες του Δρόμου τού Τσαγιού ήταν το ουάμπι, όρος ο οποίος δηλώνει την πενία που υπερβαίνει όλα τα πλούτη. Σύμφωνα με αυτό το ιδεώδες, που ισχύει την ίδια στιγμή ως δημιουργική και ως αυτοεκφραστική αρχή, ο Δρόμος του Τσαγιού μορφοποιήθηκε και με τη σειρά του διαμόρφωσε έναν ολόκληρο τρόπο ζωής ο οποίος ήταν σε θέση να ορίζει (κονόμου) τα ίδια του τα μέσα. Το ιαπωνικό ρήμα κονόμου, ως τεχνικός όρος που χρησιμοποιείται συχνά στον Δρόμο του Τσαγιού, σημαίνει να εκτιμάς, να επιλέγεις, και ακόμη να δημιουργείς σύμφωνα με το Ζεν ιδεώδες του ουάμπι. Κατ’ αυτή την έννοια, ο Δρόμος του Τσαγιού δεν είναι ούτε απλώς μία τέχνη ούτε μια ειδική πολιτισμική μορφή, αλλά ένας ολοκληρωμένος τρόπος ζωής που έχει ως βάση του το Ζεν. […] Έτσι, ο Δρόμος του Τσαγιού περιλαμβάνει θρησκεία, φιλοσοφία, ηθική, τέχνη, τρόπους, ενδυμασία, τροφή και αρχιτεκτονική – και το σπουδαιότερο, όλ’ αυτά επιλεγμένα σύμφωνα μ’ ένα Ζεν ιδεώδες. Με άλλα λόγια, το Τσάι είναι μια παλλαϊκή έκφραση του Ζεν. Αυτή η πολιτισμική έκφραση είναι αρκετά φυσική στη γένεσή της, και ως προς τις συνέπειές της μπορεί να ειπωθεί χωρίς υπερβολή ότι συνιστά δημιουργική απαρτίωση της ολότητας του πολιτισμού Ζεν σε ένα συστηματικό και αδιάσπαστο όλον.

Βασισμένος στο Ζεν ιδεώδες του ουάμπι, ο Δρόμος του Τσαγιού επέλεξε, χρησιμοποίησε και ανέβασε σε υψηλή εκτίμηση πρόσφορα αντικείμενα από την Κίνα, την Κορέα και τη Νότιο Ασία. Ανάμεσά τους εκτεταμένες συλλογές Ζεν εικονογραφίας και καλλιγραφίας, καθώς και αντικείμενα όπως κούπες του τσαγιού, μικρά κουτιά του τσαγιού, ανθοδοχεία, βαζάκια και κουτιά αρωμάτων, πολλά από τα οποία διασώθηκαν μέχρι τις ημέρες μας. Πολλά απ’ αυτά δεν είχαν εκτιμηθεί αναλόγως, ή δεν είχαν καν προσεχθεί, στις χώρες της καταγωγής τους – π.Χ. στην Κίνα ή στην Κορέα. […] Και πέραν αυτού, η μοναδική πολιτισμική έκφραση […] που δημιουργήθηκε εξαρχής μέσω αυτού του ιδεώδους, του ουάμπι, περιέλαβε πολλά είδη και μορφές που είναι όντως μοναδικές πολιτισμικές δημιουργίες της Ανατολής […]: αρχιτεκτονική των δωματίων τσαγιού και των κήπων· κεραμικά σκεύη […]· εργαλεία από ξύλο ή από μπαμπού όπως κουταλάκια, ανθοδοχεία μπαμπού, κουτάκια τσαγιού, ράφια· μεταλλικά σκεύη όπως χύτρες, φουφούδες κάρβουνου, πυροστάτες, ανθοδοχεία· διάφορα είδη συρταριών για τα ρούχα και κρεμαστών κυλίνδρων. […] Το Τσάι, λοιπόν, δεν είναι κάτι που ανήκει στα μοναστήρια Ζεν ή στους μοναχούς Ζεν, αλλά είναι μάλλον υπόθεση του λαού, των καθημερινών ανθρώπων. Επιπλέον, είναι απαρτιωτικό και οργανικό. Από αυτή την άποψη είναι μοναδικά ιαπωνικό, ωστόσο κάνει θεμελιώδεις οικουμενικές νύξεις αναφορικά με τα ιδεώδη του πολιτισμού (σελ. 25-7).

Ιδιαίτερη σημασία έχει αυτή η τελευταία παρατήρηση του καθηγητή Χισαμάτσου, για λόγους που θα φανούν σε λίγο. Επείγει να δούμε ωστόσο πώς ερμηνεύει κεντρικά την αισθητική του Ζεν. Τεράστιας σημασίας επ’ αυτού είναι η προκαταρκτική του διευκρίνιση: «Σε τέτοιες ζωτικές επεξεργασίες του Ζεν, πιστεύω ότι εμπεριέχεται κάτι όχι απλώς καλλιτεχνικό αλλά κάτι επίσης πέρ’ από την τέχνη, κάτι το οποίο η τέχνη πρέπει να στοχεύει ως έσχατο σκοπό της. Πέρ’ από αυτή τη συγκεκριμένη, έκδηλη όψη το Ζεν έχει επίσης μια πλευρά που είναι προγενέστερη της μορφής […] Αυτή η “προγενέστερη της μορφής” ποιότητα είναι πολύ πιο θεμελιώδης από τις συγκεκριμένες εκφράσεις της Ζεν δραστηριότητας, διότι μόνο με την παρουσία της αποκτά νόημα η εν λόγω δραστηριότητα » (σελ. 12)· και πιο κάτω: «Νιώθω ότι υπάρχει εδώ κάτι που διαφέρει από τη συνηθισμένη τέχνη, κάτι το οποίο η τέχνη μπορεί να επιτύχει μόνο υπερβαίνοντας τον εαυτό της. Από τη σκοπιά του Ζεν, αυτό το “προγενέστερο της μορφής” φαινόμενο είναι η πιο θεμελιώδης τέχνη» (σελ. 13, υπογραμμίσεις δικές μου).

Το μυστικό της τέχνης του Ζεν είναι λοιπόν η διαρκής παραπομπή τής μορφής στο άμορφο – ή, που είναι το ίδια με άλλα λόγια, η διαρκής, ενδόμυχη ροπή της τέχνης έξω από τα όρια του εαυτού της προς ό,τι δεν είναι το ίδιο «τέχνη». Μια διαλεκτική αισθητική, λοιπόν; Στην πραγματικότητα, οι διατυπώσεις του καθηγητή Χισαμάτσου μοιάζουν να έχουν συλλάβει την ίδια τη θεμελιώδη αμφισημία της μορφής, και ως εκ τούτου το καταγωγικό διφορούμενο όλης της τέχνης – το ίδιο εκείνο διφορούμενο που σε άλλα συμφραζόμενα μας εμφανίστηκε ως παθολογία του «αισθητισμού»: όσο η τέχνη προσποιείται μιαν απόλυτη αυταρκεια, μια κατηγορηματική σύμπτωση με τη μορφή της, γίνεται νεκρό πράγμα και καθαρή ανταλλακτική αξία. Η τέχνη αντλεί την πιο ιδιάζουσα δύναμή της μέσ’ από την ένταση που γεννά ανάμεσα στη μορφή και το περιεχόμενο – και το ερώτημα του περιεχομένου είναι το ερώτημα της έκφρασης: ποιος ή τί εκφράζεται μέσ’ από την τέχνη. Σχολιάζοντας τη γραμματολογική παράδοση του Ζεν, ο καθηγητής Χισαμάτσου γράφει: «Εκείνο που έχει τη μεγαλύτερη σημασία σε αυτή τη γραμματεία δεν είναι τόσο το ότι δίνει αντικειμενική έκφραση στο Ζεν, όσο το ότι το Ζεν είναι παρόν σαν αυτοεκφραστικό, δημιουργικό υποκείμενο. Με άλλα λόγια, εκείνο που εκφράζει τον εαυτό του κι εκείνο το οποίο εκφράζεται είναι ταυτόσημα» (σελ. 16). Ομοίως και στην εικονογραφία: «Αυτό που ζωγραφίζει είναι εκείνο το οποίο ζωγραφίζεται. Εκείνο το οποίο ζωγραφίζεται δεν είναι με κανέναν τρόπο εξωτερικό προς αυτό που ζωγραφίζει: μέσω εκείνου το οποίο ζωγραφίζεται, αυτό που ζωγραφίζει εκφράζει τον εαυτό του ως αυτοεκφραζόμενο υποκείμενο. Με αυτή την έννοια, το Ζεν δεν είναι ούτε ρεαλιστικό ούτε ιμπρεσιονιστικό, αλλά μάλλον “εξπρεσιονιστικό”» (σελ. 19).

Ο όρος «εξπρεσιονιστικό» εδώ ίσως δεν συμπίπτει ακριβώς με ό,τι δηλώνει τεχνοτροπικά ο όρος στη Δύση, όμως ο συγγραφέας τον χρησιμοποιεί για να δώσει έμφαση στο δυναμικό στοιχείο της έκφρασης, έναντι της αντικειμενοποιημένης μορφής, σε αυτό το είδος τέχνης. «Το Ένα εκφράζεται στα πολλά και το άμορφο στη μορφή» (σελ. 21), θα γράψει επίσης. Ποιο είναι όμως αυτό το «Ένα» που εκφράζεται (το οποιο είδαμε παραπάνω να ταυτίζεται με το Ζεν) και θα μπορούσαμε δικαίως να το εκλάβουμε ως υποκείμενο της τέχνης; Και πρώτα πρώτα, είναι αυτό ένα ανθρώπινο υποκείμενο, ο ίδιος ο ατομικός δημιουργός; Ο Σινίτσι Χισαμάτσου εξετάζει αυτό το ζήτημα κάνοντας μια ενδιαφέρουσα παρέκβαση στην ανάλυση της συνείδησης. Η υποκειμενικότητα είναι πρωτίστως αυτοσυνείδηση, και η αυτοσυνείδηση είναι το ακριβές ανάλογο της έκφρασης: «Η αυτοσυνείδηση είναι αυτό που ποτέ δεν γίνεται αντικείμενο, αλλά πάντα και σε όλες τις περιστάσεις παραμένει το υποκείμενο […] Όταν κάποιος προσπαθεί να αντικειμενοποιήσει τον εαυτό του, ο αντικειμενοποιημένος “εαυτός” δεν είναι πλεόν ο αληθινός εαυτός του, αλλά μια σκιά […] Η αληθινή συνείδηση, αντίστοιχα, δεν είναι τα ποικίλα διαφοροποιήσιμα νοητικά φαινόμενα, αλλά ο εαυτός που αψηφά και διαφεύγει κάθε ορισμό και κάθε αντικειμενοποίηση. Αυτή τη συνείδηση μπορούμε να την αποκαλούμε καθαρή συνείδηση» (σελ. 46). Οι διατυπώσεις αυτές μας θυμίζουν εντυπωσιακά τη φαινομενολογική ανάλυση του εαυτού που χρωστάμε στον Sartre και στο προπολεμικό του βιβλίο Η υπέρβαση του Εγώ.7 Η διάκριση εκεί ανάμεσα στις δύο έννοιες του «εαυτού», je και moi, ήθελε να προβληματοποιήσει αυτό ακριβώς το σχίσμα ανάμεσα στην ελεύθερα αυτοπροσδιοριζόμενη συνείδηση και στην αντικειμενοποιημένη μου αυτοεικόνα που πηγάζει από την εσωτερίκευση του βλέμματος των άλλων. Ο Σ. Χισαμάτσου όμως επισημαίνει ένα δεύτερο επίπεδο περιορισμών, που δεν ήταν ορατό στην ανάλυση του Sartre – το πρόβλημα της ίδιας της ατομικότητας, ως ψευδαίσθησης και εμποδίου. Γράφει: «Η αυτοσυνείδηση, που αφεαυτής είναι δίχως μορφή, δίχως ορισμό, παρ’ όλη την αμορφία της διαχωρίζεται από κάθε άλλη αυτοσυνείδηση ακριβώς από το ότι συνιστά έναν εαυτό. Έτσι, ακόμη και σε ό,τι αφορά την αυτοσυνείδηση, προκύπτει διαφοροποίηση. Και όπου υπάρχει διαφοροποίηση, υπάρχει επίσης μορφή και αντικειμενοποίηση […] Αλλά η αμορφία του Ζεν δεν αναφέρεται ούτε καν στην αμορφία της αυτοσυνείδησης. Διότι ενώ γι’ αυτή την αυτοσυνείδηση μπορεί επίσης να ειπωθεί πως έχει μορφή, η αυτοσυνείδηση του Ζεν είναι απολύτως άμορφη». (σελ. 47). Επιστρατεύει, εν τέλει, τον όρο «αυτοεπίγνωση» για να περιγράψει εκείνη τη μη-εαυτική κατάσταση συνείδησης που είναι το έσχατο ζητούμενο όλων των διαλογιστικών ασκήσεων του Ζεν: «Στην αυτοεπίγνωση δεν υπάρχει ούτε εαυτός ούτε άλλοι. Αυτή την αυτοεπίγνωση είναι που το Ζεν ονομάζει Αφύπνιση ή σατόρι. Σατόρι σημαίνει αφύπνιση στον Άμορφο Εαυτό – δηλαδή στην πρωταρχική μας ύπαρξη» (σελ. 49).

Ο Άμορφος Εαυτός εκφράζει τη βουδιστική αρχή της σουνυάτα («κενότητα»). Είναι μια απολύτως πρωτογενής κατάσταση της εμπειρίας, προγενέστερη όλων των διακρίσεων υποκειμένου-αντικειμένου, η οποία συμπίπτει με τη διαρκή ροή των καταστάσεων και των φαινομένων πριν αυτά σταθεροποιηθούν σε συγκεκριμένα περιγράμματα, και πριν αποκρυσταλλωθεί εκείνη η ειδική συνειδησιακή οπτική γωνία που τα παγιώνει ως τέτοια. Με όρους της δυτικής φιλοσοφίας θυμίζει όντως το χουσερλιανό βίωμα (Erlebnis) ή το συνειδησιακό ρεύμα (Stream of Conciousness) του William James· για τον Βουδισμό πάντως, και ειδικά για την παράδοση Ζεν, είναι η εμπειρία της οποίας η επίτευξη στοχεύεται άμεσα, εδώ και τώρα, μέσ’ απ’ όλες τις τεχνικές που χρησιμοποιεί ο ασκούμενος. Οι όροι ζεν ή τσ’αν (ιαπωνική και κινεζική μετάφραση του σανσκριτικού dhyana: «διαλογισμός») εκφράζουν ταυτόχρονα την εμπειρία αυτή και τα μέσα επίτευξης της. Τώρα αρχίζει να γίνεται κάπως κατανοητό τί εννούσε ο συγγραφέας λέγοντας ότι το ίδιο το Ζεν είναι εκείνο που εκφράζεται στη συγκεκριμένη τέχνη: «Είναι πάντα ο Άμορφος Εαυτός εκείνος που συνιστά το δημιουργικό υποκείμενο το οποίο εκφράζει τον εαυτό του. Έτσι, το ζήτημα δεν είναι πόσο επιδέξια μπορεί κάτι να απεικονιστεί ρεαλιστικά ή ιμπρεσιονιστικά… Είναι μάλλον το πόσο ελεύθερα, ως αυτοεκφραζόμενο δημιουργικό υποκείμενο, ο Άμορφος Εαυτός εκφράζει τον εαυτό του» (σελ. 19).

Αν η θέση αυτή έχει γίνει κατανοητή, βλέπουμε πώς η διδασκαλία του Ζεν μεταφράζεται αβίαστα σε τεχνοτροπική αρχή. Πρακτικά, αυτό σημαίνει απελευθέρωση από εκμαθημένους κανόνες και φορμαλισμούς, στιγμιαία σύλληψη της ενότητας ανάμεσα στη συνείδηση και το πράγμα. Αυτό επίσης σημαίνει ότι το υποκείμενο της τέχνης δεν είναι ο ατομικός δημιουργός αλλά το ίδιο το «πνεύμα του πράγματος» όπως αναδύεται στο διαυγές αντικαθρέφτισμα μιας κενής συνείδησης (και είναι μεγάλος ο πειρασμός να θυμηθούμε πάλι εδώ τον Adorno: «Μέσα στο έργο τέχνης το υποκείμενο δεν είναι ούτε παρατηρητής ούτε δημιουργός ούτε απόλυτο πνεύμα, αλλά μάλλον το πνεύμα που συνδέεται με το πράγμα, είναι προδιαμορφωμένο από αυτό και με τη σειρά του διαμεσολαβείται από το αντικείμενο»). Η απόλυτη διάφανεια της γλώσσας στην ποίηση Ζεν, η ενεργή συνομιλία κενού και μορφής στις απεικονίσεις, η επιλογή απλών, φυσικών υλικών και η αποφυγή της κανονικότητας και της συμμετρίας στις κατασκευές, οι ανοιμοιόμορφες πέτρες οι μισοχωμένες στο έδαφος και η κατανομή της βλάστησης με τρόπο που μοιάζει σαν να μην έχει αγγιχτεί από ανθρώπινο χέρι στους κήπους, όλα μαρτυρούν έναν τέτοιο βαθμό συγχώνευσης φύσης και τέχνης που παραπέμπει στο αρχέγονο καθεστώς πριν από τον διαχωρισμό τους: μια νοσταλγική, παραδείσια κατάσταση των πραγμάτων πριν τα βεβηλώσει η εργαλειακή βία του πολιτισμού.

Ο ΣΙΝΙΤΣΙ ΧΙΣΑΜΑΤΣΟΥ προχωρεί στην κωδικοποίηση επτά γενικών χαρακτηριστικών της τέχνης του Ζεν. Τα παραθέτουμε χωρίς περαιτέρω σχολιασμό, διότι το νόημά τους έχει ήδη αποσαφηνιστεί, πιστεύω: Ασυμμετρία, Απλότητα, Αυστηρή ευγένεια ή Αγέρωχη λιτότητα, Φυσικότητα, Λεπτή βαθύτητα ή Βαθιά λεπτότητα, Ελευθερία από (κάθε) προσκόλληση, και Γαλήνη. Εκείνο που προέχει να καταλάβουμε τώρα, είναι μάλλον η διάχυσή τους έξω από το αυστηρά καλλιτεχνικό πεδίο, σε επίπεδο μορφών και τρόπων ζωής. Υπάρχει μια αξιοπαρατήρηση αμφίδρομη σχέση ως προς αυτό στην καλλιτεχνική παράδοση του Ζεν: εκείνα που έγιναν εντέλει τεχνοτροπικές οδηγίες ήταν προηγουμένως βιοτικοί κανόνες για τον άνθρωπο που αναζητούσε την απόσπαση από τις εγκόσμιες προσκολλήσεις και τη συνειδησιακή αφύπνιση· και αφότου αποκρυσταλλώθηκαν σε καλλιτεχνικό ύφος, υιοθετήθηκαν από ένα ευρύτερο κοινό σαν νοοτροπία και πνεύμα με πολλές εφαρμογές στην καθημερινό βίο. Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι η πρώτη μετατόπιση έγινε κυρίως στην Κίνα, ενώ η δεύτερη κυρίως στην Ιαπωνία: η τελετουργία του τσαγιού και η εφαρμογή του Ζεν στην τοξοβολία ή την ξιφομαχία είναι από τα πιο εντυπωσιακά παραδείγματα. Αν λέγαμε ότι το Ζεν στην Ιαπωνία αισθητικοποίησε κάποιες κατ’ αρχάς μη καλλιτεχνικές δραστηριότητες, πρέπει ν’ αποσαφηνίσουμε ότι αυτή η «αισθητικοποίηση» δεν υποδηλώνει κάποια ειδικά τεχνοτροπικά χαρακτηριστικά αλλά μάλλον κάτι που ορίζει καταστατικά την ίδια την αισθητική σφαίρα. Ο καθηγητής Σινίτσι το προσδιορίζει και πάλι καίρια με αυτά τα λόγια: «Δεν πρόκειται απλώς για τη λεγόμενη αποστασιοποίηση της συνήθους τέχνης· η αποστασιοποίηση του Ζεν είναι ελεύθερη σκοπιμότητας και συμφέροντος ακόμα και στην καθημερινή ζωή: είναι μια αποστασιοποιημένη καθημερινή ζωή, μία πρακτική ζωή παιχνιδιού, εν ολίγοις, μια ζωή-παιχνίδι. Εδώ έγκειται ο ρομαντισμός του Ζεν» (σελ. 17). Η παραπομπή στον Ρομαντισμό είναι ιστορικά ακριβής, και μεστή σημασίας. Συνοψίζοντας λοιπόν, θα λέγαμε ότι το ιδεώδες του Ζεν είναι η διάχυση από την καλλιτεχνική σφαίρα στο σύνολο της ζωής εκείνου που έχουμε συνηθίσει να θωρούμε ως ίδιον της καλλιτεχνικής σφαίρας (και το οποίο την αντιθέτει παραδοσιακά σε όλες τις άλλες δραστηριότητες του πολιτισμού): του ελεύθερου επιδιώξεων μιμητικού παιχνιδιού ανάμεσα στον άνθρωπο και τον κόσμο, που φέρει μαζί του την ουτοπία ενός άλλου, μη κατασταλτικού πολιτισμού. Αναμφίβολα εδώ έγκειται το μυστικό της έλξης που ασκεί στις ημέρες μας το Ζεν σε πρώην ριζοσπαστικά ακροατήρια της Δύσης.

Πώς έγινε όμως δυνατή μια τέτοια αντίληψη ειδικά στον σινοϊαπωνικό πολιτισμό; Χωρίς οπωσδήποτε να εξαντλούμε το ερώτημα, μπορούμε ίσως να εκτιμήσουμε κάποιες ιστορικές ιδιαιτερότητες. Η παραδοσιακή σινική κοσμοαντίληψη, στηριγμένη σε μεγάλο βαθμό στον παραστατικό χαρακτήρα της γραφής που κληρονόμησε, είδαμε ότι στάθηκε εχθρική προς κάθε δυιστικό σχίσμα «ύλης» και «πνεύματος», ή ––που είναι το ίδιο με άλλα λόγια–– Φύσης και Τέχνης. Η άρνηση όμως να διαρραγεί ο κύκλος Φύση-Τέχνη, σημαίνει επίσης μιαν απροθυμία για ριζικό διαχωρισμό τέχνης-ζωής. Δηλαδή η περίφημη αυτονομία της αισθητικής σφαίρας, που είδαμε πόσο πρόσφατο γεγονός ήταν στην ιστορία του ευρωπαϊκού πνεύματος, ποτέ δεν προχώρησε πέραν ενός ορισμένου σημείου εδώ και παρέμεινε ζωντανή η επίγνωση των αμφίδρομων συσχετισμών και των αλληλοεξαρτήσεων. Σε αντίθεση όμως με άλλους πρώιμους πολιτισμούς, όπου οι αλληλοεξαρτήσεις αυτές διατηρούνταν λόγω κυρίως της χαμηλής ανάπτυξης του τεχνικού πολιτισμού και του χαμηλού καταμερισμού της εργασίας, ο σινικός πολιτισμός ήταν ένας από τους πιο προηγμένους της εποχής του, τόσο σε επίπεδο τεχνολογίας όσο και σε επίπεδο πολιτικής οργάνωσης και κοινωνικής διαφοροποίησης. Η ένταση που δημιουργούσε η ίδια η ανάπτυξη ανάμεσα στον αισθητικό (μιμητικό) και τον εργαλειακό τρόπο δράσης έγινε συνεπώς αντικείμενο συνειδητού προβληματισμού, φιλοσοφικού και θρησκευτικού ––τα όρια μεταξύ των δύο είναι επίσης πιο δυσδιάκριτα εδώ από ό,τι σε οιονδήποτε άλλον ανεπτυγμένο πολιτισμό–– και επινοήθηκαν διάφορες στρατηγικές για τη διατήρηση ή ανάκτηση του δεσμού τους. Με τον πιο γενικό τρόπο, μπορούμε να πούμε ότι οι στρατηγικές αυτές ακολούθησαν δύο αντίστροφες κατευθύνσεις: είτε η ζωή να μιμείται την τέχνη, που είχε σαν συνέπεια έναν πνιγηρό φορμαλισμό και μιαν άκρα τελετουργικοποίηση του κοινωνικού και πολιτικού βίου (αρχή που αποτυπώθηκε κοσμοθεωρητικά στην παράδοση του Κομφουκιανισμού), είτε, αντιστρόφως, η τέχνη να μιμείται τη ζωή, που οδήγησε στην αναζήτηση αποδράσεων από την τελετουργική συμβατικότητα και την ανάδειξη της φυσικότητας και του αυθορμητισμού σε υπέρτατη αξία(που ήταν πρωτίστως ο δρόμος του Ταοϊσμού). Αμέσως διαγράφονται μπροστά μας, όπως βλέπουμε, τα δύο κυρίαρχα ––και αντίρροπα ή συμπληρωματικά–– ρεύματα του κλασικού σινικού πολιτισμού. Ο Βουδισμός, αφότου πολιτογραφήθηκε στην Κίνα, συνήργησε κυρίως με το δεύτερο ρεύμα, και την πιο ριζοσπαστική όξυνσή του έλαβε στην ιαπωνική εκδοχή του Ζεν.

Βλέπουμε λοιπόν ότι η αισθητική, η κοσμοαντίληψη και η πρακτική του Ζεν προϋποθέτουν τον αυστηρό τελετουργισμό και τις συμβατικότητες που χαρακτηρίζουν εν γένει τον σινοϊαπωνικό βίο, με όλες τις ψυχικές εντάσεις που δημιουργεί – αλλά κατά τρόπο αρνητικό, σαν εκείνο από το οποίο επιδιώκουν τη διαφυγή και του οποίου τις παθολογίες καλούνται να θεραπεύσουν. Μόνο έτσι έγινε δυνατή αυτή η ριζική έκφραση που τόσο μας εντυπωσιάζει στον υλικό πολιτισμό του Ζεν. Και αυτή εννοήθηκε και μεταφράστηκε σε δύο επάλληλα, και αλληλοπεριεχόμενα, επίπεδα: εντός του ίδιου του έργου, σαν το αξίωμα η μορφή να διαλέγεται με το μη μορφικό στοιχείο, να παραπέμπει έξω από τον εαυτό της, στο κενό και στο άμορφο· πέραν του έργου, στο αίτημα η τέχνη να διαχέεται μέσα στη ζωή και ο τρόπος τής καλλιτεχνικής πραγμάτωσης να γίνεται δράση προς επίτευξη μιας προσωπικής, βιωματικής και άμεσης εμπειρίας απελευθέρωσης.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

1. Βλ. Ruth Benedict, The Chrysanthemum and the Sword (Meridian Books: Κλήβελαντ, Ντητρόιτ 1967 [1946]).

2. Για ένα πολύ συνοπτικό διάγραμμα της σύγχρονης ιαπωνικής φιλοσοφίας, των ποικίλων ρευμάτων της και των σημαντικότερων έργων, βλ. Steve Odin, λμ. «Japanese Philosophy» στο The Cambridge Dictionary of Philosophy, γεν. επιμ. Robert Audi (Cambridge University Press, 1995-9 [υπό έκδοσιν στα ελληνικά από τις εκδ. Κέδρος]).

3. Shin’ichi Hisamatsu, Zen and the Fine Arts, αγγλ. μετ. Gishin Tokiwa (Kodansha International LTD: Οτάουα & Νέα Υόρκη, 1971). Εκεί και τυχόν παραπομπές (απόδοση δική μου).

4. Για μια ιστορική επισκόπηση του σχηματισμού των παραδόσεων Τσ’αν και Ζεν, και για μιαν αποσαφήνιση των πνευματικών και αισθητικών τους γνωρισμάτων, βλ. το περιεκτικό βιβλίο του Alan W. Watts, Ο δρόμος του Ζεν, μετ. Μάριος Βερέττας (Ωρόρα: Αθήνα 1988).

5. Οι Κινέζοι απεχθάνονταν τις υπολογισμένες, συμμετρικές φόρμες και ζωγράφιζαν ελεύθερα, σχεδόν χορευτικά, με κυματιστές γραμμές και κομψές καμπύλες που σχεδόν έφερναν την κίνηση μέσα στην εικόνα. Λέγεται ότι στις σχολές ζωγραφικής πρώτα οι μαθητές διδάσκονταν ένα στερεότυπο εικαστικό λεξιλόγιο, έναν καθιερωμένο από την παράδοση και με μεγάλη λεπτότητα επεξεργασμένο εικονιστικό κώδικα, και μόνο τότε, όταν υποτίθεται πλέον ότι είχαν γίνει απόλυτα κύριοι της τεχνικής τους, ωθούνταν να βγουν έξω και να παρατηρήσουν τη φύση, έτσι ώστε ν’ αφομοιώσουν τον κραδασμό της και να τον περάσουν μέσα στη δημιουργία τους. Ως προς το τί χαρακτήρα είχε αυτή η διδασκαλία και πώς ήταν οι κώδικές της, μπορεί να δει κάποιος το εγχειρίδιο του ογδόου αιώνα γραμμένο από τον μεγάλο δάσκαλο Wang Wei, Κείμενα περί ζωγραφικής: η δωρεά του τοπίου/ το μυστικό της ζωγραφικής, μετ. Συμεών, επίμετρο: J.-Fr. Rollin (Άγρα/«Διαρκής Εικόνα»: Αθήνα 2002).

6. Ειδικά για τον Μπασό και την τέχνη του, με σημαντικές ενοράσεις στον ευρύτερο πολιτισμικό του περίγυρο, βλ. την εξαιρετική μονογραφία της Κλαίρης Παπαπαύλου, Ποίηση και ζωγραφική στην ιαπωνική τέχνη: ο Μπασό και το «Ανεμοδαρμένο ταξίδι» (Πρόσπερος: Αθήνα 1988).

7. Βλ. Jean-Paul Sartre, The Transcendence of the Ego, αγγλ. μετ. F. Williams & R. Kirkpatrick (Noonday: Νέα Υόρκη 1957 [Παρίσι 1936]). Σημειωθήτω ότι σε αυτή την ανάλυση βασίστηκε αργότερα περίφημη θεωρία του «Σταδίου του Καθρέφτη» που έκανε διάσημο στους ψυχαναλυτικούς κύκλους τον Jacques Lacan.

[Από το Τροχιές του Αισθητικού. Η ιστορική σύσταση μιας αισθητικής φιλοσοφίας και ο ανθρωπολογικός της ορίζοντας (Futura: Αθήνα 2007)]
πηγη φωτης τερζακης kykeon.ning.com

Η 10DECO | Διακόσμηση Εσωτερικού Χώρου εκτιμά και αναδημοσιεύει σε αυτό το Blog τα αξιόλογα άρθρα του διαδικτύου αναφέροντας πάντα την πηγή : www.thesecretrealtruth.blogspot.com

Ταξιδέψτε πίσω στο χρόνο με ένα πέτρινο σπίτι

noreply@blogger.com (Παντελής Παπακωνσταντίνου) — Mon, 27 Feb 2012 07:36:15 PST

Ταξιδέψτε πίσω στο χρόνο, τότε που η πέτρα ήταν κυρίαρχο στοιχείο στη ζωή του ανθρώπου και ζήστε τη μαγεία αυτού του σπιτιού!

Το σπίτι αυτό βρίσκεται σε ένα χωριό στην περιοχή της Tramuntana στη Majorca και ανήκει στο Γάλλο σχεδιαστή μόδας και επίπλου Alexandre de Betak. Όπως θα παρατηρήσετε και από τις φωτογραφίες, το στοιχείο που επικρατεί σε ολόκληρο το σπίτι είναι η πέτρα και το ξύλο. Έπιπλα, πάτωμα, ταβάνι, διακοσμητικά στοιχεία, ράφια και ότι άλλο μπορείτε να φανταστείτε, κινούνται όλα γύρω από το ξύλο και την πέτρα. Είναι γεγονός, ότι μας θυμίζει κάτι από σπηλιά!

Ιδιαίτερη κατασκευή και μοναδική διακόσμηση, είναι το μόνο που μπορούμε να πούμε για το σπίτι αυτό. Τα υπόλοιπα σχόλια δικά σας! Πώς σας φαίνεται το σπίτι-σπηλιά;

Η 10DECO | Διακόσμηση Εσωτερικού Χώρου εκτιμά και αναδημοσιεύει σε αυτό το Blog τα αξιόλογα άρθρα του διαδικτύου αναφέροντας πάντα την πηγή: http://www.homeguide.gr

Ένα Μπόινγκ 747 «μεταμορφώνεται» σε ιδανική κατοικία!

noreply@blogger.com (Παντελής Παπακωνσταντίνου) — Mon, 27 Feb 2012 07:30:18 PST

Οι άνθρωποι που ταξιδεύουν συχνά με αεροπλάνο για επαγγελματικούς λόγους λένε χαριτολογώντας ότι «ζουν μέσα σε ένα αεροπλάνο»!

Ο Αμερικανός αρχιτέκτονας David Hertz από το Λος Άντζελες, όμως, ο οποίος ειδικεύεται στη βιώσιμη και «πράσινη» αρχιτεκτονική, έκανε τη ρήση αυτή πραγματικότητα.

Με ποιο τρόπο; Προτείνοντας τη χρησιμοποίηση τμημάτων ενός παλιού αεροσκάφους, όταν ένας πελάτης τού ζήτησε να κατασκευάσει το σπίτι του σαν ένα «θηλυκό με αισθησιακές καμπύλες και… στρογγυλεμένα άκρα».Στο μυαλό του είχε, βέβαια, όχι ένα οποιοδήποτε αεροπλάνο αλλά ένα Μπόινγκ 747, το οποίο έχει πάνω από 230 μέτρα μήκος, 195 μέτρα πλάτος και 63 μέτρα ύψος! Ότι πρέπει δηλαδή για την κατασκευή αυτού του εντυπωσιακού σπιτιού!
Το «Wing House» στο Μαλιμπού αποτελείται από έξι διαφορετικά τμήματα, ενώ η οροφή του κυρίως σπιτιού είναι κατασκευασμένη από τα φτερά του Μπόινγκ. Πολλά από τα παράθυρα του αεροσκάφους –κυρίως αυτά από το πιλοτήριο- χρησιμοποιήθηκαν στην κουζίνα, το γραφείο και τη σοφίτα.

Η άτρακτος «κομματιάστηκε» και κάθε τμήμα της βρήκε τη θέση του σε διάφορα σημεία του σπιτιού: από το στάβλο των ζώων στον κήπο μέχρι το στούντιο τέχνης του ιδιοκτήτη!Μεγάλες βεράντες, εντυπωσιακός φωτισμός (από τα φώτα του αεροσκάφους) αλλά και minimal γραμμές στην εσωτερική διακόσμηση του σπιτιού ολοκληρώνουν την εικόνα που παραπέμπει σε… αεροδρόμιο. Πώς αλλιώς άλλωστε όταν ένα ολόκληρο Μπόινγκ 747 βρίσκεται μέσα στο σπίτι σου!!!Αξίζει να σημειώσουμε, μάλιστα, ότι η κυρία Francie Rehwald, σύζυγος του ιδιοκτήτη, αγόρασε τα τμήματα του Μπόινγκ το 2006 έναντι του ποσού των 30.000 δολαρίων, μετά από αρκετή γραφειοκρατία, ενώ η κατασκευή του εν λόγω σπιτιού κράτησε 5 ολόκληρα χρόνια.

Η 10DECO | Διακόσμηση Εσωτερικού Χώρου εκτιμά και αναδημοσιεύει σε αυτό το Blog τα αξιόλογα άρθρα του διαδικτύου αναφέροντας πάντα την πηγή: www.totefteri.com

Ιδέες για να αλλάξεις το υπνοδωμάτιό σου!

noreply@blogger.com (Παντελής Παπακωνσταντίνου) — Mon, 27 Feb 2012 07:09:08 PST

Ένα από τα σημαντικότερα δωμάτια του σπιτιού σου είναι η κρεβατοκάμαρα.

Το ιδανικό υπνοδωμάτιο πρέπει να ταιριάζει στο στιλ και το γούστο σου και να αναδεικνύει την προσωπικότητά σου. Είτε βρίσκεσαι στο δικό σου σπίτι, είτε μένεις με τους γονείς σου, το υπνοδωμάτιό σου είναι ο προσωπικός σου χώρος.

Άλλωστε, το design και η διάρθρωση του δωματίου σου μπορεί να παίξει μεγάλο ρόλο στην ψυχολογία σου. Πολύ σημαντικό, αν σκεφτείς πως είναι ο πρώτος χώρος που βλέπεις με το που ανοίγεις τα μάτια σου κάθε πρωί.

Κρεβατοκάμαρα οριεντάλ

Μια κρεβατοκάμαρα εμπνευσμένη από την Ανατολή. Το κόκκινο εναλλάσεται με το λευκό και το μπεζ και δημιουργούν την τέλεια αρμονία. Στο συγκεκριμένο υπνοδωμάτιο, ο ένας τοίχος είναι βαμμένος με έντονο κόκκινο χρώμα, που δίνει βάθος. Οι υπόλοιποι τοίχοι είναι στο χρώμα caramel και ο χώρος συμπληρώνεται από τα ανοιχτόχρωμα ξύλινα έπιπλα. Η λιτή διακόσμηση με αντικείμενα σε κόκκινο χρώμα, προσθέτει ένα ακόμη πλεονέκτημα.

"Άνετη" κρεβατοκάμαρα

Μια σειρά από απλά υλικά, όπως το ξύλο, η πέτρα σε συνδυασμό με τα χρώματα του κάρβουνου, του στόκου και του μπλε μελανιού δίνουν ένα πιο σοφιστικέ στιλ στο δωμάτιο. Παρ' όλα αυτά, επικρατεί η άνεση, χωρίς να λείπουν οι πινελιές πολυτέλειας... Ρετρό έπιπλα προσθέτουν στο χώρο χαρακτήρα.

Το λευκό δωμάτιο

Οι τοίχοι είναι βαμμένοι λευκοί κάνοντας το δωμάτιο να δείχνει μοντέρνο, αλλά και μεγαλύτερο. Το λευκό χρώμα, όμως, σε συνδυασμό με τα ανοιχτόχρωμα ξύλινα έπιπλα και το μπεζ χαλί προσθέτουν μια ιδιαίτερη ζεστασιά. Η λεπτή λευκή κουρτίνα και οι φωτογραφίες στον τοίχο δίνουν το προσωπικό στοιχείο του ιδιοκτήτη.

Μερικές χρωματιστές λεπτομέρειες αρκούν να μεταμορφώσουν έναν λευκό χώρο...

Μοντέρνο δωμάτιο

Μια μίξη στοιχείων από διαφορετικές περιόδου, δίνει ένα ιδιαίτερο και προσωπικό στιλ στο δωμάτιο. Κράτα τους τοίχους σε λευκό χρώμα και πρόσθεσε χρωματιστά παπλώματα και καλύμματα, για να υπάρξει μεγαλύτερη ζεστασιά. Μερικά παλιά έπιπλα συνυπάρχουν με τα σύγχρονα σε ένα πολύ μοντέρνο mix and match.

Δωμάτιο σε μωβ χρώμα

Αν θέλεις ένα ιδιαίτερο δωμάτιο με ξεχωριστό και εκρηκτικό στιλ, το “μωβ δωμάτιο” θα σε συναρπάσει. Με έντονους μωβ τοίχους, ροζ χαλί και σκεπάσματα στο χρώμα της σοκολάτας, συνθέτουν ένα μεγαλοπρεπές σκηνικό. Το tip της συγκεκριμένης κρεβατοκάμαρας είναι ο επιχρυσωμένος καθρέφτης που σε ταξιδεύει σε άλλες εποχές.

Μη φοβάσαι τους έντονους χρωματικούς συνδυασμούς. Είναι άλλωστε πολύ στη μόδα!

Η 10DECO | Διακόσμηση Εσωτερικού Χώρου εκτιμά και αναδημοσιεύει σε αυτό το Blog τα αξιόλογα άρθρα του διαδικτύου αναφέροντας πάντα την πηγή: www.tlfe.gr

Ουρανοξύστη προς τα... κάτω

noreply@blogger.com (Παντελής Παπακωνσταντίνου) — Mon, 27 Feb 2012 08:07:52 PST

Ουρανοξύστη προς τα... κάτω ετοιμάζουν στο Μεξικό.

Αφού ο νόμος δεν επιτρέπει σε κανένα κτίριο να ξεπερνά σε ύψος τα οκτώ πατώματα, αποφασίστηκε τελικά ο πολυπόθητος ουρανοξύστης που ήθελαν οι ντόπιοι του Μέξικο Σίτι να κοσμεί το κέντρο της πόλης να γίνει «εδαφοξύστης», να χτιστεί δηλαδή μέσα στη γη και όχι πάνω σε αυτήν.

Πολλοί αρχιτέκτονες θεωρούσαν ότι το Μεξικό έπρεπε να διαθέτει ένα πολυώροφο πολιτιστικό κέντρο. Ωστόσο ο νόμος άλλα προβλέπει. Ετσι, για να μπορέσουν να δημιουργήσουν το κτίριο των εξήντα πέντε ορόφων, οι αρχιτέκτονες της εταιρείας BNKR Arquitectura αναγκάστηκαν να οδηγηθούν σε νέες λύσεις.

Παρουσιάζουν λοιπόν τα σχέδιά τους, σύμφωνα με τα οποία το νέο δημιούργημά τους θα μοιάζει με ανάποδη πυραμίδα, η οποία θα «βυθίζεται» ώς και τριακόσια μέτρα κάτω από το έδαφος.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι δέκα από τους ορόφους θα χρησιμοποιηθούν ως κατοικίες, σε άλλους δέκα θα φιλοξενούνται καταστήματα και τα γραφεία για διάφορες εταιρείες θα στεγάζονται σε συνολικά τριάντα πέντε ορόφους.

Τα υπόλοιπα δέκα πατώματα θα χρησιμοποιηθούν ως μουσειακοί χώροι. Η βάση της πυραμίδας θα βρίσκεται στην κεντρική πλατεία της πόλης, η οποία θα καλυφθεί όλη με γυάλινο πάτωμα, ώστε το φυσικό φως να περνά μέσα στην πρωτοποριακή κατασκευή. Στη μέση θα κυματίζει η μεξικανική σημαία.

Ο Εστεμπάν Σουάρεζ, αρχιτέκτονας της BNKR, δήλωσε ότι η πόλη χρειαζόταν χώρο για γραφεία και ακόμα περισσότερο για ένα πολιτιστικό κέντρο. Ωστόσο δεν υπήρχαν διαθέσιμα οικόπεδα, αφού και τα παλιά κτίρια, λέει, θεωρούνται ιστορικής αξίας και δεν επιτρέπεται να κατεδαφιστούν. Ο ελεύθερος χώρος μέσα στη γη ήταν η μόνη λύση.

Η 10DECO | Διακόσμηση Εσωτερικού Χώρου εκτιμά και αναδημοσιεύει σε αυτό το Blog τα αξιόλογα άρθρα του διαδικτύου αναφέροντας πάντα την πηγή: www.menslounge.gr

Παίζοντας με την φωτιά

noreply@blogger.com (Παντελής Παπακωνσταντίνου) — Mon, 27 Feb 2012 04:56:58 PST

Η εικόνα της φλόγας θα συμφωνήσετε ότι είναι ένα μοναδικό διακοσμητικό. Όλοι μαγευόμαστε και μαγνητιζόμαστε από τα παιχνίδια της.

Πηγές φλόγας όπως το τζάκι η κεριά κάνουν την ατμόσφαιρα μυστηριακή. Αν πρόκειται για τζάκι αναδείξτε το με τη σωστή διάταξη των επίπλων, έτσι ώστε να έχετε άμεση οπτική επαφή με τη φωτιά. Αν τεμπελιάζετε να το ανάψετε, τοποθετείτε μέσα του έναν δίσκο με πολλά κεριά και αποξηραμένα λουλούδια.

Αν δεν υπάρχει τζάκι στο σπίτι μπορείτε να τοποθετήσετε πολλά κηροπήγια μαζί ,σε διαφορετικά μεγέθη και αφήστε τις φλόγες να δημιουργούν παιχνίδια με τις σκιές. Αν συνδυάσετε τη φωτιά με μεταλλικά η inox αντικείμενα θα πολλαπλασιαστεί το φως και θα δημιουργηθούν εκπληκτικές αντανακλάσεις.
Αν τώρα έχετε στο μυαλό σας ένα ρομαντικό δείπνο για δύο η διακοόσμηση των κεριών είναι πρωτίστης σημασίας,πιο σημαντική ακόμα και από την επιτυχία της μαγειρικής. Επιλέξτε κηροπήγιο η σκορπίσετε στο τραπέζι ρεσώ και αφήστε την ρομαντική ατμόσφαιρα να σας αγκαλιάσει.Επίσης μια σύνθεση με κεριά ή ρεσώ κατά μήκος του τραπεζιού είναι ένας τρόπος να ζεσταθεί η ατμόσφαιρα.
Οσο για την κρεβατοκάμαρα ,πρέπει να προσφέρει ηρεμία και χαλάρωση ή ρομαντισμό και ερωτισμό, άρα το στοιχείο της φωτιάς είναι απαραίτητο. Φροντίστε να υπάρχουν ζεστά χρώματα στις κουρτίνες και το κάλυμμα του κρεβατιού και πολλά διακοσμητικά μαξιλαρια. Θυμηθείτε μόνο να σβήσετε τα κεριά πριν αποκοιμηθείτε . Βέβαια μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αντί για κεριά ,διακοσμητικά με φλόγα.
Τι θα λέγατε για ένα χαλαρωτικό μπάνιο? Γεμίστε το χώρο μπροστά από τον καθρέφτη με μικρά κηροπήγια ρεσώ, σβήστε εντελώς τα φώτα και προσθέστε έξτρα βαθμούς χαλάρωσης.
Τέλος προμηθευτείτε τα ειδικά επιπλέοντα κηροπήγια και τοποθετείστε τα στη μπανιέρα σας η γεμίστε μεγάλα γυάλινα μπολ με νερό και ρεσω και χρησιμοποιείστε τα σε όλους τους χώρους. Εδώ μπορείτε να προσθέσετε και ροδοπέταλα. Οτι κι αν επιλέξετε για τους χώρους σας ,προσοχή στην ασφάλειά σας.

Ποιο είναι το χρώμα του 2012 στη διακόσμηση;

noreply@blogger.com (Παντελής Παπακωνσταντίνου) — Mon, 27 Feb 2012 07:14:35 PST

H interior designer Αλεξάνδρα Ρόμπερτσον μας μιλάει για το χρώμα της χρονιάς 2012, το Tangerine Tango, και μας βοηθάει να το εντάξουμε στον χώρο μας είτε με μικρές πινελιές είτε με μικροαντικείμενα!

Η εταιρία Pantone όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος έκανε την επίσημη ανακοίνωσή της για το χρώμα της χρονιάς 2012. Η ανακοίνωση σήμανε το τέλος για το χρώμα του 2011 που ήταν το honeysuckle (αγιόκλημα) ένα χρώμα που σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση της εταιρίας “μας ενθάρρυνε να αντιμετωπίζουμε τα καθημερινά προβλήματα με ζωντάνια και ενεργητικότητα”.

Σύμφωνα με τους ειδικούς το Tangerine Tango (κοκκινωπό-πορτοκαλί) συνεχίζει να προσφέρει την ώθηση και την ενέργεια που χρειαζόμαστε για να προχωρήσουμε μπροστά.
“Εξελιγμένο αλλά ταυτόχρονα δραματικό και σαγηνευτικό, το Tangerine Tango είναι ένα πορτοκαλί με πολύ βάθος”, δήλωσε η Leatrice Eiseman, εκτελεστικός διευθυντής του Pantone Color Institute.

“Θυμίζει τις αποχρώσεις του ηλιοβασιλέματος, το Tangerine Tango παντρεύει την ζωτικότητα και την αδρεναλίνη του κόκκινου με τη φιλικότητα και τη ζεστασιά του κίτρινου, για να σχηματίσουν μια υψηλής ορατότητας, μαγνητική απόχρωση που προέρχεται από την θερμότητα και την ενέργεια”.

Αυτό το τολμηρό χρώμα φαίνεται ότι θα επικρατήσει παντού. Στη μόδα, στο interior design, σε έπιπλα, υφάσματα κτλ.

Αν λοιπόν θέλετε να φέρετε την ζωντάνια και την ενέργεια και στο δικό σας χώρο δεν έχετε παρά να εντάξετε μικρές πινελιές στο χώρο σας.

Για εσάς που φοβάστε τις δραματικές αλλαγές ή απλά θέλετε να ανανεώνετε συχνά τα χρώματα στο χώρο σας, χρησιμοποιείστε το Tangerine Tango σε μικρό αντικείμενα και υφάσματα.

Μαξιλάρια, καλύμματα, αξεσουάρ ή μικρό έπιπλα θα δώσουν την ανανέωση και την ενέργεια που αποζητάτε στον προσωπικό σας χώρο.

Αν το πορτοκαλί είναι το χρώμα που σας εκφράζει δοκιμάστε το σε ηλεκτρικές συσκευές, στη κουζίνα ή σ' ένα έπιπλο μπάνιου και θα δημιουργήσετε μία πιο pop και ευχάριστη νότα στο χώρο σας.

Για εσάς πάλι που απλά ψάχνετε έναν ανέξοδο τρόπο να κάνετε μία αλλαγή, τολμήστε να βάψετε έναν τοίχο στη κουζίνα, στο διάδρομο ή στην είσοδο του σπιτιού κτλ. για μία δυναμική έκρηξη ενέργειας στο χώρο.

Η 10DECO | Διακόσμηση Εσωτερικού Χώρου εκτιμά και αναδημοσιεύει σε αυτό το Blog τα αξιόλογα άρθρα του διαδικτύου αναφέροντας πάντα την πηγή: www.tlife.gr

ΙΔΕΕΣ ΓΙΑ ΔΙΑΚΟΣΜΗΣΗ ΟΡΟΦΗΣ

noreply@blogger.com (Παντελής Παπακωνσταντίνου) — Wed, 22 Feb 2012 05:33:21 PST

Έχετε σκεφτεί ότι η πρώτη εικόνα όταν ξυπνάμε είναι η οροφή?

Κι όμως είναι το πιο παραμελημένο σημείο του σπιτιού μας.

Είμαστε απασχολημένοι με τα χρώματα των τοίχων, τα έπιπλα και πολλά άλλα. Αναμφισβήτητα όμως είναι ένα στοιχείο που προσδίδει κομψότητα στο χώρο και καθορίζει τη διάθεση μας αν του δώσουμε την πρέπουσα σημασία. Δείτε μερικές συμβουλές αν αποφασίσετε να μετατρέψετε σε ενδιαφέρον το πιο αδιάφορο μέχρι τώρα σημείο. Ζωγραφίστε το! Αλλά προσέξτε, αν η οροφή είναι ζωγραφισμένη σε ένα σκούρο χρώμα τότε το υπόλοιπο των τοίχων πρέπει να είναι ουδέτερο για να φαίνεται το δωμάτιο άνετο και ζεστό. Επίσης μια ψευδοροφή με αμυδρό φωτισμό θα προσθέσει μια διαφορετική ατμόσφαιρα στο χώρο.
Θαλπωρή θα νιώσετε αν επιλέξετε ξύλινα δοκάρια αρκεί να συμβαδίζει με την υπόλοιπη διακόσμηση. Ομως προσέξτε τα πρακτικά προβλήματα όπως η μόνωση και ο εξαερισμός.Είναι βέβαιο πως ότι κι αν επιλέξετε θα δώσετε ένα μοναδικό στυλ στο χώρο σας.

Η 10DECO | Διακόσμηση Εσωτερικού Χώρου εκτιμά και αναδημοσιεύει σε αυτό το Blog τα αξιόλογα άρθρα του διαδικτύου αναφέροντας πάντα την πηγή: ΠΗΓΗ

ΠΡΩΤΟΤΥΠΗΣΤΕ ΣΤΟ ΜΠΑΝΙΟ ΣΑΣ

noreply@blogger.com (Παντελής Παπακωνσταντίνου) — Wed, 22 Feb 2012 05:29:10 PST

Μια ιδέα που θα φέρει τη φύση στο μπάνιο σας με κομψό και πρωτότυπο τρόπο.
Νεροχύτης από φυσική πέτρα, ελκυστική και γνήσια. Το χρώμα μπορεί να διαφέρει ανάλογα με τις προτιμήσεις σας, αλλά η φυσική ομορφιά παραμένει. Συνδυάστε το με διάφορα χαρακτηριστικά ξύλου και αυτοσχεδιάστε.

Ζώντας μέσα σε ένα τεράστιο… κοχύλι!

noreply@blogger.com (Παντελής Παπακωνσταντίνου) — Mon, 20 Feb 2012 04:56:00 PST

Έπρεπε να ανακατασκευάσουν ένα «συμβατικό» σπίτι στα περίχωρα της πόλης, έτσι ώστε να μοιάζει με τεράστιο κοχύλι!...
Το πρωτότυπο αυτό σπίτι του νεαρού ζευγαριού με τα δύο παιδιά κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από ένα ανθεκτικό υλικό, το οποίο αποτελείται από χαλύβδινο σύρμα και υπερ-πυκνό σκυρόδεμα. Η δομή του δε είναι τόσο ισχυρή που μπορεί να αντέξει μεγάλους σεισμούς αλλά και διάφορες άλλες φυσικές καταστροφές, ενώ η συντήρησή του απαιτεί πολύ χαμηλό κόστος.

Η εσωτερική διακόσμηση του σπιτιού θυμίζει κατά πολύ θαλασσινό τοπίο, αφού επιλέχθηκαν βότσαλα για τα μπάνια και γήινες αποχρώσεις στους τοίχους, ενώ τα έντονα χρώματα στο εξωτερικό βοήθησαν ώστε να ενσωματωθεί πλήρως στο φυσικό περιβάλλον της επαρχίας. Τα δωμάτια σχεδιάστηκαν με τέτοιο τρόπο ώστε να θυμίζουν στους ιδιοκτήτες ότι ζουν μέσα σε ένα μεγάλο κυκλικό κοχύλι, μετακινούμενοι από τον έναν χώρο στον άλλον σαν τα… σαλιγκάρια!

Η 10DECO | Διακόσμηση Εσωτερικού Χώρου www.10deco.gr εκτιμά και αναδημοσιεύει σε αυτό το Blog τα αξιόλογα άρθρα του διαδικτύου αναφέροντας πάντα την πηγή: kokoria,gr

24 πανέμορφες προτάσεις για παιδικά δωμάτια

noreply@blogger.com (Παντελής Παπακωνσταντίνου) — Wed, 15 Feb 2012 05:39:18 PST

Αν είστε από τους ευτυχείς γονείς οι οποίοι έχουν δύο πανέμορφα αγγελούδια αντί για ένα, τότε σίγουρα θα λατρέψετε τη συλλογή παιδικών δωματίων που ακολουθεί παρακάτω!

Συχνά είναι δύσκολο να διακοσμήσει κανείς ένα παιδικό δωμάτιο όταν αυτό πρόκειται να φιλοξενήσει δύο παιδιά και όχι ένα. Γιαυτό και εμείς συλλέξαμε 24 πανέμορφα παιδικά υπνοδωμάτια από τα οποία μπορείτε να εμπνευστείτε, να πάρετε ιδέες ώστε να φτιάξετε και σεις ένα ευχάριστο και πρακτικό παιδικό δωμάτιο. Φυσικά πέρα από τις λεπτομέρειες ενός δωματίου, οι οποίες συνήθως καθορίζονται από τα ίδια τα παιδιά, υπάρχουν μερικοί κανόνες οι οποίοι εφαρμόζονται γενικότερα όταν πρόκειται για διακόσμηση παιδικού δωματίου.

Tips:
Βάψτε τους τοίχους με χαρούμενα χρώματα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι πρέπει να χρησιμοποιήσετε απαραίτητα έντονα χρώματα μιας και φημίζονται ότι κουράζουν εύκολα το μάτι.
Επιλέξτε έπιπλα τα οποία χωράνε μέσα το παιδικό δωμάτιο και όχι απαραίτητα αυτά που επέλεξαν τα παιδιά σας.
Φροντίστε, αν είναι δυνατόν βέβαια, να αφήσετε λίγο χώρο στο πάτωμα όπου θα τοποθετήσετε ένα χαλί πάνω στο οποίο θα μπορούν τα δύο σας παιδιά να περνάνε μερικές δημιουργικές ώρες μαζί.

Επιλέξτε ανοιχτόχρωμες κουρτίνες αν το δωμάτιο δεν είναι πολύ φωτεινό και σκουρόχρωμες αν είναι υπερβολικά φωτεινό ή εκτεθειμένο στον ήλιο.

Η 10DECO | Διακόσμηση Εσωτερικού Χώρου www.10deco.gr εκτιμά και αναδημοσιεύει σε αυτό το Blog τα αξιόλογα άρθρα του διαδικτύου αναφέροντας πάντα την πηγή: www.homeguide.gr

10 τρόποι για να διακοσμήσετε το σπίτι σας με ροζ χρώμα και ας είστε Ενήλικοι.!

noreply@blogger.com (Παντελής Παπακωνσταντίνου) — Tue, 14 Feb 2012 05:10:34 PST

Δεν είναι μόνο για μικρά κορίτσια, και ταιριάζει με πολλά περισσότερα από ότι έχουμε στο μυαλό μας…

όχι μόνο με δαντέλες και κούκλες! Ένα χρώμα χαρούμενο, εκλεπτυσμένο, κομψό και sexy! Διαβάστε παρακάτω μερικές ιδέες και συμβουλές για το πώς να διαλέξετε τη σωστή απόχρωση του ροζ για τη διακόσμηση του σπιτιού σας, είτε είστε 18, είτε 81!

Χρησιμοποιείστε το σαν στοιχείο «έκπληξης»!
Η προσθήκη του ροζ σε ένα μικρό χώρο, όπως στον τοίχο του φουαγιέ, κάνει μια “δήλωση” και δίνει προσωπικότητα στο χώρο, χωρίς να ξοδέψετε πάρα πολλά χρήματα. Δείτε αυτήν την έντονη είσοδο στην φωτογραφία από ένα αρχοντικό στο Μπρούκλιν. Εντυπωσιάζει αμέσως μόλις την δεις και σε αφήνει με το στόμα ανοιχτό! Τολμήστε το!
Επιλέξτε ένα ροζ σε μωβ τόνους!
Επιλέξτε ένα “πλούσιο” χρώμα με έντονη γυαλάδα για να δημιουργήσετε ένα σαγηνευτικό υπνοδωμάτιο σαν και αυτό της φωτογραφίας! Το ροζ της ορχιδέας είναι “άγριο” και ταυτόχρονα ρομαντικό. Σου δίνει την εντύπωση ότι ο χώρος θα μυρίζει πανέμορφα!

Δοκιμάστε το βαθύ ροζ στην Τραπεζαρία!
Σας αρέσει να φροντίζετε τους φιλοξενούμενους σας; Τότε, διαλέξτε ένα χρώμα για τους τοίχους της τραπεζαρίας σας που θα τους κάνει να νιώθουν όμορφα! Το βαθύ ροζ μοιάζει με το χρώμα που έχουν τα βατόμουρα και τα τριαντάφυλλα, και προκαλεί στους ανθρώπους καλά συναισθήματα!

Χρησιμοποιείστε το ροζ για να δώσετε ενέργεια σε ένα χώρο!
Ένα φρέσκο και συναρπαστικό ροζ δημιουργεί τον τέλειο φόντο, όπως και αυτό που βλέπετε στην εικόνα! Ζωντανεύει κάθε ανιαρό και βαρετό και αμέσως παραπέμπει στο πάθος για τη ζωή!

Επιλέξτε Vintage Κόκκινα Έπιπλα!
Το ροζ εδώ είναι στην πραγματικότητα ένα ξεθωριασμένο κόκκινο. «Είναι ροζ από το παρελθόν» θα μπορούσε να πει κάποιος! Τα χρώματα από τα φθαρμένα vintage έπιπλα και αντίκες σε ένα σαλόνι γίνονται ηπιότερα την πάροδο των ετών και δημιουργούν στο δωμάτιο μια «ώριμη» ατμόσφαιρα!

«Στρώστε» το!
Με το να στρώσετε όλα τα υφάσματα του υπνοδωματίου σας με το ίδιο ροζ ύφασμα είναι ένας πολύ καλός τρόπος για την ταιριάξετε ανόμοια αντικείμενα! Για να δημιουργήσετε ένα υπνοδωμάτιο με παραδοσιακή γοητεία, χρησιμοποιείστε το ίδιο απαλό ροζ με floral πινελιές, παντού! Στους τοίχους, στις κουρτίνες, στα καθίσματα, στο κεφαλάρι του κρεβατιού, στα σεντόνια και όπου αλλού φανταστείτε! Το δωμάτιο θα πλημμυρίσει από μια «μαλακή» ροζ λάμψη.

Συνδυάστε το ροζ με έπιπλα από μέταλλο!
Το χρυσό ή το ασημί μέταλλο κάνουν το ροζ να φαίνεται πιο «σοφιστικέ». Το χρυσό φύλλο στη ταπετσαρία της οροφής, στην τραπεζαρία της φωτογραφίας, ταιριάζει απόλυτα με τις παλιές vintage ροζ καρέκλες!

Βάλτε ροζ αξεσουάρ!
Ακόμη και ένα ροζ αξεσουάρ μπορεί να σπάσει την μονοτονία σε ένα δωμάτιο. Αυτό το κοραλί-ροζ φωτιστικό, ζωντανεύει και αναδεικνύει όλα τα μπλε χρώματα!

Επιλέξτε το για την κουζίνα!
Στην κουζίνα της φωτογραφίας, το ροζ στοψυγείο, στις κουρτίνες, στον τοίχο και στο έργο τέχνης, προσθέτουν «ζωή» και μια ζεστή λάμψη σε αντίθεση με τους λευκούς τοίχους!

Χρησιμοποιήστε το ως ουδέτερο χρώμα!Το ροζ κάνει εντύπωση από μόνο του, αλλά λειτουργεί επίσης καλά με το γκρι, το μαύρο, το μοβ, και πολλά άλλα χρώματα! Στο σαλόνι της φωτογραφίας, ένας κιτρινοπράσινος καναπές και ένα σκούρο πράσινο χαλί, κάνουν το ροζ, το ουδέτερο χρώμα του χώρου! Αυτή η ιδέα, μπορεί να υιοθετηθεί σε πολλά «σκηνικά» διακόσμησης!

Η 10DECO | Διακόσμηση Εσωτερικού Χώρου www.10deco.gr εκτιμά και αναδημοσιεύει σε αυτό το Blog τα αξιόλογα άρθρα του διαδικτύου αναφέροντας πάντα την πηγή: petitemaisonblog.blogspot.com

Διακοσμήστε με Μαύρες και Άσπρες ρίγες!

noreply@blogger.com (Παντελής Παπακωνσταντίνου) — Mon, 13 Feb 2012 10:00:05 PST

Όταν χρησιμοποιείτε μαύρες και άσπρες ρίγες σε οποιοδήποτε περιβάλλον,
αμέσως το αποτέλεσμα είναι εμφανές!

Πρόκειται για μια πολύ... όμορφη ιδέα διακόσμησης με τον τέλειο συνδυασμό του μαύρου και λευκού!

Υπάρχουν πολλά πλεονεκτήματα στη διακόσμηση με μαύρες και άσπρες ρίγες, όπως ότι ολόκληρο το φόντο θα είναι πολύ όμορφο και δεύτερον, θα αφήσει μια τακτοποιημένη και καθαρή εικόνα στο δωμάτιό σας.

Το πού ακριβώς μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τις μαύρες και τις λευκές λωρίδες είναι ένα ζήτημα. Λάβετε υπόψη ότι φαίνεται πολύ ωραίο στο πάτωμα, στους τοίχους, αλλά και στους εσωτερικούς χώρους του σπιτιού σε διάφορα διακοσμητικά αντικείμενα ή έπιπλα.

Επιλέγοντας τον συνδυασμό μαύρου και άσπρου με ρίγες, ο χώρος σας θα μοιάζει πάντα καινούργιος! Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη συντήρηση και καθάρισμα και θα δημιουργήσετε ένα εξαιρετικό decor πάρα πολύ εύκολα!

Μπορεί να δώσει, επίσης, μια πολύ ιδιαίτερη και ελκυστική εμφάνιση στο εσωτερικό του σπιτιού, καθώς μπορείτε να διακοσμήσετε πάνω στον ασπρόμαυρο φόντο. Τοποθετήστε αφίσες, βάζα, λουλούδια, κεραμικά δοχεία ή ότι άλλο μπορείτε να φανταστείτε!

Όσο πιο δημιουργικές ιδέες θα έχετε για τη χρήση των μαύρων και λευκών ριγών, τόσο καλύτερο θα είναι το αποτέλεσμα και θα δίνει μια αίσθηση τελειότητας! Παρόλο που αποτελεί παλιότερη μόδα, εξακολουθεί να χρησιμοποιείτε από πολλούς διακοσμητές μιας και η αισθητική που προσφέρει στο χώρο είναι απλά υπέροχη!

Η 10DECO | Διακόσμηση Εσωτερικού Χώρου www.10deco.gr εκτιμά και αναδημοσιεύει σε αυτό το Blog τα αξιόλογα άρθρα του διαδικτύου αναφέροντας πάντα την πηγή: http://tsekouratoi.blogspot.com

Tα νησιά της... αγάπης...

noreply@blogger.com (Παντελής Παπακωνσταντίνου) — Sun, 12 Feb 2012 09:03:24 PST

Την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου –και όχι μόνο- ταξιδέψτε με το ταίρι σας στα πιο εξωτικά και ακόμη πιο ρομαντικά μέρη, στις… νησιωτικές καρδιές του κόσμου!
Καθώς η ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου πλησιάζει, πολλοί από εσάς, ίσως έχετε στο μυαλό σας παραδοσιακούς ρομαντικούς προορισμούς για να ταξιδέψετε με το ταίρι σας. Εμείς θα σας βοηθήσουμε να σκεφτείτε κάτι πιο πρωτότυπο, πέρα από το Παρίσι, τη Ρώμη ή το Λονδίνο και να ταξιδέψετε κάπου πιο εξωτικά και ακόμη πιο… ρομαντικά, στις νησιωτικές καρδιές του κόσμου!
Θαυμάστε τη μαγεία της φύσης και τα παρακάτω νησιά σε σχήμα καρδιάς, όπως το νησί Makepeace, το οποίο κατέστη διαθέσιμο για κρατήσεις πέρυσι και το νησί Galesnjak, που οφείλει τη φήμη του στο Google Earth, αλλά και το διάσημο κοραλλιογενές νησί-καρδιά, στο Μεγάλο Κοραλλιογενή Ύφαλο της Αυστραλίας.

Νησί Makepeace, Queensland, Αυστραλία

Το νησί Makepeace δημιουργήθηκε το 2009 ως ένας ιδιωτικός παράδεισος για τους ιδιοκτήτες του, Ρίτσαρντ Μπράνσον, ιδρυτή του ομίλου Virgin και Brett Godfrey, συνιδρυτή της Virgin Blue (Australia). Βρίσκεται στο ποτάμι Noosa στο Queensland της Αυστραλίας (http://bit.ly/Makepeace_island ) και έγινε διαθέσιμο για το κοινό και για αποκλειστικές κρατήσεις, τον περασμένο Ιούλιο. Μπορεί να φιλοξενήσει μέχρι 22 άτομα και περιλαμβάνει πισίνα, spa, θερινό κινηματογράφο και γήπεδο τένις.

Το νησί δημιουργήθηκε σε αρμονία με το γύρω φυσικό περιβάλλον και βρίσκεται πολύ κοντά στα αξιοθέατα του Sunshine Coast. Με το δικό του ποταμόπλοιο για να μεταφέρει τους επισκέπτες, σε αυτό το νησί των 250 στρεμμάτων, η διακόσμηση στους κήπους, αλλά και στο εσωτερικό των κτηρίων περιλαμβάνει γιγάντια γλυπτά, γρανιτένια και πέτρινα τελειώματα, μπανιέρες από ηφαιστειακό βράχο και έπιπλα από το Μπαλί, την Ιάβα και αλλού σε όλη την Ινδονησία.
Οι τιμές για την ημέρα, ξεκινούν από περίπου 6.270 ευρώ για έως οκτώ άτομα. Για περισσότερες πληροφορίες, επισκεφθείτε την ιστοσελίδα http://makepeaceisland.com .

Heart Reef, Μεγάλος Κοραλλιογενής Ύφαλος, Αυστραλία

Η ανακάλυψη του «Heart Reef» στο νησί Whitsunday ( www.tourismwhitsundays.com.au ) στην Αυστραλία ( http://bit.ly/Heart_reef ), έγινε από έναν πιλότο το 1975 και ο κοραλλένιος ύφαλος έχει απεικονιστεί σε δεκάδες φωτογραφικά λευκώματα, αναδεικνύοντας την ποικιλομορφία του Μεγάλου Κοραλλιογενή Υφάλου ( www.greatbarrierreef.org ).
Η κοραλλένια καρδιά βρίσκεται στο Hardy Reef και είναι ορατή από τον αέρα με ελικόπτερο ή υδροπλάνο, καθώς η κατάδυση σε αυτό το προστατευόμενο μέρος δεν επιτρέπεται. Έχει μόλις 17 μέτρα διάμετρο και αποτελεί έναν από τους πολλούς υφάλους που σχηματίζουν το Μεγάλο Κοραλλιογενή Ύφαλο.
Το σημείο αυτό είναι εξαιρετικά δημοφιλές στους ντόπιους και τους ξένους ταξιδιώτες και εκεί έχουν γίνει πολλές προτάσεις γάμου «εν πτήσει». Αν το σκέφτεστε κι εσείς, συνδυάστε την εκδρομή σας με επίσκεψη σε άλλα αξιοθέατα όπως η παραλία Whitehaven και ο όρμος Hill. Περισσότερα στο www.australia.com/itineraries/qld_whitsundays_sailing.aspx .

Νησί Galesnjak, Κροατία

Φωτογραφία: http://maps.google.com/
Το μικροσκοπικό -26 στρεμμάτων- νησί Galesnjak, που βρίσκεται στην Αδριατική θάλασσα ανοικτά των ακτών της Κροατίας, έγινε διάσημο όταν ασυνήθιστο σχήμα του χαρτογραφήθηκε από το Google Earth το 2009. Το ιδιόκτητο νησί διατίθεται για γάμους, αρραβώνες και για τουρισμό. Ακόμα και ο ιδιοκτήτης του νησιού –γνωστό πλέον ως νησί των εραστών- δεν είχε συνειδητοποιήσει πόσο τέλειο σχήμα καρδιάς είχε, μέχρι που δέχτηκε πολλές αιτήσεις από ζευγάρια για να μείνουν εκεί. Φαίνεται πολλοί λάτρεις του από όλο τον κόσμο, το θεωρούν ιδανικό μέρος για μια απόδραση την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου.
Το νησί βρίσκεται στο Zadarski Kanal, μεταξύ Zadar και του νησιού Pasman (http://bit.ly/Croatia_love_island ). Για περισσότερες πληροφορίες, επισκεφθείτε τοwww.ilovegalesnjak.com .
Η Κροατία κατατάσσεται στη 18η θέση, των πιο δημοφιλών τουριστικών προορισμών στον κόσμο, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών.

Καρδιά-χερσόνησος, λίμνη Walchensee, Γερμανία

Φωτογραφία: http://maps.google.com/
Η Γερμανία είναι διάσημη για τη χερσόνησο σε σχήμα καρδιάς, που βρίσκεται στη λίμνη Walchensee ( http://bit.ly/Walch ), μια από τις βαθύτερες (το βάθος της φτάνει τα 192 μέτρα) λίμνες της χώρας, κοντά στις βαυαρικές Άλπεις. Το σημείο αυτό είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό και μπορεί να συνδυαστεί με πολλές δραστηριότητες στη γύρω περιοχή, ως μια ρομαντική απόδραση. Περισσότερες πληροφορίες στην ιστοσελίδα:http://walchensee.kochel.de/index.php?id=0,217 .
Νησί Moorea, Γαλλική Πολυνησία

Φωτογραφία: http://maps.google.com/
Το νησί Moorea, που βρίσκεται στη Γαλλική Πολυνησία περίπου 16 χλμ. βορειοδυτικά της Ταϊτής ( http://bit.ly/Moorea_island ), σχηματίζει μια πολύ όμορφη καρδιά, αν αγνοήσουμε την εσοχή στο Cook's Bay στην ανατολική πλευρά του. Μια μεγάλη, ρηχή λιμνοθάλασσα περιβάλλει τα απότομα βουνά του νησιού, όπου θεαματικοί καταρράκτες πέφτουν στα βράχια, αποδεικνύοντας το μεγαλείο της φύσης.
Στο νησί υπάρχουν δεκάδες ξενοδοχεία και θέρετρα όπως το Hilton Moorea Lagoon Resort & Spa, το Sofitel Moorea la Ora Beach Resort και το InterContinental Moorea Resort and Spa. Για περισσότερες πληροφορίες για τα ξενοδοχεία και τα αξιοθέατα στο Moorea, επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του νησιού www.tahiti-tourisme.com/islands/moorea/moorea.asp .

Νησί Tavarua, νησιά Φίτζι

Φωτογραφία: www.tavarua.com
Αυτό το 29 στρεμμάτων νησί θέρετρο, γνωστό ως παράδεισος του surf, βρίσκεται δυτικά του Viti Levu, του κυρίου νησιού των Φίτζι, στην καρδιά του ειρηνικού ωκεανού (http://bit.ly/Tavarua_island ). Διαθέτει 16 αγροικίες, spa, εστιατόριο και γήπεδο τένις. Οι επισκέπτες έχουν επίσης πρόσβαση σε εξοπλισμό για θαλάσσια σπορ.
Οι τιμές, που περιλαμβάνουν επτά ημέρες παραμονής, ξεκινούν από 2.440 ευρώ το ζευγάρι.

Η 10DECO | Διακόσμηση Εσωτερικού Χώρου www.10deco.gr εκτιμά και αναδημοσιεύει σε αυτό το Blog τα αξιόλογα άρθρα του διαδικτύου αναφέροντας πάντα την πηγή: Πόπη Αθανασοπούλου -
pathan@clickatlife.gr

Βαρετό γκαράζ μετατράπηκε σε φανταστικό σπίτι στο Seattle

noreply@blogger.com (Παντελής Παπακωνσταντίνου) — Fri, 10 Feb 2012 06:37:15 PST

Έχετε σκεφτεί ποτέ να μετατρέψετε το παλιό και βαρετό γκαράζ σας σε ένα μοντέρνο και cool σπίτι; Αν όχι, τότε αξίζει να μάθετε πως αυτό είχε στο μυαλό του ο Michell de la Vega από το Seattle και το έκανε πραγματικότητα! Όπως θα παρατηρήσετε και στις φωτογραφίες, το γκαράζ των περίπου 24 τετραγωνικών μέτρων μετά από μεγάλη ανακαίνιση μετατράπηκε σε έναν αξιολάτρευτο χώρο. Το σίγουρο είναι πάντως ότι μας αρέσει!

Όπως θα παρατηρήσετε και στις φωτογραφίες, το γκαράζ των περίπου 24 τετραγωνικών μέτρων μετά από μεγάλη ανακαίνιση μετατράπηκε σε έναν αξιολάτρευτο χώρο. Το σίγουρο είναι πάντως ότι μας αρέσει!

ΤΑ ∆ΕΚΑ ΠΙΟ ∆ΗΜΟΦΙΛΗ ΕΡΓΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟ ΤΟΥ 2012

noreply@blogger.com (Παντελής Παπακωνσταντίνου) — Wed, 08 Feb 2012 06:24:34 PST

Ο πρώτος μήνα του 2012 δεν μας στέρησε ευχάριστες εκπλήξεις στον τομέα του σχεδιασμού και του design.

Το αποτέλεσμα λοιπόν είναι μια εντυπωσιακή λίστα έργων.

Τα αποτελέσματα προέκυψαν από τον αριθμό του sharing των φωτογραφιών μέσω facebook που υπέβαλε σε αυτό το www.freshome.com.

#1. Στο νούμερο ένα το πλουσιοπάροχο Jumeirah Vittaveli Resort, στις Μαλδίβες.

Αυτός ο νέος προορισμός διακοπών μετρά 91 βίλες και σουίτες και η καθεμιά από αυτές διαθέτει, ιδιωτική πισίνα, άμεση πρόσβαση στην παραλία και ιδιωτικό δωμάτιο μασάζ.

#2. Σε έναν λόφο κοντά στην κοιλάδα των Βασιλέων στο Bali, βρίσκεται τοViceroy Bali Resort & Spa, όπου προσφέρει καταλύματα που συνδυάζουν την άνεση και την προστασία της ιδιωτικής ζωής. Οι 25 βίλες του θέρετρου, έχουν ενσωματωθεί στο γραφικό τοπίο, επιτρέποντας σε όλους τους επισκέπτες να απολαύσουν εξαίσια την θέα από την άνεση του εξοχικού τους.

#3. Αν θα θέλατε ποτέ να δείτε μια πραγματική ιταλική βίλα να μετατρέπεται σε σύγχρονη, χωρίς να χάσει την αυθεντικότητά της και να επηρεάζεται αρνητικά, βρήκαμε ένα παράδειγμα. Μέσα σε ένα πανέμορφο τοπίο στην περιοχή της Uguria, SpinaltermineVilla είναι μια ιδιωτική κατοικία κοντά στο Castello di Reschio, στα σύνορα με την Τοσκάνη. Το γραφικό αυτό αρχοντικό διαθέτει τέσσερα υπνοδωμάτια στο κεντρικό κτίριο, και ένα επιπλέον ξενώνα με ένα υπνοδωμάτιο.

#4. Αν για εσάς, τα φουτουριστικά ψηφιακά σχέδια είναι κάτι, τότε ρίξτε μια ματιά σε αυτή την τελευταία δημιουργία που παρουσίασε η Samsung στην εμπορική έκθεση CES στο Λας Βέγκας. Αυτός ο νέος τύπος του παραθύρου είναι στην πραγματικότητα μια διάφανη οθόνη αφής που θα σας επιτρέψει να ελέγξετε από τον καιρό, να μένετε σε επαφή με όλες τις αγαπημένες σας ιστοσελίδες και γενικά να κάνετε πλοήγηση.

Το Samsung ψηφιακό παράθυρο μπορεί να εγκατασταθεί οπουδήποτε επιθυμεί ο χρήστης: στην κουζίνα, για να δείτε διάφορες συνταγές, στην κρεβατοκάμαρα, για τις ειδήσεις το πρωί ή στο διάδρομο, αντί για ένα κανονικό παράθυρο.

#5. Μπορείτε να δείτε τους φίλους σας στο Facebook, να συνομιλείτε, και γιατί όχι , να τρώνε και να κοιμούνται. Αυτό είναι ίσως η εξήγηση του Κροάτη Tomislav Zvonarić, σχεδιαστή, της DevianTom όταν είχε κατά νου όταν δημιουργείτε αυτό το ασυνήθιστο κρεβάτι. FBed κατά έννοια.

Τρελό ή εφικτό;

#6. Αυτές οι καταπληκτικές περίπλοκες λεπτομέρειες που δημιουργούνται στο Άμστερνταμ, από τον Ingrid Siliakus έχουν ονομαστεί "Paper Architecture" ("Αρχιτεκτονική χαρτιού").

Μινιατούρες με αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες στις λεπτές πτυχές του χαρτιού έχουν σαν αποτέλεσμα να διαμορφωθούν τα τρισδιάστατα καλλιτεχνικά κομμάτια. Όλα αυτά τα παράθυρα, οι γωνίες και οι στέγες έχουν σχεδιαστεί για να χωρέσουν μέσα σε ένα πλαίσιο που παριστάνουν την γραμμή του ορίζοντα (skyline) και δημιουργούν ενδιαφέρουσες σκιές.

#7. Όταν οι άνθρωποι ακούνε τη λέξη ιταλική Vespa, είναι άμεσα συνδεδεμένη με την Piaggio. Η λέξη σημαίνει στην πραγματικότητα «σφήκα» και χρησιμοποιήθηκε από τον Enrico Piaggio για το σκούτερ του, όταν εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1942, λόγω της εμφάνισής τους και τον πολύβουο θόρυβο.

Έτσι λοιπόν εδώ έχουμε την μετατροπή αυτής της Vespa του 1968 σε ένα σταθμό εργασίας. Η μοίρα της είχε σφραγιστεί με έναν πρωτότυπο και πρακτικό τρόπο.

#8. Ο Steve Wheen είναι το καλλιτεχνικό μυαλό πίσω από ένα μεγάλο blog με τίτλο "κηπουρός και λακκούβα". Ανεβάζει φωτογραφίες από διάφορα μικροαντικείμενα και κήπους που αναπτύσσονται γύρω από το ανατολικό Λονδίνο.

Τα έργα του κηπουρού είναι πρωτότυπα και διαφορετικά, προσφέροντας μια εναλλακτική λύση για χαρά και ευθυμία σε κάποιους θλιβερούς δρόμους στα ανατολικά του Λονδίνου

#9. Lake House. Είναι ένα τέλειο παράδειγμα για το πώς ο φωτισμός προσδίδει ποιότητα στο σκούρο ακίνητο, μέρα και νύχτα. Η θεωρία τους διαμ'ορφώσε ένα φανταστικό σύγχρονο κτήριο κατοικιών.

#10. Αυτό το εντυπωσιακό ρετιρέ στο Σαν Φρανσίσκο μπορεί να χαρακτηρίζεται από το χρώμα, τον εμπνευσμένο εσωτερικό σχεδιασμό και την πολυτέλεια.

Το διαμέρισμα έχει συνολική επιφάνεια 1.184 τετραγωνικών μέτρων και καταλαμβάνει ολόκληρο τον 21ο όροφο ενός όμορφου κτηρίου Art Deco.

Η 10DECO | Διακόσμηση Εσωτερικού Χώρου www.10deco.gr εκτιμά και αναδημοσιεύει τα αξιόλογα άρθρα του διαδικτύου αναφέροντας πάντα την πηγή: www.freshome.com