කාල තරණයෙන් සුවයට | Through the Time into Healing

ස්වර්ගය දුටු දරුවෝ

2016-10-13T07:19:00.000+05:30

මරණාසන්න අධ්‍යනයන් පිළිබඳ අන්තර්ජාතික සම්මේලනයේ ආදි කර්තෘ හා හිටපු සභාපතිවරයා වූ ද කනෙක්ටිකට් විශ්ව විද්‍යාලයේ මනෝවිද්‍යාව පිළිබඳ මහාචාර්ය වරයා වූ ද Life at Death (මරණය අබියස ජීවිතය) හා Heading Toward Omega (ඔමේගා බලා පිටත්වීම) යන විශිෂ්ට ග්‍රන්ථයන්හි කතුවරයා වූ ද ආචාර්ය කෙනත් රිං සමඟ ආචාර්ය මෝර්ස්, ආචාර්ය මූඩි හා මම මෑතක දී ලොස් ඇන්ජලීස් හි පැවති වෛද්‍ය සම්මන්ත්‍රණයක දේශන පැවැත්වීමු. සම්මන්ත්‍රණයේ තේමාව වූයේ මරණාසන්න හා මරණින් පසු අත්දැකීම් පිළිබඳ ව යි. එම සම්මන්ත්‍රණයේ දී කථා කළ ආචාර්ය මෝර්ස් ඔහුගේ පර්යේෂණයන්හි වාර්තා ගත වී ඇති පරිදි මරණාසන්න අත්දැකීම් ලද බොහෝ ළමුන්ට ඒ අවස්ථාවේ දී සිය ශල්‍යකර්මයකට සහභාගි වෙමින් සිටි වෛද්‍යවරුන් හා හෙදියන් අතර වූ කථා බහ ශ්‍රවණය වූ අයුරු විස්තර කෙළේ ය. නිර්වින්දනය කරනු ලැබූ මේ දරුවන් එම අවස්ථා‍වේ සිටියේ සිහි විසංඥ තත්වයක යි.

මාස නවයක් තරම් වූ වයසක දී මරණාසන්න අත්දැකීම් ලද දරුවකු ගැන ද හෙතෙම විස්තර කෙළේ ය. පසු ව වයස අවුරුදු තුනහමාරේ දී පමණ ආගමික පෙරහරක් නැරඹීමට ගිය දරුවා එහි ක්‍රිස්තුන් වහන්සේ ලෙස සැරසී සිටි අයකු දු‍ටුවේ ය.

“මේ ඉන්නේ ඇත්ත ම ජේසු නෙවේ” දරුවා විරෝධය පෑවේ ය. “මං දැක්කා ජේසු ව, මං මැරුණ වෙලාවෙ”. සිය අත්දැකීම විස්තර සහිත ව පැහැදිලි කළ දරුවා කීවේ ඈත කෙළවරේ “ආලෝකමය ලෝකයක්” සහිත වූ උමගක් දුටු බවත් එහි දී තමන්ට දෙවියන් සමඟ දුව පැන ක්‍රීඩා කිරීමට හැකි වූ බවත් ය.

“මේ තමා ඔහු දුටු ස්වර්ගය පිළිබඳ දර්ශනය” ආචාර්ය මෝස් වැඩි දුරටත් කීවේ ය. මීට අමතරව සිය මරණාසන්න අත්දැකීම් අතර තුර “යළි ඉපදීමට සිය වාරය එනතෙක් පොරොත්තුව සිටින දිව්‍යමය ආත්මයන් හමු වූ දරුවන් තිදෙනකු හෝ සිවු දෙනකු ගැන ආචාර්ය මෝස් සඳහන් කෙළේ ය. “මේක ඔවුන්ට ලොකු අපහසුවක් හිරිහැරයක් වුණා” ආචාර්ය මෝස් කිවේ ය. “මොකද මේ කාරණය ඔවුන්ගේ ආගමික විශ්වාසයන්ට හා පුහුණුවට පටහැණි නිසා... එහෙත් මේ ආත්මයන් ඔවුන්ට ඇත්තෙන් ම මුණ ගැහුණා”

වරක් ආචාර්ය මූඩි “සංකටක සත්කාර වෛද්‍ය විද්‍යා සඟරාවේ” (Journal of Critical Care Medicine) පළ වූ, මරණයේ මුව විට අසලට ම ගොස් අවසන් මොහොතේ යළිත් මෙලොවට පැමිණි එක් හැවිරිදි දැරියක පිළිබඳ පවතක් මට කීවේ ය. සිද්ධියෙන් අනතුරු ව උම‍ඟක් අසලින් යන හැම විට ම, ඈ විප්‍රයෝග කංසා ලක්ෂණ ප්‍රකට කළා ය. දැරියට වයස අවුරුදු තුන හමාර පමණ කාලයේ දී ඇගේ මිත්තණිය බරපතල ලෙස රෝගාතුර වූවා ය. ඇතැම් විට මිත්තණිය මිය යාමට ද ඉඩ ඇතැයි, දැරියට සියුම් ලෙස හඟවන ලදි.

“අනේ... එතකොට අත්තම්මටත් දෙවියො දකින්න, අර මං ගියා වගේ උමග ඇතුළෙන් යන්න වේවි ද?” ඈ අවිහිංසක ලෙස ඇසුවා ය.

ආචාර්ය රිං ‍ගේ අත්දැකීම් අනුව ආගමික හැඩ ගැස්මක් හෝ පසුබිමක් තුළින් මිනිසුන් මරණාසන්න අත්දැකීම් වෙත නැඹුරු වීමේ අමුතු ප්‍රවණතාවක් නැත. සිය ඇදැහීම කවරක් හෝ වේවා ඕනෑ ම අයකුට මේ අත්දැකීම් ලැබීමේ හැකියාව තිබේ. ඔහු යළිත් තහවුරු කොට කී පරිදි මරණාසන්න අත්දැකීම් වලට මුහුණ දෙන පුද්ගලයන්ගේ මරණයට ඇති බිය දුරු වී යයි. “මරණය අසලට ම ගිය ඒත් මරණාසන්න අත්දැකීම් නො ලැබූ අයට මෙහෙම සිද්ධ වෙන්නේ නෑ” ආචාර්ය රිං කී ය. “මරණාසන්න අත්දැකීමට මුහුණ දුන්නු හැම කෙනෙක්ම පාහේ - උග්‍ර අදේවවාදීන් පවා - දෙවියන් පිළිබඳ විශ්වාසය ආයෙත් ගොඩ නඟා ගන්නවා. ඔවුන් තුළ ජීවිතය ගැන, ස්වභාව ධර්මය ගැන, පරිසරය ගැන විශාල සැලකිල්ලක් ඇති වෙනවා. තමා පිළිබඳ ඔවුන් තුළ ඇති දැඩි මතධාරී ස්වභාවය වෙනස් වෙලා අන් අය පිළිබඳ වඩාත් මෛත්‍රී සහගත ස්වභාවයක් ඇති වෙනවා. ඔවුන් බොහොම ආදරණිය පුද්ගලයන් බවට පත්වෙනවා.... ආදරය ඔවුන්ගේ ජීවිතයේ වැදගත් ස්ථානයක් අත් කර ගන්නවා.... ඒ වාගෙම ජීවිතයේ පරමාර්ථය පිළිබඳ ඔවුන්ට වඩාත් උසස් අවබෝධයක් පහළ වෙනවා.... කොටින්ම ඔවුන් වඩ වඩාත් අධ්‍යාත්මික පුද්ගලයන් බවට පත් වෙනවා.

________________________________________________________________________

(මෙය, කොටස් වශයෙන් පල වන කෘතියක එක් පරිච්ඡෙදයක කොටසක් මිස තනි ලිපියක් ලෙස කියවීම සඳහා සකස් කරන ලද්දක් නො වේ. ලිපියෙහි විස්තර වන විෂය ක්ෂේත්‍රය පිළිබඳ පැහැදිලි අවබෝධයක් ලබා ගැනීමට නම් මෙහි කොටස් මුල සිට කියවීම සුදුසු ය)

මරණාසන්න අත්දැකීම් ලැබූ කුඩා දරුවෝ

2016-07-21T16:57:00.000+05:30

ගැලප් සමීක්ෂණයන්ට අනුව මිලියන අටකට අධික ඇමරිකානුවන් පිරිසක් මරණාසන්න අත්දැකීම් ලබා ඇති අතර බොහෝ කුඩා දරුවෝ ද මේ පිරිසට අයත් වෙති. මේ අත්දැකීම් ලැබූවන් ඒ පිළිබඳ පැවසූ විස්තර විශ්මය ජනක අයුරින් සංගත හා ඒකමිතික වන අතර ඒවා විශිෂ්ට අයුරින් ලේඛන ගත කොට තිබේ. මෙවන් අවස්ථාවල සාමාන්‍යයෙන් සිදුවන්නේ මරණාසන්නයට එළැඹෙන පුද්ගලයා සිය සිරුරෙන් මිදී, ඊට ඉහළින් පිහිටි කිසියම් ස්ථානයක රැඳී සිටිමින් තමා මරණයෙන් බේරා යළි පණ ගැන්වීමට අන්‍යයන් දරණ ප්‍රයත්නයන් නැරඹීමයි. ඉන් මොහොතකට පසු ඔහුට දීප්තිමත් ආලෝකයක් හෝ දිදුලන ශරීර ප්‍රභා ඇති ආධ්‍යාත්මික පුද්ගලයකු හෝ මිය ගිය ඥාතියකු ඈතින් පෙනෙන්නට පටන් ගනී. බොහෝ අවස්ථාවල සංගීත රාවයක් හෝ වෙනත් ශබ්දයක් ඔහුට ශ්‍රවණය වන අතර උමඟක් වැනි යමක් තුළින් ඇදී ගොස් ආලෝකය හෝ අධ්‍යාත්මික පුද්ගලයා දෙසට පාවී යනු දැනේ. අබ මල් රොනක හෝ වේදනාවක් ඔහුට නොදැනන අතර ඒ වෙනුවට අතිශය උත්කර්ෂවත් ශාන්තියක් හා ප්‍රමෝදයක්, පාවී යන විඥානය පුරා පැතිරී යයි. මේ අවස්ථාවේ දී සිය සිරුරට යළි පැමිණීමට බොහෝ අයට අවශ්‍ය නොවන අතර මෙලොව දී සම්පූර්ණ කරගත නොහැකි වූ කටයුත්තක්, යුතුකමක් හෝ ණය ගෙවීමක් ඇතොත් යළිත් සිය සිරුරට පිවිසෙන ඔවුනට වේදනාව ඇතුළු වෙනත් කායික සංවේදන දැනෙන්නට පටන් ගනී. එහෙත් අවසන සිය ජීවිතය, කායික මරණයන් අවසන් ‍නොවේ ය යන අවබෝධය ඔවුන් තුළ පහළ වන අතර ඉන් අනතුරුව යළි කිසිදිනෙක ඔවුහු මරණයට බිය නොවෙති.

Life after life (මරණින් මතු ජීවිතය), Reflections on life after life (මරණින් මතු ජීවිතය ගැන අන්තරාවලෝකන), The light Beyond (ඔබ්බෙහි වූ ආලෝකය) යන කෘතීන්හි කීර්තිමත් කතුවරයා වූ රේමන්ඩ් මූඩි Jr., MD, Ph.D, මරණාසන්න අත්දැකීම් ලද මිනිසුන් සමඟ පැවැත්වූ දෙදහසකට අධික වූ සම්මුඛ සාකච්ඡා වලින් සමහරක් ගැන මට කියා ඇත. මේ සාකච්ඡා වලින් අනාවරණය කැර ගත් පරිදි මරණාසන්න අත්දැකීම් ලද සියල්ලන්ට පොදු අත්දැකීමක් වූයේ සිය සිරුරු මතින් පාවී යන ආකාරය යි. සිය සිරුර ට ප්‍රතිකාර කරමින් සිටින වෛද්‍යවරුන් හා හෙදියන් යමක් පවසන්නට තැත් කරද්දී එම වචන ඔවුන්ගේ මුවින් පිටවන්නට මොහොතකට පෙර ඒ කුමක්දැයි වටහා ගන්නට බොහෝ දෙනකුට හැකි විය. රෝගීන් සිය වෛද්‍යවරයාගේ හෝ හෙදියගේ උරහිස ස්පර්ශ කරන්නට තැත් කළ විට නිශ්චිත ස්වරූපයක් රහිත ඔවුනගේ දෑත් වෛද්‍ය කන්ඩායමේ ඝන සිරුරු විනිවිද ගියේය. ඒවා අතර භෞතික ස්පර්ශයක් සිදු නොවී ය.

“ඔවුන් තුළ ඉන් පස්සේ ඇතිවන්නේ ලෝකෝත්තර වූ යථාර්ථයක් පිළිබඳ සංවේදනයන්” ආචාර්ය මූඩි පැවසී ය. “ඔවුන්ගේ දෑස් වලට කිසි ම අපහසුවක් ගෙන නො දුන් අර දීප්තිමත් ආලෝකය දෙසට යන විට ඔවුන්ට දැනුනේ මුළුමනින් ම ආදරය තුළ නිමග්න වූ බවක්”

මරණාසන්න අත්දැකීම් තුළ නිරන්තර ව දක්නට ලැබෙන ලාක්ෂණික ගුණයක් වන්නේ ජීවිත ප්‍රත්‍යවේක්ෂණය යි. මෙය කාලයේ සීමාවෙන් ඔබ්බට ගොස් විචිත්‍ර වර්ණයෙන් හා ත්‍රිමාණ ස්වරූපයෙන් යුතුව ක්ෂණයකින් දෑස් ඉදිරිපිට දර්ශනය වන්නාවූ සිය ජීවිත කාලය පුරා සිදු කළ ක්‍රියාකාරකම්, චර්යාවන් හා කෘත්‍යයන් සියල්ල පිළිබඳ දර්ශන මාලාවකි. එ සේ ම මේ ජීවිත ප්‍රත්‍යවේක්ෂණය නරඹන්නා විසින් තමා උදව් කළ, රිදවූ, ආදරය කළ හෝ වෛර කළ මිනිසුන්ගේ චිත්තාවේගයන් ද ඒ මොහොතේ ම අත් විඳිනු ලබයි. ‍බොහෝ විට ප්‍රත්‍යවේක්ෂණය අතරතුර දෙවියන් බඳු වූ අධ්‍යාත්මික සත්වයෙක් හෝ කිහිප දෙනෙක් ප්‍රත්‍යවේක්ෂකයා සමඟ සහචාරී වෙති.

ආචාර්ය මූඩි ගේ පර්යේෂණවලට ප්‍රස්තුතයක් වූ එක් පූජකවරයකු සිය දේශනයන්හි දී යොදා ගත්තේ පව් කාරයන් නිරයේ ගිනිදැල් මැද දුක්විඳීම මූලික කැර ගත් ප්‍රවේශයකි. සිය ජීවිත ප්‍රත්‍යවේක්ෂණය දෑස් ඉදිරිපිට දිග හැරෙද්දී දේශකයාට සිය විජයග්‍රාහී ධර්ම දේශනා, පල්‍ලියේ බංකුව මත බයෙන් ගැහෙමින් ඊට සවන් දී සිටි නව හැවිරිදි දරුවකුගේ දෘෂ්ටිකෝණයෙන් අත්විඳීමට හැකි විය. මරණාසන්න අත්දැකීමට පෙර පූජකවරයාට මේ දරුවා සමඟ වූයේ එතරම් සමීප නොවූ ඇසුරකි. එහෙත් දැන් ඔහුට මේ දරුවා තුළ හට ගත් බිය එහි පූර්ණ තීව්‍රතාවයෙන් දැනුණ අතර සිය ධර්ම දේශණය විසින් රැස්ව සිටි බැතිමතුන් පිරිස තුළ ඇති කළ තීරණාත්මක වූ අනාධ්‍යාත්මක බල පෑම ද ප්‍රකට වන්නට විය.

ජීවිත ප්‍රත්‍යවේක්ෂණය නිරීක්ෂණය කරමින් සිටි අධ්‍යාත්මික ජීවියා සන්සුන් ව මෙ සේ කීය “මම හිතනවා ඔබ ආයෙත් එහෙම නොකරාවි කියා”

“මට හරි ම පුදුම යි දෙවියන්ට මගේ දේව ධර්මය ගැන තැකීමක් නොතිබුණ එක ගැන” පූජකවරයා ආචාර්ය මූඩිට කීවේ ය.

සියැට්ල් හි ළමා රෝග විශේෂඥයකු වූ ද, Closer to Light (ආලෝකයට සමීපයෙන්) කෘතියේ කර්තෘ වූ ද වෛද්‍ය මෙල්වින් මෝස් කුඩා දරුවන්ගේ මරණාසන්න අත්දැකීම් පිළිබඳ සිද්ධි පනහකට අධික සංඛ්‍යාවක් ඉතා විචක්ෂණ ලෙස ලේඛණ ගත කොට තිබේ. සිය සිරුරෙන් ඉවත්ව යාමත්, අභිශුන්‍ය අවකාශයකට ඇතුළු වීමත්, දිප්තිමත්, හිතමිතුරු ආලෝකයක් වෙත ඇදී යාමත් මේ දරුවන් විසින්ද විස්තර කොට තිබේ. මරණාසන්න අත්දැකීම් විසින් මේ කුඩා දරුවන් තුළ ඇති කරනු ලැබූ බලපෑම වැඩිහිටියන් තුළ ඇති වූ බලපෑම තරමට ම ගැඹුරු එමෙන් ම පරිවර්තක එකක් වූයේ ය. ජීවිතයට කිසියම් සැබෑ අරමුණක්, අභිප්‍රායක් ඇති බව ඔවුහු උගත් හ. එ සේ ම “ජීවිතයට පූජනීයත්වයෙන් බුහුමන් දක්වන්නටත් විශ්වය පුරා විසිරී ගිය සංකීර්ණ හා පැටලිලි සහගත සම්බන්ධ තාවයන් දකින්නටත්” ඔවුහු සමත් වූහ. ඔවුන් සමඟ කළ මූලික සාකච්ඡාවෙන් වසර අටකට ආසන්න කාලයක් ගෙවුණු තැන පසු විපරමක යෙදුණු වෛද්‍ය මෝස් හට පෙනී ගියේ මේ මරණාසන්න අත්දැකිම් ලද දරුවන් අතිශයින් ම පරිණත වූ යෞවනයන් බවට පත් වී ඇති අයුරු යි. ඔවුන් ගේ පවුල් සබඳතා අතිශයින් ම විශිෂ්ට මට්ටමක විය. ඔවුහු මත්ද්‍රව්‍ය සමඟ අනතුරුදායක අත්හදා බැලීම් කළ, කැරලිකාරී, ලිංගික හෝ වෙනත් චර්යාත්මක අපහරණයන්ට යොමු වූ පිරිසක් නොවූ හ.

මරණාසන්න අත්දැකීමකට මුහුණ දුන් ෂර්ලි

2015-04-23T12:55:00.000+05:30

ආචාර්ය රේමන්ඩ් මූඩි, ආචාර්ය එලිසබෙත් කුබ්ලර් රොස්, වෛද්‍ය කෙනත් රීං, වෛද්‍ය මෙල්වින් මෝස් හා වෙනත් එවැනි කීර්තිමත් විශේෂඥයන්ගේ පර්යේෂණ තුළින් තහවුරු කරනු ලැබූ මරණාසන්න හා අත්දැකීම්වලට (NDE) හිමිවන්නේ වැදගත් ස්ථානයකි. පූර්වජන්මයන් හා ඒවා සිහිපත් කිරීම වූකලී තාර්කික මෙන් ම මනසට හා සහජඥානයට ගෝචර වූ එකක් බවට අත්දැකීම් පදනම් කරගත් ‍ලෝක දෘෂ්වියක් ඉන් සැපයෙයි. එමගින් අවධාරණය කරනු ලබන්නේ බොහෝ දෙනා විසින් තමාටම සීමා වූ දෙයක් ලෙස තබාගන්නා වූ ද, බොහෝ විට පූර්වජන්ම ප්‍රතිගමණ පර්යේෂණයන් ඇසුරින් සොයා ගනු ලැබූ දැනුමට සාකල්‍යයෙන් ම සමාන්තර වූ ද, තවත් පොදු මානව අත්දැකීමකි.

හැත්තෑපස් හැවිරිදි ෂර්ලි, මගීන් 170 කට මරු කැඳ වූ මාරක ගුවන් අනතුරකින් දිවි ගලවාගත් අතලොස්සක් දෙනා අතරින් එක් අයෙක් වූවා ය. අස්ථි බිඳීම් රාශියක් සහිත ව බරපතල ලෙස තුවාල ලත් ඇගේ අභ්‍යන්තර ඉන්ද්‍රියයන්ට සෑහෙන තරම් හානි වී තිබිණි. විසිරී ගිය යානයේ සුන්බුන් අතරින් ඉවතට ගැලවී ගිය ආසනයේ පටියට සිර වී සිටි ඈ සොයා ගැණුනේ වගුරු බිමක මඩ වතුර මැදිනි. ආපදා මධ්‍යස්ථානයේ රෝහල් ගත ව සිටි ඈට මාරාන්තික විය හැකි මට්ටමේ අංශක 106ක උණක් හටගත්තේ ය. තද බල ලෙස උණෙන් ගැහෙමින් ඈ සිහිවිසංඥ තත්වයට පත් වූවාය. අනතුරුව හෘත්-ශ්වසන අකරණයට මුහුණ දුන් ඇගේ ශ්වසනය හා හෘද ස්පන්දනය නතර වූයේ ය. ඈ යළි පණගන්වන්නට කළ වික්‍රමාන්විත සටන නිෂ්ඵල වූවක් සේ පෙනී ගිය ද වෛද්‍ය කණ්ඩායම සිය ප්‍රයත්නය අත්හැර දැම්මේ නැත.

මේ සියළු ප්‍රයත්නයන් මැද ෂර්ලි මරණාසන්න අත්දැකීමකට මුහුණ දුන්නා ය. සිය සිරුර මතින් පාවී ගිය ඈට හමු වූයේ සුදු පරෙවි රංචුවකි. ඔවුන් විසින් ඈ බොහෝ ඈතින් තිබූ චමත්කාර ජනක ආලෝකයක් වෙත කැඳවාගෙන යනු ලැබුවා ය. ඈට දැනුනේ අතිශයින් ම ප්‍රමෝදකර බවකි. එහි යන අතරතුර පසු පස හැරී බැලූ ඈ දුටුවේ වෛද්‍යවරුන් හා හෙදියන් සිය සිරුර සමඟ කරන යමර යුද්ධය යි. එක්ස් කිරණ දෘෂ්ටියකින් මෙන් සිය සිරුරේ වූ බිඳී ගිය අස්ථීන් ඈට පැහැදිලි ව පෙනිණ.

තමනට සංඥා කරණ ආලෝකය දෙස නැවත හැරී බලන ඈට “අනේ මේ කුරුල්ලන්ට කථා කරන්න හැකි වුණා නම්” යයි සිතුණි.

ආලෝකය වෙතින් ගලා ආ කටහඬක් ඇයට ඇසුනේ ඒ මොහොතේය. සන්සුන් හා ප්‍රශාන්තිකර වූ ඒ හඬින් කියවුණේ ඇගේ කාලය තව ම පැමිණ නොමැති බව යි.

ඈ ‍විරෝධය පෑවාය. “මගේ ශරීරය පොඩි පට්ටම් වෙලා. මට ඒ වේදනාව තුළට නැවත යන්න බැහැ”

කටහඬ නැවත ප්‍රතිචාර දැක්වීය “ඔබට තිබෙනවා ලෝකයට පණිවුඩයක් රැගෙන යන්න.... ඒ පණිවුඩය තමා, ශාන්තිය යනු ආදරය බවත් ආදරය යනු ප්‍රඥාව බවත්ය යන්න”

ෂර්ලිට තවදුරටත් දන්වා සිටිනු ලැබුයේ මේ පණිවුඩය සන්නිවේදනය කරමින් ඈ බොහෝ මිනිසුන්ට උපකාර කරනු ඇති බව ය.

ෂර්ලි නැවතත් සිය සිරුරට පිවිසියා ය. එය වෛද්‍යවරුන් විශ්මයෙන් අළලන්නක් විය. ඇගේ හෘදය අවසන් වතාවට කම්පනය වී මෙන්ම ඈ අවසන් වරට ස්වයංසිද්ධ හුස්මක් ගෙන ඒ වන විට මිනිත්තු පහලොවක් ගත වී තිබිණ. ඈ පසු ව ඇගේ පණිවුඩය සියල්ලන්ට ම පැවසුවා ය. ඇගේ පවුලේ සාමාජිකයෝ “ශාන්තිය - ආදරය - ප්‍රඥාව” යනුවෙන් ඇගේ කාමරය පුරා පෝස්ටර් ඇලැවූහ.

ෂර්ලිට කටහඬ තවත් එක් වරක් ඇසුණි. ඒ, ඇතැම් විට ඈ ඉදිරි ජීවිත කාලය පුරාම සදාකාලික ශාරීරික අප්‍රාණික භාවයකින් පෙළෙනු ලැබීමට ඉඩ ඇතැයි වෛද්‍යවරුන් විසින් ප්‍රකාශ කරනු ලැබූ මොහොතේ ය.

“නැහැ මට එහෙම වෙන්නෙ නෑ” ඈ විරෝධය පෑවා ය. “පැය බාගයකින් ආපසු එන්න. මම ඒක ඔබට ඔප්පු කරන්නම්.”

කතිකා කරගත් වේලාවට වෛද්‍යවරුන් පෙරලා පැමිණි පසු ෂර්ලි ඔවුනට කීවේ ඇගේ සුවපත් වීම සිදු වනු ඇත්තේ අභ්‍යන්තරයේ සිට බාහිර දෙසට බව යි. ‍සිය දෙපා දෙස බලා සිටින්නැයි වෛද්‍යවරුන්ට කී ඈ දෑස් පියාගෙන යළිත් වතාවක් ආලෝකය වෙත සිත සමාධිගත කළා ය. සංශයවාදී වෛද්‍යවරුන් විස්‍මයෙන් මුසපත් වූයේ ෂර්ලි සිය දෙපා චලනය කරන්නට පටන් ගත් විට ය. එතැන් පටන් ඇගේ ප්‍රකෘති සුවය ලැබීම අචල මෙන්ම අනවරත එකක් විය.

අධිමානසික සිහින පෙරනිමිති

2015-04-14T00:50:00.003+05:30

විචිත්‍ර සහජඥාන අත්දැකීම් පිළිබඳ මෙබඳු විස්තර හතර වටින් ගලා එමින් තිබිණ. පොත් සමාජයේ තවත් බොහෝ‍ දෙනකුට සිහින පෙරනිමිති පිළිබඳ අත්දැකීම් තිබිණ. එක් සාමාජිකාවට නාද වන සිය දුරකථනය එසැවීමටත් ප්‍රථම අමතන්නේ කවරකු දැයි කිව හැකි විය. තවත් බොහෝ දෙනකුට ප්‍රබල පෙර දුටු හුරුව (Déjà Vu ) හැඟීම්, සහජඥානමය දැනීම් හා සිය සැමියන් හා සමකාලික ව පහළ වූ සිතිවිලි හා ප්‍රකාශ පිළිබඳ අත්දැකීම් තිබිණි.

එහෙත් වඩාත් සිත් අලවන සුළු කරුණ වූයේ දොලොස් මසක් මුළුල්ලේ රැස් වූ මේ කාන්තා පිරිස මීට පෙර කිසි දිනෙක සිය අධිමානසික අත්දැකීම් පිළිබඳ තොරතුරු කිසිවක් හුවමාරු කැර නොගත් බව යි. තමන් ‍“මනෝ විකාර” වූවන් හෝ “උමතු” වූවන් ලෙස අන් අය විසින් සලකනු ලබතැයි ඔවුන් බිය වූ සෙයක් පෙනේ. ‍එහෙත් ඔවුහු සාමාන්‍ය අධිමානසික සංසිද්ධීන් පිළිබඳ අත්දැකීම් ලැබූ සාමාන්‍ය කාන්තාවෝ වූහ. අප හැම දෙනකුට ම අත්විඳින්නට ලැබෙන මෙවන් අත්දැකීම් වල කිසිදු “මනෝ විකාරයක්” හෝ “උමතුවක්” නැත. බොහෝ විට සිදු වන්නේ අප එ වැනි දෑ පිළිබඳ කිසිවකු හට නො පැවසීම යි. පවුලේ සාමාජිකයන් හෝ සමීපතම මිතුරන් සමඟ ‍පවා අපි මෙ වැනි දෑ ගැන සාකච්ඡා නො කරමු.

එක් අතකින් පූර්ව ජන්ම ස්මරණය යනු, සුලභ වූ ද එහෙත් බොහෝ අගනා වූ ද සහජඥානමය (Intuitive) අත්දැකීම් විසින් අප කැඳවාගෙන යනු ලබන හුදු එක් දිශාවක් පමණි. සැහැල්ලු සම්මෝහන තත්ත්වයක දී ශාන්ත හා ඒකාග්‍ර වූ සිතට, අහඹු හා ස්වයංසිද්ධව සිතුවිලි නිරතුරුව ගලා එන “අවදි වූ” මනසට වඩා හොඳින් සහජඥාන මාර්ගෝපදේශයන්ට හා ප්‍රඥාවේ උපවිඥානමය ගබඩාවන්ට ප්‍රවිශ්ට විය හැකි ය. සැබෑ වූ හෝ යම් වාසියක් අත් කැර දුන් සහජඥාන අත්දැකීමක් කවරදාක හෝ ඔබට ලැබී ඇත් නම් එවැනි අත්දැකීමක කෙතරම් බලයක් හා වටිනාකමක් ඇත්දැයි ඔබ දනී.

පූර්ව ජන්මයන් සිහිපත් කිරීම ද බොහෝ විට දනවන්නේ මෙ වැනි ම හැඟීමකි. විස්තර කිරීමට හෝ සාධනය කිරීමට අවශ්‍ය නොවන්නා වූ ක්‍රමයක් මඟින් කරුණු සිහිපත් කරමින් ද, මග පෙන්වමින් ද තමා සුවපත් කරන අයුරු එහි දී ඔබට දැනෙන හැඟීම යි. එය සරල ව එසේ සිදු වෙයි; නිසල ව ගලා යයි. පූර්ව ජන්ම ස්මරණය තුළින් ලබා ගත හැකි ප්‍රතිඵල වන කායික රෝග ලක්ෂණ සමනය වීම, චිත්ත‍ වේගාත්මක ගැටළුවකට සහනයක් ලැබීම හෝ ඔබේ ජීවිතය හා එහි දිශානතිය පිළිබඳ විශ්වාසයක් හා ප්‍රශාන්තිමත් බවක් දැනීම වැනි යහපත් ප්‍රතිඵල ඇති විටෙක ඔබට කිසි දාක ඒ අත්දැකීමේ තාර්කික වලංගු භාවය පිළිබඳ ප්‍රශ්ණ කරන්නට අවශ්‍ය නො වේ. ඔබේ ජීවන තත්වය උසස් කැර ගැනීමට හෝ ප්‍රත්‍යක්ෂ ආකාරයෙන් ඔබ හෝ අන්‍යයන් පිළිබඳ ප්‍රතිවේදයන් ලබා ගත හැකි වන පරිදි එ මඟින් ඔබ බල ගන්වා ඇති බව සැකයකින් තොර ව ඔබට අවබෝධ වෙයි.

අනාගතය ගැන පෙරනිමිති දක්වන අධිමානසික සිහින වූ කලී අප තුළ නිසගයෙන් ම පවතින හා තව දුරටත් දියුණු කැර ගත හැකි හැකියාවන් පිළිබඳ පොදු නිදසුනකි. ෆ්ලොරීඩා ප්‍රාන්තයේ රාජ්‍ය ලොතරැයිය ආරම්භ කොට නොබෝ දිනෙකින් ම, අසාමාන්‍ය වූ අධිමානසික සිහිනයක් විසින් නිව්ජර්සි හි විසූ පුද්ගලයකු වෙත ඩොලර් මිලියන 10.5 ක දිනුමක් රැගෙන එනු ලැබිණ. ‍ෆ්ලොරීඩා පුවත් පත් විසින් වාර්තා කරනු ලැබූ පරිදි ජයග්‍රාහකයා සම්මුඛ සාකච්චාවකට එක් වෙමින් කියා සිටියේ සිය දියණියගේ මරණයෙන් මසකට පමණ පසු සිහිනයෙන් දර්ශනය වූ ඈ කිසියම් අංකයක් සඳහන් ලොතරැයියක් මිල දී ගන්නා ලෙස ඔහුට දැන් වූ බව යි.

“මගේ දුව ඇසුවා ඇයි ඔබ මගේ අංකය උත්සාහ කර නො බලන්නේ? මට ඕනෑ ඔබට පුංචි හරි සතුටක් ලබා දෙන්න යි”

ඇගේ පියා හැටතුන් හැවිරිදි වියේ පසු වූයේ ය. යට කී සිහිනයට සති ගණනාවකට පෙර නිව්ජර්සිහි දී අඩි දෙසීයක් පමණ වූ ප්‍රපාතයකට වැටුණ සිය විසිතුන් හැවිරිදි දියණියගේ ‍ශෝක ජනක හදිසි මරණයේ කම්පාවෙන් මිදෙනු පිණිස හේ සිය පවුල ද කැටි ව නගරය හැරපියා ෆ්ලොරීඩාවට පැමිණ සිටියේ ය. මෙම විචිත්‍රවත් හා අතිශයින් සැබෑ ලෙස හැඟුණ සිහිනයෙන් පිබිදුණ ඔහුට තම දියණියගේ මෝටර් රථයේ තිබී නිව් ජර්සි ලොතරැයි ටිකට් පතක් හමු වූ බැව් සිහිපත් විය. අතිශයින් සසල වූ සිත් ඇති මුත් හේ නිවසට දුරකථනයෙන් කථා කොට නිව්ජර්සි ලොතරැයියේ අංක වන 2, 6, 11, 14, 31, හා 34 ලබා ගත්තේය. සති පතා සිදු වන දිනුම් ඇදීම පැවති දින උදය වරුවේ පියා, මව, දියණියන් දෙදෙනා හා පුතා එක් ව මේ අංක අඩංගු ෆ්ලොරීඩා ලොතරැයි පතක් සොයා ගැනීමට සමත් වූහ. ලොතරැයිය විකිණී තිබූ ආකාරය අනුව දිනුමක් ලැබීමට තිබූ සම්භාවිතාව මිලියන දහහතරකට එකකි. අවසන දිනුම හිමි වූයේ ඔවුනට ය.

“මට අමුතුම හැඟීමක් දැනුනේ” පියා කීවේය “මම පුදුම වුනා.... ඇත්තෙන්ම කීවොත් පුදුම වුනා‍මත් නොවෙයි.... ඒක පැහැදිලි කරන්න හරි අමාරු යි”

එම මාසයේම අගභාගයේදී ෆ්ලොරීඩාවේ ‍හෝම්ස්ටෙඩ් හි පුද්ගලයෙක් 1, 2, 3, 13, 28 හා 48 යන අංක දරණ ‍යන අංක දරණ ෆ්ලොරීඩා ලොතරැයියක් මිලදී ගෙන ඩොලර් මිලියන 11.2 ක දිනුමක් ලබා ගත්තේය. පනස් අට හැවිරිදි කාර්මිකයකු වූ මේ පුද්ගලයා, මීට පෙර කිසිදාක සිය මව්රට වූ කියුබාවේ දී පවා ලොතරැයියක් මිල දී නොගත් අයකු විය. එහෙත් ශනිදා දිනුම් ඇදීමේ වාරයට පෙර අඟහරුවාදා රැයේ අතිශයින්ම ස්වාභාවික විචිත්‍ර සිහිනයක දර්ශනය වූ ඔහුගේ මිය ගිය මව ලොතරැයියක් මිලදී ගන්නා ලෙස දන්වා සිටියා ය. පසු දින, අසල පිහිටි සුපිරි වෙළඳ සැලින් හේ ටිකට් පත් දහයක් මිල දී ගත්තේය. ජයග්‍රහණය හිමි වූ යේ ඉන් එකකට ය.

අධිමානසික සිහින පෙරනිමිති, සුලභ වශයෙන් දක්නට ලැබෙනවා පමණක් නොව ඒවා බොහෝ කොට සැබෑ ඒවා ද වේ. මේ බව මා සනාථ කරගත්තේ අධිමානසික සංසිද්ධීන් පිළිබඳ මගේ මෑත කාලීන පර්යේෂණ මඟින් පමණක් නොව නින්ද හා සිහින පිළිබඳ පර්යේෂකයකු ලෙස විසි වසක් පමණ වූ මගේ දීර්ඝ පලපුරුද්ද තුළිනි.

(මෙය, කොටස් වශයෙන් පල වන කෘතියක එක් පරිච්ඡෙදයක කොටසක් මිස තනි ලිපියක් ලෙස කියවීම සඳහා සකස් කරන ලද්දක් නො වේ. ලිපියෙහි විස්තර වන විෂය ක්ෂේත්‍රය පිළිබඳ පැහැදිලි අවබෝධයක් ලබා ගැනීමට නම් මෙහි කොටස් මුල සිට කියවීම සුදුසු ය)

අධිමානසික සංසිද්ධීන් යනු “මනෝ විකාරයන්ද”

2015-04-03T10:31:00.001+05:30

පූර්ව ජන්මයන් සම්බන්ධයෙන් මිනිසුන් තුළ ඇති වන අනෙක් තැවුල වන්නේ අධිමානසික සංසිද්ධීන් පිළිබඳ විශ්වාස කිරීම “මනෝ විකාරයක්ද” යන කාරණය යි. මේ තැවුල සංසිදුවීම පහසු ය. මන්ද එවන් අත්දැකීම් විශ්වීය ඒවා වන බැවිනි. සිදුවන්නට ඇති යමක් ගැන කලින් පෙන්නුම් කළ ප්‍රාග්–ප්‍රජානනාත්මක සිහින හෝ වෙනත් එ වැනි අධිමානසික අත්දැකීම් ලැබීම පිළිබඳ ඔබේ මිතුරන් හෝ පවුලේ සාමාජිකයන් අතර සමීක්ෂණයක් කර බලන්න. ප්‍රතිඵල ඔබ මවිත කරනු ඇත.

සැබැවින් ම මට ද එසේ සිදු විය. “අනේක ජාති -අනේක ගුරුන්” පල කිරීමෙන් දෙමසකට පසු, මියාමි වෙරළේ වූ කාන්තාවන් දස දෙනකුගෙන් සමන්විත පොත් සමාජයක සංවාදශීලී කථාවකට මට ඇරයුම් ලැබිණ. දොළොස් වසක් මුළුල්ලේ රැස්වුණ මේ කණ්ඩායම පුළුල් පරාසයක වූ පත පොත ගැන විශේෂයෙන්ම ජනප්‍රිය දහරාවේ සාහිත්‍ය කෘති ගැන සංවාද කළහ. පාරභෞතික මාතෘකා ගැන ඔවුන්ගේ විශේෂ උනන්දුවක් නො වී ය. කෙසේ වෙතත් මා ඒ පළාතෙන් බිහි වූ ලේඛකයකු වූ බැවින් ද ඔවුන් සමඟ කතාබහට ලැදියාවක් දැක්වූ බැවින් ද එම පොත් සමාජය සිය දොළොස්වස් සපිරි ඉතිහාසය තුළ කියැවූ ප්‍රථම පාරභෞතික කෘතිය පිළිබඳ සංවාදයකට සැරසුණේ ය.

මා ඊට සහභාගි වූ සන්ධ්‍යාවේ සංවාද මණ්ඩපයට කාන්තාවන් දස දෙනා ම පැමිණ සිටිනු දක්නා ලදි. ඔවුන් සියලු දෙන ප්‍රධාන දහ‍රාවේ සාම්ප්‍රදායික ආකල්ප ඇති මධ්‍යම පාන්තිකයන් වූ අතර එම ප්‍රජාව නියෝජනය කළ හොඳ හරස් කැපුමක් විය.

පුනර්ජන්මය හා මරණින් මතු ජීවිතය පිළිබඳ “අනේක ජාති - අනේක ගුරුන්” කියවීමට ප්‍රථම ඔවුන් දැරූ මතය කුමක්දැයි මම සංවාදය ආරම්භයේ ම සාමාජිකාවන්ගෙන් විමසිමි. සාමාජිකාවන් තිදෙනෙකු (සියයට 30ක්) පුනර්ජන්මය විශ්වාස කළ අතර පළමු තිදෙනා ද ඇතුළු ව හය දෙනෙක් (සියයට 60ක්) මරණින් මතු පැවැත්මක් ගැන විශ්වාස කළහ. සිරුර මියයන විට පුද්ගලයා ද මිය යන බව විශ්වාස කළ සිවු දෙනෙකි (සියයට 40). මෙම සංඛ්‍යාන ප්‍රතිඵල “ගැලප්” ජනමත සමීක්ෂණ ඇසුරින් වාර්තා කරන ලද ජාතික තලයේ මධ්‍ය අගයන්ට බෙහෙවින් ම සමීප වූයේ ය.

කවරදාක හෝ තමා විසින් පෞද්ගලික ව යම් අධිමානසික සංසිද්ධියක් අත් දැක තිබේදැයි සාමාජිකාවන්ගෙන් විමසූ කළ මා ලද ප්‍රතිචාරයේ පුළුල් බව හා තීව්‍රතාව මා විස්මයෙන් ඇළලී ය. සිහි තබා ගත යුතු වැදගත් කරුණ වන්නේ මේ පිරිස පූර්ව සැලසුමකව අනුව තෝරා නො ගත්, අතීන්ද්‍රිය ඥානය (ESP), අධිමානසික සංසිද්ධීන් හා පුනර්ජන්මය වැනි කරුණු ගැන උනන්දුවක් නො දැක්වූ පාරභෞතික ව දිශානුයෝජිත නො වූ කණ්ඩායමක් වීම යි. මේ වූකලී වෙනස් මාදිලියක පොත පත කියවා ඒවා පිළිබඳ සංවාද කිරීමට ගොඩනඟා ගත් කාන්තාවන් දස දෙනකු ගෙන් සුසැදි සාමාන්‍ය කණ්ඩායමක් විය.

එක් සාමාජිකාවකගේ මව දැකීමට වරක් ඇගේ වයස්ගත එහෙත් රෝගාතුර ව නොසිටි මිත්තණිය සිහිනෙන් පැමිණ තිබිණි. සිහිනයේ දුටු මිත්තණිය ස්වර්ණ-ශ්වේතවන් රශ්මි මාලාවක නිමග්න ව සිටි අතර ඈ වටා දිදුලන ඛයාමප්‍රභා මණ්ඩලයක් විය. ඈ සිය මිණිබිරියට මෙසේ කීවා ය “මම හොඳින් ඉන්නවා. මා ගැන දුක් වෙන්න එපා. මට ඔබ ගෙන් වෙන් වී යන්ට සිදුවෙලා තියෙනවා. හොඳින් ඉන්න” ඈත නගරයක වුසූ සිය මිත්තණිය පෙරදා රැයේ මිය ගිය බව පසු දින ඈට සැල විය.

තවත් සාමාජිකාවක් කලකින් නොදුටු එමෙන් ම කල්පනා මාත්‍රයක හෝ නොවූ තලතුනා ඥාතියකු සිහිනෙන් දුටුවා ය. ඥාතියාගේ ලය පෙදෙසේ ලේ තැවරී තිබෙන අයුරු සිහිනයේ දී දර්ශනය විය. ඊට පෙර දිනයේ දී ඔහු විවෘත හදවත් සැත්කමකට බඳුන් ව සිටි අතර සාමාජිකාව ඒ පිළිබඳ කිසිවක් දැන සිටියේ ද නැත.

කණ්ඩායමේ වෙනත් සාමාජිකාවක් සිය පුතණුවන් සම්බන්ධයෙන් යළි යළිත් පුනරාවර්තනය වන්නා වූ සිහිනයක් දුටුවා ය. ඒ වන විට මනා සෞඛ්‍යයෙන් යුතු ව සිටි ඇගේ පුතා සිහිනයේ දී දර්ශනය වූයේ බරපතල ලෙස තුවාල ලබා ඇති අයුරකි. අනතුරු ව තමා ද ඔහුගේ රෝහල් වාට්ටුවේ සිටින අයුරු දුටු ඈට ප්‍රබල හා ගුප්ත හඬකින් කාමරය තුළ නින්නාද වූ මේ වචන ඇසිණ. “ඔහු ඔබ වෙත යළි පැමි‍ණෙමින් සිටිනවා” ඈ විපිලිසර ව සිටියේ සිය පුතු ලෙස සිහිනයේ දුටු ළමයාගේ හිසකේ ඔහුගේ සැබෑ හිසකේ වර්ණයට වඩා බෙහෙවින් ම තද පැහැ වීම පිළිබඳව යි. මේ සිහිනය පුරා මාසයක් ම යළි යළිත් දර්ශනය වූයේ ය.

ඒ මාසය අග දී සිය බයිසිකලය මෝටර් රථයක ගැටීමෙන් ඇගේ පුතා බරපතල ලෙස තුවාල ලැබුවේ ය. රෝගියාගේ තත්වය පිළිබඳ කනස්සල්ලෙන් පසු වූ රෝහලේ වෛද්‍යවරුන්ට මේ සාමාජිකාව පැවසූයේ ඇගේ පුතා ඉක්මනින් ම ප්‍රකෘති සුවය ලබනු ඇති බව යි. සිහිනයේ දී ශ්‍රවණය කළ හඬින් පැවසුණ පරිදි නිසැක වශයෙන් ම එසේ සිදු වනු ඇතැයි ඈ දැන සිටියා ය. ‍වෙළුම් පටි වලින් ඔතනු ලැබූ හිස ඇති ළමයා ක්‍රම ක්‍රමයෙන් සුවපත් වූයේ ය. වෙළුම් පටි ඉවත් කිරීමෙන් අනතුරු ව ඔහුගේ මුඬු කරන ලද හිස මත වඩා තද පැහැයකින් යුතු හිසකේ වර්ධනය වන්නට පටන් ගත්තේ ය. ඉක්බිති ඈ කිසිදාක ඒ සිහිනය නැවත නො දුටුවා ය.

තවත් කාන්තාවක් පැවසුවේ තමන් කිසිදාක ඉගෙන නොගත් විෂයයන් ගැන විශ්වකෝෂයක් බඳු දැනුමකින් යුතු වූ ඇගේ දෙහැවිරිදි පුතා පිළිබඳ ව යි. “ඔහු මීට කලින් ‍‍මෙහේ ඉඳල තිබෙනවා” ඈ සිය මිතුරියන්ට කීවා ය.

තවත් කාන්තාවකගේ ගජ මිතුරකු වූ දන්ත වෛද්‍යවරයා, මාර්ග අනතුරු මඟ හැර යාමේ විශේෂ කුසලතාවයකින් යුතු අයකු විය. එක් සවස් භාගයක සිය මිතුරන් පිරිසක් ද සමඟ අවන්හලකින් පිට වී එමින් සිටි හේ පාර හරහා මාරු වීමට සූදානමින් සිටියේ ය. හදිසියෙන් ම “ඉක්මනට පාර අයිනට පනින්න” යැයි කෑගසමින් හේ පිරිස ඉදිරිපසින් සිය අත් විදහාගෙන ඔවුන් පසුපසට තල්ලු කෙළේ ය. තමා මෙසේ කරන්නේ මන්දැයි ඔහු‍ට ම අවබෝධයක් නො වී ය. තත්පර කිහිපයකින් අනතුරු ව වීදියේ මෑත කෙළවරින් ප්‍රාදුර්භූත වූ මෝටර් රථයක් සැර දමාගෙන ඊයක වේගයෙන් ඉගිලී ගියේ ඔවුන්ට අඩි කිහිපයකට ඔබ්බෙනි.

මේ සිද්ධියෙන් සති කිහිපයකට පසු මේ දන්ත වෛද්‍යවරයා නිවෙසට යන අතරතුර සිය බිරිඳ විසින් පදවනු ලැබූ මෝටර් රථයේ මගී අසුනේ හිඳගෙන අඩ නින්දේ පසු වූයේ ය. විටින් විට නිදි කිරා ‍වැටුණු ඔහු සිටියේ කවුළුවෙන් ඉවත බලාගෙන නොවේ. “සංඥා එළිය වෙනස් වුනාට ඉස්සරහට යන්න එපා” නැවතුම් සංඥාවට අවනත ව තිරිංගය පෑගූ සිය බිරිඳට ඔහු මිමිණුවේ ය. “කෙනෙක් රතු එලිය නොතකා යන්නයි හදන්නෙ” ඔහු තවමත් අඩ නින්දේ පසු වූ අතර කවුළුවෙන් පිටත බලාගෙන නො සිටියේ ය. කෙසේ වුව ද ඔහුගේ අනතුරු ඇඟවීමට බිරිඳ සවන් දුන්නා ය. මාර්ග සංඥා එලිය වෙනස් වී තත්පර කීපයකින් අනතුරු ව ඔවුන් ඉදිරියෙන් වූ හරස් මාර්ගයේ මෝ‍ටර් රථයක් විදුලි වේගයෙන් ඇදි ගියේ හරියට ම ඔවුන් යාමට නියමිත ව තුබූ ගමන් පථය කපාගෙන යි. ඔවුන් භීතියෙන් ගල් ගැසුණේ තවමත් ජීවතුන් අතර සිටින බව සිහිපත් කරමිනි.

පිරිසෙහි වූ තවත් කාන්තාවක් සිය නිවස අමදිමින් සිටිය දී හදිසියේ ම සිය මිතුරියක දිවිනසාගත් බවට ඇති වූ නිශ්චිත හා ඒත්තු යන සුළු සිතුවිල්ලකින් තෝන්තු වූවා ය. මේ මිතුරිය ගැන මාස ගණනකින් සිතිවිලි මාත්‍රයක් පවා නො වූ ඈ මිතුරියගේ චිත්තාවේග ගැටළු හෝ ස්වයං–නාශක සිතිවිලි පිළිබඳ කිසිවක් දැන නො සිටියා ය. එහෙත් මේ සිතිවිල්ල කෙතරම් පැහැදිලි වූවා ද ඒත්තු යන සුළු වූවා ද, ආවේගයන්ගෙන් තොර වූවා ද යත් එය ඉබාගාතේ යන සිතුවිල්ලකට වඩා තත්‍ය වූ දැනුමක් විය. ඈ පසු ව දැන ගත් පරිදි එය සත්‍යයක් ම විය. ඈට ඒ සිතිවිල්ල පහළ වූ දිනයේ ම ඔහු සිය දිවි නසාගෙන තිබිණි.

(මෙය, කොටස් වශයෙන් පල වන කෘතියක එක් පරිච්ඡෙදයක කොටසක් මිස තනි ලිපියක් ලෙස කියවීම සඳහා සකස් කරන ලද්දක් නො වේ. ලිපියෙහි විස්තර වන විෂය ක්ෂේත්‍රය පිළිබඳ පැහැදිලි අවබෝධයක් ලබා ගැනීමට නම් මෙහි කොටස් මුල සිට කියවීම සුදුසු ය)

වෙනත් ආගම් වල සඳහන් වන පුනර්ජන්මය

2015-04-02T14:12:00.000+05:30

බටහිර ආගම් වල වසර දහස් ගණනක් වූ ඉතිහාසය පුරා කවරකු හෝ විසින් මා ලද අයුරේ අත්දැකීමක් පිළිබඳ ලේඛන ගතකොට නො තිබීම මට කෙසේවත් ඇදහිය හැක්කක් නො වී ය. මෙවන් දැනුමක් ලද පළමුවැන්නා මා විය හැකි ද? ම විසින් පසු ව සොයා ගනු ලැබූ පරිදි බොහෝ ගැඹුරට ප්‍රශාඛා විහිදී ගිය පුනර්ජන්මය පිළිබඳ විශ්වාස‍යේ මූලයන් යුදෙව් හා ක්‍රිස්තියානි ආගම් තුළ ද ඇත. පුනර්ජන්මය පිළිබඳ මූලික ඇදහීමක් වූ ගිල්ගුල් සංකල්පය වසර දහස්ගණනක් මුළු‍ල්ලේ යුදෙව් ද‍හම (Judaism) තුළ පැවැත ආවකි. බටහිර විද්‍යාත්මක සංස්ථාපනය විසින් රූපාන්තරණය කළ නැගෙනහිර යුරෝපීය යුදෙව් ප්‍රජාව විසින් පිලිගනු ලැබීම සඳහා 1800-1850 දී පමණ යුදෙව් දහම නවීකරණයට බඳුන් වන තුරු ම මේ ඇදහීම එහි මූලික ප්‍රතිෂ්ටාවක් ව පැවතිණ. කෙසේ වතුදු, සියවස් තුනකට එපිට දී පුනර්ජන්මය පිළිබඳ ඇදහීම ප්‍රධාන ධාරාවට අයත් වූ මූලික සංකල්පයක් වූ බව පෙනේ. ඕතොඩොක්ස් හා චැසිඩියානු ප්‍රජාවන් තුළ පුනර්ජන්මය පිළිබඳ ඇදහීම අද දක්වා ම අවිච්ඡින්නව පවතී. වසර දහස් ගණනක් ඈත එපිටට දිව යන ගුප්ත යුදෙව් සාහිත්‍යයක් වූ “කබාලා” පුනර්ජන්මය පිළිබඳ සමුද්දේශයන්ගෙන් පිරී ඇත. පසුගිය ශත වර්ෂ ගණනාව තුළ ලොව පහළ වූ ‍විශිෂ්ටතම යුදෙව් පඬිවරයකු වූ රබ්බි මෝෂේ චේම් ලූසාට්ටෝ සිය “දෙවියන්ගේ මාවත” කෘතියේදී “ගිල්ගුල්” හි අර්ථය මෙ සේ සම්පිණ්ඩනය කර යි.

“එක් ආත්මයක් බොහෝ වතාවක් බොහෝ ශරීරයන්හි පුනර්ජන්මය ලබන අතර ඒ හේතුවෙන් පෙර භවයන්හි දී ඊට සිදු වූ හානි ප්‍රකෘතිමත් කර ගත හැකි වේ. එසේ ම පෙර අත්බවයන්හි නොලද පරිපූර්ණ භාවය අත් කැර ගැනීමට ද ඊට පිළිවන.”

ක්‍රිස්තියානි ධර්මය පිළිබඳ කළ පර්යේෂණයේ දී මා සොයාගත්තේ, එය රෝමානු අධිරාජ්‍යයේ නිල ආගම බවට පත් වූ හතරවන ශත වර්ෂයේ දී නව තෙස්තමේන්තුවේ තුබූ පුනර්ජන්මය පිළිබඳ සැඳැහුම් සියල්ල කොන්ස්ටන්ටයින් අධිරාජයා විසින් කටු ගා දැමූ බව යි. පුනර්ජන්මය පිළිබඳ සංකල්පය මඟින් අධිරාජ්‍යයේ ස්ථාවර භාවය තර්ජනයට ලක්වෙතැයි අධිරාජ්‍යයා සැක ඉපිද වූ බැව් පෙනේ. තමන්ට ජීවත් වීම සඳහා තවත් අවස්ථාවක් ඇතැයි සිතන පුරවැසියන් එක් අවසාන විනිශ්චය දිනයක් විශ්වාස කරන පුරවැසියන්ට වඩා අඩු යටහත් බවක් හා නීතිගරුක බවක් දැක්වීමට ඉඩ කඩ ඇත.

හවන සියවසේ දී කොන්ස්තන්තිනෝපල් හි දෙවන කවුන්සලය මඟින් පුනර්ජන්මය මිත්‍යා ලබ්ධියක් ලෙස නිලවශයෙන් ප්‍රකාශ කිරීම තුළින් කොන්ස්ටන්ටයින් ගේ ක්‍රියාව වඩාත් අවධාරණයකට ලක් කැරිණ. පූර්ව ජන්මයන් පිළිබඳ සංකල්පය නිසා බැතිමතුන්ට සිය ගැලවීම සඳහා වැඩිමනත් කල් ලැබෙන හෙයින් නැගී එන සිය බලය ඉන් පසුබෑමකට ලක් වෙතැයි කොන්ස්ටන්ටයින් සේ ම පල්ලිය ද බිය වූ සෙයකි. අවසාන විනිශ්චය නමැති කසය, මිනිසුන්ගේ නිසි ආකල්ප හා විනය පවත්වා ගැනීම සඳහා අවශ්‍ය වේ ය යන්න ඔවුන් ගේ නිගමනය විය.

කොන්ස්තන්තිනෝපල් හි දෙවන කවුන්සිලය දක්වා විහිදුණ මුල් ක්‍රිස්තියානි යුගයේ දී ඔරිජෙන්, ඇලෙක්සැන්ඩ්‍රියාවේ ක්ලෙමන්ට් හා ශාන්ත ජෙරොම් වැනි වෙනත් නිකායන්හි පියවරු පුනර්ජන්මය විශ්වාස කළහ. ඥෙය වාදය හෙවත් පාරලෞකික දෑ පිළිබඳ විශ්වාසයද එ සේ ම විය. දොලොස්වන සියවසේ අග භාගය තරම් මෑතක දීත් ඉතාලියේ හා දකුණු දිය ප්‍රංශයේ කැතාරියානුවෝ පුනර්ජන්මය පිළිබඳ විශ්වාසය හේතුවෙන් ප්‍රචණ්ඩකාරී හිංසනයට බඳුන් වූහ.

රැස්කරගත් නව තොරතුරු පිළිබඳ ප්‍රත්‍යවේක්ෂණය කරන මට වැටහී ගිය කරුණක් වූයේ පුනර්ජන්මය පිළිබඳ විශ්වාසයට අමතරව කැතරියානු ඥෙයවාදීන් හා කබාලාවරුන් විසින් පොදුවේ දරණ ලද තවත් මතයක් ඇති බව යි. එනම් අපගේ තාර්කික මනසින් දකින හෝ දැනගන්නා දෑට ඔබ්බෙන් අප විඳින සෘජු පොද්ගලික අත්දැකීම් හෝ ආගමික සංසදයන් මඟින් අපට උගන්වන ඇතැම් දෑ ආධ්‍යාත්මික ප්‍රඥාවේ ප්‍රධාන මූලාශ්‍රයක් බව යි. එ මතු නොව මේ සෘජු පෞද්ගලික අත්දැකීම් විසින් යමකුගේ පෞරුෂ හා ආධ්‍යාත්මික වර්ධනයට බලසම්පන්න ලෙස අනුබල ලැබෙන බවයි. අවාසනාවකට මෙන් ව්‍යවහාරික ධර්මයට රැහැනි ව ගිය ඇදැහීම් ඇත්තන් දැඩි ලෙස ම දණ්ඩනයට ලක් කැරුණු හෙයින් ඒවා රහස් ලෙස කුඩා කණ්ඩායම් අතර පමණක් ඉතිරි වූයේ ය. පූර්ව ජන්ම ගුරුහරුකම්වල මර්ධනය, දේශපාලනික මිස ආධ්‍යාත්මික කටයුත්තක් වූයේ නැත.

ඉදින් මම ක්‍රම ක්‍රමයෙන් මෙසේ වන්නේ මන්ද? යන ගැටළුවට පිලිතුරු අවබෝධ කර ගන්නට පටන් ගතිමි. ‍මගේ විශ්වාසයන් මහජනතාව වෙත රැගෙන ගියහොත් දඬුවමට ලක්වන්නට සිදුවේදැයි මා තුළ කුකුසක් විය.

එතෙකුදු වුව සිය වර්ධනය හා සුව වීම සම්බන්ධයෙන් වූ මේ නව මෙවලම් පරිහරණය කිරීමට ජනතාවට අයිතියක් ඇති බව මා තරයේ විශ්වාස කළ අතර මගේ ම සායනික අත්දැකීම් ඇසුරින්, මිනිසුන්ගේ ජීවිත සුවපත් කිරීමට හා සහමුලින් වෙනස් කරන්නට පූර්වජන්ම ප්‍රතිගමණටය ඇති හැකියාව මවිසින් අවබෝධ කොට ගෙන සිටියෙමි. එමඟින් රෝගීන් වඩාත් යහපත් මිනිසුන් බවට පත් වන අයුරුත් තමන් වෙසෙන සමාජයට හෝ තම පවුලට වැඩි යමක් ප්‍රදානය කළ හැකි වඩාත් ප්‍රයෝජනවත් සාමාජිකයන් බවට පත් වන අයුරුත් මම දැන සිටියෙමි.

එහෙත් මගේ “අනේක ජාති - අනේක ගුරුන් (Many Lives, Many Masters)” කෘතිය පළකිරීමෙන් අනතුරු ව පවා මම අමිහිරි ප්‍රතිචාරයක් බලාපොරොතුවෙන් සිටියෙමි. වෛද්‍යවරුන්ගේ සරදමට ලක් වීමත්, කීර්ති නාමය ‍කෙලෙසීමත්, ඇතැම් විට මගේ පවුලට අත් විය හැකි කරදර කම්කටොළු පවා මා බලාපොරොත්තුව සිටි ප්‍රතිඵල අතර වීය. එහෙත් මගේ බිය පදනම් රහිත එකක් වූයේ ය. හුදකලා සගයෙක් හෝ දෙදෙනෙක් “අසරණ බ්‍රයන් දැන් වල කටේ එක් පයක් තබා ගෙන සිටිතැයි” තැන තැන කසු කුසු ගෑවා හැරෙන්නට මට මිත්‍රයන් හෝ සගයන් අහිමි නො වී ය. ඒ වෙනුවට මම ඔවුන්ගේ සංඛ්‍යාව වැඩි කැර ගතිමි. මගේ අත්දැකීම්වලට සමාන ඒවා ලත් එහෙත් ඒවා ප්‍රසිද්ධ කිරීමට තරම් එඩිතර නො වූ රට පුරා විසිරි සිටි මනෝවෛද්‍යවරුන‍් හා ප්‍රතිකාරකයන් වෙතින් මට ලියුම් – චමත්කාර ජනක ලියුම් – ලැබෙන්නට පටන් ගත්තේ ය.

මෙය මවිසින් උගත් ප්‍රබලතම පාඩමක් විය. මගේ අත්දැකීම් ලේඛණගත කොට පොදු ජනතාව හා වෘත්තීය ප්‍රජාව වෙත පිරිනැමීමේ අවදානම මවිසින් දරන ලද අතර ප්‍රතිඵල ලෙස මට තිලිණ ලැබුණේ දැනුම, තහවුරු කිරීම් හා පිලිගැනීම යි. එ සේ ම අවබෝධය යනු පොත්ගුල් තුළට වැදී අධ්‍යයන වාර්තා කියවීමෙන් පමණක් ලැබෙන්නක් නොවන වග ද මම උගත්තෙමි. එය යමකුගේ ස්ව–අත්දැකීම් ගවේශණය කිරීමෙන් ද අත්පත් කර ගත හැකි දැයකි. අන්තර්ඥානය විසින් කෙනකු ප්‍රඥාව වෙත කැඳවා ගෙන යනු ලබයි. මේ සාධක ද්වය ‍විටෙක එකිනෙක සම්මුඛ වන අතර අනෝන්‍ය වශයෙන් පෝෂණය ද අනුප්‍රාණය ද ලබා ගනී. මට සිදු වූයේ ද එවැන්නකි.

මා මේ කථාව ඔබට කියන්නේ ඔබ තුළ ඇති අතීරණය එනම්, අවබෝධාත්මක හා බුද්ධිමය දැනුම් කඳවුරු අතර ඇතිවන කඹ ඇදීම, මා තුළ වූ එවැන්නට සමාන විය හැකි බැවිනි. ඔබගේ ඇදහීම් හා අත්දැකීම් අන් බොහෝ දෙනකුට ද තිබිය හැකිවා පමණක් නොව ඇතැම් විට මේ පිරිස ඔබ පරිකල්පනය කරනවාට වඩා බෙහෙවින් ම වැඩි වන්නට ද පිළිවන. මෙවන් බොහෝ දෙනකු සිය අත්දැකීම් සන්නිවේදනය කිරීම සඳහා අධෛර්යමත් කරනු ලබන්නේ එවැන්නක් සඳහා ඔබට ද බලපෑම් කරන හේතු සාධක විසිනි. ඇතැම් ‍විටෙක යම් පිරිස් මේවා පෞද්ගලික මට්ටමින් ප්‍රකාශ කරනවා විය හැකි ය. වඩාත් වැදගත් වන්නේ විවෘත මනසින් යුතු ව ඔබේ පෞද්ගලික අත්දැකීම් මත විශ්වාසය පවත්වා ගැනීම යි. ඔබේ පෞද්ගලික අත්දැකීම් හා යථාර්ථය පිළිබඳ සංජානන වෙනත් පුද්ගලයන්ගේ ඇදහීම් හා ආධානග්‍රාහය මඟින් යටපත් වන්නට ඉඩ දිය යුතු නොවේ.

(මෙය, කොටස් වශයෙන් පල වන කෘතියක එක් පරිච්ඡෙදයක කොටසක් මිස තනි ලිපියක් ලෙස කියවීම සඳහා සකස් කරන ලද්දක් නො වේ. ලිපියෙහි විස්තර වන විෂය ක්ෂේත්‍රය පිළිබඳ පැහැදිලි අවබෝධයක් ලබා ගැනීමට නම් මෙහි කොටස් මුල සිට කියවීම සුදුසු ය)

පුනර්ජන්ම සංකල්පය පිලිගැනීමට පුලුවන්ද?

2013-10-08T07:25:00.000+05:30

අලුතින් මුණගැසෙන රෝගියෙක් හෝ මගේ වැඩ මුළුවකට සහභාගි වන්නෙක් නොයෙක් විට මගෙන් කරන විමසීමක් ඇත. “ආචාර්ය වේස්, ඔබේ මේ පූර්ව ජන්ම ප්‍රතිගමණ ක්‍රමය අත්දකින්න මම බොහොම ආසාවෙනුයි ඉන්නේ. ‍ඒත් මේ පුනර්ජන්මය කියන සංකල්පය පිලිගැනීමේ විශාල ගැටළුවක් මට තියෙන‍වා.”

ඔබටත් මෙ ලෙස සිතෙන්නේ නම් දැනගත යුතු වැදගත් කරුණ වන්නේ ඔබ හුදෙකලා වූවකු නොවන වග ය. ප්‍රතිගමණ ක්‍රියාවලිය ආරම්භ කිරීමට පෙරාතුව මේ ගැටළුව විසඳා ගැනීමට බොහෝ දෙනකුට අවශ්‍ය වේ. එසේ කිරීම මේ රෝගීන්ට ප්‍රතිකාර කිරීමේ පූර්වකෘත්‍යයක් වන අතර මගේ බොහෝ වැඩමුළු හා දේශනවල ප්‍රශ්ණ හා පිලිතුරු වාරයේ දී වැඩිපුර ම මතු වන පොදු මාතෘකාව ද මෙය යි. කැතරින් ඇසුරේ ලත් අතිශයින් ම අසාමාන්‍ය වූ අත්දැකීමට ප්‍රථම පුනර්ජන්ම සංකල්පය හා පූර්ව ජන්ම ප්‍රතිගමණයේ වූ සුවකාරක විභවය ගැන මා තුළ වූයේ ද සංශයකි. ඉන් අනතුරු ව මගේ විශ්වාසයන් හා අත්දැකීම් මහජන අවධානයට ලක් කිරීම සඳහා හිත හදාගැනීමට ද තවත් වසර බොහෝ ගණනක් ගත වූයේ ය.

කැතරින්ගේ ප්‍රතිකාරය, ජීවිතයේ ගති සොබාවන් හා සුවකරණයේ ගති සොබාවන් පිළිබඳ මගේ අවබෝධය විප්ලවිය ලෙස වෙනස් කළත් මේ විචක්ෂණාත්මක අත්දැකීම් පිළිබඳ අන්‍යන්ට කීමට මා පැකිළුණේ මිතුරන් හා වෘත්තීය සගයන් ‍විසින් මා “උමතු” වූවකු හෝ “මනෝ විකාර” කාරයකු ලෙස සලකතැයි යන බියෙනි.

අනෙක් අතින්, මේ ශිල්ප ක්‍රමය භාවිතා කරමින් අනෙකුත් රෝගීන්හට ද සාර්ථක ව සිදු කළ ප්‍රතිකාර නිසා පූර්ව ජන්ම ප්‍රතිගමණයේ සඵලමත් භාවය පිළිබඳ මට වැඩිදුරටත් තහවුරු වූයේ ය. මේ ගැටළුව විසඳා ගැනීම සඳහා මා තුළ වූ සංකාකූල අපහසුව දුරු කළ යුතු බව මම දැන සිටියෙමි. එබැවින් මම පොත්ගුලට වැදී මේ කරුණු සම්බන්ධයෙන් වෙනත් පර්යේෂණ කෘති පලවී ඇත්දැයි සොයන්නට විමි.

මා තුළ වූ වම් මොළධාරී සායනිකයා ගැටළුව සඳහා මෙ වැනි විසඳුමකට කැමති වූ අතර එ වැනි වලංගුකිරීමක් සැබැවින් ම පැවතිය හැකි යැයි මම ද අපේක්ෂා කෙළෙමි. මේ පූර්ව ජන්ම මතු කැර ගැනීමේ කාර්යයට මා අහඹුවකින් මෙන් පැටළුණේ යම් සේ ද සම්මෝහන ශිල්ප ක්‍රම භාවිතා කරන අන් මනෝ ප්‍රතිකාරකයකුට ද ඊට සමාන අත්දැකීම් ලැබීමේ ඉඩ කඩක් තුබූ බව මට සහතික විය. ඇතැම් විට ඉන් එක් අයකු සිය කතන්දරය ලොවට කීමට තරම් නිර්භය වන්නට ද ඉඩ තිබිණ.

සුන් වූ අපේක්ෂා ඇති මා අවසන නතර වූයේ අතලොස්සක් වූ එහෙත් විශිෂ්ට පර්යේෂණ වාර්තා කිහිපයක් සමඟිනි. සිය පූර්ව ජන්මයන් පිළිබඳ සිහිපත් කළ හැකි වූ ළමුන් පිරිසක් පිළිබඳ විස්තර අඩංගු වූ ආචාර්ය ඉයන් ස්ටීවන්සන්ගේ ලේඛණ මේ අතර විය. මේ විස්තර අතරින් බොහොමයක් විමර්ශනාත්මක පර්යේෂණ මඟින් පසු කාලීන ව තහවුරු කැර ගන්නා ලදි. මෙය අතිශයින් ම වැදගත් වූයේ පුනර්ජන්ම සංකල්පය සාධනය කිරීම සඳහා අවශ්‍ය වලංගු භාවය ඉන් සැපයුණ හෙයිනි. එහෙත් ඉන් එහා ගිය යමක් මට සොයා ගත නොහැකි විය. පූර්ව ජන්ම ප්‍රතිගමණයේ ප්‍රතිකාරාත්මක අගය පිළිබඳ හාංකවිසියක සඳහනක් කොතැනක හෝ නො වී ය.

මා පොත්ගුලෙන් පිටතට ආවේ ඊට ඇතුළු වූ මොහොතේ සිටියාටත් වඩා දුර්මුඛ බවකිනි. කෙසේ නම් මෙබන්දක් විය හැකිද? පූර්ව ජන්ම ස්මරණය, කායික හා මානසික රෝග ලක්ෂණ රැසකට ම ප්‍රතිඵල දායක ප්‍රතිකාරාත්මක මෙවලමක් ලෙස උපන්‍යාසගත කිරීමට, මගේ ම අත්දැකිම් විසින් මට දැනටමත් ඉඩ සලසා දී තිබේ. කවර හෙයින් නම් අන් කිසිවකු සිය අත්දැකීම් වාර්තා ගත කොට නොමැත්තේ ද? සායනික සම්මෝහන ප්‍රතිකාරය අතර තුර මතු විය හැකි ව තුබූ පූර්ව ජන්ම අත්දැකීම් පිළිබඳ වෘත්තීය ප්‍රකාශන සාහිත්‍ය තුළ කිසිදු සඳහනක් නොමැත්තේ මන් ද? මේ අත්දැකීම් මට පමණක් ම ලැබීම විය නොහැක්කක් සේ පෙනිණ. සහතික වශයෙන් ම අන් ප්‍රතිකාරකයන්ට ද මෙවැන්නක් හසු විය යුතු ව තිබිණ.

ප්‍රත්‍යවේක්ෂණාත්මක ව බලන කල පෙනී යන්නේ, සැබැවින් ම මට අවශ්‍ය ව තිබුණේ මවිසින් නොපමාව සිදුකරන්නට නියමිත ව තුබූ යමක් අන් අයකු විසින් ඒ වන විටත් සිදුකොට තිබෙනු දැකීමට යි. ඒ මොහොතේ මට කළ හැකි ව තුබූ එක ම අනුමානය වූයේ අන් ‍මනෝප්‍රතිකාරකයන් ද කරලියට පැමිණෙන්නට මා තරමට ම දෙගිඩියාවෙන් පසු වූ බවයි. පර්යේෂණ සාහිත්‍ය විමර්ශනය නිමවෙත් ම, මගේ සෘජු අත්දැකීම් වල බලසම්පන්න යථාර්ථමය ස්වභාවයත්, මරණින් මතු ජීවිතය හා ගුරු ස්වාමී මාර්ගෝපදේශකයන්ගේ සම්මුඛය පිළිබඳ මගේ අදහස් හා නව ඇදහීම් පෞද්ගලිකවත්, වෘත්තීයමයවත් 'නොගැලපෙන්නේය' යන බියත් අතර මම දෙ කඩ වී සිටියෙමි.

ඉදින්, වෙනත් ශික්ෂාවකින් උපදෙස් පතන්නට මම තීරණය කෙළෙමි. හින්දු දහම හා බුදු දහම වැනි පෙරදිග සම්ප්‍රදායන් විසින් පුනර්ජන්මය සිය කේන්ද්‍රීය ඇදහිල්ලක් ලෙස වැලඳගෙන තුබූ අයුරුත්, පූර්ව ජන්ම සංකල්පය යථාර්ථයේ මූලික අංගයක් ලෙස පිලිගනු ලැබූ අයුරුත් මා උගත්තේ කොළොම්බියා විශ්ව විද්‍යාලයේ දී හැදෑරූ ආගම පිළිබඳ පාඨමාලාවේ දී ය. එ සේ ම ඉස්ලාම් සම්ප්‍රදායක් වූ සුෆී දහම තුළ පද්‍යයෙන්, නෘත්‍යයෙන් හා ගීතයෙන් සමෝපලක්ෂිත විචිත්‍ර පුනර්ජන්ම සම්ප්‍රදායක් ඇති බව ද මම දැන සිටියෙමි.

ගුවනින් යාමට බිය වූ ව්‍යාපාරිකයා

2013-09-26T01:05:00.000+05:30

මනා පුහුණුවක් ඇති ප්‍රතිකාරකයකු විසින් හෝ නිවසේ දී හුදකලා ව තමා විසින් ම හෝ මේ ස්මරණයන් සමඟ කටයුතු කිරීමටත් ඒවා සමෝධානය කරගැනීමටත් බොහෝ අයට කිසිදු අපහසුවකින් තොර ව පිළිවන. ඉන් අනතුරු ව ඔවුනට වඩාත් යහපත් හා සහනදායී හැඟීමක් දැනේ. අවශ්‍යයයි හැ‍ඟේ නම්, රෝගියාව සිය මරණ මංචකය මතින් පාවී යමින් එය චිත්තවේගයන්ගෙන් තොර ව නිරීක්ෂණය කිරීමට ප්‍රතිකාරකයා විසින් උපදෙස් දෙනු ලබයි. උපවිඥානික මනසට අවශ්‍ය ඕනෑ ම විටෙක දී රෝගියා ප්‍රතිගමණ අත්දැකීමෙන් මුදා ඉවතට ගැනීමට හැකි ය. ඇතැම් පුද්ගලයෝ සිය මරණ මංචක අත්දැකීම් කිසි විටෙක යළි සිහිපත් නොකිරීමට තීරණය කරති. තෝරා ගැනීම සඳහා හැම විට ම විකල්පයන් ඇත. එහෙත් පූර්ව ජන්ම ප්‍රතිගමණයේ බල සම්පන්න භාවය විසින් කිසි විටෙකත් එය අත්විඳින්නා බිය ගන්වනු නො ලබයි.

මුඛ්‍ය අවස්ථාවකින් මුඛ්‍ය අවස්ථාවකට ගලා යන්නා වූ පූර්ව ජන්ම චිකිත්සාව අතිශයින් ම ප්‍රායෝගික හා සාර්ථක විධි ක්‍රමයක් වන අතර එහි දී වර්තමාන ජන්මය හා පූර්ව ජන්මයන් අතර වූ අදාළ සබඳතාව ගොනු කර ගැනීම සඳහා පැය ගණන් ගත නොවේ. බොහෝ විට මේ සඳහා අවශ්‍ය වනුයේ පැයකටත් අඩු කාලයක් විය හැකි ය. කෙසේ වතුදු මුඛ්‍ය අවස්ථා ප්‍රවාහය සවිස්තරාත්මක ස්වභාවයෙන් මිදී සාරය මත ම පදනම් වන බැවින් සම්භාව්‍ය රටාවේ දී මෙන් තොරතුරු තහවුරු කැර ගැනීම සඳහා ඇති ඉඩ කඩ සීමිත ය. මේ රටාවන් දෙක අතරින් රෝගියකු කවරකට අනුගත‍ වේ දැයි අනාවැකි කිව නොහැකිමුත්, මේ ක්‍රමවේදයන් දෙක ම එක ලෙස ම සුවකාරක වන බව නම් නිසැකව ම කිව හැකිය.

අවසන් වශයෙන් කිව යුත්තේ සම්මෝහනය තුළ සිදු කැරෙන ප්‍රතිගමණය තුළින් පෙර ජන්මයන්හි මතක මතු කැර ගැනීම හැම දෙනාට ම කළ නොහැකි බව යි. පූර්ව ජන්ම ව්‍යසනයන් හෝ ඉන් වර්තමාන ජන්මයන්ට අදාළ වන්නා වූ වේදනා කැළැල්වල බලපෑම ලෝකයේ සෑම පුද්ගලයකුට ම සම සේ සිදු නො වේ. බොහෝ අවස්ථාවල දී රෝගියකු විසින් ඉලක්ක කළ යුත්තේ අතීතය නොව වර්තමානය යි. එතකුදු වුව මවිසින් බොහෝ රෝගීන්ට ස්වයං සම්මෝහනය හෝ භාවනා ශිල්ප ක්‍රම උගන්වනු ලබන්නේ, ඔවුන්ගේ එදිනෙදා ජීවිතයට ඉන් ලැබෙන විපුල ඵල සැලකිල්ලට ගනිමිනි.

රෝගියාට අවශ්‍ය වන්නේ, අනිද්‍රාව සුව කිරීම, අධි රුධිර පීඩනය අඩු කිරීම, බර අඩු කැර ගැනීම, දුම්පානය නතර කිරිම, ආසාදනයන්ට හා නිදන්ගත රෝගයන්ට එරෙහිව සටන්කිරීම සඳහා ප්‍රතිශක්තිකරණ පද්ධතිය ශක්තිමත් කිරීම, ක්ලමථය දුරලීම, සහනය හා අභ්‍යන්තර ශාන්තිය උදා කැර ගැනීම වැනි කවරක් හෝ වේවා ඒ සඳහා සිය ඉදිරි ජීවිත කාලය මුලුල්ලේ ම මේ ශිල්ප ක්‍රමයන් ඵලදායි ලෙසින් භාවිත කිරීමට ඔහුට අවස්ථාව සැලසේ.

තමනට අත් වන ප්‍රතිලාභ පසෙක ලා රෝගීන් විසින් සම්මෝහනය ප්‍රතික්ෂේප කරන අවස්ථා ද දක්නට ලැබෙන අතර බොහෝ විට මේ සඳහා හේතු වන සාධක ද මවිත කරවන සුළු ය.

වරක් මා යේල් වෛද්‍ය විද්‍යාලයේ නේවාසික මනෝ වෛද්‍යවරයා ලෙස සේවය කරන සමයේ, ගුවනින් යාමේ භීතිකාවකින් පෙළුණු ව්‍යාපාරිකයෙක් මා වෙත යොමු කරනු ලැබී ය. එ කල ‍ම‍ම, ඒකලක්ෂිත භීතිකාවන් හෙවත් ගුවන්ගමන්, රිය පැදවීම, සර්පයන් වැනි එක් නිශ්චිත යමක් කෙරෙහි ඇති වන භීතිකාවන් සම්මෝහන ප්‍රතිකාරය තුළින් සුව කළ හැකි යේල් ‍වෛද්‍ය මධ්‍යස්ථානයේ සිටි අතලොස්සක් වූ ප්‍රතිකාරකයන් අතරින් එක් ‍අයෙක් වීමි. මේ ව්‍යාපාරිකයාගේ කටයුතු වල ස්වභාවය අනුව ඔහුට සෑහෙන තරම් ව්‍යාපාරික ගමන් බිමන් යෙදී තිබිණ. ඒ වන විට ඔහුට මේ සඳහා භාවිත කළ හැකි වූයේ භෞමික ප්‍රවාහන සේවාවන් පමණක් හෙයින් මේ භීතිකාව යටපත් කර ගැනීමේ පැහැදිලි අවශ්‍යතාවක් ද ‍ඔහුට තිබිණ.

මම ප්‍රවේශමෙන් සම්මෝහන පරිපාටියක් සැලසුම් කළෙමි. ඔහු සුව කළ හැකි බවට හා එම භීතිකාව නිසා ඔහු තවදුරටත් අසරණ නොවන බවට විශ්වාසය ද සුබවාදී බලාපොරොත්තු ද ඔහු තුළ දල්වා ලීමි. මේ සුව කිරීම නිසා ඔහුගේ ව්‍යාපාරික කටයුතුවලට සිදු වන යහපතට අතිරේකව ලෝකයේ දුර ඈත පිහිටි අතිශයින් විරල, විචිත්‍ර ස්ථාන වෙත විනෝද සංචාරයේ යෙදීමට හැකි වන බව ද මම ඔහුට සහතික කොට කියා සිටියෙමි. ඔහුගේ මුළු මහත් ජීවන රටාව ද ජීවිතයේ ගුණාත්මක ස්වභාවය ද මේ නිසා අභිවෘද්ධියට පත් වනු ඇත.

ඔහු කල්පනාකාරී දුක්මුසු බවකින් යුතුව ඔරවා ගෙන සිටියේ ය. කාලය ලැසිව ගලා ගියේ ය. ඔහු මේ සම්බන්ධයෙන් මීට වඩා ප්‍රබෝධමත් නොවන්නේ මක් නිසාද ?

“බොහොම ස්තුතියි! දොස්තර මහත්මයා.” අවසන ඔහු කීය.

“මම මේ ප්‍රතිකාරය නොගෙන ඉන්නම්.”

මේ පිළිතුරෙන් මම වික්ෂිප්ත වූයෙමි. මීට පෙර මෙවන් රෝග නිමිති ඇති බොහෝ රෝගීන්ට මවිසින් සාර්ථකව ප්‍රතිකාර කරනු ලැබූ අතර කිසි විටෙක ඔවුන් විසින් මගේ සහය ප්‍රතික්ෂේප කරනු නොලැබිණ.

“ඇයි? ” මම ඇසුවෙමි. “ඇයි ඔබට සනීප වෙන්න අවශ්‍ය නැත්තෙ ? ”

“හේතුව දොස්තර මහත්තයෝ මම ඔබව විශ්වාස කරන එක යි.... ඇත්තටම ඔබ මාව සනීප කරාවි. එතකොට මට අහසින් යන්න තියෙන බය නැතිව යාවි. ඉන් පස්සෙ මොකද වෙන්නෙ... මම බය නැති ව ගිහින් අහස්යානයට නගීවි. අන්තිමට ඒක උඩට ගිහින් කඩා වැටුනා ම මට ‍යන්න වෙන්නෙ පරලෝකෙට තමා..... අනේ ඒක නැතුවාට කාරියක් නෑ. බොහොම ස්තුතියි!”

මීට එදිරි ව ප්‍රතිතර්කයන් මා වෙත නො වූ අතර හේ සිය භීතිකාව ද රැගෙන මගේ කාර්යාලයෙන් නික්ම ගියේ සුහදශීලී අයුරිනි. එහෙත් සැකයක් නැති ව ඔහු අදත් යහතින් දිවි ගෙවයි.

ඉදින්, මම මිනිස් සිත පිළිබඳ බොහෝ කාරණා ද එහි ප්‍රතිරෝධයන් හා ප්‍රතික්ෂේපයන් පිළිබඳ ව ද වඩ වඩාත් ඉගෙන ගන්නට වීමි.

අපි කවදාවත් මිය යන්නෙවත් යළි උපදින්නේවත් නැහැ

2012-11-09T14:03:00.001+05:30

“මට දැනෙනවා... කවුරු හරි මට කතා කරනවා”

“මොනවද ඔවුන් කියන්නෙ? ”

“ඉවසීම ගැන යි කථාකරන්නේ... කෙ‍නෙකුට මේ ඉවසීමේ ගුණය අවශ්‍ය ම යි...”

“ඔව්... තව කියන්න ඒ ගැන...”

පිළිතුර ආවේ කවිකාර ගුරුස්වාමි වෙතිනි. “ඉවසීම හා කල් යල් බැලීම... හැම දෙයක් ම පැමිණෙන්නේ එසේ පැමිණීමට අවශ්‍ය ම වන අවස්ථාවේ යි. ජීවිතය කඩිනම් කරන්න බැහැ... බොහොම දෙනෙකුට ඕනෑ කරනවා වගේ එය හදාගත් කාල සටහනක්, සැලසුමක් අනුව ක්‍රියාත්මක කරන්ටත් බැහැ. ජීවිතයේ කවර හෝ මොහොතක අපට ලැබෙන දේ වැඩිමනත් යමක් නො ඉල්ලා අප පිලිගත යුතු යි. ඒත් ජීවිතයට අන්තයක් නැහැ... අපි කවදාවත් මිය යන්නෙවත් යළි උපදින්නේවත් නැහැ... අපි නොයෙකුත් අවධි පසුකරමින් ගමන් කරන‍වා විතර යි. එහි කෙලවරක් නැහැ. මානවයාට තිබෙන මානයන් ගණන බොහොම යි. කාලය කියා කියන්නේ මේ අප දකින කාලයට නොවෙයි, අප ඉගෙන ගන්නා පාඩම් වලට යි.”

භූමදානයේ විස්තර, රෝගී තත්ත්වයන් සමනය කිරීමට යොදාගත් කැලෑ ඖෂධය, දෙවියන්ගේ පිළි රූ ආදිය සම්භාව්‍ය ප්‍රතිගමණයේ දර්ශීය අංගයන් වේ. ස්මරණයන්ට ගොනු වූ දහසය වැනි වියේ සිට මරණය දක්වා වූ දීර්ඝ කාල පරාසය ද එ වැන්නකි. මේ මොහොතේ දී සිය මරණ අත්දැකීම කැතරින්ට සිහිපත් නො වූවත් (මේ ජන්මයේ මරණ අත්දැකීම මින් පෙර සැසියක දී සිහි කරන්නට ඈ සමත් වූවා ය.) නො පෙනෙන ලොව “අන් පසෙන්” ප්‍රභාවිත ආධ්‍යාත්මික තොරතුරු ග්‍රහණය කැර ගැනීම සඳහා ඈ එය පසුකර ගියා ය.

පූර්ව ජන්ම යළි සිහිපත් කිරි‍මේ දෙවැනි රටාව ලෙස මා නම් කරන්නේ මුඛ්‍ය අවස්ථා ප්‍රවාහ රටාව යි. මෙහි දී සැඟවුණ ව්‍යසනකාරී කම්පනය වඩාත් හොඳින් තේරුම් ගත හැකි නිශ්චිත ජවනිකාවන් රැසක් පූර්ව ජන්ම මාලාවක් අතරින් තෝරා උපවිඥානික මනස විසින් එකට වියමන් කරනු ලබයි. මෙ මඟින් රෝගියාට අත් වන්නේ වඩාත් ප්‍රබල හා ඉක්මන් සුවයකි.

ඇතැම් අවස්ථාවල මේ ප්‍රවාහයට අන්තර් ජන්ම සමාලෝචනයක් ද අඩංගු වන අතර තවත් වරෙක එසේ සිදු නො වේ. ඇතැම් විටක උගත් පාඩම හෝ රටාව අතිශයින් සියුම් වන අතර ප්‍රවාහයේ අන්තය වෙත ලඟා වන තෙක් හෝ මවිසින් ඒ කුමක්දැයි නිශ්චිත ලෙස රෝගියාගෙන් අසන තෙක් එය පැහැදිලි ලෙස දෘශ්‍යමාන නො වේ. තවත් අවස්ථාවක දී මුඛ්‍ය අවස්ථා ස්මරණ ප්‍රවාහය විසින් මේ රටාව ක්ෂණයකින් සම්ප්‍රේශණය කරනු ලබයි.

ඇතැම් රෝගීන්ගේ “මුඛ්‍ය අවස්ථා ප්‍රවාහය” බෙහෙවින් ම කඩ කඩ ව ගිය ස්වභාවයක් පෙන්නුම් කරයි. පසු ව, රෝගියාගේ සුවයට හේතු කාරක වන ප්‍රශස්ථ ස්මරණ ප්‍රවාහය ලෙස උපවිඥානය විසින් තීරණය කරනු ලබන සවිස්තරාත්මක මුඛ්‍ය අවස්ථා ප්‍රවාහ හෝ සම්භාව්‍ය රටාවන් බවට මෙය ඊළඟ සැසිවල දී ප්‍රසාරණය වෙයි. බොහෝ අවස්ථාවල දී මුඛ්‍ය අවස්ථා ප්‍රවාහය, ව්‍යසනකාරී කම්පනයෙන් කම්පනයට හා මරණ මංචකයෙන්, මංචකයට නාටකීය එහෙත් ස්නිග්ධ හා ශාන්ත ලෙස ගලායන්නේ සීමා මායිම් නොමැති, ඊට ම ආවේණික එහෙත් ගැඹුරු ලෙස සුවකාරක වූ අවබෝධාත්මක ප්‍රදීප්තියක් වියමන් කරමිනි. මුඛ්‍ය අවස්ථා ප්‍රවාහය සඳහා පහත නිදසුන යළිත් වතාවක් සැපයෙන්නේ කැතරින්ගේ සිද්ධියෙනි. මේ ස්මරණයන් සියල්ල මතු වූයේ ඇගේ පළමු පූර්ව ජන්ම ප්‍රතිගමණ සැසිය තුළ දී ය.

“ගල් ඇතුරූ පාරකුත්, ගසුත් තියෙනවා... මට පේනවා ලිපක ගින්දර... මගේ හිසකෙස් රන්වන් පාට යි. මම ඇඳගන ඉන්නෙ දුඹුරු පාට දිග රළු ඇඳුමකුයි පටි සෙරෙප්පුයි. මගේ වයස විසි පහ යි. මට ඉන්නවා දුවක්... ඇගේ නම ක්ලියෙස්ටා... ඈ තමා රැචල් (රැචල් යනු ඇගේ වර්තමාන ජීවිතයේ ලේලියක වූ අතර ඔවුන් දෙදෙනා අතර වූයේ අතිශයින් ම සමීප සම්බන්ධතාවයකි.)

“හරිම රස්නයක් දැනෙ‍නවා... විශාල රළ ගෙඩි ඇවිත් ගස් ඉදිරී වැටෙනවා... දුවන්න තැනක් නැහැ. හරිම සීතල යි... වතුර සීතල යි. මට මගේ දරුවා බේරගන්න ඕනෑ... ඒත් එය කරන්න බැහැ.... පුළුවන් තරම් තදින් ඈ අල්ලාගෙන ඉන්න විතරයි පුළුවන්... මාව ගිලෙනවා... වතුරෙන් මගේ හුස්ම හිරවෙනවා... මට ‍හුස්ම ගන්න බැහැ... ලුණු වතුර... මගේ දරුවා මගේ අතින් ගැලවිලා යන‍වා.... මට පේනවා වලාකුළු... මගේ දරුවා මාත් එක්ක ඉන්නවා. ඒ එක්කම මගේ ගමෙන් ආපු අනිත් අයත් ඉන්නවා. මට පේනවා මගේ සහෝදරයා.”

ඒ ජන්මය කෙලවර ඈ නිහඬ ඉසිඹුවකට පත් වූවා ය. එහෙත් ඈ තවමත් සිටියේ ධ්‍යානමය නිද්‍රාවක යි.

“කියාගෙන යන්න” මම කීවෙමි. “ඔබට වෙන මොනවද මතක? ”

“මම ඇඳගෙන ඉන්නෙ කළු ලේස් ඇල්ලූ ඇඳුමක්... මගේ හිසේත් කළු ලේස්... හිස කෙස් කළු යි. අතරින් පතර සුදු වෙලා. මේ 1758 (ක්‍රි.ව) මම ඉන්නෙ ස්පාඤ්ඤයේ... නම ලුසියා, වයස පනස් හය යි. මම නටමින් ඉන්නෙ... අනෙක් අයත් නටනවා. (දිඟු නිහැඩියාවකි) මට සනීප නැහැ... උණ අරන්... සීතලට දාඩිය ගලනවා... ‍ගොඩක් මිනිස්සු ලෙඩ වෙලා... ඔවුන් මැරෙනවා... වෛද්‍යවරු දන්නෙ නැහැ මේක ජලයෙන් හැදෙන ලෙඩක් බව...” මම ඇය කාලයේ මඳක් ඔබ්බට ගෙන ගියෙමි. “මට සනීප යි. ඒත් ‍මගේ ඔලුව තවමත් රිදෙනවා... වතුරෙන් හැදුණු උණ නිසා මගේ ඔළුවත් ඇසුත් තවම වේදනාවයි. ගොඩ දෙනෙක් මැරුණා”

මේ මුඛ්‍ය අවස්ථා ප්‍රවාහ රටාවේ දී ව්‍යසනකාරී කම්පනය අත් දකිනු ලැබූයේ ස්වභාවික ආපදාවක් ඇසුරින් බැව් පැහැදිලි ය. මුඛ්‍ය අවස්ථා ප්‍රවාහ රටාවේ දී ආවේගයන් සංකේන්ද්‍රනය වන ස්වභාවය ඉතා බලවත් සේ පෙනී ගියත්, මගේ අත්දැකීම් අනුව නම් මේ කවර හෝ ප්‍රතිගමණ රටාවක් මඟින් ව්‍යසනයක හෝ මරණ මංචකයක කම්පනයන් ඉවත් කිරීමේ දී, අහිතකර ප්‍රතික්‍රියාවන් සිදු වීම සඳහා ඇති අවදානම ඉතා අල්පයකි.

ඊජිප්තුවේ දෙවියන් අතර පූර්ව ජන්ම ස්මරණ

2012-04-17T10:18:00.000+05:30

හැතෝර් මිසර දෙවඟන

මා විසින් හඳුනා ගත් පරිදි රෝගීන් සිය සැබෑ පූර්ව ජන්ම ස්මරණයන් වෙත ප්‍රවේශ වන්නාවූ හා ඒවා විස්තර කරන්නා වූ ප්‍රධාන රටා දෙකක් තිබේ. ඉන් පළමුවැන්න මා නම් කරන්නේ “සම්භාව්‍ය” රටාව ලෙස යි. “සම්භාව්‍ය” රටාවේ දී කිසියම් ජන්මයක් වෙත ප්‍රවිශ්ට වන රෝගියාව ඒ ජීවිතය පිළිබඳ මෙන් ම එහි දී අත්විඳි සිදුවීම් පිළිබඳ පරිපූර්ණ විස්තරයක් සැපයිය හැකි ය. බොහෝ විට මෙය උපතින් හෝ ළමා වියෙන් ඇරඹී මරණය දක්වා අවිච්ඡින්න ව මුළු ජීවිත කාලය ම ආවරණය කරමින් කතන්දරයක් සේ ගලා යයි. මෙහිදි රෝගියා ශාන්ත ව හා වේදනාවෙන් තොර ව සිය මරණ මංචකයේ අත්දැකීමට හා ජිවිත ප්‍රත්‍යෙක්ෂණයට මුහුණ පානු දක්නට ලැබේ. මේ ජීවිත ප්‍රත්‍යෙක්ෂණය තුළ එම ජීවිත කාලය තුළ උගත් පාඩම් මතු කොට දක්වා ඔහුගේ උසස් ප්‍රඥාවේ වර්ධනයට හේතු වන පරිදි ඒ‍වා සංවාදයට ලක් කරනු ලබන අතර බොහෝ විට මෙය සිදුවන්නේ යම් ආගමික වූ චරිතයක් හෝ ඔහුගේ ආධ්‍යත්මික මාර්ගෝපදේශකයන් (ඉෂ්ට දේවතාවන්) අතිනි.

කැතරින්ගේ බොහෝ ජන්මයන් මතු කැර ගැනුණේ සම්භාව්‍ය ප්‍රතිගමණ රටාව අනුසාරයෙනි. පහත දැක්වෙන්නේ එවන් එක් අවස්ථාවක් වූ ජලාශ්‍රිත ව පැතිරී ගිය වසංගතයක් විසින් සිය පියා ද, සහෝදරයා ද බිලිගනු ලැබූ පෞරාණික මිසරය (ඊජිප්තුව) සේ පෙනී ගිය ජන්මයක් මතු කැර ගැනීමේ අවස්ථාවෙන් ගත් උපුටනයකි. භූමදානය සඳහා මළ සිරුරු සකස් කළ පූජකයන් සමඟ ඈ ද වැඩ කළාය. ස්මරණයන් ආරම්භ වන මොහොතේ දී මෙන් ම උපුටනයේ සඳහන් වන මොහොතේ දී ඇගේ වයස අවරුදු දහසයක් විය:

“මිනිසුන්ව ගල්ගුහාවලට ගෙනිහින් දැම්මා. සිරුරු තිබුණෙ ගුහා ඇතුළේ... ඒත් මුලින්ම ඒ සිරුරු වෙළුම් පටි වලින් ඔතල, බෙහෙත් ගල්වලා පූජකයන් විසින් සකස් කළා. ඒවා තිබුණෙ ගුහා ඇතුළේ. එලියෙ ජලගැල්මක් ඇති වෙලා තිබුණා.... ඔවුන් කියනවා වතුර අපවිත්‍ර බවත් ඒවා නොබොන ලෙසත්...”

“මේකට ප්‍රතිකාරයක් නැද්ද ? මොකක් හරි ක්‍රමයක් වැඩ කළේ නැද්ද?”

“අපට ලැබුණා කැලෑ ඖෂධ... එක එක වර්ගයේ... සුවඳ... කැලෑ ඖෂධ වල... සුවඳ බලන්න... මට ඒ සුවඳ දැනෙනවා... ”

“ඔබට පුළුවන් ද ඒ සුවඳ හඳුනා ගන්න? ”

“ඒවා සුදුපාට යි... සී‍ලිමේ ඉඳල පහළට එල්ලෙනවා”

“ඒවා සුදු ළූණු වාගේ ද? ”

“ගතිගුණ සමාන යි වගේ... ඒවා ‍වටේටම එල්ලලා... හැම තැන ම ඔබලා... කටේ... කන් වල... නහයේ... හැම තැනම. සුවඳ හරිම සැරයි... විශ්වාසයක් තියෙනවා මේකෙන් දුෂ්ට ආත්මයන් ඔබේ ඇඟට ඇතුළු වෙන එක වළක්වනවයි කියල. දම් පාට... මට පේනවා දම් පාට වැස්මක් තියෙන පලතුරක් වැනි ගෝලාකාර යමක්.... දම් පාට ලෙල්ලක් තියෙනවා. ”

“දම්පාට... පලතුරක් ද ? වෙනත් යමක් ද? ”

“ටැනිස්”

“ඒකෙන් පලක් ලැබුණද? ඒක අර රෝගය සඳහා ද පාවිච්චි කළේ? ”

“ඒ වෙලාවෙ එහෙම තමයි කළේ”

“ටැනිස්” ප්‍රතිරාවය කරමින් මම ඈ සඳහන් කළේ ටැනින් හෝ ටැනික් අම්ලය ගැනවත් දෝ යි වටහා ගන්නට උත්සාහ ‍කෙළෙමි.

“ඔය ජීවිත කාලයෙන් ඇවිදින් ඔබේ මේ ජීවිතය තුළ හැංඟිලා තියෙන්නෙ මොකක්ද? ඇයි ඔබ මෙලොවට නැවත නැවතත් පැමිණියේ? ඔබට මේ අපහසුතාවයක් ඇති කරන දේ මොකක්ද? ”

“ආගම” කෙඳිරීමක් වුව කැතරින්ගේ පිලිතුර ක්ෂණික ව ම ආවේය. “ඒ කාලයේ තිබුණු ආගම... ඒක බය පිළිබඳ ආගමක්... බය... ඒකෙ බය වෙන්ට බොහොම දේවල් තිබුණා... ඒ වාගෙම දෙවියනුත් බොහොම දෙනෙක්...”

“ඒ දෙවිවරුන්ගේ නම් ඔබට මතක ද? ”

“මට පේනවා ඇස්... මට පේනවා කළු පාට... යම් දෙයක්... හරියට හිවලෙක් වාගෙ... ඒක ප්‍රතිමාවක්... ඒ යම් විදිහක ආරක්ෂකයෙක්... මට පේනවා කාන්තාවක්, දේවතාවියක්... ඇගේ හිසේ තියෙනවා පලඳනාවක් ”

“ඔබ ඇයගේ නම දන්නව ද ? මේ දේවතාවියගෙ? ”

“ඔසිරිස්... සිරස්... අන්න ඒ ‍වාගෙ නමක්... මට පේනවා ඇහැක්... නිකම් ඇහැක් විතර ම යි... දම්වැලක් උඩ තියෙන ඇහැක්... ඒක රත්තරන් වලින් හදල තියෙන්නෙ”

“ඇහැක්? ”

“ඔව්... හැතෝර්... කවුද ඒ? ”

මම ඔසිරිස් ගැන දැන සිටියත් හැතෝර් යන්නකු ගැන දැන නො සිටියෙමි. කැතරින්ගේ උච්චාරණය නිවැරදි නම් ඔසිරිස් යනු අයිසිස් ගේ භාතෘ - ස්වාමියා වූ පළමු පෙලේ මිසර දෙවියෙක් වූයේ ය. මා පසු ව දැනගත් පරිදි හැතෝර් යනු ආලය, ප්‍රමෝදය හා ප්‍රහර්ශයට අධිපති මිසර දෙවඟන වූවා ය.

“ඒ දෙවියෙක්ද? ” මම ඇසීමි.

“හැතෝර්! හැතෝර් ” ඉන් අනතුරුව වූයේ දීර්ඝ නිහැඬියාවකි “මෙන්න කුරු‍ල්ලෙක්... ඔහු පැතලි යි... පැතලි ෆීනික්ස් කුරුල්ලෙක්... ” අනතුරු ව ඈ නැවතත් නිහඬ වූවා ය.

“දැන් කාලය දිගේ ඉදිරියට ගිහින් ඔය ජීවිත කාලයේ ඔබේ අවසන් දවසට යන්න. අවසන් දවසට යන්න. හැබැයි ඔබ මැරෙන මොහොතට කලින්... මට කියන්න දැන් ඔබට පේන්නෙ මොනවද කියලා.”

ඈ පිළිතුරු දුන්නේ බෙහෙවින් ම දුර්වල වූ කෙඳිරියකිනි. “මට පේනවා මිනිස්සු යි, ගොඩනැගිලි යි... මට පේනවා සෙරෙප්පු... පටි සෙරෙප්පු. එතන ගොරෝසු රෙද්දක් තියෙනවා මොනවා හරි ජාතියක ගොරෝසු රෙද්දක් ”

“මොකක්ද සිද්ධ වෙන්නෙ ? දැන් යන්න ඔබ මැරෙන මොහොතට. ඔබට මොකද වෙන්නෙ? ඔබට ඒක පේනවා ”

“මට ඒක පේන්නෙ නැහැ” මට තව දුරටත් මාව පේන්නෙ නැහැ.

“ඔබ කොහේද ඉන්නෙ? ඔබට මොනවද පෙනෙන්නෙ? ”

“මුකුත් නැහැ... නිකම් අන්ධකාරය විතර යි... ඔන්න මට පේනවා ආලෝකයක්, හරිම උණුසුම් ආලෝකයක්.” ඈ ඒ වන විටත් මිය ගොස් සිටි අතර කිසියම් ආධ්‍යාත්මික තලයකට පිවිසෙමින් සිටියා ය. පෙනී ගිය ආකාරයට සිය සැබෑ මරණය නැවත වතාවක් අත්විඳින්නට ඈට අවශ්‍ය නො වූ සෙයකි.

“ඔබට මේ ආලෝකය දිහාවට යන්න පුළුවන් ද ? ”

“මම යමිනුයි ඉන්නෙ.” ඈ ශාන්ත ලෙස ඉසුඹුවකට පත් වෙමින් නැවතත් නිසල වූවා ය.

“ඔබට ආපසු හැරී ඒ ජීවිතයේ දී ඔබ ඉගෙන ගත් පාඩම් දිහා බලන්න පුළුවන් ද? ඔබට තව ම ඒවා ගැන දැනීමක් තියෙනවා ද ? ”

“නැහැ” ඈ කෙඳිරුවා ය.

ඕ නිහඬ ව මඳ වේලාවක් සිටියා ය. දෑස තවමත් පියැවී තිබිය දී ම ඇගේ අවධානය කිසිවක් වෙත යොමු වන සෙයක් පෙනිණ. ඇගේ කට හඬ පෙරට වඩා උස් විය.

(මෙය, කොටස් වශයෙන් පල වන කෘතියක එක් පරිච්ඡෙදයක කොටසක් මිස තනි ලිපියක් ලෙස කියවීම සඳහා සකස් කරන ලද්දක් නො වේ. ලිපියෙහි විස්තර වන විෂය ක්ෂේත්‍රය පිළිබඳ පැහැදිලි අවබෝධයක් ලබා ගැනීමට නම් මෙහි කොටස් මුල සිට කියවීම සුදුසු ය)

පෙර ආත්මයන්හි මතක කළඹා නිදන්ගත රෝග සුව කරන හැටි

2012-03-09T15:44:00.003+05:30

මා කරා පැමිණි බොහෝ රෝගීන් එ සේ පැමිණීමට ප්‍රථම සම්ප්‍රදායික ප්‍රතිකාර ලබාගෙන තුබූ අතර බොහෝ විට ඉන් අසාර්ථක හෝ අර්ධ සාර්ථක ප්‍රතිඵල ලබා දී තිබිණි. මේ රෝගීන්ගේ හානිකර වූ දුස්සමාහිත චර්යාවන්ගේ පුනරාර්තිත චක්‍රයන් මුළුමනින් ම බිඳ දමා, ඔවුන්ගේ රෝග ලක්ෂණ මුලිනුපුටා දැමීමට පූර්ව ජන්ම ප්‍රතිගමණ ප්‍රතිකාර ලබා දීම අත්‍යාවශ්‍ය විය.

පුනරාවර්තිත චිත්තවේගයන් පිළිබඳ සංකල්පය වලංගු එකක් බව පෙනෙයි. කෙසේ වෙතත් මේ සම්බන්ධයෙන් කෙ‍නකුගේ වර්තමාන ජීවිතයේ මූලාශ්‍රයන් පමණක් මතු කැර ගැනීම ප්‍රමාණවත් නොවන වග පෙනී ගියහොත් ඔහුගේ පූර්ව ජන්මයන් ද හසු වන පරිදි අතීතයේ විෂය පථය පුලුල් කැර ගත යුතු වේ. රිය පදවන අතර ස්වයං වින්දන‍යේ යෙදුණු අර තරුණයා සම්බන්ධයෙන් මට සහතික වශයෙන් කිව හැකි වූයේ, ඔහුගේ අතීත ජන්ම ඉම් පෙදෙස් ගවේෂණය කරමින් එහි ඇති ව්‍යසනකාරී චිත්තවේගයන් හඳුනාගෙන එය වර්තමාන දැනුවත් මනස වෙත රැගෙන ඒම අවශ්‍ය වූ බව යි. ව්‍යාධීවේදාත්‍මක පදනම තවමත් සැඟව පවතිද්දී රෝග ලක්ෂණයන්ගේ පුනරාවර්තනය නොවැලැක්විය හැකි එකක් විය.

ප්‍රතිගමණ චිකිත්සාව සමඟ සංයෝජනය කල සම්මෝහනය තුළින් නිදහස් සංඝටනය වැනි ‍මනෝ විශ්ලේශණාත්මක ශිල්ප ක්‍රම වලට වඩා ගැඹුරින් අවිඥානය ගවේෂණය කළ හැකි බව මම වටහා ගතිමි. නිදහස් සංඝටනයේ දී හුදෙක් සිය දෑස පියා ගන්නා රෝගියා සිටින්නේ සැහැල්ලු වූ එහෙත් මුළුමනින් ම සවිඥාණික වූ අවස්ථාවක යි. සවිඥානික මනසට අවිශය වූ මතක ගබඩාවන්ට ප්‍රවිශ්ට වෙමින් වඩාත් ගැඹුරු වූ සංඝටන ස්ථරයන් ඇසුරු කරන ප්‍රතිගමණ චිකිත්සාව තුළින් බොහෝ රෝගීන්ට වඩාත් ගැඹුරු හා විශ්මය ජනක ලෙස ඉක්මන් ප්‍රතිඵල ලැබෙයි.

පූර්ව ජන්ම ප්‍රතිගමණය තුළින් මතු කැර ගත් දෑ ඇතැම් ආකාර වලින් සමාන වන්නේ කාල් යුං විසින් විස්තර කළ බොහෝ බලසම්පන්න වූ ද විශ්වීය වූ ද මූලාකෘති (Archetypes) වලට යි. කෙසේ වෙතත් මේ පූර්ව ජන්ම ප්‍රතිගමණයෙන් මතු වූ දෑ මූලාකෘත හෝ සංකේතාත්මක නො වූ අතර ඒවා පුරාතනයේ සිට වර්තමානය දක්වා ගලා එන්නා වූ අවිච්ඡින්න මානව අනුභූතීන් ප්‍රවාහයක සැබෑ මතක කැබිලිති වූයේ ය. පූර්ව ජන්ම ප්‍රතිගමණය වූ කලී ‍ෆ්‍රොයිඩියානු ප්‍රතිකාරයන්ගේ අග්‍ර ඵලය වූ සුවකාරක භාව විරේචනයත් යුං ගේ විශිෂ්ට අනන්‍ය සංකල්පය වූ ගැඹුරු සංකේතාර්ථ හඳුනාගැනීම හා එහි සුව කිරීමේ දායකත්වය අතර වූ අනුසන්ධානයකි.

ප්‍රතිගමණ චිකිත්සාව තුළ හුදු සම්මෝහන ශිල්ප ක්‍රමයට වඩා බොහෝ වැඩි යමක් තිබේ. දක්ෂ ප්‍රතිගමණ චිකිත්සකයෙක් සිය සම්මෝහන ක්‍රියාදාමය ඇරඹීමට පෙරාතුව ‍යම් ඓතිහාසික වකවානුවක් තෝරා ගෙන ප්‍රශ්ණ කිරීමටත්, පිලිතුරු ලබා ගැනීමටත්, එහි නිශ්චිත තැන් සදා පාදා ගැනීමටත්, එහි වූ වැදගත් ඉසව් විස්තරාත්මක ව විමසීමටත් විශාල කාලයක් ගනී. මෙය ප්‍රතිගමණයේ සාර්ථකත්ව අනුපාතිකය සියයට 50 සිට සියයට 70 දක්වා ඉහළ දමයි. ප්‍රතිගමණය අවසන් වී රෝගියා සම්මෝහ නිද්‍රාවෙන් මිදුණු අනතුරු ව සැසිය තුළ දී මතු කැර ගත් තොරතුරු, ප්‍රතිවේදයන් හා භාවයන් වර්තමාන ජීවිත අවස්ථාවන් සමඟ සමෝධානය කිරීම අවශ්‍ය වේ.

මේ සමෝධානය සදහා සෑහෙන තරම් පළපුරුද්දක් ද, චිකිත්සන කුසලතාවයක් ද අවශ්‍ය වන්නේ, මෙහි දී මතු වී එන දෑ බොහෝ බල සම්පන්න මෙන් ම චිත්තවේගාත්මක ව ආරෝපිත ව ඇති බැවිනි. මේ නිසා සම්භාවිත ආයතනයකින් බලය හෝ සහතික නො ලත්, නො එසේ නම් MD, PhD, MSW හා වෙනත් එවැනි සාම්ප්‍රදායික උපාධියකින් තොර ප්‍රතිකාරකයකු විසින් මේ පූර්ව ජන්ම චිකිත්සාව සිදු කරනු ලැබීම මම නිර්දේශ නොකරමි. අතීත ස්මරණයන්ට ඊට ආවේණික වේගයෙන් මතු වී එන්නට ඉඩ සැලසීමට හෝ ඒවා නිසිලෙස සමෝධානය කරගැනීම සඳහා රෝගියකුට උදව් කිරීමට ප්‍රමාණවත් තරම් කුසලතාවයක් දැරීමට සම්භාවිත පුහුණුව නොලත් පූර්ව ජන්ම ප්‍රතිකාරකයකුට ඇති ඉඩ කඩ සීමිත ය.

එහෙත් බොහෝ අවස්ථා වල දී නිවසේ දී තමන් විසින් ම සිදු කරගන්නා වූ පූර්ව ජන්ම ප්‍රතිගමණය වඩා ප්‍රතිඵලදායී මෙන් ම ශාන්ති දායක එකක් බව පෙනෙයි. බුද්ධිමත් උපවිඥානය, සවිඥානයට ග්‍රහණය කොට ගෙන දිරවා ගත නො හැකි ස්මරණයන් ඊට ඇතුළු නොකර යි. කාංසාව, වරදකාරී හැඟීම වැනි අහිතකර රෝග ලක්ෂණ ඇති වීමේ සුළු අවදානමක් ඇතත්, අවශ්‍ය පරිදි, පුහුණුව ලත් ප්‍රතිකාරකයකු හමුවීමෙන් මේවා දුරු කැර ගත හැකි ය.

තනිව ම වැඩ කරන පුද්ගලයකු ඉතා සුළු අහිතකර ප්‍රතික්‍රියාවක දී තම ක්‍රියාව වහා ම නවතා දමනු ඇති අතර මෙහි දී උපවිඥානය මඟින් ඔහු ආරක්ෂා කරනු ලබයි. එහෙත් නුපුහුණු ප්‍රතිකාරකයකු ඇතැම් විට උපවිඥානය යටපත් කිරීමට උත්සාහ දරමින් සේවාලාභියා සූදානම් ව නො සිටි මොහොතක ඔහුට ඉදිරියට යාමට බල කළ හැකි ය.

අතිශයින්ම කාර්ය බහුල සායනික කාල සටහනක් ඇති මනෝවිද්‍යාඥයකු වූ මගේ ප්‍රමුඛතාව හිමි වන්නේ රෝගීන් සුවපත් කිරීමට විනා ඔවුන්ගේ ‍පූර්ව ජන්ම ස්මරණයන් තහවුරු කිරීමට (එ සේ කිරීම අතිශයින් ම වැදගත් වුවත්) නො වේ.

(මෙය, කොටස් වශයෙන් පල වන කෘතියක එක් පරිච්ඡෙදයක කොටසක් මිස තනි ලිපියක් ලෙස කියවීම සඳහා සකස් කරන ලද්දක් නොවේ. ලිපියෙහි විස්තර වන විෂය ක්ෂේත්‍රය පිළිබඳ පැහැදිලි අවබෝධයක් ලබා ගැනීමට නම් මෙහි කොටස් මුල සිට කියවීම සුදුසු යයි යෝජනා කරමි)

පෙර ජන්ම පුරුද්ද නිසා ප්‍රදර්ශනකාම චර්යාවක නියැළුණු තරුණයා

2012-03-01T09:48:00.001+05:30

කෙසේ වෙතත් මේ මුල් සියයට හතලිහට අයත් රෝගීන්ට සුවපත් වීම සඳහා පූර්ව ජන්ම කරා ප්‍රතිගමණය කිරීම අතිශයින් ම තීරණාත්මක සාධකයක් විය. මීට අවුරුදු සිය ගණනකට නොහොත් දහස් ගණනකට පෙර අත් දුටු ව්‍යසනකාරී චිත්තවේගීය කම්පනයන් නිසා ඇති වූ රෝග ලක්ෂණ සහිත රෝගීන් පූර්ණ වශයෙන් සුවපත් කිරීමට, මේ ජීවීත කාල‍යේ සීමාවන්ට කොටු වූ සාම්ප්‍රදායික ව පිළිගත් ප්‍රතිගමණ ක්‍රම අනුදත් විශිෂ්ටතම ප්‍රතිකාරකයෝ ද අසමත් වෙති. එහෙත් පූර්ව ජන්ම ප්‍රතිගමණ ශිල්ප ක්‍රම භාවිතා කරමින් යටපත් වූ දීර්ඝ කාලීන ස්මරණයන් සවිඥානයට රැගෙන ආ කළ රෝගීන් තුළ දක්නට ලැබුණු ප්‍රගතිය ක්ෂණික මෙන්ම අනපේක්ෂිත විය.

පාලනය කර ගත නොහැකි ලිංගික හැසිරීම් රටාවන් මේ පුන‍රාවර්තන බලාත්කරණ සින්ඩ්‍රෝමය සඳහා නිදසුන් සේ දැක් විය හැකි ය. මෙ වැනි පාලනය කළ නො හැකි ප්‍රදර්ශනකාම චර්යාවක නියැළුණු තරුණයකු ගැන මම දනිමි. සිය මෝටර් රථය තුළ ස්වයං වින්දනයේ යෙදෙමින් සිය ලිංගික අවයව ගැහැණුන් හට ප්‍රදර්ශනය කිරීම ඔහුගේ පුරුද්ද විය.

නිසැක වශයෙන්ම ඔහුගේ මේ පුරුද්ද භයානක සේ ම හානිකර වූ එකක් විය. මේ තරුණයා විසින් බොහෝ ගැහැණුන් කුපිත කරවනු ලැබූ අතර ඒ නිසා ම ඔහුට අත් අඩංගුවට පත් වීමට සිදු වූ අවස්ථා ද රාශියකි. එහෙත් පාලනය කර ගත නො හැකි වූ ඔහුගේ මේ හැසිරීම දිගින් දිගට ම පැවතිණ.

මෙම හැසිරීමේ මූලය සේ සැලකිය හැකි, බාල වියේ දී මේ තරුණයා හා මව අතර ඇතිවූ යම් ලිංගිකමය කාරණාවන් පිළිබඳ මතු කැර ගන්නට ඔහුගේ ප්‍රතිකාරකයාට හැකි විය. සිය පුත්‍රයා ස්නානය කරවන අවස්ථා වල දී මව විසින් සිදු කරනු ලැබූ අතපත ගෑම් නිසා දරුවාට ලිංගික ප්‍රාණවත් වීමක් සිදු විය. මේ නිසා දරුවා තුළ හටගත්තේ ප්‍රබෝධකර වූ ද, එසේම ව්‍යාකූල වූ ද ප්‍රතිවිරෝධාත්මක හැඟීම් ය. මේ හැඟීම් කෙතරම් බලවත් වී ද යත් මේ තරුණයාගේ එක් අර්ධයක් ඉහත හැඟීම් ප්‍රතිනිර්මාණය කර ගැනීම සඳහා ආශාවෙන් මේ පාලනය කළ නො හැකි පුරුද්දට යොමු වූ බව පෙනේ.

මේ මුල් චිත්තවේගයන් නිරාවරණය කර ගැනීමේ ලා ඔහුගේ විශිෂ්ට ප්‍රතිකාරකයා දැක් වූ සාර්ථකත්වය කෙ සේ වුව ද ප්‍රතිකාර වලින් ගැටළුවට විසඳුම් ලැබුණේ අර්ධ වශයෙනි. තත්වය නැවතත් පෙර තුබූ මට්ටමට ම නොයෙක් වර පහත වැටිණ. සිය චර්යාව නිසා අත් විය හැකි භයානක ප්‍රතිඵල ගැන දැන සිටියාට අමතර ව ඒ පිළිබඳ අතිශය වරදකාරී හැඟීමකින් ද ලජ්ජාවකින් ද පෙළුණත් මේ ක්‍රියාව දිගින් දිගටම කිරීමට ඔහු තුළ ඇති වන ආවේගාත්මක පෙළඹුමෙහි වෙනසක් නො වී ය.

පූර්ව ජන්ම ප්‍රතිගමණයට ලක් වූ තුන් සියයකට අධික වූ මගේ රෝගීන් හා ලද අත්දැකීම් අනුව ඉහත ප්‍රතිකාරයේ අර්ධ සාර්ථකත්වයට හේතුව ලෙස මට හැඟී ගියේ මේ තරුණයාගේ මුල් චිත්තවේගීය කම්පනය සිදුවන්නට ඇත්තේ පූර්ව ජන්මයක දී විය හැකි බව යි.

මේ සිද්ධි දාමය ඇතැම් විට පූර්ව ජන්මයන් රාශියක් පුරා ම විහිදී ගියා ‍වන්න‍ට පුළුවන. ඇතැම් විට ඔහු අත් දුටු මේ හා සමාන චිත්තවේග කම්පන මාලාවක අවසන් ජවනිකා‍ව මේ ජීවිතයේ දී දිග හැරුණා විය හැකි ය. පුනරාවර්තන රටාව ඒ වන විටත් තහවුරු වී තිබිණ. අවසාන වරට සිදු වූ කම්පනය පමණක් නොව සිදු වූ සියලු ම සිදුවීම් දැනුවත් මනස වෙත ගෙන ආ යුතුව තිබිණි. පූර්ණ සුවයක් ඉන් අනතුරුව ඔහුට අත් වනු ඇත.

මගේ බොහෝ රෝගීන් සම්මෝහ නිද්‍රාව තුළ දී සිහි කළ පරිදි විවිධ ව්‍යසනකාරී චිත්තාවේග කම්පන රටාවන් ජන්මයෙන් ජන්මයට විවිධ ස්වරූපයන්ගෙන් නැවත නැවත අත් විඳ තිබිණි. මේ රටාවන් අතර, සියවස් ගණනාවක් පුරා නැවත නැවත සිදු වෙමින් පැවත මේ ජීවිත කාලය තුළ දී යළිත් වරක් මතු වී ආ, පියා හා දුව අතර වූ අපයෝජනාත්මක සබඳතා ද ‍විය. පෙර ජන්මයක හිරිහැර පරිභව කළ ස්වාමිපුරුෂයා මෙ කල ජීවිතයේ දී ප්‍රචණ්ඩ පියා ලෙස මතු ව ආ අවස්ථා ද තිබිණ. මද්‍යලෝලිත්වය බොහෝ ජන්මයන් විපතට පත් කැර දැමූ අතර එකිනෙකට සතුරු වූ යුවලක් විසින් අනා‍වරණය කරනු ලැබූයේ පූර්ව ජන්මයන් හතරක දී ම ඔවුන් අතර අනෝන්‍ය ඝාතනාත්මක සබඳතාවන් තුබූ බව යි.

සංසාර ස්මරණ වර්තමානයට කැඳවීම

2012-02-24T07:20:00.000+05:30

ප්‍රතිගමණ චිකිත්සාව වූ කලී පූර්ව කාල අවධියකට රෝගියා ‍රැගෙන ගොස් ඔහුගේ වර්තමාන ජීවිතයට තවමත් නිෂේධනාත්මක ව බල පාන්නා වූ ද ඇතැම් විට ඔහුගේ රෝග ලක්ෂණ වල මූල සාධකය විය හැක්කා වූ ද ස්මරණයන් නැවත ආවර්ජනය කරන්නා වූ මානසික ක්‍රියා දාමයකි. මෝහනය මනසේ සවිඥානික බාධකයන් ලුහු පරිපථ කොට මේ තොරතුරු අනාවරණ කර ගැනීමට මඟ සලසයි. මේ බාධකයන් අතර සිය පූර්ව ජන්මයන් පිළිබඳ සවිඥානික ව සිහිපත් කිරීමට මඟ අවුරණ ඒවා ද වෙයි.

අතීතයේ ලද වේදනාත්මක අත්දැකීමක් චිත්ත වේගාත්මක ව සජීව කරණය කොට ප්‍රතිරංගනය කිරීම සඳහා කෙනකු තුළ ඇති වන පාලනය කල නො හැකි පෙලඹීම විස්තර කිරීම සඳහා ‍ෆ්‍රොයිඩ් යොදා ගත්තේ “පුනරාවර්තන බලාත්කරණය” යන නම යි.

කීර්තිමත් බ්‍රිතාන්‍ය මනෝවිශ්ලේෂකයකු වූ අර්නස්ට් ජෝන්ස් සිය මනෝ විශ්ලේෂණය පිලිබඳ පත්‍රිකා (1938) නම් ප්‍රකාශනයෙහි පුනරාවර්තන බලාත්කරණය නිර්වචනය කෙළේ “සුඛ-වේදනා දෘෂ්ටි කෝණයෙන් බලන කල එ සේ කිරීමෙන් ලැබෙන කිසිදු ප්‍රයෝජනයකින් තොරව පෙර අත්දැකීම් හා සිදුවීම් යළි යළිත් සිහි කිරීම සඳහා යමකු තුළ අන්ධ ලෙස ඇති වන ආවේගාත්මක පෙළඹීම” වශයෙනි. මේ චර්යාව කෙතරම් හානිකර හෝ විනාශකාරී වුව ද එය යළි යළිත් සිදු වීම පාලනය කර ගත නො හැකි අතර යමකු තුළ ඇති අධිෂ්ඨානය හා ආත්ම ශක්තිය මේ ආවේගයන් පාලනය කර ගැනීම සඳහා ප්‍රමාණවත් නො වේ.

ව්‍යසනකාරී තත්වයක දී අත් විඳි මුල් චිත්තවේගීය කම්පනය සවිඥානික මනසට කැඳවා එය භාව විරේචනාත්මක ක්‍රමයකට මුදා හරිමින් (චිකිත්සකයන් විසින් මෙය අපසර්ජනය නමින් හඳුන්වනු ලබ යි) එ මඟින් ඉපිද වූ හැඟීම් හා උගත් පාඩම් සමෝධානය කර ගැනීම වඩාත් ප්‍රතිඵලදායී බව ෆ්‍රොයිඩ් සොයා ගත්තේ ය. නිපුණ ප්‍රතිකාරකයකු විසින් මෝහන ප්‍රතිගමණ ප්‍රතිකාරය සිදු කරණ අවස්ථාවේ දී පළමු ව රෝගියා සම්මෝහ තත්වයකට රැගෙන ගොස් අදාළ සිදුවීම නිරාවරණය කර ගැනීම සඳහා ඔහුට අවශ්‍ය මෙවලම් සපයා දෙනු ලබ යි. බොහෝ විට මේ සිදුවීම හමුවන්නේ රෝගියාගේ ළමා වියේ දී ය. මේ සම්මත මනෝ විශ්ලේෂණ සිද්ධාන්තය යි.

එහෙත් මා කැතරින්ට ප්‍රතිකාර කළ අවධියේ දී සොයා ගත් පරිදි ඇතැම් අවස්ථා වල සිදු වන්නේ මේ මුල් චිත්ත වේගීය කම්පනය වඩාත් ඈත අතීතයට එ නම් පූර්ව ජන්මයන් කරා විහිදී යාම යි. මා විසින් හඳුනා ගනු ලැබූ පරිදි, ප්‍රතිකාර කළ රෝගීන්ගෙන් සියයට හතලිහකට පමණ සිය ජීවිතයේ වූ සායනික ගැටළු නිරාකරණය කර ගැනීම සඳහා පූර්ව ජන්මයන් කරා රැගෙන යා යුතු විය. සෙසු පිරිසෙන් බොහොමයකට ප්‍රතිඵල අත් කැර ගැනීම සඳහා මේ ජීවිතයේ ම මුල් අවධියක් කරා ප්‍රතිගමණය කිරීම පමණක් ප්‍රමාණවත් වී ය.

මෝහ‍නය අනතුරුදායකද?

2012-02-20T09:08:00.002+05:30

මේ නිද්‍රෝපායී අවස්ථාව සම්මෝහ නිද්‍රාවට අතිශයින් සමාන වන අතර සැබැවින් ම බොහෝ සම්මෝහ මට්ටම් වලට ද වඩා ගැඹුරු වේ. සිය මනසේ වඩාත් ගැඹුරු මට්ටම් වලට ප්‍රවේශ වීමට රෝගියාට සහාය වීය හැකි තරම් කුසලතාවයෙන් හෙබි සම්මෝහ ශිල්ප ක්‍රම උගත් ප්‍රතිකාරකයකුට සුවපත් කිරීමේ ක්‍රියාවලිය විස්මය ජනක ලෙස වේගවත් කළ හැකි ය. මෙහි දී පහල වන නිර්මාණශීලී අදහස් හා විසඳුම්, පෞද්ගලික ගැටළු විසඳීමේ සීමාවෙන් ඔබ්බට විහිදෙත් ම ඉන් ජන සමාජයේ විශාල කොටසකට ඉන් ප්‍රතිලාභ අත් විය හැකි ය; එඩිසන්ගේ විදුලි බල්බය සොයා ගැනීම තුළින් අප හැමට ම යහපතක් අත් වූවාක් මෙනි. මේ ක්‍රියාවලියට මුළු ලෝකය ම විජයග්‍රහණය කළ හැකි ය.

චිත්ත ඒකාග්‍රතාව ඉලක්ක ගත කිරීමට මෙන් ම ගැඹුරු සම්මෝහ මට්ටමකට ප්‍රවේශ වීමට හා සැහැල්ලු බවකට පත් වීම සඳහා කිසිවකුගේ මාර්ගෝපදේශී හඬ රෝගියාට උදව් වෙයි. මෝහ‍නයේ කිසි දු අනතුරුදායක බවක් නොමැත. මේ දක්වා මා විසින් මෝහනයට ලක් කරන ලද කිසිවකු සම්මෝහ නිද්‍රාව තුළ සිර වීමක් සිදු නො වී ය. කැමති විටෙක දී එම සම්මෝහන තත්වයෙන් මිදීමට ඔබට හැකි ය.

මෝහනය තුළ දී කිසිවෙක් තම සදාචාරාත්මක සීමාවන් හෝ ආචාර ධර්ම සිද්ධාන්තයන් කිසිදාක උල්ලංඝනය නොකර යි. හඬ ගසනු ලැබූ කුකුලකු හෝ තාරාවකු මෙන් කිසිවකු එහි දී ස්වච්ඡන්දතාවයෙන් තොර ව ක්‍රියා කරන්නේ නැත. කිසිවකුගේ අණසකට ඔබ නතු ‍නො වේ. පූර්ණ වශයෙන් ම පාලනය ඇත්තේ ඔබ සතුව යි.

සම්මෝහ නිද්‍රාවේ දී ඔබේ මනස නිරන්තර දැනුවත් භාවයේ සිටිමින් සියල්ල නිරීක්ෂණය කරයි. ගැඹුරු සම්මෝහ මට්ටමක හිඳිමින් සිය ළමා වියේ හෝ පූර්ව ජන්ම ස්මරණ අනුක්‍රමණයන් හා සක්‍රිය ව සම්බන්ධ වූ අයකුට, ප්‍රතිකාරකයාගේ ප්‍රශ්ණ වලට පිළිතුරු දිය හැක්කේත්, ඔහුගේ වර්තමාන ජන්මයේ භාෂාව කථා කළ හැක්කේත්, තමා දකින භූගෝලීය ප්‍රදේශ හඳුනා ගත හැක්කේත්, මනස මත දර්ශනය වන්නා වූ හෝ අභ්‍යන්තර ඇස ඉදිරිපිට ප්‍රතිබිම්බනය වන්නා වූ අතීත වර්ෂ හඳුනා ගත හැක්කේත් මේ නිසා ය. මෝහනය වූ මනස වර්තමානය පිලිබඳ දැනුම හා දැනුවත් භාවය පවත්වා ගනිමින් ම ළමා වියේ හෝ පූර්ව ජන්මන්හි ස්මරණයන් එම සන්දර්භය තුළට වැද්ද ගනී. ප්‍රතිබිම්බනය වන වර්ෂය 1900 නම් හා ඔබ පෞරාණික මිසරයේ පිරමිඩ තනමින් සිටී නම් එම වර්ෂය ක්‍රිස්තු පූර්ව බව ඔබ හඳුනාගන්නේ ඊට අදාළ අක්ෂරයන් (ක්‍රි.පූ) පවා නො දකිමිනි.

නිදර්ශනයක් වශයෙන් තමා මධ්‍ය කාලීන යුරෝපයේ යුද්ධයකට මැදිව සටන් කරන ගොවියකු සේ දකින සම්මෝහ නිද්‍රාවට පත් රෝගියකුට සිය වර්තමාන ජීවිතයේ දන්නා හඳුනන පුද්ගලයන් පූර්ව ජන්මයේ දී ක‍වරෙක් ව සිටියේ දැයි හඳුනා ගත හැක්කේ ද මේ හේතුව නිසා ය. ඔහුට නූතන ඉංග්‍රීසි බස කථාකළ හැක්කේ ද, පෞරාණික ජන්මයේ දී දකින දළ අවි ආයුධ, වර්තමානයේ ඔහු දැක ඇති නවීන ඒවා සමඟ සැසඳිය හැක්කේ ද, කාල වකවානු සඳහන් කළ හැක්කේ ද එ හෙයිනි.

ඔහුගේ වර්තමාන මනස දැනුවත් අවදියෙන් යුතුව සියල්ල නරඹමින් ද, විචාරයෙහි යෙදෙමින් ද සිටී. තමා දකින සියලු විස්තර ද, සිදුවීම් ද, වර්තමාන ජීවිතයේ වූ එ වැනි දෑ සමඟ ඔහුට සංසන්දනය කළ හැකි ය. ඔහු තමා දකින සිනමා පටයේ නරඹන්නා ද, විචාරකයා ද පමණක් නොව ඒ මොහොතේ දී ම එහි ප්‍රධාන නළු‍වා ද වෙයි. ඒ සම්පුර්ණ කාලය පුරා ම ඔහුට සැහැල්ලු භාවයේ ද සම්මෝහ නිද්‍රාවේ ද රැඳී සිටිය හැකි ය.

සිය උපවිඥානමය මනසට ප්‍රවිශ්ට වීමට රෝගියාට ඉඩ සලසන සම්මෝහ නිද්‍රාව, සුවපත් වීමේ විභවයක් ඇති විඥානමය අවස්ථාවකට ඔහු පමුණුවයි. රූපකාර්ථවත් ව කිවහොත් එ මඟින් රෝගියා මහෞෂධීය වෘක්ෂයන්ගෙන් යුතු ඉන්ද්‍රජාලමය වනාන්තරයකට රැගෙන යනු ලබයි. සුවපත් වීමේ දේශයට රෝගියා රැගෙන යන්නේ මෝහනය නම් සුවපත් වීම සඳහා ඔහු අනුභව කළ යුතු මායා ඵලයන් දරන වෘක්ෂය වන්නේ ප්‍රතිගමණය යි.

නිද්‍රෝපායී කලාපය

2012-02-14T16:31:00.003+05:30

මෝහනයට පිවිසුණ ඔබ සිටින්නේ නින්දක නො වේ. එහි දී ඔබ අත් විඳින සියලු දෑ පිළිබඳ සවිඥානික මනසට දැනුවත් භාවයක් ඇත. අතිශයින් ම ගැඹුරු උපවිඥානික මට්ටමක් සමඟ සම්බන්ධ වී ඇතත් ඔබේ මනසට තවමත් විවේචනය කිරීම සංස්කරණය කිරීම හෝ අදහස් ප්‍රකාශ කිරීම කළ හැකි ය. මෝහනය යනු මිනිසුන් මත් කොට ඔවුන්ගේ හැඟීම් එළිදරව් කර ගනු පිණිස දෙන “සත්‍යාරිෂ්ටයක්” නො වේ. එහි දී ඔබ කාල යන්ත්‍රයකට ඇතුළු වී වර්තමානය පිළිබඳ දැනුවත් භාවයකින් තොර කාල රේඛාවේ කිසියම් තැනෙක පිහිටි කිසියම් ප්‍රදේශයකට ක්ෂණයකින් ගොඩ බසින්නේ ද නැත. සම්මෝහ නිද්‍රාවේ දී කිසිවෙක් සිනමා පටක් නරඹන්නාක් මෙන් සිය අතීතය දකියි. තවත් අයෙක් වඩාත් ප්‍රබල චිත්තවේගී ප්‍රතිචාරයන් සහිත ව විචිත්‍ර ලෙස ඊට සම්බන්ධ වෙයි. සමහරු එම අත්දැකීම් “දකිනවා” ට වඩා “හඟිති”. ඇතැම් විට වඩාත් ප්‍රමුඛ ප්‍රතිචාරය ශ්‍රව්‍යමය හෝ ආඝ්‍රාණමය විය හැක. අනතුරු ව මෝහන සැසිය තුළ දී තමන් අත් දුටු සියල්ල පිළිබඳ ව ඔවුන්ට යළි සිහිපත් කළ හැකි ය.

ඇතැම් විට මෙ සේ සම්මෝහයේ ගැඹුරු මට්ටම් කරා යාමට ඉතා උසස් කුසලතාවක් අවශ්‍ය බවක් ඇතැමෙකුට පෙනී යා හැක. එහෙත් සත්‍යය නම් අප සියල්ලන් ම එදිනෙදා ජීවිතයේ දී අවදි හා නිද්‍රා අවස්ථා දෙක අතර වූ නිද්‍රෝපායී නම් කලාපය ඉතා පහසුවෙන් පසු කැර යන බව යි. ඇතැම් විට නින්දෙන් අවදි වූ විගස ම, අප දුටු සිහින විචිත්‍රවත් ව සිහි කළ හැකි එහෙත් පූර්ණ වශයෙන් අවදි නො වූ අවස්ථාවක දී අප සිටින්නේ මේ නිද්‍රෝපායී අවධියේ ය. මෙය අපේ එදිනෙදා කටයුතු හා ස්මරණයන් අපේ මනස තුළට යලි පිවිසීමට මොහොතකට පෙර පවතින්නා වූ තත්වය යි. සම්මෝහ අවස්ථාව සේ ම නිද්‍රෝපායී අවධිය ද ගැඹුරු ලෙස ම නිර්මාණශීලී අවස්ථාවකි. ඒ කලාපය පසු කරත් ම මනස පූර්ණ වශයෙන් අන්තරාවර්තී වන අතර එහි දී අපට උපවිඥානයේ නිර්මාණශීලී අනුප්‍රාණයන් හසු කැර ගත හැකි ය. බොහෝ දෙනකු විසින් නිද්‍රෝපායී අවස්ථාව හඳුන්වනු ලබන්නේ සීමා මායිම් වලින් තොර “නෛසර්ගික ප්‍රතිභාවත්” අවස්ථාවක් ලෙස යි. අප විසින් ම පණවා ගනු ලබන සීමාවන් ගෙන් තොරව අපේ සියලු ශක්තීන් පරිහරණය කිරීමේ අවස්ථාව නිද්‍රෝපායී අවස්ථාවේ දී අපට ලැබේ.

තෝමස් අල්වා එඩිසන් මෙම නිද්‍රෝපායී අවස්ථාව ඉහළින් ම අගය කළා පමණක් නොව සිය නව සොයා ගැනීම් විෂයෙහි එය උපයෝගී කර ගැනීම සඳහා ඔහුට ම ආවේණික ක්‍රමයක් ද නිර්මාණය කෙළේ ය. එඩිසන්, නින්ද හා නොනින්ද අතර වූ මේ විඥානමය තත්වයට ලඟා වීම සඳහා භාවිත කෙළේ කිසියම් සැහැල්ලු වීමේ හා භාවනාමය ශිල්ප ක්‍රමයකි. පහසු පුටුවක හිඳගත් ඔහු යටි අතට හැරවූ සිය අත්ලේ යකඩ බෝල කිහිපයක් මිටි කර ගෙන පුටු ඇන්ද මත දෑත රඳවා ඊට යටින් ලෝහ බඳුනක් තබා ගත‍්තේ ය. එඩිසන් නින්දට වැටුණහොත් අත්ල ලිහිල් වී යකඩ බෝල ලෝහ බඳුනට වැටෙන අතර ඉන් නිකුත් වන හඬින් ඔහු අවදි කරවනු ලැබිණ. ඔහු මේ ක්‍රියාවලිය නො කඩවා යළි යළිත් සිදු කෙළේ ය.

මෝහනය හා ප්‍රතිගමණය යනු කුමක්ද?

2012-02-10T21:57:00.000+05:30

සිය පූර්ව ජන්ම ස්මරණයන් මතු කැර ගැනීම සඳහා සේවා ලාභීන් හට උපකාර කරන්නට මා භාවිතා කළ ප්‍රධාන ශිල්ප ක්‍රමය වූයේ මෝහනය යි. බොහෝ දෙනකුට මෝහනය යනු කුමක්ද යන්න පිළිබඳ හා මෝහන නිද්‍රාව තුළ දී කුමක් සිදු වේද යන්න පිළිබඳ ගැටළු ඇතත් එය මහා අභිරහසක් නො වේ. සැබැවින් ම සම්මෝහ නිද්‍රාව යනු අප එදිනෙදා ජීවිතයේ බොහෝ අවස්ථාවල අත් දකින පරිදි ඉලක්ක ගත කළ චිත්ත ඒකාග්‍රතා ස්වභාවයකි.

ඔබ සැහැල්‍ලුවෙන් සිටී නම් සහ ශබ්දයක් වැනි බාහිර උත්තේජනයකින් අවධානය නො බි‍ඳෙන තරමට ඔබේ සමාධිය බලවත් නම් ඔබ සිටිනුයේ මෝහනයේ සැහැල්ලු අවස්ථාවේ දී ය. සෑම මෝහනයක් ම ස්වයං මෝහනයක් වන අතර එම ක්‍රියාවලිය පාලනය කරණු ලබන්නේ මෝහනයට ලක් වන්නා විසිනි. ප්‍රතිකාරකයා මෙහි දී හුදු මාර්ගෝපදේශකයකු පමණි. හොඳ පොතකට හෝ චිත්‍රපටයකට ඇලී ගැලී සිටින විට, කල්පනාවකින් තොර ව අවසන් වංගු දෙක තුන පසු කොට නිවෙසට එන අවස්ථාවේ දී හෝ “ස්වයංක්‍රීය නියමු” තත්වයේ සිටින බොහෝ අවස්ථා වල අපි බොහෝ දෙනෙක් සම්මෝහ නිද්‍රා තත්වයකට පත් වන්නෙමු.

භාවනාවේ මෙන් ම සම්මෝහනයේ ද එක් අරමුණක් වන්නේ උපවිඥානය වෙත ප්‍රවිෂ්ට වීම යි. මෙය සාමාන්‍ය සවිඥානයට පහළින් එ නම් අපගේ දැනුවත් මනස මත නිරන්තර ව ගැටෙන සිතිවිලි, හැඟීම් හා බාහිර උත්තේජනයන්ගේ ප්‍රහාරාත්මක අසනි වර්ෂාවට පහලින් පිහිටි මනසේ කොටසකි. උපවිඥානය ක්‍රියාත්මක වන්නේ සාමාන්‍ය දැනුවත් මනසේ මට්ටමට වඩා ගැඹුරින් පිහිටි මට්ටමකිනි. අප ගේ උපවිඥානමය මනස තුළ සවිඥානික සංජානනයකින් තොර ව ක්‍රියාත්මක වන මානසික ක්‍රියා‍වලියක් පවතී. ඇතැම් මොහොතක අප ඉවෙන් මෙන් හඟින දෑ, ඉබේ පහළ වන ප්‍රඥා විදර්ශනාවන් හා නිර්මාණශීලී කල්පනා යනු මේ උපවිඥානමය ක්‍රියාවලියේ ක්ෂණිකාලෝකයන් දැනුවත් මනස මත පතිත වූ අවස්ථාවන් ය.

උපවිඥානික මනස අප පණවා ගත් තර්කයේ, අවකාශයේ හා කාලයේ සීමාවන් තුළ කොටු නො වේ. එයට කවර හෝ කාල වකවානුවකින් කවර හෝ දැයක් සිහිපත් කළ හැකි අතර අපගේ ගැටළු සඳහා නිර්මාණශීලී විසඳුම් සම්ප්‍රේශණය කළ හැකි ය. එයට සමාන්‍ය ස්වභාවය අභිභවා ගොස් අපගේ එදිනෙදා ශක්‍යතාවන් ගෙන් බොහෝ දුර පිහිටි ප්‍රඥාවේ ඉම් ස්පර්ශ කළ හැකි ය. මෝහනය විසින් සිදු කරන්නේ උපවිඥානයේ ඇති ප්‍රඥාව ඉලක්කගත ක්‍රමයට මතු කැර ගනිමින් සුව කිරීම සඳහා යොදා ගැනීම යි. සාමාන්‍යයෙන් උපවිඥානය හා විඥානය අතර ඇති සබඳතාව ප්‍රතිවින්‍යාස ගත කොට උපවිඥානයට වඩාත් ආධිපත්‍යක භූමිකාවක් ලබා දුන් කළ කෙනකු සම්මෝහ නිද්‍රාවට පත් වෙතැයි අපි කියමු. පුළුල් පරාසයක් පුරා විහිදෙන මෝහන ශිල්ප ක්‍රම ඇත. ඒවා නිර්මාණය කොට ඇත්තේ සැහැල්ලු මට්ටමේ සිට ඉතා ගැඹුරු මට්ටමක් දක්වා වූ පුළුල් ප‍රාසයක විහිදුණු සම්මෝහ නිද්‍රා මට්ටම් වෙත එළැඹීම සඳහා ය.

‍එක් අතකට සම්මෝහ නිද්‍රාව යනු අඩු වැඩි වශයෙන් සවිඥානික හා අවිඥානික මනස් ද්වය ම පිළිබඳ දැනුවත් භාවය පවත්වා ගන්නා සන්තතික ස්වභාවයකි. මා විසින් අවබෝධ කොට ගෙන ඇති පරිදි යමකු සම්මෝහ නිද්‍රාව පිළිබඳ දැනුවත් භාවයක් ඇත් නම් හා ඔහුගේ භීතිකාවන් පිළිබඳ සාකච්ඡා කොට ඒවා සමහන් කොට ඇත් නම්, ප්‍රතිකාර සඳහා සුදුසු මට්ටමකට ඔවුන් මෝහනය කිරීම පහසු වේ. ඇතැම් චිත්‍රපටයක, වේදිකා හෝ ටෙලි සංදර්ශනයක මෝහනය නිරූපනය කොට ඇති ආකාරය නිසා බොහෝ දෙනකු තුළ ඒ සම්බන්ධයෙන් ඇත්තේ වැරදි අවබෝධයකි.

පූර්ව ජන්ම ප්‍රතිකාර මඟින් සුවපත් වූ මගේ රෝගීන්

2012-02-09T12:05:00.000+05:30

කැතරින් පිළිබඳ අත්දැකීමෙන් පසු මනෝවිද්‍යාව සම්බන්ධයෙන් වූ මගේ දෘෂ්ටිය විප්ලවීය ලෙස වෙනස් වූයේ ය. මනෝව්‍යාධිමය තත්වයන් හා සුව කිරීමට මාස ගණන් අවුරුදු ගණන් ගත වූ මිල අධික ප්‍රතිකාරයන් අවශ්‍ය වූ රෝග ලක්ෂණ සඳහා පූර්ව ජන්ම ප්‍රතිගමණය වඩාත් වේගවත් වූ විසඳුමක් බැව් මට අවබෝධ විය. වේදනාවන් හා භීතිකාවන් සුව කිරීම සඳහා මෙය අතිශයින්ම සෘජු ක්‍රමයක් වූයේ ය. මේ ප්‍රතිකාර ක්‍රමය අන් රෝගීන් සඳහා ද මා විසින් අත්හදා බලන ලද අතර ඉන් හැම විට ම විශිෂ්ට ප්‍රතිඵල ලැබිණි. මා අතින් මේ කෘතිය ලියවෙන මොහොත වන විට මම සිය ගණන් රෝගීන් ඔවුන් ගේ පෞද්ගලික ප්‍රතිකාර සැසි තුළ දී පූර්ව ජන්ම ප්‍රතිගමණයට බඳුන් කොට ඇත්තෙමි. එ මෙන් කිහිප ගුණයක් දෙන මගේ කණ්ඩායම් වැඩ මුළු වල දී ප්‍රතිගමණයට ලක් වූ හ.

මගේ රෝගීන් වූවෝ කවරහු ද? වෛද්‍යවරුන්, නීතීඥයින්, ව්‍යාපාරිකයන්, මනෝ චිකිත්සකයන්, ගෘහණියන්, කම්කරුවන්, අලෙවිකරුවන් ආදී ‍බොහෝ දෙනෙක් ඒ අතර වූ හ. ඔවුහු වෙනස් ආගම්, වෙනස් සමාජ ආර්ථික මට්ටම්, වෙනස් අධ්‍යාපනික පසුතලයන් හා වෙනස් ඇදැහීම් පද්ධති වලින් යුතු නානාංගකෘත පිරිසක් විය. එතෙකුදු වුව ඉන් බොහෝ දෙනෙකුට සිය පූර්ව ජන්මයන් පිළිබඳ සවිස්තරව සිහිපත් කළ හැකි වූ අතර තවත් බොහෝ දෙ‍නකුට කායික මරණය ඉක්මවා ගිය අවිච්ඡින්න පැවැත්මක මතකයන් ශේෂ ව තිබිණ.

මගේ රෝගීන් ගෙන් බහුතරයක් දෙනා පූර්ව ජන්ම ප්‍රතිගමණ අත් දැකීම ලැබුවේ සම්මෝහ නිද්‍රාව තුළිනි. ඇතැමුන්ට භාවනාව තුළින් ද, ස්වයං සිද්ධ ව ද පූර්ව ජන්මයන් පිළිබඳ ස්මරණයන් ගලා ආවේ විචිත්‍ර සුවිෂද සිහිනයන්, පෙර දුටු හුරුව (Déjà Vu) හෝ වෙනත් එ වැනි ස්වරූපයන් ගෙනි.

ඔවුන් බොහෝ දෙනකුට මෙ මඟින් සිය නිදන් ගත හා යාව ජීව රෝග ලක්ෂණයන් වූ භීතිකාවන්, සන්ත්‍රාසක ප්‍රහාර, පුනරාවර්තිත නපුරු සිහින, අහේතුක බිය, තරබාරු කම, නිරන්තර ව බිඳ වැටෙන සබඳතා, කායික වේදනාවන් හා රෝගී තත්වයන් වැනි අපහසුතා වලින් මුළුමනින් ම මිදීමට හැකි වූයේ ය.

එහෙත් මෙය ප්ලැසිබෝ ප්‍රතිඵලයක් (ඖෂධයක් සේ පෙනෙන ව්‍යාජ පෙත්තක් මඟින් මානසිකව රෝග සුව කිරීම) නො වී ය. මේ මිනිස්සු ලෙහෙසියෙන් රැවටෙන සුළු හෝ නම්මා ගත හැකි පිරිසක් නො වූ හ. ඔවුන්ට සිය පූර්ව ජන්මයන් හි නම්, දින වකවානු, භූගෝලීය ලක්ෂණ ආදිය සවිස්තරව මතක තිබිණි. එ සේ ම පූර්ව ජන්මයන් සිහිපත් වීමෙන් අනතුරු ව ඔවුහු කැතරින් සේ ම සුවපත් වූ හ.

කායික හා චිත්තාවේගික රෝග ලක්ෂණයන් සුවපත් වීමට වඩා වැදගත් වූයේ අපගේ සිරුරු මිය ගිය ද අප නොමියෙන බවට ලත් දැනුමයි. අපි අමරණීය වෙමු. කායික මරණය අභිබවා අපි නො නැසී පවතින්නෙමු.

“කාල තරණයෙන් සුවයට” යන මේ කෘතිය තුළ මා පෙළ ගස්වන්නේ Many Lives, Many Masters කෘතිය ලියා පළ කළ තැන් පටන් පූර්ව ජන්ම ප්‍රතිගමණය තුළ වූ සුව කිරීමේ විභවය පිළිබඳ මා උගත් පාඩම් ය. මේ සිද්ධි අධ්‍යයනයන් සියල්ල ම සත්‍ය ඒවා වන අතර පුද්ගලයන් ගේ නම් සහ ඔවුන් ගේ අනන්‍යතාව හෙළි විය හැකි තොරතුරු පමණක් වෙනස් කොට දක්වා ඇත.

ගුරු ස්වාමිවරු

2012-02-06T03:34:00.002+05:30

1979 මුල් භාගයේදී බරපතල හෘදයාබාධයකට ලක් වීමට පෙර මගේ පියා ඉතා සෞඛ්‍ය සම්පන්න ජීවිතයක් ගත කෙළේ ය. එ කල ඔහු ගේ වයස අවුරුදු හැට එකකි. හෘදයාබාධයෙන් ඔහුගේ දිවි ගැලවුණත්, එය ඔහුගේ හෘද බිත්තියට පිලිසකර කළ නො හැකි හානියක් කෙළේ ය. ඔහු මිය ගියේ ඉනුත් අවුරුදු තුනකට පසුව යි. මෙය සිදු වූයේ කැතරින් හා මා අතර වූ ප්‍රථම හමුවට මාස නමයකට පමණ කලිනි.

මගේ පියා ආගම දහමට ලැදි වූ අයකු වුව ද එය බොහෝ විට ආමිස පක්ෂයට මිස ආධ්‍යාත්මික පක්ෂයට බර වූවක් නො වී ය. ඔහුගේ හීබ්‍රෑ නාමය වූ අවුරෝම් යන්න එහි ඉංගිරිසි පර්යාය නාමය වූ ඇල්වින් යන්නට වඩා හොඳින් ඔහුට ගැලපුණේ ය. ඔහු ගේ මරණයෙන් මාස හතරකට පසු අපේ දියණිය ඇනී ඉපදුණු අතර ඈට නම් තැබුණේ ඔහු ගේ නම ආශ්‍රයෙනි.

දැන් මේ 1982 වර්ෂයේ මගේ අඳුරු නිසංසල කාමරය තුළ දෙසවන් අගුළු වටවන සුළු ගූඪ අභිරහස් සත්‍යයන් සමුදායක් මා මත පතිත වෙමින් පැවතිණ. ආධ්‍යාත්මික සාගරයක රැලි මත පිහිණමින් මම ඒ දිය කඳට ඇලුම් කරන්නෙක් වීමි. මගේ දෑ‍තේ රෝමෝද්ගමනය වී තිබිණි. කැතරින්ට මේ තොරතුරු දැන ගන්නට මඟක් නො වී ය. ඒ පිළිබඳ සොයා බලන්නට මූලාශ්‍රයක් ද නො වී ය. මගේ පියා ගේ හීබ්‍රෑ නාමය... කෝටියකින් එක් අයකුට පමණක් වැළ‍‍ඳෙන දුර්ලභ සංකුලතාවයකින් මිය ගිය පුතා... දියණිය ගේ නම් තැබීම... ඒ සියල්ල පමණට වඩා බෙහෙවින් ම වැඩි විය. පමණට වඩා නිශ්චිත විය. පමණට වඩා සත්‍ය විය. මේ අවිදග්ධ රසායනාගාර ශිල්පිනිය ලෝක විෂය ඉක්මවා ගිය දැනුම් ප්‍රවාහයක ප්‍රණාලිය වූයේ කෙසේ ද? ඇයට මේ සත්‍යයන් නිරාවරණය කළ හැකිනම් එහි වැඩි දුරටත් ඇත්තේ මොනවා ද? මට වඩ වඩාත් දැන ගැනීමට අවශ්‍ය විය.

“කවුද ඔතැන ඉන්නේ” මම ඇසීමි. “කවුද ඔබට මේවා කියන්නේ”

“ගුරු ස්වාමිවරු” ඈ කෙඳිරුවාය. “ගුරු ආත්මයන් මට කියන්නෙ... ඔවුන් කියන‍වා ද්‍රව්‍යමය ලෝකයේ ‍මම අසූ නම වතාවක් ජීවත් වී ඇති බව. ”

කැතරින් මේ කාරණා දැන නො සිටි වග ද ඇයට ඒ ගැන දැන ගැනීමට මඟක් නොවූ වග ද මම දැන සිටියෙමි. නිව් ජර්සි හි දී මිය ගිය මගේ පියාගේ භූමදානය සිදු ‍කැරුණේ උතුරු නිව්යෝක් හි දී ය. ඒ සම්බන්ධයෙන් අවමංගල්‍ය දැන්වීමක් හෝ පළ වූයේ නැත. ඇඩම් මිය ගියේ මීට දශකයකට පමණ පෙර සැතපුම් එක් දහස් දෙසීයකට පමණ දුරින් පිහිටා තුබූ නිව්යෝක් නගරයේ දී ය. ‍ෆ්ලොරීඩාවේ වූ මගේ සමීපතම මිතුරන්ගෙන් ඇඩම් ගැන දැන සිටියේ අතලොස්සක් දෙනා පමණි. මරණයට හේතුව දැන සිටියේ ඉනුත් කිහිප දෙනෙකි. මා සේවය කළ රෝහලේ කිසිවෙක් ඒ ගැන දැන නො සිටියේ ය. මගේ පවුල් ඉතිහාසය ගැන දැන ගැනීමට ද කැතරින් හට කිසි දු මඟක් නො වී ය. එහෙත් ඈ නිසැකව ම සඳහන් ‍කෙළේ ඇල්වින් යන ඉංගිරිසි අනුවාදය නොව ඇව්රොම් යන මූලකෘත නාමය යි.

මගේ විශ්මය ක්‍රමයෙන් දිය වී යන්නා හා ම මම නැවත වරක් විද්‍යාත්මක ක්‍රමයට පුහුණු කරණු ලැබූ ආධානග්‍රාහී මනෝචිකිත්සකයා බවට පත් විමි. මම පොත් හල් ද පුස්තකාල ද පීරමින් වැඩිදුර විස්තර සොයන්නට පටන් ගතිමි. මෙහි දී පුනර්ජන්ම ස්මරණ සේ ගම්‍යමාන වන විස්තර ප්‍රකාශ කළ කුඩා ළමුන් ආශ්‍රයෙන් සිදු කළ ආචාර්ය ඉයන් ස්ටීවන්සන් ගේ විශිෂ්ඨ පර්යේෂණයන් මට හමු විය. මේ පර්යේෂණ ගැන පොතේ පසු පරිච්ඡේදයක දී කෙටියෙන් සාකච්ඡා කිරීමට මම අදහස් කරමි. එ සේ ම මට හමු වූ තොරතුරු අතර සම්මෝහ නිද්‍රාව හා යමකු ගේ උප විඥානය පූර්ව ජන්ම ස්මරණ කරා රැගෙන යා හැකි වෙනත් ශිල්ප ක්‍රම භාවිතා කරමින් පූර්ව ජන්ම ප්‍රතිගමණය සිදු කළ චිකිත්සකයින් කිහිප දෙනකුගේ ප්‍රසිද්ධ කරන ලද පර්යේෂණ වාර්තා කිහිපයක් ද විය. දැන් මට අවබෝධ වී ඇති සැටියට නම්, වෘත්තීය ජීවිතයට හා කීර්ති නාමයට කැළැලක් වෙතැයි බියෙන් සිය පර්යේෂණ ප්‍රතිඵල ප්‍රසිද්ධ නො කොට තබා ගෙන සිටින චිකිත්සකයෝ බොහෝ දෙනෙක් සිටිති.

මගේ Many Lives, Many Masters කෘතියේ සවිස්තර ව දක්වා ඇති පරිදි කැතරින් ඇගේ පූර්ව ජන්මයන් රාශියක සැරි සැරූ අතර ඉන් මැ සුවපත් වූවා ය. සිත් තුළ මුල් බැසගත් මරණය පිළිබඳ බියෙන් ද ආඝාතකර රෝග ලක්ෂණ වලින් ද මුළු මනින් ම මිදුණු ඕ ප්‍රීතිමත් හා ප්‍රමෝද ජනක ජීවිතයක් ඇරඹුවා ය. සවිඥානික මනස අභිබවා පවතින්නා වූ මතකයේ හා පෞරුෂයේ යම් කොටසක් කායික මරණය ද ඉක්මවා ‍නොනැසී පවත්නා බැව් ඈ දැන් දනී.

ඇඩම්ගේ මරණය

2012-02-05T01:15:00.006+05:30

“ඔබේ පියා මෙහි ඉන්නවා... ඒ වගේ ම ඔබේ කුඩා පුතාත් ඉන්නවා. ඔබේ පියා කියනවා ඔබ ඔහු ව හඳුනා ගනීවි කියා, මන්ද ඔහුගේ නම ඇව්රෝම් නිසාත් ඔබේ දුවට නම් තැබුවේ ඒ නමින් නිසාත්. ඔහුගේ මරණය සිද්ධ වුණේ හෘදය වස්තුව නිසා යි. ඔබේ පුතාගේ හෘදය වස්තු‍වත් වැදගත්... ඒ මන්ද එය කුකුළු පැටවකුගේ මෙන් දුර්වල නිසා. ඔහු ආදරය නිසා ම ඔබ වෙනුවෙන් විශාල පරිත්‍යාගයක් කළා. ඔහුගේ ආත්මය ඉතා උසස් එකක්. ඔහුගේ මරණය දෙමාපියන්ගේ ණය බර අඩු කළා. ඒ එක්ක ම ඔහුට ඕනෑ කළා වෛද්‍ය විද්‍යාවට යා හැකි දුර මෙ පමණයි එහි විෂය පථය බොහොම සීමා සහිත යි කියන කාරණය ඔබට පෙන්වන්ට.”

කැතරින් කථාව නතර කළා ය. මම හිරි වැටී ගිය මනසින් යුතුව නිහඬ බව තුළ ගිලී කිසිවක අක් මුල් සොයා ගන්නට බැරි ව තතනමින් සිටියෙමි. කාමරය තුළ හිම මෙන් සීතලක් දැනිණ.

කැතරින් මගේ පෞද්ගලික ජීවිතය ගැන දැන සිටියේ අල්ප වශයෙනි. යටි ඇන්දේ යන්තමින් මෝදුවී එන කිරි දතක් පාමින් ප්‍රීතිමත් මුවින් සිනා සෙමින් සිටින දියණියගේ ළදරු වියේ ඡායාරූපයක් මගේ මේසය මත වී ය. ඊට යාබද ව තිබුණේ පුතණුවන්ගේ ඡායාරූපය යි. ඒ හැරුණු කොට මගේ පවුල හෝ ‍පෞද්ගලික ජීවිතය ගැන කැතරින් කිසිවක් දැන සිටියේ නැත. සාම්ප්‍රදායික මනෝ චිකිත්සක ශිල්ප ක්‍රම ගැන මම හොඳින් හදාරා සිටියෙමි. ප්‍රතිකාරකයා යනු රෝගියා විසින් මුදා හරින සිතිවිලි, ආකල්ප හා හැඟීම් අතුරාලීම සඳහා සැකැසූ හිස් ඵලකයක් විය යුතු බව පොදු පිළිගැනීම විය. එ විට ප්‍රතිකාරකයාට කරුණු විශ්ලේෂණය කොට රෝගියාගේ මනස නමැති රංග භූමිය විශාලනය කොට නැරඹිය හැකි වූයේ ය. මම කැතරින් සම්බන්ධයෙන් ද මේ ප්‍රතිකාරාත්මක පරතරය හැම විටම පවත්වා ගතිමි. ඈ මා පිළිබඳ දැන සිටියේ ඇගේ මනෝ වෛද්‍යවරයා වශයෙන් පමණක් වූ අතර මගේ අතීතය හෝ ‍පෞද්ගලික ජීවිතය ගැන කිසිවක් දැන නො සිටියා ය. යටත් පිරිසෙයින් මගේ කිසි දු අධ්‍යාපනික සහතික පත්‍රයක් හෝ කාර්යාලය තුළ ප්‍රදර්ශනය කොට නො තිබිණ.

මා ජීවිතයේ අත් දුටු දරුණු තම ඛේදවාචකය වූ යේ 1971 මුල් භාගයේ දී සිදු වූ කුලුඳුල් පුතු ඇඩම් ගේ අනපේක්ෂිත මරණය යි. මිය යන විට ඔහු ඉපදී යන්තම් දින විසි එක පිරුණා පමණි. නිවෙසට රැගෙන විත් දින දහයකට පමණ පසු ඔහුට ශ්වසන අපහසුවක් ද දරුණු වමනයක් ද හට ගත්තේ ය. රෝග විනිශ්චය අතිශයින් ම බැරෑරුම් එකක් වූ අතර ඔවුන් අපට කීවේ එය “කර්ණිකා ආවාර විකෘතිය සහිත පූර්ණ අනියම් පුප්ඵුසීය ශිරා අපවහනය” බවත් “එය උපත් කෝටියකින් එකක දී පමණක් දක්නට ලැබෙන අතිශය දුර්ලභ අවස්ථාවක්” බවත් ය. හෘදය වෙත ඔක්සිජනීකෘත රුධිරය ගෙන යන පුප්ඵුසීය ශිරාව මං මුලාව ගොස් හෘදය තුළට වැරැදි පසින් ඇතුළු වී තිබිණ. එය ඔහුගේ හෘදය කණපිට හැරවූවාක් බඳු අතිශයින්ම දුර්ලභ අවස්ථාවක් විය.

වික්‍රමාන්විත විවෘත හදවත් සැත්කමින් පලක් නො ලද ඇඩම් දින කිහිපයකට පසු මිය ගියේ ය. අපි මාස ගණනක් පුරා ශෝකයෙන් වැළපුණෙමු. අපේ ප්‍රාර්ථනා හා සිහින සියල්ල පුපුරා බිඳ වැටී තිබිණ. ඉන් වසරකට පසු උපන් දෙවන පුතු ජෝඩාන් තුවාල වූ අපේ හදවත් මත තවරා ලූ චන්දනාලේපයක් විය.

ඇඩම්ගේ මරණය සිදු වූ කාලයේ මම වෘත්තියක් ලෙස මනෝවිද්‍යාව තෝරා ගැනීම සම්බන්ධයෙන් අතීරණාත්මක ව වැනෙමින් සිටියෙමි. මගේ සීමා වාසික වෛද්‍ය පුහුණු කාලය ප්‍රසන්න එකක් වූ අතර එහි නේවාසික තනතුර සඳහා ද මට ඇරයුම් ලැබී තිබිණ. ඇඩම් ගේ මරණයෙන් පසු මගේ වෘත්තිය විය යුත්තේ මනෝවිද්‍යාව බවට මම දැඩි තීරණයක් ගතිමි. මහා තාක්ෂණ හරඹ, දැනුම් අටෝරාසියක් පිරිවරා ගෙන සිටියත් මගේ අසරණ දරුවා ගලවා ගන්නට අසමත් වූ ඊනියා නූතන වෛද්‍ය විද්‍යාව කෙරේ මා තුළ වූයේ කෝපයකි.

අසාමාන්‍ය සුවපත් වීම

2012-01-27T00:50:00.004+05:30

මෝහන සැසිය අතරතුර කැතරින්ට වෙනත් පූර්ව ජන්ම දෙකක් ගැන සිහිපත් කළ හැකි විය. ඉන් එකක දී ඕ 18 වන සියවසේ ස්පාඤ්ඤයේ ජීවත් වූ ගණිකාවක වූ අතර අනෙකේ දී පළමු කී පෙරදිග ජන්මයෙන් සියවස් කිහිපයකට පසු උපන් ග්‍රීක ගැහැණියක වූවා ය.

මම සැකයෙන් වික්ෂිප්ත වූයෙමි. වසර ගණනාවක් පුරා රෝගීන් සිය ගණනක් සම්මෝහ නිද්‍රාවට පත් කෙළේ නමුදු කිසි දාක මෙ වැන්නක් සිදු වී නො තිබිණ. හැරත් මා කැතරින් හඳුනා ගෙන සහ ඇයට ප්‍රතිකාර ලබා දීම අරඹා වසරකටත් වැඩි කලක් ගත වී තිබිණි. මා සහතික වශයෙන් දැන සිටි පරිදි ඇයට සයිකෝසීය මනෝ ව්‍යාධියක් හෝ භ්‍රාන්තීන් හෝ බහුවිධ පෞරුෂ තත්වයක් කිසි දිනෙක නො වී ය. ඇය මත්පැන් හෝ මත්ද්‍රව්‍ය වලට ඇබ්බැහි වී ද නො සිටියා ය. එ බැවින් මගේ නිගමනය වූයේ ඇගේ මේ “මතකයන්” තුළ වූයේ සිහිනමය පරිකල්පනයන් හෝ ෆැන්ටසිමය මායාවන් විය හැකි බව යි.

එහෙත් ඒ අතර කිසියම් අසාමාන්‍ය දැයක් සිදු වෙමින් පැවතිණ. එ නම් කැතරින්ගේ රෝග ලක්ෂණ විස්මය ජනක ලෙසින් වියැකී යාමට පටන් ගැනීම යි. සිහිනමය හෝ ෆැන්ටසිමය මායාවන් තුළ මෙ වැනි වේගවත් හා පරිපූර්ණ සායනික සුවපත් වීමක් කිසි‍ විටෙක සිදු විය නො හැකි බව මම දැන සිටියෙමි. සතියෙන් සතිය අලුත් මෝහන සැසි වල දී පෙර ජන්මයන් එකිනෙක සිහිපත් වත් ම, පෙර දී සුව නො වූ ඇගේ රෝග ලක්ෂණ එකින් එක අතුරුදහන් වන්නට පටන් ගත්තේ ය. මාස කිහිපයක දී කිසි දු ඖෂධයක් භාවිතා නො කොට ම ඕ පූර්ණ වශයෙන් සුවපත් වූවා ය.

මේ සම්බන්ධයෙන් මා තුළ වූ සංශය කෙමෙන් දිය වී යන්නට විය. සිව් වැනි හෝ පස් වැනි සැසිය තුළ දී සිදු වූයේ අතිශයෙන් ම විස්මිත වූ දැයකි. එක් පෞරාණික ජන්මයක දී මරණයට පිවිසෙන්නා වූ කැතරින් භවයන් දෙකක් අතර තුර සැම විට ම ඈ අත් දුටු පරිදි සිය සිරුර මතින් පාවී ගොස් හුරු පුරුදු ආධ්‍යාත්මික ආලෝකය වෙතට ඇදී ගියා ය.

“ඔවුන් මට කියන‍වා බොහෝ දෙවියන් සිටින බව, අප හැම කෙනකු තුළ ම දෙවියන් සිටින බව” ඈ වියලි ගොරෝසු හඬින් කීවා ය. මගේ ඉදිරි ජීවිතය උඩු යටිකුරු කොට සහමුලින් ම වෙනස් කළා වූ ජවනිකාව ඇරඹුණේ ඉන් අනතුරුව යි.

පූර්ව ජන්මයකට ගිය කැතරින්

2012-01-26T15:39:00.017+05:30

අවසානයේ මෝහන ප්‍රතිකාර ක්‍රමය අත්හදා බැලීමට ඈ කැමැති වූවා ය. මෙහි දී මා බලාපොරොත්තු වූයේ කිසියම් ඉලක්කගත චිත්ත ඒකාග්‍රතා ක්‍රමවේදයක් යොදා ගනිමින් මෙ‍ම රෝග ලක්ෂණ වලට හේතු වූවා යැයි මා අනුමාන කළ ළමා වියේ දී ඇගේ යටි සිතට කා වැදුණු කිසියම් චිත්තවේගීය කම්පනයක් වෙත ඇගේ මතකය රැගෙන යාම යි.

කැතරින්ට ගැඹුරු සම්මෝහ නිද්‍රාවකට පත් වීමට හැකි වූ අතර සවිඥානිකව සිහිපත් කළ නො හැකි වූ සිදුවීම් පිළිබඳ මතකය අවදි කර ගන්නට ඈ සමත් වූවා ය. වරක් පිහිණුම් තටාකයේ කිමිදුම් පුවරුවෙන් ඉවතට තල්ලු කරනු ලැබ වතුරට වැටී හුස්ම හිරවීමෙන් අපහසුවට පත් අයුරු ඈට සිහිපත් විය. එසේ ම දන්ත වෛද්‍යවරයාගේ කාමරයේ දී ගෑස් මුහුණක් පැළඳවීමෙන් සන්ත්‍රාසයට පත් වූ අයුරු ඈට සිහිපත් විය. නරක ම දෑ වූයේ තුන් හැවිරිදි වියේ දී සිය බීමත් පියා විසින් අත පත ගානු ලැබූ අයුරු සිහිපත් වීම යි. ඔහු ගේ දැවැන්ත අතින් මුව වසා ඈ නිහඬ කරවනු ලැබ තිබිණ. අපට නිවැරදි පොටක් පෑදුණ බව මගේ විශ්වාසය විය. දැන් ඉතින් ඇගේ තත්වය යහපත් අතට හැරෙනු ඇතැයි මම විශ්වාස කෙළෙමි.

එහෙත් මගේ පුදුමයට මෙන් තත්වයෙහි කිසි දු ප්‍රගතියක් නොවී ය. මෙය බලාපොරොත්තු නො වූ ප්‍රතිචාරයක් වූයෙන් මා නිගමනය ‍කෙළේ ඇගේ උපවිඥානය තුළ මිහිදන් වූ චිත්තවේගාත්මක කම්පනයන් තවත් ඉතිරිව තිබිය හැකි බවයි. තුන් හැවිරිදි වියේ දී පියා පියා අතින් වූ අකටයුත්ත ඇතැම් විට ඊට පෙර බාල වියේදී ද සිදු විය හැකි ව තිබිණ. අප විසින් නැවත උත්සාහ කළ යුතු විය.

ඊ ළඟ සතියේ මම නැවත වරක් කැතරින් වඩාත් ගැඹුරු තලයක වූ සම්මෝහ නිද්‍රාවකට රැගෙන ගියෙමි. මෙ වර මම අත් වැරදීමකින්, නිශ්චිත දිශානතියකින් තොර වූ විවෘත විධානයක් දුනිමි.

“ඔබේ රෝග ලක්ෂණ පැණ නඟින කාලය වෙත ආපසු ගන්න.”

මා මින් අදහස් කෙළේ කැතරින් ඇගේ පූර්ව ළමා විය වෙත නැවත කැඳවීමකි.

එහෙත් ඒ වෙනුවට සිදු‍ වූයේ ඇය වසර හාර දහසකට පමණ එ පිටින් වූ පෞරාණික ප්‍රත්‍යාසන්න පෙරදිග පූර්ව ජන්මයක් වෙත ඇදී යාම යි. එහි දී ඇය වෙනත් සිරුරක් ද, වෙනස් මුහුණක් ද, වෙනස් කෙස් කළඹක් ද, වෙනස් නාමයක් ද දැරුවා ය. එම යුගයේ භූමි විස්තර ද, ඇඳුම් පැලඳුම්ද, එදිනෙදා පරිහරණය කළ භාණ්ඩ ද ඇයට මතකයට නඟා ගත හැකි වූයේ ය. ජල ගැල්මකට හෝ වෙනත් ජල ප්‍රවාහයකට හසු ව දියේ ගිලී මළ සැටි සහ සිය අත දරුවා ජල ප්‍රවාහය විසින් ඩැහැගනු ලැබූ අවසන් ජවනිකාව තෙක් ඒ ජිවිතය තුළ අත් දුටු සියලු සිදුවීම් ඈට සිහිපත් කළ හැකි විය. මිය යන්නා හා ම ඈ සිය සිරුරින් ඉහළට පාවී ගියේ ආචාර්ය එලිසබෙත් කුබ්ලර් රොස්, ආචාර්ය රේමන්ඩ් මූඩි, වෛද්‍ය කෙනත් රිං ඇතුළු වෙනත් එ වැනි වියතුන් ගේ පරීක්ෂණ වාර්තා වල සඳහන් මරණාසන්න අත්දැකීම් පුනරාවර්තනය කරමිනි. (මේ මරණාසන්න අත්දැකීම් පිළිබඳ මේ පොතෙහි අන් තැනෙක විස්තර සහිතව සාකච්ඡා කිරීමට මම බලාපොරොත්තු වෙමි.) කෙ සේ වුව ද, කැතරින් මේ වියතුන් පිළිබඳ හෝ ඔවුන්ගේ පර්යේෂණ පිළිබඳ කිසිවක් දැන සිටියේ නැත.

ආරම්භය

2012-01-26T15:30:00.012+05:30

ඔබ මගේ Many Lives, Many Masters (අනේක ජාති, අ‍නේක ගුරුන්) කෘතිය කියවා නැත්නම් කෙටි පූර්විකාවකින් මෙය ඇරඹීම සුදුසු යයි සිතමි. ඒ සුවපත් වීම පිළිබඳ කතා බහට පෙරාතුව ඔබ මා ගැන යමක් දැන ගත යුතු නිසා ය.

ඉහත කෘතියෙහි සඳහන් කැතරින් නම් වූ සේවා ලාභිනියට කළ ප්‍රතිකාර ඇසුරින් ලත් විස්මයාවහ අත්දැකීමට පෙර මගේ වෘත්තීය ජීවිතය බෙහෙවින් ම ශාස්ත්‍රීය වූ ඒකදිශාගත එකක් විය. කොළොම්බියා විශ්ව විද්‍යාලයෙන් ගෞරව සම්මානිත ව උපාධි ලත් මම යේල් විශ්ව විද්‍යාලයෙන් වෛද්‍ය උපාධිය ද ලදිමි. පසුව එහි මැ ප්‍රධාන නේවාසික මනෝ වෛද්‍යවරයා ලෙස සේවය කෙළෙමි. මා කීර්තිමත් විශ්ව විද්‍යාල ගණනාවක ම මහාචාර්යවරයකු වූ අතර, මනෝඖෂධවේදය, මොළයේ රසායනය, නින්ද පිළිබඳ අක්‍රමතා, විෂාදය, කාංසාමය ගැටලු, මත්ලෝලිත්වය හා අල්ෂයිමර් රෝගය ආදී විවිධ විෂයයන් ගැන පර්යේෂණ පත්‍රිකා හතලිහකට අධික සංඛ්‍යාවක් ලියා පළ කොට ඇත්තෙමි. පොත් ප්‍රකාශනය සම්බන්ධයෙන් මගේ පළමු දායකත්වය වූ යේ “කෝලීනමය කෘත්‍යයන්හි ජීව විද්‍යාව” නම් වූ කෘතිය යි. එය, නින්ද නොයාමෙන් පීඩා විඳි මගේ සේවාලාභීන්ට නින්දට යාම සඳහා උපකාර වූ බව සැබෑ මුත් කිසි සේත් ම හොඳින් අළෙවි වූ පොතක් නම් නොවී ය. ආධානග්‍රාහී කල්පනා ඇති වම් මොළකරුවකු වූ මම එකල අධිමානසික විද්‍යාව වැනි “අවිද්‍යාත්මක” විෂයයන් පිළිබඳ බොහෝ සැක සංකා ඇත්තෙක් වීමි. පූර්‍ව ජන්මයන් පිලිබඳ හෝ පුනරුත්පත්තිය පිළිබඳ කිසිවක් මා දැන නො සිටි අතර එ සේ දැන ගැනීමට අවශ්‍යතාවයක් ද නො වී ය.

කැතරින් යනු ෆ්ලොරීඩාහි මියාමි වෙරළේ පිහිටි මවුන්ට් සිනායි වෛද්‍ය මධ්‍යස්ථානයේ සභාපති වරයා ලෙස මා පත් වීමෙන් වසරකට පමණ පසු මා වෙත යොමු කරන ලද සේවා ලාභිනියකි. නිව් ඉංග්ලන්ඩ් හි උපන්, විසි වියෙහි අග්ගිස්සෙහි වූ කතෝලික තරුණියක වූ ඇයට සිය ඇදහීම පිළිබඳ අර්බුදයක් හෝ මෙකල ජීවිතය පිළිබඳ ප්‍රශ්නකාරී තත්වයක් නො තිබිණ. එහෙත් අනියත භීතිකාවන්ගෙන් ද, සන්ත්‍රාසක ප්‍රහාරයන්ගෙන් ද, විෂාදයෙන් ද, යළි යළිත් දර්ශනය වන්නා වූ බියකරු සිහිනයන්ගෙන් ද ඈ නිරතුරු ව පීඩා විඳිමින් සිටියා ය. යාවජීව වූ ඇගේ රෝග ලක්ෂණ ඒ වන විට වඩාත් නරක අතට හැරෙමින් තිබිණ.

අවුරුද්දක් පුරා සිදු කළ සම්මත මනෝ ප්‍රතිකාරවලින් අනතුරු ව ඈ බෙහෙවින් දුර්මුඛ ව සිටියා ය. සැබැවින් ම එම කාල සීමාවෙන් පසු ව ඇගේ තත්වය සුව අතට හැරිය යුතු ව තිබිණි. රෝහල් රසායනාගාරයේ තාක්ෂණ ශිල්පිනියක වූ ඇයට එම ප්‍රතිකාර වලින් යහපත් ප්‍රතිපල ලැබීමට අවශ්‍ය බුද්ධිය ද, විචක්ෂණ භාවය ද තිබිණ. ඈ මුහුණ දුන් තත්වය විසඳීමට දුෂ්කර වූවක් ලෙස සැලකීමට තරම් කිසිදු සාධකයක් ඇගේ මූලික එකලාසයෙහි දක්නට නො වී ය. සැබැවින් ම ඇගේ ජීවන පසුබිම් විස්තර වලින් තහවුරු කැරුණේ ද සාධනීය රෝග තත්ව විග්‍රහයකි. හුස්ම හෝ ගෙල හිරවීම පිළිබඳ දිගු කාලීන භීතිකාවකින් පෙළුණු කැතරින් කිසි දු ඖෂධයක් ගැනීම ප්‍රතික්ෂේප කෙළෙන් එ වැනි රෝග ලක්ෂණ වලින් පෙළෙන රෝගීන් සඳහා ප්‍රතිකාර ලෙස මා දැන සිටි විෂාදනාශක හෝ ප්‍රශාන්තිකර ඖෂධ කිසිවක් ඇයට ලබා දීමට අවස්ථාවක් නො වී ය. එහෙත් ඇගේ ඒ ප්‍රතික්ෂේපය වෙස් වලාගෙන පැමිණි ආශීර්වාදයක් බව මට එකල නො වැටහිණ.