tag:blogger.com,1999:blog-91492409589619456472012-02-12T16:01:24.128-08:00tammohttp://www.blogger.com/profile/03638957113482890487noreply@blogger.comBlogger79125tag:blogger.com,1999:blog-9149240958961945647.post-46730999408701478702012-01-18T09:55:00.000-08:002012-01-18T09:57:11.215-08:002012-01-18T09:57:11.215-08:00ყოველთვის მეშინოდა რომ:<br /> <br /> <br /> დადგებოდა ის დრო, <br /> <br /> როცა უინტერესო გავხდებოდი&nbsp; ირგვლივმყოფთათვის....<br /> <br /> მე ან ჩემი ვინმე ღმერთს აწყენინებდა თავისი იდიოტური ვერბალური გამოხატვებით (ენას ხომ ძვალი არ აქვს)....<br /> <br /> <br /> რომ ერთ დღესაც უბრალოდ უმეგობროდ ვიგრძნობდი თავს......<br /> <br /> <br /> უმომავლობის აზრი გაკრავდა ჩემს გონებას....<br /> <br /> ისე ვერ გამოვხატავდი ჩემს აზრს, როგორც მართალი მგონია....<br /> <br /> <br /> და უბრალოდ დავემონებოდი ჩემს განწყობას.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9149240958961945647-4673099940870147870?l=tammmo.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/JdhoX9tPZzzt31Jq8qmrhaCtcR0/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/JdhoX9tPZzzt31Jq8qmrhaCtcR0/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/JdhoX9tPZzzt31Jq8qmrhaCtcR0/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/JdhoX9tPZzzt31Jq8qmrhaCtcR0/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/UpyK/~4/5_-HI7ICLUU" height="1" width="1"/>tammohttp://www.blogger.com/profile/03638957113482890487noreply@blogger.com0http://tammmo.blogspot.com/2012/01/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-9149240958961945647.post-9856459365895718132011-12-20T03:33:00.000-08:002011-12-21T10:41:54.954-08:002011-12-21T10:41:54.954-08:005-20 ნოემბერი.<br /> <br /> ნაწილი I<br /> <br /> შესავლისმაგვარი ანუ პირველად ერევანში<br /> <br /> წარმოუდგენელი ამ ცხოვრებაში არაფერია. აბა სხვანაირად როგორ უნდა იფიქრო, თუ წარმოიდგენ რომ სრულიად წარმოუდგენელი ოცნება ერთ დღეს შეიძლება რეალობად გექცეს.<br /> <br /> თუმცა, თვითონ სიტყვა ოცნება ალბათ ყველასთვის დადებითის, კარგის მნიშვნელობის მატარებელია და არც ისაა წარმოუდგენელი, რომ შენს წარმოსახვაში არსებული ოცნება განხორციელებისას შეიძლება ისეთივე არ აღმოჩნდეს, როგორსაც ელოდი.<br /> <br /> ნეპალისადმი ჩემი დამოკიდებულება წინა პოსტში აღვწერე. ჩემში გადმოცემის უნარის არარსებობა სრულიად გაცნობიერებული მაქვს, ამიტომ&nbsp;ჩვენს მოგზაურობაზე სრულ წარმოდგენას ალბათ&nbsp;<a href="http://pataputina.blogspot.com/">ხათოს ეს ჩანაწერები</a>&nbsp; უკეთესად შექმნის. <br /> <br /> 5 ნოემბერი, საღამოს 7 საათი, ძირითადი ბარგის წონა 11 კგ. მერე რა რომ საზღვრებს სცდები, თან ორი კვირით. ეს მოგზაურობა სულაც არ არის იმის მსგავსი 1 კვირით ადრე ჩემოდანს რომ გახსნი და დაიწყებ ფიქრს რა შეიძლება წაიღო, იქნებ სადმე ფართიზე მოგიწიოს წასვლა, ან ღამის კლუბში, გაუთვალისწინებელი შემთხვევისთვის იყოს ე.წ კოქტეილის კაბა, შესაბამისი ფეხსაცმლით, რა იცი და რა ხდება. ხო ასე ალბათ სხვა შემთხვევაში ვშვრებით ხოლმე, ამ კონკრეტულ შემთხვევაში კი ზუსტად ერთი კვირით ადრე, ყველაზე დიდი ზურგჩანთა შევიძინე, რაც კი ალბათ საქართველოს მაღაზიებში მოიძებნებოდა, გამგზავრებამდე&nbsp; ერთი დღით ადრე გავხსენი ყველა უჯრა და მოვქექე ყველა ადგილი, სადაც ჩემი სხვადასხვა სეზონისთვის საჭირო ტანსაცმელი მეგულებოდა და უბრალოდ ჩავალაგე, ყველა მაისური (ე.წ "მაიკა"), ჯინსები და მთაში სასიარულოდ გამოსადეგი ფეხსაცმელი, + ადამიანისთვის საჭირო წვრილმანები, საერთო ჯამში ამ ყველაფერმა 11 კგ შეადგინა. ბარგს თან ერთვოდა კიდევ ერთი მცირეზომის ზურგჩანთა, ყოველდღიური საჭიროებისთვის.<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-6Ofb7J-pge4/TvDAyGYFozI/AAAAAAAAAQs/Y8_nImC_i6k/s1600/IMG_0722.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" oda="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-6Ofb7J-pge4/TvDAyGYFozI/AAAAAAAAAQs/Y8_nImC_i6k/s320/IMG_0722.JPG" width="320" /></a></div><br /> ჩემი და ხათოს ბარგის შემხედვარე ჯერ ტაქსის მძღოლი დაიბნა, თან ისე რომ ვაგზლამდე მისულს ხმა არ ამოუღია (რაც დამეთანხმებით ალბათ იშვიათი შემთხვევაა), ალბათ გულში ფიქრობდა სად შეიძლება მიდიოდეს ასეთი ბარგით, თან მატარებლით ამ შუაღამისას ეს ხალხიო.<br /> &nbsp;მეორე გაოცებული სახე "ჯიმარტი"ს დაცვის თანამშრომელი იყო, რომელიც ჩემი ვარაუდით უკვე გაეკვირვებინა ქეთის და მიშას იგივე ზომის აღჭურვილობას და ცოტა ხანში ჩვენც რომ მივაჭერით სუპერმარკეტს აშკარას სულ დაიბნა, ასეა თუ ისე რამდენიმე წუთში 12 ასეთი აბარგულ-დაბარგული ადამიანი დააბიჯებდა ცენტრალური ვაგზლის ტერიტორიაზე.<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-MyWWAwzWcR4/TvDBGo-EObI/AAAAAAAAAQ0/R5L-Zb9uG_g/s1600/IMG_0684.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" oda="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-MyWWAwzWcR4/TvDBGo-EObI/AAAAAAAAAQ0/R5L-Zb9uG_g/s320/IMG_0684.JPG" width="320" /></a></div><br /> მოგზაურობის პერიოდში ძალიან ხშირად მხვდებოდა ყურში&nbsp;ჩვენი ჯგუფის რომელიმე წევრის მიერ ნათქვამი სიტყვა "არანორმალური". ცუდი გაგებით სულაც არა, ზუსტად იმავე მნიშვნელობით და იგივე კონტექსტში რასაც ეს სიტყვა ნამდვილად გულისხმობს. რაღაც მომენტში ალბათ არანორმალური ხარ &nbsp;ადამიანი, რომელიც გადაწყვეტ თბილისიდან ერევნამდე საბჭოთა მატარებლით (სრულიად არაკომფორტული) მთელი ღამე იმგზავრო იმიტომ, რომ რამდენიმე საათში გაფრინდე დუბაის მიმართულებით (გზა 4 საათი), შემდეგ 22 საათი დაჯდე შენთვის გამოყოფილ ადგილას (თუ რათქმაუნდა ასეთს იპოვი ისეთ აეროპორტში, რომელიც დუბაის აქვს. P.S. აეროპორტს არაფერს ვერჩი, უბრალოდ იმდენი ხალხი ტრიალებს, ძნელია ადგილის პოვნა) და დასასრულს, &nbsp;კიდევ 4 საათის ფრენის შემდეგ, საბოლოოდ ჩააღწიო დანიშნულების ადგილამდე.<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-m5PCz2g5-Cc/TvDByWMs-3I/AAAAAAAAAQ8/DXgXMQGrKHs/s1600/IMG_0724.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" oda="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-m5PCz2g5-Cc/TvDByWMs-3I/AAAAAAAAAQ8/DXgXMQGrKHs/s320/IMG_0724.JPG" width="320" /></a></div><br /> მოკლედ თუ გავივლით ამ გზას, თბილისი-ერევანის მიმართულებით მოვასწარით: აღგვენიშნა ალექსას დაბ.დღე;<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-f4AFfiYcbcc/TvDCF4VFwdI/AAAAAAAAARE/5OQM5RBZdos/s1600/IMG_0037.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" oda="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-f4AFfiYcbcc/TvDCF4VFwdI/AAAAAAAAARE/5OQM5RBZdos/s320/IMG_0037.JPG" width="320" /></a></div>&nbsp;გადავიკიდეთ ან უფრო სწორად ავიკიდეთ გაურკვეველი წარმოშობის, რეალურად კი ტიპიურად მეზობელი კუთხის შვილი, რომლის მოშორებაც უფრო რთული აღმოჩნდა ვიდრე აკიდება, იმ მარტივი მიზეზის გამო, რომ უგონოდ მთვრალი იყო, მე კიდევ სასმელებიდან მარტო კონიაკი "მიყვარს". მიყვარს რა, უბრალოდ შანსს არასდროს არ ვუშვებ ეს სასმელი გავსინჯო (ვაზუსტებ: მხოლოდ დაგემოვნების მიზნით).<br /> <br /> განთიადისას უკვე სომხეთის დედაქალაქში ვართ და რადგან რამდენიმე საათი გვაქვს დუბაიში გაფრენამდე, შანსს არ ვუშვებთ ქალაქი დავათვალიეროთ (პირველად ვართ)<br /> <br /> &nbsp;ცოტაოდენი ქართული დაბნეულობა და რამდენიმე წუთში უკვე ქუჩას მივუყვებით. ვინმეს შეუძლია წარმოიდგინოს დილის შვიდ საათზე უზარმაზარი ზურგჩანთებით მოსიარულე 12 ადამიანი, სრულიად კავკასიური გარეგნობის ერევნის ქუჩებში რომ დააბიჯებს რა ინტერესს გამოიწვევდა იმ თითო ოროლა ადამიანზე, რომელიც ამ დროს შემთხვევით იყო ქუჩაში.<br /> <br /> &nbsp;ერთი შეხედვით ამ ქვეყანაში ყველაფერი ისეთივეა როგორიც ალბათ 10, 20, 30 წლის წინ&nbsp; და ზოგადად საბჭოთა კავშირის შექმნის პარალელურად შექმენს. ანალოგიების გავლება ქართულ არქიტექტურასთან არ ჭირს. <br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-yLrfqyzmmVE/TvDDFKDKUoI/AAAAAAAAARM/HOgmFoCsEfk/s1600/IMG_0671.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" oda="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-yLrfqyzmmVE/TvDDFKDKUoI/AAAAAAAAARM/HOgmFoCsEfk/s320/IMG_0671.JPG" width="320" /></a></div><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-l_kYEbiGLNw/TvDDINeyIzI/AAAAAAAAARU/TkagQW85ptY/s1600/IMG_0676.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" oda="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-l_kYEbiGLNw/TvDDINeyIzI/AAAAAAAAARU/TkagQW85ptY/s320/IMG_0676.JPG" width="320" /></a></div><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-ojNUSOvxQbc/TvDDLXezSHI/AAAAAAAAARc/f1kHFhfyRtk/s1600/IMG_0680.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" oda="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-ojNUSOvxQbc/TvDDLXezSHI/AAAAAAAAARc/f1kHFhfyRtk/s320/IMG_0680.JPG" width="320" /></a></div><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-pki3PmHDxDw/TvDDTvIQdoI/AAAAAAAAARk/Qv7B24uzMP0/s1600/IMG_0701.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" oda="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-pki3PmHDxDw/TvDDTvIQdoI/AAAAAAAAARk/Qv7B24uzMP0/s320/IMG_0701.JPG" width="320" /></a></div>შეიძლება ოდესმე ვინმე არმენიანისგან აზერზე შეფასებისას მოისმინოთ ქილიკით ნათქვამი მათ მეტრ არ აქვთო, მე კი გეტყვით რომ ერევანში Mcdonalds არ აქვთ :))) არადა სწორედ იმ დილით დავაფასე ამ დაწესებულების არსებობაში რამდენი კარგი დევს. <br /> <br /> დღის 1 საათი, ყველანაირი შემოწმება გავლილია და ბედნიერად ველოდებით თვითმფრინავის ჩამოდგომას, მოსაცდელის ფანჯრიდან კარგად ჩანს იმ ტვირთის უზომო რაოდენობა, რაც დუბაიდან ახლადჩამოფრენილმა თვითმფრინავმა ჩამოიტანა. მოვლენებს წინ გავუსწრებ, დაბრუნებისას &nbsp;ჩვენს 11 კგ–მიან ჩანთებს ალბათ + 2 კგ ჰქონდა მომატებული, მაშინ როცა ჩვენს მეზობლებს საზიდარები არ ეყოთ დუბაიში ნაყიდი საქონლის&nbsp; გამოსაზიდად.<br /> <br /> თვითმფრინავი წარმოუდგენლად კომფორტული აღმოჩნდა, ფრენის მცირედი შიში &nbsp;ალბათ ყველას ჰქონდა, უბრალოდ სხვადასხვაგვარად გამოვხატავდით ამ ყოველივეს. 4 საათიანი ფრენის შემდეგ უკვე დუბაის მეორე ტერმინალში ვიხსედით. ცნობისთვის: დუბაის აეროპორტს ორი ტერმინალი აქვს: პირველი გაჩერება მეორე ტერმინალთან არის, რომელიც ტრანზიტური მგზავრებისთვისაა განკუთვნილი, მეორე გაჩერება უკვე ქალაქში გამსვლელებისთვისაა. მოსაცდელი დარბაზი დიდია, მაგრამ გასათვალისწინებელი გარემოება: დუბაის აეროპორტი არ გულისხმობს ამ სიტყვის ტრადიციულ გაგებას, უფრო მეტია ვიდრე აეროპორტი, მუდმივად მოძრაობაში, დაახლოებით 3 წუთში ერთხელ მიფრინავს ახალი რეისი და მოკლედ, ბევრი რომ არ გავაგრძელო ქვეყანა დუღს და გადმოდუღს.. ისევ მაკდონალდსი, ისევ დუტი ფრი და&nbsp;თითქმის ერთ მდგომარეობაში ძლივს გატარებული 22 საათი. ისევ fly dubai-ს კომფორტული თვითმფრინავი და ........<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-w8X0eARmk-c/TvDEYSjy1tI/AAAAAAAAARs/KM46Sjikp-A/s1600/IMG_0734.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" oda="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-w8X0eARmk-c/TvDEYSjy1tI/AAAAAAAAARs/KM46Sjikp-A/s320/IMG_0734.JPG" width="320" /></a></div><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-y9ibJNDeyH8/TvDEgDQp1BI/AAAAAAAAAR0/4JxaJohP2_I/s1600/IMG_0761.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" oda="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-y9ibJNDeyH8/TvDEgDQp1BI/AAAAAAAAAR0/4JxaJohP2_I/s320/IMG_0761.JPG" width="320" /></a></div><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-37UKgvzN31U/TvDEm2g8lYI/AAAAAAAAAR8/zuztvZ_uJL8/s1600/IMG_0764.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" oda="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-37UKgvzN31U/TvDEm2g8lYI/AAAAAAAAAR8/zuztvZ_uJL8/s320/IMG_0764.JPG" width="320" /></a></div><br /> <br /> <br /> ნაწილი II უბრალოდ ნეპალი<br /> <br /> პირველი გაოცება, ღრუბლებიდან ამოწვერილი ჰიმალაია, დაახლოებით 15 ათასი მეტრ სიმაღლიდან დანახული კილიმანჯაროს თოვლიანი მთა, არა, მთათა სისტემა იმხელაა სულაც ვერ გაარკვევ კილიმანჯარო რომელია ან ანაპურნა, მარა მაინც :)<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-3zJUvRrTQ1k/TvDE0O-3ZiI/AAAAAAAAASE/R8uBL_zz_gw/s1600/IMG_0774.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" oda="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-3zJUvRrTQ1k/TvDE0O-3ZiI/AAAAAAAAASE/R8uBL_zz_gw/s320/IMG_0774.JPG" width="320" /></a></div><br /> მეორე გაოცება: აეროპორტი, მისი მომსახურე პერსონალი და ზოგადად გარემო რაც პირველივე თვალის შევლებისას დავინახე..<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-qC_dn8u_G90/TvDFGAjpRQI/AAAAAAAAASM/ZOCmXETfvGM/s1600/IMG_0782.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" oda="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-qC_dn8u_G90/TvDFGAjpRQI/AAAAAAAAASM/ZOCmXETfvGM/s320/IMG_0782.JPG" width="320" /></a></div><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-JICkH2VBgF4/TvDFOloqDfI/AAAAAAAAASU/-hHlLXg3YyY/s1600/IMG_0787.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" oda="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-JICkH2VBgF4/TvDFOloqDfI/AAAAAAAAASU/-hHlLXg3YyY/s320/IMG_0787.JPG" width="320" /></a></div><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-SCABcNNHfX0/TvDFZwj0q8I/AAAAAAAAASc/AElflrTzaZg/s1600/IMG_2458.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" oda="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-SCABcNNHfX0/TvDFZwj0q8I/AAAAAAAAASc/AElflrTzaZg/s320/IMG_2458.JPG" width="320" /></a></div><br /> მესამე გაოცება: სიბნელეში აღქმული სხვა ქვეყანა, ქაოსი, სუნი, სიბნელე, უბრალოდ დაბრუნება რამდენიმე წლით უკან. ეს გარემო თითოეული ჩვენთაგანისთვის საკმაოდ ძნელად გადასატანი აღმოჩნდა, განსაკუთრებიტ პირველ დღეებში. ალბათ იმის გამო რომ ის რაც ევროპელი ტურისტებისთვის ეგზოტიკაა, ჩვენთვის უბრალოდ უკვე თავს გადამხდარი ამბავია, რომლის დაბრუნება არავის გვინდა.<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-E-LVAiVCMnY/TvDFnBvckkI/AAAAAAAAASk/O8bAf5f7W3U/s1600/IMG_0790.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" oda="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-E-LVAiVCMnY/TvDFnBvckkI/AAAAAAAAASk/O8bAf5f7W3U/s320/IMG_0790.JPG" width="320" /></a></div><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-aV4OHcdp6RQ/TvDF0-EyepI/AAAAAAAAASs/OQymWaHQIzg/s1600/IMG_0796.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" oda="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-aV4OHcdp6RQ/TvDF0-EyepI/AAAAAAAAASs/OQymWaHQIzg/s320/IMG_0796.JPG" width="320" /></a></div><br /> მეოთხე გაოცება: სასტუმროს არსი, მომსახურება, თეთრეული, კვება...<br /> <br /> ამ ყველაფრის აღქმა და გაცნობიერება ერთ საღამოს რომ გიწევს, ცოტა ზედმეტია ალბათ გონებისთვის. გაოცების და შოკის მრავალსახეობებმა პირადად ჩემში ამ ქვეყანაში მიიღეს გარკვეული ჩამოყალიბება. იქვე დავასკვენი, რომ არსებობს შოკის ორი სახეობა: დადებითი და უარყოფითი ზეგვლენისმომხდენი. ნეპალში მოგზაურობისას კი ეს სახეობები, თავიანთი ქვეკლასიფიკაციებით გამუდმებით ენაცვლებოდნენ ჩემში ერთმანეთს.<br /> <br /> უარყოფითიდან გამოვყოფდი საშინელ ქაოსს,<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-9LPm1roXSKw/TvIlp-8PPrI/AAAAAAAAAVc/Mcmh_FJNWW8/s1600/IMG_0999.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" oda="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-9LPm1roXSKw/TvIlp-8PPrI/AAAAAAAAAVc/Mcmh_FJNWW8/s320/IMG_0999.JPG" width="320" /></a></div><br /> &nbsp;მტვერს, სიბინძურეს, სუნს, <br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-uHBCJDRRnd8/TvImFp51uuI/AAAAAAAAAVk/rT0ZcQXMUok/s1600/IMG_1112.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" oda="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-uHBCJDRRnd8/TvImFp51uuI/AAAAAAAAAVk/rT0ZcQXMUok/s320/IMG_1112.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-ptNGx95GLLo/TvImvfpmb5I/AAAAAAAAAVs/oLdMYfxiRdw/s1600/IMG_2359.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" oda="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-ptNGx95GLLo/TvImvfpmb5I/AAAAAAAAAVs/oLdMYfxiRdw/s320/IMG_2359.JPG" width="320" /></a></div>ტილების გაცლის მომენტებს, <br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-2OGnonyOsHo/TvInK7hhvCI/AAAAAAAAAV0/zPz3xwH16g0/s1600/IMG_0979.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" oda="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-2OGnonyOsHo/TvInK7hhvCI/AAAAAAAAAV0/zPz3xwH16g0/s320/IMG_0979.JPG" width="320" /></a></div>კრემაციას, <br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-fc5VB1BRhFk/TvInoQpAyoI/AAAAAAAAAV8/7czXEzF0WDo/s1600/IMG_1141.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" oda="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-fc5VB1BRhFk/TvInoQpAyoI/AAAAAAAAAV8/7czXEzF0WDo/s320/IMG_1141.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-Ph1QTb68PK8/TvInwBDD19I/AAAAAAAAAWE/LbioWJkXA8w/s1600/IMG_1171.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" oda="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-Ph1QTb68PK8/TvInwBDD19I/AAAAAAAAAWE/LbioWJkXA8w/s320/IMG_1171.JPG" width="320" /></a></div>ღამურების გამოქვაბულს...<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-vN53ectJGtA/TvIn-_90Q5I/AAAAAAAAAWM/9k8CTAglg8c/s1600/IMG_1507.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" oda="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-vN53ectJGtA/TvIn-_90Q5I/AAAAAAAAAWM/9k8CTAglg8c/s320/IMG_1507.JPG" width="320" /></a></div><br /> დადებითი: <br /> ბახტაპური,<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-nwyLzp2g-zo/TvIjow60KMI/AAAAAAAAAUk/QG_KDwHa4MA/s1600/IMG_2208.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" oda="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-nwyLzp2g-zo/TvIjow60KMI/AAAAAAAAAUk/QG_KDwHa4MA/s320/IMG_2208.JPG" width="240" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-JtVLdHV24cg/TvIjVoxC63I/AAAAAAAAAUU/DCskSWOpP5I/s1600/IMG_2130.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" oda="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-JtVLdHV24cg/TvIjVoxC63I/AAAAAAAAAUU/DCskSWOpP5I/s320/IMG_2130.JPG" width="320" /></a></div><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-Av14h68zW-Q/TvIjetOwd9I/AAAAAAAAAUc/6GIQ4J0gN2A/s1600/IMG_2145.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" oda="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-Av14h68zW-Q/TvIjetOwd9I/AAAAAAAAAUc/6GIQ4J0gN2A/s320/IMG_2145.JPG" width="320" /></a></div><br /> &nbsp;ანაპურნას მწვერვალი,<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-06V2wqzxuxw/TvIkRx1zeuI/AAAAAAAAAUs/Y8hQB5dMcJQ/s1600/IMG_1392.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" oda="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-06V2wqzxuxw/TvIkRx1zeuI/AAAAAAAAAUs/Y8hQB5dMcJQ/s320/IMG_1392.JPG" width="320" /></a></div><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-Jcf1GAa-vkU/TvIkUsDdO2I/AAAAAAAAAU0/nEiKKuoUBq0/s1600/IMG_1393.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" oda="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-Jcf1GAa-vkU/TvIkUsDdO2I/AAAAAAAAAU0/nEiKKuoUBq0/s320/IMG_1393.JPG" width="320" /></a></div><br /> &nbsp;გზა დამფუსისაკენ, <br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-q0r09ed9Rz8/TvIkogmpOmI/AAAAAAAAAU8/2qwKHABr5ig/s1600/IMG_1816.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" oda="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-q0r09ed9Rz8/TvIkogmpOmI/AAAAAAAAAU8/2qwKHABr5ig/s320/IMG_1816.JPG" width="320" /></a></div><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/--fvR2LiuzuE/TvIkrfNKbjI/AAAAAAAAAVE/tjKMBCG1ass/s1600/IMG_1848.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" oda="true" src="http://4.bp.blogspot.com/--fvR2LiuzuE/TvIkrfNKbjI/AAAAAAAAAVE/tjKMBCG1ass/s320/IMG_1848.JPG" width="320" /></a></div><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-swEVsBMb88A/TvIkzGQN3kI/AAAAAAAAAVM/wEiiWq6LbT8/s1600/IMG_1862.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" oda="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-swEVsBMb88A/TvIkzGQN3kI/AAAAAAAAAVM/wEiiWq6LbT8/s320/IMG_1862.JPG" width="320" /></a></div><br /> უბრალოდ ნამასტე, რომელსაც დღეში ათასჯერ ვიმეორებდი.<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-cgTw4PA4zWg/TvIlLWLK0xI/AAAAAAAAAVU/eZBYrtZIt_Q/s1600/IMG_1663.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" oda="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-cgTw4PA4zWg/TvIlLWLK0xI/AAAAAAAAAVU/eZBYrtZIt_Q/s320/IMG_1663.JPG" width="320" /></a></div><br /> დაუვიწყარია ყველა ის ადგილი რაც ვნახე და &nbsp;შეიძლება ჩემი ტრადიციების ან აღზრდიდან გამომდინარე მიუღებელი მეჩვენა, მაგრამ ვიცი, რომ თითოეულმა მომენტმა რაღაც გავლენა იქონია ჩემს ადამიანურ ბუნებაზე.<br /> <br /> თვალიდან არ ამოდის: ბუდას მონასტერში ნანახი ახალგაზრდა, რომელიც თავის რწმენაში გაძლიერებული დიდი მონდომებით უვლიდა &nbsp;მონასტერს გარშემო;<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-xTAIuqCMmw8/TvIi-T5LwvI/AAAAAAAAAUM/8OiwvlPCRyk/s1600/IMG_1259.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" oda="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-xTAIuqCMmw8/TvIi-T5LwvI/AAAAAAAAAUM/8OiwvlPCRyk/s320/IMG_1259.JPG" width="320" /></a></div><br /> ასევე სათითაოდ ყველა ის ბავშვი, რომელიც ბუდისტურ სასწავლებელში გულმოდგინედ ლოცულობდა და ჩვენმა მისვლამ ასე გაამხიარულა;<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-t3CRF3BoOYc/TvIizE00glI/AAAAAAAAAUE/dDqWB1dcdkQ/s1600/IMG_1485.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" oda="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-t3CRF3BoOYc/TvIizE00glI/AAAAAAAAAUE/dDqWB1dcdkQ/s320/IMG_1485.JPG" width="320" /></a></div><br /> ჩვენი გიდი, რომელმაც მთელი გულით გადმოგვცა პატანის ისტორია<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-GvMnWj0lIZY/TvIieKWbENI/AAAAAAAAAT8/edNoLLcoSiw/s1600/IMG_1030.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" oda="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-GvMnWj0lIZY/TvIieKWbENI/AAAAAAAAAT8/edNoLLcoSiw/s320/IMG_1030.JPG" width="320" /></a></div><br /> ბაბა, როგორც ხათო ადარებს, გარკვეული სახეობის კუ, თავისი ოჯახით, რომლებმაც მშვენიერი მასპინძლობა გაგვიწიეს...<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-FRMjhwu1u9Y/TvIiSa3YTUI/AAAAAAAAAT0/osJscYZd47Q/s1600/IMG_1292.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" oda="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-FRMjhwu1u9Y/TvIiSa3YTUI/AAAAAAAAAT0/osJscYZd47Q/s320/IMG_1292.JPG" width="320" /></a></div><br /> <br /> ის ორი იტალიელი, სტუპასკენ მიმავალ გზაზე რომ დაგვემგზავრნენ და თითქოს აჩრდილივით დაგვყვებოდნენ ყველგან სადაც წავედით<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-AtxiIV0eVlY/TvIiCO6TH1I/AAAAAAAAATs/dxvekaFBoJs/s1600/IMG_1730.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" oda="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-AtxiIV0eVlY/TvIiCO6TH1I/AAAAAAAAATs/dxvekaFBoJs/s320/IMG_1730.JPG" width="320" /></a></div><br /> <br /> ქალბატონი, რომელიც ჩვენს ნავს მართავდა ტბაზე გადაცურვისას და გაოგნებული სახით ფიქრობდა საიდან ვიყავით.<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-40S4Ht8HWLo/TvIh3dutvsI/AAAAAAAAATk/7X6E4vi3Ujs/s1600/IMG_1722.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" oda="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-40S4Ht8HWLo/TvIh3dutvsI/AAAAAAAAATk/7X6E4vi3Ujs/s320/IMG_1722.JPG" width="320" /></a></div><br /> ის მათხოვარი ბავშვი, ასე რომ ეხვეწებოდა ჩვენიანებს დახმარებას და რატომღაც ყველას "მოაბეზრა" თავი, ბოლოს ატირებული წავიდა სხვა ჯგუფისკენ. <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-tHeULdv_RbE/TvIhlFzyFvI/AAAAAAAAATc/zu8G3-w6Cqs/s1600/IMG_1135.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" oda="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-tHeULdv_RbE/TvIhlFzyFvI/AAAAAAAAATc/zu8G3-w6Cqs/s320/IMG_1135.JPG" width="240" /></a></div><br /> <br /> დაუვიწყარი მომენტები: დაღონებული სახის სპილო ჩიტუანში, რომელზე ჯდომითაც ისე დამიბუჟდა ფეხი, მეგონა ვერასდროს გავივლიდი, თუმცა იმავე სპილომ თავისი ყურის ტყაპუნით მოახდინა ჩემი ფეხის "განბუჟება" :))<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-2w4zay_iQPg/TvIg5pq9isI/AAAAAAAAATU/RAAvNfpnXKE/s1600/IMG_1962.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" oda="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-2w4zay_iQPg/TvIg5pq9isI/AAAAAAAAATU/RAAvNfpnXKE/s320/IMG_1962.JPG" width="320" /></a></div><br /> მაიმუნი, რომელმაც დაინახა რა ხათოს ხელში გაზიანი სასმელი არც დაფიქრდა ისე ეცა ხელებში და გამოგლიჯა, მერე იმდენი იწვალა &nbsp;სანამ დახუფული ბოთლი არ გატეხა და შიგ არსებული სითხე არ დალია :)<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-WUteNiLp3sQ/TvIglZ4tgcI/AAAAAAAAATM/orHzLlbu4pU/s1600/IMG_0974.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" oda="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-WUteNiLp3sQ/TvIglZ4tgcI/AAAAAAAAATM/orHzLlbu4pU/s320/IMG_0974.JPG" width="320" /></a></div><br /> ფოლკლორული საღამო ჩიტუანში, ამ წარმოდგენაზე დასწრებისას მცირედი ეჭვი გამიჩნდა, ნეტა ჩვენთან ჩამოსული ტურისტები იმავეს ხომ არ ფიქრობენ ჩვენს სუხიშვილებზე ან რუსთავზე, როგორც ახლა მე ვფიქრობთქო...<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-b1VcCpqssqg/TvIgTrObjdI/AAAAAAAAATE/QtkxiXP6CM8/s1600/IMG_2022.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" oda="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-b1VcCpqssqg/TvIgTrObjdI/AAAAAAAAATE/QtkxiXP6CM8/s320/IMG_2022.JPG" width="320" /></a></div><br /> კაფე TOM &amp; JERRY, რომელშიც თითქმის ყველა ქვეყნიდან ჩამოსული ტურისტების მიერ გარკვეული სახსოვარი იყო დატოვებული, სამწუხაროდ ჩვენებული ვერაფერი ვიპოვე და უფრო სამწუხაროდ იმ დროს აზრად არ მომივიდა ჩვენი მხრიდან შეგვემატებინა რამე, თუმცა ეს რამე 100% ვიცი ჩემი დროშა არ იქნებოდა, რომელიც ასე საყვარლად მედო ჩანთაში ორი კვირა, მერე რა რომ არ ამომიღია საერთოდ, გულს უხაროდა რომ ის იქ მეგულებოდა:)))<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-tkgwuf7kSyQ/TvIf_LlKYoI/AAAAAAAAAS0/NEN-ZplOlWw/s1600/IMG_1094.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" oda="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-tkgwuf7kSyQ/TvIf_LlKYoI/AAAAAAAAAS0/NEN-ZplOlWw/s320/IMG_1094.JPG" width="320" /></a></div><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-ZqrwnpYvwyI/TvIgCQa9jQI/AAAAAAAAAS8/QDAa2SwoKQQ/s1600/IMG_1104.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" oda="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-ZqrwnpYvwyI/TvIgCQa9jQI/AAAAAAAAAS8/QDAa2SwoKQQ/s320/IMG_1104.JPG" width="320" /></a></div><br /> <br /> დასასრული<br /> <br /> მოსაყოლი ძალიან ბევრია, ემოცია უსაზღვრო, ალბათ ვინმე დაინტერესებულს თუ შემთხვევით შემოაკითხდა ჩემი ნაწერი იფიქრებს ერევანზე უფრო მეტი უწერია, ვიდრე ნეპალზეო. პირობას ვდებ, რომ დროდადრო აუცილებლად შევავსებ ამ ჩანაწერს ახალი მოგონებებით, მანამდე უკეთესია ამ ქვეყნით დაინტერესებულებმა გადაიკითხოთ დათო ტურაშვილის "კატმანდუ", რომელიც 90–იან წლებშია დაწერილი, მაგრამ მერწმუნეთ ამ პერიოდის განმავლობაში, ქვეყანაში არანაირი მნიშვნელოვანი ცვლილება არ მომხდარა და ასევე კონკრეტულად ამ მოგზაურობის დაწვრილებითი შეფასებისთვის გადახედეთ ჩემი თანამგზავრების ბლოგებს.<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-xzT_oepP_ew/TvIoZK8xHoI/AAAAAAAAAWU/XtmYQGrVNTI/s1600/IMG_1872.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" oda="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-xzT_oepP_ew/TvIoZK8xHoI/AAAAAAAAAWU/XtmYQGrVNTI/s320/IMG_1872.JPG" width="320" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9149240958961945647-985645936589571813?l=tammmo.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/yTMammpoN-3QuBd_u0mzU5fnrpI/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/yTMammpoN-3QuBd_u0mzU5fnrpI/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/yTMammpoN-3QuBd_u0mzU5fnrpI/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/yTMammpoN-3QuBd_u0mzU5fnrpI/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/UpyK/~4/_KSVo1E47mY" height="1" width="1"/>tammohttp://www.blogger.com/profile/03638957113482890487noreply@blogger.com0http://tammmo.blogspot.com/2011/12/2011.htmltag:blogger.com,1999:blog-9149240958961945647.post-36376912325176628852011-11-05T05:07:00.000-07:002011-11-05T05:08:25.881-07:002011-11-05T05:08:25.881-07:00ჩანთა ჩალაგებულია...<br /> <br /> საბუთები მოწესრიგებულია....<br /> <br /> მეც სრულ მზადყოფნაში ვიმყოფები...<br /> <br /> ისღა დამრჩენია 3 საათიც ველოდო და.........<br /> <br /> <br /> სად მივდივარ???<br /> <br /> დაახლოებით წელიწად ნახევრის წინ ტრაპზონში ყოფნისას, ჯგუფს თან გვახლდა ერთი ადამიანი, რომელიც ის ის იყო დაშორდა მისთვის ძვირფას პიროვნებას და სერიოზულ დეპრესიას ებრძოდა. ჩვენ, მისი ახლადგაცნობილი "მეგობრები" ვცდილობდით დავხმარებოდით სულიერად, რომ მას მომავლის საზრისი არ დაეკარგა. ეს დახმარება ძირითადში სიტყვიერი, ხანდახან ხმამაღალ მსჯელობებში გადადიოდა ცხოვრების საზრისის შესახებ. ერთ ერთი ასეთი გაცხარებული კამათისას მახსოვს ვუთხარი, აი მაგალითად, მე მაქვს აუსრულებელი ოცნება ვიმოგზაურო ნეპალში და მიუხედავად იმისა რომ თითქმის 100% ვიცი ეს ოცნება არასდროს ამისრულდება იმის სიხარული მაცოცხლებს რომ ეს ოცნება მაქვსთქო.<br /> <br /> ამ ადამიანის ცხოვრება როგორც გადმოცემით&nbsp;ვიცი მშვენივრად მიდის, რაც შემეხება მე, რას წარმოვიდგენდი, რომ ჩემთვის სრულიად ოცნების&nbsp;საზღვრებს მიღმა არსებული ზეოცნება&nbsp;დაახლოებით&nbsp;წელიწად ნახევრის შემდეგ რეალობად&nbsp;მექცეოდა.<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-Wg4aUZrtdaw/TrUmyAJFpEI/AAAAAAAAAQk/WWK-Q7_suIY/s1600/kathmandu.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" ida="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-Wg4aUZrtdaw/TrUmyAJFpEI/AAAAAAAAAQk/WWK-Q7_suIY/s320/kathmandu.jpg" width="320" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9149240958961945647-3637691232517662885?l=tammmo.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/ef0SgLStHqJlvq-F5bgGV6nVbe0/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/ef0SgLStHqJlvq-F5bgGV6nVbe0/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/ef0SgLStHqJlvq-F5bgGV6nVbe0/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/ef0SgLStHqJlvq-F5bgGV6nVbe0/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/UpyK/~4/kmtT1qXuTgk" height="1" width="1"/>tammohttp://www.blogger.com/profile/03638957113482890487noreply@blogger.com0http://tammmo.blogspot.com/2011/11/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-9149240958961945647.post-67932836395279876942011-09-22T12:26:00.000-07:002011-09-22T12:26:12.271-07:002011-09-22T12:26:12.271-07:00პირველი შემთხვევაა, როცა ვშილი ამ გვერდს და საიდან დავიწყო ან როგორ დავწერო არ ვიცი.....<br /> <br /> ოცნებები ხომ ყველას გვაქვს, თან ისეთი ოცნება რომ არის და ისიც რომ გაქვს კარგად გაცნობიერებული, რომ ან ასრულდება ან არა....<br /> <br /> ოცნება ალბათ ბევრისთვის იმასთან ასოცირდება რა იყიდოს, სად წავიდეს ან უბრალოდ რით ასიამოვნოს საკუთარ ხორცს და სულს. არც მე ვარ გამონაკლისი, გაგიკვირდებათ და მეც ადამიანი ვარ...<br /> <br /> უბრალოდ ხანდახან მაქვს ისეთი ოცნებები, რომელიც ძალიან მარტივია შესასრულებლად, მაგრამ გაუბედაობა მიკრავს ხელ-ფეხს...<br /> <br /> არა ეს ოცნებები სულაც არ&nbsp;გულისხმოს&nbsp;ჩემი დიდი ხნის ნატვრებს წავიდე სადმე სამოგზაუროდ, თუმცა არც უმაგისობაა, უბრალოდ ამჯერად სულ სხვა ამბავზე ვიწყებ&nbsp;წერას.... <br /> <br /> კარები რკინის გისოსსაა, საგულდაგულოდ იკეტება და კონტროლის მიზნით ადამიანს აბარია, რომელიც სრულიად არ გავს ჩვეულებრივ დაცვის თანამშრომელს...<br /> <br /> გისოსიანი კარის იქით კეთილმიწყობილი ეზოა და შენობა, რომელსაც ყოველ დილით ავუვლი-ჩავუვლი ხოლმე და რატომღაც არასდროს დავინტერესებულვარ რა ხდება შიგნით...<br /> <br /> შენობის უკანა ნაწილში კი მთელი კომპლექსი, რომელიც სამწუხაროდ სულაც არა არის ისეთი მომხიბლავი, როგორც ეს წინა ფასადზე ჩანს...<br /> <br /> სურათების გადაღება სასტიკად აკრძალულია. არც ვაპროტესტებ, რადგან პატივს ვცემ ადამიანის პიროვნებას და სახელმწიფო კანონს...<br /> <br /> ირგვლივ სამარისებული სიჩუმეა, ისეთი საკუთარი გულის ფეთქვას რომ გაგრძნობინებს...<br /> <br /> ეზოს რაც უფრო მეტად შევყავართ სიღრმეში, მით მეტად წვდება ჩვენს ყურებს სიმღერის ხმა, ისინი 3 დან 5 წლამდე არიან, ყველა თავისებურად ლამაზია, თითოეული ისეთი სახით გიყურებს ერთი სული აქვს გაიგოს რა გინდათ მისგან, მალევე ხვდებიან ჩვენი მისვლის მიზეზს და ჟრიამულით გამოდიან შესახვედრად....<br /> <br /> გაუცხოება მათში იმდენად დიდი დოზითაა, ვერ ფიქრობ რა შეიძლება გააკეთო ისეთი, რომ პატარა გულები გაუხარო...<br /> <br /> აქ ყველას თავისი ისტორია აქვს,&nbsp;ნუ &nbsp;ფიქრობ რომ ძლიერი ადამიანი ხარ და გგონია რომ ყველაფერს აიტან, ნურას უკაცრავად, თითოეულის ამბავი შენს&nbsp;გულში თავის ადგილს პოულობს და რაც დრო გადის მით მეტად არ გაძლევს მოსვენების საშუალებას....<br /> <br /> ისინი საკმარისზე მეტნი არიან, ასაკის მიხედვით იყოფიან, ერთად იზრდებიან, ყოველ დღე ახალი მშობლების გამოჩენას ელოდებიან დიდი მოთმინებით და მერე რა რომ მათი სიცოცხლე სულ რამდენიმე წელს ითვლის, ისეთი სულიერი ტრავმა აქვთ, ჩემი განვლილი 30 წელი რომ ვერ მიხვდება ამას...&nbsp; <br /> <br /> ასაკის მომატება გულისხმობს პერიოდულად საცხოვრებელი ადგილის ცვლილებას....<br /> <br /> მერე რა რომ მისი გვარი ახმეტელია, საიდან??? ახმეტელის მეტროსთან დატოვა დედამ ნაგვის ბუნკერში....<br /> <br /> მერე რა რომ ის თამარ უცნობია..... ვერაფერს გაიგებ, არანაირი საბუთი არ არსებობს....<br /> <br /> მერე რა რომ მას ფეხზე სულ რაღაც ოთხი თითი აქვს და კოჭის ძვალის არარსებობის გამო კოჭლობს....<br /> <br /> მერე რა რომ იგი მესამე სართულიდან გადმოვარდა და&nbsp; გადარჩა.....<br /> <br /> მერე რა რომ მას მუცელზე ერთი ძვალიც კი არ აქვს, მაინც ჯანმრთელია და აქტიურად ცხოვრობს...<br /> <br /> მერე ის, რომ პატარა სოსომ დღეს გადადგა პირველად ფეხი დამოუკიდებლად...<br /> <br /> მერე ის რომ 1 წლის გოგოს ინვალიდი დედ-მამა ყოველ დღე აკითხავს და უხარიათ რომ მათი შვილი სრულიად ჯანმრთელია...<br /> <br /> მერე ის რომ მას თავისი და გვერდით ყავს და ალბათ უფრო რომ გაიზრდება გაუადვილდება ამ ყველაფრის გადატანა.......<br /> <br /> მერე ის, რომ ქრისტეს ასაკი მიახლოვდება.............<br /> <br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-au0lxFXBXk4/TnuLw9J6cII/AAAAAAAAAQg/2GoHQsx0R5Q/s1600/67d240cc76b4.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" hca="true" height="215" src="http://3.bp.blogspot.com/-au0lxFXBXk4/TnuLw9J6cII/AAAAAAAAAQg/2GoHQsx0R5Q/s320/67d240cc76b4.jpg" width="320" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9149240958961945647-6793283639527987694?l=tammmo.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/a1RjcgCFvjUj8fjGPWka6O_0nX4/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/a1RjcgCFvjUj8fjGPWka6O_0nX4/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/a1RjcgCFvjUj8fjGPWka6O_0nX4/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/a1RjcgCFvjUj8fjGPWka6O_0nX4/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/UpyK/~4/yBXu8ZzXOwI" height="1" width="1"/>tammohttp://www.blogger.com/profile/03638957113482890487noreply@blogger.com1http://tammmo.blogspot.com/2011/09/n1.htmltag:blogger.com,1999:blog-9149240958961945647.post-33123792960804301552011-06-23T09:57:00.000-07:002011-06-23T12:37:21.010-07:002011-06-23T12:37:21.010-07:00ამ წამს დამარტყა რომ ბევრი ისეთი რამ მინდა რაც ბავშვობიდან მინდა და უბრალოდ დროის სვლას გაუძლო, ან შემდეგში შემოემატა და გააგრძელა ჩემთან ერთად არსებობა....<br /> <br /> <br /> რა მინდა???<br /> <br /> <br /> მინდა:<br /> <br /> იმდენი ძალა მქონდეს რომ თავის დროსა და ადგილას ვთქვა ის რაც სიმართლე მგონია, მერე კარი გამოვიხურო და ისე რომ გული არ დამწყდეს გავაგრძელო იმ სხვების გარეშე ცხოვრება.........<br /> <br /> მინდა ბავშვი მყავდეს, ჩემიც რათქმაუნდა, მაგრამ მარტო ჩემი კი არა აი ისეთი, სხვისი რომ არის, მერე ამ სხვამ ვერ გაუგო და მიატოვა, ისეთი ბავშვი მინდა მყავდეს და დედა კი არ ვეგონო, უბრალოდ ერთად გავიზარდოთ ის მინდა...........<br /> <br /> <br /> რა მინდა იცი??? შოკოლადის ქარხანაში მუშაობა მინდა თუნდაც მცირე ხნით........<br /> <br /> <br /> ჩემი travel კომპანია მქონდეს მინდა<br /> <br /> <br /> მყინვარზე ასვლა მინდა, ძალიან, ძალიან...........<br /> <br /> მინდა უბრალოდ შემეძლოს ის რაც მინდა<br /> <br /> <br /> განა ბევრი რამე მინდა<br /> <br /> <br /> სულაც არაააა<br /> <br /> აი ახლაც შემართებით დავჯექი საწერად, მაგრამ აღმოჩნდა რომ სულაც ბევრი რამ არ მინდა......<br /> <br /> ალბათ ჯოჯოხეთში მოსახვედრად მარტო ისიც მეყოფა ამდენი არნდომა რომ მაქვს და ისევ მინდას რომ გავიძახი........<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9149240958961945647-3312379296080430155?l=tammmo.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/SBQnwbonZyYRoVOlaW_vZ224UaE/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/SBQnwbonZyYRoVOlaW_vZ224UaE/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/SBQnwbonZyYRoVOlaW_vZ224UaE/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/SBQnwbonZyYRoVOlaW_vZ224UaE/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/UpyK/~4/IrhhhlsEsP4" height="1" width="1"/>tammohttp://www.blogger.com/profile/03638957113482890487noreply@blogger.com1http://tammmo.blogspot.com/2011/06/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-9149240958961945647.post-62298886524250614412010-12-31T02:27:00.000-08:002010-12-31T02:27:40.261-08:002010-12-31T02:27:40.261-08:00სადღაც წამიკითხავს თუ გამიგონია ჩინელები ყველა საინტერესო და მათთვის მნიშვნელოვანი დღის არდასავიწყებლად თითო მარცვალ ბრინჯს ყრიან ჯამში და სიცოცხლის ბოლოს ითვლიან მათ რაოდენობას.<br /> <br /> ისე ჩემს მიერ განვლილ მარტო ბოლო წელს თუ გადავხედავ ამ ჯამში ალბათ იმდენი მარცვალი ჩავარდებოდა, დათვლა რომ გაჭიდება.<br /> <br /> ეხლა მართალია წლის ბოლო დღეა და აზრებს ძნელად ვუყრი თავს, მაგრამ რადგან წლის ბოლოა და &nbsp;განვლილის მეტ–ნაკლებად შეჯამება ერთგვარი აუცილებლობაა შევეცდები ტვინი დავძაბო და რაღაც მაინც გავიხსენო....<br /> <br /> <br /> ბედნიერების პიკს მაშინ მივაღწიე, როცა აგვისტოს ერთ ცხელ დღეს ოჯახმა წარმოუდგენელი სიურპრიზი მომიწყო და ისე როგორც ოცნებებში ხდება ხოლმე სამსახურის წინ მანქანა დამახვედრა, ე.წ. ციცინო, რომელიც გადამეტების გარეშე შეიძლება ითქვას, რომ უკვე ჩემი ცხოვრების განუყოფელი ნაწილია.<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://picasaweb.google.com/104372418828089050483/NtriGI?authkey=Gv1sRgCMX_ueSrrNTaZg#5556787254457104178" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TR2skRpVdzI/AAAAAAAAAQQ/AnccOs1PFQk/s320/io.jpg" width="320" /></a></div><br /> <br /> ყველაზე დაუვიწყარი განცდა ალბათ ის დილის 6 საათი იქნება, რომელმაც სამდღიანი დამღლელი მოგზაუროს ბოლო დილას გამაღვიძა და იქ ტაო–კლარჯეთში მამცნო პატარა გიორგი ლაკვეხელიანის (ბღლუნწუსის) დაბადება<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://picasaweb.google.com/104372418828089050483/NtriGI?authkey=Gv1sRgCMX_ueSrrNTaZg#5556787973216578434" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TR2tOHO8q4I/AAAAAAAAAQU/MYxeoio_r0k/s320/untitled.bmp" width="320" /></a></div><br /> წლის ყველაზე დიდი მოულოდნელობა დეიდაჩემის უეცარი და საბოლოო გადაწყვეტილება გახლდათ. ამ წუთამდე ვფიქრობ და ვერ მომიფიქრებია რა იყო ეს. ჩემი მეორე დედა – ნაირა ბარბარედ წოდებული რამდენიმე თვეში დედა ანად გარდაიქმნა.<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://picasaweb.google.com/104372418828089050483/NtriGI?authkey=Gv1sRgCMX_ueSrrNTaZg#5556788735865306370" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TR2t6gUkvQI/AAAAAAAAAQY/TC6K8Bg2_is/s320/ana.jpg" width="192" /></a></div><br /> მთელი წლის მანძილზე კარგი და უფრო კარგი, მოულოდნელი და წარმოუდგენელი&nbsp;ამბები ერთმანეთს ენაცვლებოდა. წარმოუდგენელი და დაუვიწყარი იყო ყველა მოგზაურობა, რომელიც წინა პოსტით შევაჯამე.<br /> <br /> მოკლედ, სხვა რა დამრჩენია დიდი მადლობა უნდა მოვახსენო 2010 წელს და უფრო მეტი კარგის მოლოდინით დაველოდო ახალ 2011–ს.<br /> <br /> <br /> მანამდე კი, ჩემგან ყველაზე, ყველაზე კეთილი სურვილები მათ ვინც მიყვარს, ვისითაც ვარსებობ და ვისი არსებობაც ასე მაძლებინებს ამ წუთისოფელში.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9149240958961945647-6229888652425061441?l=tammmo.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/eYb6eVvhXEftqLOZXljjs7wkpbw/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/eYb6eVvhXEftqLOZXljjs7wkpbw/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/eYb6eVvhXEftqLOZXljjs7wkpbw/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/eYb6eVvhXEftqLOZXljjs7wkpbw/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/UpyK/~4/ZWB-6s1C-Q0" height="1" width="1"/>tammohttp://www.blogger.com/profile/03638957113482890487noreply@blogger.com2http://tammmo.blogspot.com/2010/12/2010-2011.htmltag:blogger.com,1999:blog-9149240958961945647.post-40509596305064155462010-12-16T03:53:00.000-08:002010-12-16T04:33:43.213-08:002010-12-16T04:33:43.213-08:00ვინაიდან და რადგანაც 2010 წელი დასასრულს უახლოვდება და დიდის სიხარულით და მთელის მოლოდინებით ველი მომდევნო 2011–ს;<br /> <br /> ვინაიდან და რადგანაც წელსაც ისევე როგორც გასულ წელს ჩემს ცხოვრებაში მოგზაურობას აქტუალობა არ დაუკარგავს და დიდი იმედი მაქვს მანამ არ დაკარგავს, სანამ ჩემი გული იმუშავებს და სხეულიც მომყვება, გადავწყვიტე&nbsp;<a href="http://tammmo.blogspot.com/2009/11/blog-post_13.html">"ჩემი საქართველო აქ არის"</a> &nbsp;მეორე ნაწილი დამეწერა, ან უბრალოდ შემეჯამებინა მიმდინარე წლის გასვლები.<br /> <br /> <br /> ტრადიციას არ ვუღალატებ და უკვე რეალიზებული ოცნებებისთვის მადლობა www.karavi.ge -ს კარგი იდეებისთვის, ჩემს მეგობრებს – გვერდში დგომისთვის, სამსახურს – ფინანსური გაძლიერებისთვის და ჩემს ოჯახს, რომელსაც იდეები არ ელევა აშკარად.<br /> <br /> <b>მარტი:</b> დაუვიწყარი გასვლა <i>ტრაპზონში</i> ჩვენი რაგბისტების მხარდასაჭერად, ემოციები სრულად გამოვხატე &nbsp;<a href="http://tammmo.blogspot.com/2010/03/blog-post_24.html">ამ</a>&nbsp;<a href="http://tammmo.blogspot.com/2010/03/blog-post_23.html">ბმულებში</a>, ამიტომ აღარ დავწვრილმანდები.<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://picasaweb.google.com/104372418828089050483/NtriGI?authkey=Gv1sRgCMX_ueSrrNTaZg#5551249836629841090" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TQoAUIvEVMI/AAAAAAAAAOw/NDSkmPWVnMg/s320/untitled.bmp" width="320" /></a></div><br /> <br /> <br /> აქვე,&nbsp; ულამაზესი სანახაობა&nbsp;<i><a href="http://tammmo.blogspot.com/2010/03/blog-post_2186.html">სუმელა</a> .</i><br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://picasaweb.google.com/104372418828089050483/NtriGI?authkey=Gv1sRgCMX_ueSrrNTaZg#5551251109366031570" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TQoBeODBZNI/AAAAAAAAAO0/pDTEyA7TBRQ/s320/trabzon_sumela_manastiri_80.jpg" width="320" /></a></div><br /> <br /> <b>მაისი: </b><a href="http://tammmo.blogspot.com/2010/05/blog-post_27.html"><i>ლომისობა მლეთაში</i>&nbsp;</a> &nbsp;თავისი ტრადიციებით წარმოუდგენლად რთული გზით, რომელიც წელიწადში 1ხელ აუცილებლად უნდა გაიარო.<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://picasaweb.google.com/104372418828089050483/NtriGI?authkey=Gv1sRgCMX_ueSrrNTaZg#5551251182057355874" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TQoBic1--mI/AAAAAAAAAO4/K5m9Xa1VT-I/s320/ae468b715f1d.jpg" width="320" /></a></div><br /> <br /> <b>ივნისი: </b>შეხვედრა წარსულთან, დაკარგული <i><a href="http://tammmo.blogspot.com/2010/06/blog-post_17.html">ჰერეთი</a> </i>და პირველი გასვლა აზერბაიჯანის საზღვრებში.<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://picasaweb.google.com/104372418828089050483/NtriGI?authkey=Gv1sRgCMX_ueSrrNTaZg#5551251272099808242" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TQoBnsRxw_I/AAAAAAAAAO8/nmrYNA9ajKw/s320/Picture+328.jpg" width="320" /></a></div><br /> აქვე, მეორე გასვლა&nbsp;<a href="http://tammmo.blogspot.com/2010/06/blog-post_29.html">ტაო–კლარჯეთში</a> და გზაში გატარებული სამი დაუვიწყარი დღე.<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://picasaweb.google.com/104372418828089050483/NtriGI?authkey=Gv1sRgCMX_ueSrrNTaZg#5551251349402240594" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TQoBsMQHRlI/AAAAAAAAAPA/_KZ7960v5C8/s320/IMG_3101.JPG" width="320" /></a></div><br /> <br /> <b>ივლისი: </b><b>&nbsp;</b>სრულიად უბრალოდ ჩვენ კიდევ ერთხელ ვათვალიერებთ სამცხე ჯავახეთს, არმაზს, კახეთს და ათასჯერ ნანახს....<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://picasaweb.google.com/104372418828089050483/NtriGI?authkey=Gv1sRgCMX_ueSrrNTaZg#5551251656351713442" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TQoB-DukiKI/AAAAAAAAAPE/4a7aSl0CGSc/s320/untitled2.bmp" width="320" /></a></div><br /> <br /> <b>აგვისტო: </b>&nbsp;ორდღიანი გასვლა <a href="http://tammmo.blogspot.com/2010/08/week-end.html">აჭარაში</a>. ამ დღეების გამორჩეულობა იმაშია, რომ პარასკევ დღეს გამოიხურავ სამსახურის კარს, აიღებ ზურგჩანთას და დაადგები გზას, იცი რომ გაქვს მხოლოდ ორი თავისუფალი დღე და ორშაბათს აუცილებლად უნდა დაუბრუნდე იმ ადგილს, რომელიც ასე ბედნიერად დატოვე პარასკევს.......<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://picasaweb.google.com/104372418828089050483/NtriGI?authkey=Gv1sRgCMX_ueSrrNTaZg#5551252622580003954" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TQoC2TNWNHI/AAAAAAAAAPQ/K41f0KkMfp8/s320/40311_458993806132_684756132_6885646_3928859_n.jpg" width="320" /></a></div><br /> <br /> <br /> განუმეორებელი აგვისტოს მეორე ნახევარი, <a href="http://tammmo.blogspot.com/2010/09/blog-post_08.html">სვანეთის</a> დაუვიწყარი დღეები და ციცინოსთან შეხვედრის მოლოდინი.... (ციცინოს ვინაობას წლის ბოლო პოსტში წაიკითხავთ)<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://picasaweb.google.com/104372418828089050483/NtriGI?authkey=Gv1sRgCMX_ueSrrNTaZg#5551251758623832338" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TQoCEAuJORI/AAAAAAAAAPI/JAfJa0L1mLM/s320/IMG_2403.JPG" width="320" /></a></div><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /> <br /> <b>სექტემბერი</b>: კიდევ ერთი გასვლა აჭარაში და თურქეთის საზღვრების კიდევ ერთხელ გადაკვეთა. შოპინგგასვლა რიზემდე........<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://picasaweb.google.com/104372418828089050483/NtriGI?authkey=Gv1sRgCMX_ueSrrNTaZg#5551252738254082834" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TQoC9CIMkxI/AAAAAAAAAPU/FEzW_hnLkhY/s320/45066_467753786132_684756132_7130218_6822856_n.jpg" width="320" /></a></div><br /> <br /> <b>ოქტომბერი</b><b>–ნოემბერი:</b><b> </b>ციცგასვლები:<br /> &nbsp;დარიალის ხეობაში<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://picasaweb.google.com/104372418828089050483/NtriGI?authkey=Gv1sRgCMX_ueSrrNTaZg#5551253310282203970" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TQoDeVGVA0I/AAAAAAAAAPY/sWchb3SSfTI/s320/untitled4.bmp" width="320" /></a></div><br /> ყვარელში<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://picasaweb.google.com/104372418828089050483/NtriGI?authkey=Gv1sRgCMX_ueSrrNTaZg#5551253867523062578" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TQoD-w-5uzI/AAAAAAAAAPc/CATnPznhz-8/s320/11.bmp" width="320" /></a></div><br /> ბოდბე–სიღნაღსა<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://picasaweb.google.com/104372418828089050483/NtriGI?authkey=Gv1sRgCMX_ueSrrNTaZg#5551253952209775410" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TQoEDsdyazI/AAAAAAAAAPg/XvYyio7Nrow/s320/untitled5.bmp" width="320" /></a></div><br /> და მცხეთაში<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://picasaweb.google.com/104372418828089050483/NtriGI?authkey=Gv1sRgCMX_ueSrrNTaZg#5551254270392642194" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TQoEWNyfqpI/AAAAAAAAAPk/6KYmh84QzdU/s320/52.bmp" width="320" /></a></div><br /> <b>დეკემბერი: </b>კარვული გასვლები კოლხეთის დაცულ ტერიტორიაზე<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://picasaweb.google.com/104372418828089050483/NtriGI?authkey=Gv1sRgCMX_ueSrrNTaZg#5551257175699844354" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TQoG_U5tbQI/AAAAAAAAAQA/oB-kE7biOS0/s320/97b816e99b15.jpg" width="320" /></a></div><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /> <br /> და ჯიპტური გარეჯის უდაბნოში........<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://picasaweb.google.com/104372418828089050483/NtriGI?authkey=Gv1sRgCMX_ueSrrNTaZg#5551257233711629698" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TQoHCtAzBYI/AAAAAAAAAQE/1TJ9p_Omm6I/s320/151060_10150107064911133_684756132_8048346_2707277_n.jpg" width="320" /></a></div><br /> <br /> <br /> ეს არაა ყოველივე ის რაც ამ წელს ვნახე და მოვიარე, ეს არის ის რაც განსაკუთრებით ჩამრჩა გულში და კვალი დატოვა ჩემში.....<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://picasaweb.google.com/104372418828089050483/NtriGI?authkey=Gv1sRgCMX_ueSrrNTaZg#5551257314694264562" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="202" src="http://2.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TQoHHasj9vI/AAAAAAAAAQI/in2fYprhVw0/s320/66973_162859780406509_100000474636179_453961_8211367_n.jpg" width="320" /></a></div><br /> <br /> <div align="right"><br /> </div><div align="right"><i><span style="color: #666666;">მესამე ნაწილი ალბათ იქნება, ოღონდ 1 წლის შემდეგ</span></i>&nbsp;</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9149240958961945647-4050959630506415546?l=tammmo.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/nUaln0YZa5Vowh1MFokgj6nI0Lc/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/nUaln0YZa5Vowh1MFokgj6nI0Lc/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/nUaln0YZa5Vowh1MFokgj6nI0Lc/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/nUaln0YZa5Vowh1MFokgj6nI0Lc/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/UpyK/~4/f5JGYMt_rGU" height="1" width="1"/>tammohttp://www.blogger.com/profile/03638957113482890487noreply@blogger.com1http://tammmo.blogspot.com/2010/12/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-9149240958961945647.post-79560567826858010812010-10-13T04:39:00.001-07:002010-10-13T04:42:39.525-07:002010-10-13T04:42:39.525-07:00ამ წუთას ღამის 10:30 –ია. დიდი ხანია ბლოგი არ გამხსენებია. სიმართლე გითხრათ არ ვიცი რას დავაბრალო ეს ამბავი. შეიძლება ძალიან დამაკავეს სამსახურის საქმეებმა. არც იმას გამოვრიცხავ რომ ცოტა ჩავიკეტესავით, შეიძლება ამინდის ბრალია, ან იქნებ ზედმეტი აქტიურობიდან ჩემგან დამოუკიდებელი TAME OUT–ის ან იქნებ ემოციული და ფიზიკური გადაღლილობის (ეს უკანასკნელი იმ გაგებით არა ტყე–ღრეში რამდენიმესაათიანი ხეტიალის მერე რომ გემართება ადამიანს).<br /> <br /> ღამის 11 არ შესრულებულა და ირგვლივ უჩვეულო სიჩუმეა. შუქი გამოირთო ახლო პერიმეტრში და ამის გამოა შორეულმა მოგონებებმა რომ წამოყო თავი. ისე კარგი ნათქვამია "შეუჩვეველს ნუ შეაჩვევ და შეჩვეულს ნუ გადააჩვევო!" , რადგან სადღაც 8–10 წლის წინ შუქის მოსვლით გახარებული ადამიანების ჟივილ–ხივილი მართლა ცას სწვდებოდა, მოუხედავად იმისა, რომ ყველამ კარგად იცოდა ეს სიხარული რა მცირე ხანს გრძელდებოდა. დღეს იმდენად არ გვეფიქრება &nbsp;ეს საკითხი, რომ სიბნელეში აღმოჩენილმა საჭირო სანთელიც კი ვერ ვიპოვე სახლში, უფრო მეტიც, ჩემი სახლის წინ ასვეტილ რამდენიმე მრავალსართულიანში მხოლოდ თითო ოროლა სარკმლიდან ჩანს ბაცი სიყვითლე. კარგია ალბათ რწმენა მაინც რომ შეგვრჩა და ოჯახში საეკლესიო &nbsp;სანთლებს ვინახავთ. რამდენიმე წუთიც და ეს სინათლეც ქრება... ალბათ მოასწრეს საწოლამდე მიღწევა...<br /> <br /> ფიქრებით ისევ სადღაც 10 წლით უკან ვიხევ &nbsp;და მახსენდება წინასწარ მომარაგებული პარაფინის თეთრი სანთლებით განათებულ ოთახში, როგორ ვატარებდით საღამოებს შეძლებისდაგვარად მხიარულად. გვქონდა პატარა რადიო და ჩაბჟირებით ვუსმენდით ქართულ მელოდიებს. შიგადაშიგ ბოლო ხმაზე რომ ვყვებოდით, ცოტა უნიჭოდ მაგრამ რა მოხდა მერე???. გვყავდა სტუმარი და დაუღალავად ვსაუბრობდით არსებულზე თუ ჩვენით შეთხზულზე. ვაგებდით მომავლის გეგმებს და ვოცნებობდით იმ ეტაპისთვის წარმოუდგენელზე. გვესმოდა და უსიტყვოდ ვუგებდით ერთმანეთს. ვაცნობიერებდით ერთმანეთის გაჭირვებას და საკუთარი გამოცდილებით ან თუნდაც გამოუცდელობით გვერდით ვედექით. ვსწავლობდით და ვასწავლიდით, ვთხზავდით და ვკითხულობდით. არ გვქონდა თანამედროვე ტექნიკა, თუმცა მაინც ვახერხებდით არ ჩამოვრჩენოდით არსებულ გარემოს.<br /> <br /> არა ამ პოსტით ჩემი მიზანი წარსულზე ტირილი, ან არსებულის ქება სულაც არაა. უბრალოდ დღის ბოლომ მოიტანა ეს გახსენება და რამდენიმეწუთიანმა უშუქობამ.. ეს ყველაფერი კი უბრალოდ წარსულში განცდილის მცირედი გახსენებაა და სხვა არაფერი.......<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://mezareba.files.wordpress.com/2010/07/punctuation_by_vladstudio.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://mezareba.files.wordpress.com/2010/07/punctuation_by_vladstudio.jpg" width="320" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9149240958961945647-7956056782685801081?l=tammmo.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/0n9Xzyb94j7P-fvhVpvihifh0vs/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/0n9Xzyb94j7P-fvhVpvihifh0vs/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/0n9Xzyb94j7P-fvhVpvihifh0vs/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/0n9Xzyb94j7P-fvhVpvihifh0vs/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/UpyK/~4/PyEgZNLUuxs" height="1" width="1"/>tammohttp://www.blogger.com/profile/03638957113482890487noreply@blogger.com1http://tammmo.blogspot.com/2010/10/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-9149240958961945647.post-1110871523374100342010-09-08T08:56:00.000-07:002010-09-09T04:06:13.901-07:002010-09-09T04:06:13.901-07:00<i>ნაწილი 1 &nbsp;(მობილურის ჩანაწერები)</i><i>&nbsp;</i><br /> <br /> 1. ასეთი რამ ხომ გვიგვრძვნია ყველას, გძინავს და ძილში კიდევ ძილს ნატრობ. ახლა სვანეთის გზას ვადგავარ და იმაზე ვფიქრობ, რომ ნეტა არ დასრულდეს ეს წამი. ენგური კი შაბიამნისფერია, ისეთი როგორც არასდროს. მთას ფერი ეპარება, აი ისეთი ფერი მარტო ამ მხარეში რომ იცის. ნამდვილი შემოდგომისფერი.<br /> <br /> <br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TIeuIavAnQI/AAAAAAAAANY/EDCO1mHlIx0/s1600/IMG_2206.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="150" src="http://3.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TIeuIavAnQI/AAAAAAAAANY/EDCO1mHlIx0/s200/IMG_2206.JPG" width="200" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TIeuWdeUheI/AAAAAAAAANg/lCO1zVBT5Lk/s1600/IMG_2331.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="150" src="http://3.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TIeuWdeUheI/AAAAAAAAANg/lCO1zVBT5Lk/s200/IMG_2331.JPG" width="200" /></a></div><br /> 2.სვანეთში სიყვარულმა უნდა წაგიყვანოს.ამ ხალხის სიყვარულმა და იმ ტრადიციების პატივისცემამ, რომელიც ასე ხშირად ძალიან გაუგებარი და მიუღებელია ჩვენთვის. სხვანაირად უბრალოდ არ შეიძლება.<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TIeu7dXGj7I/AAAAAAAAANo/I96J3dgp9yY/s1600/IMG_2403.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TIeu7dXGj7I/AAAAAAAAANo/I96J3dgp9yY/s320/IMG_2403.JPG" /></a></div><br /> <br /> 3. ფესტივალი მესტიაში ძალაშია შესული. გაამართლა აშკარად. ადგილობრივი ახალგაზრდობა აქტიურია, მათი მშობლები ჯიუტად სდუმან. შემთხვევა თუ მოგეცა გაარკვევ, რომ ეს ყველაფერი საერთოდ არ ეხატებათ გულზე, სულ უბრალოდ, სიმშვიდეს ურღვევს მათ, არ სჭირდებათ საქმეში ცხვირის ჩამყოფები.<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TIevSz_LNjI/AAAAAAAAANw/9SwvjJ3geAs/s1600/38039_412893305779_670935779_5103440_3678137_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TIevSz_LNjI/AAAAAAAAANw/9SwvjJ3geAs/s320/38039_412893305779_670935779_5103440_3678137_n.jpg" /></a></div><br /> <br /> 4. ზურგს უკან "ბოლო გამოშვება" საესტრადო განათებაა, ასე ძლიერ რომ მჭრის თვალს. მე ზურგშექცევით ვდგავარ და განათებულ კოშკებს შევცქერი. ცა ვარსკვლავებითაა მოჭედილი, ახლო მთის წვერზე კოცონი ანთია. ხვალ ჩვენც უნდა ავიდეთ ამ თვალუწვდენელ წვერზე. მესტია უბრალოდ აღმოჩენაა და ამოუწურავი....<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TIev-_MyY0I/AAAAAAAAAN4/l24p66bo4xI/s1600/IMG_2440.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TIev-_MyY0I/AAAAAAAAAN4/l24p66bo4xI/s320/IMG_2440.JPG" /></a></div><br /> <br /> <br /> <i>ნაწილი 2&nbsp;</i><br /> <br /> ნიკა სვანია, დაფასებული სვანი, აზრიც რომ მოეკითხება და პატივსაც რომ სცემენ. ხმას არ იღებს ზედმეტად, თუმცა ბევრს ფიქრობს და განიცდის.<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TIewITHgYOI/AAAAAAAAAOA/LEuL5fSUqtk/s1600/IMG_2254.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TIewITHgYOI/AAAAAAAAAOA/LEuL5fSUqtk/s320/IMG_2254.JPG" /></a></div><br /> <br /> რას განიცდის????<br /> <br /> სვანეთის სრული რეაბილიტაცია, ჩაკეტილი კასტის ცხოვრებაში ხელებისფათურია....<br /> <br /> გამრავლებული ტურისტი ამ მხარეში მარტო ცივილიზაციის შემომტანი კი არააა, იმის დამანგრეველია რაც ამ ტურისტს დღეს იზიდავს სვანეთში....<br /> <br /> ახალგაზრდობა ისე აღარ განიცდის და სჯის თავის გვარისას, როგორც აქამდე იყო, იქნებ კარგიცაა, ნაკლები გვარი შეწყვეტს ამ მხარეში სამუდამო არსებობას....<br /> <br /> სასულიერო პირის გამოჩენა ამ მხარეში ვერ გადაუწყვიტავს მათ ძირითად პრობლემას, აქ ხალხის შეგნება უნდა მივიდეს იქამდე, რომ ერთმანეთის სისხლის აღება &nbsp;უბრალოდ ცუდი გადმონაშთია...<br /> <br /> აქ ყველაფერი რაც ეხლა კეთდება კონკრეტულების გულის საოხია და არა ამ მხარის......<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TIewZorpgTI/AAAAAAAAAOI/z6-1UVMNE84/s1600/IMG_3022.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TIewZorpgTI/AAAAAAAAAOI/z6-1UVMNE84/s320/IMG_3022.JPG" /></a></div><br /> <br /> <br /> ნაწილი 3<br /> <br /> ჩვენ დაახლოებით ათნი ვართ, პირდაღებულები შევცქერით გარემოს და ყველა ხესთან თუ კოშკთან სურათს ვიღებთ.....<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TIewl0VL6LI/AAAAAAAAAOQ/ko7f4qvclyI/s1600/IMG_3127.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TIewl0VL6LI/AAAAAAAAAOQ/ko7f4qvclyI/s320/IMG_3127.JPG" /></a></div><br /> <br /> დღეები იმდენად დატვირთულია და ერთმანეთისგან განსხვავებული, რომ ფაქტების გადააზრებას ვერ ასწრებ....<br /> <br /> დღეები გრძელია და ღამეები ძალიან მოკლე.....<br /> <br /> უშბა დანისლულია, &nbsp;მკაცრად დამალული....<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TIexiHjyM2I/AAAAAAAAAOg/7qSQfFOUIcg/s1600/IMG_2512.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TIexiHjyM2I/AAAAAAAAAOg/7qSQfFOUIcg/s320/IMG_2512.JPG" /></a></div><br /> <br /> რიტმი გაუჩერებელი და აუდიტორია განცვიფრებული, რომელიც დროგამოშვებით ზურგს აქცევს სცენას ჩვენი შემხედვარე.....<br /> <br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TIew0V52K9I/AAAAAAAAAOY/JqU5Z4cNccU/s1600/IMG_2453.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TIew0V52K9I/AAAAAAAAAOY/JqU5Z4cNccU/s320/IMG_2453.JPG" /></a></div><br /> ფილმის იდეა შერჩეულია და კადრები დალაგებული....<br /> <br /> უბრალოდ ილუზიაა და სიგიჟეა ეს ყველაფერი<br /> <br /> <object height="385" width="640"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/_AT_aVJmPPo?fs=1&amp;hl=en_US"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/_AT_aVJmPPo?fs=1&amp;hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="640" height="385"></embed></object><br /> <br /> ბოლო კითხვა: რა არის შენთვის სვანეთი?<br /> <br /> სულის ნაწილი, რომელიც ასეთი ნოსტალგიური ხდება ხოლმე და დაბრუნებას მთხოვს.....<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TIeyLu1re2I/AAAAAAAAAOo/zsL7mrHSFVE/s1600/IMG_2736.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TIeyLu1re2I/AAAAAAAAAOo/zsL7mrHSFVE/s320/IMG_2736.JPG" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9149240958961945647-111087152337410034?l=tammmo.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/kTvXKKU7xrWzIrUTS29BivqLsCU/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/kTvXKKU7xrWzIrUTS29BivqLsCU/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/kTvXKKU7xrWzIrUTS29BivqLsCU/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/kTvXKKU7xrWzIrUTS29BivqLsCU/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/UpyK/~4/yLLxzv7zvvY" height="1" width="1"/>tammohttp://www.blogger.com/profile/03638957113482890487noreply@blogger.com0http://tammmo.blogspot.com/2010/09/blog-post_08.htmltag:blogger.com,1999:blog-9149240958961945647.post-24216497661673378152010-09-06T08:44:00.000-07:002010-09-06T08:44:34.479-07:002010-09-06T08:44:34.479-07:00უბრალოდ არაფერი ხდება...<br /> <br /> ცხოვრებას მოაქვს ცუდიც და კარგიც<br /> <br /> ცხოვრება გხდის ერთ წამში ბედნიერს და უბედურს....<br /> <br /> საუკუნე ვერ შეცვლის იმდენს, რაც ერთმა წამმა შეიძლება &nbsp;ქნას....<br /> <br /> ზოგჯერ უბრალოდ ცხოვრება ისეთ სიურპრიზს გიმზადებს, რომელმაც შეიძლება რეაქცია დაგიკარგოს<br /> <br /> არა, გამოხატვის უნარით ისედაც ვერასდროს დავიკვეხნი, მაგრამ<br /> <br /> სიტუაცია, ზიხარ სამსახურში იმ აზრით გაბედნიერებული, რომ სულ რამდენიმე საათი დარჩა შვებულებამდე, მარტო ერთი აზრი გიტრიალებს გულში იმავე საღამოს როგორ გაიქცევი სადგურში და რამდენიმე საათში შენს საოცნებო უშბას იხილავ.<br /> <br /> მობილზე ზარია....<br /> <br /> - შეგიძლია 1 საათით გაენთავისუფლო უფროსს???<br /> <br /> მშობელს უარს როგორ ეტყვის ნორმალური ადამიანი რამე თხოვნაზე და მეც ცოტა უკმაყოფილო გამოვდივარ სამსახურიდან....<br /> <br /> შეხვედრის ადგილი ახლოა...<br /> <br /> მოსახვევში უცნობი მანქანა დგას...<br /> <br /> რამდენიმე ახლობელი სახე და 1 ფრაზა ”შენია”....<br /> <br /> რამდენიმე დღეში იუბილე მაქვს, თარიღი არაფრით გამორჩეულია, უბრალოდ მთელი ცხოვრება დასამახსოვრებელი..........<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TIUMR2PmLFI/AAAAAAAAANQ/9l8u2tdyCh4/s1600/blue_hot_rod_car_i_love_my_bumper_sticker-p128252925607750389trl0_400.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TIUMR2PmLFI/AAAAAAAAANQ/9l8u2tdyCh4/s320/blue_hot_rod_car_i_love_my_bumper_sticker-p128252925607750389trl0_400.jpg" width="320" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9149240958961945647-2421649766167337815?l=tammmo.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/k8rQt1MUpmRI9URXJlHxhYe69bo/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/k8rQt1MUpmRI9URXJlHxhYe69bo/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/k8rQt1MUpmRI9URXJlHxhYe69bo/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/k8rQt1MUpmRI9URXJlHxhYe69bo/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/UpyK/~4/YAz10AVWvRw" height="1" width="1"/>tammohttp://www.blogger.com/profile/03638957113482890487noreply@blogger.com1http://tammmo.blogspot.com/2010/09/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-9149240958961945647.post-5775880445551050122010-08-15T08:14:00.000-07:002010-08-15T08:14:33.724-07:002010-08-15T08:14:33.724-07:00პოსტს ვწერ ჯუნიორით შთაგონებული:<br /> <br /> ახალი &nbsp;სიცოცხლე ბევრის ოჯახში შემოჭრილა ალბათ და თავზგა აუბნევია ყოველდღიურობისთვის......<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TGgBKBAn6eI/AAAAAAAAANA/lpI2aFQT5zo/s1600/IMG_3111.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="150" src="http://2.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TGgBKBAn6eI/AAAAAAAAANA/lpI2aFQT5zo/s200/IMG_3111.JPG" width="200" /></a></div>ამ სურათში გიორგი სულ რაღაც ერთი საათისაა და თუ დააკვირდებით ნახავთ რომ იღიმის, ჩემს ალბომში ბევრი მოიძებნება ასეთი სურათი.. მძინარე ჩვილთან თუ დაყოვნდებით რამდენიმე წამი, აუცილებლად შეამჩნევთ, რომ ის ძილში ბევრჯერ იცვლის სახეს და უცაბედი ღიმილიდან შეიძლება საშინელ ტირილზე გადავიდეს. როგორც ამბობენ ამ დროს პატარას კეთილი და ბოროტი ანგელოზები ადგანან თავს და მათი მოქმედებების მიხედვით ხდება ჩვილში ხასიათის ცვლილება. (მაგ: ბოროტისგან შეშინებული იწყებს უმიზნო ტირილს).<br /> <br /> იგივე გიორგი ამ დღეებში 2 თვის შესრულდება, სასწაულია ნახო კვირიდან-კვირამდე როგორ იზრდება და იცვლება... &nbsp;”აღუს” თქმის ინტენსიობა უკვე იმდენად მაღალია, რომ უნებურად ისმის კითხვა, რას ნიშნავს ეს ”აღუ” და იქვე პასუხი: არც მეტი არც ნაკლები -- ”არს ღმერთი”.<br /> <br /> ნამდვილად არ ვიცი, ეს ყოველივე ვიღაცის ფანტაზიის ნაყოფია თუ არა, ან სხვა ქვეყნებში როგორ ფიქრობენ, მაგრამ &nbsp;საქართველოში მართლა ასე ჰგონიათ და მიზეზი არ მაქვს შევეწინააღმდეგო:)<br /> <br /> პ.ს ვაპირებ დაკვირვება გავაგრძელო და რაიმე საინტერესოს &nbsp;აღმოჩენის შემთხვევაში პოსტს აუცილებლად ექნება გაგრძელება...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9149240958961945647-577588044555105012?l=tammmo.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/Pe23ZqzcOFv2_-PZCj2TnqDLeQs/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/Pe23ZqzcOFv2_-PZCj2TnqDLeQs/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/Pe23ZqzcOFv2_-PZCj2TnqDLeQs/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/Pe23ZqzcOFv2_-PZCj2TnqDLeQs/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/UpyK/~4/-st0xxFDoM4" height="1" width="1"/>tammohttp://www.blogger.com/profile/03638957113482890487noreply@blogger.com2http://tammmo.blogspot.com/2010/08/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-9149240958961945647.post-68065274535536703082010-08-09T09:39:00.000-07:002010-08-09T09:49:06.557-07:002010-08-09T09:49:06.557-07:00ბევრი დასკვნები არ სჭირდება იმ ფაქტს, რომ მთავარია გქონდეს: სურვილი, ფინანსები (რაც მეტი მით უკეთესი) და ცოტა რისკი. დანარჩენი თავისთავად ეწყობა.<br /> <br /> უბრალოდ:<br /> <br /> აგვისტოს ხვატი, შვებულებამდე დარჩენილი დღეები<br /> <br /> გაწელილი დრო და გადაღლილობის პიკი...<br /> <br /> <br /> პატარა თუ დიდი შური ქალაქში მოსიარულე დასვენებული სახეების მიმართ <br /> <br /> და<br /> <br /> მორიგი იდეა....<br /> <br /> არც მეტი, არც ნაკლები - ბათუმი...<br /> <br /> საღამოს 6 საათზე სამსახურის გამოჯახუნებული კარი;<br /> <br /> სახელდახელოდ შეკრული ზურგჩანთა, რომელშიც მოგვიანებით აღმოჩნდება, რომ მხოლოდ ლურჯის სხვადასხვა ტონალობის ტანსაცმელი გიწყვია და<br /> <br /> ავტობუსში გატარებული ღამე...<br /> <br /> დილის 8 საათი, უკვე აჭარაში ხარ. გაღვიძებს ვინმე მგზავრის მოთქმა იმის თაობაზე, რომ რატომ შეიძლება ადამიანებს უნდოდეთ ქობულეთში დასვენება...<br /> <br /> და მე ვუწყებ მტკიცებას - ქალბატონო დაიღალა ეს ხალხი ქალაქის სიტუაციით და აცალეთ დაისვენონ სადაც უნდათ, თუნდაც ურეკში, ან ქობულეთში ან-ან, მოკლედ სადაც უნდათ.... &nbsp; მალე &nbsp;ვხვდები, რომ მისი ფილოსოფია თავს მატკიებს და ვჩუმდები.<br /> <br /> ბოლოსდაბოლოს ბათუმში ვართ, ვიწყებთ ძიებას, რაშიც სახელდახელოდ დაქირავებული ტაქსის მძღოლი ვითომ გვეხმარება.<br /> <br /> ერთ რამედ ღირს მისი ოქროს კბილებით&nbsp; ნამღერი ”ბათუმს ქათქათას” სმენა.... მგონი ვყრუვდები...<br /> <br /> ქალაქი სავსეა, სასტუმროები გადატენილი, არც ღირს მიახლოება ფასების გამო...<br /> <br /> ერთი ღამით ჩასულს ყველა გიფრთხის, უფრო ხანრგძლივდამრჩენის მოლოდინში, იმდენს ვერ თვლის, რომ &nbsp;ხუთი კაცისგან მინიმუმ 100 ლარი უნდა აიღოს 1 დღეში (ვაიმე, რამდენს ვწვალობთ თუნდაც ამ 100 ლარისთვის).<br /> <br /> თავშესაფარი ნაპოვნია, პლიაჟი იმდენად სავსე, რომ ერთნამეთს ვეხვეწებით - ფეხი გასწიე, თავი უნდა დავდო - და საუკეთესო გადაწყვეტილება, მეზობელი დაბის პლიაჟზე ვინაცვლებთ....<br /> <br /> ბათუმი თეთრია, ქათქათა, ბევრი მეზობელი დამსვენებლით, შიგადაშიგ არამეზობელი სახეებიც მოჩანს, ოღონდ აქა-იქ....<br /> <br /> ზღვით დახამებული ვეღარ ამჩნებ როგორ გადადის მზე ზენიტიდან დასავლეთისკენ და სულ მცირე ხანში შუქნიშნის წითელ ფერს ემსგავსები (სხვა უკეთესი მეტაფორაც არსებობს ამ მდგომარეობის აღსანიშნავად, მაგრამ აქ უხერხულია:)))))<br /> <br /> რაღაც მომენტში გადაღლას გრძნობ, ბევრი ნაცნობია ირგვლივ, დიდ ხნის უნახავი, თუ ის ვისაც ორი დღით გამოექეცი....<br /> <br /> მოკლედ, შენს გარემოსთან ერთად ყველაფერი კარგია ......<br /> <br /> <i><b>მოკლე შენიშვნები:&nbsp;</b></i><br /> ქალაქი გადათხრილია, ოჯახებში ოფიციალურად წყალი არ მოდის, ირგვლივ სულ მშენებარე გარემოა (მერე რა რომ ეს მშენებარე ჰილტონი ან თუნდაც რედისონია), მომსახურების დონე მინუსებშია გადასული (პერსონალი აშკარად გადაღლილია). რეკლამა დიდია და მაცდური, რეალობა ცოტა სხვანაირი...<br /> <br /> ბევრი ფიქრი არ მჭირდება იმ დასკვნის გამოსატანად, რომ შვებულების მეორე ნაწილი ბათუმში არ გავატარო......<br /> <br /> <object height="385" width="480"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/pqXpbh680lM&amp;hl=en_US&amp;fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/pqXpbh680lM&amp;hl=en_US&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9149240958961945647-6806527453553670308?l=tammmo.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/hcTRhxZjEylRL8nl95tlNOtv8Yo/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/hcTRhxZjEylRL8nl95tlNOtv8Yo/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/hcTRhxZjEylRL8nl95tlNOtv8Yo/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/hcTRhxZjEylRL8nl95tlNOtv8Yo/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/UpyK/~4/IpdsdFTzKdw" height="1" width="1"/>tammohttp://www.blogger.com/profile/03638957113482890487noreply@blogger.com2http://tammmo.blogspot.com/2010/08/week-end.htmltag:blogger.com,1999:blog-9149240958961945647.post-56011458622833027952010-07-25T07:30:00.000-07:002010-07-25T07:30:05.717-07:002010-07-25T07:30:05.717-07:00ღმერთო რა ცუდია ხანდახან ეს ცხოვრებათქო, გულში გამაფიქრდა დაიაურის ტრავმის წარმოდგენაზე და იქვე დამკრა აზრმა, სულ ამ ცხოვრების რომ ვადანაშაულებთ ყველაფერში, რა იქნებოდა იმ დღეს მძღოლს ეფიქრა თავის ოთხი თვის შვილზე, მაშინ როცა ნასვამი, ან როგორც ხეობებს სჩვევიათ ღრეობიდან გადამთვრალი საჭესთან ჯდებოდა. რა იქნებოდა მანქანაში მსხდომ სხვა პირებს პროტესტი გამოეხატათ, მაშინ როცა მძღოლი დაძალებით ეტანებოდა &nbsp;შემოთავაზებულ სასმელს. მაგრამ მათ, მთის შვილებს, ალბათ აზრადაც არ მოუვიდათ, რომ თავისი მხარე, მიწა, რომელიც მართლაცდა ამ თითო-ოროლა ადამიანის აქტიურობით ცოცხლობს, ასე გაწირავდა და ამხელა ტრაგედიას დაატეხდა თავს..<br /> <br /> <br /> ალბათ ბევრი დაიწყებს იმაზე ფიქრს ნეტა რა ცოდვა ედო გელას ასეთი, ამხელა მსხვერპლი რომ ითხოვა მისგან ღმერთმაო;<br /> <br /> მეორენი ალბათ სხვა მხრიდან განიხილავენ ამ საკითხს და იფიქრებენ, ღმერთს ჰყვარებია გელა და ამ ჯვარსაც&nbsp; გადაიტანს ვაჟკაცურადო....<br /> <br /> მე შარშან ამ დროს ვიყავი შატილში და ამ 2 დღიანი გასვლის ყველაზე ნათელ წერტილად მუცოს კოშკზე გელა დაიაურის ნამღერი, მის მიერვე მოყოლილი ბავშვობის მოგონებები, სამშობლოს სიყვარულით ანთებული მისი პოეზია და ხალიასიანი იუმორი მახსენდება....<br /> <br /> მეორედაც ვგეგმავ იქ ჩასვლას კი კიდევ მრავალჯერ, უბრალოდ ვერ წარმომიდგენია ის ცივი შატილი ასეთი შეუვალის განწყობა რომ დატოვა მაშინ ჩემში ერთადერთი სახემხიარული მასპინძლის გარეშე როგორი ასატანი გახდება......<br /> <br /> <blockquote><object height="385" width="480"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/L_R4KNHn22I&amp;hl=en_US&amp;fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/L_R4KNHn22I&amp;hl=en_US&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object></blockquote><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9149240958961945647-5601145862283302795?l=tammmo.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/LFLLWZ-UeX9FnvQG-RAn34Jpdjg/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/LFLLWZ-UeX9FnvQG-RAn34Jpdjg/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/LFLLWZ-UeX9FnvQG-RAn34Jpdjg/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/LFLLWZ-UeX9FnvQG-RAn34Jpdjg/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/UpyK/~4/tEJyKbme7BI" height="1" width="1"/>tammohttp://www.blogger.com/profile/03638957113482890487noreply@blogger.com0http://tammmo.blogspot.com/2010/07/blog-post_25.htmltag:blogger.com,1999:blog-9149240958961945647.post-54372798219068136982010-07-13T09:24:00.000-07:002010-07-13T09:24:09.043-07:002010-07-13T09:24:09.043-07:00მახსოვს მთელი ბავშვობა მიკვირდა ადამიანს ასაკს რატომ ეკითხებიან, მთავარია მისი ჯანმრთელობა იკითხონთქო....<br /> <br /> ისიც მახსოვს ცხოვრების ყველა ეტაპზე განვიცდიდი, რომ ესა თუ ის პროცესი მეც შემეხებოდა გარკვეული დროის განმავლობაში....... ეტყობა კარგად ვაცნობიერებდი, რომ მეც ადამიანი ვარ და სხვას რაც მოსდის იგივე ერთ დღეს შეიძლება მეც დამემართოს.....<br /> <br /> ეს დღეებია ჩემი ეს ბავშვობისდროინდელი აზრები მახსენდება, ალბათ იმიტომ, რომ მათმა უმრავლესობამ განხორციელება იწყო....<br /> <br /> ჩემმა უახლოესმა მეგობრებმა იციან, რომ მე არ მივეკუთვნები იმ ადამიანთა რიცხვს, რომელიც ხშირად სტუმრობს ექიმებს (ხშირად რა, თითქმის არასდროს), ეს ალბათ იმის დამსახურებაცაა, რომ ოჯახში და გარემოცვაში ამ პროფესიის წარმომადგენლები მრავლად არიან და ალბათ გარკვეულ პროცესებს ჩანასახშივე ასპობენ. რეალურად კი ჯანსაღ ცხოვრების წესს მივყვები და ყველანაირად ვცდილობ არც საკუთარ თავს და არც ირგვლივ მყოფებს ნერვები არ ვუშალო....<br /> <br /> ეს ამხელა შესავალი იმისთვის დამჭირდა, რომ კარგად ვაცნობიერებ ასაკის მატებასთან ერთად გარკვეული &nbsp;პროფილაკტიკური სახის გამოკვლევები დროდადრო აუცილებელია და ერთ-ერთზე გიამბობთ...<br /> <br /> ბოლო დღეებში ჩემი გახშირებული თავბრუსხვევებით თავმობეზრებულმა გადავწყვიტე კომპიუტერული ტომოგრაფიისთვის მიმემართა და ყველა შესაძლო ეჭვი გამომერიცხა....<br /> <br /> ყოველთვის მიკვირდა დედაჩემთან კარდიოგრამის გადასაღებად მოსულ ადამიანებს რატომ ეშინოდათ ამ უწყინარი დანადგარის, მაგრამ იგივე მდგომარეობაში რომ აღმოვჩნდი შინაგანი აფორიაქება შევატყვე საკუთარ თავს......<br /> <br /> პროცედურა იმდენად საშიში არა, რამდენადაც ძალიან დამღლელია.. გაუნძრევლად წოლა ერთ მდგომარეობაში დაახლოებით 15 წუთის მანძილზე და საოცარი ხმები, გარდამავალი ერთი ელექტრონული მელოდიიდან მეორეში (ისე ელექტრონული მუსიკის მოყვარულებს კარგ იდეებს გაუღვიძებდა ერთი ასეთი დასხივება). პერსონალს ეტყობა კარგად ესმის ეს ხმა რა&nbsp; გულისგამაწვრილებელია და თავისმხრივ ცდილობს კარგი კომპოზიციით გაგიმასპინძლდეს, რომელიც მხოლოდ შუალედებში აღწევს შენამდე და მთლიანობაში მისი აღქმა უბრალოდ ჭირს. შენ კი წევხარ ასე თვალებგაფართოებული და იმის შიშით იქვე არ ჩაგეძინოს გასართობს ეძებ, არჩევანი კი იმდენად მწირია, იძულებული ხდები ექიმის თვალებს უყურო დაბურულ მინაში, იქნებ მის მიმიკებში მაინც გაარჩიო, რას ხედავს იმწუთას შენს ტვინში........<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://skullsinthestars.files.wordpress.com/2008/08/799px-64_slice_scanner.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="149" src="http://skullsinthestars.files.wordpress.com/2008/08/799px-64_slice_scanner.jpg" width="200" /></a></div><br /> <br /> <em>პ.ს. დასკვნა ბანალური, ეს ხომ ისედაც ვიცოდიო რომ იტყვი: ”წადი დაისვენე, კარგად გამოიძინე და ყველაფერი მწყობრში მოვა”&nbsp;</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9149240958961945647-5437279821906813698?l=tammmo.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/pzjqkIhwBkkzGTEgNMkhl6NWt6w/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/pzjqkIhwBkkzGTEgNMkhl6NWt6w/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/pzjqkIhwBkkzGTEgNMkhl6NWt6w/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/pzjqkIhwBkkzGTEgNMkhl6NWt6w/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/UpyK/~4/yMJKN_XiKC8" height="1" width="1"/>tammohttp://www.blogger.com/profile/03638957113482890487noreply@blogger.com2http://tammmo.blogspot.com/2010/07/blog-post_13.htmltag:blogger.com,1999:blog-9149240958961945647.post-64839940302318070302010-07-04T08:35:00.000-07:002010-07-04T08:39:11.063-07:002010-07-04T08:39:11.063-07:00ჩვენს ქვეყანაში ძალიან მნიშვნელობანი მოვლენები იმდენად იშვიათადღა ხდება, რომ ყველა სიახლე უკვე მნიშვნელოვნად იქცევა ხოლმე. ამ პოსტს ვწერ იმიტომ რომ უბრალოდ ძალიან მნიშვნელოვანია.<br /> <br /> დღეს საეკლესიო მსახურებისას მცხეთის სამთავროს დედათა მოსანტერში ასეთი ინფორმაცია გაჭღერდა: ოქტომბრის თვეში სვეტიცხოველში აღევლინება&nbsp; მართლმადიდებლური ეკლესიის ერთ-ერთი დიდი მოვლენა მირონის მოხარშვა.<br /> <br /> <i><b>ცოტა უფრო დაწვრილებით:</b></i><br /> <br /> მირონი მცენარეული, სურნელოვანი ზეთია, მას განსაკუთრებული დანიშნულება აქვს და გამოიყენება მხოლოდ (!!!) ნათლობის, ტაძრისა და წმინდა ტრაპეზის კურთხევის და მეფედ კურთხევის დროს. &nbsp;ანუ&nbsp; რიგითი ადამიანი თავის ცხოვრებაში მხოლოდ ერთხელ -&nbsp; ნათლობისას იცხებს მირონს. თავდაპირველად ეს პროცესი ხორციელდებოდა მხოლოდ მაღალი რანგის სასურიერო პირების მიერ, დროთა განმავლობაში მირონცხების უფლება (ალბათ ძირითადად ნათლობისას) მიეცათ მღვდლის ხარისხში მყოფ სასულიერო მოღვაწეებს.<br /> <br /> <b>ვილკიპედიის მიხედვით: </b>გადმოცემის თანახმად, საქართველოში წმინდა მირონი გადმოდიოდა მცხეთაში იმ ხიდან, რომელიც იესო ქრისტეს მიწაში დაფლულ კვართზე იყო ამოსული. შემდგომში იმ ადგილზე სვეტიცხოვლის ტაძარი აუგიათ. ამჟამად მირონს ამზადებენ 30-ზე მეტი სურნელოვანი ნივთიერებისაგან (ზეითუნის ზეთი, თეთრი ღვინო, საკმელი, სხვადასხვა ყვავილი, ვარდის ზეთი და სხვა).<br /> <br /> <i>ჩემი მხრივ დავამატებ, რომ ამას ემატება გაძლიერებული ლოცვა.</i><br /> <br /> თვითონ მოვლენა მირონის მოხარშვა ხდება, მხოლოდ იმ ეკლესიებში, რომელსაც ავტოკეფალია (დამოუკიდებლობა) გააჩნია. ამჟამად ჩვენს სამყაროში არსებობს 15 ავტოკეფალური მართლმადიდებლური ეკლესია და საქართველო მათ ჩამონათვალში მეცხრე ადგილას იმყოფება. <br /> <br /> <b>მცირედი ისტორია:</b> ქართულმა ეკლესიამ ავტოკეფალია ანტიოქიის ეკლესიისაგან 457 წელს მიიღო. რუსეთის იმპერიამ კი 1811 წელს ავტოკეფალია გააუქმა. მას შემდეგ რუსეთის სინოდი ქართულ ეკლესიას ეგზარქოსების მეშვეობით ხელმძღვანელობდა.ქართულმა ეკლესიამ ავტოკეფალია 1917 წლის 25 მარტს დაიბრუნა. მისი დამოუკიდებლობა ყველა მართლმადიდებელმა ეკლესიამ სცნო, თუმცა ეს წერილობით დადასტურებული არ ყოფილა. საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის ილია II-ს უშუალო მონდომებით კი მსოფლიო საპატრიარქომ საქართველოს ავტოკეფალია ოფიციალურად 1990 წელს სცნო.<br /> <br /> და სწორეს ამის შემდეგ &nbsp;საქართველოში, იქ სადაც ამ მოვლენას დიდი ისტორია აქვს, (ჯერ კიდევ ტაოში მოღვაწე გრიგოლ ხანძთელი ისტორიის თანახმად ხანძთის მონასტერში აღასრულებდა მირონხარშვას:) მეც მქონდა ბედნიერება 1995 წელს სვეტიცხოველში მიმდინარე მოვლენებს დავსწრებოდი, ეს იყო უდიდესი ზეიმი, თუ გავითვალისწინებთ, რომ საქართველომ მრავალწლიანი რუსული მორჩილების შემდეგ &nbsp;დაიბრუნა თავისი უფლებები და მაშინ როცა ხალხი ჯერ კიდევ ძალიან ნაკლებად იყო გარკვეული რწმენაში მირონხარშვის რამდენიმე დღე დიდ ზეიმად გადააქცია. <br /> <br /> დღეს როცა ყველას გვაქვს ცოტა თუ ბევრი პრეტენზია ჩვენს რწმენით ცხოვრების შესახებ, ვისაც გინდათ მოწოდებად ჩამითვალეთ ერთ-ერთ უდიდეს მადლად შეიწირება მცირედიც კი გაღებული ყველას ოჯახის მიერ, რათა ერთად მოხდეს მირონკურთხევა საქართველოში, მოვლენა, რომელიც მართლაცდა ღმერთმა იცის კიდევ როდის განმეორდება.........<br /> <br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9149240958961945647-6483994030231807030?l=tammmo.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/03XQc_dXacboS067jnU7l2MaVgM/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/03XQc_dXacboS067jnU7l2MaVgM/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/03XQc_dXacboS067jnU7l2MaVgM/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/03XQc_dXacboS067jnU7l2MaVgM/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/UpyK/~4/TPxBvw2wRQQ" height="1" width="1"/>tammohttp://www.blogger.com/profile/03638957113482890487noreply@blogger.com0http://tammmo.blogspot.com/2010/07/blog-post_04.htmltag:blogger.com,1999:blog-9149240958961945647.post-34082779633396589212010-07-02T06:47:00.000-07:002010-07-02T06:47:43.946-07:002010-07-02T06:47:43.946-07:00ცხოვრება გარკვეული სახის დინამიკაა, ეს მოძრაობა რომ არ არსებობდეს აბა რა აზრი ექნებოდა ცხოვრებას.....<br /> <br /> მე ჯერ კიდევ გულუბრყვილოდ მჯერა, რომ ჩვენ ყველა ამ ეპოქას ვქმნით, ცალკ–ცალკე და ყველა ერთად. ზოგი მეტად, ზოგი ნაკლებად, მაგრამ მაინც ვქმნით ისეთს, როგორიც შეგვიძლია. მერე რა რომ საერთოდ არ ვჩანვართ. ცუდი პარალელი: არსებობს ჩარხი, რომელიც ძირითად საქმეს აკეთებს, მაგრამ რომ არ არსებობდეს ჭანჭიკი, ის ხომ ვერ შეასრულებდა თავის მოვალეობას. ჩავთვალოთ, რომ ჩვენ უბრალო ჭანჭიკები ვართ, რაღაც განსხვავებით, ხან გვსიამოვნებს ამ საქმის კეთება, ხან უბრალოდ გასამჯელო გვამოძრავებს და ა.შ.<br /> <br /> ცხოვრება როდის ირყევა იცი შენს გარშემო??? როცა რაღაც ისეთი ხდება რასაც არ ელი, უბრალოდ სიურპრიზია, უკეთეს შემთხვევაში დადებითი გამოხატულებით, უარეს შემთხვევაში კი უარყოფითი სახით. ხან ვერც ხვდები რა არის იმ კონკრეტულ შემთხვევაში უკეთესი ან უარესი, ამასაც დრო აჩვენებს..........<br /> <br /> ისე ჩემი ცხოვრება მაჩვენებს, რომ რისკი და იმაზე დადებითი პასუხის მიცემა, რისი მომავალიც ბუნდოვანია უფრო ამართლებს, ვიდრე ბევრი ფიქრი და წინასწარი გათვლები...<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.partenia.org/images/200707/depart.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://www.partenia.org/images/200707/depart.jpg" width="224" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9149240958961945647-3408277963339658921?l=tammmo.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/T7Ki5u9lvxLWFMuLzvm66csCFGg/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/T7Ki5u9lvxLWFMuLzvm66csCFGg/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/T7Ki5u9lvxLWFMuLzvm66csCFGg/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/T7Ki5u9lvxLWFMuLzvm66csCFGg/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/UpyK/~4/pmPvaE13QgQ" height="1" width="1"/>tammohttp://www.blogger.com/profile/03638957113482890487noreply@blogger.com1http://tammmo.blogspot.com/2010/07/blog-post_02.htmltag:blogger.com,1999:blog-9149240958961945647.post-84497249691841057752010-07-02T02:05:00.000-07:002010-07-02T03:43:20.571-07:002010-07-02T03:43:20.571-07:00<a href="http://tamok-vasasi.blogspot.com/">ვასასის</a> მადლობა დაtagისთვის და ვიწყებ ჩემი ხუთი სისუსტის ჩამოთვლას....<br /> <br /> პრინციპში წინა პოსტებში მეწერა ამ ყველაფერზე, უბრალოდ აქ ერთიანად მოვუყრი თავს...<br /> <br /> <br /> 1. <a href="http://tammmo.blogspot.com/2009/11/blog-post_13.html">მოგზაურობა, კარავი, აფრენა–დაფრენა, ექსტრემი, და უბრალოდ ბოდიალი ტყე–ღრეში</a><br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://i050.radikal.ru/0802/a4/0dda88529d15.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://i050.radikal.ru/0802/a4/0dda88529d15.jpg" width="214" /></a></div><br /> <br /> 2. <a href="http://tammmo.blogspot.com/2010/05/blog-post_06.html">ძალიან მარტივად, ქართული ფოლკლორი</a><br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://upload.wikimedia.org/wikipedia/ka/thumb/3/38/449px-Azerbaijan_music1.jpg/280px-449px-Azerbaijan_music1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://upload.wikimedia.org/wikipedia/ka/thumb/3/38/449px-Azerbaijan_music1.jpg/280px-449px-Azerbaijan_music1.jpg" width="239" /></a></div><br /> 3. <a href="http://tammmo.blogspot.com/2010/05/blog-post.html">კითხვა, ოღონდ არა ყველაფრის</a><br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_NFTyBzb6KTA/ScexE7t1SrI/AAAAAAAAARQ/EaSoXqx8yj0/s1600/books.bmp" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_NFTyBzb6KTA/ScexE7t1SrI/AAAAAAAAARQ/EaSoXqx8yj0/s320/books.bmp" /></a></div><br /> <br /> 4. <a href="http://tammmo.blogspot.com/2009/11/blog-post_06.html">ოპერა, თეატრი, ქართული კინო, მუზეუმები და მოკლედ კულტ. ამბები</a><br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://images.geotorrents.com/images/tm5ump5362djwoevu7j.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="193" src="http://images.geotorrents.com/images/tm5ump5362djwoevu7j.jpg" width="320" /></a></div><br /> <br /> 5. და ბოლოს მიყვარს ყველაფერი ის, რაც და ვინც ბედნიერს გამხდის კონკრეტულ დღეს (მნიშვნელობა არ აქვს რა იქნება ეს)<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://noemberi.files.wordpress.com/2009/08/44834945_happiness_by_wint3r88.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="258" src="http://noemberi.files.wordpress.com/2009/08/44834945_happiness_by_wint3r88.jpg" width="320" /></a></div><br /> <br /> <br /> ჩემი მხრივ თემის გაგრძელებას ვთხოვ <a href="http://kuncula.blogspot.com/">ეკას,</a> <a href="http://makunamatata.blogspot.com/">მაკას </a>&nbsp;და <a href="http://kesok.blogspot.com/">კესოს.</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9149240958961945647-8449724969184105775?l=tammmo.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/HIMmJIYCGSacwBqEtvNuZHEWLk8/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/HIMmJIYCGSacwBqEtvNuZHEWLk8/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/HIMmJIYCGSacwBqEtvNuZHEWLk8/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/HIMmJIYCGSacwBqEtvNuZHEWLk8/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/UpyK/~4/vaGdmTTDz7I" height="1" width="1"/>tammohttp://www.blogger.com/profile/03638957113482890487noreply@blogger.com2http://tammmo.blogspot.com/2010/07/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-9149240958961945647.post-52940809137323127912010-06-29T10:35:00.000-07:002010-06-29T10:49:17.370-07:002010-06-29T10:49:17.370-07:00<div align="justify"></div><div align="justify">18 ივნისის დილის 5 საათი....</div><div align="justify"><br /> </div><div align="justify">მაღვიძარას ხმაზე გაღვიძებულმა ერთი კი გავიფიქრე მოდი ”დავიკიდებ” ამ მოგზაურობას და ძილს გავაგრძელებთქო, მაგრამ არც ასე ადვილადაა საქმე....</div><div align="justify"><br /> </div><div align="justify">ტაო-კლარჯეთში პირველად შარშან ზუსტად ამ დროს მოვხვდი, სრულიად შემთხვევით და ისე მოვიარე ძალიან მცირე ნაწილი (თან საზღვრებს იქით ეს ჩემი პირველი გადასვლა იყო) ბევრი არაფერი გამიგია.... წელს კი ეს ყველაფერი წინასწარ დავგეგმე, შევათანხმე ყველა დეტალი და ასე გავუდექი გზას........</div><div align="justify"><br /> </div><div align="justify">ამ პოსტის სათაური უჩვეულო სულაც არ არის, თუ წარმოვიდგენთ რომ სამი დღე გზაში გავატარე და წამოფიქრების საშუალებაც მხოლოდ ტრანსპორტში მეძლეოდა. ამ ფიქრებს კი ასოციაციები იწვევს ხოლმე ჩემში, ის ასოციაციები, რომლებიც საიდან მოდიან ხშირად ვერც ვაცნობიერებ.........</div><div align="justify"><br /> </div><div align="justify">1 ფიქრი: მთელი გზა გამყვებოდა ის აზრი, რომ სახლში დაბრუნებული აუცილებლად წავიკითხავდი ხელახლა გიორგი მერჩულეს &nbsp;<a href="http://lib.ge/body_text.php?103">გრიგოლ ხანძთელის ცხოვრებას</a>. &nbsp;ხელახლა იმიტომ რომ სკოლის ასაკში დაზეპირებული წიგნი რეალობაში აღმოჩნდა რომ საერთოდ არ მახსოვდა.....</div><div align="justify"><br /> </div><div align="justify">2 ფიქრი: სამი დღე სიტუაციიდან გამომდინარე ერთ აზრზე ვერ შევჯერდი, საქმე იმაშია რომ ძირითადად თუ სადმე წასვლას ვგეგმავ ინიციატორიც მე ვარ და იქამდე ვუწუხებ ხალხს გულს, სანამ მინიმუმ 5 კაცი არ შეიკრიბება ჩემი სანაცნობოდან, ამას მოსდევს ის, რომ მგზავრობის პერიოდში მუდმივი დისკომფორტი მაქვს რამე ისე თუ არ არის... ამ შემთხვევაში პირიქით მოხდა არავინ შევაწუხე და მე და ჩემი დის მეგობარი დიანა გავუდექით გზას, შესაბამისაც ტურიც ძალიან მშვიდი, ჩემი ემოციებისთვის ნაკლებ დამღლელი და ნაკლებად ნერვიული აღმოჩნდა</div><div align="justify"><br /> </div><div align="justify">3 ფიქრი: არ არსებობს ტაო-კლარჯეთში მოგზაურობამ არ დაგიტოვოს უკმაყოფილობის &nbsp;განცდა, ეს ე.წ. დაუკმაყოფილებლობა დიდ მანძილზე გაბნეული მრავალი სანახაობით და დროის სიმცირითაა გამოწვეული, დაბრუნებულს აუცილებლად დაგწყდება გული, რომ რაღაც მაინც გამოგრჩა</div><div align="justify"><br /> </div><div align="justify">4.... მოგზაურობისას მუდმივად გეფიქრება დღევანდელ უსუსურობაზე, იმაზე როგორ შეეძლო ასაკოვან მოღვაწეს ეს რთულად დასაძლევი გზა ერთი ტაძრიდან მეორემდე დღეების განმავლობაში გაევლო, სხვადასხვა კლიმატურ პირობებში (ძირითადში ეს ადგილი უდაბნოს წარმოადგენს) და შიშით ვერც კი ავლებ პარალელს დღევანდელობასთან.</div><div align="justify"><br /> </div><div align="justify"><div align="justify">გეფიქრება უამრავზე, ყველაზე, ყველაფერზე, აწმყოზე წარსულზე, მომავალზე, რომელიც თუ არ შეიცვალა აღარაფერს დაუტოვებს შემდგომ თაობებს და ეს ფიქრები იმდენია, რომ მათ გადააზრებას უაზრობად მიიჩნევ და მიუხედავად უზომო დაღლილობისა მაინც ხელიდან არ უშვებ აპარატს, იმ აზრით რომ შეძლო შენი ნანახი მარტო შენში კი არ დაიტოვო რამე ფორმით სხვასაც გადასცე..............</div><div align="center"><br /> </div></div><div align="center"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TCoreUFbfQI/AAAAAAAAALw/esPkQmDy7zE/s1600/IMG_2848.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="150" src="http://1.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TCoreUFbfQI/AAAAAAAAALw/esPkQmDy7zE/s200/IMG_2848.JPG" width="200" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TCoq6O5eI_I/AAAAAAAAALo/7Hr9CfwecZ4/s1600/xanZTa.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="150" src="http://3.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TCoq6O5eI_I/AAAAAAAAALo/7Hr9CfwecZ4/s200/xanZTa.jpg" width="200" /></a></div></div><div align="center"><br /> </div><div align="center"><br /> </div><div align="justify" class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div align="justify"><div></div></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div align="center"><div align="center"><div align="justify"><div align="justify"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TCotOV8gX2I/AAAAAAAAAMQ/L4JQhMh2fiE/s1600/IMG_3101.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="150" src="http://2.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TCotOV8gX2I/AAAAAAAAAMQ/L4JQhMh2fiE/s200/IMG_3101.JPG" width="200" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TCor4OWuWCI/AAAAAAAAAL4/fPnVPeW0Ylk/s1600/IMG_2916.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="150" src="http://3.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TCor4OWuWCI/AAAAAAAAAL4/fPnVPeW0Ylk/s200/IMG_2916.JPG" width="200" /></a></div></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9149240958961945647-5294080913732312791?l=tammmo.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/ZagsXO0tAJpqt5DWM9MPznKkH4Q/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/ZagsXO0tAJpqt5DWM9MPznKkH4Q/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/ZagsXO0tAJpqt5DWM9MPznKkH4Q/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/ZagsXO0tAJpqt5DWM9MPznKkH4Q/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/UpyK/~4/qEqsd47tqew" height="1" width="1"/>tammohttp://www.blogger.com/profile/03638957113482890487noreply@blogger.com5http://tammmo.blogspot.com/2010/06/blog-post_29.htmltag:blogger.com,1999:blog-9149240958961945647.post-42935386878814836492010-06-25T03:09:00.000-07:002010-06-25T04:02:14.828-07:002010-06-25T04:02:14.828-07:00ჩემი ყოფის ყველა ეტაპზე მახსოვს თბილისში მათხოვრები, მათი რიცხვი ქვეყანაში მიმდინარე ამბების პარალელურად იზრდებოდა ან ძალიან იზრდებოდა, პრინციპში შემცირების ტენდენცია არც ყოფილა არასდროს. <br /> <br /> ყველაზე ადრეული მოგონებიდან ვიტყვი, მახსოვს კისლავოდსკში ვისვენებდი (სადღაც 4–5 წლის ვიქნებოდი), საზოგადოებრივ ტრანსპორტში მოხუცი ქალი ამოვიდა, ხელგამოშვერილი და არავინ მიაქცია ყურადღება მის თხოვნას, დავინტერესდი ვინ იყო ეს ადამიანი და მშობლებმა ამიხსნეს (ახლა არ ვიცი როგორაა მაგ მხრივ საქმე, მაგრამ იმდროინდელ რუსეთში ნამდვილად უარყოფით საქციელად ითვლებოდა ეს და ქართველების გარდა არავინ ეხმარებოდა მათ), ახლაც მახსოვს იმ მოხუცის სახე, როგორი დამორცხვილი და უსუსური იყო.<br /> <br /> დღევანდელ საქართველოში კი საქმე სულ სხვანაირადაა... რეაქციაც შესაბამისად ცვალებადია, ახალი სახე ყოველთვის შეცოდებას იწვევს, რამდენიმე დღის მერე ეს სახე უკვე ყოველდღიურობა ხდება და მისი სიმორცხვეც თანდათან სითამამეში გადადის, სითამამე კი ბოლოს იმდენად თავხედობაში, რომ ერთ დღეს შენი საკუთარი მობილიდან დარეკვასაც გთხოვს და იმდენს იჭორავებს, სადღაც სოფელში მონატრებულ ნათესავთან, რომ არც გაახსენდება ვიღაც რომ ადგას თავზე.... ან იგივე "გაჭირვებულ–დაუძლურებული" მოხუცი აუცილებლად შეგხვდება ქალაქგარეთ რომელიმე საეკლესიო დღესასწაულზე ფულის კეთებით დაკავებული......<br /> <br /> არა პრობლემა არაა.... არაა კი არა არის, ძალიან დიდი პრობლემაა, მათხოვარი, ადამიანი ამ გაგებით ალბათ იმიტომ შექმნა ღმერთმა, რომ ჩვენ რიგით ადამიანებს ვისაც მათზე შედარებით მეტი გვაქვს, სიკეთის კეთების საშუალება მოგვეცეს, მაგრამ არც ის ვარგა, რაზეც ზემოთ დავწერე, რადგან მიჩნდება მათ ნაკლებზე საუბრის სურვილი, ე.ი. ჩემს მიერ გაწეული მოწყალება სიკეთედ აღარ ითვლება და პირიქით უარყოფით განწყობას მიყალიბებს ამ ადამიანების მიმართ...........<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://werasatanilebi.files.wordpress.com/2009/07/picture-37441.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="222" src="http://werasatanilebi.files.wordpress.com/2009/07/picture-37441.jpg" width="320" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9149240958961945647-4293538687881483649?l=tammmo.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/8SkVLNnxjYucOCG3S5SGXT5x6ws/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/8SkVLNnxjYucOCG3S5SGXT5x6ws/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/8SkVLNnxjYucOCG3S5SGXT5x6ws/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/8SkVLNnxjYucOCG3S5SGXT5x6ws/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/UpyK/~4/Wlyky1o3c_4" height="1" width="1"/>tammohttp://www.blogger.com/profile/03638957113482890487noreply@blogger.com1http://tammmo.blogspot.com/2010/06/blog-post_25.htmltag:blogger.com,1999:blog-9149240958961945647.post-88103516164916919622010-06-22T00:30:00.000-07:002010-06-22T00:30:45.911-07:002010-06-22T00:30:45.911-07:00რამდენიმე დღის წინ ჩემმა იდეინმა დამ მე–ხათომ სრული სერიოზულობით იკითხა, თუკი არსებობს ასეთი გამოთქმა "უბედურება დამატყდა თავსო", ნეტა როგორი იქნება ბედნიერების თავზე დატყდომაო :))) ამის მერე მეც ბევრი ვიფიქრე იგივე საკითხზე (ჩუმად რათქმაუნდა) და ვერანაირი დასკვნა ვერ გამოვიტანე, რა უნდა მომხდარიყო ისეთი, რომ ამ ტერმინთან ახლოს მოსულიყო. პრინციპში მაშინ საუბარი მასების მასიურ ბედნიერებაზე გვქონდა და დასკვნის გამოტანა ამიტომ გაგვიჭირდა...<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://shineanthology.files.wordpress.com/2008/12/happiness_4.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="215" src="http://shineanthology.files.wordpress.com/2008/12/happiness_4.jpg" width="320" /></a></div><br /> <br /> თუკი გავასუბიექტურებ, ალბათ ბედნიერება მაშინ გატყდება თავს როცა რამდენიმე კარგი (შენთვის სასურველი) ამბავი ერთად ახდება და იმდენად სწრაფად მიდის ეს პროცესი, რომ გაცნობიერებას ვეღარ ახერხებ, იმის გაცნობიერებას რომელი ერთი გიხაროდეს :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9149240958961945647-8810351616491691962?l=tammmo.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/cbI1OyFwrEvb8P-ei6O2aDrktU4/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/cbI1OyFwrEvb8P-ei6O2aDrktU4/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/cbI1OyFwrEvb8P-ei6O2aDrktU4/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/cbI1OyFwrEvb8P-ei6O2aDrktU4/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/UpyK/~4/4Rcnio-45lQ" height="1" width="1"/>tammohttp://www.blogger.com/profile/03638957113482890487noreply@blogger.com1http://tammmo.blogspot.com/2010/06/blog-post_22.htmltag:blogger.com,1999:blog-9149240958961945647.post-75530308799472931692010-06-17T10:22:00.000-07:002010-06-17T10:34:06.513-07:002010-06-17T10:34:06.513-07:00ხვალ ტაოში მივდივარ, საკუთარი თავზე დაკვირვებამ მიმახვედრა, რომ&nbsp; ბოლო ემოცია ყოველთვის აჭარბებს ხოლმე წინას და ყოველივე ამის გამო, მიუხედავად იმისა, რომ არაფერი მეწერინება უკვე ერთი კვირაა (ალბათ ინფორმაციის გადახარშვა და დაწყობა გამიჭირდა), შევეცდები რამეს მოვაბა თავი. როგორც წინა პოსტში ვწერდი ე.წ. წანწალის სეზონი გავხსენი და აწი რაღა გამაჩერებს ერთ ადგილას.<br /> <br /> ისტორიულ საინგილოში, იგივე ჰერეთში ჩვენი მოგზაურობა იმითაა გამორჩეული, რომ გარკვეულწილად პირველი მერცხლები ვიყავით, ვინც გადადგა ნაბიჯი და მასშტაბური დათვალიერება მოაწყო იმ მხარის. ქურმუხის წმ. გიორგი, ეს სახელი ალბათ ბევრს გეცნობათ, შეიძლება გიორგობის დღესასწაულზე საზღვარი მის მოსალოცადაც გადაგილახავთ, მაგრამ მეეჭვება სხვა დანარჩენი რაც იმ მხარეშია, მრავალი ძალიან ბევრთა შორის გენახოთ,<br /> <br /> დავიწყოთ თავიდან....<br /> <br /> დღე მზიანი, ძალიან ცხელი, აი ისეთი როგორც კახეთს შეეფერება.....<br /> <br /> ლაგოდეხის საზღვარი და უკვე აზერბაიჯანის მიწაზე ხარ.... ეს ისე ოფიციალურად...<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TBpWUXB8oMI/AAAAAAAAAKg/9WmE5I15-rE/s1600/Picture+013.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TBpWUXB8oMI/AAAAAAAAAKg/9WmE5I15-rE/s320/Picture+013.jpg" /></a></div><br /> <br /> ჩემი პირველი შეშფოთება იქვე დავაფიქსირე, როცა სრული წარმოსადეგობით თათარმა ადამიანმა ინგლისურად მომიკითხა, როგორ ხარო, და პასუხად იქვე მიპასუხა, ქართული რად უნდა ვიცოდე, მაშინ როცა ინგლისური ენა საერთაშორისოაო... ეჭვი მაქვს, თანაც საფუძვლიანი იმ ადამიანმა how are you-ს გარდა რამე ინგლისურის იცოდეს, მარა რას ვიზავთ......<br /> <br /> თვალშისაცემი გარემოება...<br /> <br /> ადმინისტრაციული ცენტრი კახი ლაგოდეხიდან დაახლოებით ერთი საათის სავალზე მდებარეობს, როგორც ზევით აღვნიშნე ვერაფრით განასხვავებ კახეთის რომელიმე სოფლისგან, მაგრამ მთავრობას აშკარად უზრუნვია გზები კეთილმოეწყო და ყვავილებით გაეფორმებინა, ასევე თვალშისაცემია ე.წ. ”დალმატინელის” კედელი, რომელიც მთელს გზას მიჰყვება და ძალიან დიდი მცდელობა აქვს გადაფაროს, ისტორიული, თამარის დროინდელი გალავანი, რომელიც თავის დროზე თელავიდან კასპიის ზღვამდე ყოფილა გადაჭიმული.....<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TBpXDzUsY4I/AAAAAAAAAKo/jsWiS9LXd0I/s1600/Picture+021.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TBpXDzUsY4I/AAAAAAAAAKo/jsWiS9LXd0I/s320/Picture+021.jpg" width="320" /></a></div><br /> <br /> <br /> <br /> გზად ყველგან სადაც კი შეიძლება (სახლის მინაზე, ანძაზე, ბანერზე და ა.შ) გამოჭიმულია ყოფილი და ახლანდელი პრეზიდენტის სახე ყველანაირ ფორმასა თუ პოზაში<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TBpXrEYKMpI/AAAAAAAAAKw/WZn_8OKkAD4/s1600/Picture+038.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TBpXrEYKMpI/AAAAAAAAAKw/WZn_8OKkAD4/s320/Picture+038.jpg" /></a></div><br /> <br /> საერთოდ ყველაფერი რაც კარგი გვაქვს თამარის სახელს უკავშირდება და მითუმეტეს კახეთში &nbsp;(ბებიაჩემის სოფელი ”ვეჯინი” მახსენდება, ბრძოლის ველიდან დაბრუნებულ თამარს ამ ადგილას შეუსვენია და მოგვიანებით უთქვამს ამ ადგილზე ”აქ ვეჯინეო”), საინგილოშიც თუ რამე ისტორიულია შემონახული, ძეგლი თუ უბრალო ნაგებობა ყველაფერი თამარის სახელთანაა დაკავშირებული, ისე რა გასაკვირია, თუ ისტორიას გადავხედავთ........<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TBpX8X537VI/AAAAAAAAAK4/9zoR798CErU/s1600/Picture+328.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TBpX8X537VI/AAAAAAAAAK4/9zoR798CErU/s320/Picture+328.jpg" /></a></div><br /> მოგზაურობისას გაგვარკვიეს, რომ მოსახლეობის 90% ქართველია, მათთან კონტაქტისას მიხვდები, რომ ისინი სულაც არ არიან ”ჭოროხის შვილების” მსგავსნი. უფრო მეტიც, უპრობლემოდ გადმოდიან საზღვარზე, განათლებას იღებენ თბილისში და ერთი შეხედვით &nbsp;რომ არა ეს ”ლაგოდეხის საზღვარი”, ჩვეულებრივი ქართველები არიან, ეს ყველაფერი ერთი შეხედვით, რეალურად?????<br /> <br /> რეალურად ხდება ის, რომ მათ სასწავლო წიგნებშია მოცემული: თბილისი აზერბაიჯანის ერთ-ერთი ქალაქია და მთელი საქართველო მათი შემადგენლობიდან გასული ნაწილია, რომელიც ”ცუდი” მეფეების წყალობით თავს ესხმის აგერ უკვე საუკუნეებია და ავიწროებს, თამარ მეფე &nbsp;უკაცრავად გამოთქმისთვის და ”ბოზია” რომელიც უამრავი ქმრებისა და საყვარლების გარემოცვაში ცხოვრობდა და მოკლედ, ყველა ქართველი მათი აშკარა თუ ფარული მტერია.<br /> <br /> ეს ყველაფერი მაშინ, როცა ზემოთხსენებული ქურმუხის წმ. გიორგი გარეგნულად ლამაზი წითელი აგურითაა შემოსილი და რაღაც მომენტში ძალიან ჰგავს გრემის ტაძარს (კახეთის მხარეში ჩემი დაკვირვებით ყველა ტაძარი ერთნაირი სტილითაა ნაშენები), ეს გარეგნულად, ინტერიერი კი ისეა განადგურებული, თუ ვინმემ არ მიაქცია ყურადღება ოშკის ტაძარი ალბათ მოგონება იქნება.....<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TBpYgRXM81I/AAAAAAAAALA/o4kYS8o2cHc/s1600/Picture+558.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TBpYgRXM81I/AAAAAAAAALA/o4kYS8o2cHc/s320/Picture+558.jpg" width="320" /></a></div><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TBpYozdvqsI/AAAAAAAAALI/jXcFJOhymBA/s1600/Picture+519.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TBpYozdvqsI/AAAAAAAAALI/jXcFJOhymBA/s320/Picture+519.jpg" width="240" /></a></div><br /> ეს მაშინ, როცა ლექარტის უნიკალური&nbsp; სამონასტრო კომპლექსი, მათი თქმით საბანაო ადგილს წარმოადგენდა თავის დროზე და ყოფილ &nbsp;თუ მოქმედი პოლიციელის მონათხრობს რომ დაუჯერო მშვენიერ ზღაპარს გაიგებ მობანავე ქალზე და მის ზედამხედველ ადამიანზე.....<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TBpZfQPYiaI/AAAAAAAAALQ/9U5k5Q9PIeA/s1600/Picture+212.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TBpZfQPYiaI/AAAAAAAAALQ/9U5k5Q9PIeA/s320/Picture+212.jpg" /></a></div><br /> და კიდევ ერთხელ ეს მაშინ, როცა ალბათ ბევრ ქვეყანას არ აქვს ასეთი &nbsp;”დროში გაქვავებული” უნიკალური სამაროვანი (დაახლ.500 წლის), &nbsp;რომელიც იდეაში ვედრებას, ხელაპყრობილს გამოხატავს, მაგრამ რა გადის დრო და ისევე იკარგება მისი ისტორია, როგორც ამ ქვების ქვეშ მოქცეული ადამიანების.... (დიდი გამოკითხვის მიუხედავად ადგილობრივებისგან ვერ შევიტყვეთ ვერანაირი ინფორმაცია მის შესახებ)<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TBpcfs8Qd5I/AAAAAAAAALY/YjQAaCQIwQQ/s1600/Picture+101.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_8R-E9ZiVvTE/TBpcfs8Qd5I/AAAAAAAAALY/YjQAaCQIwQQ/s320/Picture+101.jpg" /></a></div><br /> ეს ყველაფერი ხდება იქ სადაც 90% ქართველია და სადაც ელემენტარულად მეჩეთიც კი არ აქვთ რომ ილოცონ (თათრები ხომ თავიანთი მორწმუნეობით არიან ცნობილნი) და აქვე იმასაც არ ახარებენ რაც რეალურად მათში დევს.. შეშინებული ადგილობრივი ქართველი სამარშუტოში შემოიკეტება და ჩუმად, ოღონდ სხვამ არ შეამჩნიოს აგიხსნის გაჭირვებით ან ვერც აგიხსნის, რომელიმე ისტორიული ძეგლის ადგილმდებარეობას......<br /> <br /> აქვე აღვნიშნავ, ეს არის მხარე, რომლის ლექსიკონშიც არ დევს სიტყვა ”სტუმართმასპინძელი”......<br /> <br /> შინ დაბრუნებული დიდი ხანი ვფიქრობდი, რომ ამ მხარეში დაბრუნება უბრალოდ არასდროს მომინდებოდა..... ამის გასამართლებლად არაკომფორტული ყოფა და ძლიერი სიცხე დავასახელე (სხვათაშორის მსგავსი სურვილი პირველად გამიჩნდა), ალბათ იგივე მიზეზით არ მქონდა სურვილი ამ თემაზე თუნდაც ბლოგზე დამეწერა რამე, მაგრამ თანდათან ვაცნობიერებ, რომ მიუხედავად ყველაფრისა დავბრუნდები, ბევრთან ერთად და თან არაერთხელ.............<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9149240958961945647-7553030879947293169?l=tammmo.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/MMJwTVGRcp3V7_ROZsg1C43sVeQ/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/MMJwTVGRcp3V7_ROZsg1C43sVeQ/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/MMJwTVGRcp3V7_ROZsg1C43sVeQ/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/MMJwTVGRcp3V7_ROZsg1C43sVeQ/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/UpyK/~4/Hsz_skpsJ4E" height="1" width="1"/>tammohttp://www.blogger.com/profile/03638957113482890487noreply@blogger.com1http://tammmo.blogspot.com/2010/06/blog-post_17.htmltag:blogger.com,1999:blog-9149240958961945647.post-23558148292451693702010-06-08T01:37:00.000-07:002010-06-09T11:02:49.306-07:002010-06-09T11:02:49.306-07:00მოლოდინის რეჟიმში ვცხოვრობ, ასეთი რამ არასდროს დამმართნია, არა ლოდინის მომენტი როგორ არ მქონია, მაგრამ ეს სულ სხვა რამეა. ეტყობა შენს სისხლს და ხორცს რომ ეხება სხვანაირად განიცდი ყველაფერს.<br /> <br /> სულ ტელეფონს დავყურებ და შიში კიდევ უფრო მიძლიერდება, რა იქნება, როგორ იქნება. არ მინდა ის წუთი გამომეპაროს, როცა ტელეფონი დარეკავს და მეტყვიან ჩქარა დაიწყოო... იმასაც ვგრძნობ რა რეაქცია მექნება და გული როგორ შემეკუმშება ნერვიულობით. ისე ვარ თითქოს მე მჭირს ეს ყველაფერი და მე უნდა გადავიტანო მის მაგივრად....... თავს ვარწმუნებ, რომ ყველაფერი ძალიან კარგად იქნება, აბა რაააა.<br /> <br /> გელოდებით, გელოდებით, შენ ხომ პირველი იქნები და ყველაზე საყვარელი ყველას შორის:)<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://s56.radikal.ru/i153/1006/f0/8bc3d0daf1c2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://s56.radikal.ru/i153/1006/f0/8bc3d0daf1c2.jpg" width="320" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9149240958961945647-2355814829245169370?l=tammmo.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/6GC_rp9UXfx49oyiHM4P-uHoaWI/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/6GC_rp9UXfx49oyiHM4P-uHoaWI/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/6GC_rp9UXfx49oyiHM4P-uHoaWI/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/6GC_rp9UXfx49oyiHM4P-uHoaWI/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/UpyK/~4/g6WALr_903E" height="1" width="1"/>tammohttp://www.blogger.com/profile/03638957113482890487noreply@blogger.com3http://tammmo.blogspot.com/2010/06/blog-post_08.htmltag:blogger.com,1999:blog-9149240958961945647.post-67000791036065500152010-06-03T10:24:00.000-07:002010-06-09T11:02:02.663-07:002010-06-09T11:02:02.663-07:00<div align="justify"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;AcadNusx&quot;;">სოციალურ ფსიქოლოგიაში არსებობს მშვენიერი ტერმინი “აფილაცია”, სანამ მას განვმარტავდე მინდა ვივარაუდო, რომ ადამს ევა იმიტომ გაუჩინა ღმერთმა, რომ მოწყენილი არ ყოფილიყო ეს პირველი, შესაბამისად აქედან უნდა ვიფიქროთ, რომ არა ბევრი ადამიანი ჩვენს ირგვლივ ძალიან ცუდად წავიდოდა ჩვენი საქმე. ალბათ თავის დროზე ევამ ამოწურა ადამი და ამიტომ შეუჩნდა ეშმაკი ის ეკეთებინა, რაც აკრძალული ჰქონდა (ეს ისე ჩემი მკრეხელური მოსაზრებაა). ალბათ ამიტომაცაა დაშვებული, რომ ერთი ადამიანი არ გყოფნის საურთიერთობოდ. კარგი ქართული ანდაზა მახსენდება “რაც მეტი ნაცნობ-მეგობარი გყავს, მით მეტი კაცი ხარო” და ამ გამონათქვამს მთელი გულით ვეთანხმები, რაც შეეხება ზემოთხსენებულ აფილაციას - ”ახალი კონტაქტი, კავშირი; მისი ქვეტექსტი ყოველთვის პოზიტიურია, აფილაცია ასოცირებულია თანამშრომლობასთან, კომპანიონობასთან, სიყვარულთან; და ადამიანის ერთ-ერთი საბაზო მოთხოვნილებაა”- (ასე განმარტავს ენციკლოპედია). ასე რომ პირველი არ ვარ ვინც ეს თქვა....<br /> <br /> <br /> ამ პოსტის დაწერა ერთმა ტენდენციამ გადამაწყვეტინა, ბოლო ხანებია ხშირად მესმის ადამიანების გამორჩევა საცხოვრებელი ადგილის, წარმომავლობისა და ფინანსური შესაძლებლობების მიხედვით. სნობიზმი ალბათ კიდევ სულ სხვა რამეა, მაგრამ მერწმუნეთ ეს სნობიზმზე უარესი მოვლენაა....... არა გენაცვალეეეეეთ, რა მნიშვნელობა აქვს ქალაქშია გაზრდილ-დაბადებული თუ სადმე განაპირა სოფელში, მთაში თუ ბარში კარგი ადამიანი კარგია ყველგან და ის სადღაც მიუსავალში გაზრდილი შეიძლება შენზე უფრო ძლიერი აღმოჩნდეს, ეს მაშინ, როცა შენ ე.წ ცენტრში მაცხოვრებელი იმით ამაყობ, რომელ მაღაზიაში იპრანჭები, ან საღამოს რომელ ღამის კლუბს სტუმრობ და ამის იქით უბრალოდ ინტელექტს უჭირს...<br /> <br /> <br /> პრეტენზია არაფერზე მაქვს, უბრალოდ გამოცდილებამ, ბევრმა მოგზაურობამ სხვადასხვა კატეგორიის ხალხთან და ბევრ სხვადასხვა გაგების ადამიანთან კონტაქტმა მაჩვენა რომ ისე არ ხდება ცხოვრებაში როგორც ე.წ. "ასფალტზე ამოსულები" ფიქრობენ, უფრო მეტიც მეცოდებით ხანდახან იმ აზროვნების გამო, რომ დღეს სადმე ქორწილში ვერ ადგებით საცეკვაოდ რადგან თქვენს მეგობრებს იმაზე უფრო ძვირიანი კაბა აცვიათ ვიდრე თქვენ; შეგრცხვებათ იმის გამო, რომ თქვენი ნათესავი ქალაქურ ცხოვრებას კარგად არ იცნობს და კიდევ ვინ მოსთვის რა.......<br /> <br /> <br /> &nbsp;კარგად მესმის, რომ ცხოვრება გამოუცნობი რამ არის და ყველაფერს აქვს თავისი ავიც და კარგიც, უბრალოდ ხანდახან ძალიან სასაცილოები ვხდებით ხოლმე, განსაკუთრებით მაშინ, როცა შორიდან, ცივი თვალით ვუყურებთ ამ ყველაფერს............</span></div><div align="justify" class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;AcadNusx&quot;;"><o:p><br /> </o:p></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://rlv.zcache.com/i_love_georgia_mousepad-p144660506372647934trak_400.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://rlv.zcache.com/i_love_georgia_mousepad-p144660506372647934trak_400.jpg" width="320" /></a></div><div align="justify" class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;AcadNusx&quot;;"><o:p><br /> </o:p></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9149240958961945647-6700079103606550015?l=tammmo.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/cqSwheuYA6rVnQUXlC-TtZCZ2Cg/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/cqSwheuYA6rVnQUXlC-TtZCZ2Cg/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/cqSwheuYA6rVnQUXlC-TtZCZ2Cg/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/cqSwheuYA6rVnQUXlC-TtZCZ2Cg/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/UpyK/~4/48KPOYLA3IQ" height="1" width="1"/>tammohttp://www.blogger.com/profile/03638957113482890487noreply@blogger.com0http://tammmo.blogspot.com/2010/06/blog-post_03.htmltag:blogger.com,1999:blog-9149240958961945647.post-87031529715783968132010-06-01T03:13:00.001-07:002010-06-01T03:13:48.282-07:002010-06-01T03:13:48.282-07:00არ მიყვარს :<br /> <br /> როცა იდეალებს მინგრევენ, ისინი ხომ ისედაც ცოტაა ჩემში.....<br /> <br /> როცა წამზომიან შუქნიშანთან ვდგავარ და ვხედავ თვალსა და ხელს შუა, როგორ გადის ჩემი ცხოვრების ერთი წუთი უაზროდ... არადა ასეთი უაზრო რამდენი გავიდა და გავა კიდევ, მარა მაინც<br /> <br /> როცა (ვ)იწყებ(თ) დღეების თვლას, რომ ხელფასამდე მოხერხდეს დარჩენილი ფინანსების გადანაწილება......<br /> <br /> დილის ცხრა საათზე იმაზე ფიქრს, როდის მოვა საღამოს 6 საათი, რომ აქედან გააღწიო....<br /> &nbsp;<br /> როცა ცხოვრება იძულებულს მხდის დავგეგმო და ამ გეგმის მიხედვით ვიცხოვრო....<br /> &nbsp; <br /> <br /> <br /> კიდევ??? იმდენი რამე არ მიყვარს....... ეჰ<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://farm4.static.flickr.com/3383/3594516005_bd36b9ca6f.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://farm4.static.flickr.com/3383/3594516005_bd36b9ca6f.jpg" width="320" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9149240958961945647-8703152971578396813?l=tammmo.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/sadTUBsmYK-qseeVE8Tu707rOE0/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/sadTUBsmYK-qseeVE8Tu707rOE0/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/sadTUBsmYK-qseeVE8Tu707rOE0/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/sadTUBsmYK-qseeVE8Tu707rOE0/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/UpyK/~4/jmn0qi5yoLA" height="1" width="1"/>tammohttp://www.blogger.com/profile/03638957113482890487noreply@blogger.com4http://tammmo.blogspot.com/2010/06/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-9149240958961945647.post-62311078412377888962010-05-27T01:46:00.000-07:002010-05-27T01:46:20.663-07:002010-05-27T01:46:20.663-07:00მოძველებული ფრაზაა, მაგრამ მაინც, როგორც იქნა ნავსი გავტეხე. თითქმის ორთვიანი პაუზის შემდეგ ქალაქს გავცდი და ის ვქენი რაც ამ ეტაპზე ყველაზე ძალიან მიყვარს. მიუხედავად იმისა რომ ეს მოგზაურობაც სხვა დანარჩენების მსგავსად ეჭვქვეშ იყო, მაინც მოვახერხეთ...............<br /> <br /> მაშინ როცა ქვეყანის ერთი ნაწილი დამოუკიდებლობის დღეს აღნიშნავს, ხოლო მეორე ოპოზიციის აქციებისკენ მიიჩქარის მშვენიერი ალტერნატივაა მლეთისკენ აიღო გეზი...<br /> <br /> ლომისის წმინდა გიორგობა&nbsp; ეკლესიურ მოძრავ დღესასწაულებს შორის ერთ–ერთია. იგი აუცილებლად ემთხვევა სულთმოფენიობის პირველივე ოთხშაბათს და შესაბამისად პეტრე–პავლობის მარხვის დაწყების წინა კვირაში აღინიშნება. ეს თავისუფლად შეიძლება ჩაითვალოს მთის დღესასწაულად და შესაბამისად მისი აღნიშვნაც ისევე ხდება, როგორც მთას სჩვევია.<br /> <br /> თვითონ &nbsp;ტაძრის ისტორიას ჩემზე უკეთ&nbsp;<a href="http://www.orthodoxy.ge/eklesiebi/lomisa/lomisa.htm">ეს ბმული</a> გაგაცნობთ.<br /> <br /> ვისაც გადახედვა დაგეზარებათ, მოკლედ გეტყვით, რომ არსებობს ორი ტაძარი, ქვემო და ზემო მლეთა, პირველი ტრასაზევეა, სანამ გუდაურის აღმართს შეუდგები, მეორეს რომ მიაღწიო, საკმაოდ დიდი გარჯა დაგჭირდება და კიდევ უფრო დიდი რწმენა იმისა რომ შენ შეძლებ. ადვილი არაა დაახლოებით შვიდი კილომეტრი დაკიდებულ აღმართზე იარო თოვლში, ქარში ტალახში, მზეში, ქვიან–ბალახიანზე და იქიდან მშვიდობით დაბრუნებულმა მეორე დღეს დამწვრობის იარები მოიშუშო.<br /> <br /> კიდევ უფრო რთულია ძლივს ასულმა იმ რიგს გაუძლო, რაც ამ დღეს ეკლესიის შესასვლელში ხდება.<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://s15.radikal.ru/i189/1005/92/75c70aba2ba6.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="150" src="http://s15.radikal.ru/i189/1005/92/75c70aba2ba6.jpg" width="200" /></a></div>ძალიან გასახარია, რომ ბოლო წლებში ბერებმა დაისადგურეს ამ ადგილას, როგორც ვიცი საკმაოდ შევიწროებული ჰყავს მოსახლეობას, რომელთათვისაც ლომისობა ცხვრის დაკვლასთან ასოცირდება და გუშინ არაგვი ნამდვილად წითელი მოდიოდა.<br /> <br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://s55.radikal.ru/i148/1005/95/ae468b715f1d.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="150" src="http://s55.radikal.ru/i148/1005/95/ae468b715f1d.jpg" width="200" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9149240958961945647-6231107841237788896?l=tammmo.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/YCpKT612OvtNRj35Wt6maZSndSY/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/YCpKT612OvtNRj35Wt6maZSndSY/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/YCpKT612OvtNRj35Wt6maZSndSY/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/YCpKT612OvtNRj35Wt6maZSndSY/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/UpyK/~4/9XZC48vJd3M" height="1" width="1"/>tammohttp://www.blogger.com/profile/03638957113482890487noreply@blogger.com0http://tammmo.blogspot.com/2010/05/blog-post_27.html