tag:blogger.com,1999:blog-83361203709563675142024-10-07T09:38:44.360+03:00The Way I See ItAswers to questions I've never been asked.madBreenahttp://www.blogger.com/profile/01175409682463747943noreply@blogger.comBlogger45125tag:blogger.com,1999:blog-8336120370956367514.post-1565551486103265802016-05-02T14:11:00.001+03:002016-05-02T14:34:51.069+03:00Gal on diet: Double high five 26/3-2/5 Λιγο παραπανω απο εναν μηνα χρειαστηκε για να φτασω σε ενα σπουδαιο σημειο: τα πρωτα 10 κιλα εφυγαν. Μετα απο το Πασχα, μετα απο δυο εβδομαδες που ουσιαστικα δεν εκανα γυμναστικη γιατι ημουν κουρασμενη υπερβολικα, μετα απο βλακειες που εφαγα πανω στο stress μου, περιμενα οτι η ζυγαρια θα δειξει τον ιδιο αριθμο στον οποιο την ειχα αφησει η ακομα χειροτερα, θα αποκαλυπτε οτι πηρα madBreenahttp://www.blogger.com/profile/01175409682463747943noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8336120370956367514.post-67151907858467905072016-04-18T23:20:00.001+03:002016-05-02T14:24:32.871+03:00Gal on diet: Βλεποντας τη διαιτα σαν ενα παιχνιδιΕνα μακρυ, επιπονο και επιμονο παιχνιδι. Στο Instagram χρησιμοποιω το hashtag #galondiet, δινοντας στην προσπαθεια μου ενα tag, ενα ονομα. Γεμιζω τον τοιχο μου με success stories, τρελαινω τις διαδικτυακες μου φιλες με τα αποτελεσματα της εβδομαδας, ανακοινωνω στη συναδελφο μου την προοδο μου. Ναι, ειμαι περηφανη. Οχι, δεν ειναι ταμπου να χανεις 50 κιλα. Σε αυτο εδω το blog, που το διατηρω ουτε madBreenahttp://www.blogger.com/profile/01175409682463747943noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8336120370956367514.post-59567545302290837752016-02-15T21:20:00.006+02:002016-02-15T21:20:45.694+02:00Γενέθλια, αυτή η μάστιγαΓειάααα. Τι γίνεστε; Καλά; Κι εγώ, εδώ, τελευταία μέρα που είμαι 25. Αύριο...26.Ήρθα να σας μιλήσω για τα γενέθλιά μου. Όχι μίζερα, ούτε γκρινιάζοντας. Αλλά όταν με ρωτάνε "Γιατί δε θες να 'ρθουν τα γενέθλιά σου τόσο πολύ;" υπάρχουν πολλές απαντήσεις, τις οποίες και θα σας περιγράψω. Είχα μια αγάπη για τα γενέθλιά μου μικρότερη. Γιατί θα είχα το δώρο μου, τις ευχές μου, την τούρτα μου, το madBreenahttp://www.blogger.com/profile/01175409682463747943noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8336120370956367514.post-69826815617146397572016-01-31T11:31:00.000+02:002016-09-26T21:23:31.639+03:00Αχ αυτοί οι Υδροχόοι Άκουσα ότι άλλαξαν τα ζώδια. Χάρηκα γιατί ο προπρώην μου είναι Υδροχόος και το ότι ήταν-είναι-και θα είναι μαλάκας οι φίλες μου το έριξαν εκεί. Και να, είμαι κι εγώ Υδροχόος, αλλά δεν είναι το ίδιο, οι άνδρες Υδροχόοι είναι μαλάκες μόνο. Και λέω τώρα, θα 'μαστε διαφορετικό ζώδιο. Τελικά ανήκουμε στον Αιγόκερω αμφότεροι. Άρα και οι Αιγόκεροι είναι μαλάκες. Αλλά κι οι Ιχθείς θα είναι μαλάκες αφούmadBreenahttp://www.blogger.com/profile/01175409682463747943noreply@blogger.com0Ηνωμένες Πολιτείες37.09024 -95.712891000000013-36.4186355 99.052733999999987 90 69.521483999999987tag:blogger.com,1999:blog-8336120370956367514.post-36259625692123482015-12-27T12:37:00.004+02:002015-12-27T12:38:33.529+02:003rd day of Christmas resolutionΕίπα στην προηγούμενη ανάρτησή μου ότι θα κάνω την αυτοκριτική μου πια στο blog μου. Δικό μου είναι, του βάζω φωτιά και το κατεβάζω. Μέχρι να γίνει αυτό, αποφάσισα να κάνω ακόμα περισσότερες αλλαγές στο lifestyle μου. Χθες ήπια, έπινα όλη τη μέρα. Συνοδεία φαγητού, συνοδεία σκέψεων πιο μετά. Έχω μία ένοχη σχέση με το ποτό. Μου αρέσει. Αλλά χθες ένιωσα για πρώτη φορά ότι με πίνει αυτό. Έχω το madBreenahttp://www.blogger.com/profile/01175409682463747943noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8336120370956367514.post-36790752051722785392015-12-22T21:13:00.001+02:002015-12-22T21:21:23.531+02:00First day of the rest of my lifeΓνωρίζοντας ότι αυτή τη βδομάδα θα είχα άδεια για τα Χριστούγεννα, είχα από εβδομάδες αποφασίσει να βάλω κάτω κάποια πράγματα που έπρεπε να κάνω για τον εαυτό μου. Εφορία, τράπεζα, διάβασμα και γυμναστήριο (δεν είχα τη διατροφή στα άμεσα σχέδια...αθώο παιδί). Οπότε από εχθές, Δευτέρα, ξεκίνησα γυμναστήριο και διατροφή. Η διατροφή είναι απαραίτητη για τον εξής απλό λόγο: ΛΥΠΑΜΑΙ ΤΙΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ madBreenahttp://www.blogger.com/profile/01175409682463747943noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8336120370956367514.post-29411235009799853382015-09-20T11:04:00.001+03:002015-09-20T11:26:05.497+03:00Άκου να δεις, Νικήτα Κλιντ Πριν 10+ χρόνια άκουγα τα τραγούδια σου και προσπαθούσα με αυτά να ενώσω τις τελείες και να δω την κοινωνική παθογένεια να περιγράφεται. Έφηβη ακόμα, περίμενα από τα μεγαλύτερα -νέα- πλάσματα να με βοηθήσουν να καταλάβω. Το έκανες κι εσύ με τον τρόπο σου και με τρόπο σκληρό πολλές φορές. Όταν θέτεις ως επιχείρημα τη δολοφονία ενός φίλου σου - όπως αναφέρεις - από ναζιστές για να πείσεις τονmadBreenahttp://www.blogger.com/profile/01175409682463747943noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8336120370956367514.post-81174427705405586822015-09-04T22:25:00.000+03:002015-09-07T22:19:48.751+03:00The birds and the bees #SexEd"Αυτό μπαίνει εκεί". Αυτή η φράση της μάδας μου χρειάστηκε για να δώσει απάντηση σε δεκάδες ερωτήσεις. Κι επίσης ήταν αρκετή για να αναφωνήσω... "Θα μείνω παρθένα μέχρι τα 35!" --- Μέχρι και η μέλισσα απορεί... Ένα απ'τα καλύτερα πράγματα που έκανε η μητέρα μου, ήταν ότι απέφευγε να μου λέει ψέματα. Ακόμα και για τον Άγιο Βασίλη, μου είπε στεγνά την αλήθεια. Για την αναπαραγωγική madBreenahttp://www.blogger.com/profile/01175409682463747943noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8336120370956367514.post-8640887840831784152015-09-03T22:54:00.002+03:002015-09-07T22:10:49.304+03:00Ο Αϊλάν κοιμάται... Πριν λίγες μέρες σας έγραφα για τη μικρούλα Σύρια, την αδερφή όλων μας. Και έρχομαι να σας μιλήσω για τον Αϊλάν, για τον οποίο σίγουρα έχετε ακούσει, δει και διαβάσει. Ο Αϊλάν λοιπόν είναι το παιδί όλων μας που μαζί με τη μικρούλα, θα έπρεπε να είχαμε προστατεύσει.  Δε θέλω να πω πάλι πολλά. Δεν αντέχεται άλλο.  Αναλογισθείτε αν τα έθνη και τα σύνορα είναι σημαντικότερα των ζωώνmadBreenahttp://www.blogger.com/profile/01175409682463747943noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8336120370956367514.post-39671673997696320462015-08-24T22:11:00.000+03:002015-09-12T21:50:28.600+03:00Η αδερφή όλων μας Ήθελα να μοιραστώ μία αναρτησή μου από το Facebook και μαζί σας. Μία εικόνα και τη λεζάντα της. Ύστερα θα εξηγήσω... Αυτή θα μπορούσε να 'ναι μια ανιψιά μου. Ή ακόμα η αδερφή μου, η μικρή. Γιατί ο πατέρας μου είναι Σύριος που όμως πρόφτασε να προστατεύσει την -νέα- οικογένειά του από τη φρίκη του πολέμου.Παρ'όλο που δεν είχα ποτέ επαφή με τις ρίζες μου στην Ανατολή, δεν έχω βιώματα, δεν madBreenahttp://www.blogger.com/profile/01175409682463747943noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8336120370956367514.post-45186553246069651282015-08-14T21:43:00.001+03:002015-09-02T00:45:31.307+03:00Η καρδιά ψηλώνει πάντα αφού πονέσειΔε γουστάρω τα μελό. Και μάλιστα διάβαζα ένα blog που είχα μικρή, το τι γέλιο έκανα... Τι ακριβώς σκεφτόταν το χαώδες μυαλό μου όταν έγραφα για σκοτάδια και πέπλα; Εδώ, στην πραγματικότητα, μεγαλώνουμε στο φως. Ο λυρισμός είναι ο πιο εκλεπτυσμένος τρόπος να περιγράψεις το πεζό. Αλλά... Σκεφτόμουν τον κυνισμό που έχω κατακτήσει. Που βλέπω έναν άνθρωπο να πονάει και τον αναλύω σε bullets και madBreenahttp://www.blogger.com/profile/01175409682463747943noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8336120370956367514.post-10019643931054165092015-05-10T16:05:00.002+03:002015-09-02T00:45:44.777+03:00Μάνα, μητέρα, μανούλα, μαμά"Θα σε φωνάζω Άννα", της είχα πει ούσα 10-11 χρονών. Μου φαινόταν πολύ cool να φωνάζεις τη μαμά σου με το όνομά της. Δεν της άρεσε η ιδέα αλλά she rolled with it. Κι αυτό γιατί ήξερε πως τρεις μέρες μετά θα είχα επιστρέψει στο "μαμά". Και γιατί άλλωστε να θες να αντικαταστήσεις αυτή την υπέροχη λέξη με ένα όνομα που το έχουν χιλιάδες γυναίκες εκεί έξω τη στιγμή που αυτή τη λέξη μπορείς να την madBreenahttp://www.blogger.com/profile/01175409682463747943noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8336120370956367514.post-35480597504451180532015-03-22T17:01:00.001+02:002015-09-02T00:45:55.318+03:00Νήπιο χωρισμένων γονιώνΥπάρχει μια ενοχή που ξεκινά πάντα απ'το εξής δίλημμα: Είμαι πολύ καμμένη που γράφω βιωματικά στο blog μου; Ή ψώνιο ή εγωκεντρική; Μετά θυμάμαι ότι είναι το blog μου κι ότι ο πρωταρχικός σκοπός του blogging ήταν ακριβώς αυτός. Όπως και ο σκοπός του Facebook ήταν να κρατήσεις επαφή με παλιούς συμμαθητές/συμφοιτητές κάτι που οι περισσότεροι θα αποφεύγαμε με κάθε κόστος. Τέλος πάντων, διαβάζω madBreenahttp://www.blogger.com/profile/01175409682463747943noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8336120370956367514.post-80536631053174282662015-03-15T16:14:00.001+02:002015-09-02T00:46:13.247+03:00Πειρατές ή Ρομπέν των Σειρών;Στη ζωή δεν είχα κι έχω πολλά χόμπυ. Ειδικά πια ο χρόνος είναι τόσο περιορισμένος που όταν γυρνάω σπίτι τρώω και κοιμάμαι. Πριν κοιμηθώ όμως, κατεβάζω τα επεισόδια των σειρών που προτιμώ για να τα δω με το καλό το Σαββατοκύριακο. Και είναι κάτι που δεν το κάνω μόνον εγώ αλλά όσοι φίλοι μου έχουν πρόσβαση σε Η/Υ με σύνδεση ADSL (κάποιοι προνομιούχοι και VDSL) και γνωρίζουν πόσο εύκολα μπορείς να madBreenahttp://www.blogger.com/profile/01175409682463747943noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8336120370956367514.post-29628103162142143532014-11-16T18:33:00.000+02:002015-05-10T16:38:44.291+03:00Μια αθώα διαδρομή στο τραίνοΟι διαδρομές που ξεκινούν στην Ομόνοια, έχουν πάντα προοπτική να γίνουν ιστορίες να διηγείσαι.  Βασικά, έχει πια συνηθίσει το μάτι μου στη δυστυχία (και πόσο ντρέπομαι γι'αυτό). Κάθε μέρα πηγαίνοντας στη δουλειά βλέπω μόνο ναρκομανείς σε τελικό στάδιο. (Όσο δηλαδή τα μπατσικά δε τη στήνουν στα Προπύλαια για να κυνηγάνε φοιτητάκια. Και ναι, υπάρχει πολλή εγκληματικότητα τις άλλες μέρες. madBreenahttp://www.blogger.com/profile/01175409682463747943noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8336120370956367514.post-80151710782986480132014-09-26T16:09:00.001+03:002015-09-02T00:48:02.694+03:00Ζώα και πρωτόζωα Τα πλάσματα έχουν μεγαλύτερη αξία αντιστρόφως ανάλογα με τα πόδια τους; Έστω, μπορούμε να σκοτώνουμε για πλάκα ζώα και να τη γλυτώνουμε γιατί είναι "ζώα"; Πόνος και δυστυχία. Από τα ζώα που τρώμε έως τα ζώα που μας συντροφεύουν. Εκτός του ότι έχουμε κυριαρχήσει επάνω τους και επάνω στη φύση όλων μας, έχουμε καταστρέψει μέσα σε ελάχιστα χρόνια το βιότοπό τους και πλέον μας έχουν άμεση ανάγκη madBreenahttp://www.blogger.com/profile/01175409682463747943noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8336120370956367514.post-70669019899466097692014-07-15T00:20:00.001+03:002015-12-17T02:09:59.604+02:00Πληρώνοντας τη ζωή με φακελάκιΔιαβάζω γι'αυτόν τον δύσμοιρο στον "Ευαγγελισμό". By pass χρειαζόταν, by pass έκανε με 20 ημέρες καθυστέρησης. "Η εγχείρηση πέτυχε μας δυστυχώς ο ασθενής απεβίωσε". Ο γιατρουδάκος θα πάει σπίτι του, οι νοσοκόμοι θα πάνε σπίτια τους, κάποιος θα αναγγείλει την ώρα θανάτου και γι'αυτούς εκεί θα τελειώσει. Και μένει πίσω μια οικογένεια που δεν μπορεί να πιστέψει πως χάθηκε ο άνθρωπός τους για τα madBreenahttp://www.blogger.com/profile/01175409682463747943noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8336120370956367514.post-70383573756218732432014-04-11T00:19:00.001+03:002015-09-02T00:47:49.654+03:00ΡίκοΣαφής ο τίτλος. Ρίκο -όχι πια- Βολιδομπουκίτσας. Λοιπόν, εγώ μεγάλωσα με γάτα. Με τη Λούλου, μια μικρόσωμη, φοβισμένη με τους ξένους, αγαπησιάρα με τους εντός, Σιαμέζα. Ήταν η αδερφούλα μου και στα 11 μου την αποχωρίστηκα, 13 εκείνη, με πολύ πόνο. Ήταν δύσκολο για τη μητέρα μου να αποφασίσει να μπει άλλη γάτα στη ζωή μας. Και επειδή ο καιρός περνά, θέλω να γράψω την ιστορία των 7 madBreenahttp://www.blogger.com/profile/01175409682463747943noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8336120370956367514.post-91901167955614895292013-12-31T21:09:00.003+02:002015-09-02T00:48:28.258+03:00New Year's RevolutionΌπως κάθε χρόνο είτε μέσω sms (βλ. στίχοι) είτε μέσω του timeline μου (άλλοτε wall) στο fb, είτε μέσω του twitter, εύχομαι καλή χρονιά με Φοίβο Δεληβοριά. Γιατί είμεθα κι εμείς που ποτέ δεν εναρμονιστήκαμε με το περίεργο γιορτινό πρωτόκολλο. Περιμένω το 2014 να βρω δουλειά, να πάρω πτυχίο (έστω κι αν η ορκωμοσία γίνει το 15, το 16, ποτέ δεν ξέρεις), να μου μάθω να περνάω καλά μέσα στο σώμα μουmadBreenahttp://www.blogger.com/profile/01175409682463747943noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8336120370956367514.post-52018494885186776632013-12-29T19:49:00.002+02:002016-06-25T20:50:40.091+03:00Καταρρίπτοντας 11+1 φράσεις αισιοδοξίαςΟι φίλοι με θεωρούν πεσιμίστρια. Θεωρώ τον εαυτό μου ρεαλιστή στο γενικό πλαίσιο κι ειλικρινά οτιδήποτε πέραν του ρεαλισμού (ακόμα και την απαισιοδοξία), τo θεωρώ σπατάλη. Όπως είπε κι ο Tristan Bernard "Οι αισιόδοξοι κι οι απαισιόδοξοι έχουν ένα κοινό ελάττωμα: Μισούν την αλήθεια". Ναι, έχω ανοίξει site με γνωμικά. Βέβαια, σε προσωπικό πλαίσιο, οι φίλοι μου έχουν δίκιο ...λίγο.  Αυτό, madBreenahttp://www.blogger.com/profile/01175409682463747943noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8336120370956367514.post-74650841375284144652013-12-15T18:38:00.001+02:002015-09-02T00:49:01.480+03:00Flirting μούμπλε Κάθε φορά που εμπνέομαι για μια νέα ανάρτηση, σκέφτομαι τον εαυτό μου στο μπαλκόνι με κουβέρτα, λευκό κρασί και laptop. Τελικά πάντα γράφω οκλαδόν, με το πάπλωμα γύρω μου, στα πόδια μου η γάτα, πίνοντας χυμό. Γενικά, ποτέ δεν πετυχαίνω το σκηνικό της πετυχημένης συγγραφέως που με φαντάζομαι μέσα. Επίσης ούτε και το ρόλο της femme fatale για τον οποίο προορίζομαι γονιδιακά. Είμαι κόρη madBreenahttp://www.blogger.com/profile/01175409682463747943noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8336120370956367514.post-66761750858252438042013-12-10T17:57:00.001+02:002015-09-02T00:49:12.482+03:00The to-do list v.2 Όπως είχα υποσχεθεί, είμαι πάλι πίσω στη λίστα! Χαίρομαι γιατί αυτή η στήλη σας άρεσε και σας ενέπνευσε να μου στείλετε ιδέες αλλά και δικές σας εμπειρίες. Περιμένω πάντα τα σχόλιά σας (στις αναρτήσεις) και τις προτάσεις σας. Πάμε λοιπόν! Λουκούμι, Πλατεία Αβησσυνίας 3, Μοναστηράκι Με πήγαν (ναι, το ομολογώ, δεν ήταν στη λίστα, αλλά είναι τώρα - για βραδινό repeat!) και ενθουσιάστηκα.madBreenahttp://www.blogger.com/profile/01175409682463747943noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8336120370956367514.post-62860056473496194772013-12-08T22:19:00.000+02:002015-12-17T02:17:33.056+02:00Να σε λένε Άννα...  Γεννήθηκε δεκαπεντάυγουστο, θα την έλεγαν Άννα από τη γιαγιά της. Το όνομα της ήταν Άννα-Μαρία. Τη φώναζαν Άννα. Ποτέ δε μου άρεσε, ποτέ δεν κατάπια πως άλλες γυναίκες έφεραν το ίδιο όνομα. Ποτέ δε μου άρεσε να γνωρίζω άλλη Άννα. Ήταν μόνο όνομα δικό της. Μη με ρωτάτε γιατί, αλλά ποτέ δεν κατάφερα να το συνηθίσω. Έτσι, είχα αποφασίσει την κόρη μου, αν έκανα ποτέ, να τη βαφτίσω madBreenahttp://www.blogger.com/profile/01175409682463747943noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8336120370956367514.post-1368710508713281812013-11-30T00:27:00.001+02:002015-12-17T02:17:50.250+02:00500 days of Autumn Για όσους δεν έχετε δει την ταινία 500 days of Summer, απλώς δείτε την. Όχι, δεν είναι ταινία ακαδημαϊκών προδιαγραφών. Όχι, δε θα σας ταρακουνήσει. Αλλά θα σας δώσει 3-4 ατάκες για να εξηγήσετε τι σας συμβαίνει ή τι σας συνέβη. Είναι από τις ταινίες που γίναν gifs εντός κι εκτός tumblr, που γίναν cover photos, που γίναν συνθήματα, που γίναν μπηχτές. Στην αποψινή μας εκπομπή, στην εκπνοή του madBreenahttp://www.blogger.com/profile/01175409682463747943noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8336120370956367514.post-30292520650431333522013-11-23T00:54:00.001+02:002015-06-03T23:08:12.328+03:00Φοίβος Δεληβοριάς Θα 'ταν κάποια Χριστούγεννα του 20ού ακόμα αιώνα που η μητέρα μου πήρε δώρο στον ξάδερφό μου τον δίσκο "Χάλια". Ο ξάδερφός μου καθυστέρησε να 'ρθει να τον πάρει και κάπως έτσι η ασημί ταινία ασφαλείας έσπασε και το cd έτρεξε στο καλό μας sony cd player. Και κάπως έτσι ξεκίνησε. Ο Φοίβος ήταν μια μουσική που οι δυο γυναίκες του σπιτιού μου, αγκαλιά με τη γάτα τους, συναντιούνταν σ'αυτή. Η μία madBreenahttp://www.blogger.com/profile/01175409682463747943noreply@blogger.com2